OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Oosterhof

De Vaassense wijk de Oosterhof is vanaf 1983 ontstaan. Midden in de toenmalige weilanden werd in enkele jaren een nieuwbouwwijk gebouwd.
De wijk ligt aan de oostgrens van Vaassen in de Nederlandse provincie Gelderland.

## Geschiedenis

De naam van de Oosterhof is afkomstig van een oud buitenhuis dat iets buiten de huidige wijk lag. De heren van de Cannenburgh boden de rooms-katholieken van Vaassen een onderdak door op de Oosterhof een schuurkerk in te richten. Deze stond op de plaats van het huidige parochiehuis van de rooms-katholieke parochie. In 1832 werd een Waterstaatskerk gebouwd bij deze plaats. Deze Waterstaatskerk werd in 1917 vervangen door de huidige parochiekerk. Aan het complex van rooms-katholieke gebouwen op de Oosterhof is door Monumentenzorg in het begin van de 21e eeuw de monumentenstatus toegekend. Het beschermde complex bestaat uit de kerk, het parochiehuis, het voormalige zusterhuis, de voormalige kleuterschool, het koetshuis en het kerkhof.

## Straatnamen

De straten in de wijk zijn genoemd naar de namen van oude boerderijen uit de omgeving.
* Boergonjestede
* Boxhofstede
* Cromme Ackerstede
* De Oldehofstede
* Egstede
* Gaffelstede
* Grotenkampstede
* Haalstede
* Holthuyzenstede
* Hommelbrinkstede
* Koekampstede
* Kortestede
* Kruethofstede
* Langestede
* Martenshofstede
* Mettenboschstede
* Mullershofstede
* Ploegstede
* Passtede
* Sikkelstede
* Vriezinnenstede
* Wanstede
* Zichtstede

## Externe link

* Meer informatie over de geschiedenis van Vaassen
Dorpen: Emst · Epe · Oene · Vaassen Buurtschappen: Boshoek · De Jonas (deels) · Dijkhuizen · Geerstraat · Gortel · Hanendorp · De Hegge · 't Laar · Laarstraat · Loobrink · Niersen · De Oosterhof · Schaveren · Tongeren · Vemde · Westendorp · Wijnbergen · Wissel · Zuuk Gelderland: Steden en dorpen in Gelderland Nederland: Provincies · Gemeenten
# De Oostenwind

De Oostenwind is een gesloten standerdmolen te Asten. De molen doet dienst als korenmolen en is gesitueerd aan de Molenweg 23.
Hoewel een inscriptie op het bouwjaar 1506 lijkt te wijzen, is de constructie 18e-eeuws, zoals de trapvorm met trapschoren en poortstijlen tussen de steenbalk in plaats van een moerstijl onder de steenbalk. De inscriptie kan op een onderdeel van een voorganger hebben gezeten, want documenten tonen aan dat op deze plaats al sedert de 15e eeuw een molen heeft gestaan. De standerd stamt in ieder geval wel uit 1506.
Tot in de 20e eeuw was de molen bezit van de Heren van Asten. In 1953 werd hij aan de familie Van Stekelenburg verkocht.
Nadat De Oostenwind in 1961 was gerestaureerd werd er in 1970 brand in gesticht, waardoor de molen zwaar werd beschadigd. Van 1973-1975 werd de molen herbouwd en enkele meters verplaatst. Bovendien kwam hij op een kunstmatige heuvel te staan.
De molen kreeg pas in 2006 zijn huidige naam. Voordien werd hij wel als de Molen van Stekelenburg aangeduid.
De kleurstelling steenrood met crèmekleurige biezen is opvallend. De molen wordt bemalen door een vrijwillige molenaar.
De molen heeft oorspronkelijk een voor- en achtermolen gehad. Nu is alleen de voormolen nog aanwezig.
Het gevlucht is Oud-Hollands en heeft geklonken ijzeren potroeden. De binnenroede is 25,95 m en de buitenroede uit 1881 met nummer 1313 is 25,96 lang.
De 5,24 lange houten bovenas heeft een gietijzeren insteekkop van de Gebr. Mercx uit Tilburg en een ijzeren muts aan de penzijde.
De molen wordt gevangen, geremd, met een Vlaamse vang. Om het bovenwiel zit voor het vangen een ijzeren hoep. In de molen zit een binnenvangstok. Het sabelijzer, verbinding tussen vangbalk en vangstukken, is van hout.

