OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gretescher Steine

De Gretescher Steine (ook wel Hermannsteine of Dicke Steine genoemd) ligt op een heuvel bij een bocht van de rivier Belmer Bach in het stadsdeel Gretesch in Samtgemeinde Fürstenau, Landkreis Osnabrück, Nedersaksen. Het hunebed is ook bekend als Sprockhoff-Nr. 920.
In dit stadsdeel liggen nog twee hunebedden; de Sundermannsteine en de Teufelssteine. Het hunebed is onderdeel van de Straße der Megalithkultur.
Het hunebed is 10 meter lang en 2,5 meter breed en is zuidwest-noordwest georiënteerd. Het ligt zo'n 4 meter hoger als de rivier. Waarschijnlijk is een gedeelte aan de noordoostelijke zijde door de rivier ondermijnd en naar beneden gestort.
Het graf heeft in dat geval zes dekstenen gehad Er zijn waarschijnlijk nooit kransstenen bij het bouwwerk aanwezig geweest.
Het megalitische bouwwerk is gebouwd in het neolithicum (3500 tot 2800 v.Chr.) en wordt toegeschreven aan de Trechterbekercultuur.
Sinds eind 2016 is het hunebed het eindpunt van een tijdbalk.

## Literatuur

* Römisch-Germanisches_Zentralmuseum|Römisch-Germanisches Zentralmuseum Mainz (Hrsg.): Führer zu vor- und frühgeschichtlichen Denkmälern - Das Osnabrücker Land III, Bd. 44, Verlag Philipp von Zabern, Mainz 1979, ISBN 3-8053-0313-0
* Anette Bußmann: Steinzeitzeugen. Reisen zur Urgeschichte Nordwestdeutschlands. Isensee Verlag, Oldenburg 2009, ISBN 978-3-89995-619-1, S. 33–34.
* Ernst Sprockhoff: Atlas der Megalithgräber Deutschland. Teil 3: Niedersachsen – Westfalen. Rudolf Habelt Verlag, Bonn 1975, ISBN 3-7749-1326-9, S. 126.
Voetnoten
* ↑ Römisch-Germanisches Zentralmuseum Mainz (Hrsg.): Führer zu vor- und frühgeschichtlichen Denkmälern - Das Osnabrücker Land III, Bd. 44, Verlag Philipp von Zabern, Mainz 1979, S. 27-30
* ↑ Strasse der Megalitkultur; Teufelssteine & Gretescher Steine
* ↑ Bodo Zehm: Straße der Megalithkultur. Megalithgräber als Imageträger archäologischer Tourismusprojekte In: Berichte zur Denkmalpflege in Niedersachsen, Hameln 2/2017, S. 121–123.
* ↑ Osnabrueck; Installation Zeitstrahl
* ↑ Nue Osnabrücker Zeitung
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gretescher Steine op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Simona Gherman

Simona Cristina Gherman (Boekarest, 12 april 1985) is een Roemeens schermer.

## Carrière

Gherman won in 2016 olympisch goud met het degen team.
In 2010 en 2011 werd zij wereldkampioen.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2012 | Londen | 6e degen 6e degen team |
| 2016 | Rio de Janeiro | 19e degen degen team |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Parijs | 1 degen team |
| 2011 | Catania | 1 degen team |
| 2015 | Moskou | 2 degen team |
* (en) Profiel van Simona Gherman op olympedia.org
1996: Barlois, Flessel, Moressée-Pichot · 2000: Aznavoerjan, Jermakova, Logoenova, Mazina · 2004: Logoenova, Aznavoerjan, Jermakova, Sivkova · 2012: Na, Xiaojuan, Yujie, Anqi · 2016: Dinu, Gherman, Pop, Popescu · 2020: Beljajeva, Embrich, Kirpu, Lehis · 2024: Fiamingo, Navarria, Rizzi, Santuccio
# Simona Quadarella

Simona Quadarella (Rome, 18 december 1998) is een Italiaanse zwemster.

