OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Franche-Comté

Het Franche-Comté (Arpitaans: Franche-Comtât, Nederlands: het vrijgraafschap Bourgondië) is een voormalige provincie en regio van Frankrijk. Het gebied ligt in het oosten van het land, aan de grens met Zwitserland. De belangrijkste steden in het gebied zijn Besançon, Montbéliard, Belfort en Dole. Sinds 2016 maakt het Franche-Comté deel uit van de regio Bourgogne-Franche-Comté.

## Aangrenzende regio's

Aangrenzende regio's :
| Champagne-Ardenne | Lotharingen | Elzas Jura (CH) |
| Bourgogne | | Neuchâtel (CH) |
| | Rhône-Alpes | Vaud (CH) |

## Geschiedenis

La Franche-Comté betekent letterlijk "het vrije graafschap". Hiermee wordt verwezen naar een graafschap dat ontstond in het noordelijke deel van het historische koninkrijk van Bourgondië. De volledige benaming hiervan was "het vrije graafschap van Bourgondië" of kortweg "het vrijgraafschap Bourgondië".
Van de 14e tot de 17e eeuw bevond het Franche-Comté zich in een personele unie met de Bourgondische Nederlanden en de Habsburgse Nederlanden. Het Spaanse Rijk verloor het gebied echter in 1674, tijdens de Hollandse Oorlog, aan Frankrijk. Door de Vrede van Nijmegen (1678) werd het Franche-Comté formeel een onderdeel van Frankrijk. Het vormde een aparte provincie, en later een aparte regio.

## Bestuurlijke indeling

Het Franche-Comté is verdeeld in vier departementen:
* Doubs
* Jura
* Haute-Saône
* Het Territoire de Belfort

## Afkomstig uit het Franche-Comté

* Jacques de Molay († 1314), laatste grootmeester van de Tempeliers
* Antoine Perrenot de Granvelle (1517–1586), invloedrijke kardinaal in de Nederlanden
* Balthasar Gerards (circa 1557–1584), de moordenaar van Willem van Oranje
* Jean-Jacques Fauche de Domprel (circa 1597–1662), aartsbisschop van Besançon
* Jules Grévy (1813–1891), president van Frankrijk
* Louis Pasteur (1822–1895), scheikundige en bioloog
# Franso Hariristadion

Het Franso Hariristadion is een multifunctioneel stadion in Erbil, een stad in Irak. Het stadion werd geopend in 1956 en heette tussen 1956 en 2001 het Erbilstadion. Daarna veranderde het van naam. Franso Hariri was een Assyrisch politicus uit Iraaks Koerdistan, die in 2001 overleed.
Het wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Erbil SC maakt gebruik van dit stadion. Het Iraakse elftal speelt hier af en toe een internationale wedstrijd, zoals 2 kwalificatiewedstrijden voor het Wereldkampioenschap voetbal 2014 en het stadion wordt in 2019 gebruikt voor het West-Aziatisch kampioenschap voetbal 2019. In het stadion is officieel plaats voor 20.000 toeschouwers.
In maart 2021 was Paus Franciscus in dit stadion op bezoek. Hij droeg daar een mis op. Bij het stadion waren maar een beperkt aantal mensen aanwezig, vanwege de coronapandemie.
* ↑ (en) Franso Hariri Stadium. soccerway (29 juni 2019). Gearchiveerd op 5 juli 2019.
* ↑ (en) Franso Hariri Stadium. stadiumdb (29 juni 2019). Gearchiveerd op 14 januari 2023.
* ↑ (en) Full text: Pope Francis’ homily at Mass in the Franso Hariri Stadium in Erbil. Catholic News Agency (8 maart 2021). Gearchiveerd op 11 maart 2021.
* ↑ (en) Paus Franciscus draagt mis op in Iraaks Koerdistan en bezoekt voormalig IS-gebied . VRT (8 maart 2021). Gearchiveerd op 20 april 2021.
# François Bossuet

François Antoine Bossuet (Ieper, 1798 - Sint-Joost-ten-Node, 1889) was een Belgisch kunstschilder en etser.

