OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dum diversas

Dum diversas is een bul (een pauselijke brief) uit 1452, waarin paus Nicolaas V de toestemming gaf aan koning Alfons V van Portugal om niet-katholieke landen te veroveren en de mensen tot in de eeuwigheid te onderwerpen. Velen lezen hierin de pauselijke toelating van de Trans-Atlantische slavenhandel.

## Voorgeschiedenis

Koning Alfons V van Portugal wilde meer grondgebied veroveren in Afrika. Hij schreef een brief naar paus Nicolaas V om raad te vragen. De paus wilde pas gehoor geven aan deze vraag als de koning legers stuurde naar het Byzantijnse Rijk, om te helpen tegen de invallende Turken. De Portugese militaire steun kon het tij niet keren en het Byzantijnse Rijk viel uiteindelijk. Paus Nicolaas V antwoordde de Portugese koning echter in de bul Dum diversas.

## Inhoud

Het antwoord van de paus, vrij vertaald uit het Latijn:
    “Hierbij verlenen wij u (koning Alfons V van Portugal) met ons Apostolisch Gezag de volledige en vrije toestemming om de Saracenen, heidenen en alle andere ongelovigen en vijanden van Christus waar ze ook zijn aan te vallen, er jacht op te maken, gevangen te nemen en te onderwerpen, alsmede hun koninkrijken, hertogdommen, graafschappen, prinsdommen en andere territoria en (…) hun personen in eeuwige slavernij te voeren.”
De paus wil hiermee zeggen dat koning Alfons V van Portugal iedere ongelovige mag aanvallen en overheersen. De paus plaatste deze strijd onder de noemer 'Heilige oorlog' en beloofde alle zonden die tijdens deze strijd zouden worden begaan te vergeven. Concreet gaf hij de toestemming om de Afrikaanse landen te veroveren en de inwoners als slaven te gebruiken. Velen lezen hierin de pauselijke toelating van de slavernij, maar niet iedereen is het hiermee eens. Sommigen geloven dat de paus enkel een bekering van ongelovigen, vooral van de moslims, wou.
Dit standpunt werd nog eens herhaald door paus Nicolaas V in de bul Romanus Pontifex uit 1455, die de Portugezen de toelating gaf meer nieuwe gebieden te veroveren. Een jaar later bevestigde paus Calixtus III dit standpunt in de bul Inter Caetera. Ook Sixtus IV (1481) en Leo X (1513) bevestigden het antwoord van de paus uit de bul Dum diversas.
# Oncaea lacinia

Oncaea lacinia is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Oncaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Heron, English & Damkaer.
# Tamarixia arboreae

Tamarixia arboreae is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Graham.
# Frankrijk op het Eurovisiesongfestival 2001

Frankrijk deed in 2001 voor de vierenveertigste keer mee aan het Eurovisiesongfestival. In de Deense stad Kopenhagen werd het land op 12 mei vertegenwoordigd door Natasha Saint-Pier met het lied "Je n'ai que mon âme". Het land eindigde met 142 punten op de vierde plaats.

## Nationale voorselectie

In tegenstelling tot het voorbije jaar, koos men er opnieuw voor een interne selectie te organiseren. Uiteindelijk koos men voor Natasha Saint-Pier met het lied Je n'ai que mon âme.

## In Kopenhagen

In Zweden moest Frankrijk optreden als 14de, net na Spanje en voor Turkije. Op het einde van de puntentelling werd duidelijk dat Frankrijk de vierde plaats had behaald met 142 punten. Dit is tot nu toe nog steeds de beste prestatie van het land sinds 1997. Men ontving 3 keer het maximum van de punten.

### Gekregen punten

Nederland had 8 punten over voor deze inzending en België deed niet mee in 2001.

