OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wereldkampioenschap basketbal vrouwen

Het wereldkampioenschap basketbal voor vrouwen wordt sinds 1953 gehouden onder auspiciën van de internationale basketbalfederatie FIBA. Het wordt om de vier jaar gehouden met zestien deelnemende landenteams.

## Overzicht

| Jaar | Organiserend land | Eerste | Tweede | Derde |
| 1953 | Chili | Verenigde Staten | Chili | Frankrijk |
| 1957 | Brazilië | Verenigde Staten | Sovjet-Unie | Tsjecho-Slowakije |
| 1959 | Sovjet-Unie | Sovjet-Unie | Bulgarije | Tsjecho-Slowakije |
| 1964 | Peru | Sovjet-Unie | Tsjecho-Slowakije | Bulgarije |
| 1967 | Tsjecho-Slowakije | Sovjet-Unie | Zuid-Korea | Tsjecho-Slowakije |
| 1971 | Brazilië | Sovjet-Unie | Tsjecho-Slowakije | Brazilië |
| 1975 | Colombia | Sovjet-Unie | Japan | Tsjecho-Slowakije |
| 1979 | Zuid-Korea | Verenigde Staten | Zuid-Korea | Canada |
| 1983 | Brazilië | Sovjet-Unie | Verenigde Staten | China |
| 1986 | Sovjet-Unie | Verenigde Staten | Sovjet-Unie | Canada |
| 1990 | Maleisië | Verenigde Staten | Joegoslavië | Cuba |
| 1994 | Australië | Brazilië | China | Verenigde Staten |
| 1998 | Duitsland | Verenigde Staten | Rusland | Australië |
| 2002 | China | Verenigde Staten | Rusland | Australië |
| 2006 | Brazilië | Australië | Rusland | Verenigde Staten |
| 2010 | Tsjechië | Verenigde Staten | Tsjechië | Spanje |
| 2014 | Turkije | Verenigde Staten | Spanje | Australië |
| 2018 | Spanje | Verenigde Staten | Australië | Spanje |
| 2022 | Australië | Verenigde Staten | China | Australië |
| 2026 | Duitsland | | | |
1953 · 1957 · 1959 · 1964 · 1967 · 1971 · 1975 · 1979 · 1983 · 1986 · 1990 · 1994 · 1998 · 2002 · 2006 · 2010 · 2014 · 2018 · 2022 · 2026
1953: Verenigde Staten · 1957: Verenigde Staten · 1959: Sovjet-Unie · 1964: Sovjet-Unie · 1967: Sovjet-Unie · 1971: Sovjet-Unie · 1975: Sovjet-Unie · 1979: Verenigde Staten · 1983: Sovjet-Unie · 1986: Verenigde Staten · 1990: Verenigde Staten · 1994: Brazilië · 1998: Verenigde Staten · 2002: Verenigde Staten · 2006: Australië · 2010: Verenigde Staten · 2014: Verenigde Staten · 2018: Verenigde Staten · 2022: Verenigde Staten
# Wereldbeker schaatsen 2017/2018 - Grand World Cup vrouwen

Tijdens de wereldbeker schaatsen 2017/2018 werd voor de zevende en laatste keer de Grand World Cup berekend.
De Amerikaanse Heather Bergsma was de titelverdediger, maar de Japanse Miho Takagi won het klassement.

