OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jejuri

Jejuri is een nagar panchayat (plaats) in het district Poona van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 12.000 mensen in Jejuri, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 73%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Mercury Seven

De Mercury Seven waren zeven testpiloten van de Amerikaanse strijdkrachten die in 1959 uitgekozen werden om astronaut te worden in Amerika's eerste ruimtevaartprogramma, het Mercuryprogramma. Dit programma was de Amerikaanse kant van de ruimtewedloop met de Sovjet-Unie die in 1957 begon na de lancering van de ruimtesonde Spoetnik en was ook de eerste stap van de Amerikanen op weg naar het Apolloprogramma en de Maan.
Op 5 januari 1959 publiceerde NASA de toelatingseisen voor geïnteresseerden. De kwalificaties waaraan de kandidaat-astronauten moesten voldoen, luidden als volgt:
* Leeftijd jonger dan 40 jaar
* Goede gezondheid
* Lichaamslengte minder dan 1,78 m
* Een afgeronde voortgezette opleiding
* Minstens 1500 vlieguren op jets
Hoewel de inschrijving in principe openstond voor iedereen, betekende dit dat slechts testpiloten van het leger hieraan voldeden.
Na een batterij zeer uitvoerige tests (die soms van twijfelachtige waarde waren), werden de volgende piloten geselecteerd voor het Mercuryprogramma en werden zij de Mercury Seven:
| Astronaut | Aantal vluchten | Missies | Status |
| Scott Carpenter | 1 | Mercury MA-7 | Pensioen 10.08.1967 |
| Gordon Cooper | 2 | Mercury MA-9, Gemini 5 | Pensioen 31.07.1970 |
| John Glenn | 2 | Mercury MA-6, STS-95 | Pensioen 07.11.1998 |
| Gus Grissom | 2 | Mercury MR-4, Gemini 3 | Omgekomen 27.01.1967 |
| Wally Schirra | 3 | Mercury MA-8, Gemini 6A, Apollo 7 | Pensioen 01.07.1969 |
| Alan Shepard | 2 | Mercury MR-3, Apollo 14 | Pensioen 31.07.1974 |
| Deke Slayton | 1 | Apollo-Sojoez-testproject | Pensioen 27.02.1982 |
Donald (Deke) Slayton werd weliswaar toch afgekeurd wegens medische problemen, maar vloog jaren later (in 1975) alsnog als bemanningslid van het Apollo-Sojoez-testproject.
Met het overlijden van John Glenn op 8 december 2016 is geen van de astronauten van de Mercury 7 nog in leven.
# Jean-Marc Degraeve

Jean-Marc Degraeve, Tourcoing 26 januari 1971, is een Franse schaker. Hij is sinds 1998 een grootmeester (GM).

## Individuele resultaten

* In 1987 won Degraeve het Franse kampioenschap voor junioren.
* In 1989 won hij een toernooi in Pau.
* In 1991 werd hij Internationaal Meester in 1998 grootmeester.
* In 1997 won hij een toernooi in Belfort.
* In 2001 werd hij gedeeld 1e-2e bij het open toernooi van L'Étang-Salé, Réunion.
* In 2002 werd hij eerste in Montreal.
* Hij ontving in 2003 de Medaille voor de Jeugd en de Sport, een Franse onderscheiding.
* Vier keer won hij het open toernooi van Saint-Chély-d'Aubrac: in 2006, 2007, 2008 en 2010.
* In 2017 won hij het Cappelle-la-Grande Open toernooi met 8 pt. uit 9.

## Nationale teams

* Jean-Marc Degraeve speelde drie keer voor Frankrijk mee in de Schaakolympiade: 2000 in Istanboel, 2002 in Bled en 2004 in de plaats Calvià (gemeente Calvià). Bij de 36e Schaakolympiade in 2004, gehouden in Calvià, won hij een individuele bronzen medaille voor zijn resultaat 7 pt. uit 9 aan het eerste reservebord.
* Degraeve nam deel aan de Europese schaakkampioenschappen voor landenteams in 1997, 2001 en 2003, waarbij hij in 2001 met het Franse team de tweede plaats behaalde en in 2003 de beste speler aan het reservebord werd.
* In 2000 won Degraeve met het Franse team de Mitropacup en had ook het beste individuele resultaat aan het eerste bord.

