OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eberswalder Straße (metrostation)

Eberswalder Straße is een station van de metro van Berlijn, gelegen in het stadsdeel Prenzlauer Berg, ten noordoosten van het historische centrum. Het op een viaduct gelegen metrostation is onderdeel van lijn U2 en werd geopend op 27 juli 1913 onder de naam Danziger Straße. Het station bevindt zich aan de kruising van de Schönhauser Allee, de Eberswalder Straße, de Danziger Straße, de Kastanienallee en de Pappelallee. Deze zessprong vormt tevens het knooppunt van een drietal tramlijnen.
In maart 1910 begonnen de werkzaamheden aan de verlenging van de metrolijn door het Berlijnse stadscentrum (de huidige U2) vanaf station Spittelmarkt naar het noorden. De verlenging werd grotendeels ondergronds aangelegd, maar de brede Schönhauser Allee leende zich uitstekend voor een luchtspoortraject, dat bovendien goedkoper in aanleg zou zijn. Langs het viaducttracé verrezen twee stations: Danziger Straße en het eindpunt Nordring (nu Schönhauser Allee). Beide stations kregen een vrijwel identiek ontwerp van Alfred Grenander, huisarchitect van het metrobedrijf, de Hochbahngesellschaft. Boven het eilandperron werd een stalen overkapping gebouwd met een bovenlicht over de gehele lengte, waardoor daglicht tot op het perron kan doordringen. De hoofdingang bevindt zich aan het zuidzijde van het station, op de middenberm van de Schönhauser Allee ter hoogte van de zessprong. Toen men rond 1925 ook aan de noordzijde een uitgang schiep, werd het buiten de overkapping liggende deel van het perron eveneens van een dak voorzien.
Het luchtstation doorstond de Tweede Wereldoorlog redelijk ongeschonden. Weliswaar veroorzaakte een exploderende bom in de buurt van het station op 17 december 1943 enige schade, maar het metrostation zelf werd niet getroffen.
In januari 1950 hernoemden de DDR-autoriteiten de Danziger Straße tot Dimitroffstraße, naar de Bulgaarse communistische leider Georgi Dimitrov. Deze naamswijziging betrof ook het metrostation. Na de Duitse hereniging in 1990 kregen vrijwel alle onder het communistische bewind hernoemde straten en metrostations hun oude naam terug, maar het stadsdeel Prenzlauer Berg weigerde de naam van de Dimitroffstraße te wijzigen. Het stadsvervoerbedrijf BVG koos er daarom als "noodoplossing" voor het metrostation te noemen naar de Eberswalder Straße, gelegen aan de andere zijde van de kruising. Deze situatie bleef bestaan nadat de Danziger Straße in 1995 alsnog zijn oorspronkelijke naam terugkreeg.
Het luchtspoortraject over de Schönhauser Allee staat in zijn geheel onder monumentenbescherming.

## Afbeeldingen

* Viaductstation Eberswalder Straße gezien vanuit de Danziger Straße
* Een trein van het nieuwste kleinprofieltype HK poseert in station Eberswalder Straße
* Metrotrein richting Pankow vlak voor het binnenrijden van station Eberswalder Straße
# Ebrachosuchus

