OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Waifar

Waifar van Aquitainië (ook Waifer, Waiffre, Waifarius of Gaifier) ( ? – 768) was van 748 tot en met 768 hertog van Aquitanië,
In 748 volgde hij zijn, in een klooster gedwongen vader Hunold op. In de twintig jaar dat Waifar regeerde verzette hij zich sterk tegen de Frankische hofmeier en later koning Pepijn de Korte, die verschillende keren probeerde de heerschappij van het Frankische rijk over Aquitanië te herstellen. Tussen 752 en 759 belegerde Pepijn Narbonne, de hoofdstad van Septimanië, die door de Arabieren was veroverd. Waifar viel daarop Pepijns leger aan. Na de val van Narbonne begon Pepijn Zuid-Aquitanië te veroveren en in 760 had hij Toulouse, Rodez en Albi in handen. Pepijn trok tegen Waifar op, ondanks diens verzoek om vrede. Pepijn viel Berry en Auvergne binnen en een groot deel van Aquitanië. Waifar riep graaf Chunibert van Bourges en graaf Blandinus van Auvergne op om Chalon-sur-Saône aan te vallen. Bourgondië werd binnengevallen, maar Pepijn drong hen terug en nam de burchten van Bourbon, Chantelle en Clermont in en graaf Blandinus moest zich over geven.
Na vele veldtochten, vooral na 760 n.Chr., slaagde Pepijn er uiteindelijk in de strijd in zijn voordeel te beslechten. Waifars neef Mantio wilde het Karolingische leger in 762 bij Narbonne in een hinderlaag lokken, maar bij zijn vlucht moest hij de paarden achterlaten. Ook in 763 wilde Waifar zich over geven als hij Bourges en andere Aquitaanse steden zou ontvangen. Maar er kwam niets van terecht. Pepijn viel Aquitanië binnen tot in Limousin en Quercy. Waifar nam het met een groot leger tegen hem op. Graaf Chilping van Auvergne nam deel aan die operatie. Tussen 763 en 766 trok Waifar zich terug uit Poitiers, Limoges, Saintes, Périgueux en Angoulême. In 765 liep Waifars oom Remistanius over naar Pepijn, na te zijn omgekocht. In 766 hadden de meeste aanhangers Waifar verlaten. In de laatste fase van de oorlog, in de jaren 766 en 767 werd vooral in de Périgord, Angoumois en Bordelais het land door Pepijn verwoest. In 768 gaf Blandinus zich over aan Pepijn. Waifar stierf kort vóór Pepijn in 768.
Waifar werd door edelen uit zijn eigen omgeving vermoord. De meeste familieleden van Waifar werden gevangen genomen en in het bos van Périgord geëxecuteerd. Waifars familielid, misschien zijn zoon, Hunold II, nam zijn strijd voor een onafhankelijk Aquitanië over en vervolgde het conflict met Pepijns opvolger Karel de Grote.
In de Chanson de geste Girart de Vienne komt Gaifier voor als ongeïdentificeerde koning, verbonden aan grote rijkdom en schatten en hertog van Karel de Grote.

## Externe link

* Genealogie van de Middeleeuwen
# Stelling van Weierstrass-Casorati

In de complexe functietheorie, een deelgebied van de wiskunde, beschrijft de stelling van Weierstrass-Casorati het gedrag van meromorfe functies in de buurt van essentiële singulariteiten. De stelling is naar Karl Weierstrass en Felice Casorati genoemd. De grote stelling van Picard is een vervolg op de stelling van Weierstrass-Casorati.

## Geschiedenis

De geschiedenis van deze stelling wordt beschreven door Collingwood en Lohwater. Ze werd gepubliceerd door Weierstrass in 1876 (in het Duits) en door Sokhotski in 1868 in zijn masterproef (in het Russisch). Daarom werd het in de Russische literatuur de stelling van Sokhotski genoemd en in de Westerse literatuur de stelling van Weierstrass. Dezelfde stelling werd gepubliceerd door Casorati in 1868, en door Briot en Bouquet (1859). Briot en Bouquet verwijderden deze stelling echter uit de tweede editie (1875).
# Zeylsgasthuis

