OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Prélientje

Prélientje is een serie kinderboekjes die Annie M.G. Schmidt in 1959 schreef om de verkoop van het wasmiddel Pré (van het Duitse bedrijf Persil) te promoten. De boekjes werden als cadeau bijgevoegd bij elk pak van het wasmiddel. De tekeningen werden gemaakt door Fiep Westendorp, die ook veel latere verhalen van Schmidt van illustraties voorzag.
De verhaaltjes zijn op rijm geschreven. Ze gaan over een klein en verlegen meisje genaamd Prélientje, dat steeds in onverwachte en gevaarlijke situaties belandt en dan ineens over heldenmoed en veel denkvermogen en creativiteit blijkt te beschikken. Zo helpt Prélientje bijvoorbeeld een brand blussen. Ook valt ze in het ziekenhuis een keer in als de echte dokter ziek is geworden.

## Titels

* 1959 - Prélientje en de brandweer
* 1959 - Prélientje en de leeuwen
* 1959 - Prélientje in de bergen
* 1959 - Prélientje in de dierentuin
* 1959 - Prélientje is chauffeur
* 1959 - Prélientje is de dokter
* 1959 - Prélientje op de oceaan
* 1959 - Prélientje wint de wedstrijd
* 1959 - Prélientje wordt verkeersagent
# Prélude et fugue

Prélude et fugue (Frans voor Prelude en fuga) is een compositie van Albert Roussel. Het werk is geschreven voor piano solo. Roussel droeg het werk op aan Henri Gil-Marchex, die het werk voor het eerst uitvoerde en wel op 23 februari 1935. De prelude is in het tempo Allegro vivo; de fuga in Allegro non troppo. De fuga is gebaseerd op het BACH-motief, dat direct in de eerste maat te zien/horen is.
Roussel schreef eerder een werk onder een soortgelijke titel voor orgel solo: Prélude et fughetta pour orgue.
* Bladmuziek van Prelude en fuga op de website van het International Music Score Library Project
* Prelude et fugue is verkrijgbaar op een verzamelalbum met alle pianowerken van Roussel door Emanuele Torquati
# Pseudopseustis crassicornis

Pseudopseustis crassicornis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Boursin.
# Pseudogorgorhynchus arii

Pseudogorgorhynchus arii is een soort in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm komt uit het geslacht Pseudogorgorhynchus en behoort tot de familie Rhadinorhynchidae. Pseudogorgorhynchus arii werd in 2000 beschreven door Moravec, Wolter & Körting.
# Pseudogourretia

Pseudogourretia is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Pseudogourretia portsudanensis Sakai, 2005
# Proteuxoa gypsina

Proteuxoa gypsina is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Lower.
# Calliopsis cazieri

Calliopsis cazieri is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Rozen.
# Spilus laevigatus

Spilus laevigatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Candèze.
# Soylent

Soylent kan verwijzen naar:
* Soylent Green - een dystopische film
* Soylent (voedselvervanger) - een voedselvervanger
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Soylent en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stegastes

Stegastes is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van rifbaarzen of koraaljuffertjes (Pomacentridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1840 door Jenyns.

