OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bjorjoljoch

De Bjorjoljoch (Russisch: Бёрёлёх, Jakoets: Бөрөлөөх; Börölööch; Jakoetse betekenis: "vol met wolven"), in de benedenloop ook wel Jelon (Елонь) genoemd, is een 754 kilometer lange linkerzijrivier van de Roessko-Oestinskaja; een zijarm van de Indigirka in het noorden van de Russische autonome republiek Sacha (Jakoetië).

## Loop en hydrologie

De rivier start aan de noordzijde van de heuvelkam Polo-oesny krjazj. Volgens sommige bronnen ontstaat de rivier door de samenvloeiing van de rivieren Tsjamaga-Okatyn en Kemelkan-Okat, maar op de topografische sovjetkaart ontstaat deze uit de samenvloeiing van de rivieren Obdjoka en Neljon. De rivier stroomt vanuit het zuiden door het Jana-Indigirkalaagland; eerst naar het oosten, vervolgens naar het noorden. In de benedenloop vertakt de rivier zich sterk. De belangrijkste zijrivieren zijn de Oeëse-Kyllach (linkerkant) en de Oelachan-Kyllach (of Tiit), Selgannach en Ary-Maje (rechterkant).
Het stroomgebied telt ruim 9000 meren met een totale oppervlakte van 1.610 km² (een percentage meren van 9,5%). De rivier wordt gevoed door sneeuw, regen en ijs. In juli en augustus treedt de rivier buiten haar oevers. In de winter bevriest de rivier tot de bodem.
De rivier doorstroomt in zijn geheel door de oeloes Allaichovski van Janoetië. Aan de middelloop ligt het dorp Tsjkalov en nabij de monding het dorp Roesskoje Oestje.

## Mammoetvondsten

Op de oever van de rivier zijn overblijfselen van honderden wolharige mammoeten gevonden die ongeveer 13.000 tot 12.000 jaar geleden leefden en in korte tijd moeten zijn gestorven. Ongeveer 42% van de skeletten vertoonden tekenen van osteodystrofie, een skeletaandoening veroorzaakt door stofwisselingsstoornissen als gevolg van een tekort aan of juist een overmaat aan vitale macro- en micro-elementen (minerale uithongering).
* Stroomgebied van de Indigirka met de Bjorjoljoch (Бёрёлёх) in het noordwesten
* ↑ Меновщиков, Г.А. [red.], Леонтьев В. В., Новикова К. А. (1989), Топонимический словарь Северо-Востока СССР. ДВО АН СССР. Сев.-Вост. комплекс. НИИ. Лаб. археологии, истории и этнографии. p. 85. Magadan: Магад. кн. изд-во.
* ↑ Река Бёрёлёёх (Елонь). Staatswaterregister van de Russische Federatie. Gearchiveerd op 29 januari 2019. Geraadpleegd op 3-3-2019.
* ↑ "Бёрёлёх". In: Grote Sovjetencyclopedie 3e editie. 1969—1978.
* ↑ Kaartnummer R-54-XXIII,XXIV геол. участок Одинокий. Schaal: 1:200.000
* ↑ Мамонты страдали заболеваниями, которые характерны для людей [Mammoeten leden aan ziekten die kenmerkend zijn voor mensen]. Staatsuniversiteit van Tomsk (17-4-2017). Gearchiveerd op 22-12-2018. Geraadpleegd op 3-3-2019.
* ↑ МАМОНТЫ И МАМОНТОВАЯ ФАУНА [Mammoeten en mammoetenfauna]. Zoölogisch Museum van de RAN. Geraadpleegd op 3-3-2-19.
* ↑ Палеонтологи ТГУ выдвинули новую гипотезу вымирания древних животных [Paleontologen van de Staatsuniversiteit van Tomsk hebben een nieuwe hypothese over het uitsterven van oerdieren naar voren gebracht]. Staatsuniversiteit van Tomsk (30-3-2015). Gearchiveerd op 22-10-2019. Geraadpleegd op 3-3-2019.
# Yponomeuta millepunctatella

Yponomeuta millepunctatella is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1888 gepubliceerd door William Warren.
# Wolframiet (oxide)