## Schaakverenigingen

In Frankrijk speelde Degraeve begin jaren negentig bij La Dame Blanche Auxerre, waarmee hij in 1993 deelnam aan de European Club Cup, daarna tot 2004 bij Clichy-Echecs-92, waarmee hij zes keer deelnam aan de European Club Cup, in seizoen 2004/05 bij Évry Grand Roque, van 2005 tot 2008 bij Orcher la Tour Gonfreville, van 2008 tot 2010 bij Marseille Echecs en van 2012 tot 2015 bij Mulhouse Philidor. In 2016 en 2017 speelde hij voor de in Saint-Quentin gevestigde vereniging Les Tours de Haute Picardie, in 2019 voor Asnières - Le Grand Echiquier.
In de Duitse bondscompetitie speelde Degraeve in seizoen 1997/98 bij SCA St. Ingbert en van 2006 tot 2011 voor SC Remagen.
In België speelde hij van 2003 tot 2005 bij KSK Rochade Eupen-Kelmis en in seizoen 2010/11 bij Cercle d'Échecs Fontainois.
# Jean-Pierre De Decker

Jean-Pierre De Decker (Gent, 29 april 1945 - Gavere, 3 juni 2001) was een Vlaams film-, televisie- en theaterregisseur. Bekende werken die hij regisseerde zijn de film Springen in 1985 en de televisieserie Diamant in 1997.
Van 1972 tot 1997 regisseerde hij 36 televisieproducties, waaronder Gered, De dame met het hondje, Het dievenbal, Trampoline, Mama mijn papa, Dierbaar, De Opvolger en Diamant. Springen was de enige film op zijn naam.
Hij regisseerde tussen 1978 en 2001 voor het Nederlands Toneel Gent tientallen producties waaronder Titanic, Peter Pan en Schone Familie. In het NTGent nam De Decker ook steeds een beleidsverantwoordelijkheid waarbij hij van 1996 tot zijn overlijden in 2001 directeur was.
Jean-Pierre De Decker was ook lesgever aan het Conservatorium van Gent.
Op 3 juni 2001 overleed Jean-Pierre De Decker onverwacht aan de gevolgen van een hartziekte.

## Prijs

* 1991: Plateauprijs Beste Belgische tv-film: Dierbaar
* (en) Jean-Pierre De Decker in de Internet Movie Database
* VTi - Personen - Jean-Pierre De Decker volgens het Vlaams Theater Instituut
* Blog Ronny De Schepper: Wim Opbrouck gaat ntgent leiden
* Bibliothèque nationale de France: cb161594532 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7321 6604
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 106969455
* Virtual International Authority File: 102429878
* WorldCat (via VIAF): 102429878
# Mesacturus kempi

Mesacturus kempi is een bidsprinkhaankreeftensoort uit de familie van de Takuidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Odhner.
# Melinnopsis rostrata

Melinnopsis rostrata is een borstelworm uit de familie Ampharetidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
# Melinoessa

Melinoessa is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* M. aemonia (Swinhoe, 1904)
* M. amplissimata (Walker, 1863)
* M. argenteomaculata (Strand, 1918)
* M. asteria Prout, 1934
* M. aureola Prout, 1934
* M. catenata (Saalmüller, 1891)
* M. croesaria Herrich-Schäffer, 1855
* M. eurycrossa Prout, 1934
* M. fulvescens Prout, 1916
* M. guenoti Herbulot, 1981
* M. horni Prout, 1922
* M. midas Prout, 1922
* M. molybdauges Prout, 1927
* M. obrussata Saalmüller, 1891
* M. palumbata (Warren, 1894)
* M. pauper Warren, 1901
* M. perlimbata (Guenée, 1857)
* M. pieridaria (Holland, 1920)
* M. sodaliata (Walker, 1863)
* M. stellata (Butler, 1878)
* M. stramineata (Walker, 1869)
* M. subalbida Warren, 1905
* M. tanyglochis Prout, 1928
* M. tessmanni (Gaede, 1917)
* M. torquilinea Prout, 1916
# Melinnopsis atlantica

Melinnopsis atlantica is een borstelworm uit de familie Ampharetidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Melinnopsis atlantica werd in 1885 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McIntosh.
# Meiderich

