OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marcus Fulvius Nobilior (consul in 189 v.Chr.)

Marcus Fulvius Nobilior was een Romeins generaal en politicus in de 2e eeuw v.Chr. Hij was een belangrijk lid van de gens Fulvia.
In 192 v.Chr. was Fulvius Nobilor praetor en onderwierp de Carpetani, een opstandige herdersstam uit Hispania. Op de plaats van hun belangrijkste nederzetting stichtte hij vervolgens de Romeinse stad Toletum, het huidige Toledo.
In 189 v.Chr. was hij samen met Gnaeus Manlius Vulso consul en trok ten strijde tegen de Aetolische Bond die hij versloeg bij de Griekse stad Ambracia. Hij plunderde de stad en roofde alle kunstschatten mee. Tijdens deze campagne nam hij de Griekse dichter Quintus Ennius mee, die een toneelstuk schreef over de verovering van de stad. Dit leverde Fulvius Nobilior zware kritiek op van Marcus Porcius Cato, die vond dat hij zijn waardigheid als Romeins generaal te bezoedelde. Hij bekritiseert hem tevens, omdat hij beloningen uitdeelt aan de Romeinse legionairs voor het graven van o.a. waterputten tijdens de campagne in Griekenland. In 187 v.Chr. mocht hij een triomftocht houden in Rome. Ter gelegenheid van zijn triomf bouwde hij op het Marsveld de Tempel van Hercules Musarum, waar hij veel van de gestolen Griekse kunstwerken plaatste.
In 179 v.Chr. werd hij samen met zijn politieke rivaal Marcus Aemilius Lepidus tot censor verkozen. Bij hun aantreden verzoenden beide heren zich met elkaar. Zij stelden nieuwe belastingen in en brachten wijzigingen aan in het stemsysteem van de comitia tributa. De censoren lieten zich ook niet onbetuigd op architecturaal vlak: zo lieten ze de Basilica Aemilia (ook wel Basilica Aemilia et Fulvia of Basilica Fulvia genoemd) op het Forum Romanum optrekken. Datzelfde jaar werd hij door zes censoren als princeps senatus ("eerste van de senaat") bestempeld. Op 23 december van dat jaar wijdde hij ook de Tempel van Juno Regina bij het Circus Flaminius op het Campus Martius in, hetgeen hij beloofd had toen hij de Liguriërs bestreed.
* Voor deze tekst over Marcus Fulvius Nobilior (consul in 189 v.Chr.) is (o.a.) de 11$^e$ editie van de Encyclopædia Britannica (1911: Engelstalige Wikisource) als bron gebruikt. Door tijdverloop bevindt deze editie zich in het publiek domein.
* Titus Livius, Ab Urbe condita XXXVIII 1-11.
* ↑ Livius, Ab Urbe condita XL 45.6-46.16, Cicero, De Provinciis consularibus 20, Valerius Maximus, IV 2 § 1, Aulus Gellius, Noctes Atticae XII 8.5-6.
* ↑ Livius, Ab Urbe condita XL 51.
* ↑ Varro, De lingua Latina VI 4, Livius, Ab Urbe condita XL 46.16, 51-52.
* ↑ Livius, Ab Urbe condita XL 51.1. Vgl. Periochae XLVIII 11..
* ↑ Livius, Ab Urbe condita XXXIX 2.8, XL 52.1ff.
# Mana

Mana kan verwijzen naar:
* Mana (drummer); een Fins drummer die bij de metalband Lordi speelt.
* Mana (mythologie); een begrip uit de mythologie
** Mana, concert voor fagot en orkest; een compositie van Sebastian Fagerlund, hieraan refererend
* Mana (artiest); een Japans artiest
* Mana (gemeente in Frans-Guyana); een stad en gemeente in Frans-Guyana
* Mana (rivier in Frans-Guyana); een rivier in het westen van Frans-Guyana
* Mana (rivier in Siberië); een rivier in Siberië
* Mana (Jani Khel), een plaats in het district Jaji, provincie Paktia in Afghanistan
* Mana (Jaji), een plaats in het district Jani Khel, provincie Paktia in Afghanistan
* Mana (Fiji), een eiland van Fiji
* Mana (Kroatië), een eiland van Kroatië
* Maňa, Slowaakse gemeente in de regio Nitra
* Mana (computerspelserie), computerspelserie van Square
# Mana, concert voor fagot en orkest