Ebrachosuchus is een geslacht van uitgestorven basale phytosauriërs bekend uit het Laat-Trias (Laat-Carnien) van Beieren, Zuid-Duitsland. Het is alleen bekend van het holotype BSPG 1931 X 501, een complete schedel die beide onderkaken mist. Het werd verzameld in de Ebrach-steengroeve, bed nummer 9 van de Blasensandstein-afzetting van de Hassberge-formatie uit het Laat-Carnien. Het werd voor het eerst benoemd in 1936 door Oskar Kuhn en de typesoort is Ebrachosuchus neukami. De soortaanduiding eert de ontdekker Aquilin Neukam.
Hunt en Lucas (1991) verwezen ten onrechte naar Francosuchus angustifrons als Ebrachosuchus angustifrons en beschouwden het en de andere twee Francosuchus-soorten Francosuchus broilii en Francosuchus latus als synoniemen van Ebrachosuchus neukami. Bovendien hebben ze de soort opnieuw toegewezen aan Paleorhinus en Ebrachosuchus synoniem gemaakt met de eerste. Latere onderzoeken accepteerden deze verwijzing. Meer recentelijk bleek uit een fylogenetische analyse dat Ebrachosuchus neukami nauwer verwant was aan de Mystriosuchinae dan aan Paleorhinus en dus werd het geslacht Ebrachosuchus opnieuw geldig geacht, terwijl Francosuchus angustifrons opnieuw werd toegewezen als Paleorhinus angustifrons omdat het synapomorfieën deelt met de typesoort van Paleorhinus (Paleorhinus bransoni) en bleek zijn zustertaxon te zijn. Francosuchus broilii en Francosuchus latus werden ook verwijderd uit Ebrachosuchus neukami, omdat ze nomina dubia bleken te zijn.
Literatuur
* Kuhn, O. 1936. Weitere Parasuchier und Labyrinthodonten aus dem Blasensandstein des mittleren Keuper von Ebrach. Palaeontographica A86:61–98.
* Hunt, A. P., and Lucas, S. G. (1991). The Paleorhinus biochron and the correlation of the non-marine Upper Triassic of Pangaea. Palaeontology 34(2):487-501.
* Stocker, M. R.; Butler, R. J. (2013). "Phytosauria". Geological Society, London, Special Publications. doi:10.1144/SP379.5
* Richard J. Butler, Oliver W. M. Rauhut, Michelle R. Stocker, Robert Bronowicz. (2014) Redescription of the phytosaurs Paleorhinus (‘ Francosuchus ’) angustifrons and Ebrachosuchus neukami from Germany, with implications for Late Triassic biochronology. Zoological Journal of the Linnean Society, n/a-n/a. Online publication date: 1-Jan-2014.
* Lautenschlager S, Butler RJ. (2016) Neural and endocranial anatomy of Triassic phytosaurian reptiles and convergence with fossil and modern crocodylians. PeerJ 4:e2251 https://doi.org/10.7717/peerj.2251
Noten
# East Donyland

East Donyland is een civil parish in het bestuurlijke gebied Colchester, in het Engelse graafschap Essex. In 2001 telde het civil parish 2311 inwoners. East Donyland komt in het Domesday Book (1086) voor als 'Dunilanda'/'Dunulunda'.
# Echemographis distincta

Echemographis distincta is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Echemographis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Ludovico di Caporiacco.
# Echemella pavesii

Echemella pavesii is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Echemella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Eugène Simon.
# Edmond de Vinck de Wesel

Edmond Joseph Baron de Vinck de Wesel (Antwerpen, 27 december 1804 – Wuustwezel, 5 december 1877) was een Belgisch politicus.

## Levensloop

Na de Belgische afscheuring werd hij aangesteld als tweede burgemeester van de Antwerpse gemeente Wuustwezel. In 1831 werd hij in deze positie aangesteld, maar door de klachten over zijn afwezigheid werd hij in 1833 tijdelijk vervangen door Willem Kenis. Zijn mandaat als burgemeester liep reeds vijf jaar na zijn aanstelling, in 1836, ten einde.
* ↑ De Spiegel van Wuustwezel - 85 jaar gemeentehuis
# Edinburgh City FC

Edinburgh City FC kan verwijzen naar:
* Edinburgh City FC (1928), een voormalige voetbaclub uit Edinburgh, die in 1955 opgeheven werd.
* Edinburgh City FC (1966), huidige voetbaclub uit Edinburgh, die niets te maken heeft met de opgeheven club
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Edinburgh City FC en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Echineulima thaanumi

Echineulima thaanumi is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Pilsbry.
# Eching

Eching kan verwijzen naar:
* Eching (Freising)
* Eching (Landshut)
* Eching am Ammersee
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Eching en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eddie Salcedo

Eddie Anthony Salcedo Mora (Genua, 1 oktober 2001) is een Italiaans voetballer van Colombiaanse afkomst die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij wordt door Inter Milan verhuurd aan Hellas Verona.

