OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Luke Ayling

Luke David Ayling (Lambeth, 25 augustus 1991) is een Engels voetballer die doorgaans als verdediger speelt. Hij verruilde Bristol City in augustus 2016 voor Leeds United.

## Clubcarrière

Ayling speelde vanaf 1999 tien jaar in de jeugdopleiding van Arsenal. Hij won met de onder 18 de Premier League en de FA Cup voor jeugdteams. Hij debuteerde echter nooit in het eerste elftal van de club en zat slechts een keer in de wedstrijdselectie voor een officieel duel. In juni 2010 vertrok hij transfervrij naar Yeovil Town uit de League One, dat hem sinds maart dat jaar al huurde. In het seizoen 2012/13 promoveerde Ayling met Yeovil via de play-offs naar de Championship. Na de degradatie in het daaropvolgende seizoen, legde Ayling een nieuw contractaanbod van Yeovil naast zich neer en tekende hij bij Bristol City. Met Bristol won hij in 2015 de Football League Trophy door in de finale Walsall met 2-0 te verslaan. In hetzelfde seizoen vierde Ayling met Bristol ook het kampioenschap in de League One. In het seizoen 2015/16 handhaafde Bristol zich in de Championship. In augustus 2016 maakte hij de overstap naar Leeds United, dat ook uitkwam in de Championship, voor een bedrag van €870.000,-. Bij Leeds kwam het tot een weerzien met oud-ploeggenoot bij de jeugd van Arsenal Kyle Bartley. Na een zevende en dertiende plaats, werd in Aylings derde seizoen bij Leeds de derde plaats gehaald, het beste resultaat sinds de degradatie uit de Premier League in 2004. In het daaropvolgende seizoen, 2019/20, werd Leeds United kampioen en promoveerde daarmee naar de Premier League. Ayling werd dat seizoen verkozen in het Team van het Jaar en door de fans uitgeroepen tot Speler van het Jaar.

## Erelijst
### Bristol City

* Kampioen League One
    2014/15
* EFL Trophy
    2014/15

### Leeds United

* Kampioen Championship
    2019/20
# Loxosomella pusilla

Loxosomella pusilla is een soort in de taxonomische indeling van de kelkwormen (Entoprocta).
De worm behoort tot het geslacht Loxosomella en behoort tot de familie Loxosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Harmer.
# Luzonia

Luzonia is een geslacht van tweekleppigen uit de familie van de Cuspidariidae.

## Soorten

* Luzonia chilensis (Dall, 1890)
* Luzonia philippinensis (Hinds, 1843)
* Luzonia simplex (Allen & Morgan, 1981)

### Synoniem

* Luzonia walleri (Bernard, 1989) : synoniem van Luzonia chilensis (Dall, 1890)
# Lumahyphes

Lumahyphes is een geslacht van haften (Ephemeroptera) uit de familie Leptohyphidae.

## Soorten

Het geslacht Lumahyphes omvat de volgende soorten:
* Lumahyphes guacra
* Lumahyphes pijcha
* Lumahyphes yagua
# Lumacra haitiensis

Lumacra haitiensis is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Davis.
# Lumacra kuenckeli

Lumacra kuenckeli is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Franciscus J.M. Heylaerts.
De soort is genoemd naar Jules Künckel d'Herculais, de Franse entomoloog die ze verzamelde in de Argentijnse provincie Santa Fe.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ F.J.M. Heylaerts. "Description d'une Psychide inédite de la République Argentine, Chalia Künckelii." Annales de la Société entomologique de Belgique vol. 45 (1901) blz. 97.
# Luchtvaart in 2006

Deze pagina gaat over de luchtvaart in 2006.
* 19 januari: Jet Airways koopt Air Sahara op en vormt zo de grootste luchtvaartmaatschappij in India.
* 11 februari: Steve Fossett breekt het wereldrecord van langste langeafstandsvlucht. Hij vloog 76 uur en 45 minuten en legde een afstand van 42.469,46 km af.
* 25 maart: Hyshot III, een vliegtuig dat 7 keer de geluidssnelheid kan halen heeft een geslaagde testvlucht gemaakt.
* 14 april: Aeroflot is toegelaten tot de SkyTeam-alliantie.
* 3 mei: Armavia Vlucht 967, een Airbus A320, crasht in de Zwarte Zee bij Sotsji. Alle 113 inzittenden kwamen om het leven.
* 9 juli: S7 Airlines-vlucht 778, een Airbus A310, schuift tegen een betonnen muur na de landing in Irkoetsk, Rusland. Ten minste 118 van de 192 inzittenden komen om.
# Luik-Bastenaken-Luik voor beloften 2024

