OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Trivago

Trivago N.V., gestileerd als trivago, is een Duits technologiebedrijf gericht op internet-gerelateerde diensten en producten in de hotelbranche. Het Amerikaanse Expedia Group bezit een grootaandeel.
Trivago was in Duitsland de eerste zoekmachine voor het vinden van hotels. Het bedrijf werd een van de snelst groeiende bedrijven in Duitsland in de periode 2008 tot 2012.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 2005 opgericht door Rolf Schrömgens, Stephan Stubner en Peter Vinnemeier in Düsseldorf. Twee jaar later breidde Trivago uit in Europa, en in 2009 volgde Noord- en Zuid-Amerika.
In december 2012 kondigde Expedia de aankoop van een meerderheidsbelang in Trivago aan. Er werd 477 miljoen euro betaald voor een aandeel van 61,2 procent. Trivago bleef als zelfstandig bedrijf opereren vanuit Duitsland.
In 2013 werden nieuwe kantoren geopend, waaronder in Leipzig, Palma de Mallorca, Amsterdam en Shanghai.
Eind 2016 kondigde het bedrijf een beursgang aan op de NASDAQ, een Amerikaanse technologiebeurs. Het beursgenoteerde moederbedrijf handelt als trivago N.V.
In 2019 biedt het bedrijf ruim 2,5 miljoen doorzoekbare hotels en accommodaties op haar website aan, en is actief in 190 landen.

## Zoekmachine

Trivago's zoekmachine werd gelanceerd in 2005 en doorzoekt websites voor hotelboekingen naar prijzen, beschikbaarheid, foto's en beoordelingen. Wanneer een gebruiker een hotel kiest wordt deze doorgestuurd naar een partnersite om de boeking af te ronden.
De zoekmachine bevat ruim 190 miljoen beoordelingen voor hotels wereldwijd, 14 miljoen foto's en heeft maandelijks 120 miljoen bezoekers.

## Externe link

* Website van Trivago
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige en Duitstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen vallen.
Referenties
* ↑ (de) Ranglijsten gruenderszene.de (gearchiveerd)
* ↑ Expedia neemt megazoekmachine trivago over Emerce, 27 december 2012
* ↑ (de) Trivago, auf leisen Sohlen gruenderszene.de, 6 januari 2016
* ↑ company.trivago.com, geraadpleegd op 10 januari 2019
* ↑ (en) trivago Unveils Plans for New Global Campus HospitalityNet, 2 februari 2016
# Rémilly

Rémilly is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Rémilly (Moselle)
* Rémilly (Nièvre)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rémilly en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rémonville

Rémonville is een plaats in het Franse departement Ardennes in de regio Grand Est. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vouziers.

## Geschiedenis

Op 1 januari 1973 werd Rémonville samen met de gemeenten Andevanne en Barricourt opgeheven en als commune associée opgenomen in de gemeente Tailly. Deze gemeente maakte deel uit van het kanton Buzancy tot dit op 1 januari 2015 werd opgeheven en gemeenten werden opgenomen in het kanton Vouziers.
Andevanne · Barricourt · Rémonville · Tailly
# Tropasteron thompsoni

{{Taxobox spin | naam = Tropasteron thompsoni | titelweergave = cursief | afbeelding = | afbeeldingtekst = | familie = Zodariidae (Mierenjagers) | geslacht = Tropasteron | auteur = [[Barbara C. Barbara C. Baehr]] | datum = 2003 | haakjes = }} Tropasteron thompsoni is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tropasteron. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door [[Barbara C. Barbara C. Baehr]].
# Luiz Gustavo de Almeida Pinto

Luiz Gustavo de Almeida Pinto (Colatina, 10 maart 1993) – beter bekend als Luiz Gustavo – is een Braziliaans professioneel voetballer, die dienstdoet als doelman. In 2012 maakte hij zijn debuut voor Vitória.

