OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sierra Nevada de Santa Marta

De Sierra Nevada de Santa Marta is een kustgebergte in het noorden van Colombia.
Het is het hoogste kustgebergte ter wereld. De hoogste toppen zijn de Pico Cristóbal Colón en de Pico Simón Bolívar, en liggen slechts 42 kilometer van de Caraïbische Zee, terwijl de pieken 5.775 meter hoog zijn.
De stad Santa Marta ligt ten noordwesten van de Sierra Nevada de Santa Marta en in het massief liggen twee nationale parken die deel uitmaken van UNESCO's Mens- en Biosfeerprogramma en dus beide ook de titel biosfeerreservaat hebben. Het gaat om het Nationaal Park Sierra Nevada de Santa Marta en Nationaal Park Tayrona.

## Galerij

* Tropisch woud in Nationaal Park Tayrona.
* Nevelwoud in Nationaal Park Sierra Nevada de Santa Marta.
* Een wenkpootje (Cnemidophorus lemniscatus) in N.P. Tayrona.
* Houten huisjes in N.P. Tayrona.
* Besneeuwde toppen van de Sierra Nevada de Santa Marta.
* 1 2 (en) Parques Nacionales Naturales de Colombia (2009). Sierra Nevada de Santa Marta National Natural Park. Geraadpleegd op 2 december 2015.
* Gemeinsame Normdatei: 4054912-4
* Virtual International Authority File: 244540578
* WorldCat (via VIAF): 244540578
# Sierra Sky Park Airport

Sierra Sky Park Airport (FFA: E79) is een openbaar vliegveld in particulier bezit 11 kilometer ten noordwesten van het central business district van Fresno in de Amerikaanse staat Californië. Het vliegveld is eigendom van Herndon-Doolittle Assc, Inc. Andere vliegvelden in de streek zijn Fresno Chandler Executive Airport en Fresno Yosemite Airport.

## Geschiedenis

Sierra Sky Park Airport werd in 1946 geopend op een terrein van 52 hectare aan de rivier de San Joaquin. Het is het residentiële vliegveld (airpark) ter wereld, wat inhoudt dat het is aangelegd voor bewoners die in het bezit zijn van een privévliegtuigje en eigen hangar. William en Doris Smilie hebben het project in 1953 opgezet met de bouw van 110 woningen. Bewoners kunnen landen en taxiën over extra brede lanen en kunnen parkeren op hun eigen oprit.

## Faciliteiten en vliegtuigen

Het residentiële vliegveldje beslaat een gebied van 14 hectare en bestaat uit één startbaan. De startbaan heeft de code 12/30 en heeft een oppervlakte van 890 × 15 meter bestaand uit asfalt. In de twaalf maanden durende periode eindigend op 29 maart 2007 waren er 12.500 vliegbewegingen geweest, een gemiddelde van 34 per dag. Op dit moment waren er 40 vliegtuigen op het vliegveld gesitueerd, 98% met een enkele motor en 2% met een dubbele motor.
* ↑ (en) Sierra Sky Park op www.gcr1.com
# Sint-Antonius van Paduakerk (Meulebeke)

De Sint-Antonius van Paduakerk is de parochiekerk van het tot de West-Vlaamse gemeenten Meulebeke en Ardooie behorende dorp 't Veld, gelegen aan de Sint-Antoniusstraat 3A.

## Geschiedenis

Al in 1867-1868 wilde gravin Zoé de Jonghe d'Ardoye een kerk op 't Veld laten bouwen, maar zij stierf voortijdig. Verdere pogingen om een parochie te stichten stuitten op tegenstand van pastoorsuit de omgeving, zodat pas in 1936 een parochie kon worden opgericht. Deze parochie omvatte delen van de omringende parochies van Meulebeke, Ardooie, en Pittem. In 1937 werd een voorlopige kerk in gebruik genomen, en de bouw van de definitieve kerk, naar ontwerp van Willem Nolf, startte in 1940. De Tweede Wereldoorlog noopte tot stillegging van de bouw van 1942-1951. Uiteindelijk kon de kerk in 1951 in gebruik worden genomen en in 1953 werd de kerk ingewijd.

