OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# CONCACAF-kampioenschap vrouwen 1993

Het CONCACAF kampioenschap voor vrouwen 1993 was de 2e editie van het CONCACAF kampioenschap voor vrouwen. Het werd gehouden in Long Island, VS. Het werd voor de tweede keer gewonnen door het Amerikaans voetbalelftal.
Het kampioenschap, met vier deelnemers en waarbij Nieuw-Zeeland als gastland deelnam, werd door middel van een halve competitie gespeeld.

## Deelname

| Groep | Canada | Nieuw-Zeeland | Trinidad en Tobago | Verenigde Staten |

## Groepsfase

| Land | Wed | Win | Gel | Ver | DV | DT | +/− | Pnt |
| Verenigde Staten | 3 | 3 | 0 | 0 | 13 | 0 | 13 | 6 |
| Nieuw-Zeeland | 3 | 1 | 1 | 1 | 7 | 3 | 4 | 3 |
| Canada | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 1 | 3 | 3 |
| Trinidad en Tobago | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 20 | −20 | 0 |
* Kampioen: Verenigde Staten (2e titel)

## Wedstrijdresultaten

4 augustus 1993
| Canada | 4-0 | Trinidad en Tobago |
| Verenigde Staten | 3-0 | Nieuw-Zeeland |
6 augustus 1993
| Canada | 0-0 | Nieuw-Zeeland |
| Verenigde Staten | 9-0 | Trinidad en Tobago |
8 augustus 1993
| Nieuw-Zeeland | 7-0 | Trinidad en Tobago |
| Verenigde Staten | 1-0 | Canada |
1991 · 1993 · 1994 · 1998 · 2000 · 2002 · 2006 · 2010 · 2014 · 2018 · 2022
* CONCACAF kampioenschap voor vrouwen 1993 op RSSSF
# Hans Christer Holund

Hans Christer Holund (Oslo, 25 februari 1989) is een Noorse langlaufer. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang.

## Carrière

Holund maakte zijn wereldbekerdebuut in maart 2009 in Lahti. Vier jaar later scoorde de Noor in Oslo zijn eerste wereldbekerpunten. In februari 2015 behaalde hij in Östersund zijn eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. In december 2015 stond Holund in Lillehammer voor de eerste in zijn carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2017 in Lahti eindigde Noor als tiende op de 50 kilometer vrije stijl. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2018 in Pyeongchang veroverde hij de bronzen medaille op de 30 kilometer skiatlon, daarnaast eindigde hij als zesde op zowel de 15 kilometer vrije stijl als de 50 kilometer klassieke stijl.
In Seefeld nam Holund deel aan de wereldkampioenschappen langlaufen 2019. Op dit toernooi werd hij wereldkampioen op de 50 kilometer vrije stijl. Op 1 december 2019 boekte de Noor in Kuusamo zijn eerste wereldbekerzege. Op de wereldkampioenschappen langlaufen 2021 in Oberstdorf behaalde hij de wereldtitel op de 15 kilometer vrije stijl, daarnaast sleepte hij de bronzen medaille in de wacht op de 30 kilometer skiatlon en eindigde hij als vierde op de 50 kilometer klassieke stijl. Op de estafette legde hij samen met Pål Golberg, Emil Iversen en Johannes Høsflot Klæbo op de wereldtitel.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Onderdeel |
| 2018 | Pyeongchang | 6e 15 km vrije stijl 3 30 km skiatlon 6e 50 km klassieke stijl |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2017 | Lahti | 10e 50 km vrije stijl |
| 2019 | Seefeld | 1 50 km vrije stijl |
| 2021 | Oberstdorf | 1 15 km vrije stijl 3 30 km skiatlon 4e 50 km klassieke stijl 1 4×10 km estafette |

### Wereldbeker

Legenda :
| TdS | Tour de Ski |
| NO | Nordic Opening |
| LT | Lillehammer Triple |
| RT | Ruka Triple |
| WBF | Wereldbekerfinale |
| STC | Ski Tour Canada |
| ST | Ski Tour |

