OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pharacocerus sessor

Pharacocerus sessor is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pharacocerus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Eugène Simon.
# Loodkeelhoningeter

De loodkeelhoningeter (Ptiloprora plumbea) is een zangvogel uit de familie Meliphagidae (honingeters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de bergen van westelijk tot zuidoostelijk Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Loodkeelhoningeter op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Eppstein (Hessen)

Eppstein is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, gelegen in de Main-Taunus-Kreis. De stad telt 13.620 inwoners.

## Geografie

Eppstein heeft een oppervlakte van 24,21 km² en ligt in het centrum van Duitsland, iets ten westen van het geografisch middelpunt. De stad/gemeente bestaat uit een aantal stadsdelen /dorpen: Eppstein, Bremthal, Ehlhalten, Niederjosbach en Vockenhausen. Het dorp Eppstein (ook wel "Alt-Eppstein") heeft een ruïne van een burcht (Burg Eppstein). In de heuvels bij het dorp ligt een bezienswaardige "Kaisertempel". Het dorp is middels de S-bahn goed bereikbaar vanuit Frankfurt.
In de middeleeuwen was er het Graafschap Eppstein, een Graafschap van het Heilige Roomse Rijk, in 1391 opgesplitst.
* 1 2 (de) Hessisches Statistisches Landesamt: Bevölkerung in Hessen am 31.12.2020 nach Gemeinden (Landkreise en kreisfreie Städte evenals gemeenten, inwonertallen op basis van de census 2011)
Bad Soden am Taunus · Eppstein · Eschborn · Flörsheim am Main · Hattersheim am Main · Hochheim am Main · Hofheim am Taunus · Kelkheim · Kriftel · Liederbach am Taunus · Schwalbach am Taunus · Sulzbach
# Rutger van Barneveld

Rutger van Barneveld (Tiel, 13 augustus 1990) is een Nederlandse zanger, voornamelijk bekend van zijn deelname aan het programma Ik geloof in mij, van januari 2013 tot 7 mei 2014 op Omroep Gelderland en vanaf oktober 2020 op SBS6. Zijn grootste hit was 'Helena' in 2013, waar in 2021 een nieuwe versie van uitkwam: 'Helena 2.0'.

## Discografie

| Single | Jaar van verschijnen |
| Een dag uit duizend dromen | 2013 |
| Helena | 2013 |
| Omdat het zo mag zijn | 2013 |
| Engel op aard | 2019 |
| Lieveling | 2019 |
| Blijf bij mij (SBS6 Ik Geloof In Mij) | 2020 |
| Helena 2.0 | 2021 |
| Zing, Feest en Dans elke Dag (SBS6 Ik Geloof In Mij) | 2021 |

## Trivia

* Van Barneveld was in 2021 en 2022 te zien in het SBS6-programma De Alleskunner VIPS.
* In 2022 was Van Barneveld als deelnemers-duo met René le Blanc te zien in Code van Coppens: De wraak van de Belgen.
* In 2023 was Van Barneveld als deelnemers-duo met René le Blanc te zien in The Big Bang.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Van Barneveld, Rutger, Biografie. Van Barneveld entertainment (6 april 2021). Gearchiveerd op 15 juni 2021. Geraadpleegd op 6 april 2021.
* ↑ Omroep Gelderland, Ik geloof in mij. Omroep Gelderland (23 december 2012). Geraadpleegd op 6 april 2021.
* ↑ de Waal, Eva, Rutger (30) uit Tiel wordt de nieuwe bekende Nederlander. De Gelderlander (26-10-2020). Geraadpleegd op 6 april 2021.
* ↑ Bekendeartiesten.nl, Rutger van Barneveld brengt nieuwe versie uit van hit Helena. (16 februari 2021). Geraadpleegd op 6 april 2021.
# Systolederus angusticeps

Systolederus angusticeps is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Stål.
# Bertrada de oudere

Bertrada de Oudere (ca. 680 - na 721), ook Bertrada van Prüm, is de overgrootmoeder van Karel de Grote. Zij is vermoedelijk dochter van Hugobert en Irmina van Oeren.
Van haar is alleen bekend dat ze in 721 samen met haar zoon Charibert van Laon de Abdij van Prüm sticht, met hulp van de Abdij van Echternach. Ze doen ook samen een schenking aan de Abdij van Echternach.
De Abdij van Prüm zal een van de belangrijkste kloosters worden voor de Karolingen.
# Wentzwiller

Wentzwiller (Duits: Wenzweiler) is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin in de regio Grand Est en telt 554 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mulhouse.

