OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elginerpeton

Elginerpeton is een geslacht van uitgestorven Stegocephalia (stamtetrapoden), dat werd gevonden in Scat Craig, Morayshire in het Verenigd Koninkrijk, uit rotsen die dateren uit het Laat-Devoon (Vroeg-Famennien, 368 miljoen jaar geleden).

## Naamgeving

Ahlberg benoemde in 1995 de typesoort Elginerpeton pancheni. De geslachtsnaam combineert een verwijzing naar de Schotse stad Elgin met een Grieks herpeton, 'kruipend dier'. De soortaanduiding eert Alec L. Panchen.
Het holotype NMS G 1967.17.1 is gevonden op de Longmorn Burn bij Fogwatt. Het bestaat uit een linkeronderkaak. Talrijke kaakfragmenten zijn toegewezen.

## Beschrijving

Elginerpeton is bekend van skeletfragmenten, waaronder een gedeeltelijke schouder en heup, een dijbeen, scheenbeen (onderste achterpoot) en kaakfragmenten. Het holotype is een fragment van de onderkaak met een geschatte totale lengte van veertig centimeter. Het totale lichaam wordt geschat op ongeveer honderdvijftig centimeter lang.

## Fylogenie

Bij zijn beschrijving werd Elginerpeton verbonden met Obruchevichthys in de familie Elginerpetontidae.

## Levenswijze

Een biomechanische analyse van stegocephalische kaken heeft uitgewezen dat Elginerpeton een ongebruikelijke eetgewoonte had onder zijn tetrapode verwanten. Zijn kaken waren dun, en vielen in het onderzoek uit als de meest vatbare voor hoge spanningen onder de steekproefgroep. De zware ornamentering van het bot kan deze spanningen echter hebben verminderd. Het had ook een hoge bijtkracht, de op twee na sterkste na Crassigyrinus (tweede) en Megalocephalus (eerste). Deze twee kenmerken samen gaven aan dat de kaak het meest geschikt was voor snelle, sterke beten voor de jacht op kleine maar snelle prooien.
Literatuur
* Ahlberg, P.E. 1991. "Tetrapod or near-tetrapod fossils from the Upper Devonian of Scotland." Nature 354: 298-301.
* Ahlberg, P.E. 1995. "Elginerpeton pancheni and the earliest tetrapod clade." Nature 373: 420-425.
* Ahlberg, P.E. 1998. "Postcranial stem tetrapod remains from the Devonian of Scat Craig,
* Morayshire, Scotland." Zoolocical Journal of the Linnean Society 122: 99-141.
* Carroll, R. 1995. "Between Fish and Amphibians." Nature 373: 389-390.
* Clack, J.A. 1997. "Devonian tetrapod trackways and trackmakers: a review of the fossils and footprints." Paleogeography, Paleoclimatology, Paleoecology 130: 227-250.
* Daeschler, E.B. and N. Shubin. 1995. "Tetrapod Origins." Paleobiology 21(4): 404-409.
Noten
* ↑ Elginerpeton. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 2 september 2022. Geraadpleegd op 02-09-2022.
* ↑ Fossilworks: Elginerpeton. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 02-09-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Elginerpeton op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Länsväg 114

De Zweedse weg 114 (Zweeds: Länsväg 114) is een provinciale weg in de provincie Skåne län in Zweden en is circa 21 kilometer lang. De weg ligt in het meest zuidelijke deel van Zweden.

## Plaatsen langs de weg

* Munka-Ljungby
* Harbäckshult
* Örkelljunga

## Knooppunten

* Riksväg 13 bij Munka-Ljungby (begin)
* Riksväg 24 bij Örkelljunga (einde)
# Tine Van Lent

Tine Van Lent (Bornem, 21 februari 1980) is een Vlaamse illustratrice.
Tine Van Lent is afgestudeerd aan de Karel de Grote-Hogeschool in Antwerpen als master in de illustratieve vormgeving.
Tine Van Lent maakte al opdrachten voor het weekblad Flair. Ze heeft ook de illustraties gemaakt voor de kinderboeken Prinses zoekt prins en Papa is weg van Barbara Rottiers. Prinses zoekt prins is een sprookje over een prinses die moet trouwen vooraleer de koning en de koningin op reis kunnen vertrekken. Het is geschreven voor kinderen ouder dan zes. De illustraties voor dit boek waren ook haar afstudeerwerk. Papa is weg behandelt de thematiek van een vader in de gevangenis en de twijfels die dit voor kinderen met zich meebrengt voor tien tot twaalfjarigen. Dit boek kwam tot stand in samenwerking met gedetineerden uit de gevangenis van Mechelen.
Met een serie postkaarten behaalde ze in 2006 de titel Laureaat van de Kunst van de cultuurraad van Deurne.
Ze gaf een tijd lang les als leerkracht Plastische Opvoeding. Na schooljaar 2009-2010 besliste ze te stoppen en te focussen op andere projecten.
# Queercore

