OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Prinsenfontein

De Prinsenfontein (Frans: Fontaine des Princes) is een neogotisch monument op de Grand-Place van Chimay. Het is opgetrokken in 1852 naar een ontwerp van Willem Geefs uit 1846-1847. De bouwheer was Joseph de Riquet, prins van Chimay, die ermee zijn ouders en voorouders eerde.
Het arduinen bouwwerk heeft de vorm van een torenspits uit drie verdiepingen. Hij wordt bekroond door een allegorisch beeld van de stad Chimay. Onderaan bevinden zich de bekkens van de buiten werking gestelde fontein. Op het tweede niveau staan vier standbeelden in nissen:
* Pierre-Paul de Riquet (1609-1680)
* Philippe Gabriel Maurice d'Alsace de Henin-Liétard (1736-1804)
* François-Joseph de Riquet (1771-1843)
* Thérésia Cabarrus (1773-1835)

## Literatuur

* Le patrimoine monumental de Belgique. Wallonie, vol. 10-1, Province de Hainaut. Arrondissement de Thuin, A-E, 1983, p. 268

## Externe link

* Chimay - fontaine des Princes (Musée de l'Eau et de la Fontaine)
# Prinske

Een prinske is in België een regionale benaming voor twee verschillende soorten van bierglas.
Het ene is nagenoeg recht, breed en niet al te hoog. Dit prinske wordt vooral gebruikt voor pilsbieren. Het andere is een schijnbaar kleinere versie van het bolleke met een nauwere opening. Dit soort van glazen wordt vooral voor amberkleurige bieren gebruikt.
# Prochiloneurus rumaki

Prochiloneurus rumaki is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Sugonjaev.
# Prinsevinkenpark

Het Prinsevinkenpark was een park in Den Haag waarop in de 18e eeuw een vinkenhuis stond dat toebehoorde aan de prinsen van Oranje.
Het voormalige Prinsevinkenpark maakt nu deel uit van de Archipelbuurt. Een deel van het park is een plein met monumentale huizen geworden, op een ander deel werd de rooms-katholieke begraafplaats Sint Petrus Banden aangelegd. Het plein draagt sinds 1889 de naam Prinsevinkenpark.
Het huisnummers van het plein beginnen op de hoek van de Riouwstraat en lopen met de klok mee. In het midden van het plein staat ook nog een groep huizen, deze hebben de huisnummer 32 en hoger. Er staan twee solitaire bomen midden op de straat met wat gras eromheen.
Prinsevinkenpark is ook de naam van een pand aan het plein dat gerenoveerd wordt en zal bestaan uit 17 appartementen. De renovatie is in 2012 begonnen. Het betreft de nummers 16 t/m 18.
Koffietent De Prinsevink is aan de overkant van de Kerkhoflaan, tegenover nummer 14 en 15.

## Rijksmonumenten

* Nr 13 en 14 (hoek Kerkhoflaan): gebouwd door J.J. van Nieukerken tussen 1887 en 1890.
* Nr 15 (hoek Kerkhoflaan): gebouwd voor mr. Arnold Kerdijk in neo-renaissance stijl, door J.J. van Nieukerken (1854-1913) i.s.m. Zacharias Hoek (1863-1943), 1891. De achterkant heeft uitzicht op de galerij van begraafplaats Sint Petrus Banden.
* Nr 42: gebouwd door H.P. Berlage in 1913, het huis kreeg de naam Nieuw Parkwijk.
* Nr 2
* Nr 13
* Nr 14
* Nr 15
* Nr 42
# Prionospio pyramidalis

Prionospio pyramidalis is een borstelworm uit de familie Spionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Prionospio pyramidalis werd in 1984 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hutchings & Turvey.
# Prionospio peruana

Prionospio peruana is een borstelworm uit de familie Spionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Prionospio peruana werd in 1962 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hartmann-Schröder.
# Proteus (software)

Proteus was een populaire instant-messagingcliënt voor Mac die meerdere protocollen ondersteunde door middel van de libpurple-bibliotheek. Het werd geschreven door gebruik te maken van OS X's Cocoa API. Proteus kon verbinding maken met Gadu-Gadu, Lotus Sametime, XMPP, MSNP, OSCAR, YMSG en Zeroconf (gebruikt door Bonjour). De laatste versie is 4.2.1.

