OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Manbuta aberrans

Manbuta aberrans is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Schaus.
# Manon Lescaut

Manon Lescaut kan verwijzen naar:
* Manon Lescaut (roman), Franse roman van Antoine François Prévost
* Manon Lescaut (Puccini), opera van Puccini, gebaseerd op deze roman
* Manon Lescaut (Auver), een opera van Daniel Auber
* Manon (opera), een opera van Jules Massenet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Manon Lescaut en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Magava

Magava is een geslacht van vlinders van de familie tandvlinders (Notodontidae).

## Soorten

* M. forensis Schaus, 1920
* M. marginata Schaus, 1901
* M. multilinea Walker, 1865
# Magazijn

Magazijn kan verwijzen naar:
* Magazijn (opslagplaats), een opslagplaats voor te leveren of te gebruiken goederen
* Magazijn (wapen), de ruimte in een vuurwapen waarin enige patronen gelijktijdig kunnen worden opgeborgen
* Magazijn de Bijenkorf, een warenhuisketen in Nederland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Magazijn en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mangaldan

Mangaldan is een gemeente in de Filipijnse provincie Pangasinan op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 90 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Mangaldan is onderverdeeld in de volgende 30 barangays:
| Alitaya Amansabina Anolid Banaoang Bantayan Bari Bateng Buenlag David Embarcadero (ook wel: Imbarcadero) Gueguesangen Guesang Guiguilonen Guilig Inlambo | Lanas Landas Maasin Macayug Malabago Navaluan Nibaliw Osiem Palua Poblacion Pogo Salaan Salay Tebag Talogtog |

## Demografie

Mangaldan had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 90.391 mensen. Dit zijn 8.249 mensen (10,0%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,33%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%).
# Mangalesa

Mangalesa was heerser van 597 tot 609 van de Chalukyadynastie in de Dekan in Midden-India.
Mangalesa was zoon van Pulakesin I, de stichter van de dynastie en de (half)broer van de vorige heerser Kirtivarman I. Toen zijn broer stierf was zijn zoon Pulakeshin II nog te jong om te regeren. Na verloop van tijd had Mangalesa de ambitie om zijn eigen zoon op de troon te zetten. Eenmaal volwassen verzamelde Pulakeshin II een leger en verdreef zijn oom van de troon.
Mangalesa was een vaishnava, een aanbidder van de godheid Vishnu, maar hij stond open voor andere stromingen in het hindoeïsme.
Tijdens zijn regeerperiode werd het rijk aanzienlijk uitgebreid. Hij versloeg de Kalachuridynastie en veroverde Maharashtra.
# Magelona japonica

Magelona japonica is een borstelworm uit de familie Magelonidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Magelona japonica werd in 1937 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Okuda.
# Manuel Bilches

Manuel Reinaldo Bilches (25 mei 1957) is een Argentijns voetbaltrainer. Van 2011 tot 2012 was hij trainer van het Curaçaos voetbalelftal. Daarvoor was hij onder andere trainer van de Indonesische club PSM Makassar (2006) en het nationale elftal van Belize (1999-2001).
# Manuel Blasco de Nebra

Manuel Blasco de Nebra (Sevilla, 2 mei 1750 – aldaar, 12 september 1784) was een Spaanse klavierspeler en componist. Zijn vader was organist aan de kathedraal van Sevilla. Manuel werd assistent-organist van zijn vader en volgde hem op in 1778. Hij componeerde zelf 172 stukken, maar slechts een dertigtal daarvan zijn bewaard gebleven. Het zijn allen composities voor klavier (klavecimbel of pianoforte): sonates en pastorelas. Manuscripten van zijn hand zijn bewaard in het klooster Convento de la Encarnación in Osuna, het Santa Clara-klooster van Sevilla en het klooster van Montserrat. In de Library of Congress wordt een eerste druk bewaard van een bundel met zes sonates uit 1780.
De Spaanse pianist Pedro Casals behaalde aan de Autonome Universiteit van Madrid een doctoraat met een studie over Manuel Blasco de Nebra en heeft alle klaviersonates van de componist op cd uitgebracht.

## Discografie

* Piano Sonatas, Javier Perianes, Harmonia Mundi (2010)
* Sonates en pastorelas, Carole Cerasi, Metronome (2003)
* Complete keyboard sonatas, 3 vol., Pedro Casals, Naxos (2009 en 2010)
* ↑ Naxos website. Gearchiveerd op 25 september 2020.
* Biblioteca Nacional de España: XX859047
* Bibliothèque nationale de France: cb13953134g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 108979150X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8111 6355
* Library of Congress Control Number: n85237347
* MusicBrainz: eb992924-d133-4eaf-8252-11bc79fd84f2
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987012501825705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 095660739
* SNAC: w6x96w9c
* Système universitaire de documentation: 193462486
* Virtual International Authority File: 32189454
* WorldCat (via VIAF): 32189454
# Manuel Berná García

Manuel Berná García (Albatera, 22 augustus 1915 – 26 januari 2011) was een Spaans componist en dirigent.

## Leven

Berná García studeerde orkestdirectie, compositie en theoretische vakken. Hij werd dirigent van de Banda del Buc-Escola "Juan Sebastian Elcano", de Banda del Regiment d' Infanteria Sevilla n 40 in Cartagena. Verder was hij dirigent van het Orquesta Simfonica de Cartagena en van de Llaureada Banda de Musica del Terç Duc d'Alba II de la Llegio in Ceuta, alsook van het Orquesta Simfonica de Ceuta. Eveneens dirigeerde hij de Banda de Musica de l' Agrupacio d' Infanteria "San Quintin" in Valladolit en het Orquesta Simfonica Vallisoletana alsook het Orquesta Classica de Valladolit.
De befaamde Banda Municipal de Madrid, de Banda Sinfónica "Union Musical" de Lliria, het Symphonieorchester Baden-Baden (Duitsland) en de Banda del Centre Artístic Musical de Bétera heeft hij ook gedirigeerd.
Hij heeft talrijke onderscheidingen en prijzen op zijn naam staan, onder andere Creu de la 1ª Clase del Merit Militar, Creu Blanca d'Africa, Placa, Encomanda i Creu de La Real i Militar Orde de "San Hermenegildo", Membre d'Honor de l'Institut d'Estudis Alacantins. Op het ministerie van landsverdediging was hij Comandant en Cap de la Seccio de Musiques i Bandes. Van het Concurso Nacional de Marchas Procesionales "Ciudad de Orihuela" was hij president.

## Composities
### Werken voor banda (harmonieorkest)

* 1970: Misa legionaria
* 1980: Cristo del Amor
* Imágenes, suite Salzillo (bekrond met "Premio Maestro Villa" in 1974)
** El Ángel
** La Dolorosa
** Los Azotes
** San Juan
* 1995: Dar Riffien
* El novio de la muerte
* Periodista Hipólito
* Españoleando
* Bodas de plata
* Manolo Piné
* Daniel L' Horxater
* Poema sinfónico a Miguel Hernández
* Albatera
* Himno-Marcha de la Hermandad Legionaria
* Las gestas legionarias, poema sinfónico
* Manuel Cascales, paso-doble
* Así es Torrevieja
* Eres Marinerita

## Publicaties

* María Consuelo Giner Tormo en María Teresa Pertusa Rodríguez: MANUEL BERNÁ GARCÍA: VIDA Y OBRA. Ayuntamiento de Albatera (Albatera). 2002. 344 p., ISBN 849234184X.
* ↑ (es) Muere el gran maestro de la música, diarioinformacion.com, 27 januari 2011
* Biblioteca Nacional de España: XX1075323
* Virtual International Authority File: 86706665
* WorldCat (via VIAF): 86706665
# Marathon van Brussel 2006

De marathon van Brussel 2006 vond plaats op zondag 27 augustus 2006. Het was de derde editie van deze marathon.
De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door Steven Kamar uit Bahrein in 2:11.26; bij de vrouwen was de Keniaanse Irene Mogaka de snelste in 2:42.53.
Het evenement werd gesponsord door ING.
In totaal finishten er 823 marathonlopers.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Steven Kamar | BRN | 2:11.26 |
| 2 | Vincent Kiptoo | KEN | 2:15.18 |
| 3 | Rik Ceulemans | BEL | 2:16.39 |
| 4 | Samson Cheboswony | KEN | 2:17.52 |
| 5 | Obed Gisemba | KEN | 2:18.18 |
| 6 | David Njagi | KEN | 2:19.02 |
| 7 | Amos Choge | KEN | 2:19.30 |
| 8 | Wilson Kibet | KEN | 2:20.31 |
| 9 | Gino Van Geyte | BEL | 2:20.47 |
| 10 | Clement Kibor | KEN | 2:22.30 |
| 12 | Oleg Otmakhov | RUS | 2:26.03 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Irene Mogaka | KEN | 2:42.53 |
| 2 | Magali Reymonencq | FRA | 2:50.42 |
| 3 | Lyudmila Afonjushkina | RUS | 2:50.53 |
| 4 | Ann Branch | BEL | 3:19.19 |
| 5 | Caroline Goetghebuer | BEL | 3:23.28 |
* (en) Info op more.arrs.run
* (fr) Uitslagen op www.planete-marathon.fr
2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Margaretha Guidone