De 38e editie van de wielerwedstrijd Luik-Bastenaken-Luik voor beloften vond plaats op 13 april 2024. De wedstrijd startte in Bastenaken en finishte 175 kilometer later in Blegny. De wedstrijd maakte deel uit van de UCI Europe Tour, met de categorie 1.2U. Door die categorie was de wedstrijd enkel toegankelijk voor beloften. Joseph Blackmore maakte zijn favorietenrol waar en won de wedstrijd.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Joseph Blackmore | Israel Premier Tech Acad. | 4u09'53" |
| 2 | Robin Orins | Lotto Dstny Dev. | + 5" |
| 3 | Jørgen Nordhagen | Visma | Lease a Bike Dev. | + 9" |
| 4 | Emiel Verstrynge | Alpecin-Deceuninck Dev. | + 15" |
| 5 | Brieuc Rolland | Cont. Groupama-FDJ | z.t. |
| 6 | Tijmen Graat | Visma | Lease a Bike Dev. | + 16" |
| 7 | Huub Artz | Wanty-ReUz-Technord | + 34" |
| 8 | Tim Rex | Wanty-ReUz-Technord | + 1'18" |
| 9 | Bjoern Koerdt | CC Étupes | z.t. |
| 10 | William Smith | Trinity | z.t. |
| 11 | Simon Dalby | Uno-X Mobility Dev. | + 1'21" |
| 12 | Tobias Svarre | ColoQuick | + 1'22" |
| 13 | Kamiel Eeman | Lotto Dstny Dev. | + 1'29" |
| 14 | Thibaud Gruel | Cont. Groupama-FDJ | + 1'42" |
| 15 | Paul Magnier | Soudal Quick-Step Dev. | + 1'51" |
| 16 | Daniel Lima | Israel Premier Tech Acad. | z.t. |
| 17 | Pau Martí | Israel Premier Tech Acad. | z.t. |
| 18 | Sam Maisonobe | Vendée U | z.t. |
| 19 | Arno Wallenborn | Luxemburg | z.t. |
| 20 | Vlad Van Mechelen | Dev. dsm-firmenich PostNL | + 1'58" |
* (en) Uitslag via ProCyclingStats
* ↑ de Jong, Jeen, Joseph Blackmore maakt favorietenstatus waar in spannende Luik-Bastenaken-Luik U23. WielerFlits (13 april 2024). Gearchiveerd op 13 april 2024. Geraadpleegd op 13 april 2024.
# Luchthaven Ioeltin

Luchthaven Ioeltin (Russisch: Аэропорт Иультин) was een klein vliegveld op 5 kilometer ten noordoosten van de in de jaren 1990 gesloten mijnwerkersplaats Ioeltin in het noorden van de Russische autonome okroeg Tsjoekotka. Het vliegveld had een korte verharde landingsbaan en werd gebruikt voor leveringen van en naar Ioeltin, met name vanuit Egvekinot.
# Luchthaven Hurghada

Luchthaven Hurghada (IATA: HRG, ICAO: HEGN) is een internationale luchthaven vlak bij Hurghada, Egypte. Het is het tweede drukste vliegveld in Egypte, na Luchthaven Caïro Internationaal.
In 2007 verwerkte de luchthaven 5.947.616 passagiers.
# Luzonogryllus

Luzonogryllus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Yamasaki.

