OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Desiree Vranken

Desiree Vranken (Roermond, 28 juni 1997) is een Nederlandse wheeler, die zich heeft gespecialiseerd in de 100, 200 en 400 m.

## Loopbaan

Vranken wist zich tijdens de Open Zwitserse kampioenschappen van 2012 te kwalificeren voor de Paralympische Zomerspelen 2012 in Londen op de 100 en 200 m. Tijdens deze Paralympische Zomerspelen 2012 in Londen won zij brons op de 200 meter en werd vierde op de 100 m.
In 2010 werd Vranken de jongste sporter ooit die de A-Status kreeg bij het NOC*NSF. Vranken kwam bij het wheelen uit in de klasse T/F34.
Na de Paralympische spelen in Rio de Janeiro heeft Vranken haar sportloopbaan helaas moeten beëindigen in verband met een hardnekkige blessure.

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Klasse | Prestatie | Datum | Plaats | Opmerkingen |
| 100 m | T/F34 | 18.71 s | 2017 | Nottwil | |
| 200 m | T/F34 | 33.15 s | 2015 | Arbon | |
| 400 m | T/F34 | 1.04:11 s | 2016 | Rio de Janeiro | Nationaal record |
| 800 m | T/F34 | 2.08:70 | 2015 | Arbon | Nationaal record |
| 1500 m | T/F34 | 4.10:70 | 2016 | Nottwil | Nationaal record |

## Palmares
### Paralympische Spelen

| Evenement | Resultaat | Onderdeel |
| Londen 2012 | 3 brons | 200 m |
| Rio de Janeiro 2016 | 5e (NR) | 400 m |

### Europese Kampioenschappen

| Evenement | Resultaat | Onderdeel |
| Stadskanaal 2012 | 2 zilver | 100 m |

## Externe link

* Profiel op de website van de Atletiekunie.nl
# Issikiella byersi

Issikiella byersi is een schorpioenvliegachtige uit de familie van de hangvliegen (Bittacidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Penny & Arias in 1983.
De soort komt voor in Brazilië.
# Metadasylobus instratus

Metadasylobus instratus is een hooiwagen uit de familie echte hooiwagens (Phalangiidae).
# Mycale (Carmia) diminuta

Mycale (Carmia) diminuta is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Mycale en behoort tot de familie Mycalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Sarà.
# Epicratinus pugionifer

Epicratinus pugionifer is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Epicratinus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Rudy Jocqué & Léon Baert.
# Vaux (Yonne)

Vaux is een plaats en een voormalige gemeente in het Franse departement Yonne. Sinds 1 oktober 1972 is Vaux een onderdeel van de gemeente Auxerre als commune associée.
Vaux heeft een oppervlakte van 4,53 km² en ligt op de linkeroever van de Yonne, ten zuiden van Auxerre. Vaux had 703 inwoners in 2016.
De kerk Saint-Loup van Vaux werd gebouwd in de 12e eeuw. Het koor is 13e-eeuws en een deel van het schip is 16e-eeuws.
In Vaux zijn er ongeveer 40 ha aan wijngaarden.
# Rhynchohyalus natalensis

Rhynchohyalus natalensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van hemelkijkers (Opisthoproctidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Gilchrist & Von Bonde.
* ↑ (en) Rhynchohyalus natalensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rhynchohyalus natalensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Station Radzionków

Station Radzionków is een spoorwegstation in de Poolse plaats Radzionków.
# Musculus glacialis

Musculus glacialis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Mytilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Leche.
# Metaegosoma

Metaegosoma is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Komiya & Drumont.

## Soorten

Metaegosoma omvat de volgende soorten:
* Metaegosoma annamensis (Pic, 1930)
* Metaegosoma pici (Lameere, 1915)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Enizemum ornatum

Enizemum ornatum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gravenhorst in 1829.
# Ripipteryx carbonaria

Ripipteryx carbonaria is een rechtvleugelig insect uit de familie Ripipterygidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Saussure.
# Station Kraków Batowice

Station Kraków Batowice is een spoorwegstation in de Poolse plaats Krakau.
# Dichomeris simpliciella

Dichomeris simpliciella is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Busck.
# Jacob Ritsema

Jacob Coenraad Ritsema (Haarlem, 10 juni 1869 – Laren, 15 december 1943) was een Nederlands kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de nabloei van de Haagse school.

## Leven en werk

Jacob Ritsema was de oudste zoon van lithograaf en drukker Coenraad Ritsema en Jannetje Moulijn. Hij groeide op in een kunstzinnige omgeving. Ook zijn zus Coba werd schilderes en zou later deel uit gaan maken van de Amsterdamse Joffers. De graficus en schilder Simon Moulijn was een neef van moederszijde.
Op vijftienjarige leeftijd vertrok Ritsema naar Düsseldorf om er te studeren aan de plaatselijke kunstacademie. Terug in Nederland trad hij in de leer bij Paul Gabriël, bij wie hij zelfs enige tijd inwoonde te Scheveningen. Regelmatig trokken Gabriël en Ritsema door het land om 'en plein air' te schilderen. Ze schilderden onder andere in Kortenhoef, Heeze, Drenthe en op de Veluwe. Ook maakte Ritsema een reis naar Bretagne.
Jacob stond vooral bekend als landschapschilder, maar schilderde ook hofjes, stillevens en bloemstukken. Hij werkte in een eigen realistische stijl, die sterk onder invloed stond van de Haagse School. Later maakte hij ook vrijere werken, ook in waterverf. Kenmerkend zijn zijn krachtige, brede, los geschilderde penseelstreken. Zijn landschappen worden vooral geprezen om het mengen van zijn groenen.
Kort na 1900 opende Ritsema een atelier in Haarlem, waar hij enige tijd samenwerkte met zijn zus Coba. In 1911 trouwde hij met de Kortenhoefse bakkersdochter Alijda van den Broeck waardoor hij zwager werd van de Rotterdamse schilder August Willem van Voorden, die met Alijda's zusje Geertje was getrouwd. Na het huwelijk verhuisde het stel naar Den Haag, om in 1922 terug te keren naar Haarlem.
Vaak was Ritsema aan het werk in de omgeving van Kortenhoef en Nunspeet. In 1938 vestigde hij zich met zijn gezin in Laren, waar Alijda al in hetzelfde jaar stierf. Jacob zelf overleed plotseling op 74-jarige leeftijd in 1943, toen hij terugkwam van het buiten schilderen.
Ritsema was lid van Vereeniging Sint Lucas, Arti et Amicitiae, Pulchri Studio, Haagsche Kunstkring en de Gooische Schildersvereniging. Hij werd onderscheiden met de Willink van Collenprijs in 1911 en de Sint Lucasprijs in 1928. Koningin Wilhelmina kocht twee werken van hem, waaronder een exemplaar uit zijn opvallend modernistisch uitgewerkte reeks regenbuitjes. Zijn werk is onder andere te zien in het Gemeentemuseum Den Haag en het Stedelijk Museum Amsterdam.

## Galerij

* De kunstschilder P.J.C. Gabriël buiten schilderend
* Regenbuitje
* Regenbuitje
* Weerspiegeling
* Waterlandschap bij Kortenhoef
* Schilder met parasol in 't landschap

## Literatuur

* John Sillevis en Anne Tabak: Het Haagse School boek. Uitgeverij Waanders, Zwolle, 2001. ISBN 90 400 9540 X
# Kreuz Bernburg

Het Kreuz Bernburg is een knooppunt in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt.
Op dit klaverbladknooppunt ten westen van het stadje Bernburg kruist de A14 (Maagdenburg-Leipzig) de A36 vanaf Dreieck Nordharz die aan de oostkant van het knooppunt overgaat in de B6 naar Bernburg.

## Richtingen knooppunt

Aansluitende wegen :
| | 14 richting Maagdenburg / Hannover | |
| 36 richting Aschersleben / Bad Harzburg Braunschweig | | 6 richting Bernburg (Saale) / Köthen |
| | 14 richting Halle (Saale) / Leipzig Dresden | |
# Mesocentrus tenuis

Mesocentrus tenuis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Papp in 1992.
# Erateina lineata

Erateina lineata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Saunders.
# Ricochet (documentaire)

Ricochet is een documentaire over de Britse muzikant David Bowie uit 1984. Het is, na Cracked Actor uit 1975, de tweede documentaire over Bowie. De documentaire laat de Aziatische tournee van Bowie, de Serious Moonlight Tour, aan het eind van 1983 zien. De documentaire kwam niet in de bioscopen en werd niet op televisie uitgezonden, maar verscheen direct op VHS.

## Plot

Ricochet is opgenomen tijdens de tournee van Bowie ter promotie van zijn album Let's Dance. Aan het eind van deze tournee trad hij op in Singapore, Thailand en Hongkong, een deel van de wereld waar bekende artiesten destijds niet vaak kwamen tijdens tournees. Deze concerten waren pas laat aangekondigd, nadat de zogeheten Serious Moonlight Tour zo succesvol bleek dat Bowie besloot om een aantal concerten te geven op locaties waar hij waarschijnlijk verlies zou draaien. Voor deze gelegenheid vroeg hij aan regisseur Gerry Troyna om dit deel van de tournee op film vast te leggen.
Ricochet is een soort reisdocumentaire en laat zien hoe Bowie omgaat met de landen, de culturen en de lokale bevolking die hij tussen de optredens door ontmoet. Een verschil met de vorige documentaire Cracked Actor is dat Bowie hier is afgekickt van zijn cocaïneverslaving en in goede gezondheid verkeert. Ook zijn een aantal delen van de film in scène gezet.

## Achtergrond

Ricochet werd in 1984 uitgebracht op VHS. De documentaire had een lengte van 59 minuten. In 2006 werd de film opnieuw uitgebracht als een extra op de dvd-uitgave van de concertfilm Serious Moonlight. Deze versie bevatte 19 minuten aan nieuw materiaal.
In Ricochet zijn verschillende nummers van Bowie te horen; in chronologische volgorde zijn dit "Station to Station", "Modern Love" (tweemaal), "Ziggy Stardust", "Fashion", "China Girl", "Look Back in Anger", "Sense of Doubt", ""Heroes"", "Ricochet", "Moss Garden" (tweemaal) en "Fame".

## Externe link

* Ricochet op IMDb
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ricochet (documentary) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Stegomyia woodi

Stegomyia woodi is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Edwards.
# Dichomeris skukuzae

Dichomeris skukuzae is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Janse.
# Ivar Giaever

Ivar Giaever (Noors: Ivar Giæver) (Bergen, 5 april 1929) is een in Noorwegen geboren Amerikaans natuurkundige die in 1973 samen met Leo Esaki en Brian Josephson de Nobelprijs voor de Natuurkunde deelde voor zijn werk aan tunneleffecten in supergeleiders.

## Biografie

Giaever werd geboren als zoon van John A. Giaever en Gundrun M. Skaarud. Hij groeide op in Østre Toten waar zijn vader apotheker was. In 1952 rondde hij zijn ingenieursstudie werktuigbouwkunde af aan de Technisch-natuurwetenschappelijke Universiteit van Noorwegen in Trondheim. In 1954 emigreerde hij naar Canada, waar hij eerst bij een architectenbureau werkte en daarna als ingenieur bij een Canadese vestiging van General Electric. Twee jaar later vestigde hij zich in de Verenigde Staten.
In 1958 kwam hij terecht op het onderzoeks- en ontwikkelingscentrum van General Electric in Schenectady, terwijl hij gelijktijdig aan een studie natuurkunde begon op het Rensselaer Polytechnic Institute (RPI) te Troy. Bij General Electric werkte hij op het gebied van de supergeleiding (weerstandsloze geleiding van elektrische stromen) en het tunneleffect. Niet alleen promoveerde Giaever in 1964 op dit onderzoek, hij won er ook de Nobelprijs voor de Natuurkunde mee.
Aansluitend op Esaki's ontdekking in 1958 van elektronentunneling in halfgeleiders toonde Giaever aan dat het tunneleffect ook kan plaatsvinden in supergeleiders. Dit deed hij door tunneling te demonstreren via een zeer dunne oxidelaag die aan beide zijden omgeven is met supergeleidend metaal. Giaevers experimentele demonstratie naar het tunneleffect in supergeleiders zette de theoretische natuurkundige Josephson ertoe dit fenomeen verder te bestuderen, wat uiteindelijk leidde tot zijn voorspelling van het Josephson-effect in 1962.
Nadat Giaever in 1969 een Guggenheim studiebeurs had verkregen verbleef hij een jaar lang in het Engelse Cambridge voor een studie biofysica aan de universiteit aldaar. Na zijn terugkeer bij het R&D-centrum van General Electric ging hij het grootste deel van tijd besteden aan dit onderzoeksgebied. Zo bestudeerde hij het gedrag van proteïnemoleculen op vaste oppervlaktes. Ter erkenning voor zijn gehele werk werd hij in mei 1973 gekozen tot Coolidge-fellow bij General Electric.
In 1988 zette hij een punt achter zijn carrière bij General Electric om vervolgens hoogleraar te worden aan het Rensselaer Polytechnic Institute en gasthoogleraar aan de faculteit natuurkunde aan de universiteit van Oslo. Daarnaast is hij Chief Technology Officer van Applied BioPhysics, Inc., een kleine onderneming die medische toepassingen ontwikkelt van elektronische sensoren.

## Erkenning

* 1965 - Oliver E. Buckley Condensed Matter Prize van de American Physical Society
* 1974 - IEEE Vladimir Zworykin Award
* (en) Biografie Ivar Giaever bij Nobelprize.org
* ↑ Ivar Giaever (1960). Electron Tunneling Between Two Superconductors. Phys. Rev. Lett. 5 (10): 464-466. DOI: 10.1103/PhysRevLett.5.464.
* ↑ (en) Who We Are of Applied BioPhysics, Inc. (Geraadpleegd op 26-04-2012)
# Mulsanteus portulinensis

Mulsanteus portulinensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Schimmel & Tarnawski.
# Mesomyzostoma katoi

Mesomyzostoma katoi is een borstelworm uit de familie Myzostomatidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Mesomyzostoma katoi werd in 1933 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Okada.
# Erateina inconspicua

Erateina inconspicua is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Dognin.
# Video/Film Express

Video/Film express was een grote Nederlandse filmdistributeur, gevestigd in Houten. Het bedrijf was opgericht in 1991. Video/Film express was een van de bekendste filmdistributeuren van Nederland. Het bedrijf distribueerde Nederlandse producties als New Kids Turbo, Oorlogswinter, Komt een vrouw bij de dokter, De brief voor de koning en Caged.
Per 1 januari 2012 ging het bedrijf verder als Benelux Film Distributors Home Entertainment, als onderdeel van Benelux Film Distributors.

## Externe link

* Officiële website van Video/Film express
* ↑ digiboost, Video/Film Express wordt BFD Home Entertainment. Entertainment Business (5 december 2011). Geraadpleegd op 19 mei 2023.
# Stegonomadia katalia

Stegonomadia katalia is een vlokreeftensoort uit de familie van de Stegocephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door J.L. Barnard.
# Dichomeris siranta

Dichomeris siranta is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Meyrick.
# Ivar Kamke

Ivar Kamke (Stockholm, 2 januari 1882 – Helsingborg, 3 juli 1936) was een Zweeds kunstschilder. Tussen 1906 en 1909 woonde en werkte hij in Volendam.

## Leven en werk

Kamke was de zoon van een onderwijzersechtpaar van Duitse herkomst. Hij bezocht de kunstacademie in Stockholm, onder Oscar Björck. Reeds tijdens studie viel hij op door zijn begaafdheid in het maken van portretten en figuren. Na zijn studie maakte hij uitgebreide reizen door Europa. Eerst trok hij naar Nederland en tussen 1906 en 1909 zou hij wonen en werken in Volendam, waar hij het pittoreske vissersleven tot thema nam en ook veel portretten maakte van de plaatselijke bevolking.
In 1909 trok Kamke naar Parijs, waar hij korte tijd de Académie Colarossi bezocht. Vervolgens verbleef hij een jaar in Dachau, waar hij werkte in de plaatselijke kunstkolonie en ook zijn toekomstige vrouw ontmoette. Later reisde hij door naar Algiers en vervolgens deed hij Spanje en Engeland aan, vooral ook om musea te bezoeken. In 1912 keerde hij terug naar Stockholm.
Kamke's stijl wortelt in het realisme, maar werd onder invloed van zijn leermeester Björck gekenmerkt door de lossere werkwijze van het impressionisme. In zijn portretten zijn sporen te zien van het werk van Wilhelm Leibl, wiens werk hij in München had leren kennen. Na zijn terugkeer naar Zweden in 1912 schilderde hij ook veel naakten onder invloed van Anders Zorn. Vaak werkte hij nat-in-nat met veel aandacht voor de lichtwerking op de huid. Zijn naakten zijn van sterk wisselende kwaliteit, vaak maakte hij ze in grote haast om aan de vele bestellingen te kunnen voldoen, maar in zijn beste werken toont hij nadrukelijk zijn bijzondere begaafdheid als portrettist.
Van 1920 tot 1924 werkt Kamke in Italië, waar hij werkt in Venetië, Siena en Rome. In de laatste tien jaar van zijn leven maakte hij vooral portretten in opdracht, vaak van vooraanstaande personen, waaronder koning Gustaaf V van Zweden. In 1935 reisde hij af naar Rome om twee portretten te schilderen van Benito Mussolini.
Kamke was lid van de Parijse 'Union internationale des Beaux Arts et des lettres' en de 'Frankfurter Künstlerbund', en ontving diverse internationale onderscheidingen. Tijdens een internationale tentoonstelling in Buenos Aires in 1910 behaalde Kamke een gouden medaille met een schilderij van de visafslag in Volendam. Hij overleed in 1936, 54 jaar oud. Zijn werk is onder andere te zien in het Nationalmuseum te Stockholm.

