OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pidonia hamifera

Pidonia hamifera is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Holzschuh.
# Pidonia heudei

Pidonia heudei is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Gressitt.
# Phylidorea (Phylidorea) hokkaidensis

Phylidorea (Phylidorea) hokkaidensis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Phytoecia orbicollis

Phytoecia orbicollis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Reiche & Saulcy.
# Phyllonorycter brunnea

Phyllonorycter brunnea is een vlinder uit de familie mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Deschka.
De soort komt voor in Europa.
# Philonicus fulginosus

Philonicus fulginosus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Bellardi.
# Philonicus longulus

Philonicus longulus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Frederik Maurits van der Wulp.
De soort werd ontdekt op Celebes.
* ↑ Geller-Grimm, F. (2011) Information on robber flies (Geraadpleegd 23 januari 2013).
* ↑ F.M. Van der Wulp, "Bijdrage tot de kennis der Asiliden van den Oost-Indischen Archipel." Tijdschrift voor Entomologie, 2e serie - 7e deel (1872), blz. 237
# Pier Luigi Farnese

Pier Luigi (of Pierluigi) Farnese (Rome, 19 november 1503 – Piacenza, 10 september 1547) was de eerste hertog van Castro (1538-1545) en Parma en Piacenza (1545-1547). Hij was een zoon van kardinaal Alessandro Farnese, de latere paus Paulus III, bij zijn maîtresse Silvia Ruffini.

## Leven

Nadat zijn vader in 1534 tot paus gekozen was, benoemde hij zijn zoon in 1537 tot gonfaloniere van de Rooms-Katholieke Kerk. Een jaar later beleende hij hem met het hertogdom Castro en andere stukken land. In 1545 creëerde hij voor zijn zoon Parma en Piacenza als erfelijk hertogdom.
Pier Luigi deed vooreerst afstand van de hertogstitel van Castro ten gunste van zijn buitenechtelijke zoon Orazio Farnese. Zijn oudste en jongste zoon waren reeds kardinaal zodat zijn middelste zoon als opvolgende hertog van Parma werd aangewezen.
Pier Luigi stond bekend als een wreed en meedogenloos man, die een luxe leven leidde. Door zijn strenge regering en hoge belastingen stonden de steden vijandig tegenover hem en werden hierin gesteund door keizer Karel V, die uit was op de vereniging van Parma en Piacenza met het hertogdom Milaan.
In 1547 werd hij vermoord door een aantal samenzwerende edelen en zijn lichaam werd in een raam gehangen in zijn paleis in Piacenza. Het hertogdom werd bezet door troepen van de keizer. Pas in 1551 kon zijn zoon Ottavio het gebied weer innemen.

## Huwelijk en kinderen

Pier Luigi huwde in 1519 met Girolama Orsini (1504–1570), dochter van Luigi, graaf van Pitigliano. Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren:
* Alessandro (1520–1589), kardinaal
* Vittoria (1521–1602); ∞ (1547) Guidobaldo della Rovere (1514–1574), hertog van Urbino en Gubbio
* Ottavio (1524–1586), hertog van Parma en Piacenza 1547-1586
* Ranuccio (1530–1565), kardinaal
Daarnaast had hij een buitenechtelijke zoon bij een onbekende maîtresse:
* Orazio (1532–1553), hertog van Castro 1545-1553
# Piet Rossou

Petrus Paulus Theresia Catharina Johanna (Piet) Rossou (Vught, 10 juli 1939 - Oud Gastel, 19 juni 2018) was een Nederlands politicus van het CDA.
Na enige tijd wethouder in Vught te zijn geweest werd hij in november 1986 benoemd tot burgemeester van Oud en Nieuw Gastel. In 1995 werd hij daarnaast waarnemend burgemeester van Ossendrecht. Bij de gemeentelijke herindeling van Noord-Brabant op 1 januari 1997 werden beide gemeenten opgeheven. Later dat jaar was hij een half jaar waarnemend burgemeester van Thorn en van 1999 tot 2003 was Rossou waarnemend burgemeester van Waalre. Midden 2018 overleed hij op 78-jarige leeftijd.
# Phytometra magalium

Phytometra magalium is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Townsend.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Phloiotrya alutacea

Phloiotrya alutacea is een keversoort uit de familie zwamspartelkevers (Melandryidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door George Charles Champion.
# Phyllolabis vulpecula

Phyllolabis vulpecula is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Pieter Boeles

Pieter Boeles kan verwijzen naar:
* Pieter Boeles (1795-1875), predikant
* Pieter Boeles (1873-1961), jurist en historicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pieter Boeles en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pierre Pidoux

Pierre Pidoux (Neuchâtel, 4 maart 1905 – Genève, 16 juli 2001) was een Zwitserse theoloog, organist en musicoloog.

## Leven

De vader van Pidoux was een protestantse predikant, afkomstig uit Zwitserland, maar actief in België. Vanwege de Eerste Wereldoorlog] werd Pidoux naar Zwitserland gestuurd en groeide op in Neûchatel. Hij studeerde theologie in Lausanne aan de Eglise Libre en werd predikant in Winterthur. Na een bezoek aan Glasgow besloot hij orgel te gaan studeren aan het conservatorium van Genève. Hij stichtte het Choeur J.S. Bach in Lausanne, waar hij ook organist was (tot 1948). In 1948 werd hij organist in de Protestantse kerk van Montreux, waar hij zich ook vestigde. Tussen 1946 en 1965 doceerde hij hymnologie aan de Theologische faculteit in Lausanne; in 1964 ontving hij een eredoctoraat van de theologische faculteit.

## Werk

Pierre Pidoux specialiseerde zich in hymnologie en musicologie. Hoewel hij bij Bärenreiter veel oude muziek heeft uitgegeven (Gabrieli, Frescobaldi, Merulo, Kaufmann), is hij toch vooral bekend geworden als specialist van de geschiedenis van Hugenotenpsalter. Zijn magnum opus is de tweedelige uitgave van de teksten en melodieën van dat Psalter: Le psautier huguenot du XVIe siècle, i: Les mélodies; ii: Documents et bibliographie (Bazel, 1962). Pidoux spande zich ook erg in voor de Protestantse kerkmuziek (orgel, koor, en gemeentezang). Hij was mede-uitgever van Collection de Musique Protestante (vanaf 1935) en Cantate Domino. Hij was nauw betrokken bij de redactie en uitgave het nieuwe gezangboek van de Franssprekende Protestantse kerk van Zwitserland (1976). In 1967 was hij co-redacteur bij de uitgave van het complete werk van Claude Goudimel.
# Pinalitus cervinus

Pinalitus cervinus is een wants uit de familie van de blindwantsen (Miridae). De soort werd het eerst wetenschappelijk beschreven door Gottlieb August Wilhelm Herrich-Schäffer in 1841.

## Uiterlijk

De licht behaarde wants is langwerpig ovaal gevormd, kan 4 tot 4,5 mm lang worden en heeft altijd volledige vleugels (macropteer). De kleur is variabel, normaliter is de wants goudbruin maar kan ook groengeel of roodbruin van kleur zijn. De pootjes zijn geelgroen gekleurd met op de achterdijen twee donkere ringen. Het doorzichtige deel van de vleugels is grijzig, de rest van de vleugels is ook enigszins doorzichtig, variabel getekend en licht behaard met aan de achterkant van de voorvleugels (cuneus) een rode of zwarte punt. De eerste twee antennesegmenten zijn donkergeel, de top van het tweede segment en de rest van de antennes zijn donkerder van kleur.

## Leefwijze

De volwassen wantsen overwinteren en kunnen dus het hele jaar worden gezien op loofbomen in bossen en tuinen. Het meest actief zijn de wantsen in mei, juli en augustus en waarschijnlijk gaat het dan om twee overlappende generaties. Ze eten van onrijpe zaden en knoppen van vooral lindebomen maar ook buxus, klimop, hazelaar en essen.

