OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Hoffmann (kunstschaatser)

Jan Hoffmann (Dresden, 26 oktober 1955) is een voormalig Oost-Duits kunstschaatser. Hij nam deel aan vier Olympische Winterspelen: Grenoble 1968, Sapporo 1972, Innsbruck 1976 en Lake Placid 1980. Hoffmann is tweevoudig wereldkampioen en viervoudig Europees kampioen. Hij bemachtigde in 1980, bij zijn laatste olympische deelname, de olympische zilveren medaille.

## Biografie

Hoffmanns eerste coach was Annemarie Halbach in Dresden. Hij stapte later over naar Jutta Müller in het toenmalige Karl-Marx-Stadt (het huidige Chemnitz). Hoffmann was een van de weinige kunstschaatsers die rechtsom sprong en op zijn linkervoet landde.
Hij vertegenwoordigde van 1968 tot 1980 Oost-Duitsland op vier edities van de Olympische Winterspelen, en droeg in 1980 de Oost-Duitse vlag bij de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen in Lake Placid. Hoffmann was in 1968 bij zijn olympische debuut twaalf jaar en 111 dagen oud, en is daarmee op de Winterspelen de jongste deelnemer ooit. Bij elke deelname verbeterde hij zichzelf: van 26e in 1968 naar 6e in 1972 en 4e in 1976. In 1980, bij zijn laatste olympische deelname, won hij olympisch zilver.
In november 1974 blesseerde Hoffmann zijn knie en moest hij worden geopereerd aan de meniscus. Hierdoor miste hij het complete seizoen 1974/75. Hij was viervoudig Europees kampioen (1974, 1977-1979) en tweevoudig wereldkampioen (1974, 1980). Na zijn sportieve carrière werd hij internationaal jurylid bij het kunstschaatsen en werd hij bestuurslid van de Duitse schaatsbond. Hoffmann heeft geneeskunde gestudeerd en was orthopedisch arts. Hij huwde twee keer en heeft twee dochters, uit elk huwelijk een.

## Belangrijke resultaten

| Kampioenschap | 67/68 | 68/69 | 69/70 | 70/71 | 71/72 | 72/73 | 73/74 | 74/75 | 75/76 | 76/77 | 77/78 | 78/79 | 79/80 |
| Olympische Spelen | 26e | | | | 6e | | | | 4e | | | | 2 |
| Wereldkampioenschap | | | 10e | 4e | 6e | 3 | 1 | t.z.t. | 3 | 2 | 2 | 3 | 1 |
| Europees kampioenschap | 21e | 16e | 9e | 4e | | 3 | 1 | t.z.t. | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 |
| Nationaal kampioenschap | | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | t.z.t. | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
    t.z.t. = trok zich terug
* (en) Profiel van Jan Hoffmann op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (de) Eiskunstläufer Jan Hoffmann wird 60, Dresdner Neueste Nachrichten (25 oktober 2015)
* (de) 1980: Interview mit Jan Hoffmann, Sportgeschichten / DW (1 juni 2016)
* ↑ (en) Youngest and Oldest, Olympic.org (2006): Er is wel een fout gemaakt, want '1988 Calgary Olympics' moet '1968 Grenoble Olympics' zijn.
* ↑ Hoffmann, Het vrĳe volk : democratisch-socialistisch dagblad (21 november 1974)
* Library of Congress Control Number: no2014157746
* Virtual International Authority File: 312881987
* WorldCat (via VIAF): 312881987
# Jellico

Jellico is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Tennessee, en valt bestuurlijk gezien onder Campbell County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2448. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 2534, een stijging van 86 (3.5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 11,5 km², waarvan 11,3 km² land en 0,2 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Jellico.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Jellico op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Jean-Guihen Queyras

Jean-Guihen Queyras (Montreal, 11 maart 1967) is een Frans uitvoerend musicus met als specialiteit de cello.