## Carrière

Al vroeg in zijn jeugd sloot Luiz Gustavo zich aan bij de jeugdopleiding van Vitória. Bij die club doorliep hij ook de gehele jeugd en in 2010 sloot de toen pas zeventienjarige doelman zich aan bij de eerste selectie. Zijn debuut maakte hij echter pas twee jaar later, toen op 19 mei 2012 met 0-1 gewonnen werd op bezoek bij Grêmio Barueri. Twee maanden later speelde hij opnieuw een wedstrijd in de Série B, de tweede voetbalcompetitie van Brazilië. Op 21 juli werd er namelijk opnieuw met 0-1 gezegevierd, dit keer op bezoek bij Atlético Paranaense. In dit seizoen behaalde Vitória promotie naar de Série A en na die prestatie werd Luiz Gustavo weer derde doelman. In 2014 speelde de doelman nog één wedstrijd en in 2017 werd hij verhuurd aan Atlântico.
# Hyles siehei

Hyles siehei is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1903 gepubliceerd door Rudolf Püngeler.
# Serrapinnus micropterus

Serrapinnus micropterus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Eigenmann.
* ↑ (en) Serrapinnus micropterus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Serrapinnus micropterus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Grote aardslak

De grote aardslak of tijgerslak (Limax maximus) is een naaktslak uit de familie van de aardslakken. De soort wordt daarnaast ook wel grote raspschelp genoemd.

## Kenmerken
### Schelpkenmerken

Deze soort heeft geen uitwendige schelp. De schelp is rudimentair en bevindt zich inwendig onder het mantelschild. De schelp is niet gewonden, zoals bij de meeste slakkensoorten maar bestaat uit een plat, ovaal kalkplaatje (verwarrend genoeg ook wel 'schild(je)' genoemd) waarop groeilijnen te zien zijn. De schelp bestaat volledig uit calcitische kalk en kan als fossiel bewaard blijven. De schelp is niet kenmerkend voor de soort: schildjes van alle Limacidaesoorten lijken op elkaar.

### Dier

De grote aardslak is een van de grootste naaktslakkensoorten in Europa en wordt ongeveer 15 tot 20 centimeter lang. De kleur is grijs tot bruin met meestal een karakteristieke donkerbruine tot zwarte strepentekening op het deel achter het mantelschild; het mantelschild zelf is gevlekt, bedekt bijna de helft van het lichaam en de achterzijde ervan eindigt in een punt. De strepen- en vlekkentekening verschilt per dier en kan ook volledig ontbreken. De ademopening is donker gevlekt en zit achter het midden van het mantelschild.

## Leefwijze

De grote aardslak is een enorme eter; niet alleen planten vormen het voedsel, ook voorraden in kelders, honden- en kattenvoer, paddenstoelen en zelfs andere naaktslakken worden gegeten, het is dus een echte omnivoor.

### Voortplanting

Bijna alle landslakken zijn hermafrodiet, dit betekent dat ze man en vrouw tegelijkertijd zijn. Limax maximus is op deze regel geen uitzondering. De eitjes worden in de vochtige grond of onder objecten afgezet, na een paar weken komen de slakjes uit.

### Levensduur

Deze slak kan twee tot drie jaar oud worden en overwintert.

## Voorkomen

Bossen en andere dichtbegroeide plaatsen zijn de geprefereerde biotoop. Bij droger weer is deze slak niet te zien want dan verschuilt zij zich onder stenen of andere objecten. Vorst tijdens overwintering overleeft echter geen enkele slakkensoort vanwege het hoge watergehalte van het lichaam, meer dan 90%. Vooral bij bebouwing, zoals kassen, brandhoutschuurtjes, composthopen of garages heeft de grote aardslak een kans de winter door te komen. Ook holle bomen en houtstapels zijn een goede plaats en vaak worden daar grote groepen aangetroffen.
# Stany Derval

Stany Derval is een Belgische stripreeks van de hand van tekenaar/schrijver Mitacq. De strip werd gepubliceerd tussen 1968 en 1979 in het weekblad Robbedoes en de Franstalige equivalent Spirou. Een aantal van de verhalen zijn later in albumvorm verschenen.
De strip gaat over de jonge televisiereporter Stany Derval. Tijdens zijn werk maakt hij veel ongewone avonturen mee.
Mitacq begon de reeks toen zijn andere reeks De Beverpatroelje stillag, omdat zijn scenarist Jean-Michel Charlier het te druk had met andere projecten. Het scenario voor het eerste verhaal van Stany Derval De twee schatten van Berendal schreef Mitacq zelf. Vanaf het tweede verhaal deed Mitacq beroep op verschillende scenaristen: André Beckers, Lemasque (pseudoniem van Jacques Stoquart), Maurice Tillieux en Héric.

