OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gerard Holt

Gerardus Hendricus Maria (Gerard) Holt (Haarlem, 16 juni 1904 – aldaar, 14 februari 1988) was een Nederlands architect die tot de stroming van het nieuwe bouwen wordt gerekend. Hij was een compagnon van de architect Bernard Bijvoet.

## Levensloop

Holt groeide op in een progressief rooms-katholiek gezin, en begon in 1923 aan de School voor bouwkunde, versierende kunsten en kunstambachten te Haarlem. Vanaf 1926 was hij leerling bij verschillende architecten van de Amsterdamse School. In 1929 werd hij zelfstandig architect. Holt werkte vanaf 1945 samen met Bijvoet, met wie hij in 1947 te Haarlem een architectenbureau begon. In datzelfde jaar werd hij buitengewoon hoogleraar aan de Technische Hogeschool Delft; hij zou deze functie tot 1969 vervullen.
Samen met Bijvoet realiseerde hij in de jaren veertig woonblokken in Katwijk aan Zee, Hoek van Holland, Rotterdam en Velsen. In de jaren vijftig ontwierpen ze samen theaters in Tilburg en in Nijmegen, en in de jaren zestig theaters in Apeldoorn en in Tiel, en een operagebouw dat op de plaats van het oude RAI-gebouw aan de Amsterdamse Ferdinand Bolstraat moest verrijzen, met een hoteltoren er naast. Bijvoet hield zich meer met het ontwerpen bezig, terwijl Holt vooral toezicht hield op de uitvoering.
Het ontwerp voor het operagebouw zou nooit worden uitgevoerd en de hoteltoren werd het Okura Hotel, gebouwd voor de Japanse Okura-hotelketen. Een operagebouw werd ten slotte als "Muziektheater" geïntegreerd met de plannen van Wilhelm Holzbauer voor een stadhuis aan de Amstel (Stopera). Holt trok zich uit het project terug en liet het over aan Bijvoet en aan Cees Dam, die was gehuwd met Gerards dochter, de grafisch ontwerper Josephine Holt.
Holt overleed op 83-jarige leeftijd in zijn geboorteplaats Haarlem.
# Gerard Heystee

Gerard Willem Marie Heystee (Helmond, 17 maart 1921 - Laren, 24 april 2001) was een Nederlands acteur, presentator en voordrachtkunstenaar.

## Biografie

Na een opleiding aan de handelsschool en toneellessen van onder anderen Louis van Gasteren en Eduard Verkade debuteerde hij met een bewerking van het stuk Gijsbrecht van Aemstel. Vanaf 1944 werkte hij mee aan programma's van Radio Herrijzend Nederland. Heystee werkte vervolgens voor het Amsterdams Toneelgezelschap en later legde hij zich meer toe op radio- en televisiewerk.
Op tv was hij te zien in stukken van Herman Heijermans, Anton Tsjechov en Christopher Fry en kinder- en amusementprogramma's als Ja zuster, nee zuster, De avonturen van Liang Wang Tsjang Tsjeng en Swiebertje. Ook presenteerde hij ballet- en dierenprogramma's. Later werd hij toneeladviseur van de provincie Limburg en doceerde hij dramatische vorming. Heystee sprak ook verschillende luister-lp's in en samen met Tineke van Leer maakte hij een serie grammofoonplaten voor de Show'N Tell.

## Filmografie

| Jaar | Programma | Rol | Opmerking |
| 1956-1960 | Hokus Pokus dat kan ik ook | Liang | Televisieserie |
| 1960-1961 | De avonturen van Liang Wang Tsjang Tsjeng | Liang | Televisieserie |
| 1962-1964 | De avonturen van Okkie Trooy | Majoor fabelwachter | Televisieserie |
| 1963 | Fietsen naar de maan | Cellist | Televisieserie |
| 1963 | Het grote begin | Verteller | Televisiefilm |
| 1963 | Deur haasken, dodelijk haasken | Joost van den Vondel | Televisiefilm |
| 1964 | Romeo & Julia | Balthasar | Televisiefilm |
| 1965 | Alleen op de wereld | Galley | Televieserie |
| 1966-1968 | Ja zuster, nee zuster | Notaris | Televisieserie |
| 1969-1972 | Swiebertje | Boudewijn Dingedas | Televisieserie |
| 1987 | Dossier Verhulst | EHBO-arts | Televisieserie |
| 1991 | Goede tijden, slechte tijden | Meneer Malko | Televisieserie |
| 1993-1995 | Vrouwenvleugel | Ferdinand Kramer (verloofde Jantje Kruimel) | Televisieserie |