Mana, concert voor fagot en orkest is een compositie van de Finse componist Sebastian Fagerlund.
Fagerlund had nog niet zoveel kennis dat hij direct een fagotconcert kon schrijven. Om er ervaring mee te krijgen schreef hij eerst een werk voor fagot alleen, op verzoek van het kamermuziekfestival van Delft. Toch was al de solist bekend, de Nederlander Bram van Sambeek, Fagerlund omschreef hem als spectaculair, virtuoos en fijngevoelig. Hij gaf het de titel Woodlands mee (de fagot is een houten blaasinstrument). Van Sambeek speelde het in december 2012 in Delft en Amsterdam.
Vlak daarna begon Fagerlund aan zijn fagotconcert, financieel ondersteund door het Göteborg Symfonieorkest, het Symfonieorkest van Lahti en de Borletti-Buitoni-Trust. Fagerlund gaf het de titel Mana, refererend aan levenskracht, dood en exorcisme (Noordse talen) en superkracht (Polynesië). Naar eigen zeggen zette Fagerlund niet de fagot tegenover het orkest, maar liet hij de fagot als een soort sjamaan het orkest voorgaan op de grens tussen realiteit en fantasie. Het werk is in principe eendelig, maar wel in de klassieke opzet van snel-langzaam-snel geschreven (1. Energico sonoramente, maatslag 84; 2. maatslag 42; 3. cadens a tempo, maatslag 84 overgaand in het slot met maatslag 126). In het werk zijn glissandi te horen en ook meerstemmig blazen, beide een aanslag op het embouchure.
De première was gegeven aan het orkest uit Lahti onder leiding van Okko Kamu op 6 december 2014. In januari 2015 nam deze combinatie het fagotoncert met Bram van Sambeek op voor Bis Records, die tevens Woodlands liet vastleggen.
Orkestratie:
* solofagot
* 2 dwarsfluiten (I ook piccolo), 2 hobo's (II ook althobo), 2 klarinetten (II ook basklarinet), 2 fagotten (II ook contrafagot)
* 2 hoorns, 2 trompetten, 2 trombones, 1 tuba
* pauken, 2 man/vrouw percussie, piano
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave Bis Records
* Finse Muziekcentrale
# Mangora nonoai

Mangora nonoai is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Mangora. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Herbert Walter Levi.
# Mariakapel (Melick)

De Mariakapel is een kapel in Melick in de Nederlandse gemeente Roerdalen. De kapel staat aan de Heinsbergerweg op de oosthelling van de kerkheuvel aan de zuidwestrand van het dorp. Op minder dan tien meter naar het zuidwesten staat de Kerkhofkapel.
De kapel is gewijd aan de heilige Maria.

## Geschiedenis

In 1936 werd het Mariabeeld opgericht op initiatief van bisschop van Roermond Guillaume Lemmens en stond toen naast het huis van de familie Knops.
In 1956 werd het beeld en het huis van de familie afgebroken voor een wegreconstructie. In 1960 werd het Mariabeeld opnieuw geplaatst.

## Bouwwerk

De kapel staat op de helling en naar de kapel loopt een trap. De kapel is een niskapel en heeft een bakstenen basement met daarboven een koepelvormige opbouw. Deze opbouw heeft aan de voorzijde een rondboogvormige opening die omlijst is met natuurstenen. Van binnen is de koepel blauw geschilderd met drie witte stralen. Het Mariabeeld toont de heilige met haar armen gekruist op haar borst.
# Mariakapel (Margraten, Trichterweg)

De Mariakapel is een wegkapel en transformatorhuisje in Margraten in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Eijsden-Margraten. De kapel staat aan een splitsing van de Trichterweg en de Papehei, alwaar ook de Bernhardlaan hierop uitkomt.
De kapel is gewijd aan Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw van Banneux.

## Geschiedenis

In 1961 werd de kapel gebouwd in opdracht van burgemeester Hub Vrouenraets. Het doel van de kapel was om het lelijke transformatorhuisje te verbergen. De bouwmaterialen werden door inwoners van het dorp geschonken.