## Eindstand

Grand World Cup vrouwen :
| # | Schaatser | Totaal |
| 1 | Miho Takagi | 1040 |
| 2 | Marrit Leenstra | 770 |
| 3 | Nao Kodaira | 700 |
| 4 | Ivanie Blondin | 614 |
| 5 | Jekaterina Sjichova | 574 |
| 6 | Vanessa Herzog | 550 |
| 7 | Antoinette de Jong | 536 |
| 8 | Karolína Erbanová | 435 |
| 9 | Claudia Pechstein | 396 |
| 10 | Martina Sáblíková | 350 |
| 11 | Lee Sang-hwa | 345 |
| 12 | Francesca Lollobrigida | 324 |
| 13 | Ireen Wüst | 320 |
| 14 | Natalja Voronina | 306 |
| 15 | Jorien ter Mors | 270 |
| 16 | Olga Fatkoelina | 262 |
| 16 | Angelina Golikova | 262 |
| 18 | Heather Bergsma | 250 |
| 18 | Ayano Sato | 250 |
| 20 | Hege Bøkko | 248 |
| 21 | Lotte van Beek | 244 |
| 22 | Ida Njåtun | 236 |
| 23 | Arisa Go | 200 |
| 24 | Irene Schouten | 190 |
| 25 | Marina Zoejeva | 180 |
| 26 | Ayaka Kikuchi | 150 |
| 26 | Francesca Bettrone | 150 |
| 28 | Elena Møller-Rigas | 130 |
| 28 | Guo Dan | 130 |
| 30 | Isabelle Weidemann | 120 |
| 31 | Brittany Bowe | 105 |
| 32 | Natalia Czerwonka | 75 |
| 33 | Nana Takagi | 70 |
| 33 | Kim Bo-reum | 70 |
| 35 | Marsha Hudey | 65 |
| 36 | Katarzyna Bachleda-Curuś | 60 |
| 36 | Joelia Skokova | 60 |
| 36 | Li Dan | 60 |
| 36 | Saskia Alusalu | 60 |
| 40 | Brianne Tutt | 50 |
| 40 | Hao Jiachen | 50 |
| 40 | Anna Joerakova | 50 |
| 43 | Letitia de Jong | 38 |
| 44 | Daria Katsjanova | 30 |
(de) Eisschnelllauf 2017/2018. Bild. Geraadpleegd op 20 april 2020.
2011/2012 · 2012/2013 · 2013/2014 · 2014/2015 · 2015/2016 · 2016/2017 · 2017/2018
# Werelderfgoed in Cambodja

Tot het UNESCO werelderfgoed in Cambodja behoren drie werelderfgoederen. De eerste werd in 1992 ingeschreven.

## Werelderfgoederen
### Actuele Werelderfgoederen

Deze lijst toont de werelderfgoederen in Cambodja in chronologische volgorde (C – Cultuurerfgoed; N – Natuurerfgoed).
| Naam | Jaar | Soort |
| Angkor | 1992 | C |
| Preah Vihear Tempel | 2008 | C |
| Tempelzone van Sambor Prei Kuk, archeologische site van het oude Ishanapura | 2017 | C |

### Als Werelderfgoed genomineerde objecten

Op de voorlopige lijst van de UNESCO worden objecten ingeschreven die naar het inzicht van de betreffende regering potentieel voor de erkenning als werelderfgoed in aanmerking komen. Dit zegt niets over een eventuele daadwerkelijke succesvolle inschrijving op de lijst. Tegenwoordig (2020) zijn op de voorlopige lijst negen objecten uit Cambodja ingeschreven.
| Naam | Jaar | Soort |
| Koh Ker | 1992 | C |
| Site van Kulen | 1992 | C |
| Sites van Angkor Borei en Phnom Da | 1992 | C |
| Oudong | 1992 | C |
| Ensemble van Beng Mealea | 1992 | C |
| Ensemble van Preah Khan in Kampong Svay | 1992 | C |
| Ensemble van Banteay Chhmar | 1992 | C |
| Ensemble van Banteay Prei Nokor | 1992 | C |
| Tuol Sleng-museum | 2020 | C |
* ↑ (en) WHO: Angkor
* ↑ (en) WHO: Temple of Preah Vihear
* ↑ (en) WHO: Temple Zone of Sambor Prei Kuk, Archaeological Site of Ancient Ishanapura
* ↑ (en) WHO: Tentative Lists
# Whitehead-schakel

In de knopentheorie, een deelgebied van de wiskunde, is de Whitehead-schakel, gevonden door J.H.C. Whitehead, een van de meest basale schakels.
J.H.C. Whitehead besteedde een groot deel van de jaren dertig van de twintigste eeuw aan een zoektocht naar een bewijs voor het vermoeden van Poincaré. In 1934 gebruikte hij, wat nu de Whitehead-schakel wordt genoemd, als een onderdeel van zijn constructie van de ook naar hem genoemde Whitehead-variëteiten, met behulp waarvan zijn eerdere, vermeende bewijs van het vermoeden van Poincaré werd weerlegd.

