OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# August Keersmaekers

August Albert Keersmaekers (Retie, 26 oktober 1920 – Duffel, 28 september 2009) was een Belgisch hoogleraar en literatuurkenner, met een bijzondere belangstelling voor de zeventiende-eeuwse Nederlandse literatuur.

## Levensloop

Keersmaekers was de jongste van vijf in een landbouwersfamilie. Na de lagere school in zijn dorp, doorliep hij de middelbare school in het Kleinseminarie van Hoogstraten. Het gezin verhuisde in 1938 naar Arendonk, terwijl August student werd aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij promoveerde tot licentiaat in de Germaanse talen en behaalde het aggregaat voor het middelbaar onderwijs.
In 1945 trouwde hij met Maria Ooms (1923-2009) en ze kregen tien kinderen. Na zijn studies werd hij leraar in het atheneum van Turnhout tot in 1958. In 1952 promoveerde hij tot doctor in de filologie met een proefschrift gewijd aan Willem van Nieulandt II. In 1961 werd hij docent aan de Facultés Universitaires Saint-Louis in Brussel en in 1963 ook aan de Handelshogeschool voor Juffrouwen in Antwerpen. In 1969 stapte hij over naar de UFSIA (later opgenomen in de Universiteit Antwerpen), waar hij hoogleraar was tot aan zijn emeritaat op 1 oktober 1986.
Zijn voornaamste onderzoeks- en publicatiethema's waren de werken van Bredero, Guido Gezelle en Felix Timmermans. Hij identificeerde een aantal gedichten die werden toegeschreven aan Gerbrand Adriaensz. Bredero en verondersteld werden betrekking te hebben op het leven van de dichter, in werkelijkheid vertalingen waren van vroegere Franse teksten. Hiermee opende hij volledige nieuwe inzichten betreffende het karakter en de literaire activiteiten van Bredero.
Keersmaekers was lid van talrijke literaire en geleerde sociëteiten. In 1978 werd hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde, in opvolging van Stephanus Axters. Hij was voorzitter van deze academie in 1988 en 1994. Van 1981 tot 1989 was hij voorzitter van het Guido Gezellegenootschap.
Hij overleed enkele maanden na zijn vrouw in hun woning in Duffel, waar ze sinds 1963 woonden.

## Publicaties

De actieve Keersmaekers publiceerde nagenoeg 500 artikels en boeken, de ongeveer tweehonderd boekenrecensies niet meegerekend. De voornaamste zijn:
* Het milde leven, roman, bekroond en uitgegeven door Davidsfonds, 1946.
* De dichter Guilliam van Nieuwelandt en de Senecaans-classieke tragedie in de Zuidelijke Nederlanden, 1957.
* De onbekende Bredero, in: Spiegel der letteren, 1968-1969, pp. 81–97.
* Guido Gezelle: De Dodendans, in: Gezelliana, 1989.
* Felix Timmermans: een wonder van eenvoud, 1990.
* Het geluk van de schrijver: Felix Timmermans en zijn Pallieter, 2000.
* Een ongekende bron van Gezelles' gedicht "De Blomme"?, in: Jaarboek Koninklijke Academie Nederlandse Taal- en Letterkunde, 2005.

## Literatuur

* Liber Amicorum August Keersmaekers, Antwerpen, 1986
* Luc DAEMS, In memoriam August Albert Keersmaekers, in: Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde 2012, (2013), pp. 65-74.
* Duffels letterkundige August Keersmaekers overleden, in: Gazet van Antwerpen, 30 september 2009.
# August Ibach

August Ibach (1918 - 26 oktober 1988) was een Zwitsers voetballer die speelde als middenvelder.

## Carrière

Ibach speelde in de jeugd van FC Basel en maakt in 1935 zijn debuut voor de club. Hij speelde er zes seizoenen tot in 1941, hij vertrok naar FC Biel-Bienne. Bij FC Biel-Bienne speelde hij tot in 1957 en werd eenmaal kampioen in 1947.
Hij speelde één interland voor Zwitserland waarin hij niet kon scoren.

## Erelijst

* FC Biel-Bienne
** Landskampioen: 1947
* https://bel.worldfootball.net/speler_profiel/august-ibach/
* https://www.national-football-teams.com/player/40116/August_Ibach.html
# Atlas (ster)

Atlas (27 Tauri) is een ster in het sterrenbeeld Stier (Taurus).
De ster maakt deel uit van de sterrenhoop Pleiaden.

