OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kanton Chanac

Chanac is een voormalig kanton van het Franse departement Lozère. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Mende. Het werd opgeheven bij decreet van 25 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Chanac omvatte de volgende gemeenten:
* Barjac
* Chanac (hoofdplaats)
* Cultures
* Esclanèdes
* Les Salelles
# Priopus sedlaceki

Priopus sedlaceki is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Platia & Schimmel.
# Austrocercella mariannae

Austrocercella mariannae is een steenvlieg uit de familie Notonemouridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Illies.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Notonemouridae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Eccoptarthrus crassicornis

Eccoptarthrus crassicornis is een keversoort uit de familie bastaardsnuitkevers (Nemonychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1996 gepubliceerd door Gratshev & Zherikhin.
# Shire of Kojonup

Shire of Kojonup is een Local Government Area (LGA) in Australië in de staat West-Australië. Shire of Kojonup telde 1.901 inwoners in 2021. De hoofdplaats is Kojonup.

## Geschiedenis

Op 5 december 1871 werd het Kojonup Road District gesticht. Het Kojonup Road District werd vervangen door de Shire of Kojonup op 23 juni 1961.

## Geografie

De volgende plaatsen liggen in het lokale bestuursgebied:
* Kojonup
* Boscabel
* Cherry Tree Pool
* Jingalup
* Lumeah
* Muradup
* Mobrup
* Qualeup
* Wahkinup
* ↑ (en) 2021 Census Kojonup (LGA). ABS. Geraadpleegd op 25 juli 2022.
* ↑ (en) Municipality Boundary Amendments Register (pdf) 9. Governmant of Western Australia (31 juli 2011). Geraadpleegd op 20 juli 2019.
* ↑ Shire of Kojonup. Google Maps. Geraadpleegd op 20 juli 2019.
# Pronomopsis rubripes

Pronomopsis rubripes is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Hermann.
# Heidemarie Stefanyshyn-Piper

Heidemarie Martha Stefanyshyn-Piper (Saint Paul, 7 februari 1963) is een Amerikaans officier bij de marine en voormalig NASA-astronaut.
Stefanyshyn-Piper werd geboren als dochter van een immigrant uit de Oekraïne. Ze deed in 1980 eindexamen aan de Derham Hall High School (een middelbare school voor meisjes in Saint Paul) en haalde een Bachelor of Science (1984) en een masterdiploma in werktuigbouwkunde (1985) aan het MIT. Ze is tevens een gediplomeerd radioamateur.

## Militaire loopbaan

Stefanyshyn-Piper is kapitein in de United States Navy.

## NASA-loopbaan
### STS-115

Stefanyshyn-Piper vloog haar eerste missie aan boord van STS-115 (gelanceerd op 9 september 2006; geland op 21 september van dat jaar). Ze was Mission Specialist en was de achtste vrouw die een ruimtewandeling maakte op een totaal van 156 mensen die een ruimtewandeling hadden gemaakt.
Ze voerde twee ruimtewandelingen uit van in totaal twaalf uur en werd hiermee de meest ervaren vrouwelijke ruimtewandelaar. Tijdens een bijeenkomst met vrienden familie op 22 september 2006 wegens haar behouden terugkeer zakte ze tweemaal in elkaar, en ook had ze aanvallen van duizeligheid tijdens de ceremonie op Ellington Field in Houston. Volgens een medisch specialist die haar onderzocht was ze in goede conditie maar moest ze zich weer aanpassen aan de aardse zwaartekracht.

### STS-126

Piper was Mission Specialist op vlucht STS-126.