Het Zeylsgasthuis is een gasthuis in de Visserstraat in de Nederlandse stad Groningen. Het stamt uit 1646 en werd gesticht door Berend Seilmaker, zijn echtgenoot en de weduwe van de broer van Berend.
Het gasthuis bood plaats aan vijf weduwen. In de praktijk waren dit veelal familieleden van de voogden van het gasthuis. De bewoonsters hadden en hebben vrije inwoning. Het gasthuis is in 2003 gerestaureerd, en is nog steeds als gasthuis in gebruik.
Aduardergasthuis · Anna Varvers Convent · Armhuiszitten Convent · Hofje Ceramstraat · Corneliagasthuis · Doopsgezind Gasthuis · Gerarda Gockingahuis · Hesselinkstichting · Jacob en Annagasthuis · Juffer Margarethagasthuis · Juffer Tette Alberdagasthuis · Jan Luitjensgasthuis · Mepschengasthuis · Middengasthuis (Kleine Rozenstraat) · Middengasthuis (Grote Leliestraat) · Latteringe Gasthuis · Pelstergasthuis · Pepergasthuis · Pieternellagasthuis · Remonstrants Gasthuis · Rustoord · Sint Anthonygasthuis · Sint Martinusgasthuis · Hofje Tellegenstraat · Ter Schouw-Van Sanen Stichting · Typografengasthuis · Ubbenagasthuis · Vrouw Fransensgasthuis · Vrouw Wilsoors- of Aaffien Olthofsgasthuis · Weldadige Stichting Ketelaar-Bos · Wytzes- of Schoonbeeksgasthuis · Zeylsgasthuis
# Añora

Añora is een gemeente in de Spaanse provincie Córdoba in de regio Andalusië met een oppervlakte van 113 km². In 2007 telde Añora 1532 inwoners.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen

## Galerij

* Añora in de provincie Córdoba
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Idgia flavithorax

Idgia flavithorax is een keversoort uit de familie Prionoceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Pic.
# Rubén Felgaer

Rubén Felgaer (Buenos Aires, 4 april 1981) is een Argentijnse schaker. Hij won twee keer het Pan American U20 junior chess championship, in 2000 in Macas, en in 2001 in Yucay. In 2002 werd hem de door de FIDE de grootmeestertitel (GM) toegekend.

## Toernooiresultaten

* Van 5 t/m 16 augustus 2005 werd in Buenos Aires het Kampioenschap Amerikaans Continent gespeeld dat met 8,5 uit 11 door Lazaro Bruzon gewonnen werd. Rubén Felgaer eindigde met 8 punten op een gedeelde tweede plaats. Er waren 152 deelnemers.
* Van 24 t/m 28 oktober 2005 werd in Barcelona het Barcelona-grootmeestertoernooi gespeeld, dat na de tiebreak met 4 uit 5 door Vasyl Ivantsjoek gewonnen werd. Felgaer eindigde met een halve punt op de zesde plaats.
# Hans Andersen Brendekilde

Hans Andersen Brendekilde, geboren Hans Andersen (Brændekilde, Funen, 7 april 1857 - Jyllinge, 30 maart 1942) was een Deens kunstschilder en ontwerper. Hij schilderde in een naturalistische stijl.

## Leven en werk

Brendekilde werd geboren in een armoedige boerenomgeving op het platteland van Funen, nabij Odense. Hij werkte in zijn jeugd als boerenknecht, werd opgeleid tot metselaar, maar uiteindelijk kon hij toch beeldhouwen gaan studeren aan de Koninklijke Deense Kunstacademie te Kopenhagen. Daar ontmoette hij zijn levenslange vriend Laurits Andersen Ring en besloot hij om kunstschilder te worden. Om naamsverwarring met Ring te voorkomen nam hij, net als Ring, de naam van zijn geboorteplaats aan.
In de jaren 1880 werkten Brendekilde en Ring intensief samen op het eiland Funen en beïnvloedden elkaar over en weer. Beiden namen het eenvoudige boerenleven tot thema, met Jean-François Millet en Jules Bastien-Lepage als belangrijkste voorbeelden.
Brendekilde schilderde vooral landschappen en genrewerken in een naturalistische stijl. Zijn vroege werk heeft een sterk sociale inslag, met Uitgeput (Udslidt, 1889) als bekendste voorbeeld. Later zou hij met name in het kleurgebruik ook invloeden van het impressionisme aan de dag leggen, hoewel hij meer dan Ring bleef vasthouden aan zijn oorspronkelijke stijl. Na de eeuwwisseling werd zijn werk wel meer idyllisch en enigszins sentimenteel, waarbij hij vaak ouderen en kinderen afbeeldde. Hij maakte reizen naar Italië, Egypte en Syrië. Aan het einde van zijn leven zou hij steeds vaker ook religieuze motieven in zijn schilderijen verwerken.
Brendekilde maakte vaak zelf de lijsten bij zijn schilderijen, als een verlengstuk van het kunstwerk. Hij ontwierp ook glas-in-loodramen en keramiek. Hij overleed in 1942, bijna 85 jaar oud. Veel van zijn werk is te zien in het Fyns Kunstmuseum te Odense, maar ook in de Hirschsprungske Samling en Ordrupgaard te Kopenhagen.

