OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Schoenotenes chalcitis

Schoenotenes chalcitis is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Alexey Diakonoff

## Type

* holotype: "female"
* instituut: RMNH, Leiden, Nederland
* typelocatie: "New Guinea, Lake Habbema"
* Brown, J.W., 2005: World catalogue of insects 5 Tortricidae (Lepidoptera): 1-741.
# Schoenotenes aurispersa

Schoenotenes aurispersa is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Alexey Diakonoff

## Type

* holotype: "female"
* instituut: RMNH, Leiden, Nederland
* typelocatie: "New Guinea, Lake Habbema"
* Brown, J.W., 2005: World catalogue of insects 5 Tortricidae (Lepidoptera): 1-741.
# Schistura tigrinum

Schistura tigrinum is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de bermpjes (Nemacheilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Vishwanath & Nebeshwar Sharma.
* ↑ (en) Schistura tigrinum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Schistura tigrinum. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Gazovikstadion

Het Gazovikstadion is een multifunctioneel stadion in Orenburg, een stad in Rusland.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub FK Orenburg maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 7.520 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 2002.
* ↑ Gazovik Stadium. soccerway (20 oktober 2019). Gearchiveerd op 21 februari 2023.
* ↑ (ru) Gazovik Stadium. fcgazovik.ru (20 oktober 2019). Gearchiveerd op 29 januari 2015. Geraadpleegd op 19 oktober 2019.
* ↑ (ru) «Gazovik». eng.premierliga.ru (20 oktober 2019). Gearchiveerd op 6 april 2023.
# Geconditioneerd transport

Geconditioneerd vervoer (een anglicisme voor vervoer onder geleide temperatuur) is het bij een gecontroleerde atmosfeer vervoeren van bederfelijke goederen zonder onnodig verlies van kwaliteit.

## Voertuigen

Er zijn tal van voertuigen voor het vervoer van bederfelijke goederen. Er zijn ook zeer veel verschillende manieren van opbouw van de laadruimte. Dit is grotendeels afhankelijk van het type goederen dat wordt vervoerd. Vaak is er ook voor een specifiek temperatuurregelingssysteem gekozen.

## ATP

Voor internationaal vervoer moet de vrachtwagen ATP-gekeurd zijn. De ATP-regelgeving, van Accord Transport Perishables (letterlijk vertaald: overeenkomst transport bederfelijke waren), geldt voor internationaal vervoer van diepgevroren, gekoelde en verwarmde producten. Het maakt niet uit of dit vervoer plaatsvindt over de weg, per spoor, door de lucht of over water. Als de vrachtwagen ATP-goedgekeurd is komt de zijkant van het voertuig een sticker. Op die sticker staan:
* Soort voertuig
* De isolatiewaarde
* De temperaturen die bereikt kunnen worden.
* De maand en het jaar tot wanneer de keuring geldig is.
De ATP-overeenkomst handelt alleen over grensoverschrijdend vervoer maar sommige landen hebben deze regeling ook overgenomen voor hun binnenlands verkeer (bijvoorbeeld België: Wet van 11 juli 1979).

## HACCP

HACCP (Hazard Analysis Critical Control Point) is een controlesysteem om de constante kwaliteit van levensmiddelen, voedselveiligheid, te waarborgen. Dit gebeurt voor de gezondheid van de eindgebruiker. De HACCP-regelgeving geldt vanaf de bereiding tot het transport en/of opslag.
De HACCP-code is vastgelegd in een protocol dat op het bedrijf aanwezig dient te zijn. In dit protocol staan onder meer wie er voor welke taken verantwoordelijk is, en wat de verantwoordelijkheden van de chauffeur zijn. Om de chauffeur te helpen in zijn werkzaamheden beschikt hij over een handboek en/of HACCP-registratiebladen.

## Certificaat

Chauffeurs die bederfelijke goederen willen vervoeren, konden hiervoor bij het CBR/CCV een speciaal examen afleggen. Inmiddels is dit door gebrek aan belangstelling niet meer mogelijk.
# Schansspringen op de Olympische Winterspelen 1994

Schansspringen is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Winterspelen 1994 in Lillehammer, Noorwegen.