## Bouwwerk

De open kapel staat op een verhoging op de hoek van twee straten. Links en rechts van de kapel staan twee coniferen gepland. Zowel de coniferen als de kapel onttrekken het zicht op het transformatorhuisje waartegen de kapel is aangebouwd. Voor de kapel ligt een voorhofje waardoor een pad naar de open kapel leidt. De kapel heeft een trapeziumvormig grondplan doordat de wanden van de kapel naar de straatzijde schuin geplaatst enigszins uiteen lopen en wordt gedekt door een schuin dak van beton. De toegang tot de kapel wordt afgesloten met een laag smeedijzeren hek.
Van binnen is de kapel wit geschilderd en is op de zijwanden een smeedijzeren kandelaar opgehangen. De vloer is bekleed in donkere natuursteen waarin een tekst gegraveerd is:
   WEES GEGROET MARIA 1961
Het massieve altaar is tegen de achterwand geplaatst en bestaat uit gemetselde blokken natuursteen (flagstones). Het altaarblad is betegeld. In een grote rechthoekige nis in de achterwand is het Mariabeeld geplaatst. Het beeld geeft een biddende Maria weer staande op een wereldbol met sterren. Voor het beeld staat een tekstbordje met de tekst:
   Jezus Maria, ik bemin U, red de zielen
# Maria Felchlin

Maria Felchlin (Olten, 18 juni 1899 - aldaar, 12 november 1987) was een Zwitsers arts, feministe en redactrice. Ze was de eerste vrouwelijke arts in het kanton Solothurn.

## Biografie

Maria Felchlin liep school aan de kantonnale school van Aarau en studeerde nadien geneeskunde in Zürich en Kiel. Ze behaalde ook een doctoraat en werd de eerste vrouwelijke arts in het kanton Solothurn toen ze in 1929 in Olten aan de slag ging. Van 1939 tot 1945 was ze eerste luitenant geneeskunde bij de Zwitserse luchtafweer.
Ze was een vooraanstaand lid van talrijke kantonale en nationale organisaties die zich bezighouden met politiek, cultuur en volkstradities. Ze was tevens een voorvechtster van het vrouwenstemrecht in Zwitserland en voorzitster van de arbeidstersvereniging Frau und Demokratie. In 1964 richtte ze de Ida Somazzistichting op. Daarnaast was ze redactrice van Oltner Neujahrsblätter, waarin ze onder meer wetenschappelijke studies over het aardewerk van Matzendorf publiceerde.

## Onderscheidingen

* Ereburgerschap van Matzendorf.
* Eerste laureaat cultuurprijs kanton Solothurn (1972).

## Werken

* (de) "Das Arkanum der Matzendorfer Keramiken" in JbSolG, 44, 1971, 5-55.

## Literatuur

* (de) Bloch, P.A., "Abschied von Maria Felchlin" in Oltner Neujahrsblätter, 47, 1989, p. 80–81.
* (de) Flatt, K.H., 150 Jahre Solothurner Freisinn, 1981, 62-66.
# Malé Straciny

Malé Straciny (Hongaars: Kishalom) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Veľký Krtíš. Malé Straciny telt 149 inwoners.
Balog nad Ipľom · Bátorová · Brusník · Bušince · Čebovce · Čeláre · Čelovce · Červeňany · Dačov Lom · Dolinka · Dolná Strehová · Dolné Plachtince · Dolné Strháre · Ďurkovce · Glabušovce · Horná Strehová · Horné Plachtince · Horné Strháre · Hrušov · Chrastince · Chrťany · Ipeľské Predmostie · Kamenné Kosihy · Kiarov · Kleňany · Koláre · Kosihovce · Kosihy nad Ipľom · Kováčovce · Lesenice · Ľuboriečka · Malá Čalomija · Malé Straciny · Malé Zlievce · Malý Krtíš · Modrý Kameň · Muľa · Nenince · Nová Ves · Obeckov · Olováry · Opatovská Nová Ves · Opava · Pôtor · Pravica · Príbelce · Sečianky · Seľany · Senné · Sklabiná · Slovenské Ďarmoty · Slovenské Kľačany · Stredné Plachtince · Sucháň · Suché Brezovo · Širákov · Šuľa · Trebušovce · Veľká Čalomija · Veľká Ves nad Ipľom · Veľké Straciny · Veľké Zlievce · Veľký Krtíš · Veľký Lom · Vieska · Vinica · Vrbovka · Záhorce · Závada · Zombor · Želovce
# Malé Uherce

Malé Uherce (Hongaars: Kisugróc) is een Slowaakse gemeente in de regio Trenčín, en maakt deel uit van het district Partizánske. Malé Uherce telt 721 inwoners.
# Malé Výkleky

