OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Megaselia abdita

Megaselia abdita is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Schmitz.
# Melanella grippi

Melanella grippi is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Bartsch.
# Melanella guenteri

Melanella guenteri is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Engl.
# Melanella hypsela

Melanella hypsela is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Verrill & Bush.
# Melanella hadalis

Melanella hadalis is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Knudsen.
# Megastethodon m-nigrum

Megastethodon m-nigrum is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Blöte.
# Megastethodon lundbladi

Megastethodon lundbladi is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Lallemand & Synave.
# Melanemerella

Melanemerella is een geslacht van haften (Ephemeroptera) uit de familie Melanemerellidae.

## Soorten

Het geslacht Melanemerella omvat de volgende soorten:
* Melanemerella brasiliana
# Megacraspedus balneariellus

Megacraspedus balneariellus is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Chretien.
De soort komt voor in Europa.
# Megacraspedus centrosema

Megacraspedus centrosema is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Meyrick.
# Megastigmus voltairei

Megastigmus voltairei is een vliesvleugelig insect uit de familie Torymidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Girault.
# Melanothrix latevittata

Melanothrix latevittata is een vlinder uit de familie van de Eupterotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Grünberg.
# Melfalan

Melfalan (merknaam: Alkeran) is een alkylerend middel dat wordt gebruikt als chemotherapie en bij bloedstollingziekte. Het kan een bepaalde alkylgroep in DNA inbrengen en daarmee de celdeling stoppen. Melfalan behoort tot de stikstofmosterdverbindingen.
Melfalan wordt in de chemokuren vooral gebruikt wanneer iemand kanker in het beenmerg heeft (ziekte van Kahler), Ovariumcarcinoom (eierstokkanker), borstkanker, kanker in het zenuwstelsel en als plaatselijk infuus bij kanker in de ledematen. Melfalan wordt door het Internationaal Agentschap voor Kankeronderzoek geclassificeerd als carcinogeen voor mensen (groep 1).
Melfalan is een van de alkyleringsmiddelen die in de jaren 1950 zijn ontwikkeld aan het Londense Chester Beatty Research Institute (later de National Research Development Corporation) door professor Franz Bergel en medewerkers. De verbinding komt in twee optische isomeren voor: de D- en L-vorm. Zowel de D-vorm en L-vorm als het racemisch mengsel van beide vertonen kankerremmende eigenschappen. De L-vorm heeft de grootste werking.
# Melanodolius extrilidus

Melanodolius extrilidus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tosquinet in 1896.
# Meilly-sur-Rouvres

Meilly-sur-Rouvres is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 171 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beaune.

## Geografie

De oppervlakte van Meilly-sur-Rouvres bedraagt 14,8 km², de bevolkingsdichtheid is 11,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Meilly-sur-Rouvres met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Meimoa

Meimoa is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Penamacor en telt 456 inwoners (2001).
# Meilloniellum

Meilloniellum is een muggenondergeslacht uit de familie van de kriebelmuggen (Simuliidae). De wetenschappelijke naam van het ondergeslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Rubtsov (als geslacht).
# Merrifieldia tridactyla

Merrifieldia tridactyla is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1758 door Linnaeus.
De soort komt voor in Europa.
# Merrifieldia particiliata

Merrifieldia particiliata is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Walsingham.
De soort komt voor in Europa.
# Merrifieldia semiodactylus

Merrifieldia semiodactylus is een vlinder uit de familie vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Mann.
De soort komt voor in Europa.
# Metzia

Metzia is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van eigenlijke karpers (Cyprinidae).

## Soorten

* Metzia alba (Nguyen, 1991)
* Metzia formosae (Oshima, 1920)
* Metzia hautus (Nguyen, 1991)
* Metzia lineata (Pellegrin, 1907)
* Metzia longinasus Gan, Lan & Zhang, 2009
* Metzia mesembrinum (Jordan & Evermann, 1902)
# Horismenus epiurus

Horismenus epiurus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Hansson.
# Sancho Sanchez van Gascogne

