OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marcel Griaule

Marcel Griaule (Aisy-sur-Armançon, 1898 - Parijs, 1956) was een Frans antropoloog, bekend vanwege zijn studies rond de Dogon in West-Afrika en als pionier in de etnografische studies in Frankrijk. Griaule is de vader van een bekende linguïste, namelijk Geneviève Calame-Griaule.

## Leven

Griaule werd geboren in Aisy-sur-Armançon en genoot er een goede opleiding. Daar bereidde hij zich voor om een ingenieur te worden en naar het Lycée Louis-le-Grand te gaan. In 1917, aan het einde van de Eerste Wereldoorlog, trad hij in de Franse luchtmacht toe als vrijwilliger en piloot.
In 1920 keerde hij terug naar de universiteit, waar hij in de leer ging bij Marcel Mauss en Marcel Cohen. Geïntrigeerd door antropologie gaf hij zijn plannen om ingenieur te worden op. In 1927 kreeg hij zijn diploma aan de École nationale des langues orientales vivantes, waar hij zich focuste op het Amhaars en het Ge'ez.
Van 1928 tot 1933 nam Griaule deel aan twee grootschalige etnografische expedities: een naar Ethiopië en een ambitieuze Dakar-Djibouti-expeditie dwars door Afrika. Bij deze tweede expeditie kwam hij voor het eerst in contact met de Dogon, de etnische groep waarmee hij zich voor de rest van zijn carrière verbonden voelde. Hierop zou Griaule dan ook, samen met zijn studente Germaine Dieterlen, nog verscheidene expedities naar de Dogonregio in Mali houden. Hier experimenteerde Griaule met nieuwe methodes, zoals luchtfotografie en observatie via teamwork. In 1938 zal hij hier ook zijn dissertatie over schrijven en zijn doctoraat verkrijgen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zou hij nogmaals zich bij de Franse luchtmacht voegen en na de oorlog zou hij zich vestigen in Parijs, om daar antropologie te gaan doceren aan de universiteit. Hij stierf in 1956 aan een klaplong.
Griaule is vooral bekend vanwege zijn werk met de blinde jager Ogotemmêli en diens Dogon mythes, rituelen en kosmologie. De huidige generatie antropologen staat sterk kritisch tegenover dit deel van zijn werk omdat deze representatie van de Dogon kosmologie te compleet en sluitend is (door o.a. sterke analogieën met de Grieken) om werkelijk van de Dogon zelf te zijn. Ook bleek bij herstudie dat de Dogon de voor Griaule zo belangrijke mythen niet kennen. Deze kritiek geldt in nog sterkere mate zijn postuum met Dieterlen uitgegeven boek Renard pâle. Desondanks blijft zijn studie over Dogon maskers een van de fundamentele werken op dat gebied, en heeft hij veel betekend voor de popularisering van de antropologie in Frankrijk.
# Manahan-stadion

Het Manahan-stadion is een multifunctioneel (voetbal)stadion in Surakarta, Midden-Java, Indonesië. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. Het stadion heeft een capaciteit van 25.000 personen.
# Manahunca bielawskii

Manahunca bielawskii is een hooiwagen uit de familie Biantidae.
# Maoricrambus oncobolus

Maoricrambus oncobolus is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Meyrick.
# Mannenmarathon van Tokio 1983

De Mannenmarathon van Tokio 1983 werd gelopen op zondag 13 februari 1983. Het was de vierde editie van de Tokyo International Marathon. Aan deze wedstrijd mochten alleen mannelijke elitelopers deelnemen. De Japanner Toshihiko Seko kwam als eerste over de streep in 2:08.38.