## Gebouw

Het betreft een zaalkerk met hoog zadeldak en naastgebouwde toren, in art decostijl. Het gebouw werd uitgevoerd in zandsteen. Boven het ingangsportaal is een groot rond venster in de gevel aangebracht. Het interieur kenmerkt zich door houtsnij- en beeldhouwwerk van Antoon van Parijs en Luc van Parijs.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Kerk in Meulebeke
# Sint-Antonius van Paduakerk (Magnée)

De Sint-Antonius van Paduakerk is de parochiekerk van het tot de Belgische gemeente Fléron behorende dorp Magnée.

## Geschiedenis

Magnée behoorde tot de parochie van Fléron en in 1766 werd er een kapel opgericht. In de eerste helft van de 19e eeuw werd Magnée een zelfstandige parochie, gewijd aan Sint-Antonius van Padua.
In 1904 werd een neogotische kerk gebouwd naar ontwerp van Clément Léonard. De kerk werd vernield in 1940 en herbouwd in gewijzigde vorm in 1950.
De kerk is gebouwd in blokken zandsteen en kalksteen. De sobere bouwstijl neigt naar moderne gotiek. Een naastgebouwde vierkante toren wordt gedekt door een tentdak.
Het altaren zijn neogotisch en voorzien van retabels in houtsnijwerk. Ze werden vervaardigd door het atelier Peeters te Luik.
* Inventaris onroerend erfgoed
* BALaT KIK-IRPA
# Sint-Brigidakerk (Lanzerath)

De Sint-Brigidakerk (Duits: Kirche Heilige Brigitta) is de parochiekerk van de tot de Luikse gemeente Büllingen behorende plaats Lanzerath.
Het kerkje werd gebouwd in 1950 en is opgetrokken uit brokken natuursteen. Het gebouw wordt afgedekt door een zadeldak en heeft een voorportaal onder een wolfsdak. Op het dak bevindt zich een dakruiter die geheel overdekt is met leien.
# Shijimiaeoides

Shijimiaeoides is een geslacht van vlinders van de familie Lycaenidae.

## Soorten

* S. divina (Fixsen, 1887)
* S. lanty (Oberthür, 1886)
# Sint-Pauluskerk (Deurne)

De Sint-Pauluskerk is een parochiekerk in de tot de gemeente Antwerpen behorende plaats Deurne, gelegen aan de Jan Peetersstraat 24.

## Geschiedenis

De kerk is gelegen in Deurne-Noord en de parochie ontstond als een afsplitsing van de Sint-Fredegandusparochie. Hij werd als bijkerk voor deze parochie gebouwd. Het ontwerp van Herman Huygh werd gebouwd van 1962-1964. Bij de inwijding werd de kerk tot parochiekerk verheven.

## Gebouw

De kerk, in de stijl van het naoorlogs modernisme, is een zaalkerk op min of meer afgeknot elliptische plattegrond waarin 700 gelovigen plaats kunnen nemen. Tegen één van die afknottingen bevindt zich het altaar, dat op een verhoging is geplaatst. De kerk bezit een hoge wand van glas-in-loodramen en een losstaande klokkentoren in betonskeletbouw die, evenals de hoge gevels van de kerk, met bakstenen is bekleed.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Gilliskapel (Mortier)

De Sint-Gilliskapel (Chapelle Saint-Gilles) is een kapel in de tot de Belgische gemeente Blegny behorende deelgemeente Mortier, en wel gelegen in de buurtschap Richelette.
Deze kapel werd gebouwd in 1733. Dit was naar aanleiding van de ontmanteling van de Bande noire, een bende die de streek vijftien jaar lang in zijn greep had en waarvan de twee aanvoerders in Richelette bleken te wonen. Deze werden in 1732 opgepakt en geradbraakt.
De kapel heeft een driezijdig gesloten koor en een dakruiter. Boven het ingangsportaal bevindt zich de spreuk: Loué soit Jésus-Christ en het jaartal van de bouw. Het plafond werd gestuukt en polychroom geschilderd.
Het hoofdaltaar is van 1893 en werd vervaardigd door Louis Cuypers. Er zijn beelden van Sint-Goedele (Sainte-Gotte), Sint-Gillis, Maria met Kind, en een Engelbewaarder, alle van omstreeks 1750.
* Inventaris onroerend erfgoed
* BALaT KIK-IRPA
# Simplaria pseudomilitaris

