OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eduard Büchsel

Eduard Büchsel (Schweicheln, gemeente Hiddenhausen, 1 mei 1917 - Dortmund, 17 juni 1980) was een Duits organist.

## Leven

Eduard Büchsel werd geboren als zoon van een dominee. Op 18 jaar begon hij muziekstudie te Leipzig aan de hogeschool voor muziek en theater. In 1936 benoemde zijn leraar Günther Ramin hem tot zijn plaatsvervanger als organist aan de Thomaskerk.
In 1939 werd Büchsel organist te Völklingen. In 1941 werd hij cantor van de Trinitaskerk te Litzmannstadt (Łódź). In 1945 werd hij krijgsgevangen genomen. Na zijn terugkeer werkte hij in oktober 1945 als cantor in Münster. In mei 1946 werd hij organist en cantor van de Martin-Lutherkerk te Gütersloh. In september van dat jaar stichtte hij er het Bachkoor en in 1947 een kinderkoor. In de lente van 1948 speelde hij verschillende orgelwerken voor de Nordwestdeutscher Rundfunk. In 1957 gaf hij de koorleiding door aan Hermann Kreutz en spitste hij zich toe op orgel. Hij liet een nieuw Steinmeyer-orgel bouwen in de kerk. In 1960 werd hij cantor in de Reinoldikirche te Dortmund. Hij leidde het koor van de Bachvereniging, maar speelde ook regelmatig werken van Bach en Max Reger op het grote orgel van de kerk.
In 1980 stierf hij na een lange ziekte.
* Gemeinsame Normdatei: 1257666630
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4231 5685
* Library of Congress Control Number: no91013810
* MusicBrainz: c7396315-399d-4ea5-8935-5aa1a0a92c4b
* Virtual International Authority File: 78341178
* WorldCat (via VIAF): 78341178
# Eduard Cobbaert

Eduard Cobbaert (Bekegem, 20 februari 1886 - Bekegem, 13 april 1954) was een Belgisch politicus behorend tot de CVP en burgemeester van Bekegem.

## Biografie

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1938 werd Eduard Cobbaert benoemd tot burgemeester. Als schepenen werden Ernest Monteyne en Maurice Vansteelandt gekozen in de vergadering van 10 januari 1939. Met uitzondering van een korte feitelijke onderbreking tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef Eduard burgemeester tot eind 1952. Bij de verkiezingen van dat jaar kwam hij niet meer op. Hij stierf op 13 april 1954. Eduard Cobbaert was gehuwd met Augusta Verplancke. Samen baatten ze Café De Kroon in Bekegem uit, maar Eduard was ook molenaar en kolenhandelaar. Zijn broer Florimond Cobbaert sneuvelde op 18 september 1918 nabij Zomergem tijdens het Bevrijdingsoffensief. De eerste zoon van Eduard werd genoemd naar zijn gesneuvelde oom. Ook Eduard Cobbaert had tijdens de Eerste Wereldoorlog in het Belgisch Leger gediend.
* ↑ Anthone, P. (2001) 'Landbouwersfamilie Cobbaert 40 jaar aan de macht', in: Kroniek Bekegem Eernegem Ichtegem Wijnendale. Ichtegem: Gemeentebestuur, p. 106-108.
# Egesina lanigera

Egesina lanigera is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Holzschuh.
# Egesina mentaweiensis

Egesina mentaweiensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Breuning.
# Egesina guerryi

Egesina guerryi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Pic.
# Egesina javana

Egesina javana is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Fisher.
# Edouard Cogels

Edouard Joseph Cogels, ook genaamd Cogels - Du Bois (Antwerpen, 1 oktober 1793 - Brussel, 9 februari 1868) was een Belgisch bankier en katholiek politicus.

## Biografie
### Familie

Edouard Cogels was een zoon van koopman Joseph Henri Cogels (1762-1821) en Marie Marguerite van Setter (1752-1816).
Hij trouwde in 1820 in Antwerpen met Julia du Bois (1794-1864), dochter van Ferdinand du Bois, lid van de Raad van State, lid van het Nationaal Congres en senator. Ze kregen vijf kinderen. Zijn zoon, baron Victor Cogels (1822-1866), trouwde in 1858 in Brussel met Marie Domis de Semerpont (1833-1865), dochter van Charles Domis de Semerpont, burgemeester van Beigem.
In 1822 verkreeg hij adelserkenning en in 1857 een baronstitel.
Cogels was verwant met verschillende parlementsleden, waaronder Hendrik Cogels (lid van het Nationaal Congres), Albert Cogels (lid van het Nationaal Congres) en de senatoren John Cogels en Frédégand Cogels. Via zijn schoonfamilie was hij daarnaast verwant met Ferdinand Philippe du Bois de Nevele (zijn schoonbroer) en Adolphe du Bois d'Aische (zijn neef).

