OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vioolconcert nr. 2 (Aulin)

Tor Aulin voltooide zijn Vioolconcert nr. 2 in a mineur in 1892.
Van het werk is relatief weinig bekend, mede omdat Aulins bekendste werk, zijn Vioolconcert nr.3 al spoedig volgde. Het werk is opgedragen aan hofdirgent Conrad Nordqvist, tevens een van Aulins leermeesters op de viool. Aulin gaf zelf de première op 14 januari 1893 onder leiding van dirigent Ivar Eggert Hedenblad en begeleid door de voorloper van het Göteborg Symfonieorkest, waarvan Aulin in 1909 dirigent zou worden. Opmerkelijk voor het werk is dat de eerste uitgave van het werk in de versie van een piano-uittreksel plaatsvond vanuit het dan Duitse Breslau.
Het werk komt in drie delen in de klassieke opzet snle-langzaam-snel:
* Moderato - attaca
* Andante sostenuto
* Allegro vivace
Orkestratie:
* soloviool
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 2 trompetten, geen trombones, geen tuba
* pauken
* violen, altviolen, celli, contrabassen
In 2018 zijn van het concertstuk twee opnamen te koop (ter vergelijk van zijn Vioolconcert nr. 3 zijn dan acht opnamen bekend), beiden zijn uitgebracht door platenlabels die zich gespecialiseerd hebben in vergeten muziek:
* Uitgave Sterling: Tobias Ringsborg met het Gävle symfoniorkester onder leiding van Niklas Willén, een opname uit circa 2002
* Uitgave cpo: Ulf Wallin met het Helsingborg symfonieorkester onder leiding van Andrew Manze, een opname uit 2012; uitgebracht in 2018.
* Uitgave cpo
* Zweedse muzikale erfenis
* Aulins Tweede Vioolconcert op IMSLP
# Vioolconcert nr. 1 (Sinding)

Christian Sinding voltooide zijn Vioolconcert nr. 1 opus 45 in 1898. Sinding had al een heel repertoire aan kamermuziek en liederen geschreven voordat hij aan zijn derde werk in grote bezetting begon. Alleen zijn Pianoconcert en Symfonie nr. 1 gingen het vioolconcert voor. Sinding zou trouwens veel meer kamermuziek en liederen schrijven dan grote werken. Zoals vaker met zijn werken trof hij het niet. Hij wilde als solist bij de eerste uitvoering Adolf Brodsky tijdens een concert georganiseerd door Edvard Grieg in Bergen. Het werd echter de toenmalige concertmeester van het Hoforkest van Kopenhagen, die de “eerste viool” speelde in Oslo op 10 december 1898.
Het concert viel bij het publiek in goede aarde, zeker vanaf het moment maestro Henri Marteau het ging uitvoeren. In 1900 voerde Marteau het twee avonden achter elkaar uit in Duitsland. Sinding was populairder in dat land dan in zijn thuisland Noorwegen.
Hoe behoudend Sinding ook was, het vioolconcert is niet geschreven in de driedelige opzet, zoals toen gebruikelijk was. Hij vatte alles in één deel samen. De tempoverdeling is dan weer klassiek: Allegro energico (snel), Andante (langzaam(, Allegro giacoso (snel). Na een beginnend succes verdween het werk van het repertoire.
Sinding schreef het voor
* soloviool
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 2 trompetten
* pauken,
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Naxos: Henning Kraggerud met het Bournemouth Symphony Orchestra o.l.v. Bjarte Engeset
* Uitgave CPO Recordings: Andrej Bielow met het Sinfonieorchester des Norddeutschen Rundfunks ol.v. Frank Beerman
* Uitgave CPO
* Ed W. Hansen (orkestratie)
# Vioolconcert nr. 2 (Merikanto)

