OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# 41 (getal)

41 is het natuurlijke getal volgend op 40 en voorafgaand aan 42.

## In de wiskunde

Eenenveertig is het 13de priemgetal. Het volgende is drieënveertig, waarmee het een priemtweeling vormt. Eenenveertig is ook een Sophie Germainpriemgetal en een Newman-Shanks-Williamspriemgetal. 41 is het kleinste Sophie-Germainpriemgetal dat de start is van een Cunningham-ketting van de eerste soort van drie termen, {41, 83, 167}.
Het getal figureert in de polynoom f(n) = n$^2$ + n + 41, die priemgetallen levert voor 0 ≤ n < 40.
Eenenveertig is de som van twee kwadraten, 4$^2$ + 5$^2$, alsook de som van de eerste zes priemgetallen, en de som van drie priemgetallen (11 + 13 + 17). Het is een gecentreerd kwadraat.

## In natuurwetenschap

41 is
* Het atoomnummer van het scheikundig element niobium (Nb).

## In het Nederlands

* Eenenveertig is een hoofdtelwoord.
* Elfendertigst (11 + 30 = 41) is een rangtelwoord, schertsend voor uiterst langzaam. De theorie dat dit verwijst naar de moeizame besluitvorming in Friesland (met zijn elf steden en dertig grietenijen) werd later verworpen toen bleek dat het oorspronkelijk een term uit de weverij is.

## Overig

* Een getal 'gecodeerd' in veel van de muziek van Johann Sebastian Bach. Bach beschouwde het misschien als een soort handtekening, omdat met A = 1, B = 2, C = 3 enz., dan is B + A + C + H = 14 en J + S + B + A + C + H = 41.
* Het landnummer voor internationale telefoongesprekken naar Zwitserland.
* Het jaar A.D. 41, of 1941.
* #41 is een lied van de Dave Matthews Band.
* C-41 is het filmontwikkelingsproces voor 35mm-kleurennegatieffilm.
* In Mexico staat 41 symbool voor homoseksualiteit, dit vanwege de dans van de 41.
* ↑ op zn elfendertigst (herkomst en etymologie) Genootschap Onze Taal onzetaal.nl. Gearchiveerd op 7 december 2022.
# 41 Arietis

41 Arietis is een tweevoudige stelsel in het sterrenbeeld Ram. De ster heeft geen Bayer-aanduiding omdat de ster aanvankelijkwerd opgenomen in het sterrenbeeld Noordelijke Vlieg, dat nu niet meer bestaat als een eigen sterrenbeeld. In plaats hiervan heeft de ster een Flamsteed-aanduiding.

## Externe link

(en) 41 Arietis in SIMBAD
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 41 Arietis op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# A Passage to India (boek)

A Passage to India is een roman geschreven door de Engelse auteur E.M. Forster en gepubliceerd in 1924. Het is het laatste boek dat Forster tijdens zijn leven publiceerde. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van het Brits-Indië en de Indiase onafhankelijkheidsbeweging in de jaren twintig. Het boek volgt de interacties en relaties tussen vier hoofdpersonages: Dr. Aziz, zijn Britse vriend Mr. Cyril Fielding, Mrs. Moore en Miss Adela Quested.
Het plot ontvouwt zich rond een incident tijdens een reis naar de fictieve Marabar-grotten, waar Adela denkt dat ze alleen is met Dr. Aziz in een grot. Dit leidt tot beschuldigingen van een poging tot aanranding, wat de spanningen tussen Indiërs en Britten tijdens het koloniale tijdperk verder aanwakkert. Het boek verkent thema's van racisme, vooroordelen en culturele conflicten, en het wordt beschouwd als een kritische reflectie op de koloniale verhoudingen tussen de Britten en de Indiase bevolking.
Het boek wordt tegenwoordig vaak met een kritische lens bekeken vanwege zijn imperialistische blik op India. Het werd in 1984 verfilmd door David Lean.

## Externe Links

* A Passage to India
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel A Passage to India op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# A Nông

A Nông is een xã in het district Tây Giang, een van de districten in de Vietnamese provincie Quảng Nam. A Nông heeft ruim 600 inwoners op een oppervlakte van 56,64 km².