Simplaria pseudomilitaris is een borstelworm uit de familie Serpulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Simplaria pseudomilitaris werd in 1965 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thiriot-Quievreux.
# Sint-Gummarusprocessie

De Sint-Gummarusprocessie is een processie in Lier, die elk jaar plaatsvindt op de eerste zondag na 10 oktober. De processie vindt plaats ter ere van de Lierse patroonheilige Sint-Gummarus (feestdag op 11 oktober) en vertrekt aan de Sint-Gummaruskerk.
In deze optocht wordt het zilveren reliekschrijn dat de resten van de Heilige Gummarus bevat meegedragen. Het schrijn weegt meer dan 800 kg. De "Kas" - hoe ze ook wel wordt genoemd - wordt door zestien leden van het "Genootschap van de Kasdragers" door de Lierse straten gedragen.
De bedevaartdag, op de zondag die volgt op 11 oktober (feestdag van de H. Gummarus), begint met de bedevaartmis om 10 uur in de Sint-Gummaruskerk en aansluitend om 11.15 uur vertrekt dan de processie. De route van de processie wordt jaarlijks vastgelegd door de Broederschap van Sint-Gummarus.
De processie en de bedevaart van Sint-Gummarus worden georganiseerd door de broederschap van Sint-Gummarus v.z.w. te Lier en begint altijd met het uitnemen van de relieken uit het Sint-Gummarusaltaar. De zaterdag daaropvolgend is er de plechtige openingsviering waarbij het zilveren reliekschrijn op het einde van de viering van het hoogkoor wordt overgebracht naar de troon die opgesteld staat in het midden van de kerk. Het zilveren schrijn blijft op de troon staan tot het einde van de bedevaart. Op 11 oktober zelf viert men het hoogfeest met een plechtige eucharistieviering. De bedevaart wordt afgesloten met de gregoriaanse vespers op de zondag volgend op 19 oktober. Op het einde wordt het schrijn door de kasdragers weggedragen naar het hoogkoor en worden de relieken in het Gummarusaltaar opgeborgen. Het zilveren schrijn blijft sinds 2011 permanent tentoongesteld achter glas op het hoogkoor van de kerk. 's Avonds om 20 uur wordt de bedevaart afgesloten met een vuurwerk.
Tijdens de noveen die loopt van 11 tot en met 19 oktober kan men dagelijks van 14 tot 15 uur, en na elke liturgische viering de band laten opleggen. De priester of de leden van de Broederschap leggen dan de gordel van Sint-Gummarus op schouders van de bedevaarders en spreken een zegengebed uit. Van heinde en verre komen bedevaarders genezing vragen voor kwalijke breuken en zijn hulp afsmeken om gevrijwaard te blijven van fracturen.
In 2019 werd de processie opgenomen in de Vlaamse Inventaris van het Immatrieel Cultureel Erfgoed.
* ↑ Sint-Gummarusprocessie visitlier.be
* ↑ De Broederschap van Gummarus
* ↑ SINT-GUMMARUSPROCESSIE LIER. Geraadpleegd op 17 februari 2021.
* ↑ RESTAURATIEPREMIE VAN 8,6 MILJOEN EURO VOOR ST.-GUMMARUSSITE. lierbelicht.be (29 september 2020). Geraadpleegd op 17 februari 2021.
# Sint-Gummaruskerk (Emblem)