Aarre Merikanto voltooide zijn Vioolconcert nr. 2 in 1925. Hij begon aan dat vioolconcert te werken met de wetenschap dat zijn opera Juha uit 1922 afgekraakt werd omdat het te modern van klank was. Kennelijk trok Merikanto zich daar niets van aan, want ook dit tweede vioolconcert is binnen de klassieke muziek in Finland een buitenbeentje. De Finse muziekwereld bewoog zich ten tijde van componeren rond de muziek van Jean Sibelius en daarvan is in dit werk niets terug te vinden. Merikanto was later zelf ook niet overtuigd van de kwaliteit van het werk. Hij schreef in de partituur, dat het werk nog niet uitgevoerd was en dat het wat hem betreft zo mocht blijven. Merikanto’s stijl wijzigde naar meer Neoclassicisme. Zijn tweede vioolconcert staat in tegenstelling tot dat vol met dissonanten.
Merikanto heeft zelf de eerste uitvoering niet meegemaakt. In het najaar 1959 speelde het Fins Radio Symfonieorkest het, maar daarna verdween het werk weer in de la. Het is nooit officieel uitgegeven.
Het werk kent drie delen:
* Largo-Allegro
* Adagio
* Vivace
De eerste twee delen laten een ijle atonale atmosfeer horen waarboven de violist soleert. In deel drie is er meer sprake van een dialoog tussen solist en orkest en een meer klassieke vorm, een schimmige fuga.
Merikanto schreef het werk voor een uitgedund orkest:
* solo viool
* 3 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 3 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns
* 2 harpen, celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* opname Finlandia: Kaija Saarikettu (viool), Filharmonisch Orkest van Helsinki o.l.v. James DePreist april 1990
* Finse muziekcentrale (gearchiveerd)
* met Juha kwam het later ook goed, het werd eind 20e eeuw gezien als een van de eerste moderne Finse opera’s.
# Vitālijs Spasjoņņikovs

Vitālijs Spasjoņņikovs (Riga, 24 april 1986) is een Lets voetbalscheidsrechter. Hij is in dienst van FIFA en UEFA sinds 2021. Ook leidt hij sinds 2013 wedstrijden in de Virslīga.
Op 29 maart 2023 leidde Spasjoņņikovs zijn eerste wedstrijd in de Letse nationale competitie. Tijdens het duel tussen Liepājas Metalurgs en FK Metta (4–0) trok de leidsman driemaal de gele kaart. In Europees verband debuteerde hij op 8 juli 2021 tijdens een wedstrijd tussen FC Honka en NSÍ Runavík in de eerste voorronde van de UEFA Europa Conference League; het eindigde in 0–0 en Spasjoņņikovs hield zijn kaarten op zak. Zijn eerste interland floot hij op 7 juni 2021, toen Oekraïne met 4–0 won van Cyprus door doelpunten van Andrij Jarmolenko (tweemaal), Oleksandr Zintsjenko en Roman Jaremtsjoek. Tijdens dit duel gaf Spasjoņņikovs aan de Cyprioot Andreas Panayiotou een rode kaart.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 7 juni 2021 | Charkiv, Oekraïne | Oekraïne – Cyprus | 4 – 0 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 1 |
| 19 november 2022 | Tallinn, Estland | Estland – Litouwen | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 3 | 0 | 0 |
| 7 september 2023 | Kopenhagen, Denemarken | Denemarken – San Marino | 4 – 0 | EK 2024 kwalificatie | 0 | 0 | 0 |
Laatst bijgewerkt op 13 oktober 2023.
# Vishang

