OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mattheus Ignatius van Bree

Mattheus Ignatius van Bree, ook Matthijs Ignaas Van Bree, (Antwerpen, 22 februari 1773 - aldaar, 15 december 1839) was een kunstschilder in de Zuidelijke Nederlanden (na 1815 het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, na 1830 België). Hij was de oudere broer van kunstschilder Filip van Bree.

## Leven en werk

Van Bree wordt al als tienjarige vermeld als tekenaar aan de Academie van Antwerpen. Hij kreeg les van onder anderen Petrus Johannes van Regemorter en had vanaf 1794, als professeur-adjoint, een eigen atelier bij de academie. Hij trok in 1797 naar Parijs, waar hij zijn studie vervolgde als leerling van François-André Vincent. Hij deed in dat jaar mee aan de Parijse salon en won de tweede prijs in de prix de Rome, uitgereikt door de Parijse Academie, voor zijn weergave van De dood van Cato van Utica.
In 1804 keerde hij terug naar Antwerpen en werd er leraar aan de kunstacademie. In 1821 reisde hij door Italië en bezocht Florence en Rome. In Florence maakte hij in de Uffizi tekeningen naar portretten van Leonardo da Vinci en Rafaël. Vanaf 1827 tot aan zijn overlijden was hij directeur van de Academie in Antwerpen. Hij heeft les gegeven aan onder anderen zijn broer Filip, Cornelis Hendrik van Amerom, Dominicus Franciscus du Bois, Gijsbert Buitendijk Kuyk, Jan-Karel Carpentero, Florent Mols, Petrus van Schendel, Antoon Van Ysendyck, Constant Cornelis Huijsmans, Théodore Schaepkens en Gustaaf Wappers. Laatstgenoemde volgde hem op als directeur.
Van Bree was vooral schilder van portretten en historische genrestukken, zoals zijn zes meter brede schilderij De zelfopoffering van Burgemeester Van der Werff, dat koning Willem I in 1818 aan de stad Leiden schonk. Het werd een grote publiekstrekker bij de Leidse 3 oktoberfeesten en bevindt zich in Museum De Lakenhal. Van Bree was daarnaast etser en lithograaf. Hij overleed in 1839 op 66-jarige leeftijd.

## Werken (selectie)

* De zelfopoffering van Burgemeester Van der Werff (1816 of 1817)
* Georges Cuvier
* Alexander Gogel
* koning Willem I
* Doop van Willem III der Nederlanden op 27 maart 1817 in de Augustijnenkerk te Brussel
* De intocht van keizer Napoleon met zijn staf op 9 oktober 1811 te Amsterdam
# Mars-la-Tour

Mars-la-Tour is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle in de regio Grand Est. De gemeente telde 895 inwoners op 1 januari 2021.

## Geschiedenis

Op 16 augustus 1870 werd de Slag bij Mars-la-Tour uitgevochten als onderdeel van de Frans-Pruisische Oorlog. Twee Pruisische korpsen stuitten nabij de plaats op het volledige Franse Rijnleger en wisten dit terug te dringen naar de forten van Metz. Hieraan herinneren verschillende monumenten in de gemeente:
* Monument met ossuarium voor 1.500 gesneuvelde Franse soldaten
* Stèle voor de gesneuvelden van het 1e en 2e Pruisische garderegiment dragonders op de gemeentelijke begraafplaats
* Monument voor het 1e Pruisische garderegiment dragonders
De Spoorlijn Longuyon - Onville en Pagny-sur-Moselle bereikte in 1876 Mars-la-Tour en er werd een klein passagiersstation gebouwd. Op 30 augustus 1919 kwam bij een botsing tussen een kolentrein en een goederentrein een conducteur om het leven. Het station is inmiddels opgeheven.
Op 3 augustus 1914 bij de eerste gevechten van de Eerste Wereldoorlog stonden Duitse troepen tegenover de 83$^{ste}$ Franse infanteriebrigade, wiens missie het was om de toegang naar Metz in het Reichsland Elzas-Lotharingen te forceren.
Mars-la-Tour was opnieuw het toneel van zware gevechten tijdens de Slag om Metz in september 1944. De vijfde divisie van het Derde Amerikaanse leger vocht hier tegen de 462$^{ste}$ Duitse divisie.
De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Briey en sinds 22 maart 2015 van het op die dag opgerichte kanton Jarny. Daarvoor hoorde het bij het kanton Chambley-Bussières, dat toen opgeheven werd.

