OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kochs pitta

De Kochs pitta (Erythropitta kochi; ook wel Pitta kochi ) is een vogelsoort uit de familie van pitta's (Pittidae). Deze vogel is genoemd naar de Duitse zoöloog Gottlieb von Koch (1849-1914).

## Kenmerken

De vogel is 21 cm lang en lijkt op de roodbuikpitta, maar is 4 cm groter. De kruin is van voren bruin en naar de nek toe geleidelijk roestkleurig oranje. Rond het oog is de kop zwart, met daaronder een lichte baardstreep en daaronder weer donkerder. Verder is hij opvallend gekleurd met blauw en scharlakenrood op de borst en onderbuik. Verder een blauwe stuit en een blauwe vlek op de vleugel. Onvolwassen dieren zijn weinig opvallend bruin gespikkeld.

## Leefwijze

Net als de meeste pitta’s leeft de Kochs pitta in dichte bossen in tropische gebieden. Hoewel de dieren kunnen vliegen, geven ze er doorgaans de voorkeur aan om op de grond te blijven. Hun voedsel vinden ze op bosbodem en bestaat voornamelijk uit kleine ongewervelde dieren.

## Verspreiding en leefgebied

De Kochs pitta is endemisch op Luzon (Filipijnen). De pitta komt daar alleen voor in de berggebieden van de Cordillera Central en de Sierra Madre. Daar komt de vogel voor in bossen op steile hellingen tussen de 360 en 2200 m boven de zeespiegel.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars en plaatselijk. Deze soort leidt een verborgen bestaan en wordt daarom weinig waargenomen maar aangenomen wordt dat er toch een redelijk grote populatie is. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Kochs pitta op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Misterton (Somerset)

Misterton is een civil parish in het bestuurlijke gebied South Somerset, in het Engelse graafschap Somerset met 826 inwoners.
# Misthoorn

Een misthoorn (soms ook: nautofoon) is een akoestisch hulpmiddel voor de navigatie op zee. Een misthoorn produceert met een bepaalde regelmaat een luid waarschuwingssignaal, dat van verre te horen is.
Misthoorns worden gebruikt in weersomstandigheden waarbij het zicht op zee slecht is en vuurtorens, obstakels (zoals rotsen en kapen) en schepen niet visueel kunnen worden waargenomen. Men vindt misthoorns vaak nabij of op vuurtorens en aan boord van zeeschepen. Het geluid van een misthoorn heeft altijd een lage toonhoogte, omdat lage tonen door het menselijk oor op grotere afstand kunnen worden waargenomen dan hoge.
De werking van een misthoorn berust op het genereren van geluid door het tot trilling brengen van een luchtkolom. De wijze waarop die trilling wordt opgewekt kan verschillen. In met name oudere misthoorns wordt vaak het principe van de orgelpijp benut. In andere worden trillende platen gebruikt, zoals in een elektrische autoclaxon. Ook komt een methode voor waarbij lucht door gaten in een draaiende cilinder wordt geperst, net als in een sirene.
Voor de komst van de misthoorn werd gebruikgemaakt van klokken en kanonschoten, maar die waren lang niet zo effectief. De eerste misthoorn werd in 1859 opgesteld op Partridge Island, New Brunswick, Canada. Dit door stoom aangedreven apparaat was een uitvinding van Robert Foulis (1796-1866).

## Afbeeldingen

* «Nebelhorn» (1870)
* Holmes Fog-Horn (1870)
* Misthoorn in Meersburg aan het Bodenmeer (2007)
* Waarschuwing voor het geluidsniveau van een misthoorn op een voormalig lichtschip in Amsterdam (2008)
# Mistika

Mistika is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 2001 gepubliceerd door Mohamedsaid.