## Carrière

Bij haar internationale debuut, op de Europese kampioenschappen zwemmen 2016 in Londen, eindigde Quadarella als vijfde op zowel de 800 als de 1500 meter vrije slag.
Tijdens de wereldkampioenschappen zwemmen 2017 in Boedapest veroverde ze de bronzen medaille op de 1500 meter vrije slag, op de 800 meter vrije slag eindigde ze op de zevende plaats. Samen met Alice Mizzau, Stefania Pirozzi en Anna Mascolo strandde ze in de series van de 4×200 meter vrije slag. Op de Europese kampioenschappen kortebaanzwemmen 2017 in Kopenhagen sleepte de Italiaanse de bronzen medaille in de wacht op de 800 meter vrije slag, op de 400 meter vrije slag eindigde ze op de zevende plaats.
In Glasgow nam Quadarella deel aan de Europese kampioenschappen zwemmen 2018. Op dit toernooi werd ze Europees kampioene op de 400, 800 en 1500 meter vrije slag. Tijdens de wereldkampioenschappen kortebaanzwemmen 2018 in Hangzhou legde ze, op de 800 meter vrije slag, beslag op de zilveren medaille, op de 400 meter vrije slag werd ze uitgeschakeld in de series. Op de 4×200 meter vrije slag eindigde ze samen met Margherita Panziera, Erica Musso en Federica Pellegrini op de zesde plaats.
Op de wereldkampioenschappen zwemmen 2019 in Gwangju behaalde de Italiaanse de wereldtitel op de 1500 meter vrije slag.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen | WK langebaan | WK kortebaan | EK langebaan | EK kortebaan |
| 2016 | geen deelname | | geen deelname | 5e 800m vrije slag 5e 1500m vrije slag | |
| 2017 | | 7e 800m vrije slag 3 1500m vrije slag 9e 4×200m vrije slag | | | 7e 400m vrije slag 3 800m vrije slag |
| 2018 | | | 9e 400m vrije slag 2 800m vrije slag 6e 4×200m vrije slag | 1 400m vrije slag 1 800m vrije slag 1 1500m vrije slag | |
| 2019 | | 2 800m vrije slag 1 1500m vrije slag | | | 1 400m vrije slag 1 800m vrije slag |
| 2020 | | | | 1 800m vrije slag | |

## Persoonlijke records

Bijgewerkt tot en met 23 juli 2019

### Kortebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 200m vrije slag | 01.58,44 | 18 november 2017 | Livorno |
| 400m vrije slag | 03.59,75 | 5 december 2019 | Glasgow |
| 800m vrije slag | 08.08,03 | 13 december 2018 | Hangzhou |
| 1500m vrije slag | 15.47,33 | 28 januari 2018 | Rome |

### Langebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 200m vrije slag | 01.58,83 | 3 april 2019 | Riccione |
| 400m vrije slag | 04.03,35 | 9 augustus 2018 | Glasgow |
| 800m vrije slag | 08.14,99 | 27 augustus 2019 | Gwangju |
| 1500m vrije slag | 15.40,89 | 23 juli 2019 | Gwangju |
# Simona Krupeckaitė

Simona Krupeckaitė (Utena, 13 december 1982) is een Litouwse baanwielrenster. Krupeckaitė nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 2004, 2008, 2012 en 2016. Ze won tijdens deze spelen geen medaille. In 2009 won Krupeckaitė de wereldtitel op de 500 meter tijdrit, in 2010 won ze de wereldtitel op de keirin.