#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| Bosnië en Herzegovina  Rusland Portugal | Estland  Polen | Nederland | Ierland  Letland  Litouwen Noorwegen | Duitsland  Denemarken  Kroatië  Slovenië  Verenigd Koninkrijk  Zweden |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| | Griekenland IJsland | Spanje | Israël | Turkije |

### Punten gegeven door Frankrijk
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Portugal |
| 10 punten | Israël |
| 8 punten | Estland |
| 7 punten | Turkije |
| 6 punten | Duitsland |
| 5 punten | Spanje |
| 4 punten | Denemarken |
| 3 punten | Griekenland |
| 2 punten | Zweden |
| 1 punt | Slovenië |
# Chrosiothes portalensis

Chrosiothes portalensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Chrosiothes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Herbert Walter Levi.
# Keraterpeton

Keraterpeton is een monotypisch geslacht van uitgestorven lepospondyle amfibieën, voorheen opgenomen in de monotypische familie Keraterpedontidae uit het Carboon van Europa (Tsjechië, Engeland en Ierland) en Noord-Amerika (Verenigde Staten). Het is het oudst bekende lid van de familie Diplocaulidae.
De typesoort is Keraterpeton galvani, benoemd in 1866 als Ceraterpeton door Robert Etheridge en later gewijzigd in Keraterpeton in 1868 door Thomas Henry Huxley en Edward Percival Wright. Drie jaar eerder (in november 1865) werden ze geautoriseerd door William Bookey Brownrigg om enkele fossiele gewervelde dieren in zijn collectie te beschrijven, waaronder NHMING F 14735, het holotype van Keraterpeton galvani, dat werd ontdekt in de Jarrow Colliery in County Kilkenny, Ierland.
Keraterpeton was een salamanderachtig wezen van ongeveer dertig centimeter lang. Zijn staart was opmerkelijk lang en besloeg tweederde van de totale lengte van het dier, en was zijdelings afgeplat, vermoedelijk om te helpen bij het zwemmen. Zijn schedel was rond en kort, vooral in vergelijking met zijn familielid, Diplocaulus uit het Perm. Zijn achterpoten hadden vijf tenen en waren langer dan de voorpoten, die slechts vier tenen hadden.
Keraterpeton was zijdelings afgeplat, wat zou hebben geholpen zichzelf door het troebele water van de kolenmoerassen waarin het leefde te duwen. De vijftenige achterpoten waren langer dan de viertenige voorpoten en de korte, ronde schedel had ogen ver naar voren gericht. Hoewel Keraterpeton een lang lichaam had, had het niet meer wervels dan de meeste andere soorten amfibieën (gemiddeld vijftien tot zesentwintig).

## Vondsten

Vondsten zijn bekend uit Europa (Tsjechië/Slowakije) en Noord-Amerika (Ohio).
Literatuur
* Anderson, J. S. (2001) The phylogenetic trunk: maximal inclusion of taxa with missing data in an analysis of the Lepospondyli (Vertebrata, Tetrapoda). Syst. Biol. 50, 170–193.
* Angela C. Milner (2019) A morphological revision of Keraterpeton, the earliest horned nectridean from the Pennsylvanian of England and Ireland. Transactions of The Royal Society of Edinburgh (advance online publication) doi: https://doi.org/10.1017/S1755691018000579Â
* D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000). De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
Noten
* ↑ Fossilworks: Keraterpeton. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 04-03-2023.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Keraterpeton op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Keraterpeton in de Paleobiology Database
# Bourgeauville

Bourgeauville is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 150 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lisieux.

## Geografie

De oppervlakte van Bourgeauville bedraagt 6,3 km², de bevolkingsdichtheid is 23,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bourgeauville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Dyspessa kostjuki

Dyspessa kostjuki is een vlinder uit de familie houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Yakovlev.
De soort komt voor in Europa.
# Vararo

Vararo is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Cittiglio.
# Tambulig

Tambulig is een gemeente in de Filipijnse provincie Zamboanga del Sur op het eiland Mindanao. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 34 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Tambulig is onderverdeeld in de volgende 28 barangays:
| Bag-ong Misamis Bubual Buton Culasian Daplayan Kalilangan Kapamanok Kondum Lumbayao Mabuhay Marcos Village Miasin Molansong Pantad | Pao Payag Poblacion Pongapong Sacbulan Sagasan San Juan Senior Songgoy Tandubuay Taniapan Ticala Island Tubo-pait Villakapa |

## Demografie

Tambulig had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 34.242 mensen. Dit zijn 2.843 mensen (9,1%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,20%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 5.095 (17,5%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Tambulig was ten tijde van de laatste census, met 34.242 inwoners op 130,65 km², 262,1 mensen per km².
# Frederik Lintsstraat

De Frederik Lintsstraat is een straat in de Belgische stad Leuven. Ze verbindt de Vlamingenstraat met de Geldenaaksevest en kruist de Andreas Vesaliusstraat en de Brabançonnestraat. De straat is voornamelijk een residentiële straat met woningen en studentenhuizen.

