OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frank Van der Stucken

Frank Valentine Van der Stucken (Fredericksburg, 15 oktober 1858 – Hamburg, 16 augustus 1929) was een Amerikaans musicus van Vlaamse afkomst. Hij componeerde, speelde viool en was koor- en orkestleider.
Zijn vader, geëmigreerd vanuit Antwerpen naar Texas, trouwde daar met Sophie Schönewolf, dochter van een Duits immigrant. Ze kregen vier kinderen, van wie Frank Valentine de jongste was. Zo werd Frank meertalig: hij sprak het Amerikaans-Engels van zijn geboortestad Fredericksburg, het Nederlands (Vlaams) van zijn vader en het Duits van zijn moeder; later kwam daar het Frans bij, de toenmalige belangrijkste onderwijstaal in Vlaanderen. Deze meertaligheid kwam hem later goed van pas tijdens zijn vele internationale contacten.
In 1865, mogelijk vanwege strubbelingen tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, keerde het gezin terug naar Antwerpen. Dit werd later ook zijn uitvalsbasis voor zijn vele concertreizen in Europa. Daar begon ook Franks muzikale opleiding bij Peter Benoit aan het Conservatorium van Antwerpen. Daar ontmoette hij als medestudent Jan Blockx, met wie hij bevriend bleef. Hij studeerde viool bij Emile Wambach. Uit die tijd stammen ook zijn eerste composities, onder meer een Te Deum voor soli, koor en orkest, die hij signeerde met Partes, Latijn voor stukken als verwijzing (soort pseudoniem) naar zijn achternaam.
Gedurende zijn hele muzikale loopbaan pendelde hij tussen Europa en Amerika. In Europa hielp hij de moderne Amerikaanse componisten bekend worden, in Amerika liet hij het publiek kennismaken met de Europese muziek. Vooral de Vlaamse koortraditie kreeg daar via hem bekendheid. Hij reisde veel, was Kapellmeister in Breslau, concerteerde in Weimar en andere Duitse steden, en werd bevriend met beroemdheden van zijn tijd, zoals Edward Grieg en Franz Liszt.
In 1884 keerde hij terug naar Amerika waar hij in New York actief was. Nadien gaf hij Amerikaanse concerten op de wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs. Vanaf 1895 werd hij de eerste dirigent van het Cincinnati Symphony Orchestra en deken van het college of music van die stad. Tussen 1908 en 1917 woonde hij in Hanover en tijdens de laatste twee decennia van zijn leven bracht hij meer tijd door in Europa dan in de Verenigde Staten.
# Salvador Benedicto

Salvador Benedicto is een gemeente in de Filipijnse provincie Negros Occidental. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 23 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Salvador Benedicto is onderverdeeld in de volgende 7 barangays:
| Bago Bagong Silang Bunga Igmaya-an | Kumaliskis Pandanon Pinowayan |

## Demografie

Salvador Benedicto had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 22.979 mensen. Dit zijn 5.720 mensen (33,1%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 4,03%, hetgeen hoger is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 5.344 (30,3%) toegenomen.
# San Vito

San Vito is een gemeente in de Italiaanse provincie Zuid-Sardinië (regio Sardinië) en telt 3899 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 231,8 km², de bevolkingsdichtheid is 17 inwoners per km².

## Demografie

San Vito telt ongeveer 1601 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 2,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4009 |
| 2001 | 3895 |

## Geografie

San Vito grenst aan de volgende gemeenten: Burcei, Castiadas, Muravera, Sinnai, Villaputzu, Villasalto.
* Italiaans bureau voor statistiek
Armungia · Assemini · Ballao · Barrali · Burcei · Cagliari · Capoterra · Castiadas · Decimomannu · Decimoputzu · Dolianova · Domus de Maria · Donòri · Elmas · Escalaplano · Escolca · Esterzili · Gergei · Gesico · Goni · Guamaggiore · Guasila · Isili · Mandas · Maracalagonis · Monastir · Monserrato · Muravera · Nuragus · Nurallao · Nuraminis · Nurri · Orroli · Ortacesus · Pimentel · Pula · Quartu Sant'Elena · Quartucciu · Sadali · Samatzai · San Basilio · San Nicolò Gerrei · San Sperate · San Vito · Sant'Andrea Frius · Sarroch · Selargius · Selegas · Senorbì · Serdiana · Serri · Sestu · Settimo San Pietro · Seulo · Siliqua · Silius · Sinnai · Siurgus Donigala · Soleminis · Suelli · Teulada · Ussana · Uta · Vallermosa · Villa San Pietro · Villanova Tulo · Villaputzu · Villasalto · Villasimius · Villasor · Villaspeciosa
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# San Vito Lo Capo