## Oeuvre

Hij was een vermaard vedute-schilder van grootschalige of pittoreske stadsgezichten en monumenten, met inlandse, Franse, Duitse, Spaanse (Andalusië, onder andere het Alhambra in Granada), Italiaanse en Noord-Afrikaanse thema’s. Hij legde een nadruk op historische plaatsen. Soms beeldde hij ook scènes uit uit het alledaagse leven. Hij is gekend voor het perspectief in zijn schilderijen, waar hij ook over schreef in een dissertatie in 1843. Zijn fascinatie voor Spanje en Italië was een traditie onder de romantische Europese kunstschilders. Zijn stijl valt onder het romantisch-realisme.

## Leven en loopbaan

Hij woonde als kind in Oostende. Hij genoot zijn opleiding bij Beirens in Ieper en aan de Kunstacademie in Antwerpen (als leerling van o.a. Willem Herreyns). Samen met Michel Van Cuyck was hij de medestichter van de School voor Teeken- en Bouwkunde in Oostende in 1820. Hij werd in 1832 benoemd als leraar perspectief aan de Academie in Brussel en bleef er lesgeven tot 1876. Verschillende van zijn leerlingen verwierven faam: Franz Gailliard (1861-1932), François Stroobant (1819-1916), Gustave Walckiers (1831-1891) en François Musin (1820-1888).
François Bossuet was lid van de Société Royale Belge des Aquarellistes gesticht onder het voorzitterschap van Jean-Baptiste Madou op 11 juni 1856 te Brussel.

## Verzamelingen

* Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten;
* Brugge, Groeningemuseum
* Brussel, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België en Charliermuseum
* Gent, Museum voor Schone Kunsten
* Ieper, Stedelijk Museum
* Londen, Victoria and Albert Museum
* Oostende, Kunstmuseum aan Zee (verzameling Stad Oostende).
# Franciscus van Weert

Franciscus van Weert was een kopiist, die actief was in Leuven tussen circa 1520 en 1539. Hij werkte voor een aantal abdijen.

## Afkomst

In een missaal dat hij in 1539 maakte voor de abdij van Park noemde hij zichzelf Franciscum Montfordium a Weert. Waarschijnlijk was hij dus afkomstig van Ambt Monfort, in het vroegere hertogdom Gelre. In zijn gebruikelijke naam koos hij voor Weert een grotere plaats op circa 30 kilometer van Montfort, die meer bekendheid genoot. Anderzijds gebruikte hij de verwijzing naar Montford slechts in een enkel handschrift en vrij laat in zijn carrière, waaruit kan worden afgeleid dat die plaats pas later een rol ging spelen in zijn leven.

## Werken

In opdracht van Marcus Cruyt, abt van 1518 tot 1536 van de cisterciënzers Abdij Sint-Bernards aan de Schelde in Hemiksem kopieerde hij omstreeks 1524 een luxueus missaal, nu bekend als het Arenberg missaal, dat waarschijnlijk verlucht werd door een Antwerps miniaturist, een medewerker van de Meester van kardinaal Wolsey. Dit missaal is in het bezit van een privécollectie. Ook voor Cruyt maakte hij een gebedenboek, dat een portret van de abt bevat, met zijn wapens. Het gebedenboek wordt nu bewaard in de bibliotheek van de abdij van Bornem. Het gebedenboek werd in de kronieken van de abdij van Hemiksem vermeld als geschreven door Franciscus van Weert omstreeks 1524.
Voor de abdij van Tongerlo, in opdracht van abt Antonius Tsgrooten, schreef hij een psalterium, een hymnarium en een antifonarium, waarvan twee delen nu bewaard worden in de British Library in Londen als mss. Add. 15426 en 15724 en het derde deel, gekend als het Antifonarium Tsgrooten in de erfgoedbibliotheek van de Universiteit Gent. Dit werk beëindigde hij in 1522.
Enkele jaren later, in 1525, maakte hij een rituaal voor de Abdij van Park dat nu bewaard wordt in de Koninklijke Bibliotheek van België te Brussel als Ms. IV 1253. Daarnaast maakte hij voor abt Ambrosius van Engelen (abt van 1515 tot 1543) nog drie andere werken: in 1521 een missaal (Oxford, Wadham College, Ms. A.7.8 een psalter (Koninklijke Bibliotheek van België, Ms.11556) en in 1539 een missaal (Koninklijke Bibliotheek van België, Ms. II 2347)).
Van abt Gerard vander Schaeft van de abdij van Averbode kreeg hij in 1526 de opdracht voor een missaal, dat werd verlucht door Marie van Bel op zijn aanbeveling.