## Verhalen

Deze verhalen verschenen in het weekblad Robbedoes:
* De twee schatten van Berendal (1968) 44 pagina's
* Pasen op Paaseiland (1969) 5 pagina's - Robbedoes nr. 1616
* Angst in het Koadal (1969) 45 pagina's
* Een buitengewone kerstnacht voor Stany Derval (1969) 5 pagina's - Robbedoes nr. 1652
* De 500cc duivels (1970) 42 pagina's
* De spookkoets (1973) 42 pagina's
* De stalen long (1973) 12 pagina's - Robbedoes nr. 1841
* Het manuscript van Gallilea (1974) 22 pagina's
* Rodeo in Rope Rio (1974) 6 pagina's - Robbedoes nr. 1886
* Operatie hersenpan (1974) 12 pagina's
* De dolende Canadees (1974) 11 pagina's
* De Ijsheiligen (1976) 44 pagina's
* De leeuwekuil (1979) 11 pagina's

## Nederlandstalige albums

Een aantal van bovenstaande verhalen zijn in albumvorm verschenen:
* De spookkoets (1981) Uitgeverij Paul Rijperman (pagina's in zwart/wit)
* De twee schatten van Berendal (1981) Uitgeverij Paul Rijperman (pagina's in zwart/wit)
* Avonturen in de kijker Verzamelalbum met 6 verhalen : De spookkoets, De stalen long, Operatie hersenpan, De dolende Canadees, De leeuwekuil, De Ijsheiligen. (1987) Uitgeverij Dupuis (pagina's in kleur)
# Lydia Schoonbaert

Lydia Schoonbaert (Izegem, 6 januari 1930 – Meulebeke, 5 februari 2019) was een Vlaamse conservator, docent en schrijfster.
Schoonbaert studeerde aan de universiteit van Gent, waar zij verder doctoreerde in de Kunstgeschiedenis op het werk van Albert Servaes. Zij was later ook de hoofdconservator van het KSMKA te Antwerpen.
Zij schreef talrijke monografieën over voornamelijk kunstenaars uit haar tijd, onder meer James Ensor en Albert Servaes. Ze publiceerde ook eigen poëzie onder het pseudoniem Jozefa van Houtland.
* Biblioteca Nacional de España: XX5535132
* Gemeinsame Normdatei: 1119337674
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2100 317X
* Library of Congress Control Number: n82163476
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 06843622X
* Système universitaire de documentation: 080103081
* Virtual International Authority File: 29658348
* WorldCat (via VIAF): 29658348
# Vihamanaafushi

Vihamanaafushi is een van de onbewoonde eilanden van het Kaafu-atol behorende tot de Maldiven.
# Vindhyagebergte