## Geschiedenis

Proteus werd origineel ontwikkeld door Justin Wood, tot Defaultware in 2004 de ontwikkeling overnam. Sinds augustus 2006 wordt Proteus niet langer meer bijgehouden door Defaultware. Op 27 oktober 2008 verscheen de laatste versie 4.2.1. Sindsdien is versie 5 aangekondigd, maar deze is nog steeds niet uitgebracht.
# Proteus (dier)

Proteus is een monotypisch geslacht van salamanders uit de familie olmachtigen (Proteidae). De wetenschappelijke naam werd in 1768 gepubliceerd door Josephus Nicolaus Laurenti.
Er is slechts één soort die endemisch is in Europa, en voorkomt in de kalksteengrotten van het karstgebied langs de kust van de Dinarische Alpen.

## Taxonomie

Geslacht Proteus
* Soort Proteus anguinus Laurenti, 1768 – Olm

## Bronvermelding
### Bronnen

* (en) Frost, D.R. – Amphibian Species of the World: an online reference – Version 6.0 – American Museum of Natural History – Proteus Geconsulteerd 15 maart 2017
* (en) University of California – AmphibiaWeb – Proteus

### Referenties

* ↑ Laurenti, J.N. (1768). Specimen medicum, exhibens synopsin reptilium: 35–37, Tab. IV, fig. III
* ↑ Frost, D.R. – Amphibian Species of the World
* ↑ University of California – AmphibiaWeb
Necturus · Proteus
# Promachus calcaratus

Promachus calcaratus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Hobby.
# Spintherobolus leptoura

Spintherobolus leptoura is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Weitzman & Malabarba.
* ↑ (en) Spintherobolus leptoura op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Spintherobolus leptoura. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# I Just Can't Wait to Be King

Wacht maar af totdat ik koning ben (Engels: I just Can't Wait to Be King) is een lied uit de Disneytekenfilm De Leeuwenkoning, die in 1994 werd uitgebracht.
Het nummer was gecomponeerd door Tim Rice (tekst) en Elton John (muziek) en werd in de Engelstalige versie gezongen door Jason Weaver, Laura Williams en Rowan Atkinson.
Wacht maar af totdat ik koning ben wordt aan het begin van de film door de jonge Simba en Nala gezongen om de vogel Zazu enerzijds te plagen en te zorgen dat ze van hem afgeraken, zodat ze naar het olifantenkerkhof kunnen gaan, en hem anderzijds te laten zien dat Simba koning wil worden en hiermee zijn vader opvolgt. Laura Williams (jonge Nala) zingt slechts twee zinnen in het nummer. Het liedje is een soort dialoog tussen Simba en Zazu.
Het nummer was te horen in de verfilming van 2019, uitgevoerd door JD McCrary, Shahadi Wright Joseph en John Oliver.
# Portia heteroidea

Portia heteroidea is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Portia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Xie & Chang-Min Yin.
# Saint-Hilaire-de-Clisson

Saint-Hilaire-de-Clisson is een gemeente in het Franse departement Loire-Atlantique in de regio Pays de la Loire. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nantes. Saint-Hilaire-de-Clisson telde op 1 januari 2021 2.378 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-de-Clisson bedroeg op 1 januari 2021 18,43 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 129 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Hilaire-de-Court

Saint-Hilaire-de-Court is een gemeente in het Franse departement Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 731 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vierzon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-de-Court bedraagt 11,7 km², de bevolkingsdichtheid is 62,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-de-Court met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Hilaire-de-Loulay

Saint-Hilaire-de-Loulay is een plaats en voormalige gemeente in Frankrijk in het departement Vendée in de regio Pays de la Loire en telt 3569 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Roche-sur-Yon.

## Geschiedenis

Saint-Hilaire-de-Loulay fuseerde op 1 januari 2019 met Boufféré, La Guyonnière, Montaigu en Saint-Georges-de-Montaigu tot de commune nouvelle Montaigu-Vendée.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-de-Loulay bedraagt 40,5 km², de bevolkingsdichtheid is 88,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-de-Loulay met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Boufféré · La Guyonnière · Montaigu · Saint-Georges-de-Montaigu · Saint-Hilaire-de-Loulay
# Saint-Hilaire-de-Riez

Saint-Hilaire-de-Riez is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne. De gemeente telde 12.682 inwoners op 1 januari 2021.