## Soorten

* Mistika malaysiana Mohamedsaid, 2001
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Misterton with Walcote

Misterton with Walcote is een civil parish in het bestuurlijke gebied Harborough, in het Engelse graafschap Leicestershire met 486 inwoners.
# Klein Selwerderhof

Klein Selwerderhof is een noodbegraafplaats in de wijk Selwerd in de Nederlandse stad Groningen.
Het kerkhof bestaat uit twee delen: Klein Selwerderhof I en Klein Selwerderhof II genaamd, die beide aan de oostkant van de Iepenlaan liggen, ten noorden en ten zuiden van de Joodse begraafplaats. Aan de overzijde van de Iepenlaan ligt de begraafplaats het Selwerderhof, waar het zijn naam aan ontleent.

## Klein Selwerderhof I

Dit zuidelijke gedeelte werd in augustus 1942 aangelegd op last van de Duitse bezetter, omdat er in de stad geen begraafplaatsen beschikbaar waren en de aanleg van de Selwerderhof was gestaakt. Het perceel werd verworven van de Joodse gemeente. Er was plek voor 542 graven. In het midden was ruimte voor een massagraf – het was immers oorlog.

## Klein Selwerderhof II

Het noordelijke gedeelte werd tussen 1946 verworven en opengesteld, omdat de eerste locatie dreigde vol te raken en de aanleg van Selwerderhof nog niet was hervat. Hier was ruimte voor 842 graven en 96 kindergraven.
* site/noodbegraafplaatsen/geschiedenis
* ↑ ook wel met de cijfers 1 en 2 aangeduid
* ↑ 53°14'22" NB, 6°33'17" OL
* ↑ 53°14'28" NB, 6°33'13" OL
# Montbré

Montbré is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 263 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Reims.

## Geografie

De oppervlakte van Montbré bedraagt 3,1 km², de bevolkingsdichtheid is 84,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Montbré met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Koila

Koila kan verwijzen naar:

## Estland

* Koila (Jõelähtme), een plaats in de Estlandse gemeente Jõelähtme, provincie Harjumaa
* Koila (Väike-Maarja), een plaats in de Estlandse gemeente Väike-Maarja, provincie Lääne-Virumaa
* Koila (Viru-Nigula), een plaats in de Estlandse gemeente Viru-Nigula, provincie Lääne-Virumaa

## Griekenland

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Koila en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Monumenta Estoniae Antiquae

Het Monumenta Estoniae Antiquae is een academische publicatiereeks die zich richt op Estse folklore, waaronder volksliederen, legendes, spreekwoorden, raadsels en volksverhalen. Het initiatief voor deze reeks ontstond uit de inspanningen van Jakob Hurt, die in 1872 het voorzitterschap van het Estisch literair genootschap aanvaardde. Hurt coördineerde zowel het verzamelen als het bewerken van folklore in heel Estland, waarbij hij ongeveer 1.400 vrijwillige verzamelaars mobiliseerde via oproepen, de pers, brochures en persoonlijke correspondentie. Hij had het plan om een zesdelige serie te publiceren onder de naam Monumenta Estoniae Antiquae. Het folklore-archief van Hurt zou later worden geïntegreerd in het in 1927 opgerichte Estisch Folklorearchief.
# Monument voor koningin Emma (Middelburg)

Het Emma Monument is een standbeeld in Middelburg, gewijd aan koningin Emma. Het beeld is van de hand van Henk Etienne en staat op het Damplein. Het beeld is gemaakt van kalksteen en stelt de koningin voor gezeten op een stoel. Ter linkerzijde van de stoel is het wapen van Oranje-Nassau te zien, ter rechterzijde het wapen van Waldeck-Pyrmont. Het voetstuk wordt gevormd door drie treden. Aan de voorzijde van de bovenste trede staat de tekst Nederland zij groot in alles waarin ook een klein volk groot kan zijn. Aan de achterzijde is op de leuning van de stoel de tekst aangebracht: ter nagedachtenis aan hare majesteit KONINGIN EMMA, 1858 - 1934, opgericht door de ingezetenen van de provincie ZEELAND, onthuld door h.m. koningin wilhelmina, 6 september 1937, h.j. etienne beeldhouwer.
Etienne had het ontwerp voor dit beeld aanvankelijk ingediend bij de gemeente Den Haag. De jury koos hier evenwel voor het ontwerp van Toon Dupuis. Diens Monument voor Koningin Emma is gerealiseerd in het Haagse Benoordenhout.
# Kleuren zien

