OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Zandvoorde)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Oostende behorende plaats Zandvoorde, gelegen aan de Zandvoordedorpstraat.

## Geschiedenis

Zandvoorde was in 1185 al een parochie. In de 2e helft van de 13e eeuw was er vermoedelijk een basilicale kruiskerk met vieringtoren. Tussen 1584 en 1604 werd de kerk verwoest. De zijbeuken, het koor en het transept werden daarna gesloopt. De scheibogen werden dichtgemetseld en in 1639 kon de kerk als zaalkerk weer worden gebruikt. In 1895 werd, naar ontwerp van Jules Soete, een nieuwe westtoren gebouwd naar het model van de torens in de kuststreek, dus met vierkante onderbouw en achtkante bovengeledingen. In 1907 werden de zijbeuken gebouwd, naar ontwerp van Thierry Nolf.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen kruisbasiliek met voorgebouwde westtoren van 1895. Het hoofdkoor heeft een vlakke sluiting. De scheibogen zijn nog van de 2e helft van de 13e eeuw. Het kerkmeubilair stamt uit eind 19e en begin 20e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Onze-Lieve-Vrouw-Hulp-der-Christenenkapel

Onze-Lieve-Vrouw-Hulp-der-Christenenkapel kan verwijzen naar:
* Onze-Lieve-Vrouw-Hulp-der-Christenenkapel (Baarlo), een kapel in de Nederlandse gemeente Peel en Maas
* Onze-Lieve-Vrouw-Hulp-der-Christenenkapel (Machelen), een kapel in de Belgische gemeente Zulte
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Onze-Lieve-Vrouw-Hulp-der-Christenenkapel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Watervliet)

De Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk is een kerk in Watervliet, toegewijd aan de hemelvaart van Onze-Lieve-Vrouw. Ze wordt in de volksmond de kathedraal van het noorden genoemd omwille van haar opvallend rijk interieur.

## Bouwgeschiedenis

Na overstromingen in de 14e en 15e eeuw werd de Sint-Christoffelpolder opnieuw drooggelegd en startte de bouw van de kerk in 1501, onder impuls van Hieronymus Lauweryn. Zijn grafsteen is in de kooromgang te zien. In 1525 begon een tweede bouwfase.
In 1891-1893 is een neogotische toren bijgebouwd. De toren en de doopkapel werden in 1944 ernstig beschadigd, maar in 1952 heropgebouwd.

## Bezienswaardigheden

* Het barokke, marmeren hoofdaltaar van Lucas Faydherbe gemaakt in 1652-1655. Het schilderij achter het tabernakel is de Tenhemelopneming van Maria door Gaspar de Crayer
* schilderijen uit de 16e, 17e en 18e eeuw waaronder landschappen van Joos de Momper
* Het Nood Gods van de Meester van Frankfurt, opgenomen in de Vlaamse topstukkenlijst (Vlaamse Meesters in Situ)
* een orgel uit 1643 van Boudewijn Ledou
* Interieur van de kerk
* Het altaar van Lucas Faydherbe
# Oranje wimpel

De oranje wimpel (ook oranjewimpel) is een oranjekleurige wimpel die in het Koninkrijk der Nederlanden met de vlag van Nederland wordt uitgestoken op Koningsdag en verjaardagen van leden van het Koninklijk Huis. Ook bij geboorte en huwelijk van leden van het Huis Oranje-Nassau kan een vlaginstructie gegeven worden om de oranje wimpel te voeren. Bij andere gelegenheden wordt op overheidsgebouwen de vlag zonder wimpel gehesen. Het gebruik van een wimpel bij een vlag komt wereldwijd verder niet voor. Het gebruik komt mede voort uit discussies of de bovenste strook van de Nederlandse vlag oranje dan wel rood diende te zijn.
De kleur oranje van de wimpel is in november 1958 vastgesteld in de standaard NEN-standaard 3203.
# Ophiomusium lunare

Ophiomusium lunare is een slangster uit de familie Ophiolepididae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1878 gepubliceerd door Theodore Lyman.
# Ophiomusium glabrum

Ophiomusium glabrum is een slangster uit de familie Ophiolepididae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door Christian Frederik Lütken & Theodor Mortensen.
# Ophiomusium incertum

Ophiomusium incertum is een slangster uit de familie Ophiolepididae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1930 gepubliceerd door René Koehler.
# Issikiella

Issikiella is een geslacht van schorpioenvliegachtigen (Mecoptera) uit de familie hangvliegen (Bittacidae).

