OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van oblast Koersk

De vlag van oblast Koersk is in gebruik sinds 17 december 1996. De vlag heeft vijf horizontale banen: rood, wit, geel, zwart en rood, in een verhouding van ongeveer 1:2:2:2:1. Rood staat voor continuïteit, zoals het is verschenen op de vlaggen van het Keizerrijk Rusland, de Sovjet-Unie en het moderne Rusland. Het staat ook op de vlag als eerbetoon aan de veteranen van de Grote Vaderlandse Oorlog. Wit staat voor de zuiverheid van de gedachten van de bevolking. Geel herinnert aan de overvloedige graanvelden in de regio en zwart symboliseert chernozem - de vruchtbare zwarte bovengrond van Centraal-Europees Rusland. Op het veld van de vlag staan het wapen van oblast Koersk, met drie zilveren patrijzen op een blauwe diagonale balk op een wit veld. Er is gesuggereerd dat de naam "Koersk" is afgeleid van het woord voor "patrijs" (kuropatka), hoewel deze verklaring niet algemeen wordt aanvaard. Het schild is bekroond met een kroon.
# Vlag van oblast Kostroma

De vlag van oblast Kostroma is in gebruik sinds 20 april 2006. De vlag heeft drie verticale banen van rood-blauw-rood in de verhouding 1:2:1. In het midden van de blauwe baan staat een galjoen uit het wapen dat Catharina II aan de regio schonk ter herinnering aan haar reizen langs de Wolga. Het heeft een adelaarskop op de boeg en wappert met een Russische vlag uit de tijd van Alexander II.
Een eerder ontwerp, gebruikt van 19 oktober 2000 tot en met 20 april 2006, was rood met een blauwe baan aan de broeking, vergelijkbaar met de oude vlag van de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek. Het schild van het wapen was gecentreerd op het rode gedeelte en omvatte het schip op de huidige vlag.
# Vittorio Villano

Vittorio Villano (Charleroi, 2 februari 1988) is een Belgisch voetballer die sinds 2019 uitkomt voor RUW Ciney. Daarvoor speelde hij onder andere voor Standard Luik. Villano is een linksbuiten die slechts 1m65 meet.

## Carrière

Villano ruilde in 2006 de jeugdopleiding van Charleroi SC voor die van Standard Luik. In het seizoen 2007/08 mocht Villano één keer meedoen: tijdens de 28e speeldag viel hij in de 89e minuut in voor Milan Jovanovic. Hij mocht ook Europees spelen: tijdens de UEFA Cup-kwalificatiewedstrijden mocht hij in de 62e minuut invallen voor Steven Defour tegen UN Käerjeng 97. Ook in de Beker van België mocht hij twee keer aandraven.
In juli 2008 tekende Villano een contract tot 2011 bij neo-eersteklasser AFC Tubize. Hij kwam transfervrij over. Bij de ploeg van Albert Cartier veroverde hij meteen een basisplaats. Tubeke degradeerde na één seizoen weer naar Tweede klasse, ook daar bleef hij drie seizoenen lang een vaste waarde. In 2012 verliet hij de club voor R. JS Heppignies-Lambusart-Fleurus, dat een jaar later vanwege financiële moeilijkheden onder de naam Charleroi Fleurus ging voetballen. Na een tussenstop bij RRC Waterloo trok Villano in 2015 naar RC Mechelen, waarmee hij laatste eindigde in Derde klasse A.
Villano speelt sinds 2019 bij RUW Ciney.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Standard Luik |
| Kampioen Eerste klasse | 1x | 2007/08 |

## Trivia

* Villano meet slechts 1m65. Daarmee was hij destijds de kleinste speler in Eerste klasse.
# Vittorioso

Vittorioso is een Italiaanse muziekterm met betrekking tot de manier waarop een stuk of passage uitgevoerd dient te worden. Men kan de term vertalen als als een overwinning. Dit betekent dus dat, als deze aanwijzing wordt gegeven, men zo moet spelen dat het de emoties behorende bij een overwinning uitstraalt. Deze aanwijzing heeft vooral betrekking op de voordracht van een stuk en niet zozeer op het tempo of de dynamiek, waarvoor vaak aparte aanwijzingen worden gegeven. Toch kan het voorkomen dat bij de uitvoer van de aanwijzing, toch enige wijzigingen in deze aspecten worden gemaakt, ten behoeve van het karakter van de muziek.
# Vlaardingen Centrum

