OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ingo Piepers

Ingo Piepers (Eindhoven, 1961) is een Nederlands oud-marinier die de afgelopen 20 jaar onderzoek heeft gedaan naar de dynamiek en ontwikkeling van het internationale systeem en de rol van oorlog daarin.

## Beroepservaring

Van 1980 tot 1985 studeerde Piepers Internationale Betrekkingen en Veiligheid aan het Koninklijk Instituut voor de Marine en van 1985 tot 1998 diende hij als officier bij het Korps Mariniers. In 1995 kreeg hij de leiding over de Nederlandse bijdrage aan de Rapid Reaction Force, die in Bosnië samen met de Britten en de Fransen de vrede moest herstellen. Als commandant van deze gevechtseenheid werd hij ingezet bij Sarajevo.

## Onderzoek en studie

Na zijn terugkeer uit Bosnië wilde Piepers onderzoeken waarom oorlogen uitbreken en wat de systematiek is die ons zover drijft dat men ten strijde trekt. Hij was ervan overtuigd dat alles in het werk gesteld moest worden om het fenomeen oorlog beter te doorgronden. Piepers ging op zoek naar het systeem achter de oorlog en kwam uit bij de fysica. In 2006 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam op een proefschrift over oorlogsdynamiek en de ontwikkeling van het internationale systeem. In zijn 800 pagina's tellende proefschrift legde hij uit hoe er herkenbare patronen terug te vinden zijn in hoe oorlogen zich ontwikkelen en in hoe ze ontstaan; hij legde uit hoe de internationale system waarin oorlogen zich afspelen wetmatigheden volgen die ook elders in de natuur gelden, bijvoorbeeld dat oorlogen de wetten van de thermodynamica volgen.

## Boeken

Piepers heeft verschillende boeken geschreven over zijn onderzoek. In 2016 schreef hij het boek Warning 2020, waarin hij een nieuwe wereldoorlog voorspelt, in 2019 kwam hij met het boek On the Thermodynamics of War and Social Evolution en in 2020 verscheen De onvermijdelijkheid van een nieuwe wereldoorlog.
* ↑ Dr. Ingo Piepers. Militaire Spectator. Gearchiveerd op 21 oktober 2021.
* 1 2 Ingo Piepers. Uitgeverij Prometheus. Gearchiveerd op 27 februari 2022.
* 1 2 About. Global4Cast. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
* 1 2 3 Marnix Verplancke, De onvermijdelijkheid van een nieuwe wereldoorlog. De Leesclub van Alles (13 oktober 2020). Gearchiveerd op 22 juni 2021.
* ↑ Joep Dorna, Het jaar van de waarheid?. Algemeen Nijmeegs Studentenblad (23 maart 2020). Gearchiveerd op 21 februari 2023.
* ↑ De onvermijdelijkheid van een nieuwe wereldoorlog: "Er zit een patroon in oorlogsdynamiek". VRT Radio 1 (5 maart 2022). Gearchiveerd op 15 augustus 2022.
* ↑ Online Avans Academielezing: de onvermijdelijkheid van een nieuwe wereldoorlog. Avans Hogeschool. Gearchiveerd op 8 augustus 2023.
# In Utero

In Utero kan verwijzen naar:
* In Utero (film), een documentairefilm van Kathleen Man Gyllenhaal
* In Utero (album), een studioalbum van Nirvana
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van In Utero en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Infraroodlaser

Een infraroodlaser is een laser die op infrarode golflengten straling uitzendt. De infrarode golflengte ligt tussen de 0,74µm en de 1000µm.

## Toepassingen

Infraroodlasers worden onder meer gebruikt voor afstandmetingen, bijvoorbeeld in landmeters, maar ook in cd-spelers/-branders, waar ze met hoge snelheid microscopische 'putjes' lezen of branden. Ook worden ze bijvoorbeeld gebruikt in de tandheelkunde en voor oogcorrectie. Infraroodlasers worden ook gebruikt voor militaire doeleinden. Hierbij wordt een laser-unit parallel geplaatst aan de loop van het wapen van de individuele militair, die voorzien is van een infraroodkijker (dit kan op één of beide ogen zijn). Na inschakeling van de laser kan de militair in het donker een zeer felle duidelijk zichtbare vlek op het doel zien, zonder opgemerkt te worden door de vijand als die niet over dergelijke uitrusting beschikt.
Infraroodspectrum wordt ook gebruikt in de telecommunicatie voor data-transmissie via glasvezels (synchrone digitale hiërarchie). De koolstofdioxidelaser is een infraroodlaser die een continue bundel geeft (niet gepulseerd) en die relatief eenvoudig met zeer grote vermogens kan worden uitgerust (kilowatts). Door deze eigenschappen wordt de koolstofdioxidelaser zeer uitgebreid toegepast voor allerlei industriële doeleinden.