Sancho II Sanchez van Gascogne (ca. 800 - 855) was hertog van Gascogne.
Sancho, in 836 opvolger van zijn broer Aznar, werd een zo goed als zelfstandig heerser in Gascogne, tegen de zin van Pepijn I van Aquitanië.
Na de dood van Pepijn I in 838, gaf Sancho wel zijn steun aan diens zoon Pepijn II. Ook nadat Lodewijk de Vrome Pepijn II had verslagen, zette Sancho zijn eigen heerschappij door. In 848 bezette hij Bordeaux nadat de Vikingen de stad hadden verlaten. Hierop noemde hij zich "hertog van Gascogne". Korte tijd later was hij echter gedwongen om zijn onafhankelijke politiek op te geven en onderwierp zich nog voor 850 aan Karel de Kale. Korte tijd later had Sancho daar voordeel van toen hij door een Moorse aanvoerder gevangen was genomen en Karel zijn vrijlating onderhandelde. Als wederdienst leverde Sancho in 852 Pepijn II uit aan Karel.
Gezien zijn patroniem heette zijn vader ook Sanchez maar daar is nauwelijks iets over bekend. Mogelijk was deze een zoon van Wolf II. Sancho was waarschijnlijk vader van Sancho Mittara.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sancho II Sánchez of Gascony op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Foundation for Medieval Genealogy
# Internationale luchthaven Chongqing Jiangbei

De internationale luchthaven Chongqing Jiangbei (Chinees: 重庆江北国际机场, Hanyu pinyin: Chóngqìng Jiāngběi Guójì Jīchǎng) is een luchthaven op 21 kilometer ten noorden van Chongqing, China.
In 2015 was het de op acht na drukste van geheel China wat betreft passagiers en de op 10 na drukste wat betreft vracht. Er passeerden dat jaar 32.402.096 passagiers en 318.781 ton vracht in 255.414 vliegbewegingen. De luchthaven is een hub voor Chongqing Airlines, Sichuan Airlines, China West Air, China Express Airlines en Shenzhen Airlines en een belangrijke luchthaven voor Air China.
# Station Hlušovice

Železniční zastávka Hlušovice (Nederlands: Spoorweghalte Hlušovice, Duits vroeger: Hlussowitz) is een station in de Tsjechische gemeente Hlušovice. Het station ligt aan spoorlijn 290 (die van Olomouc, via Šternberk en Uničov, naar Šumperk loopt). Het station is onder beheer van de SŽDC en wordt bediend door stoptreinen van de České Dráhy.
Olomouc hlavní nádraží ↔ Hlušovice ↔ Bohuňovice ↔ Štarnov ↔ Šternberk ↔ Babice u Šternberka ↔ Mladějovice ↔ Újezd u Uničova ↔ Uničov zastávka ↔ Uničov ↔ Troubelice ↔ Troubelice zastávka ↔ Nová Hradečná ↔ Libina ↔ Hrabišín ↔ Nový Malín ↔ Šumperk
* ↑ Pkjs.de (Duits en Tsjechisch)
* ↑ Zelpage.cz (Tsjechisch)
# Paradoxostoma acutiusculum

Paradoxostoma acutiusculum is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Paradoxostomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Schornikov.
# Silphium

Silphium kan verwijzen naar:
* Silphium (klassieke oudheid), vermeend geneeskrachtig kruid uit het antieke Cyrene
* Silphium (geslacht), plantengeslacht uit de composietenfamilie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Silphium en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Walckenaeria jocquei

Walckenaeria jocquei is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Walckenaeria. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Herman Theodor Holm.
# Sint-Antoniuskerk (Luik)

De Sint-Antoniuskerk (Église Saint-Antoine) is een voormalige klooster- en parochiekerk in Luik-Centrum, gelegen aan Rue Moray 2.

## Geschiedenis

De minderbroeders waren al in Luik omstreeks 1225 en in 1240 vestigden ze zich in Hors-Château om dichter bij de bevolking te zijn. De kloosterkerk, gewijd aan Antonius van Padua, werd gesticht in 1244. De kerk werd gebouwd in blokken kolenzandsteen. In 1645 werd de in barokstijl uitgevoerde voorgevel toegevoegd. Ook het interieur omvat decoraties (stucwerk) in barokstijl. In 1801 werd het kerkgebouw een parochiekerk.
In 1944 ondervond de kerk, vooral het koor ervan, aanzienlijke schade door de ontploffing van een V1 in de nabijheid. Het 13e-eeuwse hoofdaltaar bleef vrijwel onbeschadigd. Van 1946-1958 werd de kerk gerestaureerd en ook van 1962-1968 vonden restauratiewerkzaamheden plaats.
In 1978 werd de kerk aan de eredienst onttrokken. De religieuze activiteiten vonden sindsdien plaats in de Sint-Catharinakerk die, als Sint-Antonius en Sint-Catharinakerk, ook aan Antonius van Padua werd gewijd. De Sint-Antoniuskerk werd eigendom van de gemeente Luik en kwam uiteindelijk aan het Museum van het Waalse Leven, dat er tentoonstellingen ging organiseren, onder meer aangaande religieuze kunst. Het belangrijkste deel van dit museum bevindt zich in het aanpalende Minderbroedersklooster (Cour des Mineurs).
* Westgevel
* Portaal
* Zuid- en oostgevel
* Noordgevel
* Interieur naar het westen
* Tochtportaal
* Kerkorgel
* Beeld van Jean Delcour, thans in Grand Curtius
* Inventaris onroerend erfgoed
# Wachapreague

Wachapreague is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Virginia, en valt bestuurlijk gezien onder Accomack County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 236. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 232, een daling van 4 (-1,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², geheel bestaande uit land. Wachapreague ligt op ongeveer 3 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Wachapreague.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Wachapreague op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Wachan (rivier)

De Wachan is een rivier die ontspringt in het Pamirgebergte in het uiterste oosten van de Wachan-corridor in de provincie Badachsjan van Afghanistan. Meerdere kleine rivieren komen samen bij de nederzetting Bozai Gumbaz vanwaar de gecombineerde rivierloop als Wachan wordt aangeduid. De bronnen liggen dicht bij het drielandenpunt van Afghanistan, Tadzjikistan (autonome provincie Gorno-Badachsjan) en China (Autonoom Tadzjieks Arrondissement Taxkorgan), daar waar ook de Pamir grenst aan de Karakoram. De meest noordelijke van de bronnen ligt tevens dicht bij het Chaqmaqtinmeer, oorsprong van de Bartang.
De circa 120 km lange rivier volgt een westelijke loop in een afwisselend bredere en smallere vallei, met regelmatige meerdere aftakkingen, riviereilanden en meanders om in een brede vallei uit te monden bij het dorp Langar en Qila-e Panj op 2.799 meter hoogte, bij de samenvloeiing met de noordelijker stromende Pamir vanwaar de rivier wordt aangeduid als de Pandzj.
# Sithon ravata

Sithon ravata is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Moore.
# Sir Mix-a-Lot

Sir Mix-a-Lot, artiestennaam van Anthony Ray (Seattle, 12 augustus 1963), is een Amerikaans zanger.

## Levensloop en carrière

Sir Mix-a-Lot bracht zijn eerste single uit in 1988. In 1992 behaalde de eerste plaats in de hitlijst van de Verenigde Staten met het nummer Baby Got Back.

## Discografie

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Baby Got Back | 1991 | | | | |
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Baby Got Back | 1991 | 11-07-1992 | 31 | 9 | |
* Gemeinsame Normdatei: 134765494
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5552 3950
* Library of Congress Control Number: n91125805
* MusicBrainz: 05539fb8-b7a5-4012-97a9-5e27ddc031fb
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo20221156824
* Virtual International Authority File: 45950177
* WorldCat (via VIAF): 45950177
# Sinispa tayana

Sinispa tayana is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1939 gepubliceerd door Gressitt.
# Sinisilvanidae

De Sinisilvanidae zijn een familie van uitgestorven insecten die behoort tot de orde der kevers (Coleoptera).
# Walter Dornberger

Walter Dornberger (Gießen, 6 september 1895 - Sasbach (Ortenau), 27 juni 1980) was een Duitse Generaal-majoor in de Wehrmacht en tevens raketgeleerde verantwoordelijk voor het wapenonderzoek van het leger.

## Biografie

Walter Dornberger werd geboren als zoon van een apothekersgezin en had nog twee andere broers. Hij meldde zich als vrijwilliger bij het keizerlijke leger bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en verbleef vanaf oktober 1918 tot maart 1920 in Franse gevangenschap. Na zijn vrijlating meldde hij zich bij de Reichswehr van de Weimarrepubliek en werd door zijn superieuren naar de Technische Universiteit van Berlijn-Charlottenburg gestuurd om techniek te studeren. Na zijn afstuderen kreeg hij in 1932 de opdracht om rakettechnologie te ontwikkelen voor het leger. Volgens de bepalingen in het verdrag van Versailles mocht Duitsland namelijk geen zware artillerie meer bezitten maar over raketten werd daarin niet gesproken. In 1932 leerde Dornberger de jonge ingenieur Wernher von Braun kennen en nam hem later in zijn team op. De Reichswehr werd in 1935 hernoemd tot de Wehrmacht toen Hitlers nazi-partij in 1933 de macht kreeg in Duitsland en Dornberger kreeg ook hier de supervisie over de rakettechnologie ontwikkeling van het leger. Van 1936 tot 1943 was hij de chef van het rakettenteam. Er werden ondergrondse productielijnen opgezet voor de V-1 en V-2 waar vele gevangenen ingezet werden. Dornberger ondertekende in 1943 een vergaderingsprotocol dat vastlegde hoeveel dwangarbeiders uit de concentratiekampen er gebruikt mochten worden voor de massaproductie van deze wapens. Desondanks ontkende hij in 1969 dat er dwangarbeiders werden gebruikt voor de productie, en dit kwalificeerde Dornberger als oorlogsmisdadiger. Overigens gold dit ook voor Dornbergers meer bekende collega Wernher von Braun maar beiden kregen toch nooit te maken met 'lastige vragen' over hun oorlogsverleden. In 1945 werden Dornberger en zijn raketteam gevangen genomen in Tirol door de Amerikanen. Dornberger werd eerst een tijdje in Wales door de Britten vastgehouden maar mocht in 1947 naar de VS afreizen. Daar werkte hij een paar jaar voor Bell Aircraft Corporation en droeg bij aan de ontwikkeling van diverse geavanceerde raketsystemen waaronder de Bell X-1, het eerste (raket)vliegtuig dat de geluidsbarrière doorbrak, en de North American X-15, een van de snelste raketvliegtuigen uit de jaren 60. Veel van de technologie voor deze vliegtuigen werd gebruikt in de latere Spaceshuttels. Dornberger eindigde als vicepresident van Bell Aircraft waarna hij met pensioen ging. Hij keerde terug naar Duitsland waar hij in 1980 overleed.