Malé Výkleky (Duits: Klein Wiklek) is een Tsjechische gemeente in de regio Pardubice, en maakt deel uit van het district Pardubice. Malé Výkleky telt 133 inwoners.
Barchov · Bezděkov · Borek · Brloh · Břehy · Bukovina nad Labem · Bukovina u Přelouče · Bukovka · Býšť · Časy · Čeperka · Čepí · Černá u Bohdanče · Dašice · Dolany · Dolní Roveň · Dolní Ředice · Dříteč · Dubany · Hlavečník · Holice · Holotín · Horní Jelení · Horní Ředice · Hrobice · Choltice · Choteč · Chrtníky · Chvaletice · Chvojenec · Chýšť · Jankovice · Jaroslav · Jedousov · Jeníkovice · Jezbořice · Kasalice · Kladruby nad Labem · Kojice · Kostěnice · Křičeň · Kunětice · Labské Chrčice · Lány u Dašic · Lázně Bohdaneč · Libišany · Lipoltice · Litošice · Malé Výkleky · Mikulovice · Mokošín · Morašice · Moravany · Němčice · Neratov · Opatovice nad Labem · Ostřešany · Ostřetín · Pardubice · Plch · Poběžovice u Holic · Poběžovice u Přelouče · Podůlšany · Pravy · Přelouč · Přelovice · Přepychy · Ráby · Rohovládova Bělá · Rohoznice · Rokytno · Rybitví · Řečany nad Labem · Selmice · Semín · Sezemice · Slepotice · Sopřeč · Sovolusky · Spojil · Srch · Srnojedy · Staré Hradiště · Staré Jesenčany · Staré Ždánice · Starý Mateřov · Stéblová · Stojice · Strašov · Svinčany · Svojšice · Tetov · Trnávka · Trusnov · Třebosice · Turkovice · Uhersko · Úhřetická Lhota · Újezd u Přelouče · Újezd u Sezemic · Urbanice · Valy · Vápno · Veliny · Veselí · Vlčí Habřina · Voleč · Vysoké Chvojno · Vyšehněvice · Zdechovice · Žáravice · Živanice
# Marathon van Eindhoven 2003

De Marathon van Eindhoven 2003 vond plaats op zondag 12 oktober in Eindhoven. Naast een hele stond er ook een halve marathon op het programma.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Willy Cheruiyot | KEN | 2:09.05 |
| 2 | Wilson Chelal | KEN | 2:09.06 |
| 3 | David Rutto | KEN | 2:09.22 |
| 4 | Grzegary Gajdus | POL | 2:09.23 |
| 5 | Patrick Chumba | KEN | 2:09.45 |
| 6 | Ernest Kipyego | KEN | 2:09.54 |
| 7 | Henri Serem | KEN | 2:10.07 |
| 8 | Sergey Lukin | RUS | 2:10.57 |
| 9 | Too Daniel Kirwa | KEN | 2:11.07 |
| 10 | Eric Gérôme | BEL | 2:12.53 |
| 11 | Zouri Abdel Ait | MAR | 2:14.11 |
| 12 | Nordine Betchim | ALG | 2:15.01 |
| 13 | Ronny Ligneel | BEL | 2:15.40 |
| 14 | Marek Dryja | POL | 2:16.26 |
| 15 | Piet Jacobs | RSA | 2:17.08 |
| 16 | Mykola Antonenko | UKR | 2:18.05 |
| 17 | Amor Behbi | ALG | 2:18.36 |
| 18 | Joël Amwonga | KEN | 2:18.54 |
| 19 | Richard Kiprono | KEN | 2:19.25 |
| 20 | Alex Kiplagat | KEN | 2:21.27 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Vivian Ruijters | NED | 2:36.36 |
| 2 | Alemitu Bekele | ETH | 2:43.28 |
| 3 | Conny van de Ouweland | NED | 2:47.34 |
* (nl) Uitslagen op www.uitslagen.nl
* (en) World Marathon Rankings for 2003 op www.arrs.run
* (fr) Uitslagen op marathoninfo.free.fr
* (nl) Uitslagen op www.ultraned.org
1959 · 1960 · 1982 · 1984 · 1986 · 1988 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
# Marc Hemmeler

Marc Hemmeler (Lyon, 16 mei 1938 – Auch, 27 augustus 1999) was een Zwitserse jazzpianist.