Queercore of homocore is een sociaal-culturele beweging sinds het midden van de jaren tachtig van de twintigste eeuw, als afsplitsing van de punk. Het wordt gekenmerkt door de verwerping van homofobie en de sterke banden met lgbt. Queercore bood naast muziek ook zines, kunst en film aan.
Als muzikaal genre gaan de teksten vaak over vooroordelen, seksualiteit en genderidentiteit; net zoals punk is queercore maatschappijkritisch. Veel queercore-groepen zijn ontstaan uit de punkscene, maar werden beïnvloed door industrial. Een voorbeeld is de Amerikaanse band Pansy Division.

## Zines

Queercore bestond uitsluitend in de underground en zines waren dan ook onmisbaar voor de verspreiding van de cultuur. Honderden zines vormden een wijdverspreid netwerk, dat queercore in kleinere, gesloten scenes promootte. Vanaf de jaren negentig kon men zines vaker terugvinden op internet. Het "queercore zine"-label Xerox Revolutionaries verstrekte 2000 tot 2005 zines op internet. Queercore-forums en -chatrooms, zoals QueerPunks, werden in die jaren opgestart. Het Queer Zine Archive Project is een groeiende virtuele database van ingescande queer zines.
# Aegisuchus

Aegisuchus is een geslacht van uitgestorven reptielen uit de groep der Aegyptosuchidae, aan krokodillen verwante reptielen. De enige bekende soort, de typesoort Aegisuchus witmeri, werd beschreven in 2012. Het dier kwam voor in het zuidoosten van het huidige Marokko tijdens het cenomanien, 98 tot 93 miljoen jaar geleden.

## Naamgeving

De geslachtsnaam Aegisuchus is samengesteld uit de Oudgriekse woorden αἰγίς, aigis (abusievelijk geschreven als aegis door de naamgevers) dat 'schild' betekent en verwijst naar het uitstekende deel op zijn schedel, en σοῦχος, souchos, dat 'krokodil' betekent. De soortaanduiding witmeri eert Lawrence M. Witmer, wiens ontdekkingen rond de anatomie van de schedel bij Archosauria bijdroegen tot de plaatsing van het fossiele specimen.

## Kenmerken

Uitgaand van de gevonden schedelfragmenten, vermoeden de beschrijvende onderzoekers dat A. witmeri een bek van anderhalve meter had en dat hij 9 à 11 meter lang was. Hij leefde in rivieren en joeg vermoedelijk op andere grote dieren. Vergeleken met moderne krokodillen had A. witmeri relatief zwakke kaken. Hij had een vrij ronde bek. Daardoor bestond zijn jachttechniek er waarschijnlijk niet in dieren te verstikken onder water, maar wachtte hij op zijn prooi om die snel aan te vallen en vervolgens in te slikken, met zijn bek die aangepast was om fors te openen.
Bovenaan zijn platte schedel bevindt zich een knobbel met daarrond een huid vol bloedvaten. Het uitsteeksel leverde het dier de bijnaam ShieldCroc op. Mogelijk fungeerde het uitsteeksel als temperatuurregulator of werd het gebruikt om vijanden mee af te schrikken of soortgenoten mee aan te trekken, zoals de hoorns bij Cubaanse krokodillen, die gebruikt worden om vrouwtjes te imponeren en andere mannetjes af te schrikken.