## Galerij

* Vissende jongen, 1880
* Op het veld, 1887
* Uitgeput, 1889
* Lente; de eerste anemonen, 1889
* Een voorjaarsdag, ca 1890
* Kinderen op een landweg, 1892
* Een bospad in de herfst, 1902
* Bellen blazen, 1906
* Katholieke pater voor een sarcofaag, 1909

## Literatuur

* John Sillevis: Ordrupgaard; van Courbet tot Kobke, W Books, Zwolle, 2007. ISBN 9040084076
# Valère Billen

Valère Billen (23 november 1952) is een Belgisch voetbaltrainer. Hij was sinds 1 juli 2007 de hoofdtrainer van de Belgische eersteklasser Sint-Truidense VV. In september 2007 nam hij echter ontslag na 6 verloren wedstrijden. Hij kreeg een nieuwe functie bij de beloften en de jeugd. In februari 2008 volgde hij de zieke Lei Clijsters op bij KSK Tongeren.
Voor het seizoen 2008-2009 werd hij aangesteld tot trainer van KFC Dessel Sport. Daar werd hij eind januari 2009 ontslagen.

## Spelerscarrière

* 1969-1983 KVK Tienen

## Trainerscarrière

* 1983-1985 Dries-Linter (speler-trainer)
* 1985-1987 Alken (speler-trainer)
* 1987-1989 Lummen (speler-trainer)
* 1989-1991 Begijnendijk (speler-trainer)
* 1991-1993 Houtem VV
* 1993-1996 KVK Tienen
* 1996-1997 KV Mechelen (jeugd)
* 1997-2000 KV Mechelen (assistent-trainer)
* 2000-2001 KV Mechelen
* 2001-2002 FC Satellite Abidjan
* 2002-2004 KVO Aarschot
* 2004-01/2005 KTH Diest
* 2005 Boys de Lloret de Mar eurosportstage
* 01/2005-2005 Sporting Lokeren
* 2005-2006 Újpest FC (assistent-trainer)
* 2006-12/2006 Újpest FC
* 2007-09/2007 Sint-Truidense VV
* 09/2007-02/2008 Sint-Truidense VV (beloften en jeugd)
* 02/2008-2008 KSK Tongeren
* 2008-01/2009 KFC Dessel Sport
* 2009-02/2011 Germinal Beerschot (jeugd)
* 02/2011-10/2011 KVK Tienen
* 2012-2014 Swaziland
* 2014-04/2016 KFC Duffel
* 07/2016-11/2016 KVK Tienen
* 07/2022- KFC Houtvenne
# Stegastes diencaeus

Stegastes diencaeus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rifbaarzen of koraaljuffertjes (Pomacentridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Jordan & Rutter.
* ↑ (en) Stegastes diencaeus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stegastes diencaeus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Zeylanacris

Zeylanacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Rehn.

## Soorten

Het geslacht Zeylanacris omvat de volgende soorten:
* Zeylanacris cingalensis Kirby, 1914
* Zeylanacris continentalis Willemse, 1962
* Zeylanacris crassibrachiatus Henry, 1933
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Añorga

Añorga is een van de 17 districten van de Spaanse stad San Sebastian. Het district grenst in het noorden en noordwesten aan het district Ibaeta, in het uiterste noord-oosten aan Aiete, in het oosten aan Miramón-Zorroaga, in het zuiden aan de gemeentes Hernani en Lasarte-Oria, en in het westen aan de gemeente Usurbil. In 2020 had het district 2.278 inwoners.