## Geografie en topografie

A Nông ligt in het noordwesten van Tây Giang. In het westen grenst A Nông met de provincie Sekong in de Democratische Volksrepubliek Laos. De aangrenzende xã's in Tây Giang zijn A Tiêng en Bha Lê.
# A Passage to India

A Passage to India kan verwijzen naar:
* A Passage to India (boek), een boek uit 1924 van E.M. Forster
* A Passage to India (film), een boekverfilming uit 1984 van David Lean
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A Passage to India en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# ATP-toernooi van Schenectady

Het ATP-toernooi van Schenectady was een tennistoernooi voor mannen dat tussen 1987 en 1994 op de ATP-kalender stond. Het werd gehouden in de Amerikaanse stad Schenectady.

## Finales
### Enkelspel

| Jaar | Winnaar | Verliezend finalist | Score |
| 1994 | Jacco Eltingh | Chuck Adams | 6-3, 6-4 |
| 1993 | Thomas Enqvist | Brett Steven | 4-6, 6-3, 7-6(0) |
| 1992 | Wayne Ferreira | Jamie Morgan | 6-2, 6-7(5), 6-2 |
| 1991 | Michael Stich | Emilio Sánchez | 6-2, 6-4 |
| 1990 | Ramesh Krishnan | Kelly Evernden | 6-1, 6-1 |
| 1989 | Simon Youl | Scott Davis | 2-6, 6-4, 6-4 |
| 1988 | Tim Mayotte | Johan Kriek | 5-7, 6-3, 6-2 |
| 1987 | Jaime Yzaga | Jim Pugh | 0-6, 7-6, 6-1 |

### Dubbelspel

| Jaar | Winnaar | Verliezend finalist | Score |
| 1994 | Jan Apell Jonas Björkman | Jacco Eltingh Paul Haarhuis | 6-4, 7-6 |
| 1993 | Bernd Karbacher Andrej Olchovski | Byron Black Brett Steven | 2-6, 7-6, 6-1 |
| 1992 | Jacco Eltingh Paul Haarhuis | Sergio Casal Emilio Sánchez | 6-3, 6-4 |
| 1991 | Javier Sánchez Todd Woodbridge | Andrés Gómez Emilio Sánchez | 3-6, 7-6, 7-6 |
| 1990 | Richard Fromberg Brad Pearce | Brian Garrow Sven Salumaa | 6-2, 3-6, 7-6 |
| 1989 | Scott Davis Broderick Dyke | Brad Pearce Byron Talbot | 6-2, 7-6 |
| 1988 | Alexander Mronz Greg Van Emburgh | Paul Annacone Patrick McEnroe | 6-3, 6-7, 7-5 |
| 1987 | Gary Donnelly Gary Muller | Brad Pearce Jim Pugh | 7-6, 6-2 |
1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994
ITF-toernooien (mannen en vrouwen)
ATP-toernooien (mannen) – ATP-seizoen 2024
WTA-toernooien (vrouwen) – WTA-seizoen 2024
Voormalige toernooien mannen
Voormalige toernooien vrouwen
Voormalige amateurtoernooien
# Aartsbisdom Sorrento-Castellammare di Stabia

Het aartsbisdom Sorrento-Castellammare di Stabia (Latijn: Archidioecesis Surrentina-Castri Maris o Stabiensis; Italiaans: Arcidiocesi di Sorrento-Castellammare di Stabia) is een in Italië gelegen rooms-katholiek aartsbisdom met zetel in de stad Sorrento. Het aartsbisdom behoort tot de kerkprovincie Napels, en is, samen met het aartsbisdom Capua, de bisdommen Acerra, Alife-Caiazzo, Aversa, Caserta, Ischia, Nola, Pozzuoli, Sessa Aurunca, Teano-Calvi en de territoriale prelatuur Pompeï, suffragaan aan het aartsbisdom Napels.