## Geografie

De oppervlakte van Wentzwiller bedraagt 4,7 km², de bevolkingsdichtheid is 117,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Wentzwiller met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Phasmalysia zinovjevi

Phasmalysia zinovjevi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tobias in 1971.
# Lode Baekelmans

Ludovicus Henricus (Lode) Baekelmans (Antwerpen, 26 januari 1879 - aldaar, 11 mei 1965) was een Belgisch naturalistisch schrijver.

## Levensloop

Hij schreef heel wat volkse verhalen met het Antwerpse schippersmilieu als decor. Tot zijn bekendste romans behoren Tille, Mijnheer Snepvangers en Het rad van avontuur.
Daarnaast was hij professioneel actief eerst als stadsbediende waar hij doorgroeide tot de functie van Antwerps hoofdbibliothecaris : in 1933 volgde hij Emmanuel de Bom op aan het hoofd van de Stedelijke Hoofdbibliotheek, nu Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, een functie die hij uitoefende tot aan zijn pensionering in 1945. Hij was medestichter van NAVEA, De Nationale Vereeniging voor Auteursrecht, voorloper van het huidige SABAM, het Archief en Museum voor het Vlaamse Cultuurleven en de Vlaamse Vereniging voor Bibliotheekwezen. Baekelmans was tevens geruime tijd voorzitter van de Vereniging van Vlaamse Letterkundigen. Verder was hij ook leerkracht en initiatiefnemer en redacteur bij Alvoorder.
Lode Baekelmans ligt begraven op het erepark van het Antwerps kerkhof Schoonselhof. Na zijn overlijden werd de Lode Baekelmansprijs in het leven geroepen.
# Pterostichus nepalensis

Pterostichus nepalensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Straneo.
# Rutger van Santen

Rutger van Santen (Langedijk, 1945) is een Nederlands chemicus. Hij was totdat hij met emeritaat ging als hoogleraar anorganische chemie en katalyse verbonden aan de Technische Universiteit Eindhoven. In 1997 ontving Van Santen de Spinozapremie.

## Levensloop

Van Santen studeerde scheikunde aan de Universiteit Leiden waar hij in 1966 zijn bachelor behaalde. Het jaar erop haalde hij zijn master. In 1971 promoveerde hij op het proefschrift On the theory of resonant scattering bij L.J. Oosterhoff. In het jaar dat daarop volgde, verrichtte hij onderzoek aan het SRI in Californië. In 1972 trad Van Santen in dienst bij de koninklijke Nederlandse Shell waar hij tot 1988 werkte. Hij hield zich bij Shell bezig met vraagstukken uit de Katalyse. In 1976 en 1977 was Van Santen daarnaast gasthoogleraar aan de Vrije Universiteit van Amsterdam.
In 1986 werd Van Santen benoemd tot buitengewoon hoogleraar oppervlaktechemie aan de Technische Universiteit Eindhoven en twee jaar later werd hij aan diezelfde universiteit benoemd tot gewoon hoogleraar. Van 1992 tot 2000 was hij naast zijn hoogleraarschap wetenschappelijk directeur van het Nederlands Instituut voor Onderzoek in de Katalyse. Tussen 2001 en 2005 was hij rector magnificus van de Technische Universiteit Eindhoven. Van Santen stopte vijf maanden eerder met deze functie. Hij werd in 2004 tot academiehoogleraar benoemd. In 2008 werd hij aangesteld als directeur bij het Schuit Katalyse Instituut.

## Erkenning

Van Santen heeft meerdere onderscheidingen ontvangen voor zijn werk. Zo ontving hij in de gouden KNCV-medaille en in 1992 werd hij door de North American Catalysis Society onderscheiden. In datzelfde jaar ontving hij de Chiapetta Lectureship Award. In 1996 ontving hij de Bourke Lectureship van de Royal Society of Chemistry. Het jaar erop kreeg hij de Spinozapremie van NWO. In 1998 ontving hij een eredoctoraat van de Nationale Universiteit in Kiev.
In 2001 werd Van Santen lid van de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen waar hij verbonden is aan de sectie Scheikunde, onderdeel van de afdeling Natuurkunde. In datzelfde jaar ontving hij de Alwin Mittasch medaille.
In 2008 werd hij verkozen als lid van de National Academy of Engineering voor baanbrekend werk op het gebied van de fundamentele reactiemechanismen in heterogene katalyse.
Verder is Van Santen lid van de Oekraïense Academie van Wetenschappen en heeft een ereprofessoraat van het Max-Planck-Institut für Kohlenforschung in Mülheim.

