OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oreotlos angulatus

Oreotlos angulatus is een krabbensoort uit de familie van de Leucosiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Rathbun.
# Marina Brunello

Marina Brunello (Lovere, 16 juni 1994) is een Italiaanse schaakster. Sinds 2016 is ze grootmeester bij de vrouwen (WGM), sinds 2019 is ze Internationaal Meester (IM).

## Individuele resultaten

In 2008, in Bratto, won Brunello het Italiaans schaakkampioenschap voor vrouwen; ze was de jongste speelster die dat ooit deed, ze was 14 jaar, 2 maanden en 15 dagen oud. In 2011 werd ze derde in het round-robin toernooi voor vrouwen, dat werd gewonnen door Sopiko Guramishvili, gehouden als neventoernooi bij het Torneo di Capodanno ("Nieuwjaarstoernooi") in Reggio Emilia. Brunello won het Italiaanse vrouwenkampioenschap voor de tweede keer in 2018, na in de playoff te hebben gewonnen van Olga Zimina.

## Titels

In 2010 werd ze Internationaal Meester bij de vrouwen (WIM). In 2014 werd ze FIDE Meester (FM). In 2016 werd Brunello grootmeester bij de vrouwen (WGM), in 2019 werd ze Internationaal Meester (IM).

## Nationale teams

Marina Brunello speelde voor Italië in de Schaakolympiade voor vrouwen:
* in 2006, aan het eerste reservebord van het tweede Italiaanse team bij de 37e Schaakolympiade voor vrouwen in Turijn (+1 =3 –4)
* in 2008, aan het 4e bord in het vrouwentoernooi van de 38e Schaakolympiade in Dresden (+3 =2 –3)
* in 2010, aan het 3e bord in het vrouwentoernooi van de 39e Schaakolympiade in Khanty-Mansiysk (+2 =6 –3)
* in 2012, aan het 3e bord in het vrouwentoernooi van de 40e Schaakolympiade in Istanboel (+6 =2 –2)
* in 2014, aan het 2e bord in het vrouwentoernooi van de 41e Schaakolympiade in Tromsø (+5 =2 –3)
* in 2016, aan het 2e bord in het vrouwentoernooi van de 42e Schaakolympiade in Bakoe (+6 =4 –1)
Ze won een individuele gouden medaille aan het vierde bord op de 43e Schaakolympiade in 2018 in Batoemi.
Brunello speelde voor Italië in het Europees kampioenschap schaken voor landenteams:
* in 2009, aan het 3e bord in het 8e EK landenteams (vrouwen) in Novi Sad (+2 =5 –1)
* in 2011, aan het 3e bord in het 9e EK landenteams (vrouwen) in Porto Carras (+5 =2 –2)
* in 2013, aan het 3e bord in het 10e EK landenteams (vrouwen) in Warschau (+5 =2 –2)
* in 2015, aan het 3e bord in het 11e EK landenteams (vrouwen) in Reykjavik, waar ze een individuele bronzen medaille won (+5 =3 –1)

## Persoonlijk leven

Haar broer Sabino Brunello is ook een schaker.

## Externe koppelingen

* (en) Informatie over schaakpartijen van Marina Brunello op ChessGames.com
* (en) Informatie over schaakpartijen van Marina Brunello op 365chess.com
* (en) FIDE-ratinggegevens voor Marina Brunello
# Marina Canetta

Marina Canetta Gobbi (São Paulo, 1 april 1989) is een Braziliaans boogschutster.

## Carrière

Canetta nam in 2016 deel aan de Olympische Spelen waar ze in de eerste ronde werd uitgeschakeld door Qi Yuhong. Ze won een aantal medailles op het Pan-Amerikaans kampioenschap.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 2016: 1e ronde (verloren van Qi Yuhong met 1-7)

### Wereldkampioenschap
#### Individueel

* 2013: 1e ronde (verloren van Karina Winter met 0-6)
* 2023: 1e ronde (verloren van Mădălina Amăistroaie met 3-7)

### Pan-Amerikaans kampioenschap
#### Individueel

* 2018: 3e ronde (verloren van Florencia Paz González met 4-6)
* 2021: 3e ronde (verloren van Stephanie Barrett met 4-6)

#### Gemengd

* 2018: 2 Medellín

#### Team

* 2018: 3 Medellín
* 2021: 3 Monterrey
* Profiel op World Archery
* Profiel op Olympedia
# Mariënheuvel (Beemster)

