OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ronde van Italië 2011/Eerste etappe

De eerste etappe van de Ronde van Italië 2011 werd op 7 mei 2011 verreden. Deze openingsrit was een ploegentijdrit.
Ze liep over een afstand van 19,3 km tussen Venaria Reale en Turijn (stad).

## Verloop van de etappe

Op 15.50 uur lokale tijd ging Omega Pharma-Lotto als eerste ploeg van start en zette een tijd van 21.21 neer. Deze tijd zou lange tijd blijven staan tot het favoriete Team HTC-High Road er 22 seconden onder dook. Alleen het als één-na-laatste gestarte Team RadioShack leek de tijd van HTC-High Road nog te kunnen bedreigen maar het team kwam 10 seconden te kort. Topfavoriet voor de eindzege Alberto Contador verloor acht seconden op zijn grootste rivaal Vincenzo Nibali.

## Uitslagen

Ploegentijdrit Venaria Reale-Turijn (stad) 19,3 km :
| Plaats | Ploeg | Tijd |
| 1 | Team HTC-High Road | 20'59" |
| 2 | Team RadioShack | + 0'10" |
| 3 | Liquigas-Cannondale | + 0'22" |
| 4 | Omega Pharma-Lotto | z.t. |
| 5 | Team Garmin-Cervélo | + 0'24" |
| 6 | Lampre-ISD | z.t. |
| 7 | Rabobank | + 0'26" |
| 8 | Saxo Bank-Sungard | + 0'30" |
| 9 | Sky ProCycling | + 0'37" |
| 10 | Vacansoleil-DCM | z.t. |
Algemeen klassement :
| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Marco Pinotti | Team HTC-High Road | 20'59" |
| 2 | Lars Bak | Team HTC-High Road | z.t. |
| 3 | Kanstantsin Siwtsow | Team HTC-High Road | z.t. |
| 4 | Mark Cavendish | Team HTC-High Road | z.t. |
| 5 | Craig Lewis | Team HTC-High Road | z.t. |
| 6 | Robbie McEwen | Team RadioShack | + 0'10" |
| 7 | Tiago Machado | Team RadioShack | z.t. |
| 8 | Fumiyuki Beppu | Team RadioShack | z.t. |
| 9 | Bjørn Selander | Team RadioShack | z.t. |
| 10 | Robert Hunter | Team RadioShack | z.t. |
| 21 | Klaas Lodewijck | Omega Pharma-Lotto | + 0'22" |
| 40 | Tom-Jelte Slagter | Rabobank | + 0'26" |

## Nevenklassementen

Jongerenklassement :
| Plaats | Naam | Ploeg | |
| | Bjørn Selander | Team RadioShack | 21'09" |
| 2 | Eros Capecchi | Liquigas-Cannondale | + 0'12" |
| 3 | Klaas Lodewijck | Omega Pharma-Lotto | + 0'12" |
| 10 | Tom-Jelte Slagter | Rabobank | + 0'16" |
Ploegenklassement :
| Plaats | Ploeg | Tijd |
| 1 | Team HTC-High Road | 20'59" |
| 2 | Team RadioShack | + 0'10" |
| 3 | Liquigas-Cannondale | + 0'22" |
1e etappe · 2e etappe · 3e etappe · 4e etappe · 5e etappe · 6e etappe · 7e etappe · 8e etappe · 9e etappe · 10e etappe · 11e etappe · 12e etappe · 13e etappe · 14e etappe · 15e etappe · 16e etappe · 17e etappe · 18e etappe · 19e etappe · 20e etappe · 21e etappe
Startlijst · Eindstanden · Afbeeldingen
# Cyclopropaantrion

Cyclopropaantrion, of trioxocyclopropaan, is een weinig bekend koolstofoxide met de formule ${\ce {C3O3}}$. Het molecuul bestaat uit een ring van drie koolstof-atomen, elk met een dubbel gebonden zuurstof-atoom. Een alternatieve benadering is het molecuul zien als een trimeer van koolstofmonoxide. De verbinding is thermodynamisch instabiel, en niet beschikbaar in grote hoeveelheden. Via massaspectrometrie is het bestaan van de verbinding aangetoond.
Cyclopropaantrion is het neutrale equivalent van het deltaat-anion, ${\ce {C3O3^{2-}}}$, dat sinds 1975 bekend is.
Een drievoudig gehydrateerde vorm van cyclopropaantrion is cyclopropaan-1,1,2,2,3,3-hexol, ${\ce {[C(OH)2]3}}$. Deze verbinding bevat de ongebruikelijke geminale hydroxylgroepen.