## Overbrengingen

* De overbrengingsverhouding is 1 : 5,21.
* Het bovenwiel heeft 73 kammen en het steenrondsel van de voormolen heeft 14 staven. De steek, de afstand tussen de staven, is 12,5 cm. De tandkrans voor de verdwenen achtermolen heeft ook 73 kammen maar met een steek van 11,7 cm.

## Fotogalerij

* Trap
* Potroeden
* Insteekkop
* Bovenas en luias
* Muts op penzijde
* Insteekkop in houten bovenas
* Staart met loopschoren
* Standerd met klauw

## Externe link

* Eigen website
# Peter Bes

Peter Bes (Den Helder, 1945) is een Nederlands beeldend kunstenaar, actief in verschillende kunstdisciplines. Hij woont al geruime tijd in Anna Paulowna.

## Levensloop

Bes volgde in de jaren zestig eerst een opleiding aan de toenmalige Rijksnormaalschool en later aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten te Amsterdam. Hij exposeerde met regelmaat in zowel binnen- als buitenland. Hij nam deel aan grafiekbiënnales en -triënnales in Zwitserland (Grenchen, 1979 en 1982), Polen (Krakau, 1978), Bulgarije (Varna, 1985), Duitsland (Dortmund, 1993) en de Verenigde Staten (San Francisco, 1980). In 1980 ontving hij de eerste prijs voor portretgrafiek in Tuzla, in het voormalige Joegoslavië. In 2012 was een aantal van zijn ruimtelijke werken te zien op de Papierbiënnale in Museum Rijswijk. Bes is lid van het KunstenaarsCentrumBergen.

## Werk

Altijd op zoek naar avontuur heeft Bes ervaring in diverse technieken. Hieronder vallen etsen, (analoge) fotografie, de dichtkunst en teken/schilderkunst. Ook maakt hij beelden van beschilderd papier en karton: duiven, hazewindhonden, mariniers, jazz- en blues muzikanten, op ware grootte, vaak per groep bij elkaar geplaatst.
In het oeuvre van Peter Bes is een intrigerend spel van licht en donker waar te nemen, dat een ‘filmische’ indruk achterlaat. Het betreft met name abstracte weergaven. Zelf zegt hij daarover: ‘Wat in films in een reeks van beelden gebeurt, moet ik in één moment zien te vangen. Ik kies voor een enscenering, voor het decor, daarin plaats ik de figuren. Daarbij combineer ik vaak verschillende werelden of breng ik personages uit verschillende tijden bij elkaar.’
Naast kleinere opdrachten/werken is Bes ook bekend van grootschalige levering voor onder andere het 100-jarig jubileum van Albert Heijn en de opening van de vernieuwde RAI Amsterdam.
# Peter Best (componist)

Peter Best (Adelaide, 18 oktober 1943) is een bekroonde Australische componist, die heeft bijgedragen aan films zoals Doing Time voor Patsy Cline (1997), Muriel's Wedding (1994), Crocodile Dundee (1986), Crocodile Dundee II (1988), Bliss (1985) en The Adventures of Barry McKenzie (1972). Zijn carrière begon in 1970. Hij heeft ook samengewerkt met de Vlaamse Mixed Media-beeldend kunstenaar Danny Matthys, tijdens zijn verblijf in Australië van 1986 tot 1991.

## Prijzen

Australian Film Institute Award for Best Original Music Score
* 1977 - The Picture Show Man
* 1985 - Rebel with Ray Cook, Chris Neal, Billy Byers, Bruce Rowland
* 1995 - Dad and Dave: On Our Selection
* 1997 - Doing Time for Patsy Cline

## Externe link

* (en) Peter Best in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX837640
* Bibliothèque nationale de France: cb140672900 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1477 0151
* Library of Congress Control Number: n93117614
* MusicBrainz: 15cb8e7c-c764-4d9a-8860-cfbc4f0e6dab
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0152152
* Système universitaire de documentation: 059316241
* Virtual International Authority File: 87652402
* WorldCat (via VIAF): 87652402
# Das ist so Togo

