OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Yukio Hatoyama

Yukio Hatoyama (Japans: 鳩山 由紀夫, Hatoyama Yukio) (Bunkyo, Tokio, 11 februari 1947) is de secretaris-generaal van de Democratische Partij van Japan. Na de verkiezingsnederlaag van de LDP in augustus 2009 werd Hatoyama de nieuwe minister-president van Japan. Op 2 juni 2010 treedt Hatoyama af als premier onder druk van zijn partijleden. Hatoyama neemt de verantwoordelijkheid voor de verbroken campagnebelofte om de Amerikaanse luchtmachtbasis, Marine Corps Air Station Futenma in de stad Ginowan op het eiland Okinawa te sluiten.

## Externe link

* (ja) Officiële website
* ↑ Hatoyama tot premier Japan benoemd, nos.nl
* ↑ NRC Handelsblad, Japanse premier treedt af,2 juni 2010
* Bibsys: 90225054
* CiNii: DA02865502
* Gemeinsame Normdatei: 1137587652
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8464 4276
* Library of Congress Control Number: n84127893
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00618156
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003032662
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070786844
* Virtual International Authority File: 110028186
* WorldCat (via VIAF): 110028186
Ito Hirobumi · Kuroda Kiyotaka · Sanetomi Sanjo · Yamagata Aritomo · Matsukata Masayoshi · Ito Hirobumi · Kuroda Kiyotaka · Matsukata Masayoshi · Ito Hirobumi · Okuma Shigenobu · Yamagata Aritomo · Ito Hirobumi · Saionji Kinmochi · Katsura Tarō · Saionji Kinmochi · Katsura Tarō · Saionji Kinmochi · Katsura Tarō · Yamamoto Gonnohyōe · Ōkuma Shigenobu · Terauchi Masatake · Hara Takashi · Uchida Kosai · Takahashi Korekiyo · Katō Tomosaburō · Uchida Kosai · Yamamoto Gonnohyōe · Kiyoura Keigo · Katō Takaaki · Wakatsuki Reijirō · Tanaka Giichi · Osachi Hamaguchi · Kijūrō Shidehara · Osachi Hamaguchi · Wakatsuki Reijirō · Inukai Tsuyoshi · Takahashi Korekiyo · Saitō Makoto · Keisuke Okada · Fumio Gotō · Keisuke Okada · Kōki Hirota · Senjūrō Hayashi · Fumimaro Konoe · Hiranuma Kiichirō · Nobuyuki Abe · Mitsumasa Yonai · Fumimaro Konoe · Hideki Tojo · Kuniaki Koiso · Kantarō Suzuki · Prins Higashikuni Naruhiko · Kijūrō Shidehara · Shigeru Yoshida · Tetsu Katayama · Hitoshi Ashida · Shigeru Yoshida · Ichirō Hatoyama · Tanzan Ishibashi · Nobusuke Kishi · Tanzan Ishibashi · Nobusuke Kishi · Hayato Ikeda · Eisaku Satō · Kakuei Tanaka · Takeo Miki · Takeo Fukuda · Masayoshi Ōhira · Masayoshi Ito · Zenko Suzuki · Yasuhiro Nakasone · Noboru Takeshita · Sōsuke Uno · Toshiki Kaifu · Kiichi Miyazawa · Morihiro Hosokawa · Tsutomu Hata · Tomiichi Murayama · Ryutaro Hashimoto · Keizo Obuchi · Mikio Aoki · Keizo Obuchi · Yoshiro Mori · Junichiro Koizumi · Shinzo Abe · Yasuo Fukuda · Taro Aso · Yukio Hatoyama · Naoto Kan · Yoshihiko Noda · Shinzo Abe · Yoshihide Suga · Fumio Kishida · Shigeru Ishiba
# Yukio Kasaya

Yukio Kasaya (Yoichi, 17 augustus 1943 – Sapporo, 23 april 2024) was een Japans schansspringer.

## Carrière

In het seizoen 1971-1972 sloeg Kasaya na drie overwinningen in het Vierschansentoernooi de laatste wedstrijd over om zich voor te bereiden op de Olympische Winterspelen van 1972 in eigen land. Kasaya won tijdens deze spelen de gouden medaille van de kleine schans door twee landgenoten voor te blijven.
Kasaya overleed op 23 april 2024 op 80-jarige leeftijd.