## Discografie

| Jaar | Album | Artiest | Aandeel | Opmerking |
| | Sprookjesland | Gerard Heystee en Tineke van Leer | Gesproken tekst | KinderLP |
* ↑ www.swiebertje.tv Lijst van acteurs (geraadpleegd op 3 september 2012)
# Kerkhof Buter

Kerkhof Buter is de laatste rustplaats van enkele onbekenden die hier in de 19e eeuw zijn begraven. De begraafplaats valt op in het landschap doordat ze is beplant met bomen, er zijn geen graftekens. Het geheel wordt omgeven door een eenvoudig houten hek. De begraafplaats ligt tussen Nieuw-Schoonebeek en Twist aan de Europaweg. Aan de overzijde van de weg bevindt zich een stenen monument dat herinnert aan de mensen die hier zijn begraven.

## Geschiedenis

In 1824 werd door het Koninkrijk der Nederlanden een grenstraktaat gesloten met het Koninkrijk Hannover. Hierdoor verloor de nederzetting Nieuw-Schoonebeek het recht haar doden te begraven op de begraafplaats van Hesepertwist in Emsland. Dit was de reden voor de aanleg van een noodbegraafplaats. De grond hiervoor werd beschikbaar gesteld door Berend Harbers. Er werden geen grafzerken geplaatst. De graven werden gemarkeerd door verhogingen van uitgegraven grond. Tot 1849 werd hier begraven. In dat jaar werd in Nieuw Schoonebeek de kerk met begraafplaats in gebruik genomen.
De noodbegraafplaats raakte uiteindelijk sterk verwaarloosd. De opgehoogde randen werden beschadigd door grazend vee. Er kwamen zelfs beenderen bloot te liggen. In 1978 herstelde men de dodenakker en plaatste een houten hek.
Het kerkhof is genoemd naar de laatste eigenaar Bernardus Hendrikus Büter.

## Gedenkteken

Rond 1840 werd aan de overkant van de weg een houten kruis geplaatst. De begrafenisstoet hield hier vijf minuten halt en er werd gebeden. In 1849 werd dit kruis vervangen door een stenen gedenkteken. Vanwege het feit dat Nieuw-Schoonebeek sterk rooms-katholiek is, heeft het monument een katholiek karakter, namelijk een gekruisigde Christus met daaronder de tekst: Die mijn kruis niet op zich neemt en mij niet volgt is mijner niet waardig. Op de achterkant staan de namen van de schenkers: J.B. Borg - A.M. Twenning en het jaartal 1849.
Het gedenkteken brak in de jaren 1950 in stukken. De eigenaar van de grond waar op het geplaatst was bewaarde de brokstukken in een schuur. In 1979 liet het Ministerie van CRM de steen restaureren. De breuklijnen van destijds zijn zichtbaar gebleven.
* 1 2 3 4 Minderhoud, H.D. (1986). Dwars door Drenthe. Meppel: Krips Repro.
* ↑ Foorthuis, W.R., Brood, P. (2002). Drenthe. Gids voor cultuur en landschap. Bedum: De Ploeg. ISBN 9052942420
# Geoplana crioula

Geoplana crioula is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Froehlich.
# Gevelkapel

Een gevelkapel is een kapel in de vorm van een nis in de gevel of een kastje aan de gevel van een pand met daarin een crucifix of heiligenbeeld.
Het gebruik om gevelkapellen in te werken in het metselwerk is terug te voeren op de laren. Vaak werden deze laren geplaatst bij de toegang van een woning. In de Provence zijn hier nog vele voorbeelden van te vinden.
Gevelkapellen werden om diverse redenen aangebracht. De voornaamste reden was ter bescherming van het erf en de bewoners. Andere redenen waren dankbaarheid (genezing, behouden thuiskomst of doorkomen van een pestepidemie) en toewijding tot een heilige. Een laatste reden was noodzakelijkheid om een processie te kunnen laten doorgaan.
* Barokke gevelkapel, Héron, Luik
* Gevelkapel basisschool, Huldenberg
* Niskapel woonhuis, Sibbe
* Sint-Servaasbasiliek, Maastricht
* Gevelkapel Reichstädt, Duitsland
* Gevelzuilkapel, Salzburg
* Gevelkapel Prato, Italië
* Muurkastje Palermo
# Kivarinjärvi

Het Kivarinjärvi is een meer in de Finse regio Kainuu, dat dicht bij de plaats Puolanka ligt. Het meer is het begin van de Kiiminkijoki, die naar de Botnische Golf stroomt.
# Kivik

Kivik is een dorp gelegen aan de oostkust van Skåne län de zuidelijkste provincie van Zweden in de gemeente Simrishamn. Het dorp heeft 1013 inwoners. Het stuk van Skåne waar het dorp ligt heet Österlen.
In Kivik is een 3000 jaar oud koningsgraf uit de bronstijd te vinden.
Het nationaal park Stenshuvud ligt ten zuiden van het dorp.