Das ist so Togo is een serie korte MTV-filmpjes, ook wel shorts genoemd, uitgezonden in 2006. De serie gaat over de Duitser Toni Zudenstein, gespeeld door Kenneth Steffers, die in deze fictieve serie toont hoe het is om als geboren Duitser een fanatieke supporter te zijn van het Togolese voetbalelftal. Hiermee bewijst Zudenstein dat echt supporterschap niets met landsgrenzen te maken heeft. Zudenstein woont in het deprimerende Bruckhausen (Ruhrgebied), gelegen in de Duitse industriestad Duisburg.
De serie bestaat uit verschillende afleveringen waarin Zudenstein onder meer op het dak van een rijdende bus zit en met een bierkrat op zijn hoofd op weg naar huis loopt om zijn alcoholistische vader van drank te voorzien. Vader Zudenstein drinkt veel omdat hij zich zorgen maakt over de gevoelens en vervreemding van zijn zoon. Toni Zudensteins moeder maakt zich ook ernstige zorgen, maar uit dit vooral door telkens nee te schudden en zich te concentreren op kruiswoordpuzzels.
Van de serie is in 2006 ook een videoclip Das Ruhrgebiet (Toni Togo Song) gemaakt, die werd ingezongen door de Duitse volkszanger Wolfgang Petry. Het nummer is oorspronkelijk al in 1993 opgenomen en in Duitsland uitgebracht als maxisingle.

## Mockumentary

In de uitzending van 28 maart 2006 van De Wereld Draait Door vraagt presentator Matthijs van Nieuwkerk waar producent Diederiekje Bok de Togo-fan vandaan heeft gehaald. “Die kwamen we tegen via internet”, antwoord Bok. Van Nieuwkerk en tafelheer Tygo Gernandt reageren verbaasd en de presentator vraagt: “Je gaat me toch niet vertellen dat deze filmpjes echt zijn?” Diederiekje antwoord: “Net zo echt als de handen van Che”, waarmee ze doelt op een citaat, toegeschreven aan Che Guevara: "De waarheid ligt verscholen in de verschillende interpretaties waaruit ze is opgebouwd."

## Citaten

* Toni ist sooo Togo. (de voice-over benadrukt hoe Togo de Duitse voetbalfan Toni wel niet is)

## Trivia

* MTV gebruikte in het verleden zowel de aanduiding Toni als Tony.
* Zudenstein is de 'echte' achternaam van Toni maar in Togo hebben ze moeite met het uitspreken van die klank. Daar noemen ze hem Zundenstein, met een toegevoegde letter 'n'.
* De opnamen vonden ook daadwerkelijk plaats in een Duitse arbeidersflat in Bruckhausen, een stadsdeel van Duisburg.
* De woning is in 2009 gesloopt wegens herinrichting van de wijk.
* Behalve de Togofilmpjes en een videoclip waren er in 2006 ook Toni Togofeesten en T-shirts.
* In Nieuwe Revu, welke de serie sponsorde, verschenen een aantal specials over Toni Zundenstein.
* De serie is een tegengesteld vervolg op de MTV-serie Deutschland Liebt Günther uit 2004.
* ↑ Das Ruhrgebiet (Toni Togo Song), Wolfgang Petry (music) and Johan Kramer (director) (John Doe Amsterdam), 2006. Gearchiveerd op 12 maart 2016.
* ↑ De Wereld Draait Door (VARA), 28 maart 2006
# Peripatopsis overbergiensis

Peripatopsis overbergiensis is een ongewerveld dier dat behoort tot de stam van de fluweelwormen (Onychophora). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door McDonald, Ruhber & Daniels in 2012.

## Voorkomen

De soort komt voor in Zuid-Afrika.
* 1 2 McDonald, D.E.; Ruhber, H.; Daniels, S.R. (2012) Two new Peripatopsis species (Onychophora: Peripatopsidae) from the Western Cape province, South Africa. Zootaxa, 3080: 55-68 (Preview)
# Permanent death

Permanent death, ook wel permadeath, is een spelterm die wordt gebruikt in zowel computerspellen als bordspellen, waarbij personages die al hun levensenergie of -punten hebben verloren niet meer mee kunnen doen aan het spel.