### Loopbaan

Cogels was bankier, verzekeraar en afgevaardigd bestuurder van de Compagnie d'Assurances Maritimes et d'Incendie d'Anvers, Securitas (1829-1865). Hij was medestichter van de Société industrielle et commerciale d'Anvers. Hij was daarnaast lid van de toezichtsraad van de Banque de Belgique, censor van de Nationale Bank van België, bestuurder van de Compagnie des mines et usines de Lavoir en van de Charbonnages de Sacré-Madame en ten slotte lid van de Kamer van Koophandel van Antwerpen.
In 1839 werd hij katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Antwerpen, tot in 1845, en opnieuw van juni 1847 tot juni 1848. In 1848 werd hij senator voor hetzelfde arrondissement, tot in 1851, en opnieuw van 1854 tot 1859. In totaal was hij ongeveer vijftien jaar parlementslid. Tijdens de laatste periode was hij in de Senaat voorzitter van de commissie voor Financies.

## Literatuur

* François DE CACAMP, Une vieille famille brabançonne. Les Cogels, Brussel, Genealogicum Belgicum, 1959.
* Banque Nationale de Belgique. Notices biographiques, 1850-1960, Brussel, Nationale Bank van België, 1960.
* Jacques VAN OFFELEN, 'Edouard Cogels' in Biographie nationale de Belgique, vol. 33, Brussel, Académie royale des sciences des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1965-1966.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1986, Brussel, 1986
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINBDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
* Gemeinsame Normdatei: 1089671768
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4595 1273
* Library of Congress Control Number: no99043050
* Virtual International Authority File: 26698323
* WorldCat (via VIAF): 26698323
# Eichhorst

Eichhorst is een ortsteil van de Duitse stad Friedland in de deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. Tot 25 mei 2014 was Eichhorst een zelfstandige gemeente. Het aantal inwoners en voorzieningen zijn na die Wende sterk afgenomen.
# Eichkögl

Eichkögl is een gemeente met 1.385 inwoners (2023) in de Oostenrijkse deelstaat Stiermarken, gelegen in het district Südoststeiermark. Tot 2013 behoorde ze tot het district Feldbach.
Bad Gleichenberg · Bad Radkersburg · Deutsch Goritz · Edelsbach bei Feldbach · Eichkögl · Fehring · Feldbach · Gnas · Halbenrain · Jagerberg · Kapfenstein · Kirchbach-Zerlach · Kirchberg an der Raab · Klöch · Mettersdorf am Saßbach · Mureck · Paldau · Pirching am Traubenberg · Riegersburg · Sankt Anna am Aigen · Sankt Peter am Ottersbach · Sankt Stefan im Rosental · Straden · Tieschen · Unterlamm
* Gemeinsame Normdatei: 7589958-9
* Virtual International Authority File: 244773627
* WorldCat (via VIAF): 244773627
# Eichleriella

Eichleriella is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Auriculariaceae. Soorten produceren bekervormige, wasachtige tot leerachtige basidiocarps (vruchtlichamen) op hout, met een glad tot stekelig oppervlak.
Moleculair onderzoek, gebaseerd op cladistische analyse van DNA-sequenties, heeft het geslacht opnieuw gedefinieerd, waarbij sommige soorten nu in het geslacht Heteroradulum zijn geplaatst en andere zijn overgebracht naar het geslacht Eichleriella. Eichleriella werd genoemd door de Italiaanse mycoloog Giacomo Bresadola ter ere van Bogumił Eichler, botanicus en mycoloog.