Meiderich is een wijk van Duisburg in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.
Van 1874 tot 1905 was Meiderich een zelfstandige gemeente, die in 1894 stadsrechten kreeg. Tussen 1808 en 1874 was het een onderdeel van Ruhrort geweest. In 1905 ging Meiderich, dat toen ruim 41.000 inwoners telde, samen met Ruhrort definitief op in Duisburg.
Meiderich is de thuishaven van de grootste voetbalclub van de stad, MSV Duisburg. De club werd in 1902 opgericht als Meidericher Spielverein 02, maar kreeg in 1967 op aandringen van het stadsbestuur de toevoeging "Duisburg".
Stadtbezirke: Duisburg-Mitte · Duisburg-Süd · Hamborn · Homberg/Ruhrort/Baerl · Meiderich/Beeck · Rheinhausen · Walsum Wijken: Aldenrade · Altstadt · Baerl · Beeck · Beeckerwerth · Bergheim · Bissingheim · Bruckhausen · Buchholz · Dellviertel · Duissern · Fahrn · Friemersheim · Großenbaum · Alt-Hamborn · Hochemmerich · Hochfeld · Hochheide · Homberg · Huckingen · Hüttenheim · Kaßlerfeld · Laar · Marxloh · Meiderich · Mündelheim · Neudorf · Neuenkamp · Neumühl · Obermarxloh · Overbruch · Rahm · Rheinhausen-Mitte · Röttgersbach · Ruhrort · Rumeln-Kaldenhausen · Ungelsheim · Alt-Walsum · Vierlinden · Wanheim-Angerhausen · Wanheimerort · Wedau · Wehofen
# Meidezeggenschap

Meidezeggenschap (Engelse titel: Equal Rites) is een fantasyboek uit 1987 van de Britse schrijver Terry Pratchett. Het is het derde boek in de Schijfwereld cyclus en het eerste waarin Opoe Esmeralda Wedersmeer verschijnt.
Het boek werd in 1992 in het Nederlands vertaald door Venugopalan Ittekot.

## Samenvatting

In Miskont, een klein dorpje in het Ramtop gebergte, arriveert de tovenaar Stokkel Tromp. Hij is op zoek naar de achtste zoon van een achtste zoon, die zo meteen bij de dorpssmid Wildo Smit zal worden geboren. Een achtste zoon van een achtste zoon is voorbestemd om tovenaar te worden, dus wil Tromp aan dit kind zijn eigen toverstaf geven, daar hij zelf over zes minuten dood gaat. Net voordat hij sterft, kan hij zijn toverstaf aan het zojuist geboren kind overhandigen. Maar na zijn dood blijkt het kind een meisje te zijn, Esk (Eskariena) geheten.
Er gaan jaren voorbij zonder dat het meisje blijk geeft van toverkrachten, maar na zeven jaar blijkt ze toch te kunnen toveren (ze verandert onder andere haar broertje in een varkentje). Ze wordt in huis genomen door de dorpheks, Opoe Wedersmeer. (Engels: Granny Weatherwax) Ze leert Esk allerlei heksendingen, maar ze blijkt toch voorbestemd te zijn om een tovenaar te worden. Daarom besluit Opoe Wedersmeer haar naar de Gesloten Universiteit van Ankh-Meurbork te brengen.
Onderweg ontmoet ze de stotterende, maar sympathieke jongen Simon, die door meester Stroofel, vicekanselier van de Gesloten Universiteit, naar de toverschool wordt gebracht. Op de universiteit wordt de eerste toverpoging van Esk geen succes, maar opoe Wedersmeer weet haar een baantje als schoonmaakster te bezorgen, zodat Esk toch wat kan meepikken van de tovenaarslessen. Hier ziet ze ook Simon weer, die een natuurtalent blijkt te zijn. Maar zijn krachtige toverijen hebben tot gevolg dat de wezens uit de Kerkerdimensies via hem in de echte wereld proberen door te dringen. Nadat opoe Wedersmeer aartskanselier Snijhoek op krachtige wijze hiervan heeft overtuigd, kan Esk Simon helpen de aanval af te weren. Nadat alles weer in orde is wordt Esk toegelaten op de Gesloten Universiteit.
# Jefta Varwijk

Jefta Varwijk is een Nederlandse regisseur en cameraman en houd zich voornamelijk bezig op het snijvlak van documentaires, korte films en kunst installaties.