## Wiskundige structuur

De Whitehead-schakel wordt geconstrueerd uit twee projecties van de triviale knoop: een cirkelvormige lus en een cijfer-acht vormige lus (dat wil zeggen een lus, waarop een Reidemeister type I-beweging is toegepast), beide zo ineengestrengeld zijn, dat zij onscheidbaar zijn en ook hun vorm niet kunnen verliezen. Het geval uitsluitend waar de cijfer-acht-vormige lus zichzelf doorsnijdt, heeft de Whitehead-schakel vier kruisingen. Omdat iedere onderhandse kruising hier gepaard gaat met een overhandse kruising, is het schakelgetal van de Whitehead-schakel gelijk aan 0. De Whitehead-schakel is niet isotoop met de triviale schakel, maar is wel schakelhomotopisch met de triviale schakel.
In de notatie van de vlechttheorie wordt de Whitehead-schakel geschreven als
    $\sigma _{1}^{2}\sigma _{2}^{2}\sigma _{1}^{-1}\sigma _{2}^{-2}.\,$
De Jones-veelterm van de Whitehead-schakel is
    $V(t)=t^{-{3 \over 2}}(-1+t-2t^{2}+t^{3}-2t^{4}+t^{5}).$
# Whiteheadiana

Whiteheadiana is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Perrault.

## Soorten

Het geslacht Whiteheadiana omvat de volgende soorten:
* Whiteheadiana latidens (Putzeys, 1861)
* Whiteheadiana longicollis (Putzeys, 1861)
* Whiteheadiana minor (Putzeys, 1866)
* Whiteheadiana stenocephala (Brulle, 1837)
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Wesley Ponsen

Wesley Ponsen (17 oktober 1987) is een Nederlandse volkszanger.

## Discografie

| Single | Jaar van verschijnen |
| Vertel me nu maar eens je naam | 2008 |
| Is het alweer zo laat | 2010 |
| Leven zonder jou | 2010 |
| Laat mij maar gaan | 2011 |
| Ik kan met jou het leven aan | 2012 |
| Ik ben zo eenzaam | 2012 |
| Bruine ogen huilen niet | 2012 |
| Laat mij maar gaan (remix) | 2013 |
| Zijn het je woorden | 2013 |
| Een leven zonder jou | 2014 |
| Waar moet ik heen | 2014 |
| Diep in mijn hart | 2015 |
| Droom met mij (polonaise versie) | 2017 |
| Ga met me mee | 2018 |
| Word je ooit nog van mij | 2018 |
| Zijn het je ogen | 2019 |
| Samen (ft. Donny Ponsen) | 2019 |
| Jij en ik (ft. Wouter Roos) | 2020 |
| Samen (kerstversie) | 2020 |
| Bruine ogen (ft. Rinus Werrens) | 2021 |
| Heb het gehad met jou | 2022 |
| Ik zal geen traan meer om jou laten | 2022 |
| Maar het is echt te laat | 2023 |
| Ik ben niet hip | 2023 |

## Media

Ponsen deed samen met zijn gezin mee aan het EO-programma Waar doen ze het van?. Hierin wordt het gezin een half jaar gevolgd, waarin ze volledig inzicht geven in hun financiële situatie.

## Privé

Ponsen heeft een relatie met zijn vriendin Marga. Samen hebben zijn een dochter. Ponsen heeft ook een zoon uit een eerdere relatie. Het gezin is woonachtig in Nootdorp. Ponsen woont al zijn hele leven op een woonwagenkamp.
* ↑ Nieuw seizoen 'Waar doen ze het van?'. De EO. Geraadpleegd op 23 september 2023.
* ↑ Blankenvoorde, Ian, Familie Ponsen is te zien in waar doen ze het van. Sterren op TV (1 september 2023). Geraadpleegd op 23 september 2023.
# Werkhaven (Rotterdam)

De Werkhaven is een haven in het Rotterdams havengebied. De haven is een zijtak van de Nieuwe Maas aan de zuidzijde van de rivier en ligt ten noordwesten van Heijplaat.
Ten zuidwesten ligt de Eemhaven en ten oosten ligt de Heijsehaven. Ten noorden van de Werkhaven ligt het Quarantainestation Heijplaat.
# White House (Engeland)

White House is een wijk in Ipswich, in het Engelse graafschap Suffolk. In 2001 telde de wijk 7467 inwoners.
# White Hills Pond

White Hills Pond is een meer van 7,8 km² in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. Het meer bevindt zich in het uiterste oosten van de regio Labrador.