Mariënheuvel is een van de laatst overgebleven buitenplaatsen in de Beemster, gelegen aan de Volgerweg. De buitenplaats bestaat sinds de inpoldering van de Beemster in 1612 als binnenkavel 96 en was eigendom van Dirck van Os, een van de oprichters van de VOC.
Het landhuis is gebouwd in 1820 door de bekende Purmerender Klaas Brantjes voor zijn geliefde Maria ('Maartje') Stuyt. Volgens recent onderzoek van de Gemeente Beemster heette de buitenplaats oorspronkelijk "Volgerlust" en werd deze rond 1820 door Klaas Brantjes vernoemd naar zijn vrouw: "Mariënheuvel".
Mariënheuvel is privébezit waarbij het landgoed sinds 2005 symmetrisch is vernieuwd en uitgebouwd.
* ↑ Th.A., Dinkla, EIGENAARS VAN LANDERIJEN IN DE BEEMSTER 1612 – BEGIN 20E EEUW. waterlandsarchief.nl (1989). Gearchiveerd op 30-5-2019. Geraadpleegd op zoals 19-8-2019.
* ↑ Dirck van Oss, stamvader VOC-mentaliteit. Oneindig Noord-Holland. Gearchiveerd op 19 augustus 2019. Geraadpleegd op 19 augustus 2019. “Dirck van Oss overleed in 1615 in Amsterdam. Zijn grote landbezit in de Beemster kwam in handen van zijn zoons François en Dirck de Jonge”
* ↑ Lucas Middelhoff, Nicolaas (Klaas) Brantjes (1793-1869) » Stamboom familie Middelhoff » Genealogie Online. Genealogie Online. Gearchiveerd op 19 augustus 2019. Geraadpleegd op 19 augustus 2019.
* ↑ Werfhuis de Oude Haven, symbool van de groei van Purmerend. Amsterdam (14 maart 2012). Gearchiveerd op 19 augustus 2019. Geraadpleegd op 19 augustus 2019.
* ↑ Lucas Middelhoff, Nicolaas (Klaas) Brantjes (1793-1869) » Stamboom familie Middelhoff » Genealogie Online. Genealogie Online. Gearchiveerd op 19 augustus 2019. Geraadpleegd op 19 augustus 2019.
* ↑ C.L., Nyst, Geluk in de Beemster - Onderzoek naar buitenplaatsen, eendenkooien en molengangen. Cultuurcompagnie Noord-Holland, Alkmaar (2012). Gearchiveerd op 19 augustus 2019. Geraadpleegd op 19-8-2019.
* ↑ Bijzonder wonen: Buitenplaats in Beemster Noordhollands Dagblad d.d. 7 september 2019
# Mariënhof (restaurant)

Mariënhof was een restaurant gevestigd in het voormalige klooster Mariënhof in Amersfoort, Nederland. Het restaurant had een Michelinster in de periode 1996-2001.
Chef-kok was Jon Sistermans.
Het bestaan van het restaurant kwam ten einde als gevolg van de verkoop van het voormalige klooster door verzekeringsmaatschappij "Amersfoortse Verzekeringen" aan de "Van den Tweel Horeca Groep". De nieuwe eigenaar veranderde de koers van het restaurant van "fine dining" naar een lager culinair niveau. Reden voor Sistermans om te vertrekken.
Restaurant Mariënhof en chef-kok Jon Sistermans waren in 2000 het middelpunt van een rel rondom de restaurantgids Lekker. Sistermans beschuldigde "Lekker" ervan willens en wetens restaurants en horecapersoneel te beschadigen zonder zinvolle redenen. Hij startte daarop de campagne "Lekker Beest 2001" en riep op tot een advertentieboycot teneinde de gids van koers te laten veranderen. De gids gaf toe aan de bezwaren en benoemde een nieuwe hoofdredacteur, met horeca-achtergrond, en matigde zijn toon.
# Jaenischgambiet (Spaans)

Het Jaenischgambiet, ook wel bekend als Schliemanngambiet, Schliemannverdediging of Schliemann-Jaenischgambiet, is in de opening van een schaakpartij een variant van de Spaanse opening. Het gambiet is ingedeeld bij de open spelen en heeft als ECO-code C63. De beginzetten zijn
    1. e4 e5
    2. Pf3 Pc6
    3. Lb5 f5
Dit gambiet is geanalyseerd door de Russische schakers Carl Jaenisch en Boris Spasski, en werd met succes gespeeld door Marshall. De Belgische meester Josef Boey speelde het gambiet dikwijls, ook in het wereldkampioenschap correspondentieschaak en schreef er een boek over.
Hoewel het gambiet later vernoemd werd naar de Duitse schaker Adolf Schliemann (1817–1872), heeft hij dit gambiet niet zo gespeeld. Hij speelde in plaats daarvan het Cordelgambiet, dat er wat op lijkt.
Er bestaat ook een Jaenischgambiet in de Engelse opening.