## Clubcarrière

Salcedo debuteerde op vijftienjarige leeftijd in de Serie A op 20 augustus 2017 voor Genoa in de wedstrijd tegen US Sassuolo. In juli 2018 werd hij voor een seizoen verhuurd aan Inter Milan. In juli 2019 nam Inter Salcedo definitief over voor de prijs van acht miljoen euro. Hij werd meteen verhuurd aan promovendus Hellas Verona. Op 3 november 2019 maakte Salcedo zijn eerste competitietreffer tegen Brescia.
# East Midlands Designer Outlet

Het East Midlands Designer Outlet van McArthur Glen is gelegen in South Normanton, Derbyshire in East Midlands, en te bereiken via afrit 28 van de M1. Er wonen 14 miljoen mensen binnen een afstand van 90 minuten rijden van het Designer Outlet en 2,7 miljoen mensen bezoeken het Center ieder jaar. Er liggen 1200 parkeerplaatsen.
In de 70 winkels die het Designer Outlet rijk is worden artikelen van de volgende merken verkocht: Calvin Klein, Next Clearance, Marks & Spencer, Clarks, Revlon, Jaeger, Mexx, adidas, Jane Shilton en Reebok.
Het Designer Outlet is tijdens een brand in oktober 2004 gedeeltelijk verwoest, maar in augustus 2005 weer geopend met de campagne 'Ready'. De marketingmanager Shaun Rhodes won in februari 2006 voor deze campagne de Purple Apple Merit Award.
Voorheen heette het Center McArthur Glen Outlet Village Derbyshire en McArthur Glen Designer Outlet Mansfield.
# Ebubekir Pasha

Ebubekir Pasha (1670 - 1758) was een 17e- en 18e-eeuwse Ottomaanse staatsman.
Hij was grootvizier, gouverneur van de provincies Egypte, Jeddah, Cyprus en Bosnië van het Ottomaanse rijk en hij was het hoofd van de Keizerlijke Munt. Hij was de schoonzoon van sultan Mustafa II.
Een van zijn belangrijkste werken is het Bekir Pasha Aquaduct in Larnaca op Cyprus.
# Economische regio Noord-Kaukasus

De economische regio Noord-Kaukasus (Russisch: Северо-Кавказский экономический район; [Severo-Kavkazski ekonomitsjeski rajon]) is een van de twaalf economische regio's van Rusland. Het gebied loopt vanaf de Kaukasus naar het noorden en bevat delfstoffenvoorraden van aardolie, aardgas en steenkool.
Belangrijke steden in het gebied zijn onder andere Rostov aan de Don, Krasnodar, Stavropol, Vladikavkaz en Novorossiejsk.

## Deelgebieden

* Adygea
* Dagestan
* Ingoesjetië
* Kabardië-Balkarië
* Karatsjaj-Tsjerkessië
* kraj Krasnodar
* Noord-Ossetië (Alanië)
* oblast Rostov
* kraj Stavropol
* Tsjetsjenië

## Economie

De regio kent een relatief lage urbanisatiegraad en is gericht op de landbouw en als zodanig ook op de gerelateerde voedingsmiddelenindustrie. Hiertoe behoren de productie van tarwe, wijn, suikerbieten, tabak, rijst, zonnebloemolie en thee, de veeteelt en visserij en de conserven-, vlees- en melkindustrie. Het zwarte aardegebied rond de Koebanrivier wordt ook wel een van de korenschuren van Rusland genoemd. In de oostelijke Donbass wordt steenkool gewonnen. De olie- en gasindustrie in het gebied is grotendeels op haar retour. Andere sectoren zijn de machinebouw, chemische en petrochemische industrie.
Sinds het begin van de 20e eeuw is het gebied populair onder toeristen. In de Sovjet-periode werden een aantal badplaatsen aangelegd, waarvan Sotsji en Anapa de belangrijkste waren. Sotsji is bezig om, na een grote val in de jaren 90, weer te verworden tot de belangrijkste badplaats van Rusland.
Naast de Koeban zijn ook de Don, Koema, Terek en het Wolga-Donkanaal belangrijke transportroutes.