## Uitslagen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Toshihiko Seko | JPN | 2:08.38 |
| 2 | Takeshi So | JPN | 2:08.55 |
| 3 | Rodolfo Gómez | MEX | 2:09.12 |
| 4 | Dereje Nedi | ETH | 2:10.39 |
| 5 | Juma Ikangaa | TAN | 2:10.54 |
| 6 | Kebede Balcha | ETH | 2:12.07 |
| 7 | Waldemar Cierpinski | GER | 2:12.40 |
| 8 | Hans-Joachim Truppel | GER | 2:12.41 |
| 9 | Ralf Salzmann | GER | 2:12.57 |
| 10 | Shigeru So | JPN | 2:13.18 |
| 11 | Ryszard Marczak | POL | 2:13.50 |
| 12 | Jürgen Eberding | GER | 2:14.12 |
| 13 | Tommy Persson | SWE | 2:15.12 |
| 14 | Kjell-Erik Ståhl | SWE | 2:15.14 |
| 15 | Hideki Yamaoka | JPN | 2:16.30 |
| 16 | Yasushi Sakaguchi | JPN | 2:17.07 |
| 17 | Michael Heilmann | GER | 2:17.22 |
| 18 | Cor Vriend | NED | 2:17.25 |
| 19 | Tetsuji Iwase | JPN | 2:18.43 |
| 20 | Ryoichi Tanigawa | JPN | 2:19.06 |
| 21 | Masaya Takahashi | JPN | 2:19.32 |
| 22 | Keiichi Shimokugaki | JPN | 2:20.37 |
| 24 | Nobuharu Sato | JPN | 2:20.49 |
| 25 | Hiromasa Otsuru | JPN | 2:21.25 |
* (en) World Marathon Rankings for 1983 op www.arrs.run
* (en) Info op more.arrs.run
Tokyo International Marathon (alleen mannen) 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 Tokyo International Women's Marathon (alleen vrouwen) 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 Tokyo Marathon (beide) 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Marc Quinn

Marc Quinn (1964) is een Brits beeldhouwer.
Quinn trekt de aandacht met zijn aparte sculpturen. Zo maakte hij het beeld Self van zijn eigen hoofd, gevormd uit ruim vier liter van zijn eigen bevroren bloed.
Aan het begin van de 21e eeuw maakte Quinn een radicale omslag in het beeldhouwen, door terug te vallen op klassieke materialen als marmer en brons. Quinn ziet topmodel Kate Moss als zijn muse, zo maakte hij al een ijssculptuur van Moss en een bronzen beeld Sphinx.
* Art Gallery of South Australia: 4861
* Bibsys: 99006417
* Biblioteca Nacional de España: XX4436662
* Bibliothèque nationale de France: cb13509298q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 121488608
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8168 4125
* Library of Congress Control Number: no98128088
* National Gallery of Victoria: 14285
* Nationale bibliotheek van Australië: 40056151
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007425218605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 202135195
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 131660
* Système universitaire de documentation: 07586732X
* Trove: 1443356
* Union List of Artist Names: 500057409
* Virtual International Authority File: 96063389
* WorldCat (via VIAF): 96063389
# Manuel Font Fernández de la Herrán

Manuel Font Fernández de la Herrán (Málaga, 22 december 1862 – Sevilla, 5 maart 1943) was een Spaans componist en dirigent.

## Levensloop

Hij is de zoon van José Font Marimont en vader van Manuel Font de Anta en José Font de Anta en daarmee lid van een heel bekende muzikale familie in Sevilla. Als zoon van de dirigent van de Banda Municipal de Sevilla kwam hij vanzelfsprekend in de muziekschool van de banda tot muzieklessen. Later werd hij lid en later dirigent van de Banda de Soria 9 de militaire kapel, die verschillende bekende componisten als kapelmeester naar voren gebracht heeft, onder ander Juan Vicente Mas Quiles.
In 1895 werd hij dirigent van de Banda Municipal de Sevilla, die toen nog Banda del Asilo de la Mendicidad de San Fernando heette, en bleef in deze functie tot 1932. Hij verbeterde de instrumentatie van de Marchas procesionales, een heel belangrijke facet in het repertoire van de banda, naast de paso-dobles, coplas en zarzuelas. In 1899 schreef hij ter nagedachtenis aan zijn bekende vader de mars "A la memoria de mi padre" en instrumenteerde de aria uit de Italiaanse opera "Jone", die zich tot een klassieker voor de omtochten van de Semana Santa ontwikkelden.