### Risico

Infraroodlasers zijn bij onjuist gebruik (ook al zijn ze onzichtbaar voor het menselijk oog) schadelijk voor het netvlies.
# Infraroodlassen

Infraroodlassen is een lasprocedé waarbij de te lassen materialen worden verhit met infraroodstraling. Deze methode is in gebruik sinds de jaren 1960.

## Kenmerken

Deze lastechniek wordt toegepast bij thermoplastische kunststoffen. Deze worden verhit door middel van infraroodstraling en vervolgens tegen elkaar gedrukt. Meestal wordt hierbij straling gebruikt uit het nabije infrarood (500-3000 nm).

## Proces

Voorwerpen die gelast moeten worden, worden met een bundel infraroodlicht verhit tot de lastemperatuur: de temperatuur waarop het materiaal net niet smelt. De straling kan worden veroorzaakt door een hete metaalstrip maar ook door een gloeidraad in een infraroodlamp. Desgewenst kan de straling ook worden aangevoerd via een glasvezelkabel. Als de gewenste temperatuur bereikt is, worden de delen mechanisch tegen elkaar aan gedrukt.
Een speciale variant van infraroodlassen is die waarbij een transparante kunststof wordt verlast met een niet-transparante kunststof. De infraroodstraling schijnt door het transparante materiaal heen en verwarmt dan exact het contactvlak. Verwarmen kan dan dus gebeuren terwijl de oppervlakken al tegen elkaar gedrukt zijn, wat de verwerkingssnelheid verhoogt.

## Toepassingen

Materialen die op deze manier gelast kunnen worden zijn talrijk. Veel voorkomende geschikte kunststoffen zijn:
* Polyetheen
* Polypropeen
* Polyvinylchloride
* Polyvinylideenfluoride
* Polytetrafluoretheen (Teflon)
Een groot aantal voorwerpen kan met deze methode gelast worden: pijp, plaat, allerlei speciale vormen zoals kunststof raamkozijnen of dashboards van auto's. Doordat het eenvoudig is om grote oppervlakken (gelijkmatig) te verhitten, is deze methode ook zeer bruikbaar voor het lassen van dunne lagen kunststof op een ondergrond. Het is met deze methode goed mogelijk om ongelijke materialen te lassen.

## Voor- en nadelen
### Voordelen

* Nauwkeurig te begrenzen lasnaad.
* Stof- en rookvrij, geschikt in zeer schone ruimten.
* Contactvrije verwarming, vrij van contaminatie (van belang bij voedings- en geneesmiddelen)
* Opwarming gebeurt ongeveer tweemaal zo snel als met contactverwarming.
* In vergelijking met contactverwarming is er bij infraroodlassen niet het risico dat het werkstuk aan het verwarmingselement blijft kleven.
* Tijdens opwarmen wordt er geen mechanische kracht uitgeoefend, waardoor de te lassen materialen niet onder spanning komen te staan.
* Lage onderhoudskosten van apparatuur.
* Het is goed mogelijk om ongelijke materialen te lassen.

### Nadelen

* Vergeleken met ultrasoon lassen en inductielassen is het een langzaam proces, omdat er tijd nodig is voor opwarmen, aandrukken en afkoelen.
# Illiberis elegans

Illiberis elegans is een vlinder uit de familie van de bloeddrupjes (Zygaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Poujade.
# Informaticabeheer

Informaticabeheer, kortweg IB is een studierichting in het Vlaamse onderwijs die georganiseerd wordt in de derde graad van het Technisch secundair onderwijs in het studiegebied "handel". De richting werd in de jaren negentig van vorige eeuw opgericht om tegemoet te komen aan de stijgende vraag van handel en diensten.

## Profiel van de opleiding

Behalve de algemeenvormende vakken (talen, wiskunde, bedrijfseconomie, aardrijkskunde, geschiedenis,....) bevat het programma voornamelijk vakken voor het beheer van computersystemen, de basisinformatica en basiskennis hardware (elektronica); ook programmeren is een belangrijke factor in het lessenpakket. In de vakken rond toegepaste informatica komen onderwerpen als data-beveiliging, netwerkopbouw, externe interfaces aan bod. De opleiding wordt afgerond met een stage en een "geïntegreerde proef".