## Leefgebied

De soort komt voor in palearctisch Europa, Noord-Afrika, en het Midden-Oosten. In Nederland komt de wants algemeen voor in parken, tuinen en langs bosranden met loofbomen.
# Pinaleño Mountains

Pinaleño Mountains is een gebergte in het zuidoosten van Arizona (Verenigde Staten). Het hoogste punt is Mount Graham met 3.270 meter. De bergen verheffen zich meer dan 2.000 meter boven de Sonorawoestijn errond. De bergen zijn bebost met eiken en sparren, en vormen een geïsoleerd ecosysteem, een zogenaamd Sky island. Deze geïsoleerde ligging kan leiden tot het ontstaan van ondersoorten. Dit is het geval met de bedreigde Mount Graham rode eekhoorn, die enkel voorkomt in dit gebergte.
# Pipistrellus javanicus

Pipistrellus javanicus is een vleermuis uit het geslacht Pipistrellus.

## Kenmerken

Zowel op Luzon als in het Kitangladgebergte op Mindanao konden een grotere en een kleinere vorm worden onderscheiden op basis van grootte en de frequentie van de echolocatieroep. De twee vormen verschillen ook in de kleur van de buikvacht, in de hoeveelheid weefsel op het rostrum en in de manier waarop de vlieghuid aan de enkel vastzit. Een enkel exemplaar uit het Kitangladgebergte lijkt op de grote vorm, maar heeft een bredere interorbitaal; mogelijk vertegenwoordigt dit dier een derde soort, al kan het ook gewoon een onvolwassen dier van de grote vorm zijn. De kop-romplengte van de grote vorm bedraagt 85 tot 90 mm, de staartlengte 35 tot 37 mm, de achtervoetlengte 9 tot 10 mm, de oorlengte 12 tot 13 mm, de voorarmlengte 35 tot 36 mm en het gewicht 6 tot 8 g. De kop-romplengte van de kleine vorm bedraagt 78 tot 82 mm, de staartlengte 26 tot 35 mm, de achtervoetlengte 9 mm, de oorlengte 10 tot 13 mm, de voorarmlengte 33 tot 35 mm en het gewicht 5 tot 6 g. Voor de mogelijke derde soort bedraagt de totale lengte 84 mm, de staartlengte 34 mm, de achtervoetlengte 10 mm, de oorlengte 12 mm, de voorarmlengte 38 mm en het gewicht 6 g. Al deze maten zijn gebaseerd op dieren uit het Kitangladgebergte, vijf voor de grote en twaalf voor de kleine vorm. Het karyotype bedraagt 2n=38, FN=48 voor de grote vorm in de Filipijnen, maar 2n=34, FN=46 in Maleisië.

## Verspreiding

Deze soort komt voor van Oost-Afghanistan tot de Filipijnen en de Kleine Soenda-eilanden. Deze soort is lang bekend geweest als P. tralatitius Horsfield, 1824, maar die naam kan niet met zekerheid worden geïdentificeerd. Twee Aziatische soorten, P. abramus en P. paterculus, worden vaak ook tot deze soort gerekend. De vier ondersoorten (naast P. j. javanicus), P. j. babu Thomas, 1915, P. j. camortae Miller, 1902, P. j. meyeni Waterhouse, 1845 en P. j. peguensis Sinah, 1969, worden allemaal soms als aparte soorten gezien.
In de Filipijnen is deze soort gevonden op de eilanden Camiguin, Luzon, Mindanao, Mindoro, Negros, Palawan, Panay, Reinhard en Sibuyan. Deze soort komt het meest voor in bergregenwoud, tot op 1750 m hoogte. In de Filipijnen bestaan twee, en misschien drie, vormen binnen wat nu nog als P. javanicus wordt gezien.

