OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paul Verdussen

Paul Verdussen (Brussel, 1868 – aldaar, 1945) was een Belgische kunstschilder en graficus.
Hij schilderde genretaferelen, interieurs, landschappen, marines, bosgezichten en stadsgezichten. Hij trok regelmatig naar de Kempen in de omgeving van Genk en Bokrijk om er te schilderen, samen met zijn kunstbroeder Emmanuel Viérin.
Hij was medestichter en secretaris van de Brusselse kunstenaarsvereniging Le Sillon (1893). Hij behoorde tot een categorie van conservatief-burgerlijke kunstschilders uit Brussel tijdens het interbellum en de jaren kort na de Tweede Wereldoorlog.
Vanaf 1900 had hij een eigen atelier gespecialiseerd in affiches. Zijn atelier aan de Brugmannlaan 211 in Elsene werd in 1999 een beschermd monument omwille van zijn historische en artistieke waarde.

## Affiches

* Cycles Léon Mans

## Tentoonstellingen

* 1892: deelname 35ste Salon in Gent
* 1894: tweede tentoonstelling van "Le Silon", K.M.S.K. Brussel

## Musea

* Antwerpen, Plantin-Moretusmuseum
* Antwerpen, Letterenhuis
* Brussel, Museum van Elsene
* Oostende, Mu.ZEE (Kunstmuseum aan Zee)
* ↑ Tussen impressie en melancholie
* ↑ De Beschermde Monumenten en Landschappen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
* M. Piron, De Belgische Beeldende Kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw, Brussel, 1999.
* W. & G. Pas, Dictionnaire biographique arts plastiques en Belgique. Peintres-sculpteurs-graveurs 1800-2002, Antwerpen, 2002.
* D. Lannoy, F. Devinck en Th. Thomas, Impressionisten in Knocke & Heyst 1870-1914, Oostkamp, 2007.
* K. Reulens, In het spoor van de meester. Joseph Coosemans en leerlingen in Genk, Emile Van Dorenmuseum Genk, 2012.
# Pbt

PBT of Pbt kan verwijzen naar:
* PBT- en zPzB-stoffen, verzamelnaam voor persistente, bioaccumulerende én toxische stoffen
* Polybutyleentereftalaat, een polyester
* Provider Backbone Transport, een standaard in telecommunicatie
* Progressing Ballet Technique, een trainingsmethode voor balletdansers
* PBT, IATA-code voor de luchthaven van Puerto Leda (Paraguay)
* Een model van de autofabrikant Hispano-Argentina
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pbt en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pecorino (kaas)

Pecorino is een Italiaanse schapenkaas. De naam is afkomstig van het Italiaanse woord pecora, dat schaap betekent.

## Regionale varianten

Er zijn vele regionale varianten en de kaas is verkrijgbaar in verschillende fasen van rijpheid. Er zijn harde en vrij zoute kazen als de pecorino romano uit Lazio en Sardinië, die ook buiten Italië volop verkrijgbaar zijn. De sterk zoute smaak vindt zijn oorsprong in het wassen van de kazen met zeewater tijdens de bereiding. Ook zijn er diverse minder harde en iets zoetige kazen zoals de pecorino lucano geproduceerd in Basilicata en pecorino sardo, die in vele variaties in Toscane, Umbrië en Sardinië worden geproduceerd en daar tot de populairste kazen worden gerekend.

## Pecorino bolato

De pecorino bolato wordt veel gebruikt in pastagerechten, net zoals de bekendere Parmezaanse kaas. Zijn sterke kenmerkende en zoute smaak betekent dat het gebruik ervan vaak is voorbehouden aan pastagerechten met sterk smakende sauzen, met name uit de regio van Rome, zoals Pasta all'Amatriciana. Pecorino bolato komt oorspronkelijk, in tegenstelling tot wat de naam doet verwachten, evenals pecorino sardo, uit Sardinië. Deze Sardijnse specialiteit was zo populair, dat Rome hem ging importeren. Daarom is deze kaas ook bekend onder de naam pecorino romano.

## Pecorino sardo

Op Sardinië is de pecorino sardo geliefder dan de bolato. Zij wordt ook vaak gebruikt bij pastagerechten met een lichte saus of zonder saus. Pecorino sardo wordt ook veel gemaakt in Toscane en Umbrië, waar in het verleden veel Sardijnen hun schaapskuddes op de geoogste graanakkers kwamen weiden.
De zachtere varianten van pecorino worden vaak los gegeten als afsluiting van de maaltijd. Typisch Toscaans is de combinatie Pecorino met peer. Op Sardinië eten herders vaak pecorino sardo als ze met hun schapen in de bergen zijn. Zij gebruiken hiervoor dan een Sardijns mes, een pattada.

