OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Omphale betulicola

Omphale betulicola is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Graham.
# Omphale australis

Omphale australis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Hansson.
# Omphale bouischium

Omphale bouischium is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Hansson.
# Olavius amplectens

Olavius amplectens is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Erséus & Bergfeldt.
# Olavius alius

Olavius alius is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Erséus.
# Olyra horae

Olyra horae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de stekelmeervallen (Olyridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Prashad & Mukerji.
* ↑ (en) Olyra horae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Olyra horae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Ollie's Follies

Ollie's Follies is een computerspel dat werd ontwikkeld door Fanda en werd uitgebracht door Access Software. Het spel kwam in 1984 uit voor de Atari 8 bit en de Commodore 64. De speler speelt Ollie die in een fabriek terechtgekomen is. De fabriek wordt bestuurd door kwaadaardige robots. Het spel bestaat uit 24 schermen die in vaste volgorde afgelegd moeten worden.
# Ollie (serie)

Ollie is een animatieserie van het Gentse productiehuis Lunanime, gecreëerd door Anton Setola, voor kinderen van drie tot vijf jaar met een speelse educatieve en poëtische toon.

## Concept

In een rustig parkje te midden van een drukke, lawaaierige stad beleven Ollie en zijn vriendjes hun avonturen. Het zijn verhaaltjes over dingen ontdekken, verwondering, vriendschap en solidariteit. Kleine verhalen die grote dingen aankaarten en grote avonturen die het belang van de kleine dingen tonen. Dit alles in een mix van verwondering en poëzie, waarbij men het plezier en het innerlijk leven in de karakters kunt voelen.

## Personages

Ollie en zijn vriendjes zijn dieren, maar ze gedragen zich als kleine mensen. Ze bewegen op een manier die doet denken aan een vierjarige. Ze spreken niet, maar maken schattige geluidjes om zichzelf uit te drukken.
* Ollie is het hoofdpersonage. Hij is een blauw uiltje met een sterk karakter. Hij is impulsief, nieuwsgierig en soms wat koppig.
* Mabel is een ooievaar die houdt van gezelligheid en het lekker luie leven. Ze is vriendelijk, zorgzaam en erg muzikaal.
* Charles is een groene kikker. Hij is een verlegen boekenwurm, maar wil altijd ook nieuwe dingen ontdekken. Hij is slim en is een trouwe vriend.
* Er zijn vijf kleine rode vogeltjes die in de meeste afleveringen terug komen. Zij zijn altijd bij elkaar en, hoewel ze soms wat chaotisch overkomen, zijn heel behulpzaam.

## Uitzendingen

De serie is te zien op:
* Ketnet Junior (BE)
* RTBF – Auvio (BE)
* Videoland (NL)
* RTL8 (NL)
* ITV – BE.ITV (GB)
* RTEJunior (IE)
* NRK (NO)
* YLE (FI)
* HOP! (IL)
* HRT (CZ)
# Ollie Powers

Ollie Powers, geboren als Oliver Powell (Louisville (Kentucky), 1886 – Chicago, april 1928), was een Amerikaanse jazzmuzikant (zang, drums) en orkestleider van de Chicago-jazz.

## Biografie

Powers trad vanaf 1914 op in Chicago met het Panama Trio als vaudeville-zanger, ook in een duo met pianist Shelton Brooks. In de vroege jaren 1920 speelde hij in de Fields Crackerjack Band. In 1923 werkte hij met zijn eigen band, de Harmony Syncopators, met wie hij optrad in bekende zalen als het Dreamland Cafe, Lincoln Gardens en Paradise Gardens. In 1923 werden opnamen gemaakt voor Paramount Records (Play That Thing). Zijn band omvatte o.a. Tommy Ladnier en Jimmie Noone, in oktober 1924 verschenen Lil en Louis Armstrong ook in de Dreamland Band van Ollie Powers. Powers speelde ook met Frankie Jaxon. In twee andere Paramount-sessies was hij een zanger o.a. begeleid door Clarence M. Jones (Pensacola Joe) en door Bernie Young, Preston Jackson, Stump Evans en Cassino Simpson (Jazzbo Jenkins). Na Tom Lord nam hij tussen 1923 en 1925 deel aan vier opnamesessies.

