OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kløvereng

Kløvereng is een lied gecomponeerd van Agathe Backer-Grøndahl. Kløvereng is daarmee een van de werken verschenen onder opus waarin slechts één lied is opgenomen. Een eigenaardigheid daarbij is dat het uitgegeven exemplaar vermeldde opus 62.1 als zijnde dat er nog meer liederen in het opus zouden worden opgenomen. Grøndahl sjoemelde echter vaker met uitgaven. Sommige uitgaven bevatten werken die al veel eerder op papier waren gezet. Kløvereng is een toonzetting van een tekst van Theodor Caspari en werd in 1904 uitgegeven door Brødrene Hals Muziekuitgeverij (nr. 1098).
Kløvereng is opgedragen aan de Finse zangeres Adée Leander. Zij zong het lied tijdens een concert op 24 maart 1903, nu eens niet begeleid door de componiste, maar door Gunhild Svang. Kløvereng moet uitgevoerd worden in de karakteristiek Sostenuto e con grazia (gedragen met gratie) en is geschreven in D majeur in 2/4-maatsoort.
* Stavenger Aftenblad 23 maart 1903 met advertentie concert
# Koperkwintet nr. 1

Vagn Holmboe schreef twee koperkwintetten die hij allebei de titel Kvintet meegaf, maar internationaal aangeduid worden als Messingkvintet.
Het eerste ontstond uit een ontmoeting die Holmboe had met het New York Brass Quintet, dat verbleef in het Deense Ramløse. Bijzonder is dat de componist geen enkele toelichting gaf bij het werk. De première van het werk vond plaats in New York; het is onbekend of de componist erbij aanwezig was.
Het werk bestaat uit vier delen:
* Poco lento (een openingsfanfare)
* Allegro (nadruk op samenspel)
* Adagio (Holmboe specialiteit, inspiratie uit Oost-Europese volksmuziek met onder andere een 5/4-maatsoort)
* Vivace (nadruk op virtuositeit en contrapunt; verwijst aan het eind naar de openingsfanfare)
Het koperkwintet werd in 1983 opgenomen in de Påskallavik Kerk in Zweden en wel door een ensemble dat zich het Zweeds Blaas Kwintet noemde bestaande uit Anders Garpared (hoorn, Kent Jonsson, Urban Eriksson (trompet), Christian Lindberg (trombone) en Christer Palm (tuba. In 2021 zijn er zes opnamen te koop. De muziekuitgeverij Edition Wilhelm Hansen meldt in dat jaar dat het in de jaren tien drie keer is uitgevoerd.
Het tweede (opus 136) componeerde hij rond 1982 voor het Kopenhagen Blaas Kwintet ter gelegenheid van haar tienjarig bestaan.
* Edition Wilhelm Hansen
* Deense Componistendatabase
* Bis Records: opname 1979
* Dacapo Records: From the merry life of a spy, Kopenhagen Koper Kwintet met zowel koperkwintet 1 als 2
* Boekwerkje Deux-Elles: Chaconne Brass: Dancing in the dark
# Ginaldia davidsoni

Ginaldia davidsoni is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schaus.
# Gincrey

Gincrey is een gemeente in het Franse departement Meuse in de regio Grand Est en telt 63 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Verdun.

## Geschiedenis

De gemeente maakte deel uit van het kanton Étain tot Gincrey op 22 maart 2015 werd opgenomen in het op die dag gevormde kanton Belleville-sur-Meuse.

## Geografie

De oppervlakte van Gincrey bedraagt 10,0 km², de bevolkingsdichtheid is dus 6,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Gincrey met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Giuseppe Panico

Giuseppe Antonio Panico (Ottaviano, 10 mei 1997) is een Italiaans voetballer. Hij stroomde in 2015 door vanuit de jeugdopleiding van Genoa.

## Clubcarrière

Panico speelde bij Calcio Sezze, waarna hij de overstap maakte naar de jeugdopleiding van Genoa. Hij maakte zijn debuut in de Serie A op 31 mei 2015 tegen Sassuolo. Panico kwam na 81 minuten het veld in als vervanger van Maxime Lestienne.
Per 1 juli 2016 werd Panico voor de duur van twee seizoenen verhuurd aan tweedeklasser AC Cesena. In het huurcontract zat een optie tot koop met terugkoopoptie. Hij maakte op 29 november 2016 zijn eerste doelpunt in het betaalde voetbal, in de met 1-2 gewonnen bekerwedstrijd tegen Empoli.