Een vishang is een bouwwerk waar vis in werd gerookt en gedroogd.
Vaak is de hang vernoemd naar het soort vis dat er bewerkt werd. Zo waren er bokkinghangen waar gezouten haringen werden gerookt en gedroogd. In palinghangen werd paling gerookt. Bokkinghangen waren onder andere te vinden in Amsterdam in de huidige Zeeheldenbuurt, Deventer, Monnickendam, Huizen, Harlingen en Noordwijk. In Huizen staat bij de oude haven nog een oude palinghang die nu als restaurant in gebruik is. Huizen had in de negentiende eeuw een bloeiende haringindustrie. In ongeveer twintig bokkinghangen werden de haringen verwerkt tot bokkes en geëxporteerd naar Duitsland. Het gehele dorp stond tijdens de haringcampagne blauw van de rook.
Na de haringcampagne stond het gebouw voor de rest van het jaar leeg en werd gebruikt als opslagplaats. Sommige jaren werden de gebouwen ook gebruikt als ansjovisinleggerij. Maar dat was afhankelijk van de vangst van ansjovis, een vissoort die niet elk jaar in de Zuiderzee verscheen.
# Viscosia nona

Viscosia nona is een rondwormensoort uit de familie van de Oncholaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Filipjev.
# Viva! La Woman

Viva! La Woman is het debuutalbum van de Japanse groep Cibo Matto.

## Tracklist

* Apple 4:01
* Beef Jerky 2:28
* Sugar Water 4:29
* White Pepper Ice Cream 5:10
* Birthday Cake 3:15
* Know Your Chicken 4:21
* Theme 10:49
* The candy man 3:11
* Le Pain Perdu 3:29
* Artichoke 6:41
* Untitled 0:18
# Vlag van Geel

De vlag van Geel werd door de gemeenteraad op 26 juni 1985 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Antwerpse gemeente Geel. Op 21 november 1989 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 8 december 1990 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Doorsneden 1. geel met in de broektop een rode bloem 2. negen even hoge banen van rood en van geel.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit, en toont het banen van de machtige familie Berthout.
* Officiële tekening van de vlag
* Familiewapen van Berthout
# Lijst van nummer 1-albums in de Vlaamse Ultratop 50 Albums in 2002

Onderstaande albums stonden in 2002 op nummer 1 in de Vlaamse Ultratop 50 Albums. De lijst wordt samengesteld door Ultratop 50.
| Nummer | Datum | Artiest | Titel |
| 87 | 5 januari | Clouseau | En dans |
| | 12 januari | Clouseau | En dans |
| | 19 januari | Clouseau | En dans |
| 88 | 26 januari | Anastacia | Freak of nature |
| | 2 februari | Anastacia | Freak of nature |
| | 9 februari | Anastacia | Freak of nature |
| 89 | 16 februari | Shakira | Laundry service |
| 90 | 23 februari | Zornik | The place where you will find us |
| | 2 maart | Zornik | The place where you will find us |
| 91 | 9 maart | Marco Borsato | Onderweg |
| | 16 maart | Marco Borsato | Onderweg |
| | 23 maart | Marco Borsato | Onderweg |
| | 30 maart | Marco Borsato | Onderweg |
| | 6 april | Marco Borsato | Onderweg |
| | 13 april | Marco Borsato | Onderweg |
| | 20 april | Marco Borsato | Onderweg |
| | 27 april | Marco Borsato | Onderweg |
| | 4 mei | Marco Borsato | Onderweg |
| 92 | 11 mei | M-Kids | Crazy! |
| 91 | 18 mei | Marco Borsato | Onderweg |
| 93 | 25 mei | Moby | 18 |
| | 1 juni | Moby | 18 |
| 94 | 8 juni | Eminem | The Eminem show |
| | 15 juni | Eminem | The Eminem show |
| 91 | 22 juni | Marco Borsato | Onderweg |
| | 29 juni | Marco Borsato | Onderweg |
| | 6 juli | Marco Borsato | Onderweg |
| | 13 juli | Marco Borsato | Onderweg |
| 95 | 20 juli | Dreamlovers | 18 Hits III |
| 96 | 27 juli | Red Hot Chili Peppers | By the way |
| 95 | 3 augustus | Dreamlovers | 18 Hits III |
| | 10 augustus | Dreamlovers | 18 Hits III |
| 97 | 17 augustus | Helmut Lotti | My tribute to the king |
| | 24 augustus | Helmut Lotti | My tribute to the king |
| | 31 augustus | Helmut Lotti | My tribute to the king |
| | 7 september | Helmut Lotti | My tribute to the king |
| | 14 september | Helmut Lotti | My tribute to the king |
| 98 | 21 september | K3 | Verliefd |
| | 28 september | K3 | Verliefd |
| | 5 oktober | K3 | Verliefd |
| 99 | 12 oktober | Elvis Presley | Elv1s - 30#1 Hits |
| 100 | 19 oktober | Hooverphonic | Presents Jackie Cane |
| | 26 oktober | Hooverphonic | Presents Jackie Cane |
| 101 | 2 november | The Rolling Stones | Forty licks |
| | 9 november | The Rolling Stones | Forty licks |
| 102 | 16 november | U2 | The best of 1990-2000 |
| | 23 november | U2 | The best of 1990-2000 |
| | 30 november | U2 | The best of 1990-2000 |
| 103 | 7 december | Robbie Williams | Escapology |
| | 14 december | Robbie Williams | Escapology |
| 97 | 21 december | Helmut Lotti | My tribute to the king |
| 102 | 28 december | U2 | The best of 1990-2000 |
1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
* Nederland
* Vlaanderen
# Victor Maistriau