San Vito Lo Capo is een gemeente in de Italiaanse provincie Trapani (regio Sicilië). San Vito Lo Capo is een toeristische badplaats met een groot 3 kilometer lang strand. De gemeente telt 4027 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 59,7 km², de bevolkingsdichtheid is 67 inwoners per km². Het Natuurreservaat Zingaro ligt deels in de gemeente.

## Demografie

San Vito Lo Capo telt ongeveer 1795 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 6,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 3567 |
| 2001 | 3798 |

## Geografie

San Vito Lo Capo grenst aan de volgende gemeenten: Castellammare del Golfo, Custonaci.

## Externe link

* http://www.comune.sanvitolocapo.tp.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Alcamo · Buseto Palizzolo · Calatafimi-Segesta · Campobello di Mazara · Castellammare del Golfo · Castelvetrano · Custonaci · Erice · Favignana · Gibellina · Marsala · Mazara del Vallo · Paceco · Pantelleria · Partanna · Petrosino · Poggioreale · Salaparuta · Salemi · San Vito Lo Capo · Santa Ninfa · Trapani · Valderice · Vita
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Fud Candrix

Alfons "Fud" Candrix (Tongeren, 17 juli 1908 – Brussel, 12 april 1974) was een Belgisch jazzmuzikant (tenorsaxofoon, klarinet, viool), arrangeur en bigbandleider. Fud Candrix was een van de bekendste Belgische musici en bandleiders van de jaren dertig.
Candrix studeerde notenleer en viool aan het Conservatorium van Luik. Later schakelde hij over naar klarinet en saxofoon. In 1928 had Candrix zijn opnamedebuut als saxofonist in Berlijn. In 1936 begon Candrix zijn eerste bigband. Deze band speelde vooral hot- en sweet jazz. Op het einde van de jaren dertig behoorde zijn orkest tot de drie bekendste grote jazzorkesten van België, samen met dat van Stan Brenders en Jean Omer.
Tijdens de mobilisatieperiode was Candrix leider van het orkest van het Werk Koningin Elisabeth, met als taak optredens te verzorgen voor de Belgische soldaten. In 1940, onder de Duitse bezetting, stelde Candrix zijn tweede bigband samen. Dit orkest groeide uit tot het succesvolste orkest dat hij ooit heeft geleid. Het orkest speelde van april tot augustus 1942 in het Delphi Filmpalast te Berlijn, waar het populaire muziek en swing voor Wehrmachtsoldaten speelde. Candrix en zijn orkest begeleidden Django Reinhardt in maart 1943 in Parijs bij de opnamen van „Belleville“, „Oubli“, „ABC“ en „Zuiderzee Blues“.
Na de oorlog viel de band van Candrix uit elkaar. Hij bleef zeer actief en vormde een aantal nieuwe orkesten. Toen de populariteit van de jazzmuziek verminderde, nam de bekendheid van Candrix navenant af. Fud Candrix begon in 1969, na een onderbreking van vijftien jaar, weer op te treden en bleef dit doen tot zijn dood in de lente van 1974.
In 2008 werd hij postuum gehuldigd als Markante Tongenaar.
# Fucking Hell