## Belangrijkste resultaten
### Olympische Winterspelen

| Editie | Plaats | Resultaten |
| 1964 | Innsbruck | 23e kleine schans 11e grote schans |
| 1968 | Grenoble | 23e kleine schans 20e grote schans |
| 1972 | Sapporo | 1 kleine schans 7e grote schans |
| 1976 | Innsbruck | 16e kleine schans 17e grote schans |

### Wereldkampioenschappen schansspringen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1964 | Innsbruck | 23e kleine schans 11e grote schans |
| 1968 | Grenoble | 23e kleine schans 20e grote schans |
| 1970 | Wysokie Tatry | 2 kleine schans |
| 1972 | Sapporo | 1 kleine schans 7e grote schans |
| 1976 | Innsbruck | 16e kleine schans 17e grote schans |
| Seizoen | 4S |
| 1969-1970 | 10e |
# Zeugophora brancuccii

Zeugophora brancuccii is een keversoort uit de familie halstandhaantjes (Megalopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1993 gepubliceerd door Medvedev.
# Zilt water

Zilt water is water met een hogere saliniteit (zoutgehalte) dan brak water, maar minder dan zeewater.

## Indeling

Het United States Geological Survey (USGS) deelt zilt water in in drie categorieën:
* Iets zilt water met een zoutgehalte van 1000 tot 3000 delen per miljoen (ppm) of 1 tot 3 delen per duizend.
* Matig zilt water met een zoutgehalte van 3000 tot 10.000 delen per miljoen of 3 tot 10 delen per duizend.
* Zeer zilt water met een zoutgehalte van 10.000 tot 35.000 delen per miljoen of 10 tot 35 delen per duizend.
Zoetwater heeft minder dan 1000 delen per miljoen en zeewater bevat ruwweg 35.000 delen per miljoen of 35 gram/liter.

## Gebruik

Zilt water met een zoutgehalte tot 2500 delen per miljoen wordt in sommige gebieden van de wereld bij gebrek aan voldoende zoet water gebruikt voor irrigatie van gewassen. het gebruik hiervan kan op de lange termijn bodem en gewassen ernstige schade toebrengen.
Zilt water (zoutwateroplossing) wordt in steriele vorm ook gebruikt in de geneeskunde.
Sommige industrieën gebruiken zilt water in hun productieproces, zoals bij gebruik van smeltzout en als koelmiddel in warmte-krachtcentrales.
Aanduidingen voor de saliniteit van water (in ‰, delen per 1000) :
| Zoet | Brak | Licht zilt | Matig zilt | Zeer zilt | Zout | Pekel |
| < 0,5 | 0,5-1 | 1-3 | 3-10 | 10-30 | 30-50 | > 50 |
* ↑ (en) USGS Saline Water and Salinity, geraadpleegd op 10 mei 2024
# Zandloopkevers

Zandloopkevers kan verwijzen naar:
* Zandloopkevers (onderfamilie), de onderfamilie Cicindelinae van loopkevers
* Zandloopkevers (geslacht), het geslacht Cicindela in deze onderfamilie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zandloopkevers en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sunny Point

Sunny Point kan verwijzen naar:
* Sunny Point (Suriname), plaats in Wanica in Suriname
* SV Sunny Point, voetbalclub in bovenstaande plaats
* Military Ocean Terminal Sunny Point, een Amerikaanse militaire terminal in Brunswick County, North Carolina
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sunny Point en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Syllepte limata

Syllepte limata is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Augustus Radcliffe Grote en Coleman Townsend Robinson in een publicatie uit 1867.
De soort komt voor in Canada, de Verenigde Staten en Costa Rica.
* (en) Becker, Vitor (2023). The identity of Syllepte incomptalis Hübner (Lepidoptera: Crambidae: Spilomelinae) with synonymies, new combinations and new species. Revista Brasileira de Entomologia. 67. DOI:10.1590/1806-9665-rbent-2022-0093.
* (en) Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Pantographa limata. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 21-2-2022.
# Susicena heringi