## Soorten

Issikiella omvat de volgende soorten:
* Issikiella amazonica Byers & Florez, 1995
* Issikiella araguaiensis Penny & Arias, 1983
* Issikiella boliviensis Williner, 1985
* Issikiella byersi Penny & Arias, 1983
* Issikiella pulchra Byers, 1972
* World Checklist of Extant Mecoptera Species (versie van 26 mei 2011)
# Bolostromus holguinensis

Bolostromus holguinensis is een spinnensoort uit de familie Cyrtaucheniidae. De soort komt voor in Cuba.
# Zondag (André Hazes)

Zondag is een single van de Nederlandse zanger André Hazes uit 1983. Het stond in hetzelfde jaar als negende track op het album Voor jou, waar het de eerste single van was.

## Achtergrond

Zondag is geschreven door Han Grevelt, André Hazes en Carel Alberts en geproduceerd door Tim Griek. Het is een levenspoplied waarin de liedverteller zingt over zondag. Deze dag is voor hem bijzonder, aangezien dit de enige dag is dat hij zijn kinderen kan zien. In het lied doet hij zijn beklag dat de dag te kort duurt. Hazes schreef het nummer speciaal voor Johan Cruijff. De B-kant van het de single is Een lach van jou, dat op hetzelfde album te vinden is.

## Hitnoteringen

Het lied was enkel in Nederland in de hitlijsten te vinden. In de zes weken dat het in de Top 40 stond, piekte het op de elfde plaats. In de Nationale Hitparade reikte het tot de twaalfde plek en stond het in totaal zeven weken in de lijst.
* ↑ Zondag. Top 40. Geraadpleegd op 13 april 2022.
* ↑ Zondag. Dutchcharts. Geraadpleegd op 13 april 2022.
* ↑ "Zilver voor Van Gaal en Blind (Sparta)", De Telegraaf, 21 mei 1984. Geraadpleegd op 13 april 2022.
# Melanotus paulusi

Melanotus paulusi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Platia & Schimmel.
# Paglieta

Paglieta is een gemeente in de Italiaanse provincie Chieti (regio Abruzzen) en telt 4499 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 34,2 km², de bevolkingsdichtheid is 129 inwoners per km².
* Kerk van San Canziano
* Paglieta

## Demografie

Paglieta telt ongeveer 1703 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 0,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4394 |
| 2001 | 4401 |

## Geografie

Paglieta grenst aan de volgende gemeenten: Atessa, Casalbordino, Fossacesia, Lanciano, Mozzagrogna, Santa Maria Imbaro, Torino di Sangro.
* Italiaans bureau voor statistiek
Altino · Archi · Ari · Arielli · Atessa · Bomba · Borrello · Bucchianico · Canosa Sannita · Carpineto Sinello · Carunchio · Casacanditella · Casalanguida · Casalbordino · Casalincontrada · Casoli · Castel Frentano · Castelguidone · Castiglione Messer Marino · Celenza sul Trigno · Chieti · Civitaluparella · Civitella Messer Raimondo · Colledimacine · Colledimezzo · Crecchio · Cupello · Dogliola · Fallo · Fara Filiorum Petri · Fara San Martino · Filetto · Fossacesia · Fraine · Francavilla al Mare · Fresagrandinaria · Frisa · Furci · Gamberale · Gessopalena · Gissi · Giuliano Teatino · Guardiagrele · Guilmi · Lama dei Peligni · Lanciano · Lentella · Lettopalena · Liscia · Miglianico · Montazzoli · Montebello sul Sangro · Monteferrante · Montelapiano · Montenerodomo · Monteodorisio · Mozzagrogna · Orsogna · Ortona · Paglieta · Palena · Palmoli · Palombaro · Pennadomo · Pennapiedimonte · Perano · Pietraferrazzana · Pizzoferrato · Poggiofiorito · Pollutri · Pretoro · Quadri · Rapino · Ripa Teatina · Rocca San Giovanni · Roccamontepiano · Roccascalegna · Roccaspinalveti · Roio del Sangro · Rosello · San Buono · San Giovanni Lipioni · San Giovanni Teatino · San Martino sulla Marrucina · San Salvo · San Vito Chietino · Sant'Eusanio del Sangro · Santa Maria Imbaro · Scerni · Schiavi di Abruzzo · Taranta Peligna · Tollo · Torino di Sangro · Tornareccio · Torrebruna · Torrevecchia Teatina · Torricella Peligna · Treglio · Tufillo · Vacri · Vasto · Villa Santa Maria · Villalfonsina · Villamagna
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Panegyricus