### Gereedschapstas

Op 18 november 2008 ontdekte ze tijdens haar eerste ruimtewandeling een grote hoeveelheid vet in haar gereedschapstas. Terwijl ze op instructie van de vluchtleiding haar tas probeerde schoon te maken verloor ze haar grip er op, waarna de tas de ruimte in zweefde.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Heidemarie Stefanyshyn-Piper op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Astronaute verliest gereedschapstas in de ruimte Nu.nl 19 november 2008. Gearchiveerd op 25 september 2021.
# Splendrillia albicans

Splendrillia albicans is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Hinds.
# Splendrillia academica

Splendrillia academica is een slakkensoort uit de familie van de Drilliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door McLean & Poorman.
# Sportcomplex De Dogger

Sportcomplex De Dogger is een sportcomplex in Den Helder (Nederland). Het is de thuisbasis van voetbalclub HCSC. Tot 2008 speelde ook WGW op het terrein, na plannen voor een nieuw ziekenhuis op een gedeelte van het complex verhuisden zij naar De Streepjesberg. De clubs speelden op gescheiden velden, met ieder z'n eigen tribunes en sportkantine.
Door de plannen voor het ziekenhuis verdween een gedeelte van de grond als sportveld. Het complex bestaat nu uit twee natuurgrasvelden en één kunstgrasveld. Rond 2010 werd er een nieuwe tribune met clubgebouw gebouwd en werd het oude gebouw gesloopt. De voormalige kantine en tribunes van WGW werden ook gesloopt.
Op het terrein zijn ook twee asfalt buitenhandbalvelden te vinden van handbalvereniging D.S.O.

## Afbeeldingen 'De Dogger'

* Sportcomplex De Dogger (net ingezaaid)
* De oude hoofdtribune en kantine (2010) van HCSC.
# Sportcomplex Gulden Kamer

Het Sportcomplex Gulden Kamer is een complex van sportfaciliteiten in de Brugse deelgemeente Sint-Kruis.
Op de buitenvelden kan men voetbal, krachtbal, cricket, padel, krolf en oriëntatieloop oefenen. Er zijn twee voetbalvelden voorbehouden voor de voetbalclub Dosko Sint-Kruis en een voetbalveld voor de voetbalclub Cerkelladies Brugge. Daarnaast zijn er nog zeven voetbalvelden, een kunstgrasveld, een frisbeeveld, een krachtbalveld en een cricketveld.
In de sporthal kunnen gevechtssporten, gymnastiek, dans en yoga worden beoefend. Er is een judotatami en een verharde vloer voor gymnastiek en dans.
Daarnaast bevindt zich op het complex twee trapvelden, een mini-pitch voor minivoetbal, een basketbalveld, een skatepark, een speelplein, een speelbos en een hondenloopweide.
# Sportcomplex Zoudenbalch

Sportcomplex Zoudenbalch is een sportcomplex van FC Utrecht waar Jong FC Utrecht, FC Utrecht Academie en FC Utrecht Vrouwen hun trainingen en het overgrote deel van hun thuiswedstrijden afwerken. Het terrein ligt vlak achter Stadion Galgenwaard, de thuisbasis van de Utrechtse voetbalclub. De naam van het sportcomplex is ontleend aan de machtige Utrechtse familie Zoudenbalch.

## Indeling en gebruik

De tribune bij het hoofdveld, ontworpen en gebouwd in 2001 door Zwarts & Jansma Architecten, heeft een capaciteit van 450 toeschouwers. De totale capaciteit bij het hoofdveld bedraagt duizend toeschouwers. Dit hoofdveld is in de meeste gevallen de thuisbasis voor Jong FC Utrecht, uitkomend in de Eerste divisie. Incidenteel wijken de beloften uit naar het Stadion Galgenwaard. In totaal liggen er vijf velden, waarvan één voorzien van kunstgras. FC Utrecht deelt het sportpark met de amateurclubs Domstad Majella, VV Odin en VV Sterrenwijk. Deze clubs spelen echter op 'eigen' en gescheiden velden.

