OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Omosudis lowii

Omosudis lowii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van hamerkaken (Omosudidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Günther.
* ↑ (en) Omosudis lowii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Omosudis lowii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Oecobius pinoensis

Oecobius pinoensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de spiraalspinnen (Oecobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oecobius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Jörg Wunderlich.
# Oligocladus voightae

Oligocladus voightae is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Oligocladus, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Euryleptidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Quiroga, Bolanos & Litvaitis.
# Oligoclada xanthopleura

Oligoclada xanthopleura is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als onzeker, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam Oligoclada xanthopleura is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Donald J. Borror.
* 1 2 (en) Oligoclada xanthopleura op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Omphale bipunctata

Omphale bipunctata is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Szelényi.
# Omphale baryhypha

Omphale baryhypha is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Hansson.
# Olavius algarvensis

Olavius algarvensis is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Giere, Erséus & Stuhlmacher.
# Olavius albidus

Olavius albidus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Jamieson.
# Olyra kempi

Olyra kempi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de stekelmeervallen (Olyridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Chaudhuri.
* ↑ (en) Olyra kempi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Olyra kempi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Olijfgroene honingzuiger

De olijfgroene honingzuiger (Cyanomitra olivacea; synoniem: Nectarinia olivacea) is een soort honingzuiger die voorkomt in Afrika. Vaak worden soorten in dit geslacht beschreven als Nectarinia-soorten dus Nectarinia olivacea.

## Leefwijze

Zoals andere honingzuigers voeden ze zich met nectar; maar deze honingzuiger jaagt veel op insecten en vooral ook op spinnen. Ze hebben een snelle, directe vlucht en zij kunnen net als een kolibrie in de lucht op één plek blijven fladderen.

## Verspreiding

De olijfgroene honingzuiger komt voor in een groot deel van Afrika ten zuiden van de Sahara. Hij geeft de voorkeur aan bosrijke gebieden en dicht struikgewas en is afwezig in drogere, meer open gebieden in Afrika zoals in Gambia, maar komt wel voor in de kustgebieden van bijvoorbeeld Senegal.

## (Onder)soorten

Soms wordt deze soort in twee soorten gesplitst. De westelijke ondersoort wordt dan Westelijke Olijfgroene honingzuiger (Cyanomitra obscura of Nectarinia obscura) genoemd en de oostelijke ondersoort wordt dan Oostelijke Olijfgroene honingzuiger (Cyanomitra olivacea of Nectarinia olivacea) genoemd.
De soort telt 13 ondersoorten:
* C. o. guineensis: van Senegal tot Togo.
* C. o. cephaelis: van Ghana tot de Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo-Kinshasa en noordelijk Angola.
* C. o. obscura: Bioko en Principe.
* C. o. vincenti: zuidelijk Soedan, Oeganda, westelijk Kenia, oostelijk Congo-Kinshasa en westelijk Tanzania.
* C. o. ragazzii: zuidwestelijk Ethiopië.
* C. o. changamwensis: van zuidelijk Somalië tot noordoostelijk Tanzania.
* C. o. neglecta: van het zuidelijke deel van Centraal-Kenia tot noordelijk Tanzania.
* C. o. granti: Pemba en Zanzibar.
* C. o. lowei: noordelijk Zambia, zuidoostelijk Congo-Kinshasa en noordelijk Malawi.
* C. o. alfredi: zuidelijk Tanzania, oostelijk Zambia, Malawi en Mozambique.
* C. o. sclateri: oostelijk Zimbabwe en westelijk Mozambique.
* C. o. olivacina: zuidoostelijk Tanzania, Mozambique en noordoostelijk Zuid-Afrika.
* C. o. olivacea: oostelijk Zuid-Afrika.
* ↑ (en) Olijfgroene honingzuiger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Barlow, C. & T. Wacher. 1997. A field guide to the birds of the Gambia. Helm, London
# Ollie Mitchell

