OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zwarte roodstaart

De zwarte roodstaart (Phoenicurus ochruros) is een trekvogel en komt van half maart tot oktober in Nederland en België voor in stedelijke gebieden. Een enkeling blijft overwinteren.

## Kenmerken

De zwarte roodstaart is 14 cm lang en heeft een roestrode staart. De mannetjes zijn roetzwart met witte vlekken op de vleugels. Zijn zang bestaat uit korte roepgeluidjes die karakteristiek met een krakend geluid beginnen. Het vrouwtje is minder zwart en heeft geen witte vlekken.

## Leefwijze

De zwarte roodstaart leeft van insecten en vruchten.

## Voortplanting

De vogel bouwt zijn nest in holten en spleten in bomen, rotsen, of gebouwen, en broedt vanaf eind april. In Nederland en België wordt er veel in steden genesteld. Per legsel worden vijf tot zeven witte eitjes gelegd, die na veertien dagen uitkomen. De kuikens blijven twaalf tot zestien dagen in het nest. Jonge vogels hebben gevlekte veren.

## Ondersoorten

De soort telt zes ondersoorten:
* P. o. gibraltariensis (Gmelin, 1789): Europa en noordwestelijk Afrika.
* P. o. ochruros (Gmelin, 1774): van Turkije tot de Kaukasus en noordwestelijk Iran.
* P. o. semirufus (Hemprich & Ehrenberg, 1833): westelijk Syrië, Libanon en noordoostelijk Israël.
* P. o. phoenicuroides (Moore, 1854): noordoostelijk Iran en Turkmenistan tot noordwestelijk Pakistan, noordelijke naar zuidoostelijk Kazachstan, noordwestelijk China en oostelijk Mongolië. Wel oostelijke zwarte roodstaart genoemd.
* P. o. murinus (Fedorenko, 2018): noordoostelijk Kazachstan, het zuidelijke deel van Centraal-Siberië, noordelijke deel van Centraal-China en westelijk Mongolië
* P. o. rufiventris (Vieillot, 1818): van de centrale Himalaya tot centraal China.
Sommige onderzoekers onderscheiden ook een Phoenicurus ochruros xerophilus binnen Phoenicurus ochruros rufiventris en een Phoenicurus ochruros aterrimus binnen Phoenicurus ochruros gibraltariensis. Die laatste ondersoort zou zich pas tijdens het Weichselien, de laatste ijstijd, hebben afgesplitst.

## Naamgeving

De soort werd in 1774 benoemd door Samuel George Gottlieb Gmelin als Motacilla Ochruros. Beide delen van de huidige naam verwijzen naar de kleur van de staart. De geslachtsnaam is afgeleid van het Oudgrieks phoinix, "rood", en ouros, "gestaart". De soortaanduiding is afgeleid van ochros, "rode oker".
Het holotype is specimen 94764 in de collectie van het Zoologisches Forschungsinstitut und Museum Alexander Koenig te Bonn.

## Status

Deze roodstaart heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is in 2015 geschat op 32 tot 58 miljoen volwassen individuen. Men veronderstelt dat dit aantal toeneemt. Om deze redenen staat de zwarte roodstaart als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Media

* Een zingende zwarte roodstaart in een typisch urbaan gebied

## Voetnoten

* 1 2 (en) Zwarte roodstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2021. IOC World Bird List (v11.2).
# Zwarte ruiter (vogel)

De zwarte ruiter (Tringa erythropus) is een vogel uit de familie van snipachtigen (Scolopacidae).

## Kenmerken

Een volwassen vogel is ongeveer 30 centimeter groot. Het zomerkleed is zwart met witte vlekken op de bovenzijde. Stuit en onderzijde van de vleugels zijn wit. In de winter is de zwarte ruiter overwegend grijs gekleurd. De poten zijn rood of zwart en de snavel is zwart met een rode aanzet. Wordt vaak samen gezien met andere steltlopers.

## Verspreiding en leefgebied

Zwarte ruiters broeden niet in Nederland en België. In de zomer zijn ze in het noorden van Rusland en Scandinavië, terwijl ze in de winter naar de kusten van de Middellandse Zee en Zuid-Engeland trekken. In Nederland trekt een vrij klein aantal door tussen april en oktober. Een uiterst klein aantal overwintert hier in Zeeland. In het Waddengebied worden in de maanden mei (voorjaarstrek) en juli en augustus (terugtrek) de meeste waarnemingen gedaan. In het deltagebied ligt het accent op de nazomer (augustus, september). Maar ook in andere gebieden met ondiep zoet water in het binnenland kunnen doortrekkende zwarte ruiters worden waargenomen.