## Soorten

Het geslacht Luzonogryllus omvat de volgende soorten:
* Luzonogryllus mindoroensis Gorochov, 2006
* Luzonogryllus annulipes Bolívar, 1889
* Luzonogryllus scotophilus Yamasaki, 1978
* Luzonogryllus palawanensis Gorochov, 2006
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Luzonogryllus mindoroensis

Luzonogryllus mindoroensis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Gorochov.
# Luzonogryllus annulipes

Luzonogryllus annulipes is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Bolívar.
# Luperus pyrenaeus

Luperus pyrenaeus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1824 gepubliceerd door Ernst Friedrich Germar.
# Luperus ragusai

Luperus ragusai is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1919 gepubliceerd door Laboissière.
# Luperus pyrenancus

Luperus pyrenancus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1824 gepubliceerd door Ernst Friedrich Germar.
# Lyrocephaliscus

Lyrocephaliscus is een geslacht van uitgestorven trematosauride temnospondylen binnen de familie Trematosauridae.
In 1913 benoemde Carl Wiman een Lyrocephalus euri maar zonder beschrijving zodat het een nomen nudum bleef. In 1914 werd de soort geldig benoemd. De geslachtsnaam betekent 'lierkop' in het Grieks.
Het holotype PIU U.1, een schedel, werd gevonden op Spitsbergen. In 1961 werd het een lectotype toen Oskar Kuhn het materiaal wat beperkte in toewijzing. Ander materiaal werd toegewezen, bestaande uit losse botten. Het later toegewezen SVT 520 is een skelet met schedel.

## Classificatie

Hieronder is een cladogram van Steyer (2002) dat de fylogenetische verwantschappen van trematosauriden toont:
| Trematosauridae | Trematosaurinae  Tertrema Lyrocephaliscus Platystega Luzocephalus Trematosaurus Trematosuchus  Lonchorhynchinae  Aphaneramma Erythrobatrachus Cosgriffius Stoschiosaurus Wantzosaurus |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lyrocephaliscus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lyrocardium multipunctatum

Lyrocardium multipunctatum is een tweekleppigensoort uit de familie van de Cardiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1833 door Sowerby in Broderip & Sowerby.
# Lump

Lump is een nummer van de Amerikaanse rockband The Presidents of the United States of America uit 1995. Het is de tweede single van hun titelloze debuutalbum.
"Lump" flopte in Amerika, maar werd op de Britse eilanden, Oceanië, Canada en Frankrijk wel een bescheiden hitje. In Nederland haalde het nummer de 19e positie in de Tipparade, toch werd het er wel een klein radiohitje.
# Lycintha Watsaam

Lycintha Watsaam, geboren Winter, is een Surinaams zangeres van onder meer gospelmuziek. In 2018 zong ze het winnende lied tijdens SuriPop.

## Biografie

Nog jong, nam ze favoriete liedjes op een cassette op en oefende ze de verschillende fragmenten totdat ze zich die eigen had gemaakt. Wanneer ze een nummer dan goed kende, gaf ze er op bepaalde punten weer haar eigen draai aan. Er zijn meer familieleden actief in de muziek, onder wie ooms en neven. Een van hen is de zanger Winston Echteld.
Ze kreeg complimenten uit haar omgeving en, nadat ze daar steun van haar ouders voor had gekregen, sloot ze zich aan bij een koor om haar stem door te kunnen ontwikkelen. Vervolgens werd ze achtergrondzangeres van de bekende gospelzanger Revo Pinas. Ook zong ze in Burning Fire en het Nationaal Jeugdkoor. Ze noemt zichzelf geen gospelzangeres, omdat ze niet alleen gospelmuziek maar ook in andere stijlen zingt.
Ze is getrouwd met de bekende Surinaamse artiest Byciel Watsaam. Van hem krijgt ze meer geloof in haar kunnen en daarnaast leert ze muzikaal veel van hem. Ze heeft negen muziekproducties uitgebracht (stand 2020), waarvan zes samen met haar man. Ze treden samen ook op, waaronder tijdens het kerstconcert van Telesur in 2016.
In 2018 schreef haar man het lied Taa fa dat zij in een duet met Eugene Main zong tijdens SuriPop. Hun uitvoering werd dat jaar verkozen tot het winnende lied.
Zij en haar man Byciel hebben samen een dochter en zoon (stand 2020). De geboorte van hun kinderen is van invloed geweest op haar perceptie van het leven en haar creativiteit: "Ik kan nu een kinderlied schrijven," legde de moeder/zangeres uit, omdat ze zich nu in hun wereld kan inleven.
* 1 2 3 Parbode, Lycintha Watsaam: ‘Ik zou mezelf geen gospelartieste willen noemen’, Steven Seedo, 26 augustus 2020
* ↑ Waterkant, 30ste editie jaarlijkse kerstconcert Telesur, 24 december 2016. Gearchiveerd op 25 juli 2021.
* ↑ De Ware Tijd, Suripop XX Golden Edition: Byciel Watsaam, 27 juli 2018
* ↑ Dagblad De West, Byciel Watsaam winnaar Suripop XX, 6 augustus 2018. Gearchiveerd op 20 mei 2024.
* ↑ De Ware Tijd, Byciel Watsaam opnieuw vader geworden, 26 februari 2020
* ↑ De Ware Tijd, Corona kan creativiteit Byciel Watsaam niet stoppen, Tascha Aveloo, 7 juni 2020
# Lycinus caldera