## Pecorino lucano

De pecorino lucano wordt geproduceerd door boerderijen in de province Potenza. De pecorino uit Filiano, met beschermde oorsprong benaming, is daarvan de bekendste.

## Pecorino crotonese

De pecorino crotonese wordt geproduceerd in Calabrië en heeft ook een beschermde oorsprongsbenaming.

## Casu marzu

Een bijzondere pecorino sardo is casu marzu, wat Sardijns is voor 'rotte kaas'. Deze kaas wordt van binnenuit opgegeten door larven, wat hem zijn sterke smaak geeft. De verkoop ervan is een tijd lang illegaal geweest, volgens de Europese en dus ook Italiaanse regels. Het verbod is door de Europese Unie echter opgeheven, omdat het om een traditioneel product gaat. In de VS is de kaas in 2013 nog verboden. Op Sardinië Sardinië is het nog redelijk gemakkelijk te verkrijgen gedurende een bepaalde tijd van het jaar voor de Sardijnen. Buitenlanders hebben er meer moeite mee.

## Druiven

Pecorino is ook een druivenras, die onder meer voorkomt in de Abruzzen. De Pecorino Terre di Chieti is een licht aromatische wijn, mineralig en vol.
* 1 2 (en) Banned foods: USA vs European Union. foodqualitynews.com. Geraadpleegd op 9 oktober 2017.
# Pecos (New Mexico)

Pecos is een plaats (village) in de Amerikaanse staat New Mexico, en valt bestuurlijk gezien onder San Miguel County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1441. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1392, een daling van 49 (-3,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,5 km², geheel bestaande uit land. Pecos ligt op ongeveer 2110 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Pecos.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pecos op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Paul de Groote

Paul Adolphe de Groote (Brussel, 4 februari 1862 - Elsene, 21 april 1944), was een Belgisch edelman en diplomaat.

## Geschiedenis

* In 1613 verleende keizer Matthias de titel baron van het Heilig Roomse Rijk aan Alexandre de Groote.

## Levensloop

Paul de Groote was een zoon van Charles de Groote, buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister, en van Melanie Stuckens. Hij promoveerde tot ingenieur aan de Rijksuniversiteit Gent (1882-1884).
Hij trad onmiddellijk toe tot de Belgische diplomatie en werd benoemd als ambassaderaad. Hij volgde een uitgebreid curriculum:
* secretaris ambassade in Belgrado (1886-1888)
* secretaris ambassade in Yokohama (1888-1895)
* ambassaderaad in Istanboel (1895-1896)
* ambassaderaad in Den Haag (1896-1898)
* minister in Lima (1898-1904)
* buitengewoon gezant in Athene (1904-1906)
* minister in Kopenhagen (1907-1912)
* minister in Bern (1912-1918)
* minister in Peru, Bolivië en de Evenaar, met residentie in Lima (1921-1923)
* ambassadeur in Helsinki (1925-1927)
* ontslag en persionering in 1927.
De Groote solliciteerde na zijn pensionering bij de republiek Liberia om een ambassade, maar zonder gevolg. Hij werd wel nog vertegenwoordiger van de republiek Honduras bij de Heilige Stoel.
Hij werd in 1903 erkend in de Belgische erfelijke adel, met de titel baron, overdraagbaar op al zijn afstammelingen.
Hij trouwde in 1895 in Istanboel met Clara Singleton of Mell (1865-1940). Ze kregen twee dochters en een zoon, Alexandre de Groote (Sint-Gillis 1906 - Lima 1991). Hij werd burgerlijk ingenieur en consul van El Salvador in Brussel. Hij ging in Peru wonen na zijn huwelijk in 1951 met Rosa Lopez Ainzoain. Ze kregen een zoon, Alexandre de Groote, die ongehuwd bleef.

## Literatuur

* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1989, Brussel, 1989.
* Humbert DE MARNIX DE SAINTE ALDEGONDE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2007, Brussel, 2007.

## Externe link

* Archief Paul De Groote in het Rijksarchief Brussel
# Paussus striaticornis

Paussus striaticornis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Luna de Carvalho.
# Pectinoacasta pectinipes

Pectinoacasta pectinipes is een zeepokkensoort uit de familie van de Archaeobalanidae.
# Peet Geel

Peter (Peet) Geel (Schiedam, 24 november 1929 – Roosendaal, 23 november 2017) was een Nederlands voetballer die onder contract stond bij SVV, BVC Amsterdam, Sparta, Xerxes en Hermes DVS.
De linksbuiten uit Schiedam speelde één interland, op 1 mei 1955 uit tegen Ierland (1-0 verlies). Ook kwam hij in die periode tweemaal uit voor het Nederlands B-elftal.

