OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grote Moskee van Xi'an

De Grote Moskee van Xi'an (Chinees: 西安大清真寺) staat in de Chinese stad Xi'an in de provincie Shaanxi.
De stad Xi'an was een van de meest oostelijke steden op de Zijderoute. De moskee is een van de oudste en bekendste van China.
De bouw werd begonnen tijdens de Tang-dynastie, in het jaar 742. De moskee werd opgetrokken volgens de principes van de Chinese architectuur, namelijk verschillende hallen werden opeenvolgend achter elkaar gebouwd. De hallen dateren uit de 14e eeuw en zijn herhaaldelijk gerestaureerd.
Dezelfde bouwstijl vindt men terug in de keizerlijke architectuur onder meer in de Verboden Stad in Peking.
Ook Chinese boeddhistische tempels werden volgens datzelfde principe geconstrueerd evenals tempels gewijd aan het confucianisme.
Door deze specifieke Chinese bouwstijl lijkt de moskee van Xi'an niet op "standaardmoskeeën". Er zijn enkele Arabische versierselen.
Deze moskee wordt nog steeds door de plaatselijke moslims voor het gebed gebruikt. De dagelijks gebedsdiensten worden bij de ingang aangeduid met een uurwerk. Op een gewone dag zijn er ongeveer 500 gelovigen, op een vrijdag tot wel 2000 gelovigen.
Ze is ook een populaire toeristische attractie. De gebedsruimte die zich helemaal achteraan bevindt - in de laatste hal - is niet voor toeristen toegankelijk.
# Grote Moskee van Zinder

De Grote Moskee van Zinder, ook wel bekend als de Sultansmoskee, is een vrijdagmoskee in de stad Zinder in het zuiden van Niger.
De Grote Moskee van Zinder ligt in het centrum van Birni, het historische stadscentrum van Zinder. Samen met het naburige Sultanspaleis Zinder vormt het het beeld van de wijk.
Het gebouwencomplex, omgeven door een circa twee meter hoge buitenmuur, bestaat uit een oud gebedsruimtegebouw met minaret, de oorspronkelijke vrijdagmoskee, en een veel groter gebedsruimtegebouw, dat recenter is en vier minaretten en meerdere koepels heeft. Beide verschillen enigszins in hun oriëntatie.
Er zijn verschillende informatie over de bouwtijd van de oude vrijdagmoskee. Het werd gebouwd in de jaren vanaf 1812, tussen 1850 en 1855 of rond 1870. Architectonisch volgt het de traditie van de kleimoskeeën van Timboektoe.
Het zes meter hoge gebedsruimtegebouw is gemaakt van bakstenen en deels cementblokken. Het is aan de buitenkant bepleisterd met cement en geel geverfd. Het heeft een ongeveer vierkante plattegrond en een halfronde mihrab-veranda. Op het dakterras bevindt zich een borstwering met trapvormige bevestigingen.
Het gebedsruimtegebouw is te betreden via vier ingangen aan de westzijde van de binnenplaats, één ingang aan de zuidzijde en één ingang aan de oostzijde. De binnenkant van de gebedsruimte is 265 vierkante meter. Het heeft vier bij drie steunen met een dwarsdoorsnede in de vorm van een kruis. Er is een aparte ruimte voor de sultan. De muren van de gebedsruimte zijn wit gepleisterd. Het wordt gecompleteerd door een houten cassetteplafond.
De oude minaret bevindt zich op de zuidelijke muur van het moskeecomplex en is 13 meter hoog. De toegang is via de binnenplaats aan de noordzijde. Het heeft de vorm van een afgeknotte piramide. Kroonlijsten verdelen de toren in drie segmenten. Het dakterras, bereikbaar via het binnentrappenhuis, heeft een borstwering met trapvormige uitbouwingen in elke hoek, vergelijkbaar met het oude gebedsruimtegebouw.
De minaret stortte in 1950 in en werd vervolgens gerestaureerd.
# Gympak

Een gympak, in Vlaanderen ook maillot genoemd, is een nauw aansluitend uniseks kledingstuk voor de romp. Een gympak kan mouwen hebben, maar laat de benen altijd onbedekt. Een gympak heeft min of meer dezelfde vorm als een badpak.
Fransman Jules Léotard creëerde het pak in de 19e eeuw voor zijn acrobatiek. Sindsdien wordt het gedragen door acrobaten, gymnasten, dansers en schaatsers. Het pak wordt zowel tijdens oefeningen als tijdens opvoeringen gebruikt.
Tegenwoordig vervaardigt men gympakken uit textiel met synthetische vezels zoals nylon en lycra. De elastische eigenschappen van de stof houden het pak op zijn plaats tijdens het bewegen.

## Gympak of maillot?

De maillot of het gympak mag niet verward worden met de gelijknamige maillot. In Nederland is gympak gangbaar, echter in Vlaanderen spreekt men van een maillot.
Maillot = gympak in Vlaanderen.
Maillot = broekkousen in Nederland en Suriname. Broekkousen is enkel gangbaar in Vlaanderen en behoort dus tot het Belgisch-Nederlands.

## Controverse

Turnvrouwen kunnen zich ongemakkelijk voelen in de minimalistische pakjes die bij deze sport horen. Sinds 2018 staat de Nederlandse turnbond KNGU toe dat vrouwen tijdens wedstrijden niet meer verplicht zijn om in een hoog opgesneden turnpak te verschijnen maar, net als mannen, ook een turnbroek of een bodysuit (pak uit een stuk) mogen dragen. De internationale regels stonden dat al sinds 2009 toe. In de praktijk blijkt dat sommige vrouwen zich daar prettiger bij voelen, maar dat anderen vinden dat het 'blote' pakje hoort bij het schoonheidsaspect van de sport.
* Dit artikel is voornamelijk gebaseerd op het gelijknamige artikel in de Engelstalige Wikipedia.
* ↑ broekkousen - ANW (Algemeen Nederlands Woordenboek). anw.inl.nl. Gearchiveerd op 17 april 2021. Geraadpleegd op 17 april 2021.
* ↑ Duitse turnsters in bodysuit: 'Sommige mensen kijken om andere reden naar turnen'. nos.nl. Geraadpleegd op 30 april 2021.
# Gust Graas

Gustave (Gust) Graas (Esch-sur-Alzette, 19 december 1924 – ?, 19 februari 2020) was een Luxemburgs ondernemer, kunstschilder en beeldhouwer.

## Leven en werk

Gust Graas was als tiener lid van de Hitlerjugend. Hij werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gedwongen ingelijfd bij de Wehrmacht, maar wist te deserteren. Na de bevrijding studeerde hij rechten in Leuven en Parijs. Hij werkte na zijn studie als advocaat in Lucemburg-Stad. In 1952 werd hij secretaris-generaal bij de Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion (CLT), in 1975 werd hij benoemd tot algemeen directeur. Hij stond in 1983 aan de wieg van het Duitstalige RTL Television. Samen met Roger Sietzen was Graas oprichter van Luxair.
Als schilder was hij autodidact. Hij sloot zich aan bij de Cercle Artistique de Luxembourg (CAL) en nam vanaf 1963 deel aan de jaarlijkse salons van de kunstenaarsvereniging. In mei 1971 ontvingen Graas en Michel Breithoff de Prix Grand-Duc Adolphe 1970 uit handen van prinses Marie Astrid van Luxemburg.
Hij publiceerde de boeken Notes d'Atelier (1993) en Les Années Espagnoles (2003).
Gust Graas overleed op 95-jarige leeftijd.
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gust Graas op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 110-111. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* ↑ Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0.
* ↑ "Les lauréats du Prix Grand-Duc Adolphe", Luxemburger Wort 12 mei 1971.
* ↑ "Graas Gust", MediArt, Agence de Promotion Culturele. Gearchiveerd op 29 juni 2023.
* ↑ "De Gust Graas ass am Alter vu 95 Joer gestuerwen", RTL, 5 maart 2020. Gearchiveerd op 22 april 2023.
* Biblioteca Nacional de España: XX1119875
* Gemeinsame Normdatei: 1101487054
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6038 6727
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A011581738
* Système universitaire de documentation: 243141378
* Virtual International Authority File: 86818406
* WorldCat (via VIAF): 86818406
# Gust Persoons