## Literatuur

* Pipistrellus javanicus op Philippine Mammalian Fauna
* Heaney, L.R., Tabaranza, B.R., Jr., Rickart, E.A., Balete, D.S. & Ingle, N.R. 2006. The mammals of Mt. Kitanglad Nature Park, Mindanao, Philippines. Fieldiana Zoology 112:1-63.
* Rickart, E.A., Mercier, J.A. & Heaney, L.R. 1999. Cytogeography of Philippine bats (Mammalia: Chiroptera). Proceedings of the Biological Society of Washington 112(3):453-469.
* Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
* ↑ (en) Pipistrellus javanicus op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Pirascca interrupta

Pirascca interrupta is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Pirascca interrupta werd in 1932 beschreven door Lathy.
# Pirascca patriciae

Pirascca patriciae is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Pirascca patriciae werd in 2007 beschreven door Hall, J & Willmott.
# Platycomopsis filiappendiculata

Platycomopsis filiappendiculata is een rondwormensoort uit de familie van de Leptosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Micoletzky.
# Platycomopsis gibbonensis

Platycomopsis gibbonensis is een rondwormensoort uit de familie van de Leptosomatidae.
# Platyconchoecia

Platyconchoecia is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soort

* Platyconchoecia prosadene (Müller, G.W., 1906)
# Platycomopsis mesjatzevi

Platycomopsis mesjatzevi is een rondwormensoort uit de familie van de Leptosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Filipjev.
# Pierson

Pierson kan verwijzen naar:

## Geen familie

* Kate Pierson, zangeres;

## Plaatsen

* Pierson (Iowa)
* Pierson (Florida)
* Pierson (Michigan)
# Planodema peraffinis

Planodema peraffinis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Breuning.
# Piet Dubbelman

Pieter Jacobus (Piet) Dubbelman (Dordrecht, 18 juni 1910 – Hoorn, 4 augustus 1979) was een Nederlands voetballer en voetbaltrainer.
Hij speelde bij D.F.C. en Xerxes waar hij aanvoerder werd. Als trainer had hij onder meer DHC, EBOH, Quick (Nijmegen), De Volewijckers, Zwartemeer, Leeuwarden, Volendam en RCH onder zijn hoede. Dubbelman was ook bestuurslid van de Vereniging voor Oefenmeesters in Nederland.

## Erelijst
### Leeuwarden

| Competitie | Winnaar | Winnaar |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Tweede divisie | 1x | 1956/57 |
# Pijpenstro-uil

De pijpenstro-uil (Apamea aquila) is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Donzel.

## Kenmerken

De pijpenstro-uil heeft een voorvleugellengte van 18-19 mm. De relatief brede voorvleugel is zwartachtig donkerbruin met een duidelijke tekening; in tegenstelling tot veel andere Apamea-soorten is deze uil nooit bont getekend. In het wortelveld bevindt zich een zwarte schouderstreep. De niervlek is witachtig en de ringvlek is zwart omrand. Kenmerkend is dat de zwarte omranding van de verticaal, langgerekte ringvlek vaak tot tegen de niervlek loopt of ermee verbonden is. In het zoomveld is vaag een lichte onregelmatig golvende golflijn zichtbaar; de zoom aan de buitenzijde ervan is nooit verdonkerd. De achterrand van de voorvleugel is enigszins geschulpt.

### Gelijkende soorten

Exemplaren van de roodachtig donkerbruine kleurvorm van de variabele grasuil (A. crenata) lijken zeer sterk op de pijpenstro-uil. Deze hebben echter een smallere voorvleugel, geen zichtbare golflijn, en de grondkleur van de vleugel is meestal lichter, meer roodachtig bruin van kleur. Een goed bruikbaar kenmerk is vooral de geelachtige omranding van de niervlek en de brede schouders.

## Levenscyclus

De rups van de pijpenstro-uil kan gevonden worden van augustus tot mei. Jonge rupsen zitten in het najaar in de bloeiwijzen van de waardplant en kunnen daar gemakkelijk uit geklopt worden. Oudere rupsen zitten diep verscholen in de pollen van pijpenstrootje, de waardplant. De vliegtijd is van half juni tot eind augustus in één generatie.