## Status

De grootte van de populatie is in 2015 geschat op 110-270 duizend vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Video

* Zwarte ruiter in zomerkleed
* Zwarte ruiter in winterkleed en tussenkleed
# Zwarte rietvink

De zwarte rietvink of hadesnon (Lonchura stygia) is een zangvogel uit de familie van de prachtvinken (Estrildidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Nieuw-Guinea.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Zwarte rietvink op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Lievens, L. (2022, februari). Kweek- en andere ervaringen: Hadesnon. De Vogelwereld, jaargang 77 (nummer 859), p. 59
# Zwarte roodborsttapuit

De zwarte roodborsttapuit (Saxicola caprata) is een kleine zangvogel die behoort tot de vliegenvangers, net als zijn verwant de roodborsttapuit. De Nederlandse naam is eigenlijk bizar, want deze vogel is overwegend zwart en wit, maar beslist niet rood.

## Kenmerken

De vogel is gemiddeld 15 cm lang en heeft ongeveer hetzelfde formaat en gedrag als een roodborsttapuit. Het mannetje is bijna geheel zwart met (afhankelijk van de ondersoort) witte vlekken op de schouder (vaak nauwelijks te zien) en stuit en onderstaartdekveren. Het vrouwtje en onvolwassen vogels zijn bruin gespikkeld met een donkere borst en lichte buik, stuit en onderstaartdekveren.
* Mannetje (S. c. bicolor uit India)
* Vrouwtje

## Verspreiding en leefgebied

De zwarte roodborsttapuit heeft een zeer groot verspreidingsgebied dat reikt van het noordoosten van Iran tot ver in Nieuw-Guinea. Binnen dit gebied worden zestien ondersoorten onderscheiden:
* S. c. rossorum (Noordoost-Iran tot Kazachstan en Afghanistan, overwintert in Zuidwest-Azië)
* S. c. bicolor (Zuidoost-Iran, Pakistan en Noord-India)
* S. c. burmanicus (Midden- en Zuidoost-India tot Myanmar, Zuid-China, Thailand en Indochina)
* S. c. nilgiriensis (Zuidwest-India)
* S. c. atratus (Sri Lanka)
* S. c. caprata (het noorden van de Filipijnen)
* S. c. randi (Midden-Filipijnen)
* S. c. anderseni (Zuidoosten van de Filipijnen)
* S. c. fruticola (Java tot midden van de Kleine Soenda-eilanden)
* S. c. pyrrhonotus (oostelijke Kleine Soenda-eilanden)
* S. c. francki (Sumba)
* S. c. albonotatus (Sulawesi)
* S. c. cognatus (Babar)
* S. c. aethiops (het noorden van Nieuw-Guinea, Bismarck Archipel)
* S. c. belensis (West en Midden Nieuw-Guinea)
* S. c. wahgiensis (Oost Nieuw-Guinea)
Het is een vogel van open landschappen, agrarisch gebied, graslanden met heggen en ander struikgewas. Het is een cultuurvolger. Het is een algemeen voorkomende vogel, plaatselijk soms talrijk.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar wordt stabiel geacht. Om deze redenen staat deze soort "roodborsttapuit" als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Zwarte roodborsttapuit op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
* ↑ (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2013) - IOC World Bird Names (version 3.3)
# Zwarte rozenbladroller

De zwarte rozenbladroller (Grapholita tenebrosana) is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1843 door Duponchel.
De soort komt voor in Europa.
# Ștefan cel Mare (Călărași)

Ștefan cel Mare is een Roemeense gemeente in het district Călărași. Ștefan cel Mare telt 3352 inwoners.
# Wesch

Wesch (Limburgs: De Wesj), ook wel De Wesch is een buurtschap ten noorden van Noorbeek in de Nederlandse gemeente Eijsden-Margraten (provincie Limburg). Tot 31 december 2010 maakte de buurtschap deel uit van de gemeente Margraten. In totaal wonen er ca. 40 mensen in een vijftiental huizen.
De Noor ontspringt in deze buurtschap die ongeveer halverwege het Noordal gelegen is. In Wesch is de Brigidabron met een beeld van Sint-Brigida door de Noorbeekse kunstsmid Math Wanders. De bron was vroeger een openbare wasplaats waar textiel werd gespoeld. Hieraan ontleent de buurtschap haar naam: Wesch is dialect voor wasplaats.
In Wesch staan verschillende vakwerkhuizen. Samen met Noorbeek vormt het een beschermd dorpsgezicht.

## Vakwerkboerderijen in Wesch

In Wesch staan vier vakwerkboerderijen en –huizen die tevens rijksmonument zijn.
* De vier vakwerkgebouwen van Wesch

## Galerij

* Wegkruis in Wesch
Dorpen: Banholt · Bemelen · Cadier en Keer · Eckelrade · Eijsden · Gronsveld · Margraten · Mariadorp · Mesch · Mheer · Noorbeek · Oost-Maarland · Rijckholt · Scheulder · Sint Geertruid Gehuchten & Buurtschappen: Berg · Bergenhuizen · Breust · Bruisterbosch · Gasthuis · Groot Welsden · Herkenrade · Honthem · Hoogcruts · Hoog-Caestert · Klein Welsden · Laag-Caestert · Libeek · Moerslag · 't Rooth · Schey · Schilberg · Sint Antoniusbank · Terhorst · Terlinden · Termaar · Ulvend · Vroelen · Wesch · Withuis · Wolfshuis Limburg: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Zygomyia notata

Zygomyia notata is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Stannius.
# Zygomyia pseudohumeralis

Zygomyia pseudohumeralis is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Caspers.
# Zygomyia semifusca

Zygomyia semifusca is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1818 door Meigen.
# Willcox

Willcox kan verwijzen naar:

## Personen

* Orlando B. Willcox (1823-1907), Amerikaans generaal
* Toyah Willcox (1958), Brits zangeres
# Willebringen

Willebringen is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van Boutersem.

## Geschiedenis

Tot het einde van het ancien régime was Willebringen een heerlijkheid die juridisch onder de meierij van Kumtich viel (in het kwartier van Tienen van het hertogdom Brabant). Na de Franse invasie werd Willebringen als gemeente bij het kanton Boutersem van het Dijledepartement ingedeeld.
Het bleef een zelfstandige gemeente tot het in 1965 met Opvelp, Neervelp en Meldert fusioneerde tot de nieuwe gemeente Honsem (genoemd naar het gelijknamige gehucht van Willebringen). Al in 1970 werd Honsem ontmanteld en kwam Willebringen in de fusiegemeente Boutersem terecht.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Pieterskerk.
* De Molen Laermans

## Natuur en landschap

Willebringen ligt nabij de Jordaanbeek die in oostelijke richting via de Molenbeek naar de Grote Gete vloeit. De hoogte bedraagt 62-93 meter. Er zijn enkele holle wegen en het natuurgebied Mene-Jordaanvallei.

## Politiek

Oud-burgemeesters:
* Henri Nicolas Henskens

## Kernen

Naast Willebringen zelf is er in de deelgemeente nog het gehucht Honsem.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Openbaar vervoer

Willebringen is qua openbaar vervoer vooral aangewezen op de belbus Tienen - Boutersem - Hoegaarden van De Lijn. Deze belbus stelt de inwoners in staat zich te verplaatsen binnen hun gemeente en naar de stad Tienen.
Tijdens de spits wordt dit aanbod aangevuld met lijn 6 (Wijgmaal - Leuven - Neervelp - Hoegaarden) die de inwoners van het gehucht Honsem in staat stelt zich te verplaatsen naar Haasrode, Leuven. De scholieren kunnen deze lijn gebruiken om naar school te gaan in Hoegaarden, Meldert, Heverlee en Leuven.
Ook lijn 381 (Honsem - Boutersem - Tienen) rijdt enkel tijdens de spits en stelt alle inwoners in staat zich naar het Station Vertrijk en het centrum van Tienen te verplaatsen. Voor de scholieren ten slotte is nog een bijkomende bus voorzien naar Heverlee: lijn 527.
Op dinsdagvoormiddag rijdt ook nog een marktbus door Willebringen: lijn 684 vervoert de mensen dan naar de markt in Tienen.
* ↑ Oudiette, Ch. (an VII). Willebringhen. In Le département de la Dyle ou première partie du dictionnaire géographique et topographique des neuf départemens de la Belgique. (p. 183). Bruxelles: Armand Gaborria.
* ↑ Graf van Henri Nicolas Henskens, Vuurkruischer, Oorlogsverminnten 14-18, Burgemeester, 1891-1952, foto genomen en opgeladen op Geneanet de 29 mei 2023
# William Selleslagh

William Selleslagh (Mechelen, 7 februari 1952) is een Belgisch oud-voetballer. Bijna zijn hele voetbalcarrière speelde hij bij KV Mechelen.

## Carrière

William Selleslagh doorloopt alle jeugdelftallen van KV Mechelen. Op 19-jarige leeftijd maakt hij zijn competitiedebuut in het eerste elftal (wedstrijd KV Mechelen-SK Beveren op 5 september 1971). Onder trainer Staf Van Den Bergh wordt hij opgesteld als aanvaller. Later, onder trainer Guillaume Patry (januari-juni 1975) speelt hij in de verdediging en onder trainer André Bollen (vanaf 1975-1976) is hij middenvelder.
William Selleslagh speelt in totaal 9 seizoenen (227 competitiewedstrijden/20 doelpunten) in het eerste elftal van KV Mechelen, waarvan de eerste 6 seizoenen (1971-1977) in de Eerste Klasse en de 3 laatste seizoenen (1977-1980) in de Tweede Klasse.
Na afloop van het seizoen 1979-1980 wordt hij getransfereerd naar 2de klasser Racing Jet de Bruxelles, waar hij 2 seizoenen speelt (1980-1982).
Vanaf 1982 speelt hij bij 2de provincialer VV Leest.

## Erelijst

* Provinciaal Kampioen Scholieren 1968-1969
* Topschutter 1ste elftal KV Mechelen seizoen 1972-1973 (9 doelpunten)
* Winnaar Kentish Cup 1973 met Belgisch militair elftal
* Winnaar Perstrofee Geel en Rood 1974-1975 (referendum Meest Verdienstelijke Speler KV Mechelen)
# Wilt u alstublieft even luisteren?

Wilt u a.u.b. even luisteren? is een hoorspel van Zbigniew Herbert. Kummerkasten werd op 14 oktober 1973 door de Süddeutscher Rundfunk uitgezonden. Mariële Geraerds-Meyer vertaalde het en de TROS zond het uit op woensdag 5 januari 1977, van 23:00 uur tot 23:37 uur (met een herhaling op zondag 12 augustus 1990). De regisseur was Harry Bronk.

## Rolbezetting

* Kees Brusse (hij)
* Bert Dijkstra (directeur)
* Rob Geraerds (beheerder)
* Nina Bergsma (Pjotr)
* Willy Ruys (dokter)

## Inhoud

Een man beschrijft aan een redacteur de willekeur waaraan zijn bestaan na de dood van zijn vrouw - op het werk, in de woning, in een psychiatrisch ziekenhuis - blootgesteld was: "Ze pakken je je verleden af, je naam, je verdienste, en je bent in de ogen van iedereen een gek. Al wat je doet, is een teken van je ziekte…"
# Święciechowa

Święciechowa is een dorp in het Poolse woiwodschap Groot-Polen, in het district Leszczyński. De plaats maakt deel uit van de gemeente Święciechowa en telt 2640 inwoners.
# Świątniki Górne

Świątniki Górne is een stad in het Poolse woiwodschap Klein-Polen, gelegen in de powiat Krakowski. De oppervlakte bedraagt 4,44 km², het inwonertal 2101 (2005).

## Geboren

* Tadeusz Synowiec (1889-1960), voetballer
* Pools Bureau voor Statistiek
# Wiegers

Wiegers kan verwijzen naar:
* Arjan Wiegers (1989), Nederlands voetballer
* Bas Wiegers (1974), Nederlands violist en dirigent
* Jan Wiegers (1893–1959), Nederlands expressionistisch schilder
* Sandra Wiegers (1974), voormalig Nederlands volleybalster
# Willem II van Ponthieu

Willem II Talvas van Ponthieu (1179-6 oktober 1221) uit het huis Bellême-Montgomery was een zoon van Jan I van Ponthieu en diens derde echtgenote van Beatrix, dochter Anselm van Saint-Pol.

## Leven

Hij volgde in 1191 zijn vader op als graaf van Ponthieu, een leen van de hertog van Normandië Richard Leeuwenhart.
In 1210 nam hij deel aan de Albigenzische Kruistocht en de belegering van Termes. Willem speelde een belangrijke rol in de Frans-Engelse oorlog van 1202-1214 die voornamelijk in Normandië bevochten werd. In 1214 voerde hij de troepen van de Franse koning Filips II aan in de beslissende Slag bij Bouvines, waar Filips Engeland en zijn bondgenoten versloeg.

## Huwelijk en kinderen

Willem huwde op 20 augustus 1195 met de veel oudere Adelheid van Vexin, dochter van Lodewijk VII van Frankrijk, die lange tijd verloofd was geweest met Richard Leeuwenhart, en waarschijnlijk de maîtresse is geweest van diens vader koning Hendrik II van Engeland. Nadat Richard afzag van een huwelijk werd Adelheid door haar (half)broer Filips, de koning van Frankrijk, uitgehuwelijkt aan Willem II. Waarschijnlijk om zich ervan te verzekeren dat dit huwelijk kinderloos zou blijven, zodat hij na overlijden van Willem II het gezag over Ponthieu zou krijgen.
Willem werd de vader van:
* Maria (1199-1250), erfdochter van Ponthieu
* Jan (1199-1214), gesneuveld in de Slag bij Bouvines

## Voorouders

Voorouders van Willem II van Ponthieu (1179-1221) :
| Overgrootouders | Willem I van Ponthieu (1095-1171) ∞ Helena van Bourgondië (1080-1141) | Willem I van Ponthieu (1095-1171) ∞ Helena van Bourgondië (1080-1141) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | Hugo III van Saint-Pol (1100-1141) ∞ 1115 Beatrix van Rollancourt (-) | Hugo III van Saint-Pol (1100-1141) ∞ 1115 Beatrix van Rollancourt (-) | Willem IV van Perche-Gouët (-) ∞ ? (-) | Willem IV van Perche-Gouët (-) ∞ ? (-) |
| Grootouders | Gwijde II van Ponthieu (-1147) ∞ Ida (-) | Gwijde II van Ponthieu (-1147) ∞ Ida (-) | Gwijde II van Ponthieu (-1147) ∞ Ida (-) | Gwijde II van Ponthieu (-1147) ∞ Ida (-) | Anselm van Saint-Pol (-1165) ∞ Eustachia van Perche-Gouët (-) | Anselm van Saint-Pol (-1165) ∞ Eustachia van Perche-Gouët (-) | Anselm van Saint-Pol (-1165) ∞ Eustachia van Perche-Gouët (-) | Anselm van Saint-Pol (-1165) ∞ Eustachia van Perche-Gouët (-) |
| Ouders | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) | Jan I van Ponthieu (1141-1191) ∞ Beatrix van Saint-Pol (-) |
# Willem II van Villehardouin

Willem II van Villehardouin (?-1278), vorst van Achaea, was een oorlogszuchtige vorst. Hij leidde een roerig leven met zijn hoofdstad Mystras als centrum. Hij trouwde met Anna Komnena, de dochter van Michaël II Komnenos Doukas, despoot van Epirus, en zij kregen twee dochters, Isabella en Margaretha.
In 1259 werd Willem in de Slag bij Pelagonia gevangengenomen door keizer Michaël VIII van Nicea (die in 1261 Constantinopel zou heroveren op de westerse kruisvaarders en het Byzantijnse Rijk zou herstellen). Om zijn vrijlating te bekomen werd de Villehardouin tot belangrijke concessies gedwongen: onder meer afstand doen van Mystras, Monemvasia en de Mani.
Na zijn vrijlating probeerde hij vruchteloos het tij nog te keren, onder meer door een bondgenootschap aan te gaan met koning Karel I van Napels en Sicilië. Hij overleed in 1278, en zijn dood maakte een einde aan de mannelijke lijn der Villehardouins. Hij werd opgevolgd door zijn dochter Isabella en zijn schoonzoon Floris van Henegouwen.
# Willem II van Provence

Willem II van Provence (981-1018), bijg. de Vrome, was een zoon van Willem I van Provence en van diens eerste echtgenote Arsendis van Comminges. Als kind volgde hij zijn vader in 993 op als graaf van Provence. In 1002 huwde hij met Gerberga, dochter van Otto Willem van Bourgondië, en werd de vader van:
* Willem IV
* Fulco Bertrand
* Godfried.