## Stijl

Zijn stijl was vrij conservatief en de lettervormen die hij gebruikte waren nog verwant aan het Gotische schrift. Dit was mogelijkerwijs wat zijn opdrachtgevers, uitsluitend abten en abdijen, van hem verlangden.
* 1 2 3 4 Elizabeth Morrison, Thomas Kren, Flemish Manuscript Painting in Context: Recent Research, Getty Publications, 8 jan. 2007, p.186.
* ↑ Bornem, Archief van de abdij, Ms. 228 p.52 en Ms. 229 pp. 7-8.
# Francismar Carioca de Oliveira

Francismar Carioca de Oliveira (Ubá, 18 april 1984) is een Braziliaans voetballer.
# Franciscus van Spoelberch

Franciscus Philippus Benedictus van Spoelberch (Leuven, 22 december 1676 - 13 of 18 juli 1751), lid van de Brabantse familie Spoelberch, was burgemeester van Leuven.

## Levensloop

François was de enige zoon van Christophe van Spoelbergh (1633-1707), heer van Lovenjoel, en van Jeanne-Catherine Becx (overleden in 1691). In 1690 werd hij ingeschreven in het register van de Patriciërs van Leuven en in 1696 werd hij opgenomen bij de geslachten van Brussel.
Hij trad in 1697 in eerste huwelijk met Suzanne van Dilbeek, de enige dochter van Frederic van Dilbeek, baron van Holsbeek en heer van Attenhove. Hij huwde een tweede maal in 1708 met Jeanne-Isabelle le Comte dit d'Orville (1683-1762), dochter van Jean-Pierre le Comte, hoofdintendant van het kanaal naar Brussel.
In 1700 werd hij raadslid van Leuven. In 1704 werd hij deken van de 'Gilde der dekenen' en in 1713 was hij opnieuw raadslid van de stad. Van 1713 tot 1717 was hij tevens halmeester. In 1717 en in 1721 werd hij schepen van Leuven. In 1727 werd hij burgemeester van de stad, maar zijn verkiezing werd, op klacht van zijn concurrent P. Baelmans, verbroken door de Raad van Brabant. In 1730 werd hij dan toch burgemeester. In 1734 en 1737 was hij weer schepen. Van 1743 tot 1745 was hij deken van de Gilde der dekenen. In 1745 was hij opnieuw schepen.

## Literatuur

* Herman VAN DER LINDEN, Geschiedenis van de stad Leuven, Leuven, 1899.
* Herman VAN DER LINDEN, François-Philippe van Spoelbergh, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXIII, Brussel, 1924.
* Herman VAN DER LINDEN, Ferdinand van Spoelberch, in: Biographie Nationale de Belgique, T. XXIII, Brussel, 1924.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1998, Brussel, 1998.
* André DE SPOELBERCH, La famille Spoelberch, 2007.
# Frea marmorata

Frea marmorata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Gerstaecker.
# Frank Wels