## Hoofdvarianten

De hoofdvarianten ontstaan na de vierde zet van wit.
* Variant met 4. exf5: 4... e4 5. De2 De7 6. Lxc6 dxc6, waarna de partijen volkomen gelijk staan.
* Variant met 4. Pc3: 4... fxe4 5. Pxe4 d5 6. Pxe5 dxe4 7. Pxc6 Dg5, waarna wit iets beter blijft staan.
* Variant met 4. d3: 4... fxe4 5. dxe4 Pf6 6. 0-0, en de posities zijn bijna gelijk, maar wit staat heel iets beter.
* Variant met 4. d4: 4... fxe4 5. Pxe5 Pxe5 6. dxe5 c6, en de partijen staan volkomen gelijk.
# Marshall Clagett

Marshall Clagett (Washington D.C., 23 januari 1916 - Princeton, 21 oktober 2005) was een Amerikaanse wetenschapshistoricus, die naam maakte met het boek Greek Science in Antiquity uit 1957. In 1980 ontving hij de George Sarton Medaille voor z'n werk aan de wetenschapsgeschiedenis.
Clagett begon zijn studie aan het California Institute of Technology (Caltech) in 1933 en vervolgde aan de George Washington-universiteit waar hij in 1937 zijn mastertitel behaalde. In 1941 promoveerde hij in geschiedenis aan Columbia-universiteit waarna hij in dienst trad bij de Amerikaanse marine.
Na de oorlog werkte Clagett een jaar aan de Columbia-universiteit, waarna hij in dienst trad van de Universiteit van Wisconsin in Madison. Hier werd hij professor op de afdeling wetenschapsgeschiedenis. Van 1959 tot 1964 was hij leidde hij tevens het Institute for Research in the Humanities van de universiteit. Na twee aanstellingen als gastdocent aan het Institute for Advanced Study in Princeton werd hij hier vanaf 1964 professor en ging hier in 1986 met emeritaat.

## Publicaties

* 1941. Giovanni Marliani and late medieval physics. Columbia University Press
* 1952. The medieval science of weights = Scientia de ponderibus : treatises ascribed to Euclid, Archimedes, Thabit ibn Qurra, Jordanus de Nemore and Blasius of Parma. University of Wisconsin Press
* 1957. Greek science in antiquity. London : Abelard-Schuman
* 1959. The science of mechanics in the Middle Ages. The University of Wisconsin Press
* 1959. Critical problems in the history of science. University of Wisconsin Press
* 1964-84. Archimedes in the Middle Ages. 5 delen.
* 1979. Studies in medieval physics and mathematics. Variorum Reprints
* 1989-99. Ancient Egyptian science : a source book. 3 delen. Philadelphia, [PA] : American Philosophical Society

## Externe link

* (en) In memorandum : Marshall Clagett (1916-2005) levensbeschrijving.
# Marshall County (Illinois)

Marshall County is een county in de Amerikaanse staat Illinois.
De county heeft een landoppervlakte van 1.000 km² en telt 13.180 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Lacon.
# Mario Sports Mix

Mario Sports Mix is een Mario-sportspel uit begin 2011 voor de Wii. Het spel bevat de sporten basketbal, volleybal, trefbal en hockey. Het spel wordt soms vergeleken met Mario Slam Basketball, vanwege de ?-panelen in de vloer en de terugkeer van de Final Fantasy-personages Ninja, Black Mage, White Mage, Moogle en Cactuar.

## Personages
### Bespeelbaar

* Mario
* Luigi
* Peach
* Daisy
* Yoshi
* Toad
* Bowser
* Bowser Jr.
* Donkey Kong
* Diddy Kong
* Wario
* Waluigi
* Ninja
* Black Mage
* White Mage
* Cactuar
* Moogle
* Slime
* Mii

### Niet-bespeelbaar

* Shy Guy
* Pianta
# Mario Schiano

Mario Schiano (Napels;, 20 juli 1933 - Rome), 10 mei 2008) was een Italiaanse altsaxofonist, bandleider en componist in de freejazz. Hij behoorde vanaf de late jaren 60 tot de leidende figuren in de Italiaanse avantgarde.