## Voorkomen

De soort komt voor van Europa tot Voor-Azië en een geïsoleerd voorkomen in Oost-Azië (China, Korea, Japan). In Noord-Europa een deelareaal bestaande uit België, Nederland, Noord-Duitsland en Denemarken, zuidelijk van de Harz tot Kottenforst bij Bonn. Het zuidelijke deelareaal omvat Noord-Spanje, de Pyreneeën, de Alpen en meerdere middelgebergtes (Schwarzwald, Keuperbergland, Odenwald en Pfälzer Wald) tot Hongarije, Slovenië, Bosnië, Bulgarije, de Zuid-Karpaten en Noord-Turkije. De afstand tussen beide deelarealen is slechts 200 km en soms komt de vlinder ook in deze tussenzone wel voor. Het is dan ook twijfelachtig of deze opsplitsing wel gehandhaafd kan blijven.
De habitat bestaat uit moerasachtige gebieden, natte heiden en hoogveen.
* Taxonomische informatie over Apamea aquila bij Fauna Europaea.
* Pijpenstro-uil bij De Vlinderstichting
* Deze informatie, of een eerdere versie hiervan, is grotendeels overgenomen van de website van de Vlinderstichting (geraadpleegd 14 augustus 2017), waarvan de tekst is vrijgegeven onder de Creative Commons licentie CC-BY-SA 3.0.
# Piloslambrus guerini

Piloslambrus guerini is een krabbensoort uit de familie van de Parthenopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Brito Capello.
# Piloslambrus triangulus

Piloslambrus triangulus is een krabbensoort uit de familie van de Parthenopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Stimpson.
# Pilodeudorix ankoleensis

Pilodeudorix ankoleensis is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Stempffer.
# Pilodeudorix caerulea

Pilodeudorix caerulea is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1890 door Hamilton Herbert Druce.
De soort komt voor in Senegal, Gambia, Guinee, Sierra Leone, Burkina Faso, Liberia, Ivoorkust, Ghana, Togo, Benin, Nigeria, Kameroen, Gabon, Congo-Brazzaville, Centraal Afrikaanse Republiek, Congo-Kinshasa, Zuid-Soedan, Ethiopië, Oeganda, Kenia, Burundi, Tanzania, Angola, Zambia, Malawi, Mozambique en Zimbabwe.
# Pilodeudorix

Pilodeudorix is een geslacht van vlinders van de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam en de beschrijving van dit geslacht werden voor het eerst in 1891 gepubliceerd door Hamilton Herbert Druce.