## Verwijzingen in de tekst

* ↑ (en) Corkran, Greg, David W. Ball (2004). The relative energies of cyclopropanone, cyclopropanedione, and cyclopropanetrione. Hartree–Fock, density-functional, G2, and CBS calculations. Journal of Molecular Structure: THEOCHEM 668 (2–3): 171–178. ISSN: 0166-1280. DOI: 10.1016/j.theochem.2003.10.026.
* ↑ (en) Schröder, Detlef, Helmut Schwarz, Suresh Dua (1999). Mass spectrometric studies of the oxocarbons CnOn (n = 3–6). International Journal of Mass Spectrometry 188 (1–2): 17–25. ISSN: 1387-3806. DOI: 10.1016/S1387-3806(98)14208-2.
* ↑ (en) Eggerding, David, Robert West (1975). Synthesis of dihydroxycyclopropenone (deltic acid). Journal of the American Chemical Society 97 (1): 207–208. ISSN: 0002-7863. DOI: 10.1021/ja00834a047.
* ↑ (en) Eggerding, David, Robert West (1976). Synthesis and properties of deltic acid (dihydroxycyclopropenone) and the deltate ion. Journal of the American Chemical Society 98 (12): 3641–3644. ISSN: 0002-7863. DOI: 10.1021/ja00428a043.
* ↑ (en) Skujins, S., J. Delderfield, G.A. Webb (1968). A mass spectrometric study of some monocyclic polycarbonyl compounds. Tetrahedron 24 (13): 4805–4817. ISSN: 0040-4020. DOI: 10.1016/S0040-4020(01)98676-4.
# Parthenon (Nashville)

Het Parthenon in Nashville, Tennessee is een betonnen replica op gelijke schaal van het originele Parthenon in Athene. Het is gebouwd in 1897 voor de Tennessee Centennial Exposition. In 1990 is een reconstructie van het verdwenen standbeeld van Athena Parthenos toegevoegd.

## Beschrijving

Het Nashville Parthenon ligt in Centennial Park, net ten westen van downtown Nashville. Het is tegenwoordig een kunstmuseum.
Het standbeeld van Athena Parthenos is zo getrouw mogelijk gemaakt door Alan LeQuire. De godin is dertien meter groot en draagt een wapenuitrusting en helm. In haar linkerhand houdt ze een schild en in haar rechter een 1,8 meter hoog standbeeld van Nike. Tussen het schild en de godin steekt een kolossale slang de kop op. Het werk is bekleed met ivoor en 3,6 kg bladgoud.
Het gebouw is gepolychromeerd en voorzien van betonnen replica's van de frontonsculpturen van het Atheense Parthenon (438 v.Chr.). Binnen in de naos bevinden ze zich nog eens, in een gipsen versie direct afgegoten van de originele fragmenten. De meeste bevinden zich in het British Museum in London en andere in het Acropolismuseum van Athene.
Als museum heeft het Nashville Parthenon een permanente collectie van 63 schilderijen door 19e- en 20e-eeuwse Amerikaanse kunstenaars, geschonken door James M. Cowan.

## Geschiedenis

De bijnaam van Nashville, het "Athens of the South", beïnvloedde de keuze voor het klapstuk van de Centennial Exposition. Er waren ook andere gebouwen gereconstrueerd, maar het Parthenon was de enige exacte reproductie en is als enige bewaard. Het Knights of Pythias paviljoen werd verhuisd naar Franklin, Tennessee.
Majoor Eugene Castner Lewis was de directeur van de Tennessee Centennial Exposition en de man die het idee aanbracht. Aanvankelijk werd het gebouwd als een tijdelijke constructie uit plaaster, hout en baksteen. Door de populariteit bij bezoekers en de kosten van afbraak, bleef het staan na de tentoonstelling. In 1895 werd George Julian Zolnay aangesteld om modellen te maken voor de ornamentatie. Na 20 jaar was het gebouw verweerd. Het werd vanaf 1920 opnieuw opgetrokken op dezelfde funderingen in beton. De buitenzijde was af in 1925 en het interieur in 1931. Ook de kromming van de horizontale lijnen is gerepliceerd naar het Atheense model.
In 2002 is het gebouw gerenoveerd en werd een aangepaste belichting geplaatst.