## Paleobiologie

Aegisuchus is de eerste bekende verwant van de kroongroep van de krokodilachtigen die tijdens het krijt voorkwam in Afrika. De Aegyptosuchidae zijn nauw verwant aan de Crocodilia, waartoe de moderne krokodillen toe behoren. Tot de ontdekking van Aegisuchus werd vermoed dat de Eusuchia, een groep waartoe de Crodilia en Aegyptosuchidae behoren, zich ontwikkelde in Laurazië en dat de meer afgeleide Crocodilia zich in Noord-Amerika ontwikkelden. De vondst van Aegisuchus wijst erop dat de Crocodilia zich daarentegen mogelijk in het gebied van de Tethysoceaan ontwikkelden.
De complexe kenmerken van A. witmeri suggereren dat het een sterk aangepast, endemisch dier was in een nichegebied van Noord-Afrika. Het leefde in aparte niche.

## Fylogenie

Aegisuchus is volgens de beschrijvende onderzoekers nauw verwant aan Aegyptosuchus. Ze behoren tot de Aegyptosuchidae, het zustertaxon van de kroongroep Crocodilia. De plaatsing van het dier ten opzichte van zijn verwanten, volgens deze onderzoekers, wordt weergegeven in onderstaand cladogram.
| Neosuchia | Theriosuchus Goniopholis Bernissartia Eusuchia Isisfordia Hylaeochampsa Aegyptosuchidae Aegisuchus Aegyptosuchus Crocodilia Borealosuchus Gavialoidea Alligatoroidea Crocodiloidea Leidyosuchus |
# Aldo Nannini

Aldo Nannini (Caracas, 13 maart 1951 - 4 november 1977) was een Venezolaans motorcoureur.
Hij debuteerde in het seizoen 1977 in het wereldkampioenschap wegrace in de 250 cc klasse, toen de Grand Prix van Venezuela voor het eerst op de kalender stond. Hoewel niet rechtstreeks betrokken bij de organisatie, was sportcommissaris en Yamaha-importeur Andres Ippolito (Venemotos) een van de drijvende krachten. Hij voorzag Nannini van een Yamaha TZ 250 D om deel te nemen aan het wereldkampioenschap.
Hij werd in zijn thuisrace zevende. Omdat de Venezolaanse Grand Prix het seizoen opende en de reisafstand voor de meeste Europese privérijders te groot was, konden lokale coureurs er vrij makkelijk punten scoren en de meeste Venezolanen zag men in de rest van het seizoen niet meer terug, met uitzondering van de topcoureur Johnny Cecotto. Nannini reisde echter naar Europa om aan de andere GP's deel te nemen. Hij werd in de Grand Prix van Duitsland achtste en tijdens de rest van het seizoen eindigde hij in het middenveld, tot de laatste race, de Grand Prix van Groot-Brittannië, die ook al voor het eerst werd georganiseerd. Deze race werd gekenmerkt door een groot aantal valpartijen doordat de motor van Tom Herron koelwater verloor, waardoor de kopgroep gedecimeerd werd. Nannini wist hier tweede te worden achter Kork Ballington.
Aldo Nannini eindigde zijn eerste seizoen als 15e in de 250 cc klasse. Op 4 november verongelukte Aldo Nannini bij een verkeersongeval in Venezuela, waarvan de oorzaak nooit werd opgehelderd.

## Wereldkampioenschap wegrace resultaten

| Jaar | Klasse | Motorfiets | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | Punten | Plaats | Overwinningen |
| 1977 | 250 cc | Venemotos-Yamaha TZ 250 D | VEN 7 | DUI 8 | NAT - | SPA - | FRA - | JOE - | NED 14 | BEL - | ZWE 17 | FIN 13 | TSJ 12 | GB 2 | 19 | 15e | 0 |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Aldo Nannini op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Länsväg 109

De Zweedse weg 109 (Zweeds: Länsväg 109) is een provinciale weg in de provincie Skåne län in Zweden en is ruim 39 kilometer lang. De weg ligt in het meest zuidelijke deel van Zweden.

## Plaatsen langs de weg

* Helsingborg
* Bårslöv
* Ekeby
* Billesholm
* Kågeröd

## Knooppunten

* E4 en E6/E20 bij Helsingborg en Bårslöv (begin)
* Länsväg 110: start gezamenlijk tracé, bij Ekeby
* Länsväg 110: einde gezamenlijk tracé, bij Billesholm
* Länsväg 106 bij Kågeröd
* Länsväg 108 (einde)
# Tibatrochus incertus

Tibatrochus incertus is een slakkensoort uit de familie van de Chilodontaidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Schepman.
# Queichheim

Queichheim is een plaats in de Duitse gemeente Landau in der Pfalz, deelstaat Rijnland-Palts, en telt 3100 inwoners (2007).
# Pandesma

Pandesma is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Calpinae.