Frank Wels (Ede, 21 februari 1909 – Gorinchem, 16 februari 1982) was een Nederlands voetballer. Hij speelde voor Unitas uit Gorinchem en kwam 36 keer uit voor het Nederlands elftal.
Wels was een rechtsbuiten. Met 1 meter 63 is hij op Manus Vrauwdeunt na de kleinste speler ooit die uitkwam voor Oranje. Wels maakte in 1931 zijn debuut als international in een met 2-0 gewonnen wedstrijd tegen Denemarken. Hij was tot in 1938 een vaste waarde voor het Nederlands elftal en speelde op het wereldkampioenschap van 1934 en 1938. In 1934 gaf hij in een wedstrijd tegen België een voorzet op Beb Bakhuijs, die vervolgens met een vallende kopbal zijn beroemdste goal ooit maakte. Zelf scoorde Wels vijf keer voor Nederland.
In de nationale competitie kwam hij met Unitas nooit hoger dan de tweede klasse uit. Al tijdens zijn voetbalcarrière was hij eigenaar van een café in Gorinchem. Wels probeerde het begin 1936 kort met een café in Rotterdam en zou vanaf medio 1936 voor Feijenoord gaan spelen. Het reizen naar Rotterdam beviel hem niet en deed het café over aan Leen Vente. Hij dreef wederom een café in Gorinchem en ging weer voor Unitas spelen. In 1950 beëindigde hij zijn voetballoopbaan.
# François Wijnand Hensen

François Wijnand Hensen (circa 1854 – november 1907) was een Surinaams politicus.
Hij was directeur-administrateur van de plantage Geyersvlijt. Bij de parlementsverkiezingen van 1900 werd hij verkozen tot lid van de Koloniale Staten. Twee jaar behaalde hij onvoldoende stemmen om Statenlid te kunnen blijven maar na de verkiezingen in 1904 keerde hij terug het parlement.
Tijdens een bootreis naar Nederland overleed hij in 1907 op 53-jarige leeftijd.
# Fratel

Fratel is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Vila Velha de Ródão en telt 760 inwoners (2001).
# Frata

Frata is een gemeente in Cluj. Frata ligt in de regio Transsylvanië, in het westen van Roemenië.
Steden met gemeentestatus: Cluj-Napoca · Turda · Câmpia Turzii · Dej · Gherla Stad zonder gemeentestatus: Huedin Gemeenten: Aghireșu · Aiton · Aluniș · Apahida · Așchileu Mare · Baciu · Băișoara · Beliș · Bobâlna · Bonțida · Borșa · Buza · Căianu · Călățele · Cămărașu · Căpușu Mare · Cășeiu · Cătina · Câțcău · Ceanu Mare · Chinteni · Chiuiești · Ciucea · Ciurila · Cojocna · Cornești · Cuzdrioara · Dăbâca · Feleacu · Fizeșu Gherlii · Florești · Frata · Gârbău · Geaca · Gilău · Iara · Iclod · Izvoru Crișului · Jichișu de Jos · Jucu · Luna · Măguri-Răcătău · Mănăstireni · Mărgău · Mărișel · Mica · Mihai Viteazu · Mintiu Gherlii · Mociu · Moldovenești · Negreni · Pălatca · Panticeu · Petreștii de Jos · Ploscoș · Poieni · Râșca · Recea-Cristur · Săcuieu · Săndulești · Săvădisla · Sânncraiu · Sânmartin · Sânpaul · Someșeni · Sic · Suatu · Tritenii de Jos · Tureni · Țaga · Unguraș · Vad · Valea Ierii · Viișoara · Vultureni
# Frasso Sabino

Frasso Sabino is een gemeente in de Italiaanse provincie Rieti (regio Latium) en telt 645 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 4,4 km², de bevolkingsdichtheid is 158 inwoners per km².