## Composities
### Werken voor banda (harmonieorkest)

* 1876 Quinta Angustia
* 1899 A la memoria de mi padre, marcha
* 1928 Sagrada Lanzada
* 1941 Expiración
* Amarguras marcha
* Exaltación
# Manuel Fraga

Manuel Fraga Iribarne (Vilalba, 23 november 1922 – Madrid, 15 januari 2012) was een Spaans politicus. Hij was senator voor Galicië.
Fraga Iribarne bekleedde hoge posities in de laatste decennia van het franquistische bewind van generaal Francisco Franco, van wie hij een hartstochtelijk aanhanger was. Hij was onder meer minister van voorlichting, en was in die functie verantwoordelijk voor de perscensuur.
Na de dood van de dictator richtte Fraga een politieke partij op om diens erfenis in de nieuwe parlementaire democratie te behouden: de Alianza Popular. Deze partij zou in 1989 opgaan in de centrumrechtse conservatieve Partido Popular, die de herinnering aan Franco weliswaar 'in ere' wil houden en waarvan Fraga later erevoorzitter werd, maar tegelijkertijd voorstander is van christendemocratie. Bij de eerste vrije verkiezingen kregen de AP en de PP echter nauwelijks een voet aan de grond. Dat veranderde pas in 1996 toen de PP aan de macht kwam.
In 1989 werd de Galiciër Fraga voorzitter van de regionale autoriteit in Galicië, ofwel regio-premier. Onder zijn leiding won de PP ook in 1993, 1997 en 2001 de verkiezingen.
Het onhandige optreden van Fraga en de federale premier José María Aznar bij de ramp in november 2002 met de olietanker Prestige kostte de PP echter veel aanhang onder de vissersbevolking. De tanker, die onder de Galicische kust in moeilijkheden was gekomen, werd tegen alle protesten in weggesleept naar volle zee, waar het schip brak en alsnog zijn zware olie loosde op de kust van Galicië. Ook in de bomaanslagen van 11 maart 2004 op station Atocha van islamistische extremisten ging de PP niet vrij door ten onrechte de Baskische ETA-beweging de schuld te willen geven.
Op 19 mei 2005 werd de partij opnieuw de grootste in het parlement van Galicië, maar de gezamenlijke oppositiepartijen kregen de meerderheid. Daarmee kwam een einde aan de bestuurlijke loopbaan van de laatste minister uit het tijdperk Franco. In zijn regio genoot 'Don Manuel' echter nog groot gezag, en in de laatste jaren van zijn leven vertegenwoordigde hij de streek in de Spaanse Senaat.
* Bibsys: 90889002
* Biblioteca Nacional de España: XX907198
* Bibliothèque nationale de France: cb119941588 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058513214406706
* CiNii: DA07208043
* Gemeinsame Normdatei: 119438305
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1027 5663
* Library of Congress Control Number: n79053989
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278210405171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002233140
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069283214
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LO1V043394
* Système universitaire de documentation: 028022505
* Trove: 825886
* Virtual International Authority File: 59092205
* WorldCat (via VIAF): 59092205
# Marie Pinterova

Marie Pinterova (Brandýs nad Labem-Stará Boleslav, 16 augustus 1946) is een tennisspeelster uit Hongarije. Zij werd als Marie Neumannová geboren in Tsjecho-Slowakije. Door haar huwelijk met de Hongaar Pinter stond zij vanaf Wimbledon 1975 te boek als de Hongaarse Pinterova.
Zij begon op veertienjarige leeftijd met het spelen van tennis.
Tot op hoge leeftijd speelde Pinterova nog ITF-toernooien, in 2016 won zij het graveltoernooi Scandinavian EB Championships, en in 2019 de dubbelspeltitel op het Hungarian International Senior Tennis Championship László Lénárt.
Pinterova ontving de European Lifetime Senior Champion awards.
# Marie Peyrat