Kleuren zien is het vermogen van het menselijk en het dierlijk oog verschillen in de golflengte van licht te kunnen waarnemen. In het menselijk oog komen vier soorten lichtgevoelige cellen voor: naast staafjes zijn er drie verschillende soorten kegeltjes. De kegeltjes zijn de cellen waarmee kleuren waargenomen kunnen worden.
De drie soorten kegeltjes, soms L, M en S (Long-, Medium-, en Short-wavelength) genoemd, hebben ieder een verschillend lichtgevoelig pigment. De gevoeligheidsmaxima liggen respectievelijk in het geelgroene, het groene en het blauwe golflengtegebied. De eerste twee soorten kegeltjes liggen ten opzichte van de blauw-gevoelige kegeltjes met hun gevoeligheidsmaximum niet ver uit elkaar, zie de figuur hiernaast. Zoogdieren hebben meestal twee of drie soorten kegeltjes. Andere dieren kunnen ook vier of vijf soorten kegeltjes hebben.

## Spectrumkromme

De spectrum locus (spectrumkromme) is één ruimtelijke kromme die het verband legt tussen alle monochrome kleuren uit het spectrum (de kleuren van de regenboog) en de respons van de drie typen kegeltjes. Omdat er drie typen kegeltjes zijn, ligt de kromme in drie dimensies.
Op de assen (naar rechts, naar voren, naar boven) zijn de genormaliseerde responsies van de kegeltjes (L, M, S) uitgezet. Op elk van de zijvlakken is de kromme loodrecht geprojecteerd als een grijze lijn. Deze drie projecties zijn de spectrumkrommen van de drie verschillende soorten kleurenblindheid: protanopie (linkervlak), deuteranopie (achtervlak) en tritanopie (grondvlak).

## Kleuren zien in de dierenwereld

De meeste zoogdieren hebben maar twee soorten kegeltjes: één in het blauwe gebied en één in het geelgroene gebied. Vogels hebben voor zover bekend minstens vier soorten kegeltjes (gevoeligheidsmaxima: 370, 445, 508 en 565 nm), met vooral meer zicht in het ultraviolette deel van het spectrum. Ook veel insecten kunnen ultraviolet zien, maar rood minder goed. Sommige vissen zijn juist weer gevoeliger voor infrarood.
# Misythus bolivari

Misythus bolivari is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Hebard.
# Moraba darwinensis

Moraba darwinensis is een rechtvleugelig insect uit de familie Morabidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Key.
# Moraba walkeri

Moraba walkeri is een rechtvleugelig insect uit de familie Morabidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Key.
# Montoneros

Montoneros was een Argentijnse guerrillabeweging, actief van 1970 tot 1980. De naam is afgeleid van de Montoneras, een privémilitie van grootgrondbezitters in de 19de eeuw. Ze verklaarden zichzelf als een christelijke, nationalistische en socialistische groepering. De Montoneros waren linkse peronisten. Het gedachtegoed van de Montoneros kan gelinkt worden aan die van Che Guevara