## Heren
### K90 Schans

| rang | sporter(s) | land | sprong 1 (m) | sprong 2 (m) | totaal (ptn) |
| 1 | Espen Bredesen | NOR | 100.5 | 104.0 | 282.0 |
| 2 | Lasse Ottesen | NOR | 102.5 | 98.0 | 268.0 |
| 3 | Dieter Thoma | GER | 98.5 | 102.5 | 260.5 |
| 4 | Jens Weißflog | GER | 98.0 | 96.5 | 260.0 |
| 5 | Noriaki Kasai | JPN | 98.0 | 93.0 | 259.0 |
| 6 | Jani Soininen | FIN | 95.0 | 100.5 | 258.5 |
| 7 | Andreas Goldberger | AUT | 98.0 | 93.5 | 258.0 |
| 8 | Jinya Nishikata | JPN | 99.0 | 94.0 | 253.0 |

### K120 Schans

| rang | sporter(s) | land | sprong 1 (m) | sprong 2 (m) | totaal (ptn) |
| 1 | Jens Weißflog | GER | 129.5 | 133.0 | 274.5 |
| 2 | Espen Bredesen | NOR | 135.5 | 122.0 | 266.5 |
| 3 | Andreas Goldberger | AUT | 128.5 | 121.5 | 255.0 |
| 4 | Takanobu Okabe | JPN | 117.0 | 128.0 | 243.5 |
| 5 | Jani Soininen | FIN | 117.0 | 122.5 | 231.1 |
| 6 | Lasse Ottesen | NOR | 117.0 | 120.0 | 226.6 |
| 7 | Jaroslav Sakala | CZE | 117.0 | 115.5 | 222.0 |
| 8 | Jinya Nishikata | JPN | 123.5 | 110.0 | 218.3 |

### K120 Schans Team

| rang | sporter(s) | land | sprong 1 (m) | sprong 2 (m) | totaal (ptn) |
| 1 | Hansjörg Jäkle Christof Duffner Dieter Thoma Jens Weißflog | GER | 117.0 119.5 126.0 131.0 | 124.0 108.0 128.5 135.5 | 970.1 |
| 2 | Jinya Nishikata Takanobu Okabe Noriaki Kasai Masahiko Harada | JPN | 118.0 124.5 128.0 122.0 | 135.0 133.0 120.0 97.5 | 956.9 |
| 3 | Heinz Kuttin Christian Moser Stefan Horngacher Andreas Goldberger | AUT | 115.0 122.5 124.0 123.5 | 117.5 105.0 120.5 127.5 | 918.9 |
| 4 | Øyvind Berg Lasse Ottesen Roar Ljøkelsøy Espen Bredesen | NOR | 111.5 119.0 116.5 124.5 | 121.0 124.5 99.5 127.0 | 898.8 |
| 5 | Raimo Yllipulli Janne Väätäinen Janne Ahonen Jani Soininen | FIN | 113.0 116.0 119.5 120.0 | 126.5 114.0 111.0 120.0 | 889.5 |
| 6 | Steeve Delaup Nicolas-Jean Prost Nicolas Dessum Didier Mollard | FRA | 106.0 122.5 114.0 111.5 | 118.0 112.5 111.5 108.5 | 822.1 |
| 7 | Ladislav Dluhoš Zbynek Krompolc Jiří Parma Jaroslav Sakala | CZE | 109.0 117.5 107.0 114.5 | 114.5 118.0 102.5 111.0 | 800.7 |
| 8 | Ivo Pertile Andrea Cecon Roberto Cecon Ivan Lunardi | ITA | 109.5 108.0 125.0 111.0 | 114.0 98.0 119.0 106.5 | 782.3 |

## Medaillespiegel

| rang | land | 1 goud | 2 zilver | 3 brons | totaal |
| 1 | Duitsland | 2 | 0 | 1 | 3 |
| 2 | Noorwegen | 1 | 2 | 0 | 3 |
| 3 | Japan | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 | Oostenrijk | 0 | 0 | 2 | 2 |
| | | 3 | 3 | 3 | 9 |
# Gedrongen zeehoornblad

Gedrongen zeehoornblad (Dasya sessilis) is een roodwier uit de klasse Florideophyceae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst in 1928 geldig gepubliceerd door Yamada.