## Geografie

Añorga ligt in de bovenloop van het stroomgebied van een beekje met dezelfde naam. Dit beekje ontspringt nabij de buurtschap Errekalde, dat in dit district valt, en stroomt via de districten Ibaeta en Antiguo om uit te monden in La Concha. Het grootste deel van dit beekje is inmiddels gekanaliseerd en overdekt. Deze kanalisering leverde echter regelmatig overstromingen op, en zodoende is het op een aantal delen weer ongedaan gemaakt.

## Geschiedenis

Het gebied van het district werd al bewoond voordat San Sebastian was gesticht, en verschillende families uit het gebied behoorden tot de eerste bewoners van de stad. In het gebied was de nodige nijverheid terug te vinden, aangedreven door watermolens. Waterkracht dreef ook de cementfabriek aan, die hier in 1850 is gevestigd.
Omdat Añorga op een natuurlijke doorgang ligt tussen het dal van de rivier de Oria en het kustgebied van San Sebastian, werd de nationale weg N-I door deze zone aangelegd. Deze weg is in de jaren '70 van de 20e eeuw bovendien verdubbeld tot expresweg, waardoor het district te kampen kreeg met geluidsoverlast en vervuiling, en bovendien in twee van elkaar geïsoleerde delen gedeeld werd. Hoewel met de aanleg van de AP-8 in de jaren '90 getracht werd het verkeer om te leiden, en er tegelijkertijd snelheidsbeperkende maatregelen zijn aangebracht, blijft de weg die Añorga doorsnijdt voor veel overlast zorgen, en splitst hij het district nog steeds in twee aparte delen.

## Verkeer en vervoer

In het district Añorga liggen twee stations langs het meterspoor van de spoorwegmaatschappij EuskoTren, station Añorga en station Errekalde, die beiden aan worden gedaan door de trein over de lijn van San Sebastian naar Bilbao, en door de metro van San Sebastian.
Aiete · Altza · Amara Berri · Antiguo · Ategorrieta-Ulia · Añorga · Centro · Egia · Gros · Ibaeta · Igeldo · Intxaurrondo · Loiola · Martutene · Miracruz-Bidebieta · Miramon-Zorroaga · Zubieta
* 1 2 (es) Demografische gegevens op de website van de gemeente San Sebastian, geraadpleegd 7 november 2020
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Añorga op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# ISO 3166-2:FJ

ISO 3166-2:FJ is een ISO-standaard met betrekking tot de zogenaamde geocodes. Het is een subset van de ISO 3166-2 tabel, die specifiek betrekking heeft op Fiji.
De gegevens werden tot op 22 november 2016 geüpdatet op het ISO Online Browsing Platform (OBP). Hier worden 1 afhankelijk gebied - dependency (en) / dépendance (fr) - , 4 divisies – division (en) / division (fr) en 14 provincies - province (en) / province (fr) - gedefinieerd.
Volgens de eerste set, ISO 3166-1, staat FJ voor Fiji, het tweede gedeelte is een eenletterige code.

## Codes

| Code | Naam | Categorie | Deel van |
| FJ-C | Central | divisie |
| FJ-09 | Naitasiri | provincie | FJ-C |
| FJ-10 | Namosi | provincie | FJ-C |
| FJ-12 | Rewa | provincie | FJ-C |
| FJ-13 | Serua | provincie | FJ-C |
| FJ-14 | Tailevu | provincie | FJ-C |
| FJ-E | Eastern | divisie |
| FJ-04 | Kadavu | provincie | FJ-E |
| FJ-05 | Lau | provincie | FJ-E |
| FJ-06 | Lomaiviti | provincie | FJ-E |
| FJ-N | Northern | divisie |
| FJ-02 | Bua | provincie | FJ-N |
| FJ-03 | Cakaudrove | provincie | FJ-N |
| FJ-07 | Macuata | provincie | FJ-N |
| FJ-R | Rotuma | afhankelijk gebied |
| FJ-W | Western | divisie |
| FJ-01 | Ba | provincie | FJ-W |
| FJ-08 | Nadroga and Navosa | provincie | FJ-W |
| FJ-11 | Ra | provincie | FJ-W |
# Barbonema flagrum

Barbonema flagrum is een rondwormensoort uit de familie van de Leptosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Gerlach.
# Rubén Espinoza

Rubén Alberto Espinoza (Tomé, 1 juni 1961) is een voormalig profvoetballer uit Chili, die na zijn actieve loopbaan het trainersvak instapte. Hij speelde als middenvelder.