## Profiel van de leerling

Deze studierichting wordt vooral gekozen door leerlingen met een voldoende vooropleiding talen en economie, dikwijls uit een tweede graad handel (TSO) of een ASO-richting met economie in het pakket. Voor wiskunde mogen zij geen al te zwakke cijfers hebben, gezien dit als basis dient voor vakken als programmeren en elektronica. Nogal wat leerlingen verkijken zich daarom op de eisen van de studierichting.

## Vervolgopleidingen

Ongeveer de helft van de leerlingen studeren verder in het hoger onderwijs, dikwijls in een aanverwante (professionele) bachelor. Anderen vinden vrij vlot werk in bedrijven en diensten zoals helpdesk, computeronderhoud en -installatie. Sommigen volgen daarvoor eerst nog een 7e specialisatiejaar, zoals bijvoorbeeld "kantoorautomatisering".

## Externe link

* scholen die de richting aanbieden, Vlaanderen is onderwijs & vorming
# Ircinia

Ircinia is een geslacht van sponsdieren uit de klasse van de Demospongiae (gewone sponzen).

## Soorten

* Ircinia akaroa Cook & Bergquist, 1999
* Ircinia anomala (Dendy, 1905)
* Ircinia arbuscula (Hyatt, 1877)
* Ircinia aruensis (Hentschel, 1912)
* Ircinia arundinacea (Carter, 1880)
* Ircinia atrovirens (Keller, 1889)
* Ircinia aucklandensis Cook & Bergquist, 1999
* Ircinia cactiformis (Rao, 1941)
* Ircinia cactus (Lendenfeld, 1889)
* Ircinia caliculata (Lendenfeld, 1888)
* Ircinia campana (Lamarck, 1814)
* Ircinia chevreuxi (Topsent, 1894)
* Ircinia clavata (Thiele, 1905)
* Ircinia collectrix (Poléjaeff, 1884)
* Ircinia condensa (Topsent, 1894)
* Ircinia conulosa (Ridley, 1884)
* Ircinia cuspidata (Wilson, 1902)
* Ircinia cylindracea Vacelet, Vasseur & Lévi, 1976
* Ircinia dendroides (Schmidt, 1862)
* Ircinia dendroides (Polejaeff, 1884)
* Ircinia dickinsoni (de Laubenfels, 1936)
* Ircinia digitata (Topsent, 1894)
* Ircinia echinata (Keller, 1889)
* Ircinia ectofibrosa (George & Wilson, 1919)
* Ircinia favosa (Lieberkühn, 1859)
* Ircinia felix (Duchassaing & Michelotti, 1864)
* Ircinia filamentosa (Lamarck, 1814)
* Ircinia fistulosa Cook & Bergquist, 1999
* Ircinia flagelliformis (Carter, 1886)
* Ircinia friabilis (Polejaeff, 1884)
* Ircinia fusca (Carter, 1880)
* Ircinia hummelincki van Soest, 1978
* Ircinia intertexta (Hyatt, 1877)
* Ircinia irregularis (Poléjaeff, 1884)
* Ircinia lendenfeldi de Laubenfels, 1948
* Ircinia marginalis (Duchassaing & Michelotti, 1864)
* Ircinia microconulosa Pulitzer-Finali, 1982
* Ircinia mutans (Wilson, 1925)
* Ircinia novaezealandiae Bergquist, 1961
* Ircinia oligoceras (Poléjaeff, 1884)
* Ircinia oros (Schmidt, 1864)
* Ircinia pauciarenaria Boury-Esnault, 1973
* Ircinia paucifilamentosa Vacelet, 1961
* Ircinia paupera (Thiele, 1905)
* Ircinia pellita (Rao, 1941)
* Ircinia pilosa Pulitzer-Finali, 1982
* Ircinia pinna (Hentschel, 1912)
* Ircinia procumbens (Poléjaeff, 1884)
* Ircinia ramodigitata (Burton, 1934)
* Ircinia ramosa (Keller, 1889)
* Ircinia rectilinea (Hyatt, 1877)
* Ircinia repens Sandes & Pinheiro, 2014
* Ircinia reteplana (Topsent, 1923)
* Ircinia retidermata Pulitzer-Finali & Pronzato, 1981
* Ircinia rubra (Lendenfeld, 1889)
* Ircinia schulzei (Dendy, 1905)
* Ircinia selaginea (Lamarck, 1814)
* Ircinia sergipana Sandes & Pinheiro, 2014
* Ircinia solida (Esper, 1794)
* Ircinia solida (Carter, 1885)
* Ircinia spiculosa (Hentschel, 1912)
* Ircinia stipitata (Topsent, 1894)
* Ircinia strobilina (Lamarck, 1816)
* Ircinia subaspera Cook & Bergquist, 1999
* Ircinia tintinnabula (Duchassaing & Michelotti, 1864)
* Ircinia tristis (Duchassaing & Michelotti, 1864)
* Ircinia truncata (Topsent, 1894)
* Ircinia tuberosa (Dendy, 1905)
* Ircinia turrita Cook & Bergquist, 1999
* Ircinia undulans Cook & Bergquist, 1999
* Ircinia vallata (Dendy, 1887)
* Ircinia variabilis (Schmidt, 1862)
* Ircinia verrucosa (Ferrer-Hernandez, 1914)
* Ircinia vestibulata (Szymanski, 1904)
* Ircinia wistarii Wilkinson, 1978
# Indus (motorfiets)