## Beschrijving

De Frederik Lintsstraat werd genoemd naar Frederik Lints, burgemeester van Leuven van 1896 tot 1900. De straat werd voorheen Moelenweechsken (1464), Molenstrate (1581), Groene Straete (1716), Groene Wegh (1787) en Flesschenstraat (1818) genoemd. Op 29 oktober 1900 werd beslist de straat naar Frederik Lints te noemen.
De oudste bebouwing is geconcentreerd rond de KADOC-site en de kapel Onze-Lieve-Vrouw-ter-Koorts, in het eerste straatgedeelte, van de Vlamingenstraat tot de Andreas Vesaliusstraat. Het betreft rijwoningen met gevels in repetitief schema die een homogeen geheel vormen, voornamelijk uit het derde kwart van de 19de eeuw. Voor de bouw van het woonzorgcentrum Edouard Remy en het OCMW-kantoor in 1979 werd de Frederik Lintsstraat ter hoogte van de kruising met de Andreas Vesaliusstraat gedomineerd door het Hospice d'Incurables et Aveugles, het Hospice de Maternité et des Enfants Assistés en het Hospice pour Orphelins et Vieillards, liefdadigheidsinstellingen waarvan de bouw grotendeels door de Leuvense industrieel Edouard Remy werd gefinancierd en waarvan niets meer overblijft. Het laatste gedeelte, een oude vleugel van het woonzorgcentrum, werd in 2015 afgebroken. Het straatgedeelte vanaf de Andreas Vesaliusstraat werd tussen 1885 en 1913 bebouwd met neoclassicistische burgerwoningen.

## Afbeeldingen

* Frederik Lintsstraat 48-52
* Frederik Lintsstraat 59-61
* Frederik Lintsstraat 129-133
* Frederik Lintsstraat 132
* Frederik Lintsstraat 192
* Frederik Lintsstraat, Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Stadsarchief Leuven, Modern archief, 29843: minuut van de beslissing van het schepencollege, 29 oktober 1900.
* ↑ Oud gebouw Remy tegen de vlakte, Het Laatste Nieuws, 6 mei 2015.
# Christiane Groenen-Magniette

Christiane Groenen-Magniette (1937) is een Belgische interieurarchitect.

## Studie en loopbaan

Groenen-Magniette studeerde binnenhuisarchitectuur aan het Nationaal Hoger Instituut voor Bouwkunst en Stedebouw (NHIBS) te Antwerpen. Hier kreeg ze les van o.a. architect Jul De Roover, de oprichter van de opleiding. In 1961 behaalde ze, met grootste onderscheiding, haar einddiploma binnenhuisarchitect. Groenen-Magniette maakte deel uit van de eerste lichting afgestudeerden samen met Paul ibens, Claire Bataille en John Bogaerts.
In 1961 nam Groenen-Magniette de rubriek ‘interieur design’ van het magazine De Stem der Vrouw over van De Roover. Samen met hem droeg ze bij aan de zogenaamde 'woonvoorlichting', die destijds een belangrijke bijdrage leverde aan de informatieverstrekking over interieurinrichting aan gezinnen. Het magazine werd uitgebracht door de Socialistische Vooruitziende Vrouwen (SVV), nu gekend onder de naam Rebelle, een vrouwenvereniging van de Belgische socialistische ziekenfondsen.
Van 1961 tot 1975 werkte ze in het kantoor van architectuurbureau Verduyn. Hierna richtte ze haar eigen interieurarchitectuurbureau op.
Vanaf 1965 combineerde ze haar werk met lesgeven aan het NHIBS, waar ze het vak kleurenleer gaf aan de derdejaarsstudenten.
Groenen-Magniette werkte in 1966 aan de tentoonstelling ‘Scheppende handen in ambacht en nijverheid’. Dit deed ze in samenwerking met interieurarchitect W. Van De Wijngaert. De tentoonstelling vond plaats in de Stadsfeestzaal in Antwerpen.
# Kiek in de Kök

