OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dee Palmer

Dee Palmer (geboren als David Palmer in Londen, 2 juli 1937) is een Brits componist en keyboardspeler, die bekend is geworden als lid van de progressieve rockband Jethro Tull.

## Carrière

Palmer componeerde orkestrale stukken voor de Jethro Tull nummers in de late jaren 60 en de vroege jaren 70 en trad in 1976 toe tot de band als keyboardspeler naast John Evan. Palmer verliet de band in 1980 toen Ian Anderson de groep in een meer elektronische richting dreef. Palmer en Evan vormden een nieuwe band Tallis, maar dit werd nooit een commercieel succes. Daarom ging Palmer weer werken als componist voor onder andere filmmuziek.
In 1998 kwam Palmer uit de kast als transgender en interseksueel en veranderde haar naam in Dee. Palmer werd geboren met ambigue genitaliën, kreeg bij haar geboorte een man toegewezen en onderging verschillende operaties, de laatste aan het eind van haar twintiger jaren. Palmer zei dat haar genderdysforie een deel van haar leven was geweest sinds ze jong was, en dat de dysforie "zich opnieuw begon te manifesteren" in het jaar na de dood van haar vrouw Maggie in 1995.
Vanaf de jaren 80 produceerde Palmer verschillende albums met symfonische arrangementen van de grootste band van de jaren zeventig, uitgevoerd door een symfonieorkest. Meest succesvol waren de albums van Jethro Tull, Pink Floyd, Genesis, Yes, The Beatles en Queen.

## Privé

In 2004 onderging Palmer een geslachtsoperatie en sindsdien gaat ze als Dee Palmer door het leven.
* Biblioteca Nacional de España: XX1754295
* Gemeinsame Normdatei: 134479416
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1477 5104
* Library of Congress Control Number: n92120150
* MusicBrainz: e54203ac-f4ee-4970-a54f-78993f8b91a1
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0123591
* Virtual International Authority File: 91480404
* WorldCat (via VIAF): 91480404
# Dee Rees

Dee Rees (Nashville, 7 februari 1977) is een Amerikaanse filmregisseuse en scenarioschrijfster.

## Carrière

Dee Rees werd in 1977 geboren in Nashville (Tennessee) en studeerde af aan de filmschool van New York University. In 2008 regisseerde ze met Eventual Salvation een documentaire over haar 80-jarige grootmoeder Amma die na de Eerste Liberiaanse Burgeroorlog naar Monrovia (Liberia) terugkeert om er haar huis en gemeenschap herop te bouwen.
In 2007 maakte Rees samen met cameraman Bradford Young de korte film Pariah. Vier jaar later vormde Rees, die zelf openlijk lesbisch is, het semi-autobiografische verhaal om tot een langspeelfilm. Pariah (2011) gooide hoge ogen op het Sundance Film Festival en werd opgepikt door distributeur Focus Features.
In 2015 regisseerde ze de HBO-film Bessie. De film over blueszangeres Bessie Smith won de Emmy Award voor beste tv-film en leverde hoofdrolspeelster Queen Latifah onder meer een Golden Globe-nominatie op. Twee jaar later verfilmde Rees met Mudbound (2017) de debuutroman van schrijfster Hillary Jordan.

## Filmografie

* Eventual Salvation (2008) (docu)
* Pariah (2011)
* Bessie (2008) (tv-film)
* Mudbound (2017)
* The Last Thing He Wanted (2020)

## Externe link

* (en) Dee Rees in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Interviews 'Pariah' Director Dee Rees Glaad.org, 29 december 2011. Gearchiveerd op 19 maart 2017.
* Bibsys: 13051576
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6977 308X
* Library of Congress Control Number: no2012054698
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A026583843
* Système universitaire de documentation: 274193655
* Virtual International Authority File: 248777613
* WorldCat (via VIAF): 248777613
# De Deyselhof