## Soorten

* Stegastes acapulcoensis (Fowler, 1944)
* Stegastes adustus (Troschel in Müller, 1865)
* Stegastes albifasciatus (Schlegel & Müller, 1839)
* Stegastes altus (Okada & Ikeda, 1937)
* Stegastes apicalis (De Vis, 1885)
* Stegastes arcifrons (Heller & Snodgrass, 1903)
* Stegastes aureus (Fowler, 1927)
* Stegastes baldwini Allen & Woods, 1980
* Stegastes beebei (Nichols, 1924)
* Stegastes diencaeus (Jordan & Rutter, 1897)
* Stegastes emeryi (Allen & Randall, 1974)
* Stegastes fasciolatus (Ogilby, 1889)
* Stegastes flavilatus (Gill, 1862)
* Stegastes fuscus (Cuvier in Cuvier & Valenciennes, 1830)
* Stegastes gascoynei (Whitley, 1964)
* Stegastes imbricatus Jenyns, 1840
* Stegastes insularis Allen & Emery, 1985
* Stegastes leucorus (Gilbert, 1892)
* Stegastes leucostictus (Müller & Troschel in Schomburgk, 1848)
* Stegastes limbatus (Cuvier in Cuvier & Valenciennes, 1830)
* Stegastes lividus (Forster in Bloch & Schneider, 1801)
* Stegastes lubbocki Allen & Smith, 1992
* Stegastes nigricans (Lacépède, 1802)
* Stegastes obreptus (Whitley, 1948)
* Stegastes otophorus (Poey, 1860)
* Stegastes partitus (Poey, 1868)
* Stegastes pelicieri Allen & Emery, 1985
* Stegastes pictus (Castelnau, 1855)
* Stegastes planifrons (Cuvier in Cuvier & Valenciennes, 1830)
* Stegastes punctatus (Quoy & Gaimard, 1825)
* Stegastes rectifraenum (Gill, 1862)
* Stegastes redemptus (Heller & Snodgrass, 1903)
* Stegastes rocasensis (Emery, 1972)
* Stegastes sanctaehelenae (Sauvage, 1879)
* Stegastes sanctipauli Lubbock & Edwards, 1981
* Stegastes trindadensis Gasparini, Moura & Sazima, 1999
* Stegastes uenfi Novelli, Nunan & Lima, 2000
* Stegastes variabilis (Castelnau, 1855)
* ↑ (en) Stegastes. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Provinciale weg 814

De provinciale weg 814 (N814) is een provinciale weg in de Nederlandse provincie Gelderland die een verbinding vormt tussen Hummelo en Wehl.
De weg is uitgevoerd als tweestrooks-erftoegangsweg, met een maximumsnelheid van 60 km/h. In de gemeente Bronckhorst heet de weg achtereenvolgens Hummeloseweg, Dorpsstraat en Wehlsedijk, in de gemeente Doetinchem heet de weg Keppelseweg.
N23 · N34 · N224 · N225 · N229 · N233 · N271 · N301 · N302 · N303 · N304 · N305 · N306 · N307 · N308 · N309 · N310 · N311 · N312 · N313 · N314 · N315 · N316 · N317 · N318 · N319 · N320 · N322 · N323 · N324 · N325/A325 · N326/A326 · N327 · N329 · N330 · N331 · N332 · N333 · N334 · N335 · N336 · N337 · N338 · N339 · N340 · N341 · N342 · N343 · N344 · N345 · N346 · N347 · N348/A348 · N349 · N350 · N351 · N352 · N375 · N377 N418 · N701 · N702 · N703 · N704 · N705 · N706 · N707 · N708 · N709 · N710 · N711 · N712 · N713 · N714 · N715 · N716 · N717 · N718 · N719 · N720 · N727 · N731 · N732 · N733 · N734 · N735 · N736 · N737 · N738 · N739 · N740 · N741 · N742 · N743 · N744 · N745 · N746 · N747 · N748 · N749 · N750 · N751 · N752 · N753 · N754 · N755 · N756 · N757 · N758 · N759 · N760 · N761 · N762 · N763 · N764 · N765 · N766 · N768 · N781 · N782 · N783 · N784 · N785 · N786 · N787 · N788 · N789 · N790 · N791 · N792 · N793 · N794 · N795 · N796 · N797 · N798 · N800 · N801 · N802 · N803 · N804 · N805 · N806 · N810 · N811 · N812 · N813 · N814 · N815 · N816 · N817 · N818 · N819 · N820 · N821 · N822 · N823 · N824 · N825 · N826 · N827 · N830 · N831 · N832 · N833 · N834 · N835 · N836 · N837 · N838 · N839 · N840 · N841 · N842 · N843 · N844 · N845 · N846 · N847 · N848 · N852 · N855 Cursief vermelde wegen zijn voormalige provinciale wegen.
# Heimans en Thijsse Prijs