## Geografie
### Uitzicht

White Hills Pond ligt aan de oostrand van de White Hills, een laaggebergte in het oostelijke gedeelte van het schiereiland Labrador. Het meer is relatief groot en wordt gevoed door enkele naamloze beekjes langs waar de zuidelijke helft van de White Hills afwatert.
Het meer heeft een enigszins regelmatige vorm, op het meest oostelijke gedeelte na. Dat deel van White Hills Pond (0,65 km²) wordt met het hoofdgedeelte van het meer verbonden door een 300 meter lange watergang die op zijn smalste punt amper 30 meter breed is.
In het uiterste noorden watert het meer af via White Hills Brook, een klein riviertje dat 2 km verderop uitmondt in Big Beaver Pond.

### Ligging

Table Bay, een baai van de Atlantische Oceaan, ligt zo'n 14 km naar het noordoosten toe. Zo'n 21 km ten westen van White Hills Pond ligt Sandwich Bay, een andere grote zee-inham. De dichtstbij gelegen bewoonde plaats is de gemeente Cartwright die 23 km naar het noordwesten toe ligt. De dichtstbij gelegen voormalige plaats is het 15 km noordelijker gelegen spookdorp Table Bay.
# Wielkast

Een wielkast van een auto of een ander voertuig is de behuizing waarin een wiel is ondergebracht.
Bij naoorlogse auto’s is het een uitsparing in de pontoncarrosserie. Het laatste bekende voorbeeld van een automodel met uitwendige wielkasten is de Volkswagen Kever.
Sommige moderne vrachtwagens, terreinauto’s en aanhangwagens hebben nog wel uitwendige wielkasten.
# Wereldkampioenschap voetbal 2018 (halve finale) Kroatië - Engeland

Dit artikel gaat over de wedstrijd in de halve finale tussen Kroatië en Engeland die gespeeld werd op woensdag 11 juli 2018 tijdens het wereldkampioenschap voetbal 2018. Het duel was de 62e wedstrijd van het toernooi.

## Voorafgaand aan de wedstrijd

* Kroatië stond bij aanvang van het toernooi op de twintigste plaats van de FIFA-wereldranglijst.
* Engeland stond bij aanvang van het toernooi op de dertiende plaats van de FIFA-wereldranglijst.
* De confrontatie tussen de nationale elftallen van Kroatië en Engeland vond zeven maal eerder plaats.
* Het duel vond plaats in het Olympisch Stadion Loezjniki in Moskou. Dit stadion werd in 1956 geopend en heeft een capaciteit van 81.000.