## Verbouwing en uitwijken van eerste elftal

Vanaf juli 2022 verhuisde het eerste elftal van de club naar het FC Utrecht Topsportcentrum in de Utrechtse wijk Overvecht. Door de totale groei van de club werd Sportcomplex Zoudenbalch namelijk te klein. Het eerste elftal wijkt tot medio 2032 uit, waardoor de jeugdelftallen gezamenlijk kunnen blijven trainen en voetballen. Het sportcomplex wordt in de tussenliggende jaren eveneens verbouwd. Vanaf de zomer van 2023 zal ook FC Utrecht Vrouwen het complex weer gaan gebruiken. Ditmaal als trainings- en wedstrijdlocatie.

## Externe link

* Zoudenbalch op de site van Zwarts & Jansma
* ↑ FC Utrecht opent Topsportcentrum voor eerste elftal. FC Utrecht (22 juli 2021). Geraadpleegd op 23 juni 2022.
* ↑ FC Utrecht neemt nieuw trainingscomplex op Sportpark Overvecht Noord in gebruik. RTV Utrecht (21 juli 2021). Geraadpleegd op 23 juni 2022.
* ↑ "Willen de topwedstrijden van FC Utrecht in Galgenwaard laten spelen". Vrouwenvoetbalnieuws (9 februari 2023). Geraadpleegd op 11 februari 2023.
De Aftrap (ADO Den Haag) · De Toekomst (Ajax) · AFAS Trainingscomplex (AZ) · 1908 (Feyenoord) · De Bezelhorst (De Graafschap) · Corpus den Hoorn (FC Groningen) · Sportpark Skoatterwâld (sc Heerenveen) · Erve Asito (Heracles Almelo) · De Gaard (NAC Breda) · De Eendracht (N.E.C.) · Stadioncomplex PEC Zwolle (PEC Zwolle) · PSV Campus De Herdgang (PSV) · Kaalheide (Roda JC) · FC Twente-trainingscentrum (FC Twente) · Sportcomplex Zoudenbalch & FC Utrecht Topsportcentrum (FC Utrecht) · Sportcentrum Papendal (Vitesse) · Sportcomplex Willem II (Willem II)
# Sportcomplex De Greiden

Sportcomplex De Greiden is een sportcomplex in Heerenveen op De Greiden.

## Sportaccommodaties en sportverenigingen

* Voetbalvelden, VV Nieuweschoot
* Atletiekbaan, AV Heerenveen (voorheen AV ’55)
* Cruyff Court It Feanfjild
Tot 2006 stond er ook de sporthal De Kamp, maar die is na de ingebruikname van Sportstad Heerenveen gesloopt.
* ↑ Velden Sportpark de Greiden nog langer gesloten vvnieuweschoot.nl
# Spiesstaartnachtzwaluw

De spiesstaartnachtzwaluw (Hydropsalis torquata) is een vogel uit de familie Caprimulgidae (nachtzwaluwen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het zuidelijk-centrale en zuidoostelijke Amazonebekken en telt twee ondersoorten:
* H. t. torquata: zuidelijk Suriname, Brazilië en oostelijk Peru.
* H. t. furcifer: van zuidelijk Peru tot zuidelijk Brazilië en centraal Argentinië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Spiesstaartnachtzwaluw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Heremietlijster

De heremietlijster (Catharus guttatus) is een vogelsoort uit de familie lijsters (Turdidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Noord-Amerika en telt 9 ondersoorten:
* Catharus guttatus guttatus: zuidelijk Alaska en westelijk Canada.
* Catharus guttatus nanus: zuidoostelijk Alaska en het kustgebied van westelijk Canada.
* Catharus guttatus munroi: westelijk centraal Canada en noordelijk Montana.
* Catharus guttatus jewetti: de kustgebieden van de noordwestelijke Verenigde Staten.
* Catharus guttatus slevini: de kustgebieden van de zuidwestelijke Verenigde Staten.
* Catharus guttatus sequoiensis: de bergstreken van de zuidwestelijke Verenigde Staten.
* Catharus guttatus polionotus: de Rocky Mountains van de westelijk centrale Verenigde Staten.
* Catharus guttatus auduboni: de Rocky Mountains van de noordwestelijke Verenigde Staten en zuidwestelijk Canada.
* Catharus guttatus faxoni: oostelijk centraal en oostelijk Canada en de oostelijke Verenigde Staten.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Heremietlijster op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Henk Hellinga