## Beschrijving

Afhankelijk van de spelsituatie moet de speler opnieuw een personage aanmaken of weer aan het begin starten. Alle behaalde voortgang in het spel is hierbij verloren gegaan. In bepaalde spellen is permanent death een spelmodus voor een hogere moeilijkheidsgraad. De spelterm wordt vaak geassocieerd met computerrollenspellen (RPG's) en bordspellen. Ook in vroege computerspellen is permadeath een gebruikelijke manier om het spel te spelen; nadat het spelpersonage is geraakt door vijanden, en alle levens zijn verloren, is het game over.
Permanent death staat haaks op de manier waarbij spelers het spel nog kunnen voortzetten via een zogeheten continue of een magische spreuk om het personage weer tot leven te wekken na zijn dood. Ook de mogelijkheid om de opgeslagen spelvoortgang (savegame) weer in te laden is bij permadeath afwezig.

## Externe link

* (en) YOLO: The Potential of Permanent Death op IGN
# De Swaen (restaurant)

De Swaen was een restaurant in Oisterwijk in Nederland. Het had een Michelinster in de periodes 1981-1983, 1991-1998 en 2002-2003. In de periode 1984-1991 bezat het restaurant twee sterren.

## Overzicht

Midden jaren zeventig kocht Henk aan de Stegge, oprichter en eigenaar van Meubelfabriek Oisterwijk, een versleten dorpshotelletje in Oisterwijk. Na een grote renovatie van het gebouw werd in 1978 hotel-restaurant De Swaen geopend. Eigenaar Aan de Stegge besloot de leiding in handen te geven van John van der Dun en zijn chef-kok Cas Spijkers. Kort daarna werd de staf versterkt met kok Piet Rutten. In 1980 vertrok Van der Dun en werd Piet Rutten gepromoveerd tot directeur en maître d'hôtel terwijl Spijkers de leiding van de keuken behield.
Nadat Spijkers teruggetreden was als chef-kok, nam Nico Boreas deze rol op zich. Hij was niet in staat de ster te behouden. In 2001 nam Alan Pearson de rol van chef-kok over en slaagde erin de ster terug te winnen. Het was evenwel niet voldoende om het restaurant te redden, dat sloot in 2005. In 2006 werd De Swaen heropend als Brasserie De Swaen.

## Controverse

Auteur Ronald Giphart publiceerde in 2005 het boek Troost. Hij claimde dat Cas Spijkers en De Swaen hadden gefungeerd als modellen voor dit boek. Spijkers was zeer verbaasd te horen dat hij verantwoordelijk werd gehouden voor de ondergang van De Swaen, aangezien hij toen al geruime tijd weg was.

## Sterrenverloop

* 1981-1983: 1 ster (Cas Spijkers)
* 1984-1991: 2 sterren (Cas Spijkers)
* 1992-1998: 1 ster (Cas Spijkers)
* 1999-2001: geen ster (Nico Boreas)
* 2002-2003: 1 ster (Alan Pearson)
# De Warande (Turnhout)

De Warande is een provinciaal cultuurhuis in de stad Turnhout en was een van de eerste culturele centra in Vlaanderen.
Het omvat onder andere een schouwburg, een theater- en concertzaal ('de Kuub'), een fuifzaal (Futur) en verschillende kleinere project- en podiumruimtes. De Warande biedt tevens onderdak aan de openbare bibliotheek van Turnhout en culturele projecten. De naam Warande verwijst naar een besloten jachtterrein van het kasteel van de hertogen van Brabant, dat in de middeleeuwen als jachtslot werd gebruikt.

## Geschiedenis

In 1962 werden de architecten Vanhout, Wauters en Schoeters aangesteld voor het ontwerp van een cultureel centrum. Vijf jaar later werd gestart met de bouw en op 28 oktober 1972 werd de Warande geopend. Het cultureel centrum De Warande werd zo een van de eerste culturele centra in Vlaanderen. Dat toenmalig minister van cultuur Frans Van Mechelen afkomstig was uit Turnhout, was daarin waarschijnlijk een belangrijke factor.
Eind jaren negentig werd beslist om het bestaande gebouw uit te breiden met, onder andere, een tweede podiumzaal naar een ontwerp van architectenbureau Macken & Macken. In september 2005 worden de nieuwe zalen voor het publiek geopend met opvoeringen, tentoonstellingen en projecten.
In 2010 werd gestart met verbouwings- en uitbreidingswerken aan het oorspronkelijke gebouw met het oog op 2012, het jaar waarin Turnhout cultuurstad van Vlaanderen was. Er werd onder meer in een nieuwe exporuimte en een ondergrondse fuifzaal voor jongeren voorzien. Het nieuwe plan werd ontworpen door architect Lieven Achtergael.