## Interlandcarrière

Panico kwam uit voor verschillende Italiaanse jeugdelftallen. In 2016 nam hij met Italië onder 19 deel aan het EK onder 19. Panico kwam vier wedstrijden in actie. Italië reikte de finale waarin de leeftijdsgenoten van Frankrijk te sterk bleken.
In 2017 zat Panico bij de selectie van Italië onder 20 voor het WK in Zuid-Korea. Hij maakte zijn debuut op het toernooi in de eerste poulewedstrijd tegen Uruguay (1-0 verlies) toen hij zes minuten voor tijd binnen de lijnen kwam. Op 27 mei scoorde hij in de laatste poulewedstrijd tegen Japan (2-2) zijn eerste doelpunt van het toernooi. In de achtste finales tegen Frankrijk was hij wederom trefzeker. Panico en Italië werden uiteindelijk derde door in de troostfinale Uruguay na strafschoppen te verslaan.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | Genoa | Italië | Serie A | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2015/16 | Genoa | Italië | Serie A | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2016/17 | → Cesena (huur) | Italië | Serie B | 15 | 0 | 2 | 1 | 17 | 1 |
| 2017/18 | → Cesena (huur) | Italië | Serie B | 4 | 0 | 1 | 0 | 5 | 0 |
* ↑ (it) Giuseppe Panico e la serie A: Il sogno sta per diventare realtà MondoReale. Geraadpleegd op 15 oktober 2015
* ↑ Wedstrijdverslag op transfermarkt.nl. Geraadpleegd op 15 oktober 2015. Gearchiveerd op 26 september 2015.
* ↑ Francesco Renzetti ceduto al Genoa AC Cesena, 30 juni 2016
* ↑ Wedstrijdverslag op transfermarkt.nl. Geraadpleegd op 25 september 2017
# Giuseppe Nobili

Giuseppe Nobili (Omegna, 11 februari 1877 - Omegna, 4 december 1908) was een Italiaans carcinoloog.
Hij doctoreerde in de natuurwetenschappen aan de universiteit van Turijn in 1899 en werd assistent in het Zoölogisch Museum van deze universiteit, wat later het museum van zoölogie en vergelijkende anatomie werd. Hij specialiseerde zich in de studie van kreeftachtigen (Crustacea), en publiceerde meer dan vijftig artikels hierover, waarin hij vele nieuwe taxa beschreef. In de Annales des Sciences Naturelles van 1906 publiceerde hij een uitgebreide monografie over de decapoda en stomatopoda van de Rode Zee.

## Externe link

* Science, 12 februari 1909, blz. 249
* ↑ G. Nobili. "Faune carcinologique de la Mer Rouge: Décapodes et Stomatopodes." Annales des Sciences naturelles (1906), blz. 1-347. Gearchiveerd op 6 oktober 2015.
* Biblioteca Nacional de España: XX1237527
* Gemeinsame Normdatei: 138907196
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0999 9445
* Library of Congress Control Number: no2015147583
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: PALV002264
* Système universitaire de documentation: 161743498
* Union List of Artist Names: 500053044
* Virtual International Authority File: 95519100
* WorldCat (via VIAF): 95519100
# Giuseppe Pancaro

Giuseppe Pancaro (Cosenza, 26 augustus 1971) is een voormalig profvoetballer uit Italië, die na zijn actieve loopbaan voetbaltrainer werd. Hij speelde als verdediger voor onder meer Cagliari Calcio, Lazio Roma en AC Milan. Met zowel Lazio als Milan won hij de Italiaanse landstitel. Pancaro speelde 19 officiële interlands voor het Italiaans voetbalelftal.
# Koseč

Koseč (Duits: Sankt Jobst) is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Kobarid in de NUTS-3-regio Goriška. De plaats telde 63 inwoners op 1 januari 2020.
# Giaura pura

Giaura pura is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Bethune-Baker.
# Kradibia ordinata

Kradibia ordinata is een vliesvleugelig insect uit de familie vijgenwespen (Agaonidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Wiebes.
# Kradibia parvifoliae

Kradibia parvifoliae is een vliesvleugelig insect uit de familie vijgenwespen (Agaonidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Hill.
# Gilles-William Goldnadel

Gilles-William Goldnadel (Rouen, 12 januari 1954) is een Frans-Israëlische advocaat, auteur en columnist.