Victor Eugène Ange Jules Maistriau (Maurage, 5 oktober 1870 - Bergen, 21 januari 1961) was een Belgisch liberaal volksvertegenwoordiger en minister.

## Levensloop

Maistriau, zoon van de burgemeester van Maurage, promoveerde tot doctor in de rechten en tot kandidaat in het notariaat aan de Rijksuniversiteit Gent. In 1897 vestigde hij zich als advocaat aan de Balie van Bergen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verdedigde hij bij herhaling van spionage beschuldigde landgenoten voor Duitse rechtbanken en dat leverde hem zelf verschillende hechtenissen op.
In 1904 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Bergen en werd er in 1912 schepen van onderwijs en in 1926 burgemeester, wat hij bleef tot in 1953. Tijdens de Tweede Wereldoorlog leefde hij ondergedoken. Van 1908 tot 1927 was hij ook provincieraadslid.
In 1933 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Bergen en vervulde dit mandaat tot in 1946. Hij trad voor twee korte periodes toe tot regeringen. Van juni tot november 1934 was hij minister van Onderwijs in de regering Charles de Broqueville en van juli tot oktober 1937 was hij minister van Justitie in een regering Paul van Zeeland.
Op 3 september 1945 werd hij benoemd tot minister van Staat.
In Bergen is er een Avenue Maistriau die aan hem herinnert.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Encyclopédie du Mouvement wallon, Tome II.
# Vlag van Neufchâteau

De vlag van Neufchâteau is op 12 juni 2002 bij raadsbesluit vastgesteld als de vlag van de gemeente Neufchâteau in de Belgische provincie Luxemburg. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Blauw met een gevleugelde Sint Michaël houdend in zijn rechterhand een vlammend zwaard en in zijn linkerhand een gouden schild staande op een duivel, alles van geel.
De vlag werd pas op 17 juli 2003 bevestigd door de Franse Gemeenschapsregering. De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit.
# Vitan (Boekarest)

Vitan is een wijk in het zuidoosten van de Roemeense hoofdstad Boekarest. De wijk ligt aan de Dâmbovița en grenst aan Titan, Centru Civic, Olteniței en Berceni. De naam komt van vită dat rundvee betekent. Vroeger werden er waterbuffels gevonden bij de Dâmbovița. Het Boekarest Winkelcentrum ligt aan de noordkant van de wijk. Het nu uitgedroogde Văcăreștimeer aan de rechteroever van de Dâmbovița, dat 3.06 km² groot is, is land van de staat en heeft een waarde van 650 miljoen dollar.
Districten: Sector 1 · Sector 2 · Sector 3 · Sector 4 · Sector 5 · Sector 6
Wijken: Băneasa · Berceni · Centru Civic · Colentina · Cotroceni · Crângași · Dristor · Drumul Taberei · Dudești · Ferentari · Floreasca · Giulești · Iancului · Lipscani · Militari · Obor · Olteniţei · Pantelimon · Pipera · Rahova · Tei · Titan · Văcăreşti · Vitan
# Vlag van de Zuid-Afrikaansche Republiek