De Heimans en Thijsse Prijs, de Bronzen Spreeuw, van de Heimans en Thijsse Stichting, wordt toegekend aan een persoon, groep of organisatie die activiteiten ontwikkelt of heeft ontwikkeld, welke gericht zijn op het wekken van belangstelling voor de natuur, de natuurstudie of de natuurbescherming bij uiteenlopende doelgroepen. De prijs wordt in principe een keer per twee jaar uitgereikt en is genoemd naar de natuurbeschermers Eli Heimans en Jac. P. Thijsse. Het bestuur van de stichting kan ook besluiten om de Heimans en Thijsse Prijs niet uit te reiken. De prijs bestaat uit een oorkonde met een bronzen beeldje in de vorm van een spreeuw, naar het Ex libris van Jac. P. Thijsse met diens lijfspreuk Onbekommerd.

## Winnaars

* 2023 - Aaf Verkade
* 2021 - Ton Lenders, Martin Melchers en Johan Vollenbroek
* 2019 - Sonne Copijn
* 2017 - Ben Koks
* 2015 - Bart van Tooren
* 2013 - Vara’s Vroege Vogels
* 2010 - Willy Vanlook
* 2008 - Jan Wartena, Ton Engelman
* 2006 - Stichting Oase: Willy Leufgen en Marianne van Lier
* 2004 - Fons Eysink, Henk Heemsbergen
* 2002 - Marga Coesèl, Jaap Zwier
* 1999 - Agrarische Natuurbeheervereniging Den Haneker
* 1998 - Voerman Museum Hattem, Rein Westra
* 1997 - Henk Hillegers
* 1995 - Koos van Zomeren, Eddy Weeda
* 1992 - Dick van der Laan, Harry de Vroome
* 1990 - Wilma Eelman, M. Jacobse
* 1988 - vereniging Das & Boom, J. Hermans
* 1985 - P.A. (Piet) Bakker, Douwe Taeke van der Ploeg, P. Zonderwijk
* 1983 - Geerit Houtman
* 1979 - Bert Haanstra, Hein Schimmel
* 1977 - Cees Sipkes, Jan P. Strijbos
* 1972 - Koos Landwehr, E.E. van der Voo
* 1969 - E.J. Kortenoever, T. Lebret, J. Philippona
* 1966 - Bert Garthoff, Kees Hana
* 1965 - P. Bakker
* 1964 - W.H. Gravestein, M.J.C. Kolvoort
* 1962 - J.M. Duiven, N.H. Lysen, J. Veenman, A.J. Wiggelaar
* 1960 - P.W. Brander, J.J.C. Tanis, Rinke Tolman
* 1957 - Museum Natuer en Gea, G. Bosch, Barend Lempke, C. Swennen, B.J.J.R. Walrecht, J.J. (Ko) Zweeres
* 1955 - Mossenwerkgroep van de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging

## Zilveren Spreeuw

Naast de Heimans en Thijsse Prijs wordt sinds 2013 op onregelmatig basis een zilveren draagspeld (de Zilveren Spreeuw) uitgereikt aan 'personen die zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de stichting'
* 2020 Frank Berendse
* 2017 Herbert Kuyvenhoven en Maarten Smies
* 2013 Eddy van der Maarel en Jacques de Smidt
* Heimans en Thijssestichting
# Heimat

Heimat is een Duits woord dat over het algemeen aan het thuisland refereert. Het woord kan echter ook de Heimat, de eigen vertrouwde omgeving of geboortegrond van ieder ander volk of andere persoon aanduiden.

## Concept Heimat

Het idee van de Heimat is moeilijk te definiëren, vooral omdat het een emotionele band met een bepaald gebied inhoudt. In het kort betekent het alle levensomstandigheden waar een persoon emotionele binding mee voelt, voornamelijk omdat hij of zij hier is opgegroeid. De Heimat is dan ook niet als afgebakend gebied aan te wijzen, omdat het geen concrete plek aanduidt maar ook bijvoorbeeld personen kan omvatten. Het Nederlands heeft geen vergelijkbaar woord voor Heimat, het kent alleen nog enkele woorden die het woord 'heim' bevatten, zoals 'heimwee'. In België wordt af en toe het woord 'heimat' dan ook onvertaald voor dit begrip gebruikt; in het Groene Boekje komt het woord ook voor met als Nederlands meervoud: 'heimatten'. Heimwee betekent dat men terug wil naar de eigen vertrouwde omgeving, men zou de Heimat dus ook als de eigen vertrouwde omgeving kunnen zien. Ook hier is het niet mogelijk een exacte plek aan te wijzen.
De Heimat is altijd een belangrijk concept geweest in de Duitse cultuur, met name tijdens de Romantiek. Ook de Duitse eenwording en de Eerste en Tweede Wereldoorlog draaiden om het idee om alle Duitsers in een grote Duitse Heimat te laten leven.
# Spinixestus rufus