## Verkeer en vervoer

Langs de plaats loopt de Riksväg 9.
# Gibberula ubitaensis

Gibberula ubitaensis is een slakkensoort uit de familie van de Cystiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Espinosa & Ortea.
# Gerrit van der Veenlaan 14 (Baarn)

De villa aan de Gerrit van der Veenlaan 14 is een gemeentelijk monument in Baarn in de provincie Utrecht. Het huis aan de Gerrit van der Veenlaan staat in het Wilhelminapark dat onderdeel is van rijksbeschermd dorpsgezicht Prins Hendrikpark e.o.

## Oorsprong

De villa is rond 1900 gebouwd. De woning is gebouwd in de neorenaissancestijl. In 1910 is de serre van de woning verbouwd naar het ontwerp van C. Sweris.

## Bewoning

De villa is in het verleden particulier bewoond geweest.
Sinds 1974 is de Stichting Huisvesting Baarnse Studenten hier gevestigd, die kamers verhuurd aan studenten die woonruimte zoeken in Baarn.
In de vorige eeuw hebben de huizen dienstgedaan als verzorgingshuis en sanatorium. Zo'n veertig jaar geleden zijn de huizen aangekocht door de gemeente om studenten van de Sociale Academie in een mooie omgeving huisvesting te bieden. Ondanks dat de Sociale Academie zich niet meer in Baarn bevindt, hebben de panden hun woonfunctie voor studenten behouden en wonen er op dit moment studenten die studeren in Utrecht, Hilversum, Amersfoort en Amsterdam.
# Gerritjan van Oven

Gerrit Johan Willem (Gerritjan) van Oven (Den Haag, 3 juni 1948) is een Nederlands politicus. Namens de Partij van de Arbeid was hij in de periode 1994 tot 2003 lid van de Tweede Kamer.
Gerritjan van Oven was aanvankelijk lid van de PPR, waarvoor hij lid van het partijbestuur was en fractie-assistent in de gemeenteraad van Amsterdam. Tussen 1983 en 1990 was hij Officier van Justitie in Amsterdam, belast met achtereenvolgens drugszaken en fraudezaken. In 1990 vertrok hij naar Curaçao, om advocaat-generaal aan het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba te worden.
In 1994 werd hij namens de PvdA gekozen in de Tweede Kamer. Hij hield zich bezig met justitie en Europese zaken. In 1998 samen met zijn fractiegenoot Peter van Heemst een initiatiefvoorstel in om strenger optreden tegen ambtelijke corruptie mogelijk te maken. Bij de Tweede-Kamerverkiezingen 2002 werd Van Oven door het grote verlies van zijn partij niet herkozen. In september van dat jaar kwam hij alsnog opnieuw in de Kamer, als opvolger van Dick Benschop. Bij de Tweede-Kamerverkiezingen 2003 stond Van Oven echter niet meer op de kandidatenlijst. Sinds oktober 2005 is hij werkzaam als rechter aan het Gerechtshof in Den Haag.
Van Oven is een kleinzoon van minister van Justitie Julius Christiaan van Oven, die diende in het kabinet-Drees III.
# Gerrit Blom