## Overlijden

Ollie Powers overleed in april 1928 op 42-jarige leeftijd aan complicaties door diabetes. Louis Armstrong speelde op zijn begrafenis.
* ↑ (en) Ollie Powers’ Harmony Syncopators – The Syncopated Times. syncopatedtimes.com. Geraadpleegd op 29-05-2021.
* ↑ Powers, Oliver "Ollie" · Notable Kentucky African Americans Database. nkaa.uky.edu. Geraadpleegd op 29-05-2021.
* ↑ (en) Shelton Brooks | Canadian Songwriters Hall of Fame Inductee. Canadian Songwriters Hall of Fame. Geraadpleegd op 29-05-2021.
* ↑ A Gender Variance Who's Who: Frankie Jaxon (1895 – 1953) female impersonator, singer, actor. A Gender Variance Who's Who (22 oktober 2019). Geraadpleegd op 29-05-2021.
* ↑ Clarence M. Jones. 20's Jazz. Geraadpleegd op 29-05-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ollie Powers op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb14217323f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1220876062
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5985 3374
* Library of Congress Control Number: no2005080368
* MusicBrainz: 1bbe2a06-7282-4dc3-a4ca-5b723256fbee
* Système universitaire de documentation: 250597063
* Virtual International Authority File: 73591764
* WorldCat (via VIAF): 73591764
# Olivier-Michel de Spoelberch

Olivier-Michel de Spoelberch (Brussel, 17 januari 1950) is een bekend lid van de Belgische familie van de burggraven de Spoelberch.

## Levensloop

Michel de Spoelberch is het vijfde kind van burggraaf Werner de Spoelberch (1902-1987) en barones Elinor de Haas Teichen (1916-1976). Hij trouwde in 1978 met Dominique Duquenne (°1954) en ze kregen een zoon en twee dochters.
Hij is aandeelhouder van de brouwerijen Anheuser-Busch InBev, maar is niet actief bij de onderneming betrokken. Men vindt hem vooral op drie domeinen: het bouwkundig erfgoed, het biologisch tuinieren en het zweefvliegen. Spoelberch was ook een getalenteerd pianist, maar na een aantal jaren heeft hij beslist hier geen hoofdambitie van te maken.

## Bouwkundig erfgoed

Spoelberch heeft in 1987 het kasteel van Flawinne in Temploux net buiten Namen aangekocht. Het bevond zich in een verwaarloosde toestand en hij heeft er een ambitie van gemaakt om het eigenhandig te restaureren. Hij ontwikkelde manuele vaardigheden, werd volwaardig stukadoor en heeft beetje bij beetje aan het kasteel zijn vroegere glorie teruggegeven.
Zijn kennis en kunde voor het maken van stucwerk heeft gemaakt dat hij ook andere werken heeft uitgevoerd, onder meer in Brussel.

## Biologisch tuinieren

Bij het kasteel van Flawinne hoort een aantal hectaren grond, waarvan een gedeelte voor landbouwactiviteiten wordt gebruikt. Spoelberch heeft zich verenigd met andere eigenaars uit de omgeving en ze hebben meer dan 350 hectare bijeengebracht onder de naam Terres de Renaissance, waar alle pesticiden en scheikundige stoffen geweerd worden en het biologisch tuinieren is ingevoerd.

## Zweefvliegen

Spoelberch is sinds zijn jeugd liefhebber van zweefvliegen. Dit heeft er hem toe gebracht aandeelhouder te worden van Stemme, het Duitse productiehuis van zweefvliegtuigen en drones en er na enige tijd hoofdaandeelhouder van te worden.
In 2017 heeft hij het vliegveld van Namen-Temploux aangekocht, waar heel wat zweefvliegen wordt beoefend. Hij heeft de ambitie nieuw leven in te blazen in dit vliegveld van 27 hectare, met een landingsbaan van 700 meter, hangaars voor 60 vliegtuigen en 7 helikopters, een onderhoudsatelier en een hotel-restaurant. Op het vliegveld worden verschillende sporten beoefend: zweefvliegen, parachutespringen, luchtacrobatiek, helikopterbesturing en vliegtuigbesturing.

## Literatuur

* André DE SPOELBERCH, La famille Spoelberch, 2007.
* Humbert DE MARNIX DE SAINT-ALDEGONDE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2012, Brussel, 2012.