Het Vindhyagebergte (Sanskriet: विन्‍ध्य) is een gebied van oudere ronde bergen en heuvels, dat voor het grootste deel in de Indiase deelstaat Madhya Pradesh ligt. Het kan wat grootte, ruigheid en natuurlijke geografie betreft vergeleken worden met de Appalachen. Het gebergte vormt een geografische waterscheiding op het Indiase subcontinent en scheidt de laagvlakte van de Ganges van Zuid-India.
De westelijke uitlopers van het Vindhyagebergte bevinden zich in het oosten van de deelstaat Gujarat, niet ver van de grenzen met de deelstaten Rajasthan en Madhya Pradesh. De oostelijke uitlopers van het gebergte lopen naar het oosten en noorden bijna door tot aan de Ganges bij Mirzapur. De gebieden noordelijk en westelijk van het gebergte zijn droog en onherbergzaam, aangezien ze als het ware zijn ingeklemd tussen het Vindhyagebergte en het hogere Aravalligebergte, waardoor regenbrengende winden, die vaak uit zuidelijke en oostelijke richting komen, vaak worden geblokkeerd.
De zuidelijke hellingen van het gebergte worden afgewaterd door de Narmada, Deze stroomt van oost naar west door de brede vallei tussen het Vindhyagebergte en het parallel lopende, maar honderd kilometer zuidelijker gelegen Satpuragebergte. De Narmada mondt uit in de Arabische Zee. De noordelijke hellingen worden afgewaterd door een flink aantal zijrivieren van de Ganges, de Kali Sindh, de Parbati, de Betwa en de Ken. De zuidelijke hellingen in het uiterste oosten worden afgewaterd door de Son, eveneens een zijrivier van de Ganges.
# Vindiciae contra tyrannos

Het boek Vindiciae contra tyrannos uit 1579, geschreven in het Latijn, handelt over de verdediging van de vrijheid tegen tirannen. Het wordt beschouwd als een belangrijke stap in de protestantse visie op burgerlijke ongehoorzaamheid. Het wordt toegeschreven aan Philippe du Plessis-Mornay (1549-1623) en Hubert Languet (1518-1581), Franse hugenoten. De oorspronkelijke titel luidt "Vindiciae contra tyrannos, sive De principis in populum populique in principem legitima potestate, Stephano Junio Bruto Celta auctore."

## Externe link

* De volledige tekst in het Engels, gebaseerd op een uitgave van 1660 in Amsterdam (Valckenier).
# Serratella occiprens

Serratella occiprens is een haft uit de familie Ephemerellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Jacobus & McCafferty. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Villalobar de Rioja

Villalobar de Rioja is een gemeente in de Spaanse provincie en regio La Rioja met een oppervlakte van 10,94 km². Villalobar de Rioja telt 63 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Serrivomer beanii

Serrivomer beanii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zaagtandalen (Serrivomeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Gill & Ryder.
* ↑ (en) Serrivomer beanii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Serrivomer beanii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Vincent Adriaenssen

Vincent Adriaenssen (naamsvarianten: Vincent Adriaensz, Vincent Adriani, Vincenz Leckerbetien, Vincent Leckerbeetjen, bijnamen: le Manchole, Il Manciola, Il Manciolla en Il Mozzo di Anversa) (Antwerpen, 1595 – Rome, 1675), was een Vlaams kunstschilder uit de baroktijd die een gedeelte van zijn carrière in Parijs en Rome actief was. Hij genoot vooral bekendheid voor zijn landschappen, veldslagen en jachtvoorstellingen.

## Levensloop

Hij werd geboren in een artistieke familie in Antwerpen. Zijn vader Emanuel Adriaenssen was een vooraanstaand luitspeler en componist. Zijn oudere broer Alexander Adriaenssen was een succesrijk schilder gespecialiseerd in stillevens en zijn jongere broer Niclaes Adriaenssen werd een portretschilder. Hij werd later ook de schoonvader van de schilder Jan de Momper.
Het wordt aangenomen dat hij zijn eerste schildersopleiding kreeg van zijn broer Alexander. Hij is traceerbaar in Rome van 1625 tot ongeveer 1645. Daarna is hij in Parijs van 1645 tot 1661 en opnieuw in Rome vanaf 1661 tot aan zijn dood. Vanaf 1663 zijn er aanwijzingen dat hij zijn rechterarm of rechterhand miste. Dit verklaart zijn Franse en Italiaanse bijnamen le Manchole, Il Manciola en Il Manciolla die allemaal de ‘gebrekkige’ betekenen. Waarom hij ook wordt aangeduid met de namen ‘’Leckerbeetjen’’of ‘’Leckerbetien’’ is niet bekend. Deze namen betekenen lekkerbek of smulpaap maar kunnen ook een verwijzing zijn naar de bijnaam van de Brabantse held Gerard van Houwelingen.
Adriaensen wordt vaak verward met Vincent Malo.
Hij was de leraar van Michelangelo Cerquozzi in Rome en Luigi Garzi uit Rome toen die in Parijs verbleef.