## In de populaire cultuur

Het Parthenon was de locatie voor de politieke rally in Robert Altmans film Nashville (1975). Het is ook te zien tijdens het gevecht tegen de Hydra in Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief.
# Finale DFB-Pokal 2016

De finale van de DFB-Pokal van het seizoen 2015/16 werd gespeeld op zaterdag 21 mei 2016 in het Olympisch Stadion in Berlijn. Bayern München nam het op tegen Borussia Dortmund. Het duel eindigde in een scoreloos gelijkspel. In de strafschoppenreeks trok Bayern aan het langste eind (4–3).

## Finale
### Wedstrijd

Olympiastadion, Berlijn Toeschouwers: 74.322 Scheidsrechter: Marco Fritz :
| 21 mei 2016 20:00 UTC+2 | | Strafschoppen | | Olympiastadion, Berlijn Toeschouwers: 74.322 Scheidsrechter: Marco Fritz |
| 21 mei 2016 20:00 UTC+2 | Vidal Lewandowski Kimmich Müller Costa | 4 – 3 | Kagawa Bender Papastathopoulos Aubameyang Reus | Olympiastadion, Berlijn Toeschouwers: 74.322 Scheidsrechter: Marco Fritz |
| Bayern | Dortmund |
Bayern München: :
| GK | 1 | Manuel Neuer |
| RB | 21 | Philipp Lahm |
| CB | 32 | Joshua Kimmich | 42' |
| CB | 17 | Jérôme Boateng |
| LB | 27 | David Alaba |
| CM | 23 | Arturo Vidal | 47' |
| AM | 25 | Thomas Müller | 109' |
| AM | 6 | Thiago |
| RW | 11 | Douglas Costa |
| CF | 9 | Robert Lewandowski |
| LW | 7 | Franck Ribéry | 39' 108' |
| Wisselspelers: |||
| DF | 5 | Mehdi Benatia |
| DF | 13 | Rafinha |
| MF | 14 | Xabi Alonso |
| DF | 18 | Juan Bernat |
| MF | 20 | Sebastian Rode |
| GK | 26 | Sven Ulreich |
| FW | 29 | Kingsley Coman | 108' |
| Coach: |||
| Josep Guardiola ||||
Borussia Dortmund: :
| GK | 38 | Roman Bürki |
| CB | 25 | Sokratis Papastathopoulos | 99' |
| CB | 6 | Sven Bender |
| CB | 15 | Mats Hummels | 74' 78' |
| RM | 26 | Łukasz Piszczek |
| CM | 33 | Julian Weigl |
| CM | 27 | Gonzalo Castro | 39' 105' |
| LM | 29 | Marcel Schmelzer | 70' |
| RW | 10 | Henrich Mchitarjan |
| CF | 17 | Pierre-Emerick Aubameyang |
| LW | 11 | Marco Reus |
| Wisselspelers: |||
| GK | 1 | Roman Weidenfeller |
| MF | 18 | Nuri Şahin |
| FW | 20 | Adrián Ramos |
| MF | 22 | Christian Pulisic |
| MF | 23 | Shinji Kagawa | 105' |
| DF | 28 | Matthias Ginter | 78' |
| DF | 37 | Erik Durm | 70' |
| Coach: |||
| Thomas Tuchel ||||
# Cyclopropaancarbonzuur

Cyclopropaancarbonzuur is een carbonzuur met als brutoformule C$_4$H$_6$O$_2$. De stof komt voor als een heldere, kleurloze tot lichtgele vloeistof met een onaangename geur.