## Geografie

De oppervlakte van Mars-la-Tour bedroeg op 1 januari 2021 12,64 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 70,8 inwoners per km².

## Demografie

De figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Mars (Gard)

Mars is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Gard in de regio Occitanie en telt 174 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Le Vigan.

## Geschiedenis

Mars is op 1 januari 2019 gefuseerd met de gemeente Bréau-et-Salagosse tot de gemeente Bréau-Mars.

## Geografie

De oppervlakte van Mars bedraagt 3,8 km², de bevolkingsdichtheid is 45,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Mars (Gard) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Mars (Loire)

Mars is een gemeente in het Franse departement Loire (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 551 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Roanne.

## Geografie

De oppervlakte van Mars bedraagt 12,1 km², de bevolkingsdichtheid is 45,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Mars (Loire) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Marmouillé

Marmouillé is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 125 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Argentan. Op 1 januari 2016 werd Marmouillé opgeheven en samengevoegd met de gemeenten Chailloué en Neuville-près-Sées tot een nieuwe gemeente, (eveneens) geheten Chailloué.

## Geografie

De oppervlakte van Marmouillé bedraagt 9,8 km², de bevolkingsdichtheid is 12,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Marmouillé met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Marmylaris

Marmylaris is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Pascoe.

## Soorten

Marmylaris omvat de volgende soorten:
* Marmylaris buckleyi Pascoe, 1857
* Marmylaris truncatipennis Breuning, 1940
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Matthijs Koene

Matthijs Koene (1977) is een Nederlands panfluitist.
Koene ontving zijn opleiding aan het Hilversums Conservatorium bij Nicolai Pirvu, studeerde daarnaast bij Michel Tirabosco en bij de fluitist Harrie Starreveld en blokfluitist Walter van Hauwe in Amsterdam. De componist Daan Manneke gaf Koene als coach in het Conservatorium van Amsterdam tevens les. Koene studeerde cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam in 2001. Hij specialiseerde zich daar in het spelen van moderne hedendaagse muziek, en schreef over extended techniques op de panfluit een educatieve brochure.
Koene maakt deel uit van ensemble Ziggurat van Theo Loevendie. Daarnaast formeerde hij met gitarist Stefan Gerritsen "Verso", waarmee hij een nieuw repertoire voor panfluit en gitaar uitvoert. Verso won in april 2003 de Vriendenkrans en de concertgebouwprijs in Amsterdam. Ook won Verso de moderne muziekprijs van het ComRadio concours te Barcelona. In de C.A.G. music competition in New York was Verso finalist. De IBLA 2006 Grand Prize ging ook naar Verso en ze wonnen verder een Piazzolla award.
Daarnaast formeerde hij met gitarist Stefan Gerritsen "Verso", waarmee hij een nieuw repertoire voor panfluit en gitaar uitvoert.

## Recensies

* “Koene does things with his instrument which sounds quite impossible at times.”
* “Koene is inmiddels algemeen erkend als een absolute meester op zijn instrument.”
* “Der Panflötensolist versucht, die Panflöte als klassisches instrument zu etablieren. Das gelang mit ausdrucksstarker Virtuosität und technisch perfekt.”

## Prijzen

* Vriendenkrans- en Concertgebouwprijs (2003)
* Prijs voor eigentijdse muziek van het Comradio-concours in Barcelona (2003), met Verso
* IBLA Grand Prize Top Winner Award en Piazzolla Award in Italië (2006), met Verso
* Finaleplaatsen in ‘The CAG music competition’ in New York (2005 en 2006).
Sinds 2005 is Koene docent aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij werkte mee aan cd-opnamen, onder andere met orgel- en panfluitwerken en met diverse hedendaagse muziekensembles.
* ↑ 'Introduction to the technique of the panflute' - Matthijs Koene
* ↑ bron: Ziggurat Ensemble
* ↑ Soundboard Magazine, 2010
* ↑ Klassieke Zaken, 2010
* ↑ Berner Zeitung, 2009
# Marnie Schulenburg

Marnie Schulenburg (Cape Cod (Massachusetts), 21 mei 1984 – Bloomfield (New Jersey), 17 mei 2022) was een Amerikaanse actrice.
Zij overleed vier dagen vóór haar 38e verjaardag aan borstkanker.