## Biografie

Gilles-William Goldnadel werd geboren in Rouen op 12 januari 1954 in het noorden van Frankrijk. Hij is een seculiere Asjkenazische jood. Zijn vader was Henri Goldnadel, afstammeling van links gezinde Poolse Joden. Zijn moeder Victoria Schwartz kwam uit een communistisch Russisch gezin. Hij groeide op in Gournay-en-Bray waar zijn ouders een kledingwinkel hadden. Hij liep school aan de Lycée des Bruyères in Rouen en behaalde een masterdiploma aan de Universiteit Parijs 1 Panthéon-Sorbonne.
Goldnadel is advocaat. Hij heeft onder andere de Israëlische zakenman Arcadi Gaydamak en de Italiaanse journaliste Oriana Fallaci verdedigd. In 1996 verdedigde hij de Franse politicus Maurice Arreckx en in 2014 Patrick Buisson, adviseur van voormalig Frans president Nicolas Sarkozy. In 2015 verdedigde hij Florian Philippot tegen Qatar, een absolute monarchie. Als schrijver heeft Goldnadel 8 boeken geschreven waarvan 3 samen met Jean-Claude Gawsewitch. In 2011 schreef hij het voorwoord voor Vendée, du génocide au mémoricide van Reynald Secher waarin hij suggereerde dat de oorlog in de Vendée tot een genocide leidde. Hij is ook columnist en schrijft in Le Figaro en Valeurs actuelles, twee conservatieve Franse publicaties. Hij verdedigt de vrijheid van meningsuiting in de Franse pers. In een column in maart 2015 in Le Figaro opperde hij dat antisemitisme en islamofobie niet vergelijkbaar zijn. Op 14 november 2018 hekelde Goldnagel in een debat op RMC een "gek geworden pseudoantiracisme die overal racisme ziet maar geen antiblank racisme of antisemitisme van islamitische oorsprong".
Goldnadel bezocht Israël voor het eerst in 1971. Hij is voorzitter van Vereniging Frankrijk-Israël. Sinds 2010 is hij lid van de stuurgroep van de Conseil Représentatif des Institutions juives de France (CRIF). Hij is een zionist en aanhanger van Israëls eerste minister Benjamin Netanyahu. Hij is lid van Les Républicains.
In 2000 werd Goldnadel Israëlisch staatsburger. Hij is getrouwd met Béatrice Vonderweidt, een voormalig model, nu een schilderes wier werk werd tentoongesteld in het Frans Instituut in Tel Aviv. Ze wonen in Neuilly-sur-Seine nabij Parijs en hebben ook nog huizen in Palermo, Italië en Tel Aviv, Israël. Ze hebben een zoon en dochter.
# Gilles Bavarius

Gilles Bavarius (Rijsel, 1550 - Gent, 1627) of Egidius de Bavière was een Zuid-Nederlands Neolatijns dichter en jezuïet.

## Levensloop

Bavarius trad in 1570 in bij de jezuïeten. Naast andere activiteiten ondernam hij een grondige studie van de werken van Vergilius. Hij kwam op het enigszins eigenaardig idee om de geschriften van de Latijnse dichter aan te wenden als apologie van de katholieke dogma's.
Hij excerpeerde verzen uit de Eclogae of de Bucolica en de Aeneis, en herwerkte de passie van Jezus Christus met passages van Vergilius, de Mantuese zwaan.

## Publicaties

* Musa catholica Maronis sive catechismus maronianus carmine expressus in gratiam juventutis poetica artis studioso, Antwerpen, Martin Nutius, 1622; Rijsel, V. de Rache, 1662.
* Passio domini nostri Jesu-Christi versibus heroïcis potissimum ex Marone concinnatis, Antwerpen, Martin Nutius (zelfde boek onder een nieuwe titel).

## Literatuur

* Baron DE SAINT-GENOIS, Bavarius, in: Biographie nationale de Belgique, T. II, Brussel, 1868.
* Jan SCHEPENS, Gilles Bavarius, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 2, Torhout, 1985.
# Gilles Berolatti