Arconati, Markiezin Visconti, geboren Marie Peyrat (1840-1923), was de laatste markiezin van Gaasbeek.
Ze was Franse van geboorte, en huwde de schatrijke Italiaan Giammartino Arconati-Visconti, een huwelijk dat door zijn vroegtijdige dood slechts drie jaar duurde, waardoor Marie een onmetelijk fortuin verkreeg.
De markiezin liet op het einde van de 19e eeuw het kasteel van Gaasbeek restaureren tot een romantisch sprookjeskasteel.
Marie had de wetenschap, het liberalisme en het antiklerikalisme hoog in het vaandel staan, en was gebiologeerd door de renaissance. Deze eigenzinnige vrouw maakte van Gaasbeek haar jachtverblijf in (neo)renaissancestijl. Ze schonk het kasteel aan het Belgische volk als eerbewijs voor zijn onverzettelijkheid tijdens de Eerste Wereldoorlog.

## Literatuur

* Carlo BRONNE, La Marquise Arconati, dernière châtelaine de Gaasbeek, Brussel, Les cahiers historiques, 1970.
* Paul de Pessemier 's Gravendries, Markiezin Arconatie Visconti – De Elfenhand van Gaasbeek’, Brussel, Bulletin, nr. 294 (april 2018), pp. 53-82.
# Mariliana

Mariliana is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Lane.

## Soorten

Mariliana omvat de volgende soorten:
* Mariliana amazonica Galileo & Martins, 2004
* Mariliana cicadellida Galileo & Martins, 2004
* Mariliana hovorei Galileo & Martins, 2005
* Mariliana niveopicta Lane, 1970
* Mariliana ocularis (Hope, 1846)
* Mariliana rupicola Lane, 1970
* Mariliana sumpta Lane, 1970
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Mariliana cicadellida

Mariliana cicadellida is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Galileo & Martins.
# Marc Verheijen

Marc Verheijen (Wijchen, 7 oktober 1965) is een Nederlandse astronoom en hoogleraar Dynamica, structuur en evolutie van melkwegstelsels aan de Rijksuniversiteit Groningen.

## Opleiding en carrière

Verheijen studeerde sterrenkunde van 1985 tot 1991 in Leiden en promoveerde in 1997 in Groningen op onderzoek naar de Tully–Fisher-relatie en donkere materie in sterrenselsels. Zijn promotoren waren R. Sancisi (Groningen) en R. Brent Tully (University of Hawaï). Van 1997 tot 2000 was Verheijen Jansky Fellow bij het National Radio Astronomy Observatory (Socorro (New Mexico), Verenigde Staten). In 2001 en 2002 was hij McKinney Fellow aan de University of Wisconsin-Madison (VS). Van 2002 tot 2004 was hij in Duitsland postdoc aan het Astrophysikalisches Institut Potsdam (nu: Leibniz-Institut für Astrophysik Potsdam). Sinds 2004 is Verheijen terug aan de Rijksuniversiteit Groningen. Eerst als universitair docent, sinds 2009 als universitair hoofddocent en vanaf 2019 als hoogleraar.