## Sociaal-economische indicatoren

Het gebied behoort qua welvaart en welzijn tot de armste gebieden van Rusland. Ook ligt het oorlogsgebied Tsjetsjenië in de regio, wat ook tot problemen leidt in de omliggende gebieden. De economische capaciteiten liggen er veel lager dan in andere delen van Rusland. Het inkomen per hoofd van de bevolking bedraagt nauwelijks de helft van het Russische gemiddelde en de productiviteit en de lonen liggen er eveneens laag. Het aantal mensen dat in de landbouwsector werkt ligt er ook een stuk hoger dan het nationale gemiddelde.
De levensverwachting ligt op het Russische gemiddelde. Het grote migratiecijfer, de hoge werkloosheid en de bereidheid om elders te werken zijn tekenen dat de sociaal-economische situatie verre van optimaal is.
* (en) The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2001-05. Russia: North Caucasus (gearchiveerd)
* (en) Centre for the Study of Public Policy North Caucasus, Universiteit van Aberdeen
Centraal · Centraal-Tsjernozjom · Noord · Noord-Kaukasus · Noordwest · Oeral · Oost-Siberië · Povolzje · Verre Oosten · West-Siberië · Wolga-Vjatka
# Echeneibothrium austrinum

Echeneibothrium austrinum is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Echeneibothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Rhinobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Linton.
# Eetion (mythologie)

Eetion was de koning van Thebes, de stad nabij de berg Placcus. Daar heerste hij over de Ciliciërs, een volk in Klein-Azië. Hij is de vader van Andromache, de vrouw van de Trojaanse held Hector. Hij en zijn zoons werden door Achilles gedood, toen ze op het land aan het werken waren. Maar die gaf hem een eervolle begrafenis.
# Echiniscus jenningsi

Echiniscus jenningsi is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Dastych.
# Ecnomus aigeus

Ecnomus aigeus is een schietmot uit de familie Ecnomidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Ecnomus aius

Ecnomus aius is een schietmot uit de familie Ecnomidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Eido autogramma

Eido autogramma is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Meyrick.
# Edward B. Llewellyn

Edward Beach Llewellyn (Saint Louis, 11 januari 1879 – Monahans, 25 september 1936) was een Amerikaans componist, muziekpedagoog, trompettist en kornettist. Hij was de zoon van de James D. Llewellyn (1856-1920) kornetsolist en later trompettist van het Chicago Symphony Orchestra.

## Levensloop

Llewellyn kreeg zijn eerste trompetles van zijn vader in 1890. Hij studeerde muziektheorie, piano en viool aan het Chicago Musical College. In 1893 werd hij kornettist in de T. P. Brooke’s Chicago Marine Band en speelde met dit orkest bij concerten tijdens de The Chicago World's Fair in 1893 en bleef in deze functie tot 1899. In 1897 verzorgde hij samen met zijn vader optredens als duet in deze Brook's Chicago Marine Band. In 1899 werd hij als 1e trompettist opvolger van Bert Brown in Adolph Rosenbecker’s Symphony Orchestra. In 1904 trad hij als kornetsolist 76 keer met de Weil's Band of St. Louis tijdens de Saint Louis World's Fair in 1904 in Saint Louis op. In 1905 en 1906 was hij kornettist bij de United States Marine Band "The President's Own" in Washington D.C..
Van 1907 tot 1909 was hij trompettist in het Pittsburgh Symphony Orchestra toen onder leiding van Emil Pauer. In zomermaanden speelde hij van 1908 tot 1912 als kornet solist bij de concerten door de Rochester Municipal Band. In 1909 en 1910 was hij lid van het Minneapolis Symphony Orchestra. In het volgende jaar was hij trompettist in het orkest van de Chicago Opera Company. In 1911 tot 1912 was hij trompettist in het Theodore Thomas Orchestra. Van 1912 tot 1933 was hij 1e trompettist in het Chicago Symphony Orchestra. In 1925 werd hij als opvolger van Albert Ulrich ook Personal Manager in de administratie van het orkest. In 1933 wisselde hij vanwege problemen met zijn taanden op de 3e trompet in het Chicago Symphony Orchestra.
Van 1919 tot 1921 doceerde hij aan het Chicago Musical College. Tot zijn leerlingen behoren Clifford P. Lillya en Renold Otto Schilke.
Als componist schreef hij werken solowerken voor trompettisten of kornettisten. Hij overleed in het gevolg van een tragisch auto-ongeluk.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1907 The Premiere Polka, voor kornet (of trombone, of bariton) en harmonieorkest
* 1910 Llewellonian, polka voor kornet (of trombone, of bariton) en harmonieorkest
* 1910 Vous et je, langzame wals voor kornet en harmonieorkest
* 1918 Anna, valse caprice voor kornet en harmonieorkest
* 1918 Ocean Breezes, wals voor kornet en harmonieorkest
* 1919 Salute Polka, voor kornet en harmonieorkest
* My Regards, voor kornet (of trombone, of bariton) en harmonieorkest