## Biografie

Schiano, wiens vroegste voorbeeld in de jazz Charlie Parker was, begon in 1967 in Turijn een trio met Marcello Melis (1939–1994) en Franco Pecori, later werd de groep uitgebreid met Giancarlo Schiaffini en (als vervanger van Melis) Bruno Tommaso. Deze groep was onder de naam Gruppo Romano Free Jazz actief tot midden jaren 70. Hun opname "If Not Ecstatic We Refund“ uit 1970 geldt als een manifesto van de Italiaanse freejazz. Werk dat hij deed in de bigbandmuziek (met medewerking van o.m. Massimo Urbani) verscheen (later) op het album "Sud" (Splasc(h)). De weinige opnames die hij in de jaren 80 maakte (met o.m. Irène Schweizer, Paul Lovens en zijn "Action Trio" met Giorgio Gaslini en Bruno Tommaso) verschenen op de compilatie "Meetings" (Splasc(h). In 1990 was hij een van de oprichters van het Italian Instabile Orchestra, bij deze band zou hij tot 2003 (met tussenpozen) betrokken zijn. Hij was vanaf de jaren 90 actief met talrijke eigen groepen, hierin speelden musici als Bill Dixon, Evan Parker, Alexander von Schlippenbach, Joëlle Léandre, Ernst Reijseger, Peter Kowald, Paul Rutherford, Phil Wachsmann, Ernst-Ludwig Petrowsky, Famoudou Don Moye en Barry Guy.
Verder werkte hij mee aan de nieuwe muziek-ensembles Musica Elettronica Viva en Nuova Consonanza. Mede dankzij hem ontwikkelde het Controindicazioni Festival in Rome zich tot een van de belangrijkste freejazz-festivals van Italië.

## Discografie (selectie)

* Gruppo Romano Free Jazz 1966/67 - Schiano Trio 1969/70 (Splasc(h), 1967–70)
* Sud (Splasc(h), 1973–78) met Massimo Urbani
* Unlike (Splasc(h), 1990) met Evan Parker, Alexander Schlippenbach, Joelle Léandre, Paul Lovens
* Uncaged (Splasc(h), 1991 met Giancarlo Schiaffini, Marcello Melis, Don Moye
* Blue Memories (Splasc(h), 1994) met Renato Geremia, Joëlle Léandre
* Used to be Friends (Splasc(h), 1995) met Paul Rutherford, Ernst Reijseger, Peter Kowald Paul Lovens
* Social Security (Splasc(h), 1996) met Evan Parker, Barry Guy, Sebi Tramontana
* The Friendship of Walnuts (Splasc(h), 1996) met Conny Bauer, Roberto Ottaviano, Pasquale Innarella, Ernst-Ludwig Petrowsky
# Irura prima

Irura prima is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Irura. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Marek Żabka.
# Irura (geslacht)

Irura is een geslacht van spinnen uit de familie springspinnen (Salticidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Irura bicolor Żabka, 1985
* Irura hamatapophysis (Peng & Yin, 1991)
* Irura longiochelicera (Peng & Yin, 1991)
* Irura mandarina Simon, 1903
* Irura prima (Żabka, 1985)
* Irura pulchra Peckham & Peckham, 1901
* Irura pygaea (Thorell, 1891)
* Irura trigonapophysis (Peng & Yin, 1991)
* Irura yueluensis (Peng & Yin, 1991)
* Irura yunnanensis (Peng & Yin, 1991)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Marjon van Royen