## Voorouders

Voorouders van Willem II van Provence (-1015) :
| Overgrootouders | Rotbald I van Provence (910-966) ∞ ? (-) | Rotbald I van Provence (910-966) ∞ ? (-) | Karel Constantijn van Vienne (910-962) ∞ 960 Theutberga van Troyes (~900-) | Karel Constantijn van Vienne (910-962) ∞ 960 Theutberga van Troyes (~900-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) |
| Grootouders | Bosso II van Arles (910-966) ∞ Constance van Vienne (~925-~964) | Bosso II van Arles (910-966) ∞ Constance van Vienne (~925-~964) | Bosso II van Arles (910-966) ∞ Constance van Vienne (~925-~964) | Bosso II van Arles (910-966) ∞ Constance van Vienne (~925-~964) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) |
| Ouders | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) | Willem I van Provence (956-993) ∞ Arsendis van Comminges (950-983) |
# Witkopstormvogel

De Witkopstormvogel (Pterodroma lessonii) is een vogel uit de familie van de stormvogels en pijlstormvogels (Procellariidae). Deze vogel is genoemd naar de Franse ornitholoog René Primevère Lesson.

## Kenmerken

De witkopstormvogel heeft een witte kop. Ook de onderzijde is wit en contrasteert met de donkere ondervleugels. Het wit van de keel en de kop wordt grijs op de mantel en wordt nog donkerder naar de staart toe. Een brede zwarte vlek rond de ogen geeft hem een gemaskerd uiterlijk. De lichaamslengte bedraagt 40 tot 46 cm, de spanwijdte 109 cm en het gewicht 580 tot 810 gram.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat uit weekdieren en schaaldieren.

## Voortplanting

De witkopstormvogel begint in november of december te broeden in zelf uitgegraven legers op vlak grasland. Het vrouwtje legt één ei dat gedurende ongeveer 60 dagen bebroed wordt. Na 102 dagen is de jonge vogel zelfstandig.

## Verspreiding en leefgebied

Ze komen overal in het Sub-Antarctisch gebied voor, van 30° zuiderbreedte tot aan het pakijs. Broeden doen ze op de meeste Sub-Antarctische eilanden, met uitzondering van Zuid-Georgia en de Zuidelijke Sandwicheilanden.

## Status

In principe zijn ze niet bedreigd, maar vele witkopstormvogels worden het slachtoffer van katten, ratten en zuidpooljagers. De grootte van de populatie is in 2004 geschat op 600 duizend vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Het laatste continent
* 1 2 (en) Witkopstormvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# William Kraft

William Kraft kan verwijzen naar:
* William Kraft (componist)
* William Kraft (politicus)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van William Kraft en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Witla

Witla, ook wel Witlam, UUitle en Witle genoemd, was een plaats aan de monding van de Maas. Onduidelijk is waar Witla exact gelegen wasː het wordt onder andere gesitueerd in de Hoeksche Waard of op het toenmalige eiland Voorne aan een stroom genaamd de Widele, een zijtak van de Striene.
Witla is bekend uit twee vermeldingen in historische bronnen. In een vermoedelijk uit het eind van de 7e eeuw daterende aantekening die staat vermeld in het Liber traditionum wordt de plaats UUitle genoemd. Het wordt vermeld in verband met een schenking van goederen en vier horigen in de pago Fresinse aan de abdij Blandinium bij Gent. In de Annales Fuldenses wordt het Witlam genoemd, daarbij werd vermeld dat in het jaar 836 het een handelsplaats (emporium) was en het door de Noormannen tezamen met Antwerpen werd platgebrand.
* ↑ M. Gysseling (1960), Toponymisch Woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, Noord-Frankrijk en West-Duitsland (vóór 1226), blz. 1084, George Michiels N.V., Tongeren
* ↑ Blok, D.P. (red) et al (1977-1983): Algemene Geschiedenis der Nederlanden, eerste deel, Fibula-Van Dishoeck, Haarlem, ISBN 9022838005
* ↑ A.C.F. Koch et al
* ↑ T. Schoonheim (2000), Vrouwennamen in Middeleeuws Holland, in: Van vader- naar moedertaal. Latijn, Frans en Nederlands in de dertiende-eeuwse Nederlanden, Brussel, blz. 101-117
* ↑ L. van der Tuuk, Noormannen in de Lage Landen