## Loopbaan

Peet Geel voetbalde in de jeugd bij twee verenigingen in Schiedam. In de senioren stapte hij over naar VDL in Maassluis. Daar pikte SVV hem in 1952 op. Bij de Schiedamse club maakte hij de overgang naar het betaald voetbal in 1954 mee.
Na een jaar bij de nieuwe profclub BVC Amsterdam lijfde Sparta hem in. Bij de start op 2 september 1956 van de pas opgerichte Eredivisie was hij direct succesvol voor zijn nieuwe club. Dankzij twee treffers van Geel won Sparta de ouverture met 2-3 bij DOS.
Peet Geel liep op 1 september 1957, thuis tegen Feyenoord (4-2 winst), een zware knieblessure op na een confrontatie met doelman Bram Panman. Deze blessure bleef hem in zijn verdere carrière parten spelen.
Hij kwam na drie seizoenen bij Sparta nog een jaar uit voor Xerxes dat degradeerde uit de Tweede divisie. Xerxes moest terug naar de amateurs en Peet Geel beëindigde zijn loopbaan. Toch wist Hermes DVS hem een jaar later over te halen zijn voetbalschoenen weer aan te trekken.
In 1962 stopte de Schiedamse aanvaller definitief en hij werd trainer bij SCR. Daarna had hij Poortugaal onder zijn hoede.
Geel overleed één dag voor zijn 88e verjaardag.

## Statistieken
### Clubverband

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Goals |
| 1952/53 | SVV | Nederland | Eerste klasse C | 13 | 4 |
| 1953/54 | SVV | Nederland | Eerste klasse C | 25 | 12 |
| 1954/55 | SVV | Nederland | Eerste klasse D (afgebroken) | 7 | 4 |
| 1954/55 | SVV | Nederland | Eerste klasse B | 26 | 13 |
| 1955/56 | BVC Amsterdam | Nederland | Hoofdklasse A | 32 | 19 |
| 1956/57 | Sparta | Nederland | Eredivisie | 30 | 13 |
| 1957/58 | Sparta | Nederland | Eredivisie | 11 | 2 |
| 1958/59 | Sparta | Nederland | Eredivisie | 9 | 3 |
| 1959/60 | Xerxes | Nederland | Tweede divisie A | ? | 9 |
| 1961/62 | Hermes DVS | Nederland | Eerste divisie | ? | 6 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | ? | 85 |

### Nederlands elftal

Interlands van Peet Geel :
| No. | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Wedstrijdverband | Goals |
| 1. | 1 mei 1955 | Ierland - Nederland | 1-0 | Vriendschappelijk | 0 |
# Peloropeodes meridionalis

Peloropeodes meridionalis is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Parent.
# Peloropeodes fuscipes

Peloropeodes fuscipes is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Van Duzee.
# Pelecopsidis

Pelecopsidis is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Pelecopsidis frontalis (Banks, 1904)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Peinaleopolynoe santacatalina

Peinaleopolynoe santacatalina is een borstelworm uit de familie Polynoidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Peinaleopolynoe santacatalina werd in 1993 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Pettibone.
# Peniagone intermedia

Peniagone intermedia is een zeekomkommer uit de familie Elpidiidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1893 gepubliceerd door Hubert Ludwig.
# Peliocypas drescheri

Peliocypas drescheri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Andrewes.
# Pelochares sulciger

Pelochares sulciger is een keversoort uit de familie dwergpilkevers (Limnichidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1923 gepubliceerd door George Charles Champion.
# Pelochares ryukyuensis

Pelochares ryukyuensis is een keversoort uit de familie dwergpilkevers (Limnichidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1966 gepubliceerd door Satô.
# Pedro Rocha

Pedro Rocha (Salto, 3 december 1942 – São Paulo, 2 december 2013) was een Uruguayaans voetballer en trainer, hij nam ook de Braziliaanse nationaliteit aan.

