OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lou Meijers

Lourens Marinus Meijers (Groningen, 27 januari 1920 - Den Haag, 31 juli 2002) is een voormalig Engelandvaarder. Hij werd Lou of Lucky Lou genoemd. In het Engels wordt zijn achternaam als Meyers geschreven.

## Biografie

Lou Meijers was de zoon van Pieter Gillis Meijers en Jannetje Tollenaar. Zijn vader gaf les op de Rijkslandbouwhogeschool in Groningen en zijn moeder was huisvrouw.
Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, was Lou net begonnen aan zijn studie medicijnen aan de Rijksuniversiteit Groningen. Op 14 mei, na de capitulatie, vertelde hij zijn ouders dat hij vertrok. Hij pakte zijn fiets, had nog geen vast plan maar hij ging naar het zuiden. De fietstocht eindigde in Scheveningen, waar hij aan boord ging van de Zeemanshoop, samen met ruim 40 andere vluchtelingen.
In Engeland werd hij eerst uitgebreid verhoord, hetgeen standaardprocedure was. De eerste twee maanden werkte hij op een boerderij in Oxford, daarna kreeg hij een baan aan boord van de SS Prins Maurits, een klein schip van de koopvaardij, eigendom van de N.V. Maatschappij Zeetransport uit Rotterdam. Op 9 september werd de Maurits gebombardeerd. Het schip vloog in brand en bijna de gehele bemanning ging van boord. Door het schip los te snijden en vrij rond te laten dobberen, redde hij het schip samen met de 3de stuurman. Het leverde hem het Kruis van Verdienste op.
Op 1 november 1940 kreeg hij een identiteitskaart waaruit bleek dat hij in het Nederlandse leger diende. Hij wilde echter bij de luchtmacht. Dit werd pas (als algemene regel) na 16 januari toegestaan. Als Nederlander mocht hij sinds die datum in buitenlandse (Engelse) dienst zonder zijn nationaliteit te verliezen. Hij kreeg meteen een opleiding in Cambridge. In mei werd hij overgeplaatst naar Hatfield voor een vliegopleiding in Havilland Tiger Moths. Daarna mocht hij in Spitfires vliegen. In oktober kreeg hij zijn 'Wings' (na 70 uren vliegles). In Wales kreeg hij nog instructie vluchttactiek, daarna was hij klaar voor actie. Flight Sergeant Meyers, zoals hij in Engeland werd genoemd, werd ingedeeld bij het Squadron 602. In juni 1942 werd hij instructeur in Dumfrieshire. Van 12 juni 1943 tot 29 april 1945 was hij als Flight Lieutenant ingedeeld bij de 322 Dutch Squadron RAF op RAF vliegbasis Woodvale bij Southport. Hij haalde een V1 naar beneden en kreeg het Vliegerskruis. Daarna werd hij reservekapitein van de Nederlandse Luchtmacht.
Na de oorlog ging Meijers verder met zijn medische studie en werd in 1953 dokter. Omdat een eigen praktijk beginnen te duur was trad hij als bedrijfsarts in dienst bij de PTT. Hij trouwde in 1958 en woonde later met zijn vrouw Petra Selma Cohen en twee zonen in Den Haag. Zij was Joods en had veel familie door de Holocaust verloren. Over de oorlog werd niet veel gepraat in de familie, alhoewel zij wisten van zijn ontsnapping uit Nederland.
# Luc Vannieuwenhuyze

Luc Vannieuwenhuyze (Tielt, 23 april 1958) is een Belgische politicus voor CD&V. Hij was ruim een jaar burgemeester van Tielt.