Spinixestus rufus is een hooiwagen uit de familie Assamiidae.
# Spinivesica

Spinivesica is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (Blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schuh & Schwartz in 2016.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Spinivesica crenulata Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica crypticus Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica decipiens Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica eremophilicola Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica eremophiloides Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica eremophphilicola Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica mardathuna Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica pardalota Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica spiculata Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica tompricensis Schuh & Schwartz, 2016
* Spinivesica witchelina Schuh & Schwartz, 2016
* ↑ Spinivesica Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Spinivesica Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Sphaerosoma bosnicum

Sphaerosoma bosnicum is een keversoort uit de familie Alexiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Reitter.
# Henoticus californicus

Henoticus californicus is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1843 gepubliceerd door Carl Gustaf Mannerheim.
# Spitsstaartamadine

De spitsstaartamadine (Poephila acuticauda) is een vogel uit de familie van de prachtvinken (Estrildidae) oorspronkelijk afkomstig uit Noord- en Noordwest-Australië.

## Kenmerken

Hij lijkt veel op de gordelgrasvink, maar hij heeft een veel langere zwarte staart. Het kopje is van boven zilvergrijs met een zwarte streep vanaf de rode tot soms (bleek)gele snavel naar het oog. Hij heeft een zwarte keel- en borstvlek (bef), die bij het vrouwtje iets smaller is dan bij het mannetje. De vleugels zijn bruin, borst en buik roze-bruin. De staartwortel is wit en de staart zelf, waarvan de twee middelste veren sterk verlengd zijn is bruinzwart. Zijn totale lengte, van kop tot puntje van de staart, is 15 tot 16,5 centimeter.

## Verspreiding en leefgebied

De spitsstaartamadine komt voor in een brede zone aan de noordkust van Australië van West-Australië tot het noordwesten van Queensland. Het leefgebied wordt gevormd door vlaktes met gras en bomen, vaak schroefpalmen. De vogel leeft in paren of kleine zwermen, soms ook in grote zwermen, waarbij gepaarde vogels bij elkaar blijven.
De soort telt twee ondersoorten:
* P. a. acuticauda: noordwestelijk Australië.
* P. a. hecki: noordelijk Australië.

## Status

De spitsstaartamadine heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De vogel is echter redelijk algemeen. Om deze redenen staat deze grasvink als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Spitsstaartamadine als kooivogel
### Geschiktheid als huisdier

De spitsstaartamadine is een temperamentvolle vogel, die niet geschikt is om samen met kleinere vogels in een volière gehouden te worden. Ook soortgenoten onder elkaar kunnen behoorlijk agressief zijn. Eén paartje is goed te doen, maar met verwante soorten zoals de gordelgrasvink en de maskeramadine kunnen ze ook niet samen in één volière.

### Verzorging

Deze vogel kan in Nederland gehouden worden in een flinke kooi of volière, maar moet 's winters in een vorstvrije ruimte verblijven. Zijn voedsel moet bestaan uit een zaadmengsel voor vinken, groenvoer en levende miereneieren. Daarbij moet water, grit en maagkiezel altijd ter beschikking staan.
* 1 2 (en) Spitsstaartamadine op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
# Sphenia coreanica

Sphenia coreanica is een tweekleppigensoort uit de familie van de Myidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Habe.
# Sphenia fragilis

Sphenia fragilis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Myidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door H. Adams & A. Adams.
# Henri van der Wyck

Jhr. dr. Henri Wolter Matheus van der Wyck (Bilthoven, 4 juni 1927 - Doorn, 14 oktober 2001) was een Nederlands kunsthistoricus die bekend is geworden vanwege zijn pioniersarbeid inzake de geschiedenis van Nederlandse buitenplaatsen.

