OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Asipovitsjy

De Wit-Russische plaats Asipovitsjy (Wit-Russisch: Асіповічы; Łacinka: Asipovičy) of Osipovitsjy (Russisch: Осиповичи) is gelegen op een afstand van ca. 97 kilometer van de hoofdstad Minsk in de oblast Mogiljov. Sinds de 18e eeuw is Asipovitsjy bekend als dorp. Volgens een telling in het jaar 1897 waren er drie nederzettingen onder de naam Asipovitsjy gelegen op de huidige locatie van de stad. Later voegden deze nederzettingen zich samen.

## Historie

In het vroegere Asipovitsjy waren de belangrijkste economische activiteiten de bosbouw en landbouw. De rivieren werden als handelsweg gebruikt voor de lokale bevolking. In de tijd dat Asipovitsjy onder de Russische heerschappij viel werden er wegen aangelegd in de richting Babroejsk en Minsk en in de richting van Njasvizj. De groei van Asipovitsjy kwam pas echt op gang toen het een spoorwegstation kreeg. Tegen het jaar 1900 bestond de jaarlijkse doorvoer al uit 64.000 ton aan hout (ca. 90%) en andere goederen (ca. 10%). Het aantal houten huizen in Asipovitjy steeg ook van 18 in 1884, naar 246 in 1909. Aan het begin van de 20e eeuw waren er daarnaast ook een ziekenhuis voor spoormedewerkers, een orthodoxe kerk, drie basisscholen en een postkantoor.

## Galerij

* Een oude stoomlocomotief in Asipovitsjy.
* Een orthodoxe kerk.
* Busstation.
* ↑ (en) Distcalc.info (2015). Distance from Osipovichi, Belarus. Geraadpleegd op 31 oktober 2015.
* ↑ (en) Toman (2010). Osipovichi Geraadpleegd op 31 oktober 2015. Gearchiveerd op 11 augustus 2015.
* ↑ (en) Perzashkevich, O. (2015). Village of Osipovichi. Geraadpleegd op 31 oktober 2015. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
# Asthenia buckleyi

Asthenia buckleyi is een vlinder uit de familie van de nachtpauwogen (Saturniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Druce.
# Arrondissement Rodez

Het arrondissement Rodez is een arrondissement van het Franse departement Aveyron in de regio Occitanie. De onderprefectuur is Rodez.

## Kantons

Het arrondissement was tot 2014 samengesteld uit de volgende kantons:
* Kanton Baraqueville-Sauveterre
* Kanton Bozouls
* Kanton Cassagnes-Bégonhès
* Kanton Conques
* Kanton Entraygues-sur-Truyère
* Kanton Espalion
* Kanton Estaing
* Kanton Laguiole
* Kanton Laissac
* Kanton Marcillac-Vallon
* Kanton Mur-de-Barrez
* Kanton Naucelle
* Kanton Pont-de-Salars
* Kanton Réquista
* Kanton Rignac
* Kanton Rodez-Est
* Kanton Rodez-Nord
* Kanton Rodez-Ouest
* Kanton Saint-Amans-des-Cots
* Kanton Saint-Chély-d'Aubrac
* Kanton Sainte-Geneviève-sur-Argence
* Kanton Saint-Geniez-d'Olt
* Kanton La Salvetat-Peyralès
Na de herindeling van de kantons bij decreet van 21 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, omvat het volgende kantons :
* Kanton Aubrac et Carladez
* Kanton Aveyron et Tarn (deel: 5/17)
* Kanton Causse-Comtal (deel: 6/7)
* Kanton Lot et Dourdou (deel: 3/11)
* Kanton Lot et Palanges
* Kanton Lot et Truyère
* Kanton Nord-Lévezou (deel: 3/4)
* Kanton Rodez-1
* Kanton Rodez-2
* Kanton Rodez-Onet
* Kanton Vallon
* ↑ (fr) /Décret 2014-205 du 21 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de l’Aveyron (raadpleging 11/03/2024)
# Aspila molochitina

Aspila molochitina is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Berg.
# Ateliotum hungaricellum

Ateliotum hungaricellum is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Zeller.
De soort komt voor in Europa.
# Ateliotum reluctans

Ateliotum reluctans is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Arthrotus tonkinensis

Arthrotus tonkinensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1932 gepubliceerd door Laboissiere.
# Asymmetrione dardani

Asymmetrione dardani is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Bourdon.
# The Rise & Fall (Madness)

The Rise & Fall is het vierde studio-album van de Britse ska-popband Madness. In Engeland haalde het de tiende plaats, in Nederland werd het een krappe top 50-notering.