Hendricus (Henk) Hellinga (Heiloo, 28 februari 1923 – Heerenveen, 1 november 1990) was een Nederlands politicus van de PvdA.
Na de ulo begon hij zijn ambtelijke loopbaan in 1939 als volontair bij de gemeente Broek op Langedijk tot die gemeente in 1941 fuseerde met buurgemeenten tot de nieuwe gemeente Langedijk waar hij klerk werd. Midden 1943 werd hij ontslagen vanwege zijn weigering zich bij de Nederlandse Arbeidsdienst (Arbeitseinsatz) aan te sluiten. Daarna was hij min of meer clandestien werkzaam bij de gemeente Wanneperveen. In 1946 ging hij als adjunct-commies werken bij de gemeentesecretarie van Opsterland waar hij het bracht tot hoofdcommies B. In december 1962 werd Hellinga benoemd tot burgemeester van Leeuwarderadeel en in februari 1969 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Heerenveen. In 1981 gaf hij het lidmaatschap van de PvdA op na de oproep van partijvoorzitter Max van den Berg tot een demonstratie bij de Kerncentrale Dodewaard. Begin 1984 ging hij vervroegd met pensioen en eind 1990 overleed Hellinga op 67-jarige leeftijd.
# Spring Arbor

Spring Arbor is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Michigan, en valt bestuurlijk gezien onder Jackson County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2188.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 7,2 km², geheel bestaande uit land. Spring Arbor ligt op ongeveer 306 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Spring Arbor.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Spring-Arbor op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Heresiarches malaisei

Heresiarches malaisei is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1970.
# Hemitrichus longigaster

Hemitrichus longigaster is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Narendran.
# Hemitrichus oxygaster

Hemitrichus oxygaster is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Boucek.
# Hemitrichoscarta picea

Hemitrichoscarta picea is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Lallemand.
# Stamnodes catastrophata

Stamnodes catastrophata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Dyar.
# Stamnodes columba

Stamnodes columba is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Butler.
# Stamnodes depeculata

Stamnodes depeculata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Lederer.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Stamnodes depeculata bij Fauna Europaea.
# Stamnodes ditissima

Stamnodes ditissima is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Thierry-Mieg.
# Hengelo raccordement AKZO

Het Akzo-raccordement in Hengelo lag ten zuiden van het Twentekanaal op het terrein van AkzoNobel. In Twente was deze lijn ook bekend onder de naam Akzo-lijntje. Het was een aftakking op de voormalige spoorlijn Hengelo-Boekelo.

## Geschiedenis

In 1972 werd de spoorlijn tussen Akzo en Boekelo opgebroken. Het spoor tussen Akzo en de spoorlijn Hengelo-Enschede bleef intact.
Er vertrokken goederentreinen vanaf de Akzo met zout (schuifwandwagen). Tot en met 2006 reden regelmatig goederentreinen met chloor van en naar deze vestiging van Akzo, daarna mocht dat alleen nog incidenteel, in noodgevallen. Inmiddels kan dit niet meer want de chloorfabriek is afgebroken en de laadplaats voor chloor is verwijderd.
In april 2008 schrapte Railion de bediening maar sinds december 2008 reden er weer treinen die werden bediend door ACTS. Later nam het inmiddels tot DB Schenker Rail omgedoopte Railion de bediening weer voor haar rekening, waarna op 24 december 2013 voor de laatste keer de Akzo-vestiging in Hengelo werd bediend.