## Biografie

Luc Vannieuwenhuyze is een zoon van Roger Vannieuwenhuyze. Hij werkte als leraar in het provinciaal onderwijs van Oost-Vlaanderen in Gent.
Hij werd gemeenteraadslid en eerste schepen in Tielt. Op 1 september 2011 werd hij burgemeester van Tielt, in opvolging van Michel Van Daele die tijdens de legislatuur vervroegd na 17 jaar het burgemeesterschap overdroeg aan zijn partijgenoot. Na de verkiezingen van 2012 belandde de CD&V in de oppositie en werd hij opgevolgd door Els De Rammelaere (N-VA).
Na de lokale verkiezingen van 2018 werd een meerderheid gevormd met CD&V, Iedereen Tielt en Groen en werd Vannieuwenhuyze opnieuw burgemeester.
Vannieuwenhuyze is ook provincieraadslid in West-Vlaanderen.
* ↑ Luc Vannieuwenhuyze legt eed af als burgemeester van Tielt, uit Het Nieuwsblad, 1 september 2011
# Luchthaven Araxos

Luchthaven Araxos (Grieks: Κρατικός Αερολιμένας Αράξου), is een Griekse luchthaven vlak bij Araxos (30 km ten westen van Patras).

## Militaire Interventie Libië

In 2011 besloot België om hulp te bieden aan de Libische opstandelingen die vochten tegen het Qadaffi-regime. Er werden 6 Belgische F-16's gehuisvest op het luchthaven van Araxos.

## Externe link

* Araxos Airport
# Lycocerus adusticollis

Lycocerus adusticollis is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1874 gepubliceerd door Ernst August Hellmuth von Kiesenwetter.
# Lycocerus asperipennis

Lycocerus asperipennis is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1891 gepubliceerd door Léon Marc Herminie Fairmaire.
# Lycocerus aegrotus

Lycocerus aegrotus is een keversoort uit de familie soldaatjes (Cantharidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1874 gepubliceerd door Ernst August Hellmuth von Kiesenwetter.
# Lowieke Staal

Louis Staal (bijgenaamd "Lowieke Staal") (Hoboken, 14 mei 1903 – aldaar, 31 augustus 1991) was een Vlaams revueartiest, komiek en cabaretier.

## Biografie

Louis Staal leefde zijn hele leven in de Antwerpse deelgemeente Hoboken. Hij leed aan achondroplasie en was hierdoor slechts 1,27 meter groot.
Hij debuteerde in 1924 als revueartiest in de Antwerpse hippodroom en trad onder meer op met Jaak De Voght en ook met Kees Brug. Zijn eeuwige bolhoed en sigaar maakten deel uit van zijn podiumact. Met Jaak De Voght vormde hij een tijdlang het duo Madam Priet en Madam Praat.
In 1968 trok hij zich terug uit de showbizz.
In 1991 overleed Staal. Hij werd gecremeerd en uitgestrooid op de begraafplaats Schoonselhof in de Antwerpse deelgemeente Hoboken.

## Media
### Discografie

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Wij zijn Sinjoren | onbekend | | | | samen met Jaak De Voght |

### Revue

* Madam Priet en Madam Praat
* 1935-1936 Hip! Hip! Hoera! In deze revue zong Louis Staal de wals Pierke de Eierboer
* 1937-1938 Onderuit ! was de 25e revue die Louis Staal speelde voor Rik Senten en dat werd gepast gevierd.
en nog vele andere in de Antwerpse Hippodroom

### Film

Louis Staal is gekend voor één filmrol in De verloofde uit Canada uit 1934. Hierin speelt hij een naar Canada uitgeweken volksjongen die nadat hij rijk is geworden, naar Antwerpen terugkeert om er zijn verloofde op te zoeken. De verloofde geeft echter de voorkeur aan een andere man.
# Lowietje (stripreeks)

Lowietje is een Belgische stripreeks van Berck en verschillende scenaristen.
De strip was oorspronkelijk geïnspireerd op de Duitse film 13 Stühle.