## Erkenning

Zijn korte documentaire Asylum die hij met collega Jaap van Heusden maakte voor de VPRO werd genomineerd voor een Gouden Kalf op het Nederlands Film Festival 2017.
De korte documentaire Blauw licht: Herinneringen van een ambulancebroeder en reportage Wie zorgt er voor de ambulancebroeder die net een kind heeft zien sterven? die hij maakte voor HUMAN en NRC met Carola Houtekamer en Jaap van Heusden, won De Tegel 2022 in de categorie Interview. In deze korte documentaire uit de serie 2Doc worden een aantal herinneringen van een ambulanceverpleegkundige verbeeld.

## Prijs

* De Tegel 2022

### Bron

* De Tegel

### Referentie

* ↑ Asylum. 2Doc.nl (19 november 2017). Gearchiveerd op 25 juli 2023. Geraadpleegd op 25 juli 2023.
* ↑ Blauw licht: Herinneringen van een ambulancebroeder. 2Doc.nl (7 december 2022). Gearchiveerd op 25 juli 2023. Geraadpleegd op 25 juli 2023.
* ↑ Wie zorgt er voor de ambulancebroeder die net een kind heeft zien sterven?. NRC (2 december 2022). Gearchiveerd op 4 mei 2023. Geraadpleegd op 25 juli 2023.
* ↑ Wie zorgt er voor de ambulancebroeder die net een kind heeft zien sterven?, NRC, 2 december 2022. Gearchiveerd op 4 mei 2023.
# Capacitieve nabijheidschakelaar

Een capacitieve nabijheidschakelaar is een sensor die de nadering van een geleidende of niet-geleidende tussenstof (ook vloeistoffen) detecteert door een verandering in de elektrische capaciteit die door de nadering van de te detecteren tussenstof veroorzaakt wordt.

## Werking

Het hart van deze sensor is een hoogfrequent-oscillator waarvan de frequentie mede bepaald wordt door de capaciteit van een elektrode die beïnvloed wordt door de omgeving. Als de omgeving van deze elektrode verandert door nadering van een tussenstof, zal de capaciteit veranderen en daarmee de frequentie van de oscillator. Op deze verandering reageert de sensor.
Bij beïnvloeding van de capaciteit door een isolator is de bereikbare schakelafstand gering (tot ca. 40 mm), omdat het onderscheid tussen de diëlektriciteitsconstanten van lucht (ca. 1) en van het te detecteren materiaal gering is.
Bij beïnvloeding van de capaciteit door een geleider is de bereikbare schakelafstand groter, tot ca. 60-80 mm, omdat het geleidende materiaal met de elektrode een condensator vormt, waardoor de capaciteit sterker verandert.
Daarom kunnen capacitieve nabijheidschakelaars in de regel afgeregeld worden met een instelpotentiometer. Indien de sensor ingesteld is voor grote gevoeligheid, neemt de invloed van stoorfactoren zoals luchtvochtigheid en stof toe.

## Toepassing

Een capacitieve nabijheidsschakelaar detecteert metalen, maar ook niet metalen en vloeibare, korrelige of gepulveriseerde producten zoals b.v. kunststof, hout, steen, olie, water of cement.
Een nadeel van capacitieve sensoren is dat deze gevoelig zijn voor vervuiling. Vooral in stoffige en sterk vervuilende omgevingen kan dit problemen veroorzaken.

## Drie-elektrodenprincipe

Een ander sensorconcept werkt volgens het meermalen gepatenteerde Drie-elektrodenprincipe. Daarbij wordt naast een massa-elektrode en een meetelektrode een supplementaire hulpelektrode aangebracht. Het voordeel van een dergelijke schakeling is een hogere gevoeligheid met hogere schakelafstanden en een geringere storingsgevoeligheid voor omgevingsfactoren zoals stof en luchtvochtigheid. Met dit principe kunnen ook materialen met zeer geringe diëlektriciteitsconstante gedetecteerd worden.