Marjon van Royen (Den Haag, 24 oktober 1957) is een Nederlands journalist en publicist.
In 1981 vestigde ze zich in Rome en leverde daarvandaan haar eerste bijdragen aan De Groene Amsterdammer. Niet lang daarna ging ze ook radioreportages maken voor de VPRO en de VARA. In 1984 werd ze correspondent voor de GPD in Rome. In 1991 kreeg ze een baan aangeboden op de redactie van NRC Handelsblad. Ze deed verslag van de oorlog in de Balkan en reisde daartoe een aantal jaren op en neer. Collega Henk Hofland beoordeelde haar werk als volgt: "In de NRC hebben wij heel goede reportages uit Bosnië gehad van Marjon van Royen. Dat was reportage op de meest directe manier en op een uitstekende manier opgeschreven."
In 1996 werd ze correspondent voor NRC Handelsblad in Latijns-Amerika en vestigde zich in Mexico-Stad, ze ging erheen als freelancer en kon daarom ook werken voor het NOS Radio 1 Journaal. Sinds 1999 woont ze in Rio de Janeiro (Brazilië). Het contract met NRC Handelsblad is in 2003 beëindigd. Van 2005-2012 werkte ze ook voor het NOS Journaal als correspondent voor Latijns-Amerika.
Ze is de auteur van twee boeken. In 1993 verscheen Italië op maandag over haar ervaringen als correspondent, en in 2004 De nacht van de schreeuw over de vriendschap met de kokkin Sandra Romero in Mexico.
Ze kreeg in 2005 de eerste Radio 1 Publieksprijs voor haar reportage "Sloppenwijk Brazilië" die ze maakte voor het Radio 1 Journaal. De reportage werd beoordeeld als een filmisch en haast documentair verslag van de drugsoorlog in de sloppenwijken van Rio de Janeiro.

## Boeken

* Italië op maandag (1993, 11e druk 2011)
* De nacht van de schreeuw (2004, 4e druk 2009)

## Externe link

* Website Marjon van Royen
* ↑ Pers over Srebrenica: tussen actie en afstand, NRC Handelsblad, 13 april 2002
* ↑ H.J.A. Hofland krijgt prijs uitgevers, de Volkskrant, 12 februari 1996
* ↑ Ontslag bij de NOS, de Volkskrant, 5 januari 2013
* ↑ Een land dat altijd zwijgt, NRC Boeken, 26 november 2004
* ↑ Radio 1 Publieksprijs uitgereikt, Wereld Audio Festival
# Jan Achterstraat

Jan Achterstraat (Barneveld, 13 juli 1928) is een voormalig Nederlands bestuurder en politicus voor de Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en het Christen-Democratisch Appèl (CDA).

## Levensloop

Na de HBS te Amersfoort studeerde hij sociale geografie aan de Universiteit Utrecht en planologie aan de Technische Universiteit Delft. Hij begon zijn carrière als medewerker bij secretariaat Sociologisch Bureau De Meerlanden te Hoofddorp. Daarna was hij daar werkzaam als directeur. Van 7 juli 1970 tot 13 april 1999 was Achterstraat lid van de Provinciale Staten van Noord-Holland. Daarnaast was hij van 7 juni 1978 tot 23 oktober 1978 en van 28 april 1987 tot 22 januari 1996 lid Gedeputeerde Staten van Noord-Holland. Ook was hij van 16 september 1980 tot 1 april 1983 lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal.

## Ridderorde

* Officier in de Orde van Oranje-Nassau, 16 januari 1996
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Parlement.com: vg09llmkzbzm
# Jan Achttienribbe-Buijs

Jansje Wilhelmina (Jan) Achttienribbe-Buijs (Bussum, 6 juli 1943) was een Nederlands politica.
Jan Buijs ging na de lagere school in Naarden naar de Gooise Hogere Burgerschool in Bussum en volgde daarna praktijkopleidingen op medisch gebied. Ze werkte van 1962 tot 1967 in de zorg. In 1976 werd Achttienribbe gekozen in de agglomeratieraad Eindhoven (ze bleef lid tot 1985) waar ze ook PvdA-fractievoorzitter was en van 1987 tot 1989 was ze lid van de Provinciale Staten van Noord-Brabant.
Achttienribbe was bestuurlijk actief binnen de partij, en werd in 1989 gekozen in de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Ze was woordvoerster geestelijke gezondheidszorg en bij de behandeling van het wetsvoorstel Wet Gemeentelijke Basisadministratie en hield zich verder onder meer bezig met ouderenbeleid, emancipatie, rampenbestrijding en het midden- en kleinbedrijf. Op haar initiatief reisde in 1993 een delegatie uit de vaste commissie voor Emancipatiezaken naar Zagreb voor een conferentie over systematische verkrachtingen en etnische zuiveringen in voormalig Joegoslavië. Hierna werd door Nederland hulp en geld beschikbaar gesteld aan vrouwen die daarvan slachtoffer waren geworden.
In 1992 behoorde ze tot de minderheid van haar fractie die tegen het wetsvoorstel inzake uitvoering van het Verdrag van Schengen stemde
Ze bracht in 1993 met zeven collega's van andere fracties een initiatiefwet tot stand met betrekking tot accountants. Deze Accountantswet geeft uitvoering aan een Europese richtlijn over de harmonisatie van het vennootschapsrecht en roept een overlegorgaan in het leven van registeraccountants en AA-accountants dat voor afstemming van beroeps- en gedragsregels tussen beide beroepsgroepen moet zorgen. Het voorstel had oorspronkelijk de CDA'er Schartman als eerste ondertekenaar.
Ze organiseerde als Kamerlid twee conferenties, te weten: "GGZ, panacée of paardemiddel", en "Ouder worden in Nederland", bedoeld voor gemeenteraads- en Statenleden die het minderhedenbeleid in portefeuille hadden.
Nadat Achttienribbe de politiek in 1994 vaarwel had gezegd bleef ze, net als daarvoor, wel bestuurlijk actief bij diverse stichtingen, vooral met een focus op de zorg. Zo was ze voorzitter van Sting en een vereniging van beschermende woonvormen en bestuurder bij Stichting GGZ Nederland en Vluchtelingen organisaties Nederland.
# Marly-le-Roi