Oliver Edward Mitchell (Los Angeles, 8 april 1927 – Puako, 11 mei 2013) was een Amerikaanse jazz-trompettist, bugelist en bigband-leider.
Mitchell kreeg les van zijn vader, Harold Mitchell, die hoofd-trompettist van MGM was. Mitchell was tijdens zijn diensttijd actief in de marineband op vliegdekschip U.S.S. Lexington (1945). Na de oorlog speelde hij in de bigbands van Harry James, Buddy Rich, Perez Prado, Pete Rugolo, Shorty Rogers en Stan Kenton, alsook het orkest van NBC. In de jaren zestig speelde hij in The Wrecking Crew, een groep van studio- en sessiemuzikanten die in die tijd (anoniem) meespeelde op talloze hitplaten van populaire artiesten, van de Beach Boys en de Monkees tot en met Bob Dylan en de Carpenters. Deze groep speelde ook mee op titelmuziek van tv-programma's en films, soundtracks en reclame-jingles. Hij was vanaf 1964 ook lid van Herb Alpert's Tijuana Brass. Mitchell had tevens zijn eigen groepen, de bigband Ollie Mitchell's Sunday Band (vanaf 1978) en, na zijn pensionering op Hawaii, de kleine bigband Olliephonic Horns (vanaf 1995).
In 2010 publiceerde Mitchell zijn memoires. In de periode voor zijn overlijden was Mitchell gestopt met trompetspelen vanwege oogproblemen (maculadegeneratie) en problemen met zijn handen als gevolg van een auto-ongeluk. Hij overleed aan de gevolgen van kanker.

## Discografie

Als leider:
* In Orbit, Cheese and Olive, 1978
* Blast Off, Pausa Records, 1983

## Memoires

* Lost, But Making Good Time: A View from the Back Row of the Band (2010)
* Bibliothèque nationale de France: cb139401367 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4711 0266
* MusicBrainz: f350886d-97bc-4794-a1df-f3bfad11782a
* Virtual International Authority File: 27256516
* WorldCat (via VIAF): 27256516
# Ollie Hancock

Ollie Hancock (Windsor, Berkshire, 25 augustus 1987) is een Brits autocoureur. Hancock is de zoon van historisch autocoureur Anthony Hancock en de jongere broer van sportscarracer Sam Hancock.
In 2009 nam hij deel aan de vernieuwde Formule 2, waarbij hij de verongelukte Henry Surtees verving. Hij reed met auto nummer 44.

## Carrière

* 2003: Klassieke Formule Ford 2000 Winterklasse, team onbekend.
* 2004: Klassieke Formule Ford 2000, team onbekend (1 overwinning, 2e in kampioenschap).
* 2006: Klassieke Formule Ford 2000, team onbekend (3 overwinningen, 2e in kampioenschap).
* 2007: Formule Renault BARC, team Mark Burdett Motorsport (1 overwinning, 3e in kampioenschap).
* 2007: Sports Racing Masters, team onbekend (1 race).
* 2007: World Sportscar Masters, team onbekend (1 race, 1 overwinning).
* 2008: Formule Renault BARC, team Apotex Scorpio Motorsport (5 overwinningen, kampioen).
* 2008: Formule Renault UK Winterseries, team Apotex Scorpio Motorsport.
* 2009: Formule 2, team MotorSport Vision (6 races).
* 2009: Formule Renault UK, team Apotex Scorpio Motorsport (12 races).

## Formule 2-resultaten

| Jaar | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Rang | Punten |
| 2009 | VAL | VAL | BRN | BRN | SPA | SPA | BRH | BRH | DON | DON | OSC 10 | OSC 18 | IMO Ret | IMO 11 | CAT 18 | CAT 18 | 25e | 0 |
# Olivier Allard

Baron Olivier Marie Louis Etienne Allard (Brussel, 10 maart 1910 - Cannes, 26 augustus 1981) was een Belgisch zakenman, projectontwikkelaar en kunstverzamelaar. Hij is de zoon van baron Josse Allard.

## Levensloop

Hij trouwde in 1936 met Marguerite Ozil (1916-1988), dochter van de stichters van de École universelle. Hij scheidde van haar in 1972. Ze kregen als mannelijke nazaten drie zoons en, naast verschillende kleindochters, een kleinzoon.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam hij in Parijs in contact met de Russische emigree 'gravin' Marie Tchernycheff, met wie hij zaken deed op de zwarte markt. Hij werd in bescherming genomen door de beruchte gangster en Gestapoman Henri Lafont, die hem zijn vrijheid terug bezorgde nadat hij in Antwerpen voor deviezentrafiek was gearresteerd.
Olivier Allard werd na de oorlog projectontwikkelaar en vermogensbeheerder. Hij handelde onder meer als beheerder van het vermogen van prins Karel van België, tot er onenigheid ontstond en de prins hem voor de rechter daagde omdat hij zijn vermogen zou hebben verduisterd. Na een geruchtmakend proces werd Allard vrijgesproken.
Hij verkreeg de baronstitel na de dood van zijn broer Antoine Allard, maar overleefde hem nauwelijks twee maanden, waarna zijn oudste zoon Guy in datzelfde jaar 1981 baron en hoofd van de familie werd.