Het mineraal wolframiet is een ijzer-mangaan-wolfraam-oxide, een verbinding van vier zuurstofionen met ijzer, mangaan en wolfraam met molecuulformule (Fe,Mn)WO$_4$. Het is een wolframaat. De naam komt van de samenstelling van het mineraal, waar wolfraam in voorkomt. Het is bruinzwart tot zwart, heeft een submetallische glans en een roodbruine streepkleur. Het heeft een perfecte splijting volgens het kristalvlak [010] en een monoklien kristalstelsel. De massadichtheid is 7,3 kg/l, de hardheid is 4,5 en het is niet radioactief. Wolframiet is het belangrijkste wolframaat en kent een reeks van samenstellingen van hübneriet tot ferberiet. Het mineraal wordt onder andere in Kazachstan gevonden.
Er bestaat de sulfide wolframiet en dat is ook een mineraal, maar heeft molecuulformule WS$_2$ en een hexagonaal kristalstelsel.
# Pieter A. Scheen

Pieter Arie Scheen (Den Haag, 1 april 1916 – Apeldoorn, 10 november 2003) was een Nederlandse kunsthandelaar en schrijver. Hij schreef onder andere het tweedelige standaardwerk Lexicon Nederlandse beeldende kunstenaars 1750-1950, gepubliceerd in 1969-1970.
Hij was de zoon van schilder en kunsthandelaar (ook) Pieter Scheen en groeide op in Den Haag. Hij begon als zelfstandig kunsthandelaar in 1931 voornamelijk werken van de Hollandse romantiek en de Haagse School te verkopen. Hij bracht deze werken aan de man in zijn zaak in de Zeestraat. In 1946 verscheen zijn eerste publicatie: Honderd jaren Nederlandsche schilder- en teekenkunst met gegevens over 3000 schilders die tussen 1750 en 1850 geboren waren. Voor zijn lexicon werd hij in 1971 geëerd met de Bucheliusprijs. Het boek zou oorspronkelijk in 1944 uitgegeven worden door de nationaalsocialistische uitgeverij Oceanus dat onder leiding stond van Robert John Goddard, maar vanwege papierschaarste kon het boek niet gedrukt worden. De eerste druk van het boek werd uitgegeven door uitgeverij ‘Boek en Periodiek’ dat eveneens geleid werd door Goddard.
Eind jaren zeventig vertrokken Scheen en zijn echtgenote, de kunstenares Elske van Santen, naar Frankrijk waar ze zeven jaar aan de Rivièra woonden. Halverwege de jaren tachtig keerden ze terug naar Nederland en vestigden ze zich nabij de Kroondomeinen in Apeldoorn. Met hetzelfde elan waarmee hij zich eerder aan kunst wijdde, ging hij zich met vogels bezighouden. In zijn tuin verscheen alras een volière voor zieke, aangereden of aangeschoten vogels. Scheen noteerde jarenlang zijn waarnemingen en het echtpaar legde samen beelden op foto en film vast. Deze mondden uit in zijn publicaties De uilenkast en andere verhalen en De race en andere verhalen, geïllustreerd door zijn vrouw.

## Externe link

* Over Pieter Scheen
* ↑ P. van der Eijk. ""HAAGSE EXPERT PIETER SCHEEN: Twee eeuwen kunst in boek - het werk van een malloot", De Tijd , 26 oktober 1968.
* ↑ "Veel goede onbekende kunstenaars in Nederland Pieter Scheen's lexicon moet dan best zijn", Algemeen Handelsblad, 22 augustus 1969.
* ↑ "De oorlogsgeschiedenis van het Lexicon van Scheen", NRC Handelsblad, 7 november 1991. Geraadpleegd op 2 januari 2023.
* ↑ Bronmateriaal voor Pieter Scheens passie voor vogels: Amersfoortse Courant, 16 juni 1998, Joke Korving.
# Mandjelia mccrackeni

Mandjelia mccrackeni is een spinnensoort uit de familie Barychelidae. De soort komt voor in Queensland.
# Sanur (Indonesië)

Sanur is een bekende toeristenplaats niet ver van de hoofdstad Denpasar op Bali.

## Geschiedenis

Sanur ontstond toen bij het Inna Grand Bali Beach Hotel verscheidene schilders uit het buitenland een bungalowtje bouwden omdat het landschap er zeer pittoresk was. In de loop der jaren kwamen vele hotels zich hier vestigen. Sanur heeft echter zijn bescheidenheid behouden door het overheidsbesluit van gebouwen hoger dan een palmboom (15 meter) te verbieden. Dit besluit dateert van na de bouw van het Grand Bali Beach Hotel.