## Onderzoek

Verheijen verzamelt onder andere met behulp van radiotelescopen gegevens over de beweging van gas en sterren in spiraalvormige sterrenstelsels. Hij wil daarmee ontrafelen hoeveel materie en hoeveel donkere materie aanwezig is. Ook onderzoekt hij hoe koud gas in sterrenstelsels de evolutie van sterrenstelsels beïnvloedt.
Een van de instrumenten die Verheijen mede heeft ontwikkeld is Apertif. Dat is een groothoekcamera voor 12 schotels van de Westerbork Synthese Radio Telescoop. Daarnaast is hij betrokken bij de ontwikkeling van het WEAVE-instrument. Dat is een spectrograaf voor de William Herschel-telescoop op La Palma met honderden glasvezels die evenzoveel sterren tegelijk in de gaten houden. Verder houdt Verheijen zich bezig met de voorbereidingen voor de Square Kilometre Array.

## Prijzen en onderscheidingen

* Adjunct faculty aan de National Centre for Radio Astrophysics (2016-2018, Pune, India)
* Vici-beurs (2015-2020)
* NWO-Groot (2006 en 2010)
* McKinney Fellowship Award (2001)
* Jansky Fellowship Award (1997)
# Manxman

Manxman is een Brits historisch merk van motorfietsen van het bedrijf Manx Engineering, te Oxford.
Dit was een Brits bedrijf dat begin jaren negentig replica's maakte van de beroemde Norton Manx 500 cc racers. Deze replica’s waren ontwikkeld en met de hand gebouwd door Neville Evans. Hoewel de machines uiterlijk veel op de Nortons leken waren wel vele technische verbeteringen aangebracht. Zo lekten de Manxmans geen olie, presteerden beter bij lage temperaturen, trilden minder en pakten bij alle toerentallen goed op, in tegenstelling tot de originele Manx-en, die last hadden van megafonitis.
# Marion van Boven

Marion van Boven is een Nederlands triatlete.
Ze werd in 1988 derde op het Nederlands kampioenschap triatlon op de lange afstand in Almere. Met een tijd van 11:19.56 eindigde ze achter Irma Zwartkruis (goud; 9:54.42) en Marjan Kiep (zilver; 10:41.48).

## Belangrijke prestaties

* 1988: 3 triatlon van Almere
# Marion van Zuilen

Marion van Zuilen (12 december 1971) is een Nederlands langebaanschaatsster en marathonschaatsster.
Tussen 1988 en 1991 werd Van Zuilen drie maal nationaal kampioen allround bij de junioren, en van 1989 tot 1991 reed Van Zuilen op het Wereldkampioenschappen schaatsen junioren. Tussen 1991 en 1994 nam Van Zuilen meerdere malen deel aan de NK Afstanden, het NK Sprink en het NK Allround.
In 1992 zou Van Zuilen naar de Olympische Winterspelen, maar door een blessure kon ze langdurig niet trainen en werd ze uit de kernploeg gezet. Daarop begon ze met Sandra Voetelink een alternatieve ploeg. Toen ze wederom geblesseerd raakte, stopte ze met schaatsen op topniveau, en stapte ze over op wielrennen, waar ze onder andere derde in de Ronde van België werd.
Op dertigjarige leeftijd stopte ze met sport om het bedrijf van haar vader over te nemen.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 42,07 | 1 maart 1991 | Calgary |
| 1000 meter | 1.24,14 | 1 maart 1991 | Calgary |
| 1500 meter | 2.08,12 | 1 maart 1991 | Calgary |
| 3000 meter | 4.33,45 | 1 maart 1991 | Calgary |
| 5000 meter | 8.00,16 | 15 maart 1991 | Heerenveen |
* ↑ Adelskalender–Nederlandse vrouwen
* ↑ SpeedskatingStats––profiel
* ↑ Marathonschaatsen–1998
* ↑ Vijftien jaar topsport is niet niks. het Kontakt (14 augustus 2017).
* ↑ Speedskating News. Gearchiveerd op 26 oktober 2020.
# Mariam Mamadasjvili

Mariam Mamadasjvili (Georgisch: მარიამ მამადაშვილი) (Tbilisi, 16 november 2005) is een Georgisch zangeres.