## Kenmerken

Gedrongen zeehoornblad, die tot 20-30 cm hoog wordt, is donkerrood van kleur. Het thallus (vorm van de plant) is filamenteus en bestaat uit een basale hechtschijf, hoofdassen die polysiphoon zijn (meerdere cellen in doorsnede) en zijtakken die monosiphoon zijn (enkele rij cellen in doorsnede). De monosiphone zijtakjes zijn basaal 45-50 µm in doorsnede en tot 17 µm in doorsnede aan de toppen.
* ↑ M.D. Guiry in Guiry, M.D. & Guiry, G.M. 2021. AlgaeBase. World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. http://www.algaebase.org
* ↑ Yamada, Y. (1928). Report of the biological survey of Mutsu Bay. 9. Marine algae of Mutsu Bay and adjacent waters. II. The Science Reports of the Tohoku University, Fourth series, Biology. 3: 497-534
* ↑ Gedrongen zeehoornblad, ANEMOON Verspreidingsatlas Wieren. Gearchiveerd op 20 februari 2022.
# Gele waterkers

De gele waterkers (Rorippa amphibia) is een vaste plant die behoort tot de kruisbloemenfamilie (Cruciferae of Brassicaceae). Het is een plant die voorkomt onder natte omstandigheden in uiterwaarden, grienden, moerasbossen en drijftillen. De plant komt van nature voor in Eurazië. De plant is zeer variabel van vorm. Zo hebben in het water groeiende planten een niet gegroefde, dikke, holle stengel.
De plant wordt 0,4-1,2 m hoog en heeft naast kale, rechtopstaande stengels ook liggende, uitloperachtige, wortelende stengels. Stukken van de stengel kunnen ook wortels vormen. De onderste bladeren zijn kamvormig of veerspletig tot veerdelig en 7-15 cm lang. De middelste en bovenste bladeren zijn lijn- tot lancetvormig en bochtig getand of gezaagd.
De gele waterkers bloeit in mei en juni met oranjegele bloemen. De 3,5-6,5 mm lange kroonbladen zijn omgekeerd-eirond en afgerond.
De eivormige, overlangs openspringende (dehiscente) vrucht is een 3-5 × 1,7-2,5 mm groot hauwtje met en 1-2,5 mm lange snavel. De vruchtsteel is 0,8-1,5 cm lang en later naar onderen gebogen. De zaden zitten in twee rijen in het hauwtje.

## Externe link

* Gele waterkers (Rorippa amphibia) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
... · R. amphibia (Gele waterkers) · R. ×anceps (Middelste waterkers) · R. ×armoracioides (Valse akkerkers) · R. austriaca (Oostenrijkse kers) · R. microphylla (Slanke waterkers) · R. nasturtium-aquaticum (Witte waterkers) · R. palustris (Moeraskers) · R. sylvestris (Akkerkers) · ...
# Gele van Bourgondië

De Gele van Bourgondië is een konijnenras dat erkend is in de Nederlandse standaard. Het is een vleeskonijn dat snel groeit en geblokt is. De gele van Bourgondië vererft in tegenstelling tot de Belgische Vale van Bourgondië de wildfactor; dit uit zich in zijn witte buik en het wit rondom de ogen.
Een voedster hoort geen wam te hebben, dit is een plooi onder de kin, maar omdat dit dier vrij zeldzaam is, wordt dit zolang het niet te ernstig is door de vingers gezien.
# Scenopinus peniculus

Scenopinus peniculus is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Kelsey.
# Gama

Gama kan verwijzen naar:
* Gama (Colombia), een gemeente in het Colombiaanse departement Cundinamarca
* Gama (modelauto's), was een Duitse fabrikant van modelauto's
* Gama (Brasilia), een district van het Braziliaans Federaal District

## Zie ook

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gama en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Galéria

Galéria is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 325 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Calvi.

## Geografie

De oppervlakte van Galéria bedraagt 152,5 km², de bevolkingsdichtheid is 2,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Galéria met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Schizodontus

Schizodontus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Quentin & Villiers.

## Soorten

Schizodontus omvat de volgende soorten:
* Schizodontus angustus Quentin & Villiers, 1974
* Schizodontus latus Quentin & Villiers, 1974
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Schizogaster

Schizogaster is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Quentin & Villiers.