## Biografie

Rocha begon zijn carrière bij Peñarol, in de tijd dat deze club een glorieperiode kende. Met deze club won hij van 1959 tot 1970 maar liefst negen keer de landstitel, drie keer de Copa Libertadores en twee keer de intercontinentale beker. Hij is de enige Uruguayaanse speler die op vier wereldbekers aantrad.
Hierna ging hij zeven jaar voor São Paulo spelen en won met deze club twee keer het staatskampioenschap en één keer de landstitel. In 1972 werd hij de eerste buitenlandse topscorer van de Série A met zeventien goals. Die plaats moest hij wel delen met Dadá Maravilha. In 1974 deed de club het met Rocha ook goed in de Copa Libertadores, maar door een blessure maakte hij de eindstrijd niet mee die de club verloor van Independiente. Na zijn verblijf bij São Paulo ging hij voor Coritiba spelen, waarmee hij ook staatskampioen werd. Hierna speelde hij nog kort voor een aantal clubs en beëindigde in 1980 zijn carrière bij Al-Nassr uit Saoedi-Arabië.
Voetballegendes Pelé en Darío Pereyra vonden Rocha een van de beste spelers ter wereld. Na zijn spelerscarrière werd hij trainer en was coach bij vele clubs. In 2009 werd hij getroffen door een beroerte waardoor hij verlamd raakte en hij zijn spraakvermogen verloor. Hij overleed op 2 december 2013, één dag voor zijn 71ste verjaardag.
# Pedro Rodríguez Triana

Pedro V. Rodríguez Triana (San Pedro de las Colonias, 29 april 1890 - Torreón, 16 februari 1960) was een Mexicaans politicus en militair.
Tijdens de Mexicaanse Revolutie sloot Rodríguez Triana zich aan bij het Constitutionalistisch Leger. Na de scheuring in het revolutionaire leiderschap sloot hij zich aan bij Benjamín Argumedo en na diens dood bij het Bevrijdingsleger van het Zuiden van Emiliano Zapata. Hij sloot zich in 1920 aan bij het Plan van Agua Prieta en werd generaal in het Mexicaanse leger. In de jaren '20 vocht hij tegen de opstand van generaal Francisco Murguía en was hij actief in de Nationale Agraristische Partij (PNA). In 1929 was hij presidentskandidaat voor de Mexicaanse Communistische Partij (PCM), en haalde 1,12% van de stemmen. Rodríguez beschuldigde de regering van fraude en overwoog een opstand te beginnen maar verzoende zich uiteindelijk met de Mexicaanse regering, en sloot zich aan bij de regerende Partij van de Mexicaanse Revolutie (PRM), waarvoor hij van 1937 tot 1941 gouverneur van zijn geboortestaat Coahuila was. Na het einde van zijn termijn in 1941 trok hij zich terug uit de politiek. Hij overleed negentien jaar later.
# Pedro Rodriguez (politicus)

Pedro Rodriguez (Bogo, 1869 - 25 oktober 1932) was een Filipijns politicus. Rodriguez was van 1907 tot 1909 lid van de Filipijnse Assemblee en van 1925 tot 1931 lid van de Senaat van de Filipijnen.

## Biografie

Pedro Rodriguez werd geboren in 1869 in Bogo in de Filipijnse provincie Cebu. Zijn ouders waren Jose Rodriguez en Vicenta de Sala (ook wel: Vicenta Lazala). Hij volgde een opleiding aan het San Carlos Seminary in Cebu en behaalde een Bachelor of Science-diploma aan de Ateneo Municipal de Manila. Rodriguez werd door president Emilio Aguinaldo in 1898 benoemd tot burgemeester van Bogo, een positie die hij tot 1903 bekleedde. In 1907 werd hij namens het 7e kiesdistrict van Cebu gekozen in de Filipijnse Assemblee, het toenmalig Filipijns Huis van Afgevaardigden. In 1925 werd Rodriguez namens het 10e senaatsdistrict gekozen de Senaat van de Filipijnen. Drie jaar later werd hij herkozen.
Rodriguez overleed in 1932. Hij was getrouwd met Masay Veloso. Hun zoon Jose Rodriguez werd namens het 7e kiesdistrict van Cebu gekozen in het Filipijns Huis van Afgevaardigden en was van 1952 tot 1955 burgemeester van Cebu City. Pedro Rodriguez was een oudere broer van Celestino Rodriguez die ook namens Cebu werd gekozen in de Senaat en in het Huis van Afgevaardigden.
# Pentagonica excisis

Pentagonica excisis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Baehr.
# Pentagonica fijiana

Pentagonica fijiana is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Baehr.
# Pentagonica flavipes

Pentagonica flavipes is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Leconte.
# Pentatlon

Pentatlon kan verwijzen naar:
* een onderdeel op de klassieke Olympische Spelen, zie pentatlon (oudheid)
* de moderne vijfkamp
* een atletiekonderdeel dat alleen indoor wordt beoefend, zie vijfkamp
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pentatlon en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pekalongan