## Externe link

* (en) Atlas in SIMBAD
* Bright Star Catalogue
# Atlas (uitgeverij)

Uitgeverij Atlas was een algemene literaire uitgeverij. De Amsterdamse uitgeverij werd in oktober 1991 opgericht door Emile Brugman en Ellen Schalker en ontwikkelde zich tot een van de grootste van Nederland. In 2012 fuseerde Atlas met uitgeverij Contact tot Uitgeverij Atlas Contact.
Atlas publiceerde ongeveer honderd nieuwe titels per jaar op het gebied van literaire fictie en non-fictie, zowel oorspronkelijk Nederlands als vertaald. Belangrijke fondslijnen zijn onder meer literatuur, reisliteratuur, poëzie, strips, klassiekers en literaire non-fictie.
Samen met twee andere uitgeverijen vormde Atlas aanvankelijk de literaire tak van de Veen Uitgeversgroep, die achtereenvolgens opging in Veen Bosch & Keuning Uitgeversgroep en NDC VBK. Binnen de laatste organisatie vormde Atlas samen met Augustus, Business Contact, L.J. Veen, Houtekiet en de pocketuitgeverij Pandora / Olympus / Eldorado de groep Amstel Uitgevers. Emile Brugman werd begin 2011 opgevolgd door de van Contact afkomstige Erna Staal, die de uitgeverij, inmiddels Atlas Contact, in 2014 verliet.
In 2007 nam Atlas Uitgeverij Plataan over.
Enkele auteurs bij Uitgeverij Atlas waren:
* Geert Mak
* Cees Nooteboom
* Mensje van Keulen
* Jeroen Brouwers
* Frank Westerman
* Kristien Hemmerechts
* Haruki Murakami
* Alain de Botton
* Asis Aynan
* Erik Zevenhuizen

## Literaire strips

Uitgeverij Atlas geeft ook bijzondere stripalbums uit, zowel vertalingen (van onder meer Persepolis van Marjane Satrapi en Gilgamesj van Gwen de Bonneval) als eigen werk. In april 2008 kwam een boek uit waarin gedichten van J. Slauerhoff worden verbeeld door jonge kunstenaars. In dit boek verschijnen visuele vertalingen van gedichten door tekenaars als Merel Barends, Jeroen Jansen, Flip Leemans, Gerco Hiddink, Marc Legendre, Udo Prinsen, Jelle van der Ster, Judith Vanistendael en Flos Vingerhoets.

## Externe link

* Uitgeverij Atlas Contact
* Uitgeverij Atlas (op 2012-12-13 gearchiveerd door Archive.org)
* ↑ https://www.nrc.nl/nieuws/2007/08/27/uitgever-atlas-neemt-plataan-over-11382864-a446871. Gearchiveerd op 16 oktober 2019.
# Atlas Amsterdam

De Atlas Amsterdam (ook Atlas Isaak de Graaf) is een omvangrijke atlas van de hand van Isaak de Graaf. In 1691 kreeg hij opdracht van het opperbestuur van de Vereenigde Oostindische Compagnie, de Heeren Seventien, om een grote overzichtsatlas samen te stellen van alle gebieden in Afrika en Azië die toen binnen de invloedssfeer van de VOC vielen, van Kaap de Goede Hoop tot Japan, Nieuw-Guinea en Australië. Deze grote VOC-atlas, de eerste en enige in zijn soort die ooit in opdracht van de Compagnie is gemaakt, diende als hulpmiddel bij de beleidswerkzaamheden. Omdat actuele, gedetailleerde kaarten cruciale bedrijfsinformatie bevatten was de Atlas de Graaf/Atlas Amsterdam geheim.
De Atlas de Graaf/Amsterdam was omstreeks 1705 in eerste instantie voltooid, al zijn incidenteel nog tot 1754 kaarten toegevoegd. Hij bestond uit één handgetekend exemplaar in twee gebonden delen, met in totaal 187 ingekleurde kaartbladen op een reuzenformaat van ca. 53 x 75 cm.
Na de ondergang van de VOC in 1799 kende de atlas een bewogen geschiedenis. Zo werden beide delen in 1810 door de Fransen naar Parijs overgebracht en duurde het daarna tot na de definitieve val van Napoleon in 1815 voor ze - met veel moeite - naar Nederland teruggehaald konden worden. In 1856 kwam de atlas bij het Nationaal Archief terecht waar de atlas uit elkaar is genomen en de losse kaarten verspreid zijn over de verzameling buitenlandse kaarten, volgens de werkwijze van die tijd. De kennis over de oorspronkelijke structuur en geschiedenis van de atlas is daarmee verloren gegaan. In de jaren tachtig van de 20e eeuw is gewerkt aan het herstel van het onderling verband van de kaartcollectie.
In 2006 is een moderne uitgave van deze atlas, als eerste in een serie van zeven, verschenen in een beperkte - inmiddels uitverkochte - maximum oplage van 1600 stuks. De prijs van deze moderne variant bedroeg € 350,- en het gewicht is 12 kilogram.
# Athrips syncopaula

