# Sara Sejin Chang

Sara Sejin Chang (Sara van der Heide, Busan, 1977) is een Koreaans-Nederlandse schilder, fotograaf, en mediakunstenaar. Chang is geboren in Zuid-Korea en opgegroeid in Nederland. Zij werd bekend onder haar adoptienaam Sara van der Heide, in 2016 nam ze haar Koreaanse naam aan. Changs werken zijn in verschillende nationale en internationale collecties en musea opgenomen.

## Opleiding en werk

Changs kunstcarrière begon met een opleiding aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (1995-1998). Ze vervolgde haar opleiding aan de AKI Academy of Art & Design (ArtEZ) in Enschede, waar ze van 1998-2001 schilderkunst studeerde. Van 1999-2001 was Chang deelnemer aan De Ateliers in Amsterdam. In 2007 is Chang als artist-in-residence verbonden aan het International Studio & Curatorial Program (ISCP) in New York. Van 2014-2018 was zij als vakdocent en projectleider van de werkgroep 'Thematische seminars' verbonden aan het Piet Zwart Instituut MFA-tutorial team.

## Thematiek en projecten

Vanaf 2001 verwierf Chang bekendheid als schilder. Sinds 2010 werkt zij ook in andere media zoals films, installaties, en werken met tekst. Chang zet deze media in om haar visie op de maatschappij te communiceren, een dialoog met de bezoeker aan te gaan, en onderwerpen als het eurocentrisch denken aan de orde te stellen.
Changs project Het Hollands kabinet (2010-2012) is hiervan een voorbeeld. Met dit project onderzoekt Chang waar de Nederlandse identiteit op is geënt. De betekenis van Het Hollands kabinet verwijst zowel naar een oud-Hollands opbergmeubel als naar de Nederlandse regering. Van 2010 tot 2012 bestond die uit een minderheidskabinet. Vanaf 14 oktober 2010, de dag dat het minderheidskabinet Rutte I werd geïnstalleerd, maakte Chang elke dag een tekening van een ander type kabinet (kast) uit de Nederlandse geschiedenis, waarin ook werd verwezen naar de rol van Nederland in de voormalige koloniën en slavernij. Op 23 april 2012 viel het kabinet, en kreeg het werk zijn definitieve vorm. Op die dag werd de laatste tekening Kabinet 558 aan de serie toegevoegd. Het werk is opgenomen in de collectie van het Van Abbemuseum en was onderdeel van het tentoonstellingsproject Becoming Dutch dat het Van Abbemuseum rondom het bevragen van de Nederlandse identiteit ontwikkelde (van mei 2008 tot oktober 2008).
In 2012 produceerde Chang een ander langdurig project, De Duitse bibliotheek Pyongyang. Dit project brengt de Duitse bibliotheek tot leven die tussen 2004 en 2009 door het Duitse Goethe-Institut in Pyongyang werd opensteld. Het Goethe-Institut geloofde niet alleen dat Duitsland een voorbeeld kon zijn voor Korea in het eenwordingsproces, maar ook dat Duitsland via Bach en de Duitse literatuur kon bijdragen aan het verenigen van de twee Korea's. Volgens Chang was dit een voorbeeld van macht en invloed van het eurocentrisch denken dat zij onder de aandacht wilde brengen. In 2015 werd het project in een gewijzigde vorm onder de titel Zeven vragen voor Azië tentoongesteld waarbij ook interactie met het publiek werd gezocht. Met dit project wilde Chang naar eigen zeggen een bijdrage leveren aan 'heling en historisch herstel'.
In 2016 bracht Chang een residency periode door in WIELS in Brussel. Daar maakte ze de film Brussel, 2016, die de stad, de hoofdstad van Europa, toont vanuit het perspectief van een imaginair gesprek met haar onbekende moeder. Chang legt de stad vast op een politiek historisch moment: direct na de bomaanslagen, waarbij 32 doden vielen, en vlak voor het Brexit-referendum. Brussels, 2016 is een intiem en een poëtisch portret van de stad, waarin verschillende realiteiten en Europese (koloniale) geschiedenissen parallel naast elkaar lijken te bestaan. Chang filmt vanuit een queer, feministisch en dekoloniaal perspectief. Ze legt de ‘fictieve fundamenten’ bloot, die ten grondslag liggen aan de stad Brussel en het Europa waar deze voor staat, juist door te spreken vanuit de alledaagse ontmoetingen met collega-kunstenaars, haar queer groep van vrienden, haar Roma en Syrische vluchtelingenburen en haar voorouders.
De betrokkenheid van Chang bij de verwevenheid van adoptie met koloniale geschiedenis blijkt ook uit het doorlopend kunstwerk en artistiek onderzoeksproject The Mother Mountain Institut (2017-2022). Hierin komen moeders, o.a. uit Zuid Korea en Bangladesh, wiens kinderen werden gestolen en voor transnationale en transraciale adoptie werden verhandeld. Het verdriet en de verlangens tussen moeder en kind worden gesymboliseerd door hemellichamen die in de ruimte om elkaar heen draaien en cirkelen.