## Publicaties (selectie)

* Santen, Rutger van (2003). Academisch ontwerpen,Technische Universiteit Eindhoven.
* Santen, Rutger van (2007). The thinking pill and other technology that will change our lives, Nieuw Amsterdam.
* Santen, Rutger van (2009). Computational methods in catalysis and materials science, Wiley-VCH.
* Santen, Rutger van (2009). Zelfdenkende pillen : en andere technologie die ons leven zal veranderen, Nieuw Amsterdam.
* Santen, Rutger van (2010). 2030 : technology that will change the world, Oxford University Press.
# Susan Shabangu

Susan Shabangu (28 februari 1956) is een Zuid-Afrikaanse politica voor het Afrikaans Nationaal Congres (ANC).

## Loopbaan

Na haar schooltijd op de Madibane High School in Soweto werd Shabangu maatschappelijk werker en anti-apartheidssactivist, lid van onder andere de Federatie van Zuid-Afrikaanse Vrouwen (FEDSAW) en van het ANC. Tussen 1980 en 1985 was zij assistent-secretaris van de FEDSAW. In 1981 was zij lid van het anti-republikeinse campagnecomité, en van 1982 tot 1990 lid van de commissie voor de vrijlating van Nelson Mandela. In 1984 werd ze organisator van het Amalgamated Black Worker's Project en later van het Congress of South African Trade Unions (COSATU).
Bij de algemene verkiezingen van 1994 werd Shabangu lid van de Nationale Vergadering, waarin zij sindsdien de kieskring Nokeng tsa Taemane vertegenwoordigde. Aan het begin van haar lidmaatschap van het parlement was zij lid van de comités voor werkgelegenheid, voor vervoer, en voor handel en industrie.
In juli 1996 kreeg ze haar eerste regeringspost, als viceminister van Mijnbouw en Energie onder minister Penuell Maduna. Ze had deze functie in het kabinet-Mandela en in het eerste kabinet-Mbeki. Daarna fungeerde zij van april 2004 tot 2009 in het tweede kabinet-Mbeki en in het kabinet-Motlanthe als viceminister van Veiligheid, en was zij directeur van het organisatiecomité voor het wereldkampioenschap voetbal van 2010.
Op 10 mei 2009 benoemde president Jacob Zuma Shabangu in zijn eerste kabinet als minister van Mijnbouw. In deze functie kreeg ze te maken met ernstige stakingen in de platinamijnen. In het daaropvolgende tweede kabinet-Zuma kreeg zij in 2014 de functie van minister van Vrouwenzaken in het Kantoor van de President. Tussen 2018 en 2019 was Shabangu minister van Sociale Ontwikkeling in het eerste kabinet van Cyril Ramaphosa.
Shabangu is lid van de Nationale uitvoerende raad van het ANC en vicepresident van het Nationale Instituut voor arbeid en ontwikkeling.

## Activisme

In 2015 ondertekende Shabangu een open brief van de One Campagne aan Angela Merkel en Nkosazana Dlamini-Zuma, die toen respectievelijk voorzitter waren van de G7 in Duitsland en de Afrikaanse Unie in Zuid-Afrika. In deze brief werd hen gevraagd zich te concentreren op vrouwen bij het vaststellen van prioriteiten voor een VN-top in september 2015, die nieuwe ontwikkelingsdoelen zou vaststellen.
# Bertorsonidra prenanti

Bertorsonidra prenanti is een mosdiertjessoort uit de familie van de Robertsonidridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Gautier.
# Maasdijk (Delfland)

De Maasdijk is sinds het gereedkomen van de Deltadijk in 1990 een slaperdijk in het Hoogheemraadschap van Delfland, in Zuid-Holland. Voor die tijd bood de dijk bescherming tegen de Maas en de zee en vormde het de zuidelijke grens van het hoogheemraadschap.