Susicena heringi is een vlinder uit de familie slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Clench.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Susicena punctipes

Susicena punctipes is een vlinder uit de familie slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Clench.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Yvette Horner

Yvette Horner (geboren Yvette Marie Eugénie Hornère, Tarbes, 22 september 1922 - Courbevoie, 11 juni 2018) was een Franse accordeoniste.
Zij is vooral bekend geworden doordat zij als eerste vrouw werd toegelaten bij de Ronde van Frankrijk. In de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw was zij met haar accordeon een grote ster in de publiciteitskaravaan.
* ↑ (fr) L'accordéoniste Yvette Horner est morte. Le Progres (11 juni 2018). Geraadpleegd op 28 juli 2023.
* ↑ Accordeonmuze van de Tour de France, Yvette Horner (95), overleden. Sporza.be (13 juni 2018). Geraadpleegd op 28 juli 2023.
# Superliga (handbal)

De Superliga is de op twee na hoogste afdeling van het Belgische herenhandbal, waaraan tien teams deelnemen. De inrichtende macht is de Vlaamse Handbalvereniging (VHV)

## Competitie
### Clubs

De clubs in de Superliga zijn:
* Sporting NeLo 2 (Neerpelt / Lommel)
* HV Arena Vzw (Helchtel-Eksel / Peer)
* HC Desselgem (Desselgem)
* Kreasa Houthalen (Houthalen)
* HHV Meeuwen (Meeuwen)
* HKW Waasmunster 2 (Waasmunster / Lokeren)
* Elita HC (Lebbeke / Buggenhout)
* HV Uilenspiegel Wilrijk (Wilrijk)
* HC Pentagoon Kortessem (Kortessem)
* HC 't Noorden (Berendrecht / Zandvliet / Lillo)
* HBC Apolloon Kortrijk (Kortrijk)
* HC Izegem (Izegem)
# Zapovednik Opoekski

Zapovednik Opoekski (Russisch: Опукский природный заповедник; Oekraïens: Опукський природний заповідник; Krim-Tataars: Opuk tabiat qoruğı; Опук табиат къоругъы) is een strikt natuurreservaat gelegen op de Krim. De oprichting tot zapovednik vond plaats op 12 mei 1998 per decreet (№ 459/1998) van de president van Oekraïne. Zapovednik Opoekski heeft een oppervlakte van 15,293 km², waarvan 0,6 km² in het aanliggende deel van de Zwarte Zee ligt. Het gebied valt sinds 6 mei 2014, evenals andere natuurreservaten op de Krim, onder het gezag van de Russische Federatie in de Republiek van de Krim.

## Kenmerken

Zapovednik Opoekski werd opgericht om de biologische en landschappelijke diversiteit van het gebied te beschermen en behouden. Het kalksteenplateau vaar de berg Opoek op ligt bereikt een hoogte van 185 meter en vormt daarmee een van de hoogste punten op het schiereiland Kertsj. Het reservaat bestaat uit kalksteenhellingen, steppegemeenschappen, een zoutmeer, schoorwallen, een deel van de Zwarte Zee en enkele kleine rotseilanden. Het gebied werd op 29 juli 2004 erkend onder de Conventie van Ramsar als een watergebied van internationaal belang, in het bijzonder voor bedreigde en zeldzame watervogels.