## Soorten

* Pilodeudorix anetia (Hulstaert, 1924)
* Pilodeudorix angelita (Suffert, 1904)
* Pilodeudorix ankoleensis (Stempffer, 1954)
* Pilodeudorix aruma (Hewitson, 1873)
* Pilodeudorix aucta (Karsch, 1895)
* Pilodeudorix aurivilliusi (Stempffer, 1954)
* Pilodeudorix azurea (Stempffer, 1964)
* Pilodeudorix badhami (Carcasson, 1961)
* Pilodeudorix baginei (Collins & Larsen, 1991)
* Pilodeudorix bemba (Neave, 1910)
* Pilodeudorix bwamba (Stempffer, 1962)
* Pilodeudorix caerulea (Druce, 1890).
* Pilodeudorix camerona (Plötz, 1880)
* Pilodeudorix catalla (Karsch, 1895)
* Pilodeudorix catori (Bethune-Baker, 1903)
* Pilodeudorix congoana (Aurivillius, 1923)
* Pilodeudorix corruscans (Aurivillius, 1898)
* Pilodeudorix csomae Collins, Libert & Safian, 2015
* Pilodeudorix deritas (Hewitson, 1874)
* Pilodeudorix dimitris (d’Abrera, 1980)
* Pilodeudorix diyllus (Hewitson, 1878)
* Pilodeudorix ducarmei (Collins & Larsen, 1998)
* Pilodeudorix fumata (Stempffer, 1954)
* Pilodeudorix gagnoti Libert, 2004
* Pilodeudorix hamidou Libert, 2004
* Pilodeudorix hugoi Libert, 2004
* Pilodeudorix intermedia Safian, 2015
* Pilodeudorix jacksoni (Talbot, 1935)
* Pilodeudorix kiellandi (Congdon & Collins, 1998)
* Pilodeudorix kohli (Aurivillius, 1921)
* Pilodeudorix laticlavia (Clench, 1965)
* Pilodeudorix leonina (Bethune-Baker, 1904)
* Pilodeudorix mano Safian, 2015
* Pilodeudorix mera (Hewitson, 1873)
* Pilodeudorix mimeta (Karsch, 1895)
* Pilodeudorix minuta Collins & Safian, 2015
* Pilodeudorix namukana Libert, 2004
* Pilodeudorix nyanzae Libert, 2004
* Pilodeudorix nyungwe Collins, Libert & Safian, 2015
* Pilodeudorix obscurata (Trimen, 1891)
* Pilodeudorix otraeda (Hewitson, 1863)
* Pilodeudorix pseudoderitas (Stempffer, 1964)
* Pilodeudorix putu Safian, 2015
* Pilodeudorix rodgersi (Kielland, 1985)
* Pilodeudorix ula (Karsch, 1895)
* Pilodeudorix violetta (Aurivillius, 1897)
* Pilodeudorix virgata (Druce, 1891)
* Pilodeudorix virgatoides Collins, Libert & Safian, 2015
* Pilodeudorix zela (Hewitson, 1869)
* Pilodeudorix zeloides (Butler, 1901)
* Pilodeudorix zelomina (Rebel, 1914)
* (en) Mark C. Williams (2021). Genus Pilodeudorix Druce, 1891. Afrotropical Butterflies. Metamorphosis, Official Journal of the Lepidopterists' Society of Africa. Geraadpleegd op 10-9-2022.
# Pleasant Plains (Illinois)

Pleasant Plains is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Sangamon County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 777. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 727, een daling van 50 (-6,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,2 km², geheel bestaande uit land. Pleasant Plains ligt op ongeveer 186 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Pleasant Plains.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pleasant-Plains op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Pleasant Run Farm

Pleasant Run Farm is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Hamilton County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4731.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,7 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Pleasant Run Farm.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pleasant-Run-Farm op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Pleasant Prairie

Pleasant Prairie is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Wisconsin, en valt bestuurlijk gezien onder Kenosha County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 16.136. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 18.942, een stijging van 2806 (17,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 86,9 km², waarvan 86,6 km² land en 0,3 km² water. Pleasant Prairie ligt op ongeveer 210 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Pleasant Prairie.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pleasant-Prairie op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Pink Cone Geyser

De Pink Cone Geyser is een conusgeiser in het Lower Geyser Basin dat onderdeel uitmaakt van het Nationaal Park Yellowstone in de Verenigde Staten. De geiser maakt deel uit van de Pink Group. Hier maken onder meer Dilemma Geyser en Pink Geyser ook deel van uit.
De erupties van de Pink Cone Geyser duren 1,5 tot 2 uur en bereiken een hoogte van ruim 9 meter. De naam dankt de geiser aan de kleur van de conus, die roze is.
# Pirrezanger

De pirrezanger (Basileuterus ignotus) is een zangvogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de vochtige bergwouden van oostelijk Panama en uiterst noordwestelijk Colombia.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Pirrezanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Pirttirivier

Pirttirivier (Zweeds – Fins: Pirttijoki) is een rivier annex beek, die stroomt in de Zweedse gemeente Övertorneå. De rivier ontwatert het Pirttijärvi en stroomt samen met de Veneauttonrivier. Samen monden ze uit in de Takarivier.
Afwatering: Pirttirivier → Takarivier → Puostirivier → Torne → Botnische Golf