## Externe link

* (en) Marnie Schulenburg in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Marnie Schulenburg, Actress on ‘As the World Turns’ and ‘One Life to Live,’ Dies at 37. The Hollywood Reporter (18 mei 2022). Gearchiveerd op 3 juni 2023.
* ↑ As The World Turns-actrice Marnie Schulenburg (37) overleden. Algemeen Dagblad (19 mei 2022). Gearchiveerd op 3 juli 2022.
* Gemeinsame Normdatei: 1257911112
* Virtual International Authority File: 1482165326339016290005
* WorldCat (via VIAF): 1482165326339016290005
# Mary Putnam Jacobi

Mary Corinna Putnam Jacobi (Londen, 31 augustus 1842 – New York, 10 juni 1906) was de eerste vrouw die in Parijs afstudeerde als arts. Ook zette zij zich in voor het vrouwenkiesrecht.
Putnam was de dochter van de Amerikaanse uitgever George Palmer Putnam (van Wiley & Putnam), die van 1841 tot 1848 in Londen een Britse afdeling van zijn bedrijf opzette. In 1848 keerde hij met zijn gezin terug naar New York, waar Mary opgroeide. Mary studeerde af aan het New York College of Pharmacy en promoveerde in 1864 tot arts aan het Female Medical College of Pennsylvania. Hierna zette zij haar studies voort aan de École de Médecine in Parijs, waar zij als eerste vrouw werd toegelaten.
Na haar terugkeer naar de Verenigde Staten begon Mary Putnam een eigen praktijk in New York. In 1872 stichtte zij de Association for the Advancement of the Medical Education of Women, waarvan zij van 1874 tot 1903 voorzitter was. In 1873 trouwde zij met de kinderarts Abraham Jacobi met wie zij drie kinderen kreeg. In 1906 overleed zij in New York.
# Masiphyoidea

Masiphyoidea is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Thompson.
# Masako Yoshida

Masako Yoshida (吉田 雅子, Yoshida Masako, 12 augustus 1957) is een voormalig Japans voetbalster.

## Carrière

Yoshida maakte op 9 september 1981 haar debuut in het Japans vrouwenvoetbalelftal tijdens een vriendschappelijke wedstrijd (Portpia '81) tegen Italië, deze werd echter met 0–9 verloren. Dit was de zwaarste Japanse nederlaag ooit.

## Statistieken

Japans vrouwenvoetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1981 | 1 | 0 |
| Totaal | 1 | 0 |
* ↑ tokidokinikki.net (ja) . Gearchiveerd op 3 februari 2023.
* 1 2 Japan Football Association (ja)
# Maurice-Emile Blieck

Maurice-Emile Blieck (Sint-Joost-ten-Node, 27 december 1878 – Elsene, 25 juli 1943) was een Belgisch graficus.

## Persoonsgegevens

Hij was de zoon van Emile Blieck, bediende, afkomstig uit Ieper, en van Elisa Wiquelin, modiste. Hij huwde met Marie-Bertha Denayer op 24 juli 1905 in Schaarbeek. Zij hadden één kind, René Blieck. Hun adres was Helmetsesteenweg 217 in Schaarbeek.

## Levensloop

Hij was stadsontvanger van de gemeente Schaarbeek en pas rond 1913 opteerde hij voor een loopbaan als kunstenaar. Voordien tekende hij ook al intens.
Hij etste landschappen, stadsgezichten en gelegenheidsdrukwerk zoals menu’s en devotieprenten. In 1913 publiceerde hij een map met 25 etsen over Ieper. Na de oorlog maakte hij nog enkele prenten van de nu verwoeste stad.
Rond 1920 stelde hij een map met etsen samen getiteld Quelques coins du vieux Schaerbeek. Ook pittoreske hoekjes in andere steden vereeuwigde hij in etsen: Brugge, Gent, Antwerpen, Mechelen De Panne, Veurne, Diksmuide, Houffalize, Laroche, Bastenaken, Parijs, Genève, Nijmegen, Dordrecht, Rotterdam…
Hij gaf een tijdlang avondles aan de École des Arts Décoratifs in Schaarbeek.

