OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ryuhei Kitamura

Ryuhei Kitamura (Osaka, 30 mei 1969) is een Japanse filmregisseur, -producent, scriptschrijver en acteur.
Toen hij 17 jaar was en nog op school zat, besloot Kitamura filmmaker te worden. Hij stond tijdens de les op en zei tegen de leraar: "Ik stop ermee. Ik word filmmaker." Hij vertrok uit Japan en ging naar de School of Visual Arts in Australië. Hier maakt hij in 1988 zijn eerste (korte) film Exit. (dit was zijn eindexamenfilm, die hij in twee dagen tijd voor 100 dollar maakte.) Daarna maakte hij de korte films Heat After Dark en Down to Hell (allebei ongeveer 50 min.) Hij brak internationaal door met zijn eerste bioscoopfilm Versus.

## Over Ryuhei Kitamura

Kitamura zegt dat hij beïnvloed is door de Australische filmmakers George Miller (Mad Max), Russell Mulcahy (Highlander) en Peter Weir (The Truman Show). Ook de films van Sam Raimi, James Cameron en John Carpenter hadden een grote invloed op hem. Kitamura beweert dat hij de films Mad Max 2, Aliens en de Evil Dead-films wel 70 of 80 keer heeft gezien. Hij houdt van rockmuziek, met name INXS.

## Filmografie
### Regisseur

* Heat After Dark (1996)
* Down to Hell (1997)
* Versus (2000)
* Alive (2002)
* The Messenger (2002)
* Aragami (2003)
* Azumi (2003)
* Sky High (2003)
* Longinus (2004)
* Godzilla: Final Wars (2004)
* LoveDeath (2006)
* The Midnight Meat Train (2008)
* Baton (2009)
* Tekon (2010)

### Producer

* Down to Hell (1997)
* Battlefield Baseball (2003, regie Yudai Yamaguchi)
* LoveDeath (2006)

### Script

* Heat After Dark (1996)
* Down to Hell (1997)
* Versus (2000)
* Alive (2002)
* Aragami (2003)
* Longinus (2004)
* Godzilla: Final Wars (2004)
* LoveDeath (2006)
* Yoroi: Samurai Zombie (2008)
* Versus (2010)

### Acteur

* Down to Hell (1997) Ponytail Thug
* Godzilla: Final Wars (2004) Radio DJ

### Televisie

* Sky High (2003)
* Sakurajima (2004, Documentaire)
* Romance Novel (2006)

### Video Games

* Metal Gear Solid: The Twin Snakes (2004) (in-game)
* Bibliothèque nationale de France: cb144496300 (data)
* CiNii: DA13849202
* Gemeinsame Normdatei: 138130221
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8414 7341
* Library of Congress Control Number: no2016030137
* MusicBrainz: 4e3579c7-5ac2-446d-9ac0-6375a98e3727
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00879256
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 28360266X
* Système universitaire de documentation: 113158858
* Virtual International Authority File: 118419607
* WorldCat (via VIAF): 118419607
# Ryugadous uozumii

Ryugadous uozumii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Ueno.
# Ryugyonghotel