## Demografie

Frasso Sabino telt ongeveer 275 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 19,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 531 |
| 2001 | 632 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 412 m boven zeeniveau.
Frasso Sabino grenst aan de volgende gemeenten: Casaprota, Monteleone Sabino, Poggio Moiano, Poggio Nativo, Poggio San Lorenzo.
* Italiaans bureau voor statistiek
Accumoli · Amatrice · Antrodoco · Ascrea · Belmonte in Sabina · Borbona · Borgo Velino · Borgorose · Cantalice · Cantalupo in Sabina · Casaprota · Casperia · Castel Sant'Angelo · Castel di Tora · Castelnuovo di Farfa · Cittaducale · Cittareale · Collalto Sabino · Colle di Tora · Collegiove · Collevecchio · Colli sul Velino · Concerviano · Configni · Contigliano · Cottanello · Fara in Sabina · Fiamignano · Forano · Frasso Sabino · Greccio · Labro · Leonessa · Longone Sabino · Magliano Sabina · Marcetelli · Micigliano · Mompeo · Montasola · Monte San Giovanni in Sabina · Montebuono · Monteleone Sabino · Montenero Sabino · Montopoli di Sabina · Morro Reatino · Nespolo · Orvinio · Paganico Sabino · Pescorocchiano · Petrella Salto · Poggio Bustone · Poggio Catino · Poggio Mirteto · Poggio Moiano · Poggio Nativo · Poggio San Lorenzo · Posta · Pozzaglia Sabina · Rieti · Rivodutri · Rocca Sinibalda · Roccantica · Salisano · Scandriglia · Selci · Stimigliano · Tarano · Toffia · Torri in Sabina · Torricella in Sabina · Turania · Vacone · Varco Sabino
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Fraseroscyphus sinuosus

Fraseroscyphus sinuosus is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Fraseroscyphus. Fraseroscyphus sinuosus werd in 1948 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fraser.
# Frasering

Frasering is in de musicologie de wijze waarop een muzikale zin wordt gearticuleerd. Afgeleid van het Frans phrase (= zin).
Oorspronkelijk vooral bedoeld voor vocale muziek, gaf de frasering aan waar zangers even konden onderbreken om adem te halen. Het wordt ook ruimer toegepast, nagenoeg in elke vertolking: waar komen accenten, waar kleine rustpauzes. Bij de strijkers houdt dat ook verband met de richting van de beweging van de strijkstok. Het veranderen van die richting brengt immers noodgedwongen een (minieme) pauze of minstens een verschil in klankvolume met zich mee.
De frasering wordt aangeduid door de lengte van de legatoboog als er legato wordt gespeeld, anders meestal met een komma boven de notenbalk. Soms wordt de frasering door de componist zelf aangeduid, soms beslist de arrangeur of orkestleider, maar meestal heeft de solist hier een zekere vrijheid om de muziek te fraseren. Dat maakt immers het eigen karakter van de vertolking uit. Het is dan ook niet ongewoon dat de partituur van een solist er "bewerkt" uitziet en veel (potlood-)toevoegingen bevat.
# Fraser Mann

Fraser Mann (21 februari 1960) is een Schots professioneel golfer die sinds 2010 op de Europese Senior Tour speelt, waar hij tot eind juni alle acht cuts haalde. In juli 2010 speelde hij het Senior Open op de Haagsche.
Mann is verbonden aan de Musselburgh Golf Course.

## Gewonnen

Onder meer:
* 2002: Northern Open

## Externe link

* Website Europese Senior Tour
# Franz Engstler

Franz Engstler (Kempten im Allgäu, 25 juli 1961) is een Duits autocoureur die deelneemt aan het WTCC in een BMW 320si voor het team Liqui Moly Team Engstler. Zijn zoon Luca is eveneens autocoureur.

