OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De groentekist

De groentekist is een hoorspel van Werner Helmes. Die Gemüsekiste werd op 10 mei 1968 door de Südwestfunk uitgezonden. Frits Enk vertaalde het en de TROS zond het uit op vrijdag 15 mei 1970 (met herhalingen op zondag 19 december 1971 en zondag 2 januari 1972). De regisseur was Harry Bronk. Het hoorspel duurde 37 minuten.

## Rolbezetting

* Jan Verkoren (Alexander Goers)
* Tom van Beek (Frank Roth)
* Huib Orizand (Trimbs)
* Tine Medema (mevrouw Arenz)
* Hans Karsenbarg (haar neef)
* Willy Ruys (notaris Kranz)
* Tonny Foletta (brigadier)
* Piet Ekel (procureur-generaal & Edwin)
* Jos van Turenhout (Egon)
* Kommer Kleijn (een man)
* Dogi Rugani (een vrouw)

## Inhoud

De toneelspeler Alexander Goers heeft zich in zijn kelder verhangen. Zijn vrienden zijn bedroefd, zijn erfenis is behoorlijk en hij laat een afscheid van de wereld op klankband na. Commissaris Trimbs stoot op een groentenkist, die de slechts klein uitgevallen toneelspeler nodig had om een eind aan z’n leven te maken…

## Externe link

Dit hoorspel is te beluisteren in de afdeling Eenakters van:
# De man in de stalles

De man in de stalles is een hoorspel naar het toneelstuk The Man in the Stalls. A Play in One Act (1911) van Alfred Sutro. Voor de vertaling zorgde Geert Stevens en de VARA zond het uit op maandag 19 juli 1954, van 21.38 uur tot 22.08 uur (met een herhaling op maandag 11 april 1966). De regisseur was S. de Vries jr.

## Rolbezetting

* Nell Koppen (Elizabeth Allen)
* Gijsbert Tersteeg (Hector Allen)
* Ko van Dijk jr. (Walter Cozens)

## Inhoud

De toneelcriticus Hector Allen, een veertiger, is gehuwd met Elizabeth, die tien jaar jonger is. Hij vertrekt om een voorstelling bij te wonen en laat haar ondertussen met zijn beste vriend Walter Cozens thuis. Die is iets jonger dan hij en onmiskenbaar een dandy. Van zodra Hector weg is, gaat ze naast Walter zitten, legt haar hoofd op zijn schouder en kust hem...

## Externe link

* Volledige Engelse tekst
# De man die zo dol was op Dickens

De man die zo dol was op Dickens is een hoorspel naar het verhaal The Man who liked Dickens (1933) van Evelyn Waugh. Het werd vertaald door Lydia Belinfante en de KRO zond het als hoorspel uit op 21 februari 1986. De regisseurs waren Johan Dronkers en Louis Houët. Het hoorspel duurde 25 minuten.

## Rolbezetting

* Ad Hoeymans (verteller)
* Pollo Hamburger (Henty)
* Corry van der Linden (Mrs.Henty)
* Paul Deen (McMaster)

## Inhoud

McMaster leeft nu al zestig jaar in de jungle. Hij leeft op een commune-achtige manier met de inboorlingen rondom hem en hij kent de jungle als zijn broekzak. Echt waar, hij is een lieve oude man. Zijn leven is nogal saai en het enige wat hij bezit om de leegte te vullen zijn z’n boeken: de werken van Dickens. Maar… McMaster kan niet lezen. De reddende engel komt in de vorm van Henty, een rijke Engelsman, lid van een expeditie, halfdood van de koorts en in de jungle. McMaster maakt Henty weer gezond met jungle-remedies en de twee kunnen het goed vinden met elkaar. Henty leest McMaster zelfs elke avond voor als dank voor de genezing en zolang hij dat doet, behandelt McMaster hem als gast. Als hij echter begint te vragen hoe hij naar de bewoonde wereld kan terugkeren, verandert de hele situatie…

## Externe link

Dit hoorspel is te beluisteren in de afdeling Luister en lees van Het hoorspelweb van Sir B.
# De levende doden

De levende doden is het 106de stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder. Het is geschreven en getekend door Karel Biddeloo. De eerste albumuitgave was in 1983.