## Achtergrond

The Rise & Fall werd in de loop van 1982 opgenomen en liet een serieuzer geluid horen dan hits als Baggy Trousers en Embarrassment. De reden was dat de nutty boys tijdens de Britse najaarstournee van 1981 zwaar aangeslagen waren door wat ze onderweg allemaal zagen. "Neerslag, werkloosheid, rellen, fans die geen hoop meer hadden op de toekomst" somde zanger Suggs in 1985 op. "En toen we aan nieuwe songs begonnen te werken gingen die (voornamelijk) over het verval van Engeland".
Tweede zanger Carl 'Chas Smash' Smyth beweerde later dat het oorspronkelijke plan was om een plaat te maken over jeugdsentiment en dat slechts twee nummers daadwerkelijk bij dat onderwerp aansloten; de door Suggs geschreven titeltrack (waarin zijn Liverpoolse jeugdbuurt tegen de vlakte ging) en de eerste single Our House. Saxofonist Lee Thompson, door velen gezien als de grootste lolbroek van het stel, schreef teksten over gesneuvelde Falklandmilitairen (Blue Skinned Beast) en drugsverslaving (Are You Coming With Me ?). Sunday Morning markeerde het songschrijversdebuut van drummer Daniel 'Woody' Woodgate. Tiptoes, over een man die droomt dat hij van een gebouw naar beneden springt en een voorbijganger plet, werd al in september 1981 gespeeld bij een radiosessie.
De sepiakleurige hoesfoto werd geschoten op Primrose Hill met de bandleden uitgedost als de personages uit de songs terwijl de achterkant een kale vlakte liet zien. De binnenhoes toonde een kleurenfoto van een komische act.

## Ontvangst en promotie

The Rise & Fall verscheen in november 1982, maar ondanks goud in de voorverkoop zakte het album in Engeland al in de tweede week.
Bange vermoedens van de Britse pers dat veel jeugdige fans weleens zouden afhaken door deze stijlbreuk werden met terugwerkende kracht bevestigd. In Nederland juichten bladen als OOR en Hitkrant het wel toe dat "de ernst des levens tot Madness (begon) door te dringen", maar voor het publiek bleef Madness de band van de pretletters en fuifnummers.
The Rise & Fall werd gepromoot met tournees door België, Nederland en Duitsland (november-december 1982), Engeland (februari-maart 1983) en de Verenigde Staten (augustus-september 1983) waar het album als titelloze semi-hitverzamelaar was uitgebracht.
Suggs · Mike Barson · Lee Thompson · Chris Foreman · Mark Bedford · Daniel Woodgate · Chas Smash
# Asymmetrione sallyae

Asymmetrione sallyae is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Williams & Schuerlein.
# Thedo Remmelink

Jan Theodoor (Thedo) Remmelink (Zelhem, 22 april 1963) is een Nederlands voormalig snowboarder die nadien snowboardcoach werd.
Hij won vijf wereldbekerwedstrijden en werd in het seizoen 1994/95 derde in het eindklassement op reuzenslalom en tweede op de slalom. Een seizoen later werd hij derde in het eindklassement van de algemene wereldbeker. Remmelink nam deel aan de Olympische Winterspelen in 1998 in Nagano waar hij op de reuzenslalom als tiende eindigde. Hierna beëindigde hij zijn loopbaan.
Remmelink emigreerde naar de Verenigde Staten waar hij in Colorado als coach ging werken. Verschillende van zijn pupillen kwamen in het Amerikaanse olympisch team en als coach begeleidde hij Amerikaanse atleten op meerdere Winterspelen. In 2003 werd hij door de Amerikaanse ski- en snowboardbond uitgeroepen tot binnenlands snowboardcoach van het jaar.
# Asura lutara

Asura lutara is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Moore.
# Thedema