## Geschiedenis

De oudste Maasdijk werd begin twaalfde eeuw aangelegd. Een doorlopende dijk moest het Maaswater tegenhouden, zodat het achterliggende land beschermd werd en ontwaterd kon worden. Daarnaast werd de zee actiever vergeleken met de eeuwen daarvoor en moest een dijk overstromingen voorkomen. Deze eerste Maasdijk sloot aan op de oudere lengtebedijkingen van de landinwaarts stromende Lier en de Schie waardoor de Maasdijk de vorm van een hoefijzer had. Deze dijk is tijdens de stormvloed van 1163 op meerdere plekken doorbroken. In de tweede helft van de twaalfde eeuw kreeg de dijk aansluiting op de bedijking van de Gantel. De dijk liep toen vanaf het noordwesten van de duinen van Monster, over de Zwartendijk, Opstalweg, Galgepad, Leeweg, Hoefweg tot de Nolleweg in de zuidhoek van Honderdland naar Vlaardingen. Daar boog de dijk af in noordelijke richting tot het dorp Kethel. Na de voltooiing van de Babbers-, Harg, West- en Oost-Abtspolders, tussen Vlaardingen en Schiedam, liep de dijk ten zuiden van deze polders. Vanaf Schiedam loopt de dijk door onder de naam Schielands Hoge Zeedijk.
In de dertiende eeuw kwam in delen de nieuwe Maasdijk gereed. Het tracé Oudendijk, Blauwhek en Sint-Jorispad kwam bijvoorbeeld gereed in de eerste kwart van de dertiende eeuw. Kwelders voor de oude Maasdijk werden ingepolderd en gronden slipten aan waardoor de nieuwe Maasdijk in 1242 in zuidelijke richting kon opschuiven. Dit was bijvoorbeeld het tracé Zanddijk, Zijdijk en Maasdijk.
Op plekken waar de dijk het meest te verduren had, was de dijk van steen gemaakt, zoals bij de Hutjeshoek in Vlaardingen, de Steendijkpolder in Maassluis en bij de polder Nieuwland in 's-Gravenzande. De druk op de dijk verminderde door landaanwas en de bedijking van gebieden buiten de dijk. Verantwoordelijk voor het onderhoud ten westen van de Spartelweg in Maasland waren de dertien hoofdambachten. Ten oosten van die weg waren de eigenaren van de binnendijks gelegen landen. Sinds 1518 werd de Maasdijk tweemaal per jaar, op vaste dagen geschouwd, waarbij gekeken werd of de dijk nog in goede staat verkeerde.

## Galerij

* De nieuwe Maasdijk bij 's-Gravenzande. Rechts het buitendijks gelegen Lange Bonnen.
* De nieuwe Maasdijk bij Heenweg.
* Oranjesluis aan de nieuwe Maasdijk.
* De N220 gaat over de Maasdijk.
* De Weverskade in Maassluis, met links de Maasdijk en rechts de Dijkpolder.
# Philodromus tortus

Philodromus tortus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Charles Denton Dondale & Redner.
# Lodewijk van Bourgondië

Lodewijk van Bourgondië (circa 1297 - 2 augustus 1316) was van 1313 tot aan zijn dood vorst van Achaea en titulair koning van Thessaloniki. Hij behoorde tot het oudere huis Bourgondië.

## Levensloop

Lodewijk was een jongere zoon van hertog Robert II van Bourgondië en Agnes Capet, dochter van koning Lodewijk IX van Frankrijk.
In 1313 nam hij deel aan een complex huwelijkspact dat de controle van het huis Anjou-Sicilië en het oudere huis Bourgondië over het Griekse vorstendom Achaea moest verzekeren. Op 31 juli 1313 huwde hij met Mathilde van Henegouwen, dochter en erfgename van vorstin van Achaea Isabella van Villehardouin. Na het huwelijk stond Lodewijk zijn aanspraken op het hertogdom Bourgondië af aan zijn broer Hugo V, die in ruil de titulaire functie van koning van Thessaloniki aan Lodewijk schonk. Als vorsten van Achaea moesten Mathilde en Lodewijk vorst Filips I van Tarente huldigen, die de suzereiniteit had over Achaea. Als titulair koning van Thessaloniki was Lodewijk eveneens een vazal van Filips, maar dan in diens hoedanigheid als titulair keizer van het Latijnse Keizerrijk. In die functie ging hij akkoord om Filips te assisteren in diens poging om het Latijnse Keizerrijk te heroveren.
Mathilde en Lodewijk arriveerden apart in Achaea. Zij zeilde van Marseille naar Navarino met 1.000 troepen aan boord, terwijl Lodewijk eerst naar de Republiek Venetië zeilde om daar steun te vinden en vervolgens via land de weg naar Achaea zou verderzetten. Tijdens hun reis viel Ferdinand van Majorca, die aanspraak maakte op Achaea, het vorstendom binnen en veroverde die de stad Glarentza. Toen Mathilde eind 1315 in Achaea aankwam, kon ze loyaliteit van verschillende edelen, waaronder de graaf van Kefalonia, terugwinnen. Haar leger werd echter op 22 februari 1316 nabij Picotin verslagen door Ferdinand van Majorca en zijn Catalaanse troepen. Het was in die periode dat Lodewijk in Achaea aankwam en een onsuccesvolle poging deed om het kasteel van Chalandritsa te veroveren. Uiteindelijk versloeg Lodewijk op 5 juli 1316 Ferdinand in de Slag bij Manolada, die daarbij sneuvelde.
Lodewijk stierf in augustus 1316, enkele weken nadat hij Ferdinand van Majorca had verslagen. Volgens sommige bronnen stierf hij aan de koorts, andere bronnen zeggen dat hij vergiftigd werd door Johannes I Orsini, graaf van Kefalonia. Zijn dood liet een ongeregeld vorstendom Achaea na, dat zowel zijn broer Odo, zijn echtgenote als het huis Anjou-Sicilië wilden verkrijgen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Louis of Burgundy op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Eper Molen