## Inhoud

Lowietje is een weeskind dat van een rijke oom een fortuin heeft geërfd. De erfenis bestaat niet alleen uit geld, maar ook uit een kasteel met bediende (de door en door trouwe en betrouwbare Jacob) en een groot aantal fabrieken. Lowietje mag de erfenis onder voorwaarden behouden. Voldoet hij niet aan deze voorwaarden, dan gaat een deel van zijn fortuin naar een goed doel en de rest naar zijn tante Doortje. Deze op geld beluste tante doet er dan ook alles aan om Lowietje zijn geld te ontnemen. Ze deinst daarbij nergens voor terug en roept de hulp in van twee schurken, Teetje en Toffel. Gelukkig voor Lowietje zijn deze twee zowel onhandig als niet al te snugger.

## Verhalen
### Alle verhalen

Er zijn elf lange en drie korte verhalen gepubliceerd. De lange verhalen zijn:
* De erfenis van Suipesteijn, 44 afl. (Sjors 7403-7424, met aankondiging in 7402); ook in: Robbedoes 2107-2128
* De piratenbende, 44 afl. (Sjors 7527-7537); ook in: Zonneland 8644-8651
* Het complot, 44 afl. (Eppo 7609-7630); ook: Robbedoes 2141-2155
* De monsteropdracht, 44 afl. (Eppo 7714-7735); Robbedoes 2250-2260
* De ruimtereis, 44 afl. (Eppo 7806-7826); ook: Robbedoes 2295-2316
* De Olympische Spelen, 44 afl. (Eppo 7901-7922)
* Speurtocht in Amerika, 44 afl. (Eppo 8017-8037)
* De duivelse doedelzak, 44 afl. (Eppo 8121-8139)
* De zaak Goldenmeyer, 44 afl. (Eppo 8213-8232)
* Plankenkoorts, 22 afl. (Eppo 8313-8317)
* De gorilla's van Virunga, 34 afl. (waarschijnlijk voorpublicatie in Zonneland)
De korte verhalen zijn:
* Geven en nemen, 6 afl. (kort verhaal - Sjors 7501; ook: Robbedoes 2121)
* Geen Pasen zonder hazen, 6 afl. (kort verhaal - Sjors 7513)
* Een weekje wintersport, 4 afl. (kort verhaal - Eppo 8013)
Posters zijn verschenen in Eppo 7836, 8006, 8118 en 8238. Een grote illustratie verscheen in Eppo 8040+. Verder zijn er diverse verhaalaankondigingen verschenen, en voorplaten op:
* Sjors 7403, 7433, 7501, 7527, 7533
* Eppo 7609, 7625, 7715, 7724, 7806, 7817, 8121, 8134, 8213, 8227
* Robbedoes 2141, 2143

### Albums

De eerste zeven lange verhalen zijn in zeven albums in kleur verschenen bij uitgeverij Oberon. Opmerkelijk is dat verhaal 6 in de albumreeks aan verhaal 5 voorafgaat, hoewel verhaal 6 in zekere zin voortborduurt op verhaal 5. Om dit uit te leggen, is een inleiding opgenomen in album 5/verhaal 6.
De overige lange verhalen zijn in drie delen, in zwart-wit, verschenen bij uitgeverij Arcadia.
* ↑ Apeldoorn, Ger (2018). De jaren Eppo. Uitgeverij L, Oosterhout, p.29. ISBN 978-9-088-86438-4.
* ↑ (en) Berck, Lambiek.net. Gearchiveerd op 20 november 2023.
* ↑ Op avontuur met Lowietje, Arcadiastrips.be
# Lowko

Simon Heijnen (29 oktober 1992), ook bekend als Lowko, is een Nederlandse professioneel StarCraft II-speler en shoutcaster. Vanaf 3 april 2013 speelde Lowko voor Quantic Gaming, totdat Quantic Gaming uit elkaar viel in oktober 2013. Hierna heeft Lowko voor Mousesports gecast tot 25 april 2014. Hij heeft voor evenementen als de World Electronic Sports Games en de Dutch StarCraft League gecast. Op 26 december 2020 won Lowko het eerste seizoen van Rank Roulette na het uitschakelen van Winter en UpATreeZelda in de finale.