## Belangrijkste resultaten

| Jaar | EK | WK | Overige |
| 2003 | 2 500m (onder 23) 2 sprint (onder 23) | | |
| 2004 | | 3 500m | |
| 2005 | | | WB Moskou: 2 500m |
| 2006 | | | WB Moskou: 3 500m, 3 sprint WB Sydney: 2 500m |
| 2007 | | | WB Peking: 2 500m |
| 2008 | | 2 500m 2 sprint | WB Los Angeles: 3 500m WB Cali: 1 , sprint 1 500m, 1 keirin, 3 teamsprint |
| 2009 | | 1 500m 3 sprint 3 teamsprint | WB Peking: 1 sprint, 1 500m, 1 keirin, 2 teamsprint WB Manchester: 1 keirin, 3 sprint WB Cali: 1 sprint, 1 500m, 2 teamsprint Wereldrecord 500m tijdrit |
| 2010 | 2 keirin 3 sprint | 1 keirin 2 500m 3 sprint 3 teamsprint | |
| 2011 | | 2 sprint | WB Peking: 2 sprint, 3 teamsprint WB Cali: 1 keirin |
| 2012 | 1 keirin 1 teamsprint 3 sprint | 2 sprint | WB Peking: 2 sprint, 2 keirin, 2 teamsprint |
| 2013 | | | |
| 2014 | | | |
| 2015 | | | WB Cambridge: 3 sprint |
| 2016 | 1 sprint 3 keirin 3 teamsprint | | WB Hongkong: 1 keirin WB Glasgow: 1 sprint, 1 keirin |
| 2017 | 2 keirin | | |
| 2018 | | 3 keirin | WB Minsk: 2 sprint, 2 teamsprint |
| 2019 | | | WB Hongkong: 3 sprint, 3 teamsprint Europese Spelen: 1 keirin, 2 teamsprint |
* Simona Krupeckaitė op dewielersite.net
* Simona Krupeckaitė op sportuitslagen.org
* Virtual International Authority File: 9545154260587324480008
* WorldCat (via VIAF): 9545154260587324480008
# Sinechostictus ictis

Sinechostictus ictis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Antoine.
# Sinechostictus nakabusei

Sinechostictus nakabusei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Jedlicka.
# Grootdrink

Grootdrink is een dorp gelegen in de gemeente !Kheis in de Zuid-Afrikaanse provincie Noord-Kaap. Het dorp is bekend als het centrum van de wijnproductie in de Noord-Kaap.
# Simacauda virescens

Simacauda virescens is een vlinder uit de familie van de witvlekmotten (Incurvariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Nielsen & Davis.
# Grot van Eizeringen

De grot van Eizeringen is een Lourdesgrot in Eizeringen, een dorp in Lennik in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De grot ligt in de Luitenant Jacopsstraat en maakt deel uit van het beschermde dorpsgezicht Kasteel de Neufcour.

## Historiek

In 1898 liet baron Joseph van Pottelsberge de la Potterie deze grot bouwen op zijn eigendom in de ‘Rotstraat’, later werd deze straat de ‘Grotstraat’ genoemd. Sinds 1927 draagt dezelfde straat de naam ‘Luitenant Jacopsstraat’. De baron wou namelijk een imitatie van de grot van Lourdes in zijn parochie.
De grot verkeert vandaag in zeer slechte staat.

## Architectuur

De ingang van de grot is afgesloten door een dubbel ingangshek met aan weerszijden een bakstenen muurtje. De muurtjes zijn beschermd door een arduinsteen waarop een hek staat. Deze is gevormd door elf ronde blauwgeverfde verticale ijzeren spijlen waarvan de buitenste dikker zijn. De spijlen worden vastgehouden door twee horizontale spijlen. Drie trappen leiden tot het voorste gedeelte van de grot waar rechts drie witte zitbanken staan en links drie witte stoelen. De grot zelf wekt de indruk op van een waarheidsgetrouwe rots en heeft zowel een ingang links als rechts. Zo ontstaat een rondgang. In het midden van deze gang zit een ijzeren deur die vroeger toegang gaf tot het domein van het klooster van Eizeringen. Tussen deze twee ingangen bevindt zich links de grot die afgesloten is met een ijzeren pijlerhek. Binnen staat een grote ijzeren kaarsenhouder. Rechts is een nis ingewerkt in de rots waarin het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes staat. Boven het beeld prijkt het opschrift ‘Ik ben de Onbevlekte Ontvangenis’. Op een lagere rotspartij links zit Bernadette geknield. Bloemstukken zijn op de rots gelegd.
De grot is overwoekerd met klimplanten en korstmossen.
* ↑ AOE, Kasteeldomein Neufcour van Eizeringen. Geraadpleegd op 4 oktober 2023.
* ↑ Anne-Mie Havermans, Kapellen in Lennik, Cultuurregio Pajottenland & Zennevallei (2022), Inv.nr. LEN048.
* ↑ Lourdesgrotten, Lennik. Geraadpleegd op 4 oktober 2023.
* ↑ Piet Borremans, et.al. (1983). Kapellen en kruisen te Lennik. Lennik Kulturele Kring Andreas Masius, p. 56-57.
# Sinaphaenops trisetiger

Sinaphaenops trisetiger is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Ueno.
# Simianus diversicornis