## Niet verwarren met naamgenoot

Maurice-Emile Blieck is niet te verwarren met zijn stads- en tijdgenoot, de kunstschilder Maurice Blieck (1876-1922)

## Tentoonstellingen

* 1921, Knokke, Au Lekkerbek
* 1926, Oostende, Casino-Kursaal
* 1927, Oostende, Casino-Kursaal
* 1928, Oostende, Casino-Kursaal
* 1935, Oostende, Casino-Kursaal
* Brussel, Galerie Dechenne
* Brussel, Galerie A l’Intérieur

## Musea

* Brussel, Koninklijke Bibliotheek, Prentenkabinet.
* Ieper, Stedelijke Musea
* Oostende, Koninklijke Oostendse Heem- en Geschiedkundige Kring De Plate
* (fr) Prospectus van zijn voorradige etsen: Eaux-fortes originales en noir et en couleurs de Maurice-Emile Blieck » (1930)
* (nl) (J. Dewilde), Tentoonstelling Maurice-Emile Blieck. Etser, Ieper (Stadsbibliotheek), 1989.
# Maurice Mareels

Maurice Mareels (Sint-Gillis, 9 februari 1893 – Ukkel, 14 oktober 1976) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Mareels was leerling aan de Academie voor Schone Kunsten in Brussel van 1911 tot 1914 en van 1918 tot 1919 (bij Herman Richir) en werd later tekenleraar aan de Académie des Arts Décoratifs in Elsene.
Hij schilderde landschappen, huiselijke taferelen bloemen en portretten. Zijn landschappen zijn meestal in de Kempen (oa. Genk) of in Bretagne gesitueerd.
In 1913 was hij milicien in het 9de Linie, de zogenaamde “Universitaire Compagnie”. Zo had hij faciliteiten om zijn studies voort te zetten.
In 1914 raakte hij gewond tijdens de Slag aan de IJzer en de rest van de oorlog vervulde hij een administratieve functie binnen het leger te Calais. Hij schilderde enkele taferelen uit de slag aan de IJzer in oktober 1914. Over zijn militaire episode publiceerde hij in 1970 "Les carnets d'un fantassin de 1914".
Hij was een van de kunstenaars die een ets aanleverde voor het twaalf etsen tellende kunstalbum Autour de Bruxelles (1941).
Mareels woonde in de Kolonel Chaltinstraat 90 in Ukkel.

## Tentoonstellingen

* 1933, Gent, 45ste Salon

## Musea

* Brussel, Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis
* Elsene
* Gent
* Kaïro
* Kaunas
* La Louvière
* Leuven

## Literatuur

* 14-18 Kunstenaarsvisie (tentoonstellingscatalogus), Brussel (Kon. Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis), 1993.
* Dictionnaire des peintres belges du XIVe siècle à nos jours, Brussel, 1994.
* Kristof Reulens, Jos Geraerts (e.a.), Genk door schildersogen. Landschapsschilders in de Limburgse Kempen 1850-1950, Davidsfonds, Leuven, 2010 ISBN 978 90 5826 749 8
# Maurice Maréchal (atleet)

Maurice Maréchal, (8 oktober 1906 - Quevauvillers, 10 december 1968) was een Belgische atleet, die zich had toegelegd op de lange afstand en het veldlopen. Hij veroverde op twee nummers vier Belgische titels.

## Biografie

Maréchal won eind 1931 de volkscross van Le Soir. Begin 1932 veroverde hij zijn eerste Belgische titel in het veldlopen. Hij won dat jaar ook zijn eerste van drie opeenvolgende titels op de 5000 m.
In 1933 verbeterde Marechal op de 5000 m het Belgisch record van Julien Van Campenhout tot 15.00,6. In 1934 werd hij ook recordhouder op de 3000 m. Omwille van andere verplichtingen verzaakte hij aan een selectie voor de Europese kampioenschappen in Turijn.

### Clubs

Maréchal was aangesloten bij Union Sportive Doornik.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 5000 m | 1932, 1933, 1934 |
| veldlopen | 1932 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1500 m | 4.06,2 | 1934 | |
| 3000 m | 8.34,2 | 24 juli 1934 | Stockholm |
| 5000 m | 15.00,6 | 6 oktober 1933 | Parijs |

## Palmares
### 5000 m

* 1932: 1 BK AC – 15.26,6
* 1933: 1 BK AC – 15.13,0
* 1934: 1 BK AC – 15.19,0

### veldlopen

* 1929: 3 BK AC
* 1929: 13e Landenprijs in Vincennes
* 1932: 1 BK AC
* 1932: 21e Landenprijs in Stokkel
* 1935: 53e Landenprijs in Auteuil