Thedema is een voormalige borg in de Nederlandse provincie Groningen. De borg lag ten zuidwesten van Bedum, in de polder Alma. Het borgterrein ligt ongeveer 400 meter ten oosten van de Wolddijk en is nog herkenbaar in het landschap.
In het begin van de 16e eeuw is er sprake van een Themaheerd. Formsma e.a. (1987, 295) geven aan dat Jan Thema in 1507 de jaarlijkse rente van de Themaheerd verkocht aan het kartuizerklooster in Kampen.
Aan het einde van de 17e eeuw komt Thedema in het bezit van de ritmeester en heer van de Breedenborg Feyo Johan Sickinghe (1673-1701), gehuwd met Thecla Elisabeth van Berum (1674-1727). In de stukken wordt dan nog niet van een borg gerept. Toch is Thedema terug te vinden op de befaamde Coenderskaart. Het is vermoedelijk Feyo Johan Sickinghe geweest die op de plaatse Thedema een borg heeft gebouwd of de bestaande behuizing tot een borg heeft laten verbouwen.
De dochter van Feyo Johan, Feyoena Johanna, erfde Thedema in 1727. Ze trouwde met Allard Philip Tjarda van Starkenborgh. Na de dood van Allard Philip werd “de borg met schathuis, hoven, singels, lanen, vijvers, grachten met 36 grazen” publiek verkocht. Na enkele vergeefse verkooppogingen werd Coppen Lambert Stachouwen in 1778 de nieuwe eigenaar.
Het schathuis is al omstreeks 1900 niet meer aanwezig en de borg zal vóór 1848 verbouwd zijn tot boerderij. Die boerderij stond gedeeltelijk op de fundamenten van de borg ; de voorzijde zou onderdeel van de borg zijn geweest. Op 21 mei 1990 brandde de boerderij grotendeels af door een ongeluk bij werkzaamheden aan dakleer met een brander. Mede door de krachtige wind verspreidde het vuur zich snel door de boerderij. Slechts de begane grond van het voorhuis bleef over, wel met forse waterschade door bluswerkzaamheden. Enkele maanden later ging ook dat restant verloren door volledige sloop waarna het geheel is vervangen door nieuwbouw.
# Atrichopogon humicolus

Atrichopogon humicolus is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Ewen.
# Atrichopogon jamnbacki

Atrichopogon jamnbacki is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Wirth.
# Thelcticopis rufula

Thelcticopis rufula is een spinnensoort uit de familie van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1901 gepubliceerd door Reginald Innes Pocock.
# Digonopyla harmeri

Digonopyla harmeri is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Digonopyla, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Graff.
# Phyllocycla

Phyllocycla is een geslacht van libellen (Odonata) uit de familie van de rombouten (Gomphidae).

## Soorten

Phyllocycla omvat 31 soort:
* Phyllocycla anduzei (Needham, 1943)
* Phyllocycla argentina (Hagen in Selys, 1878)
* Phyllocycla armata Belle, 1977
* Phyllocycla baria Belle, 1987
* Phyllocycla bartica Calvert, 1948
* Phyllocycla basidenta Dunkle, 1987
* Phyllocycla brasilia Belle, 1975
* Phyllocycla breviphylla Belle, 1975
* Phyllocycla diphylla (Selys, 1854)
* Phyllocycla elongata (Selys in Selys & Hagen, 1858)
* Phyllocycla foliata Belle, 1988
* Phyllocycla gladiata (Hagen in Selys, 1854)
* Phyllocycla hamata Belle, 1990
* Phyllocycla hespera (Calvert, 1909)
* Phyllocycla malkini Belle, 1970
* Phyllocycla medusa Belle, 1988
* Phyllocycla modesta Belle, 1970
* Phyllocycla murrea Belle, 1988
* Phyllocycla neotropica Belle, 1970
* Phyllocycla ophis (Selys, 1869)
* Phyllocycla pallida Belle, 1970
* Phyllocycla pegasus (Selys, 1869)
* Phyllocycla propinqua Belle, 1972
* Phyllocycla signata (Hagen in Selys, 1854)
* Phyllocycla sordida (Selys, 1854)
* Phyllocycla speculatrix Belle, 1975
* Phyllocycla titschacki (Schmidt, 1942)
* Phyllocycla uniforma Dunkle, 1987
* Phyllocycla vesta Belle, 1972
* Phyllocycla viridipleuris (Calvert, 1909)
* Phyllocycla volsella (Calvert, 1905)
* ↑ World Odonata List; 25 april 2011
# Minibiotus africanus