De Eper Molen of Wingbergermolen is een watermolen in de buurtschap Terpoorten bij Epen die samen met de Volmolen gebruikmaakt van het water van het riviertje de Geul. Kort na de molen mondt de Camerigerbeek uit in de Geul.
Het gebouw is een rijksmonument.

## Geschiedenis

In 1844 werd de Eper Molen gebouwd op de plaats waar de Geul een scherpe bocht maakte, zodat het water rechtdoor naar de molen kon stromen.
In het midden van de 19e eeuw had de molen een onderslagrad met een middellijn van 5,4 meter en een breedte van 83 centimeter dat in 1854 vernieuwd was.
In 1890 werd bij de molen een peilschaal geplaatst door de Provinciale Waterstaat waarbij geconstateerd werd dat de molen een ander waterrad had. Het rad bleek vervangen door een kroprad met een doorsnede van 5,7 meter en een breedte van 77 centimeter. Voor het rad werd er een krop aangebracht waardoor het een middenslagmolen was geworden in plaats van een onderslagmolen. Hierdoor werd het rendement sterk verbeterd.
In 1913 kreeg de eigenaar van het provinciebestuur toestemming om het waterrad te vervangen door een turbine. In 1914 werd het rad door de gietijzeren turbine vervangen en tevens werd het aangezicht van de molen veranderd. Boven de molentak werd de turbinekamer tegen de zijgevel van het molengebouw gebouwd.
* Achter de molen
* Het molen-deel
* Samenvloeiing molentak met de Geul
# Frans Julius Johan van Eysinga (1752-1828)

Frans Julius Johan van Eysinga (Joure, 15 juni 1752 - Leeuwarden, 3 augustus 1828) was grietman in de Nederlandse provincie Friesland.

## Leven en werk

Jhr. Frans Julius Johan van Eysinga, telg uit het geslacht Van Eysinga, was een zoon van Schelto van Eysinga, grietman van Haskerland en Catharina Johanna Vegelin van Claerbergen. In 1773 erfde hij van zijn grootvader Johan Vegelin van Claerbergen het grondbezit in Doniawerstal en volgde hem op als grietman van Doniawerstal. Deze functie vervulde hij in de perioden 1773-1795 en 1816-1819. In 1786 werd hij lid van de Admiraliteit te Harlingen en in 1813 werd hij ook lid van de Provinciale Staten. In Langweer woonde hij in Osinga State. Hij had een herenbank in de hervormde kerk van Langweer. In Leeuwarden woonde hij in het Eysingahuis. Zijn zoon Schelte Hessel Roorda van Eysinga (1780-1829) volgde hem op als grietman.
* De huidige Osinga State te Langweer.
* Het Eysingahuis te Leeuwarden.