## Galerij

* Visser uit Volendam
* Drinkende mannen
* Wassen aan het kanaal, Venetië
* Poseren op het Spieringpad, Volendam
* Dokwerkers op de werf
* Frans landschap
* In de namiddag
* Naakte modellen
* Naakt model
* Vroeg werk, titel onbekend

## Literatuur

* H Wåhlin e.a.: "De berömda männens o de sköna kvinnornas målare" (catalogus), Stockholm, 1937.
# Myotis keenii

Myotis keenii is een vleermuis uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Merriam in 1895.

## Voorkomen

De soort komt voor in Canada en de Verenigde Staten.
* ↑ (en) Myotis keenii op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Mesus

Mesus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Chevrolat.

## Soorten

Het geslacht Mesus omvat de volgende soorten:
* Mesus gigas Reichardt, 1974
* Mesus mesus Reichardt, 1974
* Mesus nanus Reichardt, 1974
* Mesus pseudogigas Vieira & Bello, 2004
* Mesus rugatifrons Chevrolat, 1858
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Pterocardiidae

Pterocardiidae zijn een uitgestorven familie van tweekleppigen uit de orde Cardiida.

## Taxonomie

Het volgende geslacht is bij de familie ingedeeld:
* † Pterocardia Bayan, 1874
* ↑ Scarlato, O. A.; Starobogatov, Y. I. (1979) Osnovye cherty evoliutsii i sistema klassa Bivalvia [General evolutionary patterns and the system of the Class Bivalvia]. In Y. I. Starobogatov, ed., Morfologiia, Sistematika i Filogeniia Molliuskov [Morphology, Systematics and Phylogeny of Mollusks]. Akademiia Nauuk SSSR, Trudy Zoologicheskogo Instituta 80:5–38. In het Russisch. Voor de Engelse vertaling zie: K. J. Boss & M. K. Jacobson, 1985, Museum of Comparative Zoology, Harvard University, Department of Mollusks, Special Occasional Publication. 5:1–67, 9 fig
# Verticuteermachine

Een verticuteermachine of verticulator is een apparaat waarmee dood gras (gazonvilt) en mos verwijderd kan worden uit een gazon.

## Verticuteren

Bij het maaien van gras blijft er altijd maaisel achter, het wordt uiteindelijk een soort viltlaag. Deze laag dood gras wordt in de loop van tijd steeds dikker, en wordt harder als men erop loopt. Hierdoor kan er geen lucht meer bij de wortels komen, waardoor het gras niet meer goed groeit. Men dient deze viltlaag te verwijderen, voordat het te dik en te hard wordt. Het weghalen van de viltlaag noemt men verticuteren. De term 'verticuteren' komt uit het Engels en is een samentrekking van 'vertical' (verticaal) en 'cut' (snede). Door te verticuteren kan water, lucht en voedsel makkelijker in de bodem doordringen, wat nodig is voor een gezond gazon. Ook krijgen de wortels meer ruimte om te groeien. Een verder voordeel is dat mos wordt bestreden, zodat dit zich niet verder kan uitbreiden waardoor het gras verdrukt wordt.

## Gereedschap

Voor het handmatig verticuteren kan een verticuteerhark worden gebruikt. Deze harken hebben haakvormige stalen messen, en kunnen ook van wieltjes zijn voorzien. Het werken ermee is zwaar, omdat er veel kracht moet worden gezet. Ze worden daarom voornamelijk gebruikt voor kleine tuinen. Een verticuteermachine heeft een ronddraaiende rol met stalen messen. Er zijn elektrisch aangedreven machines, en machines met een benzinemotor. Deze laatste zijn meer geschikt voor professioneel gebruik en/of om grote oppervlakken mee te verticuteren.

## Beluchten

Bij een grasveld waarop veel gelopen wordt zal de grond verdichten, waardoor er geen lucht meer bij de wortels komt. Om dit tegen te gaan dient men het gras te beluchten. Anders dan bij het verticuteren, waar dood gras wordt verwijderd, worden er bij het beluchten enkel gaatjes in het grasveld geprikt. Hiervoor kan een verluchtingsvork worden gebruikt, of een prikrol waarmee hele rijen gaatjes tegelijk worden gemaakt. Behalve prikrollen die men zelf voortduwt, kunnen deze ook machinaal worden aangedreven, of achter een tractor worden gehangen. Doe-het-zelvers maken wel spijkerplankjes die met touwtjes onder de voeten worden gebonden en lopen dan hiermee over het gras.