## Algemeen

De zee bij Sanur is kalm en ondiep. Bij eb worden brede stroken zanderige modder en honderden meters koraal blootgelegd. Bij vloed zijn echter alle watersporten mogelijk. Het heeft een mooi zandstrand van circa 5 km met een voetpad langs het strand met palmbomen. Daar achter bevinden zich de zeer vele soorten accommodaties zoals hotels en bungalows. Ook zijn er veel restaurants en winkels.

## Museum Le Mayeur

De enige herinnering aan de artistieke jaren van de 20ste eeuw is het huis van de Belgische schilder Adrien-Jean Le Mayeur de Merprès (1880-1958), die in 1932 naar Bali verhuisde en hier tot twee maanden voor zijn dood woonde.
Op het strand liggen veel jukungs, typisch Balinese vissersboten met een driehoekig zeil.

## Overleden

* Han Peekel (13 december 2022), Nederlandse zanger, radio- en televisiemaker, schrijver en spreker
# Tenedos eduardoi

Tenedos eduardoi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tenedos. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Cândido Firmino de Mello-Leitão.
# Yponomeuta morbillosus

Yponomeuta morbillosus is een vlinder uit de familie stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Zeller.
De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Wolframaat

De wolframaten vormen een anorganische stofklasse van anionen, die chemisch verwant zijn met de vanadaten en molybdaten. Het zijn oxoanionen van het overgangsmetaal wolfraam. Het meest eenvoudige wolframaat is orthowolframaat, met als formule WO$_4$$^{2−}$. Dit anion bezit een tetraëdrische structuur en komt onder meer voor in de verbinding natriumwolframaat. Daarnaast bestaan ook nog afgeleide en polymere wolframaten, zoals:
* Parawolframaat A: [W$_7$O$_{24}$]$^{6−}$
* Wolframaat Y: [W$_{10}$O$_{32}$]$^{4−}$
* Parawolframaat B: [H$_2$W$_{12}$O$_{42}$]$^{10−}$
* Metawolframaat: α-[H$_2$W$_{12}$O$_{40}$]$^{6−}$
* Wolframaat X: β-[H$_2$W$_{12}$O$_{40}$]$^{6−}$
Een wolframaatmineraal is een mineraal dat wolframaten als anion bezit, zoals hübneriet en scheeliet. Wolframaten zijn in vergelijking met chromaten en dichromaten slechte oxidatoren.
# Pierre Figeys

Pierre Figeys (Sint-Jans-Molenbeek, 22 maart 1924 – 25 september 2010) was een Belgisch voetballer en voetbalcoach.

## Carrière

Figeys begon zijn carrière bij RSC Anderlecht, waar hij de doublure was van Henri Meert. Hij werd twee keer kampioen met Anderlecht, waaronder in het eerste kampioenenseizoen van de club in 1946/47. In 1950 werd hij betrokken in de transfer van Marcel De Corte van Racing Gent naar Anderlecht: samen met Arnold Vandereecken, Pierre Erroelen, Victor Erroelen, Jacques Mertens, Michel Van Vaerenbergh en Jean Wijns maakte hij de overstap naar Gent.
Na vier seizoenen bij Gent trok Figeys in 1954 naar Antwerp FC. In het seizoen 1955/56 speelde hij nog 27 van de 30 competitiewedstrijden, maar in de zomer van 1956 liep hij een schouderblessure op, waarop hij zijn plaats verloor aan Wim Coremans. Met Coremans in doel werd Antwerp in het seizoen 1956/57 landskampioen.
Na zijn spelerscarrière werd hij trainer, onder andere bij Ternat en VG Oostende. In 1968 werd hij met Eendracht Aalst kampioen in Derde klasse, maar Cercle Brugge diende klacht in omdat de ploegafgevaardigde van Eendracht Aalst de naam van een reservedoelman en een reserveveldspeler had verwisseld, waardoor Aalst op het einde van de wedstrijd tegen Cercle Brugge twee doelmannen op het veld had staan. Hierdoor verspeelde Aalst de promotie naar Tweede klasse. Later werd hij nog de assistent van Jef Jurion bij KSC Lokeren en KSK Beveren, en van Jean Cornelis bij RAA Louviéroise. Daarna werd hij jeugdcoach bij Anderlecht, waar hij onder andere Walter Bassegio ontdekte.
Figeys was ook directeur van de Generale Bank aan het Dapperheidsplein in Anderlecht. Hij lag aan de basis van het sponsorcontract tussen RSC Anderlecht en de Generale Bank, dat bijna 40 jaar zou standhouden.
* ↑ Pierre Figeys Antwerpsupporter
* 1 2 Ontdekker van Baseggio overleden De Morgen, 28 september 2010
# Mancinella capensis

Mancinella capensis is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Petit de la Saussaye.
# Sander Littel

Sander Littel (Zwijndrecht, 29 juli 1939) is een Nederlands schilder, beeldhouwer en tekstschrijver.