Indus is een Duits historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was Industria Gesellschaft für Technischen Bedarf mbH, Berlin.
Indus begon haar productie in 1925, precies op het moment dat honderden kleine Duitse motorfietsmerkjes door de enorme concurrentie van de markt verdwenen. In Berlijn werden echter populaire en hoog aangeschreven inbouwmotoren toegepast: 350- en 500cc-motoren van JAP, maar waarschijnlijk ook blokken van Kühne, Blackburne en Küchen. Bovendien hadden de Indus-machines zowel voor- als achtervering met behulp van bladveren. De 500cc-Indus-JAP kende racesuccessen met coureur Erich Tennigkeit. Toch werd de productie in 1928 beëindigd.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Indusium

Het indusium bedekt de sori van een aantal soorten varens behorend tot de Polypodiopsida. Het dient ter bescherming van de onvolgroeide sporangia. Bij de Nederlandse varens heeft het (indien aanwezig) de vorm van een dun dekvliesje.
Het indusium kan ook andere vormen hebben, zoals
* tweelippig (geslacht Hymenophyllum s.l.)
* trechtervormig (geslacht Trichomanes s.l.)
* schotelvormig (sommige boomvarens)
Veel voorkomende vormen van het dekvliesje zijn:
* Rond en in het midden aangehecht, zoals bij de naaldvaren met
** Gladde rand, zoals bij de stijve naaldvaren
** Gefranjerde rand, zoals bij de zachte naaldvaren
* Niervormig en bij de insnijding aangehecht, zoals bij de niervarens
* Langwerpig- tot lijnvormig, de langerekte of gebogen vorm van de sorus volgend: bij het dubbelloof, in het geslacht streepvaren, bij de wijfjesvaren, bij de adelaarsvaren
Indien er geen echt dekvliesje aanwezig is maar de sporenhoopjes beschermd worden door de omgekrulde en al dan niet vliezige bladrand, spreekt men van een pseudo-indisium, zoals bij de geslachten venushaar en Cheilanthes.
* schildvormig dekvliesje met centrale aanhechting (naaldvaren)
* niervormige dekvliesje (mannetjesvaren)
* kromme dekvliesjes (wijfjesvaren)
* tweelippig, beursvormig indusium (Hymenophyllum)
* urnvormig indusium (Dicksonia antarctica)
* Sori beschermd door een pseudoindusium bij Cheilanthes clevelandii
* pseusoindusia gevormd uit een teruggebogen flapje van de bladrand (Adiantum reniforme)
# Indupol One

De Indupol One is de vijfde zonnewagen van het Belgische Punch Powertrain Solar Team van de KU Leuven. De Indupol One nam in 2013 deel aan de Bridgestone World Solar Challenge 2013 en eindigde op de 6de plaats. Na problemen met het batterijpakket van de vorige wagen, de Umicar Imagine, werd er door het team beslist om volledig te focussen op betrouwbaarheid. De wagen won dan ook de Innovatieprijs voor de 3D-geprinte batterijstructuur, waardoor de batterij makkelijker kon afkoelen tijdens de race.
# Intensiteit (kleur)

