OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Darıca Gençlerbirliği

Darıca Gençlerbirliği is een voetbalclub opgericht in 1934 te Gebze, een district van de provincie Kocaeli, Turkije. De clubkleuren zijn groen en geel. De thuisbasis van de voetbalclub is het Darıca İlçestadion.
Darıca Gençlerbirliği heeft nooit in de Süper Lig gevoetbald en heeft tot op heden geen grote successen behaald in de Turkse Beker.
* 1 2 3 4 (en) Club details
* ↑ (en) Coach details
Groep I : 23 Elazığ FK · Anadolu Üniversitesi · Artvin Hopaspor · Belediye Kütahyaspor · Bornova 1877 · Bulvarspor · Bursaspor · Düzcespor · Ergene Velimeşe SK · Kahramanmaraşspor · Karşıyaka · Kırşehir Futbol SK · Kuşadasıspor · Muş 1984 Muşspor · Silifke Belediyespor · Tokat Belediye Plevnespor Groep II :Adıyamam FK · Amasyaspor FK · Balıkesirspor · Beykoz İshaklı Spor · Çayelispor · Etimesgut Belediyespor · Fatsa Belediyespor · İnegöl Kafkas · Kelkit Hürriyet SK · Mazıdağı Fosfatspor · Muğlaspor · Nevşehir Belediyespor · Silivrispor · Tire 2021 FK · Türkmetal 1963 Spor · Uşakspor Groep III : 1922 Konyaspor · 52 Orduspor · Alanya Kestelspor · Aliağa FK · Ayvalıkgücü Belediyespor · Bayburt Özel İdarespor · Bursa Yıldırımspor · Çankaya SK · Çorluspor 1947 · Efeler 09 Spor · Karabük İdmanyurduspor · Küçükçekmece Sinop SK · Osmaniyespor FK · Pazarspor · Viranşehir Belediyespor · Yozgat Belediyesi Bozokspor Groep IV : 1926 Polatlı Belediyespor · Ağrı 1970 Spor · Bergama SF · Büyükçekmece Tepecikspor · Denizlispor · Edirnespor · Kahramanmaraş İstiklalspor · Kırıkkalegücü Futbol SK · Mardin 1969 Spor · Niğde Belediyespor · Orduspor 1967 · Sebat Gençlikspor · Talasgücü Belediyespor · Turgutluspor · Zonguldak Kömürspor
# David Concha

David Concha (Santander, 20 november 1996) is een Spaans voetballer die bij voorkeur als vleugelspeler speelt. Hij tekende in 2015 bij Real Sociedad.

## Clubcarrière

Concha werd geboren in Santander en sloot zich op tienjarige leeftijd aan bij Racing Santander. Op 10 december 2013 maakte hij zijn debuut voor het eerste elftal tegen UD Logroñés in de Segunda División B, het derde niveau in Spanje. Eén maand later scoorde de vleugelspeler zijn eerste doelpunt in de Copa del Rey tegen UD Almería. Op 24 augustus 2014 debuteerde hij in de Segunda División in de uitwedstrijd tegen Girona. Op 21 september 2014 maakte hij zijn eerste competitietreffer tegen CD Leganés. In 2015 verbond Concha zich voor vijf seizoenen aan Real Sociedad, dat één miljoen euro betaalde voor de vleugelspeler.

## Interlandcarrière

Concha debuteerde in 2014 voor Spanje –19, waarmee hij in 2015 het Europees kampioenschap voor spelers onder 19 jaar won. Op het eindtoernooi kwam hij enkel in actie in de groepsfase tegen Rusland –19.
# De Kom (Amsterdam)

De Kom is een officieuze benaming voor een binnenwater in Amsterdam-Zuid.
Het is een kruispunt van vijf waterwegen. Deze waterwegen hebben op een na ook een brug aan "De Kom". De waterwegen zijn:
* de Boerenwetering loopt hier noord-zuid door De Kom heen, de noordelijke brug is nr. 406, ook wel Boerenweteringbrug, de zuidelijke nr. 420, ook wel de Kinderbrug,
* vanuit het zuidwesten komt het Zuider Amstelkanaal met brug nr. 419, ook wel Hildo Kropbrug of Muzenbrug,
* vanuit het noordwesten het Noorder Amstelkanaal met brug nr. 405, ook wel Mozartbrug,
* vanuit het oosten het Amstelkanaal zonder brug ter plaatse.
Hildo Krop maakte voor alle vier bruggen beeldhouwwerken.
* Mozartbrug (nr. 405)
* Boerenweteringbrug (nr. 406), met gebouw van roeivereniging De Amstel
* Hildo Kropbrug (nr. 419)
* Kinderbrug (nr. 420)
De opvallendste gebouwen aan "De Kom" zijn het Apollo Hotel Amsterdam, de Apollohal en het gebouw van de roeivereniging De Amstel.
# De Bok (doorverwijspagina)