Gustave Alfred Joseph (Gust) Persoons (Antwerpen, 7 november 1905 – aldaar, 16 mei 1971) was een Belgisch dirigent, componist en muziekpedagoog.
Hij was zoon van telefoonbediende Alfred Augustinus Persoons en Josephine Janssens. Gust Persoons was getrouwd met amateurmusicus Nora Schiltz, nicht van de familie Mortelmans. Zoon Guido Persoons (1931-2014) was doctor in de musicologie en promotor van werk van schilder Frank Mortelmans en muziek van Lodewijk Mortelmans.
Hij kreeg zijn opleiding aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Docenten waren Edward Verheyden voor harmonieleer, Arthur De Hovre op orgel en Flor Alpaerts voor contrapunt. Hij haalde er diverse eerste prijzen. Hij vervulde diverse functies in de muziek:
* 1929-1940: leraar aan de muziekschool te Moortsel
* 1931-1949: leraar aan de muziekacademie te Lier
* 1932-1971: leraar en vanaf 1851 ook directeur van de muziekacademie van Berchem
* 1939-1940 en 1950-1968: muziekleraar rijksnormaalschool te Antwerpen
* 1940-1949: zangleraar parochiale scholen in Antwerpen
* 1949-1971: leraar notenleer voor zangers aan het Antwerps conservatorium
* 1956-1971: muzikaal-technisch adviseur van de Bestendige Deputatie van Antwerpen
Dit alles werd gecombineerd met de functie van kapelmeester-titularis van de Sint-Pauluskerk in Antwerpen; een functie die hij aanhield tussen 1927 en 1971. Hij bouwde die kapel uit tot een van Europees formaat. Hij gaf leiding aan talloze uitvoeringen met name van missen van vroege tot hedendaagse. Daaronder bevond zich ook nationaal repertoire van bijvoorbeeld Peter Benoit, Emile Wambach, François-Auguste Gevaert, Willem Pelemans etc.). In de hoedanigheid van kapelmeester gaf hij ook leiding aan massazang bij diverse aangelegenheden (bijvoorbeeld het overlijden van Peter Benoit. Hij was in 1946 oprichter van het Antwerps Kamerkoor en –orkest, dat hij tot 1949 leidde. Ook was hij betrokken bij Pro Musica, dat ook af en toe op de televisie te zien was. Als eerbetoon werd hij bijgezet in het Erepark der Kunstenaars in Schoonselhof
Van zijn werken noemde Robijns/Zijlstra:
* 1923-1924: Avondvrede voor a capellakoor
* 1928: Sacerdos et pontifex
* 1930: Blijde mei voor a capellakoor
* 1935: Rerum novarum feestzang
* 1936: Ruusbroec-mis
* 1938: Christus vincit
* 1939: Da pacem voor a capellakoor
* 1940: Benedicite angeli voor a capellakoor
* 1951: Haec dies voor a capellakoor
Verder schreef hij liederen, pianobegeleiding voor oude Vlaamse liederen en koorbewerkingen.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 76
* Flavie Roquet, Lexicon Vlaamse componisten geboren na 1800, Roeselare, 2007, pagina 569, noemt abusievelijk voornaam August, maar noemt meer werken.
* Index Studiecentrum Vlaamse Muziek (geraadpleegd 4 oktober 2021)
* Graf op Schoonselhof
# Guy Willems

Guy Willems, bekend onder zijn pseudoniem Bara, (Riga, 11 juli 1923 - 2003) was een Belgisch cartoonist en stripauteur. Hij is de auteur van Max de ontdekkingsreiziger, een strip die met zijn eenvoudige, visuele humor in zowat veertig landen werd gepubliceerd. Bara gebruikte hierbij weinig woorden en had een voorliefde voor absurde humor. Zijn tekeningen verschenen onder andere in het Britse Punch en het Amerikaanse The New Yorker.