Vlaardingen Centrum kan verwijzen naar:
* Centrum (Vlaardingen), het centrum van de Nederlandse stad Vlaardingen
* Vlaardingen Centrum (metrostation), het gelijknamige metrostation (tot 2017 NS-station)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlaardingen Centrum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Voor outer en heerd

Het lied Voor Outer en Heerd werd in het interbellum geschreven door de Kempische dichter Jozef Simons (1888-1948) en getoonzet door Armand Preud'homme (1904-1986). Het lied herdenkt de Boerenkrijg (1798) en wordt veelvuldig op cantussen gezongen als studentenlied.

## Achtergrond

De leuze Voor outer en heerd ! (betekenis: 'Voor altaar en haard', oftewel "voor Kerk en gezin") gaat terug op het Latijnse Pro aris et focis, dat in 1789 werd gebruikt door een Brussels klerikaal genootschap. Pro aris et focis steunde de Brabantse Omwenteling omdat het de kerkhervormingen van keizer Jozef II als een bedreiging zag voor haar privileges en de invloed van de rooms-katholieke Kerk op de samenleving in de Oostenrijkse Nederlanden. In 1798 drukte het, het verzet van de 'gewone' Zuid-Nederlanders tegen antiklerikalisme, verdrukking van de Kerk en invasies van het eigen land, uit.
Simons en Preud'homme plaatsten met het lied Voor outer en heerd, gecomponeerd in het interbellum, die leuze in de Vlaamse Beweging, die het sindsdien heeft omarmd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het lied als strijdhymne gebruikt door de Sturmbrigade Langemarck (1943-'45), een eenheid van de Waffen-SS bestaande uit Vlaamse vrijwilligers die aan de zijde van nazi-Duitsland meevocht aan het Oostfront. Hierdoor kleefden er lange tijd negatieve connotaties aan het lied.

## Melodie

    Voor Outer en Heerd

## Tekst

    Geen roekeloze wagers:
    Stil volk dat zich beraadt,
    Al eer het zijn belagers
    Manhaft te lijve gaat.
    Zij wisten wat zij wilden
    Toen zij tot stout verweer
    De piek of zeis optilden,
    Of grepen naar 't geweer
Refrein (2 ×):
       Voor vrijheid en recht; ongeknecht,
       Onverveerd voor outer en heerd.
    Zij steunden op Oranjes:
    De Nederlanden één!
    En juichten toen Brittanniës
    Beloofde vloot verscheen.
    Kloekmoedig in de gouwen
    Van Diets Zuid-Nederland.
    Zijn allen sterk en trouwe.
    Gesprongen in de brand
Refrein
    Rollier, Corbeels, Van Gansen,
    Bevochten onverveerd,
    Met wisselende kansen,
    Den vijand van hun heerd.
    Zij kampten koen als leeuwen,
    En werden z'overmand,
    Hun namen staan voor eeuwen,
    In 't hart van 't volk gebrand.
Refrein
* ↑ Rudi Schrever, De Boerenkrijg (1798). “Voor Outer en Heerd!”. Historiek.net (11 augustus 2010). Geraadpleegd op 9 augustus 2020.
# Voor wie anders

Voor wie anders is een studioalbum van Herman van Veen, verschenen in 1993. Het album werd opgenomen in diverse studio’s in Nederland, Duitsland en Frankrijk. Van de cd werden de twee nummers Leugens en Als je komt op single uitgebracht.