## Het verhaal

Johan, de Rode Ridder zoekt tijdens een zwaar onweer een schuilplaats voor de nacht en volgt een lichtschijnsel in de hoop beschutting te vinden maar het licht blijkt vanop een begraafplaats te komen. Een haveloos geklede man komt brullend op Johan afgelopen waardoor zijn paard steigert. Eens het paard onder controle is de man verdwenen. Johan rijdt verder naar een nabijgelegen dorp waar hij de raad krijgt om na zonsondergang binnen te blijven omdat ’s nachts "de levende doden" ronddwalen. De waard en zijn vrouw van de herberg waar Johan verblijft brengen hem op de hoogte van de gebeurtenissen en enkele onverklaarbare sterfgevallen. Een tijdje later redt Johan twee mensen uit de handen van enkele soldaten, die zich voorstellen als de heelmeesters Ermijn en Drusilla. Nadat het drietal in hun kamers in de herberg zijn, komt de waarheid aan het licht. De waard is een helper van de levende doden en laat drie levende doden in de herberg binnen. Johan merkt hen op maar kan ze niet verslaan met zijn zwaard. Gelukkig zijn er de twee heelmeesters die de aanvallers in brand steken. De herberg brandt af en de levende doden worden onder het puin bedolven. Het drietal ontsnapt en vindt onderdak in de burcht van heer Solon. ’s Nachts komt er weer een levende dode uit zijn graf en komt via een geheime tunnel in de burcht terecht. Hij kan Ermijn doden maar wordt door de Rode Ridder over de kantelen geworpen. Al gauw blijkt dat heer Solon samenwerkt met de heks Kunegonde en ze nemen de Rode Ridder gevangen. Johan kan ontsnappen en weet de heks en de burchtheer te verslaan terwijl een tegengif, gemaakt door Drusilla, de levende doden terug zichzelf laat worden.

## Achtergronden bij het verhaal

* Dit is het eerste album dat in kleur uitgegeven wordt. De backcover is volledig vernieuwd en de kleur van de cover is niet meer egaal blauw maar vertoont een verloop van donker naar lichtblauw.
* Karel Biddeloo wordt de allereerste maal als auteur vermeld (in kleine letters in een colofon op een van de laatste bladzijden).
* Van dit album verschijnt ook een Engelse vertaling, de enige ooit.

## Uitgaven

* Albumbespreking op roderidder.net
* ↑ De Rode Ridder-tijdslijn op stripspeciaalzaak.be
# De levende ladder

De levende ladder is een Nederlandse stomme film uit 1913 in zwart-wit.
Het is geschiedkundig een belangrijke film, omdat het de eerste langdurige speelfilm (circa 50 min.) zou zijn waarvan het meeste nog bewaard is zoals scenario, beschrijvingen, draaiboek en filmmateriaal. Het is ook de eerste film van het distributiebedrijf Hollandia.

## Verhaal

De jonge vrouw Annie (Annie Bos) zit nietsvermoedend thuis in een molen. Als er een brand uitbreekt, heerst er grote paniek en Annie klimt naar boven en roept via het dakraam om hulp. De oplossing is nabij als er een groep mannen als een stel revueartiesten (acrobaten) op elkaar klimmen om zo een levende ladder te vormen om Annie naar beneden te krijgen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Annie Bos | Annie |
| Alex Benno | Janus |
| Koba Kinsbergen | |
| Barend Barendse | |
| Louis Bouwmeester | |
# De levende planeet

De levende planeet kan verwijzen naar:
* De levende planeet (stripalbum), stripalbum uit de reeks Storm
* De Levende Planeet (natuurdocumentaire) (The Living Planet), reeks natuurdocumentaires van de BBC met David Attenborough
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De levende planeet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De levende wapens

De levende wapens is het vijftiende stripalbum uit de Ravian-reeks. Het album is getekend door Jean-Claude Mézières met scenario van Pierre Christin.

## De verhalen

Nu de toekomstige aarde en de tijd-ruimtedienst niet meer bestaan, zijn Ravian en Laureline genoodzaakt om op andere wijze in hun levensonderhoud te voorzien en hun Astronef te onderhouden. Dit brengt ze op de planeet Blopik waar oorlogszuchtige stammen elkaar het leven zuur maken. Daar aangekomen blijkt aan de koopwaar die Ravian elders heeft opgedaan, een luchtje te zitten waardoor Laureline en Ravian in een gewetensbezwaarlijk conflict met elkaar geraken.
# Depressaria depressella

Depressaria depressella is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1810 door Hübner.
# Depressaria deverrella

Depressaria deverrella is een vlinder uit de familie van de grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door Pierre Chrétien.
De soort komt voor in Europa.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ Chrétien, P. (1915). Contribution à la connaissance des Lépidoptères du nord de l’Afrique. Annales de la Société Entomologique de France 84: 342
# Dermestes niger

Dermestes niger is een keversoort uit de familie spektorren (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1806 gepubliceerd door Frederick Ernst Melsheimer.
# Dermestes obscurus

Dermestes obscurus is een keversoort uit de familie spektorren (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1843 gepubliceerd door Sturm.
# De vurige regenboog

De vurige regenboog is een stripverhaal uit de reeks van Jerom.