#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | DI | SP | TdS |
| 2012/2013 | 130e | 84e | – | – |
| 2014/2015 | 43e | 28e | – | – |
| 2015/2016 | 10e | 7e | 77e | 15e |
| 2016/2017 | 12e | 10e | – | 9e |
| 2017/2018 | 6e | 3 | – | 5e |
| 2018/2019 | 17e | 12e | – | 12e |
| 2019/2020 | 7e | 5e | – | DNF |
| 2020/2021 | 14e | 7e | – | – |

#### Wereldbekerzeges individueel

| Nr. | Datum | Plaats | Onderdeel |
| 1. | 1 december 2019 | Kuusamo | 15 km vrije stijl (handicapstart) RT |
| 2. | 29 november 2020 | Kuusamo | 15 km vrije stijl (handicapstart) RT |

#### Wereldbekerzeges team

| Nr. | Datum | Plaats | Onderdeel | Teamgenoten |
| 1. | 6 december 2015 | Lillehammer | 4 × 7,5 km estafette | Dyrhaug / Sundby / Northug |
| 2. | 1 maart 2020 | Lahti | 4 × 7,5 km estafette | Golberg / Røthe / Klæbo |

### Overige zeges

| Nr. | Datum | Plaats | Wedstrijd | Onderdeel |
| 1. | 12 april 2019 | Hafjell | Red Bull Janteloppet | 30 km vrije stijl (massastart) |
# Heinz Stuy

Heinz Jürgen Stuy (Wanne-Eickel, 6 februari 1945) is een Nederlands voormalig voetballer, die speelde als doelman.
Stuy werd op 6 februari 1945 geboren in het noordwesten van Duitsland als zoon van een Nederlandse vader en een Duitse moeder in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog. Op zijn zevende verhuisde Stuy met zijn familie naar IJmuiden. Hij leerde vlot de Nederlandse taal en paste zich snel aan in een gemeenschap waar de haat tegen Duitsers het grootst was na de Tweede Wereldoorlog.
Heinz Stuy kwam in 1967 van Telstar naar Ajax om als tweede doelman achter Gert Bals te dienen en werd drie jaar later de eerste keeper, een jaar nadat Rinus Michels de bezem door zijn "eerste" Ajax haalde, na de verloren finale tegen AC Milan. Hij was de eerste keeper van Ajax tijdens de uitermate succesvolle jaren tot en met 1973, waarin Ajax drie maal de Europacup I en de wereldbeker won.
Zijn bijnaam "Heinz Kroket" ontstond uit een supportersgrap. Deze grap was geïnspireerd op het feit dat hij vaak een hoge bal die hij uit de lucht plukte, losliet 'alsof het een hete kroket was', en in tweede instantie pas klemvast pakte. Een spectaculair voorbeeld daarvan deed zich voor in de Europacup I-finale op Wembley tegen het Griekse Panathinaikos op 2 juni 1971.
Hij werd gezien als de tweede libero van Ajax en is de enige doelman die in drie (ook nog achtereenvolgende) Europacup I-finales de nul hield.
Stuy is houder van het individuele record van de meeste minuten zonder tegendoelpunt (duizendtweeëntachtig minuten). Het absolute clubrecord verloor hij in december 2004 aan PSV dat dit echter met twee verschillende doelmannen wist te behalen. Heurelho da Silva Gomes hield negenhonderdtwintig minuten het doel schoon en Edwin Zoetebier ook nog eens tweehonderdnegenendertig minuten.
Hij mocht van Michels in de spits spelen tegen Go Ahead na de winst op Panathinaikos, overigens zonder hierbij tot scoren te komen.
Na zijn vertrek bij Ajax, waar hij reservekeeper achter Piet Schrijvers was geworden, vervolgde hij zijn carrière bij FC Amsterdam.
Heinz Stuy runde jaren een succesvolle bodega in Driehuis, maar deed deze in 2007 van de hand. Tussen 1988 en 1998 heeft Stuy (met een onderbreking) gefunctioneerd als keeperstrainer bij de club waar hij als voetballer was begonnen: Telstar.
De dagbladstrip Heinz van Windig en de Jong, met in de hoofdrol een gelijknamige kater, is indirect naar Stuy genoemd. René Windig vernoemde de strip naar zijn huiskater, die op zijn beurt was vernoemd naar Stuy. In 2005 werd de brug 334 in Amsterdam naar Heinz Stuy vernoemd.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Ajax |
| Mondiaal |
| Wereldbeker voor clubteams | 1x | 1972 |
| Continentaal |
| Europacup I | 3x | 1970/71, 1971/72, 1972/73 |
| Europese Supercup | 2x | 1972, 1973 |
| Intertoto Cup | 1x | Poulewinnaar in 1968 |
| Nationaal |
| Eredivisie | 2x | 1971/72, 1972/73 |
| KNVB beker | 3x | 1969/70, 1970/71, 1971/72 |
# Heilig Hartbeeld (Haastrecht)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Haastrecht, in de provincie Zuid-Holland.