## Soorten

Schizogaster is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Schizogaster basilewskyi (Duffy, 1954)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Geoplana arkalabamensis

Geoplana arkalabamensis is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Ogren & Darlington.
# Geoplana apeva

Geoplana apeva is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Froehlich.
# Geleide rotorcompressor

De geleide rotorcompressor (GRC) is een positief verplaatsende rotatie gascompressor. Het compressievolume wordt bepaald door de trochoïde roterende rotor gemonteerd op een excentrische aandrijfas met een typische 80 tot 85% adiabatische efficiëntie.

## Geschiedenis

De ontwikkeling van de GRC begon in 1990 door het gebruik van onderhoudsgevoelige ventielkleppen en veren tot een minimum te beperken door toepassing van eenvoudige in- en uitlaatpoorten.

## Toepassing

De geleide rotorcompressor is in ontwikkeling als waterstofcompressor voor waterstof-stations en waterstof pijpleidingvervoer.
# Geleidbaarheid

Geleidbaarheid kan verwijzen naar:
* Elektrische geleidbaarheid
* Molaire geleidbaarheid
* Soortelijke geleidbaarheid
* Thermische geleidbaarheid
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Geleidbaarheid en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Schubbige vezelkop

De schubbige vezelkop (Inocybe hystrix) is een schimmel behorend tot de familie Inocybaceae. Hij vormt ectomycorrhiza in bossen op vochtig leem en zand. groeit op de grond in loof-, minder naaldbossen, vooral in het gezelschap van haagbeuken, hazelaar, beuken, eiken en sparren. Vruchtlichamen groeien meestal alleen of in kleine groepen op bladafval tijdens de herfstmaanden In tegenstelling tot veel Inocybe-soorten, is Inocybe hystrix dicht bedekt met bruine schubben, een kenmerk dat helpt bij identificatie. De paddenstoel heeft ook een sperma geur die vooral opvalt wanneer de paddenstoel beschadigd of geplet wordt. Met zijn uiterlijk kan het verward worden met de gewone wolvezelkop (Inocybe lanuginosa).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 3 tot 5,5 cm. Het hoedoppervlak is bedekt met gelijkmatig verdeelde dunne schubben. Deze dunne schubben vallen op met een donkerdere kleur van de beige achtergrond.

#### Lamellen

De lamellen zijn in het begin vrij helder, daarna wit tot dof bruin en hebben randen met franjes. De lamellen zijn dicht bij elkaar geplaatst.

#### Steel

De steel is 3 tot 9 cm lang en 0,5 tot 1 cm dik. Het is, min of meer cilindrisch en ongeveer even breed over de hele lengte. Het oppervlak is droog en dicht bedekt met schubben als op een hoed. Aanvankelijk zijn de schubben bedekt met een omhulsel, en voordat de schubben zich scheiden, verschijnen ze in het omhulsel - dan nemen ze een netvormige structuur aan en worden uiteindelijk duidelijk gescheiden, bruin op een lichte achtergrond, soms met een ringvormige zone die uit de sluier. De steel is alleen aan de bovenzijde berijpt.

#### Sporenprint

De sporenprint is kaneelbruin.

#### Geur en smaak

Het vlees is wit en heeft een zaadachtige geur en milde smaak. Dee soort is giftig.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn grofweg amandelvormig, glad, inamyloïde en meten 8-12,5 × 5-6,5 µm. Cystidia zijn aanwezig. In de hyfen zijn gespen aanwezig. Pleurocystidia zijn 50-90 × 12-22 µm, breed knotsvormig met een capitate of bijna capitate apex en wanden 2 tot 2,5 µm dik. Cheilocystidia en andere steriele cellen worden ook in wisselende hoeveelheden aangetroffen.

## Verspreiding

Inocybe hystrix komt voor Europa, Noord- en Midden-Amerika. In Noord-Amerika en Europa groeit het in loofbossen, vooral beuken. In Costa Rica wordt het gevonden in de Cordillera Talamanca, waar het associeert met Quercus costaricensis op een hoogte leeft van ongeveer 3000 meter.
De schubbige vezelkop komt in Nederland matig algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Kwetsbaar'.

## Foto's

* Cystidia
* Cystidia
* Sporen
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Info op de website van Inocybaceae
# Schubbige fopzwam

De Schubbige fopzwam (Laccaria proxima) is een schimmel behorend tot de familie Hydnangiaceae. Hij vormt ectomycorrhiza met loof- en naaldbomen op zandige, zure en venige bodems en wordt ook wel heidefopzwam genoemd. De soort groeit vooral bij berk (Betula), eik (Quercus) en den (Pinus). Al bij zeer jonge boompjes kunnen vruchtlichamen tot ontwikkeling komen.

