OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Likt

De Likt was een Nederlandstalige hiphopgroep die bekend was van o.a. het nummer Ja dat bedoel ik. De band gaf in januari 2023 hun laatste concert in Paradiso Amsterdam.

## Geschiedenis

De leden studeerden aan de Popacademie. De groep won in 2013 de Muzikantenprijs bij de Grote Prijs. in 2015 kwam het eerste album, getiteld De Likt uit en won de groep de Rotterdam Music Award. De groep speelde in 2016 op onder andere Paaspop, Lowlands en Zwarte Cross en tijdens het openingsfeest van de MTV Music Week. De videoclip Finidi George werd genomineerd voor de Berlin Music Video Awards.
In 2022 maakte de band bekend te stoppen na het einde van hun releasetour van het laatste album Ctrl-Alt-Delikt. De allerlaatste show vond plaats in de grote zaal van Paradiso Amsterdam.

## Discografie
### Albums

* De Likt, 2015
* De Derde, 2018
* Ctrl-Alt-Delikt, 2022

### Singles en ep's

* Alleen Zij Geeft Licht In De Duisternis, 2017
* Zelf Doen, 2018
* Net Als Toen, 2018
* Kingston Town, 2018
* Ze Smelten De Paashaas (Remastered 2019), 2019
* Ctrl-Alt-Delikt, 2019
* Man van de Kopstoot, 2020
* #Swingalong, 2021
* De Vunkinator, 2021
* De Boys Are Back In Town, 2022

## Externe link

* https://open.spotify.com/artist/6gts99IY4QwNnrXNkh7Gr3 op Spotify
* ↑ http://www.popunie.nl/2013/de-likt-wint-muzikantenprijs-de-grote-prijs-van-nederland/
* ↑ https://www.ad.nl/rotterdam/de-likt-wint-rotterdam-music-award~a3b69a35/
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 7-4-2017. Geraadpleegd op 7-4-2017.
* ↑ https://web.archive.org/web/20170110223121/http://mtvmusicweek.nl/evenement/mtv-music-week-official-opening-party/
* ↑ https://web.archive.org/web/20170407233254/http://www.berlinmva.com/our-4th-set-of-nominees-is-now-out/
* ↑ Rotterdamse rapgroep De Likt stopt ermee. 3voor12. Geraadpleegd op 17 oktober 2022.
* ↑ Facebook, De Likt (11-10-2022).
# De Zwaan (Voorst)

De Zwaan is een korenmolen in Voorst in de Nederlandse provincie Gelderland.
De molen verrees in 1904 naast een reeds bestaande stoommalerij. Voor de bouw werd gebruikgemaakt van een afgebroken molen uit het Groningse Uithuizen. In 1967 werd de molen gerestaureerd. In 1986 werd de molen eigendom van de Stichting Molen De Zwaan. Tussen 1989 en 1991 werd de molen gerestaureerd waarna hij regelmatig door vrijwillige molenaars in bedrijf wordt gesteld.
De roeden van de molen hebben een lengte van 22,50 meter en zijn voorzien van het Van Busselsysteem, op de binnenroede in combinatie met Ten Have-kleppen. De inrichting bestaat uit één koppel maalstenen.
# De gewelven van Yoh-Vombis

De gewelven van Yoh-Vombis is een fantasyverhalenbundel uit 1975 van de Amerikaanse schrijver Clark Ashton Smith.

## Korte verhalen

* De doolhof van Maal Dweb (The Maze of Maal Dweb, 1938)
* De gewelven van Yoh-Vombis (The Vaults of Yoh-Vombis, 1932)
* De heiligheid van Azédarac (The Holiness of Azédarac, 1933)
* De laatste bezwering (The Last Incantation, 1930)
* Het licht op de heuvel (The Light from Beyond, 1933)
* De reis van koning Euvoran (The Voyage of King Euvoran, 1933)
* Het testament van Anthammaus (The Testament of Anthammaus, 1932)
* De verschrikking van Venus (The Immeasurable Horror, 1931)
* De wortel van Ampoi (The Root of Ampoi, 1949)
* Xeethra (Xeethra, 1934)
* De zeven betoveringen (The Seven Geases, 1934)
* Het zwarte afgodsbeeld (The Dark Eidolon, 1934)
* Clark Ashton Smith op Boekenplank..nl
* (en) Clark Ashton Smith op "Fantastic Fiction"
# De geverfde vogel