## Achtergrond

Het Heilig Hartbeeld werd in 1927 door de parochianen van de Sint-Barnabaskerk aangeboden aan A.W. Waterreus, die zijn koperen jubileum als pastoor in Haastrecht vierde. Het beeld is geplaatst op een gazon naast de pastorie .

## Beschrijving

Het beeld bestaat uit een staande Christusfiguur, gekleed in gedrapeerd gewaad. Hij houdt zijn beide armen gespreid en toont in zijn handen de stigmata. Op zijn borst is het Heilig Hart zichtbaar. Christus staat op een halve wereldbol, omgeven door wolken, waarop aan de voorzijde in reliëf een kelk omkranst door een doornenkroon te zien is.
Het beeld staat op een hoge sokkel, met zuiltjes op de vier hoeken. Aan de voorzijde is een tekst aangebracht:
   H. HART VAN JEZUS ZEGEN ONZE HUISGEZINNEN
# Heilig Hartbeeld (Helden)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Helden, in de provincie Limburg.

## Achtergrond

H.C. (Hendrik) Jaspers (1875-1954) werd in 1930 de eerste deken van Helden. Hij vierde in 1949 zijn gouden priesterjubileum, ter gelegenheid waarvan hij van de parochianen een Heilig Hartbeeld kreeg aangeboden. Peter Roovers maakte een beeld van Christus als Goede Herder, met schapen aan zijn voeten. Het werd op 24 april 1949 onthuld, bij de Sint-Lambertuskerk, maar viel niet in smaak bij de bevolking. Het kleien beeld was bij het bakken een beetje ingezakt en men vond het een "vormeloze stomp klei, vol willekeur en onkunde". Roovers maakte een nieuw beeld, in een meer klassieke uitvoering, dat in 1952 werd geplaatst. Van het oorspronkelijke beeld schonk hij de bovenste helft aan het Birgittinessenklooster Maria Refugie in Uden.

## Beschrijving

Het beeld is een stenen Christusfiguur, gekleed in een gedrapeerd gewaad. Hij houdt zijn beide armen omlaag langs het lichaam en toont de stigmata in zijn handpalmen. Op zijn borst is het Heilig Hart zichtbaar. Het beeld staat op een eenvoudige bakstenen sokkel, waarop een plaquette is aangebracht met de tekst
   De parochie van de H. Lambertus aan haar herder 1899-1949

## Literatuur

* Nissen, P. en Swinkels, K. (red.) (2004) Monumenten van Vroomheid: Kruisen kapellen en vrijstaande heiligenbeelden in Limburg. Zutphen: Walburg Pers
# Held van de Mongoolse Volksrepubliek