De Bok kan verwijzen naar:
* Bierbrouwerij De Bok, drankenfabriek.
* De Bok, een voormalige korenmolen in de stad Amsterdam.
* De Bok (Rotterdam), een voormalige zaagmolen in de stad Rotterdam.
* Karen de Bok, Nederlandse journaliste en dochter van Max.
* Max de Bok, Nederlands journalist en vader van Karen.
* Meneer en mevrouw De Bok, typetjes van André van Duin en Corrie van Gorp.
# Dasycyrton coquimbensis

Dasycyrton coquimbensis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Artigas.
# De Struyck

De Struyck is een studentenwooncomplex in de stationsbuurt van Den Haag. Het ligt aan het Rijswijkseplein en de Van Maanenkade, tegenover de wolkenkrabber Het Strijkijzer en in de buurt van het Huygenspark en station Den Haag HS. De studentenflat is in 1992 ontworpen door de Curaçaos-Nederlandse architect Carel Weeber en opgeleverd in 1996.
De studentenflat is 19 verdiepingen hoog en bestaat uit 380 studio's die worden beheerd door woningcorporatie Staedion. Op de begane grond zijn een sportschool en een bar gevestigd. Het gebouw is vernoemd naar kunstenaar Peter Struycken die het patroon van tegels op het gebouw ontwierp.
Na meldingen over vermeende sociale onveiligheid stelde de Haagse PvdA-fractie in januari 2020 vragen hierover aan het college van B&W.
In mei 2020 ontstond een brand op de 16e verdieping van het gebouw, wat tot een grote mobilisatie van hulpdiensten leidde.
* 1 2 Architectuur.org: De Struyck
* ↑ Zorgen over veiligheid Haagse studentenflat, PvdA wil actie, Omroep West, 10 januari 2020. Gearchiveerd op 9 juli 2021.
* ↑ Bewoners van Haagse studentenflat weer thuis na brand, Hart van Nederland, 11 mei 2020. Gearchiveerd op 27 september 2022.
# De Struikrover

De Struikrover is het negende album uit de reeks Gilles de Geus van de Nederlandse tekenaar Hanco Kolk. Zijn vaste partner in deze reeks, Peter de Wit werkt niet mee aan dit album. Het album bevat een serie korte verhalen die geschreven zijn voordat de Wit zich bij het team voegde. In de reeks albums heeft dit album nummer 0 gekregen, omdat het verhalen bevat die gemaakt zijn voor deel 1, De Spaanse Furie. De verhalen werden oorspronkelijk gepubliceerd in 1983 en 1984 in stripblad Eppo.
Het boek is uitgegeven bij uitgeverij Sylvester in twee versies: een softcover- en een hardcoverversie.
Opvallend is dat in enkele van de verhalen Alva en Willem van Oranje verschijnen, maar in totaal andere gedaanten als dat we ze in latere stripalbums tegenkomen. Waarschijnlijk omdat de toon en de richting van de latere stripalbums heel anders is geworden en de personages daar op aangepast zijn.
# De Strook (Kolhorn)