## Biografie

Mamadasjvili begon reeds op vierjarige leeftijd op te treden en ging naar diverse muziekscholen in de Georgische hoofdstad Tbilisi. In 2015 verhuisde ze met haar ouders naar Connecticut in de Verenigde Staten. In september 2016 werd ze door Georgische openbare omroep geselecteerd om haar vaderland te vertegenwoordigen op het Junior Eurovisiesongfestival 2016, dat gehouden werd in de Maltese hoofdstad Valletta. Op 20 november 2016 wist ze deze muziekcompetitie te winnen met het nummer Mzeo. Hiermee zorgde ze voor de derde Georgische overwinning uit de geschiedenis van het festival.
2007: Mariam Romalasjvili · 2008: Bzikebi · 2009: Princesses · 2010: Mariam Kachelisjvili · 2011: Candy · 2012: The Funkids · 2013: The Smile Shop · 2014: Lizi Pop · 2015: The Virus · 2016: Mariam Mamadasjvili · 2017: Grigol Kipsjidze · 2018: Tamar Edilasjvili · 2019: Giorgi Rostiasjvili · 2020: Sandra Gadelia · 2021: Nikoloz Kajaia · 2022: Mariam Bigvava · 2023: Anastasia & Ranina
2003: Dino Jelušić · 2004: María Isabel · 2005: Ksenia Sitnik · 2006: The Tolmachevy Twins · 2007: Aleksej Zjigalkovitsj · 2008: Bzikebi · 2009: Ralf Mackenbach · 2010: Vladimir Arzumanian · 2011: Candy · 2012: Anastasija Petryk · 2013: Gaia Cauchi · 2014: Vincenzo Cantiello · 2015: Destiny Chukunyere · 2016: Mariam Mamadasjvili · 2017: Polina Bogoesevitsj · 2018: Roksana Węgiel · 2019: Wiktoria Gabor · 2020: Valentina · 2021: Maléna · 2022: Lissandro · 2023: Zoé Clauzure
# Mariam Kachelisjvili

Mariam Kakhelishvili (Georgisch: მარიამ კახელიშვილი) (Tskneti (Tbilisi), 9 oktober 1995) is een Georgische zangeres.
Kakhelishvili begon met zingen op driejarige leeftijd, en nam ook al op jonge leeftijd deel aan verscheidene nationale en internationale zangwedstrijden. Zo nam ze in 2005 deel aan Spring Bells en het Gogi Dolidze-festival. In 2007 was ze de Georgische inzending op het World Music Festival in Egypte. Ze nam ook deel aan Nichieri, de Georgische versie van Britain's Got Talent, waar ze derde werd. Als gevolg hiervan mocht ze in mei 2010 het Georgische volkslied zingen tijdens de festiviteiten ter ere van de nationale feestdag in de hoofdstad Tbilisi.
In 2008 deed Kakhelishvili een poging om Georgië te mogen vertegenwoordigen op het Junior Eurovisiesongfestival, met haar nummer De. In de nationale voorronde verloor ze echter van de groep Bzikebi, die het Junior Eurovisiesongfestival vervolgens ook wist te winnen. In 2010 mocht Kakhelishvili alsnog voor Georgië uitkomen bij het Junior Eurovisiesongfestival 2010, in de Wit-Russische hoofdstad Minsk. Dit deed ze met het opvallende nummer Mari-dari, dat gezongen werd in een verzonnen taal. Kenmerkende invloeden van Lady Gaga leverden haar tijdens het festival de bijnaam Baby Gaga op, en ze werd gezien als een van de kanshebbers op de eindzege. Hoewel ze tijdens de puntentelling inderdaad meedeed om de winst, eindigde ze uiteindelijk als 4de, met 109 punten.