## Publicatie

* Olivier ALLARD, Flandre. Tome I, Genève, 1971.

## Literatuur

* Robert ROUSSEAU, L'homme d'affaires du prince Charles acquitté, in : Le Figaro, 14 september 1972.
* Louise-Ghislaine BRICMONT-BARRÉ, Le Prince Charles m'a dit, Québec, 1993.
* Éric MEUWISSEN, Richesse oblige — La Belle Époque des Grandes Fortunes, Brussel, Racine, 1999.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire van 2003, Brussel, 2003.
* Vincent LEROY, Le prince Charles de Belgique, Edition Imprimages, 2006.
* Cyril EDER, Les comtesses de la Gestapo, Parijs, Grasset, 2006.
# Omoglymmius aristeus

Omoglymmius aristeus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door R.T. & J.R. Bell.
# Onderwijswet van 1857

De Onderwijswet van 1857 was een Nederlandse wet uit 1857 die een einde poogde te maken aan de schoolstrijd tussen de voorstanders van openbaar en bijzonder onderwijs, die was ontstaan door de Onderwijswet van 1806. De wet was door Van Rappard voorgesteld. In deze wet wordt geregeld dat uitsluitend het openbaar onderwijs wordt gesubsidieerd. Het onderwijs op openbare scholen dient toegankelijk te zijn voor kinderen van elke godsdienstige gezindheid en het onderwijs dient neutraal te zijn.
In deze wet wordt voor het eerst in Nederland voorgeschreven in welke vakken lager onderwijs dient te worden gegeven.
Onderwijsvormen in deze wet waren:
* de lagere school;
* het meer uitgebreid lager onderwijs (mulo)
Er waren vier soorten scholen: de Armenschool, de Herhalingsschool, de Tweede Burgerschool voor vooral middenstandskinderen en de Eerste Burgerschool voor de beter gesitueerden. Buiten de Herhalingsschool waren ze voor jongens en meisjes, die wel gescheiden van elkaar zaten.
In 1878 werd de wet weer aangepast.
# Onderwijzerswoning (Nieuwe Niedorp)

De voormalige onderwijzerswoning aan de Dorpsstraat 148 is een monumentaal woonhuis te Nieuwe Niedorp, gelegen in gemeente Hollands Kroon. Het woonhuis staat sinds 25 mei 2021 onder nummer 1203 ingeschreven als gemeentelijk monument.

## Bouw van de woning

De onderwijswoning werd gebouwd als onderkomen voor het hoofd van de in 1931 gebouwde Openbare Lagere School. Op 12 juni 1934 vond de aanbesteding plaats. Om de bouw te realiseren werd een geldlening van ƒ5.000,- gesloten. Aanvankelijk had de gemeente moeite een fatsoenlijke aanbesteding te doen; namens de architect werd een bedrag genoemd, dat door de betrokken aannemers te laag werd gevonden; hetgeen de architect later ook moest toegeven. Maar in juli 1934 werd besloten toch tot bouw over te gaan. Het ontwerp is gemaakt door architect Cornelis Dirk van Reijendam. Het schoolgebouw dat naast de woning is gelegen werd tevens door Van Reijendam ontworpen, samen met zijn van vader Johannes van Reijendam.

## Beschrijving van het exterieur

Het woonhuis is gebouwd in traditionalistische stijl. De gevels zijn gevoegd in halfsteensverband met bruinrode bakstenen van het Waalformaat. Het cementraam is opgetrokken in paarsbruine baksteen. Het zadeldak is bedekt met rode Romaanse pannen.
# Ollivier (motorfietsenmerk)

Ollivier is een historisch merk van motorfietsen.
Dit was een Franse motorfiets die nooit uit het prototypestadium kwam. Deze had een motorblok dat achter het balhoofd van een fiets zat. Een cardanas dreef het achterwiel aan via twee kegelvormige rollen. Door een handbediening konden de rollen van de achterband worden gehaald. Een tweede versie had het motorblok onder in het frame.
# Oostende-Brugge Ten Miles

Oostende-Brugge Ten Miles was een hardloopwedstrijd over 10 Engelse mijl (16,1 km) die sinds 1994 jaarlijks werd gehouden. Het parcours liep door de polders langs het kanaal van Oostende naar Brugge. In 2018 vond de laatste editie plaats.