## Kenmerken
### Hoed

De hoed heeft een diameter van 2 tot 8 cm. De vorm is aanvankelijk halfbolvormig, dan convex en uiteindelijk plat met een licht ingedeukt midden. In dat stadium is de hoed dikwijls gegolfd en gelobd. Het oppervlak van het jonge vruchtlichaam is vaal oranjebruin tot oranjerood en eerst licht viltig, daarna ruwer en bedekt met vezelige schubjes. De rand is enigszins doorschijnend gestreept. De zwam droogt op tot een bleke okerkleur. Vaak scheurt de hoed radiaal in langs de lamellen.

### Lamellen

De lamellen zijn 3 tot 10 mm breed en aangehecht aan de steel. De kleur is roze of vleesroodachtig. Naast de hoofdlamellen zijn er interlamellen.

### Steel

De steel heeft een lengte van 6 tot 12 cm en een dikte van 5 tot 8 mm. vorm is cilindrische, vaak gebogen, verdikt aan de basis. De steel is aanvankelijk en later hol. Het oppervlak is sterk vezelig, soms gegroefd, roodbruin of donkerbruin van kleur. De basis is donkerder dan de rest van de steel en bedekt met witte schimmeldraden van mycelium.

### Vlees

Het vlees is witachtig met een vleesbruine tint, hard in de hoed, kraakbeenachtig in de steel.

### Geur en smaak

De smaak is mild, onduidelijk en de geur is zwak, ongedefinieerd.

### Sporenprint

De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De basidia zijn 4-sporig. De basidiosporen zijn elliptisch, bedekt met fijne stekels van 0,5 tot 1 μm lang en meten 7,5-11 × 6-9 µm en een Q-getal van 1,2-1,35 Er zijn filamenteuze cheilocystidia van ongeveer 70 μm lang en 10 μm dik.

## Verspreiding

De schubbige fopzwam komt voor in Noord- en Midden-Amerika, Europa, Azië, Australië en Nieuw-Zeeland. Hij is wijd verspreid in Europa. Ook Nederland en België komt hij zeer algemeen voor. Hij is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.

## Foto's

* Hoed
* Steel
* Lamellen
* ↑ Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ Fungori of Temperate Europe 1, blz 277
* ↑ MushRoomExpert.com geeft 8-11 × 7-9
* ↑ (en) GBIF.org
# Schaakvereniging S. Landau

Landau Axel (Schaakvereniging S. Landau Axel) is een schaakvereniging uit Axel.
De vereniging werd in september 1942 opgericht als 'Axelse schaakclub', maar door oorlogsomstandigheden werden de clubavonden in 1944 stopgezet. Op 17 juli 1946 kwamen een aantal leden bijeen om de club nieuw leven in te blazen en werd de club heropgericht als 'S. Landau'. De naam is een eerbetoon aan de in de oorlog omgekomen schaakmeester Salo Landau. Op deze datum werd de vereniging ook ingeschreven bij de Zeeuwse schaakbond.
Het eerste team van Landau Axel heeft voornamelijk in de hoofdklasse van Zeeuwse schaakbond gespeeld met een enkele uitstap naar de derde klasse KNSB. In seizoen 2011-2012 werden zij kampioen van Zeeland en het seizoen daarop wisten ze uit de degradatiezone te blijven. In seizoen 2013-2014 werden zij zelfs kampioen in de derde klasse KNSB. Het tweede team speelt momenteel in de hoofdklasse van de Zeeuwse schaakbond.
Ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan organiseerde de vereniging een schaaksimultaan tegen Hans Böhm waarbij de 'Landau-variant' de verplichte opening was.
Landau Axel heeft ervoor gekozen om zich specifiek op de jeugd te richten, mede daardoor zijn de jeugdteams ook vaak op het hoogste niveau te vinden (meesterklasse in de jeugdclubcompetitie) en spelen enkele van haar jeugdleden mee in de top van Nederland. Tevens organiseert Landau Axel jaarlijks een jeugdtoernooi, dat met zo'n 100-120 deelnemers goed bezocht wordt.

## Externe link

* Officiële website
# Gen Louis Parchman

Gen Louis Parchman (Cincinnati, 2 mei 1929 – ?, 23 oktober 1992) was een Amerikaans componist en contrabassist.