## Muzikanten

De credits op de oorspronkelijke cd vermeldden:
* Thomas Bauer - elektrisch piano
* Jacco Boganen - percussie
* Lex Bolderdijk - gitaar
* Edwin Corzilius - contrabas
* Jan Hollestelle - basgitaar, contrabas
* Martin Huch - steelgitaar
* Cees Hülsmann - viool
* Josed Kappl - basgitaar
* Johan Kracht - dirigent (Concertgebouw Kamerorkest)
* Miranda van Kralingen - sopraan zang
* Heinz Rudolf Kunze - gitaar
* Edith Leerkes - akoestisch gitaar
* Basile Leroux - gitaar
* Heiner Lürig - gitaar
* Peter Miklis - drums
* Lisa Schulte Nordholt - achtergrond zang
* Nard Reijnders - saxofoon, klarinet, basklarinet, accordeon
* Hans Vader - cello
* Herman van Veen - viool, zang
* Evert Verhees - bas, piano, synthesizer
* Graham Ward - drums
* Erik van der Wurff - piano, synthesizer
* Joke Schonewille - harp
* Peter Tiehuis - gitaar
* Concertgebouw Kamerorkest - orkest
* Lajos Horvath - Zigeunerorkest
* Vokaal Herenkwintet Intermezzo - herenkwintet
# Vlag van de Shetlandeilanden

De vlag van de Shetlandeilanden is lichtblauw met een wit Scandinavisch kruis. De vlag werd in 1969 ontworpen door Roy Grønneberg en Bill Adams ter ere van de 500e verjaardag van de overgang van de eilanden van het Koninkrijk Denemarken en Noorwegen naar het Koninkrijk Schotland. Bijna veertig jaar later werd de vlag officieel erkend door de Schotse overheid. De kleuren van de vlag zijn gelijk aan die van de vlag van Schotland. Het kruis verwijst naar de Noordse geschiedenis van de eilanden.
De vlag wordt privé veel gebruikt door Shetlanders, zowel op het land als op zee, en wordt nu gezien als een symbool van de identiteit van Shetland. In 2007 werd een "Shetland Flag Day" (Dag van de Shetlandvlag) geïntroduceerd door de raad, die hoopt dat de dag zal worden gebruikt om "alles wat Shetland is te vieren". Na bijna veertig jaar onofficieel gebruik werd de vlag op 1 februari 2005 formeel toegekend door de Lord Lyon King of Arms, de heraldische autoriteit van Schotland, op tijd voor de Eilandspelen in juli 2005 in Shetland.
De vlag is vrijwel identiek aan de voormalige onofficiële nationale vlag van IJsland (de Hvítbláinn), in gebruik door IJslandse nationalistische activisten van 1897 tot 1915, toen deze gedeeltelijk werd verlaten vanwege de gelijkenis met de Griekse geus en de Zweedse vlag, die volgens critici op zee moeilijk uit elkaar te houden zouden zijn, een belangrijk probleem in oorlogstijd. Het wit met blauw wordt nog steeds gebruikt door de IJslandse Jeugdvereniging, nationalisten en bij politieke evenementen.
* ↑ Shetland - The Flag Institute. The Flag Institute. Geraadpleegd op 7 juli 2019.
* 1 2 (en) Shetland Islands (United Kingdom)
# Vlag van oblast Vladimir

De vlag van oblast Vladimir is in gebruik sinds 11 mei 1999. De vlag bestaat uit een rood veld met een blauwe baan aan de broeking, 1/8 van de vlaglengte. Rood op de vlag symboliseert moed en dapperheid. Het rood en blauw herinneren aan de vlag van de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek. Aan de bovenkant van de blauwe baan is een gouden hamer en sikkel, symbolen die ook afkomstig zijn van die vlag. Gecentreerd op het rode veld, ongeveer 1/3 van de vlaglengte, staan het wapen van de oblast in goud. De centrale figuur van het wapen is een gouden leeuw, een symbool van kracht, moed en grootmoedigheid. Hij houdt een hoog zilveren kruis vast dat de religie van de inwoners voorstelt, en draagt een kroon. Een kroon staat ook boven het schild, dat is omringd door een krans van eikenbladeren gewikkeld in een lint van Sint-Andries.
Tot 10 mei 2017 was de hoogte-breedteverhouding 1:2; sindsdien is deze 2:3.
# Vlag van Baarle-Hertog