## Soorten

Het geslacht bestaat uit 15 soorten (peildatum februari 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Eichleriella bactriana | Spirin & Malysheva | 2017 |
| Eichleriella chinensis | Pilát | 1940 |
| Eichleriella crocata | (Pat.) Spirin & Malysheva | 2017 |
| Eichleriella desertorum | Spirin & Malysheva | 2017 |
| Eichleriella flavida | (Pat.) Spirin & Malysheva | 2017 |
| Eichleriella hoheriae | McNabb | 1969 |
| Eichleriella incarnata | Bres. | 1903 |
| Eichleriella mexicana | Burt | 1926 |
| Eichleriella ochracea | (Viégas) Alvarenga | 2019 |
| Eichleriella pulvinata | Coker | 1928 |
| Eichleriella shearii | (Burt) Spirin & Malysheva | 2017 |
| Eichleriella sicca | Spirin & Miettinen | 2017 |
| Eichleriella subleucophaea | McNabb | 1969 |
| Eichleriella tenuicula | (Lév.) Spirin & Malysheva | 2017 |
| Eichleriella xinpingensis | C.L. Zhao | 2019 |
* (en) Index Fungorum
# Ehrharta

Ehrharta is een geslacht uit de grassenfamilie (Poaceae). De soorten van dit geslacht komen voor in Afrika, Azië, Australazië, Europa en Amerika. Het geslacht is vernoemd naar de Duitse botanicus Jakob Friedrich Ehrhart.

## Soorten (selectie)

* Ehrharta capensis
* Ehrharta longigluma
* Ehrharta melicoides
* Ehrharta rehmannii
* Ehrharta stipoides
* Ehrharta thunbergii
* Ehrharta villosa
# Ehringsdorf

Ehringsdorf werd op 7 juli 1252 voor het eerst als "Hyringstorf" in een oorkonde genoemd. Ehringsdorf is heden ten dage een stadsdeel van Weimar, dat wordt begrensd door de Ilm, het park aan de Ilm en het Belvedere slotpark

## Geschiedenis

Sinds 1908 zijn in de Travertijnbreuken van het Ilmdal pleistocene menselijke resten gevonden, waarvan de ouderdom ten minste 120.000 jaar (Eemien-interglaciaal) bedraagt, maar die waarschijnlijk ongeveer 200.000 jaar oud zijn. Sinds 1925 is Ehringsdorf wereldberoemd geworden toen in de plaatselijke steengroeve delen van een schedel van een mens uit die tijd werd gevonden, de Ehringsdorfmens. Deze wordt samen met latere vondsten ter plaatse ofwel als late Homo heidelbergensis of als vroege neanderthaler gezien.
Er zijn in Ehringsdorf ook graven uit het Neolithicum gevonden. Hieruit blijkt dat het gebied van Ehringsdorf tot de oudste nederzettingen van Weimar behoort.
# Eicochrysops antoto

Eicochrysops antoto is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1911 door Embrik Strand.
De soort komt voor in Ethiopië.
# Ehirava fluviatilis

Ehirava fluviatilis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van haringen (Clupeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Deraniyagala.
* ↑ (en) Ehirava fluviatilis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ehirava fluviatilis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Ehlerange

Ehlerange (Luxemburgs: Éileréng, Duits: Ehleringen) is een plaats in de gemeente Sanem en het kanton Esch-sur-Alzette in Luxemburg. Ehlerange telt 728 inwoners (2001).
Belvaux · Ehlerange · Sanem · Soleuvre Luxemburgse gemeenten · Kanton Esch-sur-Alzette · Luxemburg
# Elaterophanes regius

Elaterophanes regius is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Whalley.
# Elateropsis caymanensis

Elateropsis caymanensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Fisher.
# Elephantomyia (Elephantomyia) juquiensis

Elephantomyia (Elephantomyia) juquiensis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Eivør Pálsdóttir

Eivør Pálsdóttir (Syðrugøta, 21 juli 1983) is een Faeröerse zangeres en songwriter. Eivør was vanaf 1999 lid van de Faeröerse rockband Clickhaze maar begon daarnaast ook een solocarrière onder de naam Eivør. Ze zingt in het Faeröers, IJslands, Engels, Noors en Zweeds.
Aanvankelijk zong ze Faeröerse volksliederen en balladen, maar vervolgens heeft ze haar repertoire enorm uitgebreid en zingt nu in een groot aantal van verschillende muziekstijlen en genres, zoals rock, jazz, folk, pop en zelfs klassieke muziek). Een groot deel van de door haar gezongen liederen zijn eigen composities. Ze zelf beschrijft haar stijl op enkele dvd's met Ethno/Jazz of Country/Roots.