### Prijzen

* 2023: Theodora Niemeijer Prijs
* 2011: Jeanne Oosting Prijs
* 2002: de Buning Brongers Prijs
* 2001: de Koninklijke Subsidie voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst

### Publicaties

* 2005: Pnumbra (isbn 978-90-808185-8-5)

### Tentoonstellingen (selectie)

* 2022- The Mother Mountain Institute van Sara Sejin Chang (Sara van der Heide), Casco Art Institute en het Hartwig Art Production
* 2022- Early works, De Ateliers, Amsterdam
* 2021- Courtesy Sara Sejin Chang (Sara van der Heide), ARGOS Brussel
* 2020- 11e Berlijnse Biënnale voor Hedendaagse Kunst, Berlijn
* 2017- The Mother Mountain Institute, tentoonstelling To Seminar bij BAK
* 2016- Brussels 2016, Het International Film Festival, Rotterdam
* 2016- Brussels,2016, Wiels, Centrum voor Hedendaagse Kunst, Brussel
* 2015- 2016 -1e Asia Biennial/5th Guangzhou Triennial, Guangzhou; De Duitse Bibliotheek
* 2014- 19e Biënnale van Sydney, Sydney
* 2012- De Duitse Bibliotheek, Goethe instituut Amsterdam
* 2002- Contemporary art from the Netherlands, European Central Bank, Frankfurt am Main (DE)
* ↑ Bas Blaasse, In gesprek met Sara Sejin Chang (Sara van der Heide) over haar nieuwe film 'Four Months, Four Million Light Years' (2020) (15 mei 2021). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Sara Sejin Chang (Sara van der Heide). Geraadpleegd op 21 maart 2020.
* ↑ Sara van der Heide Deelnemer, 2001. Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Past Resident 2007: Anoniem Sara van der Heide. Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Piet Zwart instituut. Geraadpleegd op 24 maart 2022.
* ↑ over Sara Sejin Chang Kunstenaar, Amsterdam en Brussel (2018). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Sara Sejin Chang (Sara van der Heide). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Casco Art Institute: Working for the Commons (6 nov 2021 – 20 jan 2022). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Sara Sejin Chang (Sara van der Heide) Casco Art Institute: Working for the Commons (6 nov 2021 – 20 jan 2022). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Charles Esche, directeur van het Van Abbemuseum, Het Hollands kabinet - Sara van der Heide (21 januari 2012). Geraadpleegd op 24 maart 2022.
* ↑ HOLLANDS KABINET (NEDERLANDS KABINET) - SARA VAN DER HEIDE. Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Sara Sejin Chang ( Sara van der Heide). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* 1 2 The German Library Pyongyang. Geraadpleegd op 25 maart 2022.
* ↑ Karima Boudou, Sara Sejin Chang (Sara van der Heide): Genezing van koloniale adoptieverhalen (Brussel, 2020-22-10). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Annex: Sara Sejin Chang (Sara van der Heide). Annex: Sara Sejin Chang (Sara van der Heide) — Centraal Museum Utrecht. Geraadpleegd op 10 november 2023.
* ↑ Het Moeder Berg Instituut Casco Art centre 6 nov. 2021-20 jan. 2022 (6 november 2021). Geraadpleegd op 26 maart 2022.
* ↑ The Mother Mountain Institute – Casco Art Institute. casco.art. Geraadpleegd op 10 november 2023.
* ↑ 2023 Sara Sejin Chang (Sara van der Heide). www.stichtingniemeijerfonds.nl. Geraadpleegd op 9 juni 2023.
* ↑ Sara van der Heide. Jeanne Oosting Prijs. Geraadpleegd op 28 maart 2022.
* ↑ Buning Brongers Prijzen 2020. Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Koninklijke Prijs voor de Vrije Schilderkunst. Gearchiveerd op 29 januari 2022. Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Valiz uitgeverij, Sara van der heide tekeningen en schilderijen. Geraadpleegd op 26 maart 2022.
* ↑ Sara van der Heide - Deelnemer De Ateliers 1999-2001. Geraadpleegd op 24 maart 2022.
* ↑ Four Months, Four Million Light Years (9 september 2021). Geraadpleegd op 24 maart 2022.
* ↑ Sara Sejin Chang (Sara van der Heide) (5 september 2020). Geraadpleegd op 24 maart 2022.
* ↑ Sara Sejin Chang, İnci Eviner, Marijke Hoogenboom, Jan Verwoert, Institution (21 maart 2017). Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Wiels- Centrum voor hedendaagse kunst. Geraadpleegd op 26 maart 2022.
* ↑ Sara sejin Chang (Sara van der Heide). Gearchiveerd op 27 mei 2022. Geraadpleegd op 21 maart 2022.
* ↑ Sara van der Heide. Artnet. Geraadpleegd op 21 maart 2022.