De Deyselhof was een restaurant in Landsmeer, Nederland. Het had één Michelinster in de jaren 1974 en 1975. Het restaurant brandde af in de nacht van 2 op 3 augustus 1976 en werd nimmer herbouwd.
Eigenaar van De Deyselhof was John de Boer, die ook optrad als chef-kok in de eerste drie jaren van het bestaan. Later heeft hij een andere chef-kok aangesteld, die ultimo de ster verdiend heeft.
Het restaurant was ten minste van 1971 tot 1975 lid van de Alliance Gastronomique Néerlandaise.
Op de plaats van het vroegere restaurant is nu de straat Deijsselhof.
# De Derde Kamer (organisatie)

De Derde Kamer was tussen 2003 en 2006 een aan het parlement refererende vergaderorganisatie van het NCDO, waar 120 Nederlanders en 30 mensen uit ontwikkelingslanden aan meededen. Zij hadden een uitgesproken mening over internationale samenwerking. Samen bedachten ze voorstellen om het beleid voor internationale samenwerking te verbeteren en debatteerden ze met politici uit de Tweede Kamer. Ook spraken ze in hun eigen stad of dorp met bewoners over hun voorstellen en hun ervaringen in De Derde Kamer en gaven ze interviews aan de regionale en lokale pers. De dertig leden uit ontwikkelingslanden waren volwaardig lid van De Derde Kamer. Daarnaast functioneerden ze als adviseur en klankbord voor de Nederlandse leden. Zo toetste De Derde Kamer haar ideeën aan wat mensen uit ontwikkelingslanden zelf belangrijk vonden. In juni en in november waren de buitenlandse leden aanwezig bij de bijeenkomsten van De Derde Kamer.
Sinds 2008 is de Derde Kamer een lespakket van de Eerste Kamer en de Tweede Kamer om aan kinderen uit te leggen hoe politiek werkt en een platform om te discussiëren over politieke onderwerpen.
# De Diamanten van de Gravin

De Diamanten van de Gravin (Spaans: Los Diamantes de la Gran Duquesa) is een stripalbum uit de reeks Paling en Ko van tekenaar Francisco Ibáñez. De oorspronkelijke versie werd in 1972 uitgebracht als #20 in de Ases del Humor-reeks na voorpublicatie in het stripblad Mortadelo (zoals de lange kale helft van het tweetal in het Spaans heet) van juli tot oktober 1972. In 1976 werd het album in het Nederlands uitgebracht als #17.

## Naamsverwarring

Als gevolg van een jarenlange naamsverwarring wordt de kale meestervermommer hier Ko genoemd en de korte met de twee haren (door zijn collega steevast met chef en u aangesproken) Paling.

## Verhaal

Paling en Ko worden met de opdracht belast om de diamanten van Gravin van Bol tot Boven te bewaken tijdens haar bezoek aan de stad. Ondanks alle voorzorgsmaatregelen worden de tien diamanten gestolen door Eddy de Ekster die ze op verschillende plekken binnen en buiten de stad verstopt;
* een flatgebouw
* een verlaten bouwplaats
* de bodem van de haven
* een straatboom
* een schoonheidssalon
* het stadsriool
* het onderkomen van de Grollenclub
* een boerderij
* het park
* de flat van Mike Gauwdief
In elk van deze hoofdstukken krijgen de twee agenten een verrassingsbezoek van hun baas, de Superintendant, die (een van) hen fysiek afstraft omdat ze hem belachelijk maken waar hij bijstaat. Meestal eindigt het ermee dat de rollen worden omgedraaid vanwege een misplaatste opmerking. Na afloop van de missie brengen Paling en Ko de tas met de diamanten terug naar de Gravin. De kale, vermomd als zeehond, speelt met de tas die vervolgens op het pad van een stoomwals terechtkomt en geplet wordt. Naar goed gebruik verstoppen Paling en Ko zich (in een wolkkostuum) terwijl de Super ze zoekt met grof geschut; in opdracht van de Gravin die het touw waaraan hij in de lucht bungelt dreigt door te snijden als hij zijn agenten niet vindt.