## Racecarrière

In zijn vroege carrière nam Engstler onder andere deel aan het European Hillclimbing Championship en de Duitse Long Distance Cup, wat hij won. Vanaf 1988 nam hij deel aan het Duitse Formule 3-kampioenschap, waar hij in 1989 de B-klasse won. In 1993 ging hij in de touringcars rijden, waar hij de tweede klasse van het German Touring Car Championship won in een Alfa Romeo 155. Tussen 1994 en 1999 reed hij in het Duitse Super Touring Championship voor verschillende teams. Hij werd in 2000 in de Duitse Touring Car Challenge met twee overwinningen. In 2002 en 2003 reed hij opnieuw in deze serie.
Na een seizoen in het Duitse Production Car Championship in 2004 verhuisde hij naar het Aziatische Touring Car Championship. Hij domineerde het kampioenschap, wat bleek uit zijn titels in 2005 en 2006. Een nieuwe titel kwam in 2007, toen hij de Duitse ADAC Procar Series won.
In 2008 reed Engstler zijn eerste WTCC-race. In een goed debuutseizoen finishte hij als tweede in het Independentskampioenschap. Het hoogtepunt van het jaar was een zesde plaats in Macau.
Voor het eind van het seizoen 2008 won hij de BMW Sports Trophy voor de independents, voor 140 andere BMW-coureurs over de hele wereld.
Engstler was betrokken in een bizar ongeluk in de race in Pau in het WTCC-seizoen van 2009. Hij finishte de eerste race als zesde en mocht hierdoor vanaf plek twee starten in race twee. Hij pakte de leiding af van Alain Menu bij de start en leidde de eerste ronde. De safetycar kwam uit na drie verschillende ongelukken in de eerste ronde. De safetycar maakte een ontwijkende beweging in het midden van het circuit, en omdat hij het circuit zo goed kent, kon Engstler niks zien toen hij op de safetycar in reed, waardoor zijn race eindigde.
# François De Wagheneire

François De Wagheneire (Gent, 19 september 1937 - september 2015) was een Belgisch baanwielrenner.

## Carrière

De Wagheneire was voornamelijk als amateur succesvol, hij reed twee jaar als prof en kon Circuit Franco-Belge op de weg winnen in 1958. In 1956 nam hij deel aan de Olympische Spelen waar hij in de ploegenachtervolging 5e werd, in de ploegenwedstrijd zevende en de wegrit die reed hij niet uit. Op de baan werd hij bij de amateurs tweemaal Belgisch kampioen in de ploegkoers.

## Erelijst
### Baan

| Jaar | BK | Overige |
| Amateurs |||||
| 1956 | 2 Sprint | Olympische Spelen: 5e Ploegenachtervolging |
| 1957 | | |
| 1958 | 1 Ploegkoers | |
| 1959 | 1 Ploegkoers | |

### Weg
#### 1958

* Circuit Franco-Belge
* (en) Profiel van François De Wagheneire op ProCyclingStats
* (en) Profiel van François De Wagheneire op Cycling Archives
Wielerploegen van François De Wagheneire
R. Altig · W. Altig · Baptista · Barbosa · De Wagheneire · Elena · Enthoven · Everaert · Fourgeaud · Gaudrillet · Geldermans · de Haan · Hoffmann · Howling · Ignolin · Mahé · Mastrotto · Rivière · Robinson · Saint · Scodeller · Simpson · Somerling · Thiélin · Varnajo · de Waard · Wolfshohl
# François Delatour

François Charles Delatour of de la Tour (Gent, 28 april 1846 - Brussel, 17 april 1903) was administrateur van de Belgische Staatsveiligheid van 1890 tot 1903 en secretaris-generaal van het Ministerie van Justitie.

## Levensloop

François Charles Delatour was een zoon van de uit Bergen afkomstige handelaar Léopold Charles Delatour en van de Gentse Jeanne Marie Veerdam.
Hij promoveerde tot doctor in de rechten aan de Rijksuniversiteit Gent en vestigde zich als advocaat. In 1871 verhuisde hij van Gent naar Brussel, samen met zijn broer Benoît. In 1875 werd hij ambtenaar bij het Ministerie van Justitie. Hij klom op in graad en in 1890 werd hij directeur-generaal voor de afdeling gevangenissen en openbare veiligheid, om nog hetzelfde jaar directeur-generaal van de Staatsveiligheid te worden benoemd. Vanaf 1895 cumuleerde hij die functie met het ambt van secretaris-generaal. Hij oefende beide functies uit tot aan zijn dood in 1903.