Simianus diversicornis is een keversoort uit de familie Callirhipidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Pic.
# Simianus brevior

Simianus brevior is een keversoort uit de familie Callirhipidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Pic.
# Gryllacris emarginata

Gryllacris emarginata is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Heinrich Hugo Karny.
# Gryllacris fastigiata

Gryllacris fastigiata is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1758 door Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Sint-Jan Onthoofdingkerk (Schellebelle)

De Sint-Jan Onthoofdingkerk is een kerk in het dorp Schellebelle in de Belgische gemeente Wichelen. Ze hoort bij de parochie Lede-Wichelen in het rooms-katholieke bisdom Gent. De kerk wordt omgeven door een kerkhof en ligt ingeplant tussen de Schelde en het dorpsplein. De site gaat ten minste terug tot de 12e eeuw en het gebouw is meermaals verbouwd en uitgebreid geweest. Het huidige bouwwerk is een driebeukige hallenkerk met vierkante westtoren, noordelijke zijbeuk van vijf traveeën, zuidelijke zijbeuk van drie traveeën, ten zuiden uitspringend transept, koor van één travee met driezijdige afsluiting, geflankeerd door sacristie en berging. De Sint-Jan Onthoofdingkerk werd in 1962 aangeduid als beschermd monument.
# Sint-Jan Onthoofdingkerk (Zoeterwoude)

De Sint-Jan Onthoofdingkerk is een rooms-katholieke kerk in de Zuidbuurt, een buurtschap in de Nederlandse gemeente Zoeterwoude en onderdeel van de Parochie Heiligen Petrus en Paulus.
Vlak na de Reformatie werd op deze plek al een katholieke kerk gebouwd, die zoals veel schuilkerken of boerderijkerken buiten het eigenlijke dorp was gesitueerd. Zoeterwoude werd immers al in 1656 een zelfstandige parochie en de bij de Reformatie aan de protestanten kwijtgeraakte kerk in Zoeterwoude-Dorp werd nooit teruggegeven aan de katholieken. Daarnaast was het rooms-katholieken tot 1853 verboden kerken te bouwen in dorpen en steden, wat de betrekkelijk afgelegen locatie van de kerk in Zuidbuurt kan verklaren. De eerste kerk werd in 1843 als waterstaatskerk gebouwd naar een ontwerp van Theo Molkenboer. Deze kerk werd aan het einde van de 19e eeuw te klein en werd afgebroken. Tussen 1902 en 1904 werd een nieuwe neogotische kerk gebouwd door de architecten Jan Stuyt en Jos Cuypers, die in deze periode een partnerschap hadden. De toenmalige deken F.C.X. Mosmans had aanzienlijke invloed op details van het ontwerp en versiering van het gebedshuis. De kerk werd op 3 oktober 1904 geconsacreerd door mgr. Augustinus Callier, bisschop van Haarlem.
* Sint-Jan (2014)
* Polder met kerk
* Zicht vanaf de Weipoort
* Voorzijde van de kerk
Op 12 juni 1964 raakte het gebouw zwaar beschadigd bij een brand die ontstaat na soldeerwerkzaamheden aan de dakgoten. De kerk wordt daarna slechts gedeeltelijk herbouwd onder leiding van de architect P.N.A. Sips, en wordt in 1966 weer in gebruik genomen. Van de oorspronkelijke kerk is weinig overgebleven. De karakteristieke toren bleef gespaard. Van de oorspronkelijke luister is veel verdwenen. Van het priesterkoor en dwarsschip, nog bereikbaar via de oorspronkelijke "dodenpoort", zijn alleen nog de ruïnes overgebleven. Het langschip werd afgesloten door een blinde muur en overkapt met vijf spitsdaken. Tegen de blinde muur, een klaagmuur, bevindt zich een Golgothagroep van de hand van de beeldhouwer Pieter Biesiot die ook al in het oorspronkelijke priesterkoor stond. In 2017 werd het interieur van de kerk ingrijpend verbouwd. In mei 2018 is de kerk door bisschop mgr. Van den Hende opnieuw ingewijd en is de andere katholieke kerk van het dorp, de Christus Dienaarkerk, onttrokken aan de eredienst. Meest opvallende aspect van de verbouwing is een aangebrachte schildering op de blinde muur die het priesterkoor afsluit met daarop een optische illusie die doet lijken alsof het oorspronkelijke priesterkoor weer hersteld is.
* Interieur
* Glasraam
* Mariakapel
* Pieta door Mari Andriessen
Vlak bij de pastorie, die zich direct naast de kerk bevindt, staat het standbeeld van Christus Koning met het opschrift "Regi saeculorum" (Koning der eeuwen). Op het voetstuk is tevens een gebed tot het Heilig Hart afgebeeld.
* Sint Jan de Doper
* Sint Paulus
* Sint Pieter
* Heilig Hart