Lycinus caldera is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bruine klapdeurspinnen (Nemesiidae).
Lycinus caldera werd in 1995 beschreven door Goloboff.
# Lye (Frankrijk)

Lye is een gemeente in het Franse departement Indre (regio Centre-Val de Loire) en telt 824 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteauroux.

## Geografie

De oppervlakte van Lye bedraagt 25,0 km², de bevolkingsdichtheid is 33,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lye (Frankrijk) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# M-50 (Spanje)

De M-50 is een autopista in Madrid met een lengte van 85 kilometer. De snelweg vormt (net als de M-30, M-45 en M-40) een gedeeltelijke ringweg rond Madrid en verbindt onder andere de A-1, A-2, A-3, A-4, A-5, A-6, R-3, A-42, R-5 en R-4.
# M-5 (Montenegro)

De M-5 of Magistralni Put 5 is een hoofdweg in het oosten van Montenegro. De weg loopt van Ribarevine (aansluiting op de M-2) naar de grens met Servië bij Dračenovac. In Servië loopt de weg verder als M22 naar Novi Pazar.
De M-5 is ongeveer 78 kilometer lang en over de gehele lengte onderdeel van de E65 tussen Malmö in Zweden en Chania in Griekenland en van de E80 tussen Lissabon in Portugal en Gürbulak in Turkije.

## Geschiedenis

In de tijd dat Montenegro bij Joegoslavië hoorde, was de huidige M-5 onderdeel van de Joegoslavische hoofdweg M2. Deze weg liep van Italië via de Adriatische kust, Podgorica, Pristina en Skopje naar Bulgarije. Na het uiteenvallen van Joegoslavië en de onafhankelijkheid van Montenegro behield de weg haar nummer in Montenegro. In 2016 werden de wegen in Montenegro opnieuw ingedeeld, waarbij de M-2 kwam te lopen van Petrovac na Moru aan de kust naar de grens met Servië ten noorden van Bijelo Polje. Het gedeelte van de voormalige M-2 tussen Ribarevina en de grens met Servië bij Dračenovac kreeg het nummer M-5.
* ↑ (sr) Wegenlijst Joegoslavië 1987
* (sr) Officiële wegenkaart van Montenegro met oude wegnummers (gearchiveerd op 30-08-2018)
* (nl) De M-5 op de Wegenwiki
# M-501 (Spanje)

De M-501 of Autovía de los Pantanos is een autovía in Madrid met een lengte van 72,9 kilometer. De snelweg verbindt de kruising van de M-40 met de M-511 met Santa María del Tiétar.
# M-607 (Spanje)

De M-607 is een (gedeeltelijke) autovía in Madrid met een lengte van 26,7 kilometer. De snelweg verbindt de M-30 in Fuencarral de Odón met Navacerrada.
# M1 (Wit-Rusland)

De M1 of Magistrale 1 is een hoofdweg in Wit-Rusland met een lengte van 611 kilometer. De weg loopt van de grens met Rusland via Orsja, Minsk en Brest naar de grens met Polen. Aan de Poolse grens sluit de weg aan op de Poolse wegen DK68 en DK2, die volgens planning in 2016 volledig zullen zijn omgebouwd tot de snelweg A2. De M1 is in zijn geheel onderdeel van de E30. Tussen Damanava en Kobryn is de weg ook onderdeel van de E85.
De M1 is een van de belangrijkste wegverbindingen van Wit-Rusland, omdat ze de Russische hoofdstad Moskou via Wit-Rusland met West-Europa verbindt. De weg volgt de hoofdverkeersas van het land, parallel aan de spoorlijn Warschau-Minsk-Moskou. Tussen Kobryn en Orsja is de M1 over een lengte van ongeveer 505 kilometer als autoweg uitgevoerd.