## Wedstrijdgegevens

| Datum | 11 juli 2018 | 11 juli 2018 |
| Wedstrijdnummer | 62 | 62 |
| Stadion | Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou | Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou |
| Toeschouwers | 78.011 | 78.011 |
| Scheidsrechter | Cüneyt Çakır | Cüneyt Çakır |
| Assistenten | Bahattin Duran Tarik Ongun | Bahattin Duran Tarik Ongun |
| Vierde official | Björn Kuipers | Björn Kuipers |
| Videoscheidsrechters | Danny Makkelie Bastian Dankert (assistent) Carlos Astroza (assistent) Felix Zwayer (assistent) | Danny Makkelie Bastian Dankert (assistent) Carlos Astroza (assistent) Felix Zwayer (assistent) |
| Man van de wedstrijd | Ivan Perišić | Ivan Perišić |
| | Kroatië | Engeland |
| Doelpunten | 1 (2) | 1 (1) |
| Gele kaarten | 2 | 2 |
| Rode kaarten | 0 | 0 |
| Wissels | 4 | 4 |
| Schoten op doel | 7 | 1 |
| Schoten naast doel | 15 | 10 |
| Overtredingen | 23 | 14 |
| Hoekschoppen | 8 | 4 |
| Buitenspel | 1 | 3 |
| Vrije trappen | 17 | 24 |
| Balbezit (%) | 54 | 46 |
| Kroatië | 1 – 1 (2 – 1 n.v.) | Engeland |
| Ivan Perišić 68' Mario Mandžukić 109' | goals | 5' Kieran Trippier |
| | strafschoppen | |
| Zlatko Dalić | bondscoach | Gareth Southgate |
| Danijel Subašić Šime Vrsaljko Ivan Strinić 95' Ivan Perišić Dejan Lovren Ivan Rakitić Luka Modrić Marcelo Brozović Mario Mandžukić 109' Ante Rebić 101' Domagoj Vida | opstellingen | Jordan Pickford Kyle Walker 112' John Stones Harry Maguire Jesse Lingard Jordan Henderson 97' Harry Kane Raheem Sterling 74' Kieran Trippier Ashley Young 91' Dele Alli |
| Josip Pivarić 95' Andrej Kramarić 101' Vedran Ćorluka 115' Milan Badelj 119' | wissels | 74' Marcus Rashford 91' Danny Rose 97' Eric Dier 112'Jamie Vardy |
| Mario Mandžukić 17' Ante Rebić 96' | gele kaarten | 54' Kyle Walker |
| | rode kaarten | |
# William Singer

William Henry Singer Jr. (Pittsburgh, Pennsylvania, 5 juli 1868 — Olden, Noorwegen, 29 december 1943) was een Amerikaans kunstverzamelaar.

## Leven en werk

Singer was de zoon van de staalmagnaat William Henry Singer (Singer and Nimick Company) uit Pittsburgh, in Penssylvania.
Singer en zijn echtgenote Anna Spencer Brugh (Hagerstown, Maryland; 1873-1962, Laren) verhuisden van Maine (daar schilderde hij kustgezichten met schepen) naar Parijs - in gezelschap van Singers vriend, de Amerikaanse beeldhouwer-schilder Martin Borgord. In Parijs hoorde hij van het Larense schildersdorp in Nederland en hij besloot in 1901 daarheen te gaan. In de omgeving van Laren schilderde hij enkele Gooise landschappen, maar na enige tijd verloor hij zijn inspiratie. In 1904 gingen hij en Borgord naar Noorwegen om daar te schilderen.
Singer heeft altijd zijn Amerikaanse nationaliteit behouden, ook al was zijn persoonlijk leven sterk gebonden aan Laren en de Larense kunstenaars.
Het echtpaar liet in 1911 villa De Wilde Zwanen bouwen, onderdeel van het huidige Singer museum en theater.
* Affiche voor een tentoonstelling van Singer in Leiden (1923)
* Sneeuwdag
* Intermezzo

## Literatuur

* Helen Schretlen: Loving Art. De William & Anna Singer Collectie. Waanders Zwolle / Singer Laren, 2007. ISBN 90-400-8180-8
* http://www.devalk.com/kunstenaars/singer/singer.html
* Bibliothèque nationale de France: cb144985237 (data)
* Biografisch Portaal: 60693669
* Gemeinsame Normdatei: 123490081
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6681 813X
* KulturNav: bb5cc796-b514-4ff9-915a-fb1c354c2d3d
* Library of Congress Control Number: n82116581
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070881170
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 72807
* Système universitaire de documentation: 112624944
* Union List of Artist Names: 500005035
* Virtual International Authority File: 35365500
* WorldCat (via VIAF): 35365500
# Willy Mertens (cartoonist)

Willy Mertens (Berchem, 1920 - 7 december 1957) was een Vlaamse cartoonist.
Hij studeerde aan de Militaire School. In het begin van de Tweede Wereldoorlog werd hij verplicht in Duitsland te werken, en later ook in Oostenrijk. Hier werd hij te werk gesteld in een vliegtuigfabriek. Terug in België studeerde hij aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen, waar hij les volgde bij Pol Van Esbroeck.
Hij huwde een klasgenote (Paula Reynaerts). Hij specialiseerde zich in de karikatuur en werd, na een prijskamp uitgeschreven door het weekblad 't Pallieterke, samen met Jef Nys de eerste medewerker (onder de naam Sinjoorke).
Zijn werken werden vele malen tentoongesteld op het Humorfestival van Heist.
# Wildwater