## Parcoursrecords

* Mannen: 45.59 - Julius Muriuki Kenia (2008)
* Vrouwen: 52.33 - Pamela Chepchumba Kenia (2000)
* Handbikers: 44.51 - Ward D'Hulster België (2015)

## Uitslagen

| Jaar | Snelste man | Land | Tijd | Snelste vrouw | Land | Tijd |
| 4 maart 2018 | Ezra Kering | Kenia | 48.57 | Veerle Dejaeghere | België | 58.50 |
| 5 maart 2017 | Regis Thonen | België | 50.36 | Wambui Gichia Tabitha | Kenia | 54.34 |
| 6 maart 2016 | Victor Kirui | Kenia | 49.40 | Naom Jebet Rotich | Kenia | 58.45 |
| 1 maart 2015 | Florent Caelen | België | 47.48 | Annelies Deketelaere | België | 59.27 |
| 2 maart 2014 | Abdelhadi El Hachimi | België | 48.47 | Karen Van Proeyen | België | 1:00.44 |
| 3 maart 2013 | Hachim el Filali | België | 50.17 | Els Rens | België | 58.59 |
| 4 maart 2012 | John Kipsang Lotiang | Kenia | 47.30 | Tabitha Wambui Gichia | Kenia | 54.58 |
| 6 maart 2011 | Gadengoi Loitareng | Kenia | 49.51 | Tabitha Wambui Gichia | Kenia | 56.19 |
| 7 maart 2010 | Julius Arile | Kenia | 47.54 | Alice Jepkemboi | Kenia | 58.59 |
| 1 maart 2009 | Abdelhadi El Hachimi | Marokko | 49.13 | Gladys Otero | Kenia | 53.15 |
| 2 maart 2008 | Julius Muriuki | Kenia | 45.59 | Alemitu Bekele | België | 56.21 |
| 4 maart 2007 | Guy Fays | België | 50.05 | Daphne Panhuijsen | Nederland | 56.34 |
| 5 maart 2006 | Guy Fays | België | 48.00 | Tegla Loroupe | Kenia | 56.01 |
| 6 maart 2005 | Guy Fays | België | 49.46 | Jenny Clague | Verenigd Koninkrijk | 58.48 |
| 29 februari 2004 | Kiplagat Koskei J. | Kenia | 48.45 | Birhane Dagne | Verenigd Koninkrijk | 57.03 |
| 2 maart 2003 | Christian Nemeth | België | 48.55 | Annelieke van der Sluijs | Nederland | 56.29 |
| 3 maart 2002 | Christian Nemeth | België | 47.44 | Ann Parmentier | België | 56.31 |
| 3 maart 2001 | Tom Compernolle | België | 49.22 | Mary Ptikany | Kenia | 55.16 |
| 5 maart 2000 | Guy Fays | België | 47.15 | Pamela Chepchumba | Kenia | 52.33 |
| 3 maart 1999 | Guy Fays | België | 47.28 | Katja Merlin | België | 55.50 |
| 3 maart 1998 | John Vermeule | Nederland | 48.10 | Stefanija Statkuvienė | Litouwen | 55.56 |
| 2 maart 1997 | John Vermeule | Nederland | 48.07 | Carla Beurskens | Nederland | 56.42 |
| 3 maart 1996 | Mauricio Gonzalez | Mexico | 51.06 | Linda Milo | België | 57.52 |
| 5 maart 1995 | Marnix Goegebeur | België | 49.48 | Siska Maton | België | 1:01.52 |
| 6 maart 1994 | Peter Daenens | België | 51.32 | Els Loghe | België | 1:12.19 |

## Externe link

* Officiële website (archieflink)
# OpenSkies

OpenSkies was een dochtermaatschappij van British Airways dat zijn vluchten begon 19 juni 2008 met een Boeing 757. De luchtvaartmaatschappij vloog tot 2018 alleen nog tussen Luchthaven Orly en Newark Liberty International Airport in de Verenigde Staten. De lijndienst tussen Amsterdam Schiphol en John F. Kennedy International Airport werd in augustus 2009 opgeheven. Het was oorspronkelijk de bedoeling dat het netwerk uitgebreid zou worden met meerdere Europese en Amerikaanse steden. In 2009 is besloten deze uitbreidingen onder de slechte economische omstandigheden op te schorten. De British Airways Boeings 757 die aanvankelijk naar Open Skies zouden gaan, werden daarom aan derden verkocht.

## Historie

"Project Lauren" was de code-naam voor OpenSkies wanneer het voor het eerst werd gepland door British Airways.British Airways wilde de sterke afhankelijkheid op hun hub Londen Heathrow verminderen door een route te starten tussen de Verenigde Staten en Europa. De route kon alleen worden gestart door een overeenkomst die Open Skies met de Verenigde Staten en Europa afsloot. De vluchten begonnen in maart 2008.
In juli 2008 kocht British Airways de Franse luchtvaartmaatschappij L'Avion voor 54 miljoen pond. L'Avion werd begin 2009 geïntegreerd in Open Skies.

## Vloot

De vloot van Open Skies:
| Vloot | Totaal | Passagiers (Biz Bed/Premium Plus/Eco) |
| Boeing 757-200 | 3 | 114 (20/28/66) |
De vliegtuigen van Open Skies:
| Registratie | Type | Constructienummer |
| F-GPEK | B757-236 | 25808/665 |
| F-HAVI | B757-2D6 | 24473/301 |
| F-HAVN | B757-230 | 25140/382 |

## Externe link

* (en) (fr) Website van OpenSkies
* ↑ Bokaie, Jemima, "BA brands new airline OpenSkies", Brand Republic, 2008-01-09. Gearchiveerd op 9 oktober 2008. Geraadpleegd op 9 januari 2008.
* ↑ "BA to launch 'open skies' airline", BBC News Online, BBC, 2008-01-09. Geraadpleegd op 9 januari 2008.
* ↑ Done, Kevin, "BA takes OpenSkies to Amsterdam", Financial Times, 28-07-2008. Geraadpleegd op 31-07-2008.
* 1 2 "Battle for Heathrow to NY flights", The Daily Telegraph, 11 maart 2007. Gearchiveerd op 16 januari 2008. Geraadpleegd op 31 juli 2008.
* ↑ "BA 'risks pilot dispute on EU-US routes'", UK Airport News, 29 oktober 2007. Geraadpleegd op 31 juli 2008.
* ↑ Done, Kevin, "BA initiative proves unpopular", The Australian, 30 oktober 2007. Geraadpleegd op 31 juli 2008.
* ↑ BA readies 'Project Lauren' for U.S. expansion, USA Today, date=2007-11-06
* ↑ "British Airways Completes Purchase of L'Avion", PR Newswire, Fox Business, 25-07-2008. Gearchiveerd op 14 september 2008. Geraadpleegd op 31-07-2008.
* ↑ "Link naar de seatmap van OpenSkies", 18-06-2013. Geraadpleegd op 18-06-2013.
* ↑ "Link naar de database van Scramble", 18-06-2013. Geraadpleegd op 18-06-2013.
* ↑ "Link naar de database van Scramble", 18-06-2013. Geraadpleegd op 18-06-2013.
* ↑ "Link naar de database van Scramble", 18-06-2013. Geraadpleegd op 18-06-2013.
# Ompok sindensis

Ompok sindensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de echte meervallen (Siluridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Day.
# Ophiocamax vitrea

Ophiocamax vitrea is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 gepubliceerd door Theodore Lyman.
# Ophiogramma euctenachlora

Ophiogramma euctenachlora is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Prout.
# Onykia indica

Onykia indica is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Onykia en behoort tot de familie Onychoteuthidae. Onykia indica werd in 1981 beschreven door Okutani.
# Operatie Attila

Operatie Attila is het 24ste stripalbum uit de reeks Marsupilami. Het verhaal werd geschreven door Stéphan Colman en getekend door Batem. Het album werd in 2011 uitgegeven door Marsu Productions.
Het verhaal vormt een vervolg op het vorige album uit de reeks, Een groene val. Zoals de vier vorige albums heeft dit album als thema de vernieling van het regenwoud en is het gedrukt op papier van FSC-gecertificeerd hout.

## Verhaal

Volgens legenden bevindt zich in het Palombiaanse meer Jhekunnerunsthaan een grote massa goud, afkomstig van offers van de inboorlingen. Aan dit meer is Diana met haar neefje Hector onderzoek aan het doen. Tijdens een spelletje van Hector en de Marsupilami duikt die laatste onder water en komt er een onderzeeër tegen. De onderzeeër is op pad gestuurd door Felicia Devort, die daarmee de goudschat hoopt te vinden, waarna ze het meer kan vergiftigen en omvormen tot een zwembad. De bestuurders grijpen de Marsupilami met een grijparm bij de staart. De Marsupilami heeft echter een oersterke staart en trekt de onderzeeër met zijn staart uit het water. Op de oever worden de inzittenden weggejaagd door een aantal inboorlingen, die daarna even snel verdwijnen als ze waren gekomen. Hector en Diana stappen in de onderzeeër en komen er de plannen van Devort te weten. Intussen tekenen de inboorlingen een plattegrond in hun kamp. Hector wil deze plek met de onderzeeër onderzoeken. Hector kan het toestel echter niet besturen en de onderzeeër komt vast te zitten. De Marsupilami schiet weer ter hulp en trekt de onderzeeër naar het oppervlak. Daar belanden ze in het kamp van Devort. Devort en haar handlangers nemen Hector, Diana en de familie Marsupilami gevangen, waardoor ze niet zien dat ze zelf plots worden aangevallen door de inboorlingen. Ze vuren pijltjes met een verdovend middel op de bandieten af, waarna ze allen in slaap vallen. De enige die wakker blijft, een helikopterpiloot, krijgt de opdracht Devort en haar handlangers ver weg van het oerwoud te brengen.
# Operatie Argus

Operatie Argus kan verwijzen naar:
* Operatie Argus (kernproeven), een serie van drie kernproeven boven de Zuidelijke Atlantische Oceaan
* Operatie Argus, een politieactie rond het bedrijf Sky Global
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Operatie Argus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk (Utrecht)

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk, ook bekend als de Biltstraatkerk, was een rooms-katholieke kerk aan de Biltstraat in Utrecht.

## Geschiedenis

In 1739 werd op deze plaats de schuilkerk "'t Boompje" gebouwd. Deze kerk werd in 1821 verbouwd en in 1845 afgebroken om vervangen te worden door een echt kerkgebouw. Door de toenemende verstedelijking in dit deel van Utrecht werd deze kerk al gauw te klein en moest er een groter gebouw komen.
In 1855 werd, tegelijk met de parochies in de binnenstad, de OLV-ten-Hemelopnemingparochie opgericht. In 1893-1894 werd de nieuwe kerk gebouwd. Het ontwerp kwam van Alfred Tepe, destijds de belangrijkste architect van het Bisdom Utrecht. Tepe ontwierp een driebeukige hallenkerk in neogotische stijl. De middenbeuk van de kerk was breder, langer en hoger dan de beide zijbeuken. Aan de oostelijke zijde stond een lage toren.
Wegens teruglopend kerkbezoek in de jaren 1960 kwamen er te weinig gelden binnen om het grote gebouw te kunnen onderhouden. De laatste mis in de Biltstraatkerk werd op 13 februari 1972 gehouden. Vervolgens werd de kerk gesloten en in de zomer van 1972 afgebroken. Op de vrijgekomen plaats werd direct aan de Biltstraat werd een appartementencomplex gebouwd en daarachter een nieuw kleiner kerkgebouw. Het neogotische Maria-altaar van Otto Mengelberg ging bij de sloop verloren, maar de medaillons met episodes uit Maria's leven en het Mariabeeld zijn bewaard gebleven en staan tegenwoordig in de Mariakapel in de Sint-Catharinakathedraal. Het uit 1810 daterende tweeklaviers orgel is behouden gebleven. Het is een rijksmonument dat zich sinds 1993 in de Utrechtse Sint-Aloysiuskerk bevindt.
In 1974 werd een veel kleinere nieuwe kerk gebouwd aan de Biltstraat 335. Dit gebouw heeft nog tot 1992 als katholieke kerk dienstgedaan.

## Afbeeldingen

* Interieur richting de entree in 1970
* Mariakapel in de Sint-Catharinakathedraal
* Orgel
* Glas-in-loodraam Ontwerp Otto Mengelberg (glazenier) 1917