## Ontwikkelingen

In maart 2014 is het raccordement vanaf het aansluitwissel van de AKZO, tot het eind van de lijn opgebroken. Bediening van de AKZO per spoor is niet meer mogelijk. De rest van de spoorlijn, tussen het raccordement en de lijn Hengelo-Enschede, bleef liggen en is thans in gebruik voor recreatief spoorfietsen.

## Galerij

* Overweg Boortorenweg met een trein die de AKZO verlaat (2013)
* Raccordement AKZO in 2002 met chloorwagons
# Herinneringsmedaille aan de VN-operaties in Korea (Frankrijk)

De Herinneringsmedaille aan de VN-operaties in Korea (Frans: Médaille commémorative française des opérations de l'Organisation des Nations unies en Corée) is een Franse onderscheiding. Een groot aantal landen waaronder Frankrijk leverde troepen voor de interventiemacht van de Verenigde Naties in Korea. Noord-Korea was het Zuiden binnengevallen en de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties had een mandaat gegeven om die agressie te keren. Frankrijk was op dat moment verwikkeld in de Eerste Indochinese Oorlog en kon niet veel mankracht vrijmaken voor de Koreaanse Oorlog. Daarom stuurde het land slechts 3.421 vrijwilligers uit alle drie de onderdelen van de krijgsmacht. De gevechten waren zwaar; 262 van hen werden gedood, 1008 werden verwond en 7 worden vermist.
De medaille werd op 8 januari 1952 ingesteld door president Vincent Auriol. Om in aanmerking te komen moest men ten minste twee maanden in het Koreaanse gevechtsgebied hebben verbleven. Wanneer men was voorgedragen voor het Franse Oorlogskruis T.O.E. (Frans: Croix de guerre des théâtres d'opérations extérieures) of wegens aan het front opgelopen verwondingen was geëvacueerd werd deze termijn buiten beschouwing gelaten. De medaille werd ook aan buitenlandse militairen toegekend die onder Frans commando hadden gediend. Uiteraard moest hun eigen regering daarmee akkoord zijn gegaan.
Het Decreet van 12 februari 1952 maakte een uitzondering op de in Frankrijk gangbare praktijk door de gebruikelijke leges voor het verkrijgen van medaille en het bijbehorende diploma kwijt te schelden.
De ronde bronzen medaille werd ontworpen door de heraldicus Robert Louis en gegraveerd door Maurice Delannoy en heeft een diameter van 36 millimeter. Op de voorzijde is het embleem van Zuid-Korea (yin en yang) gecombineerd met vier voorspoedbrengende trigrammen met daarachter de zon afgebeeld. Het embleem is op een bloem en een brandende toorts gelegd. De vlammen van deze toorts zijn de verbinding waaraan de medaille is opgehangen. Om de rand van de voorzijde is een lauwerkrans als in de Koreamedaille van de Verenigde Naties gelegd.
De bronzen gesp op het lint is versierd met een pagode.
Op de keerzijde staat "MÉDAILLE" "COMMÉMORATIVE" "FRANÇAISE" "DES OPÉRATIONS" "DE L'ORGANISATION" "DES NATIONS UNIES" "EN CORÉE" binnen het rondschrift "RÉPUBLIQUE FRANÇAISE".
De medaille wordt aan een 39 millimeter breed zijden lint in de kleuren lichtblauw-wit-blauw met brede rood-wit-donkerblauwe biezen gedragen. De kleuren zijn die van de Koreamedaille (lichtblauw) van de Verenigde Naties en de Franse vlag.