## Familie

Van der Wyck was lid van de adellijke familie Van der Wyck en was een zoon en enig kind van jhr. Frederik Theodorus van der Wyck (1884-1961) en Jacoba Ursula de Kempenaer (1888-1988), telg uit het geslacht De Kempenaer. Hij bleef ongehuwd.

## Leven en werk

In 1974 promoveerde Van der Wyck op de dissertatie De Nederlandse buitenplaats. Aspecten van ontwikkeling, bescherming en herstel. Deze dissertatie was een bundeling van eerder verschenen tijdschriftpublicaties. Al in 1963 publiceerde Van der Wyck over een buitenplaats, namelijk over De Voorst. Zijn leven lang zou Van der Wyck over buitenplaatsen publiceren.
Van der Wyck was de eerste in Nederland die in zijn definitie van buitenplaats het geheel van huis, tuin en /of landgoed begreep, in plaats van elk onderdeel als een losstaand element te behandelen. Na zijn proefschrift werd het gemeengoed om landgoederen inclusief hun huizen of kastelen als een geheel te beschouwen, en zo nodig als geheel te beschermen.
Tot 1975 werkte Van der Wyck bij de Rijksdienst voor de Monumentenzorg. Daarna gaf hij vele publicaties uit, geregeld in samenwerking met de Stichting "Nederlandse Buitenplaatsen en Historische Landschappen". In 1983 begon hij met het publiceren van een reeks regionale atlassen van buitenplaatsen, waarbij een tekstdeel vergezeld ging van een deel met illustraties, facsimiles van atlaskaarten en van tientallen afbeeldingen van kastelen en buitenplaatsen zoals die in de loop der eeuwen gepubliceerd of gemaakt waren. Van de geplande zeven delen zijn alleen de delen Overijssel en het illustratiedeel van De Veluwe verschenen.

### Nalatenschap

Na het overlijden van Van der Wyck werd de Stichting Van der Wyck-de Kempenaer opgericht. Vanwege deze stichting werd in 2012 de Bijzondere leerstoel Historische Buitenplaatsen en Landgoederen ingesteld aan de Rijksuniversiteit Groningen; de eerste bijzonder hoogleraar was prof. dr. Y.B. Kuiper die zijn ambt op 20 november 2012 aanvaardde.
# Heliura nathalan

Heliura nathalan is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Schaus.
# Heliura perexcavatum

Heliura perexcavatum is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Rothschild.
# Heliura mimula

Heliura mimula is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Draudt.
# Spintkevers

De spintkevers (Scolytus) zijn een geslacht van kevers uit de familie snuitkevers. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1762 gepubliceerd door Étienne Louis Geoffroy.