## Geschiedenis

Het bisdom Sorrento werd opgericht in de 5e eeuw. In 968 werd Sorrento too paus Johannes XIII tot aartsbisdom verheven. De bisdommen Massa Lubrense, Vico Equense en Capri werden op 27 juni 1818 met de apostolische constitutie De ulteriori door paus Pius VII opgeheven en deze gebieden werden toegevoegd aan het aartsbisdom Sorrento. Op 30 april 1979 verloor Sorrento de status van Metropool en werd het suffragaan aan het aartsbisdom Napels.
Op 30 september 1986 werd het met het decreet Instantibus votis van de Congregatie voor de Bisschoppen het bisdom Castellammare di Stabia aan Sorrento toegevoegd en werd de naam veranderd in aartsbisdom Sorrento-Castellammare di Stabia.
* Kathedraal van Sorrento
* Cokathedraal van Castellammare di Stabia
* aartsbisschop Francesco Alfano
# Aartsbisdom Straatsburg

Het aartsbisdom Straatsburg (Latijn: Archidioecesis Argentoratensis o Argentinensis; Frans: Archidiocèse de Strasbourg) is een in Frankrijk gelegen rooms-katholiek aartsbisdom met zetel in de stad Straatsburg. De zetel van het aartsbisdom is de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Straatsburg.
Het bisdom Straatsburg in de Elzas werd reeds gesticht in de vierde eeuw. Het bisdom, later het prinsbisdom Straatsburg, was suffragaan eerst aan het toenmalige aartsbisdom Mainz, vervolgens aan het aartsbisdom Besançon. Sinds 1801 bedient het een gebied dat overeenkomt met de departementen Haut-Rhin en Bas-Rhin. Het bisdom is sinds 1874 een immediatum, onder rechtstreeks gezag van de Heilige Stoel. In 1988 werd het bisdom verheven tot een aartsbisdom maar Straatsburg is geen kerkelijke metropolis. Aartsbisschop (maar dus niet metropoliet) is sinds 2007 Jean-Pierre Grallet. Tot zijn illustere voorgangers behoren onder meer de heilige Amandus van Straatsburg, Johan van Luxemburg-Ligny, Frederik van Blankenheim, Willem II van Diest, Frans Egon van Fürstenberg en Lodewijk René Eduard de Rohan.
# 69 (doorverwijspagina)

69 kan verwijzen naar:
* het jaar 69
* 69 (getal)
* soixante-neuf, een seksuele positie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van 69 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Abacetus olivaceus

Abacetus olivaceus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Tschitscherine.
# Aardkleur

Een aardkleur is een term uit de schildertechniek waarmee aangegeven wordt dat de gebruikte kleur afkomstig is van, een uit de aarde gewonnen, pigment. Aardkleuren worden veel gebruikt in schilderijen die de natuur als onderwerp hebben, omdat ze van zichzelf een natuurlijk aandoende kleur hebben. Maar met aardkleuren is het ook mogelijk om bijvoorbeeld huid goed weer te geven. Veel aardkleuren ontlenen hun kleur aan ijzeroxides of andere metaalverbindingen die veel in de bodem voorkomen.
Over het algemeen drogen aardkleuren, als ze gebruikt worden in olieverf, vrij snel. Hierdoor, en door hun neutrale tinten, worden ze vaak gebruikt in de onderschildering of in de eerste opzet van een schilderij.
Aardkleuren zijn tevens de kleuren die de prehistorische mens al heeft ontdekt en toegepast in grotschilderingen.
Voorbeelden van aardkleuren zijn: gele- en rode oker, omber, rauwe sienna en sinopia.
De kunstschilder Vincent van Gogh gebruikte in het begin van zijn carrière veel aardkleuren, zoals in zijn schilderij De aardappeleters.
# Aardklop

Aardklop is sinds 1998 een jaarlijks festival in Potchefstroom in de Zuid-Afrikaanse Noordwestprovincie, met beeldende kunst, straatmuziek en muziekconcerten, dans, cabaret en theater. Het wordt op verschillende locaties in de stad gehouden en trekt rond 150.000 bezoekers.
* Straatoptreden met djembés
* Kraampje tijdens het festival

## Externe link

* Officiële website
* Aardklop, Wie is ons
# Aardkundig monument

Een aardkundig monument is een natuurmonument dat zijn belang ontleent aan zijn aardkundige (geologische, geomorfologische, bodemkundige) betekenis.