## Flora en fauna

In het reservaat zijn 452 soorten vaatplanten vastgesteld, waaronder zeldzame soorten als Tulipa suaveolens, Tulipa biflora, Paeonia tenuifolia, Centaurea taliewii, slanke harlekijn (Anacamptis picta), gele hoornpapaver (Glaucium flavum) en meerdere vedergrassen, waaronder Stipa capillata, Stipa lessingiana, Stipa pontica en Stipa tirsa. Daarnaast zijn er 30 zoogdieren, 205 vogels, negen reptielen, drie amfibieën en 55 soorten vissen in het gebied vastgesteld. Zoogdieren die men hier kan aantreffen zijn typische steppebewoners als dwerggrondeekhoorn (Spermophilus pygmaeus), steppebunzing (Mustela eversmanni) en grote paardenspringmuis (Allactaga major). Ook leven er zeldzame vleermuizen als de kleine hoefijzerneus (Rhinolophus hipposideros) en grote hoefijzerneus (Rhinolophus ferrumequinum). Tuimelaars (Tursiops truncatus) en bruinvissen (Phocoena phocoena) worden periodiek waargenomen voor de kust. Interessante vogelsoorten in het gebied zijn onder meer de casarca (Tadorna ferruginea), grote trap (Otis tarda), jufferkraanvogel (Anthropoides virgo), roze spreeuw (Pastor roseus) en zwartkopgors (Emberiza melanocephala). Zapovednik Opoekski is een overwinteringsgebied voor duizenden watervogels en velen stoppen er in de trekperioden.
# Zapovednik Orenboergski

Zapovednik Orenboergski (Russisch: Оренбургский государственный природный заповедник), is een strikt natuurreservaat gelegen in de oblast Orenburg. De oprichting tot zapovednik vond plaats op 12 mei 1989 per decreet (№ 156/1989) van de Raad van Ministers van de Russische SFSR. Het reservaat heeft een oppervlakte van 381,91 km² verdeeld over vijf clusters. Ook werd er een bufferzone van 122,08 km² ingesteld. De clusters liggen verspreid over de regio Orenburg, waarbij sommige clusters nog binnen Europa vallen, terwijl anderen net aan in Azië liggen.

## Deelgebieden

Alle deelgebieden liggen verspreid over de zuidelijke helft van de regio Orenburg, met in het westen deelgebied Talovskaja Step (Таловская степь). Dit deelgebied heeft een oppervlakte van 32 km² en is daarmee het kleinste cluster binnen Zapovednik Orenboergski. Talovskaja Step ligt op de kruising van de Russische regio's Samara, Saratov, Orenburg en de Kazachse regio West-Kazachstan. In het midden van de regio Orenburg liggen van west naar oost de deelgebieden Predoeralskaja Step (Предуральская степь), Boertinskaja Step (Буртинская степь) en Ajtoearskaja Step (Айтуарская степь). Deze hebben een oppervlakte van respectievelijk 165,38 km², 32 km² en 67,53 km². Ten slotte ligt in het oosten van de regio Orenburg het deelgebied Asjtsjisajskaja Step (Ащисайская степь), met een oppervlakte van 72 km².

## Flora en fauna

De clusters zijn gelegen in de zone van de droge steppen en worden veelal bedekt door sierlijke vedergrassen, waaronder Stipa pulcherrima, Stipa lessingiana, Stipa zalesskii en Stipa pennata. Andere wijdverspreide, zeldzame plantensoorten zijn Fritillaria ruthenica, Iris pumila, Tulipa suaveolens en het soldaatje (Orchis militaris).
De vogelwereld bestaat uit typische steppebewoners, zoals de keizerarend (Aquila heliaca), steppearend (Aquila nipalensis), jufferkraanvogel (Anthropoides virgo), kleine trap (Tetrax tetrax), zwarte leeuwerik (Melanocorypha yeltoniensis) en witvleugelleeuwerik (Melanocorypha leucoptera). Zoogdieren die er voorkomen zijn bijvoorbeeld de dwergfluithaas (Ochotona pusilla), bobakmarmot (Marmota bobak) en blinde woelmuis (Ellobius talpinus). In sommige clusters aan de grens met Kazachstan is de saiga (Saiga tatarica) een zeer zeldzame, onregelmatig voorkomende soort.