### Vocale muziek
#### Werken voor koor

* London waits, voor gemengd koor en koperensemble (of orgel)
# Edward B. Nilsen

Edward B. Nilsen (Bergen, 1935) is een Noors componist, dirigent en kornettist.
Van deze Noorse componist is niet veel bekend. Hij was solo-kornettist in een brassband van het Noorse Leger des Heils. Nilsen was ook dirigent van verschillende Noorse harmonieorkesten zoals het Hordaland Ungdomskorps (HUK) van de federatie "Norges Musikkorps Forbund Hordaland" te Bergen (Noorwegen) en van het Landås Skoles Musikkorps (1965-1974). Naast zijn werkzaamheden als dirigent heeft hij veel gearrangeerd (Bergensiana van Johan Halvorsen; Bønder I byen en Lord Mayor van Sverre Berg alsook Gammal Fäbodpsalm från Dalarne van Oscar Lindberg als solo voor kornet en brassband), maar ook eigen werk geschreven.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1985 Hordaklang, feestfanfare
* Alltid freidig
* Barnas Evergreens
* Beguine GoGo
* Freedom "Fliyktning-74"
* Flyktningemarsj-79
* Home on the Range, voor kornet en harmonieorkest
* Jubilar
* Julemelodier - Julens Sangleker
* Koraler for korps, 141 hymnes en liederen voor harmonieorkest
* Lollipops - Jazz overtyr
* Miss Bjørevatn, wals
* Olymdiade-Stikka
* På Eidsvold
* Rumba Juanita
* Tango
* Wenday Love
# Eigenwaarde (psychologie)

Eigenwaarde (ook zelfwaarde), zelfrespect of eigendunk is het beeld dat een mens op emotioneel niveau van zichzelf heeft. Deze mening over de eigen persoon kan reëel zijn en overeenkomen met de mening van anderen, maar kan ook te positief of negatief zijn.
Voor het welzijn van een mens is het belangrijk dat deze positief over zichzelf is, dus een positieve eigenwaarde heeft. De eigenwaarde kan verschillen van het beeld dat anderen van de persoon hebben; iemand kan zelfverzekerd of zelfs opschepperig overkomen, maar daaronder een negatieve eigenwaarde verborgen houden. Rustige of teruggetrokken mensen kunnen toch positief over zichzelf zijn. Eigenwaarde kan worden ontleend aan algemeen gangbare normen. Eigenwaarde kan streekgebonden zijn. Meebewegen met de massa kan onder sociale druk de best geaccepteerde vorm zijn om een gezonde eigenwaarde te behouden, maar voor persoonlijke ontwikkeling kan loslaten van de gangbare mening en normen een stimulans zijn.
Een te hoge eigenwaarde kan ertoe leiden dat iemand in situaties terechtkomt die deze eigenlijk niet aankan. Een te lage eigenwaarde kan het functioneren en de ontplooiing belemmeren. In beide gevallen kan zich een psychische aandoening vormen.
Bij positief onderling contact wordt oxytocine aangemaakt. Dit vergroot het gevoel van eigenwaarde.
# Een vertaling, van de ene taal naar de andere