Een Panegyricus of panegyriek (Oudgrieks: πανηγυρικός) is een formele publieke toespraak uitgesproken ter meerdere eer en glorie van een persoon of object, in het algemeen een vergaand bestudeerde en onderscheidende eulogie, gespeend van elke kritiek. Het is afgeleid van het Grieks, waar het een toespraak "geschikt voor een algemene vergadering" betekent. In Athene werden zulke toespraken gehouden ter gelegenheid van nationale festivals of spelen, met de bedoeling om de burgers te prikkelen om de glorieuze daden van hun voorvaderen te evenaren.
De bekendste panegyrici zijn de Olympiacus van Gorgias, de Olympiacus van Lysias en de Panegyricus en Panathenaicus (geen van beide echter ooit voorgedragen) van Isocrates (wiens eerste panegyricus zijn naam gaf aan alle panegyrici). Grafredes, zoals de beroemde speech in de mond van Pericles gelegd door Thucydides, namen ook vaak de vorm aan van een panegyricus.
De Romeinen beperkten de panegyrici tot de levenden, en reserveerden de grafredes exclusief voor de doden. Het meest gevierde voorbeeld van een Latijnse panegyricus is degene die voorgedragen is door Plinius de jongere (100 n.Chr.) in de Senaat ter gelegenheid van zijn acceptatie van het consulschap, bevattende een enigszins overdreven eulogie van Trajanus.
Tegen het einde van de 3e eeuw en gedurende de 4e eeuw, als gevolg van de oriëntalisatie van het Keizerlijke hof door Diocletianus, werd het gebruikelijk om de bovenmenselijke deugden en prestaties van de heersende keizer te verheerlijken, in een formeel opgezet literair festijn. De goed uitgesproken, elegante en grappige panegyricus was een gelegenheid voor een geschoolde maar onervaren jonge man om zich te profileren als redenaar in een competitieve sfeer.
Cassiodorus, de hoveling en magister van Theodorik de Grote en zijn opvolgers, heeft een boek van panegyrici nagelaten, zijn Laudes. Als zijn biograaf heeft O'Donnell over dit genre gezegd: "Het was te verwachten dat de lofrede vervat in een toespraak excessief zou zijn; het intellectuele pointe van de exercitie (en meest waarschijnlijk een belangrijk criterium in de beoordeling ervan) was om te zien hoe excessief de lofrede gemaakt kon worden, onderwijl binnen de grenzen van decorum en terughoudendheid blijvend, hoe veel hoge lof gemaakt kon worden gelijkend op de benijdenswaardige getuigenis van eenvoudige eerlijkheid."
* Dit artikel bevat tekst van de Encyclopædia Britannica uit 1911, een publicatie in het publieke domein.
* J.J. O'Donnell, Cassiodorus, Berkeley, 1979.
# Panegyrtes apicale

Panegyrtes apicale is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Martins & Galileo.
# Paktolos

De Paktolos (Oudgrieks: Πακτωλός / Paktōlós) is de antieke naam voor een rivier nabij de Egeïsche kust van Turkije. De huidige Turkse naam is Sart Çayı. Ze stond bekend om het elektrum dat het bevatte; dit metaal was de basis van de Lydische economie.

