OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Francisco de Montejo, el mozo

Francisco de Montejo y León (Sevilla, 1508 - Mérida, 8 februari 1565) was een Spaans conquistador die Yucatán veroverde. In Yucatán staat hij beter bekend als el mozo, om hem te onderscheiden van zijn vader Francisco de Montejo, el adelantado.
Montejo kreeg in 1540 het commando van zijn vader om Yucatán te veroveren, hetgeen deze in 1527-1528 en 1531-1535 tevergeefs had geprobeerd. Hij stichtte aan de westkust de stad San Francisco de Campeche en trok het binnenland in. Montejo wist de onderlinge rivaliteit tussen de verschillende Mayasteden handig uit te buiten. Hij sloot een verbond met de dynastie van T-Ho' tegen hun rivalen in Maní, waarin hij twee jaar later als sterkste uit de bus kwam. T-Ho' werd vervolgens hernoemd tot Mérida en werd de hoofdstad van Yucatán. Zijn vader werd gouverneur van Yucatán terwijl hijzelf met zijn neef Francisco de Montejo, el sobrino doortrok naar het oosten van Yucatán, dat zij in 1546 onderwierpen.
Montejo overleed in 1565. De Paseo de Montejo, de belangrijkste boulevard in Mérida, is naar hem vernoemd.
# Spital am Pyhrn

Spital am Pyhrn is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Opper-Oostenrijk, gelegen in het district Kirchdorf an der Krems (KI). De gemeente heeft ongeveer 2300 inwoners.

## Geografie

Spital am Pyhrn heeft een oppervlakte van 109 km². Het ligt in het zuiden van de deelstaat Opper-Oostenrijk, ten zuiden van de stad Wels.
Edlbach · Grünburg · Hinterstoder · Inzersdorf im Kremstal · Kirchdorf an der Krems · Klaus an der Pyhrnbahn · Kremsmünster · Micheldorf in Oberösterreich · Molln · Nußbach · Oberschlierbach · Pettenbach · Ried im Traunkreis · Roßleithen · Rosenau am Hengstpaß · Schlierbach · Spital am Pyhrn · St. Pankraz · Steinbach am Ziehberg · Steinbach an der Steyr · Vorderstoder · Wartberg an der Krems · Windischgarsten
* Bibliothèque nationale de France: cb15296392t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4056307-8
* Library of Congress Control Number: n87848090
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0159535
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007560143205171
* Virtual International Authority File: 141990284
* WorldCat (via VIAF): 141990284
# Ulrich Inderbinen

Ulrich Inderbinen (Zermatt, 3 december 1900 - aldaar, 14 juni 2004) was een Zwitsers berggids. Hij besteeg 371 keer de Matterhorn (de laatste keer op 90-jarige leeftijd), 84 keer de Mont Blanc en 81 keer de Dufourspitze, de hoogste berg in Zwitserland.
Als zoon van een landbouwer groeide hij op samen met acht zussen. Vijf jaar oud werkte hij al als hoeder van koeien. Vanaf zijn 13e verdiende hij geld als schaapherder, later als bouwvakker, schrijnwerker en elektricien. In 1921 beklom hij, samen met zijn zussen, voor de eerste maal de Matterhorn. In 1925 volgde hij de opleiding tot berggids.
Pas in de jaren '60 kreeg hij, dankzij het groeiend toerisme, voldoende werk als berggids. Hij verkreeg wereldwijde bewondering toen hij als 90-jarige voor de laatste keer de Matterhorn beklom, dit in het kader van de 125e verjaardag van de eerste succesvolle beklimming van deze berg.
Op 80-jarige leeftijd begon hij aan skiwedstrijden deel te nemen. Omdat hij in zijn leeftijdscategorie meestal zonder concurrentie skiede, won hij dan ook de meeste van zijn wedstrijden. Op zijn 95e nam hij voor de laatste maal deel aan een skiwedstrijd voor berggidsen.
Inderbinen toonde weinig interesse voor de hedendaagse middelen van zekering voor bergbeklimmers. Zelfs in 1983 nog gidste hij zijn toeristen over en door de gletsjerspleten met een simpel henneptouw rond de buik gebonden. In feite kon men, dankzij Inderbinens terreinkennis, makkelijk zonder touw op pad gaan.
Een ogenschijnlijk onschuldige val dwong hem een punt te zetten achter zijn carrière als berggids, een baan die hij tot zijn 96ste levensjaar zou uitoefenen. In diezelfde periode ging voor hem een levensdroom in vervulling: hij reisde naar Rome, en mocht er de zegen van toenmalig paus Johannes Paulus II in ontvangst nemen. In 2000 wijdde de gemeente Zermatt een tentoonstelling en een monument aan hem, dit ter gelegenheid van zijn 100e verjaardag.
Hij overleed in 2004 op de leeftijd van 103 jaar. Op dat moment was hij de oudste man in het kanton Wallis.
In een interview met het persagentschap AP zei hij ooit over zichzelf: “Ik heb mij nooit verveeld, tenzij dan wanneer mijn klanten te langzaam marcheerden”.
# Enhydrosoma herrerai