Gilles Berolatti (Carvin, 4 mei 1944) is een Frans schermer.
Berolatti won tijdens de Olympische Zomerspelen 1968 de gouden medaille met het Franse floretteam, vier jaar later won Berolatti met het team brons.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1968 | Mexico-stad | floret team |
| 1972 | München | floret team |
* (en) Profiel van Gilles Berolatti op olympedia.org
1904: Fonst, Díaz, Van Zo Post · 1920: Baldi, Costantino, A. Nadi, N. Nadi, Olivier, Puliti, Speciale, Terlizzi · 1924: Cattiau, Coutrot, de Luget, Ducret, Gaudin, Jobier, Labatut, Perotaux · 1928: Chiavacci, Gaudini, Guaragna, Pessina, Pignotti, Puliti · 1932: Bondoux, Bougnol, Cattiau, Gardère, Lemoine, Piot · 1936: Bocchino, Di Rosa, Gaudini, Guaragna, Marzi, Verratti · 1948: Bonin, Bougnol, de Buhan, Lataste, d'Oriola, Rommel · 1952: de Buhan, Lataste, Netter, Noël, d'Oriola, Rommel · 1956: Bergamini, Carpaneda, Di Rosa, Lucarelli, Mangiarotti, Spallino · 1960: Midler, Roedov, Sissikin, Svesjnikov, Zjdanovitsj · 1964: Midler, Sissikin, Sjarov, Svesjnikov, Zjdanovitsj · 1968: Berolatti, Dimont, Magnan, Noël, Revenu · 1972: Dąbrowski, Godel, Kaczmarek, Koziejowski, Woyda · 1976: Bach, Behr, Hein, Reichert, Sens-Gorius · 1980: Bonin, Boscherie, Flament, Jolyot, Pietruszka · 1984: Borella, Cerioni, Cipressa, Numa, Scuri · 1988: Aptsiaoeri, Ibragimov, Koretsky, Mamedov, Romankov · 1992: Koch, Schreck, Wagner, Weidner, Weißenborn · 1996: Mamedov, Pavlovitsj, Sjevtsjenko · 2000: Ferrari, Guyart, Lhotellier, Plumenail · 2004: Cassarà, Sanzo, Vanni, Zennaro · 2012: Valerio Aspromonte, Avola, Baldini, Cassarà · 2016: Achmatchoezin, Safin, Tsjeremisinov · 2020: Le Péchoux, Lefort, Mertine, Pauty · 2024: Iimura, Matsuyama, Shikine, Nagano
# Kongs-Emnerne

Kongs-Emnerne (soms ook Kongsemnerne) is een toneelstuk van de Noor Henrik Ibsen uit 1863.

## Toneelstuk

Het toneelstuk Kongs-Emnerne (Mededingers naar de troon) speelt zich af in de periode 1223 tot 1240 toen er een strijd heerste om het koningschap van Noorwegen tussen Haakon IV van Noorwegen en Skule Bårdsson met een rol voor bisschop Nikolaus Arnesson. Het stuk ging in première in het Christiania Theater, dat in 1899 sloot. Het toneelstuk kon model staan voor de strijd tussen de schrijver en toneelregisseur Bjørn Bjørnson, baas van het Christiania Theater en later het Nationaltheatret, waar het toneelstuk op 10 oktober 1900 voor het eerst op de planken kwam. Het stuk kwam daar in 1921, 1938, 1958, 1973, 1996 en 2005 nog terug.

### Rolverdeling

* Håkon Håkonsson, (aankomend) koning van Noorwegen
* Inga van Varteig, Håkons moeder
* Skule Bårdsson, Noors edelman en aanstaande schoonvader van Håkon
* Ragnhild, vrouw van Skule
* Sigrid, zuster van Skule
* Margrete, dochter van Skule en aanstaande vrouw van Håkon
* Guthorm Ingesson
* Sigurd Ribbung
* Nikolas Arnesson, bisschop van Oslo
* Dagfinn de boer, Håkons bewaker
* Ivar Bodde, Håkons kapelaan
* Vegard Vaeradal, beveiliger
* Gregorius Jonsson, edelman
* Paul Flida, edelman
* Ingebjorg, vrouw van Anders Skialdarband
* Peter, zoon van Ingebjorg, priester
* Sira Viljam, kapelaan van bisschop Nikolas
* Sigard van Brabant, dokter
* Jatgeir, dichter van IJsland
* Baard Bratte, hoofdman uit de omgeving van Trondheim

## Muziek

Het toneelstuk werd ook opgevoerd gedurende een vijftigtal keer uitgevoerd in het najaar 1921/voorjaar 1922. De uitvoeringen gingen gepaard met muziek gecomponeerd door de huiscomponist/dirigent van het Nationaltheatret Johan Halvorsen, dat min of meer bekend werd onder de titel Nonnenkoor. Halvorsen schreef muziek voor zangers (sopranen, alten en tenoren) en orgel. Na de voorstellingen gingen de manuscripten in een map, om er pas na de dood van de componist weer uit te komen. Ze werden opgeslagen in de Staatsbibliotheek van Noorwegen.
* Nationaltheatret met premièredatum
* Manuscripten
* Studie naar werken van Halvorsen door Universiteit van Oslo
* Noorse en Engelstalige wikipedia
# Kroeyerina mobulae