De vlag van de Zuid-Afrikaansche Republiek werd op 6 januari 1857 in gebruik genomen, sinds 31 mei 1902 is deze vlag niet meer officieel. De vlag bestaat uit de vlag van Nederland, met een verticale groene streep aan de kant van de mast en stond bekend als de Vierkleur. De vroegere vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) had op de middelste baan van de Prinsenvlag de vierkleur van de Zuid-Afrikaansche Republiek, ook bekend als Transvaal, alsmede de vlag van Oranje Vrijstaat en de vlag van het Verenigd Koninkrijk.

## Kruisvlag

Op 24 februari 1874 verving president Thomas François Burgers van de Zuid-Afrikaansche Republiek de vierkleur met de zogenaamde Kruisvlag om de Voortrekkersvlag in ere te herstellen. Dit was de vlag van Voortrekker Andries Hendrik Potgieter, maar om heraldische redenen werd er een witte rand toegevoegd om het rood en blauw te scheiden. Op 10 mei 1875 werd echter weer de Vierkleur ingesteld.
* ↑ Smith, Whitney (1975). Spectrum Vlaggenboek. Het Spectrum (Utrecht/Antwerpen), p. 281-282. ISBN 9789027483584.
* ↑ (af) Swart, M.J., e.a. (red.): Afrikaanse Kultuuralmanak. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge, 1980, p.308. ISBN 0-620-04543-4
Biafra · Goosen · Graaff-Reinet · Britse Kaapkolonie · Katanga · Klein Vrystaat · Republiek Kliprivier · Republiek Lydenburg · Natal · Republiek Natalia · Nieuwe Republiek · Oranje Vrijstaat · Oranjerivierkolonie · Oost-Griekwaland · Ottomaanse Rijk · Rif-Republiek · Republiek Stellaland · Swellendam · Tanganyika · Transvaalkolonie · Republiek Utrecht · Verenigde Staten van Stellaland · Zaïre · Zuid-Afrikaansche Republiek · Zuid-Afrika (1928-1994) · Mijnstaat Zuid-Kasaï
# Vlag van de West-Indische Federatie

De vlag van de West-Indische Federatie was net zo lang in gebruik als dat de federatie bestond: van 3 januari 1958 tot 31 mei 1962.
In sommige bronnen is de blauwe kleur lichter weergegeven.
De federatie bestond uit de volgende landen: Antigua en Barbuda, Barbados, Dominica, Grenada , Jamaica, (waarvan de Kaaimaneilanden en de Turks- en Caicoseilanden afhankelijke gebieden waren), Montserrat, Saint Christopher, Nevis en Anguilla (het huidige Saint Kitts en Nevis en Anguilla), Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines en Trinidad en Tobago. Al deze gebieden waren destijds Britse afhankelijke territoria.
Anguilla · Britse Benedenwindse Eilanden · Britse Bovenwindse Eilanden · Californië · Geconfedereerde Staten van Amerika · Los Altos · Miskitokust · Nederlandse Antillen · Republiek van de Rio Grande · Saint Christopher, Nevis en Anguilla · Sonora · Texas · Verenigde Staten van Centraal-Amerika · Vermont · Republiek West-Florida · West-Indische Federatie · Republiek Yucatán
# Vollenhovia banksi

Vollenhovia banksi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Vliegtuigbotsing bij Wezet

Op 25 juni 1986 vond er een vliegtuigbotsing plaats tussen een sportvliegtuig van het type Morane en een Mirage 5 van de Belgische luchtmacht in de omgeving van Wezet (Visé) in de Belgische provincie Luik. Hierbij lieten de drie inzittenden van het burgervliegtuig het leven. Dit ongeluk leidde tot een jarenlange juridische strijd tussen de nabestaanden en de Belgische overheid.