## Achtergrond

In 1955 werd Juan Perón door een staatsgreep tot aftreden gedwongen, dit is het begin van het peronisme, een populistische, nationalistische beweging, die het volledige politiek spectrum omvatte. Het eerste wapenfeit van de Montoneros was de moord op voormalig president Pedro Eugenio Aramburu in juni 1970. Achter de schermen werd er gewerkt aan de terugkeer van Juan Perón. President Héctor José Cámpora, van de linkerzijde van de peronisten, zorgde ervoor dat Juan Perón zich terug kandidaat kon stellen. Zijn opvolger president Raúl Alberto Lastiri was van de rechtervleugel van de peronisten. De breuk tussen links en rechts bereikte zijn hoogtepunt bij de terugkeer van Juan Perron op 20 juni 1973, het bloedbad van Ezeiza, waarbij op zijn minst 13 doden vielen en 365 mensen werden gewond. De aanstichter was de rechtse José López Rega, minister van Welzijn. Rega slaagde erin de vertrouwensman te worden van Juan Perón en zijn vrouw Isabel. Na de dood van Juan Perón in 1974 werd de jacht op de linkse vleugel ingezet, de Vuile Oorlog.

## Vuile Oorlog

Montoneros, FAR en ERP, twee andere guerrillabewegingen, smolten samen, aan de ander kant stond de Argentijnse Anticommunistische Alliantie. Met de komst van Jorge Videla in 1976 begon de Argentijnse militaire dictatuur (1976-1983). Een jaar na de installatie van de dictatuur in Argentinië bedroegen de slachtoffers van de Montoneros in totaal tweeduizend militanten, een derde meer dan wat de leiding had voorzien. In 1977 besliste de leiding te vertrekken in ballingschap, voornamelijk naar Mexico, waar het Nationale Leiderschap werd geïnstalleerd, en in mindere mate Frankrijk, Spanje en andere landen van Europa. Een poging in 1979 en 1980 om het regime te doen vallen bracht niets op, de terugkeer naar Argentinië was een mislukking.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Montoneros op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Moon Geun-young

Moon Geun-young (Gwangju, 6 mei 1987) is een Koreaanse actrice. Sinds 2006 is zij een van de meest populaire actrices van Korea. Zij heeft de bijnaam "Gukmin yeodongsaeng" ('s lands kleine zusje).

## Filmografie

* 1999 길 위에서 (On the Way)
* 2002 연애소설 (Lovers' Concerto) (als Ji-hwan's zus)
* 2003 장화·홍련 (A Tale of Two Sisters) (als Bae Su-yeon)
* 2004 어린 신부 (My Little Bride) (als Suh Boeun)
* 2005 댄서의 순정 (Innocent Steps) (als Jang Chae-ryn)
* 2006 사랑따윈 필요 없어 (Love Me Not) (als Ryu Min)
* 2015 사도 (Sado) (als vrouwe Hyegyeong)

## Externe link

* (en) Moon Geun Young in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX4863802
* Bibliothèque nationale de France: cb146159359 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 108965555X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2129 1810
* Library of Congress Control Number: no2012043400
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 380473062
* Système universitaire de documentation: 136475760
* Virtual International Authority File: 39629758
* WorldCat (via VIAF): 39629758
# Klit

Klit (Arctium), ook wel klis, is een geslacht van planten uit de composietenfamilie. Het geslacht komt in het wild voor in Europa en Azië.

## Soorten

* Arctium lappa - Grote klit
* Arctium minus - Gewone klit of Kleine klit
* Arctium tomentosum - Donzige klit
* Arctium nemorosum - Bosklit
* voorheen werd ook Arctium pubens (gewone klit of middelste klit) als soort onderscheiden, maar deze naam wordt nu als een synoniem van Arctium minus beschouwd.

## Ecologie

De soorten komen voor in bermen, ruigten en op open plekken in bossen. De vruchten worden verspreid doordat de hoofdjes door de stekels van de omwindsels aan de vacht van dieren blijven hangen. Ook blijven ze aan kleding hangen, vandaar wellicht de Engelse bijnaam beggar's button (bedelaarsknoop).