De geverfde vogel (oorspronkelijke titel The Painted Bird) is een controversiële oorlogsroman van de Amerikaanse schrijver Jerzy Kosinski. De roman werd voor het eerst gepubliceerd in 1965.
De Nederlandse vertaling, van de hand van Mischa de Vreede, verscheen in 1966 bij de Bezige Bij. De latere drukken, met een uitgebreid voorwoord van de auteur, zijn in een vertaling door Oscar Timmers.
Kosinski is van joods-Poolse afkomst. Toch duurde het tot 1989 voordat de eerste Poolse vertaling verscheen onder de naam Malowany Ptak bij uitgeverij Czytelnik.
'De geverfde vogel' gaat over een jongen die tijdens de Tweede Wereldoorlog, van zijn zesde tot zijn elfde jaar, rondzwerft over het Poolse platteland. De titel verwijst naar een vogelhandelaar, bij wie de jongen enige tijd onderdak vindt. Soms beschildert hij een gevangen vogel met felle kleuren, waarna de vogel vrijgelaten wordt bij zijn soortgenoten. Die herkennen de geverfde vogel niet en verstoten hem, desnoods met geweld.

## Verfilming

Van het boek heeft de Tsjechische regisseur Václav Marhoul een verfilming gemaakt, uitgekomen in 2019. Hierin spelen onder andere Harvey Keitel, Stellan Skarsgård en Udo Kier een rol. In tegenstelling tot het boek speelt de film zich af in een niet nader bepaald Slavisch land en daarom wordt er gebruik gemaakt van het Interslavisch.
# De gevleugelde kat

De gevleugelde kat is een boek over tijdreizen en queesten, geschreven door Isabel Hoving, met als genre sciencefiction. Het is uitgegeven door Querido. Er is geen vervolg of voorafgaand boek.

## Inhoud

Het boek gaat over Jasje (Joshua) Tak, een gewone, enigszins dromerige jongen van twaalf jaar. Hij heeft vier aparte eigenschappen, namelijk:
* Hij is een goede verzamelaar
* Hij kan in slaap vallen waar en wanneer hij maar wil
* Hij kan zich zijn dromen altijd herinneren
* Hij is een dief
Jasje raakt betrokken bij het handelshuis Giphart Internationaal. Het gaat langzamerhand slechter met Giphart en beter met concurrent Katz Imagination. Giphart heeft de oplossing bedacht: in het verleden spullen uit het heden verkopen. Jasje en de andere Kommissioniers reizen door de tijd, door de maijaka (droomwandeling) en de umaija (droomtijd).

## Titel

Temberi is de aanbidder van de vogels, Siparti de aanbidder van de katten. Daarom is de titel "De gevleugelde kat".

## Cover

Op de cover staat Jasje afgebeeld, die voor de mond van Satura staat. De mond van Satura is de poort waardoor de Tembe en Jasje, Bors en Teresa terug kunnen naar het heden.

## Prijzen

In 2003 heeft "De gevleugelde kat" de Gouden Zoen gewonnen.
# De Maat (Nederland)

De Maat is een buurtschap in de gemeente Hardenberg in de Nederlandse provincie Overijssel. Het ligt in het noordwesten van de gemeente, 2 kilometer ten noordoosten van Nieuwleusen.
Steden: Hardenberg · Gramsbergen Dorpen: Balkbrug · Bergentheim · Bruchterveld · De Krim · Dedemsvaart · Heemse · Kloosterhaar (deels) · Lutten · Mariënberg · Sibculo · Slagharen Buurtschappen: Achterin · Ane · Anerveen · Anevelde · De Belt · Benedenvaart · 't Bergje · Braamberg (deels) · Brucht · Collendoorn · Collendoornerveen · Diffelen · Ebbenbroek · Engeland · Gouden Ploeg · Groot-Oever · De Haandrik · 't Haantje · De Haar · Hanekamp · Hardenbergerveld · Heemserveen · Holtheme · Holthone · Hoogenweg · Den Huizen · Den Kaat · Keiendorp · Loozen · Lutten-Oever · Lutterhartje · De Maat · De Meene · De Mulderij · Noord-Stegeren · Den Oosterhuis · Oud Avereest · Oud-Bergentheim · Oud-Lutten · De Pol · Radewijk · Rheeze · Rheezerveen · De Schans · Schuinesloot · Sluis 7 · Sponturfwijk · Strooiendorp · Den Velde · Venebrugge · Den Westerhuis · Westerhuizingerveld (deels) · Witman
Voormalige gemeenten: Avereest · Gramsbergen · Hardenberg (Stad · Ambt) Overijssel · Steden en dorpen in Overijssel Nederland · Provincies · Gemeenten
# De Maasgouw (tijdschrift)