Het Ryugyonghotel (Koreaans: 류경호텔, Ryugyŏng Hot’el) is een enorm onvoltooid gebouw in het district Potong-gang van Pyongyang in Noord-Korea. De naam van het hotel komt van een oude benaming van de stad Pyongyang: Ryugyong, of "hoofdstad van de wilgen". Het gebouw heeft een hoogte van 330 meter met 105 verdiepingen, met een vloeroppervlakte van 360.000 m². Het is het grootste gebouw van Noord-Korea en een opvallende verschijning in Pyongyangs skyline. Lange tijd had het de potentie om ooit het hoogste hotel ter wereld te zijn, maar in 2009 werd de nog hogere Rose Tower in Dubai voltooid.
De bouw van het hotel begon in 1987. De constructie uit gewapend beton bestaat uit drie vleugels die samenkomen in een gemeenschappelijke punt. Op de top is er een 40 meter brede cirkelvormige constructie bestaande uit acht roterende verdiepingen, met daarboven nog eens zes vaste verdiepingen. Rondom het hotel zijn er verschillende paviljoenen, tuinen en terrassen. De werkzaamheden werden in 1992 gestaakt.
De bouwplannen voor een 105 verdiepingen tellend hotel waren een Koude Oorlogantwoord op het Stamford Hotel in Singapore. Noord-Korea zag het project als een manier om Westerse investeerders in de Noord-Koreaanse markt te krijgen. Er werd een firma, Ryugyong Hotel Investment and Management Co., opgericht om voor 230 miljoen dollar investeerders aan te trekken. Het gebouw stond al op Noord-Koreaanse postzegels voordat de bouw halverwege was.
De opening van de 3000 kamers en zeven restaurants was voorzien in juni 1989 voor het wereldfestival voor jeugd en studenten, maar problemen met bouwmethoden en -materialen zorgden voor vertraging. Volgens Japanse kranten bedroegen de bouwkosten 750 miljoen dollar, 2% van Noord-Korea's bruto nationaal product, en algemeen wordt aangenomen dat de bouw gestopt werd wegens financiële problemen, elektriciteitstekorten en opkomende hongersnood.
De ruwbouw is afgewerkt, maar werd nooit veilig verklaard. Er zijn daardoor (nog) geen ramen, deuren of inrichting aangebracht. Volgens Emporis is het beton van onvoldoende kwaliteit en daardoor gevaarlijk. De Noord-Koreaanse overheid zocht 300 miljoen dollar om de structuur van het gebouw te verbeteren. Ondertussen werd Ryugyong van postzegels en kaarten verwijderd en werd er een nieuwer 5-sterrenhotel gebouwd, volgens een klassieker ontwerp.
Midden juli 2008 werd na 16 jaar van stilstand verder gewerkt aan het hotel. De Egyptische aannemersgroep Orascom begon met het renoveren van de buitenkant van het gebouw, wat in 2011 voltooid werd. De binnenkant van het gebouw is nauwelijks afgewerkt. Het is nog altijd onduidelijk wanneer de binnenkant zal afgewerkt worden, laat staan wanneer de opening in zicht is.
* 1 2 (en) Reuters North Korea's "Hotel of Doom" wakes from its coma, 17 juli 2008
* ↑ (en) NKNews First photos from inside North Korea’s most infamous hotel, 26 september 2012, geraadpleegd op 14 januari 2023
* ↑ (en) Insider North Korea's tallest building is an abandoned hotel that has never hosted a single guest, 29 juli 2020, geraadpleegd op 14 januari 2023
# Ryuichi Nakamura

Ryuichi Nakamura (Japans: 中村 隆一, Nakamura Ryūichi) (Fukushima, 14 september 1941) is een Japans componist en muziekpedagoog.

## Levensloop

Nakamura studeerde aan het Kunitachi College of Music in Tokio. Hij was professor in de compositie aan het Kunitachi College of Music. Hij is een woonplaats ambassadeur van Fukushima Rhododendron Ambassador.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1976 Incantation
* 1977 Sinfonia
* 1979 Concerto, voor harmonieorkest
* 1981 Vividus, voor harmonieorkest
* 1983 Concerto, voor orgel en harmonieorkest
* 1987 Concerto, voor 4 saxofoons en harmonieorkest
* 1991 Aeolian Scherzo
* 1997 Wind Variations
* 1999 Fuchu Kokufu Daiko, voor Japans trommel en harmonieorkest
* The Suite "Young People"
** Crave
** Lively Motion
** Feast
* Fragment
* Adagio, voor harmonieorkest
* Prelude
# Flordon

Flordon is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Norfolk, in het Engelse graafschap Norfolk met 281 inwoners.
# Floraí (microregio)