De Strook is een buurtschap in de gemeente Hollands Kroon in de provincie Noord-Holland.
De Strook ligt aan het dorp Kolhorn vast waarvan het een onderdeel vormt, maar ook een eigen buurt vormt. De Strook ligt aan een kanaal en heeft op het overgangspunt van Kanaal Schagen - Kolhorn en de Westfriesche Vaart een haventje. In het voorjaar van 2004 werd het haventje uitgebreid met passantenplaatsen die zijn voorzien van elektriciteit en tappunten.
Het gebied, waarin de plaats ligt heeft veel aansluitingen op waterwegen en er zijn een paar gemalen gesitueerd.
De nachtmarkten van Kolhorn worden op de grens met De Strook gehouden.
* Huizen aan de dijk
* De Strook
Dorpen en gehuchten: Anna Paulowna · Barsingerhorn · Breezand · Den Oever · Haringhuizen · Hippolytushoef · De Haukes · Kleine Sluis · Kolhorn · Kreil · Kreileroord · Lutjewinkel · Middenmeer · Moerbeek · Nieuwe Niedorp · Nieuwesluis · Oosterklief · Oosterland · Oude Niedorp · Slootdorp · Smerp · Stroe · De Strook · Terdiek · Tolke (deels) · Van Ewijcksluis · Vatrop · 't Veld · Verlaat (deels) · Westerklief · Westerland · Wieringerwaard · Wieringerwerf · Winkel · Zijdewind Buurtschappen: Blokhuizen · Dam · De Belt · De Bomen · De Elft · Emaus · Gelderse Buurt · De Gest · Groetpolder · Hanedoes · De Heid · De Hoelm · Hogebieren · Hollebalg · De Kampen · Langereis (deels) · De Leijen · Lutjekolhorn · Mientbrug · Noord-Stroe · Noordburen · Noorderbuurt · De Normer · Poolland · Spoorbuurt · Tin · Vennik (deels) · Wateringskant · De Weel (deels) · De Weere · Westeinde · Zandburen Noord-Holland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# De brief van de inquisiteur

De brief van de inquisiteur is het tweede stripalbum uit de reeks de Prins van de Nacht. De eerste druk van dit deel verscheen in 1995 bij uitgeverij Grafica. De tekeningen en het scenario zijn van Yves Swolfs. Van dit album zijn alleen exemplaren met harde kaften (hardcovers) op de markt verschenen.
# De Driehuistervaart

De Driehuistervaart was een klein waterschap in de gemeente Idaarderadeel in de Nederlandse provincie Friesland.
Dit (erg kleine) waterschap werd opgericht om de waterbeheersing in enkele polders te verbeteren. De oude windmolen stond op de verkeerde plaats en een andere molen stond in de weg van de scheepvaart.
Het waterschap was echter te klein om effectief te kunnen werken en werd in 1960 met 11 andere polders samengevoegd tot De Bird. Het voormalige gebied van De Driehuistervaart maakt sinds 2004 deel uit van het Wetterskip Fryslân.
# De Driekoningen

De Driekoningen is een gehucht in de Belgische stad Torhout. Het wordt ook wel Sint-Jozef-Arbeider genoemd, naar de patroonheilige van de parochiekerk. De Driekoningen ligt iets ten noorden van het stadscentrum, waar de Zeeweg, een oude heerweg, samenkomt met de weg naar Aartrijke. Het gehucht ligt nog enigszins landelijk, maar is door sterke lintbebouwing verbonden met het stadscentrum van Torhout en houdt daardoor het midden tussen een aparte kern en een buitenwijk van de stad.
De Driekoningen is voor voorzieningen (onder andere winkels) aangewezen op het nabije stadscentrum, maar heeft als parochie wel haar eigen parochiekerk, de Sint-Jozef Arbeiderkerk van 1963-1964 en haar eigen basisschool, de Sint-Jan-Berchmansschool welke omstreeks 1893 werd gebouwd. Beide bevinden zich in de Steenveldstraat, genoemd naar de veldsteen die daar tot 1889 werd gewonnen. Ook werd er vroeger turf gewonnen en van 1861-1904 werd er klei gewonnen ten behoeve van de baksteenindustrie. Van 1950-1985 bestond er de zuivelfabriek Kosto.
In 1890 werd de pachthoeve Lagrou gebouwd en verder was er de hoeve Verloren Cost, duidend op arme gronden.

## Nabijgelegen kernen

Torhout, Wijnendale, Aartrijke, Rozeveld
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# De Driemaster Mercator

De Driemaster Mercator (Le Trois Mats Mercator) is een documentaire uit 1935 van de Belgische cineast Henri Storck in samenwerking met de Nederlandse filmer John Fernhout. Het maakt deel uit van een drieluik samen met Paaseiland en Kaap naar het Zuiden.

## Verhaal

De film toont het leven op het Antwerpse zeevaartschoolschip de Mercator onder commandant Van de Sande: het dagelijkse leven op zee, het onderricht, de manoeuvres, de zeegezichten, enzovoort. De film werd onderverdeeld met behulp van tussentitels die elk een ander onderwerp behandelen van het leven op het schip: het peillood, de vervaardiging van de touwen, het onderhoud, het ritueel van het oversteken van de evenaar, de sextant, het herstellen van zeilen, enzovoort.

## Productie

In 1934 krijgt C.E.P., de distributie- en productiemaatschappij van Henri Storck en zakenman René-Ghislain Le Vaux, de opdracht van de Belgische Scheepvaartvereniging, om het leven op de Mercator te filmen en een reis van dit schoolschip vast te leggen. Storck, die het te druk had met andere projecten, stuurde de Nederlandse cineast John Fernhout mee op de trip om opnames te maken. De twee hielden de hele reis contact via telegrammen en brieven waarin Fernhout uitgebreid laat weten wat hij gefilmd heeft en Storck op zijn beurt antwoordt met instructies voor het camerawerk. Storck monteerde uiteindelijk de film op het ritme van de zeevaartsliederen en typische Polynesische muziek die Marcel Jaubert voor zijn rekening nam. Films Sonores Tobis distribueerde de film in België, Frankrijk en zijn kolonies en Zwitserland. De Driemaster Mercator kende een enorm succes met maar liefst 6 miljoen bezoekers tussen 1935 en 1937.
# Dauerbachpaleis

Het Dauerbachpaleis (Roemeens: Palatul Dauerbach) is een historisch gebouw aan het Overwinningsplein (Piața Victoriei) in de Roemeense stad Timișoara. Het werd gebouwd tussen 1912 en 1913 in opdracht van Georg Dauerbach en ontworpen door László Székely, die ook veel andere gebouwen in de stad ontwierp en die werkte in de stijl van de Wiener Secession.
Het gebouw staat ook kortweg bekend onder de naam Palace, omdat er lange tijd een prominent café-restaurant met die naam was gevestigd.
# De laatste vijf minuten

De laatste vijf minuten is een hoorspel naar de komedie in drie bedrijven Gli ultimi cinque minuti (1951) van Aldo De Benedetti, die in 1955 ook als film werd uitgebracht (regie: Giuseppe Amato, hoofdrollen: Vittorio de Sica en Linda Darnell). De KRO zond het uit op woensdag 17 juni 1964. De vertaling was vanWilly Wielek-Berg en S. de Vries jr. regisseerde. Het hoorspel duurde 19 minuten.

## Rolbezetting

* Jan Borkus (Carlo Reani)
* Barbara Hoffman (Renata Adorni)
* Corry van der Linden (Isobel)
* Paul van der Lek (Filippo)
* Paula Majoor (de bruid)
* Donald de Marcas (de bruidegom)
* Maarten Kapteijn (de bediende Francesco)
* Jan Verkoren (Dino Moriani)

## Inhoud

Renata onderverhuurt een appartement in Rome, maar ongelukkigerwijze heeft Carlo ook een wettelijke claim op het appartement. Ze lossen het dilemma op door te huwen, met de afspraak dat Renata kan blijven hengelen naar elke man die ze maar wil. Renata dartelt een tijdje met Dino, maar haar echtelijke instincten halen uiteindelijk de overhand…
# De laatste vechter

De laatste vechter is een stripalbum uit 1979 en het tweede deel uit de stripreeks Storm, getekend door Don Lawrence naar een scenario van Martin Lodewijk.

## Verhaallijn

Hoewel het water is teruggekeerd naar de oceanen blijft de aarde die Storm terugvindt een andere dan de aarde die hij achterliet toen hij op ruimtemissie vertrok. Storm en Roodhaar worden geronseld door een rondreizend circus, waardoor ze ongewild in een avontuur gesleepd worden. Storm wordt door de zwarte gladiator Barledoon getraind en ontwikkelt een vriendschap met hem.
In de stad Soamandrakisal moet Barledoon tegen de lokale kampioen vechten, die hem verslaat en doodt omdat de circusdirecteur hem een slaapmiddel heeft gegeven. Het zou immers niet goed voor de klandizie zijn wanneer Barledoon de kampioen van Soamandrakisal doodt. Wanneer Storm beseft dat het doorgestoken kaart is raakt hij buiten zichzelf van woede en slaat de kampioen neer. Om een rel te sussen biedt de circusdirecteur Storm als kampioen aan de stad aan, met Roodhaar als 'verzekering'.
Nu moet Storm voor Soamandrakisal naar het Paleis des Doods in de Vlakte de Beenderen. En om er zeker van te zijn dat hij deze taak ook echt uitvoert wordt Roodhaar gevangen gehouden in de stad, in een kooi boven de muil van een reus: Hij-die-gevoed-moet-worden. Op de vlakte wachten hem zes kampioenen van andere steden en een wachter op. Deze wachter legt hen uit dat de kampioenen ieder jaar de Troon proberen te bereiken, maar uitgeschakeld worden door de vele vallen van het Paleis des Doods. Dit Paleis is eigenlijk een (ruimte)schip maar de primitieve bevolking beseft dit niet. De wachter onthoudt precies welke vallen er zijn en hoe ze omzeild moeten worden, en het jaar erop herhaalt dit alles zich, waardoor men ieder jaar een beetje verder komt.
De groep gaat het Paleis in, en onderweg verliezen vier kampioenen het leven. Uiteindelijk heeft Storm er genoeg van en stelt voor uit de kelder naar de bemanningsruimten te gaan, waar geen vallen zijn. De wachter protesteert tegen deze 'heiligschennis', maar de kampioenen kiezen Storms kant, omdat die hen tenminste een kans geeft. Storm weet inderdaad de controleruimte te bereiken, die de wachter aanziet voor de Troon. Hier weet hij met zijn computerkennis de computers en voedselvoorziening op gang te brengen wat wederom tot een woedende reactie van de wachter leidt, omdat hij als wachter en oudste het recht op de Troon zou hebben.
Met een verkenningsschip keert de groep terug naar Soamandrakisal, waar de wachter Roodhaars kooi in de muil van Hij-die-gevoed-moet-worden laat vallen voor ze bevrijd kan worden. Storm springt haar achterna en uiteindelijk komen ze in een grot naast het Paleis des Doods terecht. Daar zien ze hoe het Paleis wordt geramd door het verkenningsschip, bestuurd door de vrouwelijke kampioene Asverze die een kapingspoging door de wachter verhindert en de moord op Roodhaar en de laatste kampioen wil wreken. Een enorme explosie volgt en Storm en Roodhaar vluchten weg van het Paleis.

## Externe link

* Officiële website Don Lawrence
# Democratische Partij (Japan)

De Democratische Partij (Japans: 民主党, Minshutō) was een sociaal liberale politieke partij in Japan. De partij was tot 2012 aan de macht, na een historische verkiezingsoverwinning in 2009. Hiermee kwam een eind aan 50 jaar praktisch ononderbroken regeringsmacht voor de LDP. De DP groeide van een kleine partij naar een invloedrijke kracht in modern Japan. Binnen de partij zijn er verschillende stromingen. Van 1998 tot 2016 was de naam van de partij Democratische Partij van Japan.

## Oprichting en fusies

De partij werd opgericht op 27 april 1998. Het was een fusie van vier verschillende Japanse partijen, Minseito (centrum-reformistisch), Shinto-Yuai (centrum-links en liberaal), Minshu-Kaikaku-Rengo (democratisch reformistisch) en de toenmalige Democratische Partij. Op 24 september 2003 voegde de partij Jiyū-tō (liberaal) zich ook bij de Democratische Partij van Japan.
Door een fusie met de partij Kibō no Tō (Partij van Hoop) op 7 mei 2018 ging de partij op in de Kokumin Minshu-tō (Democratische Volkspartij).

## Aantal zetels

Na de eerste fusie (1998) bezat de partij 93 zetels in het Japanse Lagerhuis en 38 in het Hogerhuis. Die aantallen groeiden tot respectievelijk 308 in 2009 en 44 in 2010.

## Achterban

De achterban bestaat over het algemeen uit arbeiders en de middenstanders. De partij krijgt ook relatief veel steun van vrouwen en van inwoners van grote steden.