## Achtergrond

De status van aardkundig monument wordt in Nederland toegewezen aan gebieden of locaties met bijzondere aardkundige waarden. Dit kunnen onderdelen van het landschap zijn die iets vertellen over de natuurlijke ontstaanswijze van het gebied. Voorbeelden hiervan zijn stuifzandgebieden als de Lange en Korte Duinen bij Soest en het Drouwenerzand in Drenthe, de strandwal van Spaarnwoude of stuwwallen als de Grebbeberg of de Friezenberg. Ook geologisch waardevolle locaties, als de Heimansgroeve, het Van der Lijn keienreservaat bij Urk, het zwerfsteneneiland bij Maarn of de zwerfstenen van De Zândkoele in de Kop van Overijssel zijn aardkundige monumenten.
In diverse Nederlandse provincies zijn aardkundige monumenten aangewezen. Een aardkundig monument heeft geen status als een rijks- of gemeentelijk monument, maar is bedoeld om interesse voor het gebied op te wekken en de kennis over dit gebied onder een breder publiek te verspreiden. Ook terreinbeheerders zetten zich in voor bescherming en behoud van aardkundig waardevolle landvormen. Voorts hebben verschillende landelijke organisaties zich het lot van de aardkundige resten in het landschap aangetrokken.

## Voorbeelden
### Landschappelijke monumenten

* stuifzandgebieden als de Lange en Korte Duinen bij Soest en het Drouwenerzand in Drenthe
* strandwal van Spaarnwoude
* stuwwallen de Friezenberg, Galgenberg, Grebbeberg, Havelterberg en Needse Berg.
* het Lutterzand, stuifzandgebied met natuurlijk meanderende Dinkel met stootoevers en glij-oevers.

### Geologische monumenten

* Blankenberggroeve bij Cadier en Keer
* Cottessergroeve
* Eiland van Ubachsberg
* Geologisch monument Wolterholten bij Steenwijk
* Geologisch monument Grindgroeve Elzetterbos
* Geologisch monument Sterrenstenen
* Groeve Zeven Wegen in het Vijlenerbos bij Zevenwegen
* Geologisch monument Zandsteenblokken
* Groeve Bovenste Bosch bij Terziet
* Grindgroeve Savelsbos
* Groeve Kasteel Oost
* Groeve Trichterberg
* Heimansgroeve ten noordwesten van Cottessen
* Julianagroeve ten oosten van Cadier en Keer
* Groeve Moerslag
* Groeve Orenberg
* Groeve Keutenberg
* Kuiperberg
* Meester van der Heijden-groeve
* Van der Lijn keienreservaat bij Urk
* Zwerfsteneneiland bij Maarn
* Aardkundig monument De Bol (langs de Lek bij Willige Langerak)
* Zwerfstenen van De Zândkoele in de Kop van Overijssel
* Wim Hoogendoorn - Zwerfsteneneiland Maarn (2006)
Referenties
* ↑ Activiteiten van Landschap Overijssel
* ↑ Cultuur en Wetenschap Ministerie van Onderwijs, Home - Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. www.cultureelerfgoed.nl (15 januari 2021). Gearchiveerd op 1 mei 2021. Geraadpleegd op 3 mei 2021.
* ↑ Landschapsbeheer Nederland - Handleiding aardkundig landschapsbeheer
* ↑ Beschrijving uit wandelgids
* ↑ VVV Zuid-Limburg. Gearchiveerd op 26 juli 2018.
* ↑ Heemkundestichting St. Geertruid
# Abitare

Abitare is een Italiaans tijdschrift over architectuur, design en grafische vormgeving. Het blad is gevestigd in Milaan, verschijnt maandelijks en is tweetalig: Italiaans en Engels. Aan het blad werkten in het verleden bekende architecten en ontwerpers mee en het blad wordt gezien als een van de toonaangevende architectuur- en designtijdschriften.