Floraí is een van de 39 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Paraná. Zij ligt in de mesoregio Norte Central Paranaense en grenst aan de microregio's Astorga, Maringá, Faxinal, Ivaiporã, Campo Mourão, Cianorte en Paranavaí. De microregio heeft een oppervlakte van ca. 1.300 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 33.508.
Zeven gemeenten behoren tot deze microregio:
* Doutor Camargo
* Floraí
* Floresta
* Itambé
* Ivatuba
* Ourizona
* São Jorge do Ivaí
Mesoregio's: Centro Ocidental Paranaense · Centro Oriental Paranaense · Centro-Sul Paranaense · Metropolitana de Curitiba · Noroeste Paranaense · Norte Central Paranaense · Norte Pioneiro Paranaense · Oeste Paranaense · Sudeste Paranaense · Sudoeste Paranaense Microregio's: Apucarana · Assaí · Astorga · Campo Mourão · Capanema · Cascavel · Cerro Azul · Cianorte · Cornélio Procópio · Curitiba · Faxinal · Floraí · Foz do Iguaçu · Francisco Beltrão · Goioerê · Guarapuava · Ibaiti · Irati · Ivaiporã · Jacarezinho · Jaguariaíva · Lapa · Londrina · Maringá · Palmas · Paranaguá · Paranavaí · Pato Branco · Pitanga · Ponta Grossa · Porecatu · Prudentópolis · Rio Negro · São Mateus do Sul · Telêmaco Borba · Toledo · Umuarama · União da Vitória · Wenceslau Braz
# Florczaki

Florczaki (Duits: Eckersdorf) is een plaats in het Poolse district Ostródzki, woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Łukta en telt 830 inwoners.
# Francisco de Miranda (doorverwijspagina)

Francisco de Miranda kan verwijzen naar:
* Francisco de Miranda, een Zuid-Amerikaanse generaal, revolutionair en vrijheidsstrijder
* Francisco de Miranda (Anzoátegui), een gemeente in de Venezolaanse staat Anzoátegui
* Francisco de Miranda (Guárico), een gemeente in de Venezolaanse staat Guárico
* Francisco de Miranda (Táchira), een gemeente in de Venezolaanse staat Táchira
* Orden de Francisco de Miranda, Venezolaanse onderscheiding
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Francisco de Miranda en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ryburgh

Ryburgh is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Norfolk, in het Engelse graafschap Norfolk met 694 inwoners.
# Fokker F.XXXVI

De Fokker F.XXXVI (ook wel Fokker F.36) is een vliegtuig van de Nederlandse vliegtuigfabrikant Fokker uit de jaren dertig. De F.XXXVI is een viermotorige hoogdekker. De machine is ontworpen als een passagiersvliegtuig en kon in die hoedanigheid een maximum van 32 passagiers vervoeren. Inclusief de vier man aan personeel was de totale vervoerscapaciteit van dit vliegtuig 36 personen, vandaar ook de nummering. De F.XXXVI was het grootste vooroorlogse vliegtuig van Fokker en is daarnaast altijd het grootste Fokkervliegtuig qua vleugeloppervlak gebleven (172 vierkante meter; de Fokker 100 had slechts een vleugeloppervlak van 93 vierkante meter).