## Leven en werk

Littel volgde een opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam (1957-1958) en vervolgens aan Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda (1958-1960). In 1973 ontving hij de aanmoedigingsprijs van de provincie Zeeland. Hij is beeldhouwer en maakte onder andere een viertal bronzen beelden voor de Beeldende kunstroute van de gemeente Borsele. Naast beeldhouwer is hij ook kunstschilder, hij werkt met olieverf, acryl en gemengde techniek, aanvankelijk abstract en vanaf de jaren tachtig abstract expressionistisch. Littel is lid van het Teekengenootschap Pictura en de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars.

## Werken (selectie)

* 1991 Val, Nisse
* 1996 Odekijn, Hoedekenskerke
* 1999 Herdenkingsplaquette, Van der Biltplein in Heinkenszand
* 2001 Watersculptuur, Ovezande
* 2006 Nova, Nieuwdorp
# Tenedos honduras

Tenedos honduras is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tenedos. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Rudy Jocqué & Léon Baert.
# Manderen-Ritzing

Manderen-Ritzing is een fusiegemeente (commune nouvelle) in het Franse departement Moselle (regio Grand Est). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Thionville. Manderen-Ritzing is op 1 januari 2019 ontstaan door de fusie van de gemeenten Manderen en Ritzing.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Loxura atymnus

Loxura atymnus is een dagvlinder uit de familie van de Lycaenidae, de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes. De vlinder komt verspreid over het Oriëntaals gebied voor. De spanwijdte van de vlinder is 36 tot 42 millimeter.
De soort is te vinden in bossen, en vermijdt open plaatsen. Hij vliegt hoog boven de grond zijn korte zwakke vluchtjes.

## Waardplanten

De waardplanten zijn Dioscorea pentaphylla, Smilax en aardappel.

## Externe link

* Naturemagics
# Pierre Florin

Pierre Florin was burgemeester van de gemeente Sint-Pieters-op-den-Dijk bij Brugge van 1800 tot 1811-1812.

## Officier municipal

Bij het begin van de Franse Tijd kwam de gemeente Sint-Pieters tot stand door samenvoeging van de parochie Sint-Pieters en het territorium van de zogenaamde "paallanden", vanaf de Brugse vestingen tot aan het kanaal Brugge-Oostende, een wijk die bekend was als "Schipstale".
Sint-Pieters werd deel van het kanton Houtave en Pierre Florin, onderwijzer van beroep, werd als "officier municipal" benoemd voor het bestuur van Sint-Pieters.

## Burgemeester

Bij het begin van het Consulaat werden de kantons afgeschaft en Sint-Pieters-op-de-Dijk werd een gemeente van circa 1000 ha met ongeveer 600 inwoners.
Voortaan stond een "maire" of burgemeester aan het hoofd van de gemeente en de Franse heerser had duidelijk een gunstig idee over Florin, want hij werd in die functie benoemd.
Florin, over wie voor het overige weinig geweten is, bleef burgemeester tot hij in 1812 werd opgevolgd door Pieter Vermeersch. Misschien was hij de Pierre Florin die op 14 februari 1810 in Sint-Pieters overleed.
# Regionalverkehr Mittelland

De Regionalverkehr Mittelland (afgekort RM) is een voormalige spoorwegonderneming in Zwitserland . De RM had zijn hoofdkantoor in Burgdorf, gelegen in het Kanton Bern. De RM reed treinen in de Kantons Bern, Solothurn en Luzern. De RM is in 1997 ontstaan uit een fusie tussen Emmental-Burgdorf-Thun-Bahn (EBT), de Vereinigte Huttwil-Bahnen (VHB) en de Solothurn-Münster-Bahn (SMB). De Regionalverkehr Mittelland (RM) fuseerde in juni 2006 met de BLS Lötschbergbahn tot een nieuwe BLS AG, die op 27 juni 2006 operationeel werd.