## Projecten

Behalve theater-, muziek-, dans-, comedy-, literaire voorstellingen en tentoonstellingen, is de Warande de vaste stek van volgende projecten:
* Ar-Tur: centrum voor architectuur, stedelijkheid en landschap in de Kempen
* Dinamo: vormingsaanbod voor volwassenen
* Kaaiman: acteeropleiding voor jongeren
* MOOOV: jaarlijks filmfestival in verschillende steden
* Kunstinzicht: kunsteducatieve projecten voor en met het onderwijs
* Stormopkomst: multidisciplinair kunstenfestival voor kinderen en volwassenen
* Stripgids: uitgever van het gelijknamige tijdschrift en organisator tweejaarlijks stripfestival

## Externe link

* warande.be
# Perisama lebasii

Perisama lebasii is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Félix Édouard Guérin-Méneville.
# Perisama moronina

Perisama moronina is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Johannes Karl Max Röber.
# De Breul

De Breul kan verwijzen naar:
* De Breul (landgoed), Landgoed De Breul bij Zeist
* Katholieke Scholengemeenschap De Breul, Scholengemeenschap in Zeist, voorheen gevestigd op Landgoed De Breul
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Breul en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De Brielmeersen

De Brielmeersen is een park en recreatiedomein van 27 hectare in het centrum van Deinze, beheerd door de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het bevindt zich tussen de Leie en het Schipdonkkanaal.
Het terrein werd in 1971 door de gemeente Deinze aangekocht, waarna met de aanleg van het park begonnen werd. In 1975 werd gestart met de inrichting van een klein dierenpark. Sinds januari 2015 wordt het park beheerd door de provincie Oost-Vlaanderen.
Het domein wordt voornamelijk bezocht door gezinnen met jonge kinderen. Binnen het park vind je een cafetaria, een grote speeltuin, een Finse piste voor jogging, een minigolfterrein en een kinderboerderij. De toegang tot het park is gratis.
Op het terrein bevindt zich verder het Burgemeester Van de Wielestadion, waarin de voetbalclub KMSK Deinze zijn thuiswedstrijden speelt.
# De Brekken

De Brekken is een meertje in de Friese gemeente De Friese Meren.
De Brekken ligt tussen de Langweerdervaart en de Fammensrakken, die een verbinding vormt met het Jentjemeer nabij de A7. Aan de zuidkant van de Brekken vormt De Kaai een verbinding met de Langweerderwielen.

## Naam

Brekken betekent zoveel als 'door het water gebroken land'. Soms wordt de naam De Brekken ook wel gebruikt als een samenvoeging van de Witte Brekken en Zwarte Brekken in het natuurgebied Witte en Zwarte Brekken en Oudhof, maar heeft gezien de ligging niks met dit meertje te maken.
# De Seine bij de Grande-Jatte

De Seine bij de Grande-Jatte (La Seine à la Grande-Jatte) is een werk uit 1888 van Georges Seurat, gemaakt volgens de principes van het pointillisme. Het behoort - dankzij de schenking van Anna Boch - tot de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel.

## Textuur, toets en uitvoering

De verf werd zo aangebracht dat er dikke puntjes ontstonden. Van dichtbij zijn de afzonderlijke puntjes te zien, van ver vormt het hele doek een geheel en vloeien de punten in elkaar over. De textuur is ruw, oneffen en zichtbaar. De voorstelling is picturaal: de figuren zijn niet omlijnd, wat het best te zien is bij de boomblaadjes. De suggestie van driedimensionaal beeld, vooral bereikt door de boom op de voorgrond, maakt het geheel sculpturaal.

## Compositie

De Seine bij de Grande-Jatte is gebaseerd op driehoeken. De beeldelementen zijn niet symmetrisch, maar door de plaatsing van de boom tegenover het zeilbootje en het gebouw op de achtergrond is er toch een zeker evenwicht. Het beeld heeft zowel diagonale als horizontale als verticale richtingslijnen. De diagonale lijnen bevinden zich aan en in het water en suggereren stroming. De verticale lijnen in de boom en het zeilbootje geven, samen met de horizontale lijnen van oever en horizon, evenwicht aan het schilderij. Er is geen ritmische ordening.

## Ruimte en diepte

De ruimtelijke werking van het schilderij is verkregen door overlapping van beeldelementen (het zeil van de boot wordt voor het gebouw geplaatst) en contrast tussen scherp en wazig, vergelijk de bomen op voorgrond en achtergrond. De oevers tonen een duidelijk lijnperspectief, maar verder is dat alleen indirect aanwezig, in het contrast tussen groot en klein zoals de boom op de voorgrond tegenover de zeilboot.
Georges Seurat heeft hier en daar gebruikgemaakt van schaduw, zoals in het gras en op de stam van de boom, maar in het algemeen is het contrast tussen lichtere en donkerdere delen klein. De omtrekken zijn niet scherp afgebakend, een sfumato-achtig effect. Door de verschillende groentinen zie je dat de achterste rij bomen “dieper” ligt, dan de boom aan de rand van het water. Het schilderij wordt “verlicht” door een natuurlijke lichtbron: de zon, wat te zien is aan de schaduw en ook aan het zeer lichte gedeelte lucht rechts, tegenover de donkerdere hemel links. Waar de bron zich bevindt is niet goed te zien, de zon houdt zich waarschijnlijk schuil achter de blaadjes.

## Kleur

In dit schilderij komen eigenlijk enkel primaire kleuren voor, de ogen van de kijker mengen de kleuren. Er is ook zwart en wit gebruikt. Theoretisch gezien is er geen gebruik gemaakt van kleurtonen en –tinten. Toch neemt het menselijk oog wel kleurtonen waar zoals het blauw van de lucht en het bruin van de schors, alsook kleurtinten, bijvoorbeeld het groen van de bomen en het gras en het blauw van het water.
# De Seldsjoek (stripalbum)

De Seldsjoek is het achtste stripalbum uit de reeks De torens van Schemerwoude. Het achtste deel verscheen bij uitgeverij Arboris in 1992. Het album is geschreven en getekend door Hermann Huppen.

## Inhoud

Heer Aymar van Schemerwoude en Olivier begeleiden een groepje pelgrims door het bergachtige gebied van Anatolië, op weg naar het Heilige Land. Ongewild raken zij betrokken bij een intrige tussen de keizer van het Byzantijnse Rijk en de Turkse sultan Kiliç Arslan, als diens gezant gevangen wordt genomen. Die gezant houdt een geheime boodschap in zijn schild verborgen. De Byzantijnse gids wordt door iedereen gewantrouwd.
# Peter Rabbit

Peter Rabbit (in de Nederlandse vertaling: Pieter Konijn) is een fictief antropomorfisch personage in een kinderboekenreeks van de Engelse natuurwetenschapster, illustratrice en schrijfster Beatrix Potter. Hij verscheen voor het eerst in 1902 en in vijf daarop volgende boeken tussen 1904 en 1912.
De kinderboekenreeksen van Beatrix Potter, waaronder de boeken van Peter Rabbit, zijn over de hele wereld vertaald en worden nog steeds in nieuwe uitgaves uitgebracht. Daarnaast bestaan er op Peter Rabbit gebaseerde balletten, films, televisieseries, animatieseries en een lijn Peter Rabbit handelswaren.

## Achtergrond

De moeder van Pieter, mevrouw Josefien Konijn, zijn zusjes Flopsie, Mopsie en Wipstaart wonen in een konijnenhol met een keuken, meubels en een winkel waar mevrouw Konijn verschillende producten verkoopt. Neef Benjamin Wollepluis en Benjamins vader, meneer Benjamin Wollepluis, zijn familie van Pieter.
Pieter Konijn is vernoemd naar het konijn van Beatrix Potter, dat zij als kind Peter Piper had gedoopt. Het eerste Pieter Konijnverhaal, The Tale of Peter Rabbit, was oorspronkelijk in 1893 geschreven in een brief naar Noel Moore, de zoon van Potters voormalige gouvernante, Annie Moore. De jongen was ziek, en Potter maakte het verhaal inclusief illustraties voor hem om hem op te vrolijken.
In 1903 werd het eerste commerciële Pieter Konijnverhaal uitgebracht door Potters uitgever Frederick Warne & Co. Het verhaal was onmiddellijk een succes: aan het einde van dat jaar waren er 28,000 exemplaren gedrukt. In 2008 zijn van dit eerste verhaal inmiddels meer dan 40 miljoen exemplaren verkocht. Van de volledige Peter Rabbitserie zijn er dan meer dan 151 miljoen exemplaren verkocht in 35 talen.
* Het verhaal van Peter Rabbit - initiële geschiedenis als een brief aan Noel Moore