## Geschiedenis

Het blad werd opgericht in 1961 door Piera Peroni die een decennium lang hoofdredacteur was. De oorspronkelijke naam was Casa Novità; vanaf het 6e nummer werd dit Abitare. In 1974 overleed Piera Peroni, waarna Franca Santi Gualteri, journaliste en medewerkster vanaf het eerste uur, het tijdschrift van 1974 tot 1992 leidde. In 1976 werd het blad overgenomen door Renato Minetto, die het de kern maakte van zijn nieuwe uitgeverij, Editrice Abitare Segesta. In 1992 werd Italo Lupi hoofdredacteur, al eerder, van 1975 tot 1985, artdirector van het maandblad. In 1995 werd Roberto Minetto, zoon van Renato Minetto, CEO van de uitgeverij. In 1997 werd het tijdschrift Case da Abitare gelanceerd, onder redactie van Silvia Latis. In 2005 werd Editrice Abitare Segesta overgenomen door de groep RCS MediaGroup. In 2007 nam Lupi, na 15 jaar, afscheid van het blad. Sindsdien is Stefano Boeri hoofdredacteur (voorheen directeur van het maandblad Domus).

## Wetenswaardigheden

In 2002 was de gehele 417e editie van het blad gewijd aan de Maastrichtse architectuurwijk Céramique.

### Bronnen

* Zunino, M.G., 'Maastricht: il nuovo Céramique - Maastricht: the new Céramique'. Speciale editie van Abitare (#417). Milaan, mei 2012

### Referenties

* ↑ "Magazine extols Miami's 'splendour'", Miami Herald, 20 mei 2000. Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 7 mei 2013.
# Abitain

Abitain is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 101 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Oloron-Sainte-Marie.
* Kerk van Abitain
* Gemeentehuis
* Oorlogsmonument

## Geografie

De oppervlakte van Abitain bedraagt 6,6 km², de bevolkingsdichtheid is dus 15,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Abitain met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Abiskomyia virgo

Abiskomyia virgo is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Edwards.
* 1 2 Edwards, F.W. (1937) Chironomidae (Diptera) collected by Prof. Aug. Thienemann in Swedish Lappland. Ann. Mag. Nat. Hist. (10) 20: 140-148.
* ↑ Oliver et al., 1990, Catalog of Nearctic Chironomidae, p. 20.
# Acanthoctenus maculatus

Acanthoctenus maculatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kamspinnen (Ctenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Acanthoctenus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Alexander Petrunkevitch.
# Acanthoctenus obauratus

Acanthoctenus obauratus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kamspinnen (Ctenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Acanthoctenus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Eugène Simon.
# Abablemma ulopus

Abablemma ulopus is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dyar als Microblemma ulopus.
# Acanthomolgus dispadactylus

Acanthomolgus dispadactylus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Rhynchomolgidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Kim I.H..
# Abacetus luteipes

Abacetus luteipes is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Andrewes.
# Accra rubicunda

Accra rubicunda is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Razowski.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Acesta goliath

Acesta goliath is een tweekleppigensoort uit de familie van de Limidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door G.B. Sowerby III.
# Abdij Kreuzlingen

De abdij Kreuzlingen was een tot het Heilige Roomse Rijk behorend abdijvorstendom, gelegen in het huidige Zwitserse kanton Thurgau.
Omstreeks 940 stichtte bisschop Koenraad van Konstanz voor de poorten van de stad Konstanz een hospitaal, dat Crucelin genoemd werd omdat er als relikwie een stukje van het kruis vereerd werd. Tussen 1084 en 1110 werd het hospitaal verlegd naar Münsterlingen vanwege verwaarlozing van de eerste vestiging. Bisschop Ulrich I kreeg in 1125 toestemming van keizer en paus om het hospitaal te herstellen en er een augustijner koorherensticht met vrije abtskeuze te stichten. Kreuzlingen bezat al snel rijke bezittingen aan beide zijden van het Bodenmeer. Sinds de zestiende eeuw bezat het de proosdij Riedern in het Zwarte Woud. Ten tijde van het Concilie van Konstanz verleende de keizer de abt de waarde van rijksvorst. In 1652 werd van de bijbehorende rechten voor het laatst gebruikgemaakt. Tijdens de Reformatie vertoefden de meeste leden van het convent aan de andere zijde van het Bodenmeer en toen zij terugkeerden, was de bevolking vrijwel geheel gereformeerd. Tijdens de Dertigjarige Oorlog werd het klooster door Konstanz in 1633 afgebrand. In 1650 volgde een kilometer zuidwaarts de nieuwbouw.
Een van de bezittingen van de abdij was de heerlijkheid Hirschlatt. Deze werd in paragraaf 10 van de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 toegekend aan het vorstendom Hohenzollern-Hechingen.
* Abdij Kreuzlingen
# Abdij Maria Mediatrix

De Abdij Maria Mediatrix (Maria Middelares) is een voormalige abdij in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Affligem behorende plaats Hekelgem, gelegen aan de Aalsterse Dreef 1.