## Geschiedenis

Rié is een voormalig eiland, dat lange tijd enkel bestond uit duinen en moerassen. In 1622 versloeg hier in de Slag van Rié het leger van koning Lodewijk XIII een protestants leger. En in 1815 werd hier de Slag van Mathes uitgevochten, een gevecht tijdens de Honderd Dagen van Napoleon waarbij de royalistische generaal Louis de La Rochejaquelein sneuvelde.
De plaats ontwikkelde zich als badplaats aan het einde van de 19e eeuw, als eerste in de wijk Sion-sur-l'Océan. Er werden villa's en hotels gebouwd en tussen 1901 en 1935 was er ook een casino.
In 1917 werd het militair kamp van Champ-Gaillard geopend in de wijk Demoiselles, waar tussen 2.500 en 3.000 Amerikaanse militairen gelegerd waren. Het was een vliegveld waar piloten werden opgeleid.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Hilaire-de-Riez bedroeg op 1 januari 2021 48,85 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 259,6 inwoners per km². De gemeente ligt aan de Golf van Biskaje; bekende plaatsjes aan de zee zijn Sion-sur-l'Océan, le Pissot en les Becs.
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Hilaire-de-Riez met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* officiële site van de stad
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Le champ de bataille des Mathes. sainthilairederiez.fr. Geraadpleegd op 23 augustus 2022.
* ↑ (fr) Les bains de mer. sainthilairederiez.fr. Geraadpleegd op 23 augustus 2022.
* ↑ (fr) Le camp d’aviation américain de Champ-Gaillard. sainthilairederiez.fr. Geraadpleegd op 23 augustus 2022.
# Saint-Jean-de-la-Forêt

Saint-Jean-de-la-Forêt is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 115 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mortagne-au-Perche. Saint-Jean-de-la-Forêt is op 1 januari 2016 gefuseerd met de gemeenten Colonard-Corubert, Dancé, Nocé, Préaux-du-Perche en Saint-Aubin-des-Grois tot de gemeente Perche en Nocé.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Jean-de-la-Forêt bedraagt 9,8 km², de bevolkingsdichtheid is 11,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Jean-de-la-Forêt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Pierre (Bas-Rhin)

Saint-Pierre is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est) en telt 599 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sélestat-Erstein.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre bedraagt 3,2 km², de bevolkingsdichtheid is 187,2 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Pierre (Bas-Rhin) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# SU-122

De SU-122 of SOe-122 (Russisch: СУ-122) was een Sovjet-Russische gemechaniseerde houwitser die gebruikt werd tijdens de Tweede Wereldoorlog. De 122 in de naam staat voor het kaliber van kanon; 122 mm.
Het voertuig werd ontworpen in 1942, in navolging van het succesvolle Duitse Sturmgeschütz III. Gemechaniseerd geschut biedt enkele voordelen tegenover traditionele tanks. Doordat ze geen koepel hebben zijn ze goedkoper en sneller te produceren, en kunnen zwaardere kalibers gebruikt worden met meer ruimte in het voertuig. Daartegenover staat dat bij het richten het hele voertuig moet draaien.
De SU-122 maakte gebruik van het chassis van de succesvolle T-34-tank, waardoor de kosten gedrukt konden worden. Het eerste prototype werd geleverd eind 1942, en productie startte in december van dat jaar. Het originele plan voor de productie was dat maandelijks 100 SU-122s geleverd zouden worden. Het voertuig werd geproduceerd tot in de zomer van 1944, uiteindelijk werden er ongeveer 1150 stuks gebouwd.
De SU-122 bewees zijn nut bij het bombarderen van fortificaties, en de impact van de 122mm-granaat kon het pantser van de Duitse Tiger I penetreren vanop korte afstand. Toch was het niet succesvol in een antitankrol, en productie werd stopgezet om voorrang te geven aan het krachtigere SU-152 geschut.
# Saint-Quentin-en-Yvelines