Minibiotus africanus is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Minibiotus en behoort tot de familie Macrobiotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Binda & Pilato.
# Thomas van Stakenbroeck

Thomas van Stakenbroeck (of: Thomas van Stakenbroek, Thomas van Staekenbroek) was een militair in dienst van de Staatse troepen. Hij was heer van Sleeuwijk en Berkenbos, luitenant-generaal van de Cavalerie en gouverneur van Grave. Van Stakenbroeck was als militair nauw betrokken bij het Beleg van Grol (1627) en het Beleg van 's-Hertogenbosch (1629) door Frederik Hendrik van Oranje-Nassau.
In 1591 werd hij Ritmeester van het Van Stakenbroeck der Cavalerie, in 1626 ontving hij de titel Luitenant-Generaal. In 1617 kocht hij het Kasteel Croy, om het in 1621 aan Gerard van Vladeracken te verkopen. In 1641 kocht hij het Huis Lichtenberg te Woudenberg, en trachtte daaraan het ridderschap te ontlenen. Blijkens de Commissieboeken van de Raad van State is hij in 1644 komen te overlijden. In 1646 werd het huis verkocht door zijn douarière.
In 1598 huwde hij Walburg van den Broucke. Zij kregen de kinderen Rudolf en Lucresse van Stakenbroeck.
In juli 1627 had Van Stakenbroeck de leiding over een aanval op Spaanse verdedigingswerken in het westen van Gelderland. Een gecoördineerde aanval van een grote groep ruiters van de cavalarie samen met 800 man infanterie, ondernamen een aanval op Spaanse redoutes nabij Arcen. De Spanjaarden werden compleet verrast; enkelen werden gedood en meer dan 190 werden gevangengenomen.
* ↑ BHIC, Archief Raad van Brabant, 1586 - 1811, toegang 19, inv. nr. 788.0996 Canutus Curck, erfheer van Lauho en Klaakenburg, als man van Lucretia van Stakenbroek, tevoren weduwe Lamoraal van der Noot, in leven heer van Risoir, kolonel en gouverneur van Grave, contra Laurens van Zwaanswijk, zijdelakenkoper in Den Haag, als crediteur van Thomas van Stakenbroek, in leven luitenant-generaal cavallerie, en Walburg van den Broek, diens echtgenote: verlenen van beneficie van inventaris, 1652
* ↑ J.I. Israel (1997): Conflicts of Empires: Spain, the Low Countries and the Struggle for World Supremacy, 1585-1713 Londen: Continuum International Publishing Group
# Kan Tan 3 (schip, 1984)

De Kan Tan 3 is een halfafzinkbaar platform dat in 1984 werd gebouwd door China State Shipbuilding Corporation in Shanghai voor de China National Geological Exploration Corporation. Het op de Pacesetter gebaseerde ontwerp van Shanghai Hudong bestaat uit twee pontons met daarop elk drie kolommen en een rechthoekig dek.
Op 7 maart 1997 begon het op 64 zeemijl van de Vietnamese kust te boren in wat zowel Vietnam als China als de eigen exclusieve economische zone beschouwden. Van juli 1997 tot juli 1999 werd het gecharterd door Marine Drilling Companies als Marine 510.
In 2011 kreeg het onder Sinopec de naam Kan Tan San Hao.
# Atrichopogon longicalcar

Atrichopogon longicalcar is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Remm.
# Athyroglossa melanderi

Athyroglossa melanderi is een vliegensoort uit de familie van de oevervliegen (Ephydridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Cresson.
# Athysanota

Athysanota is een geslacht van vlinders van de familie Lycaenidae.