## Przewalskipaard

In de steppen van Orenburg is een project opgezet om przewalskipaarden (Equus przewalskii) te herintroduceren. De eerste zes dieren werden in oktober 2015 overgeplaatst naar het gebied en waren afkomstig uit het zuiden van Frankrijk. Na een korte periode in quarantaine en een acclimatisatieverblijf werden de dieren vrijgelaten in deelgebied Predoeralskaja Step. Omdat inteelt op de duur onvermijdelijk is met zulke lage aantallen, werden in november 2016 nog eens veertien dieren naar het gebied gebracht - ditmaal vanuit Nationaal Park Hortobágy in Hongarije. Het doel is om tegen 2030 een populatie van 150 individuen te huisvesten. Naast voortplanting van de dieren zelf moet dit aantal opgebouwd worden door meer przewalskipaarden over te laten komen.
# Zemiropsis pintado

Zemiropsis pintado is een slakkensoort uit de familie van de Babyloniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Kilburn.
# Symfonie nr. 2 (Kaipainen)

Jouni Kaipainen componeerde zijn Symfonie nr 2. opus 44 in 1994. In tegenstelling tot zijn eerste 1e symfonie is hier de invloed van Aulis Sallinen duidelijk aanwezig.

## De Compositie

Deze symfonie bestaat uit 2 delen:
* Andante – Allegro ardente;
* Adagio – Vivace.
De symfonie neigt veel meer naar de klassieke symfonie en kan worden beschouwd als een hommage aan Jean Sibelius en met name aan zijn 5e symfonie. Donkere klanken overheersen de start van de symfonie en verdwijnen niet uit het klankbeeld. Ook de in zijn overige composities aanwezige ritmiek is hier veel minder aanwezig. Je kunt er echter geen moment omheen; het is een symfonie die hoort in de moderne klassieke muziek.
De première vond plaats op 7 april 1994 door het Fins Radio Symfonie Orkest o.l.v. Sakari Oramo, die het werk ook vastlegde.

## Bron en discografie

Uitgave Ondine 855 door Sakari Oramo met het Fins Radiosymfonieorkest.
# Zodarion styliferum extraneum

Zodarion styliferum extraneum is een spinnenondersoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Zodarion. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door J. Denis.
# Zodarion spinibarbis

Zodarion spinibarbis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Zodarion. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Jörg Wunderlich.
# Superbrandstof en pikante saus

Superbrandstof en pikante saus is een verhaal uit de Belgische stripreeks Piet Pienter en Bert Bibber van Pom.
Het verhaal verscheen voor het eerst in Gazet Van Antwerpen van 25 juli 1970 tot 24 november 1970 en als nummer 28 in de reeks bij De Vlijt.

## Personages

* Piet Pienter
* Professor Kumulus
* Susan
* Bert Bibber
* Professor Willibaldus Van Bruin
* De heren Vlam & Boem
* Detective Opknapper

## Albumversies

Superbrandstof en pikante saus verscheen in 1971 als album 28 bij uitgeverij De Vlijt. In 1996 gaf uitgeverij De Standaard het album opnieuw uit.
* 1 2 3 Bonte, Peter (2005). De stripdatabank. Uitgeverij Bonte, Brugge, p.742-746. ISBN 978-90-34-42000-8.
* ↑ (nl) Superbrandstof en pikante saus, Stripinfo.be
# Supercargo

Een supercargo is de benaming in de scheepvaart van een persoon met een adviserende en bemiddelende rol tussen enerzijds het schip en anderzijds de walorganisatie.
Veelal heeft de supercargo een aantal jaren ervaring op zee of een andere maritieme achtergrond. Door een flexibele ladingplanning en een goede communicatie tussen beide partijen kan hij tijd en ruimte aan boord winnen, waardoor het schip eerder of voller kan vertrekken.
# Zonnesproetbladroller

De zonnesproetbladroller (Aleimma loeflingiana) is een vlinder uit de familie Tortricidae ( bladrollers). De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen de 14 en 19 millimeter. De soort komt verspreid over Europa en delen van het Nabije Oosten voor.

## Waardplanten

De zonnesproetbladroller heeft haagbeuk, eik en esdoorn als waardplanten.