Enhydrosoma herrerai is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cletodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Bell & Kern.
# Lijst van Landkreise en kreisfreie steden in Saksen-Anhalt

Dit is een lijst van Landkreise en kreisfreie steden in Saksen-Anhalt.

## Opbouw

Onderstaande lijst is als volgt opgebouwd:
* Kreis, kreisfreie Stadt: naam van de Landkreis respectievelijk kreisfreie stad
* Kreisstadt: naam van de Kreisstad: Bij de kreisfreise steden is deze cel leeg
* Wapen: officiële wapen van de Kreis respectievelijk kreisfreie stad
* Reg.-Bez., Ligging: Regierungsbezirk en positiekaart van de Kreis respectievelijk kreisfreie stad binnen de deelstaat Saksen-Anhalt
* Kenteken: kentekens van de plaatselijke overheid
* Inwoners: inwonertal van de Landkreis respectievelijk kreisfreie stad
* Oppervlakte: oppervlakte van de Landkreis respectievelijk kreisfreie stad in vierkante kilometers (km²)
* Inw/km²: bevolkingsdichtheid in inwoner per vierkante kilometer
* Afbeelding: een typische afbeelding van de regio, waarmee de desbetreffende Landkreis respectievelijk kreisfreie stad identificeert wordt

## Overzicht

| Landkreis/ kreisfreie Stadt | Kreisstadt | Wapen | Reg.-Bez. Ligging | Kenteken(s) | Inwoners (31-12-2020) | Oppervlakte (in km²) | Inw./km² |
| Altmarkkreis Salzwedel | Salzwedel | | | SAW, GA, KLZ | 82.687 | 2.294,16 | 36 |
| Anhalt-Bitterfeld | Köthen (Anhalt) | | | ABI, AZE, BTF, KÖT, ZE | 157.217 | 1.454,38 | 108 |
| Börde | Haldensleben | | | BK, BÖ, HDL, OC, OK, WMS, WZL | 170.567 | 2.367,15 | 72 |
| Burgenlandkreis | Naumburg (Saale) | | | BLK, HHM, NEB, NMB, WSF, ZZ | 177.590 | 1.414,00 | 126 |
| Dessau-Roßlau (kreisfreie Stadt) | | | | DE, RSL | 79.354 | 244,79 | 324 |
| Halle (Saale) (kreisfreie Stadt) | | | | HAL | 237.865 | 135,02 | 1.762 |
| Harz | Halberstadt | | | HZ, HBS, QLB, WR | 210.975 | 2.104,91 | 100 |
| Jerichower Land | Burg | | | JL, BRG, GNT | 89.403 | 1.577,42 | 57 |
| Maagdenburg (kreisfreie Stadt) | | | | MD | 235.775 | 201,03 | 1.173 |
| Mansfeld-Südharz | Sangerhausen | | | MSH, EIL, HET, ML, SGH | 133.690 | 1.449,01 | 92 |
| Saalekreis | Merseburg | | | SK, MER, MQ, QFT | 183.434 | 1.434,01 | 128 |
| Salzlandkreis | Bernburg (Saale) | | | SLK, ASL, BBG, SBK, SFT | 187.457 | 1.427,55 | 131 |
| Stendal | Stendal | | | SDL, HV, OBG | 110.485 | 2.424,01 | 46 |
| Wittenberg | Lutherstadt Wittenberg | | | WB, GHC, JE | 124.185 | 1.931,68 | 64 |
| Saksen-Anhalt | Saksen-Anhalt | Saksen-Anhalt | Saksen-Anhalt | Saksen-Anhalt | 2.180.684 | 20.459,12 | 107 |
# Oroër

Oroër is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France) en telt 538 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beauvais.

## Geografie

De oppervlakte van Oroër bedraagt 9,1 km², de bevolkingsdichtheid is 59,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Oroër met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Rybocyclops dussarti

Rybocyclops dussarti is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cyclopidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Reddy & DeFaye.
# Spitak

Spitak (Armeens: Սպիտակ) is een stad in de Armeense provincie (marz) Lori.
De stad is door de aardbeving van 7 december 1988 (met een zwaarte van 6,8 op de schaal van Richter) grotendeels verwoest. Er waren circa 25.000 doden te betreuren. Nadien werd de stad iets verderop herbouwd.
De naam Spitak is Armeens voor 'wit'.

## Jumelage

Spitak is een zusterstad van:
* Limmen, Noord-Holland, sinds 2001
# Krogaspe

Krogaspe is een gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt deel uit van de Kreis Rendsburg-Eckernförde. Krogaspe telt 429 inwoners.
Achterwehr · Ahlefeld-Bistensee · Alt Duvenstedt · Altenhof · Altenholz · Arpsdorf · Ascheffel · Aukrug · Bargstall · Bargstedt · Barkelsby · Beldorf · Bendorf · Beringstedt · Bissee · Blumenthal · Böhnhusen · Bokel · Bordesholm · Borgdorf-Seedorf · Borgstedt · Bornholt · Bovenau · Brammer · Bredenbek · Breiholz · Brekendorf · Brinjahe · Brodersby · Brügge · Büdelsdorf · Bünsdorf · Christiansholm · Damendorf · Damp · Dänischenhagen · Dätgen · Dörphof · Eckernförde · Ehndorf · Eisendorf · Ellerdorf · Elsdorf-Westermühlen · Embühren · Emkendorf · Felde · Felm · Fleckeby · Flintbek · Fockbek · Friedrichsgraben · Friedrichsholm · Gammelby · Gettorf · Gnutz · Gokels · Goosefeld · Grauel · Grevenkrug · Groß Buchwald · Groß Vollstedt · Groß Wittensee · Güby · Haale · Haby · Hamdorf · Hamweddel · Hanerau-Hademarschen · Haßmoor · Heinkenborstel · Hoffeld · Hohenwestedt · Hohn · Holtsee · Holzbunge · Holzdorf · Hörsten · Hummelfeld · Hütten · Jahrsdorf · Jevenstedt · Karby · Klein Wittensee · Königshügel · Kosel · Krogaspe · Kronshagen · Krummwisch · Langwedel · Lindau · Lohe-Föhrden · Loop · Loose · Luhnstedt · Lütjenwestedt · Meezen · Melsdorf · Mielkendorf · Molfsee · Mörel · Mühbrook · Negenharrie · Neudorf-Bornstein · Neu Duvenstedt · Neuwittenbek · Nienborstel · Nindorf · Noer · Nortorf · Nübbel · Oldenbüttel · Oldenhütten · Osdorf · Ostenfeld (Rendsburg) · Osterby · Osterrönfeld · Osterstedt · Ottendorf · Owschlag · Padenstedt · Prinzenmoor · Quarnbek · Rade b. Hohenwestedt · Rade b. Rendsburg · Reesdorf · Remmels · Rendsburg · Rickert · Rieseby · Rodenbek · Rumohr · Schacht-Audorf · Schierensee · Schinkel · Schmalstede · Schönbek · Schönhorst · Schülldorf · Schülp b. Nortorf · Schülp b. Rendsburg · Schwedeneck · Seefeld · Sehestedt · Sophienhamm · Sören · Stafstedt · Steenfeld · Strande · Tackesdorf · Tappendorf · Techelsdorf · Thaden · Thumby · Timmaspe · Todenbüttel · Tüttendorf · Waabs · Wapelfeld · Warder · Wasbek · Wattenbek · Westensee · Westerrönfeld · Windeby · Winnemark
# Ulrich I van Württemberg

Ulrich I, ook "Ulrich de Stichter" of "Ulrich met de Duim", (1226 - 25 februari 1265) was sinds ca. 1241 graaf van Württemberg.
Ulrich I bestuurde Württemberg samen (1241) met zijn broer Everhard van Württemberg. In het jaar 1243 werden beiden als erfgenamen van Hartman van Grüningen erkend. Ulrich werd in 1255 als erfgenaam langs vaderszijde van graaf Albert IV van Dillingen erkend. Uit zijn eerste huwelijk met Machteld van Baden had Ulrich twee dochters en een zoon (Ulrich II), uit zijn tweede huwelijk met Agnes van Silezië-Liegnitz had hij een zoon (Everhard I) en vermoedelijk een andere dochter. Ulrich werd met zijn beide vrouwen in de stiftskerk van Beutelsbach begraven. Later werd zijn lichaam naar de stiftskerk van Stuttgart overgebracht.
# Acolastus mongolicus

Acolastus mongolicus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1971 gepubliceerd door Lopatin.
# Pseudocalamobius diversus

Pseudocalamobius diversus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Breuning.
# Orde van de Eregezellen

Orde van de Eregezellen kan verwijzen naar:
* Orde van de Eregezellen (Barbados)
* Orde van de Eregezellen (Verenigd Koninkrijk)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Orde van de Eregezellen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fons Straetmans

Fons Straetmans (Pamel, 1 januari 1939 – Aalst, 7 december 2023) was in het Pajottenland een bekend fenomeen. Hij werd getalenteerd wielrenner maar moest in juni 1960, na een zware val, zijn wielercarrière stopzetten en werd haarkapper. Daarvan heeft hij zijn bijnaam 'Fong de Coiffeur' te danken. Toch bleef hij fietsacrobaat. Daarnaast was hij een rijmelaar en humorist. Hij had eigen praatshows en was te gast in verschillende televisieprogramma's. In 2015 werd hij nogmaals aangereden door een auto. Bij zijn 80e verjaardag gaf hij een conference in Gemeenschapscentrum Het Koetshuis in Strijtem.
Hij stierf op 84-jarige leeftijd op 7 december 2023.

## Fratsen

* bakken van een ei surplace bij André Van Duin
* haarknippen surplace in zijn eigen kapperszaak

## Praatshows

* De Afslagen van het Leven (2016)
* 'Praatshow' (2018)

## Televisieprogramma's

* Jan Van Rompaey maakte in 1965 een reportage voor het BRT-programma Echo.
* In 1985 was hij te gast bij Walter Capiau in De Gong Show.
* Te gast in een show met André van Duin die hem verwelkomde als een levende belgenmop.
* Zondag Josdag met Jos Ghysen.
* Afrit 9
* Man bijt hond
* Gerty Christoffels
* ↑ (en) Cycling Archives, Fons Straetmans. www.dewielersite.net. Gearchiveerd op 21 december 2018. Geraadpleegd op 7 december 2018.
* 1 2 Persinfo, ‘De Afslagen van het Leven’, 3de praatshow van grapjas Fons Straetmans. Persinfo (6 december 2016). Gearchiveerd op 21 december 2018. Geraadpleegd op 7 december 2018.
* ↑ Jan De Bruyn, Toestand Fons Straetmans uit Roosdaal stabiel na zwaar ongeval. Jouw zender, Jouw nieuws. Ring TV (23 july 2015). Gearchiveerd op 21 december 2018. Geraadpleegd op 7 december 2018.
* ↑ Fons Straetmans - 'Praatshow'. Sint Pieters Leeuw. Gearchiveerd op 22 december 2018. Geraadpleegd op 7 december 2018.
* 1 2 Michiel Elinckx, Fons Straetmans geeft nieuwe show. Het Laatste Nieuws. De Persgroep (15 november 2018). Gearchiveerd op 24 december 2018. Geraadpleegd op 7 december 2018.
* 1 2 3 Sanne De Backer, Fons Straetmans is een van Geubels zijn Belgen. Het Nieuwsblad (14 september 2013). Gearchiveerd op 21 december 2018. Geraadpleegd op 7 december 2018.
* ↑ 'Mensen blij maken is mijn passie'. De Standaard. Geraadpleegd op 7 december 2018.
# Sraosha

Sraosha (Modern-Perzisch: سروش Sorūsh, Middel-Perzisch/Pahlavi: Srosh) is een god uit het zoroastrisme, maar waarschijnlijk stamt uit vroegere, proto-Iraanse tijden. De naam betekent zoiets als ‘gehoorzaamheid’, en als zodanig verwijst het woord naar zowel een goddelijk wezen als een abstractie in de oudste zoroastrische teksten, de Gatha’s in de Avesta.
Sraosha is als beschermende en strijdvaardige god nauw verbonden met gelijkwaardige goden Rashnu en Mithra, die strijden aan de zijde van de goedaardige oppergod Ahura Mazdâ. Hij wordt in de Avesta beschreven als slim, jeugdig, dapper, sterk, knap en lang. Hij heeft met name de rol van beschermer van de materiële wereld (mênôg) tegen de kwade krachten van Angra Mainyu, Ahura Mazdâ’s tegenstrever. Met zijn knots bestrijdt hij vooral ’s nachts demonen. Ook heeft hij een priesterlijk aspect. Hij geldt namelijk als grondlegger van rituele aangelegenheden, zoals het reciteren van de Gatha’s.
In de Pahlavi-literatuur verschijnen Srosh (Sraosha), Rashnu en Mithra als een soort begeleiders en rechters voor de zielen van overledenen. Srosh hoort te worden aangeroepen om die ziel gedurende de eerste drie dagen na het overlijden te beschermen tegen demonen. Op de vierde dag leidt hij de ziel naar een brug, waar een oordeel wordt geveld. In de literatuur groeit Srosh uit tot de machtigste god in de materiële wereld, waar hij heerst in naam van Ahura Mazdâ.

## Sjahnama

In de Sjahnama van de Perzische dichter Ferdowsi uit de 10e eeuw treedt Sorush meerdere malen op. Sorush verschijnt aan Siamak, Gayomards zoon om hem te laten weten dat de zoon van Ahriman, de zwarte demon, een aanval met zijn leger op Gayomard voorbereidt. Als Siamak door de zwarte demon is gedood en Gayomard een jaar over hem heeft getreurd, verschijnt Sorush voor Gaomard om hem op te roepen tot de strijd tegen de demonen. Onder leiding van Siamaks zoon Hushang wordt de zwarte demon verslagen.
Sorush begeleidt ook Fereidoen in diens strijd tegen Zahhak en adviseert hem Zahhak slechts met één slag onschadelijk te maken.
Sorush roept Kay Khosrow in een droom op naar het land van het licht te komen en een opvolger voor de Perzische troon te zoeken. Kay Khosrow kiest Lohrasp als zijn opvolger, een nazaat van Hushang.
# Gijsbert van Bronckhorst (aartsbisschop)