Een vertaling, van de ene taal naar de andere is een kunstwerk in Amsterdam-Centrum.
Het kunstwerk komt van de hand van conceptueel kunstenaar Lawrence Weiner. Hij kreeg de opdracht van de Universiteit van Amsterdam om die universiteit beter zichtbaar te maken in de stad. Weiner gaf met een drietal werken "de veelkleurigheid en eruditie" van de universiteit weer. Het object bestaat uit drie gietijzeren boeken die verspreid over plein behorende bij het Spui liggen tegenover het Maagdenhuis. Ze liggen met hun rug naar boven opengeklapt. Op de ene kant staat de titel van het kunstwerk, op de andere kant deze tekst in het Engels, Arabisch en Sranantongo. De boekwerken waren eerst uitgevoerd in steen, maar dat bleek niet bestand tegen de drukte op het plein; ze kregen een gietijzeren vorm.
De boeken liggen schijnbaar willekeurig op het plein, waar druk gewandeld wordt. Niet iedere voetganger is daar bedacht op, er wordt wel over gestruikeld. Ze worden daarom in de volksmond wel struikelstenen genoemd, niet te verwarren met de Stolpersteine. Ze kregen een wisselend onthaal; de kunstrecensent van NRC Handelsblad destijds benoemde het als “grafstenen”. De aan het plein gevestigde Athenaeum Boekhandel vond het een krachtig teken op het Spui als centrum van boekhandel. Op het Spui worden regelmatig boekmarkten gehouden, waarbij twee van de drie boeken onzichtbaar worden omdat er marktkramen overheen komen te staan.
In het oeuvre van Weiner speelt typografie een belangrijke rol. De kunstenaar herbruikte de titel voor een tentoonstelling in New York en een mural in Boston.
Het kunstwerk kreeg in Located text van Joseph Kosuth een vervolg. Het bestaat uit een aantal teksten in Ardenner hardsteen verspreid over het Binnengasthuisterrein en de Oudemanhuispoort van de universiteit. In dezelfde serie was al eerder Karel Appels La folie des rues aangekocht voor de locatie Roeterseiland.
* Het Parool, rubriek Blikvangers, 18 augustus 2018, bijdrage van Marjolijn de Cocq
* Kunstwacht Amsterdam
* Tentoonstelling
* ↑ Grafstenen op het Spui, NRC 19 juni 1996
* ↑ Dwaalmachine
* ↑ UVA
# Een vertrek raakt leeg

Een vertrek raakt leeg is een hoorspel van Jürgen Becker. Ein Zimmer wird leer werd op 7 maart 1973 door de Westdeutscher Rundfunk uitgezonden. Jan F. de Zanger vertaalde het en de KRO zond het uit op dinsdag 4 maart 1975. De regisseur was Léon Povel. Het hoorspel duurde 44 minuten.

## Rolbezetting

* IJda Andrea
* Tom van Beek
* Willy Brill
* Joop van der Donk
* Bert Dijkstra
* Tonny Foletta
* Broes Hartman
* Betty Kapsenberg
* Frans Kokshoorn
* Ans Koppen
* Paul van der Lek
* Trudy Libosan
* Corry van der Linden
* Tine Medema
* Dogi Rugani
* Willy Ruys
* Fé Sciarone
* Nel Snel
* Frans Somers
* Elly Verbiest-den Haring
* Bob Verstraete
* Jeanne Verstraete
* Olaf Wijnants

## Inhoud

Jürgen Becker: “Als een vertrek leeg raakt of een huis leeg staat, een kamer niet meer betreden of een huis verlaten wordt, welke motieven kan dat hebben? Er kan een bom verstopt liggen, er breekt een brand uit, de gerechtsdeurwaarder komt, de kinderen zijn ervandoor, man en vrouw kunnen elkaar niet meer luchten, de gastheer gooit de gasten buiten, de huurprijzen zijn te hoog, iemand stapt gewoon op, een seizoen loopt op z’n einde en de herinnering ruimt op - een hele reeks motieven biedt zich aan als men ervaart of zich voorstelt dat uit een kamer mensen of voorwerpen verdwijnen. In dit hoorspel zijn het naamloze figuren die de toestanden van de leegte of de handelingen van het leegmaken, van het opruimen en verdwijnen met woorden demonstreren...”