## Locaties

Dit verhaal speelt zich af op de volgende locaties:
* de Morotari-burcht

## Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
* Jerom, professor Barabas, tante Sidonia, Arthur, professor, mensen

## Het verhaal

Tante Sidonia wil meer kleur in de burcht en houdt van rood, terwijl Jerom liever geel heeft. Dan komt Odilon binnen, hij heeft een groene kat gevonden bij de boskant. Professor Barabas wil het dier onderzoeken, want hij kan geen sporen van verf ontdekken. Dan blijken de rode geraniums van tante Sidonia geel geworden te zijn. De vrienden volgen de kat en zien dat de auto van tante Sidonia ook geel is geworden. Dan ontdekken ze een grote regenboog en de vrienden veranderen ook van kleur. Tante Sidonia wordt rood, professor Barabas is groen, Arthur wordt blauw en Jerom en Odilon worden beide geel.
Professor Barabas wil de regenboog onderzoeken met zijn apparaten, maar dan gaat de regenboog er vandoor. Jerom en Odilon volgen de regenboog op de motor en proberen de atoomstraal uit, maar deze heeft geen effect op de regenboog. Jerom vangt de regenboog met een lasso en knoopt er een strik in, maar dan verdwijnt de regenboog opeens. Professor Barabas ontwerpt een straalmachine om de regenboog onder controle te krijgen. Odilon probeert het apparaat en maakt van een gordijn een vliegend tapijt. In een ander laboratorium heeft de professor zijn regenboog eindelijk weer uit de knoop gekregen en er ontstaan rellen bij de mensen die allen een kleur hebben aangenomen.
Jerom en Odilon gebruiken de nieuwe straalmachine om de mensen in de lucht te trekken en vreedzaam met elkaar samen te leven. Dan zien ze de andere regenboog, maar de straalmachine kan niet op twee plekken tegelijk werken. Jerom fixeert de regenboog met zijn X-stralen en ontmoet de professor die de regenboog ontworpen heeft. Hij wilde bloemen nog mooiere kleuren geen en vruchten mee zonne-vitaminen. Deze professor werkt samen met de vrienden om de beide regenbogen in elkaar te laten schuiven en de mensen komen weer in hun normale uiterlijk terug op aarde.
# De vuurballons

De vuurballons is een sciencefictionverhaal geschreven door de Amerikaan Ray Bradbury in 1951. Hij gaf zelf aan dat zijn werk niet onder een noemer is te vangen en dat blijkt ook uit dit verhaal. Het verhaal grenst als sciencefictionverhaal aan dat van een religieus verhaal. De vuurballons verscheen oorspronkelijk als In this sign in het blad Imagination. Het werd later met soortgelijke verhalen gebundeld in de verzameling The illustrated man, maar dan onder de titel The fire balloons. In het Nederlandse taalgebied kreeg het de titel De vuurballons en verscheen in de bundel De geïllustreerde man bij Born NV Uitgeversmaatschappij in de serie Born SF (1976).

## Het verhaal

De planeet Mars is door de mensheid gekoloniseerd. Een groep missionarissen geleid door eerwaarde Peregrine reist af naar Mars om het woord van God te verkondigen in de nieuwe kolonie. Inmiddels is echter bekend dat Mars ook een inheemse bevolking kent. Hoewel zonde in de kolonie zeker aanwezig is, staat Peregrine erop dat ze eerst deze Martianen moeten vinden en zien vrij te houden van zonden.
Van de burgemeester van de kolonie verneemt Peregrine dat de Martianen eigenlijk niets meer zijn dan samengeklonterde energie, lijkend op vuurballons. Peregrine is er echter wel degelijk van overtuigd dat ze een bewustzijn en ziel hebben daar ze hem en een andere priester, Stone, behoeden voor een lawine en Peregrine ervan weerhouden zichzelf iets aan te doen. In zijn opdracht bouwen de priesters een altaar en komen de Martianen tegemoet, maar deze onthullen hierop hun ware aard; ze hebben reeds vele eeuwen geleden hun fysieke lichamen opgegeven en bestaan louter nog uit een ziel, zonder enige vorm van lust of zonde. Verlossing is dus niet mogelijk/noodzakelijk. Tevreden met zijn ontdekking richt Peregrine zijn aandacht op de kolonie.
* Uitgave Born SF
# De vuurberg van Itihat