## Kopstukken

Belangrijke kopstukken uit de partij zijn:
* Ichiro Ozawa, politiek leider van de Democratische Partij en oppositieleider
* Seiji Maehara, voormalig politiek leider en lid van het Japanse Lagerhuis.
* Katsuya Okada, sinds 2009 minister van buitenlandse zaken.
* Yukio Hatoyama, partijleider van 1998 tot 2001 en van september 2009 tot juni 2010 minister-president van Japan.
* Naoto Kan, partijleider sinds 2010 en minister-president van Japan van juni 2010 tot september 2011.
* Yoshihiko Noda, partijleider sinds 2011 en minister-president van Japan van september 2011 tot december 2012.
In augustus 2009 boekte de partij een historische verkiezingszege. Lijsttrekker Hatoyama vormde een coalitieregering met twee kleinere fracties. Het kabinet werd direct geconfronteerd met de internationale financiële crisis, en minister van financiën Hirohisa Fujii moest al in januari 2010 uitgeput aftreden. Vicepremier Naoto Kan nam de portefeuille over.
In mei 2010 kwam de premier zelf in de problemen. Mede met het oog op de spanningen rond Korea herzag hij zijn voornemen om de Amerikaanse marinebasis Futenma te verplaatsen weg van het eiland Okinawa. Dit leidde niet alleen tot protest bij de achterban, maar ook tot het uittreden van de sociaaldemocraten uit de coalitie. Hatoyama kondigde op 2 juni zijn vertrek aan.
# De Stem des Volks (Maastricht)

De Stem des Volks is een zangkoor uit Maastricht. De historie van dit koor gaat terug tot ongeveer 1890. Na de Tweede Wereldoorlog is het een tijd verdwenen en heropgericht in 1978. Aanvankelijk zong ook dit koor voornamelijk strijdliederen. Later werden steeds weer andere accenten gelegd en werd er thematisch gewerkt. Thema's als mensenrechten, armoede, (anti)apartheid, racisme en fascisme, vluchtelingen en andere maatschappelijk relevante thema's kwamen en komen nog steeds aan de orde. Tegenwoordig heeft het koor een breed repertoire en schuwt het ook grotere composities niet, zoals het Requiem für einen Polnischen Jungen van Dietrich Lohff waarvan het de Nederlandse première verzorgde. In het najaar van 2008 verzorgde het koor, samen met het Anton Bruckner Chor uit het Duitse Neckargemünd, de wereldpremière van Von der Würde Aller Menschen van Dietrich Lohff. De dirigent van het koor is Edward Berden.
# De Stem des Volks (Hilversum)

De Stem des Volks, voluit Arbeiders Zangvereniging de Stem des Volks, was een zangkoor uit Hilversum dat bestond van 1911 - 2019 en dat een repertoire had dat voornamelijk uit socialistische strijdliederen bestond.

## Geschiedenis

Na de oprichting van het koor De Stem des Volks in 1897 in Amsterdam besloot de SDAP subsidie te verstrekken voor het opluisteren van de diverse partijvergaderingen. Daardoor ontstonden ook in andere plaatsen dan Amsterdam, waaronder Hilversum, gelijksoortige zangkoren. Zo verleende het Hilversumse koor De Stem des Volks bijvoorbeeld zijn medewerking aan de landdag van de SDAP in 1933 in Naarden. De koren sloten zich aan bij de landelijke Bond van Arbeiders-Zangverenigingen. Otto de Nobel componeerde voor deze koren diverse strijdliederen, waaronder Morgenrood, dat geschreven was door Dirk Troelstra, de jongere broer van Pieter Jelles Troelstra. Andere liederen op het repertoire waren onder meer De Internationale, gezongen in de vertaling van Henriette Roland Holst, de Socialistenmars, Broeders, verheft u ter vrijheid! en Eens komt een klare schone dag.
In 2019 werd het koor opgeheven omdat het ledental te ver terug was gelopen, waardoor het niet meer mogelijk was een dirigent te betalen en repetitieruimte te huren.
# Depressaria danilevkyi

Depressaria danilevkyi is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Lvovsky.
# Depressaria delphinias

Depressaria delphinias is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Meyrick.
# Depressaria daucivorella

Depressaria daucivorella is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Ragonot.
De soort komt voor in Europa.
# Apopetelia brunneonotata

Apopetelia brunneonotata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Warren.
# Hastatobythites arafurensis

Hastatobythites arafurensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naaldvissen (Bythitidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Machida.
* ↑ (en) Hastatobythites arafurensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hastatobythites arafurensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Dijiang

De dijiang (Chinees: 帝江; pinyin: dìjiānɡ) is een fabeldier uit de Chinese folklore. Het wordt beschreven als een vuurrode vogel met vier vleugels en zes poten, zonder gezicht of ogen. Het dier zou te vinden zijn in de Hemelbergen. Mogelijk een feniks.
In de Amerikaanse film Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings van Marvel Studios uit 2021 verscheen er een dijiang genaamd Morris.
# Ditula saturana

Ditula saturana is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Turati.
De soort komt voor in Europa.