## Familie

Walter Dornberger was in zijn eerste huwelijk getrouwd met Alice Dornberger-Raeder (1913 - 1960).

## Literatuur door Dornberger geschreven

* (de) Dornberger, Walter (1952). V-2, der Schuss ins Weltall: Geschichte einer grossen Erfindung. Bechtle Verlag, Esslingen.
* Dornberger, Walter (1954). V-2. Viking Press, New York.
# Walter E. Bryant

Walter Pierce E. Bryant (Sonoma, 14 januari 1861 – San Francisco, 21 mei 1905) was een Amerikaanse dierkundige vooral ornitholoog en mammaloog, die zich vooral bezig hield met de fauna van de Noord-Amerikaanse westkust.

## Jeugd en opleiding

Walter E. Bryant werd geboren als zoon van Daniel Sharp en Susan H. Byrant. Op vierjarige leeftijd verhuisde hij met zijn ouders naar Oakland in Californië en bleef daar tot 1896, voordat hij weer verhuisde naar Santa Rosa. Zijn schooltijd bracht hij eerst door in een particuliere school en daarna in de openbare school van Oakland. Reeds als kind toonde hij interesse voor de natuur. Bovendien kreeg hij op zevenjarige leeftijd een geweer cadeau van zijn vader, waarmee hij moest leren omgaan. Hij verzamelde insecten en vogeleieren en begon ook vogels te prepareren. In 1884 leerde hij bij William T. Hornaday hoe zoogdieren moesten worden geprepareerd en alle andere aspecten van het vak van conservator bij het National Museum en het Museum of Comparative Zoology.

## Carrière

In 1886 werd Bryant conservator aan de California Academy of Sciences en bleef dit tot 1894. Hij ondernam talrijke reizen en verzamelexpedities, zoals in 1883 naar Oregon, in 1894 en een verdere keer in 1895/1896 naar het eiland Guadeloupe, in 1887/1988 door Californië en naar Nevada, in 1889 naar Neder-Californië en in de Magdalena Bay, in 1890 in de Golfregio en opnieuw naar Neder-Californië, in 1892 naar Santa Rosa del Cabo, in 1901 naar Centraal-Amerika, in 1902/1903 naar Alaska en in 1904/1905 naar San Blas in Mexico. In 1888 werd hij lid van de American Ornithologists' Union. In 1889 was hij medeoprichter en eerste voorzitter van de California Ornithological Club, die later overging in de Cooper Ornithological Club en waar hij in 1894 als erelid werd benoemd.

## Nalatenschap

Bryant publiceerde talrijke artikelen in wetenschappelijke tijdschriften, vooral tussen 1887 en 1889 in de Proceedings of the Californian Academy of Sciences en tussen 1890 en 1893 in de Zoe. Zijn artikelen betreffen observaties en onderzoeken aan de vogel- en zoogdierfauna van het Noord-Amerikaanse westen. Hij publiceerde bovendien diverse nieuwe diersoorten. Zo beschreef hij onder ander de zoogdieren Spermophilus atricapillus (een eekhoorn) en de zwarte ezelhaas (Lepus insularis). Verder beschreef hij een nieuwe vogelsoort, het guadalupestormvogeltje (Oceanodroma macrodactyla).
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2020)
* (en) Fisher, W.K., 1905. In memoriam Walter E. Bryant. Condor 7: p. 129 BHL
# Sint-Stefanuskerk (Batsheers)