## Huwelijk en kinderen

Van Eysinga trouwde op 11 augustus 1776 te Dronrijp met Clara Tjallinga Aebinga van Humalda, dochter van Binnert Philip Aebinga van Humalda en Catharina Johanna van Sminia. Zij kregen samen onder anderen de volgende kinderen:
* Catharina Johanna van Eysinga (1778-1850), trouwde met Menno Coehoorn van Scheltinga, een zoon van Martinus van Scheltinga. Menno was grietman van Schoterland.
* Schelte Hessel Roorda van Eysinga (1780-1829), was onder meer baljuw van Utingeradeel en Haskerland. Later was hij grietman van Doniawerstal.
* Cecilia Catharina van Eysinga (1783-1840).
* Binnert Philip van Eysinga (1785-1835), trouwde met Eritia Ena Romelia van Lynden. Binnert Philip was Statenlid.
* Baudina Lucia van Eysinga (1787-1854).
* Tjalling Aedo Johan van Eysinga (1790-1858), was grietman van Rauwerderhem en bewoonde het Eysingahuis na zijn vader.
* Idzerd Frans van Eysinga (1794-1870), trouwde met Wiskjen van Heemstra, dochter van Cornelis Scheltinga van Heemstra. Idzerd Frans was Statenlid en grietman Hennaarderadeel.
# Synchroonzwemmen op de Olympische Zomerspelen 2024 – Team

Het onderdeel team van het synchroonzwemmen op de Olympische Zomerspelen 2024 in Parijs vond plaats op 5 tot en met 7 augustus in het Centre aquatique olympique. Het goud was met 996.1389 punten voor China, zilver ging naar de Verenigde Staten en Spanje won het brons.

## Uitslag

| Rang | Zwemsters | Zwemsters | Routine | Routine | Routine | Totaal |
| Rang | Zwemsters | Zwemsters | Technisch | Vrij | Acrobatisch | Totaal |
| 1 | CHN | Chang Hao Feng Yua Wang Ciyue Wang Liuyi Wang Qianyi Xiang Binxuan Xiao Yanning Zhang Yayi Cheng Wentao | 313.5538 | 398.8917 | 283.6934 | 996.1389 |
| 2 | USA | Anita Alvarez Jaime Czarkowski Megumi Field Keana Hunter Audrey Kwon Jacklyn Luu Daniella Ramirez Ruby Remati Calista Liu | 282.7567 | 360.2688 | 271.3166 | 914.3421 |
| 3 | ESP | Txell Ferré Marina García Polo Lilou Lluís Valette Meritxell Mas Alisa Ozhogina Paula Ramírez Iris Tió Blanca Toledano Sara Saldaña | 287.1475 | 346.4644 | 267.1200 | 900.7319 |
| 4 | FRA | Laelys Alavez Anastasia Bayandina Manon Disbeaux* Ambre Esnault Laura Gonzalez Romane Lunel Eve Palneix Charlotte Tremble Laura Tremble | 277.7925 | 340.0561 | 268.8001 | 886.6487 |
| 5 | JPN | Moka Fujii* Moe Higa Moeka Kijima Uta Kobayashi Tomoka Sato Ayano Shimada Ami Wada Mashiro Yasunaga Megumu Yoshida | 284.9017 | 343.0291 | 252.7533 | 880.6841 |
| 6 | CAN | Sydney Carroll* Scarlett Finn Audrey Lamothe Jonnie Newman Raphaelle Plante Kenzie Priddell Claire Scheffel Jacqueline Simoneau Florence Tremblay | 262.4808 | 343.6854 | 253.0567 | 859.2229 |
| 7 | MEX | Regina Alférez Fernanda Arellano Nuria Diosdado Itzamary González Glenda Inzunza* Joana Jiménez Samanta Rodríguez Jessica Sobrino Pamela Toscano | 242.9491 | 347.3874 | 263.4567 | 853.7932 |
| 8 | ITA | Linda Cerruti Marta Iacoacci Sofia Mastroianni Susanna Pedotti* Enrica Piccoli Lucrezia Ruggiero Isotta Sportelli Giulia Vernice Francesca Zunino | 277.8304 | 326.1500 | 241.9866 | 845.9670 |
| 9 | AUS | Carolyn Rayna Buckle Natalia Caloiero* Georgia Courage-Gardiner Raphaelle Gauthier Kiera Gazzard Margo Joseph-Kuo Anastasia Kusmawan Zoe Poulis Milena Waldmann | 235.9071 | 280.5521 | 211.9766 | 728.4358 |
| 10 | EGY | Farida Abdelbary Mariam Ahmed Nadine Barsoum Amina Elfeky Hana Hiekal Salma Marei Sondos Mohamed Nehal Saafan Malak Toson | 242.7651 | 243.9896 | 219.2267 | 705.9814 |

## Bronvermelding

* (en) Uitslag
# Philodromus undarum

Philodromus undarum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Philodromus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door R. W. Barnes.