OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Psalm 14 en 53

Psalm 14 en 53 zijn psalmen uit het bijbelboek Psalmen. De psalmen zijn bijna gelijk aan elkaar en beide zijn een psalm van David. Beide hebben de beginregel "De dwaas zegt in zijn hart: 'Er is geen God!'".

## Vergelijking

Volgens N.A. van Uchelen krijgt Psalm 53 - ondanks de haast woordelijke gelijkluidendheid - toch een geheel andere betekenis door enkele afwijkingen in vers 5 en 6. Daarom is - volgens hem - de ene psalm niet te beschouwen als de verbeterde uitgave van de andere. Elk lied is een nieuw maaksel met een eigen aard en eigen zegging.

## Nieuwe Testament

Vers 1-3 worden in Romeinen 3:10-12 geciteerd.

## Muziek

In het kader van het project 150 Psalms van het Festival Oude Muziek componeerde in 2017 de Amerikaans-Arabische componist Mohammed Fairouz nieuw koorwerk in opdracht van het Nederlands Kamerkoor, vanwege het 80-jarig bestaan van het koor. Volgens de componist zegt de eerste regel van deze psalm dat God neerkijkt op aarde en ziet dat de mensheid naar eigen goeddunken maar wat aan rotzooit. Het kwaad heeft vrij spel. Verderop in de psalm: 'Is er op aarde geen spoor van inzicht meer bij hen die in het kwaad behagen vinden?' De tekst mag dan zo'n tweeduizend jaar oud zijn, hij is volgens Fairouz nog 100 procent van toepassing op deze tijd.
* ↑ N. A. van Uchelen (1971-). Psalmen.. Callenbach, Nijkerk,, pp. 88. ISBN 90-266-0708-3.
* ↑ Psalm 14 lijkt voor deze tijd geschreven te zijn, meent deze componist, de Volkskrant, Nell Westerlaken, 30 augustus 2017 2:00. Geraadpleegd 26 augustus 2018.
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 · 44 · 45 · 46 · 47 · 48 · 49 · 50 · 51 · 52 · 53 · 54 · 55 · 56 · 57 · 58 · 59 · 60 · 61 · 62 · 63 · 64 · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 · 70 · 71 · 72 · 73 · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 · 82 · 83 · 84 · 85 · 86 · 87 · 88 · 89 · 90 · 91 · 92 · 93 · 94 · 95 · 96 · 97 · 98 · 99 · 100 · 101 · 102 · 103 · 104 · 105 · 106 · 107 · 108 · 109 · 110 · 111 · 112 · 113 · 114 · 115 · 116 · 117 · 118 · 119 · 120 · 121 · 122 · 123 · 124 · 125 · 126 · 127 · 128 · 129 · 130 · 131 · 132 · 133 · 134 · 135 · 136 · 137 · 138 · 139 · 140 · 141 · 142 · 143 · 144 · 145 · 146 · 147 · 148 · 149 · 150 · 151
# Psalm 130

Psalm 130 is een psalm uit Psalmen in de Hebreeuwse Bijbel (in de Griekse Septuagint en de Latijnse Vulgaat Psalm 129). De psalm is ook wel bekend onder de aanhef De profundis, "(van)uit de diepten" en is een smeekbede van de mens tot God. Het is een van de bedevaartspsalmen en boetepsalmen.
In de Rooms-Katholieke traditie wordt deze psalm vaak gebeden voor een overledene en de aanhef ervan wordt vaak gebruikt als epitaaf.

## Muziek

Psalm 130 is meermaals in het Nederlands berijmd op de melodieën van het Geneefs Psalter (Psalmberijming van 1773, berijming van 1967, De Nieuwe Psalmberijming).
De psalm is vaak door componisten op muziek gezet, bijvoorbeeld door Josquin Desprez, Orlandus Lassus, Jan Pieterszoon Sweelinck, Johann Sebastian Bach, Felix Mendelssohn Bartholdy, Franz Liszt (als 'instrumentale psalm'), Edward Elgar, Charles Hubert Parry, Mikalojus Konstantinas Čiurlionis, Marcel Dupré, Arnold Schönberg, Arthur Honegger (ondertitel van het tweede deel van zijn derde symfonie Liturgique), Lili Boulanger en Arvo Pärt.
Marcel Koning en Luca Genta hebben voor de Nederlandse christelijke band Sela de Psalm 130:5-6 - in de vertaling van de Nieuwe Bijbelvertaling - op melodie gezet. Het lied heet 'Verwachten'. Psalmen voor Nu bracht Psalm 130 onder de titel 'Uit De Diepte Roep Ik U'. De tekst is van Rien van den Berg (1970) en de muziek is van Sergej Visser (1972). Deze uitvoering is ook in diverse andere muziekbundels opgenomen, zoals het Nieuwe Liedboek en Op Toonhoogte van de HGJB. The Psalm Project kwam met een weer andere melodie en tekst tot het lied met de titel 'Red Mij Heer'.