De intensiteit van (gekleurd) licht wordt uitgedrukt in de hoeveelheid energie per oppervlakte- en tijdseenheid. De waarde van de intensiteit wordt over het algemeen uitgedrukt in watt per cm² of in lux.
Bij waarneming door het oog is de (subjectieve) intensiteit afhankelijk van de golflengte: bij hetzelfde vermogen geeft blauw licht een minder intense indruk dan groen licht.
De intensiteit van een (bij benadering) puntvormige lichtbron neemt af met het kwadraat van de afstand tot die lichtbron. Bij een lichtbundel, zoals uitgestraald door bijvoorbeeld een laser, neemt de intensiteit bij vergroting van de afstand alleen af door verstrooiing, diffractie en absorptie, dus ongeveer evenredig met de afstand.
# Intensiteit (verkeerskunde)

De term intensiteit is binnen de verkeerskunde het aantal voertuigen per uur of per etmaal dat een zekere wegdoorsnede passeert. Meestal wordt de intensiteit elke 1 of 5 minuten bepaald (uit gegevens afkomstig van een voertuigdetector) en uitgedrukt als een waarde per uur. Als symbool wordt meestal q gebruikt. Zie verder verkeersafwikkeling. Een verkeersintensiteit van meer dan 100.000 voertuigen per etmaal kan op de drukste wegen in de Nederlandse Randstad, en steeds vaker daarbuiten, wel voorkomen.
De hoogste intensiteit die op een Nederlandse snelweg wordt gemeten, is op de A16 bij Rotterdam, op de van Brienenoordbrug in 2005: 229.000 voertuigen per etmaal. In Vlaanderen (België) wordt de hoogste intensiteit gemeten op de Ring rond Antwerpen (R1) tussen Berchem en Borgerhout met een werkdaggemiddelde in 2011 van 267.000 voertuigen. Op de M-30 in Madrid rijden 312.000 voertuigen per etmaal. Op Amerikaanse snelwegen worden nog hogere intensiteiten bereikt, zoals op de Interstate 405 ten zuiden van Los Angeles, waar 390.000 voertuigen per etmaal rijden. Op de Highway 401 in Toronto rijden zelfs 432.000 voertuigen per etmaal.
Bij treinen bedoelt men met de intensiteit het aantal wagens (goederenwagens of reizigerswagons) dat per uur passeert.
Er treedt vaak verwarring op of er sprake is van beide richtingen totaal samengesteld of slechts in één richting, daarom dient dit erbij te worden gezet.
* ↑ Verkeersindicatoren hoofdwegennet Vlaanderen 2011
* ↑ http://91.121.222.149/IMD_VMD/
* ↑ http://www.raqsa.mto.gov.on.ca/techpubs/TrafficVolumes.nsf/fa027808647879788525708a004b5df8/f51986ea499a13b08525745f006dd30b/$FILE/Provincial%20Highways%20traffic%20Volumes%202006-AADT%20Only.pdf
# Israel Zeehandelaar

Israel Zeehandelaar (Assen, 1878 - Amsterdam, 1932) was zenuwarts en publicist.

## Biografie

Dr. I. Zeehandelaar was van 1906 tot 1927 verbonden aan de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdienst van Amsterdam, nadat hij eerder als tijdelijk Officier van Gezondheid en schoolarts had gediend. Hij heeft op uiteenlopende terreinen onderzoek gedaan. Naast suikerziekte had vooral hersenonderzoek zijn belangstelling, en hij promoveerde in 1920 aan de Gemeente Universiteit op een neurologisch onderwerp tot doctor in de geneeskunde. Gespecialiseerd tot zenuwarts werd hij actief in de psychotherapie. Hij heeft een aantal wetenschappelijke en populaire publicaties over diverse onderwerpen verzorgd.

## Bibliografie (selectie)

* Inleiding tot de ontwikkeling der geestelijke geneesmethoden. Amsterdam: Wereldbibliotheek, 1928
* Geestelijke hygiëne. Sexueele en lichamelijke gezondheid door opvoeding. Uitg. Leopold, 1930

## Externe link

* Virtual International Authority File (VIAF): 52089174
# International Typeface Corporation

