OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Greenwood (South Carolina)

Greenwood is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Greenwood County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 22.071. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 22.407, een stijging van 336 (1,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 35,5 km², geheel bestaande uit land. Greenwood ligt op ongeveer 198 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Greenwood.

## Geboren

* Jake Scott (1945-2020), American football-speler

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Greenwood op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Greenwood (Florida)

Greenwood is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Jackson County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 735. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 749, een stijging van 14 (1,9%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 12,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Greenwood.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Greenwood op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Simulamerelina caribaea

Simulamerelina caribaea is een slakkensoort uit de familie van de Rissoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door d’Orbigny.
# Simon Petrus van Leeuwen

Simon Petrus van Leeuwen (Gouda, 19 april 1879 – Zwolle, 6 juni 1950) was een Nederlands componist en dirigent.

## Levensloop

Van Leeuwen was vanaf 1915 kapelmeester van het stafmuziek van het 2e Regiment Infanterie. In 1923 werd hij opvolger van Friedrich H.E. Bicknese (1863 – 1937) als dirigent van de Johan Willem Friso Kapel te Assen en bleef in deze functie tot hij in 1939 met pensioen ging. Hij was een kundig en gevreesd dirigent. Zijn navolger bij de Johan Willem Friso Kapel werd toen A. A. Langeweg.
Naast de militaire kapel was van Leeuwen in de amateuristische muziekbeoefening bezig, zowel als dirigent alsook als jurylid. Zo was hij dirigent van de Kerkelijke Harmonie "St. Joseph" Weert te Weert (1925-1945), de Koninklijke Orkestvereniging Thomas a Kempis Zwolle (1948-1949) en het Gemengd Koor Assen (1925-1930).Hij werd ook dirigent van de Koninklijke Harmonie van Horst (1938-1947)
Hij was getrouwd met Jacoba Maria Koreman (Rotterdam (Delfshaven), 31 oktober 1884 - Sittard, 17 februari 1970) en hadden samen twee kinderen. Beide echtelieden liggen begraven te Zwolle.

## Composities
### Werken voor harmonie- en fanfareorkest

* 1939 Olympia
* 1946 Oost-West Marsch
* 1949 Con Amore Ouverture
* 1950 Floralia, ouverture
* 1951 Bonne fortune, ouverture
* 1952 Picknick Marsch
* 1952 Veluwe-Klanken, ouverture
* Boven de sterren, paraphrase
* Brandweermarsch
* Carpe Diem, ouverture
* De kampioen, mars
* De Posthoorngalop, voor trompet solo en harmonieorkest
* Douces pensées, mazurka de concert
* Het commando (Mars van het Regiment Stoottroepen Prins Bernhard te Assen)
* Hoek van Holland, mars
* Hollands Vreugd - Volksliederenmarsch
* La palme d'honneur - De eerepalm, mars, op. 32
* Limburgs Trouw, mars
* Métropole marche, op. 40
* Morgengloren, ouverture
* Neerlands Jubelmars
* Parafrase over "Boven de Sterren"
* Steeds vooraan! (Toujous en Tête) (Mars van het Regiment Infanterie Johan Willem Friso te Assen (1e Regiment Infanterie))
* St. Josephs-gezellen, mars
* Ter Herdenking
* Tip-Top
* Vita Nova Marsch

### Kamermuziek

* 1900 Caprice mélancolique, voor viool en piano

### Werken voor piano

* 1922 Jubileummarsch gecomponeerd ter gelegenheid van het 12,5-jarig bestaan met gebruikmaking van het clublied 'Vereeniging Ermezo'
* Hoek van Holland, mars

### Werken voor accordeon

* Hoek van Holland
# Simon Philip Goudsmit

Simon Philip Goudsmit (Oud-Beijerland, 9 november 1844 – Amsterdam, 28 mei 1889) was een Nederlandse ondernemer en commissionair in effecten. Met de eveneens Joods-Nederlandse koopman Abraham Salomon Polak ging hij in 1870 een vennootschap aan betreffende den handel in garen, band, sayet en hetgeen daartoe behoort. Ze dreven hun handel in panden aan de Sint-Anthoniesbreestraat en op de Nieuwendijk in Amsterdam.
In 1883 werd de vennootschap opgeheven en zette Goudsmit het bedrijf voort aan de Nieuwendijk 132 met het Magazijn de Bijenkorf. Hij woonde met zijn vrouw, vier dochters en een zoon boven de winkel. Aanvankelijk werd er alleen garen en band verkocht maar geleidelijk werd het assortiment groter. Het was een eenvoudige winkel met vier man personeel. Na de dood van Simon Goudsmit in 1889, hij overleed aan een ernstige ziekte, bouwde de weduwe Goudsmit de zaak verder uit met een neef van de familie, Arthur Isaac. Ook haar zoon Alfred (1886-1973) kwam toen hij oud genoeg was in de zaak. Hij en Arthur Isaac gingen een steeds groter assortiment voeren en vergrootten de zaak door de aankoop van een aantal naastliggende panden. In 1909 werd besloten de losse panden door nieuwbouw te vervangen. Dit gebouw van architect van Straten werd in de herfst van 1914 geopend.
In 1909 werd op het braakliggende terrein van de vroegere Beurs van Zocher aan het Damrak een houten noodgebouw betrokken waar de zaken zich gunstig ontwikkelden. Men besloot ernaast een nieuw gebouw neer te zetten. Verschillende malen werd het pand later ingrijpend uitgebreid en verbouwd.
# Sint-Bernarduskerk (Sluis)

De Sint-Bernarduskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Mol behorende plaats Sluis, gelegen aan Sluis 155A.

## Geschiedenis

In 1619 werd voor het eerst schriftelijk melding gemaakt van een stenen kapel die door de bewoners was gebouwd. Deze werd in 1768-1770 vanwege de bevolkingstoename vergroot.
In 1848 werd Sluis een kapelanie en in 1863 werd een nieuwe kerk in gebruik genomen naar ontwerp van Johan van Gastel, terwijl de oude kapel werd gesloopt. In 1889 werd de kerk verheven tot parochiekerk. In 1929 werd de kerk nogmaals vergroot naar ontwerp van Jules Taeymans. Daarbij werden zijbeuken en een doopkapel aangebracht.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen georiënteerde driebeukige kruiskerk met ingebouwde westtoren. De zijbeuken werden als dwarse kapellen gebouwd. Het koor heeft een driezijdige afsluiting.
Het interieur is sober. Het kerkmeubilair is hoofdzakelijk 19e-eeuws. De glas-in-loodramen zijn van 1930.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Bernardusmolen

De Sint-Bernardusmolen is een windmolenrestant in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Lubbeek behorende plaats Sint-Bernard, gelegen aan de Geestbeek 9a.
Deze ronde stenen molen van het type beltmolen fungeerde als korenmolen.

## Geschiedenis

De molen werd gebouwd in 1870. In 1903 werd er een petroleummotor geplaatst. In 1936 werden de kap en het wiekenkruis verwijderd en de romp werd afgedekt met een betonplaat. In 1941 werd een dieselmotor geplaatst. Einde jaren '70 van de 20e eeuw stopte ook de mechanische maalderij. Wat bleef was de romp met de zoldervloeren nog intact maar een groot deel van het binnenwerk werd verwijderd.
Voetnoten
Bronnen
* Molenecho's
* Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed (Vlaanderen): 214008
# Sinaechinocyamus planus

Sinaechinocyamus planus is een zee-egel uit de familie Echinarachniidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Yulin Liao.
# Sinadroma sherriffsi

Sinadroma sherriffsi is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Grote glansspreeuw

De grote glansspreeuw (Lamprotornis australis) is een vogelsoort uit de familie Sturnidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het zuiden van Afrika en telt twee ondersoorten:
* Lamprotornis australis australis
* Lamprotornis australis degener
* ↑ (en) Grote glansspreeuw op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Gretel Leroy

Gretel Leroy is een Belgisch voormalig acro-gymnaste.

## Levensloop

Leroy was actief bij Sportac'86.
Samen met Evelyne Verleye behaalde ze brons in de discipline 'tempo' bij de 'dames duo' op de Europese kampioenschappen van 1993.
* (en) VANDEWALLE Beatrijs, André Vandewalle,al meer dan 30 jaar actief binnen Sportac'86 Deinze (p.12-13), Sportac Contact, november 2017
* ↑ Deinse acrogymnasten aan het werk tijdens het Belgisch kampioenschap, Erfgoedbank Leie Schelde. Gearchiveerd op 8 januari 2023.
* ↑ (en) Results European Championships 1993, sportacrobatics. Gearchiveerd op 8 januari 2023.
# Gretha Pieck

Margaretha (Gretha) Pieck (Amsterdam, 16 augustus 1898 – Maartensdijk, 31 maart 1920) was een Nederlands graficus en tekenaar.

## Leven en werk

Pieck was een dochter van Antonie Franciscus Pieck en Elisabeth Maria Margaretha Binnendijk. Haar vader was hoofdonderwijzer, schrijver en amateurschilder. Het gezin woonde vanaf 1905 in Bussum. Gretha was een zus van Adri Pieck en een volle nicht van Anton en Henri Pieck. Ze kreeg vermoedelijk de eerste tekenlessen van haar vader en vervolgens van Willem Knip en Toon de Jong. Ze tekende en maakte etsen en houtsnedes van dieren, stillevens, landschappen en portretten.
Pieck was lid van de Kunstenaarsvereniging Sint Lucas. Ze exposeerde meerdere malen, onder andere aan huis met zus Adri in Bussum en met neef Anton bij een kunsttentoonstelling in Berg en Dal (1918). Ze behaalde in 1919 een vijfde prijs bij een prijsvraag voor een nieuw vignet, uitgeschreven door de Ned. Vereeniging tot Bescherming van Dieren.
Pieck verhuisde in 1919 naar Maartensdijk, waar ze een jaar later aan de Spaanse griep overleed. Ze werd begraven op de N.H.-begraafplaats in Lage Vuursche. Er werd een herdenkingstentoonstelling gehouden bij Reddingius in Hilversum. Haar werk is onder meer opgenomen in de collecties van het museum Boijmans Van Beuningen, Teylers Museum en het Noord-Hollands Archief. Uit de nalatenschap van haar zus Adri werd een stichting opgericht, die sinds 1989 de Gretha en Adri Pieckprijs uitreikt.

## Afbeeldingen

* Landschap bij Lage Vuursche
* Zandpad naar Vuursche
* Huisje bij de Grote Kerk van Naarden
* Sneeuwklokjes (pentekening)
* Koeien

## Literatuur

* Depenbrock, E. (1983) Het leven en werken van Gretha en Adri Pieck. Weesp: Van Holkema & Warendorf. ISBN 90-269-4514-0
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Scheen, Pieter A. (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 2, p. 171.
* ↑ ARTindex: Gretha Pieck
* ↑ "Familiebericht", Algemeen Handelsblad, 3 april 1920; "Kunst en Wetenschappen: GRETHA PIECK †.", De Gooi- en Eemlander, 7 april 1920.
* ↑ Vries, R.W.P. de jr. (1920) "Nagelaten werk van Gretha Pieck in de kunstzaal Reddingius te Hilversum", in Elsevier's Geïllustreerd Maandschrift, jaargang XXX, deel LX, juli-december 1920, p. 357-359.
* Biografisch Portaal: 30968193
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9170 817X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071542892
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 63353
* Virtual International Authority File: 285597749
* WorldCat (via VIAF): 285597749
# Sinechostictus lederi

Sinechostictus lederi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Reitter.
# Grote Sluis (Spaarndam)