## Literatuur

De dramatische, postuum gepubliceerde brief van Oscar Wilde heet De Profundis.
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 · 44 · 45 · 46 · 47 · 48 · 49 · 50 · 51 · 52 · 53 · 54 · 55 · 56 · 57 · 58 · 59 · 60 · 61 · 62 · 63 · 64 · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 · 70 · 71 · 72 · 73 · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 · 82 · 83 · 84 · 85 · 86 · 87 · 88 · 89 · 90 · 91 · 92 · 93 · 94 · 95 · 96 · 97 · 98 · 99 · 100 · 101 · 102 · 103 · 104 · 105 · 106 · 107 · 108 · 109 · 110 · 111 · 112 · 113 · 114 · 115 · 116 · 117 · 118 · 119 · 120 · 121 · 122 · 123 · 124 · 125 · 126 · 127 · 128 · 129 · 130 · 131 · 132 · 133 · 134 · 135 · 136 · 137 · 138 · 139 · 140 · 141 · 142 · 143 · 144 · 145 · 146 · 147 · 148 · 149 · 150 · 151
# Electric day

Electric day is het debuutalbum van de Duitse band You.
Hanten en Meskes ontmoetten elkaar tijdens een bezoek aan het Krefeld Haus Lange Museum alwaar werken van Meskes worden tentoongesteld. Hanten maakt dan nog deel uit van Brüker & Hanten, een synthesizerbandje. Twee jaar later is Hanten solo bezig, dan wel werkte hij samen met Klaus Schulze. Om zijn muziek meer "body" te geven schakelde hij gitarist Uli Weber in. De twee beginnen opnamen in West-Berlijn. De geluidsstudio is van Peter Baumann (ex-lid van Tangerine Dream). Tegelijkertijd begon Harald Grosskopf de opnamen voor zijn studioalbum Synthesist. Onder aanvoering van muziekproducent Conny Plank worden beide groepen bijeengebracht. In de geluidsstudio in Krefeld werd eerst gewerkt aan Synthesist en vervolgens werd Electric day opgenomen. Detail daarbij is dat het gebruikte opname-apparaat een Revox A77 basis heeft met ITAM 805 opnamekoppen. Dat apparaat deed eerder dienst bij Schulze en Tangerine Dream. Inmiddels heeft Meskes zich bij You gevoegd en de opnamen uit Krefeld worden gebracht naar Grosskopf die de productie zou gaan doen.
De muziek is sterk gelieerd aan die van Tangerine Dream, toen toch de belangrijkste band binnen de stroming elektronische muziek in de Berlijnse School. Er wordt dus veelvuldig gespeeld met een sequencer met daarboven een melodielijn. Af en toe waagt You zich aan experimenten, zowel qua muziek als titel, zoals op de laatste track Yousless ("useless").
De platenhoes is een ontwerp van Meskes.

## Musici

* Udo Hanten – programeerwerk
* Albin Meskes – synthesizers, sequencer
* Ulrich Weber – gitaar, gongs
* Lhan Gopal – slagwerk, elektronisch slagwerk

## Muziek

Het oorspronkelijke album bevatte uitsluitend de tracks 1-7.
* het album
# Pseudambasia indentata

Pseudambasia indentata is een vlokreeftensoort uit de familie van de Lysianassidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Ledoyer.
# Pseudamatonga carinicrus

Pseudamatonga carinicrus is een rechtvleugelig insect uit de familie Euschmidtiidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Schulthess Schindler.
# Pseudambassis

Pseudambassis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van Aziatische glasbaarzen (Ambassidae).