## Voorkomen in Nederland en België

De zonnesproetbladroller is in Nederland en in België een vrij algemene soort, die verspreid over het hele gebied kan worden gezien. De soort vliegt van juni tot augustus.
# Zonnespiegel

De zonnespiegel is een mythische uitvinding gedaan door Archimedes, een historische wiskundige. De uitvinding zou bedoeld zijn om vijandelijke schepen te vernietigen door met een grote spiegel zonlicht op te vangen en de lichtbundel naar de vijand te richten. Het was de bedoeling dat de scheepsromp, de tuigage en de zeilen in brand zouden vliegen en de vijand dus overwonnen werd. De praktische mogelijkheden hiervan worden soms betwijfeld, soms bevestigd.
In de tweede eeuw na Christus schreef de historicus Lucianus van Samosata dat bij de slag om Syracuse (214-212 v.C.) een brandglas zou zijn gebruikt om een Romeins schip in brand te steken. Deze methode, die de zonnespiegel werd genoemd, is al sinds de renaissance onderwerp van discussie. De filosoof René Descartes wees de methode van de hand, maar moderne onderzoekers blijven trachten om met de hulpmiddelen die Archimedes tot zijn beschikking zou hebben gehad te onderzoeken of de methode werkt. Er wordt wel gesuggereerd dat een groot aantal gepolijste bronzen of koperen schilden zouden kunnen zijn gebruikt om het zonlicht te kunnen bundelen, gebruikmakend van het principe van een paraboolreflector.

## Moderne tests

De Griek Ioannis Sakkas testte in 1973 de zonnespiegel op de marinebasis van Skaramagas bij Athene. Hij gebruikte 70 spiegels van 1 bij 1,5 meter met een koperen coating. De spiegels waren gericht op een triplex model van een Romeins oorlogsschip dat zich op een afstand van ongeveer 50 meter bevond. Toen de spiegels eenmaal goed op het schip waren gericht vloog het schip binnen enkele seconden in brand. Het schip was gecoat met een teerlaag, die ervoor gezorgd zou kunnen hebben dat het schip vlam vatte.
In oktober 2005 voerden enkele studenten van het Massachusetts Institute of Technology ook een experiment uit. Zij gebruikten 127 spiegels met een doorsnede van 30 centimeter, richtten deze op een houten schip op 30 meter afstand. Het schip vatte vlam, maar pas toen de aanwezige bewolking was weggetrokken en het schip tien minuten bewegingloos had gedobberd. De studenten trokken de conclusie dat het wapen onder de op dat moment aanwezige omstandigheden bruikbaar was maar in de praktijk weinig praktisch zou zijn.
Ook het populair-wetenschappelijk programma Mythbusters heeft in 2006 met behulp van studenten van het Massachusetts Institute of Technology geprobeerd de zonnespiegel na te bouwen en de werking te testen. Ook daar werd geconcludeerd dat een stilliggend schip na een aanzienlijke tijd die benodigd is voor het focusseren van de spiegels wel in brand kan worden gestoken. Praktisch gezien werd de spiegel echter als niet haalbaar beschouwd aangezien een vijandelijk schip in de regel niet passief stil blijft liggen voor langere tijd. Hout vat pas vlam wanneer het zijn vlampunt bereikt (ca. 300°C). Het Mythbusters-team concludeerde dan ook dat deze mythe "busted" was (dus faalde), vanwege de tijd en de weersomstandigheden die nodig waren om het vlampunt te bereiken.
# Surrepifungium oliverioi

Surrepifungium oliverioi is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Bonfitto & Sabelli.
# Surrey (North Dakota)

Surrey is een plaats (city) in de Amerikaanse staat North Dakota, en valt bestuurlijk gezien onder Ward County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 917. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 868, een daling van 49 (-5,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,5 km², geheel bestaande uit land. Surrey ligt op ongeveer 498 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Surrey.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Surrey op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Zwartborstcotinga

De zwartborstcotinga (Pipreola lubomirskii) is een zangvogel uit de familie Cotingidae (cotinga's). Deze vogel is genoemd naar de Poolse concholoog Wladyslaw Emanuel Lubomirski (1824-1882).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van zuidelijk Colombia tot noordwestelijk Peru.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwartborstcotinga op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taczanowski, 1879. Pipreola lubomirskii (protoniem). Proc. Zool. Soc. London, Part 2, p. 236, pl. 22. BHL
# Sybrandt

Sybrandt kan verwijzen naar:

## Personen

* Sybrandt Hansz. Cardinael (1578-1647), Nederlands wiskundige, landmeter en rekenmeester
* Sybrandt van Noordt junior (1659-1705), Nederlands componist en musicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sybrandt en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.