## Tekenfilmbewerking

In de jaren 90 werd De Diamanten van de Gravin bewerkt tot tekenfilmaflevering. Verschillen met het oorspronkelijke verhaal waren het aantal diamanten die werden gezocht (zeven) en de aanwezigheid van secretaresse Ofelia (die pas in 1978 werd geïntroduceerd) in het fragment waar de agenten de afwezigheid van Super vierden. RTL zond de Nederlandse versie in 1999-2000 uit, en ook hier was er sprake van een naamsverwarring.
# Delia simpla

Delia simpla is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Coquillett.
# Delia subvesicata

Delia subvesicata is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Griffiths.
# Dendrobeania curvirostrata

Dendrobeania curvirostrata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bugulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Robertson.
# Denis Stoffels

Denis Stoffels (Antwerpen, ca. 1570 - Brugge, 6 augustus 1629) was de zesde bisschop van Brugge.

## Levensloop

Dyonisius Christophori, ook genaamd Denis Stoffels, was een zoon van de Antwerpse koopman Melchior Christophori die onder het Calvinistische bewind de stad moest ontvluchten en na de herovering van de stad een leidende rol speelde in de 'Burgerwacht'.
Stoffels promoveerde tot licentiaat in de theologie in Leuven (1600). Hij was toen al kanunnik en plebaan van het Sint-Pieterskapittel in Turnhout, waar hij ontslag van nam toen hij in 1600 naar Rome vertrok en er secretaris werd van kardinaal Robertus Bellarminus. In 1604 kwam hij weer naar de Zuidelijke Nederlanden, als gevolg van een canonicaat van de Sint-Donaaskathedraal in Brugge dat de paus hem had toegewezen. In 1607 werd hij er scholaster.
Van 1607 tot 1611 was hij betrokken bij het provinciaal concilie dat in Mechelen plaatsvond en in het uitvoeren van de genomen besluiten. Hij werd naar Rome gestuurd om er de besluiten van het concilie voor te leggen en kwam terug met de pauselijke goedkeuring. Hij slaagde er ook in de Raad van Brabant te verzoenen met deze besluiten en er uit voortspruitende decreten, waar ze zich aanvankelijk tegen had verzet.
In 1611 werd hij professor en de eerste president van het bisschoppelijk seminarie in Brugge. Van 1609 tot 1617 was hij ook deken van Oudenburg. In 1617 werd hij deken van de kathedraal.

## Bisschop van Brugge

In 1623 werd hij door de aartshertogen benoemd als opvolger van bisschop Antonius Triest en werd hij gewijd. Zijn wapenspreuk luidde 'Vincit qui patitur' (Die lijdt, overwint).
Toen hij aantrad was het Twaalfjarig Bestand afgelopen en waren de vijandelijkheden heropend. Het dreigende oorlogsgeweld en de pestepidemie van 1624 bezwaarden zijn werking. Het belette niet dat hij uitgebreide inspectietochten ondernam doorheen zijn bisdom.
In 1624 lijfde hij de abdij van Ter Doest in bij de Duinenabdij. Hierbij werd ook de middeleeuwse bibliotheek van Ter Doest overgedragen. Deze bibliotheek was – in tegenstelling tot de bibliotheek van Ter Duinen – zonder al te veel kleerscheuren de calvinistische periode doorgekomen. Veel van de kostbare handschriften uit deze bibliotheek zijn uiteindelijk in de stadsbibliotheek van Brugge en in de bibliotheek van het grootseminarie van het bisdom Brugge terechtgekomen.
Toen hij in 1629 overleed werd hij in de Sint-Donaaskathedraal begraven, aan de voet van het hoofdaltaar dat hij op eigen kosten en volgens een ontwerp door Peter Paul Rubens had laten installeren.
Zijn biograaf Michel Cloet heeft hem beschreven als 'een ijverige prelaat die, ondanks de harde tijden, ernstig werk verrichtte om de katholieke restauratie in zijn bisdom door te voeren'.