De Maasgouw is een tijdschrift over geschiedenis en archeologie van Limburg, uitgegeven door Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap (LGOG). De titel is ontleend aan een historische benaming voor het Limburgse Maasland, de Maasgouw.
Het blad verscheen voor het eerst op 2 januari 1879 als De Maasgouw. Weekblad voor Limburgsche Geschiedenis, Taal- en Letterkunde, uitgegeven door Leiter-Nypels in Maastricht.
Het tijdschrift verschijnt anno 2021 als kwartaaltijdschrift en verenigingsblad van het LGOG met een viertal hoofdaandachtspunten:
* Korte historische bijdragen
* Limburgs Historisch Actueel
* 'Samen de geschiedenis van Limburg ontdekken', met verenigingsnieuws
* Activiteitenagenda LGOG.
Sinds 2021 zijn de rubrieken met LGOG-verenigingsnieuws en de activiteitenagenda komen te vervallen, omdat die in de digitale LGOG nieuwsbrief aan de orde komen.

## Externe link

* LGOG, Limburgs Geschied- en Oudheidkundig Genootschap
# De Maasmolen

De Maasmolen is een korenmolen in Nederasselt in de Gelderse gemeente Heumen.
De Maasmolen staat iets buiten het dorp Nederasselt net buiten de Maasdijk aan een vijver. Deze gesloten standerdmolen is gebouwd in 1741 en vervangt een oudere molen die bij een dijkdoorbraak werd weggespoeld. De letters HH in de windvaan verwijzen naar de molenaarsfamilie Heijnen, die in de 19e eeuw de molen bediende.
De molen is op zaterdagmiddagen te bezoeken. Of op afspraak.
Zie ook: Lijst van windmolens in Gelderland

## Externe link

* A.G. Schutte, Maasmolen in: Het Rijk van Nijmegen - Westelijk gedeelte. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/ Staatsuitgeverij, Zeist 1982, blz. 242

## Voetnoten

* ↑ Jaap Willems, Mooie plekjes in het Rijk van Nijmegen, deel 3, Novella uitgeverij 1985
# De Macaroni's

De Macaroni's is een Belgisch-Nederlandse stripreeks die begonnen is in 1977 met Dick Matena als scenarist en Dino Attanasio als tekenaar.

## Albums

Alle albums zijn geschreven door Dick Matena en getekend door Dino Attanasio.
| Nummer | Titel | Uitgever(s) |
| 1 | Chantage en voetbal | CentriPress b.v., Uitgeverij Oberon B.V. |
| 2 | Cocktails en voetbal | CentriPress b.v. |
| 3 | De wraak van de graaf | CentriPress b.v., Uitgeverij Oberon B.V. |
| 4 | Vendetta | CentriPress b.v. |
| 5 | Voetbal in Venetië | CentriPress b.v. |
| 6 | Film en voetbal | CentriPress b.v. |
| 7 | Microvoetbal | CentriPress b.v. |
| 8 | Gangsters en voetbal | CentriPress b.v., Uitgeverij Oberon B.V. |
* De Macaroni's op stripinfo.be
# De werkmens

De werkmens kan verwijzen naar de volgende muziekstukken:
* De werkmens (album), een studioalbum van Ivan Heylen
* De werkmens (Ivan Heylen single), een single van dit album
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De werkmens en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De werken van barmhartigheid (beeldengroep)

De werken van barmhartigheid is een beeldengroep in Amsterdam-Centrum.
Kunstenares Tineke Smith ontwierp voor de diaconie van de Protestantse Gemeente in Amsterdam aan de Nieuwe Herengracht 16 (Corvershof) een beeldengroep, waarbij ze teruggreep op Mattheüs 25. De zeven voorwaarden voor een menselijk bestaan, die de diaconie probeerde te hanteren, werden door Smith weergegeven in kunstobjecten gemaakt van stalen damwanden (weergave hardheid van het bestaan), glas en gietrubber (barmhartigheid). De zeven werken:
* de hongerigen te eten geven
* de dorstigen te drinken geven
* de vreemdelingen huisvesten
* de naakten kleden
* de gevangenen bezoeken
* omzien naar de zieken en
* de doden begraven.
Smith maakte vanaf 1998 diverse weergaven van De werken van barmhartigheid (Acts of mercy). Voordat de groep werd opgesteld op het open binnenterrein van de diaconie, maakte ze een kleine tournee door Nederland.
* Digibron (geraadpleegd 2 maart 2021)
* Trouw, 8 oktober 2003, Meeste kerken weten armen niet te vinden
* Tineke Smith (geraadpleegd 2 maart 2021)
# Death to Tyrants