## Protocol

Wanneer men op uniformen geen modelversierselen draagt, is een kleine rechthoekige baton in de kleuren van het lint voorgeschreven. De medaille wordt ook als miniatuur gedragen op bijvoorbeeld een rokkostuum. De wet gaf de dragers van de medaille het recht om het lint ook op burgerkleding te dragen.
# Herinneringsmedaille aan de Operaties in het Midden-Oosten

De Herinneringsmedaille aan de Operaties in het Midden-Oosten (Frans: Médaille commémorative des opérations du Moyen-Orient) is een Franse campagnemedaille. Deze militaire onderscheiding werd op 22 mei 1957 gesticht door president René Coty.
In 1956 besloot de Egyptische president Nasser de Suez Canal Company te nationaliseren. De aandelen van de beheerder van het voor Frankrijk en vooral Groot-Brittannië strategisch belangrijke Suez-kanaal waren in Britse en Franse handen. De nationalisatie leidde tot een militaire interventie door beide landen. Frankrijk stuurde een 10.000 man sterk expeditieleger onder het bevel van admiraal Pierre Barjot en generaal André Beaufre. De Frans-Britse troepen trokken zich onder zware diplomatieke druk van zowel de Verenigde Staten als de Sovjet-Unie terug uit de door hen bezette Egyptische gebieden en de hele expeditie werd na amper vier maanden teruggetrokken. De Franse troepen hadden vijftien doden te betreuren.
De Herinneringsmedaille werd toegekend aan Franse soldaten uit landmacht, marine en luchtmacht en ook aan burgers zoals de bemanning van koopvaardijschepen en civiele vliegtuigen. Voorwaarde was hun deelname aan de militaire operaties rond het Suezkanaal zoals die plaatsvonden tussen 1 september en 22 december 1956. Aan de medaille is geen diploma of certificaat verbonden. Niemand heeft het recht om de medaille te dragen wanneer hij voor een tijdens de operatie uitgevoerd misdrijf werd veroordeeld tot een gevangenisstraf.

## De medaille

De ronde bronzen medaille werd door Georges Lemaire ontworpen en heeft een diameter van 30 millimeter. Sommige medailles zijn verguld. De voorzijde draagt in reliëf het portret van de "gewapende republiek", zinnebeeld van het strijdende Frankrijk. Haar helm is versierd met een krans van eikenbladeren. Het rondschrift luidt "RÉPUBLIQUE FRANÇAISE".
Op de keerzijde staat "MÉDAILLE COMMÉMORATIVE DES OPÉRATIONS DU MOYEN-ORIENT 1956". De medaille is aan het lint bevestigd door een verhoging in de vorm van een lauwerkrans met een diameter van 24 millimeter. Op deze krans is een halve maan bevestigd.
De medaille wordt op de linkerborst gedragen aan een 37 millimeter breed lichtblauw lint. Dit lint heeft een brede gele baan in het midden en twee smallere gele strepen langs de rand. Op het lint wordt een vergulde bronzen gesp met het opschrift "MOYEN-ORIENT" gedragen.

## Protocol

Wanneer men op uniformen geen modelversierselen draagt is een kleine rechthoekige baton in de kleuren van het lint voorgeschreven. De medaille wordt ook als miniatuur gedragen op bijvoorbeeld een rokkostuum.
# Henri Mumsen

Henri Willem Frederik Mumsen (Woubrugge, 26 juli 1939) is een Nederlands politicus van de CHU en later het CDA.
Hij werd geboren als zoon van H.B.N. Mumsen die toen burgemeester van Woubrugge was. Hij doorliep de hbs in Den Haag en ging daarna werken bij de gemeentesecretarie van eerst Naaldwijk en vervolgens van Rijswijk. Na enige tijd werkzaam te zijn geweest bij de gemeenten Ameide en Tienhoven keerde hij in 1964 terug naar de gemeentesecretarie van Rijswijk waar hij werkzaam was op de afdeling stadsontwikkeling. In oktober 1970 trad hij in de voetsporen van zijn vader en werd eveneens burgemeester en wel van de Friese gemeente IJlst. In september 1979 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Amerongen. Na een conflict stapte hij daar in november 1995 op en ging hij werken als adviseur van de directeur-generaal openbaar bestuur van het ministerie van Binnenlandse Zaken.