Gerrit Blom (Neerijnen, 18 juni 1938 - Leiden, 15 augustus 2018) was een Nederlandse ambtenaar en bestuurder.
Dr. Ir. Blom studeerde civiele techniek aan de Technische Universiteit Delft en voltooide deze studie in 1972. Tijdens zijn studie doceerde hij nog wiskunde aan een school in De Lier. In 1990 won hij de Rotterdam-Maaskantprijs voor het communicatieproces rond de Deltawerken. In 1997 werd hij benoemd tot doctor honoris causa.
Van 1989 tot 1998 was hij werkzaam als directeur-generaal van Rijkswaterstaat. Als DG had Blom een scherp oog voor de bescherming van de waterkwaliteit van de Noordzee en voor de instandhouding van de nationale deskundigheid op waterstaatkundig gebied. Mede daardoor heeft Nederland een toonaangevende positie op het gebied van infrastructuur verkregen. Blom kreeg hiervoor in 1998 een eredoctoraat van de faculteit Civiele Techniek en Geowetenschappen (CiTG).
Op organisatorische gebied zette Blom door middel van het organisatieprogramma Koers 200+ de rol van Rijkswaterstaat als volgt neer: Rijkswaterstaat was verantwoordelijk voor de uitvoering van de kerntaken:
* Veiligheid tegen hoogwater
* Zorg voor de infrastructuur en mobiliteit en
* Zorg voor waterkwaliteit
Bovendien werd door middel van Koers 200+ een aanzet gegeven voor ´Markt tenzij´ waarmee een grotere rol werd weggelegd voor het bedrijfsleven bij het ontwerp en aanleg van infrastructuur.
Met de Grote Efficiency Operatie (GEO) in de jaren 1990 legde Blom de interne bedrijfsvoering onder het vergrootglas. Dit leidde tot efficiëntere besteding van de middelen, financiële doelmatigheid en rechtmatigheid. Bovendien werden de verantwoordelijkheden zo laag mogelijk in de organisatie neergelegd en werd het begrip ´Integraal Management´ geïntroduceerd. Sturing vanuit de Hoofddirectie zou alleen nog op hoofdlijnen gebeuren.
De afronding van de Deltawerken in 1994 betekende voor Blom, dat er 1700 medewerkers ander werk moesten krijgen. Via een nauwgezette afstemming tussen de taakinhoud van de medewerkers en de behoefte vanuit de organisatie, werd dit succesvol uitgevoerd.
Blom was vanuit Rijkswaterstaat nog betrokken geweest bij de werkzaamheden van Prins Willem Alexander in het kader van de voorbereiding op het Koningschap. Daarna vervulde Blom diverse bestuursfuncties. Hij was onder meer voorzitter van de Raad voor Vastgoed.
* Managementsite: De overheid dreigt instabiel te worden
* Technische Universiteit Delft: Eredoctoraat voor Blom en Tapley
# Gerrit Bleker

Gerrit Claesz. Bleker (Haarlem, ca. 1600 – aldaar, begraven 8 februari 1656) was een Nederlands kunstschilder en etser.
Hij woonde en werkte in Haarlem en was actief vanaf omstreeks 1625. Hij schilderde vooral landschappen, maar heeft ook portretten gemaakt. Hij is beïnvloed door Pieter Lastman, Claes Cornelisz. Moeyaert en Rembrandt van Rijn. Hij is vooral bekend om zijn etsen. Werk van Bleker bevindt zich onder andere in het Frans Hals Museum en het Szépművészeti Múzeum in Boedapest. Hij was mogelijk de vader van Dirck Gerritsz. Bleker. Hij was leerling van Pieter Adelaer, David Decker, Paulus van der Goes en zijn zoon Dirck Gerritsz. Bleker.
* Gerrit Claesz. Bleker. RKD. Geraadpleegd op 20-03-2017.
* Grote Nederlandse Larousse Encyclopedie [9e druk], deel 5, p. 208.
* Biblioteca Nacional de España: XX1727199
* Bibliothèque nationale de France: cb14969896r (data)
* Biografisch Portaal: 57641708
* Gemeinsame Normdatei: 1021330493
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6940 134X
* KulturNav: 928e3b9f-9bf0-4870-94a5-1a6d394b5bc4
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 8994
* Union List of Artist Names: 500028731
* Virtual International Authority File: 247015981
* WorldCat (via VIAF): 247015981
# Gerrit Bolkestein