## Geschiedenis

Voor de Olympische Zomerspelen 1980 in Moskou werd een weg tussen Moskou en West-Europa nodig geacht. Daarom werd de M1 aangelegd tussen Moskou en de Poolse grens bij Brest. In de jaren tachtig werd wegnummering ingevoerd in de Sovjet-Unie. De weg tussen Moskou, Minsk en Polen kreeg toen het nummer M1.
Na de val van de Sovjet-Unie in 1991 en de daaropvolgende onafhankelijkheid van Wit-Rusland werden de hoofdwegen omgenummerd om een logische nationale nummering te krijgen. De M1 is als enige weg niet omgenummerd. Daardoor loopt de weg ook voorbij de Russische grens onder hetzelfde nummer door naar Moskou.
In 1994 begon men met de ombouw van de M1 tot autosnelweg. In 1998 werd het deel tussen Ivazevitsjy en Minsk, met een lengte van 234 kilometer, geopend. Ook in 1998 werd het deel tussen Barysaw en Orsja geopend. Een jaar later werden beide delen verbonden door de nieuwe omlegging om Minsk. In de jaren hierna, tot 2005, werd de rest van de weg uitgebouwd tot autosnelweg. In 2004 werd de omlegging om Brest gerealiseerd, inclusief een nieuwe brug over de Westelijke Boeg.

## Steden aan de M1

    0 km - Russische grens
    30 km - Orsja
    101 km - Talatsjyn
    130 km - Bobr
    138 km - Kroepki
    183 km - Barysaw
    200 km - Sjodsina
    220 km - Smolevitsjy
    259 km - Minsk
    296 km - Dsjarsjynsk
    323 km - Stoubzy
    355 km - Haradseja
    397 km - Baranavitsjy
    439 km - Damanava (aftakking van de M11)
    448 km - Ivazevitsjy
    533 km - Kobryn (aftakking van de M10 en de M12)
    563 km - Sjabinka
    588 km - Brest, grens met Polen
* Google Maps
* De M1 op de Wegenwiki
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel M1 (Belarus) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* De weg van Moskou naar Brest (Wit-Rusland). Autoweg van 4:19:42 naar 8:21:52
M1 · M2 · M3 · M4 · M5 · M6 · M7 · M8 · M9 · M10 · M11 · M12 · M14
# Lusaka-manifest

Het Luasaka-manifest was een gemeenschappelijk verklaring van verschillende Afrikaanse staten waarin het zelfbeschikkingsrecht van de zwarte bevolkingen in zuidelijk Afrika werd vooropgesteld. Het manifest werd eerst aangenomen in april 1969 op een conferentie in de Zambiaanse hoofdstad Lusaka van Oost- en Centraal-Afrikaanse staten. Tijdens een topconferentie van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid in het Ethiopische Addis Abeba in september 1969 werd het manifest door de deelnemende staten bekrachtigd.

## Inhoud

Het manifest stelde dat de bevolkingen van zuidelijk Afrika (Zuid-Afrika, Namibië, Rhodesië en de Portugese kolonies Angola en Mozambique) recht hebben op zelfbeschikking. Dit moet in de eerste plaats worden verwezenlijkt via vreedzaam overleg. Maar indien dit niet lukt, erkende het manifest het recht van de bevrijdingsbewegingen om in opstand te komen. De ondertekenende Afrikaanse staten stelden dat ze hierbij morele en materiële steun zouden leveren.

## Externe link

* Lusaka-manifest
Winkler Prins jaarboek 1970, p. 273-274
# Macrobiotus wauensis

Macrobiotus wauensis is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Macrobiotus en behoort tot de familie Macrobiotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Iharos.
# MADmusée

Het MADmusée is een museum in de Luikse wijk Avroy, gelegen in het Parc d'Avroy.
Het museum is gevestigd in een gebouw van omstreeks 1960, dat in plaats van de voormalige Trink-Hall is gekomen. Het museum is gewijd aan kunst van verstandelijk gehandicapten, waaronder psychiatrische patiënten, de zogenaamde outsiderkunst.