## Mythes

Volgens een verhaal van de Romeinse dichter Ovidius was dit de rivier waarin koning Midas een vloek wegwaste. Die vloek, namelijk dat alles wat Midas aanraakte in goud veranderde, ging over op de rivier en zo zou het aanwezige goudstof kunnen worden verklaard. Historicus Herodotus stelde dat bij deze rivier de oorsprong lag van Croesus' rijkdom.
* ↑ Ovidius, Metamorphoses XI 140-144.
* ↑ Pactolus (Sart Çayı), Livius.org (laatste update 2014).
* ↑ Herodotus, Historiai V 101.2.
# Paktia

Paktia kan verwijzen naar:
* Paktia (provincie), een provincie in Afghanistan
* Paktia (geslacht), een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie Pamphagidae
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Paktia en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# P13

P13 kan verwijzen naar:
* P13 (Letland), een regionale weg in Letland
* Papyrus 13, een handschrift op papyrus van het Nieuwe Testament
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van P13 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# P12 (Letland)

De P12 is een regionale weg in Letland. De weg loopt van Limbaži naar Salacgrīva en is 45,4 kilometer lang. In Salacgrīva sluit de weg aan op de A1 naar Riga en Tallinn.
P1 · P2 · P3 · P4 · P5 · P6 · P7 · P8 · P9 · P10 · P11 · P12 · P13 · P14 · P15 · P16 · P17 · P18 · P19 · P20 · P21 · P22 · P23 · P24 · P25 · P26 · P27 · P28 · P29 · P30 · P31 · P32 · P33 · P34 · P35 · P36 · P37 · P38 · P39 · P40 · P41 · P42 · P43 · P44 · P45 · P46 · P47 · P48 · P49 · P50 · P51 · P52 · P54 · P55 · P56 · P57 · P58 · P59 · P60 · P61 · P62 · P63 · P64 · P65 · P66 · P67 · P68 · P69 · P70 · P71 · P72 · P73 · P74 · P75 · P76 · P77 · P78 · P79 · P80 · P81 · P82 · P83 · P84 · P85 · P86 · P87 · P88 · P89 · P90 · P91 · P92 · P93 · P94 · P95 · P96 · P97 · P98 · P99 · P100 · P101 · P102 · P103 · P104 · P105 · P106 · P107 · P108 · P109 · P110 · P111 · P112 · P113 · P114 · P115 · P116 · P117 · P118 · P119 · P120 · P121 · P122 · P123 · P124 · P125 · P126 · P127 · P128 · P129 · P130 · P131 · P132 · P133 · P134 · P135 · P136
# Palaemon (Eupalaemon) idae

Palaemon (Eupalaemon) idae is een garnalensoort uit de familie van de Palaemonidae.
# Paijenborchella indoarabica

Paijenborchella indoarabica is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Jain.
# Paijenborchella

Paijenborchella is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Paijenborchella aspera (Lienenklaus, 1900) Pietrzeni, 1969 †
* Paijenborchella bastianoi Bonaduce, Masoli, Minichelli & Pugliese, 1980
* Paijenborchella bastorfensis Pietrzeniuk, 1969 †
* Paijenborchella calcarina Mostafawi, 2001
* Paijenborchella caudata (Lienenklaus, 1894) Triebel, 1949 †
* Paijenborchella demarcqi Carbonnel, 1969 †
* Paijenborchella echinoidea Ruan in Zeng, Ruan, Xu, Sun & Su, 1988
* Paijenborchella enigma Neale & Singh, 1985 †
* Paijenborchella fida Li, 1963 †
* Paijenborchella galerita Bold, 1966 †
* Paijenborchella hanaii Tabuki, 1986 †
* Paijenborchella hatatatensis Ishizaki, 1966 †
* Paijenborchella hirsuta Scheremeta, 1969 †
* Paijenborchella indigena Sharma, 1972 †
* Paijenborchella indoarabica Jain, 1978
* Paijenborchella iocosa Kingma, 1948 †
* Paijenborchella kuznetsovae Omatsola, 1970
* Paijenborchella mezquitalensis Carreno & Cronin, 1993 †
* Paijenborchella miurensis Hanai, 1970
* Paijenborchella narediensis Guha, 1974 †
* Paijenborchella paica Hu, 1986 †
* Paijenborchella pandeyi Bhandari, 1992 †
* Paijenborchella pianfia Hu & Tao, 2008
* Paijenborchella pliocenica Guha, 1979 †
* Paijenborchella reversa Sohn, 1970 †
* Paijenborchella scissa Chochlova, 1968 †
* Paijenborchella scitula Hao (Yi-Chun) in Ruan & Hao (Yi-Chun), 1988
* Paijenborchella shiocumbatzui Hu, 1984 †
* Paijenborchella sinensis Liu, 1989 †
* Paijenborchella solitaria Ruggieri, 1962 †
* Paijenborchella tricosta Olteanu, 1974 †
* Paijenborchella tsurugasakensis Tabuki, 1986 †
* Paijenborchella zurzuri Krstic, 1981 †
# Pancor