## Biografie

Marc Hemmeler, een autodidacte pianist, leidde in 1959 samen met Jo Gagliardi een band. In 1960 verhuisde hij naar Parijs, waar hij Johnny Hallyday vier jaar vergezelde. In 1964 werd hij resident pianist bij de Blue Note jazzclub, waar hij een trio vormde met Jimmy Gourley en Kenny Clarke om solisten als Stan Getz, Harry Edison, Eddie Lockjaw Davis en René Thomas te begeleiden. Hij werkte later bij het Bilboquet. Vanaf 1969 was hij meer dan een decennium de metgezel van Stéphane Grappelli, met wie hij toerde en verschillende albums opnam (Afternoon in Paris). In 1973 trad hij op met Bill Coleman en Guy Lafitte op het Montreux Jazz Festival (Mainstream in Montreux).
De critici prezen vooral zijn trio- en duo-albums, die in de jaren 1980 werden gemaakt. Hij was ook betrokken bij opnamen van Gérard Badini, Babik Reinhardt, Benny Waters en Marcel Zanini. Begin jaren 1990 trok hij zich terug uit het jazzcircuit.

## Overlijden

Marc Hemmeler overleed in augustus 1999 op 61-jarige leeftijd.

## Discografie

* 1980: Walking in L.A. (met Ray Brown en Shelly Manne)
* 1982: Feelings (met Peter Frei en Alvin Queen)
* 1982: For Betty (met Ray Brown)
* 1986: Anniversary in Paris (met Reggie Johnson, Alvin Queen en op een nummer Herb Ellis)

## Literatuur

* Bruno Spoerri (Hrsg.): Biografisches Lexikon des Schweizer Jazz. CD-Beilage zu: Bruno Spoerri (Hrsg.): Jazz in der Schweiz. Geschichte und Geschichten. Chronos-Verlag, Zürich 2005, ISBN 3-0340-0739-6.
* Arild Widerøe: Swiss Jazz Discography 1925–2004. CD-Beilage zu: Bruno Spoerri (Hrsg.): Jazz in der Schweiz. Geschichte und Geschichten. Chronos-Verlag, Zürich 2005, ISBN 3-0340-0739-6.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Marc Hemmeler op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb13935218k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134402782
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5513 5835
* Library of Congress Control Number: nr97028096
* MusicBrainz: fe352a54-3488-4e27-b0f9-fa94149b9854
* Système universitaire de documentation: 123414865
* Virtual International Authority File: 19869765
* WorldCat (via VIAF): 19869765
# Marietta timberlakei

Marietta timberlakei is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Hayat.
# Marceline Schopman

Marceline Schopman (Diemen, 11 februari 1965) is een Nederlands voormalig televisiepresentatrice. Ze werd bekend als omroepster van de VARA. Ook presenteerde ze enkele programma's voor de VARA. Hierna stapte ze in 1992 over naar de TROS waar ze presentatrice werd van achtereenvolgens Dingbats en Dat zeg ik niet. Vervolgens stapte Schopman over naar de commerciële omroep. Ze presenteerde vanaf medio 1994 tot medio 1996 de RTL 4-programma's Gezond & Wel en Eigen Huis en Tuin.
In 1996 was ze de eerste bekende Nederlander die via het internet een oproep deed voor een nieuwe baan. Vanaf maart 1997 was Schopman te zien in Het Buitenhuis op kinderzender Kindernet. In 1999 presenteerde ze het programma Ambachtelijke Mensen dat te zien was op de regionale zender van Brabant, TV8.
Van juni 2010 tot september 2020 was Marceline Schopman lid van de gemeenteraad van Haarlem voor de PvdA. Ze is ook voice-over en presentatietrainer.
# Margarella expansa

Margarella expansa is een slakkensoort uit de familie van de Calliostomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door G.B. Sowerby I.
# Margarella crebrilirulata

Margarella crebrilirulata is een slakkensoort uit de familie van de Calliostomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door E. A. Smith.
# Margarella jason

Margarella jason is een slakkensoort uit de familie van de Calliostomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door A. W. B. Powell.
# Marco Bailey

Marco Beelen (20 juli 1970), beter bekend als Marco Bailey, is een Belgische techno-dj. Hij draaide op grote techno-evenementen zoals Mayday en I Love Techno.
Verder is hij bekend van songs als Scorpia uit 1996 en Sniff uit 1995. Deze laatste is bekend vanwege het fluitmelodietje en de "Cokeman"-sample. M.I.K.E. heeft een groot aandeel in het tot stand komen van een negental oudere producties uit 1996 en 1997, waarvan Scorpia en Bambu eveneens door Mauro Mirisola werden gecoproducet.