## Schaakcarrière

Lowko's schaakcarrière wordt gesymboliseerd door de "Lowko Gambit". De Lowko Gambit wordt uitgevoerd waarbij de speler een tegenstander een stuk geeft zonder deze te beschermen. Deze manoeuvre op hoog niveau wordt door sommigen als nutteloos beschouwd, maar het kan de tegenstander een vals gevoel van veiligheid geven dat zijn tegenstander het spel niet begrijpt.

## Speedruns

Lowko heeft één speedrun op zijn naam staan.
| Spel | Type speedrun | Platform | Tijd | Datum |
| StarCraft III: Legs of Constraint | Normal Any% | PC | 4 uur, 7 minuten en 14 seconden | 26 april 2018 |
Speedruns
* ↑ https://sc2casts.com/caster1041-Wardi-&-Lowko
* ↑ https://web.archive.org/web/20180428093513/https://starcraft.dutchrank.nl/wardi-lowko-weiman-cast-finals/
* ↑ THE GRAND RANK ROULETTE FINALE!!! | Rank Roulette - YouTube. www.youtube.com. Gearchiveerd op 26 december 2020. Geraadpleegd op 27 december 2020.
* ↑ Simon Heijnen op Instagram: "This special move is what I like to call the Lowko gambit. It’s when you give up your most valuable pieces and get nothing good for it in…". Instagram. Gearchiveerd op 1 november 2023. Geraadpleegd op 19 februari 2021.
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=1vrgUna8W4M. Gearchiveerd op 1 november 2023.
* ↑ https://www.speedrun.com/sc2wol/run/yo4wl07m. Gearchiveerd op 9 augustus 2018.
# Lycosa mordax

Lycosa mordax is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Lycosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Charles Athanase Walckenaer.
# Lycosa narbonensis cisalpina

Lycosa narbonensis cisalpina is een spinnenondersoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Lycosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Eugène Simon.
# Lycosa moulmeinensis

Lycosa moulmeinensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Lycosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Frederick Henry Gravely.
# Lydia Emerencia

Lydia Angela Emerencia (Aruba, 1954) is een Nederlands wetenschapper, bestuurder en politica. Van 2012 tot 2014 was zij gezaghebber van Bonaire.

## Biografie

Emerencia werd geboren op Aruba. Ze heeft twee doctorstitels, een van de Universiteit Utrecht en een van de Radboud Universiteit Nijmegen. Na oprichting in 1990 van het Instituto Pedagogico Arubano (IPA), een openbaar opleidingsinstituut, op HBO-niveau, voor leraren in het kleuter-, basis- en voortgezet onderwijs, werd zij daar tewerkgesteld, eerst als docent en later als directeur. Van 2002 tot 2010 was zij rector aan de Universiteit van Aruba en werd daar in 2010 directeur van het centrum voor onderzoek en ontwikkeling.
Op 1 april 2012 trad ze aan als gezaghebber van Bonaire. Haar vader werd geboren op Bonaire en ze heeft daar nog familie wonen. Eind november 2013 diende ze haar ontslag in, nadat er een motie van wantrouwen tegen haar werd aangenomen. Ze bleef uiteindelijk nog aan tot 1 maart 2014. Edison Rijna nam (aanvankelijk waarnemend) haar taken op 1 maart over.
In augustus 2014 begon ze aan een functie als interim-directeur van de SGB (Scholengemeenschap Bonaire). Hier werd het haar taak om de kwaliteit van verschillende afdelingen op Nederlands niveau te brengen. De vanuit Den Haag opgelegde vernieuwingen brachten veel onrust teweeg onder de medewerkers. Op 3 maart 2016 legde ze hier kort voor het einde van haar termijn haar functie neer.
Sedert 2012 is zij namens Bonaire bestuurslid van het Cultuurfonds, afdeling Caribisch Gebied.
* ↑ Amigoe, IPA levert eerste leerkrachten, 6 juli 1994, pag. 4
* 1 2 Rijksdienst Caribisch Nederland, Lydia Emerencia, nieuwe gezaghebber van Bonaire, januari 2012
* ↑ Caribisch Nederland, Emerencia moet zich verdedigen in openbaar debat, 12 juli 2013
* ↑ NRC, Gezaghebber Bonaire dient ontslag in, 29 november 2013
* ↑ Amigoe via Bonaire.nu, Gezaghebber blijft Bestuurscollege en Eilandsraad Bonaire voorzitten, 6 januari 2014
* ↑ Rijksdienst Caribisch Nederland, Edison Rijna benoemd tot waarnemend gezaghebber Bonaire, februari 2014
* ↑ Caribisch Netwerk, Directeur SGB vroegtijdig weg, 3 maart 2016
* ↑ PBCCG, Lydia Emerencia blijft bestuurslid PBCCG
# Luitenant-ter-zee