Pancor kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Pancor (Gayam), een plaats in het bestuurlijke gebied Sumenep in de provincie Oost-Java
* Pancor (Ketapang), een plaats in het bestuurlijke gebied Sampang in de provincie Oost-Java
* Pancor (Selong), een plaats in het bestuurlijke gebied Oost-Lombok in de provincie West-Nusa Tenggara
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pancor en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pancole

Pancole is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Scansano.
# Paard en wagen

De term paard-en-wagen stamt uit de tijd waarin naast een stijgend aantal gemotoriseerde voertuigen ook nog veel met trekdieren aangespannen wagens en karren gebruikt werden in het verkeer.

## Geschiedenis

Er waren verschillende beroepsgroepen die nog lange tijd (ongeveer tot 1970) met paard-en-wagen de straat op gingen. Naast boeren, die hun aangespannen boerenwagens bijvoorbeeld gebruikten om hun oogst naar de boerderij te halen, waren er melkboeren, groenteboeren en bakkers, die een eigen paard hadden en met een speciaal voor hun handel ingerichte wagen langs de deuren gingen om hun waren te bezorgen. Wagens waren in die jaren meestal voorzien van luchtbanden, een achteruitkijkspiegel en een rem.
Tegenwoordig ziet men steeds minder beroepsmatig gebruikte aanspanningen in het verkeer. Af en toe ziet men in een grote stad een koets met toeristen rondrijden. Op het platteland ziet men af en toe eens een huifkar, janplezier of koets voorbijkomen. Het rijden met paard-en-wagen kan gedaan worden als (beroepsmatig) beoefenaar van de mensport of als liefhebber van mennen en authentiek gerij.

## Verkeerswetgeving

In de Nederlandse verkeerswetgeving is de voerman of koetsier een bestuurder van een bespannen wagen.

## Verschillende manieren van aanspannen

Een voertuig kan eenspannig of meerspanning aangespannen zijn. De hoofdstellen van tuigpaarden zijn meestal voorzien van oogkleppen, waardoor de paarden minder schrik hebben voor achteropkomend verkeer en beter vooruit kijken.

### Enkelspan

Bij het rijden met een enkelspan loopt het paard tussen het inspan of lamoen dat bestaat uit twee naar voren stekende balken. De wagen of koets is voorzien van een evenaar (zwengel), waaraan de strengen bevestigd zijn. Het deel van het tuig waar een paard mee trekt kan een gareel of haam zijn met hout, maar ook een borstblad geheel van leer. In Oost Europa komen nog aanspanningswijzen voor waarbij een enkel paard naast een dissel loopt.

### Tweespan

Bij gebruik van twee paarden lopen de paarden meestal aan weerszijden van de dissel. De vier leidsels van de paarden kruisen elkaar vooraan en komen in het midden paarsgewijs samen.
In een tweespan is het linkerpaard dat recht voor de voerman loopt, het bijdehandse paard. Het andere is het vandehandse paard. Het paard dat bijdehand is, is het meest ervaren paard. Jonge en onervaren paarden worden rechts ingespannen, in de hoop dat ze het een en ander opsteken. Het is niet uitgesloten dat bijdehand in de betekenis van slim hiervan afgeleid is.

### Vierspan

Bij mennen van paarden in een vierspan lopen de paarden twee-aan-twee voor elkaar en heeft de koetsier in de basishouding vier leidsels in zijn linkerhand.

### Overige

Overige aanspanningen zijn bijvoorbeeld zes- en achtspan. Minder gebruikelijke manieren om paarden in te spannen zijn tandem, trojka en quadriga.
# Palaeomolis

Palaeomolis is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae), uit de onderfamilie Arctiinae.