## Montage

De montage van de sensor kan zo zijn dat de sensor niet boven het montagevlak uitsteekt, men sprak vroeger van bondige montage, of er wel boven uitsteekt, niet-bondige montage. Tegenwoordig wordt vaak de Engelse benaming gebruikt:
* f = flush mountable
* nf = not flush mountable
Deze sensoren zijn genormaliseerd volgens de norm IEC 60947-5-2
# Kapok

Kapok kan verwijzen naar:
* een vulmiddel, zie kapok (vulmiddel)
* afkomstig van een kapokboom:
** Kapokboom (Ceiba pentandra)
** Indische kapokboom (Bombax ceiba)
* Kapok (band), een Nederlands jazztrio
# Foucaucourt-Hors-Nesle

Foucaucourt-Hors-Nesle is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 75 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.

## Geografie

De oppervlakte van Foucaucourt-Hors-Nesle bedraagt 2,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 25,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Foucaucourt-Hors-Nesle met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Papava

Papava is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Otte.

## Soorten

Het geslacht Papava is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Papava aiyurae (Otte, 1988)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Zulte (plant)

Zulte (Tripolium pannonicum), of ook wel zeeaster, is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae of Compositae). De soort komt voor op kwelders en in gebieden die onder invloed van het getijde staan. Ze groeien op de vloedlijn. Zulte komt in Nederland voor in het deltagebied, op de Waddeneilanden en langs de Waddenkust. De plant komt ook voor op plaatsen waar zoute kwel optreedt, zoals enkele droogmakerijen.

## Kenmerken

Het is een 15–60 cm hoge, tweejarige plant. De plant heeft 12 cm smalle, langwerpige, lancetvormige bladeren.
De zulte bloeit van juli tot september. Er zijn ook planten, waarbij de blauwe lintbloemen ontbreken. Deze komen vooral voor op grond met een relatief hoog zoutgehalte. De bloemen zijn rijk aan nectar. De vrucht is een nootje dat twee weken kan blijven drijven. De zaden ontkiemen alleen als het zoutgehalte van de bodem laag genoeg is. Alleen dan kunnen ze water opnemen voor het in gang zetten van de kieming.
De plant kan zich ook vegetatief voortplanten met behulp van de wortelstokken, doordat op de wortelstokken nieuwe knoppen ontstaan die in het voorjaar uitlopen.
Begrazing moet ervoor zorgen dat de zulte zich kan handhaven.

## Plantengemeenschap

Zulte is een kensoort voor de zeeaster-klasse (Asteretea tripolii), een groep van plantengemeenschappen van zilte tot brakke gronden van buitendijkse terreinen in estuaria.

## Gebruik

Zulte werd vroeger in Zeeland op de kwelders verzameld voor consumptie. De jonge bladeren van de zulte worden nog steeds als groente gegeten. Ze worden onder de naam lamsoren gekweekt en te koop aangeboden. Het voorjaar en het begin van de zomer is de beste oogsttijd. Bij de teelt worden de blaadjes ongeveer zes weken na opkomst geoogst. Deze groente is niet de plant lamsoor (Limonium vulgare) die ook op de kwelders groeit maar niet eetbaar is.
Langs de Westerschelde neemt Zulte soms hoge concentraties zware metalen uit het vervuilde water op. Ze is dan niet meer geschikt voor consumptie.

## Insecten en andere dieren

Deze plant levert aan tal van dieren en insecten voedsel. Meer dan 20 insecten gebruiken de plant als voedselbron, zoals de schorzijdebij (Colletes halophilus), die zelfs op de plant gespecialiseerd is.
Zowel de vegetatieve als de generatieve delen worden veel begraasd (herbivorie). Voor rotganzen is het een van de hoofdvoedergewassen. De schapen hebben een voorkeur voor de bloemknoppen. De zaden vormen een voedselbron voor tal van vogels zoals gorzen en vinkachtigen.
# Zulte (Anglo-Belge)

Zulte was een typisch Vlaams oud bruin bier, ontwikkeld en oorspronkelijk gebrouwen door Brouwerij Anglo-Belge.

## Bier

Het was een bier van hoge gisting met een diepbruine kleur en rode schijn. De kraag gaf een typische crèmekleur. In de geur viel een lichte houttoets te herkennen. Wat de smaak betreft, kwam een eerder zoet aroma op de voorgrond. De afdronk was mildzuur en vloeide waterachtig uit. Het had een alcoholpercentage van 4,7.