De vlag van Baarle-Hertog werd door de gemeenteraad op 7 december 1987 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Antwerpse gemeente Baarle-Hertog. Op 13 juni 1989 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 8 november 1989 in het officiële Belgisch Staatsblad. De beschrijving van de vlag werd vereenvoudigd en gecorrigeerd - maar het ontwerp werd niet gewijzigd - door de gemeenteraad op 10 mei 1992, bevestigd door het Bestuur van Vlaanderen op 6 juni 1995 en gepubliceerd in het officiële Belgisch Staatsblad op 15 juni 1995.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Blauw met een Sint-Remigius (staande) op een grond, alles van geel.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit.
# Vlag van Baarle-Nassau

De vlag van Baarle-Nassau werd op 20 augustus 1965 per besluit van de gemeenteraad van de Noord-Brabantse gemeente Baarle-Nassau als gemeentelijke vlag aangesteld. De vlag is ontworpen door Klaes Sierksma. Het oorspronkelijke ontwerp was een idee van Willem van Ham, en werd indertijd bij de gemeente ingediend door de Stichting voor Banistiek en Heraldiek te Muiderberg.

## Omschrijving

De officiële beschrijving van de vlag luidt als volgt:
   Rood met drie witte tot op 2/7 van de totale vlaglengte aan de broekzijde verkorte, even hogen banen, elk 1/7 van de totale vlaghoogte en aan de broek een blauwe broekingbalk ter hoogte van 2/5 van de vlaglengte, gebroken door de witte banen, met in de broektop een geel blok.
De vlag bestaat uit twee delen: aan de broekingzijde blauw met in de top een geel blok. De vluchtzijde begint op ongeveer 2/5 van de vlag en is rood met witte banen. De witte bannen breken in het blauwe vlak. De witte banen zijn stoppen op 2/7 van de vlaglengte. De kleuren zijn de oude wapenkleuren rood en wit in combinatie met de rijkskleuren waarin het wapen is verleend. Het gele blok staat voor de drie balen in het gemeentewapen.

## Verwante afbeelding

* Het wapen van Baarle-Nassau
Alphen-Chaam · Altena · Asten · Baarle-Nassau · Bergeijk · Bergen op Zoom · Bernheze · Best · Bladel · Boekel · Boxtel · Breda · Cranendonck · Deurne · Dongen · Drimmelen · Eersel · Eindhoven · Etten-Leur · Geertruidenberg · Geldrop-Mierlo · Gemert-Bakel · Gilze en Rijen · Goirle · Halderberge · Heeze-Leende · Helmond · 's-Hertogenbosch · Heusden · Hilvarenbeek · Laarbeek · Land van Cuijk · Loon op Zand · Maashorst · Meierijstad · Moerdijk · Nuenen, Gerwen en Nederwetten · Oirschot · Oisterwijk · Oosterhout · Oss · Reusel-De Mierden · Roosendaal · Rucphen · Sint-Michielsgestel · Someren · Son en Breugel · Steenbergen · Tilburg · Valkenswaard · Veldhoven · Vught · Waalre · Waalwijk · Woensdrecht · Zundert
* 1 2 Ham, Willem A. van (1986). Wapens en vlaggen van Noord-Brabant. Walburg Pers, Zutphen, p.189. ISBN 906011499X.
* ↑ (en) Sensen, Mark, Baarle-Nassau (The Netherlands). Flags of the World (22 februari 1996). Geraadpleegd op 20 januari 2016.
* ↑ Ham, Willem A. van (1 juni 2023). Noord-Brabantse wapens en vlaggen. Walburg Pers, Zutphen, p. 83-84. ISBN 9789464560381.
# Voetbalkampioenschap van Harz 1909/10

In 1909/10 werd het tweede voetbalkampioenschap van Harz gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond.
Er zijn geen uitslagen meer bekend, enkel dat Hohenzollern Quedlinburg kampioen werd en dat er op zijn minst nog drie teams deelgenomen hebben aan de competitie. Het is niet duidelijk waarom de kampioen niet afgevaardigd werd naar de Midden-Duitse eindronde.
FC Preußen 09 Halberstadt ontstond door een fusie tussen SC 05 Halberstadt en Kaufmännischer TV Halberstadt.