## Staatsveiligheid

In 1889 werd Adolphe Gautier de Rasse uit zijn ambt ontzet. De minister van Justitie van het ogenblik, Jules Le Jeune, besliste de Staatsveiligheid te hervormen. Er werd geen administrateur-generaal meer benoemd, maar een directeur-generaal die over minder bevoegdheden zou beschikken. Dit was echter in de praktijk niet het geval, omdat de minister al vlug de overige bevoegdheden, die bij hem waren terecht gekomen, aan de nieuwe directeur-generaal delegeerde.
Tijdens de periode van zijn mandaat aan het hoofd van de Staatsveiligheid, had Delatour het hoofd te bieden aan een onrustige tijd met sociale onrust, strijd voor het algemeen stemrecht en actie van anarchisten. Hij zorgde voor nauwere contacten met de veiligheidsdiensten onder meer in Frankrijk, Spanje en Rusland.
In 1903 kreeg François Delatour een beroerte in zijn Brusselse woning en overleed. Minister van Justitie Jules Van den Heuvel sprak een lovende lijkrede uit. Delatour was vrijgezel gebleven en was vooral verbonden met zijn broer Benoît, die eveneens ambtenaar was op het ministerie van Justitie.

## Literatuur

* Cools M., Dassen K., Libert R. et Ponsaers P., La Sûreté. essais sur les 175 ans de la Sûreté de l'Etat, Bruxelles, 2005.
* Luc KEUNINGS, Les grandes étapes de l'évolution de la police secrète en Belgique au XIXe siècle, in: Bulletin Gemeentekrediet van België, 1999.
* Luc KEUNINGS, Des polices si tranquilles. Une histoire de l'appareil policier belge au XIXe siècle, Louvain-la-Neuve, 2009.
* Lode VAN OUTRYVE, Les services de renseignement et de sécurité, in: Courrier hebdomadaire du CRISP, 1999.
* P. PONSAERS, M. COOLS, K. DASSEN, R. LIBERT, De Staatsveiligheid: essays over 175 jaar Veiligheid van de Staat, uitg. Politeia, 2005.
* Kenneth LASOEN, Geheim België: De geschiedenis van de inlichtingendiensten 1830-2020, Tielt, Lannoo, 2020.

## Voetnota's

* ↑ Almanach royal officiel publié depuis 1840, année 1876.
* ↑ Het Nieuws van den dag, 24 novembre 1896.
* ↑ Le Soir, 19 avril 1903.
# François Delaporte

François Delaporte kan verwijzen naar:
* Francis de Laporte de Castelnau (1810-1880), een Franse natuuronderzoeker
* François Delaporte (arrondissementslid) (floruit 1880), een Frans arrondissementslid
* François Delaporte (gedeputeerde) (1866-1914), een Luxemburgse gedeputeerde
* François Delaporte (filosoof) (1941-2019), een Franse filosoof
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van François Delaporte en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Frederik Karel August van Waldeck-Pyrmont

Frederik Karel August van Waldeck-Pyrmont (Arolsen, 25 oktober 1743 — aldaar, 24 september 1812) was vorst van Waldeck en graaf van Pyrmont vanaf 1763 tot aan zijn dood in 1812.
Hij was de tweede zoon van Karel August van Waldeck-Pyrmont en Christiane Henriette van Birkenfeld-Bischweiler. Hij werd vorst van Waldeck en Pyrmont na de dood van zijn vader in 1763.
Frederik Karel August was niet getrouwd en heeft geen kinderen nagelaten. Hij werd opgevolgd door zijn broer George, aan wie hij in 1805 al het graafschap Pyrmont had afgestaan.