## Externe link

* De Spoelberch en het vliegveld van Namen
# Omoglymmius actae

Omoglymmius actae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door R.T. & J.R. Bell.
# Ollie Schniederjans

Ollie Frank Schniederjans (1993) is een Amerikaanse golfprofessional.
Ollie werd in Texas geboren als zoon van Oliver and Linda Schniederjans. Hij haalde zijn eindexamen in 2010 op de Harrison High School in Kennesa en ging management studeren op het Georgia Institute of Technology. Daar begon hij met het spelen van "college golf".
In 2013 kwalificeerde Ollie zich voor het US Amateur, maar hij haalde het matchplay-gedeelte niet. Hij staat sinds juni 2014 op de 1ste plaats van de wereldranglijst bij de amateurs en won in studiejaar 2013-2014 zijn eerste vier toernooien en speelde in juni 2014 in de Palmer Cup. In 2014 won hij de Rod Myers Award als 'Scholar-Athlete of the Year'.
In 2015 besluit hij professional te worden, start in de Web.com Tour maar zonder succes dat jaar. 2016 wordt wel een goed jaar met een overwinning in de Air Capital Classic in juni en een tweede plaats in Servientrega Championship, waardoor hij genoeg punten heeft vergaard om in 2017 te promoveren naar het hoogste niveau in de Verenigde Staten : de Amerikaanse PGA Tour.

### Gewonnen als amateur

* 2008: State Championship
* 2009: Jones Cup Invitational
* 2012: US Amateur kwalificatietoernooi op de Piedmont Driving Club (-10)
* 2014: USCC (-10), Valspar (-15), ACC Championship

#### Teams

* 2014: Palmer Cup

### Gewonnen als professional

* 2016 Air Capital Classic
* Website Georgia Tech: profiel
* Air Capitol Classic
* [http://www.pgatour.com/players/player.46501.html/career Uitslagen in de Web.com Tour en de Amerikaanse PGA Tour
# Oostenrijk op het Eurovisiesongfestival 1993

Oostenrijk nam deel aan het Eurovisiesongfestival 1993, gehouden in Millstreet, Ierland. Het was de 32ste deelname van het land aan het festival.

## Selectieprocedure

Net zoals vorig jaar koos men ervoor om Tony Wegas naar het songfestival te sturen. Het lied werd echter gekozen door middel van een nationale finale. Op 30 maart 1993 vond een show plaats in de tv-studio's van ORF en deze werd gepresenteerd door Andreas Steppan en Michael Niavarani. Tijdens deze show werden de zeven liedjes getoond en men kon stemmen door middel van postkaarten.
Nationale finale - 30 maart 1993 :
| Volgorde | Lied | Plaats |
| 1 | "Einfach so" | 2 |
| 2 | "Nie wieder" | 4 |
| 3 | "Maria Magdalena" | 1 |
| 4 | "Mitten in der Nacht" | 3 |
| 5 | "Es wird alles gut" | 6 |
| 6 | "La luna" | 5 |
| 7 | "Tief in mir" | 7 |

## In Millstreet

Op het festival in Ierland moest Oostenrijk aantreden als 10de, na IJsland en voor Portugal. Na het afsluiten van de stemmen bleek dat Tony Wegas op een 14de plaats was geëindigd met 32 punten. Hiermee scoorde hij slechter dan een jaar eerder. Hij ontving 1 keer het maximum van 12 punten. Nederland en België gaven respectievelijk 0 en 3 punten aan de Oostenrijkse inzending.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| Bosnië en Herzegovina | | | | Ierland |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| | Turkije | België  Frankrijk  Verenigd Koninkrijk | | Griekenland |

### Punten gegeven door Oostenrijk
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Verenigd Koninkrijk |
| 10 punten | Zweden |
| 8 punten | Ierland |
| 7 punten | Frankrijk |
| 6 punten | Zwitserland |
| 5 punten | Portugal |
| 4 punten | Malta |
| 3 punten | Nederland |
| 2 punten | Spanje |
| 1 punt | IJsland |
* ↑ https://web.archive.org/web/20130130050732/http://www.eurovision-spain.com/iphp/pais_historia.php?numero=175
* ↑ http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=309
1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969-1970 · 1971 · 1972 · 1973-1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008-2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Onenses hyalophora