## Geschiedenis

* 1875 Traject opening Biberist–Burgdorf van de Emmentalbahn (EB)
* 1876 Traject opening Solothurn–Biberist van de EB
* 1881 Traject opening Burgdorf–Langnau van de EB
* 1889 Traject opening Langenthal–Huttwil van de LHB
* 1895 Traject opening Huttwil–Wolhusen van de HWB
* 1899 Traject opening Hasle-Rüegsau–Thun van de BTB
* 1908 Traject opening Solothurn West–Münster (Moutier) van de SMB
* 1908 Traject opening Ramsei–Sumiswald–Huttwil van de RSHB
* 1915 Traject opening Huttwil–Eriswil van de HEB
* 1927 Overname HEB door de LHB
* 1942 Fusie van de EB met de BTB naar de EBT
* 1944 Fusie van de LHB, HWB en de RSHB naar de VHB
* 1975 Veranderen van spoorwegvervoer op busvervoer van het traject Huttwil–Eriswil
* 1977 Ingebruikname werkplaats te Oberburg
* 1979 Traject stillegging en opbraak van het traject Huttwil–Eriswil
* 1994 Veranderen van spoorwegvervoer op busvervoer van het traject Sumiswald–Wasen
* 1997 Fusie van de EBT, de VHB en de SMB naar de Regionalverkehr Mittelland (RM)
* 1999 Bedrijfsvoering van de S-Bahn van Bern lijn S4/S44 Langnau–Burgdorf–Bern
* 2004 Fusie besprekingen met de BLS Lötschbergbahn
* 2004 Veranderen van spoorwegvervoer op busvervoer van het traject Affoltern-Weier–Huttwil
* 2006 Fusie met de BLS Lötschbergbahn tot BLS AG

## Fusie

Sinds de fusie in 1997 van de Emmental-Burgdorf-Thun-Bahn (EBT), de Vereinigten Huttwil-Bahnen (VHB) en de Solothurn-Münster-Bahn (SMB) werd de Regionalverkehr Mittelland (RM) eigenaar van de volgende trajecten:
* Moutier–Solothurn West (22,09 km)
* Burgdorf–Solothurn (20,74 km)
* Langnau–Burgdorf (18,90 km)
* Thun–Hasle-Rüegsau (33,82 km)
* Sumiswald-Grünen–Wasen in het Emmental (5,23 km)
* Huttwil–Affoltern-Weier–Sumiswald-Grünen–Ramsei (19,46 km)
* Wolhusen–Langenthal (39,32 km)
* Huttwil–Eriswil (traject afgebroken)

## Elektrische tractie

Het netwerk van de RM was geëlektrificeerd met een spanning van 15.000 volt 16.7 Hz wisselstroom.

## Literatuur

* Werner Weber, Werner Hardmeier: Regionalverkehr Mittelland; Band 1: Emmentalbahn, Burgdorf–Thun-Bahn. Prellbock Druck & Verlag, Leissigen 2000, ISBN 3-907579-20-8
* Werner Weber, Werner Hardmeier, Jürg Aeschlimann: Regionalverkehr Mittelland; Band 2: Emmental–Burgdorf–Thun-Bahn. Prellbock Druck & Verlag, Leissigen 2002, ISBN 3-907579-23-2
* Christian Siposs: Transparent Anschriften, ohne Verlag, Jegenstorf 2007
* Eisenbahnatlas Schweiz. Schweers + Wall, Aachen 2004, ISBN 3-89494-122-7.
# Sander Luiten

