OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kanton Grasse-1

Grasse-1 is een kanton van het Franse departement Alpes-Maritimes. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Grasse. Het 44.168 telt inwoners in 2018. Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 24 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton omvat volgende gemeenten:
* Amirat
* Andon
* Briançonnet
* Cabris
* Caille
* Collongues
* Escragnolles
* Gars
* Grasse (hoofdplaats) (noordelijk deel)
* Le Mas
* Les Mujouls
* Peymeinade
* Saint-Auban
* Saint-Cézaire-sur-Siagne
* Saint-Vallier-de-Thiey
* Séranon
* Spéracèdes
* Le Tignet
* Valderoure
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Grasse-1 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Decreet 2014> Décret 2014-227 du 24 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département des Alpes-Maritimes.
# Karang Dapo

Karang Dapo kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Karang Dapo (Semidang Alas Maras), een plaats in het regentschap Seluma in de provincie Bengkulu
* Karang Dapo (Semidang Gumay), een plaats in het regentschap Kaur in de provincie Bengkulu
* Karang Dapo (Peninjauan), een plaats in het regentschap Ogan Komering Ulu in de provincie Zuid-Sumatra
* Karang Dapo I, een plaats in het regentschap Musi Rawas in de provincie Zuid-Sumatra
* Karang Dapo II, een plaats in het regentschap Musi Rawas in de provincie Zuid-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karang Dapo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kapel van Sint-Jansberg

De Kapel van Sint-Jansberg is een kapel in Sint-Jansberg, een gehucht in de Belgische gemeente Maaseik.

## Geschiedenis

Nadat de Sint-Jansberg in 1155 aan de Abdij van Averbode was geschonken, en de kerk in 1162 in brand was gestoken, werd een nieuwe gebouwd in 1167, maar ook deze werd in 1226 door brand verwoest. In 1332 werd opnieuw een kerk gebouwd. Begin 16e eeuw werd het graatgewelf vervangen door een kruisribgewelf.
Oorspronkelijk was de kerk gewijd aan de apostelen Johannes en Jacobus maar later, onder invloed van de Abdij van Averbode, aan Johannes de Doper.
Van dit kerkgebouw rest slechts het koor, dat de huidige kapel vormt. In 1976 werd de kapel gerestaureerd.

## Gebouw

De kapel is opgetrokken uit breuksteen. Ze bezit een 16de-eeuws beeld van Johannes de Doper dat zich tegenwoordig in het -later op het terrein van Sint-Jansberg opgerichte- Technisch Instituut bevindt.

## Externe link/bron

* Onroerend erfgoed
# Four Mile Road

Four Mile Road is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Alaska, en valt bestuurlijk gezien onder Yukon-Koyukuk Census Area.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 38.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,3 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 72 km rond Four Mile Road.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Four-Mile-Road op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Freelandgunj

Freelandgunj is een census town in het district Dahod van de Indiase staat Gujarat.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 16084 mensen in Freelandgunj, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 77%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Kanton Lapoutroie

Lapoutroie is een voormalig kanton van het Franse departement Moselle.
Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Ribeauvillé totdat dit op 1 januari 2015 werd samengevoegd met het arrondissement Colmar tot het het arrondissement Colmar-Ribeauvillé. Op 22 maart van hetzelfde jaar werd het kanton ook opgeheven en werden de gemeenten opgenomen in het kanton Sainte-Marie-aux-Mines.

## Gemeenten

Het kanton Lapoutroie omvatte de volgende gemeenten:
* Le Bonhomme
* Fréland
* Labaroche
* Lapoutroie (hoofdplaats)
* Orbey
# Fosforworm

De fosforworm (Microscolex phosphoreus) is een ringwormensoort die voor het eerst werd beschreven in 1837 door Dugès. De soort hoort bij het geslacht Microscolex en komt voor in de Acanthodrilidae-familie. De Catalogue of Life vermeldt geen ondersoorten.

## Kenmerken

De fosforworm is een kleine soort met een lichaamslengte van tussen 10 en 35 millimeter en een lichaamsbreedte van ongeveer 1-1,5 millimeter. De kleur van de worm varieert van lichtgeel tot wit.
De worm beschikt over bioluminescentie, oftewel het vermogen om vanuit het lichaam licht op te wekken. De soort doet dit door lichtgevend slijm af te geven, en doet dit wanneer het zich bedreigd voelt. Het slijm dat wordt afgegeven heeft een groene gloed.