Athrips syncopaula is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Atrasana excellens

Atrasana excellens is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Strand.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Atrasana nigrosignata

Atrasana nigrosignata is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Sergius Kiriakoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Atropus

Atropus is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van horsmakrelen (Carangidae).

## Soort

* Atropus atropos (Bloch & Schneider, 1801)
* ↑ (en) Atropus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Aulacoderus namaqua

Aulacoderus namaqua is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door van Hille.
# Aulacoderus obockianus

Aulacoderus obockianus is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Pic.
# Ator l'invincibile 2

Ator l'invincibile 2 (in Engelstalige landen uitgebracht onder de titels Ator the Invincible, The Blade Master, Ator, the Blade Master, Cave Dwellers, en The Return) is een Italiaanse film uit 1983. De film werd geregisseerd en geschreven door Joe d'Amato. De hoofdrol werd vertolkt door Miles O'Keeff.

## Verhaal

Akronas ontdekt tijdens zijn onderzoek de geometrische Nucleus, een apparaat met ongelooflijke krachten dat kan dienen als een verschrikkelijk wapen. Hij beseft dat de Nucleus niet in verkeerde handen mag vallen. Wanneer hij ontdekt dat de kwaadaardige Zor en zijn leger het kasteel naderen, vraagt hij zijn dochter Mila om zijn voormalige student Ator terug te halen om te helpen Zor te verslaan. Mila verlaat het kasteel, dat al snel wordt overgenomen door Zor.
Mila wordt door Zors soldaten achtervolgd, maar haalt het tot Ators huis. Ator kan haar wonden genezen, waarna Mila, Ator en Ators assistent Thong teruggaan naar het kasteel. Onderweg komen ze meerdere gevaren tegen waaronder kannibalen en een groep die hen wil offeren aan hun god.
Terug in het kasteel maakt Ator een hangglider waarmee hij het kasteel kan binnendringen. Hij verslaat de meeste van Zors troepen en bevecht vervolgens Zor zelf. Zor wordt verslagen en gedood door Thong.
Aan het eind van de film geeft Akronas de Nucleus aan Ator.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| O'Keeffe, Miles Miles O'Keeffe | Ator |
| Foster, Lisa Lisa Foster | Mila |
| Brandon, David David Brandon | Zor | als David Cain Haughton |
| Borromel, Charles Charles Borromel | Akronas |
| Wehara, Kiro Kiro Wehara | Thong | als Chen Wong |
| Black, Robert Robert Black | High Priest |
| Hodson, Donald Donald Hodson | Village Elder |

## Achtergrond

De film is het vervolg op Ator l'invincible uit 1982. In 1986 kreeg de film zelf een vervolg getiteld Iron Warrior. De films werden alle drie gemaakt om in te spelen op het succes van de Conan-films met in de hoofdrol Arnold Schwarzenegger.
Ator l'invincibile 2 deed het echter niet goed in de bioscopen. Vooral het gebrek aan een sterke plot was een punt van kritiek. De film had te kampen met continuïteitsproblemen, eendimensionale personages en gestolen geluidseffecten.
De film werd onder zijn Engelse titel “Cave Dwellers” bespot in de televisieserie Mystery Science Theater 3000. Acteur Miles O'Keefe, die in de film de hoofdrol speelde, was behoorlijk geamuseerd door de manier waarop de film bespot werd, en vroeg de MST3K-producers zelfs persoonlijk om een kopie van de aflevering. De aflevering zelf is verkrijgbaar op VHS en dvd.