Onenses hyalophora is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Felder.
# Ophiocamax hystrix

Ophiocamax hystrix is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 gepubliceerd door Theodore Lyman.
# Ophiocamax dominans

Ophiocamax dominans is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door René Koehler.
# Ontsira tuberculata

Ontsira tuberculata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Marsh in 1966.
# Ontsira tayi

Ontsira tayi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 1998.
# Oncholaimus brevicaudatus

Oncholaimus brevicaudatus is een rondwormensoort uit de familie van de Oncholaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Filipjev.
# Ophiogramma maronii

Ophiogramma maronii is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Thierry-Mieg.
# Onyctenus

Onyctenus is een geslacht van kevers uit de familie oliekevers (Meloidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1828 door Amédée Louis Michel le Peletier en Jean Guillaume Audinet-Serville.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soort:
* Onyctenus sonnerati LePeletier & Audinet-Serville, 1828
* ↑ Meloidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010. Gearchiveerd op 5 november 2013.
# Operatie Archery

Operatie Archery, ook bekend als de Vaagso Raid, was een commando-operatie in Noorwegen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De operatie vond plaats in Vågsøy op 27 december 1941.
De geallieerde strijdkrachten bestonden uit 558 Britse en 12 Noorse commando's, ondersteund door de kruiser HMS Kenya en de vier torpedobootjagers HMS Onslow, HMS Oribi, HMS Offa en HMS Chiddingfold. De onderzeeboot HMS Tuna was in de buurt voor navigatieondersteuning. Daarnaast was er luchtsteun in de vorm van Royal Air Force-bommenwerpers en -jachtbommenwerpers.
De doelen van de geallieerden waren:
* het zuiveren van het gebied ten noorden van Måløy en het verdedigen tegen vijandelijke aanvallen.
* het innemen en zuiveren van Måløy.
* het uitschakelen van de vijand op het eilandje Moldøen.
* het uitschakelen van de vijandelijke versterking op Holvik ten westen van Måløy.
De centrale doelstelling was de vernietiging van de aanwezige vis- en visoliefabrieken en voorraden om te voorkomen dat de Duitsers ze gebruikten voor de productie van hoog explosief materiaal.

## Operatie

De operatie begon bij dageraad met een beschieting vanaf de schepen op de vijandelijke doelen. Alle doelen, op een na, werden bereikt volgens plan. In de stad Maløy was de tegenstand sterker dan verwacht. Dit had te maken met het feit dat een ervaren eenheid Gebirgsjäger van het Oostfront daar op verlof was. Het leidde tot huis-aan-huis-gevechten, wat commandant John Durnford-Slater noopte tot inzet van de reservetroepen en de manschappen die elders op Vågsøy ingezet waren. Daarnaast hielp een aantal Noorse burgers met het aanvoeren van munitie en het wegdragen van de gewonden.
In de middag bliezen de geallieerde commando's de aftocht.

## Resultaten

In totaal vielen er 22 doden en 57 gewonden aan de geallieerde zijde. De Britse commando's verloren 17 man, de Royal Navy 4 man en de Noorse commando's verloren hun commandant Martin Linge. De Royal Air Force verloor 4 vliegtuigen. Aan de Duitse zijde vielen ongeveer 120 doden en werden 98 krijgsgevangenen gemaakt. Ook werden verschillende Noorse collaborateurs, Quislings, gevangengenomen en gingen 77 Noorse vrijwilligers mee voor het Vrije Noorse Leger.
Vier fabrieken, een aantal munitie- en brandstofdepots, de telefooncentrale, de vuurtoren bij Seternes en diverse militaire installaties werden vernietigd. Door de strijd ging een groot deel van de stad in vlammen op. De marine bracht tien schepen tot zinken. Bij deze aanval werd een intacte Enigma-machine met bijbehorende codes buitgemaakt.
De operatie had een zodanige omvang dat Adolf Hitler direct besloot 30.000 extra soldaten naar Noorwegen te sturen en de kust- en binnenlandse verdedigingswerken te versterken. Verder besloot hij de Kriegsmarine met de slagkruisers Gneisenau en Scharnhorst in Noorse wateren te stationeren. Hitler dacht tot het eind van de oorlog dat de geallieerden Noord-Noorwegen zou binnenvallen om zo Zweden en Finland te dwingen om zich aan te sluiten bij de geallieerden.
# Ophiacantha metallacta