Fucking Hell is een Duits biermerk. Het is genoemd naar het Oostenrijkse plaatsje Fucking, thans Fugging, in het district Braunau am Inn in combinatie met Helles (kortweg Hell), ofwel de biersoort waarin het is gebrouwen.
Het biermerk werd in 2010 toegelaten als merk door het Europese Harmonisatiebureau voor de interne markt. Aanvankelijk was de aanvraag afgekeurd omdat het een Engels vloekwoord zou bevatten, waardoor het zou indruisen tegen de goede zeden. Na een beroepszaak werd het alsnog toegekend vanwege de eigen Duitstalige betekenis.
De aanvragers zijn Stefan Fellenberg en Florian Krause, beiden werkzaam als marketingdirecteuren bij Privatbrauerei Waldhaus in Berlijn. Het bier werd uiteindelijk gelanceerd in januari 2011. Het doel van het merk is het sortiment uit te breiden naar meer producten dan bier alleen, waaronder een kledinglijn.
Het bier werd vanaf 2011 bij Privatbrauerei Waldhaus in Berlijn gebrouwen en sinds 2013 in het Saksische Brauhaus Hartmannsdorf. Hier bier wordt internationaal vermarkt.
# Salman Toor

Salman Toor (Lahore, Pakistan 1983) is een Pakistaans-Amerikaanse kunstschilder. Hoewel hij in eerste instantie sterk geïnspireerd was door verscheidene oudere meesters, zijn zijn eigen queerness, zijn immigrant-zijn en zijn vrienden meer recent een belangrijke bron van het werk geworden.

## Vroege biografie

Toor werd geboren in Pakistan in 1983, in een gegoed gezin. Hij tekende vanaf zijn vijfde al veel en bleek al snel een natuurtalent. Op zijn vijftiende probeerde hij tegenover zijn ouders uit de kast te komen. Zijn ouders deden dit af als een jeugdgril, een relatief milde reactie in een land waarin homoseksualiteit strafbaar is. Hij omschrijft zijn eigen gedrag uit zijn jeugd als feminien, wat hem het middelpunt van pestgedrag maakte. Toch maakte hij drie levenslange vrienden in deze periode, die allen naar het Westen trokken om te studeren en werken en net als hem queer zijn, met wie hij tot op heden contact houdt. Hij zou met één van hen, zanger Ali Sethi, in 2016 een relatie krijgen.
Toor trok in 2002 ook naar Amerika en volgde een studie aan Ohio Wesleyan University. Hier studeerde hij af in 2006, waarna hij eerst probeerde te werken voor een kunstblad. Dit hield hij slechts enkele maanden vol omdat hij zich te weinig kon wijden aan zijn eigen kunst. Hij vervolgde zijn studie met het Pratt Institute, een New Yorkse kunstacademie in 2009. Voor, tijdens en vlak na zijn afstuderen was hij sterk geïnteresseerd in het realisme van de Renaissance schilders. Hij had zich daarnaast ook verdiept in de Indiaanse traditie en dan specifiek tijdens de Mogolen. Desondanks vond deze traditie zijn weg veel minder naar zijn eigen werk dan het Renaissance realisme dat deed. Meer recent, in 2016, maakte Toor een draai naar meer cartoonachtige kunst, culminerend in een graphic novel dat hij met een vriendin, Alexandra Atiya, tekent. Sinds 2018 is zijn werk meer expliciet queer. Hij werkt daarnaast ook veel met de kleur groen.

## Invloeden

Toor is, zoals al eerder gezegd, sterk beïnvloed door oude meesters. Zo noemt hij zelf Peter Paul Rubens, Antoon van Dyck, Caravaggio en Antoine Watteau als grote invloeden. Naast deze invloeden is ook Johannes Vermeer als sterke invloed aan hem toegeschreven, net als Pablo Picasso en Amedeo Modigliani. Zijn meer recente werk doet sterk aan Henri de Toulouse-Lautrec denken en roept door de absint-groene kleur herinneringen aan het bohemien Montmartre van rond de eeuwwisseling op.
Door Christie's wordt Toor ook wel een luide stem binnen de 'New Queer Intimists' genoemd, een losse groep Lgbt-kunstenaars.
* 1 2 3 Salman Toor. The Frick Collection. Geraadpleegd op 23-04-2024.
* 1 2 3 4 Tomkins, Calvin, How Salman Toor Left the Old Masters Behind. The New Yorker (1 augustus 2022).
* ↑ Salman Toor. Luhring Augustine. Geraadpleegd op 23 april 2024.
* 1 2 Salman Toor. Christie's. Geraadpleegd op 23 april 2024.
* ↑ Bregman, Alexandra, Salman Toor’s rising star – revolutionary art in Pakistani diaspora. The NewsRun. Geraadpleegd op 19 oktober 2021.
# Salmanites

Salmanites is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Lucien Chopard.

## Soorten

Het geslacht Salmanites omvat de volgende soorten:
* Salmanites allaris Otte & Alexander, 1983
* Salmanites alta Otte & Alexander, 1983
* Salmanites iknurra Otte & Alexander, 1983
* Salmanites muralappi Otte & Alexander, 1983
* Salmanites muta Baehr, 1989
* Salmanites ninbella Otte & Alexander, 1983
* Salmanites noccundris Otte & Alexander, 1983
* Salmanites noonamina Otte & Alexander, 1983
* Salmanites obscurifrons Chopard, 1951
* Salmanites peekarra Otte & Alexander, 1983
* Salmanites poene Otte & Alexander, 1983
* Salmanites taltantris Otte & Alexander, 1983
* Salmanites terba Otte & Alexander, 1983
* Salmanites wittilliko Otte & Alexander, 1983
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Salmanasser

Salmanasser of Salmanassar kan verwijzen naar de volgende koningen van het Assyrische Rijk:
* Salmanasser I (1274 - 1245 v.Chr.)
* Salmanasser II (1031 – 1019 v. Chr.)
* Salmanasser III (858 - 824 v.Chr.)
* Salmanasser IV (783 - 773 v.Chr.)
* Salmanasser V (727 - 722 v.Chr.)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Salmanasser en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Rémy-Blanzy

Saint-Rémy-Blanzy is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 203 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Soissons.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Rémy-Blanzy bedraagt 14,1 km², de bevolkingsdichtheid is 14,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Rémy-Blanzy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues

Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues is een gemeente in het Franse departement Cantal (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 112 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Flour.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues bedraagt 14,7 km², de bevolkingsdichtheid is dus 7,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Saint-Rémy-de-Sillé

Saint-Rémy-de-Sillé is een gemeente in het Franse departement Sarthe (regio Pays de la Loire) en telt 791 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mamers.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Rémy-de-Sillé bedraagt 11,3 km², de bevolkingsdichtheid is 70,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Rémy-de-Sillé met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Futuna (Vanuatu)

Futuna is een klein eilandje in het uiterste zuidoosten van de provincie Tafea van de eilandenrepubliek Vanuatu. Het eiland ligt 101 km ten oosten van Tanna en 310 km van de hoofdstad Port Vila. Het eiland is ontstaan uit een vulkaan die minstens 11.000 jaar geleden uitbarstte en uit zee oprees. Het hoogste punt is 666 m boven zeeniveau. Dit eiland wordt ook wel West-Futuna genoemd om verwarring te voorkomen met Wallis en Futuna, een Frans overzees gebiedsdeel ten noordoosten van Fiji en ten westen van Samoa.

## Bevolking

Net als het nabijgelegen eilandje Aniwa is de bevolking hier Polynesisch (en niet Melanesisch zoals de rest van Vanuatu) van oorsprong. De taal die ze spreken is een Polynesisch dialect. In 2009 woonden er 535 mensen in vijf verschillende dorpen. Er is een vliegveld op een schiereiland in het noordoosten.
# Frans Rietveld

Frans Rietveld (Rotterdam 28 december 1904 - Waalsdorpervlakte, 13 maart 1941) was een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Rietveld was schipper en werkte als slijper op de werf van Wilton-Fijenoord te Schiedam. Hij sloot zich aan bij de Geuzengroep rond Bernardus IJzerdraat en verrichtte velerlei verzetsactiviteiten.
Na zijn arrestatie op 29 november 1940 tot zijn dood zat Rietveld vast in het Huis van Bewaring in Scheveningen ('Oranjehotel'). Rietveld was een van de veroordeelden uit het Geuzenproces. Hij werd op de Waalsdorpervlakte gefusilleerd, samen met veertien andere "Geuzen" en drie deelnemers aan de Februari-staking.
Frans Rietveld is een van de achttien uit het gedicht Het lied der achttien dooden van Jan Campert. In Schiedam is een straat naar hem vernoemd, het Frans Rietveldpad.

## Externe link

* Biografie Rietveld
# Frans Rens (letterkundige)

Frans Rens (Geraardsbergen, 2 februari 1805 – Gent, 19 december 1874) was een Belgisch Nederlandstalig letterkundige actief binnen de Vlaamse Beweging.

## Levensloop

Rens werkte als belastingambtenaar, vanaf 1843 als controleur der waarborgen op goud en zilver en vanaf 1860 als inspecteur lager onderwijs in het kanton Lokeren.
Vanaf 1827 publiceerde hij te Eeklo voornamelijk gedichten en nam hij geregeld deel aan allerhande dichtwedstrijden. Rens verwierf echter meer bekendheid na zijn verhuizing naar Gent in 1832 via zijn rol binnen verschillende literaire verenigingen en als redacteur voor vooraanstaande tijdschriften.
Van 1833 tot 1834 publiceerde hij regelmatig poëzie en proza in het tijdschrift Nederduitsche Letteroefeningen; van 1834 tot 1874 was hij hoofdredacteur van het Nederduitsch Letterkundig Jaarboekje dat hij met Frans de Vos oprichtte, en dat tot net na zijn dood bij meerdere opeenvolgende Gentse uitgevers verscheen.
Samen met onder meer Ferdinand Augustijn Snellaert en Prudens van Duyse richtte hij in 1836 het genootschap Maetschappy van Vlaemsche Letteroefening, De Tael is gan(t)sch het Volk op, waarvan hij voorzitter was tot aan zijn dood.
Verder was hij redacteur voor Bydragen der Gazette van Gend (1836-1839), het Belgisch museum voor de Nederduitsche tael- en letterkunde en de geschiedenis des vaderlands (1837-1846), het Kunst- en letterblad (1840-1845), de Brusselse krant Vlaemsch België (1844) en het Antwerpse Het Taelverbond (1845-1855).
In 1846 stichtte hij samen met Ferdinand Augustijn Snellaert, Philip Blommaert, Jacob F.J. Heremans, Karel Lodewijk Ledeganck en Felix A. Boone het Vlaemsch Gezelschap, waarvan o.a. ook Jan Frans Willems, Jules de Saint-Genois, Prudens van Duyse en Hippoliet van Peene lid werden.
In 1851 was hij ook een van de stichters van het Willemsfonds, een vereniging waarvan hij ook voorzitter werd in 1862. Deze functie zou hij uitoefenen tot 1874. Hij werd opgevolgd door dienstdoend voorzitter L. Van Aelbroeck en vervolgens Jacob Heremans.
Rens zetelde zowel in de zogenaamde Grievencommissie (Koninklijk Besluit van 7 juni 1856) als in de Commissie tot onderzoek der middelen om tot de eenparigheid van spelling te geraken (Koninklijk Besluit van 21 november 1864) en werd benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde.
# Salvador Dalí Museum

Het Salvador Dalí Museum is een museum in Saint Petersburg in Florida in de Verenigde Staten, gewijd aan de werken van Catalaanse schilder Salvador Dalí (1904-1989). Het is gebaseerd op de privécollectie van de kunstverzamelaars Reynold en Eleanor Morse. Het huidige gebouw van de architect Yann Weymouth werd op 11 januari 2011 in gebruik genomen. De collectie omhelst meer dan 2000 voorwerpen, waaronder 96 olieverfschilderijen.
De Morses kochten hun eerste werk in 1942 Daddy Longlegs of the Evening, Hope! een olieverfschilderij uit 1940. Na hun ontmoeting met de kunstenaar in 1943 werden ze begeesterde verzamelaars en goede vrienden van de kunstenaar die ze vaker bezochten in zijn villa, nu Casa-Museu Salvador Dalí, in Portlligat bij Cadaqués. Wanneer de Morses in 1971 een tweehonderdtal stukken uitleenden voor een retrospectieve, kwamen ze tot de vaststelling dat hun langzaam gegroeide collectie een vast stek nodig had. Een eerste museum werd nog hetzelfde jaar ingericht, in het bijzijn van de kunstenaar, in Beachwood (Ohio). Wegens het toenemende bezoekersaantal werd dit gebouw snel te klein en in 1982 openden ze een nieuw museum in Saint Petersburg, in een omgebouwd stapelhuis bij de haven. Ook dit werd te klein, waarop de Salvador Dalí Foundation besloot een totaal nieuw gebouw op te richten. De collectie is de op een na grootste ter wereld, na het Dalí Theatermuseum in zijn geboortestad Figueres.
Het complex bestaat uit drie verdiepingen: op de begane grond de cafetaria, de museumshop en een aula, op de eerste verdieping de administratie, de bibliotheek en kantoren voor onderzoekers, en op de bovenste verdieping de permanente collectie en ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen. Het is omringd door een bijzondere tuin met onder meer een “Wiskundige Tuin” een didactisch project waarin het verband tussen natuur en wiskunde uitgelegd wordt en een labyrint.

## Enkele bekende werken

* De hallucinogene toreador (1969)
* De ontdekking van Amerika (1958-59)

## Erkenning

* In 2014 kreeg het museum de Premi Nacional de Cultura van de Catalaanse regering, de jury motiveerde de prijs als volgt: “een belangrijke entiteit voor de internationale promotie van het werk van Dalí en de hedendaagse Catalaanse kunst”
* ↑ The Dalí (Salvador Dalí Museum). Geraadpleegd op 22 mei 2022.
* ↑ «Salvador Dalí Museum», Gran Enciclopèdia Catalana, Barcelona, Gran Enciclopèdia Catalana
* ↑ “History” (en) , The Dali Museum
* ↑ “Salvador Dalí Museum”, Premis Nacionals de Cultura 2014, juryrapport van het Consell Nacional de la Cultura i de les Arts (Nationale raad voor Cultuur en Kunsten), 2014
* Bibliothèque nationale de France: cb12402258g (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058611929206706
* Gemeinsame Normdatei: 5043292-8
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2178 7752
* Library of Congress Control Number: n90695300
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: kn20050506070
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007604994505171
* Virtual International Authority File: 146126883
* WorldCat (via VIAF): 146126883
# Samaniego (Spanje)

Samaniego is een gemeente in de Spaanse provincie Álava in de regio Baskenland met een oppervlakte van 11 km². Samaniego telt 303 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Alegría-Dulantzi · Amurrio · Añana · Aramaio · Armiñón · Arraia-Maeztu · Arrazua-Ubarrundia · Artziniega · Asparrena · Ayala/Aiara · Baños de Ebro/Mañueta · Barrundia · Berantevilla · Bernedo · Campezo/Kanpezu · Elburgo/Burgelu · Elciego · Elvillar/Bilar · Harana/Valle de Arana · Iruña de Oca/Iruña Oka · Iruraiz-Gauna · Kripan · Kuartango · Labastida · Lagrán · Laguardia · Lanciego/Lantziego · Lantarón · Lapuebla de Labarca · Laudio/Llodio · Legutiano · Leza · Moreda de Álava · Navaridas · Okondo · Oyón-Oion · Peñacerrada-Urizaharra · Ribera Alta · Ribera Baja/Erribera Beitia · Salvatierra/Agurain · Samaniego · San Millán/Donemiliaga · Urkabustaiz · Valdegovía · Villabuena de Álava/Eskuernaga · Vitoria-Gasteiz · Yécora/Iekora · Zalduondo · Zambrana · Zigoitia · Zuia
# Santa Bárbara do Leste

Santa Bárbara do Leste is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 7.762 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Caratinga, Raul Soares, Santa Rita de Minas, Simonésia, Vermelho Novo.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Santa Bárbara do Sul

Santa Bárbara do Sul is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 9.250 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Chapada, Condor, Cruz Alta, Ibirubá, Palmeira das Missões, Panambi, Pejuçara en Saldanha Marinho.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009