## Werk

Hij was bekend als schilder van landschappen en veldslagen. Hij werkte ook als decoratieschilder van interieurs en frescoschilder. Hij schilderde fresco's in Rome en vervaardigde decoraties voor de koninklije paleizen te Vincennes en Saint-Cloud en het Palais du Luxembourg. Hij werkte in de periode 1642-1645 voor kardinalen Richelieu en Mazarin en voor kardinaal Mazarin in Parijs in 1648. Hij was ook gevraagd voor kerkelijke kunst.
# Senozan

Senozan is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 1077 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mâcon.

## Geografie

De oppervlakte van Senozan bedraagt 4,9 km², de bevolkingsdichtheid is 219,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Senozan met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Senovo (Bulgarije)

Senovo (Bulgaars: Сеново) is een klein stadje in het noordoosten van Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Vetovo, oblast Roese. Het dorp ligt ongeveer 39 km ten oosten van Roese en 268 km ten oosten van de hoofdstad Sofia.
Senovo werd op 7 september 1984 bij Decreet №71 uitgeroepen tot stad, daarvoor was het officieel nog een dorp. Sinds 2011 is Inna Georgieva van de Bulgaarse Socialistische Partij de burgemeester van de stad Senovo.

## Bevolking

De eerste officiële volkstelling van 1934 registreerde 2.589 inwoners in het dorp. Dit aantal groeide tot 2.653 personen in 1946. In de periode 1946-1975 verloor het dorp ruim 300 inwoners aan emigratie. Tussen 1975 en 1985 nam het inwonersaantal echter toe en bereikte de stad een hoogtepunt van 3.376 inwoners. Na de val van het communisme kampt de stad met een zeer intensieve bevolkingskrimp. Op 31 december 2019 telde de stad 1.219 inwoners.
Bevolkingsontwikkeling van het dorp Senovo :
| Jaar | 1934 | 1946 | 1956 | 1965 | 1975 | 1985 | 1992 | 2001 | 2011 | 2019 |
| Inwonersaantal | 2.589 | 2.653 | 2.482 | 2.532 | 2.328 | 3.376 | 2.136 | 1.854 | 1.428 | 1.219 |
De stad heeft een gemengde bevolkingssamenstelling. Van de 1.428 inwoners reageerden er 1.402 op de optionele volkstelling van 2011. Zo’n 815 personen identificeerden zichzelf als etnische Bulgaren (58%), gevolgd door 394 Roma (28%) en 177 Bulgaarse Turken (13%).
De stad heeft een verouderde leeftijdsopbouw. Van de 1.428 inwoners die in februari 2011 werden geregistreerd, waren er 192 jonger dan 15 jaar oud (13%), 916 inwoners waren tussen de 15-64 jaar oud (64%), terwijl er 320 inwoners van 65 jaar of ouder werden geteld (22%).
* ↑ Decree №2907/05.09.1984 of the State Council of People's Republic of Bulgaria
* ↑ Nationaal Statistisch Instituut
* ↑ Etnische samenstelling van Bulgaarse plaatsen
* ↑ Leeftijdsopbouw van nederzettingen in Bulgarije
* ↑ The population development of Senovo as well as related information and services
# Vijfstrepige palmeekhoorn