De Sint-Gummaruskerk van Emblem is de parochiekerk van Emblem, een deelgemeente van Ranst. De kerk ligt centraal in het dorp, aan de Voortstraat 8. Ze behoort tot het decanaat Rupel-Nete, in het bisdom Antwerpen. De kerk is gewijd aan de heilige Gummarus van Lier, die volgens de overlevering in Emblem zou geboren zijn.
Daarnaast bestaat in Emblem ook nog de Sint-Gummaruskapel, aan de Dorpstraat, op een paar honderd meter van de kerk. Deze kapel is traditioneel het doel van een Sint-Gummarustocht, die vertrekt vanuit de Sint-Gummaruskerk van Lier.
# Sint-Gustaafsmolen

De Sint-Gustaafsmolen is een windmolenrestant in de tot de West-Vlaamse gemeente Veurne behorende plaats De Moeren.
Deze ronde stenen molen van het type grondzeiler fungeerde als poldermolen.

## Geschiedenis

De molen werd gebouwd tussen 1814 en 1820 en kreeg de naam: De Leie. De molen sloeg het water van De Moeren uit met behulp van een vijzel.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte de molen nog, daarna werd hij verwaarloosd. In 1923 verloor hij een roede, en in 1927 waaide ook de andere roede, samen met de kap, er af. De molen werd vervolgens ontmanteld en er werd een puntvormige kap op geplaatst. De molenas werd in 1935 nog hergebruikt in de nieuwe Lindemolen te Alveringem.
In 1985 kwam de molen in bezit van Willem Vermandere die de romp liet restaureren en er een beeldhouwatelier in vestigde.
* Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed (Vlaanderen): 16946
# Sirohi

Sirohi kan verwijzen naar:
* Sirohi (district), een district van de Indiase staat Rajasthan
* Sirohi (stad), de hoofdplaats van het Indiase district Sirohi
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sirohi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Rictrudiskerk

De Sint-Rictrudiskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Lo-Reninge behorende plaats Reninge, gelegen aan Dorpplaats 1a.

## Geschiedenis

De parochie van Reninge is al oud, en stamt wellicht van de 10e eeuw. De aan Sint-Rictrudis gewijde parochie was afhankelijk van de Abdij van Marchiennes. In 1140 werden de relieken van Rictrudis naar Reninge overgebracht.
De toenmalige kerk werd in 1597 nog door de - uit Oostende afkomstige - Geuzen geplunderd. Van 1598-1621 werd de kerk hersteld. Er resulteerde een driebeukige laatgotische hallenkerk. Deze werd op 9 maart 1915 door de Duitsers beschoten en daarbij vrijwel geheel verwoest. Van 1921-1923 werd de kerk herbouwd onder architectuur van Charles Pil en Henri Carbon.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige bakstenen hallenkerk met zware voorgebouwde toren en een pseudotransept. Als materiaal werd gele baksteen gebruikt en de plint is van ijzerzandsteen. De vierkante toren wordt geflankeerd door een vierkant traptorentje. Op de borstwering bevinden zich vier hoektorentjes met bakstenen spits.

## Interieur

De kerk bezit een schilderij door Matthijs De Visch (eerste helft 18e eeuw), voorstellende Onze-Lieve-Vrouw schenkt de rozenkrans aan de Heilige Dominicus. Een ander 18e-eeuws schilderij is een: Laatste Avondmaal. Een 18e-eeuws beeld in verguld hout is van Sint-Eligius. Van omstreeks 1800 is een Heilige Rictrudis, eveneens van verguld hout.
Er zijn enkele gedenkplaten voor de slachtoffers van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Het kerkmeubilair is voornamelijk 20e-eeuws.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Rijkers

Sint-Rijkers is een klein landelijk plaatsje in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Sinds 1971 is het een deelgemeente van Alveringem. Sint-Rijkers heeft geen dorpskern en kerk meer, maar bestaat uit verspreide landelijke bewoning.

## Geschiedenis

Reeds in de 11de eeuw werd het plaatsje vermeld. Adela, weduwe van Boudewijn V van Vlaanderen, bewoonde toen het kasteel van Sint-Rijkers. Het gebied had een kapel gewijd aan Sint Richarius, maar behoorde nog tot de parochie Alveringem. In 1066 werd Sint-Rijkers een zelfstandige parochie, en werd later bezit van de abdij van Eversam.
De oudste vermelding van een kerk dateert uit 1086. Het ging om een romaanse kerk, die later in de gotische periode werd vergroot. Bij de Franse Revolutie werd de kerk verwoest. Ze werd verkocht en in 1812 helemaal afgebroken. De parochie was in 1802 afgeschaft en werd bij Hoogstade gevoegd.
Sint-Rijkers kende ook een edelmanwoning, De Burcht genaamd. Tot 1572 was dit de woonplaats van het geslacht Van der Burgh. Daarna raakte het huis in verval, en in 1654 werd het materiaal geschonken aan de pastoor, om daarmee de kapel van Izenberge te vergroten. Ook was er het Kasteel van Opschoten, waar vermoedelijk de Dolfijnhoeve op teruggaat.
Het vroegere gemeentehuis was gevestigd in de herberg "De Dolfijn". Ook deze verdween. Het gebouw werd in 1965 afgebroken en verhuisde naar het openluchtmuseum Bokrijk.

## Demografische evolutie

Sint-Rijkers is steeds een landbouwdorp gebleven. Het merendeel van de bevolking bestaat dan ook uit landbouwfamilies. Het aantal inwoners bereikte een hoogtepunt in 1830 en neemt sindsdien gestaag af. Vooral sinds het begin van de 20e eeuw is de plaats sterk ontvolkt.
Bronnen: NIS en Gemeente Alveringem - Opm:1831 t/m 1961=volkstellingen

## Natuur en landschap

Sint-Rijkers ligt in Zandlemig Vlaanderen op een hoogte van ongeveer 15 meter.

## Nabijgelegen kernen

Alveringem, Hoogstade, Izenberge
Deelgemeenten: Alveringem · Beveren aan de IJzer · Gijverinkhove · Hoogstade · Izenberge · Leisele · Oeren · Sint-Rijkers · Stavele Belgische gemeenten · Arrondissement Veurne · West-Vlaanderen · Vlaanderen
# Sint-Pauluskerk (Sint-Pauwels)

De Sint-Pauluskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Sint-Gillis-Waas behorende plaats Sint-Pauwels, gelegen aan Dries 23.

## Geschiedenis

Sint-Pauwels werd in de 2e helft van de 13e eeuw een zelfstandige parochie, die zich afsplitste van die van Kemzeke. In 1239 werd er al melding van de parochie gemaakt. Er bestond een kruiskerk met vroeggotische vieringtoren. In de eerste helft van de 15e eeuw werd de kerk gewijzigd en vergroot. In 1428-1429 werden de transeptarmen en ook het koor en het kerkschip verhoogd.
In 1579 werd de kerk zwaar beschadigd tijdens de godsdiensttwisten. Daarna volgde herstel. In 1618 werd het middenschip overkluisd. In 1636 werden de zijbeuken verhoogd. In 1844 werd de kerk vergroot, waarbij zijkoren werden aangebouwd. Van 1910-1913 werd de kerk gerestaureerd en aan de westzijde met een travee vergroot. De classicistische ramen werden vervangen door neogotische.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige kruiskerk in de vorm van een pseudobasiliek. Met name de vroeggotische achtkante vieringtoren en het laatgotisch hoofdkoor zijn gebouwd in zandsteen. Het overige kerkgebouw is in baksteen.

## Interieur

Het interieur is overkluisd door kruisribgewelven. Tot de schilderijen behoren Maria en de Heilige Dominicus van 1759; Madonna door Nicolas de Liemaeckere (omstreeks 1600); De bekering van Sint-Paulus door Matheus Neckens (omstreeks 1700) en Jezus aan het Kruis door Lucas d'Heere (1565).
De koorlambrisering is classicistisch, de communiebank is van 1655, het barokaltaar in de zuidelijke transeptarm is van 1759 en de lambrisering in de transeptarmen is van 1651.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sivacrypticus enigmaticus

Sivacrypticus enigmaticus is een keversoort uit de familie Archeocrypticidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Kaszab.
# Sint-Pietersbandenkerk (Dudzele)

De Sint-Pietersbandenkerk is een kerkgebouw in de tot de West-Vlaamse gemeente Brugge behorende plaats Dudzele, gelegen aan de Sint-Lenardsstraat.

## Geschiedenis

Er was reeds vroeg sprake van een kerk te Dudzele, waarvan de Sint-Donaaskathedraal te Brugge in 1109 het patronaatsrecht ontving. Voordien was dit in handen van de Abdij van Corbie.
Vanaf 1060 moet er al een verering van Sint-Leonardus zijn geweest, en het kerkje van Dudzele ontwikkelde zich tot bedevaartsoord voor deze heilige. In de 2e helft van de 12e eeuw werd een romaanse kerk op deze plaats gebouwd. De westbouw bestond uit een toren, met aan beide zijden een traptoren.
In de 2e helft van de 16e eeuw werd de kerk grotendeels vernield tijdens de godsdienstoorlogen. Later werd het schip weer in gebruik genomen, maar het koorgedeelte was vernield, om pas in 1644 te worden hersteld. Ook de Onze-Lieve-Vrouwekapel werd toen hersteld. In 1667 werd het schip hersteld. De toren werd gesloopt.
In 1872-1873 werd een nieuwe kerk gebouwd maar sommige delen, met name de oostgevel van de noordbeuk van 1350, werden daarin geïntegreerd. Een deel van de kapconstructie is van 1644. Een torentje werd vóór het middenschip gebouwd. Van de romaanse westwbouw bleef slechts een restant van de zuidelijke traptoren en een scheidingsmuur bewaard.

## Gebouw

Tegenwoordig is er een driebeukig bakstenen kerkgebouw met vijfzijdige koorafsluiting. Het hoofdaltaar is van de 17e of 18e eeuw, evenals het noordelijk zijaltaar (gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans) en het zuidelijk zijaltaar (gewijd aan Sint-Sebastiaan). Het orgel is van 1873 en werd vervaardigd door de firma Louis Hooghuys & Fils.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sjoerd Hoekstra

Sjoerd Evert (Sjoerd) Hoekstra (Leiden, 27 juli 1959) is een voormalige Nederlandse roeier. Hij vertegenwoordigde Nederland bij verschillende grote internationale wedstrijden. Eenmaal nam hij deel aan de Olympische Spelen, maar won bij die gelegenheid geen medailles.
In 1984 maakte hij zijn olympisch debuut op de Olympische Spelen van Los Angeles op het onderdeel twee-zonder-stuurman. In de kleine finale behaalde met zijn roeipartner Joost Adema een tijd van 7.02,62 hetgeen voldoende was voor een zevende plaats.
Zijn beste prestatie van zijn sportieve loopbaan behaalde hij het jaar daarvoor. Op de wereldkampioenschappen roeien 1983 in Luzern won hij een bronzen medaille bij de twee-zonder-stuurman. Op het WK 1984 in Montreal moest hij genoegen nemen met een vierde plaats.
Hoekstra was lid van de studentenroeivereniging Aegir in Groningen. Hij en Adema maakten in 1982 deel uit van de "Oude Vier" van Aegir die de Varsity won. Hoekstra studeerde chemische technologie en werd werkzaam als ingenieur.

## Palmares
### roeien (twee-zonder-stuurman)

* 1982: 3 WK - 6.45,72
* 1983: 4e WK - 6.41,95
* 1984: 7e OS - 7:02.62
* (en) Profiel van Sjoerd Hoekstra op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Sjoerd Hoekstra op WorldRowing.com
* ↑ De website World Rowing geeft 17 juli 1959 als geboortedatum. De datum van 27 juli 1959 komt echter overeen met het boek "Olympisch Oranje van Athene 1896 tot en met Athene 2004" van Ton Bijkerk en de website Sports-Reference.com.
Joost Adema · Sjoerd Hoekstra
# Siége Perilous

Siége Perilous is het derde album van de Amerikaanse metalband Kamelot, uitgebracht in 1998 door Noise Records. Het was het eerste album met nieuwe zanger Roy Khan.

## Nummers

* Providence – 5:35
* Millennium – 5:15
* King's Eyes – 6:14
* Expedition – 5:41
* Where I Reign – 5:58
* Rhydin – 3:34
* Parting Visions – 4:24
* Once a Dream – 5:03
* Irea – 4:32
* Siége (instrumentaal) – 4:21

## Bezetting

* Roy Khan - Zanger
* Thomas Youngblood - Gitarist
* Glenn Barry - Bassist
* David Pavlicko - Toetsenist
* Casey Grillo - Drummer
# Sint-Salvatorkerk (Wieze)

De Sint-Salvatorkerk is een laatgotisch kerkgebouw in de Belgische deelgemeente Wieze.

## Bouwgeschiedenis

De kerk wordt het eerst vermeld in een document uit 1105 waarin bisschop Odo van Doornik van Kamerijk verwijst naar onder meer de kerk van Wieze en schonk ze aan de abdij van Affligem die net was gesticht. De abdij verwierf hierdoor het patronaatsrecht en een deel van de tiende.
Het huidige kerkgebouw, waarvan de kern uit de 14e of 15e eeuw stamt, is volledig opgebouwd uit Balegemse steen met uitzondering van de traptoren. Anno 2019 zijn er geen sporen teruggevonden van een oudere, mogelijk romaanse kerk. Daarvoor ontbreekt nog steeds een grondig archeologisch of bouwhistorisch onderzoek. In 2000 vond men in het centrum van het dorp bouwfragmenten die kunnen wijzen op een bouwplaats dichter bij de oude Denderweg.
Een aantal herstellingen en verbouwingen volgden elkaar op in zowel de 16e als 17e eeuw. Die waren het gevolg van vernielingen in 1578 door Gentse calvinisten en in 1667 door Fransen onder Lodewijk XIV. De financiën voor de bouwwerken kwamen van de dorpsheer, de baljuw of de abdij van Affligem. De Gentse architect August Van Assche verlengde de kerk naar het westen met anderhalve travee, verving de stenen gewelven opnieuw door houten, onder meer in functie van het nieuwe grote kerkorgel.
De huidige plattegrond vertoont een driebeukig schip van vijf traveeën en uitspringende transepten van één travee. De vieringtoren is vierkant en het koor heeft een driezijdige apsis.
Anno 2019 is het kerkhof dat de kerk omringde verdwenen.
Anno 2022 is het kerkgebouw niet meer in gebruik.

## Orgel

Het orgel wordt gebruikt tijdens de Mis elke zondag om 9.30. Joseph Merklin bouwde het orgel in 1861-1862, omdat de burggraaf Ch. de Clerque Wissocq een royaal huisorgel wou hebben. Het werd dus eerst in de woning van de burggraaf geplaatst. Toen dat de burggraaf stierf werd het geschonken aan de kerk van Wieze.
* Website St-Salvator Lebbeke Wieze
* Website onroerend erfgoed
* Flentrop orgelbouw

### Referenties

* ↑ Parochiekerk sint-salvator | Inventaris Onroerend Erfgoed. inventaris.onroerenderfgoed.be. Geraadpleegd op 22 mei 2019.
# Skallebølle

Skallebølle is een plaats in de Deense regio Zuid-Denemarken, gemeente Assens. De plaats telt 694 inwoners (2008).
# Skeletophyllon euphyes

Skeletophyllon euphyes is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1932 door Reginald James West.
De soort komt voor in Zuidoost-Azië waaronder Thailand, Maleisië, Indonesië (Sumatra, Sulawesi), Brunei en de Filippijnen.
* (en) Markku Savela. Skeletophyllon Schoorl, 1990. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 24-12-2022.
* (en) Southdene Sdn. Bhd. Xyleutes euphyes West. Moths of Borneo. Geraadpleegd op 24-12-2022.