## Synthese

Cyclopropaancarbonzuur kan bereid worden uitgaande van γ-chloorbutyronitril, dat met natriumhydroxide wordt omgezet tot cyclopropylcyanide, gevolgd door hydrolyse van deze verbinding.
Een tweede mogelijkheid is de omestering van een ester van cyclopropaancarbonzuur met een ander carbonzuur. De katalysator is een alkylbenzeensulfonzuur. De hydrolyse van dergelijke ester levert eveneens (na afwerking in zuur midden) cyclopropaancarbonzuur.

## Toepassing

Cyclopropaancarbonzuur is een bouwsteen voor de synthese van andere organische verbindingen, waaronder geneesmiddelen en landbouwchemicaliën. Voorbeelden zijn cyclopropylmethylketon, broomcyclopropaan en cyclopropylcarbinol, dat verder kan omgezet worden tot cyclobutanol en cyclobuteen.
* ↑ Organic Syntheses, Coll. Vol. 3, p. 221 (1955); Vol. 24, p. 36 (1944). Gearchiveerd op 23 oktober 2012.
* ↑ Europees Octrooi 0879813A1, "Verfahren zur Herstellung von Cyclopropancarbonsäuren" van 25 november 1998 aan Chemische Werke Hüls.
* ↑ U.S. Patent 7629490 van 8 december 2009 aan LANXESS Deutschland: "Process for hydrolysing cyclopropanecarboxylic esters to the free acid"
* ↑ Organic Syntheses Coll. Vol. 5
* ↑ Organic Syntheses Coll. Vol. 7
# Micropeza unca

Micropeza unca is een vliegensoort uit de familie van de spillebeenvliegen (Micropezidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Merritt.
# Idaea circuitaria

Idaea circuitaria is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door Hübner.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Idaea circuitaria bij Fauna Europaea.
# Triaspis complanellae

Triaspis complanellae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hartig in 1847.
# Idaea charitotes

Idaea charitotes is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Prout.
# NGC 2284

NGC 2284 is een meervoudige ster in het sterrenbeeld Tweelingen. Ze werd op 20 april 1865 ontdekt door de Duits-Deense astronoom Heinrich Louis d'Arrest.
# Parastephanops

Parastephanops is een geslacht van spinnen uit de familie van de Thomisidae (krabspinnen).

## Soorten

* Parastephanops cognatus (O. P.-Cambridge, 1892)
* Parastephanops echinatus (Banks, 1914)
# Fort Atkinson

Fort Atkinson kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Fort Atkinson (Iowa)
* Fort Atkinson (Wisconsin)
en verder:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fort Atkinson en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pebasia

Pebasia is een geslacht van hooiwagens uit de familie Cosmetidae. De wetenschappelijke naam Pebasia is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1947.

## Soorten

Pebasia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Pebasia singularis
* ↑ Hallan J. (2005) Cosmetidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Micropeza nitidor

Micropeza nitidor is een vliegensoort uit de familie van de spillebeenvliegen (Micropezidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Cresson.
# Micropeza setaventris

Micropeza setaventris is een vliegensoort uit de familie van de spillebeenvliegen (Micropezidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Cresson.
# Miaenia

Miaenia is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Pascoe.