## Onderscheidingen

* 1932: Grote Ereprijs BAB
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* Fernand MINGELS, De geschiedenis van de Belgische athletieksport in cijfers - de beste verrichtingen aller tijden, Sportwereld, 3 november 1939
* ↑ (fr) Un couple belge tué dans un accident de la route, en France, Le Soir, 12 december 1968
* ↑ (fr) Maurice Maréchal, accident mortel, Le Soir, 13 december 1968
* ↑ L'athlétisme, uitgave FFA, 6 september 1934
* ↑ (fr) Athlétisme: Le Grand Prix d'honneur de la L.B.A est decerné a Maurice Maréchal, vainqueur du Cross du Soir, Le Soir, 6 oktober 1932
# Matarraña (rivier)

De Matarraña is een rivier in Spanje, die ontspringt in El Parrisal in het natuurgebied Peurtos de Beciete. Via onder andere Beceite en Valderrobres stroomt de rivier aanvankelijk door de comarca Matarraña.
Het is een typisch mediterrane rivier die in de lente en de herfst veel regen opvangt. Het waterpeil kan sterk fluctueren.
De bijna 100 kilometer lange Matarraña mondt in de Ebro uit bij Fayón.
# Mathania carrizoi

Mathania carrizoi is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Mathania carrizoi werd in 1914 beschreven door Giacomelli.
# Mathania agasicles

Mathania agasicles is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Mathania agasicles werd in 1874 beschreven door Hewitson.
# Mecoprosopus

Mecoprosopus is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1951 gepubliceerd door Chûjô.

## Soorten

* Mecoprosopus minutus Medvedev, 2005
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Matt Rife

Matthew Steven Rife (Columbus, 10 september 1995) is een Amerikaanse acteur en komiek.

## Biografie

Rife werd geboren in Columbus, Ohio en groeide op in North Lewisburg. Hij heeft vier broers en zussen: drie oudere stiefzussen en een jongere halfzus. Hij studeerde af aan de Albany High School.
Rife verblijft momenteel in Los Angeles, Californië.
# Matt Ryan

Matt Ryan kan verwijzen naar:
* Matt Ryan (acteur) (1981), een Brits acteur
* Matt Ryan (roeier) (1984), een Australisch roeier
* Mathew Ryan (1992), een Australisch voetballer
* Matt Ryan (ruiter) (1964), Australische ruiter
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Matt Ryan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Matt Ryan (ruiter)

Matthew Morgan (Matt) Ryan (Sydney, 3 juni 1964) is een Australisch ruiter, die gespecialiseerd is in eventing. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische spelen en won beide keren de landenwedstrijd met het Australische team. Tevens won Ryan tijdens de Olympische Zomerspelen 1992 de olympische titel.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1992 in Barcelona eventing met Kibah Tic Toc
* Olympische Zomerspelen 1992 in Barcelona landenwedstrijd eventing met Kibah Tic Toc
* Olympische Zomerspelen 2000 in Sydney landenwedstrijd eventing met Kibah Sandstone
* (en) Profiel van Matt Ryan op sports-reference.com (gearchiveerd)
1912: Axel Nordlander · 1920: Helmer Mörner · 1924: Dolf van der Voort van Zijp · 1928: Charles Pahud de Mortanges · 1932: Charles Pahud de Mortanges · 1936: Ludwig Stubbendorf · 1948: Bernard Chevallier · 1952: Hans von Blixen-Finecke jr. · 1956: Petrus Kastenman · 1960: Lawrence Morgan · 1964: Mauro Checcoli · 1968: Jean-Jacques Guyon · 1972: Richard Meade · 1976: Edmund Coffin · 1980: Euro Federico Roman · 1984: Mark Todd · 1988: Mark Todd · 1992: Matt Ryan · 1996: Blyth Tait · 2000: David O'Connor · 2004: Leslie Law · 2008: Hinrich Romeike · 2012: Michael Jung · 2016: Michael Jung · 2020: Julia Krajewski · 2024: Michael Jung
1912: Nordlander, Adlercreutz, Casparsson, Horn af Åminne · 1920: Mörner, Lundström, von Braun, Dyrsch · 1924: Van der Voort van Zijp, Pahud de Mortanges, De Kruijff, Colenbrander · 1928: Pahud de Mortanges, De Kruijff, Van der Voort van Zijp · 1932: Thomson, Chamberlin, Argo · 1936: Stubbendorf, Lippert, von Wangenheim · 1948: Henry, Anderson, Thomson · 1952: von Blixen-Finecke, Stahre, Frölén · 1956: Weldon, Rook, Hill · 1960: Morgan, Lavis, Roycroft · 1964: Checcoli, Angioni, Ravano · 1968: Allhusen, Meade, Jones · 1972: Meade, Gordon-Watson, Parker, Phillips · 1976: Coffin, Plumb, Davidson, Tauskey · 1980: Blinov, Salnikov, Volkov, Rogosjin · 1984: Plumb, Stives, Fleischmann, Davidson · 1988: Erhorn, Baumann, Kaspareit, Ehrenbrink · 1992: Green, Rolton, Hoy, Ryan · 1996: Schaeffer, Rolton, Hoy, Dutton · 2000: Dutton, Hoy, Tinney, Ryan · 2004: Boiteau, Lyard, Courrèges, Teulère, Touzaint · 2008: Thomsen, Ostholt, Dibowski, Klimke, Romeike · 2012: Auffarth, Jung, Klimke, Schrade, Thomsen · 2016: Laghouag, Lemoine, Nicolas, Vallette · 2020: Collett, McEwen, Townend · 2024: Canter, Collett, McEwen
# Medaille ter Herinnering aan de Nobelprijs voor de Vrede