Gisbert van Bronkhorst ook genaamd Gisilbert (ca. 1240 – Bremervörde, 18 november 1306) was aartsbisschop van Bremen van 1273 tot zijn overlijden in 1306.
Hij is de zoon van Gijsbert III van Bronckhorst en Kunigunde van Oldenburg (-1290) de dochter van Maurits I van Oldenburg (ca. 1145 – 1209) graaf van Oldenburg 1167-1209 en Salome van Hochstaden-Wickrath.
Giselbert komt in 1267 het eerst voor als Bremer domheer. Hij werd eenstemmig tot bisschop gekozen na het overlijden van zijn voorganger Hildebold, zoon van Hildebold II van Wunstorf (- ca. 1228) en Hedwig van Oldenburg (ca. 1177-1228), een zus van Giselberts moeder.
Hij kreeg in 1274 van paus Gregorius X in Lyon het Pallium. Aan hem wordt de stichting van de stad Buxtehude in 1285 toegeschreven.
* F. Frensdorff, Gisilbert (von Bremen), Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste, Sectie 1, Deel 68, Leipzig 1859, blz. 241-243.
* Wilhelm von Bippen, Giselbert (Erzbischof von Bremen)
* Gemeinsame Normdatei: 13765023X
* Virtual International Authority File: 81814675
* WorldCat (via VIAF): 81814675
# Aequipecten heliacus

Aequipecten heliacus is een tweekleppigensoort uit de familie van de Pectinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Dall.
# Pseudoradiarctia rhodesiana

Pseudoradiarctia rhodesiana is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie beervlinders (Arctiinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Hampson.
Deze nachtvlinder komt voor in tropisch Afrika.
# Nychogomphus striatus

Nychogomphus striatus is een libellensoort uit de familie van de rombouten (Gomphidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Fraser.
* ↑ (en) Nychogomphus striatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Orde van de Feniks (Griekenland)

De Orde van de Feniks (Grieks: Βασιλικον ταγμα του Φοινικος, Basilikon Tagma tou Phoinikos) is een Griekse ridderorde en werd op 13 mei 1926 door de tweede Griekse republiek (1924-1936) ingesteld als vervanging van de opgeheven Orde van George I. De feniks was een passend symbool voor een republiek die na bijna honderd jaar weer werd hersteld.
De Orde, die ook met zwaarden werd verleend, werd verleend aan Grieken die zich op het slagveld of het gebied van bestuur, kunst, economie,wetenschap of literatuur hadden onderscheiden. Ook Grieken die in andere landen woonden en daar "het prestige van Griekenland hadden vergroot" en buitenlanders werden in deze Orde opgenomen.
In 1936 werd de monarchie hersteld en werd ook de Orde van George I weer ingesteld. De Orde van de Feniks bleef desondanks, nu als een Orde van het Koninkrijk, bestaan. Uiteraard werd boven het kruis van de Orde nu een kroon aangebracht. De derde Griekse republiek (7 september 1973) heeft de Orde van George I wederom afgeschaft en vervangen door een "Orde van Verdienste van Griekenland" maar ook nu is de Orde van de Feniks blijven bestaan.
Ambassadeurs in Athene werden bij hun afscheid met het grootkruis van de Orde van de Feniks vereerd en ook de Nederlandse Ambassadeur kreeg in 1973, na een afscheidsaudiëntie bij de in Rome in ballingschap levende koning, van de Regering in Athene, het "kolonelsregime", een grootkruis waarvan de kroon inderhaast was afgezaagd.