Kiek in de Kök (Nederduits voor kijkje in de keuken) is een oude kanontoren in Tallinn aan de zuidwestkant van de oude binnenstad. Kiek in de Kök is de Nedersaksische naam voor ronde kanontorens die in de late middeleeuwen deel uitmaakten van de verdedigingswerken van met name de Hanzesteden. De naam verwijst naar de positie die de soldaten hadden die de toren bemanden. Vanaf de toren kon men rechtstreeks in de keukens van de lager gelegen woonhuizen kijken.
In het gehele gebied van de Hanze en de Duitse Orde werd in de late middeleeuwen het Middelnederduits gesproken, dat zo dienstdeed als gemeenschappelijke taal. Zodoende staan verschillende kanontorens in bijvoorbeeld Tallinn en Gdańsk (Danzig) nog bekend onder de naam Kiek in de Kök.
De toren in Tallinn is een van de best bewaarde en maakt deel uit van het stadsmuseum (Linnamuuseum) van de Estse hoofdstad. De toren is 38 meter hoog, de doorsnede is 17 meter en de muren zijn 4 meter dik.
Op ongeveer 100 meter naar het zuidoosten staat de Overwinningskolom van de Onafhankelijkheidsoorlog aan het Vrijheidsplein.
# Tambu (album)

Tambu is het negende studioalbum van de band Toto, uitgegeven in 1995. Het was het eerste album waarin drummer Simon Phillips speelde in plaats van de in 1992 overleden Jeff Porcaro. Tambu is genoemd naar een Arubaanse muziekterm.

## Musici

* Steve Lukather - Gitaar, basgitaar, mandoline, synthesizer, piano en zang;
* David Paich - Zang, toetsen en orgel;
* Mike Porcaro - Basgitaar en toetsen;
* Simon Phillips - Slagwerk en toetsen.

## Composities

* "Gift of Faith"
* "I Will Remember"
* "Slipped Away"
* "If You Belong to Me"
* "Baby He's Your Man"
* "The Other End of Time"
* "The Turning Point"
* "Time Is the Enemy"
* "Just Can't Get to You"
* "Drag Him to the Roof"
* "Dave's Gone Skiing"
* "The Road Goes On"
* "Blackeye"
# Talloires-Montmin

Talloires-Montmin is een gemeente in het Franse departement Haute-Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Annecy. Talloires-Montmin is op 1 januari 2016 ontstaan door de fusie van de gemeenten Montmin en Talloires.
# Takashi Yamahashi

Takashi Yamahashi (Hokkaido, 31 mei 1972) is een voormalig Japans voetballer.

## Carrière

Takashi Yamahashi speelde tussen 1991 en 1998 voor Cerezo Osaka en Consadole Sapporo.

## Externe link

* (ja) J.League statistieken J.League Data Site
# Verdrag van Compiègne

Met Verdrag van Compiègne wordt verwezen naar verschillende diplomatieke verdragen die in de stad Compiègne werden ondertekend:
* Verdrag van Compiègne (867) tussen het West-Frankische Rijk en het koninkrijk Bretagne, waarbij Bretagne Cotentin en Avranchin kreeg
* Verdrag van Compiègne (1624) tussen Frankrijk en de Verenigde Provinciën, waarbij Frankrijk steun verleent aan de Nederlandse Opstand tegen Spanje
* Verdrag van Compiègne (1635) tussen Frankrijk en Zweden, waarbij Frankrijk financiële steun zou verlenen aan de Zweedse legers in het Heilige Roomse Rijk
* Verdrag van Compiègne (1756) tussen Frankrijk en de republiek Genua, waarbij Frankrijk subsidies en troepen verleende om Corsica te controleren
* Verdrag van Compiègne (1764) tussen Frankrijk en Genua, waarbij Frankrijk garnizoenen zou leggen in verschillende Corsicaanse steden voor een periode van vier jaar
* Wapenstilstand in het Bos van Compiègne:
** 11 november 1918: Duitsland erkent de nederlaag
** 22 juni 1940: Frankrijk erkent de nederlaag.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Verdrag van Compiègne en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tanabnormia cornicauda

Tanabnormia cornicauda is een naaldkreeftjessoort . De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Gutu.
# Omarion

Omari Ishmael Grandberry (Inglewood (Californië), 12 november 1984), beter bekend als Omarion, is een Amerikaans r&b-zanger.
Omarion was de leadzanger van de boyband B2K, die ontbonden werd na een paar succesvolle jaren. In 2005 bracht hij zijn debuutalbum uit, O. Het album kwam bovenaan te staan in de Amerikaanse Billboard 200 en Top R&B/Hip-Hop Albums. In december 2006 bracht hij zijn tweede album uit, 21, genoemd naar zijn leeftijd op dat moment. De eerste single was Entourage en de tweede single Ice Box, werd geproduceerd door Timbaland. Zijn derde album Ollusion werd uitgebracht op 12 januari 2010 met de eerste single I Get It In.