Margaretha Guidone (Helmond (?)) is een Belgische huisvrouw en auteur uit Kapellen.
Ze werd bekend in 2005 door haar bewustmakingsacties in verband met het milieu en de opwarming van de aarde. Hierbij mobiliseerde ze verschillende Belgische politici en sprak zelfs in 2006 op de klimaatconferentie in Nairobi te Kenia.

## Levensloop
### Jeugd

Guidone werd geboren als dochter van Nederlandse ouders, die een winkel van gordijnstoffen en decoratiemateriaal in Antwerpen hadden. Haar ouders hadden allebei de Tweede Wereldoorlog van dichtbij meegemaakt en hun trauma's onvermijdelijk doorgegeven in de opvoeding van hun kinderen. Guidone werd grotendeels opgevoed door haar twaalf jaar oudere halfzus wiens vader een Duitse man was uit Dresden. Aanvankelijk wilde ze beeldhouwster worden en trok op 15-jarige leeftijd naar een kunstschool in Oberammergau te Duitsland. Ze won er een prijs met een standbeeld van Jezus, maar zag haar talent meer als een hobby dan een beroep. Na deze opleiding begon ze haar eigen decoratiezaak in Nederland en later in Brasschaat. Hier leerde ze haar huidige man, een Napolitaan, kennen met wie ze trouwde en sinds 1985 in de buurt van Antwerpen woont.

### Activisme

Guidone werd bekend in België nadat ze de milieubewuste film An Inconvenient Truth zag en zo aangegrepen werd dat ze meteen alle grote Belgische politici een mail stuurde om ook de film te bekijken. Federaal minister van Leefmilieu Bruno Toback schonk haar zijn spreektijd voor de klimaatconferentie in Nairobi. Ze sprak daarop de conferentie toe op 15 november 2006. Dit zorgde ervoor dat ze ook buiten België een beetje aandacht trok van de buitenlandse media.
Eind 2006 werd ze lid van de sp.a, nadat ze 1 jaar bij de politieke partij Groen! aangesloten was. Guidone gaf tussendoor ook lezingen over het milieu en publiceerde in 2007 een boek, "De kracht om te veranderen", over haar leven en haar engagement voor een beter milieu. Bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 was ze voor de sp.a in de provincie Antwerpen kandidaat voor de Kamer van volksvertegenwoordigers. Guidone kon haar bekendheid niet verzilveren en werd niet verkozen.
In 2008 kondigde zij haar verhuizing naar Canada aan. Als reden gaf ze aan dat ze de eerste ecologische vluchteling van België was. Het plan ging echter niet door en in 2009 verklaarde ze zelfs niet meer wakker te liggen van de klimaatproblematiek.

### Religieus wereldbeeld

Guidone heeft zich bekeerd tot het boeddhisme. In een interview met het weekblad Humo (03/04/07) verklaarde ze tevens dat ze in reïncarnatie gelooft en "In de kwantumfysica is bewezen dat als je tegen een waterdruppel praat, de watermolecule compleet verandert." In het bewuste artikel staat ook dat ze Deepak Chopra bewondert, een Amerikaans-Indische beoefenaar van ayurveda bij wie ze seminaries gevolgd heeft. Guidone is zelf ook ayurveda gaan studeren in Nederland en had een tijdlang ook een eigen ayurvedisch gezondheidscentrum lopen. Guidone is dan ook voorstander van een samenwerking van hedendaagse geneeskunde en alternatieve therapieën.
# Marietje Witteveen