## Soorten

* P. anysa Guenée, 1852
* P. decaryi (Viette, 1966)
* P. muricolor Berio, 1966
* P. partita Walker, 1858
* P. quenaradi Guenée, 1852
* P. quenavadi Guenée, 1852
* P. robusta (Walker, 1858)
* P. satanas Berio, 1968
* P. submurina Walker, 1865
# Adoxophyes beijingensis

Adoxophyes beijingensis is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Jian-zhong Zhou & Wen-jun Fu.

## Type

* holotype: "male"
* instituut: IZAS, Haidian, Beijing, China
* typelocatie: "China, Beijing"
* Tortricid.net
* Brown, J.W., 2005: World catalogue of insects 5 Tortricidae (Lepidoptera): 1-741.
* ↑ Zhou, J.-Z., Qui, H.-G. & Fu, W.-J., 1997: Summer fruit tortrix Adoxophyes orana should be classified as two subspecies (Lepidoptera: Tortricoidea: Tortridae). Entomotaxonomia 19(2): 54-58.
# In Waves

In Waves is het vijfde album van de Amerikaanse heavymetalband Trivium dat in 2011 werd uitgebracht onder het Nederlandse platenlabel Roadrunner Records. Het reguliere album bevat dertien nummers met onder andere de hit In Waves. De speciale editie van het album In Waves bevat achttien nummers.

## Tracklist

* Capsizing the sea
* In waves
* Inception of the end
* Dusk dismantled
* Watch the world burn
* Black
* A skyline's severance
* Ensnare the sun (bonus track)
* Built to fall
* Caustic are the ties that bind
* Forsake not the dream
* Drowning in slow motion (bonus track)
* A grey so dark
* Chaos reigns
* All of these yesterdays
* Leaving the world behind
* Shattering the skies above (bonus track)
* Slave new world (bonus track)

## Medewerkers

* Matt Heafy – zanger, gitarist
* Corey Beaulieu – gitaar, achtergrondzang
* Paolo Gregoletto – bassist, achtergrondzang
* Travis Smith – drummer, percussie
* Nick Raskulinecz – producer
* Colin Richardson – mixer
* Discografie trivium.org
# Albert Bos

Albert Bos (Oude Pekela, 15 oktober 1912 - Groß-Rosen, 2 augustus 1942) was een Nederlandse verzetsstrijder.

## Biografie

Bos was een zoon van de arbeider Hendrik Bos en Gezina Berendina Niewold. Hij was gehuwd met Klasina Sling.
Bos was werkzaam als los arbeider. Hij was lid van de CPN en lid van de groep Noorderlicht te Oude Pekela, een verzetsgroep rond de illegale communistische krant het Noorderlicht, die werd verspreid in Noord-Nederland. Bos werd op 3 september 1941 gearresteerd door de Duitse Sicherheitsdienst (SD). Hij wist te vluchten, maar op 27 oktober werd hij opnieuw door de SD gearresteerd. Aansluitend werd hij naar het concentratiekamp Groß Rosen in Neder-Silezië getransporteerd, waar hij op 2 augustus 1942 om het leven is gekomen. Enkele tientallen Nederlandse politieke gevangenen, voornamelijk communisten, zijn in dit als Nacht und Nebel bekendstaande kamp omgekomen.
* Oorlogsgravenstichting Slachtofferregister: Albert Bos
* Groninger Archieven: Oorlogs- en Verzetscentrum Groningen; systeemkaart van verzetsbetrokkene Albert Bos
* Bram Camerlingh: Pekelders I. Biografisch woordenboek van Pekela. Deel I: Biografieën, pag. 42, Ten Boer (2010).
# Eoscarta bicolora

Eoscarta bicolora is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Schmidt.
# Lysibia tenax

Lysibia tenax is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1983.
# Theodoor van Heil

Theodoor van Heil (Brussel, 1635 – na 1691) was een Brabants schilder. Hij was gespecialiseerd in landschappen en stadsgezichten, in het bijzonder winterlandschappen en brandende steden.