## Publicatie

* Instructio pro futura synodo diocesana Brugensi, (1625)

## Literatuur

* E. REUSENS, Denis Christofori ou Stoffels, in: Biographie nationale de Belgique, Tome IV, 1873, col.103-105.
* Michel CLOET, Denis Stoffels, in: Het bisdom Brugge, Brugge, 1984.
* Gemeinsame Normdatei: 1017759618
* Virtual International Authority File: 221184631
* WorldCat (via VIAF): 221184631
# De geboorte van Christus (Brussel)

De geboorte van Christus is een schilderij uit de tweede helft van de 16e eeuw in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel, vermoedelijk naar de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch.

## Voorstelling

Het stelt de geboorte van Christus voor met in de achtergrond rechts de verkondiging aan een eenzame herder. Het komt vrijwel geheel overeen met de Geboorte van Christus in het Wallraf-Richartz-Museum in Keulen, dat te boek staat als een kopie naar een verloren origineel of als het werk van een navolger van Jheronimus Bosch. Het enige verschil is het ontbreken van korenhalmen in de kribbe. Deze hebben op de versie in Keulen mogelijk dezelfde betekenis als op Hugo van der Goes' Portinari-altaar in het Uffizi, namelijk een toespeling op de betekenis van de naam Bethlehem (broodhuis) en het verhaal van Boaz en de arenlezende Ruth. Aan de bovenzijde is ten opzichte van het exemplaar in Keulen een stuk weggelaten, waardoor het schilderij bijna vierkant is. De achtergrondscènes zijn sterk vereenvoudigd. De koppen en de handen zijn meer plastisch.

## Toeschrijving

Naast het Keulse exemplaar zijn er nog twee exemplaren van deze compositie bekend: één in Huis Bergh in 's-Heerenberg en een enigszins afwijkende versie in het Noordbrabants Museum in 's-Hertogenbosch. Van al deze versies wordt het exemplaar in Brussel over het algemeen als de mindere gezien. Het werd door de Duitse kunsthistoricus Max Friedländer omschreven als ‘a crude 16th-century copy’ (een grove 16e-eeuwse kopie). Waarschijnlijk gaat het hier dan ook om een kopie. Of het hier gaat om een kopie naar een verloren gegaan werk van Jheronimus Bosch of om een kopie van de Keulse versie is niet te zeggen.

## Herkomst

Het werk werd in 1809 voor het eerst vermeld in een catalogus van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel.

## Tentoonstellingen

De geboorte van Christus maakte deel uit van de volgende tentoonstellingen:
* Jheronimus Bosch, 17 september-15 november 1967, Noordbrabants Museum, 's-Hertogenbosch, cat.nr. 11, p. 85, met afbeelding in zwart-wit (als kopie naar Bosch, Aanbidding van het kind, 64 × 60 cm).
# Deltomerus corax

Deltomerus corax is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Peyerimhoff.
# Deltomerus deliae

Deltomerus deliae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Morvan.
# Dendronephthya novaezeelandiae

Dendronephthya novaezeelandiae is een zachte koraalsoort uit de familie Nephtheidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Dendronephthya. Dendronephthya novaezeelandiae werd in 1905 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kükenthal.
# Dentimargo kevini

Dentimargo kevini is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Cossignani.
# De uil

De uil is een sprookje dat werd genoteerd door de gebroeders Grimm voor Kinder- und Hausmärchen met volgnummer KHM174. De oorspronkelijke naam is Die Eule.