## Soorten

* Pseudambassis baculis (Hamilton, 1822)
* Pseudambassis roberti Datta & Chaudhuri, 1993
* ↑ (en) Pseudambassis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Pseudaphanostoma psammophilum

Pseudaphanostoma psammophilum is een worm uit de familie Isodiametridae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Pseudaphanostoma psammophilum werd in 1968 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Dörjes.
# Pseudaphanostoma variabilis

Pseudaphanostoma variabilis is een worm uit de familie Isodiametridae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Pseudaphanostoma variabilis werd in 1946 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Westblad.
# Psaenythia improvida

Psaenythia improvida is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Holmberg.
# Psaenythia magnifica

Psaenythia magnifica is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Holmberg.
# Pseudocobelura prolixa

Pseudocobelura prolixa is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Bates.
# Electrophaes euryleuca

Electrophaes euryleuca is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Prout.
# Electrophaes fulgidaria

Electrophaes fulgidaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Leech.
# Endoxyla mackeri

Endoxyla mackeri is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). Deze soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven als Xyleutes mackeri door Charles Oberthür in een publicatie uit 1916.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Endoxyla leucomochla

Endoxyla leucomochla is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1915 door Alfred Jefferis Turner.
De soort komt voor in Australië (West-Australië, Victoria).
# Endoxyla macleayi

Endoxyla macleayi is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). Deze soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven als Eudoxyla macleayi door Walter Wilson Froggatt in een publicatie uit 1894.
De spanwijdte varieert van 15,5 tot 27 centimeter.
De soort komt voor in Australië (Queensland en New South Wales).
De rups van deze soort leeft in de bast van Eucalyptus tereticornis (Myrtaceae).
* Markku Savela. Cossulus mucosus (Christoph, 1884) nic.funet.fi. Geraadpleegd op 2-3-2023.
* (en) Don Herbison-Evans & Stella Crossley. Endoxyla macleayi Froggatt, 1894. Australian Caterpillars and their Butterflies and Moths. Geraadpleegd op 2-3-2023.
# Pseudomesauletes sitschuanensis

Pseudomesauletes sitschuanensis is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Legalov.
# Pseudomesauletes solitus

Pseudomesauletes solitus is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Legalov.
# Protolechia erudita

Protolechia erudita is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Meyrick.
# Protolechia frugalis

Protolechia frugalis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Meyrick.
# Enhydrosoma gerlachi

Enhydrosoma gerlachi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cletodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Jakobi.
# Enhydrosoma littorale

Enhydrosoma littorale is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cletodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Wells.
# Emsfors

Emsfors is een plaats in de gemeente Oskarshamn en voor een klein deel in de gemeente Mönsterås in het landschap Småland en de provincie Kalmar län in Zweden. De plaats heeft 353 inwoners (2005) en een oppervlakte van 62 hectare.
# Pseudocalamobius japonica

Pseudocalamobius japonica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Bates.
# Pseudoquasimus arcanus

Pseudoquasimus arcanus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Dolin.
# Pseudosaprosites deplanatus

Pseudosaprosites deplanatus is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Balthasar.
# Pseudotrigonidium signficatum

Pseudotrigonidium signficatum is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Gorochov.
# Enosteoides melissa

Enosteoides melissa is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Miyake.
# Enosis immaculata

Enosis immaculata is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Hewitson.
# Engelram VI van Coucy

Engelram VI van Coucy (Frans: Enguerrand VI de Coucy) (circa 1313 - 1346) was van 1335 tot aan zijn dood heer van Coucy. Hij behoorde tot het huis Gent.

## Levensloop

Engelram VI was de zoon van heer Willem van Coucy en diens echtgenote Isabella van Châtillon, dochter van graaf Gwijde IV van Saint-Pol. In 1335 volgde hij zijn vader op als heer van Coucy, Marle, La Fère, Oisy en Havrincourt.
Op vraag van koning Filips VI van Frankrijk huwde Engelram in november 1338 met Catharina (1320-1349), dochter van hertog Leopold I van Oostenrijk. Dit huwelijk kaderde in de alliantiepolitiek van Filips VI, die in de in 1337 uitgebroken Honderdjarige Oorlog tegen Engeland bondgenoten zocht onder de Duitse vorsten.
In 1339 belegerden de Engelsen onder Sir John Chandos de burcht van Oisy, die echter door Engelrams troepen succesvol verdedigd werd. Het jaar nadien verdedigde hij met de Franse koninklijke troepen succesvol de stad Doornik. In 1346 nam hij deel aan de veldtocht van hertog Jan van Normandië in Guyenne. Hetzelfde jaar viel hij in de strijd, vermoedelijk in de schermutselingen voor of tijdens de Slag bij Crécy zelf. Hij werd bijgezet in het klooster van Ourscamp en als graaf van Coucy opgevolgd door zijn minderjarige zoon Engelram VII. Engelram VI was de zoon van heer Willem van Coucy en diens echtgenote Isabella van Châtillon, dochter van graaf Gwijde IV van Saint-Pol. In 1335 volgde hij zijn vader op als heer van Coucy, Marle, La Fère, Oisy en Havrincourt.