## Geschiedenis

Er werd slechts één F.XXXVI gebouwd, de PH-AJA "Arend" voor de KLM. Door de luxueuze inrichting stond het toestel bekend als het "Vliegende Hotel". In tegenstelling tot de aluminium Douglas DC-2, de directe rivaal, werd de F.XXXVI volgens de conventionele methode gebouwd, met een houten vleugel, een met linnen bespannen frame van stalen buizen en een niet-inklapbaar landingsgestel. Door (te) lang aan dit concept vast te houden verloor Fokker in de jaren dertig geleidelijk aan zijn leidende rol in de bouw van verkeersvliegtuigen.
De F.XXXVI was ontworpen om dienst te doen op de Amsterdam-Batavia-lijn van de KLM, die ondanks de crisis van de jaren dertig een enorm succes bleek. KLM-directeur Albert Plesman had op 6 juni 1932 zijn eerste overleg over de F.XXXVI met Anthony Fokker, waarna hij in september mondeling beloofde zes F.XXXVI's af te nemen. Plesman verbrak echter zijn belofte, omdat hij meer onder de indruk was van de Douglas DC-2. Dit leidde het einde in van het verstandshuwelijk tussen Fokker en Plesman.
De Zweedse luchtvaartmaatschappij AB Aerotransport (ABA) was zeer geïnteresseerd in het concept van de F.XXXVI, maar vond het vliegtuig veel te groot. ABA had liever een kleiner viermotorig vliegtuig, dat ze op haar Europese net wilde inzetten. Daarom werd op basis van hetzelfde ontwerp de Fokker F.XXII ontwikkeld met een capaciteit van 22 passagiers.

## Dienstperiode

De F.XXXVI verkreeg op 27 augustus 1934 zijn luchtwaardigheidscertificaat en kwam na enkele testvluchten op 27 maart 1935 in dienst. Hij werd niet ingezet op de lijn naar Nederlands-Indië waarvoor hij bedoeld was. De "Arend" heeft vaak dienstgedaan op de route Londen - Berlijn via Schiphol en vervoerde 's zomers dagjesmensen tussen Schiphol en het vliegveld De Vlijt op het eiland Texel. Ook is de machine verhuurd geweest aan de Franse luchtvaartmaatschappij SFTA Air Tropique.
Samen met twee Fokker F.XXII's werd de F.XXXVI kort voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog verkocht aan Scottish Aviation en kreeg de registratie G-AFZR. De bedoeling was de drie vliegtuigen in te zetten op de nachtlijn Edinburgh-Glasgow-London, maar dit ging vanwege de oorlog niet door. In plaats daarvan werden de vliegtuigen gebruikt als vliegende klaslokalen in dienst van de Royal Air Force-opleiding voor navigators.
Op 21 mei 1940 crashte de F.XXXVI bij de take-off vanuit Prestwick. Niemand raakte hierbij gewond, maar het vliegtuig was niet meer te repareren.
# Fokker F29

De Fokker F29 is een vliegtuigmodel van Fokker, dat nooit verder is gekomen dan de tekentafel.

## Ontwikkeling

De ontwikkeling van de F29 begon eind 1970. Fokker had op dat moment enkele verouderde modellen in productie en was op zoek naar een nieuwe stap in de markt. Fokker zag haar concurrentie een voorsprong nemen met de Boeing 727, Boeing 737, Douglas DC-9 en BAC One-Eleven.
Fokker stelde in 1979 de F29 voor, een nieuw lijntoestel met 138 zitplaatsen. Op dat moment had Fokker al 150 miljoen gulden geïnvesteerd in de ontwikkeling van het nieuwe vliegtuig. De verkoopprijs van het toestel was begroot op 17 miljoen gulden.
De eerste vlucht met het model stond gepland voor eind 1983 en het model zou dan vanaf begin 1985 dienst gaan doen. Er stond ook een verlengd model met 160 tot 180 zitplaatsen gepland voor eind jaren 80.

## Ontwerp

De algemene lay-out van het vliegtuig bestond uit een de verlengde romp van de Fokker F28 met een nieuw, door het NLR ontwikkeld superkritisch vleugelprofiel en twee aan de vleugel gemonteerde turbofanmotoren. De staart van het vliegtuig was ook afgeleid van de F28 met zijn hoog gemonteerde hoogteroer en karakteristieke luchtremmen.
In het passagiersgedeelte zouden zes stoelen op een rij staan terwijl de F28 er vijf had. Later werd openlijk toegegeven dat het interieurontwerp gedeeltelijk was overgenomen van de Boeing 707/727/737.
Er werden twee mogelijke motoren bekendgemaakt, te weten: de CFM56-3 ontworpen door CFM International of een nieuw te ontwerpen RJ500, die ontworpen zou worden door Rolls-Royce, IHI, Fuji en Kawasaki.