Ophiacantha metallacta is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1915 gepubliceerd door Hubert Lyman Clark.
# Ophiacantha nerthepsila

Ophiacantha nerthepsila is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1923 gepubliceerd door Hubert Lyman Clark.
# Ophiacantha lophobrachia

Ophiacantha lophobrachia is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1911 gepubliceerd door Hubert Lyman Clark.
# Ophiacantha macrarthra

Ophiacantha macrarthra is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1911 gepubliceerd door Hubert Lyman Clark.
# Ophiacantha nodosa

Ophiacantha nodosa is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 gepubliceerd door Theodore Lyman.
# Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingskerk (Heks)

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingskerk is een kerkgebouw in Heks in de Belgische gemeente Heers in de provincie Limburg. De kerk ligt aan de Henestraat en de Hekslaan en wordt omgeven door een ommuurd kerkhof.
Het gebouw is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan de Maria-Tenhemelopneming.

## Opbouw

Het gebouw is een zaalkerk en bestaat uit een ingebouwde westtoren, een eenbeukig schip met vijf traveeën (waarvan in de eerste de toren) en een driezijdig gesloten koor met een rechte travee. Aan beide zijden van de rechte travee van het koor is er een sacristie gebouwd. Het gebouw is opgetrokken in baksteen en de afwerking werd in hardsteen uitgevoerd.
In de voorgevel bevindt zich een portaal in een rondboogvormig spaarveld dat wordt afgelijnd door een archivolt van hardsteen op imposten. De ingeschreven rondboogdeur bevindt zich in een rechthoekige hardstenen omlijsting, met erboven een rondboognis waarin het beeld van de Onze-Lieve-Vrouw is aangebracht. Hoger bevindt zich een oculus in een hardstenen omlijsting. De toren heeft geen geledingen, wel heeft het aan iedere zijde een rondboogvormig galmgat onder hardstenen een archivolt en wordt de toren bekroond door een ingesnoerde naaldspits gedekt met leien.
Het gebouw heeft een hardstenen plint en rondboogvensters met hardstenen lekdrempel voorzien van imposten. Het travee van de toren heeft aan beide zijde twee steunberen. In het rechte koortravee bevindt zich een halfrond venster. Het schip wordt gedekt door een eigen zadeldak van leien en het koor heeft een eigen zadeldak dat lager ligt dan het dak van het schip. De sacristieën worden door een zadeldakje gedekt met ieder een rondboogvenster.
Van binnen is het interieur bepleisterd met kruisribgewelven boven het schip, een kruisribgewelf boven de rechte koortravee en een halve koepel boven de koorsluiting. Tussen het schip en het koor bevindt zich een rondboogvormige scheiboog. Zowel de scheiboog als het koor zijn voorzien van rijkelijk versierd stucwerk. Het koor heeft aan de noordzijde een oratorium van de kasteelheren van het kasteel van Heks, die met het koor verbonden is via een brede portiektravee van stucwerk, pilasters, entablement en een gebroken rondboogfronton, en verder een ingeschreven korfboog.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk stonde kerk op dezelfde plaats als het huidige kerkgebouw, maar had toen de ingang aan de kant van de Henestraat.
In het begin van de 17e eeuw werd in het parochiaal register de kerk aangeduid als "nieuwe kerk".
In 1706 en 1718 werden er in visitaties gemeld dat het dak van het gebouw gedeeltelijk werd vernieuwd en de toren hersteld werd.
In 1712 bouwde men de sacristie.
In 1730 werd de kerk gemeld als in goede staand verkerend, op uitzondering van de zoldering boven het koor en het schip.
In 1851 werd de huidige kerk gebouwd naar het ontwerp van architect Vanbuffelgem en volgens B. Geukens door Van Asselgem. Dit gebeurde onder het pastoraat van G.-C. Dirix.
In de periode 1886-1899 werd de kerk gerestaureerd naar het ontwerp van E. De Hennin.
* Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingskerk (Heks) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed