OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Brzechwa

Jan Brzechwa (Podolië, 15 augustus 1898 - Warschau, 2 juli 1966) was een Pools dichter, kinderboekenschrijver en bekend vertaler van Russische literatuur.
Vanuit het Russisch vertaalde hij werken van Sergej Jesenin, Vladimir Majakovski en Aleksandr Poesjkin.
Brzechwa werd geboren in Żmerynka in het huidige Oekraïne uit een Pools-Joodse familie als Jan Lesman. Hij is de broer van een andere bekende Poolse dichter, Bolesław Leśmian, en om naamsverwarring te voorkomen nam hij een pseudoniem aan. Brzechwa studeerde rechten aan de universiteit van Warschau. Hij was tweemaal getrouwd en had een dochter, Krystyna, uit zijn eerste huwelijk. Als vrijwilliger vocht hij in 1920-1921 in de Pools-Russische Oorlog.
Al in 1915 werden enkele korte verhalen van hem gepubliceerd. Hij debuteerde in 1920 met korte satirische verhalen onder het pseudoniem Szer-Szeń. In 1926 verscheen Oblicza zmyślone; een verzameling gedichten. In 1937 schreef hij zijn eerste kinderversjes; Tańcowała igła z nitką. Behalve gedichten schreef hij ook sprookjes voor kinderen.
Naast het schrijven werkte hij van 1924 tot 1939 als jurist en advocaat voor de "Poolse associatie van auteurs en componisten" (ZAIKS) en gold in Polen als specialist in het auteursrecht. Hij stierf in Warschau in 1966 waar hij ook ligt begraven.
In Polen is hij ook bekend om een Poolse tongbreker: "W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie" uitspraak. Fonetisch: [fʃtʃɛbʒɛˈʃɨɲɛ ˈxʒɔ̃ʃtʃ ˈbʒmʲi ˈftʃtɕiɲɛ]. Dit is de eerste zin van het versje Chrząszcz (Kever). De vertaling luidt: In (de stad) Szczebrzeszyn sjirpen krekels in het riet.
# Megapenthes levuensis

Megapenthes levuensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Van Zwaluwenburg.
# Megapenthes lituratus

Megapenthes lituratus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Ernest Candèze.
# Megacephalomana stygium

Megacephalomana stygium is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Saalmüller.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Megacephalomana remaudi

Megacephalomana remaudi is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Laporte.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Megacephalomon kittikooni

Megacephalomon kittikooni is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Yeo & Naiyanetr.
* ↑ (en) Megacephalomon kittikooni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Megacephalomon kittikooni (Yeo & Naiyanetr, 1999). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443215
# Jan Maris

Jan Maris (Willemstad, 13 juni 1825 – Groningen, 19 januari 1899), vaak J. Maris genoemd, was een Nederlandse architect, die vooral actief was in de provincie Groningen.

## Leven en werk

De uit Brabant afkomstige Jan Maris trouwde in 1854 te Arnhem met Maria Elisabeth Coers (1833–1885), een dochter van de Arnhemmer timmerman-architect Jacob Coers. Het paar vestigde zich datzelfde jaar in Groningen, waar Maris een architectenpraktijk begon. Een van zijn eerste werken was het sociëteitsgebouw De Harmonie (1856, gesloopt in 1890) aan de Oude Kijk in 't Jatstraat, waarvan vooral de akoestiek en de rijke versieringen in de concertzaal werden geroemd. Omstreeks dezelfde tijd ontwierp hij ook een groot winkelpand aan de noordkant van de Vismarkt, dat lokaal bekend kwam te staan als de Franse Bazar en waarin in de jaren dertig het warenhuis T.A.N.T.E was gevestigd (afgebrand in 1939). Verder ontwierp Maris in die periode gebouwen in onder meer Sappemeer en Winschoten.
Maris' werk trok de aandacht van de Groninger industrieel W.A. Scholten (1819–1892), die hem in 1862 opdracht gaf om een suikerfabriek nabij het Lopende Diep in Groningen te ontwerpen. Daarbij bleef het niet: in de jaren daarna zou Maris zich ontwikkelen tot Scholtens "huisarchitect". Hij bouwde voor hem in de stad Groningen onder meer de Scholtenskoepel (1869) aan de Hereweg. Ook het Scholtenshuis (1881) aan de Grote Markt werd door Maris ontworpen. Het was bestemd als woonhuis voor zowel Scholten en zijn vrouw als voor hun zoon J.E. Scholten (1849–1918) en diens familie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zou het pand berucht worden als het Groninger hoofdkwartier van de Duitse SD. Bij gevechten tijdens de bevrijding van de stad in april 1945 werd het gebouw ernstig beschadigd, waarna het is gesloopt. Een door Maris ontworpen herenhuis (1883) aan de Heresingel is een verkleinde en eenvoudiger uitgevoerde kopie van het Scholtenshuis.
Een andere bekende Groninger die Maris als architect inschakelde, was de toenmalige commissaris van de Koningin J.Æ.A. van Panhuys (1837–1907), voor wie hij het Huis De Nienoord (1884) ontwierp, een landhuis op het gelijknamige landgoed in Leek.
Jan Maris is in januari 1899 op 73-jarige leeftijd in Groningen overleden. Verschillende bouwwerken van zijn hand zijn aangewezen als rijksmonument.

## Werken (selectie)

* 1856: Het eerste gebouw van de Harmonie aan de Oude Kijk in 't Jatstraat, Groningen (gesloopt in 1890)
* 1868–1869: De Scholtenskoepel, een theekoepel aan de Hereweg, Groningen
* 1878–1881: Het Scholtenshuis aan de Grote Markt, Groningen (na de oorlog gesloopt)
* 1883: Herenhuis aan de Heresingel, Groningen (een verkleinde kopie van het Scholtenshuis)
* 1884: Huis de Nienoord, Leek (in opdracht van J.Æ.A. van Panhuys)
* 1889: Herenhuis met kaaspakhuis aan de Westerkade, Groningen
* 1897: Dubbele villa aan de Heresingel, Groningen
# Jan Marsisbrug

De Jan Marsisbrug (bruggen 309/310) zijn vaste bruggen in Amsterdam-Noord al lijkt er sprake te zijn van één brug. De overspanning bestaat uit twee delen, een deel voor snel (gemotoriseerd) verkeer en een deel voor langzaam (voetgangers en fietser) verkeer. Ze liggen ten zuidwesten van de boerderij Bloemendalergouw 13, een rijksmonument.
Ze zijn gelegen in de Bloemendalergouw. Deze weg (gouw betekent landweg) vormt de verbinding tussen de dorpskernen Ransdorp en Holysloot en schampt daarbij de oevers van het Kinselmeer in landelijk Noord. De bruggen overspannen de Jan Massensloot, vernoemd naar boerderijhouder Jan Marsis (de naam is later verbasterd tot Massen). De bruggen stonden tot 2017 bekend als brug 67P, een verwijzing naar onderhoud/beheer door provincie of rijk. De kunstwerken zijn "vast", een verschil ten opzichte van de andere bruggen in de buurt, die veelal een ophaalbrugconstructie hebben.
Er ligt hier al jaren een brug, de brug is te zien op een landkaart uit 1850 en een foto uit 1922. De huidige bruggen (gegevens 2018) zijn van recenter datum. De bruggen leunen op een fundering van stalen damwanden (voet- en fietsbrug) en beton (autobrug). Die stevige fundering leidt er wel toe, dat de brug steeds hoger in het landschap komt te liggen. De bodem rondom de brug bestaat uit veen, dat inklinkt. Wat ook wijst op een relatief nieuwe brug, is dat ze is uitgevoerd in de standaardkleuren van gemeente Amsterdam, wit en blauw.
In december 2017 heeft de Centrale Dorpenraad een verzoek ingediend de brug voor snelverkeer (309) te vernoemen naar Jan Massen/Jan Marsis, hetgeen 9 november 2018 ingewilligd werd.
* Bruggen van Amsterdam
* Voorstel Brugnamen in Landelijk Noord, opgemaakt door de Centrale Dorpenraad, Landelijk Amsterdam-Noord, 2017
* Naamgeving openbare ruimte: Naamgeving openbare ruimten: Vaststellen Jan Marsisbrug en andere en wijzigen naam Postje van Gerrit Vreling in Noord, gemeente Amsterdam. Gemeenteblad (239333). Gemeente Amsterdam (9 november 2018). Geraadpleegd op 28 december 2018.
<<< · 300 · 301 · 302 · 303 · 304 · 305 · 306 · 307 · 308 · 309 · 310 · 311 · 312 · 313 · 314 · 315 · 316 · 317 · 318 · 320 · 321 · 322 · 323 · 324 · 325 · 327 · 328 · 330 · 331 · 332 · 333 · 334 · 335 · 336 · 337 · 338 · 339 · 340 · 341 · 342 · 343 · 344 · 345 · 346 · 347 · 348 · 349 · 350 · 351 · 352 · 353 · 354 · 355 · 356 · 357 · 358 · 359 · 360 · 361 · 362 · 363 · 364 · 365 · 366 · 367 · 368 · 371 · 372 · 373 · 374 · 375 · 376 · 377 · 378 · 379 · 380 · 381 · 382 · 383 · 385 · 386 · 387 · 388 · 389 · 390 · 391 · 392 · 393 · 394 · 395 · 396 · 397 · 398 · 399 · >>>
Brugnummers 319, 326, 329 (tijdelijke duiker in de Ringspoordijk), 369, 370, 384 zijn niet (meer) vergeven.
# Mary Anne Schimmelpenninck

Mary Anne Schimmelpenninck (Birmingham, 25 november 1778 - Clifton, 29 augustus 1856) was een Britse abolitionistische schrijver.

## Biografie

Ze werd als Mary Anne Galton geboren in Birmingham als het oudste kind van wapenproducent Samuel Galton en Lucy Barclay. Haar beide ouders waren Quakers en Mary Anne kreeg een strenge opvoeding. In 1785 verhuisde het gezin naar Great Barr waar onder meer James Watt en Joseph Priestley regelmatig op bezoek langskwamen.
Op 29 september 1801 trouwde ze met Lambert Schimmelpenninck, een Nederlander die actief was in de scheepshandel. Ze ging bij hem wonen in Bristol en Mary Anne zou aldaar een actieve rol spelen voor de lokale goede doelen en het onderwijs. Zo gaf ze les aan jonge mensen in haar huis aan Berkeley Square. In 1811 kreeg haar echtgenoot financiële problemen en in dezelfde tijd kwam het tot een breuk tussen haar en de rest van haar familie.
Schimmelpenninck legde zich vervolgens toe op het schrijven. Ze raakte beïnvloed door het werk van Hannah More en in 1813 kwam Schimmelpennincks eerste werk uit: Narrative of a Tour to La Grande Chartreuse and Alet, by Dom. Claude Lancelot. In de loop der jaren zouden er nog enkele boeken volgen. Haar schrijfstijl en manier van denken laat ook de invloed van Blaise Pascal zien.
In 1837 kreeg ze last van een verlamming en verhuisde ze naar Clifton, waar haar gezondheid lichtjes verbeterde. Drie jaar later overleed haar echtgenoot en vanaf dat moment leidde Schimmelpenninck een gepensioneerd bestaan. Op 29 augustus 1856 stierf ze en ze werd ten ruste gelegd bij de kapel van de Evangelische Broedergemeente in Bristol.
# May Warden

May Warden (Leeds, 9 mei 1891 – Londen, 5 oktober 1978) was een Engels actrice en comédienne.
Ofschoon zij ook in andere films en televisieseries heeft gespeeld, is zij in Duitsland en Scandinavië beroemd vanwege haar rol als "Miss Sophie" in de sketch Dinner for One, samen met Freddie Frinton.
# May it be

May it be is een lied, geschreven door Roma Ryan en gezongen en gecomponeerd door de Ierse zangeres Enya.

## Geschiedenis

May it be werd speciaal gemaakt als soundtrack van de film The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring uit 2001. Het lied bezingt de hoop dat de Ringdrager, Frodo, zijn doel niet uit het oog zal verliezen op weg naar Mordor. May It Be bereikte de eerste plaats in Duitsland.

## Prijzen

* Oscarnominatie voor Best Original Song
* Golden Globe-nominatie voor Best Original Song
* Las Vegas Film Critic Society voor Best Original Song
* Phoenix Film Critics Award voor Best Original Song
* BFCA (Broadcast Film Critics Award) Best Song
* (en) Liedtekst van May it be
* (en) Album And Singles Awards
# Janov (okres Rakovník)

Janov (Duits: Johannestal of Johannistal) is een dorp en Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen en telt 146 inwoners (2023).
Janov ligt op een noordnoordoostelijke lijn van de districtshoofdstad Rakovník naar Žatec in het aangrenzende district Louny. Hemelsbreed is de afstand naar de hoofdstad iets minder dan 14 kilometer en naar Žatec 15 kilometer.

## Geschiedenis

Janov is een relatief jong dorp. De nederzetting werd in de jaren 1870 gesticht door Jan Štěpán, graaf van Meraviglia-Crivelli, eigenaar van het landgoed Olešná. De naam werd in 1875 in de Duitse vorm Johannesthal genoemd; de Tsjechische naam die in de tweede helft van de 19e eeuw werd gebruikt was Janové Údolí. Na de afschaffing van het feodalisme maakte Janov deel uit van de gemeente Svojetín.
In 1885 werd in het dorp een onafhankelijke school opgericht, in 1903 een vrijwillig brandweerkorps en in 1912 werd een lindeboomgaard aangeplant. De bevolking van Janov was in die tijd overwegend Tsjechisch (rond 1910 woonden er 280 Tsjechen en 10 Duitsers), maar na het Verdrag van München werd Janov op 24 november 1938 bezet door nazi-Duitsland. Hierop verhuisden enkele tientallen mensen; de overgebleven inwoners werden geconfronteerd met discriminatie onder het Duitse bewind. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een burger van Genua, Rtm. Arnošt Mikš, neergeschoten door de Duitsers. Later werden ook zijn broers Antonín en František geëxecuteerd op de schietbaan in Kobyliska.
In 1950 werd Janov een zelfstandige gemeente. In 1980 werd Janov tijdelijk ondergebracht bij de gemeente Kounov, maar op 24 november 1990 weer afgesplitst.
Sinds 2003 is Janov een zelfstandige gemeente binnen het district Rakovník.

## Verkeer en vervoer
### Wegen

De weg II/227 Žatec - Kněževes - Rakovník loopt langs het dorp.

### Spoorlijnen

Janov had één station genaamd Janov u Rakovníka. Het haltegebouw staat er nog, maar is niet meer in gebruik en ligt langs twee nog in gebruik zijnde spoorlijnen: lijn 124 Lužná u Rakovníka - Žatec - Chomutov en lijn 126 Rakovník - Louny - Most. Lijn 124 is geopend in 1870 en is enkelsporig en onderdeel van het hoofdnetwerk. Lijn 126 is geopend in 1904 en is eveneens enkelsporig en onderdeel van het hoofdnetwerk.

### Buslijnen

Op werkdagen rijdt er één keer per dag een bus van vervoerder Transdev Střední Čechy tussen Svojetín en Kounov via Janov en vijf keer per dag tussen Rakovník, Kounov en Mutějovice via Janov. In het weekend rijdt er geen bus door het dorp.

## Galerij

* Stationsweg
* Restaurant U Čápa
* Straat in het zuidwesten van Janov
* Straat in Janov
# Megaselia aldrichi

Megaselia aldrichi is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Borgmeier.
# Mastighapha crassicornis

Mastighapha crassicornis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Karsch.
# Jan Herm Kits

Jan Herm Kits (31 maart 1937) is een Nederlandse evangelist. Hij is de oprichter van stichting Agapè, de Nederlandse tak van Campus Crusade for Christ. Om hem te onderscheiden van zijn vader wordt zijn tweede voornaam vaak voluit genoemd.
Kits is de zoon van Jan Kits sr., een bekende evangelist die later een van de oprichters van de Evangelische Omroep zou worden. Aanvankelijk koos zijn zoon voor een andere richting en besloot een technische opleiding te doen. Op een bijeenkomst van Jong Nederland voor Christus in Doorn besloot hij echter toch voor het christelijk geloof te kiezen. Kits trad in de voetsporen van zijn vader en besloot zich ook actief in te zetten voor de verspreiding van het evangelie van Jezus Christus. Hij was werkzaam op Het Brandpunt, een evangelisch centrum waar zijn vader de leiding had.
Tijdens een evangelisatieactie bij de Olympische Winterspelen in Grenoble in 1968 kwam hij in aanraking met Amerikanen van Campus Crusade for Christ. De Amerikanen vroegen of hij een Nederlandse afdeling wilde opzetten. Hij stemde daarmee in. Eerst bracht hij samen met zijn vrouw Nellie (28 januari 1939 — 1 oktober 2019) een jaar door in de Verenigde Staten. In 1969 werd de Nederlandse afdeling van CCC opgericht, die in 1970 de naam Instituut voor Evangelisatie kreeg. Later zou de naam veranderen in stichting Agapè.
Het echtpaar besloot in Enschede actief te gaan werken onder studenten. Dat kwam doordat Enschede als een van de weinige universiteiten een echte campus had en omdat er geen andere christelijke studentenverenigingen actief waren. De organisatie zelf groeide snel en begon zich ook op andere doelgroepen te richten. Ze introduceerden zogenoemde vriendenkringen: een achterban van vrienden en kennissen voorziet in het levensonderhoud. In 1973 verhuisden ze met hun drie dochtertjes naar Elst (Utrecht) en werd het hoofdkantoor van de organisatie gevestigd in Driebergen.
Kits legde in 1978 het leiderschap van de organisatie neer om zich samen met zijn vrouw meer toe te wijden aan het ontwikkelen van een visie voor gebed voor verschillende Europese landen. Daarom waren ze vooral actief bij de Europese afdeling van Agapè. In dezelfde periode gaf hij ook enige jaren les op de Evangelische Bijbelschool.
Sinds 1992 is het echtpaar betrokken bij Agapè-werkzaamheden in Rusland. Kort na de val van IJzeren Gordijn was er in Rusland veel belangstelling voor het christelijk geloof. Kits begon met een evangelisatiecampagne met een boot langs plaatsen aan de Wolga. In een later stadium hielp hij ook mee met het stichten van nieuwe gemeenten, het geven van relatie- en huwelijkscursussen en het onderwijzen van jonge gelovigen.
Zijn laatste formele activiteit voor stichting Agapè, namelijk het lidmaatschap van de Raad van Toezicht, legde Kits in 2008 neer.
* De man die gevonden werd, Nederlands Dagblad, 4 januari 2008
* ‘Soms overheerst een evangelische tunnelvisie’, Uitdaging, 18 juni 2008
# Megaselia alsea

Megaselia alsea is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Robinson and Wisseman.
# Meddle

Meddle is een studioalbum van de Britse progressieve rockband Pink Floyd uit 1971. Het album werd opgenomen tussen januari en augustus 1971.
De eerste opnamen werden gemaakt in de Abbey Road Studios van EMI, maar omdat deze studio slechts beschikte over 8 sporen-opnameapparatuur werden andere studio's gezocht die 16 sporen-apparatuur hadden. In de AIR Studios en Morgan Studios werden de overige stukken opgenomen.

## Bezetting

* Roger Waters – basgitaar, achtergrondzang en ritmegitaar op Fearless, zang en gitaar op San Tropez
* David Gilmour – gitaar, basgitaar en pedal-steelgitaar op One of These Days, zang op A Pillow of Winds, Fearless, Seamus en Echoes, mondharmonica op Seamus
* Rick Wright – piano, Farfisa- en Hammondorgels, zang op Echoes
* Nick Mason – drums, percussie, stem op One of These Days

## Overige medewerkers

* John Leckie - techniek in Abbey Road en AIR Studios
* Peter Bown - techniek in Abbey Road en AIR Studios
* Rob Black - techniek in Morgan Studios
* Roger Quested - techniek in Morgan Studios
Nummers van Pink Floyd
# Mecosaspis aureovittata

Mecosaspis aureovittata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Burgeon.
# Megaselia arcuatilinea

Megaselia arcuatilinea is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Beyer.
# Megaselia argentea

Megaselia argentea is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Borgmeier.
# Jean van den Branden de Reeth

Jean Henri Pierre van den Branden de Reeth (Mechelen, 28 juni 1762 - 26 november 1826) was een Zuid-Nederlands edelman.

## Geschiedenis

* Onder koning Karel II van Spanje werd in 1689 adelsverheffing verleend aan Jean van den Branden, secretaris van de Grote Raad van Mechelen, die in 1691 de titel ridder kreeg.
* Cornelius Johannes van den Branden, heer van Reet, licentiaat in de rechten, zoon van Jean, verkreeg onder keizer Karel VI in 1717 adelsbevestiging met de titel van ridder van het Heilige Roomse Rijk, overdraagbaar op alle mannelijke afstammelingen. Het decreet werd in de Oostenrijkse Nederlanden in 1734 herroepen.

## Levensloop

* Jean Henri van den Branden was een kleinzoon van Cornelius Johannes van den Branden en een zoon van Jean Corneille van den Branden, heer van Reeth, en van Sabine Lunden. Hij trouwde achtereenvolgens in 1786 met Caroline de Berberich (1765-1805) en in 1805 met Marie de Veyder Malberg (1776-1854). In de Franse tijd was hij onderprefect voor Mechelen. In 1823 werd hij erkend in de erfelijke adel onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden met de titel ridder, overdraagbaar op alle mannelijke afstammelingen. Hij had zeven kinderen uit zijn eerste en vijf kinderen uit zijn tweede huwelijk.
** Felix van den Branden de Reeth (1809-1867), schepen en arrondissementscommissaris van Mechelen, volksvertegenwoordiger, heeft nakomelingen tot heden.

## Literatuur

* Généalogie van den Branden de Reeth, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1874.
* Inventaire des archives de la famille van den Branden de Reeth, Rijksarchief, Brussel, 1976.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1985, Brussel, 1985.
# Webley

De Webley Revolver, ook bekend als de Webley Break-Top Revolver of Webley self-extracting Revolver, was de standaard-dienstrevolver voor de strijdkrachten van het Verenigd Koninkrijk, het Britse Rijk, en het Gemenebest van Naties van 1887 tot 1963.
De Webley is een zogenaamde "top-breakrevolver" met automatische extractie. Door met de hand een vergrendelingspal in te drukken kan de revolver worden opengebroken, waarbij tevens de afgeschoten hulzen uit de cilinder worden uitgeworpen. De Webley Mk I werd in gebruik genomen in 1887, maar het was de latere versie Mk IV, die populair was tijdens de Tweede Boerenoorlog van 1899-1902. De Mk VI, ingevoerd in 1915 tijdens de Eerste Wereldoorlog, is wellicht het bekendste model.
De Webleyrevolvers zijn de meest robuuste top-breakrevolvers ooit geproduceerd. De Webley Mk IV-variant is in een aantal landen nog steeds in gebruik als politiewapen.
# Phaenocarpa gratia

Phaenocarpa gratia is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 1998.
# Griffinia gilloloensis

Griffinia gilloloensis is een krabbensoort uit de familie van de Epialtidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Rathbun.