## 1. Klasse

| Plaats | Club |
| 1. | FK Hohenzollern Quedlinburg |
| | FC Preußen 1909 Halberstadt |
| | FK Britannia Quedlinburg |
| | FC Germania Halberstadt |
# Voetbalkampioenschap van Harz 1910/11

In 1910/11 werd het derde voetbalkampioenschap van Harz gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond.
Preußen Halberstadt werd kampioen en plaatste zich zo voor de Midden-Duitse eindronde, waar de club meteen een zwaar pak slaag kreeg van SC Erfurt 1895, het werd 10-0.

## 1. Klasse
### Groep Oost

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | FC Askania Aschersleben | 3 | 3 | 0 | 0 | 09:02 | 06:00 |
| 2. | LBC 1908 Staßfurt | 3 | 1 | 0 | 2 | 00:04 | 02:04 |
| 3. | 1. FC Burgund Aschersleben | 4 | 0 | 0 | 4 | 02:05 | 00:08 |
De wedstrijd LBC Staßfurt tegen Burgund Aschersleben werd niet gespeeld en als een doelpuntenloze overwinning voor Staßfurt geteld.
* Finale titel
* Degradatie

### Groep West

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | FC Preußen 1909 Halberstadt | 6 | 5 | 0 | 1 | 19:06 | 10:02 |
| 2. | FK Britannia Quedlinburg | 6 | 4 | 0 | 2 | 04:12 | 08:04 |
| 3. | FC Germania Halberstadt | 6 | 3 | 0 | 3 | 10:15 | 06:06 |
| 4. | FK Hohenzollern Quedlinburg | 6 | 0 | 0 | 6 | 00 | 00:12 |
# Wad- en Wierdenpad

Wad- en Wierdenpad :
Het Wad- en Wierdenpad (LAW 5-5) was een lange-afstand-wandelpad met een lengte van 123 kilometer van Lauwersoog naar Bad Nieuweschans. Het pad is opgegaan in het Nederlands Kustpad en was in beide richtingen met wit-rode tekens gemarkeerd en in een gidsje beschreven.

## Route

De route ging van Lauwersoog via het Lauwersmeer naar Leens. De route liep onder andere door militair oefenterrein Marnewaard met daarin het spookdorp Marnehuizen. Tussen Leens en Uithuizen waren er twee varianten:
* de Wadroute die liep via Pieterburen, bedijkingen en de kust van de Waddenzee (o.a. het Uithuizerwad en Noordpolderzijl)
* de Wierdenroute door het binnenland, via wierdedorpen als Baflo en Warffum.
Bij Uithuizen kwamen beide routes weer bij elkaar. De route ging dan door het binnenland naar Appingedam en bereikte bij Delfzijl de kust van de Eems. Langs de Eems en natuurgebied de Dollard werd via de akkerlanden van het Oldambt Bad Nieuweschans bereikt.

## Netwerk

Het pad vormde een onderdeel van het Nederlandse Kustpad, dat weer een onderdeel is van de Europese wandelroute E9 en loopt langs de kust van Portugal naar de Baltische staten. Bij Lauwersoog sloot het pad aan op het Friese Kustpad en het Friese Woudenpad, bij Pieterburen op het Pieterpad, en bij Bad Nieuweschans op het Noaberpad.

## Voorzieningen

De route is redelijk, doch niet overdadig voorzien van overnachtingsmogelijkheden. Aansluitingen op het openbaar vervoer bestaan uit stations te Appingedam, Delfzijl en Bad Nieuweschans. De meeste plaatsen hebben busverbindingen; dit is meestal vraagafhankelijk vervoer. De wandelaar wordt geadviseerd zich vooraf informatie te verschaffen over frequentie en routes. Op een groot deel van het traject, met name de zeedijken, zijn honden, ook als ze zijn aangelijnd, niet toegestaan, in verband met de aanwezigheid van grazend vee.
# Lijst van steden in Luxemburg (land)

Op deze pagina vindt u de Lijst van steden van het Groothertogdom Luxemburg.
De titel stad wordt in Luxemburg bij wet toegekend. Enige steden dragen de titel stad al sinds de Middeleeuwen, de meeste steden in Luxemburg bestaan echter pas één of twee eeuwen. Op 27 februari 1843 werden zeven van de acht zich op Luxemburgs grondgebied bevindende steden bevestigd - Luxemburg-Stad, Diekirch, Grevenmacher, Echternach, Wiltz, Vianden en Remich -, met uitzondering van Clervaux. In 1906 en in 1907 werd vijf nieuwe gemeenten de titel van stad verleend. Op 7 april 1914 werd ook de gemeente Hollerich onder de naam "Hollerich-Bonnevoie" de titel stad verleend, deze nieuwe stad kwam echter na een gemeentelijke herindeling van 26 maart 1920 aan Luxemburg-Stad. Op 13 december 1988 volgde bij wet een herbevestiging van de twaalf steden.