## Crash

Op 25 juni 1986 vertrok een toestel van de Hasseltse vliegclub Aero Kiewit Club van op het vliegveld Kiewit voor een pleziervlucht boven de Ardennen. Aan boord waren één piloot en twee passagiers.
Nabij de Waalse stad Wezet botste het sportvliegtuig met een Mirage 5 van de Belgische luchtmacht. Hierbij lieten de drie inzittenden van het sportvliegtuig het leven. De piloot van het gevechtsvliegtuig wist zich te redden door gebruik te maken van zijn schietstoel. Op het moment van de botsing bevond het gevechtsvliegtuig zich op een lage hoogte in het vrije luchtruim, volgens internationale afspraken gedefinieerd als luchtruim van categorie G. Luchtverkeer in het luchtruim van deze categorie wordt niet gecontroleerd door de luchtverkeersleiding, voornamelijk omdat de technische beperkingen van radar en radio-uitrusting dat niet mogelijk maken; in dergelijk luchtruim ligt de verantwoordelijkheid voor het vermijden van botsingen bij de piloten zelf.

## Slachtoffers

De drie dodelijke slachtoffers vielen in het burgervliegtuig:
* Jo Sarlée, piloot
* Gerard Degroote, commissaris bij de Brugse politie
* Gery Florizoone, Vlaamse priester-dichter

## Juridische procedure

De oorzaak van het ongeval bleef lange tijd onduidelijk. Na 18 jaar oordeelde de rechtbank in Brussel in 2004 dat de fout bij Defensie lag omdat de straaljager te laag vloog en het burgervliegtuig van rechts kwam. Hierbij legde de rechtbank een schadevergoeding op. Defensie ging echter in beroep tegen deze uitspraak. Het Hof van Beroep in Brussel gaf in november 2007 de nabestaanden opnieuw gelijk. In januari 2008 liet toenmalig minister van Defensie Pieter De Crem in het parlement weten dat hij zich neerlegde bij het vonnis in beroep. Hiermee kon na 22 jaar de zaak afgesloten worden.
* ↑ Familie wacht al 18 jaar op uitspraak in vliegtuigcrash, nieuwsblad.be, 2 oktober 2004
* ↑ Mondelinge vraag van de heer Jean-Marie Dedecker aan de minister van Landsverdediging van 22 april 2004, senate.be, geconsulteerd op 27 april 2021
* ↑ Nabestaanden winnen proces van overheid na dodelijke vliegtuigcrash - 'Rechtvaardigheid na 22 jaar' standaard.be, 19 januari 2008
# Vitjaz (1862)