De vuurberg van Itihat is een stripverhaal uit de reeks van Jerom. Dit is het eerste verhaal waarin Odilon een rol speelt. Odilon is een van de hoofdpersonages in de hierop volgende verhalen in deze reeks.

## Locaties

* Morotari-burcht, station, Itihat, Tabor (vulkaan)

## Personages

* Jerom, tante Sidonia, professor Barabas, Odilon, president Arthur, ridders van Morotari, bewonders Itihat, Kiwai (hoofdman), handlangers

## Het verhaal

De ridders van Morotari worden bijeen geroepen. President Arthur vertelt dat zijn zoontje van de kostschool komt en door Jerom zal worden opgeleid in de tradities van de vereniging. Jerom haalt de jongen van het station en ontdekt al snel dat het een lastpost is. Dan ontdekt Morotari dat er een vuurberg in actie komt op het eiland Itihat. Jerom wil de zoon van president Arthur niet mee, want hij is erg lastig. Hij vliegt met de straalmotor naar Itihat en ontdekt dat de jongen zich heeft verstopt in zijn kist met boterhammen. Op het eiland redt Jerom de bewoners voor een rookwolk. Dit wordt gezien en Jerom wordt gewaarschuwd. De hoofdman van het eiland is grootgrondbezitter en hij wil dat de vulkaan uitbarst, want dan zal het eiland groter worden. Professor Barabas stuurt een enorme kurk naar het eiland en Jerom plaatst deze in de vulkaan. De lava wordt gestopt en Jerom vraagt om een enorme kurkentrekker. Professor Barabas stuurt ook dit voorwerp, maar hij landt per ongeluk in de zee.
Jerom haalt de kurkentrekker, maar wordt daar aangevallen door handlangers van Kiwai. Jerom boort een gat in de vulkaan en hiermee wil hij de uitbarsting voorkomen. Odilon komt ook naar Jerom en wordt gewaarschuwd voor de handlangers, maar hij trapt toch in een list en wordt gevangen genomen. Hij wordt in een gebouw opgesloten en de Kiwai dreigt hem in een vuurpoel te gooien. Jerom wil zich dan overgeven, maar Odilon kan ontsnappen. Als de vulkaan uitbarst, blijkt het plan van Jerom te werken. De lava stroomt uit het gat en vormt een nieuw eiland in de zee. Het eiland en de huizen van de bewoners van Itihat zijn gered en de hoofdman onderwerpt zich. De hoofdman moet voor straf het nieuwe eiland bewoonbaar maken. Jerom en Odilon vliegen op de straalmotor terug naar huis.
# Devil's Pond

Devil's Pond is een thriller uit 2003 onder regie van Joel Viertel. De gehele film lang acteren voornamelijk de hoofdrolspelers Kip Pardue en Tara Reid. Meredith Baxter en Dan Gunther verschijnen enkele minuten in beeld.

## Verhaal

Mitch (Pardue) en Julianne (Reid) vormen een dolverliefd stel. Na hun bruiloft maken ze samen een bootreisje naar een onbewoond eiland en lijken de omstandigheden ideaal voor een romantische verblijf. Het eiland ligt diep in de bossen, ver van de moderne wereld en er is geen elektriciteit, stromend water of telefoon. Mitch blijkt eenmaal aangekomen alleen iets té gek op Julianne. Hij is niet van plan het eilandje ooit nog te verlaten, noch haar dit toe te staan. Hij wil er voor altijd met haar blijven, goedschiks dan wel kwaadschiks. De enige manier om het eiland te verlaten, is een aangemeerde roeiboot, maar die is gezonken en Julianne kan niet zwemmen.
# Desmodorella perforata

Desmodorella perforata is een rondwormensoort. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Wieser.
# Deer Park (Alabama)

Deer Park is een plaats (census-designated place) in gemeentevrij gebied in de Amerikaanse staat Alabama, en valt bestuurlijk gezien onder Washington County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2010 werd het aantal inwoners vastgesteld op 188.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 8,25 km², waarvan 8,09 km² land en 0,16 km² water. Deer Park ligt op ongeveer 43 m boven zeeniveau. De plaats ligt aan de U.S. Route 45.