Pekalongan kan verwijzen naar:
* Pekalongan (Bojongsari), een bestuurslaag in Indonesië
* Pekalongan (regentschap)
* Pekalongan (Sampang), een bestuurslaag in Indonesië
* Pekalongan (stad)
* Pekalongan (Tambak), een bestuurslaag in Indonesië
* Pekalongan (Ujan Mas), een bestuurslaag in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pekalongan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pekalangan

Pekalangan kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Pekalangan (Tenggarang), een plaats in het bestuurlijke gebied Bondowoso in de provincie Oost-Java
* Pekalangan (Pekalipan), een plaats in het bestuurlijke gebied Cirebon in de provincie West-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pekalangan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pellenes hadaensis

Pellenes hadaensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pellenes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Jerzy Prószyński.
# Perdita bigeloviae

Perdita bigeloviae is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Cockerell.
# Per Olof Christopher Aurivillius

Per Olof Christopher Aurivillius (Forsa, 15 januari 1843 – Mörby, 20 juli 1928) was een Zweeds entomoloog.

## Biografie

Christopher Aurivillius werd geboren als zoon van een proost. Hij had nog een broer, Carl Wilhelm Samuel Aurivillius, die later zoöloog werd. Aurivillius bezocht het gymnasium in Härnösand en studeerde aansluitend aan de Universiteit van Uppsala, waar hij in 1880 zijn Ph.D. haalde.
Na zijn studie werd Aurivillius directeur van het Naturhistoriska riksmuseet in Stockholm. Hij specialiseerde zich in kevers en vlinders. Aurivillius was tevens lange tijd secretaris voor de Kungliga Vetenskapsakademien.
Aurivillius was getrouwd met Agnes Danielsdotter. Met haar kreeg hij een zoon, Sven Magnus Aurivillius (1892-1928), die ook zoöloog werd.
# Pelstergasthuiskerk

De Pelstergasthuiskerk is een kerk in Groningen die vernoemd is naar het Pelstergasthuis.
De zaalkerk in romano-gotische bouwstijl werd al in 1267 in gebruik genomen, maar werd door de eeuwen heen vaak verbouwd. In de kerk staat een preekstoelkuip uit de 17e eeuw. De kerk heeft een in 1693 en 1711-1712 door Arp Schnitger gebouwd uitzonderlijk fraai geornamenteerd orgel, dat in 1774 door Albertus Antoni Hinsz werd verplaatst en aangepast. De Pelstergasthuiskerk is een Rijksmonument.

## Geschiedenis

Reeds in de 13e eeuw ontstond het hospitael ten Hillighen Gheeste (Pelsterstraat 39-42) en dit gasthuis werd de grootste van de stad Groningen en had vooral als functie het verplegen van zieken. Er stond toen een grote ziekenzaal naast de reeds in 1267 genoemde kapel aan de Pelsterstraat.
Rond 1625 begon men met de vernieuwing en de herinrichting van dit gasthuis en vijf jaar later werden deze werkzaamheden afgerond. De hospitaalfunctie van het gasthuis kwam toen te vervallen. De ziekenzaal werd in 1628 verkocht en kwam toen in gebruik als stadsmagazijn. Tevens werd in 1626 het kerkhof heringericht en de kerk gerepareerd. In 1627 kreeg het een nieuw orgel.
De kapel werd in 1685 toegewezen aan de Waalse kerk. De Waalse gemeente heeft tussen 1850 en 1935 een eigen kerkgebouw aan de Vismarkt gehad, maar is na 1935 teruggekeerd naar de kapel en gebruikt deze nog steeds.
In 1693 werd er een nieuw rugwerk voor het orgel aangebracht door Arp Schnitger en in 1773-1774 verving hij het oude hoofdwerk van het orgel door een groter exemplaar, voorzien van meer ornamenten.
In de 18e eeuw werden vernieuwingen uitgevoerd aan het complex, waarbij in 1773-1774 de kapel aan de oostzijde verlengd werd, zodat de voorgevel op één lijn kwam te staan met de voormalige ziekenzaal. Met de verbouwing van de kerk werd het orgel door Albertus Antoni Hinsz verplaatst van de noordwand naar de westmuur.
In 1855 is de verlengde voorgevel verbouwd en kreeg een neoclassicistische vorm, volgens het ontwerp van K. Maris.
In 1859-1860 werd het interieur van de kerk vernieuwd.
In 1972-1988 werd het complex gerestaureerd waarbij restanten van het oude steenhuis tevoorschijn kwamen.

## Huidig gebruik

De Pelstergasthuiskerk wordt thans gebruikt door de Vrijzinnige Protestantse Gemeente en de Waalse gemeente.
* Interieur in 2024
* Interieur in 1967