## Naamgeving

Als naam van de kerk en de parochie worden ook de varianten "Sint Jan Zoeterwoude-Dorp" en "Sint Jan’s Onthoofdingskerk" gebruikt.
# Gryllus alexanderi

Gryllus alexanderi is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Otte & Cowper.
# Gryllus amarensis

Gryllus amarensis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Lucien Chopard.
# Gryllus

Gryllus kan verwijzen naar:
* Gryllus (geslacht), een geslacht van krekels
* Gryllus (mythologie), in de Griekse mythologie een vriend van Odysseus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gryllus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Simnia hyalina

Simnia hyalina is een slakkensoort uit de familie van de Ovulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Lorenz & Fehse.
# Guillermo Meixueiro

Guillermo Meixueiro (1864-1920) was een Mexicaans politicus en militair.
Meixueiro was afkomstig uit een aanzienlijke familie uit de staat Oaxaca, zijn vader Francisco Meixueiro was gouverneur van die staat, en onderhield goede banden met president Porfirio Díaz. Meixueiro werd zelf meerdere keren in de Kamer van Afgevaardigden gekozen. Na de uitbraak van de Mexicaanse Revolutie en de val van Díaz sloot hij zich aan bij het legertje van Díaz' neef Félix Díaz. Meixueiro steunde de machtsovername van Victoriano Huerta, doch werd later door hem gevangengezet nadat deze Congres van de Unie had laten ontbinden.
Na zijn vrijlating keerde Meixueiro terug naar Oaxaca dat zich wegens de steeds verder escalerende revolutie 'soeverein' had verklaard. Gouverneur José Inés Dávila benoemde Meixueiro tot bevelhebber van het 'soevereinistische leger' (ejército soberanista). Oaxaca werd binnengevallen door de constitutionalisten van Venustiano Carranza, maar Meixueiro wist vanuit de bergen lange tijd weerstand te bieden aan de invallers. In 1920 accepteerde hij het Plan van Agua Prieta en legde hij de wapens neer. Hij overleed niet veel later terwijl hij campagne voerde voor een Senaatszetel.
# Grote Prijs Raf Jonckheere 1962

De 12e editie van de Belgische wielerwedstrijd Grote Prijs Raf Jonckheere werd verreden op 23 juli 1962. De start en finish vonden plaats in Westrozebeke. De winnaar was Joseph Depraeter, gevolgd door André Noyelle en Arnould Flecy.

## Uitslag

Grote Prijs Raf Jonckheere 1962 :
| Plaats | Naam | Ploeg |
| | Joseph Depraeter | Bertin-Porter 39-Milremo |
| 2 | André Noyelle | Bertin-Porter 39-Milremo |
| 3 | Arnould Flecy | Pelforth-Sauvage-Lejeune |
1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022
# Simone McAullay

Simone McAullay (Perth (Australië), 14 april 1976) is een Australische actrice.

## Biografie

McAullay deed als kind aan klassiek ballet en jazzballet. Toen ze twaalf was koos ze voor cellolessen en volleyballen, zij speelde drie jaar lang in belangrijke volleybaltoernooien in Australië. Na het behalen van haar middelbareschooldiploma ging zij studeren aan het Curtin University in haar geboorteplaats Perth (Australië), zij maakte dit echter niet af. Zonder acteerervaring deed zij auditie aan het Actors Centre in Sydney waar zij aangenomen werd, en haalde haar diploma in 2000.
McAullay debuteerde in 2001 in de televisieserie Crash Palace, waarna zij nog meerdere rollen speelde in televisieseries en films zowel in Australië als Engeland. Zij speelde onder meer 81 afleveringen de rol van Susie Raynor in de Australische televisieserie Blue Heelers (2003 t/m 2006) en 13 afleveringen de rol van Becca Fisher in de televisieserie Broadchurch (2013-2015).