Saint-Quentin-en-Yvelines is een nieuwe stedelijke agglomeratie, in het Frans een ville nouvelle, in Frankrijk, in het departement Yvelines, ten westen van Versailles en Parijs. Zij dankt haar naam aan het Étang de Saint-Quentin, een meertje van 250 hectare dat in de 17e eeuw werd aangelegd voor de vijvers van de tuinen van Versailles te zorgen. Dit meertje werd uitgekozen als het centrum van Saint-Quentin-en-Yvelines.
Het werd in 1965 besloten dat Saint-Quentin-en-Yvelines gebouwd zou worden gebouwd en werd in de jaren 1960 en aan het begin van de jaren 1970 aangelegd. Er hoorden op 11 augustus 1972 elf gemeenten tot Saint-Quentin-en-Yvelines: Bois-d'Arcy, Coignières, Élancourt, Guyancourt, Magny-les-Hameaux, Maurepas, Montigny-le-Bretonneux, Plaisir, Trappes, La Verrière en Voisins-le-Bretonneux. Vier gemeenten verlieten op 23 december 1983 Saint-Quentin-en-Yvelines: Bois-d'Arcy, Coignières, Maurepas en Plaisir zodat er zeven gemeenten deel van bleven uitmaken. Deze zeven gemeenten hebben ieder nog hun burgemeester, maar de op 1 januari 2004 opgerichte agglomeratie, communauté d'agglomération, heeft een voorzitter, président.
Communauté d'agglomération Saint-Quentin-en-Yvelines wordt afgekort tot CASQY. Saint-Quentin-en-Yvelines had in 2003, toen met zeven gemeenten 145 966 inwoners op een oppervlakte van 6.742 hectare, of 2.165 inwoners/km². Dit was tien keer meer dan veertig jaar eerder.
Drie van de vier gemeenten, die eerder hadden besloten geen deel meer van Saint-Quentin-en-Yvelines uit te maken, kwamen op 1 januari 2016 weer terug. Dat waren Coignières, Maurepas, en Plaisir. Er kwamen bovendien nog twee nieuwe gemeenten bij: Les Clayes-sous-Bois en Villepreux. De hele stad, die sindsdien dus uit 12 gemeenten bestaat, telde toen 229.369 inwoners op een oppervlakte van 120,08 km², een bevolkingsdichtheid van 1.910 inwoners per vierkante kilometer.

## Websites

* (fr) officiële website
# Saint-Quentin-la-Poterie

Saint-Quentin-la-Poterie is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nîmes. Saint-Quentin-la-Poterie telde op 1 januari 2021 3.046 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Quentin-la-Poterie bedroeg op 1 januari 2021 24,06 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 126,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Joseph Monier (1823-1906), tuinman en grondlegger in de ontwikkeling van gewapend beton
# Saint-Quentin-le-Petit

Saint-Quentin-le-Petit is een gemeente in het Franse departement Ardennes (regio Grand Est) en telt 158 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rethel.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Quentin-le-Petit bedraagt 9,1 km², de bevolkingsdichtheid is 17,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Quentin-le-Petit met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* Kerk
# Saint-Saphorin

Saint-Saphorin is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Vaud en maakt sinds 1 januari 2008 deel uit van het district Lavaux-Oron. Voor 2008 maakte de gemeente deel uit van het toenmalige district Lavaux.

## Geboren

* Auguste Rogivue (1812-1869), advocaat, rechter, hoogleraar en politicus

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Belmont-sur-Lausanne · Bourg-en-Lavaux · Chexbres · Forel · Jorat-Mézières ˑ Lutry · Maracon · Montpreveyres · Oron · Paudex · Puidoux · Pully · Rivaz · Saint-Saphorin · Savigny · Servion
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002424
* MusicBrainz: 21dca772-77ba-402b-a848-a0eb04eb0dad
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007564770205171
* Virtual International Authority File: 246936862
* WorldCat (via VIAF): 246936862
# Saint-Saturnin-de-Lucian

Saint-Saturnin-de-Lucian is een gemeente in het Franse departement Hérault (regio Occitanie) en telt 229 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lodève.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Saturnin-de-Lucian bedraagt 10,0 km², de bevolkingsdichtheid is 22,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Saturnin-de-Lucian met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Sainte-Marie-de-Cuines

Sainte-Marie-de-Cuines is een gemeente in het Franse departement Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 573 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-de-Maurienne.
* Sainte-Marie-de-Cuines
* Gemeentehuis
* Kerk van Sainte-Marie-de-Cuines
* De Glandon

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Marie-de-Cuines bedraagt 15,0 km², de bevolkingsdichtheid is 38,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Marie-de-Cuines met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# San Giorgio a Cremano

San Giorgio a Cremano is een Italiaanse gemeente, onderdeel van de metropolitane stad Napels, wat voor 2015 nog de provincie Napels was (regio Campanië) en telt 49.480 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 4,1 km$^2$, de bevolkingsdichtheid is 12.351,09 inwoners per km$^2$.