Death to Tyrants is het achtste studioalbum van de Amerikaanse punkband Sick of It All. Het album werd uitgegeven op 18 april 2006 via Abacus Recordings, een sublabel van Century Media Records, en is het eerste studioalbum sinds de uitgave van Built to Last in 1997 dat niet via Fat Wreck Chords is uitgegeven. Het album is later enkele keren heruitgegeven.

## Nummers

De laatste track, waarop het nummer "Don't Join the Crowd" staat, is een bonustrack die alleen op de Europese versies van het album te horen is.
* "Take the Night Off" - 2:42
* "Machete" - 2:05
* "Preamble" - 0:27
* "Uprising Nation" - 2:23
* "Always War" - 2:03
* "Die Alone" - 2:34
* "Evil Schemer" - 2:42
* "Leader" - 1:12
* "Make a Mark" - 3:08
* "Forked Tongue" - 1:30
* "The Reason" - 2:05
* "Faithless" - 2:51
* "Fred Army" - 2:43
* "Thin Skin" - 2:13
* "Maria White Trash" - 2:50
* "Don't Join the Crowd" - 2:56

## Band

* Lou Koller - zang
* Pete Koller - gitaar
* Craig Setari - basgitaar
* Armand Majidi - drums
* ↑ (en) AllMusic review. Gearchiveerd op 16 april 2022.
* ↑ (en) Punknews.org review. Gearchiveerd op 25 mei 2022.
* ↑ (en) Death to Tyrants in de database van Discogs
# Dattinia leonalis

Dattinia leonalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Oberthür.
# Dattinia lobalis

Dattinia lobalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Chrétien.
# Dattinia metasialis

Dattinia metasialis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Amsel.
# Armand Timmermans

Armandus Augustus Florentius Maria Timmermans (Antwerpen, 20 januari 1860 – Antwerpen, 12 juli 1939) was een Belgisch componist en muziekcriticus.
Hij was zoon van Augustus Joannes Josephus Timmermans en Theresia Joanna Leva. Vader was commies en docent aan de Rijkshandelshogeschool in Antwerpen. Hij was vanaf 1890 als componist getrouwd met Adela Guilielmina Valentina Rooman. Er volgde een echtscheiding en in 1901 trouwde hij met onderwijzeres Anna Clementina Timmermans.
Vader drong er dan ook bij zijn zoon op aan een beroep in de handel uit te oefenen. Muziek trok uiteindelijk meer. Zijn middelbare schoolopleiding volgde hij aan het Koninklijk Atheneum in zijn geboorteplaats. Hij kreeg tussen 1877 en 1882 zijn opleiding aan het Vlaamse Muziekschool. Docenten waren Jos Bosiers (piano), Joseph Callaerts (orgel), Jozef Tilborghs (zang, contrapunt) en Peter Benoit (compositieleer), Hij werd muziekleraar in Antwerpen. Tussen 1887 en 1914 was hij deels onder pseudoniem Ut muziekcriticus bij L'Opinion en Le Matin. In 1892 werd hij secretaris aan de Vlaamse Muziekschool.
Hij schreef in allerlei genres, van liederen voor zangstem en begeleiding tot koorwerken. Sommige ondertekende hij met Herman. Zijn werk Hymnus in memoriam Peter Benoit was voor zijn overleden leermeester. Scène bachique is voor zang en orkest, Danse dans le style hongrois voor harmonieorkest. Er zijn ook drie opera’s van hem bekend, Hendrik van Rooy leverde libretto’s voor Oorlogswee (1919), Margarita (1923) en Vae victis (1924). Onder zijn composities bevinden zich verder verplichte werken voor koorwedstrijden en het grootse (qua bezetting) Vaderlandsch zangdicht voor de Nationale Feestdag van 1904. Er kwamen 1200 stemmen van schoolkinderen te pas aan de uitvoering. Veel kleiner van opzet was Pour Didi voor piano solo, waarvan haar eerste provisorische manuscript gedateerd is op 1914, Rotterdam, hij zou er als vluchteling voor de Eerste Wereldoorlog hebben verbleven; de uiteindelijke versie draagt de datering 7 februari 1915, Antwerpen.
Voor zijn werk werd hij benoemd tot ridder in de Kroonorde en vereerd met de Burgerlijke Medalie van 1e klas. In zijn laatste levensjaren speelde doofheid hem op.
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philip Kruseman, Den Haag; pagina 810, overlijden in de aanvulling
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 9, pagina 383
* Flavie Roquet, Alfred Tilman, in: Lexicon Vlaamse componisten geboren na 1800, Roeselare, 2007. pagina 680
* Armans Timmermans op Studiecentrum Vlaamse Muziek (geraadpleegd 26 juni 2023)
* Redactie, Armand Timmermans overleden. Het Volk (14 juli 1939). Geraadpleegd op 26 juni 2023 – via Delpher.
* ↑ Armand Auguste Florent Marie Timmermans
* ↑ Of Pour Didi geschreven is voor dochter Armandine Clemence Anna Maria Timmermans (geboren 1920) is niet bekend.
# Maleise vliegende boomkikker