## Carrière

Hij werd geboren in Riga (Letland) als zoon van een Belgisch diplomaat en groeide op in verschillende landen. Kort voor de oorlog keerde het gezin terug naar België en Willems liep er school aan het collège Saint-Michel. Hij begon een studie archeologie aan de universiteit van Leuven maar staakte die om les te gaan volgen aan de Academie van Schone Kunsten in Brussel. In 1945 was hij medeoprichter van het literair-filosofisch-artistiek tijdschrift La Faune en in 1949 van het tijdschrift Vivre. Ondertussen was hij in 1946 begonnen als perstekenaar. In de jaren 1950 woonde en werkte hij in Parijs als perstekenaar onder het pseudoniem Bara. Hij tekende humoristische cartoons voor tal van bladen.
In 1955 creëerde hij zijn bekende personage Max (Max l'explorateur) voor de krant France-Soir. Maar als spoedig verscheen deze strip in kranten en tijdschriften over de hele wereld. In 1963 werkte hij dit personage uit tot een langere strip met tekstballonnen in stripblad Robbedoes op scenario van Rosy. Max kreeg als metgezel een fotoreporter en beleefde twee lange avonturen in Robbedoes. In 1966 maakte Bara met Max de overstap naar concurrent Kuifje en Vicq werd door zijn scenarist. Maar in de vorm van een langere strip was Max geen succes. Deze strip beleefde zijn hoogtepunt in de jaren 1960, maar werd bijvoorbeeld tot in 1996 gepubliceerd in de Belgische krant Le Soir.
Voor Kuifje tekende Bara Monsieur Ephémere tussen 1968 en 1974. Andere creaties van Bara waren Cro-Magnon voor Zack (vanaf 1973), Super As en Kuifje (vanaf 1975), Sigi (de kleine Frank) voor Zack en Lamy-Bidas voor Robbedoes (1983). Tussen 1971 en 1973 leidde Bara bovendien het humoristische tijdschrift L'Oeuf met als doelpubliek de medische sector.
* Henri Filippini, Dictionnaire de la bande dessinée, Bordas, Parijs, 1989
* Hugues Dayez, Les aventures d'un journal, Spirou, 3874, 11 juli 2012, p. 29
* Biographie de Bara. max-explorateur.com (14 november 2010). Gearchiveerd op 28 januari 2020. Geraadpleegd op 22 februari 2020.
* Bibliothèque nationale de France: cb14968846z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0127 731X
* Virtual International Authority File: 64278807
* WorldCat (via VIAF): 64278807
# Gymnocheta frontalis

Gymnocheta frontalis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Brooks.
# Gymnocheta magna

Gymnocheta magna is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Zimin.
# Gymnoproctus abortivus

Gymnoproctus abortivus is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Serville.
# Gypsophila (plant)

Gypsophila is een geslacht uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae). Het geslacht wordt in het Nederlands meestal gipskruid genoemd; dat is echter ook de naam van de soort Gypsophila muralis.
Het geslacht kent 80 tot 100 soorten. De planten zijn in het algemeen kalkminnend. De botanische naam is afgeleid van de Oudgriekse woorden γύψος (gupsos), 'gips' en φιλεῖν (philein), 'beminnen'.
De voornaamste verspreiding is in het Middellandse Zeegebied.
Het geslacht bevat vooral één en meerjarige, kruidachtige planten, en enkele halfstruiken. Als geslacht in de onderfamilie Caryophylloideae zijn de kelkbladen vergroeid. De kelk is in de lengte gestreept. De bloemen zijn meestal klein en wit of roze. De kroonbladen gelijkmatig in de nagel versmald.
De bladeren van gipskruid zijn vaak vlezig, blauwachtig groen, en langwerpig tot lancetvormig.
Enkele soorten:
* Pluimgipskruid (Gypsophila paniculata) staat op de lijst van nieuwe planten in Nederland. De plant komt van nature voor in Zuidoost-Europa en West-Siberië en is in Nederland vanuit siertuinen verwilderd.
* Gipskruid (Gypsophila muralis) is een eenjarige plant van droogvallende plaatsen langs rivieren en plassen in de uiterwaarden. De plant komt van nature voor in Eurazië. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk afgenomen.
* Kruipend gipskruid (Gypsophila repens) is een algemene plant in de Kalkalpen.
* Gypsophila elegans is een eenjarige plant die inheems is in Oost-Europa, de Kaukasus en West-Azië, en wordt als sierplant gebruikt. In Noord-Amerika is ze in een aantal staten ingeburgerd.
* Gypsophila acutifolia
* Gypsophila aretioides
* Gypsophila cerastioides
* Gypsophila elegans
* Gypsophila muralis
* Gypsophila oldhamiana
* Gypsophila paniculata
* Gypsophila repens
# Gyretes distinctus

Gyretes distinctus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Sturm.
# Gyretes dentatus

Gyretes dentatus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Ochs.
# HV Voorschoten '70

HVV '70 is een Nederlandse handbalvereniging uit het Zuid-Hollandse Voorschoten. HVV '70 staat voor Handbalvereniging Voorschoten 1970.
In het seizoen 2017/18 promoveerde het eerste herenteam van HVV '70 naar de eerste divisie. In 2021 degradeerde HVV '70 vrijwillig uit de eerste divisie.