Marietje Witteveen – huwelijksnaam: Marie ter Spill-Witteveen – (Enschede, 24 mei 1917 – Den Haag, 30 oktober 1999) was schrijfster en illustratrice van kinderboeken.
In 1937 heeft zij haar opleiding aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag afgerond. Ook heeft ze de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers in Amsterdam gedaan. Van 1971-1974 heeft ze nog een opleiding aan de Technische Hogeschool in Delft gevolgd. Zij is lid geweest van de Haagse Kunstkring.
Tussen 1940 en 1950 heeft Witteveen zeven prentenboeken uitgegeven. Het zijn verhaaltjes over kinderen die niet meer zo braaf zijn. In die tijdsgeest bracht zij dat anders dan in andere jeugdliteratuur gebruikelijk was. De prenten zijn van modernistische stijl, zijn kleurrijk en zonder lijntjes voor de contouren omgeven.
Witteveen was getrouwd met een jurist en kreeg twee zonen.

## Boeken

* De gouden haan (1940)
* Ik zie (1942)
* Simone en het zuurtje (1943) (Illustraties)
* Rose Marijke gaat op reis (1945)
* De tuintjes (1950)
* Karel en Mienet (1950) - samen met kunstenaar Eddy Dukkers (1923-1996)
* Karel en Mienet 2 (1950)
Bij Witteveen’s jongste zoon zijn nog enkele bijna voltooide prentenboeken gevonden die in 2015 werden tentoongesteld in Museum Meermanno.
# Marietje Van Wolputte

Maria (Marietje) Van Wolputte (ca. 1952) is een Belgisch bestuurster en politica voor de CVP en diens opvolger CD&V.

## Levensloop

Van Wolputte is voorzitster van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) Kempen.
Ze werd actief bij Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging (KAV) Herentals, tevens was ze een tijdlang OCMW-voorzitster in deze stad. In 1992 werd ze aangesteld als ondervoorzitster van de KAV, een functie die ze uitoefende tot 2000. Na de lokale verkiezingen van 2000 kwam ze als eerste opvolger in de gemeenteraad van Herentals.
In 2007 volgde ze Suzette Verhoeven op als voorzitster van de KAV, een functie die ze uitoefende tot 2011 toen ze werd opgevolgd door Chris Goossens. Momenteel is ze voorzitster van Femma Herentals.
* ↑ VAN DER MEIJDEN Diewer, VAN IMPE Ellen & COLLA Joris; Fiche Femma; ODIS
* ↑ VAN DEN BOSCH Jef; Schepen Ivo Moons verlaat Herentals; Gazet Van Antwerpen; 22 december 2000. Gearchiveerd op 8 april 2019.
* ↑ MARTYNOWSKI Jan; Marietje is voorzitster KAV; Gazet van Antwerpen; 16 oktober 2007. Gearchiveerd op 7 oktober 2018.
* ↑ Oud-senator Suzette Verhoeven gevierd bij KAV; CD&V senaatsfractie; 15 maart 2008
* ↑ Chris Linsen vicevoorzitter van KAV; Internetgazet; 30 september 2011. Gearchiveerd op 7 oktober 2018.
* ↑ Voorstelling Marietje Van Wolputte (Femma); Wereldtals. Gearchiveerd op 8 februari 2023.
# Marathon van Fukuoka 1977

De marathon van Fukuoka 1977 werd gelopen op zondag 4 december 1977. Het was de 31e editie van deze marathon. Aan deze wedstrijd mochten alleen mannelijke elitelopers deelnemen.
De Amerikaan Bill Rodgers kwam als eerste over de finish in 2:10.55.3.

## Uitslagen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Bill Rodgers | USA | 2:10.55,3 |
| 2 | Leonid Mosejev | URS | 2:11.57,0 |
| 3 | Massimo Magnani | ITA | 2:13.04,0 |
| 4 | Tom Fleming | USA | 2:14.26,2 |
| 5 | Toshihiko Seko | JPN | 2:15.00,1 |
| 6 | Mineteru Sakamoto | JPN | 2:15.37,3 |
| 7 | David Cannon | ENG | 2:16.20 |
| 8 | Shigeki Seri | JPN | 2:17.11 |
| 9 | Takeshi So | JPN | 2:17.35 |
| 10 | Gøran Bengtsson | SWE | 2:17.43 |
| 11 | Susumu Sato | JPN | 2:19.14 |
* (en) World Marathon Rankings for 1977 op www.arrs.run
1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
# Maria Margaretha von Wildermeth

Maria Margaretha von Wildermeth (Biel/Bienne, 23 februari 1777 - Bern, 11 maart 1839) was een Zwitserse gouvernante.