## Levensloop

Parchman studeerde muziektheorie, contrapunt, fuga, compositie en contrabas aan het Cincinnati College-Conservatory of Music (CCM) in Cincinnati (Ohio). Verder studeerde hij aan het muziekinstituut Tanglewood in Lenox (Massachusetts). Hij was als contrabassist verbonden aan het Cincinnati Symphony Orchestra. Als componist schreef hij voor verschillende genres, maar vooral werken in dat het slagwerk centraal staat.
Hij was gehuwd met de mezzosopraan Mary Parchman.

## Composities
### Werken voor orkest

* 1959 rev. 1974 - Violin overture, voor viool solo en orkest
* 1960 rev. 1963 - Twelve Variations on an Original Theme, voor twee piano's en orkest
* 1963 - Concert nr. 2, voor piano vierhandig en orkest
* 1963 - Symphony, voor strijkorkest
* 1964 - Concert, voor marimba, vibrafoon en orkest
* 1970 - Concert, voor pauken en orkest - première door Eugene Santiago Espino (pauken) en het Cincinnati Symphony Orchestra
* 1971 - Adagio, voor strijkorkest
* 1971 - Elegy, voor orkest
* 1971 - Concert nr. 2, voor slagwerk ensemble en orkest
* 1971 - Winsel overture, voor orkest
* 1972 - Spring Symphony, voor gemengd koor en orkest, op. 88
* 1972 - Concert, voor sopraan en orkest, op. 90 - libretto: Dallas Wiebe
* 1974 - Concert, voor marimba en orkest
* Concert, voor een slagwerker en orkest
* Concert, voor slagwerk en orkest
* Concert nr. 3, voor piano en orkest
* Study, voor orkest

### Werken voor harmonieorkest

* 1964 - Symphony, voor koperblazers en slagwerk - première: 14 februari 1964 door het Cincinnati Symphony Orchestra

### Vocale muziek

* 1960 - Today, voor zangstem en piano - tekst: Leroy Evans, pseudoniem van Floyd Hunt
* 1964 - Cycle of Novelties, liederencyclus voor sopraan en piano
** Little lamb - tekst: William Blake
** I remember, I remember - tekst: Thomas Hood
** Résumé - tekst: Dorothy Parker

### Kamermuziek

* 1971 - Sonata, voor altviool en slagwerk
* 1983 - I'm hoping
* Jazz Sonata, voor blaaskwintet
* Sonata, voor cello en piano
* Trio, voor viool, cello en piano

### Werken voor piano

* Elegy, voor twee piano's
* Sixteen short contemporary piano pieces for beginners

### Werken voor slagwerk

* 1965 - Symphony, voor slagwerk ensemble
** Moderato
** Andante
** Moderato
* 1968 - Second Symphony, voor slagwerk ensemble
* 1970 - Music, voor slagwerkkwartet
* 1971 - Third Symphony, voor slagwerk ensemble
* 1971 - Forth Symphony, voor slagwerk ensemble
* 1972 - Fifth Symphony, voor slagwerk ensemble, op. 89
* 1974 - Sixth symphony, voor slagwerk ensemble
# Georges De Rons

Georges De Rons was een Belgisch boogschutter.

## Levensloop

De Rons werd in 1937 wereldkampioen, eerder behaalde hij twee individuele zilveren medailles op een WK (1935 en 1936) en eenmaal brons (1933). Daarnaast behaalde hij een gouden (1933) en drie zilveren medailles (1934, 1935 en 1937) met het Belgisch team. In 1933, 1934 en 1935 vormde hij een team met Hubert Van Innis en Oscar Kessels, in 1937 met Oscar Kessels en Frans Walraevens.
* (en) G. De Rons, World Archery
* (en) De Rons, World Archery
* ↑ (fr) DE MAERE André, Union Royale des Sociétés de Tir à l'Arc de Bruxelles (p.26-28), L'Archer, oktober 2016
* ↑ (en) Results VIIth World Championships Tournament, World Archery
* ↑ (en) Results Vth World Championship Tournament, World Archery
* ↑ (en) Results VIth World Championship Tournament, World Archery
* ↑ (en) Results IIIrd World Championship Tournament, World Archery
* ↑ (en) Results IV World Championship Tournament, World Archery