## Het verhaal

Honderden jaren geleden vloog een oehoe in een schuur en durft er overdag niet uit, omdat de andere vogels dan tegen hem beginnen te krijsen. De huisknecht wil stro halen en schrikt van de uil en vertelt de heer dat er een monster is dat met zijn ogen draait. De heer gaat zelf kijken en ziet het vreemde dier. Ook hij schrikt en rent naar de buren. De hele stad kan in gevaar komen en uit alle straten klinkt geschreeuw. De burgers komen met lansen, hooivorken, zeisen en bijlen aangelopen en de heren van de raad en de burgemeester komen ook. Ze komen samen op de markt en trekken naar de schuur. De dapperste gaat naar binnen, maar hij komt bleek en schreeuwend weer buiten. Nog twee anderen gaan binnen, maar ook zij slagen er niet in het beest te doden.
Een grote sterke man ziet dat niemand de koe bij de horens durft te pakken en hij laat zich een harnas, speer en zwaard brengen. De man laat een ladder komen en doet de schuurdeuren open, de mensen roepen Sint Joris aan die de draak heeft gedood. De man klimt op de ladder en de uil, die op de hanenbalk zit, ziet hem. Het dier roept "oehoe", waarna de man het dier niet meer durft te benaderen en bleek naar buiten gaat. Door de blik, het geblaas en geluid is de sterkste man vergiftigd en dodelijk gewond en niemand durft het monster nog aan te vallen. De burgemeester wil de eigenaar van de schuur met algemene middelen schadeloos stellen. Iedereen stemt in en de schuur wordt op vier hoeken aangestoken. De hele schuur, vol met koren, stro en hooi, wordt platgebrand en de uil komt om.

## Achtergronden

* Het sprookje komt uit Wendemut (1563) van Hans Wilhelm Kirchhof.
* Het is een spotverhaal. Het is vergelijkbaar met de Kamper uien en verwant met De zeven Zwaben (KHM119). Het verhaal slaat op de stad Peine in Nedersaksen. Op het stadswapen van Peine staat een uil.
* In De zeven Zwaben (KHM119) denken mannen dat een haas een draak is.
* In Het winterkoninkje (KHM171) wordt verteld dat de uil 's nachts moet leven, omdat hij een winterkoninkje uit een muizenhol liet ontsnappen.
* De blik van de slangdraak en basilisk was volgens de volksoverlevering dodelijk. In 1474 in werd in Bazel een haan als basilisk veroordeeld voor het gerecht.
* De uil stond bekend als heksenvogel en wordt op het eind van het sprookje verbrand door de bevolking.
* In Groningen is ook een variant bekend, hier gaat het om een katuil. Na de brand krijgt de nieuwe plaats de naam Uilenburg.
* In Gelderland is De grote oehoe van Hardenberg bekend, hier trekt de eigenaar van het gebouw weg. Een latere eigenaresse van de plaats verzameld uilen.
* De uil fungeert wel als kinderschrik.
* Grimm, Volledige uitgave
* ↑ Kamper uien en Dokkumers
* ↑ DIE PEINER EULE - Vom Spottnamen zum Wahrzeichen. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Groninger Volsverhalen door Mw. Huizinga-Onnekes en K. ter Laan, 1930
* ↑ De grote oehoe van Hardenberg
# Dennendidea

De dennendidea (Didea intermedia) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Loew.
# Den Bjergtagne (Gade)

Den Bjergtagne (Deens voor Slaaf/Gevangene van bergen) is een compositie van Niels Wilhelm Gade. Hij zette muziek onder de tekst I bjerget der er et underligt land van Carsten Hauch van wie hij meer teksten leende voor muziek, zie Tre digte av Carsten Hauch.
Een andere Deense componist Frederik Rung gebruikte dezelfde tekst voor lied nummer een uit zijn Fire sange opus 14. Ook Waage Matthison-Hansen gebruikte de tekst. Edvard Grieg componeerde ook een werk met de titel Den Bjergtagne, maar gebruikte een andere tekst.
Geen van de werken wist een plaats in het standaardrepertoire binnen de klassieke muziek te bemachtigen.
# Dentalium obscurum

Dentalium obscurum is een Scaphopodasoort uit de familie van de Dentaliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Dall.
# Delia carduiforis

Delia carduiforis is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Schnabl.
# Delia byersi

Delia byersi is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Griffiths.
# Dentimargo wormaldi

Dentimargo wormaldi is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Powell.
# Dentimargo walkeri

Dentimargo walkeri is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door E. A. Smith.
# Derrioides