## Levensloop

Hij werd in 1967 in Canada geboren. Op 5-jarige leeftijd verhuisde hij met zijn ouders naar Algerije, drie jaar later naar Frankrijk. Na een studie aan het conservatorium te Lyon vervolmaakte hij zich in Duitsland. Vervolgens studeerde hij bij Timothy Eddy in de Verenigde Staten die veel nadruk legde op de retoriek. Bij zijn terugkeer naar Frankrijk vervoegde hij zich bij het Ensemble InterContemporain van Pierre Boulez en het Musica Antiqua Köln. Daarmee zette hij zijn studietijd verder en startte hij een professionele carrière. Hij had contacten met componisten als Luciano Berio, György Ligeti, György Kurtág en Karlheinz Stockhausen.
Queyras is docent aan de Musikhochschule Stuttgart en artistiek directeur van de Rencontres Musicales van de Haute-Provence. Op veertigjare leeftijd nam hij de Zes suites voor onbegeleide cello (J.S. Bach) op bij het platenlabel Harmonia Mundi. Deze uitvoeringen werden bekroond met onderscheidingen als Top cd - BBC Music Magazine, Diapason d'or, CHOC du Monde de la Musique en 10 de Classica/Répertoire.
Queyras maakt deel uit van het Arcanto Quartet, samen met Antje Weithaas, Daniel Sepec en Tabea Zimmerman. Hij werkt op vaste basis samen met het Ensemble Resonanz uit Hamburg waar hij het ensemble zelf dirigeert vanachter zijn cello. Hij verdeelt zijn tijd evenwichtig met solo-uitvoeringen, kamermuziek en concerti. Deze diversiteit vindt men ook terug in het gekozen repertoire. De cellist combineert een natuurlijke en doordachte speelstijl met differentiatie in klankkleur en articulatie met grote technische beheersing. Doorzicht in de opbouw, harmonie en grammatica van de partituur zijn voor hem essentiële onderdelen van de interpretatie. Hij stelt dat een muzikant niet alleen eerlijk moet zijn bij de uitvoering, maar ook de gespeelde muziek moet incarneren.
Sinds november 2005 bespeelt de cellist een cello van Gioffredo Cappa (1696), uitgeleend door het Mécénat Musical Société Générale.

## Onderscheidingen

De cellist won in Toronto in 2002 de Glenn Gould Protege Prize. In 2008 werd hij de Instrumental Soloist of the Year (Victoires de la Musiqe Classique). Daarnaast ook Artist of the Year door de lezers van Diapason magazine. In 2022 werd de Anner Bijlsma Award aan hem toegekend.

## Beperkte discografie

* Cellosuite van Benjamin Britten, (1998)
* Messagesquisse van Pierre Boulez (1999)
* Ensemble Magyar: György Kurtág, Sándor Veress, Sonate voor cello van Zoltán Kodály (2000)
* Concertos voor cello van Joseph Haydn.
* Concerto voor cello van Antonín Dvořák
* Arpeggione Sonata van Franz Schubert.
* Cellosuites van Johann Sebastian Bach BWV 1007-1012 met begeleidende DVD The making of (2007)
* Complete Cello Suites van Johann Sebastian Bach - The 2023 Sessions (2024)
# Jean-Gédéon Lombard

Jean-Gédéon Lombard (Genève, 15 april 1763 - aldaar, 14 januari 1848) was een Zwitsers bankier.

## Biografie

Jean-Gédéon Lombard was een zoon van Pierre Lombard, een handelaar, en van Anne-Catherine Perron. In 1798 huwde hij Elisabeth Morin. Hij was de vader van Alexandre Lombard en van Henri-Clermond Lombard.
Na zijn handelsstudies in Lyon werd Lombard klerk bij André De la Rue in Genua (tot 1795) en bij Henri Hentsch in Genève. In 1798 richtte hij samen met Hentsch, zijn neef, de bank Lombard, Odier & Cie op. Van 1796 tot 1798 zetelde Lombard in de Conseil administratif van Genève, in 1798 was hij lid van de Commission extraordinaire en van de Commission économique en van 1814 tot 1831 zetelde hij in de Conseil représentatif. Hij was ook vrijmetselaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een vertaling van het lemma Jean-Gédéon Lombard in de Franse versie van het Historisch woordenboek van Zwitserland (overgenomen op 18 juli 2021), dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen is vrijgegeven.
* Gemeinsame Normdatei: 1076092454
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 028601
* Virtual International Authority File: 317080034
* WorldCat (via VIAF): 317080034
# Jennifer Holland

Jennifer Holland (Chicago, 9 november 1987) is een Amerikaanse actrice. Ze is vooral bekend met de rol van Emilia Harcourt in de films The Suicide Squad, Black Adam en de televisieserie Peacemaker.
Holland werd geboren in Chicago en groeide op in andere delen van het land. Op de middelbare school beoefende ze gymnastiek en dacht erover om architect te worden. Maar nadat ze in contact kwam met acteerlessen, besloot ze actrice te worden en op zeventienjarige leeftijd verhuisde ze naar Los Angeles. Holland is sinds 2022 getrouwd met regisseur James Gunn.