## Lijst van steden

| Duits | Frans | Luxemburgs | kanton | district | stad sinds | inwoneraantal |
| Diekirch | Diekirch | Dikrech | Diekirch | Diekirch | 1400 | 5.700 |
| Differdingen | Differdange | Déifferdeng | Esch-sur-Alzette | Luxemburg | 1907 | 18.900 |
| Düdelingen | Dudelange | Diddeleng | Esch-sur-Alzette | Luxemburg | 1907 | 18.000 |
| Echternach | Echternach | Iechternach | Echternach | Grevenmacher | 1300 | 4.500 |
| Esch an der Eltze | Esch-sur-Alzette | Esch-Uelzecht | Esch-sur-Alzette | Luxemburg | 1906 | 28.000 |
| Ettelbrück | Ettelbruck | Ettelbréck | Diekirch | Diekirch | 1907 | 7.152 |
| Grevenmacher | Grevenmacher | Gréiwenmaacher | Grevenmacher | Grevenmacher | 1300 | 3.000 |
| Luxemburg | Luxembourg | Lëtzebuerg | Luxemburg | Luxemburg | 1300 | 82.200 |
| Remich | Remich | Réimech | Remich | Grevenmacher | 1400 | 2.800 |
| Rümelingen | Rumelange | Rëmmeleng | Esch-sur-Alzette | Luxemburg | 1907 | 3.500 |
| Vianden | Vianden | Veianen | Vianden | Diekirch | 1400 | 1.400 |
| Wiltz | Wiltz | Wolz | Wiltz | Diekirch | 1200 | 3.800 |
# W.A.Meelhuysenbrug

De W.A. Meelhuysenbrug (brug 795) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West.
De brug voor voetgangers en fietsers is gelegd over de Rudi Bloemgartensingel (vernoemd naar Rudi Bloemgarten). Zij verzorgt een doorgaande wandel- en fietsroute tussen de Willy la Croixstraat (vernoemd naar Willy la Croix) in de wijk Middelveldsche Akerpolder en Akerwateringstraat in de wijk De Punt. Voor deze scheiding ontwierp architect N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken een serie bruggen.
De brug kreeg al snel haar naam; een vernoeming naar verzetsstrijder Willem Adam Meelhuysen. Meerdere straten in de wijk Middelveldsche Akerpolder zijn naar verzetsmensen vernoemd (zie boven). Het naambordje is wit.
* W.A. Meelhuysenbrug volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Peter Korrel Bruggen van Amsterdam: Brug 795: W.A. Meelhuysenbrug
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4 Bruggenrubriek Peter Korrel noemt de brug bij naam
* Archief Publieke Werken: Soortgelijke brug: Brug 788 (bestektekening 1987/1988: dossier 63844)
<<< · 700 · 701 · 702 · 703 · 704 · 705 · 706 · 707 · 708 · 709 · 710 · 711 · 712 · 713 · 714 · 715 · 716 · 717 · 718 · 719 · 720 · 721 · 722 · 725 · 726 · 729 · 730-738 · 739 · 740 · 741 · 742 · 743 · 744 · 745 · 746 · 747 · 748 · 749 · 751 · 752 · 753 · 754 · 755 · 756 · 757 · 758 · 759 · 760 · 761 · 762 · 763 · 764 · 765 · 766 · 767 · 768 · 769 · 770 · 771 · 772 · 773 · 775 · 776 · 777 · 778 · 779 · 780 · 781 · 782 · 783 · 784 · 786 · 787 · 788 · 789 · 790 · 791 · 792 · 793 · 794 · 795 · 797 · >>>
Brugnummers 723, 724, 727, 728, 750, 774, 785, 796 (niet gerealiseerde brug over de Slotervaart), 798 en 799 zijn niet vergeven.
# Völuspá hin skamma