## Nakomelingen

Engelram VI en zijn echtgenote Catharina kregen volgende kinderen:
* Engelram VII (1340-1397), heer van Coucy en graaf van Soissons
* Johanna, huwde rond 1365 met Karel van Châtillon, kamerheer van koning Karel VI van Frankrijk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Enguerrand VI. de Coucy op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Enrique Ponce

Enrique Ponce Martínez (Chiva (Valencia), 8 december 1971) is een Spaanse matador.
Hij debuteerde als zestienjarige in de arena van Castellón en werd op 16 maart 1990 in de arena van Valencia gepromoveerd tot Matador de Toros. Bij zijn promotie was Jose Miguel Arroyo 'Joselito' de Padrino en fungeerde Miguel Baez 'Litri' als getuige. De stieren waren afkomstig van de Portugese stierenfokker Joao Moura. De promotie van Ponce werd op 30 september 1990 in Madrid bevestigd door Rafael de Paula, met Luis Francisco Esplá als getuige. Ditmaal kwamen de stieren van de fokkerij Viuda de Diego Garrido. Ponce werd tweemaal in triomf op de schouders de ring van Madrid uitgedragen en liet een dertigtal stieren in leven.
# Heupkom

De heupkom of acetabulum ossis ilium, kort acetabulum, is de komvormige gewrichtsholte aan de zijkant van het heupbeen, waarin normaal de kop van het dijbeen ronddraait. Het is de kom van het heupgewricht. Het zitbeen, darmbeen en schaambeen vormen samen het heupbeen en de heupkom. De vorm van de heupkom wordt erdoor bepaald, dat het heupgewricht een kogelgewricht is.
De kop van het dijbeen kan bij ziekten als artrose niet vrij in de heupkom bewegen doordat het kraakbeen is verdwenen en er misvormingen zijn opgetreden. Dit veroorzaakt pijn en bemoeilijkt het lopen. Bij heupvervangende operaties wordt de heupkom, de heupkop, of allebei vervangen. Men spreekt in het laatste geval van een totale heup.
De naam acetabulum is afgeleid van het Latijnse acetum voor azijn en bulla, vat, omdat de kom in vorm zou lijken op een klein azijnvaatje zoals de Romeinen gebruikten.
# Hisaja Hara

Hisaji Hara (Japans: 原久路) (Tokio, 1964) is een bekend Japans kunstfotograaf.
Hij studeerde aan de Musashino Art University of Art and Design. In 1993 emigreerde hij naar de Verenigde Staten van Amerika.
Hij werkte voor documentaires over onder meer Hillary Clinton en de Dalai Lama.
Hij vermeldt uitdrukkelijk de invloeden van Andrej Tarkovsky in zijn werk.
# Hilara albanica

Hilara albanica is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Engel.
# Hilara albipennis

Hilara albipennis is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door von Roser.
# Hideaway (Sailor)

Hideaway is het vijfde studioalbum van de Britse muziekgroep Sailor. De groep week steeds meer af van het originele concept, maar bleef hangen in zeemansteksten alhoewel het meer neigde naar een poging tot serieuzere popmuziek.
Het zou het laatste muziekalbum zijn in de ooit zo populaire samenstelling van de band. Na dit album hield de band met een laatste optreden op 17 juni 1978 op te bestaan. De band dook zonder Kajanus de studio in en kwam met Dressed for Drowning. Pas veel later (1989) kwam onderstaand kwartet weer bij elkaar en kwam met het album Sailor 1991 met de single La Cumbia.

## Musici

* Georg Kajanus - zang en gitaar
* Phil Pickett – zang, basgitaar, synthesizer
* Henry Marsh – zang, accordeon, synthesizer
* Grant Serpell – zang, slagwerk, percussie

## Composities

Het is het eerste album waarbij alle vier de leden muziek aanleverden:
* Give me Shakespeare (Kajanus)
* Stay the night (Marsh, Serpell)
* Stranger in Paris (Pickett)
* Ashes and diamonds (Kajanus)
* Jamaica girl (Marsh, Serpell)
* One life one love one day (Pickett)
* When it hurts you (Kajanus)
* Pyjama party (Pickett)
* I wish I had a way with women (Marsh, Serpell)
* Machines (Kajanus)
* All I need is a girl (extra op cd) (Kajanus)
* Give me Shakespeare (singleversie)(idem) (Kajanus)
* The runaway (idem) (Kajanus)