## Externe link

* (en) Jennifer Holland in de Internet Movie Database
* ↑ (en) ‘Peacemaker’ Star Jennifer Holland’s Journey to Harcourt The Hollywood Reporter, 15 januari 2022. Gearchiveerd op 28 maart 2023.
* ↑ (en) Director James Gunn and Peacemaker actress Jennifer Holland marry at ceremony packed with Marvel and DC stars Explore Entertainment, 30 september 2022. Gearchiveerd op 13 april 2023.
# Jiřetín pod Bukovou

Jiřetín pod Bukovou (Duits: Georgenthal) is een Tsjechische gemeente in de regio Liberec, en maakt deel uit van het district Jablonec nad Nisou. Jiřetín pod Bukovou telt 628 inwoners.
Albrechtice v Jizerských horách · Bedřichov · Dalešice · Desná · Držkov · Frýdštejn · Harrachov · Jablonec nad Nisou · Janov nad Nisou · Jenišovice · Jílové u Držkova · Jiřetín pod Bukovou · Josefův Důl · Koberovy · Kořenov · Líšný · Loužnice · Lučany nad Nisou · Malá Skála · Maršovice · Nová Ves nad Nisou · Pěnčín · Plavy · Pulečný · Radčice · Rádlo · Rychnov u Jablonce nad Nisou · Skuhrov · Smržovka · Tanvald · Velké Hamry · Vlastiboř · Zásada · Zlatá Olešnice · Železný Brod
# Jay Summerour

Jay Summerour is een Amerikaanse harmonica-speler. Hij vormt een duo met blues-gitarist Warner Williams, dat Piedmontblues speelt in de traditie van Sonny Terry & Brownie McGhee.
Summerour leerde trompet spelen toen hij zeven was. Zijn opa leerde hem harmonica spelen. Summerour was lid van de Starland Vocal Band en is te horen op enkele van hun succesvolle platen. Ook speelde hij in Cambridge Harmonica Orchestra en met de band van Nils Lofgren. Sinds begin jaren negentig vormt hij een duo met Warner Williams, dat af en toe op festivals optreedt onder de naam Little Bit A Blues en tot nu toe drie platen maakte.

## Discografie

* Little Bit A Blues (met Warner Williams), Patuxent, 2002
* Blues Highway (live, met warner Williams), Smithsonian Folkways, 2004
* Down 'n' Dirty (met Warner Williams), Patuxent/Orchard, 2007

## Externe link

* Website Little Bit A Blues Band
# Joeropsis dimorpha

Joeropsis dimorpha is een pissebed uit de familie Joeropsididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Kensley & Schotte.
# Joeropsis dollfusi

Joeropsis dollfusi is een pissebed uit de familie Joeropsididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Norman.
# Joeropsis dubia

Joeropsis dubia is een pissebed uit de familie Joeropsididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Menzies.
# Jessica Henwick

Jessica Yu Li Henwick (Surrey, 30 augustus 1992) is een Britse actrice.

## Biografie

Henwick werd geboren en groeide op in het graafschap Surrey bij een Singaporese/Chinese moeder en een Zambiaanse/Engelse vader. Zij leerde het acteren aan de National Youth Theatre in Londen.
Henwick begon in 2009 met acteren in de film St Trinian's 2: The Legend of Fritton's Gold, waarna zij nog meerdere rollen speelde in films en televisieseries.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2024: Cuckoo - als Beth
* 2022: Glass Onion: A Knives Out Mystery - als Peg
* 2022: The Gray Man - als Suzanne Brewer
* 2021: The Matrix Resurrections - als Bugs
* 2020: Love and Monsters - als Aimee
* 2020: On the Rocks - als Fiona
* 2020: Underwater - als Emily
* 2017: Rice on White - als Elena
* 2017: Newness - als Joanne
* 2016: The Head Hunter - als Aiko Koo
* 2015: Star Wars: Episode VII: The Force Awakens - als Jessika Pava
* 2015: Dragonfly - als Paula Reid
* 2014: Dr Liebenstein - als Rachel (1972)
* 2013: Monday to Friday - als Julie (stem)
* 2009: St Trinian's 2: The Legend of Fritton's Gold - als Globe Girl

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2021-2022: Blade Runner: Black Lotus - als Elle - 12 afl.
* 2021-2022: Moley - als Dotty - 25 afl.
* 2020: Blood of Zeus - als Alexia - 8 afl.
* 2017-2018: Iron Fist - als Colleen Wing - 23 afl.
* 2017: The Defenders - als Colleen Wing - 6 afl.
* 2015-2017: Game of Thrones - als Nymeria Sand - 8 afl.
* 2014: Lewis - als Chloe Ilson - 2 afl.
* 2014: Silk - als Amy Lang - 5 afl.
* 2011-2012: North by Northamptonshire - als Helen Baynard (stem) - 5 afl.
* 2010: Spirit Warriors - als Bo - 10 afl.