Nadat er in de Sovjet-Unie een "Held van de Sovjet-Unie" was ingesteld moest er ook in de satellietstaat Mongolië een vergelijkbare onderscheiding komen. In 1936 werd de titel "Held van de Mongoolse Volksrepubliek" (Mongools: Бүгд Найрамдах Монгол Ардын Улсын баатар) ingesteld en in 1941 werd een daarbij behorend insigne, een gouden ster met het zilveren portret van Soeche Bator, een rode vlag en blauwe stralen ingevoerd.
In 1941 werd de ster vervangen door een klein vijfpuntig sterretje met vijf briljanten in de armen van de ster. Het lint was rood met twee witte strepen, een smal en een breed, langs de rand.
De helden ontvingen met deze ster ook de in 1946 ingestelde Orde van Suha Bator.
# Hejdar Alijev

Heydər Əlirza oğlu Əliyev, ook geschreven Hejdar Alijev, in het Russisch Гейда́р Али́евич Али́ев, Gejdar Alijevitsj Alijev (Nachitsjevan, Azerbeidzjaanse SSR, USSR, 10 mei 1923 – Cleveland, Ohio, VS, 13 december 2003) was een Azerbeidzjaans politicus. Van 1993 tot en met 2003 was hij president van Azerbeidzjan. Tevens was hij reeds van 1969 tot en met 1982 leider van de Azerbeidzjaanse Socialistische Sovjetrepubliek en in 1993 parlementsvoorzitter..
In 1999 ging de gezondheid van Əliyev flink achteruit na enkele onderzoeken en operaties in de Verenigde Staten. In april 2003 viel hij flauw tijdens een rechtstreeks uitgezonden televisietoespraak. Uiteindelijk trad hij terug als president maar benoemde zijn zoon, İlham Əliyev, nog als enige presidentskandidaat voor zijn partij. Op 15 oktober van datzelfde jaar won laatstgenoemde de presidentsverkiezingen. Het was de eerste dynastieke opvolging van dat niveau in een deel van de vroegere Sovjet-Unie.
Heydər Əliyev overleed op 13 december 2003 op 80-jarige leeftijd in een Amerikaans ziekenhuis.

## Externe link

* Officiële website
* 1 2 Biografie van Heydər Əliyev op de officiële pagina in het Nederlands
# Hautefage

Hautefage is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 300 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tulle.

## Geografie

De oppervlakte van Hautefage bedraagt 23,8 km², de bevolkingsdichtheid is 12,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Hautefage met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Hautecôte

Hautecôte is een gehucht in de Franse gemeente Nuncq-Hautecôte in het departement Pas-de-Calais. Het ligt een halve kilometer ten westen van het dorpscentrum van Nuncq.

## Geschiedenis

Oude vermeldingen van de plaats gaan terug tot de 14de eeuw, als Haudescote, Le Viese-Hondeschote en Hondescote. Het was een gehucht van de parochie van Nuncq.
Op het eind van het ancien régime werd Hautecôte een gemeente.
In 1972 werd de kleine gemeente Hautecôte in een zogenaamde "fusion association" aangehecht bij de grotere gemeente Nuncq, die werd hernoemd in Nuncq-Hautecôte. In 1988 werd de fusie omgezet in een volwaardige fusie ("fusion simple").
# Heliocosma melanotypa

Heliocosma melanotypa is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Turner.
# Helioctamenus bedeli

Helioctamenus bedeli is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1971 gepubliceerd door Roger Dajoz.
# Helioctamenus curticornis

Helioctamenus curticornis is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1922 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Hedotettix latifemurus

Hedotettix latifemurus is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Zheng & Wei.
# Heliura rhodocryptoides

Heliura rhodocryptoides is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Draudt.
# Heliura thysbe

Heliura thysbe is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Möschler.
# Hemiandrus superba

Hemiandrus superba is een rechtvleugelig insect uit de familie Anostostomatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Jewell.
# Helmut Hirsch

Helmut Hirsch kan verwijzen naar:
* Helmut Hirsch (historicus), Duits historicus (1907-2009)
* Helmut Hirsch (activist), verzetsstrijder tegen de Nazi's, geëxecuteerd vanwege een geplande bomaanslag (1916-1937)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Helmut Hirsch en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Heilig Sacramentskerk (Elsene)