De Grote Sluis in Spaarndam is een schutsluis tussen het Spaarne (Noorder Buiten Spaarne) en het IJ. De eerste Grote of Haarlemmer Sluis werd in 1569 gebouwd als alternatief voor de Kleine Haarlemmersluis. De sluis werd verschillende malen vervangen en gemoderniseerd.
In de periode 2009-2011 is de sluis geheel vernieuwd en langer en smaller geworden.
De Grote Sluis vervangt sinds 1927 de westelijker gelegen Kolksluis. Voor de renovatie van de Grote Sluis werd de monumentale oude sluis in 2009 weer in gebruik genomen voor de pleziervaart. Sindsdien is deze sluis van belang omdat door het kleinere volume van de sluiskolk er minder brak water per schutting op het Spaarne komt. Tussen de Kolksluis en de Grote Sluis ligt een oude spuisluis die niet meer in gebruik is, de Woerdersluis.
De Grote Sluis vormt de grens tussen Spaarndam-West en Spaarndam-Oost en tussen de gemeenten Haarlem en Haarlemmermeer. De sluis zelf valt inclusief de kades onder Haarlem.
Het Spaarne staat, via de Mooie Nel en de Liede in open verbinding met de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Het IJ staat via Zijkanaal C in open verbinding met het (zilte) Noordzeekanaal.
Maximale schutmaat voor schepen in de sluis is 105m lang, 9,5m breed en een diepgang van 3m.
# Grot van Bernifal

De Grot van Bernifal is een grot en een archeologische vindplaats van rotskunst uit het midden van het Magdalénien in de Franse gemeente Meyrals.
De rotskunst werd ontdekt door Denis Peyrony in 1902. Er werd onderzoek verricht door Henri Breuil, Alain Roussot en door Christian en Claude Archambeau. De grot is toegankelijk voor het publiek.
De meest weergegeven diersoort in Bernifal is de mammoet. Er zijn er 25 afgebeeld, waarvan een getekend in klei is getekend hoog in de grot. Verder zijn er 7 afbeeldingen van paarden, 1 van een ezel, 7 van runderen, 2 van herten en ongeveer 10 van niet-geïdentificeerde dieren. Kenmerkend voor het midden van het Magdalénien zijn afbeeldingen van tentvormige structuren (tectiform). Een van de 13 aanwezige tectiformen in deze grot is opgebouwd uit dicht bij elkaar geplaatste rode stippen.
# Grote segrijnslak

De grote segrijnslak (Helix aspersa Maxima), ook wel gros gris genoemd, is een op het land levende longslak uit de familie Helicidae. Omdat het biologisch grote overeenkomsten vertoont met de kleine segrijnslak (petit gris) werden de twee lange tijd tot dezelfde soort gerekend, maar het betreft dus twee verschillende soorten. De grote segrijnslak onderscheidt zich visueel van de kleine segrijnslak door de afmeting van zijn schelp die de afmetingen van die van de grote wijngaardslak benadert; en de zeer donkere tot zwart gekleurde mantel. Het komt nauwelijks in de natuur voor en is uitermate geschikt voor slakkenkweek.

## Kweek en consumptie

De grote segrijnslak is met de kleine segrijnslak de meest gebruikte soort in de slakkenkweek en qua productie is het bij verre het meest kostenefficiënt, omdat het de voordelen van de kleine segrijnslak en de wijngaardslak in zich verenigt: Het produceert namelijk net zoveel eitjes als de kleine segrijnslak en ze kunnen in dezelfde periode van enkele maanden tot wasdom groeien, waarbij ze net zo groot worden als de wijngaardslak, die er ten minste twee seizoenen over doet. Daarnaast is de gros gris honkvaster dan de veel bewegelijker petit gris, hetgeen ten goede komt aan de groeisnelheid. Dit betekent ook relatief weinig arbeid en exploitatiekosten voor de kweek en bereiding voor consumptie.
Er wordt wel gezegd dat de donkere kleur van de mantel afnemers wel eens zou doen afschrikken, maar in de praktijk lijkt dat de groothandel in gros gris niet te deren.
Cepaea: hortensis · nemoralis · sylvatica · vindobonensis · Cantareus: apertus · Cornu: aspersum · Eobania: vermiculata · Helix: aspersa · lucorum · lutescens · melanostoma · pomatia · Macularia: niciensis · saintivesi · Marmorana: muralis · serpentina · Otala: punctata · Pseudotachea: splendida · Tacheocampylaea: acropachia · cyrniaca · raspailii · romagnolii · Theba: pisana · Tyrrhenaria: ceratina ·
# Guido de Brès-Stichting