Luitenant-ter-zee is een rang bij de Nederlandse Koninklijke Marine en bij de Marinecomponent van de Belgische strijdkrachten.
Luitenant-ter-zee kent bij de Nederlandse marine vier gradaties, waarvan de hoogste een hoofdofficier is en de andere drie subalterne (ondergeschikte) officieren zijn.
    Luitenant-ter-zee der 1$^e$ klasse is vergelijkbaar met majoor bij land- en luchtstrijdkrachten.
    Luitenant-ter-zee der 2$^e$ klasse - oudste categorie is overeenkomstig kapitein bij land- en luchtstrijdkrachten.
    Luitenant-ter-zee der 2$^e$ klasse komt overeen met eerste luitenant.
    Luitenant-ter-zee der 3$^e$ klasse komt overeen met tweede luitenant.
Bij de Belgische marine kent de rang twee gradaties, die beide tot de lagere officieren (subalterne officieren) behoren:
    Luitenant-ter-zee 1$^e$ klasse is vergelijkbaar met kapitein-commandant bij land- en luchtstrijdkrachten.
    Luitenant-ter-zee is vergelijkbaar met kapitein bij land- en luchtstrijdkrachten.
# Lowrie Cemetery

Lowrie Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Havrincourt (departement Pas-de-Calais).
De begraafplaats werd ontworpen door Noel Rew en ligt aan de weg naar Marquion op bijna 1 km ten noorden van het dorpscentrum (Église Saint-Géry). Vanaf deze weg voert een pad van 50 m naar de toegang van de iets lager gelegen begraafplaats. De begraafplaats heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 780 m² en wordt omsloten door een bakstenen muur. De toegang is een metalen hekje in de oostelijke hoek. Het Cross of Sacrifice staat centraal tegen de zuidoostelijke muur dicht bij de toegang. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
Er liggen 251 Britten begraven waaronder 47 niet geïdentificeerde.

## Geschiedenis

Havrincourt werd op 20 november 1917 bestormd en ingenomen door de 62nd (West Riding) Division maar op 23 maart 1918 werd het als gevolg van het Duitse lenteoffensief terug opgegeven. Op 12 september 1918 werd het dorp door de 62nd Division heroverd en bleef, ondanks een hevige vijandelijke aanval de volgende dag, definitief ingenomen. Lowrie Cemetery werd begin oktober 1918 aangelegd door de 3rd Division Burial Officer (deze officier was verantwoordelijk voor het registreren en begraven van de slachtoffers) en werd naar hem genoemd. De oorspronkelijke 211 graven werden na de wapenstilstand aangevuld met slachtoffers die in de omliggende slagvelden werden gevonden. De meerderheid van de hier begraven slachtoffers sneuvelden in september 1918.

### Onderscheiden militairen

* Roland Bedford, luitenant bij het Devonshire Regiment werd tweemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and Bar).
* Horace Charles Bowman Cottam, kapitein bij het Hampshire Regiment en William Baikie Watson, luitenant bij de Royal Field Artillery werden onderscheiden met het Military Cross (MC).
* J.K. Rollo, compagnie sergeant-majoor bij de Gordon Highlanders werd onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal en de Military Medal (DCM, MM).
* nog 10 militairen werden onderscheiden met de Military Medal (MM).
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC
# Luna Center (Hamburg)

Het Luna Center is een overdekt winkelcentrum in Hamburg. Het is gelegen in het stadsdeel Wilhelmsburg in het district Hamburg-Mitte.

## Ligging

Het Luna Center is gelegen in het stadsdeel Wilhelmsburg in Hamburg. Het rechthoekige bouwblok wordt aan de westzijde en de noordzijde begrensd door de Wilhelm-Strauss-Weg. Aan de zuidzijde de Bahnhofspassage en aan de oostzijde de Berta-Kröger-Platz. Het centrum is goed bereikbaar met de auto, bus en S-Bahn. Het S-Bahn station Wilhelmsburg grenst aan de westzijde aan het centrum.

## Geschiedenis

Op 23 september 1977 werd het Wilhelmsburger Einkaufszentrum officieel geopend met de slogan "Kaufen, wo man parken kann." Het complex had destijds een oppervlakte van 8.000 m² en huisvestte onder andere een Karstadt-warenhuis. Drie jaar later werd het nabijgelegen S-Bahnstation Wilhelmsburg geopend, waardoor de bereikbaarheid verder toenam evenals het aantal bezoekers.
In 1994 sloot Karstadt zijn levensmiddelenafdeling, waardoor het aantal bezoekers terugliep. Om het tij te keren ontwikkelde Hans-Jürgen Schneider van Luna Immobilien-Verwaltung GmbH een nieuw concept, waarbij hij op de parkeerplaats een nieuwbouw realiseerde voor een supermarkt en bakker. Deze nieuwbouw werd in 1997 geopend. In maart 2000 sloot Karstadt zijn warenhuis en op 1 april 2000 kocht Schneider het voormalige warenhuis om het om te bouwen. Daarnaast werd een nieuwe parkeergarage gebouwd met winkelruimte op de begane grond. Hiermee werd de oppervlakte vergroot van 5.000 naar 9.000 m². Op 15 november 2001 werd in de nieuwbouw een Marktkauf-Center geopend.
Met de komst van de internationale bouwtentoonstelling IBA Hamburg en de internationale tuinbouwtentoonstelling IGS werd het winkelcentrum van augustus 2012 tot november 2014 opnieuw gerenoveerd en uitgebreid voor € 32 miljoen. Hierbij werd het Wilhelmsburger Einkaufszentrum omgedoopt tot het LunaCenter.

## Gebruik

Het winkelcentrum van 22.300 m², verdeeld over twee verdiepingen, beschikt over ca. 50 winkels, een foodcourt, artsenpraktijken en een kinderdagverblijf. Daarnaast beschikt het over een parkeergarage met 570 parkeerplaatsen.

## Eigendom en beheer

Het winkelcentrum is in eigendom en beheer van Luna Immobilien-Verwaltung GmbH.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ (de) Hamburg, Hamburger Abendblatt-, Wilhelmsburg: Karstadt schließt, Marktkauf kommt. www.abendblatt.de (18 februari 2000). Geraadpleegd op 27 december 2022.
* ↑ (de) Gisela Reiners, Wilhelmsburger können bald schöner einkaufen. Welt.de (18 februari 2000). Gearchiveerd op 27 december 2022. Geraadpleegd op 27 december 2022.
* 1 2 3 (de) Der neue Ruf, Wilhelmsburg, Vom WEZ zum Luna-Center; 40 Jahre Einkaufscenter in Wilhelmsburg. Bobeck Medienmanagement GmbH (23 september 2017). Geraadpleegd op 22 januari 2024.
* ↑ (de) Luna Center ist fertig. https://www.iz.de. Gearchiveerd op 18 mei 2024. Geraadpleegd op 25 januari 2024.
* ↑ Welt.de, Luna Center in Wilhelmsburg eingeweiht (2 december 2014). Gearchiveerd op 27 december 2022. Geraadpleegd op 28 december 2022.
* ↑ LUNACENTER ::: Anfahrt. www.lunacenter-wg.de. Gearchiveerd op 26 januari 2024. Geraadpleegd op 26 januari 2024.
# Ludomila Scheiwiler-von Schreyder

Ludomila Alexandrowna Scheiwiler-von Schreyder (Tbilisi (Keizerrijk Rusland), 10 april 1888 - Frauenfeld, 3 februari 1980) was een Zwitserse feministe en suffragette.

## Biografie

Ludomila Scheiwiler-von Schreyder werd geboren in Tbilisi, in het huidige Georgië. Ze was een dochter van Alexander von Schreyder, een stationschef, en van Bertha Broscis, en stamde af uit een Duitse familie. In 1925 huwde ze Albert Scheiwiler, een doctor in de letteren en leraar.
Scheiwiler-von Schreyder studeerde aanvankelijk in Wenen en in Zürich en studeerde vervolgens theologie in Zürich en Berlijn, al zou ze die studies niet afwerken. Van 1924 tot 1926 studeerde ze aan de sociaal-caritatieve vrouwenschool van Luzern. In 1926 richtte ze de Thurgauischen Frauenstimmrechtsverein op, waarvan ze voorzitster was van 1943 tot 1966.
Met haar opmerkelijk retorisch en muzikaal talent sprak Scheiwiler-von Schreyder op verscheidene conferenties over de plaats van de vrouw in de politiek en de samenleving. Van 1940 tot 1952 diende ze bovendien in de vrouwelijke hulpdienst van het leger.

## Literatuur

* (de) Debrunner Brühlmann, A., "Ludomila Alexandrowna Scheiwiler-von Schreyder (1888-1980), Kämpferin für das Frauenstimmrecht" in Theologische Beiträge, 132, 1995, p. 265-274.
* (de) Debrunner Brühlmann, A., "Eine Russland-Thurgauerin exponiert sich" in Bodenständig und grenzenlos. 200 Jahre Thurgauer Frauengeschichte(n), Frauenfeld, 1998, p. 207-209.
# Ludolphe de Renesse

Ludolphe Charles François de Renesse (Luik, 9 juli 1825 - Elsene, 7 maart 1889) was een Belgisch senator en burgemeester.

## Levensloop

Ludolphe de Renesse was de oudste van de zes kinderen van senator Louis-Joseph de Renesse en barones Antoinette de Stockhem. Hij bleef vrijgezel.
Na militaire studies diende hij als luitenant bij de Uhlanen in het Oostenrijkse leger. Rond 1850 was hij weer in België en verdeelde zijn activiteiten tussen Brussel en 's Herenelderen.
Van 1850 tot 1873 was hij achtereenvolgens majoor en luitenant-kolonel van de Burgerwacht in Brussel. Vanaf 1861 was hij ook lid van de Permanente Commissie voor de Nationale Schietbaan.
In 1879 werd hij verkozen tot liberaal senator voor het arrondissement Brussel en vervulde dit mandaat tot juni 1888, enkele maanden voor zijn dood.
In 's Herenelderen volgde hij in 1863 zijn overleden vader op als burgemeester en bekleedde dit ambt tot aan zijn dood.
In het voetspoor van zijn grootvader en zijn vader, was hij medestichter - het jaar van zijn dood - van de Koninklijke vereniging voor archeologie in Brussel.

## Literatuur

* Ch. THYS, Les seigneurs de 's Heren Elderen, in: Bulletin de la Société scientifique et littéraire du Limbvourg, 1872.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1997, Brussel, 1997.