De Sint-Stefanuskerk is een kerkgebouw in Batsheers in de Belgische gemeente Heers in de provincie Limburg. De kerk staat aan de Norbertijnenlaan op een kerkheuvel en wordt omgeven door het ommuurde kerkhof.
Het bakstenen gebouw is een zaalkerk opgetrokken in een sobere, classicistisch-barokke stijl en bestaat uit een uitgebouwde vlakopgaande westtoren met ingesnoerde naaldspits, een eenbeukig schip met drie traveeën en een koor met een driezijdige koorsluiting. Tegen de oostgevel van het koor is de sacristie aan gebouwd. Het gebouw heeft voor een deel een plint van silex en hoekbanden van kalksteen die mogelijk het restant zijn van de oorspronkelijke romaanse kerk. Het gebouw is verder voorzien van een dropmotief in baksteen onder de dakranden van het schip, koor en de toren, pilasters van baksteen op de hoeken, en getoogde vensters in het schip voorzien van een omlijsting van kalksteen met negblokken in regelmatig verband en hanenkamvormige lateien. De toren heeft een getoogd portaal in de westgevel voorzien van een rechthoekige omlijsting in kalksteen met twee negblokken en neuten, waarboven zich het wapenschild bevindt van de bouwheer abt Frederic Van de Panhuysen, met daar weer boven een venster zoals eerder beschreven. In iedere zijde van de toren bevindt zich een getoogd galmgat in baksteen. De kerk heeft vanbinnen een vlakke zoldering en wordt aan de buitenzijde gedekt door een zadeldak.
De kerk is de parochiekerk van het dorp en gewijd aan Sint-Stefanus.

## Geschiedenis

Ter plaatse stond hier oorspronkelijk waarschijnlijk het romaanse gebouw.
Aan het eind van de 17e eeuw werd ze tijdens de oorlogen van Lodewijk XIV geplunderd.
In 1712 werd er gemeld dat de oude kerk in slechte staat is. In 1727-1728 werd de huidige kerk gebouwd in opdracht van de abdij van Averbode die eigenaar is van het patronaatsrecht en de tienden van de kerk.
De kerk werd samen met het ommuurde kerkhof en de toegangstrap in 2006 beschermd als monument.
* Parochiekerk Sint-Stephanus met kerkhof in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
* ↑ Sint-Stephanuskerk, kerkhof en trap - fiche beschermd erfgoed
# Sjamil Abbjasov

Sjamil Erfanovitsj Abbjasov (Russisch: Шамиль Эрфанович Аббясов) (16 april 1957) is een voormalige Kirgizische atleet, die tijdens zijn atletiekloopbaan voor de Sovjet-Unie uitkwam. Hij was gespecialiseerd in het verspringen en het hink-stap-springen, werd op dit laatste onderdeel Europees indoorkampioen en was gedurende korte tijd ook houder van het wereldindoorrecord.

## Loopbaan

Abbjasov won een bronzen en een gouden medaille bij de Europese indoorkampioenschappen van 1981 in Grenoble. Hij behaalde zijn gouden medaille bij het hink-stap-springen met een wereldindoorrecord van 17,30 m, dat overigens nog geen maand stand hield. Op 13 maart 1981 verbeterde de Brit Keith Connor het in Detroit alweer tot 17,31.

## Persoonlijk leven

Hij is getrouwd met de olympische verspringkampioene van 1980 Tatjana Kolpakova en samen hebben zij drie kinderen.

## Titels

* Sovjet-Russisch kampioen verspringen - 1980
* Europees indoorkampioen hink-stap-springen - 1981

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen | 17,27 m (+1.0 m/s) (NR) | 15 mei 1981 | Tasjkent |
| verspringen | 8,16 m (NR) | 2 augustus 1981 | Leningrad |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen | 17,30 m (ex-WR; NR) | 21 februari 1981 | Grenoble |
| verspringen | 8,09 m (NR) | 8 februari 1981 | Moskou |

## Palmares
### verspringen

* 1980: 1 Russische kamp. - 7,97 m
* 1981: 3 EK indoor - 7,95 m
* 1982: 10e in kwal. EK - 7,58 m

### hink-stap-springen

* 1981: 1 EK indoor - 17,30 m
* ↑ Uit Atletiek-allerlei in den vreemde, gepubliceerd in 1981 in Atletiekwereld nr. 6: KNAU
Externe links
* (en) World Athletics-profiel voor Sjamil Abbjasov
* (en) Soviet Championships op gbrathletics.com