De Guido de Brès-Stichting is het wetenschappelijk instituut voor de SGP. Directeur is Jan Schippers. Vaste medewerkers zijn Aarnout van Gelder als wetenschappelijk medewerker en Femke van de Weteringh als communication assistant.
Het instituut is opgericht in 1974 en wil een bijdrage leveren aan de doordenking van maatschappelijke ontwikkelingen vanuit Staatkundig Gereformeerd perspectief. Het instituut is vernoemd naar Guido de Brès, een Waalse, protestants theoloog uit de 16e eeuw. Het instituut publiceert elk kwartaal het studieblad Zicht.
Op 8 augustus 2009 publiceerde het instituut het stuk De staat achter de voordeur?! Overheidsinvloed op het gezin in internationaal perspectief, waarin wordt verplicht eerst een bemiddelingstraject te doorlopen alvorens er daadwerkelijk wordt overgegaan op een echtscheiding.

## Activiteiten

De stichting houdt zich onder andere bezig met de volgende activiteiten:
* studie naar politieke vraagstukken
* schrijven van opiniërende artikelen
* organiseren van Guido-conferenties
* uitgave van het studieblad Zicht
# Guido de Moor

Guido Anthony Christiaan (Guido) de Moor (Den Haag, 31 augustus 1937 – aldaar, 19 september 1989) was een Nederlands acteur en toneelregisseur.

## Loopbaan

Guido de Moor deed in 1960 eindexamen aan de Amsterdamse Toneelschool en debuteerde in dat jaar bij het Rotterdams Toneel in het experimentele theaterstuk De gelijkbenigen van Piet Sterckx. In 1962 verbond hij zich aan de Haagse Comedie, waar hij in 1971 Paul Steenbergen opvolgde als artistiek leider.
De Moor speelde vele toneelrollen. Met de Haagse Comedie speelde hij in 1981 Mackie Messer in de Driestuiversopera van Berthold Brecht en Kurt Weill en twee jaar later de hoofdrol in Good van de Schotse auteur C.P. Taylor. Lovende kritieken kreeg De Moor in 1987 toen hij de hoofdrol speelde in Het Wijde Land van Arthur Schnitzler in de uitvoering van het Publiekstheater, als oude man die zijn jonge jaren door de vingers heen ziet glippen. In datzelfde stuk had De Moor 20 jaar tevoren de rol gespeeld van knappe jonge man die een liaison met zijn vrouw heeft en waarin de oude man zelf (Friedrich Hofreiter) werd gespeeld door Ko van Dijk.
De Moor was bij de Haagse Comedie ook regisseur. In 1982 regisseerde hij Romeo en Julia (met in de mannelijke hoofdrol Gijs Scholten van Asschat) en in 1983 Hamlet. In het jaar ervoor regisseerde hij De gelaarsde kat van Ludwig Tieck, dat hij mede had bewerkt.
De Moor was van 1960 tot 1988 te zien op de Nederlandse en Belgische televisie in diverse producties, zoals Tenzij anders voorgeschreven (1960, Nederland), Verlaat gesprek (1967, België), Flanagan (1975, hoofdrol) en Ons soort mensen (1988).

## Prijzen en eerbewijzen

De Moor was meervoudig winnaar van de Louis d'Or theaterprijs ( in 1972, 1986, 1987 en 1989). Bij de vierde uitreiking in 1989, voor zijn rol in Hebriana van Lars Norén bij Het Nationale Toneel, wilde de al zieke De Moor de ceremonie zelf niet bijwonen, maar liet zich vertegenwoordigen door zijn zoon en dochter. Bij die gelegenheid liet hij de Paul Steenbergenprijs, die hij in 1985 kreeg van Paul Steenbergen, doorgeven aan Willem Nijholt.

### Postuum

De Guido de Moor-prijs, een prijs voor de meest belovende acteur of actrice van Het Nationale Toneel, is vernoemd naar De Moor. In Den Haag werd in 1990 de Guido de Moorstraat naar hem vernoemd in de wijk Wateringse Veld en tevens is de repetitieruimte van de Koninklijke Schouwburg te Den Haag naar hem vernoemd: de Guido de Moorzaal.