Derrioides is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* D. cnephaeogramma Prout, 1938
* D. hypenissa Butler, 1875
* D. villaria Felder, 1874
# Death at a Funeral

Death at a Funeral kan verwijzen naar:
* Death at a Funeral (2007), een Britse film uit 2007
* Death at a Funeral (2010), een Amerikaanse film uit 2010
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Death at a Funeral en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Delia pseudextensa

Delia pseudextensa is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Griffiths.
# Dialeurodicus radifera

Dialeurodicus radifera is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleurodicinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Sampson & Drews in 1941.
# Derde Slag om Nola

De Derde Slag om Nola, in de buurt van Napels, werd gevochten in 214 v.Chr. tussen Hannibals Carthageens leger en een Romeins leger onder leiding van Marcus Claudius Marcellus. Het was de derde poging van Hannibal om Nola te veroveren na twee mislukte pogingen in de voorgaande jaren. Het lukte hem niet om de stad te veroveren.
# Derde Tibetaanse Rite

De Derde Tibetaanse Rite (van Verjonging) of het Derde Tibetaantje is een yoga-achtige oefening uit de Vijf Tibetanen, voor het eerst beschreven door Peter Kelder en in 1992 naar het Nederlands vertaald onder de titel Fontein der Jeugd.
De derde Tibetaan begint op de knieën, met een rechte rug en de handen liggen op het achterwerk. In de uitademing gaat de kin naar de borst. In de inademing gaan het hoofd, de nek en de rug zo ver mogelijk naar achteren, waarbij ook de rug wordt gekromd. De handen duwen sterk tegen de dijen. De ademhaling houdt in de heen- en weerbewegingen een gelijk ritme aan.
Net als de andere vier rites, wordt deze oefening dagelijks 21 keer uitgevoerd. Dit kan door bijvoorbeeld met drie keer per dag te beginnen, waarbij het aantal met het verloop van de dagen telkens met twee wordt verhoogd. Het totaal aantal malen kan over de gehele dag worden verspreid en het is niet nodig de oefening meer dan 21 keer per dag te doen.
De tweede houding is in hatha yoga vergelijkbaar met de Ustrasana (kameelhouding). Bij de Kameel gaan de handen echter helemaal naar de hielen.
* Kelder, Peter, Fontein der Jeugd. Vijf oude Tibetaanse oefeningen om jong, gezond en vitaal te blijven., Uitgeverij Schors, Amsterdam, 1992, ISBN 90-6378-239-X
* (nl) De Vijf Tibetanen ArYoga
* (nl) O.a. de Vijf Tibetanen Anand
# Detroit (rivier)

De Detroit River (Frans: Rivière Détroit) is een circa 51 km lange rivier die tussen de Amerikaanse staat Michigan en de Canadese provincie Ontario stroomt en de steden Detroit en Windsor scheidt. De rivier verbindt het Saint Clairmeer met het Eriemeer, een van de Grote Meren. De naam betekent "Rivier van de straat" ('straat' in de betekenis van 'engte' tussen meren of zeeën).
De Fransen waren de eerste Europeanen die de rivier de Detroit bevoeren. Zij stichtten nederzettingen aan beide oevers van de rivier. Tijdens de Oorlog van 1812 was de rivier een belangrijk strijdtoneel aan de grens tussen de Verenigde Staten en Canada. Na de Amerikaanse Burgeroorlog werd de rivier belangrijk voor de handel en werd ze wel de handelsslagader van de wereld genoemd. De scheepvaart gebruikt de rivier als schakel in de verbinding tussen de Grote Meren en de Atlantische Oceaan en, vooral tussen Detroit en Windsor, vormen bruggen en tunnels verbindingen tussen de VS en Canada die van essentieel belang zijn voor de handel tussen de twee landen. De Ambassadorbrug is een van de drukste internationale grensovergangen in de wereld en bijna een kwart van Canada's exportproducten verlaat het land via deze route.
De Detroit is in zowel de VS als in Canada tot Heritage River verklaard wegens het belang ervan in de geschiedenis van beide landen.