## Externe link

* Website van Marco Bailey
* Bibliothèque nationale de France: cb13997369g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135303923
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0649 2253
* Library of Congress Control Number: no2012038524
* MusicBrainz: 4d8d4cc2-7a98-4ff5-b17f-e6880dfc8954
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0064859
* Virtual International Authority File: 102149294396780522518
* WorldCat (via VIAF): 102149294396780522518
# Maria Magdalenakerk (Wormer)

De Maria Magdalenakerk is een rooms-katholieke kerk aan de Dorpsstraat in Wormer.
De kerk werd in 1868-1869 gebouwd. Architect Herman Jan van den Brink ontwierp een eenvoudige eenbeukige zaalkerk in neoromaanse stijl, met een ingebouwde toren met naaldspits aan de voorzijde. De kerk werd in 1929 uitgebreid met een transept en nieuw priesterkoor, naar ontwerp van Jos Bekkers. In de jaren 1990 is de kerk verbouwd en is een etage in het schip gebouwd voor parochiële activiteiten.
De kerk is tot op heden in gebruik bij de parochie Maria Magdalena. Het kerkgebouw is een gemeentelijk monument.

## Bron

* Reliwiki - Wormer, Dorpsstraat 351 - Maria Magdalena

## Externe link

* Website parochie Maria Magdalena
# Markering

Markering kan verwijzen naar:
* Markering (familienaam) in de Nederlandse Achterhoek
* Markering (Rees), een beeldengroep in Amsterdam
* Wegmarkering
* Markering voor wandelpaden
* Markering voor veilig vaarwater
* Markering voor geïsoleerd gevaar
* het markeren van een territorium (dieren)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Markering en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marianne Philipsprijs

De Marianne Philips-prijs was een jaarlijkse prijs voor letterkundigen van vijftig jaar en ouder die nog steeds creatief waren, maar wier werk enigszins op de achtergrond was geraakt of dreigde te raken.
De prijs werd in 1951 ingesteld door Sam Goudeket, weduwnaar van Marianne Philips (1886-1951) en voor het laatst toegekend in 1975.

## Gelauwerden

* 1975 - Aya Zikken
* 1974 - Joop Waasdorp voor Het naakte leven en Welkom in zee!
* 1973 - A. Alberts voor zijn gehele oeuvre
* 1972 - Alfred Kossmann voor zijn gehele oeuvre, met name Ga weg, ga weg zei de vogel
* 1971 - Sjoerd Leiker voor zijn gehele oeuvre
* 1970 - Gabriël Smit voor Op mijn woord
* 1969 - Chr.J. van Geel voor zijn gehele oeuvre, met name Spinroc en andere verzen en Uit de hoge boom geschreven
* 1968 - Maurits Mok voor zijn gehele oeuvre
* 1967 - Ida G.M. Gerhardt voor haar gehele oeuvre
* 1966 - J. C. J. van Schagen voor zijn gehele oeuvre
* 1965 - Barend Roest Crollius voor Bezwarende getuigenis
* 1964 - Catharine van der Linden voor haar gehele oeuvre
* 1963 - Evert Straat voor zijn gehele vertaaloeuvre
* 1962 - Beb Vuyk voor haar gehele oeuvre
* 1961 - C.J. Kelk voor zijn gehele oeuvre
* 1960 - Jef Last voor zijn gehele oeuvre
* 1959 - R. Blijstra voor zijn gehele oeuvre
* 1958 - Nico Rost voor zijn gehele oeuvre
* 1957 - Jac. van Hattum voor zijn gehele oeuvre
* 1956 - Belcampo voor zijn gehele oeuvre
* 1955 - Maurits Dekker voor zijn gehele oeuvre
* 1954 - Nescio voor zijn gehele oeuvre
* 1953 - Dirk Coster voor zijn gehele oeuvre
* 1952 - Til Brugman voor haar gehele oeuvre
* 1951 - Constant van Wessem voor zijn gehele oeuvre