## Externe link

* Website van HVV '70
# HV Vrone

HV Vrone is een Nederlandse handbalvereniging uit Sint Pancras in de Noord-Hollandse gemeente Dijk en Waard.
Op 23 december 1920 werd sportvereniging Vrone opgericht en in 1943 kreeg deze een handbalafdeling. In 1947 speelde men in de Afdeling I, 2e klasse Noord-Holland. Op 1 juli 2019 splitste de handbalafdeling zich af en werd het daarmee zelfstandig.
Het eerste herenteam komt uit in de eredivisie. Het tweede herenteam en het damesteam komen uit in de eerste klasse. De herenteams vormen met HV Berdos samengestelde teams.

## Resultaten

Heren
* 2018 9e Hoofdklasse D
* 2019 2e Hoofdklasse D
* 2020 3e Eerste divisie
* 2021 Eerste divisie
* 2022 1e Eerste divisie
* 2023 10e Eredivisie
* 2024 13e Eredivisie
* Eredivisie
* Eerste divisie
* Hoofdklasse
* Vanaf 2019 samenwerking met Berdos.
# Bisdom Trier

Het bisdom Trier (Duits: Bistum Trier; Latijn: Dioecesis Trevirensis), is een rooms-katholiek bisdom in de kerkprovincie Keulen, wat ligt in het westen van Duitsland, in de deelstaat Rijnland-Palts.

## Geschiedenis

Het bisdom Trier bestaat al sinds de tweede helft van de 3e eeuw en ontstond uit de Romeinse provincie Belgica Prima. In de 8e eeuw werd het verheven tot aartsbisdom, wat het zou blijven tot 1801. Zie aartsbisdom Trier.
Het bisdom Trier werd op 29 november 1801 heropgericht. Het is het grootste suffragane bisdom van de kerkprovincie Keulen.

## Lijst van bisschoppen van Trier

* 17-07-1802 - 09-10-1816: Charles Mannay
* 03-05-1824 - 11-11-1836: Josef von Hommer
* 22-07-1842 - 07-01-1864: Wilhelm Arnoldi
* 27-03-1865 - 03-05-1867: Leopold Pelldram
* 20-09-1867 - 30-05-1876: Matthias Eberhard
* 12-08-1881 - 04-12-1921: Michael Felix Korum
* 12-03-1922 - 20-12-1951: Franz Rudolf Bornewasser
* 20-12-1951 - 19-11-1966: Matthias Wehr
* 25-04-1967 - 05-09-1980: Bernhard Stein
* 24-02-1981 - 15-01-2001: Hermann Josef Spital
* 20-12-2001 - 30-11-2007: Reinhard Marx
* 08-04-2009 - heden: Stephan Ackermann

## Bekende kerkgebouwen

* De Dom van Trier
* De Onze-Lieve-Vrouwekerk in Trier
# Ostašov

Ostašov (Duits: Hostaschau) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Třebíč. Ostašov telt 133 inwoners.
Babice · Bačice · Bačkovice · Benetice · Biskupice-Pulkov · Blatnice · Bohušice · Bochovice · Bransouze · Březník · Budišov · Budkov · Cidlina · Čáslavice · Častohostice · Čechočovice · Čechtín · Červená Lhota · Číhalín · Číchov · Čikov · Číměř · Dalešice · Dědice · Dešov · Dolní Lažany · Dolní Vilémovice · Domamil · Dukovany · Hartvíkovice · Heraltice · Hluboké · Hodov · Horní Heřmanice · Horní Smrčné · Horní Újezd · Horní Vilémovice · Hornice · Hrotovice · Hroznatín · Hvězdoňovice · Chlístov · Chlum · Chotěbudice · Jakubov u Moravských Budějovic · Jaroměřice nad Rokytnou · Jasenice · Jemnice · Jinošov · Jiratice · Kamenná · Kdousov · Kladeruby nad Oslavou · Klučov · Kojatice · Kojatín · Kojetice · Komárovice · Koněšín · Kostníky · Kouty · Kozlany · Kožichovice · Krahulov · Kralice nad Oslavou · Kramolín · Krhov · Krokočín · Kuroslepy · Láz · Lesná · Lesní Jakubov · Lesonice · Lesůňky · Lhánice · Lhotice · Lipník · Litohoř · Litovany · Lomy · Loukovice · Lovčovice · Lukov · Markvartice · Martínkov · Mastník · Menhartice · Meziříčko · Mikulovice · Mladoňovice · Mohelno · Moravské Budějovice · Myslibořice · Naloučany · Náměšť nad Oslavou · Nárameč · Nimpšov · Nová Ves · Nové Syrovice · Nový Telečkov · Ocmanice · Odunec · Okarec · Okřešice · Okříšky · Opatov · Oponešice · Ostašov · Pálovice · Petrovice · Petrůvky · Pokojovice · Police · Popůvky · Pozďatín · Přeckov · Předín · Přešovice · Přibyslavice · Příštpo · Pucov · Pyšel · Rácovice · Račice · Radkovice u Budče · Radkovice u Hrotovic · Radonín · Radošov · Radotice · Rapotice · Rohy · Rokytnice nad Rokytnou · Rouchovany · Rudíkov · Římov · Sedlec · Slavětice · Slavičky · Slavíkovice · Smrk · Stařeč · Stropešín · Střítež · Studenec · Studnice · Sudice · Svatoslav · Šebkovice · Štěměchy · Štěpkov · Trnava · Třebelovice · Třebenice · Třebíč · Třesov · Valdíkov · Valeč · Vícenice · Vícenice u Náměště nad Oslavou · Vladislav · Vlčatín · Výčapy · Zahrádka · Zárubice · Zašovice · Zvěrkovice · Želetava
# Fioretti