## Biografie

Maria Margaretha von Wildermeth was een dochter van Alexander Wildermeth et de Marguerite de Treytorrens. Vanaf 1800 was ze gouvernante van graaf Dönhoff in Berlijn. Vanaf 1805 was ze aan het Pruisische hof de gouvernante van prinses Charlotte van Pruisen, die in 1817 zou huwen met de latere tsaar Nicolaas I van Rusland. Ze vervoegde prinses Charlotte naar Sint-Petersburg, waar ze eredame werd met groot aanzien. Ze werd onderscheiden in de Orde van de Heilige Catharina, waardoor ze een adellijke titel en een pensioen ontving en op burgerlijk vlak op gelijke rang kwam te staan met een generaal op militair vlak.
Na haar terugkeer naar Zwitserland verbleef ze op het familiedomein in Pieterlen. In 1826 reisde ze naar Moskou om er de kroning van tsaar Nicolaas I van Rusland bij te wonen. In 1830 verwierf ze het domein Beaumont in Bern. In die stad werd later ook een straat naar haar vernoemd in de wijk Elfenau, de Wildermettweg.

## Onderscheidingen

* Keizerrijk Rusland: Orde van de Heilige Catharina

## Literatuur

* (fr) Bourquin, W. en Bourquin, M., Biel, stadtgeschichtliches Lexikon, 1999, 488.
# Margaret Scriven

Margaret (Peggy) Scriven (Leeds, 17 augustus 1912 – 25 januari 2001, Haslemere) was een tennisspeelster uit Groot-Brittannië.
Op zeventienjarige leeftijd werd ze Brits juniorenkampioen.
Zij is een van de zes Britse vrouwelijke tennisspeelsters die Roland Garros, destijds Internationaux de France genaamd, heeft gewonnen. Ze was de eerste in 1933 en 1934. Mede hiervoor werd ze opgenomen in de Tennis Hall of Fame. Ook in het dubbelspel en gemengddubbelspel was Scriven succesvol op Roland Garros.
# Mario Ignacio de Veintemilla

Mario Ignacio Francisco Tomás Antonio de Veintemilla y Villacís (Quito, 31 juli 1828 - aldaar, 19 juli 1908) was een Ecuadoraans generaal en politicus.
Ignacio de Veintemilla bereikte in 1860 de rang van kolonel en was van 1865 tot 1867 minister van Oorlog. In maart 1869, na de val van president José Javier Espinosa, werd hij gearresteerd en kregen de personen die hem gevangennamen de opdracht hem onmiddellijk te executeren. Hij wist echter naar Europa te ontkomen.
Generaal Veintemilla werd in 1876 door president Antonio Borrero benoemd tot chef van de generale staf van Ecuador. Hij keerde zich echter tegen de president en op 8 september kwam hij in opstand en werd hij uitgeroepen tot Jefe Supremo (opperste staatschef). Op 19 december 1876 verdreeg hij Borrero en had hij alle macht in handen. Aanvankelijk leek het dat Veintemilla - die bekendstond als gematigd progressief - een liberale koers zou varen, maar hij ontpopte zich snel tot een (conservatief) dictator. De liberale leider, Eloy Alfaro, die na de machtsgreep van Veintemilla naar Ecuador was teruggekeerd, moest opnieuw in ballingschap gaan. Desondanks keerde Eloy Alfaro in 1878 in het geheim naar Ecuador terug en begon een opstand tegen Veintemilla, maar hij werd gevangengenomen en het land uitgezet.
In 1878 werd Veintemilla door het parlement tot president gekozen. Hij paaide het volk met cadeaus en liet liberale leiders arresteren en oppositieleiders vermoorden. In 1882 liep zijn ambtstermijn af. Veintemilla pleegde op 26 maart 1882 een soort staatsgreep: Hij dwong de gemeenteraden van Quito en Guayaquil hem als Jefe Supremo te erkennen. De bange gemeenteraadsleden gingen akkoord. Volgens de gecontroleerde nieuwsvoorziening was "de onmisbare" Veintemilla "spontaan" door de gemeenteraden van Quito en Guayaquil uitegroepen tot Jefe Supremo.
In 1882 keerde Eloy Alfaro opnieuw naar Ecuador terug en begon vanuit de provincies Manabí en Esmeraldas een gewapende opstand. Elders in Ecuador kwamen militairen en oppositieleiders in het geweer tegen Veintemilla. De oppositie, bestaande uit zowel conservatieven en liberalen, begon een mars op Quito. Op 8 januari 1883 arriveerden de revolutionairen in de buitenwijken van de hoofdstad. Er braken bloedige gevechten uit en er vielen veel doden. Veintemilla's kabinetsleden vluchtten uit de hoofdstad en al zijn adviseurs lieten hem in de steek. Veintemilla vluchtte uiteindelijk uit de hoofdstad en probeerde nog zijn macht te herwinnen. Tevergeefs, op 9 juli 1883 trad hij af en vluchtte naar het buitenland en kwam er een einde aan zijn brute dictatuur.