De Maleise vliegende boomkikker (Rhacophorus reinwardtii) is een kleine kikker uit de familie schuimnestboomkikkers (Rhacophoridae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hermann Schlegel in 1840. Later werd de wetenschappelijke naam Hyla reinwardtii gebruikt. Ook is de soort ingedeeld onder het geslacht Polypedatus.

## Uiterlijke kenmerken

De kikker wordt maximaal negen centimeter lang, mannetjes blijven ongeveer de helft kleiner. De soort is makkelijk te herkennen aan de afstekende kleuren; een groen lijf met een knalrode buik, oranje tenen, een felblauwe flankstreep en ook de zeer grote en dunne vliezen tussen de tenen die eveneens felblauw zijn. Bij veel soorten kikkers zijn dit zwemvliezen, bij deze soort eerder zweefvliezen omdat de kikker als hij naar beneden springt een stukje kan zweven om zo een prooi te grijpen of een vijand te ontvluchten. De huidflappen aan de tenen, en ook langs de flanken, werken als een soort parachute. De naam vliegende kikker moet dus niet helemaal letterlijk worden genomen, de kikker kan namelijk alleen zweven en omhoog springen.

## Algemeen

De Maleise vliegende boomkikker leeft in hoge bomen en struiken in dichte bossen en regenwouden op het eiland Java, in Maleisië en in Thailand. De vliegende kikker heeft een vochtige omgeving nodig en is meestal niet te zien omdat hij vaak meer dan vijf meter boven de grond leeft. In Indonesië zijn overigens nog drie andere Rhacophorus-soorten te vinden die allemaal vliegende kikker worden genoemd, maar deze soort is het bekendst vanwege de felle kleuren en heeft al vele boekomslagen gesierd, zoals ook de roodoogmakikikker (Agalychnis callidryas).
Het menu bestaat uit insecten en met name vliegen en rupsen, die al springend worden gevangen. De eitjes worden in een schuimnest gelegd dat meestal in tot een kom gevouwen bladeren is weggestopt. De kleine kikkertjes krijgen al meteen de felle kleuren van de ouders na de metamorfose.

## Externe link

* Enkele foto's van de vliegende kikker.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Maleise vliegende boomkikker op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ D Hillenius ea (1971). Spectrum Dieren Encyclopedie Deel 7. Uitgeverij Het Spectrum, Pagina 2312. ISBN 90 274 2097 1.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Rhacophorus reinwardtii. Gearchiveerd op 21 september 2019.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Rhacophorus reinwardtii. Gearchiveerd op 8 september 2023.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Rhacophorus reinwardtii - Website Geconsulteerd 13 februari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Rhacophorus reinwardtii - Website
# Maleise stinkdas

De Maleise stinkdas of Indonesische stinkdas (Mydaus javanensis) is een van de twee soorten stinkdassen. Deze soort vormt samen met de Filipijnse stinkdas het geslacht Mydaus.

## Kenmerken

De Maleise stinkdas wordt ongeveer 38 tot 51 cm groot waarvan de staart 5 tot 8 cm lang wordt en weegt zo'n 2,5 kg.