## Bron

* ↑ Mariam Kakhelishvili naar Minsk voor Georgië
2007: Mariam Romalasjvili · 2008: Bzikebi · 2009: Princesses · 2010: Mariam Kachelisjvili · 2011: Candy · 2012: The Funkids · 2013: The Smile Shop · 2014: Lizi Pop · 2015: The Virus · 2016: Mariam Mamadasjvili · 2017: Grigol Kipsjidze · 2018: Tamar Edilasjvili · 2019: Giorgi Rostiasjvili · 2020: Sandra Gadelia · 2021: Nikoloz Kajaia · 2022: Mariam Bigvava · 2023: Anastasia & Ranina
# Marcel Martí

Marcel Martí Badenes (Alvear, 1925 – Forallac-Peratallada, 11 augustus 2010) was een Spaanse schilder en beeldhouwer.

## Leven en werk

Martí werd in 1925 in Alvear in de Argentijnse provincie Corrientes geboren als zoon van Catalaanse ouders. Op driejarige leeftijd keerde hij met zijn ouders terug in Spanje, waar de familie zich vestigde in Barcelona. Vanaf 1942 kreeg hij privé onderricht van de schilder Per Prat i Ubach. Martí's vader richtte in 1946 een atelier in naast het familiebedrijf. Een eerste expositie kreeg hij in 1948 in de Sala Caralt in Barcelona. Zijn belangstelling ging vanaf dit jaar vooral uit naar de beeldhouwkunst en hij werd in hetzelfde jaar in de gelegenheid gesteld in Parijs te studeren aan de Académie de la Grande Chaumière bij onder anderen Ossip Zadkine en André Lhote. In 1960 ontving hij de Premio Julio González voor beeldhouwkunst.
Martí behoorde met zijn leeftijdgenoten Josep Maria Subirachs en Eduardo Chillida tot de Spaanse avantgardistische beeldhouwers. Zijn sculpturen zijn abstract-organisch vormgegeven.
Martí overleed in 2010 op vijfentachtigjarige leeftijd in Peratallada, een dorp in de gemeente Forallac (Catalaanse provincie Girona).

## Werken (selectie)

* Ergo (1970/2006), Beeldenpark Jardins de Cap Roig in Palafrugell
* Capti (1971), beeldenpark Fundación Bartolomé March in Palma
* Sin título (1973), Santa Cruz de Tenerife
* Proalí (1984), Museo de Escultura al Aire Libre (Madrid) in Madrid
* Osum (1989), Exposition '92 in Barcelona
* Untitled (1991), Napa Valley (Californië)
* Àliga (1991), Beeldenpark Parc Art in Cassà de la Selva
* Once poliedros in de wijk El Carmelo in Barcelona
* Bronzen sculptuur langs de Autopista AP-7, La Selva km 85,9
* Sculptuur, Openluchtmuseum voor beeldhouwkunst Middelheim in Antwerpen
* Dull (1998), Paseo Mallorca in Palma
* Proalí (1984), Madrid
* ↑ "El Punt": Overlijdensbericht van 14 augustus 2010
* ↑ → ver galería → afbeelding 42: "Capti" (1971). Gearchiveerd op 7 december 2022.
* ↑ Afbeelding "sin título"in Santa Cruz de tenerife. Gearchiveerd op 9 september 2023.
* ↑ Afbeelding "Untitled" op en.wikipedia. Gearchiveerd op 9 september 2023.
* ↑ Afbeelding "Àliga" in Cassà de la Selva
* ↑ Afbeelding "Dull" in Palma de Mallorca
* Biblioteca Nacional de España: XX914393
* Bibliothèque nationale de France: cb121879609 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058527578206706
* Gemeinsame Normdatei: 119406241
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7828 2125
* Library of Congress Control Number: n85265465
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 310517
* SNAC: w6065bhn
* Système universitaire de documentation: 110558316
* Union List of Artist Names: 500194683
* Virtual International Authority File: 77124663
* WorldCat (via VIAF): 77124663
# Marcipopsis concinna

Marcipopsis concinna is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Berio.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Marcipopsis lucina

Marcipopsis lucina is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.