De Heilig Sacramentskerk is een kerkgebouw te Elsene in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De kerk is gelegen aan de Waversesteenweg 205.
Het betreft een bakstenen basilicale neogotische kruisbasiliek, uitgevoerd in baksteen. Het bouwwerk heeft geen toren, maar wel is er een vieringtorentje. Kenmerkend zijn het vooruitgeschoven portaal en het roosvenster in de voorgevel.
De kerk werd gesticht in 1874 voor de Congregatie van het Allerheiligst Sacrament. In 1883 werd ze enigszins verbouwd en in 1974 werd ze gerestaureerd, evenals in 2011.
# Hemiceras cayennensis

Hemiceras cayennensis is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schaus.
# Hemiplatytes epia

Hemiplatytes epia is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Dyar.
# Hemichromis stellifer

Hemichromis stellifer is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de cichliden (Cichlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Loiselle.
* ↑ (en) Hemichromis stellifer op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hemichromis stellifer. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Hemiphractus panamensis

Hemiphractus panamensis is een kikker uit de familie Hemiphractidae. Deze soort komt voor in Panama.

## Wetenschappelijke beschrijving

Hemiphractus panamensis werd in 1917 beschreven door Stejneger. In 1947 duidde Trueb het als synoniem van Hemiphractus fasciatus. Moleculair onderzoek en onderscheidende kenmerken van met name de schedel leidden er in 2018 toe dat de Panamese populaties werden afgesplitst van Hemiphractus fasciatus en als drie aparte soorten werden beschouwd. Hemiphractus panamensis werd als valide soort beschouwd en H. elioti en H. kaylockae werden als nieuwe soorten beschreven. De drie soorten leven in gescheiden gebieden in het hoogland.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van Hemiphractus panamensis ligt de centrale delen van Panama in de Chagres-hooglanden in de provincie Colón en de Cordillera de San Blas in Kuna Yala. De soort leeft in regenwouden op ongeveer 750 meter boven zeeniveau.

## Kenmerken

Hemiphractus panamensis heeft als voornaamste kenmerk een driehoekig gevormde "helm" op de kop. De rug is beige van kleur met donkere markeringen. Mannetjes worden ongeveer 40 millimeter groot en vrouwelijke kikkers worden 54 tot 59 millimeter groot.

## Leefwijze

Hemiphractus panamensis is nachtactief. De kikker leeft op de bosbodem en in vegetatie tot op maximaal een meter van de grond. Het vrouwtje draagt de eieren en pas uitgekomen op de rug op haar rug. Een buidel zoals bij verwanten ontbreekt. Hemiphractus panamensis voedt zich met onder meer andere kikkers zoals Colostethus-soorten, hagedissen zoals Ptychoglossus-soorten en slakken. Indien het dier wordt aangevallen, bijt het ter verdediging.
* ↑ (en) Hemiphractus panamensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* A taxonomic review of the genus Hemiphractus (Anura: Hemiphractidae) in Panama: description of two new species, resurrection of Hemiphractus panamensis (Stejneger, 1917), and discussion of Hemiphractus fasciatus Peters, 1862. RL Hill, KG Martin, E Stanley & JR Mendelson. Zootaxa (2018).
# Hemiphricta albicostata

Hemiphricta albicostata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Warren.
# Helene Bossert

Helene Bossert (Zunzgen, 8 april 1907 - Thürnen, 21 februari 1999) was een Zwitserse schrijfster.

## Biografie
### Afkomst en opleiding

Helene Bossert was een dochter van Walter Bossert, die een wegenbouwer, kleine landbouwer en timmerman was. In 1944 trouwde ze met Ulrich Fausch, een slotenmaker. Na haar schooltijd aan de lagere school van Zunzgen volgde ze een korte talenopleiding. Ze werd arbeidster en later huismoeder.

### Carrière

Bossert schreef poëzie (Blüemli am Wäg, 1942; Stärnschnuppe, 1980), prozaverhalen (Änedra, 1972) en verzen (Mit verbundene Auge, 1994) in het Bazelse dialect. Ze was ook onafhankelijk medewerkster van Radio Basel. In 1953 maakte ze een studiereis naar de Sovjet-Unie. Bij haar terugkeer naar Zwitserland viel ze in ongenade en werd ze bespioneerd door de politie, werd ze ontslagen bij Radio Basel en had ze moeite om haar werken nog gepubliceerd te krijgen. Pas vanaf 1970 kreeg ze eerherstel.