## Verspreiding

Deze soort is endemisch op Java.
* ↑ (en) Maleise stinkdas op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Maldane cuculligera

Maldane cuculligera is een borstelworm uit de familie Maldanidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Maldane cuculligera werd in 1887 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ehlers.
# Maldane monilata

Maldane monilata is een borstelworm uit de familie Maldanidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Maldane monilata werd in 1972 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fauchald.
# Marerano

Marerano is een plaats en commune in het zuiden van Madagaskar, behorend tot het district Beroroha, dat gelegen is in de regio Atsimo-Andrefana. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats 4.303 inwoners.
De plaats biedt alleen lager onderwijs en beperkt middelbaar onderwijs aan. 64% van de bevolking werkt als landbouwer, 34% houdt zich bezig met veeteelt en 1% verdient zijn brood als visser. Het belangrijkste landbouwproduct is rijst; andere belangrijke producten zijn mais en maniok. Verder is 1% actief in de dienstensector.
# Mammen

Mammen kan verwijzen naar:
* Coitus a mamilla
* Mammen (plaats), plaats in Denemarken
* Mammen (parochie), parochie in Denemarken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mammen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mammelomys

Mammelomys is een geslacht van knaagdieren uit de muizen en ratten van de Oude Wereld dat voorkomt op Nieuw-Guinea. Het geslacht is tot 1996 tot Melomys gerekend, maar volgens Menzies (1996) is het niet bijzonder nauw verwant aan Melomys. Het is een vrij zeldzaam geslacht, dat slechts twee soorten omvat.
Het zijn grote ratten, met een achtervoetlengte van meer dan 36 mm. De staart is van boven donker en licht van onder, meestal met een witte punt. De staartschubben zijn plat en bevatten steeds drie lange haren. De achtervoeten zijn zeer lang en smal. De eerste teen aan de achtervoet is zeer smal. Op de onderkant van de voetzool zitten spaarzame haren. Vrouwtjes hebben, als enige van de Nieuw-Guinese Muridae, slechts twee mammae. Daar is ook de naam Mammelomys van afgeleid.
Er zijn twee soorten:
* Mammelomys lanosus (centraal gebergte van Nieuw-Guinea, meestal boven 1000 m hoogte)
* Mammelomys rattoides (noordelijk Nieuw-Guinea, tot 1500 m hoogte; Japen)

## Literatuur

* Menzies, J.I. 1996. A systematic revision of Melomys (Rodentia: Muridae) of New Guinea. Australian Journal of Zoology 44:367–426.
Abditomys · Abeomelomys · Aethomys · Anisomys · Anonymomys · Apodemus · Apomys · Archboldomys · Arvicanthis · Baiyankamys · Bandicota · Batomys · Berylmys · Bullimus · Bunomys · Canariomys · Carpomys · Chiromyscus · Chiropodomys · Chiruromys · Chrotomys · Coccymys · Colomys · Conilurus · Coryphomys · Crateromys · Cremnomys · Crossomys · Crunomys · Dacnomys · Dasymys · Dephomys · Desmomys · Diomys · Diplothrix · Echiothrix · Eropeplus · Golunda · Grammomys · Hadromys · Haeromys · Hapalomys · Heimyscus · Hybomys · Hydromys · Hylomyscus · Hyomys · Kadarsanomys · Komodomys · Lamottemys · Leggadina · Lemniscomys · Lenomys · Lenothrix · Leopoldamys · Leporillus · Leptomys · Limnomys · Lorentzimys · Macruromys · Madromys · Malacomys · Mallomys · Malpaisomys · Mammelomys · Margaretamys · Mastacomys · Mastomys · Maxomys · Melasmothrix · Melomys · Mesembriomys · Micaelamys · Microhydromys · Micromys · Millardia · Muriculus · Mus · Mylomys · Myomyscus · Nesokia · Nesoromys · Nilopegamys · Niviventer · Notomys · Oenomys · Palawanomys · Papagomys · Parahydromys · Paraleptomys · Paramelomys · Paruromys · Paulamys · Pelomys · Phloeomys · Pithecheir · Pithecheirops · Pogonomelomys · Pogonomys · Praomys · Protochromys · Pseudohydromys · Pseudomys · Rattus · Rhabdomys · Rhynchomys · Saxatilomys · Solomys · Sommeromys · Spelaeomys · Srilankamys · Stenocephalemys · Stochomys · Sundamys · Taeromys · Tarsomys · Tateomys · Thallomys · Thamnomys · Tokudaia · Tonkinomys · Tryphomys · Uromys · Vandeleuria · Vernaya · Xenuromys · Xeromys · Zelotomys · Zyzomys
# Manohyphella sphyxia

Manohyphella sphyxia is een haft uit de familie Teloganodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door McCafferty & Benstead. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.