## Discografie

* 2000 - Eivør Pálsdóttir (SHD 50, tutl 2000)
* 2002 - Clickhaze EP (HJF 91, tutl 2002)
* 2002 - Yggdrasil (HJF 88, tutl 2002)
* 2003 - Krákan (12T001, 12 tónar 2003)
* 2004 - Eivør (12T010, 12 tónar 2004)
* 2005 - Trøllabundin (samen met de Big band van Danmarks Radio)
* 2007 - Human Child (R 60117-2, RecArt Music 2007)
* 2007 - Mannabarn (R 60116-2, RecArt Music 2007, Faroese version of Human Child)
* 2009 - Eivör Live (SHD125, tutl 2009)
* 2010 - Undo your mind EP (Copenhagen Records 2010)
* 2010 - Larva (SHD 130 tutl 2010)
* 2012 - Room (tutl 2012)
* 2015 - Bridges (tutl 2015)
* 2015 - Slør (tutl 2015)
* 2020 - Segl (tutl 2020)
* 2024 - Enn
# Eiwitcomplex

Een eiwitcomplex is een samengaan van meerdere eiwitten. Pas na samengaan in zo'n complex kunnen vele eiwitten hun functie in de cel uitoefenen. Er wordt bij de ruimtelijke structuur een quartaire, tertiaire, secundaire en primaire structuur onderscheiden.

## Opbouw

Een eiwitcomplex kan bestaan uit een samengaan van verschillende eiwitten of uit twee of meer dezelfde polypeptideketens, zoals bij insuline. De afzonderlijke eiwitten zijn vaak door waterstofbruggen en ionenbruggen met elkaar verbonden. Ook covalente bindingen komen voor. De afzonderlijke eenheden van zo'n eiwitcomplex worden protomeren genoemd. Enkele protomeren kunnen ook als zelfstandig eiwit een functie hebben, maar velen zijn pas werkzaam in een complex. Een voorbeeld van een eiwitcomplex bestaande uit meerdere eiwitten is immuunglobuline (antilichaam). Hierbij vormen twee dezelfde zware en twee dezelfde lichte eiwitten met in totaal vier zwavelbruggen een antilichaam.

## Specifieke binding

Vele eiwitdomeinen zorgen voor zeer specifieke interacties tussen eiwitten en liggen tengrondslag aan de vorming van eiwitcomplexen. Voorbeelden hiervan zijn de PDZ-domeinen en ankyrine-repeats.
Dikwijls vormen ook specifieke brugeiwitten met dergelijke eiwitdomeinen de basis van eiwitcomplexen, waarbij ze zogenaamde bruggen vormen tussen de verschillende eiwitten.

## Onderzoeksmethoden

Vele moleculairbiologische methoden kunnen eiwitcomplexen onderzoeken, voorbeelden zijn:
* Fluorescentiemicroscopie of confocale laserfluorescentiemicroscopie voor het colokaliseren van eiwitten
* Förster resonance energy transfer
* Gel-elektroforese - gedenatureerde en native gel
* Immuunprecipitatie in combination met Western blot of 2D-gel-elektroforese
* Gist-twee-hybride (Y2H)
* Onderzoek naar eiwitbindingen met atoomkrachtmicroscoop
* Structuuronderzoek door kernspinresonantie en röntgendiffractie
* Proteïne-chip
# Elasmosomus fasciculatus

Elasmosomus fasciculatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Schwarz.
# Eligmoderma

Eligmoderma is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Thomson.

## Soorten

Eligmoderma omvat de volgende soorten:
* Eligmoderma aragua Martins & Galileo, 2009
* Eligmoderma convexicolle Aurivillius, 1924
* Eligmoderma ibidionoides Thomson, 1864
* Eligmoderma lara Galileo & Martins, 2012
* Eligmoderma minuta Martins & Galileo, 2009
* Eligmoderma politum Nonfried, 1895
* Eligmoderma trifasciatum Aurivillius, 1924
* Eligmoderma ziczac Nonfried, 1895
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Elfa

Elfa is een Duits historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Elsterwerdaer Fahrzeugwerke, E.W. Reichenbach AG, Elsterwerda.
Elfa begon motorfietsen te produceren in 1926, juist in een periode waarin honderden kleine motorfietsmerken van de Duitse markt verdwenen. Met Elfa ging het juist erg goed, wellicht omdat het niet in de buurt van een grote stad lag, waar bedrijven die het van regionale klandizie moesten hebben elkaar beconcurreerden. Elfa had ook een tamelijk groot modellenaanbod, met inbouwmotoren van gerenommeerde fabrikanten. Zo leverde men lichte modellen met 198- en 298cc-DKW-motoren en zwaardere typen met 346- en 497cc-Küchen-motoren. Die laatste hadden zelfs al kopkleppen. Klanten konden echter ook kiezen voor motoren van Kühne, Windhoff, Bark en JAP.
In de jaren dertig leverde men vooral gemotoriseerde fietsen met hulpmotoren van Fichtel & Sachs. Toen in 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak moest de productie worden beëindigd.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Elisabeth Theurer