## Leven

Theodoor van Heil was de zoon van de landschapschilder Daniël van Heil. Ook twee van zijn ooms waren kunstenaars: Leo van Heil was een architect en schilder en Jan Baptist van Heil was een portret- en historieschilder. Men neemt aan dat Theodoor in de leer was bij zijn vader. Hij werd meester van het Brusselse Sint-Lucasgilde in 1668. Hij signeerde met het monogram TVH.
Het is bekend dat de kunstenaar nog leefde in 1691. Het vroegst mogelijke overlijdensjaar verschuift naar 1695 wanneer hij correct geïdentificeerd is als de auteur van het Bombardement van Brussel in 1695 (KMSKB).

## Werk

Theodoor van Heil staat bekend om landschappen op de manier van zijn vader. Dit omvatte winterlandschappen en stadsbranden. Hij schilderde ook verschillende topografische gezichten op zijn geboortestad Brussel. Zes ervan bevinden zich in het Old Masters Museum. Een fraai exemplaar is het Gezicht op Brussel vanaf het Koekelbergkasteel (1692). De andere tonen de stad van dichterbij en/of tijdens een brand.

## Externe link

* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 50890237
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 37080
* Union List of Artist Names: 500002000
* Virtual International Authority File: 95692685
* WorldCat (via VIAF): 95692685
# Rapdalus albicolor

Rapdalus albicolor is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst gepubliceerd in 2006 door Roman Viktorovitsj Jakovlev.
De soort komt voor in de Filipijnen.
# Pam Whytcross

Pam Whytcross (25 november 1953) is een tennisspeelster uit Australië.
In 1977 werd Whytcross professional, maar al in 1974 speelde ze haar eerste WTA-finale. In 1978 speelde ze samen met Naoko Satō de dubbelspelfinale van het Australian Open. In 1983 won ze drie WTA-titels.
Na haar eigen tenniscarrière werd ze mentor van Jelena Dokić. Ook was ze tennisscheidsrechter.
# Vipera eriwanensis

Vipera eriwanensis is een giftige slang uit de familie adders (Viperidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Albert Franz Theodor Reuß in 1933. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Acridophaga renardi eriwanensis gebruikt. De slang werd later aan het geslacht Pelias toegekend en werd lange tijd gezien als een ondersoort van de spitssnuitadder (Vipera ursinii). De soortaanduiding eriwanensis betekent vrij vertaald 'wonend in Eriwan'.

### Ondersoorten

De soort wordt verdeeld in twee ondersoorten, twee voormalige ondersoorten Vipera eriwanensis kakhetiensis en Vipera eriwanensis shemakhensis worden niet meer erkend. De huidige ondersoorten zijn onderstaand weergegeven, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Vipera eriwanensis ebneri | Knoepffler & Sochurek, 1955 | Iran |
| Vipera eriwanensis eriwanensis | Reuss, 1933 | Overige delen van het areaal. |

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in delen van Europa en Anatolië en leeft in de landen Armenië, Iran en Turkije. De habitat bestaat uit graslanden. Ook in door de mens aangepaste streken zoals weilanden kan de slang worden gevonden. De soort is aangetroffen op een hoogte van ongeveer 1000 tot 3000 meter boven zeeniveau.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'kwetsbaar' toegewezen (Vulnerable of VU).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Vipera eriwanensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Vipera eriwanensis.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Vipera eriwanensis - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Vipera eriwanensis - Website Geconsulteerd 18 juli 2021
# In Wikströms atelier

In Wikströms atelier (Zweeds: I Wikströms atelje) is een schilderij van de Zweedse kunstschilder Anders Zorn, geschilderd in 1889, olieverf op doek, 208,3 x 153,7 centimeter. Het toont een model in het atelier van de Finse beeldhouwer Emil Wikström, op een onbewaakt ogenblik, met afzakkende jurk. Het werk bevindt zich thans in de collectie van het Zorn Museum in Mora.

## Context

De reislustige Zorn verbleef tussen 1888 en 1896 voornamelijk in Parijs, samen met zijn vrouw Emma met wie hij in 1885 in het huwelijk was getreden. Hij had een atelier in Montmartre en liet zich graag omringen door intellectuelen en kunstenaars. Veel contacten had hij ook binnen een kolonie van Scandinavische kunstenaars, die in deze periode woonden, werkten en studeerden in Parijs. Een van hen was de Finse beeldhouwer Emil Wikström, die later bekend zou worden door zijn herdenkingsbeelden van Elias Lönnrot en Johan Vilhelm Snellman. Zorn en Wickman werden snel goede vrienden en deelden een fascinatie voor de perfectie van het vrouwelijk lichaam. Regelmatig deelden ze modellen. Zo ook in In Wikströms atelier.