Kroeyerina mobulae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Kroyeriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Deets.
# Gijsbert van Hoogevest

Gijsbert Willem van Hoogevest (1951) is een Nederlands architect. Hij is de zoon van de Amersfoortse architect Teus van Hoogevest (1915-2005) en kleinzoon van Gijs van Hoogevest (1887-1968).
Van Hoogevest volgde de opleiding tot restauratie-architect aan de Technische Hogeschool in Delft. Na het afronden van zijn studie ging hij werken op het architectenbureau van zijn vader, opgericht door zijn grootvader, waarvan hij in 1983 de leiding kreeg.
In 2009, het jaar dat het bureau honderd jaar bestond, werd hij voor zijn restauratiewerk onderscheiden met de benoeming tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

## Externe link

* Van Hoogevest Architecten
* De Boer-van Hoogevest, C.C. (Carien) (2009). Honderd jaar bouwen op historie. Gearchiveerd op 24 juni 2023. Monumenten 2009 (4) (PDF)
* Carien de Boer-van Hoogevest en M. van Damme: Bouwen op historie: 100 jaar Van Hoogevest Architecten 1909-2009, uitg. Sun, Amsterdam, 2009, ISBN 978 908506 698 9.
* Van Hoogevest honderd jaar actief in Kerkenbouw, Reformatorisch Dagblad, 24 december 2009
# Glans

Glans is een eigenschap die optreedt wanneer de oppervlakte van een materiaal zo glad is, dat het reliëf kleiner is dan de golflengte van zichtbaar licht.
Glans wordt gemeten door de reflectie van een op het materiaal vallende lichtstraal te meten. Het meten van de reflectie moet wel gebeuren met de volgende regel: hoek van inval is hoek van terugkaatsing.
Glans hangt sterk af van de hoek waarmee het materiaal wordt aangekeken. Als een waarnemer loodrecht naar een object kijkt kan het nauwelijks glans hebben, maar als hij dan bijna parallel langs het materiaal kijkt, kan er een glans worden waargenomen.
Bij het meten van de glans is het dan ook belangrijk dat de hoek gestandaardiseerd is. Typische hoeken zijn 20°, 60° en 85°. Voor een hoogglans wordt de glans meestal met 20°, wat lagere glans bij 60° gemeten. Matte materialen worden gemeten bij 85°.
Behalve de methode bij remissie, kan de glans ook gemeten worden door de hoeveelheid reflecterend (volgens hoek van inval is hoek van terugkaatsing) licht te vergelijken met de hoeveelheid verstrooid licht (wat te zien is bij andere hoeken, dan de hoek van terugkaatsing.
Behalve de hoek speelt ook nog de breedte van de opvallende straal licht een rol, zodat de metingen van verschillende meetapparatuur niet met elkaar vergeleken kunnen worden. Ook het materiaal dat vergeleken wordt, mag geen andere kleur hebben, omdat bij de meting ook de kleur meegenomen wordt.
ISO 2813 is de standaard voor het meten van de glans bij verflagen. Bij papier is de methode ISO 8254 de standaard voor glans. Ook ISO-methode 7688 beschrijft de glansmeting.
Glansmeetapparatuur moeten regelmatig gekalibreerd worden, dit gebeurt bijvoorbeeld met een gepoleerde, hoogglanzende zwartglasplaat met een brekingsindex van n = 1,567. Voor metaaloppervlakten wordt echter een hoogglanzende gepoleerde aluminiumoppervlakte, die tegen corrosie van een transparante kwartslaag voorzien is, gebruikt.