## Geboren in Deer Park

* Beverly Jo Scott (1959), Amerikaans-Belgische singer-songwriter
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Dehlia Timman

Dehlia Timman (Amsterdam, 29 januari 1979) is een Nederlands politica voor D66.
Ze is de dochter van schaakgrootmeester Amsterdammer Jan Timman en psychologe Ilse Dorff, geboren in Suriname en schrijfster van kookboeken (Surinaamse keuken en Surinaams koken).
Ze kreeg haar basisopleiding aan het Barlaeus Gymnasium (1991-1997). Ze ging Nederlands recht studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Die studie sloot ze af in 2002/2003. Al tijdens de studie ging ze als bedrijfsjurist aan het werk bij Gerose Vastgoed Ontwikkeling. Dit combineerde ze met een bachelorstudie Algemene economie aan dezelfde universiteit (2003-2006) en een masterstudie (2010-2012) . Ze was een jaar werkzaam als onderzoeksmanager bij het NIPO (2008-2009). In 2010 verbond ze zich aan de gemeente Amsterdam. Vanaf 2010 tot 2014 was ze adviseur Bouwen en Wonen voor Amsterdam-Centrum. Vervolgens werd ze gemeenteraadslid namens D66. Ze was van 2018 tot 2021 voorzitter van de rekencommissie. In juli 2021 werd ze door burgemeester Femke Halsema beëdigd tot voorzitter van stadsdeel Centrum van die stad. Ze volgde Mascha ten Bruggencate op die burgemeester werd in Heiloo.
Ze verklaarde toen wel dat haar ambitie verder reikte, mits het haar gezinsleven niet in de weg zit.
* Het Parool, PS, 16 oktober 2021, interview afgenomen door Marcel Wiegman in combinatie met Linkedin.com
* Amsterdam.nl (bestuur en organisatie)
# Deïficatie

In de christelijke theologie staat de term deïficatie (ook wel: vergoddelijking, glorificatie of theosis) voor het proces dat mensen meer op God gaan lijken. Ze worden niet letterlijk God zelf, maar krijgen eigenschappen van God, in dit leven zelf of na hun dood. Het idee heeft in de meeste christelijke stromingen een plek, maar staat vooral in de Oosters-orthodoxie centraal. Het dient niet te worden verward met de term apotheose uit de Grieks-Romeinse wereld.

## Vroege kerk

In het Nieuwe Testament staan diverse verwijzingen naar dit proces van vergoddelijking. Paulus schrijft bijvoorbeeld dat gelovigen door de opstanding deel kunnen krijgen aan het eeuwige leven (1 Korintiërs 15:42-49), dat "alles het uwe is" (1 Korintiërs 3:21-23) en dat zij "naar Gods beeld worden getransformeerd" (2 Korintiërs 3:17-18; vgl. 4:4). Ook wordt gelovigen regelmatig een vergelijkbare status als Christus toegeschreven (Romeinen 8:17; Galaten 4:7; Openbaring 21:7). De meest gebruikte bijbelverwijzing in de theologie naar het idee van vergoddelijking staat in 2 Petrus 1:4, waarin sprake is van "deel krijgen aan de goddelijke natuur".
Na de 1e eeuw keert deze zienswijze bij veel kerkvaders terug. Ireneus schreef bijvoorbeeld: "Onze Heer Jezus Christus is door zijn liefde geworden wat wij zijn, zodat hij ons kon brengen tot wat hij zelf is". Clemens van Alexandrië zei iets vergelijkbaars: "Het Woord van God is mens geworden, zodat men van een mens kan leren hoe een mens God kan worden." Veel kerkvaders sinds de 2e eeuw beweren iets dergelijks.