### Computerspel

* 2022: Lego Star Wars: The Skywalker Saga - als Jessika Pava (stem)

## Externe link

* (en) Jessica Henwick in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jessica Henwick op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Library of Congress Control Number: no2022066147
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0282390
* Virtual International Authority File: 1159154143911991217
* WorldCat (via VIAF): 1159154143911991217
# Johan II Schellaert van Obbendorf

Johan II Schellaert van Obbendorf (- 9 maart 1336) uit het Huis Schellaert. Hij was een zoon van Jan Schellaert van Obbendorf heer van Niederen en diens eerste vrouw Adelive van Pallant.
Hij trouwde (1) met Mahant van Randerode. Uit zijn eerste huwelijk is geboren:
* Agnès Schellaert van Obbendorf (-1372), religieuze in de Sint Agneskapel in de Dom van Keulen.
* Anne Schellaert van Obbendorf, trouwde met Willem van Goltstein heer van Horst
Hij trouwde (2) met Marguerite van Wachtendonck. Zij was een dochter van Arnold van Wachtendonck en Anne van Millendonck. Uit zijn tweede huwelijk is geboren:
* Reinhard Schellaert van Obbendorf
* Walburgis Schellaert van Obbendorf, trouwde met Walraven van Wittenhorst heer van Wittenhorst. Hij was de zoon van Anthon Wittenhorst en Amelberge van Teckelen.
* Adolf Schellaert van Obbendorf, ridder in de Duitse Orde
* Johan III Schellaert van Obbendorf heer van Gürzenich en Geysteren (-ca. 1368). Hij trouwde met Bella (Beatrix/Sybille) van Vercken (-na 1403).
# Jean-François Leroy

Jean-François Leroy (Ronfeugerai, 25 februari 1915 - Le Chesnay, 8 februari 1999) was een Frans botanicus.
Jean-François Leroy werd geboren in Normandië als zoon van een onderwijzersvader die een jaar na zijn geboorte stierf. Hij woonde tot zijn achtste bij zijn grootmoeder met zijn moeder en zus. Na het voltooien van de lagere en middelbare school in Flers, studeerde hij letteren in Lyon. Op advies van Auguste Chevalier, van wie hij een verre verwant is, wendde hij zich tot de plantkunde en sloot zich aan bij het tropische landbouw laboratorium dat Chevalier leidde bij het Natuurhistorisch Museum. Daarna bekleedde hij achtereenvolgens de functies van assistent, vervolgens adjunct-directeur (1948) en ten slotte hoogleraar (1965). Van 1969 tot 1982 bekleedde hij de leerstoel fanerogamie. Voortbordurend op Chevaliers werk over de flora van de tropen, was hij vooral geïnteresseerd in de flora van Madagaskar als basis voor de integratie ervan in de theorie van de evolutie van soorten.
# Johan Elsensohn

Johan Elsensohn (Amsterdam, 13 januari 1884 - aldaar, 23 maart 1966) was een Nederlands acteur en toneelschrijver.

## Levensloop

In zijn beginjaren werkte hij voor het toneelgezelschap van Herman Bouber. Zo speelde hij in 1917 de hoofdrol in diens toneelstuk Mooie Neel. Hij schreef ook zijn eigen toneelstukken, waaronder Een huishouwe van Jan Steen. In 1922 werkte hij samen met Bouber aan het maken van het toneelstuk Duif en Doffer. Een ander toneelstuk dat hij heeft geschreven is Allemaal Jan Klaassen. Het was een gewaagde onderneming, omdat er destijds, in 1928, een financiële crisis was. Het laatste stuk dat hij schreef is Het kind van de buurvrouw uit 1934.
Aan het begin van de jaren '20 was Elsensohn in verscheidene stomme films te zien, maar hij gaf zijn filmcarrière in 1925 op voor het theater. Hij werkte onder andere voor het Vereenigd Rotterdamsch-Hofstad Tooneel. Daar speelde hij met Annie van Ees, Cor van der Lugt en Mary Dresselhuys in het toneelstuk De keizer van Amerika. In 1934 keerde hij terug naar de filmindustrie en speelde tot en met 1936 in verscheidene films.
In deze periode ontmoette hij Fien de la Mar, een actrice met wie hij in 1935 de cabaretrevue De Blokkendoos tot stand bracht. In zijn latere jaren was hij voornamelijk te zien in het cabaret of revues. Ook was hij aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werkzaam bij Het Nederlandsch Tooneel. Hij speelde in 1940 naast onder andere Ank van der Moer in Het Finsche meisje. Elsensohn overleed op 82-jarige leeftijd.
# Johan Enschedé Hof