## Discografie
### Soloalbums

* 2005: O
* 2006: 21
* 2010: Ollusion
* 2014: Sex Playlist

### Samenwerking albums

* 2002: B2K (met B2K)
* 2002: Pandemonium! (met B2K)
* 2007: Face Off (met Bow Wow)

## Filmografie

* 2004: You Got Served
* 2004: Fat Albert
* 2005: The Proud Family Movie
* 2007: Feel the Noise
* 2007: Somebody Help Me
* 2010: Wrong Side of Town
* 2010: Somebody Help Me 2
* Bibliothèque nationale de France: cb14622639b (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135415578
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0102 2998
* Library of Congress Control Number: no2005026017
* MusicBrainz: 3ca09fae-fdee-4771-bab9-244708515a98
* Système universitaire de documentation: 151265941
* Virtual International Authority File: 51416448
* WorldCat (via VIAF): 51416448
# Verdrag van Compiègne (867)

Het Verdrag van Compiègne was een verdrag dat in augustus 867 in Compiègne, nabij Parijs, werd afgesloten tussen de koninkrijken West-Francië en Bretagne.

## Het verdrag

Op 1 augustus 867 ontving koning Karel de Kale in Compiègne Pascweten, de schoonzoon en vertegenwoordiger van koning Salomon van Bretagne, en droeg aan hem het schiereiland Cotentin en waarschijnlijk ook het land van Avranches (Avranchin), met de Mont Saint-Michel, hoewel dit niet gespecificeerd werd, over met alle koninklijke belastingen en domeinen, de abdijen en hun afhankelijkheden op enkele plaatsen, die buiten het bisdom vielen. Daarom bleven de bisdommen Coutance en Avranches vanuit kerkjuridisch oogpunt in het aartsbisdom Rouen, zonder ooit te zijn opgenomen in dat van Dol. Na de ineenstorting van het Bretonse koninkrijk ten gevolge van de Vikingeninvallen in 919, werden deze twee pagi in 933 bij Normandië aangehecht, een hertogdom waarvan het grondgebied quasi overeenkwam met dat van het aartsbisdom Rouen.
# Ophiochondrus crassispinus

Ophiochondrus crassispinus is een slangster uit de familie Ophiacanthidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1883 gepubliceerd door Theodore Lyman.
# Oomorphus

Oomorphus is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1831 gepubliceerd door Curtis.

## Soorten

* Oomorphus concolor Sturm, 1807
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Tanneke Denijs

Tanneke Denijs (Bloemendaal, 1637/1638 - Den Haag, 1702) was een Nederlandse mystica, schrijfster van religieuze werken en profetes.
Tanneke Denijs werd geboren in Bloemendaal als dochter van een bleker uit een bekend geslacht van blekers. Ze trouwde met de chemicus Hendrik van Swinderen, met wie zij rond 1668 in Amsterdam woonde. Vanaf 1674 woonde ze in Lübeck waar ze betrokken was bij een groep radicale piëtisten. In deze jaren reisde ze door heel Europa, waaronder een aantal keer naar Engeland en Schotland. Ze was bevriend met de Lutherse piëtist Friedrich Breckling, die vanaf 1690 bij haar introk.
Tanneke Denijs geloofde dat ze als profetes door God was uitverkoren om het naderende einde der tijden te verkondigen aan de wereld. Als piëtist vond ze dat het 'ware' christendom op aarde hersteld moest worden. Ze publiceerde een aantal religieuze geschriften. Hieruit blijkt dat ze beïnvloed was door de Silezische mysticus Jacob Boehme. Ze had verder contact met Antoinette Bourignon en de profeet Quirinus Kuhlmann.
# Vanadiumoxytrichloride

Vanadiumoxytrichloride is een anorganische verbinding van vanadium met als brutoformule VOCl$_3$. De stof komt voor als een gele tot bruine vloeistof, die sterk hydrolyseert in contact met waterdamp uit de lucht of water tot waterstofchloride. De stof is erg toxisch en corrosief. Vanadiumoxytrichloride is een sterke oxidator.