## Geschiedenis

Deze Benedictinessenabdij was bedoeld als voortzetting van de Abdij van Groot-Bijgaarden of Sint-Wivina-abdij die in 1796 werd opgeheven.
In 1919 kwam het plan om de abdij voort te zetten. Enkele zusters vertrokken naar de Abdij van Dourgne en zij kwamen in 1921 terug. Ze verbleven enige tijd in Heide en vestigden zich in 1932 definitief in Hekelgem, waar op dat moment de eerste vleugel van het klooster werd opgetrokken dat aanvankelijk de status van priorij bezat.
De kloostergemeenschap groeide snel en na de Tweede Wereldoorlog verbleven er al een 50-tal zusters. Aldus werd het klooster te klein en in 1956 werd een tweede vleugel bijgebouwd. In 1957 werd de priorij verheven tot abdij.
De abdij bleef bestaan tot 2012. Toen vertrokken de laatste overgebleven zusters naar een kleinschaliger tehuis in Leuven.
De abdijgebouwen herbergen sindsdien een zalen- en congrescentrum met de naam De Kluizerij. Op het 12 ha grote domein vindt men onder meer een wijngaard, een hoogstamboomgaard en een imkerij. Het comlex ligt op de provinciegrens van Vlaams-Brabant en Oost-Vlaanderen. In de directe nabijheid ligt het Kluizenbos
* Geschiedenis
# Abdij Limburg

De Abdij Limburg, ook wel Klooster Limburg of Kloosterruïne Limburg is een abdijruïne in romaanse stijl, gelegen in Bad Dürkheim in Rijnland-Palts.
De benedictijnenabdij heette aanvankelijk Zum heilgen Kreuz ofwel Limburg an der Haardt. Die laatste benaming, om onderscheid te maken met andere plaatsen met de naam Limburg, verwijst naar het Haardtgebergte.
# Achter de Bock

De watermolen Achter de Bock was de oudste papiermolen uit Renkum waarvan bekend is dat ze al in 1598 een eigenaar had. Hoewel in 1586 in Dordrecht de eerste papiermolen werd opgericht, stond ook de watermolen in Renkum, vanwege de goede waterkwaliteit, aan de basis van de papierindustrie in Nederland.
De molen is tot de stilstand in 1812 altijd in gebruik geweest als papiermolen.
De molen stond aan de Molenbeek, nabij de gelijknamige herberg "De Vergulde Bo(c)k" en de uiterwaarden van de Nederrijn. Op de locatie is nu het fabrieksterrein van Parenco gelegen. De molen is in 1865 gesloopt.

## Overzicht eigenaren/molenaren

* 1598 Willem van Santen, eigenaar
* 1606 Jacob den Engelsman, eigenaar en papiermaker
* 1621 Laurens Sluyter, eigenaar en papiermaker
* 1628 Peter van de Poel, pachter en papiermaker
* 1639 Hendrik van Essen, eigenaar
* 1647 Aelbert, papiermaker
* ? Gosen Hendriks, papiermaker
* 1719 Reinder van Marle, pachter en papiermaker, Hendrik Gosens, meesterknecht
* 1735 Berent Hendriks, eigenaar opstal, pachter en papiermaker
* 1754 Barones Van Gendt, eigenaar opstal
* 1754 Lubbertus Schut, pachter en papiermaker
* 1781 Peter Epping, eigenaar opstal en papiermaker
* 1819 Abraham Pannekoek, eigenaar opstal
* 1865 sloop molen
* ↑ https://web.archive.org/web/20160818095715/http://www.heemkunderenkum.nl/verhalen/de-drie-r-k-kerken-aan-de-postweg-te-renkum/
* ↑ Molendatabase