## Externe link

* (en) Ator l'invincibile 2 in de Internet Movie Database
# Attheyella (Delachauxiella) bennetti

Attheyella (Delachauxiella) bennetti is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Brehm.
# Opogona tanydora

Opogona tanydora is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Cymatogaster aggregata

De glinsterende brandingbaars (Cymatogaster aggregata) is een straalvinnige vissensoort uit de familie van brandingbaarzen (Embiotocidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Gibbons.
* ↑ (en) Cymatogaster aggregata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ https://www.blijdorperbende.nl/kort-nieuws/kort-nieuws-172/. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
* ↑ (en) Cymatogaster aggregata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# François Decker

Mr. François Decker, ook van Harencarspel Decker, heer van Ursem en Beverwijk, (gedoopt Amsterdam, 29 oktober 1749 - Gouda, 11 juli 1817) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Decker werd in 1749 in de Nieuwe Kerk te Amsterdam gedoopt als zoon van de Goudse regent mr. Willem Decker, heer van Ursem, en Renetta Clara van Harencarspel. Hij studeerde rechten aan de Hogeschool te Leiden, waar hij promoveerde op stellingen. In 1769 werd hij benoemd tot schout en secretaris van Nieuwerkerk aan den IJssel. Van 1778 tot 1780 was hij commissaris van Amsterdam. In 1780 werd hij lid van de vroedschap van Gouda. Vanaf 1783 noemde hij zich Van Harencarspel Decker in plaats van Decker. In de periode tot 1795 vervulde hij in deze stad diverse bestuurlijke functies. Hij was onder andere schepen, schepencommissaris, gasthuisregent, schepenmeester, kerkmeester, poltiemeester en weesmeester. Decker moedigde samen met een ander lid van de vroedschap de plunderaars aan, die op 17 september 1787 de huizen van de Goudse patriotten plunderden. Daarna speelde hij in het stadsbestuur een tamelijk gematigde rol, waarbij hij de kant koos van de stadsbestuurders die orde en rust wensten te herstellen. Van 1788 tot 1793 was hij baljuw van Gouda. In 1794 werd hij gekozen tot burgemeester. In 1795 was zijn bestuurlijke rol voorlopig uitgespeeld. In 1813 trad hij toe tot het door de toenmalige maire van Gouda, Ligtvoet van Leeuwen, gevormde provisionele stadsbestuur van Gouda. In 1814 was hij namens het departement Monden van de Maas lid van de Vergadering van Notabelen. Van 1814 tot 1817 was hij lid van Provinciale Staten van Holland. In 1815 werd hij benoemd tot burgemeester van Gouda, samen met Van Toulon en Kemper. Deze functie vervulde hij tot zijn overlijden in 1817.
Decker trouwde op 6 mei 1781 in Abcoude met Frederika Berewout, dochter van de bewindhebber van de West-Indische Compagnie, Jan Frederik Berewout, en Deborah Bor. Hij overleed in juli 1817 op 67-jarige leeftijd in zijn woonplaats Gouda. Hij werd begraven in de Sint-Janskerk aldaar.
* Jong, dr. J.J. de, Met goed fatsoen, de elite in een Hollandse Stad, Gouda 1700-1780, Amsterdam, 1985
* Knoops, W.A. Gouda 1787 - Radicalisering, Revolutie, Restauratie, Amsterdam, 2011
* Wal, R. van der, Sterke overheid en mondige burger in "Duizend jaar Gouda, een stadsgeschiedenis", Hilversum, 2002
* Repertorium van ambtsdragers en ambtenaren 1428-1861: François van Harencarspel Decker
* Parlement & Politiek: Mr. F. van Harencarspel Decker
Noten
* ↑ Zijn vader vervulde diverse regentenfuncties in Gouda en werd er zesmaal gekozen tot burgemeester (De Jong 1985:339)
* ↑ Knoops 2011:242
* ↑ Knoops 2011:442 en 467
* Biografisch Portaal: 39557509
* Parlement.com: vg09llrg4vzk
# Fred Martin