## Voorkomen

De fosforworm is waarschijnlijk een inheemse soort uit Zuid-Amerika. Tegenwoordig wordt de soort naast Zuid-Amerika ook gevonden in Japan, waar de worm al sinds 1934 bekend is, en soms in Europa. Sinds 2005 wordt er regelmatig melding gemaakt van de aanwezigheid van de worm in het Verenigd Koninkrijk en in oktober 2018 werd de worm voor de eerste keer in Nederland gezien op het eiland Texel. In november 2018 werd er een nieuwe waarneming gedaan in Wageningen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel ホタルミミズ op de Japanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 (en) Return of the worm.... Pitchcare (22 september 2011). Gearchiveerd op 22 december 2018. Geraadpleegd op 22 december 2018.
* 1 2 Schepers, Job, Bijzondere vondst tijdens Nacht van de Nacht. Texelse Courant (31 oktober 2018). Gearchiveerd op 22 december 2018. Geraadpleegd op 22 december 2018.
* ↑ Van Haaren, Ton; Dijksen, Adriaan; Bosgra, Wouter, Fosforworm gevonden, een nieuwe, lichtgevende exoot. Nature Today (18 december 2018). Gearchiveerd op 22 december 2018. Geraadpleegd op 22 december 2018.
# Karangampel

Karangampel kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië (met tussen haakjes het onderdistrict)

* Karangampel (Baregbeg), een plaats in het regentschap Ciamis van de provincie West-Java
* Karangampel (Karangampel), een plaats in het regentschap Indramayu van de provincie West-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karangampel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Frank De Coninck

Frank Emiel De Coninck (Blankenberge, 11 februari 1945 – Sint-Lambrechts-Woluwe, 11 maart 2022) was een Belgisch diplomaat en hofdignitaris.

## Levensloop

De Coninck studeerde aan de Universiteit Gent. Hij was licentiaat in de Letteren en Wijsbegeerte. Na zijn studies werd De Coninck leraar geschiedenis in de toenmalige Belgische kolonie Congo.

### Diplomaat

In 1975 startte De Coninck zijn carrière in de Belgische diplomatie. Hij was achtereenvolgens ambtenaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken (1975-1976), viceconsul in Barcelona, Spanje (1976), ambtenaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken (1977-1978), raadgever bij de ambassade in Nairobi, Kenia (1978-1981), raadgever bij de ambassade in Islamabad, Pakistan (1981-1984), eerste secretaris van de ambassade bij de Heilige Stoel (1984-1987), eerste secretaris van de ambassade in Dakar, Senegal (1987-1989), raadgever bij de ambassade in Aja (1989-1992), ambtenaar bij het ministerie van Buitenlandse Zaken (1992-1994), ambassadeur in Kigali, Rwanda (1994-1997) en ambassadeur in Kinshasa, Congo (1997-2000).
In 2000 werd De Coninck vicedirecteur-generaal Afrika van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Nadien werd hij directeur-generaal van de bilaterale en economische betrekkingen op het ministerie van Buitenlandse Zaken, tot 2002.
Van 2006 tot 2010 was De Coninck ambassadeur bij de Heilige Stoel. Hij volgde in die functie Benoît Cardon de Lichtbuer op en werd in 2010 door Charles Ghislain als ambassadeur bij de Heilige Stoel opgevolgd. Na zijn op pensioenstelling in 2010 werd De Coninck benoemd tot Speciaal Gezant van België voor de Afrikaanse Regio van de Grote Meren. Hij bleef dit tot 2016.

### Grootmaarschalk

Na zijn diplomatieke carrière werd De Coninck grootmaarschalk aan het Belgische hof. Als grootmaarschalk stond De Coninck aan het hoofd van de hofhouding van het Belgisch vorstenhuis. Na het vertrek van De Coninck in oktober 2006 werd ook het ambt zelf afgeschaft; zijn taken werden verdeeld over de hoofden van het Departement Economische, Sociale en Culturele zaken en het Departement Protocol van het Huis van de Koning, aangevuld met een nieuw opgericht Departement Buitenlandse Betrekkingen.