## Afbeelding

Zorn schilderde In Wikströms atelier in 1889 te Parijs, in het atelier van Wikström. Het jonge model staat naast een nog onvoltooid beeld en lijkt zich te ontkleden, waarschijnlijk om te poseren. Het lijkt alsof ze heimelijk bespiedt wordt, waarmee Zorn het schilderij een zekere intimiteit meegeeft. Het zachte licht in de studio, de afzakkende jurk en het in opbouw verkerende beeld beschrijven een haast magisch moment. Het lijkt bijna of we het meisje in haar stilte kunnen zien ademen. Ze lijkt in gedachten verzonken, niet bewust dat ze bekeken wordt. Er ademt een sfeer van melancholie, welke kenmerkend is voor het meeste werk van Zorn uit deze periode.
In Wikströms atelier is geschilderd in de typisch impressionistische stijl waardoor Zorn in Parijs zo nadrukkelijk werd beïnvloed. Het werk roept onmiskenbaar herinneringen op aan portretten van Renoir en Degas uit die tijd. Met veel aandacht voor lichtwerking schildert hij zijn model met een weelderige rode haardos en een bijna gouden huidtint, welke binnen het sobere kleurenpalet bijna op lijken te lichten. Het meisje gaat bijna verborgen achter de in gelaagde aardtinten weergegeven voet van het beeldhouwwerk, waarmee tegelijk een bepaalde schuchterheid wordt geaccentueerd. Ook het paletgebruik is opvallend contrasterend, soms vanuit een brede, losse penseelvoering, maar in de portrettering van het jonge meisje bijna fotografisch nauwkeurig. Deze contrasten geven het werk een dynamische spanning, waarmee Zorn aan het schilderij, in combinatie met het sterke vrouwelijke aspect, een voelbaar erotische ondertoon meegeeft.

## Literatuur en bron

* De 100 mooiste vrouwen uit de schilderkunst. Rebo, Lisse, 2007. ISBN 9789036620239
# Aleurocanthus hibisci

Aleurocanthus hibisci is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Corbett in 1935.
# Enoplia

Enoplia zijn een onderklasse van rondwormen (Nematoda).

## Taxonomie

De volgende ordes worden bij de klasse ingedeeld:
* Enoplida (=Trefusiida)
* Triplonchida
# Luxilus cardinalis

Luxilus cardinalis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Mayden.
* ↑ (en) Luxilus cardinalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Luxilus cardinalis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Gau-Algesheim

Gau-Algesheim is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, gelegen in de Landkreis Mainz-Bingen. De plaats telt 6.873 inwoners.

## Bezienswaardigheden

* Sint-Laurentiuskerk
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Appenheim · Aspisheim · Bacharach · Badenheim · Bingen am Rhein · Bodenheim · Breitscheid · Bubenheim · Budenheim · Dalheim · Dexheim · Dienheim · Dolgesheim · Dorn-Dürkheim · Eimsheim · Engelstadt · Essenheim · Friesenheim · Gau-Algesheim · Gau-Bischofsheim · Gensingen · Grolsheim · Guntersblum · Hahnheim · Harxheim · Heidesheim am Rhein · Hillesheim · Horrweiler · Ingelheim am Rhein · Jugenheim in Rheinhessen · Klein-Winternheim · Köngernheim · Lörzweiler · Ludwigshöhe · Manubach · Mommenheim · Münster-Sarmsheim · Nackenheim · Nieder-Hilbersheim · Nieder-Olm · Niederheimbach · Nierstein · Ober-Hilbersheim · Ober-Olm · Oberdiebach · Oberheimbach · Ockenheim · Oppenheim · Sankt Johann · Schwabenheim an der Selz · Selzen · Sörgenloch · Sprendlingen · Stadecken-Elsheim · Trechtingshausen · Uelversheim · Undenheim · Wackernheim · Waldalgesheim · Weiler bei Bingen · Weinolsheim · Welgesheim · Wintersheim · Wolfsheim · Zornheim · Zotzenheim
# Pama (Burkina Faso)

Pama is een stad in Burkina Faso en is de hoofdplaats van de provincie Kompienga. Pama telt naar schatting 8000 inwoners.