OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hendrik Frans van Meurs van Hulshorst

Hendrik Frans van Meurs van Hulshorst (Arnhem, gedoopt 25 augustus 1780 - Hulshorst, 9 maart 1864) was een Nederlandse politicus.

## Leven en werk

Mr. van Meurs was een zoon van de schout van 't Harde en van Heerde Peter van Meurs en Antonia Elijsabet Werdenier. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Harderwijk en promoveerde aldaar in 1802. Hij vestigde zich als notaris te Harderwijk. Hij was tevens fiscaal bij het landgerecht voor de Veluwe. Hij vervulde diverse bestuurlijke functies in zijn woonplaats Harderwijk en de omringende regio (het noordelijk deel van de Veluwe). Zo was hij commissaris van de Zuiderzeestraatweg van Zwolle naar Amsterdam en was lid van de stedelijk raad van Harderwijk. In 1824 werd hij benoemd tot burgemeester van Harderwijk. In 1848 werd hij door de kiezers op een tweede plaats gezet voor een benoeming tot lid van de Eerste Kamer. Toch werd hij door de koning benoemd tot kamerlid. Hij was een van de rijkste inwoners van de provincie Gelderland.
Van Meurs trouwde op 11 november 1810 te Zutphen met Johanna Sophia Lucia de Jongh, dochter van de Rotterdams koopman en regent Daniel Adriaansz de Jongh en Lucia Maria Raeber. Hij overleed in 1864 op 83-jarige leeftijd in zijn woonplaats Hulshorst. Twee van zijn broers waren eveneens schout respectievelijk burgemeester van Gelderse gemeenten. Zijn broer Nicolaas was in 1803 schout van Heerde geworden; hij bleef tot 1863 burgemeester van deze gemeente. Zijn broer Everhard Dirk was van 1811 tot 1816 schout van Ermelo en van 1818 tot 1822 schout van Ede.
* Biografisch Portaal: 51524386
* Parlement.com: vg09ll3c50z7
# Hendrik Filips van Bourbon-Orléans

Hendrik Filips Maria van Bourbon-Orléans (Ham, 16 oktober 1867 - Saigon, 9 augustus 1901) was een Franse prins uit het huis Bourbon-Orléans. Hij was een gretig reiziger en schilderde.
Hij was het derde kind van Robert van Bourbon-Orléans, hertog van Chartres, en Françoise van Orléans, een dochter van Frans van Orléans en Francisca Caroline van Portugal. Zijn ouders waren volle neef en nicht.
Al op jonge leeftijd vatte hij een liefde op voor reizen en jagen. Samen met de Franse onderzoeker Gabriel Bonvalot, leidde hij al op eenentwintigjarige leeftijd een expeditie naar Centraal-Azië. Deze expeditie werd door Hendriks vader gefinancierd. Hun bevindingen werden neergelegd in het verslag De Paris au Tonkin a travers le Tibet inconnu dat in 1892 door het Parijse Aardrijkskundig Genootschap werd gepubliceerd. Later volgden nog reizen door Afrika en opnieuw naar Azië. In Saigon overleed hij aan de gevolgen van een leveraandoening.
# Hendrik Frederik Lodewijk Karel van Vredenburch

Jhr. Hendrik Frederik Lodewijk Karel van Vredenburch (Wenen, 31 oktober 1905 − Chéserex, 17 november 1981) was een Nederlandse topdiplomaat.

## Biografie

Van Vredenburch was een telg uit het geslacht Van Vredenburch en enig kind en zoon van diplomaat jhr. dr. Carel Gerard Willem Frederik van Vredenburch (1874-1927) en de Napolitaanse Luisa Capece Minutolo dei Duchi di San Valentino e Marchesi di Bognano (1883-1931). Hij studeerde af in de rechten te Utrecht en trouwde in datzelfde jaar met Eliza Dorothea barones van Tuyll van Serooskerken (1906-1976), telg uit het geslacht Van Tuyll van Serooskerken, uit welk huwelijk een zoon werd geboren. Hij hertrouwde in 1934 met jkvr. Irene Héloïse Pauw van Wieldrecht (1906-1998), telg uit het geslacht Pauw uit welk huwelijk nog een zoon en twee dochters werden geboren.
Vanaf 1932 trad Van Vredenburch in diplomatieke dienst. Er volgde een onderbreking nadat hij op 12 november 1933 de veroorzaker was van een auto-ongeluk met dodelijke afloop; hij zou dronken achter het stuur hebben gezeten. In 1935 en 1936 was hij consul te Hamburg, daarna werd hij geplaatst te Buenos Aires. Vanaf 1939 was hij op post bij het ministerie, deels ook in Londen, vanaf 1942 te Washington. Na de Tweede Wereldoorlog speelde hij een belangrijke rol bij de onderhandelingen over de onafhankelijkheid van Indonesië. In 1948 werd hij administrateur van de Internationale Zone van Tanger tot dat hij in 1952 voor vier jaar plaatsvervangend secretaris-generaal van de NAVO werd. Vanaf 1956 was hij vertegenwoordiger bij de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, gevolgd in 1958 door de functie van directeur-generaal Europese samenwerking op het ministerie. In 1959 was hij ambassadeur te Bonn. Vanaf 1962 was Van Vredenburch ambassadeur te Rome. In 1965 werd een Nederlandse ambassade in Malta opgericht, met zetel te Rome waardoor hij beide posten combineerde; dit bleef hij doen tot zijn pensioen in 1970. Tijdens zijn tijd in Rome was zijn buitenhuis in Gstaad de logeerplaats voor prinses Beatrix en haar latere verloofde prins Claus.
Van Vredenburch wordt gezien als een van de naoorlogse Nederlandse topdiplomaten, uit de school van Van Roijen. Hij heeft een belangrijke rol gespeeld in de Indonesische kwestie alsmede in de internationale organisaties als de NAVO en de EEG. In 1985 werden zijn herinneringen gepubliceerd.
Van Vredenburch was Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw en sinds 1970 bij bevordering Grootofficier in de Orde van Oranje-Nassau (sinds 1965 was hij Commandeur in die orde).
# Herbulotia agilata

Herbulotia agilata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Christoph.
# Herbstia tumida

Herbstia tumida is een krabbensoort uit de familie van de Epialtidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Stimpson.
# Herbulotiana altitudinella

Herbulotiana altitudinella is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Viette.
# Herbulotiana atypicella

Herbulotiana atypicella is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Viette.
# Hendrik Homan

Hendrik Homan (Rolde, 28 februari 1796 - aldaar, 5 december 1867) was een Nederlandse jurist en burgemeester.

## Leven en werk

Homan was een zoon van de schulte en maire van Rolde Johannes Homan en Roelfje Vos. Hij studeerde rechten aan de universiteit van Groningen en promoveerde aldaar in 1818. Een jaar later, in 1819, werd hij benoemd als opvolger van zijn vader tot burgemeester van Rolde. Deze functie zou hij bijna 50 jaar vervullen tot zijn overlijden in 1867. Hij combineerde in Rolde meerdere functies. Naast burgemeester was hij ook gemeentesecretaris en vanaf 1851 ook raadslid. Zijn broer Lucas was burgemeester van Norg.
Homan trouwde op 23 december 1847 in Rolde met Grietje Trip, dochter van de Gieter landbouwer Albert Jacobs Trip en Bouwchien Springer. Uit dit huwelijk werden vijf kinderen geboren, waarvan er één jong overleed.
* ↑ Encyclopedie Drenthe: Hendrik Homan
* ↑ Homan in: Nederland's Patriciaat 50e jaargang 1964, uitg. Centraal Bureau voor Genealogie, 's-Gravenhage, blz. 244 t/m 252
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9384 4941
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072561416
* Virtual International Authority File: 288250029
* WorldCat (via VIAF): 288250029
# Hendrik Verbruggen

Hendrik A.R. Verbruggen (Onze-Lieve-Vrouw-Waver, 31 mei 1933 – Ioannina, 19 oktober 1996) was een Belgisch filoloog en historicus. Hij studeerde klassieke filologie, Oosterse talen en geschiedenis aan de universiteiten van Leuven en van Thessaloniki. Hij werd leraar Grieks in de humaniora, doctoreerde op de cultus van Zeus op Kreta en ging doceren aan de KU Leuven. Verbruggen schreef verschillende historische boeken en maakte vertalingen uit het Latijn, Grieks, Perzisch en Sanskriet.

## Publicaties

* Nederlands-Latijns woordenboek (1962 - elf edities)
* Geschiedenis van Griekenland (1963)
* Zoeklicht op Oud-Perzië (1964)
* Sources pertaining to the cult of Zeus in Crete. A Geographical Study (1980)
* Le Zeus Crétois (1981)
* De eeuw van Pericles (1986, met M. Vercruysse en B. Vermeersch)

## Vertalingen

* Tacitus, Leven van Agricola (1953)
* Plato, Lusis. Dialoog over de vriendschap (1954)
* Horatius, Satiren (1959): negen satiren in proza
* Loukianos, De beeldstormer van Samosata (1964, met K. Huysmans): Somnium (= Vita Luciani), Dialogi deorum 5 en 9, Dialogi marini 2, Dialogi mortuorum 17, 18, 22, Charon, Demonax, Alexander, Gallus
* Aristophanes, Lusistrate (1982)
* Suetonius, Romeinse keizers (1986)
* Mahabharata (1991)
* Ramayana (1992)
* Rigveda (1993)
* Hindoese mythen (1994)
* Homerische hymnen (1995)
# Hendrik Verburg

Hendrik Verburg (Bellingwolde 1895 – Nunspeet 1973) is een kunstschilder en tekenaar die lange tijd heeft gewoond in het schildersdorp Nunspeet. Hij is vooral bekend geworden van landschappen, dorpsgezichten en portretten.

## Levensloop

Verburg volgde tekenlessen in Leeuwarden en behaalde de akte Tekenen L.O. in Amsterdam. Verburg kreeg les o.a. van Gerardus Makkes van der Deijl. Van 1913 tot 1916 was hij tekenaar in Holwerd. Samen met zijn oom Peter Verburg maakte hij in de jaren daarna een studiereis naar de Verenigde Staten en Canada. In 1922 keerde hij terug naar Nederland en vestigde zich in Den Haag. Na zijn huwelijk met Poolse Olga Gottzmann vertrok hij naar België, maar vlak voor de oorlog vluchtte hij via Hilversum naar Nunspeet. Hier werd hij opgenomen in de schilderskring van Frans Huysmans, Ben Viegers, Jos Lussenburg, Jaap Hiddink en Chris ten Bruggen Kate.
Verburg maakte onder andere de muurschildering in de PKN-kerk aan de Driestwegkerk te Nunspeet.
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Kunstenaars op de Noordwest Veluwe, K. Roodenburg
* Lexicon Nederlandse beeldende kunstenaars, 1750-1950 [Scheen, 1969]
# Hendrik Verheijen

Hendrik Verheijen (Den Haag, 16 maart 1899 - aldaar, 18 december 1967) was een Nederlands gewichtheffer. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won hierbij geen medailles.
Op de Olympische Zomerspelen 1928 in Amsterdam vertegenwoordigde hij Nederland op 29-jarige leeftijd. Hij kwam uit op het onderdeel gewichtheffen in de klasse zwaargewicht. Bij het drukken behaalde hij 102,5 kg en bij het trekken 100 kg. Doordat hij bij het stoten niet tot een score kwam had hij geen eindscore.
In zijn actieve tijd was hij aangesloten bij KDO in Den Haag. Hij is de broer van olympisch gewichtheffers Minus Verheijen en Jan Verheijen.
# Henschel Zitterrochen

De Henschel “Zitterrochen” was een geleide raket die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland werd ontwikkeld.

## Ontwikkeling

Men had bij Henschel de Hs 294 en Hs 295 in ontwikkeling. Deze projectielen hadden tot doel de explosieve lading van de Hs 293 te vergroten om zo een zwaardere uitwerking te hebben op het beoogde doel.
De Zitterrochen moest het hebben van de hogere snelheid en zou het met een explosieve lading van 200 kg meer moeten hebben van de kinetische energie tijdens de inslag. Tot nu toe waren alle raketten subsonisch en men wilde bij Henschel de snelheid opvoeren tot boven de geluidssnelheid. Hiervoor voerde men windtunneltesten te Göttingen uit tot een snelheid van 1,5 mach.
Dit leverde een raket op met een driehoekige vleugel. Onder de raket waren twee vaste brandstof Walter 109 raketten aangebracht.
Voordat men in 1944 tot massaproductie kon overgaan, werd het project geannuleerd. Het werk aan het project ging echter niet verloren en werd gebruikt bij de Hs 298 en Hs 117 projecten.

## Specificaties

* Lengte: 3,47 m.
* Spanwijdte: 1,51 m.
* Maximumsnelheid: 1,5 mach.
* Roger Ford, Germany's Secret Weapons in World War II, MBI Publishing Company
* J.R. Smith & Antony L. Kay, German Aircraft of the Second World War, Putnam
# Henschtal

Henschtal is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kusel. Henschtal telt 321 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Glan-Münchweiler.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Adenbach · Albessen · Altenglan · Altenkirchen · Aschbach · Bedesbach · Blaubach · Börsborn · Bosenbach · Breitenbach · Brücken · Buborn · Cronenberg · Deimberg · Dennweiler-Frohnbach · Dittweiler · Dunzweiler · Ehweiler · Einöllen · Elzweiler · Erdesbach · Eßweiler · Etschberg · Föckelberg · Frohnhofen · Ginsweiler · Glan-Münchweiler · Glanbrücken · Gries · Grumbach · Haschbach am Remigiusberg · Hausweiler · Hefersweiler · Heinzenhausen · Henschtal · Herchweiler · Herren-Sulzbach · Herschweiler-Pettersheim · Hinzweiler · Hohenöllen · Homberg · Hoppstädten · Horschbach · Hüffler · Jettenbach · Kappeln · Kirrweiler · Konken · Körborn · Kreimbach-Kaulbach · Krottelbach · Kusel · Langenbach · Langweiler · Lauterecken · Lohnweiler · Matzenbach · Medard · Merzweiler · Nanzdietschweiler · Nerzweiler · Neunkirchen am Potzberg · Niederalben · Niederstaufenbach · Nußbach · Oberalben · Oberstaufenbach · Oberweiler im Tal · Oberweiler-Tiefenbach · Odenbach · Offenbach-Hundheim · Ohmbach · Pfeffelbach · Quirnbach/Pfalz · Rammelsbach · Rathsweiler · Rehweiler · Reichweiler · Reipoltskirchen · Relsberg · Rothselberg · Ruthweiler · Rutsweiler am Glan · Rutsweiler an der Lauter · Sankt Julian · Schellweiler · Schönenberg-Kübelberg · Selchenbach · Steinbach am Glan · Thallichtenberg · Theisbergstegen · Ulmet · Unterjeckenbach · Wahnwegen · Waldmohr · Welchweiler · Wiesweiler · Wolfstein
# Herbita tenebrica

Herbita tenebrica is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Dognin.
# Herman van Russwurm

Herman Christoph graaf van Russwurm (1565 - Praag, 29 november 1605) was een veldmaarschalk van het Heilig Roomse Rijk tijdens de Vijftienjarige Oorlog tegen de Ottomanen.
Hij onderscheidde zich in de strijd tegen de Ottomanen bij Boeda en Struhlwelssenburg en werd in 1601 benoemd tot veldmaarschalk. Als opperbevelhebber in Hongarije leidde hij in 1602 de inname van Pest en andere succesvolle militaire manoeuvres tegen de Ottomanen. Hij leidde ook de hervorming van het leger. Hij raakte echter verwikkeld in allerlei intriges en wegens zijn betrokkenheid in een moordzaak werd hij ter dood veroordeeld. Hij werd in 1605 te Praag onthoofd, tegen de wil van keizer Rudolf II.
# Henri Duchatel

Henri Duchatel (Neuville-en-Ferrain, 17 mei 1884 - Moeskroen, 20 september 1933) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en senator.

## Levensloop

Duchatel was vakbondssecretaris.
Van 1921 tot 1932 was hij gemeenteraadslid van Moeskroen. Hij was ook bestuurder van De Volksverzekering (DVV).
Hij behoorde tot de leiders van de Centrale Arbeiderskring Sint-Jozef in Moeskroen en was stichtend voorzitter van de Harmonie Démocratique La Mouscronnoise.
Van 1921 tot 1929 was hij katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Kortrijk. Van 1929 tot 1932 was hij gecoöpteerd senator. En van 1932 tot aan zijn dood was hij opnieuw volksvertegenwoordiger. Hij was bij zijn overlijden pas zevenenveertig en liet een weduwe en verschillende kinderen achter. De uitvaart was, volgens de getuigenissen in het parlement, groots. Hij werd in de Kamer opgevolgd door Jules Coussens.
Er is een Henri Duchatelstraat in Moeskroen.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Hermione hystricella

Hermione hystricella is een borstelworm uit de familie Aphroditidae. Hermione hystricella werd in 1836 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Milne Edwards in Cuvier.

## Kenmerken

Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde palpen, borstels en cirri.

## Leefwijze

H. hystricella leeft op de bodem van de zee. Hij kruipt rond met behulp van zijn borstels op zoek naar voedsel.
* Fauchald, K. (2010). Hermione hystricella Milne Edwards in Cuvier, 1836. In: Fauchald, K. (Ed) (2010). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=328328.
* 1 2 Macron (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 18. ISBN 90-6113-334-3.
# Hertog van Montrose

Hertog van Montrose (Engels: duke of Montrose) is een Schotse adellijke titel, vernoemd naar de plaats Montrose in het council area Angus.
De titel werd in 1488 voor het eerst gecreëerd door Jacobus III van Schotland voor David Lindsay, 5e graaf van Crawford. Toen Jacobus IV later dat jaar echter de troon besteeg werd hem het hertogdom afgenomen. Een jaar later werd hij weer hersteld in de titel, echter voor zijn leven alleen. Met zijn dood in 1495 stierf de titel dus weer uit.
In 1707 werd de titel opnieuw gecreëerd door koningin Anne voor James Graham, 4e markgraaf van Montrose. Zijn nakomelingen dragen de titel nog steeds.

## Hertog van Montrose, eerste creatie (1488)

* 1488 – 1495: David Lindsay (1440 – 1495), 1e hertog van Montrose

## Hertog van Montrose, tweede creatie (1707)

* 1707 – 1742: James Graham (1682 – 1742), 4e markgraaf van Montrose, 1e hertog van Montrose
* 1742 – 1790: William Graham (1712 – 1790), 2e hertog van Montrose
* 1790 – 1836: James Graham (1755 – 1836), 3e hertog van Montrose
* 1836 – 1874: James Graham (1799 – 1874), 4e hertog van Montrose
* 1874 – 1925: Douglas Beresford Malise Ronald Graham (1852 – 1925), 5e hertog van Montrose
* 1925 – 1954: James Graham (1878 – 1954), 6e hertog van Montrose
* 1954 – 1992: James Angus (1907 – 1992), 7e hertog van Montrose
* 1992 – heden: James Graham (* 1935), 8e hertog van Montrose
# Hertog van Montebello

De titel Hertog van Montebello werd door Napoleon I van Frankrijk op 19 maart 1808 verleend aan zijn maarschalk Jean Lannes (1769-1809).
De hertogen voeren ook de prinselijke titel van een "prince de Sievers". De erfgenaam van de titel mag zich markies noemen. Jongere zonen zijn graaf Lannes.
De titel van Hertog van Montebello en Prins van Sievers werd in 2014 gedragen door de zevende hertog, de 1939 geboren Maurice Georges Antoine Lannes. Hij resideert op de kastelen Château de Maisons, Château de Mareuil (Marne) en het Château de Mareuil (Dordogne). De erfgenaam van de titel is zijn in 1973 geboren zoon Benoît Alexandre Marie Emmanuel Lannes, marquis de Montebello.
* ↑ (fr) Fiche op roglo.eu. Gezien op 11 mei 2014.
* ↑ Encyclopædia Brittanica Gezien januari 2020. Gearchiveerd op 19 januari 2023.
* ↑ Gothanjou de la haute noblesse européenne, de la généalogie, de l'Anjou. Gezien januari 2019.
# Henry Kokken

Henry Kokken (Antwerpen, 2 augustus 1860 - aldaar, 26 november 1941) was een Belgische kunstschilder en tekenaar. Hij wordt ook soms vermeld als Henri Kokken of Hendrik Kokken.
Hij kreeg zijn opleiding aan de Akademie van Antwerpen. Hij was werkzaam in België, Nederland, Frankrijk en (tijdens de Eerste Wereldoorlog) in Groot-Brittannië. Hij was actief in de Antwerpse kunstkringen "De Scalden" (opgericht in 1889) en "Als ick kan".
Hij specialiseerde zich in genreschilderijen, landschappen en stillevens van vruchten en bloemen. Hij toonde zich hierbij als een bedreven colorist met een soepele toets. Naast zijn olieverfschilderijen was hij ook een uitstekend tekenaar.
Kokken nam deel aan het Salon van Gent in 1883 met twee werken: "Landschap in de omgeving van Turnhout" en "Mand met bloemen". Gedurende zijn verblijf in Groot-Brittannië nam hij deel met twee schilderijen aan de tentoonstelling "Belgian Exposition of Modern Art" in Kingston-upon-Thames in 1915.
Hij werd, zoals zoveel andere landschapschilders, lid van de Koninklijke Vereniging voor Natuur- en Stedenschoon (1910-1943).
Kokken ligt begraven onder een monumentale zerk in Berchem, Antwerpen.
Zijn werken bevinden zich meestal nog in privébezit en komen regelmatig terecht op een kunstveiling.
# Hesselbach (Gummersbach)

Hesselbach is een plaats in de Duitse gemeente Gummersbach, deelstaat Noordrijn-Westfalen, en telt 373 inwoners (2007).
# Hesselbach (Hesseneck)

Hesselbach is een plaats in de Duitse gemeente Hesseneck, deelstaat Hessen, en telt 180 inwoners.
* Centrum van Hesselbach
* Parochiekerk van Hesselbach
# Heptodonta ferrarii

Heptodonta ferrarii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Gestro.
# Heptodonta vermifera

Heptodonta vermifera is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door W.Horn.
# Heptodonta melanopyga

Heptodonta melanopyga is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Schaum.
# Het gulden vlies

Het gulden vlies kan verwijzen naar:
* Gulden vlies (mythologie) - Griekse mythologie
* Het Gulden Vlies (loge) - Brusselse vrijmetselaarsloge
* Het Gulden Vlies (Scherpenheuvel) - historisch pand in Scherpenheuvel
* Het Gulden Vlies van Thule - roman van Thea Beckman
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Het gulden vlies en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Het Grote Gebeuren (tv-film)

Het Grote Gebeuren is een geanimeerde kunstfilm, als bewerking voor tv van een magisch-realistisch verhaal van de schrijver Belcampo, uitgezonden op 31 december 1975 door de VPRO. De film duurt 62 minuten. In de film worden gekostumeerde acteurs en gewone acteurs en geanimeerde wezens tegen een geanimeerde en/of getekende achtergrond getoond. Het is deels opgenomen in Rijssen in Overijssel, de plaats waar Belcampo opgroeide en is begraven.
G. Visser speelde Belcampo in de film en C.Disseldorp speelde de bioloog Hendriks. De vertelstem werd ingesproken door Kees Brusse. Het grafisch ontwerp en de regie was door Jaap Drupsteen.
De productie ontving de Zilveren schijf (Nipkowprijs) met als toelichting: "En wat Jaap Drupsteen met een en ander deed in creatief opzicht, vooral dankzij zijn vermogen het technisch tv-klavier breed te bespelen om die creativiteit tot uitdrukking te brengen, bestempelt hem tot een pionier, waaraan televisie zo dringend behoefte heeft".
Het verhaal is geschreven in 1946 (verschenen in 'Nieuwe verhalen van Belcampo') en wordt met ironie gebracht. Het boek is ook in stripvorm verschenen (EAN 9789081997928) met de titel 'Het grote gebeuren - De getekende versie'.

## Verhaal

De ik-figuur, Belcampo, gaat naar zijn jeugddorp Rijssen in Overijssel. Op een dag valt een buurvrouw gillend flauw, nadat ze een opmerkelijk monster in de slaapkamer ziet. Met de buurman wordt het beest gevangen en ze plaatsen het in een leeg aquarium. Het blijkt de aanloop naar de Dag des Oordeels, gebaseerd op het Bijbelboek Openbaringen, die de opvolgende dag plaatsvindt. De Rijssenaren zien hun angsten uitgebeeld in legers van duivels en engelen die de rekening komen vereffenen en voeren de bevolking af naar hemel en de hel. Het bovennatuurlijke dringt daarbij geleidelijk het gewone leven binnen. De ik-figuur, Belcampo, vertelt wat hij waarneemt. De verteller trekt een duivelspak om aan de aandacht te ontsnappen. Enkel door zijn schoenen is te zien dat hij een mens is. De wezens gaan op zoek naar de laatste mens. Uiteindelijk wordt hij door engelen naar de hemel gedragen.

## Gebruikte muziek

* Isao Tomita- Preludes: Book I: No. 6: Footprints in the Snow (Album: Snowflakes Are Dancing)]
* Robert Farnon and His Orchestra - Lake of the Woods-14494 (Album : The Music of Robert Farnon Vol. 1/ Leslie Jones and his Orchestra)
# Heriaeus horridus

Heriaeus horridus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heriaeus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Tyschchenko.