## Trivia

* Men vermoedt dat Veintemilla opdracht gaf tot de vergiftiging van de aartsbisschop van Quito, José Ignacio Checa y Barba. José Ignacio Checa y Barba voerde oppositie tegen het dictatoriale bewind van generaal Veintemilla.
* Hij verbrak hij het concordaat met het Vaticaan en zette alle bisschoppen het land uit. Later tekende hij een nieuw concordaat met het Vaticaan en steunde hij een nieuwe bisschopsbenoeming.
* Veintemilla liet zijn presidentieel salaris van 12.000 pesos verhogen tot 24.000 pesos.
# Mario Jeckle

Mario Jeckle (Krumbach, 25 augustus 1974 - Kirchheim unter Teck, 11 juni 2004) was een Duits informaticus.
Van 1997 tot 2003 studeerde Jeckle aan de Universiteit van Toegepaste Wetenschappen in Augsburg. Na zijn studies gaf hij er les over Java, Java Threads, XML en software engineering. In diezelfde periode werkte hij ook voor het onderzoekscentrum van DaimlerChrysler in Ulm. Hij stond er aan het hoofd van een studiegroep die zich bekommerde om standaardisering en internettechnieken.
In 2003 werd Jeckle professor aan de universiteit van toegepaste wetenschappen in Furtwangen im Schwarzwald. Hij gaf er les over XML, databases, software engineering en "eBusiness".
Jeckle vertegenwoordigde DaimlerChrysler bij het W3C en de OMG. Hij werkte er aan technische standaarden voor onder meer XML en UML 2.0. Begin 2004 was hij lid van de Technical Architecture Group van het World Wide Web Consortium (W3C). Jeckle was tevens auteur en een bekend spreker op conferenties en seminars.
Hij was lid van het Rode Kruis. Op 11 juni 2004 stond hij in de file naar aanleiding van een auto-ongeluk op een Duitse autosnelweg. Hij stapte uit om te helpen, maar een onvoorzichtige chauffeur verloor de controle over het stuur en overreed Jeckle en nog een andere man. Op 18 juni 2004 werd hij in zijn geboorteplaats Krumbach begraven.
# Marilia lateralis

Marilia lateralis is een schietmot uit de familie Odontoceridae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Marius Egnatius

Marius Egnatius was één der belangrijkste leiders van de Italische bondgenoten in de Bondgenotenoorlog die uitbrak in 90 v.Chr.

## Biografie

Hij was zonder twijfel een van de twaalf militaire bevelhebbers, die jaarlijks door de bondgenoten moesten verkozen worden om te dienen onder twee consuls. Titus Livius noemt hem de leider van de Samnieten. Zijn eerste krijgsverrichting waarover wij zijn ingelicht is de inname van Venafrum, waarvan hij zich door verraad meester wist te maken, en waar hij twee cohorten versloeg. Niet lang daarna, tijdens een troepenbeweging op de Mons Massicus, in de buurt van Teanum, kwam hij onverwacht in botsing met het leger van consul Lucius Caesar, dat hij op de vlucht joeg. De Romeinen vluchtten naar Teanum, maar verloren een groot aantal manschappen bij de overtocht van de Savo, waarover slechts één brug was geslagen.
In de loop van het volgende jaar kwam Egnatius om het leven in een gevecht met de Romeinen onder het bevel van de praetores Cosconius en Lucceius.