Gerrit Bolkestein (Amsterdam, 9 oktober 1871 – Den Haag, 8 september 1956) was een Nederlands politicus en grondlegger van tal van naoorlogse onderwijsvernieuwingen die de karaktervorming en individuele ontwikkeling van het kind centraal zouden stellen.
Bolkestein werd eerst onderwijzer en daarna inspecteur van het onderwijs. Na zijn pensionering werd hij op 67-jarige leeftijd minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen in het kabinet-De Geer II. Als een van de weinigen bleef hij gedurende de gehele Londense periode minister in de kabinetten Gerbrandy I, II en III.
Hij stond bekend als uiterst deskundig op onderwijsgebied, met een vooruitziende blik. In 1939, kort na zijn aantreden als minister, vatte Bolkestein zijn onderwijsvisie samen met de vier kernbegrippen individualisering, zelfstandigheid, inzicht en karaktervorming. Hij riep in 1943 vanuit Londen de studenten op om de loyaliteitsverklaring niet te tekenen. In een andere toespraak op Radio Oranje, in maart 1944, riep hij alle Nederlanders op om geschreven getuigenissen van de bezettingstijd (zoals brieven en dagboeken) te bewaren, deze zouden na de bevrijding worden ingezameld om deze moeilijke periode te documenteren. Deze oproep was voor Anne Frank aanleiding om haar dagboek om te werken voor publicatie.
Na de oorlog was Bolkestein adviseur van de minister van Onderwijs. Tezamen met Maria Montessori ontving hij in 1950 van de Amsterdamse Gemeente Universiteit een eredoctoraat.

## Persoonlijk

Hij was de grootvader van Frits Bolkestein. Zijn vader dreef een melkhandel op het Frederiksplein te Amsterdam en Gerrit bracht 's ochtends voor hij naar school ging de melk rond.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ , Researchgate, Frits Rovers, Hogeschool van Amsterdam, Webrecensie BMGN 125:4 (2010), over 'Kirkels, C., Architect van onderwijsvernieuwing. Denken en daden van Gerrit Bolkestein 1871-1956 (Amsterdam: Boom, 2008, 296 blz., ISBN 978 90 8506 631 6)'. Geraadpleegd 22 april 2021. Gearchiveerd op 22 april 2021.
* ↑ Amsterdamse Universiteit eerde onderwijsvernieuwers, Provinciale Drentsche en Asser Courant, 19 september 1950
Literatuur
* Biografie Gerrit Bolkestein - ru.nl
* Biografisch Portaal: 00547853
* CiNii: DA19305127
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: bolk001
* Gemeinsame Normdatei: 137169817
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5556 5843
* Library of Congress Control Number: no2006105422
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068281234
* Parlement.com: vg09llivmezb
* Système universitaire de documentation: 137709471
* Virtual International Authority File: 29293809
* WorldCat (via VIAF): 29293809
# George Darwin

George Darwin kan verwijzen naar:
* George Howard Darwin (1845-1912), een Engelse astronoom en wiskundige
* George Darwin (militair) (1884-1943), een Britse militair
* George Darwin (voetballer) (1932-2019), een Engelse voetballer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van George Darwin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gersdorffiet

Het mineraal gersdorffiet is een nikkel-arseen-sulfide, met de chemische formule NiAsS. Gersdorffietkristallen zijn grijs of zwart tot zilverwit en bezitten een kubische structuur. Ze komen meestal voor als massieve tot granulaire, fijne eenheden, die veelal euhedraal zijn. Daarom is dit mineraal vrij begeerd door verzamelaars.
Het mineraal is noch magnetisch, noch radioactief.

## Naamgeving en ontdekking

Gersdorffiet is genoemd naar de Oostenrijker Johann von Gersdorff, de eigenaar van een nikkelmijn in Schladming, waar het mineraal in 1843 werd ontdekt.

## Herkomst

Gersdorffiet wordt voornamelijk aangetroffen in zogenaamde hydrothermale aderen (langgerekte holtes in gesteente die gevuld zijn met een warme, waterige massa die veel metalen bevat), samen met andere (nikkel)sulfiden. Het komt samen voor met onder andere nikkeline, cobaltiet, ullmanniet, lollingiet, milleriet, pyriet, marcasiet, chalcopyriet en maucheriet.
# Gerrit Gezinus Post

Gerrit Gezinus Post (Smilde, 9 december 1910 – Markelo, 14 maart 2000) was een Nederlands politicus van de PvdA.
Hij werd geboren als zoon van de notarisklerk Jacob Post (1877-1956) en groeide op in het Friese Kollum. Na de mulo ging hij rond 1926 als volontair werken bij de gemeentesecretarie van Steenwijk. Daarna was hij als ambtenaar werkzaam bij voor de gemeente Kollumerland en Nieuwkruisland voor hij in 1930 als adjunct-commies in dienst trad bij de gemeente Aalsmeer. In 1935 werd hij op 24-jarige leeftijd de gemeentesecretaris van Zuid-Scharwoude als opvolger van J.Th. Kunnen die benoemd was tot gemeentesecretaris van Sijbekarspel en daar enkele jaren later ook de burgemeester zou worden. In augustus 1941 ging Zuid-Scharwoude met enkele andere gemeenten op in de nieuwe gemeente Langedijk waar Post de gemeentesecretaris werd. In april 1949 werd hij benoemd tot burgemeester van Landsmeer. Hij bleef die functie uitoefenen tot zijn pensionering in januari 1976 en overleed begin 2000. Naar hem is in Landsmeer de 'Burgemeester G.G. Post MAVO' vernoemd.
# Koornmarkt (Delft)

