OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Luca Engstler

Luca Engstler (Wiggensbach, 8 maart 2000) is een Duits autocoureur. Hij is de zoon van eveneens autocoureur Franz Engstler.

## Carrière

Engstler begon zijn autosportcarrière in het karting in 2011 en bleef hier actief tot 2014. Tot zijn hoogtepunten behoorden een tiende plaats in de Mini Max-klasse van de ADAC Rotax Max Challenge in 2011 en een negende plaats in de X30 Junior-klasse van de ADAC Karting Masters in 2014.
In 2015 maakte Engstler de overstap naar het formuleracing, waarbij hij zijn Formule 4-debuut maakte in het ADAC Formule 4-kampioenschap. Hij kwam hier uit voor het team van zijn vader, Engstler Motorsport. Hij kende een moeilijk debuutseizoen, waarin een twaalfde plaats op de Red Bull Ring zijn beste resultaat was. Hierdoor eindigde hij puntloos op de 39$^e$ plaats in het kampioenschap.
In 2016 bleef Engstler actief in de ADAC Formule 4 voor het team van zijn vader. Ditmaal behaalde hij door een negende plaats op de Red Bull Ring zijn enige twee punten van het seizoen, waardoor hij zich verbeterde naar de 26$^e$ plaats in de eindstand.
In 2017 stapte Engstler over naar de touring cars en begon het seizoen in de TCR Middle East Series voor Engstler Motorsport in een Volkswagen Golf GTI TCR. Hij won de seizoensopener op het Dubai Autodrome en behaalde gedurende het seizoen nog twee podiumplaatsen. Hiermee eindigde hij achter Josh Files en Brandon Gdovic op de derde plaats in het klassement met 79 punten. Hierna stapte hij over naar het ADAC TCR Germany Touring Car Championship, waarin hij in dezelfde auto uitkwam. Daarnaast debuteerde hij dat jaar in de TCR International Series bij het Junior Team Engstler tijdens het raceweekend op de Motorsport Arena Oschersleben; hij wist echter in beide races de finish niet te halen.
# Lubuk Kepayang

Lubuk Kepayang kan verwijzen naar:
* Lubuk Kepayang (Merapi Barat), een plaats in Indonesië
* Lubuk Kepayang (Air Hitam), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lubuk Kepayang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lou McGarity

Lou McGarity (Athens (Georgia), 22 juli 1917 – Alexandria (Virginia), 28 augustus 1971) was een Amerikaanse jazzzanger, -violist en -trombonist tijdens de late jaren 1930 en 1940. Nadat hij in het leger had gediend, was hij studiomuzikant in New York die 's nachts in clubs optrad met Eddie Condon en de Lawson/Haggard-band. Hij maakte eind jaren 1960 deel uit van 's werelds grootste jazzband.

## Biografie

Lou McGarity begon zijn carrière bij Ben Bernie (1938/40) en werd bekend als lid van het orkest en sextet van Benny Goodman, waarvan hij in de jaren 1940 lid was. Als solist speelde hij in nummers als Limehouse Blues en If I Had You (1941). Gedurende deze tijd speelde hij ook met Raymond Scott (1942/1943) en Eddie Condon, verder werkte hij als studiomuzikant in New York, zoals in 1944 met de V-Disc All-Stars. In de jaren 1940 en 1950 speelde McGarity met The Metronome All-Stars (1941), Neal Hefti, Cootie Williams, Peanuts Hucko, George Wettling, Max Kaminsky en Muggsy Spanier. McGarity trad ook op als studiomuzikant in de tv-show van Arthur Godfrey (Arthur Godfrey's Talent Scouts). Als lid van het Joe Lipman Orchestra begeleidde hij Charlie Parker bij de opname van I Can't Get Started en What Is This Thing Called Love in februari 1952.
Hij was ook bekend als zanger, bijvoorbeeld met Blues in the Night met het Goodman Sextet in 1941 en als violist in Tennessee Waltz bij Yank Lawson/Bob Haggart. Eind jaren 1950 nam hij onder eigen naam meerdere albums op, zoals Like It Hot (1958) en was hij onder meer een veelgevraagd sessiemuzikant in het orkest van Ray Conniff.
Volgens Jörgensen/Wiedemann wordt zijn spel op de trombone beïnvloed door Jack Teagarden en J.C. Higginbotham.

## Overlijden

Lou McGarity overleed in augustus 1971 op 54-jarige leeftijd.

## Discografie
### Als leader

* 1957: Music from Some Like it Hot (Jubilee Records)
* 1960: Blue Lou (Argo Records)

### Als sideman

Met Kenny Davern
* A Night With Eddie Condon (Arbors Records)
Met Benny Goodman
* Peggy Lee & Benny Goodman: The Complete Recordings (Columbia Records)
Met Urbie Green
* 1956: All About Urbie Green and His Big Band (ABC-Paramount)
Met Bobby Hackett
* 1967: Creole Cookin' (Verve Records)
Met J.J. Johnson
* 1963: J.J.'s Broadway (Verve)
Met Jimmy McPartland
* The Music Man Goes Dixieland (Epic Records)
Met Charlie Parker
* 1954: Big Band (Clef Records)
Met the World's Greatest Jazz Band
* The World's Greatest Jazz Band Volume II (Douglass)
Met Cootie Williams
* 1958: Cootie Williams in Hi-Fi (RCA Victor)

## Literatuur

* Bielefelder Katalog 1988 & 2002
* Richard Cook, Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz Recordings. 8th Edition. Penguin, London 2006, ISBN 0-14-102327-9.
# Ruigrok Hekwerk

Ruigrok Hekwerk is een Nederlands bedrijf dat hekwerken produceert met een hoofdvestiging in Almere.
De voorgeschiedenis van het bedrijf vangt aan in 1846 met de uit Utrecht afkomstige smidsknecht Christiaan Jacob Ruigrok, die bij toeval in een smederij aan de Leidsevaart te Vogelenzang komt te werken.
In 1849 neemt Jacob de smederij over. Het bedrijf groeide en in 1865 had hij, naast zijn zoon Cornelis Ruigrok, reeds vijf knechts in dienst. Nog geen 30 jaar later volgde Cornelis zijn vader op in de smederij en geleidelijk groeide nu de werkplaats uit tot een fabriek voor hek en rasterwerken. Ook de zeven zoons van Cornelis werkten er. Deze namen, na Cornelis' dood in 1908, samen met diens weduwe het bedrijf over. Men voerde reeds grotere opdrachten uit, zoals een hekwerk van 1.089 meter dat het landgoed "De Sterrenburg" te Arnhem omsloot. In 1921, na het overlijden van hun moeder, richtten de twee oudste zoons de firma C.A. Ruigrok en Zoonen op. Het logo werd een woeste stier, in bedwang gehouwen door een Ruigrok-hek. Hierna ging men ook ander werk aannemen, zoals de vervaardiging van grote reclameborden, een fietsenmakerij en een busbedrijf. Deze laatste werd in 1926 verkocht aan een busbedrijf dat reeds actief was in de bollenstreek.
Tijdens de jaren 30 van de 20e eeuw was er voor het bedrijf volop werk, maar de Tweede Wereldoorlog moet een voor het bedrijf moeilijke tijd zijn geweest, al zijn daarvoor weinig bronnen voorhanden. Toen begin 1945 het hele dorp Vogelenzang gedwongen werd ontruimd, daar de Duitsers er een V-1-lanceerinstallatie bouwden, richtte de pastoor een noodkerk in, in de werkplaats van de firma. Nadat de Tweede Wereldoorlog was afgelopen was er een stijgende behoefte aan hekwerk. Aangezien de materialen schaars waren werd er een beroep op legerdumps gedaan. Het bedrijf had toen 30 medewerkers. In 1947 verliet Arie Ruigrok het bedrijf om een fabriek in fietsenstandaarden en tuinmeubelen te beginnen. Ook Gerard Ruigrok verliet in 1955 het bedrijf en startte samen met zijn zoons twee (concurrerende) hekwerkbedrijven.
Ondertussen werd het moederbedrijf geleid door Johannes Cornelis (Jan) Ruigrok, en het heette nu: Ruigrok Hekwerken "De Stier" B.V.. Het groeide naar 60 medewerkers en er kwamen opdrachten voor kazernes en vanaf de jaren 70 van de 20e eeuw werd er ook gewerkt voor de export naar België, Duitsland en het Midden-Oosten. In 1976 verliet de kinderloze Jan Ruigrok het bedrijf en in 1983 overleed hij. Hiermee kwam een einde aan het familiebedrijf. Het bedrijf reorganiseerde en ging zich weer uitsluitend richten op de Nederlandse markt. De hoofdvestiging werd verplaatst naar Almere en het bedrijf ging verder als Ruigrok Nederland.
* ↑ Homepage van de charitatieve instelling van de laatste telg, geraadpleegd 13 juni 2013.
* ↑ HET JAAR 1945 van 1 januari tot 6 mei, 1940-1945.bennebroek.nl, geraadpleegd 134 juni 2013.
# Deletie (taalkunde)