De International Typeface Corporation (ITC) is een uitgeverij van lettertypen. ITC werd in 1970 opgericht door Aaron Burns, Herb Lubalin en Ed Rondthaler. ITC was een van de eerste letteruitgeverijen die niet voorheen aan loodgieten had gedaan.
ITC werkte aan advertentie-ontwerpen waarin vele verschillende lettertypen goed tot hun recht kwamen. Tegenwoordig legt ITC zich nog voornamelijk toe op grote kopletters voor advertentiedoeleinden (display typefaces).
De uitgeverij brengt heel veel letterfamilies uit elk jaar, en velen waren dan ook complete sets van de letterstijlen. Zo zijn er revivals uitgebracht waarvan stijlen nog misten (zoals de Bold, Condensed, Italic, Cyrillic stijlen). Ook probeerde het bedrijf de norm te handhaven voor een gelijke x-hoogte en een compactere compositie. Zowel klassieke als nieuwe lettervormen van zeer bekende makers werden (weer) op de markt gebracht in digitale formaten, waaronder OpenType, gekenmerkt door de ITC OpenType Pro benamingen: bijvoorbeeld ITC Goudy Sans Pro en ITC Officina Pro.
Momenteel telt de originele lettertypebibliotheek van ITC meer dan 1650 lettertypen. Deze bibliotheek groeit nog steeds met enkele tientallen per jaar.
Tot 1999 gaf ITC het kwartaalblad U&lc (afkorting van "Upper & lower case") uit, gericht op de professionele typograaf/letterontwerper, voor wie het een vermaard medium werd.
Op 2 maart 2000 werd bekendgemaakt dat ITC werd overgenomen door Agfa-Monotype voor een niet nader genoemd bedrag van Esselte.
# International Trade Union Confederation - Asia Pacific

De International Trade Union Confederation - Asia Pacific (ITUC-AP) is een Aziatisch-Oceanische vakbondsfederatie gelieerd aan het Internationaal Vakverbond (IVV).

## Historiek

De vakbondsfederatie werd opgericht op 4 september 2007 uit de fusie van de Asia Pacific Regional Organisation (APRO) met de Brotherhood of Asian Trade Unions (BATU).

## Structuur
### Bestuur

| Tijdspanne | Voorzitter |
| 2007 - 2015 | Govindasamy Rajasekaran |
| 2015 - heden | Felix Anthony |
| Tijdspanne | Algemeen-secretaris |
| 2007 - 2017 | Noriyuki Suzuki |
| 2017 - heden | Shoya Yoshida |

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (en) About us; Officiële website. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
# Iridinidae

Iridinidae zijn een familie van tweekleppigen uit de orde Unionoida.
# Iridana unyoro

Iridana unyoro is een vlinder uit de familie Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Henri Stempffer.
# Iphiaulax simplex

Iphiaulax simplex is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brues in 1926.
# Isanthrene pertexta

Isanthrene pertexta is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Draudt.
# Isanthrene pelor

Isanthrene pelor is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Druce.
# Ischnotoma (Ischnotoma) silvai

Ischnotoma (Ischnotoma) silvai is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Ischnorhina notabilis

Ischnorhina notabilis is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Walker.
# Israël op het Eurovisiesongfestival 1979

Israël deed mee aan het Eurovisiesongfestival 1979 in Jeruzalem, Israël. De Israëlische kandidaat werd via een nationale finale gekozen. IBA was verantwoordelijk voor de Israëlische bijdrage voor de editie van 1979.

## Selectieprocedure

Er werd een nationale finale georganiseerd voor de kandidaat te kiezen. In totaal deden er 12 liedjes mee aan de finale en de winnaar werd gekozen door een jury.

## In Jeruzalem

In eigen land trad Israël op als 10de net na Duitsland en voor Frankrijk. Op het einde van de puntentelling bleek dat het als eerste was geëindigd met 125 punten. Het was nog maar de 2de keer dat een land hun titel met succes konden verdedigen. België had twee punten over voor het lied, Nederland gaf één punt.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| Finland  Ierland Noorwegen Portugal  Verenigd Koninkrijk  Zweden | Spanje | Luxemburg  Monaco Oostenrijk | | Denemarken |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| Zwitserland | Griekenland | | België | Frankrijk  Nederland |

### Punten gegeven door Israël
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Denemarken |
| 10 punten | Griekenland |
| 8 punten | Spanje |
| 7 punten | Nederland |
| 6 punten | Duitsland |
| 5 punten | Frankrijk |
| 4 punten | Zwitserland |
| 3 punten | Ierland |
| 2 punten | Noorwegen |
| 1 punt | Zweden |
* ↑ https://www.eurovision-spain.com/iphp/pais_historia.php?numero=467. Gearchiveerd op 23 oktober 2020.
* ↑ http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=295. Gearchiveerd op 27 februari 2017.
1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996-1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024