## Einde

Fokker ondervond moeilijkheden bij het aantrekken van industriële partners en het lukte slecht luchtvaartmaatschappijen te interesseren in de nieuwe F29. In 1981 vond het een partner in McDonnell Douglas dat op dat moment ook plannen had voor een nieuw ontwerp. Het leidde tot de MDF100, dit model was een mix van de door Fokker ontworpen F29 en de door McDonnell Douglas ontworpen DC modellen.
Door het combineren van deze twee modellen was het oude ontwerp van de F29 van de baan. De samenwerking strandde echter al na een jaar, voornamelijk door het uitblijven van de eerste bestellingen. Fokker richtte zich daarna op de vernieuwing van de kleinere toestellen F27 en F28.

## Specificaties
###### Algemene kenmerken

* Bemanning: 2
* Capaciteit: 138 passagiers in standaard configuratie
* Lengte: 39,41 m
* Spanwijdte: 32,88 m
* Hoogte: 10,57 m
* Max. startgewicht: 59.700 kg
* Voortstuwing: 2 × turbofanmotoren

###### Prestaties

* Maximumsnelheid: Mach 0,60 (740 km/u)
* Kruissnelheid: Mach 0,51 (630 km/u)
* Dienstplafond: 11.278 m
# SD Órdenes

SD Órdenes is een Spaanse voetbalclub uit Ordes die uitkomt in de Tercera División. De club werd opgericht in 1953.
# Formica delinghaensis

Formica delinghaensis is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Chang & He.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Formica didyma

Formica didyma is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1782 door Fabricius.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 17 september 2021.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Roydon (Essex)

Roydon is een civil parish in het bestuurlijke gebied Epping Forest, in het Engelse graafschap Essex. De plaats telt 2828 inwoners.
# Rätia

De Rätia is een internationale trein tussen Zwitserland en Duitsland. De Rätia is genoemd naar de Romeinse provincie Raetia prima waarvan Chur de hoofdstad was.

## EuroCity

Op 31 mei 1987 was de Rätia een van de Eurocities tussen Zwitserland en Duitsland. De dienst startte met de treinnummers EC 70 en EC 71

### Route en dienstregeling

| EC 70 | land | station | EC 71 |
| 10:27 | Zwitserland | Chur | 16:41 |
| | Zwitserland | Landquart | |
| | Zwitserland | Bad Ragaz | |
| | Zwitserland | Sargans | |
| | Zwitserland | Ziegelbrücke | |
| | Zwitserland | Pfäffikon | |
| | Zwitserland | Wädenswil | |
| | Zwitserland | Zürich HB | |
| | Zwitserland | Basel SBB | |
| | Duitsland | Basel Badischer Bahnhof | |
| | Duitsland | Freiburg (Breisgau) | |
| | Duitsland | Baden-Baden | |
| | Duitsland | Karlsruhe | |
| | Duitsland | Mannheim | |
| | Duitsland | Mainz | |
| | Duitsland | Koblenz | |
| | Duitsland | Bonn | |
| | Duitsland | Keulen | |
| | Duitsland | Düsseldorf | |
| | Duitsland | Duisburg | |
| | Duitsland | Essen Hbf | |
| | Duitsland | Bochum Hbf | |
| | Duitsland | Dortmund Hbf | |
| | Duitsland | Münster (Westf) | |
| | Duitsland | Osnabrück Hbf | |
| | Duitsland | Diepholz | |
| | Duitsland | Bremen Hbf | |
| | Duitsland | Hamburg-Harburg | |
| | Duitsland | Hamburg Hbf | |
| | Duitsland | Hamburg Dammtor | |
| 21:10 | Duitsland | Hamburg-Altona | 05:49 |
Op 28 mei 1989 zijn de treinnummers met honderd verhoogd om doublures met andere EC nummers in Zwitserland te voorkomen. In 1991 volgde een nieuwe hernummering samen met een routewijziging. Vanaf 2 juni 1991 reed de EC 102 van Chur naar Berlijn, terwijl de retourrit EC 103 om 06:19 uur uit Braunschweig vertrok en daarmee net aan de eis van dagtrein voldeed. Op 29 mei 1994 werd het vertrekpunt van EC 103 verplaatst naar Dortmund. In september 1996 werd het eindpunt van EC 102 gewijzigd in Leipzig en op 1 juni 1997 werd Hannover het vertrekpunt voor de EC 103. Vanaf mei 1999 werd weer gereden volgens de oorspronkelijke route. Op 15 december 2002 werd de trein weer omgenummerd, de EC 102 werd EC 6 en de EC 103 werd EC 7.
* Deutsche Bahn, Ihr Zugbegleiter/Ihr Reiseplan, uitgaven 1987 - 2003
# Russell Weir