## Glans in papier

Bij papier speelt de glans een grote rol. De glans wordt onder andere beïnvloed door de behandeling van het papier: wat voor een coating is erop gestreken. Verschillende vulstoffen in papier hebben een invloed op de glans.
Ook behandeling van het papier door een satineerkalander, waarmee ook de gladheid beïnvloed wordt, verhoogt de glans. De satineerkalander zijn twee of meer gladde stalen of kunststof walsen die met grote kracht op elkaar drukken als het papier er tussen loopt.
# Giner

Giner kan verwijzen naar:
* Bruno Giner (1960), een Frans componist en slagwerker
* Salvador Giner i de San Julián (1934), een Catalaans socioloog, voorzitter van het Institut d'Estudis Catalans
* Salvador Giner y Vidal (1832-1911), een Spaans componist
* Silvia Giner (1980), een Spaans actrice
# Ginebis argenteonitens

Ginebis argenteonitens is een slakkensoort uit de familie van de Eucyclidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Lischke.
# Koeien in een stal; in de vier hoeken heksen

Koeien in een stal; in de vier hoeken heksen is een schilderij van de Zuid-Nederlandse schilder Roelant Savery in het Rijksmuseum in Amsterdam.

## Voorstelling

Het stelt het interieur voor van een oude, vervallen stal in een cirkelvormig kader. In de stal bevinden zich enkele koeien, een ram, een geit, enkele schapen en een slapende hond. Op de voorgrond is een boerin met lange, blonde vlechten bezig een koe te melken. Op de achtergrond staat een herder in de deuropening spelend op zijn fluit. Op de stalvloer kruipen enkele kleine dieren, zoals een kikker en een hagedis. Boven in de stal vliegen enkele zwaluwen. Het is een vredige, pastorale voorstelling.
In de hoeken laat de schilder echter iets heel anders zien: vier heksen vliegend op monsters tegen een zwarte achtergrond. Sommige heksen en monsters spuwen vuur; andere monsters poepen vuur. De heks rechtsonder lijkt van haar monster te zijn gevallen. De koe in de stal linksonder schijnt naar een van de heksen te kijken, terwijl zij haar staart optilt en boven de heks urineert.
Schilderijen met een cirkelvormige hoofdvoorstelling met daaromheen een zwart veld met afbeeldingen van heksen, duivels en ander kwaad komen al bij Jheronimus Bosch voor, bijvoorbeeld op de achterzijde van zijn schilderij Johannes de Evangelist op Patmos. Volgens het bijgeloof in Savery's tijd bestonden heksen echt en waren zij in staat verderf te zaaien door (grote hoeveelheden) vee dood te toveren. De Duitse kunsthistoricus Kurt Müllenmeister zegt in de tentoonstellingscatalogus Roelant Savery in seiner Zeit (1576-1639) dat de heksen hier een 'apotropaeische functie' hebben en dat Savery ze afbeeldde om het kwaad af te weren. Dit laatste wordt door kunsthistorica Yvette Bruijnen verworpen.
Koeien in een stal is een van de eerste niet-religieuze afbeeldingen van een stalinterieur. Tot dan toe diende het stalinterieur in de schilderkunst vooral als achtergrond van bijvoorbeeld een Geboorte van Christus of een Aanbidding van de koningen. Stalinterieurs werden later in de 17e eeuw een geliefd onderwerp van schilders als Aelbert Cuyp, Paulus Potter en Isaac en Adriaen van Ostade.

## Herkomst

Het werk wordt op 7 oktober 1814 voor het eerst gesignaleerd op de verkoping van de collectie van G.H. Schregardus et al. bij veilingmeester A. van der Willigen in Haarlem (als ‘Een stal met beesten, waarin een boer zit te melken, hoog 12, breed 11.5 duim’). Het werd toen voor 18 gulden gekocht door C. Gerling. Tegen het jaar 1904 was in het bezit van de Holland Fine Art Gallery in Londen. Op 31 oktober 1905 werd het voor 157 gulden gekocht door het Rijksmuseum op de verkoping van de collectie van Adriaan Holzman [(1839-1905)], Van Baarle van Romunde, etc. bij veilinghuis C.F. Roos in Amsterdam.
# Koejbysjev

Koejbysjev kan verwijzen naar:
* Koejbysjev (stad), een Russische stad in oblast Novosibirsk
* Bolgar (Tatarije), een stad in Rusland met de naam Koejbysjev tussen 1935 en 1991
* Samara (oblast Samara), een stad in Rusland met de naam Koejbysjev tussen 1935 en 1991

## Personen met de achternaam Koejbysjev

* Valerian Koejbysjev, een Russische revolutionair, militair en politicus in de sovjettijd
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Koejbysjev en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Glenview Manor

Glenview Manor is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kentucky, en valt bestuurlijk gezien onder Jefferson County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 191. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 202, een stijging van 11 (5,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,3 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Glenview Manor.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Glenview-Manor op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)