De Vitjaz (Russisch: Витязь; "held") was een korvet met zeilen en schroef van de Russische Keizerlijke Marine, dat tweemaal de wereld rondvoer.
De Vitjaz werd gebouwd in het kader van een versterkingsprogramma van de Baltische Vloot in 1857 nadat men tijdens de Krimoorlog had ervaren dat de Russische marine sterk was verouderd en dringend moest worden gemoderniseerd. Het schip werd gebouwd van dennen en eiken en had naast stoomaandrijving ook drie zeilmasten, zodat ze ook voor lange tijd op de open oceaan kon varen. De Vitjaz werd voltooid in Björneborg in 1861 (het Grootvorstendom Finland behoorde toen tot het Russische Rijk) en werd te water gelaten op 24 juli 1862. Nog hetzelfde jaar nam het schip deel aan de Russische interventie in de Amerikaanse Burgeroorlog, toen het samen met een aantal andere Russische schepen onder leiding van schout-bij-nacht Stepan Lesovski ongezien naar de haven van New York voer (een ander Russisch eskader voer gelijktijdig naar de haven van San Francisco) om de Fransen en Britten door vlagvertoon ervan te weerhouden de zuidelijke Confederatie te steunen. Nadat het effect was bereikt vertrok het eskader het jaar erop weer naar huis via de Middellandse Zee.
In 1870 verliet het schip de haven van Sint-Petersburg onder het bevel van kapitein Pavel Nazimov om te gaan karteren voor de marine. Nadat het schip de Atlantische Oceaan was overgestoken en de Straat Magellaan had doorvaren bereikte de Vitjaz Nieuw-Guinea, waar ze op de noordelijke kust etnoloog Nikolaj Mikloecho-Maklaj afzette, die hier vervolgens gedurende twee jaar het leven, de gewoonten en de religieuze riten van de Papoea's onderzocht. De Vitjaz vervolgde haar reis via de kusten van Japan, China, het nog deels ononderzochte Russische Verre Oosten en Ceylon naar het Arabisch Schiereiland, om via het Suezkanaal de Middellandse Zee te doorvaren en via de Straat van Gibraltar en Het Kanaal weer de thuishaven Kronsjtadt te bereiken, waarmee ze haar eerste wereldreis voltooide en na reparatie werd ingezet voor de Baltische Vloot.
In 1882 werd het korvet hernoemd tot Skobelev naar de recent daarvoor overleden generaal Michail Skobelev (de "witte generaal"). Van 1883 tot 1885 maakte de Skobelev een tweede wereldreis, opnieuw met Mikloecho-Maklaj aan boord, die ditmaal van Batavia naar Nieuw-Guinea werd vervoerd. Ook werd een tot dan onbekend eiland ontdekt in het noordwestelijk deel van de Astrolabebaai (in de Bismarckzee). In 1895 werd het schip uit dienst genomen en gesloopt.
# Voor nu

Voor nu is een lied van de Nederlandse zangeres Tabitha. Het werd in 2021 als single uitgebracht.

## Achtergrond

Voor nu is geschreven door Léon Paul Palmen en Tabitha Foen-a-Foe en geproduceerd door Palm Trees. Het is een nummer uit het genre nederpop. De zangeres scheef het lied toen zij voor de eerste keer zwanger was en het nummer is een ode aan haar toen nog ongeboren dochter. De zangeres merkte dat de tijd tijdens haar zwangerschap heel snel ging en wilde het gevoel van zwanger zijn vastleggen in een lied. Daarnaast besefte ze ook dat de tijd ook later snel zou kunnen gaan en over de dingen die haar dochter later als ze wat ouder is kan gaan doen, zoals haar eerste vriendje krijgen. Dit alles legde de zangeres vast in het lied, in de vorm van een slaapliedje. De reden waarom het in deze vorm is geschreven, is omdat de oma en moeder van de zangeres veel slaapliedjes zongen toen zij klein was. De zangeres kreeg hier altijd een fijn gevoel van en wilde dit ook voor haar dochter. De zangeres noemde het lied haar "meest bijzondere en persoonlijkste liedje wat ze ooit heeft geschreven."
In de bijbehorende videoclip zijn verschillende verwachtende koppels te zien, waaronder de zangeres zelf en Nienke Plas.

## Hitnoteringen

De zangeres had weinig commercieel succes met het lied. Er was geen notering in de Single Top 100 en ook de Top 40 werd niet bereikt, al was er wel de 21e plaats in de Tipparade.
* ↑ Voor nu. Top 40. Geraadpleegd op 8 augustus 2022.
* ↑ Tabitha brengt 'slaapliedje' uit voor ongeboren dochter. RTL Boulevard. Geraadpleegd op 8 augustus 2022.
* ↑ Tabitha - Voor nu. Nieuwe Plaat. Geraadpleegd op 8 augustus 2022.
* ↑ Tabitha brengt ‘Voor nu’ video uit voor dochter. Puna. Geraadpleegd op 8 augustus 2022.