## Gebruik
### Groente

De penwortel van jonge planten kan gegeten worden als pastinaak. In Europa wordt de plant bijna niet meer gegeten, in het Verenigd Koninkrijk is er nog wel een populaire frisdrank te koop in de supermarkt die gemaakt wordt van paardenbloem en klit (dandelion & burdock). In Azië is het een populaire groente. De wortels worden in Nederland verkocht in Chinese supermarkten onder de Engelse naam "burdock". De wortels worden in het eerste groei-jaar in de herfst geoogst, dan heeft de plant nog geen bloeistengels/bloemen ontwikkeld (slechts de grote leerachtige bladen en de wortel). De wortels zijn vorstbestendig. Ze kunnen in de winter in de grond gelaten worden en vlak voor gebruik geoogst worden. De jonge planten uit het eerste jaar kunnen het makkelijkst gevonden worden door te zoeken in de buurt van de duidelijk herkenbare uitgebloeide klittebollen. De rode bladstelen zien er een beetje uit als rabarber, en de bladeren zijn leerachtig met een licht behaarde, witte onderkant.
Jonge bloeistengels kunnen in het late voorjaar voordat de bloemen verschijnen ook gegeten worden. De smaak lijkt wat op die van artisjok.

### Medicinaal gebruik

Voor medicinaal gebruik wordt de wortel in de herfst van het eerste groeijaar of in het daaropvolgend voorjaar geoogst en gedroogd. De klit is volgens de volksgeneeskunde vochtafdrijvend en bloedreinigend. Zou ook tegen gewrichtreuma, zweren, maagklachten, haaruitval en roos werkzaam zijn.
# Mordellistena pustulata

Mordellistena pustulata is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Melsheimer.
# Mordellistena purpurascens

Mordellistena purpurascens is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Costa.
# Mordellistena purpureotincta

Mordellistena purpureotincta is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Lea.
# Kloosterkerk van Maria Boodschap

De Kloosterkerk van Maria Boodschap, ook wel kloosterkapel genoemd, is een katholiek kerkgebouw in Simpelveld. Het maakt deel uit van het kloostercomplex Huize Loreto, van de Zusters van het Arme Kind Jezus. De neogotische kerk, en de aan weerszijden gelegen vleugels van het klooster, werden in 1878 gebouwd door de Akense architect Hermann Joseph Hürth. Op 18 oktober 1879 werd de kerk ingewijd door Nikolaus Adames, bisschop van Luxemburg. De kerk is samen met het aanliggende klooster sinds 2001 een rijksmonument.
# Kloosterkerk van Sorø

De Kloosterkerk van Sorø (Deens: Sorø klosterkirke) was de kloosterkerk van een voormalige cisterciënzer abdij op het eiland Seeland in Denemarken. Tegenwoordig is de kerk een lutherse parochiekerk.

## Geschiedenis van het klooster

Het klooster werd in het midden van de 12e eeuw als een benedictijns klooster gesticht en in 1161 op verzoek van bisschop Absalon van Roskilde door cisterciënzers van het klooster Esrom overgenomen. Sorø ontwikkelde zich tot het belangrijkste cisterciënzer klooster van het land en vanuit Sorø werden de kloosters Ås (tegenwoordig in Zweden) en Knardrup gesticht.
De kloostergebouwen vielen met uitzondering van de kerk in 1217 ten prooi aan vlammen. Het vervolgens nieuw gebouwde klooster brandde ten slotte in 1813 ook af. Slechts de kloosterpoort bleef bewaard, hetgeen tegenwoordig behoort tot de oudst bewoonde huizen in Denemarken. Hier schreef Saxo Grammaticus in de middeleeuwen zijn beroemde kroniek Gesta Danorum.
Na de reformatie werd het katholieke klooster als een luthers convent voortgezet, in 1586 werd er een school gevestigd, in 1623 een ridderacademie, die tegenwoordig nog als middelbare school met een internaat bestaat: de Sorø Akademi.
Tegen het einde van de 16e eeuw werd in Sorø een geschrift van de destijds in de vergetelheid geraakte middeleeuwse kroniek Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum van Adam van Bremen ontdekt, tegenwoordig een van de belangrijkste geschiedsbronnen voor Noord-Europa.