Fioretti kan verwijzen naar:
* De eigenlijke naam van Crispijn van Viterbo
* De dubbele woning Fioretti en Serenella aan de Mercatorlaan 8 en 10 te Klemskerke (B)
* Een muziekstuk van Girolamo Frescobaldi
* De Fioretti of "Bloempjes" van Franciscus van Assisi, een bundel 14e-eeuwse vertellingen
* Fioretti College (Noord-Brabant), een school voor mavo, vmbo en pro in de Nederlands plaats Veghel
* Fioretti College (Zuid-Holland), een scholengemeenschap in de Nederlandse plaatsen Lisse en Hillegom
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fioretti en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zeuctostyla

Zeuctostyla is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* Z. rubricollis Warren, 1904
* Z. vidrierata Dognin, 1893
# Beest (Disney)

Het Beest is het populaire Disneyfiguur uit de tekenfilm Belle en het Beest dat bevriend raakt met Belle; uiteindelijk trouwen ze. De énige die hiervoor een stokje tracht te steken is Gaston, die heimelijk verliefd is op Belle.
Het Beest werd een beest toen hij op een koude winternacht als prins niet onderdak wilde bieden aan een oude vrouw in ruil voor een roos. Toen hij na 3 keer weigerde smolt de lelijke oude vrouw weg om plaats te maken voor een beelschone tovenares. "Als straf" betoverde ze de prins om in een beest en sprak ook een vloek uit over het kasteel en alle bewoners van het kasteel, waaronder Pendule, Lumière, Plumeau en Barstje.
# Habrotrocha crenata

Habrotrocha crenata is een raderdiertjessoort uit de familie Habrotrochidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Murray.
# Hadithadam

De Hadithadam (Arabisch: سد حديثة) of Qadisiyadam is een stuwdam in de Eufraat, ten noorden van Haditha (Irak). Het stuwmeer wordt het Qadisiyameer (Arabisch: Buhayrat al-Qadisiyyah) genoemd. De dam is 9 kilometer lang en 57 meter hoog. De dam genereert hydro-elektrische energie, reguleert de watertoevoer van de Eufraat en levert water voor irrigatie aan. Het de op een na grootste waterkrachtcentrale van Irak, na de Mosuldam.
# Hadouk Trio

Het Hadouk Trio is een Franse ethno-jazzband. De naam van de band verwijst naar de instrumenten hajouj (Noord-Afrikaanse driesnarige bas) en duduk, die de basisinstrumenten van het trio zijn. De muziek kenmerkt zich door een mengeling van Oriëntaalse, Europese en Afrikaanse klanken.

## Discografie

* Hadouk (Didier Malherbe & Loy Ehrlich nog als duo) (Tangram, 1995)
* Shamanimal (Naïve, 1999)
* Now, Label: (Naïve, 2002)
* Live à FiP (2 CDs), (Celluloïd/Melodie, 2004)
* Utopies (Naïve, 2006)
* Baldamore (CD + DVD Live) (Naïve, 2007)
* Carnets d'Asie et d'Ailleurs (Didier Malherbe & Loy Ehrlich) (Vox Terrae, 2008)
* Air Hadouk (Naïve, 2010)
* Hadoukly Yours (Naïve, 2013)
* Le Cinquieme Fruit (Naïve, 2017)
# Hadranellus

Hadranellus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door LaSalle & Boler.

## Soorten

Het geslacht Hadranellus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Hadranellus anomalus LaSalle & Boler, 1994
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012