## Geschiedenis

Het Zulte-bier, tot 1985 gekend als Oud Bruin, werd gebrouwen door Alfred Versele van de Brouwerij Anglo-Belge te Zulte.
De brouwerij werd in 1979 overgenomen door de Franse groep BSN, toen onder meer eigenaar van Brouwerij Kronenbourg en Brouwerij Cristal Alken. Het bier werd nog enige tijd gebrouwen te Zulte. In 1989 werd de locatie te Zulte opgeheven en werd de productie verhuisd naar Waarloos (Kontich).
Uiteindelijk verdween het bier van de markt in 2007.

## Trivia

In 2017 werd een bier met dezelfde naam gelanceerd door bierfirma Alfred, opgericht door de achterkleinzoon van Alfred Versele, die een nieuwe bruine versie, maar ook een blonde versie ontwikkelde.
# Zorotingis

Zorotingis is een geslacht van wantsen uit de familie van de Tingidae (Netwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Drake & Ruhoff in 1961.

## Soorten

Het genus is monotypisch en bevat alleen de volgende soort:
* Zorotingis scitula Drake & Ruhoff, 1961
* ↑ Zorotingis Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Zorotingis Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Zorotingis Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ Zorotingis Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 22 november 2023.
# Synegia ocellata

Synegia ocellata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Warren.
# Synargis agle

Synargis agle is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Synargis agle werd in 1853 beschreven door Hewitson.
# Syllegomydas palestinensis

Syllegomydas palestinensis is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Bequaert.
De soort komt voor in Israël.
# Syllegomydas spinipes

Syllegomydas spinipes is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Bezzi.
De soort komt voor in Egypte.
# Syllepis aurora

Syllepis aurora is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1959 door Eugene Gordon Munroe.
De soort komt voor in Brazilië.
# Synnöve Solbakken-suite

De Synnöve Solbakken-suite is een compositie van Hugo Alfvén.
Alfvén schreef in de zomer en herfst van 1934 muziek bij de film Synnöve Solbakken van Tancred Ibsen. Hij diende een partituur in van 125 bladzijden stukjes muziek bij de film. De film werd voor het eerst getoond in Stockholm op 22 oktober 1934. Het was een Zweeds/Noorse coproductie, de eerste vertoning in Noorwegen was in Oslo op 3 december 1934 (in de Noorse film is de hoofdrolspeelster Noors, de Zweedse versie Zweeds).
Later maakte Alfvén een zesdelige suite van de totale filmmuziek:
* Sondagsmorgon i skogen (zondagochtend in het bos)
* Ung karlek – Synnöve pa sattern (Jonge liefde - Synnöve in de bergen)
* Hjärte sorg – Pastoral (verdriet en pastorale)
* Torbjörn og Synnöve (Torbjörn en Synnöve)
* Längtan (verlangen)
* I Solbakken (in Solbakken)
De suite is voor klein orkest:
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 2 hoorns,
* 1 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Sterling: Symfoniekorkest van Norrköping o.l.v. Hans Damgaard (vier delen: I, III,V en VI)
* Uitgave Naxos: idem o.l.v. Niklas Willén
* Uitgave Sterling
* Naxos.com
* mic.se (Zweedse muziekcentrale)
# Synetocephalus

Synetocephalus is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1910 gepubliceerd door Henry Clinton Fall.

## Soorten

* Synetocephalus adenostomatus (White, 1942)
* Synetocephalus atricornis (Fall, 1910)
* Synetocephalus atricornis (Fall, 1910)
* Synetocephalus autumanlis (Fall, 1910)
* Synetocephalus bivittatus (Leconte, 1859)
* Synetocephalus crassicornis (Fall, 1910)
* Synetocephalus curvatus (Fall, 1910)
* Synetocephalus diegensis (Blake, 1942)
* Synetocephalus monorhabdus (Blake, 1942)
* Synetocephalus vandykei (Blake, 1942)
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Synetocephalus atricornis

Synetocephalus atricornis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1910 gepubliceerd door Henry Clinton Fall.
# Synetocephalus crassicornis

Synetocephalus crassicornis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1910 gepubliceerd door Henry Clinton Fall.