Völuspá hin skamma, Völuspá de mindere of de Schamele Völuspá, is een Oudnoords gedicht dat werd overgeleverd als een handvol stanza's in Hyndluljóð, in de Poëtische Edda, en een enkele stanza in de Gylfaginning-sectie van Snorri Sturluson's Proza-Edda. De naam van dit gedicht is enkel vanwege Snorri's weergave ervan in Gylfaginning bekend:
| [...] ok var sá nefndr Ymir, en hrímþursar kalla hann Aurgelmi, ok eru þaðan komnar ættir hrímþursa, svá sem segir í Völuspá inni skömmu: 7. Eru völur allar frá Viðolfi, vitkar allir frá Vilmeiði, en seiðberendr frá Svarthöfða, jötnar allir frá Ymi komnir. | En dat wezen wordt genaamd Ymir, maar de Rijmreuzen noemen het Aurgelimir; en daarvan komen de soorten Rijmreuzen voort, zoals gezegd in de Schamele Völuspá: - Zijn al de Völvas's van Witolf, Al de wetende (tovenaars) van Willharm, Zijn alle Seiðrbeoefenaars van Zwarthoofd; Al de weerwolven van Ymir gekomen. |
De volgende stanza's komen in Hyndluljóð terug. In zijn vertaling van Hyndluljóð, becommentarieert Henry Adams Bellows dat het bewaarde fragment van de Völuspá hin skamma aangeeft "dat het een late en erg minderwaardige imitatie van de grote Voluspo" is. Hij dateert het ergens in de 12e eeuw. Verder meent hij dat het verschijnen ervan in Hyndluljóð te wijten is aan de blunder van een kopieerder die beide gedichten verwarde.
# Volkshuis met theater in Prostějov

Volkshuis met theater (Tsjechisch: Národní dům) is een gebouw in de Tsjechische stad Prostějov ontworpen door de Tsjechische architect Jan Kotěra. Het werd gebouwd tussen 1905 en 1907.
# Volksinstrumentenmuseum

Het Volksinstrumentenmuseum is een museum dat zich bevindt in het Vlaams-Brabantse Gooik. In het museum staan volksmuziekinstrumenten centraal.
Het museum is opgebouwd uit een verzameling van Herman Dewit en Rosita Tahon. Beide zijn musici uit de folkgroep 't Kliekske en brachten de collectie gedurende een groot aantal jaren bijeen. De verzameling bestaat uit allerlei muziekinstrumenten, zoals een draailier, hommel, klomporgel of klompviool. Ook wordt er ingegaan op de werkwijze van verschillende instrumenten. Daarnaast zijn verschillende prenten te zien van verscheidene instrumenten.
Het museum is gevestigd in een gemeenschapscentrum op de bovenverdieping van een volkscafé, De Cam. De locatie werd met medewerking van de gemeente mogelijk. De rondleidingen in groepen worden geanimeerd gehouden door muzikanten die tevens demonstraties geven. Het museum is ook individueel te bezoeken.
# WLTO

De Westelijke Land- en Tuinbouworganisatie (WLTO) was een organisatie voor boeren en tuinders in Noord- en Zuid-Holland. De organisatie is in 1991 ontstaan door fusie tussen de Katholieke Land- en Tuinbouwbond (LTB) en de Hollandsche Maatschappij van Landbouw (HMvL). In 2005 is de WLTO samen met de Gewestelijke Land- en Tuinbouworganisatie (GLTO) en de Noordelijke Land- en Tuinbouworganisatie (NLTO) opgegaan in Land- en Tuinbouworganisatie Noord (LTO Noord).
* ↑ Westfriesarchief, Katholieke Land- en Tuinbouwbond (LTB), afdeling Bovenkarspel
* ↑ Omroep Flevoland, [http://www.omroepflevoland.nl/Nieuws/29296/leden-akkoord-met-fusie-nlto-tot-lto-noord Leden akkoord met fusie NLTO tot LTO-Noord