Marly-le-Roi is een gemeente in het Franse departement Yvelines (regio Île-de-France) en telt 16.759 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Germain-en-Laye.

## Geografie

De oppervlakte van Marly-le-Roi bedraagt 6,5 km², de bevolkingsdichtheid is 2578,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marly-le-Roi met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Overleden

* Jules Hardouin-Mansart (1646-1708), Frans architect
* Lodewijk van Frankrijk, hertog van Bourgondië (1682-1712), dauphin en vader van koning Lodewijk XV
* Alexandre Dumas fils (1824-1895), Frans schrijver
* Robert Poulet (1893-1989), Belgisch journalist en schrijver
# Marly-sur-Arroux

Marly-sur-Arroux is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 359 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charolles.

## Geografie

De oppervlakte van Marly-sur-Arroux bedraagt 25,3 km², de bevolkingsdichtheid is 14,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marly-sur-Arroux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Marly (Moselle)

Marly (Duits: Marleien) is een gemeente in het Franse departement Moselle (regio Grand Est). Marly telde op 1 januari 2021 9.971 inwoners.

## Geschiedenis

De gemeente maakte deel uit van het kanton Verny in het arrondissement Metz-Campagne tot beide op 22 maart 2015 werden opgeheven. Marly werd opgenomen in het kanton Montigny-lès-Metz, dat onderdeel werd van het arrondissement Metz.

## Geografie

De oppervlakte van Marly bedroeg op 1 januari 2021 10,8 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 923,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Marly (Noorderdepartement)

Marly is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France). De gemeente telde op 1 januari 2021 12.024 inwoners en maakt deel uit van het arrondissement Valenciennes. De verstedelijkte gemeente ligt net ten zuidoosten van de stad Valenciennes. Door Marly loopt het riviertje de Rhonelle. In het westen van de gemeente ligt de wijk La Briquette.

## Geografie

De oppervlakte van Marly bedroeg op 1 januari 2021 8,04 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 1.495,5 inwoners per km².

## Bezienswaardigheden

* De Église Saint-Jacques in het centrum
* De Église Saint-Pierre in de wijk La Briquette

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

Door Marly loopt de snelweg A2/E19, die er enkele op- en afritten heeft.
# Marlybrug

De Marlybrug is een betonnen liggerbrug over de Grote Nete op de grens van de gemeenten Westerlo en Herselt in de Belgische provincie Antwerpen. De brug werd gebouwd in 1952. De brug bestaat uit één overspanning met een totale lengte van 12,6 m.

## Naamgeving

De naam is afgeleid van de vroegere afspanning, hotel "De Marly", die nabij de brug gelegen was.
Waar de naam "Marly" zelf vandaan komt, is niet helemaal duidelijk. Mogelijk komt de naam van de Machine van Marly, gelegen langs de Seine in Bougival. Dit was een grote waterradconstructie waarmee water werd opgepompt om de vijvers en fonteinen van het kasteel van Versailles van water te voorzien. Vermoedelijk stond er in Westerlo in vroeger tijden een gelijkaardige waterradconstructie, bediend door het Laakske, een zijrivier van de Grote Nete.
De naam "Marly" is ook terug te vinden in Vilvoorde, aan de Marly-site waar tot 2004 een cokesfabriek gelegen was.
Etymologisch is "Marly" waarschijnlijk afkomstig van "Marla" of "Marleium". Dit is "vette grond in de buurt van een rivier".
* ↑ Opening veiligheidscentrum De Marly: historie - Netelandnieuws.info