## Latere ontwikkelingen

De Rooms-Katholieke Kerk, de Anglicaanse Kerk en verscheidene andere protestantse denominaties hebben vergelijkbare ideeën over vergoddelijking. Deze staat echter vooral centraal in de Oosters-Orthodoxe Kerk. Hoewel de 'officiële' theologie in veel andere stromingen het begrip wel onderschrijven, kennen in de praktijk de 'gewone' gelovigen het vaak niet.
# Democratische Republiek Moldavië

De Democratische Republiek Moldavië (Moldavisch: Republica Democratică Moldovenească, Russisch: Молдавская Демократическая Республика) werd uitgeroepen op 16 december 1917 door de Nationale Raad van Bessarabië, die in september 1917 verkozen werd in nasleep van de Russische Revolutie. Bessarabië, dat een overwegend Roemeense bevolking had, zocht aansluiting bij het naburige Roemenië. President werd Ion Inculeț, die zelf ook van Roemeense etniciteit was.
Op 6 februari 1918 (24 januari volgens de toen geldende Juliaanse kalender) werd de onafhankelijkheid uitgeroepen. In het begin verklaarde de Nationale Raad van Bessarabië (Roemeens: Sfatul Țării) zich een autonoom onderdeel van het Russische Rijk. Echter, na een communistische poging tot machtsovername in Oekraïne verklaarde Bessarabië zich volledig onafhankelijk van Rusland. Op 9 april 1918 stemde de Nationale Raad voor een vereniging met Roemenië (86 stemmen voor, 3 tegen en 36 onthoudingen), op voorwaarde dat Bessarabië ook binnen Roemenië autonomie mocht blijven houden. Van deze autonomie zou niet veel terechtkomen, en in 1939 werd Bessarabië opnieuw bij de Sovjet-Unie gevoegd als een socialistische Moldavische republiek.
# Democratische Revolutionaire Partij

De Democratische Revolutionaire Partij (Spaans: Partido Revolucionario Democrático, PRD) is een Panamese politieke partij. De partij bestaat sinds 1979 en geldt als centrumlinks.

## Geschiedenis

De PRD werd opgericht door Omar Torrijos, destijds de militaire leider van Panama. De PRD diende als civiele tak van de militaire dictatuur van Torrijos en diens opvolger Manuel Noriega om het zo een legitiem tintje te geven. Bij de eerste verkiezingen in 1984 was Nicolás Barletta de presidentskandidaat van de partij. Deze wist Arnulfo Arías van de Authentiek Panameñistische Partij (PPA) te verslaan, hoewel de verkiezingen door de militairen (zonder dat Barletta daarvan op de hoogte was) waren vervalst. Dat Barletta en de PRD slechts marionetten van Noriega's dictatuur waren bleek een jaar later wel toen hij Barletta een onderzoek wilde instellen naar de moord op oppositieleider Hugo Spadafora, waarna hij door Noriega werd gedwongen af te treden. Ook Barletta's opvolger Eric Arturo Delvalle moest aftreden nadat hij te onafhankelijk werd.
In 1989 was Carlos Duque kandidaat voor de PRD en wederom werden de verkiezingen gestolen. Na onlusten waarbij verschillende doden vielen besloot Noriega de verkiezingen te annuleren. Enkele maanden later vielen de Verenigde Staten Panama binnen (Operatie Just Cause, moest de PRD het veld ruimen en kon de democratie terugkeren.
Sinds 1989 heeft de PRD er veel aan gedaan om haar imago op te poetsen en zich te ontdoen van haar ondemocratische verleden. De partij distantieerde zichzelf van de militaire dictatuur en democratiseerde ook intern, onder andere door voortaan voorverkiezingen te organiseren. In 1994 wist de partij met Ernesto Pérez Balladares de presidentsverkiezingen weer te winnen. Vijf jaar later raakte het de macht weer kwijt, maar in 2004 won de partij opnieuw dankzij Martín Torrijos, zoon van Omar Torrijos.
Tussen 2009 en 2019 zat de partij weer in de oppositie, maar bij de verkiezingen van 2019 kwam hun presidentskandidaat Laurentino Cortizo als winnaar uit de bus. Hij trad aan als president op 1 juli van dat jaar.

## Presidentskandidaten

* 1984: Nicolás Ardito Barletta (gewonnen/gestolen)
* 1989: Carlos Duque (geannuleerd)
* 1994: Ernesto Pérez Balladares (gewonnen)
* 1999: Martín Torrijos (verloren)
* 2004: Martín Torrijos (gewonnen)
* 2009: Balbina Herrera (verloren)
* 2014: Juan Carlos Navarro (verloren)
* 2019: Laurentino Cortizo (gewonnen)

## Externe link

* Website van de PRD (Spaanstalig)