Elisabeth Max-Theurer (Linz, 20 september 1956) is een voormalig Oostenrijks amazone, die gespecialiseerd was in dressuur. Max-Theurer behaalde tijdens de Olympische Zomerspelen 1980 de gouden medaille in de individuele dressuur. Max-Theurer werd vier jaar later tijdens de Olympische Zomerspelen 1984 elfde individueel en negende in de landenwedstrijd. Bij Max-Theurer haar derde olympische optreden behaalde ze de achtste plaats individueel.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1980 in Moskou individueel dressuur met Mon Cherie
* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles 11e individueel dressuur met Acapulco
* Olympische Zomerspelen 1984 in Los Angeles 9e landenwedstrijd dressuur met Acapulco
* Olympische Zomerspelen 1992 in Barcelona 8e individueel dressuur met Liechtenstein
* (en) Profiel van Elisabeth Theurer op sports-reference.com (gearchiveerd)
1912: Carl Bonde · 1920: Janne Lundblad · 1924: Ernst Linder · 1928: Carl Friedrich von Langen · 1932: Xavier Lesage · 1936: Heinz Pollay · 1948: Hans Moser · 1952: Henri Saint Cyr · 1956: Henri Saint Cyr · 1960: Sergej Filatov · 1964: Henri Chammartin · 1968: Ivan Kizimov · 1972: Liselott Linsenhoff · 1976: Christine Stückelberger · 1980: Elisabeth Theurer · 1984: Reiner Klimke · 1988: Nicole Uphoff · 1992: Nicole Uphoff · 1996: Isabell Werth · 2000: Anky van Grunsven · 2004: Anky van Grunsven · 2008: Anky van Grunsven · 2012: Charlotte Dujardin · 2016: Charlotte Dujardin · 2020: Jessica von Bredow-Werndl · 2024: Jessica von Bredow-Werndl
# Elke Van Gorp

Elke Van Gorp (Turnhout, 12 mei 1995) is een Belgische voetbalster die vanaf seizoen 2021-22 voor Zulte Waregem speelt.

## Biografie
### Club

Van Gorp ging van KFC Lentezon Beerse naar Lierse SK, waar ze bleef tot eind 2016. Met Lierse wist ze twee jaar op rij de Beker van België te winnen. Van Gorp speelde van 2016 één seizoen bij KAA Gent. Eind 2017 maakte ze haar overstap naar RSC Anderlecht bekend.

### Red Flames

Van Gorp werd voor het eerst opgeroepen op 7 juni 2010 voor de wedstrijd Nederland-België bij de Flames -15. Deze vriendschappelijke wedstrijd eindigde in 1-0.
vanaf 8 september 2010 tot 5 oktober 2011 speelde ze voor de Flames -17, waar ze in totaal in 14 wedstrijden speelde en ze 4 keer wist te scoren.
Vanaf 16 september 2012 tot 21 juli 2014 speelde Van Gorp 20 wedstrijden voor de Flames -19 en wist in totaal 5 keer te scoren.
Haar eerste cap, voor de Red Flames, speelde ze op 13 september 2014 op een kwalificatiewedstrijd thuis tegen Griekenland. Ze wist in de 73e minuut de 10-0 te maken en zo verzilverde ze in haar eerste wedstrijd haar eerste doelpunt. De wedstrijd eindigde in 11-0.
Van Gorp is ook opgenomen in de selectie voor het Europees Kampioenschap in Nederland in 2017.
Van Gorp ging op 20 juli 2017 de geschiedenisboeken in met het eerste Belgische doelpunt ooit op een groot eindtoernooi. Philtjens zette na een sterk Noors begin de bal voor, Wullaert kopte, doelvrouw Ingrid Hjelmseth loste, Van Gorp volgde en scoorde.