## Filmografie
### Films

* 2017 Access All Areas - als Lyra
* 2001 Invincible - als mrs. Harrison

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2022-2023 La Brea - als Kira - 2 afl.
* 2021 Cowboy Bebop - als Alisa - 3 afl.
* 2019 The Commons - als Francesca Boulay - 8 afl.
* 2019 Home and Away - als Teresa Masterson - 6 afl.
* 2013-2015 Broadchurch - als Becca Fisher - 13 afl.
* 2008 The Strip - als Jessica Mackay - 13 afl.
* 2007-2008 Home and Away - als Viv Anderson - 9 afl.
* 2003-2006 Blue Heelers - als Susie Raynor - 81 afl.
* 2001 Crash Palace - als Angie McIntyre - ? afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Simone McAullay op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Simone McAullay in de Internet Movie Database
* Library of Congress Control Number: no2019028084
* Virtual International Authority File: 663155191917882440003
* WorldCat (via VIAF): 663155191917882440003
# Gymnobathra philadelpha

Gymnobathra philadelpha is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Meyrick.
# Gymnobathra origenes

Gymnobathra origenes is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Meyrick.
# Grøa

Grøa is een plaats in de Noorse gemeente Sunndal, provincie Møre og Romsdal. Grøa telt 484 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 0,51 km².
# Sinopanorpa tincta

Sinopanorpa tincta is een insect uit de orde van de schorpioenvliegen (Mecoptera), familie van de schorpioenvliegen (Panorpidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Navás in 1931.
De soort komt voor in China.
# Gulp en Geul Journaal

Het Gulp en Geul Journaal is een Nederlands-Limburgs weekblad dat iedere week gratis verspreid wordt in Banholt, Epen, Eys, Gulpen, Lemiers, Margraten, Mechelen, Mheer, Nijswiller, Noorbeek, Partij, Reijmerstok, Schin op Geul, Slenaken, Vijlen, Wahlwiller, Wijlre en Wittem en 68 buurtschappen.

## Oprichting

De eerste editie van Gulp en Geul Journaal kwam uit op vrijdag 2 april 2004.
# Gulpdal

Het Gulpdal is een dal in de Belgische gemeentes Plombières en Voeren en de Nederlandse gemeente Gulpen-Wittem. Het dal vormt het stroomgebied van de beek de Gulp.
In het Belgische deel van het dal wordt het doorkruist door spoorlijn 24 met de Tunnel van Veurs, het Viaduct van Remersdaal en de Tunnel van Remersdaal. Tussen 1924 en 1939 werd het Gulpdal overbrugd door het Gulpdalviaduct van de Tramlijn Maastricht - Vaals.

## Geografie

Het dal heeft een lengte van ruim vijftien kilometer en strekt zich uit van het hoger gelegen Hendrik-Kapelle in het zuiden naar Gulpen in het noorden. In het noorden mondt het dal uit in het Geuldal. In het oosten wordt het dal begrensd door het Plateau van Crapoel, inclusief de Gulperberg, en de Schaesberg. Het plateau wordt ter hoogte van Pesaken ingesneden door het droogdal Pesakerdal. In het zuidoosten en zuiden wordt het Gulpdal begrensd door het Plateau van Herve. In het westen wordt het dal begrensd door het Plateau van Margraten. Dit plateau wordt bij Euverem ingesneden door de Vosgrub en het Klingendal en bij Gulpen door de Ingbergracht.
Op de hellingen van het dal liggen verschillende bossen, waaronder het Groote Bosch, Roebelsbos en Beusdalbos in het oosten, het Veursbos in het zuidwesten en het Osebosch in het noordwesten. In het Gulpdal ligt het beschermde gebied van de Vallei van de Gulp.

## Plaatsen in het dal

Van zuid naar noord liggen de volgende dorpen en gehuchten in het Gulpdal:
* Homburg
* Remersdaal
* Obsinnich
* Sinnich
* Teuven
* Nurop
* Slenaken
* Beutenaken
* Waterop
* Billinghuizen
* Pesaken
* Euverem
* Gulpen
* ↑ Topografische hoogtekaart. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.