## Soorten

* Scolytus abaensis
* Scolytus amygdali
* Scolytus angustatus Browne, 1970
* Scolytus aomoriensis
* Scolytus aratus
* Scolytus azerbaidzhanicus
* Scolytus betulae
* Scolytus butovitschi
* Scolytus carpini (Ratzeburg, 1837)
* Scolytus carveli Petrov & Mandelshtam, 2010
* Scolytus chelogaster
* Scolytus chikisanii
* Scolytus claviger
* Scolytus dahuricus
* Scolytus ecksteini
* Scolytus eichhoffi
* Scolytus ellipticus
* Scolytus ensifer
* Scolytus esuriens
* Scolytus fagi Walsh, 1867
* Scolytus fasciatus
* Scolytus frontalis
* Scolytus gretschkini
* Scolytus intricatus (Ratzeburg, 1837) – Eikenspintkever
* Scolytus jakobsoni
* Scolytus japonicus
* Scolytus jaroschewskii
* Scolytus kashmirensis
* Scolytus kirschii
* Scolytus kirshii
* Scolytus koenigi
* Scolytus koltzei
* Scolytus kononovi
* Scolytus kozikowskii
* Scolytus laevis
* Scolytus lindemani Petrov & Mandelshtam, 2010
* Scolytus major
* Scolytus mali (Bechstein & Scharfenberg, 1805) – Appelspintkever
* Scolytus morawitzi
* Scolytus mozolevskae Petrov & Mandelshtam, 2010
* Scolytus multistriatus (Marsham, 1802) – Kleine iepenspintkever
* Scolytus nakanei
* Scolytus nitidus
* Scolytus numidicus
* Scolytus nunbergi
* Scolytus orientalis
* Scolytus parviclaviger
* Scolytus pilosus
* Scolytus pomi
* Scolytus pubescens
* Scolytus pygmaeus (Fabricius, 1787) – Dwergiepenspintkkever
* Scolytus querci
* Scolytus rabaglii Smith & Cognato, 2013
* Scolytus ratzeburgii Janson, 1856 – Grote berkenspintkever
* Scolytus rugulosus (Müller, 1818) – Kleine vruchtboomspintkever
* Scolytus schevyrewi Semenov, 1902
* Scolytus scolytus (Fabricius, 1775) – Grote iepenspintkever
* Scolytus semenovi
* Scolytus shanhaiensis
* Scolytus sinopiceus
* Scolytus squamosus
* Scolytus stepheni Mandelshtam & Petrov, 2010
* Scolytus sulcifrons
* Scolytus tadzhikistanicus
* Scolytus triarmatus
* Scolytus trispinosus
* Scolytus vagabundus Petrov & Mandelshtam, 2010
* Scolytus varshalovitchi
* Scolytus ventrosus
* Scolytus woodi Petrov & Mandelshtam, 2010
* Scolytus yablonianus
* Scolytus zaitzevi
# Sportfederatie Actief

Sportfederatie Actief is een vereniging van verschillende sporten in Eelde en Paterswolde. Onder de Sportfederatie Actief vallen de sporten: voetbal, handbal, judo, volleybal, tafeltennis, gymnastiek, turnen, zwemmen en trampolinespringen. De federatie is opgericht op 27 september 1927. De sportfederatie is aangesloten bij de KNVB, KNGB, NHV, NeVoBo, KNZB, judobond en de NTTB. Ook heeft de sportfederatie haar eigen blad, genaamd de Activiteiten.
# Spoorwegpoort (Kaliningrad)

Spoorwegpoort (Duits: Eisenbahn Tohr, Russisch: Железнодорожные ворота, Zjeleznodorozjnyje vorota) is een van de zeven bewaard gebleven stadspoorten van de Russische stad Kaliningrad (het voormalige Pruisische Koningsbergen). De poort bevindt zich letterlijk onder de Gvardejskij prospekt in de nabijheid van het Monument van de 1200 gardesoldaten. De poort is gebouwd in sobere neogotische stijl en heeft twee portalen met spitsbogen.
De poort werd gebouwd tussen 1866 en 1869 als een deel van de stadsomwalling die op dat moment gemoderniseerd werd. De poort diende voor de spoorlijn van Koningsbergen naar Pillau (nu Baltijsk). De poort werd gebouwd naar het ontwerp van de Pruisische generaal en vestingsbouwkundige Ernst Ludwig von Aster, die ook de plannen voor de Koningsbergse stadsomwalling in zijn geheel opgesteld had.
Aan het begin van de 20e eeuw werden de stadswallen van Koningsbergen gedeclasseerd en grotendeels ontmanteld. Het gedeelte van de stadsvallen in de buurt van de Spoorwegpoort werd echter gebruikt om een nieuwe straat aan te leggen, de Deutschordenring (huidige Gvardejskij prospekt). Daardoor is de poort letterlijk onder de rijbaan komen te liggen, en lijkt het nu eerder op een tunnel dan op een poortgebouw.
Na de Tweede Wereldoorlog werd de oude spoorlijn naar Pillau binnen Kaliningrad verlegd, zodat het traject dat door de poort liep, niet meer bereden werd. Toch bleven de sporen nog tot in de late jaren negentig liggen. Later zijn ze door een wandelpad vervangen.