De Medaille ter Herinnering aan de Nobelprijs voor de Vrede (Deens: "De Blå Beretters Fredsprismedalje") werd op 12 juni 1995 ingesteld door Margrethe II van Denemarken en is gedacht voor de voormalige blauwe baretten. De zilveren medaille wordt uitgereikt aan al die Deense deelnemers aan VN-vredesmissies die voor of na 1988, het jaar waarin de VN-vredesmissies de Nobelprijs voor de Vrede ontvingen, vanwege Denemarken aan deze missies deelnamen. Deense militairen waren in verschillende missies waaronder Libanon en Kosovo actief. Voorwaarde voor het ontvangen van de medaille is het bezit van een Medaille voor Vredesmissies van de Verenigde Naties.
De medaille wordt aan een tot een vijfhoek gevouwen lint op de linkerborst gedragen en volgt in rang op de Medaille van Verdienste van het Deense Rode Kruis. De dragers mogen de letters "F.P.M" achter hun naam dragen.
Bijzonder is de bepaling dat een Deens militair de medaille zelf aan mag vragen.
Zij die al voor 1988 een VN-Medaille ontvingen mogen een zilveren lauwertak op het lint van de medaille en op de baton dragen.
* Lint
* Medaille
# Medaille ter Herinnering aan de Vrede met de Zweden

De Medaille ter Herinnering aan de Vrede met de Zweden Russisch: Медаль в память заключения вечного мира со Швецией, "Medaille ter herinnering aan de afsluiting van eeuwige vrede met de Zweden") was een Russische onderscheiding. De medaille, eigenlijk een achthoekig ereteken, werd in 1790 door Catharina de Grote ingesteld na het beëindigen van de in 1787 uitgebroken oorlog met Gustaaf III van Zweden. De Vrede van Verala werd op 2 augustus 1790 gesloten.
De oorlog was zonder duidelijke overwinnaar geëindigd maar Zweden had de tijdens de regering van Peter de Grote verloren gebieden aan de overzijde van de Oostzee niet kunnen terugwinnen.
De zilveren achthoekige medaille werd toegekend aan alle strijders die in de periode tussen 1788 en 1790 actief aan de oorlog tegen Zweden deelnamen.
Op de voorzijde is de gelauwerde kop van Catharina II in een ovaal medaillon met dubbele rand afgebeeld. Daaronder zijn samengebonden takken met zowel eikenblad al lauweren afgebeeld.Aan de bovenzijde van de medaille is een oog aangebracht.
Op de keerzijde staat een Russische inscriptie die als "voor dienst en moed" kan worden vertaald omringd door een lauwerkrans. Daaronder staat in het Cyrillisch het rondschrift "vrede met de Zweden gesloten op 3 augustus 1790."
De medaille is 30 millimeter hoog en 27 millimeter breed. Er zijn ook grotere exemplaren met een formaat van 30 bij 42 millimeter bekend. Men droeg de medaille op de linkerborst of aan een lint in het knoopsgat.
Dit was de eerste Russische medaille die aan het rood-zwart-rode lint van de in 1782 ingestelde Orde van Sint-Vladimir mocht worden gedragen.

## Literatuur

* Dimitri Romanov: The orders, medals and history of imperial Russia. Viborg: 2000, Balkan Heritage, ISBN 87-981267-4-1, Blz. 96
* ↑ Dmitri Romanov
# Megachile manchuriana

Megachile manchuriana is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Yasumatsu.