## Singles

De volgende tracks belandden op een single:
* Give me Shakespeare / I wish
* All I need is a girl / Copacabana
* The Runaway / Put your mouth where the money is
* Stay the night / Pyjama party
* Stranger in Paris / Jamaica girl.
Geen van de singles werd een succes in Nederland.
# Herzegovina

Herzegovina (Bosnisch/Kroatisch: Hercegovina; Servisch: Херцеговина) is een streek op de Balkan die het zuiden van Bosnië en Herzegovina beslaat. Het is een bergachtig gebied, dat grotendeels bestaat uit het stroomgebied van de rivier de Neretva. Herzegovina is geen bestuurlijke eenheid en de noordgrens laat zich niet exact bepalen.

## Geografie

Herzegovina ligt in de Dinarische Alpen en wordt gekenmerkt door uitgestrekte karstlandschappen. Het hoogste punt is de Maglić (2386m) op de grens met Montenegro. De belangrijkste stad in het gebied is Mostar, gelegen aan de Neretva en beroemd om zijn Oude Brug. In Herzegovina liggen ook het havenplaatsje Neum, dat de enige verbinding van Bosnië en Herzegovina naar de zee vormt, en de belangrijke katholieke bedevaartsplaats Međugorje.
Herzegovina heeft een Middellandse Zeeklimaat met warme zomers en milde winters, dat in grote lijnen overeenkomt met de Kroatische kust, Italië en Spanje.

## Taal

De meeste mensen in Herzegovina spreken het Štokavische dialect van het Servo-Kroatisch. Ze hanteren overwegend het Latijnse alfabet. Tegenwoordig wordt er in het gebied zelf vaak een onderscheid gemaakt tussen Servisch, Kroatisch en Bosnisch, de taalvariant die door de Bosniakken gesproken wordt.

## De oorlog

De Bosnische Burgeroorlog, die duurde van 1992 tot 1995, heeft ook in Herzegovina zijn sporen achtergelaten. Al is in Herzegovina lang niet zoveel gevochten als in het gebied rondom Sarajevo of Banja Luka, de littekens zijn nog steeds te zien. Veel gebouwen zijn verwoest en enkele dorpen zijn zo goed als onbewoond. De bekende Oude Brug van Mostar (Stari Most) werd eveneens verwoest en in 2001 herbouwd.

## Fotogalerij

* Rotsformatie "Hajdučka vrata" op Čvrsnica
* De "Oude Brug" ("Stari most") in Mostar, herbouwd in 2004.
* Neum en de kust van Herzegovina.
* Počitelj, Oude stad
* Rama meer in Prozor-Rama
* Međugorje
* Blidinje meer
* Trebinje
* Neretva Rivier Mostar, 2004
* Bileća meer
* Čvrsnica
# Herzenbergiet

Het mineraal herzenbergiet is een lood-tin-sulfide met de chemische formule (Sn,Pb)SnS$_2$. In zijn geïdealiseerde vorm is de chemische formule van herzenbergiet SnS: zonder substitutie van tin door lood. Het mineraal vormt een mengreeks met tealliet (PbSnS$_2$), waarin een op de twee tinatomen vervangen is door een loodatoom.

## Eigenschappen

Het grijze tot zwarte herzenbergiet heeft een metaalglans en een bruinzwarte streepkleur. Het kristalstelsel is orthorombisch-dipyramidaal en de splijting is goed langs kristalvlak [010]. De gemiddelde dichtheid is 5,197 en de hardheid is 2.

## Naam

Herzenbergiet is vernoemd naar de Duitse geoloog Roberto Herzenberg. Herzenberg was in de eerste helft van de twintigste eeuw hoofd van de laboratoria voor de analyse van ertsen, van Moritz Hochschild, in het Boliviaanse departement Oruro.
Aanvankelijk noemde Herzenberg het mineraal ‘’kolbeckine’’; maar naderhand kreeg het zijn huidige naam.

## Voorkomen

Herzenbergiet komt voor in hydrothermale aders, rijk aan tin. Herzenbergietkristallen ontstaan pas nadat cassiteriet uitgekristaliseerd is. Occasioneel is tealliet een belangrijk tinerts.
De typelocatie van herzenbergiet is de Maria-Teresa-mijn in Huari in het Boliviaanse departement Oruro.