## Kloosterkerk

De torenloze, 70 meter lange kerk is een oorspronkelijk vlak gedekte drieschepige basiliek met een dwarsschip en een drie traveeëen tellend koor. Na de brand van 1247 kreeg de kerk overwelving. De gewelfbogen rusten op korte zuilen. De zijschepen en kapellen bezaten vanaf het begin reeds gewelven.
Boven de viering bevindt zich een herhaaldelijk vernieuwde dakruiter.
De kerk bezit een groot aantal epitafen en grafmonumenten. Hieronder bevindt zich het graf van de stichter van het klooster: bisschop Absalon. In de kerk zijn ook leden van het Deense koningshuis ter ruste gelegd. Ook de Deense dichter Ludvig Holberg vond hier zijn laatste rustplaats.
In de kerk bevindt zich een triomfkruis van de gotische beeldhouwer Claus Berg.

## Afbeeldingen

* Middenschip
* Schilderij van de engelen die de geboorte van Christus aankondigen van Christen Dalsgaard (1824-1907)
* Orgel
* Deteail graf bisschop Absalon
* Graf Christoffel II van Denemarken en Euphemia van Pommeren

## Externe link

* (da) Website van de kloosterkerk van Sorø
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kloster Sorø op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Moortiran

Moortiran kan verwijzen naar:
* Amazonemoortiran
* Berlioz' moortiran
* Blauwsnavelmoortiran
* Fluweelmoortiran
* Grauwe moortiran
* Junínmoortiran
* Kuifmoortiran
* Patagonische moortiran
* Riviermoortiran
* Roodstaartmoortiran
* Sãofranciscomoortiran
* Witvleugelmoortiran
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Moortiran en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Moorumbine

Moorumbine is een plaats in de regio Wheatbelt in West-Australië.

## Geschiedenis

Ten tijde van de Europese kolonisatie vormde de streek de grens tussen de leefgebieden van de Balardong en de Wiilman Nyungah.
In 1846 werd Lewis John Bayley nabij de waterbron 'Moorumbine Spring' weideland toegekend om er zijn vee te laten grazen. Een landmeter vermeldde de naam Moorumbine voor het eerst in 1856. De naam is Aborigines van oorsprong maar de betekenis ervan is niet bekend.
In de jaren 1870 ontwikkelde zich een kleine gemeenschap van kolonisten in de streek. In 1873 werd er een Anglicaans kerkje, 'St Patrick's Church', gebouwd. Metser-timmerman William Atkins, die het kerkje zette, bouwde een jaar eerder een huisje voor zichzelf en zijn vrouw, en trouwde in het kerkje nog voor het ingewijd werd.
Het dorp werd in 1884 officieel gesticht, nog voor de Great Southern Railway tussen Beverley en Albany werd uitgetekend en aangelegd. De spoorweg werd uiteindelijk 7 kilometer meer naar het westen aangelegd, waarna het dorp Pingelly er ontstond. Hierdoor zou Moorumbine later aan belang verliezen.
Begin 1898 had het dorp nog 161 inwoners, 81 mannen en 80 vrouwen. In Pingelly woonden toen slechts 89 mensen. Tot 1924 bleef in Moorumbine een schooltje actief.

## 21e eeuw

Moorumbine maakt deel uit van het lokale bestuursgebied (LGA) Shire of Pingelly.

## Toerisme

De Moorumbine Heritage Trail, een korte toeristische wandel- of autoroute door de oude dorpslocatie, doet de in de jaren 1870 gebouwde 'St Patrick's Church' en 'Atkins Cottage' aan.

## Transport

Moorumbine ligt langs 'Wickepin - Pingelly Road' die met de Great Southern Highway in verbinding staat. Het ligt 165 kilometer ten zuidoosten van de West-Australische hoofdstad Perth, 58 kilometer ten noorden van Narrogin en 7 kilometer ten oosten van Pingelly, de hoofdplaats van het lokale bestuursgebied waarvan Moorumbine deel uitmaakt.