## Geschiedenis

In 1979 werd het Créahm opgericht (créativité et handicap mental). Deze stichting zette kunstateliers op voor verstandelijk gehandicapten. Deze stichting was gehuisvest in het park en richtte vanaf 1980 tijdelijke tentoonstellingen in. Vanaf 1998 was er sprake van een permanent museum. Vanaf 2007 was het museum wegens plaatsgebrek gesloten. Wel werden er door de stichting tijdelijke tentoonstellingen georganiseerd elders.
Het museum heeft een documentatiecentrum en een café, het MADcafé.
Er bestaan uitbreidingsplannen, waarbij rond de bestaande gebouwen in een uitbreiding wordt voorzien. Deze plannen zijn tegenwoordig (2017) nog in ontwikkeling.
* Officiële website
# Lydoceras

Lydoceras is een geslacht van kevers uit de familie oliekevers (Meloidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1870 door Silvin Augustin de Marseul. Op dat ogenblik rekende hij slechts een soort tot dit geslacht: Lydoceras fasciata, een grote (3 à 4 cm lange) kever uit "Egypte en Arabië" die door Johann Christian Fabricius in 1775 was beschreven als Mylabris fasciata.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten:
* Lydoceras fasciata (Fabricius, 1775)
* Lydoceras flavosellata (Fairmaire, 1887)
* Lydoceras lictor (Gerstaecker, 1884)
* Lydoceras stanleyana (Duvivier, 1890)
* ↑ Meloidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010. Gearchiveerd op 5 november 2013.
* ↑ Zie beschrijving in S.A. de Marseul. "Monographie des Mylabrides." Mémoires de la Société royale des Sciences de Liège (1872), blz. 376
# Lydoceras stanleyana

Lydoceras stanleyana is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Duvivier.
# Maarten van 't Kruijs

Maarten van 't Kruijs (Uithoorn, 18 februari 1813 – Amsterdam, 30 maart 1885) was een Nederlandse turfhandelaar, organist en schaker. Hij gold als de sterkste speler van het land gedurende de derde kwart van de 19e eeuw in het Nederlandse schaak. Internationaal is hij bekend om de naar hem vernoemde Van 't Kruijs-opening.

## Levensloop

Van ’t Kruijs werd op 18 februari 1813 in Uithoorn geboren, waar hij het schaken leerde. Hij verhuisde op jonge leeftijd naar Amsterdam waar hij voor het grootste deel van zijn leven zou wonen. Hij werkte, evenals zijn vader, in de turfsector. Hiernaast was hij organist.
Hij was een eenvoudige en bescheiden man. Hij zou een stevige Nederlandse volkskarakter gehad hebben dat zowel uit zijn uiterlijk als uit zijn schaakspel zou blijken. Hij was bovendien een natuurtalent dat weinig tijd besteedde aan schaakstudie, simpelweg omdat zijn werk dat niet toeliet. Van ’t Kruijs was derhalve een vreemde eend in de bijt in een tijd dat het schaakspel nog een elitaire aangelegenheid was.

### Schaakcarrière

In Amsterdam speelde hij voor de schaakvereniging Philidor, waarvan hij tevens bestuurder was. Hij won in 1851 de door zijn vereniging in het Leesmuseum aan het Rokin georganiseerde eerste schaaktoernooi in de Nederlandse schaakgeschiedenis. Ruim een jaar later werd een schaakwedstrijd à la Van der Hoeven georganiseerd, een randomschaak-toernooi — wederom gewonnen door Van 't Kruijs, die met deze prestatie het punt maakte dat met randomschaak het echte schaaktalent nadrukkelijker tot uiting komt.
Voor lange tijd werd Van 't Kruijs beschouwd als een van de sterkste schakers van Nederland, zo niet de sterkste. De Duitse grootmeester Adolf Anderssen die onder meer tegen hem speelde gedurende zijn bezoek aan Nederland in 1861 rekende hem zelfs tot de tien sterkste schakers die hij in zijn carrière was tegengekomen. Hiermee werd tevens het beeld enigszins ontkracht dat het schaken in Nederland zo ver achterliep op de rest van de wereld.
Van 't Kruijs won het (officieuze) Nederlandse schaakkampioenschap van 1878. Tegen het einde van de 19e eeuw werd hij tot "de nestoren van het Nederlandse schaken" gerekend, samen met zijn generatiegenoten Messemaker, Dupré en de iets jongere Benima.