## Graden en versierselen van de Orde

* Grootkruis: de grootkruisen dragen het grote kruis van de Orde aan een grootlint en de ster van de Orde.
* Grootcommandeur: zij dragen het kruis van de Orde aan een lint om de hals en de ster van de Orde.
* Commandeur: zij dragen een iets kleiner kruis van de Orde aan een lint om de hals.
* Gouden Kruis: dit kleine gouden kruis wordt gedragen aan een lint dat twee vingers breed is op de linkerborst
* Zilveren Kruis: dit kleine zilveren kruis wordt gedragen aan een lint dat twee vingers breed is op de linkerborst
De militaire divisie is gelijk aan de civiele divisie maar draagt zwaarden tussen de armen van het kruis.
Het lint van de Orde is goudgeel met zwarte randen.
Het kleinood van de Orde van de Feniks is een groot wit goudomrand kruis " pattée". In plaats van een medaillon is op het kruis een vergulde of verzilverde vogel Feniks te zien die uit de vlammen oprijst. Alle rangen dragen een koningskroon als verhoging boven hun kleinood. Boven de feniks is een kleine ster aangebracht en op de keerzijde lezen we het monogram van de regerende koning.
De ster van de grootkruisen is achtpuntig en van zilver. Op de ster zijn het kleinood en de kroon gelegd. De ster van de tweede klasse is gelijk aan die van de eerste klasse.

## Gedecoreerden

* Stephen Fry, (Commandeur)
* Erhard Milch, (Grootkruis)
* Moshe Pesach, (Gouden Kruis)
* Bernhard Rust, (Grootkruis)
# Fokker S.11

De Fokker S.11 Instructor is een eenmotorig lesvliegtuig van Fokker, met twee zitplaatsen en propelleraandrijving.
Het vliegtuig is voorzien van een Lycoming O-435-A boxermotor die een vermogen van 190 pk levert. De romp van het toestel is van staalbuis bekleed met linnen en de vleugel is van metaal. In dit tweede naoorlogse ontwerp van Fokker zitten de instructeur en de leerling naast elkaar. Bijzondere kenmerken van het vliegtuig zijn de grote cockpit en de geknikte poten van het landingsgestel. Achter de zitplaatsen bevindt zich ruimte voor bagage, een derde stoel of een extra brandstoftank van 114 liter.
Het prototype, de PH-NBE, werd op 18 december 1947 door Gerben Sonderman ingevlogen. Het lesvliegtuig werd gebruikt door de Koninklijke Luchtmacht en de Koninklijke Marine. Tevens werd het toestel aan Israël verkocht en in zowel Italië als Brazilië in licentie gebouwd.
De Fokker S.12 is een doorontwikkeling van de Fokker S.11 en heeft een neuswielonderstel. Hiervan is in Nederland een prototype gebouwd. Brazilië verwierf de licentierechten van dit toestel en bouwde vijftig exemplaren met de aanduiding T.22.

## Gebruikers

* Boliviaanse luchtmacht: acht vliegtuigen van Brazilië overgenomen.
* Braziliaanse luchtmacht: 150 vliegtuigen in de jaren zestig, waarvan 100 als S.11 (T.21) en 50 S.12 (T.22).
* Israëlische luchtmacht: 41 vliegtuigen van 1951 tot 1957
* Aeronautica Militare: 180 vliegtuigen in licentie gebouwd als Macchi M.416.
* Koninklijke Luchtmacht: 39 toestellen
* Koninklijke Marine - Marine Luchtvaartdienst: negen overgenomen van de Koninklijke Luchtmacht
* Paraguayaanse luchtmacht: acht van Brazilië overgenomen.

## Vergelijkbare vliegtuigen

* De Havilland Canada DHC-1 Chipmunk
* Saab 91 Safir

## Externe link

* Fokker S-11 Vlieghandboek
* ↑ Fokker Four. Geraadpleegd op 30 januari 2010.
* ↑ Hooftman, Hugo, Fokker, Neerlands grootste vliegtuigbouwer, Arti, Alkmaar.
* 1 2 3 Alting, Peter, Fokkers in uniform, driekwart eeuw militaire Fokkervliegtuigen, Rebo, Sassenheim, ISBN 90 366 0352 8.
* ↑ (it) Garavini, Daniele. Aermacchi M.416. Geraadpleegd op 30 januari 2010.