Sander Luiten (Rotterdam, 13 december 1974) is een Nederlands voetbaltrainer.
Luiten werkte voor de KNVB als hoofddocent en was in het seizoen 2017/18 hoofdtrainer bij de vrouwen van Excelsior Barendrecht.
In seizoen 2018/19 begon hij als trainer van PSV vrouwen, in opvolging van Nebojša Vučković. Op 25 november 2020 verliet hij de club per direct vanwege privéomstandigheden en werd ad-interim opgevolgd door Rick de Rooij.
In het seizoen 2022/23 werd Luiten assistent-trainer bij de vrouwen van AFC Ajax.
* ↑ Sander Luiten vertrekt na dit seizoen naar PSV vrouwen. SBV Excelsior (12 mei 2018).
* ↑ Trainer Sander Luiten verlengt bij PSV Vrouwen. Eindhovens Dagblad.
* ↑ Trainer Sander Luiten per direct weg bij PSV Vrouwen, ad.nl, 25 november 2020
* ↑ Luiten maakt overstap naar Ajax: "Blij met terugkeer in de top", vrouwenvoetbalnieuws.nl, 25 mei 2022
1 Van Eijk · 3 Van der Veen · 4 Den Turk · 6 Van de Velde · 7 Van Egmond · 8 Spitse · 9 Tolhoek · 10 Noordam · 12 Van Hensbergen · 13 Niënhuis · 16 Noordman · 17 Jansen · 18 Keijzer · 19 T. Hoekstra · 20 Yohannes · 21 Van Gool · 22 Sabajo · 23 Keukelaar · 24 De Klonia · 25 De Sanders · 26 Kardinaal · 31 Van der Wal ·
Coach: Reus · Assistent-coach: Luiten
# Tenedos grandis

Tenedos grandis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tenedos. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Rudy Jocqué & Léon Baert.
# Bombus irisanensis

Bombus irisanensis is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.
# Physula mesortha

Physula mesortha is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Hampson.
# Man of colours

Man of colours is het zesde studioalbum van Icehouse.

## Inleiding

Het album werd onder leiding van muziekproducent David Lord opgenomen in Sydney (EMI Studios en Trash) en Bath (Crescent Studios). Het album droeg maar liefst vijf succesvolle singles met zich mee, althans in Australië. Het werd daar hun succesvolste album, stond elf weken nummer 1 in de Australische albumlijst en zou daar in het eerste jaar 700.000 keer over de toonbank gaan. Het kreeg dan ook in 1988 de ARIA-Award voor "Album van het jaar" en "Meest verkocht album". Ook de verkoopcijfers in de Verenigde Staten waren goed; het haalde een 43e plaats in de Billboard 200. In Nederland en België was de band zo goed als vergeten, totdat Crazy een bescheiden hitje werd. Het album stond in Nederland zeven weken in de Album Top 100 met een hoogste notering plaats 41.
De plaat was gestoken in een hoes ontworpen door bandleden Davies en Kretschmer en bestond uit een in zwarte lijnen weergegeven silhouet van een man met drie kleurige bloemen op een witte achtergrond. Australië liet een qua kleur omgekeerde versie zien: een wit silhouet tegenover een zwarte achtergrond.

## Musici

* Iva Davies – zang, gitaar, toetsinstrumenten waaronder Fairlight CMI, althobo
* Robert Kretschmer – gitaar
* Andy Qunta – toetsinstrumenten
* Simon Lloyd – blaasinstrumenten
* Stephen Morgan – basgitaar
* Paul Wheeler – drumstel, percussie
Met
* Glen Tomney, Shena Power, Stuart Gordon – aanvullende percussie, gitaar, achtergrondzang, strijkinstrumenten
* John Oates - achtergrondzang op Electric blue (Oates van Hall & Oates)

## Muziek

Crazy, Electric blue, My obsession, Man of colours en Nothing too serious werden op single uitgebracht; voor het eerst in de Australische muziekgeschiedenis haalden vijf singles van één album de Australische hitparade.
Het album kende vanaf release verschillende heruitgaven; steeds aangevuld met bonustracks. Een specifieke serie uitgaven is eveneens terug te vinden in Australië; het album werd in een reeks vinylpersingen gestoken in drie verschillende platenhoezen terug te voeren op de kleuren van de bloemen op de originele hoes.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Man of Colours op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* exemplaar van het album (Chrysalis/Ariola 258562-222)
# Euryopis levii

Euryopis levii is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Euryopis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Heimer.
# Galadriel

Galadriel kan verwijzen naar:
* Galadriel (elf), een elfenkoningin uit de boeken van Tolkien
* Galadriel (Spaanse band), een Spaanse progressieve-rockband
* Galadriel (Slovaakse band), een Slowaakse dark doommetalband
* een nummer van de band Barclay James Harvest op hun album Through the Ryes of John Lees (disc 1) uit 1990
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Galadriel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tetrastichus ooctonus

Tetrastichus ooctonus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Kawall.
# Zatsepinia rittichae

Zatsepinia rittichae is een borstelworm uit de familie Ampharetidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Zatsepinia rittichae werd in 1986 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Jirkov.