Frederick ("Fred") Martin (Carnoustie, 13 mei 1929 – 21 augustus 2013) was een Schots voetbaldoelman.
Martin was een doelman die in 1954 en 1955 6 interlands keepte voor Schotland. Hij was speler tijdens de Wereldkampioenschap voetbal 1954 in Zwitserland. Schotland verloor eerst van Oostenrijk met 1-0 en op 19 juni 1954 met 7-0 van Uruguay in Basel met Martin op doel. In de pers kreeg hij de schuld: "when the mood was upon him, he could be very good, but at other times, played exactly as you would expect an inside-right to play if shoved between the posts". Tijdens zijn 6 interlands kreeg hij 20 doelpunten tegen. Na de 7-2 nederlaag in 1955 tegen aartsrivaal Engeland is hij niet meer opgeroepen.
Hij begon met voetballen bij Carnoustie Panmure F.C. als een spits. Tijdens de militaire dienst is hij overgestapt naar doelman.
Van 1946 tot en met 1960 speelde hij bij Aberdeen FC. Totaal heeft hij 291 officiële wedstrijden gespeeld voor Aberdeen en hij is twee keer landskampioen geworden (1954/1955 en 1955/1956). Hij heeft ook nog drie keer de Schotse beker gewonnen. Door blessures moest hij zijn loopbaan beëindigen in 1960.
Daarna ging hij handelen in whiskey en werkte bij Dewar's Scotch Whisky (inmiddels overgenomen door Bacardi) tot zijn pensioen in 1994.
Martin is in 2007 opgenomen in de Hall of Fame van FC Aberdeen.
Op 21 augustus 2013 is hij overleden. De Schotse doelman is 84 jaar oud geworden.
* Fred Martin op de website van Aberdeen FC
* "Scottish Premiership: Aberdeen legend Fred Martin dies aged 84". Sky Sports (21 augustus 2013).
# Frederik Karel August van Württemberg

Frederik Karel August van Württemberg (Comburg, 21 februari 1808 - Stuttgart, 9 mei 1870) was een Württembergse prins en generaal. Hij behoorde tot het huis Württemberg.

## Levensloop

Frederik was de oudste zoon van prins Paul van Württemberg uit diens huwelijk met Catharine Charlotte van Saksen-Hildburghausen, dochter van hertog Frederik van Saksen-Altenburg. Hij was een kleinzoon van koning Frederik I en een neef van koning Willem I van Württemberg.
Hij begon een militaire loopbaan in het Württembergse leger en kreeg op zijn vijftiende de rang van ritmeester van de tweede klasse. In 1832 werd hij kolonel van de infanterie en in 1841 verwierf hij de rang van luitenant-generaal in de cavalerie. In 1865 promoveerde koning Karel I van Württemberg hem tot generaal van de cavalerie en oppercommandant van het Württembergse Bondslegerkorps. Tijdens de Oostenrijks-Pruisische Oorlog tegen Pruisen in 1866 vocht hij niet op het slagveld, maar bleef hij als verbindingsofficier in het hoofdkwartier van de Oostenrijkse veldtochtmeester.
Op basis van zijn koninklijke afkomst zetelde Frederik tevens in de Eerste Kamer van de Württembergse Landsdag, waar hij meerdere vergaderingen bijwoonde. In 1865 kreeg hij van zijn schoonbroer Karel I ook een zetel in de Geheimraad. Hij resideerde hoofdzakelijk in een paleis in Stuttgart en het jachtslot Katharinenhof nabij Oppenweiler.
Op 20 november 1845 huwde hij met zijn nicht Catharina (1821-1898), dochter van koning Willem I van Württemberg. Hun zoon Willem II (1848-1921) volgde in 1891 zijn oom Karel I op als koning van Württemberg.
Frederik van Württemberg stierf in mei 1870 aan een gezwel, vermoedelijk het gevolg van een verwonding in het gezicht die hij jaren eerder had opgelopen bij een jachtongeval. Hij werd bijgezet in de crypte van de slotkapel in het Slot Ludwigsburg.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Friedrich von Württemberg op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Frederik van Saksen-Altenburg

Frederik van Saksen-Altenburg kan verwijzen naar:
* Frederik van Saksen-Altenburg (1599-1625), een zoon van hertog Frederik Willem I van Saksen-Weimar en Anna Maria van Palts-Neuburg
* Frederik van Saksen-Altenburg (1763-1834), hertog van Saksen-Hildburghausen en later van Saksen-Altenburg
* Frederik van Saksen-Altenburg (1801-1870), prins van Saksen-Altenburg en een zoon van de voorgaande
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Frederik van Saksen-Altenburg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Piranguçu