## Overige

* De Coninck was vanaf 2017 voorzitter van de organisatie Caritas International. Vanaf 2010 was hij voorzitter van Caritas in België.
* De Coninck was vanaf 31 maart 2010 voorzitter van het Koninklijk Gesticht van Mesen.
* Hij was gehuwd en vader van drie kinderen: twee dochters en een zoon.
* ↑ Frank De Coninck. Gearchiveerd op 5 maart 2022. Geraadpleegd op 14 maart 2022.
* ↑ Inmemoriam Frank De Coninck. Inmemoriam. Gearchiveerd op 15 maart 2022. Geraadpleegd op 15 maart 2022.
* ↑ (en) Belgian Ambassador to the Holy See op de Engelstalige Wikipedia
* ↑ De Coninck nieuwe baas op Paleis, De Standaard (22 december 2001).
* ↑ Hof schaft titel Grootmaarschalk begin oktober af, Gazet van Antwerpen (31 maart 2006). Gearchiveerd op 7 augustus 2020.
* ↑ Frank De Coninck (Caritas International) gaat voor duidelijkheid, kerknet.be (4 augustus 2017). Gearchiveerd op 21 april 2019.
* ↑ Voorzitters, Koninklijk Gesticht van Mesen. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
# Forfoleda

Forfoleda is een gemeente in de Spaanse provincie Salamanca in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 38,07 km². Forfoleda telt 189 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Forfry

Forfry is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 226 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Meaux.
* Kerk van Sainte-Madeleine
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Forfry bedraagt 5,8 km², de bevolkingsdichtheid is 39,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Forfry met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Karna

Karna kan verwijzen naar:
* Karna (mythologie), figuur uit de mythologie
* Karna (hindoeïsme), personage uit de Mahabharata
* Karna (Polen), plaats in Polen
* Karná, Slowaakse gemeente
* Kärna, plaats in Zweden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karna en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Frans Wijffels

Franciscus Cornelis Marie (Frans) Wijffels (Stratum, 10 april 1899 - Delft, 22 maart 1968) was een Nederlands mijnbouwkundige en politicus.
Wijffels was een in Limburg woonachtig politicus uit een Noord-Brabantse familie met Zeeuws-Vlaamse wortels, die in het laatste oorlogskabinet (kabinet-Gerbrandy III) minister van Sociale Zaken was. Hij had in die functie ook bemoeienis met het mijnwezen. Na de oorlog werd hij voorzitter van de Mijnindustrieraad en Tweede- en Eerste Kamerlid. Ook in de Kamers hadden vooral mijnbouw-aangelegenheden zijn belangstelling.
Wijffels was geïnterneerd in het kamp Sint-Michielsgestel, van 19 mei 1943 tot 13 juli 1943. Hij was daar een van de "Heeren Zeventien".
# Frans Wennekes

Franciscus Leonardus Joseph (Frans) Wennekes (Nijmegen, 13 maart 1923 – Amersfoort, 5 juli 2004) was een Nederlandse journalist. Tussen 1958 en 1975 was hij voor de stichting Zuid-Oost-Pers en de Audet NV buitenlands correspondent in de toenmalige Duitse hoofdstad Bonn. Hij is de vader van Rolf Wennekes.

## Biografie

Frans Wennekes groeide als jongste van vijf kinderen op in het Nijmeegse bakkersmilieu van zijn ouders. Na de middelbareschoolopleiding volgde Wennekes enkele semesters theologie en vergelijkende godsdienstwetenschappen aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen. In 1943 sloot die universiteit onder dwang van de Duitse bezetter de deur en viel het grootste deel van de studenten onder de Arbeitseinsatz. Wennekes werd ingedeeld om te werken in de melk- en kaasfabriek Praest bij Emmerik, net over de Duitse grens.
Eind jaren veertig werd hij bij De Gelderlander sportverslaggever. Daarna werd hij lid van de redactie binnenland om onder leiding van zijn mentor Louis Frequin, de toenmalige hoofdredacteur, te worden toegevoegd aan de redactie buitenland. In de jaren '50 van de twintigste eeuw verzorgde Wennekes de vertaling en bewerking van "Recht op eigen geweten" van Nikolai Chochlof. In 1958 werd hij door de Audet NV uitgezonden als buitenlands correspondent met standplaats Bonn, de toenmalige hoofdstad van de Bondsrepubliek Duitsland. In 1959 zond de NCRV zijn hoorspel "De Vlucht" over de vlucht van een Oost-Duitse vrouw naar het vrije westen twee keer uit.
Wennekes trad meerdere malen op in Der Internationale Frühschoppen van de Duitse zender ARD. Daarnaast was hij werkzaam voor Actueel. Zijn artikelenreeks over Adolf Hitler verscheen als gebundelde uitgave in 1983 onder de titel "Adolf Hitler - De man die uit het niets kwam".