Russell Weir (Dunoon, 11 juli 1951 – Greenock, 21 september 2022) was een Schotse golfprofessional.
Russell Weir werd in 1960 jeugdlid van de Cowal Golf Club. In 1968 won hij de Scottish Boys en hij werd captain van het nationale team. Hij is getrouwd, heeft twee kinderen en woont in zijn geboorteplaats Dunoon.

## Clubpro

Weir werd in 1971 professional. Hij trouwde in 1977 en werd in 1979 clubpro op Cowal Golf Club in Dunoon, Schotland. Hij heeft vijf keer de Schotse Order of Merit gewonnen.
Russell Weir speelde regelmatig het International Broekpolder Golf Tournament (IBGT), het teaching-pro kampioenschap dat van 1983-1993 op Golfclub Broekpolder gespeeld werd. Hij won het drie keer, maar haalde ook het nieuws toen hij in 1991 spelend met John Woof zijn linker scheen- en kuitbeen brak tijdens een tee-shot. Het duurde tien maanden voordat hij weer kon spelen. Een paar maanden later overkwam Richard Boxall hetzelfde tijdens het Brits Open op Royal Birkdale.
Weir speelde acht keer in de PGA Cup, dat in zijn tijd niet door het Brits-Ierse team gewonnen werd. In 2011 werd hij de captain van het Brits-Ierse team.

## Playing pro

Weir speelde van 1988-1991 op de Europese PGA Tour. Hij heeft zeven keer aan het Brits Open meegedaan en in 2000 verloor hij daar de play-off van Bob Cameron.
In 2001 verscheen hij op de Europese Senior Tour en won zijn zesde toernooi.

## Gewonnen
### Nationaal

* 1986: Scottish Northern Open Championship, UK Club Pro Champion
* 1987: Glenmuir PGA Professional Championship, UK Club Pro Champion
* 1988: Glenmuir PGA Professional Championship

### Internationaal

* 1998: IBGT
* 1999: IBGT
* 1993: IBGT

### Senior Tour

* 2001: Temes Greek Open
Russel Weir heeft veertien baanrecords op zijn naam staan.

## Teams

* PGA Cup: 1986, 1988, 1990, 1992, 1994, 1996, 1998 en 2000 ; 2011 (captain)
# Russellaleyrodes

Russellaleyrodes is een geslacht van halfvleugeligen (Hemiptera) uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd door David in 1973. De typesoort is Dialeurodes cumiugum.

## Soort

Russellaleyrodes omvat de volgende soort:
* Russellaleyrodes cumiugum (Singh, 1932)
* 1 2 Jon H. Martin & Laurence A. Mound (2007) "An annotated check list of the world’s whiteflies (Insecta: Hemiptera: Aleyrodidae)" Zootaxa 1492: 1-84 Link . Gearchiveerd op 24 juni 2021.
# Russell Street

Russell Street is een straat in Melbourne, Australië. De straat loopt van noord naar zuid door het zakendistrict van Melbourne en maakt deel uit van het Hoddle Grid. Het noordelijke uiteinde snijdt La Trobe Street en gaat bij Victoria Street over in Lygon Street en het zuidelijke uiteinde van Russell Street eindigt bij Flinders Street en Federation Square. De straat is vernoemd naar John Russell.

## Overzicht

Aan Collins Street en Russell Street bevindt zich St Michael's Uniting Church evenals de Scots' Church. Aan Russell Street bevindt zich ook de Staatsbibliotheek van Victoria en Old Melbourne Gaol. Op de hoek met Flinders Street bij Federation Square bevindt zich het Ian Potter Centre: NGV Australia van de National Gallery of Victoria. Hier bevindt zich ook het Forum Theatre. Aan de straat bevinden zich ook veel restaurants en een bioscoop.
Voor lange tijd bevond zich aan Russell Street ook het hoofdkwartier van de Victoria Police.

## Foto's

* Staatsbibliotheek van Victoria.
* Old Melbourne Gaol.
* Scots' Church.
* Forum Theatre.
* ↑ (en) Oorsprong van de naam Russell Street,The Encyclopedia of Melbourne Online
# Rubén Gracia

Rubén Gracia Calmache (Zaragoza, 3 augustus 1981) - alias Cani - is een Spaans voetballer die bij voorkeur als rechtermiddenvelder speelt, maar ook aan de linkerkant uit de voeten kan. Hij tekende in juli 2015 een contract tot medio 2016 bij Deportivo La Coruña. Dat nam hem over van Villarreal, waarvoor hij negen jaar speelde.

## Clubs

Cani's profcarrière begon in zijn geboorteplaats, bij Real Zaragoza. Hij werd een jaar verhuurd aan Utebo FC en speelde daarna in het tweede elftal van Zaragoza. Tijdens het seizoen 2001/02 debuteerde hij in de hoofdmacht, in een wedstrijd tegen FC Barcelona (1-1). Cani werd een vaste waarde in de basis van Zaragoza en in het seizoen 2003/04 won hij zowel de Copa del Rey als de Supercopa met de club.
Cani verruilde Zaragoza in 2006 voor Villarreal Villarreal, de nummer zeven van de Primera División in het voorgaande seizoen. De club betaalde circa elf miljoen euro voor hem. Hij speelde er de volgende negen jaar, waarvan acht op het hoogste niveau. Het sportieve hoogtepunt in die tijd was het seizoen 2007/08, waarin hij met de club tweede werd. Als gevolg hiervan debuteerde Cani het seizoen erna met Villarreal in de UEFA Champions League, die hij en zijn ploeggenoten ook in het seizoen 2011/12 bereikten. In het seizoen 2009/2010 speelde hij voor het eerst in de UEFA Europa League.
Nadat Villareal in 2013 Marcelino aanstelde als hoofdcoach, kwam Cani in het volgende seizoen nog 26 competitiewedstrijden in actie. In het eerste halfjaar van 2014/15 werden dat negen competitiewedstrijden, waarop Villarreal hem voor een half jaar verhuurde aan Atlético Madrid. Cani liet de club in juli 2015 na negen jaar definitief achter zich en tekende een contract tot medio 2016 bij Deportivo La Coruña, de nummer zestien van de Primera División in het voorgaande seizoen.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Zaragoza |
| Copa del Rey | 1x | 2003/04 |
| Supercopa | 1x | 2004 |
* ↑ Cani, nuevo jugador del Deportivo Deportivo La Coruña, 24 juli 2015
1 Álvarez · 2 Zedadka · 3 Amador · 5 Grau · 6 Francés · 7 Valera · 8 Aguado · 9 Azón · 10 Guti · 11 Mesa · 12 Bakış · 13 Poussin · 14 Serrano · 15 Mouriño · 17 Nieto · 18 Gámez · 19 Vallejo · 20 Mollejo · 21 Moya · 22 Lecoeuche · 23 Enrich · 24 López · 25 Badia · 35 Rebollo · Coach: Velázquez