## Soorten

* P. garleppi Rothschild, 1910
* P. hampsoni Rothschild, 1910
* P. lemairei de Toulgoët, 1984
* P. metacauta Dognin, 1910
* P. metarhoda Dognin, 1910
* P. palmeri Rothschild, 1910
* P. purpurascens Hampson, 1909
* P. rothschildi Dognin, 1911
* P. rubescens de Toulgoët, 1983
# Palaeomolis palmeri

Palaeomolis palmeri is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Rothschild.
# Palila

De palila (Loxioides bailleui) is een zangvogel uit de familie Fringillidae (vinkachtigen). De vogel werd in 1877 geldig beschreven door de Franse ornitholoog Émile Oustalet. Het is een ernstig bedreigde, endemische vogelsoort op het eiland Hawaï.

## Kenmerken

De vogel is gemiddeld 19 cm lang, voor een vink een vrij grote vogel, met een korte afgeronde snavel. Het mannetje heeft een goudgele kop en borst. Rond het oog zit een zwarte vlek als een klein masker, de snavel is donker. De buik is verder wit. De vleugels en de staart zijn donker, met brede goudkleurige randen. De vogel lijkt een beetje op de ingevoerde Mozambiquesijs (Serinus mozambicus) maar die is kleiner, heeft meer tekening op de kop en is helemaal geel van onder met ook een gele stuit.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het eiland Hawaï waar het leefgebied zich bevindt in bossen op de hellingen van de vulkaan de Mauna Kea op hoogten tussen de 2000 en 3000 m boven de zeespiegel. Daar is de vogel vooral afhankelijk van de zaden van de mamane (Sophora chrysophylla), een struikvormige boom uit de vlinderbloemenfamilie.

## Status

De palila heeft een zeer klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 1000 tot 2500 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af. Hoofdoorzaak is een periode van droogte die in 2003 begon, waardoor de zaadproductie enorm is afgenomen. Daarnaast treedt aantasting van het leefgebied op door overbegrazing door ingevoerde hoefdieren, predatie door verwilderde huiskatten en is er concurrentie om rupsen (als voer voor de vinken) met ingevoerde parasitaire sluipwespen. Om deze redenen staat deze soort als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Palila op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bull. Soc. Philom.(7) 1 p. 100
# Paracrania chrysolepidella

Paracrania chrysolepidella is een vlinder uit de familie purpermotten (Eriocraniidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Zeller.
De soort komt voor in Europa.
# Paracranoryssus flavomarginatus

Paracranoryssus flavomarginatus is een keversoort uit de familie lieveheersbeestjes (Coccinellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Crotch.
# Paracrenhydrosoma karlingi

Paracrenhydrosoma karlingi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cletodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Lang.
# Paradoridicola angularis

Paradoridicola angularis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Rhynchomolgidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Humes.
# Pakhuis De Nederlanden

Pakhuis De Nederlanden is een pakhuizencomplex dat onderdeel uitmaakt van het distilleerderij-handelsentrepot "De Nederlanden" in Schiedam. De pakhuizen werden gebouwd in 1851 in een utilitaire en eclectische stijl.
De pakhuizen zijn opgetrokken op een U-vormige plattegrond, en bestaan uit een dubbele rij van vier pakhuizen van elk drie bouwlagen onder met pannen gedekte zadeldaken. Een smalle binnenstraat vormt de scheiding tussen de twee rijen. Aan de zijde van de Nieuwe Haven zijn de twee rijen pakhuizen met elkaar verbonden door een haaks gesitueerd pakhuis. Aan de zijde van de Lange Nieuwstraat bevindt zich een poortgebouw.
# Pakhuis Eem (Groningen)

Pakhuis Eem is een 15e-eeuwse voormalig pakhuis in de Nederlandse stad Groningen.

## Geschiedenis

Eem werd in de 15e eeuw gebouwd aan de Hoge der A als woon-pakhuis. In 1730 werd het verbouwd en kreeg de gevel het aanzien dat het nu nog heeft. In 1839 werd een kroonlijst aangebracht, die wordt onderbroken door een trijshuis. Tegenwoordig is de begane grond in gebruik als kantoorruimte. Het pakhuis is een erkend rijksmonument.
# Pammenitis calligrapha

Pammenitis calligrapha is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam voor deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Diakonoff.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Pamochrysa

Pamochrysa is een geslacht van insecten uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.

## Soorten

* P. stellata Tjeder, 1966