## Erkenning

Wennekes werd in de jaren tachtig van de twintigste eeuw drie keer onderscheiden als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, als Officier in de Orde van Leopold II en met het Bundesverdienstkreuz Erster Klasse.
* ↑ De Persmus 13, maart 2014, p.9
* ↑ https://www.hoorspelen.eu/catalogi/titels-npo-1956.html. Gearchiveerd op 26 mei 2023.
* ↑ ro-ro-ro tele (1969) "Der Internationale Frühschoppen - Die Ereignisse des Jahres", p. 202-204
* ↑ WorldCat
* ↑ Frans Wennekes onderscheiden
* ↑ (fr) Onderscheiding Frans Wennekes. De Stem (28 oktober 1978). Gearchiveerd op 10 juli 2023. Geraadpleegd op 25 mei 2023.
# Freyheyt

FREYHEYT is een Nederlandse rockopera-film uit 2022, geregisseerd door Samantha Janssen. Het scenario werd geschreven door Wim Maatman en de muziek is van Tom Klein. Het verhaal is geïnspireerd op de verzetsbeweging in de Tweede Wereldoorlog.

## Verhaal

Het verhaal van FREYHEYT is gebaseerd op echte gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een vriendengroep verzet zich tegen de bezetter. Wat begint als kwajongenswerk wordt gaandeweg steeds serieuzer en er vallen slachtoffers. Ook de Joodse Eef en Leo zijn lid van deze groep. Zij weigeren te vluchten of onder te duiken. Uiteindelijk worden ze gedeporteerd naar Sobibor en daar vermoord. En dan is er de rijke mediaman Kees Misset, de grote opportunist. Hij werkt samen met de Nazi's én het verzet en weet daardoor 240 man personeel voor de Arbeitseinsatz te behoeden. Na de bevrijding moet hij zich verantwoorden in een proces.

## Rolverdeling

Rolverdeling :
| Acteur | Personage |
| Robin Slutter | Kees Misset |
| Tim Huntink | Jan Houtsma |
| Tineke Beekman | Annie de Graaf |
| Sam Kolenbrander | Wim Moorman |
| Cem Tunç | Johan (Jan) Veldkamp |
| Udo Klompenhouwer | Hein Bulten |
| Anne Freriks | Diny Hakbijl |
| Erik Plageman | Egon Fischer |
| Michelle Heitink | Eef Berlijn |
| Sten Geerdink | Leo van Coeverden |
| Annemarie Bulten | Moeder van Eef |
| Jos Buiting | Vader van Diny |
| Lotte Nieuwland | Moeder van Diny en Pleiter |
| Mark Wevers | Gerrit Stap en Aanklager |
| Mike Schnitzler | Willy Markus |
| Patrick te Dorsthorst | de verrader |

## Productie
### Aankondiging

De productie was onderdeel van de geplande viering van 75 Jaar Vrijheid, ter nagedachtenis van de beëindiging van de Tweede Wereldoorlog, 75 jaar geleden. Het zou als theatervoorstelling worden uitgevoerd in 2020, maar door de Coronapandemie werd dit enkele malen uitgesteld. Uiteindelijk werd besloten om FREYHEYT als film uit te brengen.

### Opnames

De film vertelt het verhaal van een vriendengroep in het verzet, maar dan alsof in de huidige tijd gebeurt. Alles is opgenomen in de oude gevangenis De Kruisberg in Doetinchem, waar aan het eind van de Tweede Wereldoorlog verzetsstrijders gevangen zaten en na de bevrijding NSB'ers. Veel van de acteurs zijn afkomstig van Musical Producties Gaanderen.
Naast de productie van deze film zijn er enkele side-events geproduceerd, waaronder de documentaire Met het Begin van de Lente over de bombardementen op Doetinchem. Omroep Gelderland heeft het productieproces gevolgd met nieuwsitems en korte documentaires.