Het Johan Enschedé Hof is een Haarlems hofje opgeleverd in 2007, het hofje is te vinden aan de Korte Begijnestraat in het centrum van Haarlem.
Het hofje is ontworpen door Joost Swarte en Henk Döll die al eerder samenwerkten bij de bouw van de nieuwe Toneelschuur. De binnentuin is naar ontwerp van Ipv Delft. Het hofje ligt naast het op een na oudste hofje van Haarlem, het Hofje van Bakenes. De regenten van het Hofje van Bakenes en Woonmaatschappij Haarlem zijn de initiatiefnemers voor de bouw van dit hofje en beheren het hofje ook. Het hofje bestaat uit 10 woningen, 8 voor vrouwen ouder dan 65 jaar en 2 voor bejaarde stellen.
Het hofje maakt deel uit van het het complex De Appelaar en is vernoemd naar de drukkerij Joh. Enschedé die eerst op deze plaats gevestigd was. Aan de voorzijde van het hofje (zijde Korte Begijnestraat) is een glas-in-loodraam te vinden dat is ontworpen door Joost Swarte. Het hofje is toegankelijk voor publiek, overdag, maar niet in de weekends.
* ↑ Woonmaatschappij lost startschot voor modernste hofje van Nederland
* ↑ Start bouw Johannes Enschedé Hof te Haarlem
Bestaand: Brouwershofje · Bruiningshofje · Frans Loenenhofje · Gravinnehof · Hofje Codde en Van Beresteijn · Hofje In den Groenen Tuin · Hofje van Bakenes · Hofje van Guurtje de Waal · Hofje van Loo · Hofje van Noblet · Hofje van Oorschot · Hofje van Staats · Hofje van Heythuysen · Johan Enschedé Hof · Luthers Hofje · Proveniershof · Remonstrants Hofje · Teylers Hofje · Vrouwe- en Antonie Gasthuys · Wijnbergshofje · Zuiderhofje
Verdwenen: Aelbert Gerritsz. Fijnebuyckshofje · Blokshofje · Blokzeyldershofje · Boonhofje · Brammershofje · Bullenhofje · Comanshofje · Deymanshofje · Guurt Burethofje · Hofje de Dubbele Muts · Hofje de Hemelpoort · Hofje de Vijftien Kamers · Hofje der Twaalf Apostelen · Hofje Het Lam · Hofje van Bavo · Hofje van Gratie · Kenauhofje · Luciehofje · Pietershofje · Sint Annahofje · Sint Jans Koenen Gasthuishofje · Slickhofje · Solomonshofje · Twijndershofje · Vissershofje · Weeshuishofje
# Johan Ernst III van Saksen-Weimar

Johan Ernst III van Saksen-Weimar (Weimar, 22 juni 1664 - aldaar, 10 juni 1707) was van 1683 tot aan zijn dood hertog van Saksen-Weimar. Hij behoorde tot de Ernestijnse linie van het huis Wettin.

## Levensloop

Johan Ernst III was de tweede zoon van hertog Johan Ernst II van Saksen-Weimar en diens echtgenote Christina Elisabeth, dochter van hertog Johan Christiaan van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg. Samen met zijn oudere broer Willem Ernst ging hij in 1676 studeren aan de Universiteit van Jena.
Na de dood van zijn vader in 1683 erfde hij samen met zijn broer Willem Ernst het hertogdom Saksen-Weimar. De broers moesten gezamenlijk regering omdat in Saksen-Weimar het eerstgeboorterecht niet gold. Op het moment van hun troonsbestijging waren de broers officieel nog minderjarig, maar hun vader had in zijn testament bepaald dat Johan Ernst III en Willem Ernst onmiddellijk volwassen verklaard moesten worden. Keizer Leopold I ging daarmee akkoord.
Johan Ernst III was alcoholverslaafd en weinig in de regeringszaken geïnteresseerd. Zijn broer slaagde er al snel in om Johan Ernst buitenspel te zetten en tot aan zijn dood in 1707 had hij nauwelijks politieke invloed. Na meerdere conflicten over de gezamenlijke geldinkomsten had hij de laatste jaren van zijn leven opnieuw een nauwere relatie met Willem Ernst.
Johan Ernst leefde teruggetrokken in het Rode Slot van Weimar, waar hij in juni 1707 kort voor zijn 43ste verjaardag overleed. Hij werd bijgezet in de Slotkerk van Weimar, maar zijn lichaam werd later overgebracht naar de Vorstelijke Crypte op het kerkhof van Weimar.