## Soorten

Miaenia omvat de volgende soorten:
* Miaenia latior (Blair, 1940)
* Miaenia latispina (Gressitt, 1956)
* Miaenia binaluensis (Breuning, 1956)
* Miaenia cebuensis (Breuning, 1957)
* Miaenia costulata (Pascoe, 1864)
* Miaenia flavomaculata (Fisher, 1925)
* Miaenia grammica (Pascoe, 1864)
* Miaenia ignara (Pascoe, 1864)
* Miaenia insularis (Fisher, 1934)
* Miaenia jubata (Pascoe, 1864)
* Miaenia mindoroensis (Breuning, 1956)
* Miaenia variabilis (Aurivillius, 1927)
* Miaenia argentipleura (Gressitt, 1956)
* Miaenia aureopleura (Gressitt, 1956)
* Miaenia fasciata (Matsushita, 1943)
* Miaenia sakishimana Gressitt, 1951
* Miaenia vagemarmorata (Breuning, 1957)
* Miaenia granulicollis Gressitt, 1938
* Miaenia binhana (Pic, 1926)
* Miaenia ceylanica (Breuning, 1957)
* Miaenia gilmouri Breuning, 1962
* Miaenia hongkongensis (Breuning, 1968)
* Miaenia indica (Breuning, 1956)
* Miaenia inlineata (Pic, 1936)
* Miaenia atollorum (Gressitt, 1956)
* Miaenia attenuata (Gressitt, 1956)
* Miaenia boharti (Gressitt, 1956)
* Miaenia esakii (Gressitt, 1956)
* Miaenia mariana (Gressitt, 1956)
* Miaenia palauicola (Gressitt, 1956)
* Miaenia saltator (Gressitt, 1956)
* Miaenia subcylindra (Gressitt, 1956)
* Miaenia townesi (Gressitt, 1956)
* Miaenia versicolor (Gressitt, 1956)
* Miaenia carolinensis (Blair, 1940)
* Miaenia subglabra (Gressitt, 1956)
* Miaenia neopomeriana (Breuning, 1957)
* Miaenia papuana (Breuning, 1957)
* Miaenia sibuyanensis (Fisher, 1925)
* Miaenia rondoniana Breuning, 1965
* Miaenia tonkinensis (Pic, 1944)
* Miaenia botelensis (Gressitt, 1951)
* Miaenia exigua (Gahan, 1900)
* Miaenia andamanensis (Breuning, 1957)
* Miaenia brevicollis Gressitt, 1951
* Miaenia changi Kusama & Oda, 1975
* Miaenia demarzi Breuning, 1963
* Miaenia doreyi Breuning, 1963
* Miaenia elongata Gressitt, 1951
* Miaenia irrorata Pascoe, 1864
* Miaenia longicollis Breuning & Ohbayashi, 1964
* Miaenia luzonica Breuning, 1959
* Miaenia maritima Tsherepanov, 1979
* Miaenia marmorea Pascoe, 1864
* Miaenia masbatensis (Breuning, 1957)
* Miaenia mindanaonis (Breuning, 1957)
* Miaenia minuta Fisher, 1936
* Miaenia nakanei Hayashi, 1956
* Miaenia papuensis Breuning, 1963
* Miaenia perversa Pascoe, 1864
* Miaenia quadriplagiata Breuning, 1964
* Miaenia retrospinosa Breuning, 1963
* Miaenia rufula Fisher, 1925
* Miaenia samarensis (Breuning, 1961)
* Miaenia subfasciata Schwarzer, 1925
* Miaenia suffusa (Pascoe, 1859)
* Miaenia tonsa (Bates, 1873)
* Miaenia uniformis (Breuning, 1957)
* Miaenia variegata Fisher, 1925
* Miaenia woodlarkiana (Breuning, 1957)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Miaenia aureopleura

Miaenia aureopleura is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Gressitt.
# Mey-yyafushi

Mey-yyafushi is een van de onbewoonde eilanden van het Lhaviyani-atol behorende tot de Maldiven.
# Metzneria intestinella

Metzneria intestinella is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Mann.
De soort komt voor in Europa.
# Microstylum gladiator

Microstylum gladiator is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Bromley.
# Mimancylistes

Mimancylistes is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Breuning.

## Soorten

Mimancylistes is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Mimancylistes malaisei Breuning, 1955
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Mickey Spillane

Mickey Spillane kan verwijzen naar:
* de schrijver Mickey Spillane
* de misdadiger Mickey Spillane
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mickey Spillane en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Microdon fuscipennis

Microdon fuscipennis is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Macquart.
# Microdon miki

Microdon miki is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Doczkal & Schmid.
# Microplitis testaceicornis

Microplitis testaceicornis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Niezabitowski in 1910.
# Minosaphaenops ollivieri

Minosaphaenops ollivieri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Queinnec.
# Minos (Plato)

* Dit artikel is een deel van de serie over: de dialogen van Plato
* Vroege periode:
* Apologie van Socrates · Charmides
* Protagoras · Euthyphro
* Ion · Crito · Alcibiades I
* Hippias Major · Hippias Minor
* Laches · Lysis · Euthydemus
* Middenperiode:
* Cratylus · Gorgias
* Menexenus · Meno
* Phaedo · Symposium
* Staat · Phaedrus
* Late periode:
* Parmenides · Theaetetus
* Timaeus · Critias
* Sofist · Staatsman
* Philebus · Wetten
* Betwiste geschriften:
* Clitophon · Epinomis
* Brieven · Hipparchus
* Minos · Theages
* Alcibiades II · Minnaars
* Niet geschreven:
* Hermocrates · Ongeschreven leer
De Minos is een op naam van Plato overgeleverd werk, waarvan over het algemeen wordt aangenomen dat het niet authentiek is.