Wildwater is de benaming voor water dat door een vast traject stroomt en voldoende volume bevat. Wanneer de laminaire stroming wordt verstoord door bijvoorbeeld een verval of door stenen in het water zodat turbulentie, vortices, snelle stromingen en sterke tegenstromen ontstaan, wordt het water onstabiel en gaat het veel lucht bevatten.
Het begrip wildwater is waarschijnlijk in de eerste helft van de 20ste eeuw ontstaan toen men voor het eerst tochten met een kano op Europese rivieren ging maken. Deze vaarders constateerden dat het ene water moeilijker te bevaren was dan het andere, afhankelijk van de wildheid van het water. Van oorsprong is wildwater dus een beschrijving van de moeilijkheid van het stromende water in een rivier. Bij wildwatervaren met een kajak, kano of raft wordt de bevaarbaarheid geclassificeerd in zes categorieën, van wildwater 1 t/m wildwater 6.
Natuurlijk wildwater is het water dat door een rivier stroomt. Kunstmatig wildwater komt tegenwoordig ook voor, we spreken dan van een wildwaterbaan. De golven in de zee bevinden zich niet in stromend water en worden daarom niet als wildwater gezien. Een kraan bevat te weinig water en wordt niet als wildwater beschouwd maar een glijbaan in een zwembad wordt al wel vaak wildwaterglijbaan genoemd. Het water dat in de Nieuwe Maas door Rotterdam stroomt mag je wél wildwater noemen, namelijk categorie 1.
# Wildwechsel

Wildwechsel is een West-Duitse dramafilm uit 1973 onder regie van Rainer Werner Fassbinder.

## Verhaal

De 19-jarige Franz Bermeier komt in de cel terecht wegens ontucht met minderjarigen. Hij is namelijk naar bed geweest met de 14-jarige Hanni Schneider. Wanneer hij vrijkomt, zetten de twee hun relatie verder. Hanni wordt echter zwanger en ze is bang voor de reactie van haar vader. Daarom vraagt ze Franz om hem te vermoorden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Harry Baer | Franz Bermeier |
| Marquard Bohm | Politiefunctionaris |
| Rudolf Waldemar Brem | Dieter |
| Ruth Drexel | Hilda Schneider |
| El Hedi ben Salem | Vriend van Franz |
| Irm Hermann | Politiefunctionaris |
| Klaus Löwitsch | Politieagent |
| Eva Mattes | Hanni Schneider |
| Kurt Raab | Fabrieksleider |
| Karl Scheydt | Politieagent |
| Hanna Schygulla | Arts |
| Jörg von Liebenfelß | Erwin Schneider |

## Externe link

* (en) Wildwechsel in de Internet Movie Database
Der Stadtstreicher (1965) · Das kleine Chaos (1967) · Liebe ist kälter als der Tod (1969) · Katzelmacher (1969) · Götter der Pest (1969) · Warum läuft Herr R. Amok? (1969) · Rio das Mortes (1970) · Whity (1970) · Die Niklashauser Fart (1970) · Der amerikanische Soldat (1970) · Warnung vor einer heiligen Nutte (1970) · Pioniere in Ingolstadt (1970) · Händler der vier Jahreszeiten (1971) · Wildwechsel (1972) · Die bitteren Tränen der Petra von Kant (1972) · Acht Stunden sind kein Tag (1972) · Welt am Draht (1973) · Angst essen Seele auf (1973) · Martha (1973) · Fontane Effi Briest (1973) · Faustrecht der Freiheit (1974) · Mutter Küsters' Fahrt zum Himmel (1975) · Ich will doch nur, daß ihr mich liebt (1975) · Satansbraten (1976) · Chinesisches Roulette (1976) · Bolwieser (1977) · Despair – Eine Reise ins Licht (1977) · Deutschland im Herbst (1977) · Die Ehe der Maria Braun (1978) · In einem Jahr mit 13 Monden (1978) · Die dritte Generation (1978) · Berlin Alexanderplatz (1980) · Lili Marleen (1980) · Theater in Trance (1981) · Lola (1981) · Die Sehnsucht der Veronika Voss (1982) · Querelle (1982)
# Wim-Bart Knol

Wim-Bart Knol (12 december 1963) is een Nederlandse ultraloper uit Den Haag. Hij behoort tot de top van het Nederlandse ultralopen. Driemaal won hij de Jan Knippenberg Memorial (100 EM) en tweemaal de dubbele Zestig van Texel (120 km).