Met deletie wordt het in de spraak weglaten van een of meer klanken bedoeld, die soms nog wel worden geschreven. Als het om klinkers gaat, zijn syncope en apocope mogelijke vormen van deletie. Met betrekking tot medeklinkers kan deletie in de diachrone taalkunde de laatste fase zijn van allerlei processen, bijvoorbeeld een voorafgaande lenitie van plosieven tussen twee klinkers in, iets dat met name in de geschiedenis van de Romaanse talen veel is voorgekomen (de klankverschuivingen in de Germaanse talen zijn voorbeelden van lenitie zonder deletie).
Deletie vindt meestal plaats onder invloed van de fonologische context, en is dus tevens een soort sandhi (in feite de meest verregaande vorm hiervan).
Een voorbeeld van deletie in het Frans is het niet uitspreken van de laatste klank van petit ("klein").
Deletie dient te worden onderscheiden van elisie; dit laatste betreft uitsluitend de eindklank van een woord. Bovendien wordt met elisie meestal geen fonologisch verschijnsel bedoeld maar een stijlfiguur.
# U 616 (Kriegsmarine)

De U-616 was een VIIC-klasse U-boot van de Duitse Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog. De boot stond onder bevel van Oberleutnant Siegfried Koitschka. De U-616 nam deel aan de aanval op konvooi HX-229 vanaf 16 tot 20 maart 1943.

## Geschiedenis

17 maart 1943 - De U-616 pobeerde de colonnes van het konvooi van de voorzijde af binnen te dringen, maar stootte op de enige torpedojager dievan het escorte. Koitschka vuurde van dichtbij vier torpedo's af en dacht dat hij de jager getroffen had, maar de torpedobootjager kon de vier torpedo's ontwijken.

## Gebeurtenis U-616

14 mei 1944 - De U-616 viel het konvooi GUS-39 aan en beschadigde twee geallieerde vrachtschepen, de G.S. Walden en de Fort Fidler. Onmiddellijk begonnen de geallieerde cargovloot een zigzagkoers te varen. Vliegtuigen van vijf squadrons en zeven Amerikaanse torpedobootjagers zetten de jacht in op de U-616 totdat hij vernietigd werd op 17 mei. Deze zeven Amerikaanse jagers waren de USS Nields (DD-616), USS Gleaves (DD-423), USS Ellyson (DD-454), USS Macomb (DD-458), USS Hambleton (DD-455), USS Rodman (DD-456) en USS Emmons (DD-457).
Alleen twee dagen later viel de U-960 de torpedobootjager USS Ellyson aan, nabij Oran. De torpedobootjager had ook overlevenden van de U-616 aan boord. De U-960 miste de torpedoboot (gelukkig maar voor de Amerikaanse- en Duitse bemanning aan boord), en een andere "Swamp"-operatie resulteerde in het verlies van de U-960 op 19 mei 1944.

## Einde U-616

De U-616 bracht zichzelf tot zinken op 17 mei 1944, oostelijk van Cartagena, in positie 36°46' N. en 00°52' O. De U-616 werd aangevallen door zeven torpedobootjagers van de US Navy en een Brits Vickers Wellington-vliegtuig (Squadron 36/K). Samen joegen ze in een drie dagen-langdurige actie de U-616 op. De U-616 werd beschadigd en kwam boven water. Koitschka zag dat hij omsingeld was en gaf zich over. De U-bootbemanning werden krijgsgevangen gemaakt.

## Commandanten

* 2 Apr; 1942 - 7 Okt; 1942: Johann Spindlegger
* 8 Okt. 1942 - 17 Mei 1944: Oblt. Siegfried Koitschka (Ridderkruis)
# Rhynchomys tapulao

Rhynchomys tapulao is een knaagdier uit het geslacht Rhynchomys dat voorkomt op het Filipijnse eiland Luzon. De soort is gevonden op 2024 m hoogte op Mount Tapulao (waar de soort ook naar genoemd is) in de gemeente Palauig van de provincie Zambales. Dit zeldzame dier leeft van regenwormen, duizendpoten, springstaarten en insecten en komt samen met Crocidura cf. grayi, Rattus everetti, een ongeïdentificeerde Chrotomys en drie ongeïdentificeerde Apomys-soorten voor.
R. tapulao is te herkennen aan de goudbruine vacht aan de bovenkant van het lichaam, die scherp gescheiden is van de witte en grijze onderkant. De lange, grijze oren zijn bedekt met korte, zwarte haren. De kin is donkergrijs, de lippen en de neus zijn pigmentloos. De voorvoeten zijn spaarzaam bedekt met korte witte haren. Aan de duim zit een nagel, aan de vingers een lange, scherpe, krachtige klauw. De bovenkanten van de vingers zijn spaarzaam bedekt met korte witte haren. De relatief lange, smalle achtervoeten zijn ook bedekt met spaarzame, korte, witte haren. De staartlengte is gemiddeld voor het geslacht. De bovenkant van het eerste twee derde deel van de staart is grijs en bedekt met spaarzame, korte, grijze en witte haren, de rest is pigmentloos en bedekt met witte haren. De onderkant van het eerste kwart van de staart is lichtgrijs, de rest ongepigmenteerd. De staartschubben zijn klein. Uit elke schub ontspringen drie haren. Vrouwtjes hebben twee paren van mammae op de buik. De kop-romplengte bedraagt 164 tot 188 mm, de staartlengte 120 tot 128 mm, de achtervoetlengte 38 tot 40 mm, de oorlengte 24 tot 25 mm en het gewicht 129 tot 156 g.

## Literatuur

* Balete, D.S., Rickart, E.A., Rosell-Ambal, R.G.B., Jansa, S. & Heaney, L.R. 2007. Descriptions of two new species of Rhynchomys Thomas (Rodentia: Muridae: Murinae) from Luzon Island, Philippines. Journal of Mammalogy 88(2):287-301.
Rhynchomys banahao · Rhynchomys isarogensis · Neusrat (Rhynchomys soricoides) · Rhynchomys tapulao
* ↑ (en) Rhynchomys tapulao op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Dinotrema calvum

Dinotrema calvum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tobias in 2006.
# Pardogryllacris dyak

Pardogryllacris dyak is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Griffini.
# Celama pycnographa

Celama pycnographa is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Turner.
# Luchthaven Axum

Axum Yohannes IV Airport is een luchthaven in het noorden van Ethiopië. De luchthaven ligt ten ongeveer 5 kilometer ten noordoosten van de stad Aksum.
# Roze kartelblad

Het roze kartelblad (Pedicularis rosea) is een kruidachtige plant uit de bremraapfamilie (Orobanchaceae).
De plant komt voor in de Alpen en de Pyreneeën in kalkgraslanden.

## Naamgeving en etymologie

* Frans: Pédiculaire rose, Pédiculaire d'Allioni (subs. allionii)
* Duits:Rosa-Läusekraut
* Italiaans: Pedicolare sottile
De botanische naam Pedicularis is afgeleid van het Latijnse 'pediculus' (luis), naar het bijgeloof dat het eten van de plant door vee zou leiden tot besmetting door luizen. De soortaanduiding rosea verwijst naar de kleur van de bloemen.

## Kenmerken

Het roze kartelblad is een overblijvende, kruidachtige halfparasiet met een tot 15 cm lange, opgerichte bloemstengel, onderaan kaal, bovenaan behaard. De plant heeft een wortelrozet en tot 8 cm lange, verspreid staande lijnlancetvormige, dubbel geveerde, onbehaarde stengelbladeren.
De wortels zijn spoelvormig en vlezig, en verspreiden zich radiaal om de wortels van andere planten binnen te dringen en daaruit voedsel op te nemen.
De bloemen staan in een korte, dichtbloemige bloemtros. Ze zijn roze tot rood-violet gekleurd. De kelk is klokvormig, met vijf ongelijke tanden en wollig behaard. De kroon is tot 18 mm lang, onbehaard, cilindervormig en bijna recht. De bovenlip is afgerond, de onderlip eindigt op drie min of meer gelijkvormige lobben. De schutbladen zijn gelijkvormig aan de stengelbladeren.
Het roze kartelblad bloeit van juli tot augustus.

## Taxonomie

Er zijn twee ondersoorten:
* P. rosea subsp. rosea heeft bladeren met driehoekige bladsegmenten met afgeronde tanden; de lengte van de tanden is groter dan de afstand tussen de tanden; de bovenste schutbladen zijn ongedeeld. Komt voor in de Oostelijke Alpen.
* P. rosea subsp. allionii met bladeren met lancetvormige bladsegmenten met kleine, scherpe tanden; de lengte van de tanden is kleiner dan de afstand tussen de tanden; de bovenste schutbladen zijn gevorkt. Westelijke Alpen en Pyreneeën.

## Habitat en verspreiding

Het roze kartelblad komt vooral voor op voedselarme, droge, subalpiene en alpiene kalkgraslanden tot op een hoogte van 2700 m. P. rosea subsp. allionii komt ook voor op zure bodems.
De plant komt voor in de Alpen, voornamelijk in Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Noord-Italië, en in de Pyreneeën.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pedicularis rosea op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) IPNI, The International Plant Names Index
* (en) The Plant List
* (fr) FloreAlpes
* (fr) Tela Botanica
... · P. gyroflexa (Wollig kartelblad) · P. kerneri · P. lapponica (Laplands kartelblad) · P. oederi (Bont kartelblad) · P. palustris (Moeraskartelblad) · P. rosea (Roze kartelblad) · P. rostratospicata (Vleeskleurig kartelblad) · P. sceptrum-carolinum (Karels scepter) · P. sylvatica (Heidekartelblad) · P. tuberosa (Knolkartelblad) · P. verticillata (Kranskartelblad) · ...
# Devena atomifera

Devena atomifera is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Unión Panamericana

Unión Panamericana is een gemeente in het Colombiaanse departement Chocó. De gemeente telt 5583 inwoners (2005).
Acandí · Alto Baudo · Atrato · Bagadó · Bahía Solano · Bajo Baudó · Bojayá · Cértegui · Condoto · El Cantón del San Pablo · El Carmen de Atrato · El Carmen del Darién · Istmina · Juradó · Litoral del San Juan · Lloró · Medio Atrato · Medio Baudó · Medio San Juan · Nóvita · Nuquí · Quibdó · Río Iró · Río Quito · Riosucio · San José del Palmar · Sipí · Tadó · Unguía · Unión Panamericana
# Rim-Sin

Rim-Sin was koning van Larsa tussen 1823 en 1763 v.Chr. Gedurende de regering van Rim-Sin bereikte de stadstaat Larsa haar grootste uitbreiding. En voor een periode van ongeveer 30 jaar was hij de machtigste koning van het zuiden van Mesopotamië, tot hij door Hammurabi werd verslagen.

## Leven

De vader van Rim-Sin, Kudur-mabuk, maakte zich meester van de troon van Larsa, waarop hij zijn zoon Warad-Sin plaatste terwijl hij zich wijdde aan de consolidatie van het koninkrijk. Vanaf zijn troonsbestijging stelde Rim-Sin alles in werking voor een verdere periode van uitbreiding, die we kunnen dateren doordat ze gedateerd werden aan de hand van Rim-Sins regeringsjaren. Aldus weten wij dat hij in zijn 14e regeringsjaar (1809 v.Chr.) won van een coalitie van Uruk en Isin, in zijn 20e regeringsjaar (1803 v.Chr.) Der veroverde, in zijn 21e regeringsjaar (1802 v.Chr.) Uruk en tot slot Isin in zijn 30e regeringsjaar (1793 v.Chr.). Met de verovering van Isin bracht hij Sumer onder zijn controle, hoewel het van de rest van zijn gebied geïsoleerd werd door buur Babylonië en Eshnunna.
Rim-Sin zette zich in om de bouw en de restauratie van de muren van verschillende steden te bevorderen, kanalen voor de irrigatie te laten uitgraven, tempels te bouwen en verfraaien, publieke gronden te verdelen en de handel met de Perzische Golf te bevorderen, op vraag van Dilmun, het huidige Bahrein.
Het volgende jaar viel Isin en kwam voortaan toe aan de Babylonische troon waarop Hammurabi zetelde. De tweede helft van de regering Rim-Sin werd reeds gekenmerkt door het stijgen van de macht van Babylonië in de regio dewelke beetje bij beetje grondgebied veroverde op het koninkrijk van Rim-Sin: de verovering van Uruk en Isin in 1785 v.Chr., definitief onderworpen aan Hammurabi, en de verovering van Larsa in 1763 v.Chr.
Zijn verloren dynastie en Larsa speelden voortaan geen belangrijke rol meer in de geschiedenis van Mesopotamië en dit betekende het definitieve einde van de tijd van Isin en Larsa die zo'n twee en een halve eeuw oorlog in Mesopotamië betekend had.
# Dinotrema calamitosum

Dinotrema calamitosum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tobias in 2006.
# Parauchenoglanis altipinnis

Parauchenoglanis altipinnis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de stekelmeervallen (Claroteidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Boulenger.
* ↑ (en) Parauchenoglanis altipinnis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Parauchenoglanis altipinnis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Casteria douvillei

Casteria douvillei is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pionodesmotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Mercier.
# Luchthaven Asmara

Luchthaven Asmara, ook bekend als Internationale luchthaven Johannes IV (IATA: ASM, ICAO: HHAS) is een luchthaven in Asmara, de hoofdstad van Eritrea.
In 2004 bediende de luchthaven 136.526 passagiers (+ 18% op 2003). Luchthaven Asmara heeft sterke capaciteitsbeperkingen, vanwege de te kleine terminal, korte landingsbaan en de hoogte. Dat betekent dat grote vliegtuigen (zoals de MD-11, A380 en de Boeing 747) niet kunnen vliegen naar de luchthaven. Vliegtuigen van deze grootte moeten Luchthaven Massawa gebruiken, aan de Eritrese kust.

## Luchtvaartmaatschappijen en Bestemmingen

* EgyptAir - Cairo
* Lufthansa - Frankfurt, Jeddah
* NasAir - Doha, Dubai, Jeddah, Khartoum, Massawa, Nairobi, Asseb
* Yemenia - Sana'a
* Turkish Airlines - Istanboel

## Externe link

* Luchthaven informatie
# Rud en Ängen

Rud en Ängen (Zweeds: Rud och Ängen) is een småort in de gemeente Hammarö in het landschap Värmland en de provincie Värmlands län in Zweden. Het småort heeft 150 inwoners (2005) en een oppervlakte van 48 hectare. Eigenlijk bestaat de plaats uit twee verschillende plaatsen: Rud en Ängen.
# Diabrotica bartleti

Diabrotica bartleti is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1890 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Unión Lara

Unión Lara Fútbol Club is een Venezolaanse voetbalclub uit Barquisimeto. De club werd in 1999 opgericht en speelt in de Segunda División.
# Rillé

Rillé is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre-Val de Loire) en telt 284 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tours.

## Geografie

De oppervlakte van Rillé bedraagt 25,0 km², de bevolkingsdichtheid is 11,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Rillé met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Diancistrus erythraeus

Diancistrus erythraeus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naaldvissen (Bythitidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Fowler.
* ↑ (en) Diancistrus erythraeus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Diancistrus erythraeus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Parauapebas (microregio)

Parauapebas is een van de 22 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Pará. Zij ligt in de mesoregio Sudeste Paraense en grenst aan de microregio's Marabá, Redenção en São Félix do Xingu. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 23.056 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 199.243.
Vijf gemeenten behoren tot deze microregio:
* Água Azul do Norte
* Canaã dos Carajás
* Curionópolis
* Eldorado dos Carajás
* Parauapebas
Mesoregio's: Baixo Amazonas · Marajó · Metropolitana de Belém · Nordeste Paraense · Sudeste Paraense · Sudoeste Paraense Microregio's: Almerim · Altamira · Arari · Belém · Bragantina · Cametá · Castanhal · Conceição do Araguaia · Furos de Breves · Guamá · Itaituba · Marabá · Óbidos · Paragominas · Parauapebas · Portel · Redenção · Salgado · Santarém · São Félix do Xingu · Tomé-Açu · Tucuruí