## Synthese

Vanadiumoxytrichloride wordt bereid door vanadium(V)oxide te chloreren, met bijmenging van actieve kool:
    $\mathrm {6\ Cl_{2}\ +\ 2\ V_{2}O_{5}\ \longrightarrow \ 4\ VOCl_{3}\ +\ 3\ O_{2}}$
Koolstof fungeert als reductor. De reactietemperatuur is hoger dan het kookpunt van VOCl$_3$, zodat de vrijkomende damp kan opgevangen worden en geadsorbeerd, maar lager dan 400 °C. Bij hogere temperatuur wordt er meer vanadium(IV)chloride (VCl$_4$) gevormd en minder vanadiumoxytrichloride. Een variant op deze methode is de reactie tussen thionylchloride en vanadium(V)oxide:
    $\mathrm {3\ SOCl_{2}\ +\ V_{2}O_{5}\ \longrightarrow \ 2\ VOCl_{3}\ +\ 3\ SO_{2}}$
Er kan ook worden uitgegaan van vanadium(III)oxide:
    $\mathrm {6\ Cl_{2}\ +\ 2\ V_{2}O_{3}\ \longrightarrow \ 4\ VOCl_{3}\ +\ O_{2}}$

## Eigenschappen

Aangezien vanadiumoxytrichloride een vijfwaardige vanadiumverbinding is, is ze diamagnetisch. De molecule neemt een tetraëdrische structuur aan, waarbij de O-V-Cl-bindingshoeken telkens 111° bedragen en de Cl-V-Cl-bindingshoeken 108°. De bindingslengten van de V-O- en V-Cl-binding bedragen respectievelijk 157 en 214 picometer.
De vloeistof is oplosbaar in apolaire oplosmiddelen, zoals benzeen, tolueen, dichloormethaan en hexaan.

## Reacties
### Hydrolyse en alcoholyse

Vanadiumoxytrichloride reageert zeer hevig met zuiver water, waarbij corrosief waterstofchloride wordt gevormd:
    $\mathrm {2\ VOCl_{3}\ +\ 3\ H_{2}O\ \longrightarrow \ V_{2}O_{5}\ +\ 6\ HCl}$
Daarnaast ondergaat het met alcoholen een alcoholyse:
    $\mathrm {VOCl_{3}\ +\ 3\ ROH\ \longrightarrow \ VO(OR)_{3}\ +\ 3\ HCl}$
R stelt hierbij een alkyl- of arylgroep voor.

### Reactie tot andere vanadiumverbindingen

Vanadiumoxytrichloride wordt gebruikt als precursor voor de synthese van vanadiumoxydichloride:
    $\mathrm {VOCl_{3}\ +\ 3\ VCl_{3}\ +\ V_{2}O_{5}\ \longrightarrow \ 6\ VOCl_{2}}$
Reactie met dichloormonoxide leidt tot vorming van vanadiumoxidemonochloride:
    $\mathrm {VOCl_{3}\ +\ Cl_{2}O\ \longrightarrow \ VO_{2}Cl\ +\ 2\ Cl_{2}}$

### Adductvorming

Vanadiumoxytrichloride is een sterk lewiszuur en vormt daarom zeer vlot adducten met verschillende basen, zoals acetonitril en amines. Deze adductvorming induceert een geometrische verandering van de molecule. Vanadiumoxytrichloride gaat over van een tetraëdrische naar een octaëdrische geometrie:
    $\mathrm {VOCl_{3}\ +\ 2\ H_{2}NC_{2}H_{5}\ \longrightarrow \ VOCl_{3}(H_{2}NC_{2}H_{5})_{2}}$

## Toepassingen

Vanadiumoxytrichloride wordt gebruikt als een reagens en katalysator in de organische synthese. Het is een co-katalysator voor de productie van ethyleen-propyleenrubbers (EPDM), meestal samen met een organische aluminiumverbinding (zoals ethylaluminiumsesquichloride).
# Oomorphoides sakaii

Oomorphoides sakaii is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1989 gepubliceerd door Takizawa.
# Vexillum garciai

Vexillum garciai is een slakkensoort uit de familie van de Costellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Salisbury & Wolff.