## Biografie

Wim-Bart Knol is begonnen met het hardlopen om zijn energie kwijt te raken en omdat het lopen het minst tijdintensief is en gemakkelijk te combineren met het werk is. In 1989 verbeterde hij in Lelystad het wereldrecord op de dubbele triatlon naar 22:05.03. Hij finishte hiermee bijna 5 uur eerder dan Hans Cornelis de nummer twee.
Zijn eerste succes boekte hij in 1995 door in Apeldoorn eerste te worden op de Nederlandse kampioenschappen 24-uurloop toen deze voor het eerst door de KNAU waren aangesteld. Hij won de wedstrijd met een PR van 225,636 km.
In 1996 nam Knol deel aan de eerste Jan Knippenberg Memorial. Hij lag op tweede positie achter Ron Teunisse, maar liep ondanks begeleiding van een gids fout in het sluisgebied van IJmuiden. Nadat hij de pont had genomen merkte hij dat voor Teunisse was komen te liggen en 6 km te kort gelopen had. Hij besloot de rest van de wedstrijd op gepaste afstand achter hem te blijven. In de jaren hierna toonde hij zijn grote klasse als ultraloper door driemaal de JKM met overmacht te winnen. Wegens het opspelen van een oude achillespeesblessure moest hij in de editie van 2008 vlak voor Egmond aan Zee opgeven. Op dat moment was hij al ingehaald door Jan Albert Lantink, die de wedstrijd won in 16 uur en 23 minuten.
In 2002 nam Knol deel aan de Spartathlon een ultraloop over 246 km in Griekenland. Hij lag beurtelings op een tweede en een derde plaats met Paul Beckers. Wegens 'licht in het hoofd' en problemen met zijn suikerspiegel stapte hij met nog 46 km te gaan uit de wedstrijd. Hij had 3 uur mogen verliezen om de derde positie op te geven. De Nederlander Ron Teunisse finishte als tiende in deze wedstrijd.
Zijn doel was op 9 en 10 mei 2008 op het NK 24 uur in Steenbergen meer dan 240 km te lopen, maar hij moest afzeggen vanwege familieomstandigheden.
Knol is aangesloten bij atletiekvereniging Artemis en SV Friesland.

## Nederlandse kampioenschappen

| Onderdeel | jaar |
| 24 uur | 1995 |

## Persoonlijke records

* 10 km - 34.30
* halve marathon - 1:15
* marathon - 2:39
* 100 km - 7:42
* 12 uur - 146 km
* 24 uur - 227 km

## Palmares
### Ultralopen

* 1989: WR dubbele triatlon - 22:06.03
* 1995: 2 120 van Texel - 10:20.31
* 1995: 1 NK 24 uur - 225,636 km
* 1995: 31e Sparthathlon - 33:46.15
* 1997: 1 Jan Knippenberg Memorial - 13:45.39
* 1998: 1 Jan Knippenberg Memorial - 13:21.15
* 2000: 1 Jan Knippenberg Memorial - 13:01.01
* 2001: 4e 60 van Texel - 4:36.10
* 2003: 1 120 van Texel - 9:44.43
* 2003: 1 Marathon van Diever - 2:40.12
* 2004: 1 Marathon van Soest - 2:52.51
* 2004: 1 6 uurloop van Heerde - 77,312 km
* 2004: 1 Bosscross in Dieverzand - 3:05.54
* 2005: 1 120 van Texel - 9:53.48
* 2005: 1 Self-Transcendence 6 uurloop - 78,903 km
* 2007: 2 Bosmarathon Soest - 2:57.39
* 2008: 1 60 km van Gilze

## Externe link

* Wim-Bart Knol loopt zijn hoofd leeg in Gilze (30 maart 2008) door Wouter Schelvis