## Clubcarrière

Espinoza speelde zeventien jaar seizoenen clubvoetbal. Hij speelde in Chili en Mexico, en beëindigde zijn loopbaan in 1996 in de Verenigde Staten.

## Interlandcarrière

Espinoza speelde dertig officiële interlands voor Chili in de periode 1983-1991, en scoorde twee keer voor de nationale ploeg. Hij maakte zijn debuut in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Brazilië (3-2) op 28 april 1983 in Rio de Janeiro, net als Luis Mosquera, Patricio Reyes en Marcelo Pacheco. Espinoza nam met Chili deel aan twee opeenvolgende edities van de Copa América (1983 en 1987).
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Wedstrijd | Goal(s) | Score | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 08/09/1983 | Santiago | Chili – Venezuela | 51' | 4 – 0 | 5 – 0 | Copa América |
| 2 | 25/10/1988 | Arica | Chili – Peru | 37' | 1 – 0 | 2 – 0 | Oefenduel |
| 3 | 01/11/1988 | Concepción | Chili – Uruguay | 89' (pen.) | 1 – 1 | 1 – 1 | Oefenduel |
| 4 | 09/11/1988 | Montevideo | Uruguay – Chili | 89' | 3 – 1 | 3 – 1 | Oefenduel |
| 5 | 20/04/1989 | Santiago | Chili – Argentinië | 69' (pen.) | 1 – 1 | 1 – 1 | Oefenduel |

## Erelijst
### Universidad Católica

* Primera División
    1984, 1987
* Copa Chile
    1983 (Copa Polla Gol), 1983 (Copa República), 1995

### Colo-Colo

* Primera División
    1989, 1990
* Copa Chile
    1989, 1990
# Li Tang

Li Tang (李唐; ca. 1050–1130) was een Chinese landschapschilder uit de Song-periode die werkzaam was in Kaifeng en Hangzhou. Zijn omgangsnaam was Xigu (晞古). Li wordt gerekend tot de Vier Meesters van de Zuidelijke Song. Hij staat te boek als een kunstschilder die medebepalend was voor de shan shui-stijl van de Noordelijke Song.

## Biografie

Li Tang werd geboren in Heyang in de provincie Shaanxi. Op jonge leeftijd leefde hij al van de verkoop van zijn schilderwerk. Ergens na het jaar 1100 behaalde hij tijdens de regering van keizer Song Huizong de grootste graad aan de schildersacademie aan het hof in Bianjing, het huidige Kaifeng. Nadat de Jurchen in 1127 de stad hadden ingenomen, verhuisde Li samen met het keizerlijke hof naar Qiantang (nu Hangzhou), de nieuwe hoofdstad van de Zuidelijke Song. Hier diende hij tot zijn dood aan het hof van keizer Song Gaozong.

## Werk

Li behoorde tot de meest invloedrijke Chinese kunstschilders van zijn tijd. Zijn asymmetrische berglandschappen vormen een link tussen de noordelijke landschapsstijl van de vroege Song-periode en kunstenaars als Xia Gui (ca. 1180–1224) en Ma Yuan (ca. 1160–1225), de grondleggers van de invloedrijke Ma-Xia-school.
Li borduurde voort op de monumentale landschappen van meesters als Guo Xi, Fan Kuan en Li Cheng. Hij vervolmaakte de "bijlklief"-techniek van scherpe penseelstreken in gewassen inkt. Hierbij lijkt het alsof de rotsen en bergen met bijlslagen zijn uitgehouwen. Het precieze effect dat hiermee werd bereikt is een belangrijk kenmerk van de naturalistische schilderstijl van de Zuidelijke Song.
Net zoals het geval is bij veel andere Song-meesters zijn weinig werken van Li bewaard gebleven. De grote hangende rol De wind door de dennen in ontelbare valleien uit 1124 is het enige bekende werk dat zijn signatuur draagt. Deze is aangebracht op een van de bergtoppen links bovenin.
* (en) China Online Museum: Li Tang
* (en) Dorothy Perkins, Encyclopedia of China: History and Culture (2013, Routledge), p. 280
* ↑ (en) Maria Cheng, Tang Wai Hung, Eric Choy, Essential Terms of Chinese Painting (2018, City University of HK Press), p. 117, 118
* Traditioneel wordt een Chinese handrol van rechts naar links bekeken.
* ↑ Traditioneel wordt een Chinese handrol van rechts naar links bekeken.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Li Tang (painter) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1053342896
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6407 7569
* Library of Congress Control Number: nr92033869
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007422690405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 164402489
* Trove: 1410067
* Union List of Artist Names: 500321561
* Virtual International Authority File: 4796421
* WorldCat (via VIAF): 4796421
# Stegastes fuscus