## Statistieken

Bijgewerkt op 6 juli 2017
België -15 :
| Jaar | Caps | Doelp. |
| 2010 | 1 | 0 |
| Total | 1 | 0 |
België -17 :
| Jaar | Caps | Doelp. |
| 2010 | 5 | 2 |
| 2011 | 9 | 2 |
| Total | 14 | 4 |
België -19 :
| Jaar | Caps | Doelp. |
| 2012 | 5 | 2 |
| 2013 | 7 | 2 |
| 2014 | 8 | 1 |
| Total | 20 | 5 |
België :
| Jaar | Caps | Doelp. |
| 2014 | 3 | 1 |
| 2015 | 8 | 2 |
| 2016 | 6 | 2 |
| 2017 | 2 | 1 |
| Total | 19 | 6 |

## Palmares

* Beker van België 2015, 2016
# El Marinero

Antonio Ortega Ramírez (bijnaam: El Marinero), (Cádiz, 11 oktober 1857 - aldaar, 15 februari 1910) was een Spaanse torero. Vanaf 1885 was hij officieel stierenvechter in Sevilla en vocht later in Las Ventas, Madrid. Hij trok zich terug uit de arena op 12 augustus 1900 en stierf in zijn geboortestad in 1910.
# Ellen De Vriend

Ellen De Vriend-de Jong (Vlissingen, 12 februari 1964) is een Nederlandse schrijfster van thrillers en journalist. Zij publiceert fictie, verhalenbundels en reisboeken.

## Werk

De Vriend werd in 1999 freelance verslaggever bij de Provinciale Zeeuwse Courant en later eindredacteur van huis-aan-huiskrant De Faam. Daarna heeft ze jarenlang een eigen tekstbureau gehad. Sinds 2022 werkt ze freelance voor de vakbladen van uitgeverij Agrio en de Provinciale Zeeuwse Courant. Uitgeverij Van Dorp gaf haar eerste thriller Bitterzoet (2013) uit, die later (2021) bij Uitgeverij September is verschenen. Haar tweede thriller Vermist verscheen bij Karakter Uitgevers in Uithoorn. In 2015 werd Crush genomineerd als leestip door de Jonge Jury.
# Elizaveta Glinka

Elizaveta Petrovna Glinka (Russisch: Елизавета Петровна Глинка, ook wel bekend als Dr. Liza (Russisch: Доктор Лиза), 20 februari 1962 – 25 december 2016) was een Russische humanitair werkster en liefdadigheidsactiviste.
Als kinderanesthesiologe stond zij aan het hoofd van een humanitaire van regeringssteun onafhankelijke non-profitorganisatie Spravedlivaja Pomosjtsj, die ze in 2007 in Moskou oprichtte. Haar activiteiten waren onderwerp van een documentairefilm van Elena Pogrebizjskaja. Kort voor haar dood ontving ze een Russische staatsonderscheiding voor uitmuntende prestaties voor liefdadigheid en mensenrechtenactiviteiten.
Op 25 december 2016 kwam zij samen met 64 leden van het Aleksandrovkoor, dat onderweg was van Moskou naar de Russische luchtmachtbasis Khmeimim in de Syrische provincie Latakia, voor een nieuwjaarsoptreden en om medische voorraden te leveren aan Tisjrin Universiteitsziekenhuis, om het leven toen het vliegtuig, waarin zij zaten, ter hoogte van Sotsji neerstortte in de Zwarte Zee.
# Elater parallelus

Elater parallelus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Candèze.
# Marinus Flokstra

Marinus (Rinus) Flokstra, historicus, wonende te Venray, gespecialiseerd in de (laat)middeleeuwse geschiedenis van de kastelen en adel in het voormalige Opper-Gelre, zijnde het huidige Noord-Limburg en het Duitse gebied rond Geldern.
Corrigeerde vele geschiedkundige onjuistheden uit het verleden, met name door de zegels aan de akten te vergelijken en de tekst van de originele akten opnieuw te bekijken. Publiceerde veel met Prof. J.G.N. Renaud, de eerste professor in de kasteelarcheologie.
Werd in 2004 door het Landschaftverband Rheinland onderscheiden met de Rheinlandthaler, wegens zijn verdiensten voor de wederzijdse geschiedenis en de vele publicaties over Opper-Gelre.

## Publicaties

* Bijdragen in verschillende boeken (onder andere Het Hertogdom Gelre 2003)
* Maasgouw (meerdere jaargangen)
* Castellologica (meerdere jaargangen)
Boeken:
* De Borgraeff te Lottum (1992)
* Register op de leenaktenboeken van het Pruisisch Overkwartier van Gelder 1713-1794
* Gelderische Heimatkalender 2003
* Haus Ingenray (2003)
* Kastelen in het Land van Kessel (2005)
# Josia dorsivitta

Josia dorsivitta is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Walker.