De Koornmarkt is een straat en gracht in het centrum van de stad Delft in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De gracht maakt deel uit van de tweede noord-zuidhoofdgracht, de Nieuwe Delft en is ongeveer honderd meter ten oosten van de eerste noord-zuidhoofdgracht, de Oude Delft, gelegen. Beide grachten lopen parallel aan elkaar in noord-zuidelijke richting.
Er zijn tientallen rijksmonumenten gesitueerd aan de Koornmarkt.
Eerste noord-zuid hoofdgracht: Oude Delft en Noordeinde
Tweede noord-zuid hoofdgracht: Nieuwe Delft (Korte/Lange Geer · Koornmarkt · Wijnhaven · Hippolytusbuurt · Voorstraat)
Derde noord-zuid hoofdgracht: Verwersdijk · Vrouwjuttenland · Burgwal · Brabantse Turfmarkt · Achterom  Verlegging: Vrouwenregt · Oosteinde
Oost-west grachten: Voldersgracht · Molslaan · Gasthuislaan · Zuidergracht Binnenwatersloot · Nieuwe en Oude Langendijk · Vlamingstraat · Rietveld · Kantoorgracht
Buiten het centrum: Buitenwatersloot · Westsingelgracht
# Georgetown (South Carolina)

Georgetown is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Georgetown County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 8950. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 8706, een daling van 244 (-2.7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 18,5 km², waarvan 16,9 km² land en 1,6 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Georgetown.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Georgetown op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Kleinbuikkathaai

De kleinbuikkathaai (Apristurus indicus) is een vis uit de familie van de Pentanchidae en behoort derhalve tot de orde van grondhaaien (Carcharhiniformes). De vis kan een lengte bereiken van 34 centimeter.

## Leefomgeving

De kleinbuikkathaai is een zoutwatervis. De vis prefereert diep water en komt voor in de Atlantische en Indische Oceaan op dieptes tussen 1289 en 1840 meter.

## Relatie tot de mens

De kleinbuikkathaai is voor de visserij van geen belang. In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.

## Externe link

* Foto's van de kleinbuikkathaai op FishBase
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
* ↑ (en) Kleinbuikkathaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
A. acanutus · A. albisoma · A. ampliceps · A. aphyodes · A. australis · A. brunneus · A. bucephalus · A. canutus · A. exsanguis · A. fedorovi · A. gibbosus · A. herklotsi · A. indicus · A. internatus · A. investigatoris · A. japonicus · A. kampae · A. laurussonii · A. longicephalus · A. macrorhynchus · A. macrostomus · A. manis · A. melanoasper · A. microps · A. micropterygeus · A. nasutus · A. parvipinnis · A. pinguis · A. platyrhynchus · A. profundorum · A. riveri · A. saldanha · A. sibogae · A. sinensis · A. spongiceps · A. stenseni
# Koninklijke Nederlandse Dierkundige Vereniging

De Koninklijke Nederlandse Dierkundige Vereniging (KNDV) is een Nederlandse vereniging van dierkundigen, opgericht in 1872 als Nederlandsche Dierkundige Vereeniging. Het doel is 'de bevordering van dierkundig onderzoek in de breedste zin'. De NDV richtte in 1876 het (zee)biologische onderzoeksinstituut NIOZ (Den Helder, later Texel) op.
De belangrijkste activiteiten zijn:
* het uitreiken van de Nederlandse Zoölogieprijs (vanaf 1991).
* Het organiseren van het Benelux Congress of Zoology, dat elk jaar plaatsvindt, afwisselend in Nederland en België.
* Het organiseren van de Zoologist Lecture tijdens dit congres als het in Nederland is.
* het uitgeven van het tijdschrift Animal Biology (voorheen Netherlands Journal of Zoology, daarvoor (vanaf 1874) Tijdschrift der Nederlandsche Dierkundige Vereeniging).
* het organiseren van symposia.

## Bron/link

* officiële site KNDV