## Soorten

* A. ornata (Mabille, 1890)
* A. pseudosoyauxii (Ehrmann, 1894)
* A. punctalus Dew.
# August Johan Bernet Kempers

August Johan Bernet Kempers (’s Hertogenbosch, 7 oktober 1906 - Arnhem, 2 mei 1992) was een Nederlandse hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam en directeur van het Nederlands Openluchtmuseum.
Bernet Kempers (broer van musicoloog Karel Philippus Bernet Kempers) studeerde vanaf 1926 archeologie, taalkunde en cultuurgeschiedenis aan de Universiteit Leiden, waar hij tevens in 1933 zijn proefschrift afrondde. Na zijn promotie werkte hij van 1933 tot 1936 bij het 'Instituut Kern', nationale expertisecentrum voor Zuid-Azië en de Himalaya aan de Universiteit Leiden. In 1936 vertrok Bernet Kempers naar Nederlands-Indië en waar hij onder andere werkte als bibliothecaris/hoofd van de bibliotheek van het Koninklijk Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen. Tussen 1940 en 1942 was hij hoogleraar Indonesische archaeologie en oude geschiedenis aan de universiteit in Batavia. Van 1942 tot 1945 was hij geïnterneerd in een Jappenkamp.
In 1956 kwam Bernet Kempers weer naar naar Nederland. Van 1958 tot 1971 was hij directeur van het Nederlandse Openluchtmuseum en vanaf 1958 was hij lid van de volkskundecommissie. In 1970 werd hij bijzonder hoogleraar volkskunde aan de Universiteit van Amsterdam.
August Johan Bernet Kempers overleed op 2 mei 1992 in Arnhem. Zijn archief werd bewaard in het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde in Leiden. Dit archief werd overgenomen door de Universiteitsbibliotheek Leiden.

## Publicaties (selectie)

* The bronzes of Nalanda and Hindu-Javanese Art. Leiden, E.J. Brill. (1933)
* Gandhara en de Graeco-Boeddhistische kunst in: Elseviers Geïllustreerd Maandschrift. Jaargang 43 (1933)
* Een Hollandsch gezantschap naar den Groot-Mogol in 1662 in: De Gids. Jaargang 100 (1936)
# Pinabacdao

Pinabacdao is een gemeente in de Filipijnse provincie Samar op het gelijknamig eiland Samar. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 14 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Pinabacdao is onderverdeeld in de volgende 24 barangays:
| Bangon Barangay I Barangay II Botoc Bugho Calampong Canlobo Catigawan Dolores Lale Lawaan Laygayon | Layo Loctob Madalunot Magdawat Mambog Manaing Nabong Obayan Pahug Parasanon Pelaon San Isidro |

## Demografie

Pinabacdao had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 14.492 mensen. Dit zijn 1.325 mensen (10,1%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,33%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 2.902 (25,0%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Pinabacdao was ten tijde van de laatste census, met 14.492 inwoners op 183,06 km², 79,2 mensen per km².
# Thelcticopis pestai

Thelcticopis pestai is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Thelcticopis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Eduard Reimoser.
# Dolerus bajulus

Dolerus bajulus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Serville.
# Keihan Uji-lijn

De Keihan Uji-lijn (京阪宇治線; Keihan Uji-sen) is een spoorlijn tussen de Japanse steden Kioto en Uji. De lijn maakt deel uit van het netwerk van Keihan in de regio Osaka-Kobe-Kioto en is een zijtak van de Keihan-lijn. De lijn loopt van het station Chūshojima tot aan het station Uji en is vernoemd naar de stad Uji, waar de eindhalte van deze lijn zich bevindt. De lijn loopt voor een groot gedeelte evenwijdig aan de Nara-lijn van JR West.

## Geschiedenis

De Uji-lijn is een oude spoorlijn in het netwerk van Keihan, al heeft men deze niet zelf aangelegd: in 1910 werd er begonnen met de acquisitie van deze lijn, daar deze in handen was van de Ujigawa Elektrische Spoorwegmaatschappij (宇治川電気軌道, Ujigawa Denki Tetsudō) die de lijn in 1907 opende. Nadat de spoorlijn werd toegevoegd aan het netwerk van Keihan heeft men het traject door de jaren heen uitgebreid met enkele stations.

## Treinen

In tegenstelling tot de meeste lijnen van Keihan rijden er enkel stoptreinen op de Uji-lijn:
* Futsu (普通, stoptrein) stopt op elk station.

## Stations

| Station | Japans | Verbindingen | Wijk | Stad |
| Chūshojima | 中書島 | Keihan: Keihan-lijn | Fushimi-ku | Kioto |
| Kangetsukyō | 観月橋 | | Fushimi-ku | Kioto |
| Momoyama-Minamiguchi | 桃山南口 | | Fushimi-ku | Kioto |
| Rokujizō | 六地蔵 | Metro van Kioto: Tōzai-lijn JR West: Nara-lijn | Fushimi-ku | Kioto |
| Kowata | 木幡 | | Uji | Uji |
| Ōbaku | 黄檗 | JR West: Nara-lijn | Uji | Uji |
| Mimurodo | 三室戸 | | Uji | Uji |
| Uji | 宇治 | | Uji | Uji |

## Spoorwegmaterieel

Sinds april 2012 rijden er treinen van de 13000-serie op het traject.
# Keihan Ishiyama-Sakamoto-lijn

De Keihan Ishiyama-Sakamoto-lijn (京阪交野線; Keihan Ishiyama-Sakamoto-sen) is een spoorlijn in de Japanse stad Ōtsu. De lijn maakt deel uit van het netwerk van Keihan in de regio Osaka-Kobe-Kioto en behoort tot de Ōtsu-lijnen. De lijn loopt van het station Ishiyamadera tot aan Sakamoto en is vernoemd naar de plekken waar de lijn begint en eindigt. Vanaf het station Ōjiyama tot aan het eindstation loopt de spoorlijn evenwijdig aan de Kosei-lijn en tussen de stations Keihan Zeze en Keihan Ishiyama aan de Biwako-lijn.
Hoewel de Ishiyama-Sakamoto-lijn een spoorlijn is, heeft de lijn enigszins weg van een lightrail/sneltram: de trein rijdt een kort stuk op de straat en kent een hoge haltedichtheid.

## Geschiedenis

Het eerste gedeelte van de Ishiyama-Sakamoto-lijn, tussen Sakamoto en Hamaōtsu werd in 1913 aangelegd. In 1974 kreeg de lijn de huidige vorm. Tussen 1937 en 1974 zijn er zeven stations gesloten, waarvan de meeste tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog.

## Treinen

* Futsu (普通, stoptrein) stopt op elk station.

## Stations

| Station | Japans | Verbindingen | Stad |
| Ishiyamadera | 石山寺 | | Ōtsu |
| Karahashimae | 唐橋前 | | Ōtsu |
| Keihan Ishiyama | 京阪石山 | JR West: Biwako-lijn | Ōtsu |
| Awazu | 粟津 | | Ōtsu |
| Kawaragahama | 瓦ヶ浜 | | Ōtsu |
| Nakanoshō | 中ノ庄 | | Ōtsu |
| Zezehonmachi | 膳所本町 | | Ōtsu |
| Nishiki | 錦 | | Ōtsu |
| Keihan Zeze | 京阪膳所 | JR West: Biwako-lijn | Ōtsu |
| Ishiba | 石場 | | Ōtsu |
| Shimanoseki | 島ノ関 | | Ōtsu |
| Biwako-hamaotsu | びわ湖浜大津 | Keihan: Keishin-lijn | Ōtsu |
| Miidera | 三井寺 | | Ōtsu |
| Otsu-shiyakusho-mae | 大津市役所前 | | Ōtsu |
| Keihan-otsukyo | 京阪大津京 | JR West: Kosei-lijn (station Ōtsukyō) | Ōtsu |
| Ōmijingūmae | 近江神宮前 | | Ōtsu |
| Minami-Shiga | 南滋賀 | | Ōtsu |
| Shigasato | 滋賀里 | | Ōtsu |
| Anō | 穴太 | | Ōtsu |
| Matsunobamba | 松ノ馬場 | | Ōtsu |
| Sakamoto | 坂本 | Hiezan: Sakamoto kabelbaan | Ōtsu |

## Spoorwegmaterieel

De 600, 700 en 800-series van Keihan.
# Kejambon

Kejambon kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Kejambon (Taman), een plaats in het bestuurlijke gebied Pemalang in de provincie Midden-Java
* Kejambon (Tegal Timur), een plaats in het bestuurlijke gebied Tegal in de provincie Midden-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kejambon en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kejaksan

Kejaksan kan verwijzen naar:
* Kejaksan (plaats), een plaats in Indonesië
* Kejaksan (onderdistrict), een onderdistrict in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kejaksan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.