## Huwelijken en nakomelingen

Op 11 oktober 1685 huwde hij met zijn eerste echtgenote Sophia Augusta (1663-1694), dochter van vorst Johan VI van Anhalt-Zerbst. Ze kregen vijf kinderen:
* Johan Willem (1686-1686)
* Ernst August I (1688-1748), hertog van Saksen-Weimar en Saksen-Weimar-Eisenach
* Eleonora Christiane (1689-1690)
* Johanna Augusta (1690-1691)
* Johanna Charlotte (1693-1751)
Op 4 november 1694 huwde Johan Ernst met zijn tweede echtgenote Charlotte (1672-1738), dochter van landgraaf Frederik II van Hessen-Homburg. Ze kregen vier kinderen:
* Karel Frederik (1695-1696)
* Johan Ernst (1696-1715), titelvoerend hertog van Saksen-Weimar en componist
* Maria Louise (1697-1704)
* Christina Sophia (1700-1701)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johann Ernst III. (Sachsen-Weimar) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Johan Ernst I van Saksen-Weimar

Johan Ernst I van Saksen-Weimar bijgenaamd de Jongere (Altenburg, 21 februari 1594 – Martin, 4 december 1626) was van 1605 tot 1620 hertog van Saksen-Weimar. Hij behoorde tot de Ernestijnse linie van het huis Wettin.

## Levensloop

Johan Ernst I was de oudste zoon van hertog Johan III van Saksen-Weimar en diens echtgenote Dorothea Maria, dochter van vorst Joachim Ernst van Anhalt. Vanaf 1608 studeerde hij samen met zijn broer Frederik aan de Universiteit van Jena. Van 1613 tot 1614 maakte hij een grand tour door Engeland, Frankrijk en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
Na de dood van zijn vader in 1605 werd de nog minderjarige Johan Ernst hertog van Saksen-Weimar. Hij en zijn zeven broers werden onder het regentschap geplaatst van keurvorst Christiaan II van Saksen. Na diens dood in 1611 probeerde zijn moeder keizer Rudolf II te overtuigen om Johan Ernst volwassen te verklaren, zodat hij het regentschap van zijn jongere broers op zich kon nemen. Rudolf II weigerde en keurvorst Johan George I van Saksen, die zijn broer Christiaan II opvolgde, nam het regentschap van Johan Ernst over. In 1615 werd hij volwassen verklaard, begon hij zelfstandig te regeren en nam hij het regentschap van zijn nog minderjarige broers over.
Als hertog van Saksen-Weimar ondersteunde Johan Ernst schoolhervormingen en gaf hij het drukrecht aan de steden Jena en Weimar. In 1617 was hij medestichter van het Vruchtdragende Gezelschap.
In 1620 diende Johan Ernst in het leger van Frederik V van de Palts, die tijdens de Boheemse Opstand tot koning van Bohemen was verkozen. Nadat die in november 1620 de Slag op de Witte Berg had verloren, weigerde Johan Ernst zich te onderwerpen aan keizer Ferdinand II. Vervolgens werd hij afgezet als hertog van Saksen-Weimar ten voordele van zijn broer Willem.
Daarna vocht hij tijdens de Dertigjarige Oorlog als ritmeester in het Nederlandse leger en als generaal-luitenant in het Deense leger in Westfalen en Nedersaksen. Hij was betrokken bij de verovering van Silezië en diende hij onder Peter Ernst II van Mansfeld in Hongarije. Het was tijdens deze veldtocht dat Johan Ernst in december 1626 op 32-jarige leeftijd stierf in de stad Martin, aan de gevolgen van oorlogsverwondingen. Hij was ongehuwd en kinderloos gebleven.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johann Ernst I. (Sachsen-Weimar) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.