## Onderscheidingen

* Literatuurprijs van het kanton Basel-Landschaft (1988)

## Werken

* (de) Blüemli am Wäg, 1942.
* (de) Stärnschnuppe, 1980.
* (de) Änedra, 1972.
* (de) Mit verbundene Auge, 1994.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een vertaling van het lemma Helene Bossert in de Franse versie van het Historisch woordenboek van Zwitserland (overgenomen op 27 januari 2022), dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen is vrijgegeven.
* Gemeinsame Normdatei: 1033481149
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 045761
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0224 1983
* Système universitaire de documentation: 111355281
* Virtual International Authority File: 297668994
* WorldCat (via VIAF): 297668994
# Hendrik-Jan Oolbekkink

Hendrik-Jan "Henk" Oolbekkink (Amsterdam, 15 maart 1931 – Den Haag 27 november 2012) was een Nederlands schrijver van romans en gedichten, maar ook journalist. Hij schreef soms onder zijn initialen HJO.

## Biografie

Op achttienjarige leeftijd trad hij toe tot het schrijverscorps van het dagblad Het Parool. Hij behandelde aldaar de sport, kunst en film. Dat laatste op aanraden van Simon Carmiggelt, die hij later na diens 4000e Kronkel voor dat blad interviewde. Hij schreef onder andere een artikel over Ko van Dijk. In 1967 vertrok hij om zich aan zijn schrijfsels te wijden. In die periode kwamen spionageboeken van zijn hand, met agent Glotz als hoofdpersoon, naar een verhaal dat hij ooit in Het Parool schreef. Er verscheen tevens een aantal boeken met Tim Spender als hoofdpersoon. Gedurende die periode vertaalde hij daarnaast een flink aantal thrillers en sciencefictionboeken voor Born. In 1973 nam hij de functie van redacteur van de Haagsche Courant op zich.
Zijn oeuvre is niet in een bepaalde hoek te vinden. Hij schreef literaire romans en thrillers. Zijn debuut verscheen in 1953 bij Querido. Hij schreef mee aan de serie Vic Singel voor de VARA.

## Oeuvre
### Boeken

* Met lege handen (1953), een boek over de hongerwinter
* Het recht van ongelijk (1954)
* Met de krant naar bed (1958)
* Het mes onder het mes (1961) (verhaal over de film Het mes)
* Kastje kijken met H.J.O. (1961)
* Het naakte einde (1968)
* In plaats van kaarten (1983)
* Je kent de woorden (1989)(dichtbundel)
* Gebrek aan aanwezigheid (1990)(dichtbundel)
* Een wenkbrauw in het landschap (1991)
* De kleine wereld van Simon Carmiggelt (1995)

### Glotz-serie

* Gifbeker voor een wereldstad (1967)
* Afrekening voor een tiran (1967)
* Turkse noga voor een agent (1967)
* Noodrem voor een atoomkop (1967)
* Festival voor een dode ster (1968)
* Blauwdruk voor een vierling (1968)
* Pep-pil voor een president (1968)
* Grafschrift voor een koningin (1969)

### Spenderserie

* Het ijskoude goud (1967)
* Het bittere slaapgas (1967)
* De funeste dooi (1967)
* Het gestolen budget (1967)
* De laatste leugen (1968)
* Het beslissende schaakmat (1968)
* De machteloze maffia (1970)
* De satanische sekte (1970)
* Het kostbare klontje (1972)
* De stapelgekke staatsgreep (1972)
* Nederlandse poëzie
* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Cime.nl
* Virtual International Authority File (VIAF): 33537137
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3093 4374
* Library of Congress Control Number: n88017536
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna20241239465
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067615422
* Virtual International Authority File: 33537137
* WorldCat (via VIAF): 33537137