Stegastes fuscus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rifbaarzen of koraaljuffertjes (Pomacentridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Cuvier.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Stegastes fuscus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stegastes fuscus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Zeylanacris crassibrachiatus

Zeylanacris crassibrachiatus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Henry.
# Idiocnemis pruinescens

Idiocnemis pruinescens is een libellensoort uit de familie van de Breedscheenjuffers (Platycnemididae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Lieftinck.
# Barbonville

Barbonville is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle (regio Grand Est) en telt 335 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lunéville.

## Geografie

De oppervlakte van Barbonville bedraagt 10,9 km², de bevolkingsdichtheid is 30,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Barbonville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Li Stadelmann

Li Stadelmann (Würzburg, 20 januari 1900 - Gauting, 17 januari 1993) was een Duitse klaveciniste en pianiste.

## Levensloop

Li Stadelmann, in München gevestigd, werd klaveciniste en specialiseerde zich in de uitvoering van werk van Johann Sebastian Bach.
Tijdens de naziperiode behoorde ze tot de opportunisten die zich bij het nieuwe regime aansloten en ervoor beloond werden. Stadelmann werd in 1933 lid van de NSDAP en verklaarde: "Onze Duitse meesters zullen Duitse uitvoerders vinden". Zij was antisemiet en was van oordeel dat Joden niet thuis hoorden in de Germaanse cultuur en maatschappij. Ze was in die tijd een zeer bekende klavecimbelspeelster en een van de meest uitgenodigde vertolkers.
Na de oorlog doorliep ze het 'denazificatieproces' en hernam haar carrière als leraar piano en klavecimbel aan het conservatorium van München. In de eerste naoorlogse jaren woonde ze in Gauting en musiceerde daar, in primitieve omstandigheden, met Eugen Forster, Werner Häfele, Bruno Aulich en anderen. Stilaan hernamen de publieke optredens en werd haar verleden vergeten. Ze trad gewoonlijk op in Beierse traditionele klederdracht. Heel wat van haar uitvoeringen werden, in solo of met orkest, op grammofoonplaten opgenomen. Ze speelde vaak in duo met cellist Christian Döbereiner (1874-1961). Ze gaf veel partituren van oude meesters uit, die ze zelf bewerkte.
Onder haar leerlingen bevonden zich onder meer Eberhard Kraus, Hanns-Martin Schneidt, Genoveva Galvez, Erna Woll.
In 1965 was ze jurylid voor het eerste internationaal klavecimbelconcours in het kader van het Festival voor Oude Muziek in Brugge

## Literatuur

* Sonal PANSE, Nazi's and Music - https://web.archive.org/web/20110926105942/http://www.buzzle.com/editorials/2-26-2005-66300.asp
* Michaël H. KATER, The twisted Muse. Musicians and their Music during the Third Reich, Oxford University Press, 1997
* Li Stadelmann 85, in: Acta Mozartiana, Augsburg, 1985
* Gemeinsame Normdatei: 117195111
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5717 7844
* Library of Congress Control Number: no2006019634
* MusicBrainz: 07ad3206-6518-4417-b39f-c8de56778494
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2012733526
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007444019205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 075031833
* Système universitaire de documentation: 174666721
* Virtual International Authority File: 5702675
* WorldCat (via VIAF): 5702675
# Valdovecaria umbratella

Valdovecaria umbratella is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1832 door Treitschke.
De soort komt voor in Europa.
# Stegastes leucorus

Stegastes leucorus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rifbaarzen of koraaljuffertjes (Pomacentridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Gilbert.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Kwetsbaar, beoordelingsjaar 2007.
* 1 2 (en) Stegastes leucorus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Stegastes leucorus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.