De vijfstrepige palmeekhoorn (Funambulus pennantii) is een eekhoorn uit het geslacht Funambulus die voorkomt van Zuidoost-Iran tot Nepal en Midden-India. De soort is geïntroduceerd op de Andamanen en in de omgeving van Perth in Australië. Een eveneens geïntroduceerde populatie in Sydney is waarschijnlijk uitgestorven. Het is de enige soort van het ondergeslacht Prasadsciurus.
De rug is grijsbruin op vijf witte en vier roodbruine strepen in het midden na. Die strepen lopen door het gezicht op. De buik is wit. De oren zijn grijs. De staart is grijs en wordt donkerder naar de punt toe. De voeten zijn grijsbruin. De kop-romplengte bedraagt 140 tot 160 mm, de staartlengte 110 tot 120 mm, de achtervoetlengte 34 tot 36 mm, de oorlengte 15 tot 17 mm en het gewicht zo'n 135 g.
Zoals veel eekhoorns is de vijfstrepige palmeekhoorn een snelle, beweeglijke klimmer in bomen. In die bomen bouwt hij nesten van harde vegetatie. Hij eet fruit, zaden, insecten en door mensen uitgedeeld voer.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0-19-550870-X
* Thorington, R.W., Jr. & Hoffmann, R.S. 2005. Family Sciuridae. Pp. 754-818 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 0-8018-8221-4
ٰ
# Villa Rufolo

Villa Rufolo (oudste bouwdeel 13e eeuw) was een residentie van prominenten van de republiek Amalfi en het koninkrijk Napels. De Villa Rufolo bevindt zich aan de Amalfikust in het Italiaanse Campanië, meer bepaald in de gemeente Ravello.

## Historiek

In de 13e eeuw bouwde de familie Rufolo hun residentie in Ravello. Het was een landgoed op de hellingen van de Amalfikust. De familie was welgesteld door handelsactiviteiten ten tijde van de republiek Amalfi. De villa was de ontmoetingsplaats voor feestelijkheden en handelsrelaties van de republiek. Met de teloorgang van deze maritieme republiek verloor de familie Rufolo aan macht.
De Villa Rufolo kwam nadien in handen van meerdere welgestelde families in het koninkrijk Napels, doch het werd een ruïne. In 1851 kocht lord Francis Nevile Reid uit Schotland het landgoed. Reid bouwde het complex groots uit. Hij bouwde daarnaast een ingangspoort en toren die een middeleeuwse stijl imiteren. De tuinen en terrassen liet Reid volledig heraanleggen. Hierbij had hij de hulp van tuinarchitect Luigi Cicalese. De tuin moest de grootsheid uit de middeleeuwen uitstralen, met behoud van de panoramische uitzichten. In 1876 was de tuin af. Later werd Cicalese burgemeester van de gemeente Ravello.
In 1880 was Richard Wagner te gast in de Villa Rufolo. Hij was in de ban van de schoonheid van de tuin. Deze werd de inspiratie voor het tweede bedrijf van zijn opera Parsifal: de tovertuin van het kasteel van Klingsor.
D.H. Lawrence schreef in 1928 in de tuin een deel van zijn boek Lady Chatterley’s Lover.
Sinds de jaren 1950 wordt er in de tuin een muziekfestival georganiseerd. Oorspronkelijk was het festival gewijd aan muziek van Richard Wagner. Nadien organiseerden andere evenementenbureaus het Ravello Festival met een afwisseling aan componisten.
* ↑ Villa Rufolo in Ravello – verleidelijke schoonheid hoog boven de Amalfikust. Ciao Tutti, ontdekkingsblog door Italië (2019).
* ↑ (it) La villa e la sua storia. Villa Rufolo. Fondazione Ravello (2016).
# Sepia peterseni

Sepia peterseni is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Sepia en behoort tot de familie Sepiidae. Sepia peterseni werd in 1886 beschreven door Appellöf.
# Vlag van Bertem

De vlag van Bertem werd door de gemeenteraad op 17 mei 1988 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Vlaams-Brabantse gemeente Bertem. Op 5 oktober 1988 werd hij door het koninklijk besluit bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 8 november 1989 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Wit met een rood uitgeschulpt schuinkruis.
De vlag is gebaseerd op de zegels van Jan van Bertem en Raduf van Bertem, magistraten van Leuven in respectievelijk 1343 en 1472. De kleuren zijn ontleend aan het wapen van een familie Bertem, maar dan omgekeerd.
* Officiële tekening van de vlag
* Het voormalige wapen van Bertem (1946-1989)
# Serixia rufula

Serixia rufula is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Breuning.