### Financiering

Cultuurbedrijf Amphion, Erfgoedcentrum Achterhoek en Liemers, Musical Producties Gaanderen, het Graafschap College en het Stadsmuseum Doetinchem steunden het FREYHEYT project als partners.

### Première

De première vond plaats op 21 maart 2022 in Schouwburg Amphion in Doetinchem en draaide daarna in diverse filmhuizen zoals het cultureel centrum De Mattelier in Groenlo. In de zomer van 2022 waren er buitenluchtvertoningen op de plaats waar de film werd opgenomen.
# Frankrijk op het Eurovisiesongfestival 2006

Frankrijk deed in 2006 voor de negenenveertigste keer mee aan het Eurovisiesongfestival. In de Griekse stad Athene werd het land vertegenwoordigd door Virginie Pouchain met het lied "Il était temps". Het land eindigde met 5 punten op de tweeëntwintigste plaats.

## Nationale voorselectie

Net zoals vorig jaar, koos men er opnieuw voor een nationale finale te organiseren. Eerst werden er 7 voorrondes gehouden in diverse gebieden in Frankrijk en de overzeese gebieden. In een nationale finale bleven er nog artiesten over en de winnende artiest werd gekozen door een jury en televoting.

## Nationale finale

| Volgorde | Artiest | Punten | Plaats |
| 1 | Virginie Pouchain | 42.5% | 1ste |
| 2 | Fabien Incardone | 34.2% | 2de |
| 3 | Julien Lamassone | 23.3% | 3de |

## In Athene

In Griekenland moest Frankrijk optreden als 19de , net na Oekraïne en voor Kroatië. Op het einde van de puntentelling werd duidelijk dat Frankrijk de tweeëntwintigste plaats had behaald met 5 punten.

### Gekregen punten

Nederland en België hadden geen punten over voor deze inzending.

#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| | | Monaco | Armenië | |

### Punten gegeven door Frankrijk
#### Halve Finale

Punten gegeven in de halve finale:
| 12 punten | Armenië |
| 10 punten | Turkije |
| 8 punten | Monaco |
| 7 punten | Portugal |
| 6 punten | Bosnië en Herzegovina |
| 5 punten | Finland |
| 4 punten | Bulgarije |
| 3 punten | België |
| 2 punten | Polen |
| 1 punt | IJsland |

#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Turkije |
| 10 punten | Armenië |
| 8 punten | Finland |
| 7 punten | Roemenië |
| 6 punten | Bosnië en Herzegovina |
| 5 punten | Griekenland |
| 4 punten | Israël |
| 3 punten | Zweden |
| 2 punten | Rusland |
| 1 punt | Ierland |
# Frankrijk op het Eurovisiesongfestival 2016

Frankrijk nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2016 in Stockholm, Zweden. Het was de 59ste deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. France 2 was verantwoordelijk voor de Franse bijdrage voor de editie van 2016.

## Selectieprocedure

Reeds op 27 mei 2015, amper één week nadat Lisa Angell als 24ste was geëindigd op het Eurovisiesongfestival 2015, maakte France 2 bekend ook in 2016 te zullen deelnemen aan het Eurovisiesongfestival. Ondanks het povere resultaat koos men er wederom voor intern een act te selecteren. De selectie was in handen van directeur Animatie Nathalie André en de nieuw aangestelde Franse delegatieleider op het Eurovisiesongfestival Edoardo Grassi. Geïnteresseerden kregen van 30 september tot en met 31 oktober 2015 de kans om zich kandidaat te stellen voor deelname. De artiesten moesten Franstalig en tussen de 16 en 50 jaar oud zijn. De teksten van de nummers moesten voor minstens 80 % in het Frans zijn. Uiteindelijk ontving men 280 inzendingen. De Franse inzending voor Stockholm werd op 29 februari 2016 bekendgemaakt: het gaat om Amir met het nummer J'ai cherché.

## In Stockholm

Als lid van de vijf grote Eurovisielanden mag Frankrijk rechtstreeks deelnemen aan de grote finale, op zaterdag 14 mei 2016. In de finale trad Frankrijk als elfde van de 26 acts aan en haalde er de zesde plaats.
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland