OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Franck et Fils

Franck et Fils was een warenhuis aan 80 Rue de Passy in het 16e arrondissement van Parijs. Het in 1937 opgerichte warenhuis was sinds 1994 onderdeel van de Groupe Le Bon Marché, eigendom van LVMH. Het sloot zijn deuren in juli 2016, waarna het pand werd verbouwd tot La Grande Epicerie de Paris, eveneens eigendom van LVMH.

## Geschiedenis

In 1897 begon de uit de Elzas afkomstige Emma Franck in Passy een kleine fourniturenwinkel met de naam Les Galeries Parisiennes. Hier werden stoffen, linten en hoeden verkocht. Na de Eerste Wereldoorlog trad Emma's zoon George toe tot het bedrijf. De winkel kreeg een werkplaats waar klantorders binnen 24 uur gereed waren. Het werd een groot succes en de winkel breidde zich uit tot een volledige damesmodewinkel. Emma Franck introduceerde de eendaagse uitverkoop in plaats van de 14-daagse uitverkoop, zodat klanten sneller terug zouden komen.
In 1937 openden ze een winkel op nummer 80 aan de Rue de Passy in Parijs, waarmee Franck et Fils was geboren. In de jaren 1960 besloot George Franck om het Miss Franck concept te introduceren. Samen met merken als Georges Rech en Cacharel wilde het bedrijf focussen op prêt-a-porter. Emma stierf in 1964 en zoon Georges in 1976, waarna het bedrijf door de volgende generatie Franck werd overgenomen. In 1994 werd het bedrijf overgenomen door de Groupe Bon Marche, dat onderdeel is van LVMH. Het warenhuis kreeg een makeover en was tot augustus 2008 de grootste damesmodeboetiek van Parijs. Merken als Chanel, Dior en Tod's hadden eigen ruimten in het warenhuis. In september 2008 nam Franck et Fils herenmode op in het assortiment. Het warenhuis had tot de sluiting zijn oorspronkelijke decor behouden met parketvloeren, lijstwerk en een grote centrale trap naar de verdiepingen.
* 1 2 3 (fr) Céline Vautard, Franck & Fils : la fin d’une institution du quartier de Passy. FashionUnited (3 juni 2016). Gearchiveerd op 10 januari 2022. Geraadpleegd op 10 januari 2022.
* ↑ Rue de Passy, Franck et Fils se refait une beauté !. www.evous.fr. Gearchiveerd op 11 januari 2022. Geraadpleegd op 10 januari 2022.
* ↑ (en) LVMH closes down Franck et Fils department store in Paris. Geraadpleegd op 10 januari 2022.
* ↑ (fr) FashionNetwork com FR, Franck et Fils devrait être remplacé par une Grande Epicerie de Paris. FashionNetwork.com. Gearchiveerd op 11 januari 2022. Geraadpleegd op 11 januari 2022.
* ↑ (fr) Par Christine Henry Le 17 septembre 2017 à 14h42, Paris : la Grande Epicerie franchit la Seine. leparisien.fr (17 september 2017). Gearchiveerd op 11 januari 2022. Geraadpleegd op 11 januari 2022.
* ↑ (fr) Céline Vautard, Franck & Fils : la fin d’une institution du quartier de Passy. FashionUnited (3 juni 2016). Gearchiveerd op 10 januari 2022. Geraadpleegd op 11 januari 2022.
# Francisco de Paula van Bourbon

Francisco de Paula van Bourbon (Madrid, 10 maart 1794 — aldaar, 13 augustus 1865) was de jongste zoon van Karel IV van Spanje en diens echtgenote Maria Louisa van Parma.
Het voornemen van de Franse bezetter generaal Murat om hem en zijn zusje uit Madrid weg te voeren naar Bayonne, waar de Spaanse koning en de kroonprins zich reeds bevonden, leidde op 2 mei 1808 tot een opstand van de bevolking, bekend als Dos de Mayo.
Infant Francisco de Paula huwde op 12 juni 1819 te Madrid met Louise Carlotta, een dochter van zijn zus Maria Isabella van Bourbon en Frans I der Beide Siciliën.

## Kinderen

Uit het huwelijk van Francisco de Paula en Louise Carlotta werden elf kinderen geboren:
* Francisco (1820-1821)
* Isabella (1821-1897)
* Francisco (1822-1902), gehuwd met koningin Isabella II van Spanje
* Enrique Maria Fernando (1823-1870)
* Louisa (1824-1900)
* Duarte Felipe (1826-1830)
* Josefina (1827-1920)
* Theresa (1828-1829)
* Fernando (1832-1854)
* Maria Christina (1833-1902), gehuwd met haar achterneef Sebastiaan Gabriël van Bourbon (achterkleinzoon van koning Karel III van Spanje)
* Amelia (1834-1905), gehuwd met prins Adalbert Willem van Beieren (zoon van koning Lodewijk I van Beieren)
* Biblioteca Nacional de España: XX1727185
* Gemeinsame Normdatei: 1161853499
* Library of Congress Control Number: no2018058925
* Virtual International Authority File: 87497878
* WorldCat (via VIAF): 87497878
# Sabellaria wilsoni

Sabellaria wilsoni is een borstelworm uit de familie Sabellariidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sabellaria wilsoni werd in 1989 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Lana & Gruet.
# Sabellastarte spectabilis

Sabellastarte spectabilis is een borstelworm uit de familie Sabellidae. Sabellastarte spectabilis werd in 1878 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Adolph-Eduard Grube.

## Taxonomie

Deze worm heeft een complexe taxonomische geschiedenis. Het stond bekend als Sabellastarte sanctijosephi toen het voor het eerst verscheen in Hawaï in de 20e eeuw. De namen S. punctata en S. indica werden gebruikt door Hartman (1966) en anderen. In 2003 voerden Knight-Jones en Mackie een herziening uit van het geslacht Sabellastarte en bepaalden dat Sabellastarte spectabilis de correct soortnaam was.

## Beschrijving

Deze grote worm kan 80 mm lang en 10-12 mm breed worden. Het is bleekgeel van kleur met paarse stippen. Het leeft in een taaie, leerachtige buis bedekt met fijne modder. Hieruit steekt een vertakte kroon van tentakels, de radioles, die een pluim vormen. De tentakels zijn gestreept in donkere en lichtbruine banden en dragen geen styloden of oogvlekken. Er zijn twee lange, slanke palpen en een vierlobbige kraag. S. spectabilis is een filtervoeder. Cilia op de tentakels veroorzaken stromingen in het water en organische deeltjes worden opgevangen als ze voorbij drijven. Ze worden langs met slijm gevulde groeven naar de mond gebracht. Voor het bouwen van de buis worden grotere niet-voedseldeeltjes gebruikt. De tentakels worden ook gebruikt als kieuwen voor gasuitwisseling.

## Verdeling

Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van S. spectabilis is de Indische Oceaan en de Rode Zee, maar wordt nu ook gevonden aan de kusten van Afrika en Mozambique en de Golf van Mexico. In 2002 werd melding gemaakt van palen, drijvende dokken en havenmuren in Hawaï. S. spectabilis wordt gevonden in gaten en scheuren en tussen algen op riffen en rotsachtige kusten. Het wordt soms gevonden groeiend in spleten in het koraal Pocillopora meandrina, onder keien in stilstaand water, in lava-gaten, in getijdenpoelen en in kanalen die zijn blootgesteld aan zware branding.
* Read, G. (2010). Sabellastarte spectabilis (Grube, 1878). In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species.
* ↑ Grube, Adolph-Eduard. (1878). Annulata Semperiana. Beiträge zur Kenntniss der Annelidenfauna der Philippinen nach den von Herrn Prof. Semper mitgebrachten Sammlungen. Mémoires l'Académie Impériale des Sciences de St.-Pétersbourg. (série 7) 25(8): 1-300
# Saint-Clément-Rancoudray

Saint-Clément-Rancoudray is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 541 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avranches.
* Luchtfoto
* Kerk van Saint-Clément-Rancoudray

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Clément-Rancoudray bedraagt 31,8 km², de bevolkingsdichtheid is 17,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Clément-Rancoudray met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Freeport (Texas)

Freeport is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Brazoria County.

## Geschiedenis

Freeport werd in november 1912 opgericht als een Europees-Amerikaanse nederzetting door de Freeport Sulfur Company. De plaats had toen 300 inwoners. Tegen 1929 was die bevolking echter gegroeid tot 3500 en tot 4100 in 1939, wat van invloed was op een gestage toename van de economische expansie in Freeport.
De meest substantiële economische groei van Freeport begon met de bouw van faciliteiten van Dow Chemical in de stad in 1939. Dit bedrijf is de grootste werkgever van de gemeenschap. Freeport heeft de grootste afzonderlijke productiesite van het bedrijf in de 21e eeuw.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 12.708. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 12.603, een daling van 105 (-0.8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 34,4 km², waarvan 30,8 km² land en 3,6 km² water. Freeport ligt op ongeveer 1 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Freeport.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Freeport op city-data.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Freeport, Texas op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Freeport (Minnesota)

Freeport is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Stearns County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 454. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 465, een stijging van 11 (2,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,3 km², geheel bestaande uit land. Freeport ligt op ongeveer 390 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Freeport.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Freeport op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Frank Dailey

Frank Dailey (circa 1901 - Montclair, 27 februari 1956) was een Amerikaanse bigband-leider. Hij leidde verschillende orkesten, onder meer met de zangeres Louise Wallace en zanger Irving Kaufman. Hij was bovendien eigenaar van een van de belangrijkste ballrooms in het swing-tijdperk: Meadowbrook, in Cedar Grove (New Jersey), waar artiesten en musici optraden als Frank Sinatra en Glenn Miller (in 1939).
* Library of Congress Control Number: no2008064224
* Virtual International Authority File: 68739552
* WorldCat (via VIAF): 68739552
# Frank Daelemans

Frank Daelemans (Lier, 21 november 1964) is een Belgisch schrijver en duivensportliefhebber.
Daelemans studeerde Biologie en Biotechnologie aan de Universiteit Antwerpen en Gent, waar hij in 1987 afstudeerde als Licentiaat in de Dierkundige Wetenschappen.
Na werkzaam te zijn geweest bij General Motors te Antwerpen en bij een firma in de chemische nijverheid te Gent, begon Daelemans in 1994 als zelfstandig makelaar in de duivensport. Naast het kweken en verhandelen van duiven is Frank ook actief als Belgisch coördinator voor de Sun City Million Dollar Pigeon Race in Zuid-Afrika.
Zijn jarenlange vriendschap met Karel Meulemans stelde hem in staat in 2001 diens biografie te schrijven. Deze werd aanvankelijk in het Engels in eigen beheer uitgegeven als Karel Meulemans, the complete story of a pigeon sport legend. In 2003 verzorgde Daelemans op verzoek van uitgeverij Maklu een Nederlandse vertaling, die vervolgens verscheen als Karel Meulemans, het complete verhaal van een legendarisch liefhebber.
Columns van Daelemans zijn verschenen in internationale duivensportbladen en op diverse websites.
# San Lorenzo Ruiz

San Lorenzo Ruiz is een gemeente in de Filipijnse provincie Camarines Norte op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 12 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

San Lorenzo Ruiz is onderverdeeld in de volgende 12 barangays:
| Daculang Bolo Dagotdotan Langga Laniton Maisog Mampurog | Manlimonsito Matacong Salvacion San Antonio San Isidro San Ramon |

## Demografie

San Lorenzo Ruiz had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 12.299 mensen. Dit zijn 621 mensen (5,3%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 0,72%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 1.488 (13,8%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van San Lorenzo Ruiz was ten tijde van de laatste census, met 12.299 inwoners op 119,37 km², 103 mensen per km².
# Friesen (Frankrijk)

Friesen is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin in de regio Grand Est en telt 550 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Altkirch.

## Geschiedenis

De gemeente maakte deel uit van het kanton Hirsingue tot dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en Friesen werd opgenomen in het kanton Masevaux, dat op 24 februari hernoemd werd naar het kanton Masevaux-Niederbruck.

## Geografie

De oppervlakte van Friesen bedraagt 8,5 km², de bevolkingsdichtheid is 64,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Friesen (Frankrijk) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Friesenberghaus

Friesenberghaus is een berghut in de westelijke Zillertaler Alpen in Tirol (Oostenrijk). De hut ligt op een hoogte van 2477 meter en ligt op de wandelwegen Berliner Höhenweg en Peter Habeler Runde.

## Geschiedenis

De Friesenberghaus werd gebouwd in opdracht van de alpinismeclubs Alpenverein Donauland (AVD) en Deutschen Alpenverein Berlin (DAVB). De leden van beide clubs werden immers geweerd uit de alpenhutten die afhingen van de Deutschen und OEsterreichischer Alpenverein (DOEAV), om antisemitische of politieke motieven. De hut werd geopend in 1931 en stond open voor wandelaars van alle gezindten. De hut werd regelmatig mikpunt van vandalisme van nazi's. In 1934 werd de Duitse DAVB verboden en in 1938, na de Anschluss, wachtte de AVD hetzelfde lot. De hut werd daarna in beslag genomen. In 1945 was de Friesenberghaus volledig leeggeroofd. Ze werd in 1968 werd overgedragen aan de Berlijnse sectie van de Deutschen Alpenverein (DAV), als rechtsopvolger van de DAVB. In 2003 werd de hut gerenoveerd en uitgeroepen tot internationale ontmoetingsplaats tegen intolerantie en haat.
# Saint-Germain-les-Paroisses

Saint-Germain-les-Paroisses is een gemeente in het Franse departement Ain (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 307 inwoners (1999). De oppervlakte bedraagt 16,1 km², de bevolkingsdichtheid is 19,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwoneraantal van Saint-Germain-les-Paroisses vanaf 1962. De cijfers zijn afkomstig van het Frans bureau voor statistiek en bevatten geen dubbel getelde personen (volgens de gehanteerde definitie population sans doubles comptes).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Frank Van Massenhove

Frank Van Massenhove (Zerkegem, 10 maart 1954) is een voormalig Belgisch federaal ambtenaar en voormalig voorzitter van het directiecomité Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid. Hij is met pensioen sinds 1 april 2019.

## Biografie

Van Massenhove volgde humaniora in het Brugse Sint-Franciscus-Xaveriusinstituut en studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit van Gent. Hij was kabinetsadviseur van de minister van werkgelegenheid (1990-'95), kabinetschef bij Gents burgemeester Frank Beke ('95-'99) en kabinetschef minister van Sociale Zaken en Pensioenen Frank Vandenbroucke ('99-2002). Hierna werd hij voorzitter van het directiecomité FOD Sociale Zaken. In die rol werd hij in 2007 overheidsmanager van het jaar.
Op 1 september 2013 werd hij na een aanslepende federale benoemingsprocedure verkozen tot gedelegeerd bestuurder van de NMBS. Enkele dagen later besloot hij echter om de functie niet op te nemen om persoonlijke redenen.
Op 27 maart 2019 zei Van Massenhove tijdens een interview naar aanleiding van zijn pensioen als voorzitter van de FOD Sociale Zekerheid dat het land echt slecht bestuurd wordt en dat de samenwerking tussen politiek en overheidsdiensten bijzonder moeizaam verloopt. Hij pleitte voor de afschaffing van bestuurslagen zoals kabinetten omdat die duur en inefficiënt zijn.
Hij was ook bestuurder van Gent Festival van Vlaanderen, Opera Ballet Vlaanderen en de Beursschouwburg.

## Externe link

* Interview over vernieuwde werking en korte biografie
* ↑ Onze diensten en samenstelling directiecomité. www.socialsecurity.fgov.be. Gearchiveerd op 14 juni 2013.
* ↑ "De man die de NMBS opnieuw trots moet maken", De Standaard, 2 september 2013. Geraadpleegd op 2 september 2013.
* ↑ Frank Van Massenhove wordt nieuwe NMBS-baas, deredactie.be, 1 september 2013
* ↑ Van Massenhove trekt zich terug als topman NMBS. deredactie.be (20 september 2013). Geraadpleegd op 20 september 2013.
* ↑ Topambtenaar Frank Van Massen­hove scherp voor politiek: "Er is over nagenoeg niets in dit land een plan", VRT radio: interview met Van Massenhove (27/3/2019).
# Fruitcake

Fruitcake was een Nederlandse muziekband.
De discogroep werd in 1980 opgericht door Jan-Paul Driessen en Rob Taekema. Jan-Paul is een broer van Ellert Driessen van de band Spargo. Hun eerste single "My Feet Won't Move" werd veel gedraaid op Hilversum 3 en bereikte begin 1981 de 8e positie in zowel de Nederlandse Top 40 als de Nationale Hitparade. In de TROS Top 50 werd zelfs de 7e positie bereikt. Het nummer zou in Nederland hun grootste succes blijven.
"I Like The Way" bereikte in het najaar van 1982 de 26e positie in de Nederlandse Top 40, de 30e positie in de Nationale Hitparade en de 29e positie in de TROS Top 50. De verdere singles waren minder succesvol en de band sterft een stille dood in 1984.

## Bandleden

* Pieter Louhenapessy (percussie) - overleed in 1983 op 36-jarige leefrijd
* Bart Adrichem (drums)
* Ben Baan (keyboards)
* Jan-Paul Driessen (bas)
* Jo Ann Collins (zang)
* Mildred Douglas (zang), verlaat de band in 1981 en wordt later bekend met Mai Tai
* Caroline de Windt (zang), verlaat de band en wordt eveneens later bekend met popgroep Mai Tai
* Rob Taekema (gitaar & zang)
* Ed Rutgers (gitaar & productie)
* Denise Jannah (zang), korte tijd, vanaf 1982

## Singles

* My Feet Won't Move
* Fruitcake
* Talking All Night
* A Second Try
* I Like The Way
* Put On Your Specs Again
* Summer Melody
* ↑ Muziekencyclopedie, Denise Jannah. Gearchiveerd op 12 juli 2023.
# Salvador Borrego

Salvador Borrego Escalante (Mexico-Stad, 24 april 1915 – aldaar, 8 januari 2018) was een Mexicaans journalist en historicus. Borrego is omstreden om zijn antisemitische uitspraken en theorieën en wordt wel beschuldigd van Holocaustontkenning.
Borrego studeerde rechtsgeleerdheid, geschiedenis, filosofie en economie. Van 1936 tot 1965 werkte hij als verslaggever en redacteur bij verschillende Mexicaanse kranten, waaronder Excélsior en Últimas Noticias. Naar eigen zeggen begon hij vanaf 1937 te sympathiseren met nazi-Duitsland, na een propagandistische manipulatie in de media ten gunste van de geallieerden waargenomen te hebben.
In 1953 publiceerde Borrego zijn bekendste boek Derrota Mundial (Wereldwijde Nederlaag), waarin hij betoogt dat de Tweede Wereldoorlog is uitgelokt door de Sovjet-Unie, onder controle van de Joden, die er vervolgens ook in slaagde de westelijke geallieerden aan haar zijde te krijgen. Sinds de nederlaag van de asmogendheden zou de wereld aldus bestuurd worden door een door de Joden gecontroleerd 'superkapitalisme'. José Vasconcelos schreef een voorwoord voor het boek. Van Derrota Mundial zijn meer dan een half miljoen exemplaren verkocht en er zijn inmiddels 48 drukken van verschenen. Sindsdien heeft Borrego ook boeken geschreven over de vermeende macht van de Joden in de Verenigde Staten en Mexico. Hij geldt als een van de belangrijkste extreemrechtse auteurs in de Spaanstalige wereld.
Borrego's boeken worden door de meeste professionele historici verworpen als pseudogeschiedenis en worden vaak omschreven als samenzweringstheorieën, en hij wordt vaak bekritiseerd door Joodse en mensenrechtenorganisaties in Mexico. Naast antisemitische werken heeft Borrego ook zijn pijlen gericht op het protestantisme, vrijmetselarij, bankiers, het communisme, de medische wetenschap, de globalisering, de Verenigde Staten en de Volksrepubliek China.

## Externe link

* Officiële website
# Salvador Alvarado

Salvador Alvarado Rubio (Culiacán, 20 juli 1879 - Palenque, 9 juni 1924) was een Mexicaans politicus en militair.
In 1909 sloot hij zich aan bij de Mexicaanse Liberale Partij van de gebroeders Flores Magón en steunde vervolgende de Mexicaanse Revolutie aan de zijde van Francisco I. Madero. In 1913, na de omverwerping van Madero, vocht hij aan de zijde van het Constitutionalistische Leger tegen de dictator Victoriano Huerta.
Na de overwinning van de constitutionalisten werd hij tot gouverneur van Yucatán benoemd. Alvarado viel op door het actief werk maken van de revolutionaire idealen in zijn deelstaat. Hij liet bijna 500 scholen bouwen, verdeelde land onder de landlozen en liet kantines sluiten. Ook toonde hij zich sympathisant van het feminisme en liet het eerste feministische congres van Mexico organiseren. Hij richtte de Socialistische Partij van het Zuidoosten (PSS) op en voerde een wet in waarin de 8-urige werkdag en het recht op staking werd vastgelegd, hierin vooruitlopend op de grondwet van 1917.
In 1920 sloot hij zich aan bij het Plan van Agua Prieta van Álvaro Obregón, die hem nadat hij president was geworden tot minister van haciënda benoemde. In 1923 sloot hij zich aan bij de De la Huertaopstand. Deze opstand verliep slecht voor de opstandelingen en begin 1924 werd hij gevangengenomen. Dankzij de hulp van Enrique Estrada wist hij echter te ontsnappen. Hij vluchtte naar Tabasco om vandaar naar de Verenigde Staten te vluchten maar werd gearresteerd en neergeschoten.
* Bibliothèque nationale de France: cb121619802 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1056790539
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6337 2857
* Library of Congress Control Number: n81093396
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007334034205171
* Système universitaire de documentation: 121828581
* Trove: 1082290
* Virtual International Authority File: 133145857840123020090
* WorldCat (via VIAF): 133145857840123020090
# San Vito-Gigi Marullastadion

Het San Vito-Gigi Marullastadion is een multifunctioneel stadion in Cosenza, Italië. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Cosenza Calcio maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 24.209 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1963.