Piranguçu is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 5.514 inwoners (schatting 2017).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Brasópolis, Itajubá, Piranguinho, Wenceslau Braz, Campos do Jordão (SP) en São Bento do Sapucaí (SP).
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2017
# Oessoeriejsk

Oessoeriejsk (Russisch: Уссурийск) is een stad in de Russische kraj Primorje, gelegen in het midden van een vruchtbare vallei bij de samenkomst van drie rivieren. De stad werd in 1866 gesticht als Nikolskoje, naar tsaar Nicolaas I, maar werd in 1935 herdoopt tot Vorosjilov naar Kliment Vorosjilov. Tijdens de regeringstijd van Nikita Chroesjtsjov werd de stad echter opnieuw hernoemd, ditmaal tot Oessoeriejsk, naar de nabijgelegen rivier Oessoeri. De bevolking schommelt al meer dan twintig jaar rond de 157.000 inwoners.
De stad is bijzonder groen dankzij de vele bomen zoals populieren, olmen en jasmijnen die overgebracht werden uit de taiga.
Dankzij de gunstige geografische locatie op het kruispunt van transportlijnen in het zuiden van de kraj Primorje, kende de nederzetting een snelle groei vanaf de jaren 70 van de negentiende eeuw, waarbij het dorp in een handelscentrum veranderde. De rol van het toenmalige dorp werd nog belangrijker toen de Oessoeriejskspoorweg werd aangelegd. In 1898 kreeg het toenmalige Nikolskoje de titel van stad. In het begin van de twintigste eeuw leefden in de stad reeds 15.000 mensen en kende ze een omzet in de handel van ongeveer drie miljoen roebels. Na de Russisch-Japanse Oorlog van 1904-'05 werd de stad een van de belangrijkste commerciële en economische centra van het Russische Verre Oosten. In 1913 was ze de vierde stad na Vladivostok, Blagovesjtsjensk en Chabarovsk naar bevolkingsaantal. Bedrijven werden gesticht om agrarische producten te verwerken.
In het centrum van de stad begon men gebouwen met twee tot drie verdiepingen op te trekken. In 1914 waren er veertien scholen, een theater, een circus en drie filmtheaters. Na de revolutie van 1917 kende Oessoeriejsk een snelle groei. De stad specialiseerde zich verder in de verwerking van agrarische producten. Tot de jaren 1980 was de stad naar bevolkingsaantal de tweede stad na Vladivostok, waarna de stad werd voorbijgestreefd door Nachodka. Bij de laatste volkstelling was Oessoeriejsk echter weer de tweede, doordat het inwoneraantal van Nachodka sterker afnam.

## Geboren in Oessoeriejsk

* Aleksandr Dvornikov (1961), Russisch generaal en opperbevelhebber
* Jelena Serova (1976), kosmonaute
Bestuurlijk centrum: Vladivostok Arsenjev · Artjom · Bolsjoj Kamen · Dalnegorsk · Dalneretsjensk · Fokino · Lesozavodsk · Nachodka · Partizansk · Spassk-Dalni · Oessoeriejsk
# Gullfjäll, Långekärr en Sunna

Gullfjäll, Långekärr en Sunna (Zweeds: Gullfjäll, Långekärr och Sunna) is een småort in de gemeente Tjörn in het landschap Bohuslän en de provincie Västra Götalands län in Zweden. Het småort heeft 176 inwoners (2005) en een oppervlakte van 59 hectare. Eigenlijk bestaat het småort uit drie plaatsen Gullfjäll, Långekärr en Sunna. Het småort ligt op het via een brug met het vasteland verbonden eiland Tjörn en de directe omgeving van het småort bestaat voornamelijk uit rotsachtig gebied, maar ook uit wat bos en open landschap, ook ligt de zee vlak bij het småort.
# Attheyella (Delachauxiella) biarticulata

Attheyella (Delachauxiella) biarticulata is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Löffler.
# Opogona superdaubanella

Opogona superdaubanella is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Legrand.
# Cytherelloidea subreticulata

Cytherelloidea subreticulata is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytherellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Key.