## Deelnemers aan het gesprek

Aan het woord zijn Socrates en 'een vriend'.

## Inhoud

Uitgangspunt is de vraag: Wat is voor ons de wet? Hierop komt geen bevredigend antwoord. Een van de gegeven antwoorden is: een opvatting, beslissing van de Staat. Evenwel: omdat zij die zich aan de wet houden rechtvaardig zijn, hetgeen iets goeds is, is het niet te rijmen dat er naast goede ook slechte wetten bestaan. Verder bestaat er een duidelijk verschil tussen hetgeen in diverse staten voor wettelijk wordt gehouden en wat niet.
In antwoord op de vraag hoe wetten tot stand komen, door de wetgever, vraagt Socrates wie er in de oudheid een goede wetgever werd genoemd, en wiens wetten tot op heden bestaan. De vriend weet het niet, en dus geeft Socrates het antwoord: Minos en Rhadamanthus. Maar Minos was toch een wreed en onrechtvaardig iemand? vraagt de vriend. Ja, zegt Socrates, zo schilderen onze (dat wil zeggen de Atheense) invloedrijke tragedie-dichters hem af. Maar dat doen ze alleen maar omdat Minos ooit Athene heeft aangevallen. In feite was hij, zoals Homerus en Hesiodus wel wisten, een rechtvaardig heerser, die zijn instructies van Zeus ontving.
Terugkerend naar de oorspronkelijke vraag: we weten wel wat de goede wetgever voor het lichaam moet doen (voedsel en oefening verstrekken), maar niet wat aan de ziel moet worden gegeven, opdat deze goed wordt. Dat is een schande voor onze ziel!
* ↑ Een uitzondering is Glenn Raymond Morrow in zijn Plato's Cretan city, p.35-39. Princeton, 1960. Zijns inziens is de Minos een onvoltooid gebleven werk van Plato, dat misschien ook wel nooit 'gepubliceerd' is. Hij ziet verwantschap met de Wetten, en acht de Minos dan ook een laat werk van Plato.
* Bibliothèque nationale de France: cb165027697 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4476500-9
* Library of Congress Control Number: no2012062391
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: unn20231193785
* Système universitaire de documentation: 137486103
* Virtual International Authority File: 180207839
* WorldCat (via VIAF): 180207839
# Minorville

Minorville is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle (regio Grand Est) en telt 173 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Toul.

## Geografie

De oppervlakte van Minorville bedraagt 13,1 km², de bevolkingsdichtheid is 13,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Minorville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Microtmethis

Microtmethis is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie Lithidiidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Heinrich Hugo Karny.

## Soorten

Het geslacht Microtmethis is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Microtmethis kuthyi (Karny, 1910)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
* ↑ H. Karny. "Orthoptera (s. str.)." in "Zoologische und anthropologische Ergebnisse einer Forschungsreise im Westlichen und Zentralen Südafrika ausgeführt in den Jahren 1903-1905 (...)". Jena, 1910, blz. 77]
# Microtoestand

Een microtoestand is een welbepaalde toestand van een natuurkundig systeem waarin de interne vrijheidsgraden, zoals de positie en snelheid van elk deeltje, vastliggen. Elke verandering in één of meer van deze vrijheidsgraden leidt tot een andere microtoestand van het systeem.
Een macrotoestand daarentegen hangt enkel af van de macroscopische variabelen van het systeem, zoals temperatuur, volume, druk of deeltjesaantal. Met elke realistische macrotoestand corresponderen zeer veel microtoestanden. Bijvoorbeeld, de druk die een gas uitoefent op een wand hangt niet af van de specifieke snelheid van elk deeltje, enkel van de algemene statistische verdeling van de snelheden.