## Demografie

San Giorgio a Cremano telt ongeveer 16939 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 18,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 62.258 |
| 2001 | 50.763 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 56 m boven zeeniveau.
San Giorgio a Cremano grenst aan de volgende gemeenten: Ercolano, Napoli, Portici, San Sebastiano al Vesuvio.

## Externe link

* http://www.e-cremano.it
* Italiaans bureau voor statistiek
Acerra · Afragola · Agerola · Anacapri · Arzano · Bacoli · Barano d'Ischia · Boscoreale · Boscotrecase · Brusciano · Caivano · Calvizzano · Camposano · Capri · Carbonara di Nola · Cardito · Casalnuovo di Napoli · Casamarciano · Casamicciola Terme · Casandrino · Casavatore · Casola di Napoli · Casoria · Castellammare di Stabia · Castello di Cisterna · Cercola · Cicciano · Cimitile · Comiziano · Crispano · Ercolano · Forio · Frattamaggiore · Frattaminore · Giugliano in Campania · Gragnano · Grumo Nevano · Ischia · Lacco Ameno · Lettere · Liveri · Marano di Napoli · Mariglianella · Marigliano · Massa Lubrense · Massa di Somma · Melito di Napoli · Meta · Monte di Procida · Mugnano di Napoli · Napels (Napoli) · Nola · Ottaviano · Palma Campania · Piano di Sorrento · Pimonte · Poggiomarino · Pollena Trocchia · Pomigliano d'Arco · Pompeï (Pompei) · Portici · Pozzuoli · Procida · Qualiano · Quarto · Roccarainola · San Gennaro Vesuviano · San Giorgio a Cremano · San Giuseppe Vesuviano · San Paolo Bel Sito · San Sebastiano al Vesuvio · San Vitaliano · Sant'Agnello · Sant'Anastasia · Sant'Antimo · Sant'Antonio Abate · Santa Maria la Carità · Saviano · Scisciano · Serrara Fontana · Somma Vesuviana · Sorrento · Striano · Terzigno · Torre Annunziata · Torre del Greco · Trecase · Tufino · Vico Equense · Villaricca · Visciano · Volla
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# San Giorgio della Richinvelda

San Giorgio della Richinvelda is een gemeente in de Italiaanse provincie Pordenone (regio Friuli-Venezia Giulia) en telt 4442 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 47,9 km², de bevolkingsdichtheid is 92 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Aurava, Cosa, Domanins, Pozzo, Provesano, Rauscedo.
De politicus Pim Fortuyn ligt begraven in San Giorgio.

## Demografie

San Giorgio della Richinvelda telt ongeveer 1747 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 3,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4474 |
| 2001 | 4316 |

## Geografie

San Giorgio della Richinvelda grenst aan de volgende gemeenten: Arzene, Cordenons, Dignano (UD), Flaibano (UD), San Martino al Tagliamento, Sedegliano (UD), Spilimbergo, Vivaro, Zoppola.

## Externe link

* http://www.richinvelda.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Andreis · Arba · Arzene · Aviano · Azzano Decimo · Barcis · Brugnera · Budoia · Caneva · Casarsa della Delizia · Castelnovo del Friuli · Cavasso Nuovo · Chions · Cimolais · Claut · Clauzetto · Cordenons · Cordovado · Erto e Casso · Fanna · Fiume Veneto · Fontanafredda · Frisanco · Maniago · Meduno · Montereale Valcellina · Morsano al Tagliamento · Pasiano di Pordenone · Pinzano al Tagliamento · Polcenigo · Porcia · Pordenone · Prata di Pordenone · Pravisdomini · Roveredo in Piano · Sacile · San Giorgio della Richinvelda · San Martino al Tagliamento · San Quirino · Sequals · Sesto al Reghena · San Vito al Tagliamento · Spilimbergo · Tramonti di Sopra · Tramonti di Sotto · Travesio · Vajont · Valvasone · Vito d'Asio · Vivaro · Zoppola
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.