## Persoonlijk

De Moor was de zoon van de schilder Christiaan de Moor (1899-1981). Zijn moeder was Italiaans. Hij was getrouwd met actrice Trins Snijders en vader van Martine (actrice) en Jasper de Moor (kunstenaar en acteur).
Aan het eind van zijn leven leed De Moor aan longkanker en was hij aan een rolstoel gekluisterd. Hij liet zich onsuccesvol behandelen in een kliniek in Zwitserland. Guido de Moor overleed op 19 september 1989 in Den Haag.
# Gryllacris fossilis

Gryllacris fossilis is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Karny.
# Groote Westeindsche Polder

De Groote Westeindsche Polder (ook wel genoemd de Westeinder Polder) was een waterschap, deels gelegen in de gemeente Zoeterwoude en deels in de voormalige gemeente Stompwijk in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Door gemeentelijke herindelingen kwam het Stompwijkse deel van de polder in 1938 in de gemeente Leidschendam te liggen en vanaf 2002 in de gemeente Leidschendam-Voorburg.
De polder was in 1641 gesticht als een samenvoeging van 9 kleine polders. Op 1 juli 1852 werd de Kleine Westeindsche Veen- en Droogmakerij van de polder afgescheiden.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de vervening, drooglegging en later de waterhuishouding in de polders.
In de polder ligt het gehucht Westeinde.
# Groote Wiel en Kleine Wiel

De Groote Wiel en de Kleine Wiel zijn twee voormalige meertjes of meerstallen bij Middelbert in de provincie Groningen. Ze waren particulier eigendom.
# Simnia hammesi

Simnia hammesi is een slakkensoort uit de familie van de Ovulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Bertsch & Bibbey.
# Simnia avena

Simnia avena is een slakkensoort uit de familie van de Ovulidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1832 voor het eerst geldig gepubliceerd door George Brettingham Sowerby II.
# Grote Prijs Raf Jonckheere 1968

De 18e editie van de Belgische wielerwedstrijd Grote Prijs Raf Jonckheere werd verreden op 29 juli 1968. De start en finish vonden plaats in Westrozebeke. De winnaar was Emiel Lambrecht, gevolgd door Lionel Vandamme en Willy Hoogewijs.

## Uitslag

Grote Prijs Raf Jonckheere 1968 :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Emiel Lambrecht | Etalo-Siriki-Ventura | 3u 39' |
| 2 | Lionel Van Damme | Pull Over Centrale-Novy | z.t. |
| 3 | Willy Hoogewijs | Etalo-Siriki-Ventura | z.t. |
| 4 | Michel Broothaerts | Mann-Grundig | 11" |
| 5 | José Catieau | Pelforth-Sauvage-Lejeune | 30" |
| 6 | José Sersté | Okay Whisky-Diamant-Simons | z.t. |
| 7 | Marc De Block | Flandria-De Clerck | z.t. |
| 8 | Georges Smissaert | Flandria-De Clerck | z.t. |
| 9 | Marian Polansky | Smith's | 40" |
| 10 | André Chainniaux | Okay Whisky-Diamant-Simons | 50" |
1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Grote Prijs Raf Jonckheere 1965

De 15e editie van de Belgische wielerwedstrijd Grote Prijs Raf Jonckheere werd verreden op 26 juli 1965. De start en finish vonden plaats in Westrozebeke. De winnaar was André Noyelle, gevolgd door Georges Decraeye en Leon Gevaert.

## Uitslag

Grote Prijs Raf Jonckheere 1965 :
| Plaats | Naam | Ploeg |
| | André Noyelle | Dr. Mann |
| 2 | Georges Decraeye | Wiel's-Groene Leeuw |
| 3 | Leon Gevaert | Flandria-Roméo |
1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Gymnobathra levigata

Gymnobathra levigata is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Philpott.
# Gymnobathra nigra

Gymnobathra nigra is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Philpott.