OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jack Sport

Jack Sport is een historisch Frans motorfiets- en automerk.
De bedrijfsnaam was Ets. Jack Sport, Courbevoie.
Lucien Corbeau begon in 1927 met de productie van zijn Jack Sport-motorfietsen, waarvoor hij inbouwmotoren van het Britse merk JAP gebruikte. Dat waren zij- en kopklepmotoren van 348- en 498 cc. De productie werd in 1931 beëindigd, waarschijnlijk als gevolg van de Grote Depressie.
In 1935 deed Corbeau een nieuwe poging, dit keer onder de merknaam Utilia en met Franse inbouwmotoren, waarschijnlijk van LMP in Romainville. Nu was het modellenaanbod veel groter: LMP leverde blokken van 100,- 175,- 250,- 350- en 500 cc. Toch werd de productie al in 1936 beëindigd.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Jack Snavely

Jack Snavely (Harrisburg (Pennsylvania), 11 maart 1929) is een Amerikaans componist, muziekpedagoog, dirigent en klarinettist.

## Levensloop

Snavely studeerde muziekopleiding aan het Lebanon Valley College in Annville (Pennsylvania) en behaalde zijn Bachelor of Science. Vervolgens studeerde hij klarinet en saxofoon aan de Universiteit van Michigan in Ann Arbor en behaalde aldaar zijn Master of Music. Zijn studies voltooide hij aan de Northwestern-universiteit in Evanston (Illinois) en aan het Peabody Institute of the Johns Hopkins University in Baltimore (Maryland) alsook door privé-studies bij Joe Allard, Jules Serpentini, William Stubbins en Frank Stachow.
Hij was klarinettist in het Milwaukee Symphony Orchestra, het Thor Johnson Chamber Orchestra, de United States Army Band, Washington D.C. en als saxofonist in het Leblanc Fine Arts Saxophone Quartet. Als gast werkte hij in het Chicago Symphony Quartet en het New York Woodwind Quintet mee. Snavely was medeoprichter van het Woodwind Arts Quintet.
Als docent en later professor voor klarinet, saxofoon en jazz improvisatie werkte hij aan de Universiteit van Wisconsin in Milwaukee. Hij was ook dirigent van het symfonisch blaasorkest van de universiteit. Tot zijn leerlingen behoren onder anderen Jeffrey T. Snavely Mary Jirovec, Gail Lehto Zugger, James Wierzbicki. Intussen is hij professor emeritus aan deze universiteit.
Naast bewerkingen van klassieke werken voor harmonieorkest (onder andere: Solo de Concours (1899) van André Messager (1853-1929)) schreef hij vooral pedagogische literatuur voor "zijn" instrumenten.

## Composities
### Pedagogische werken

* Basic Technique For All Saxophones
* Clarinet method for beginning students - Volume one
* Clarinet method for beginning students - Volume two
* Clarinet Studies On The Intermediate Level

## Publicaties

* Understanding the clarinet altissimo register, Kenosha, Wisconsin: G. Leblanc Corp.
# Jan Couwenberg (burgemeester)

Johannes Cornelis Maria (Jan) Couwenberg (Vught, 7 oktober 1898 - Waspik, 19 september 1956) is bijna tien jaar burgemeester van de gemeente Waspik geweest; hij combineerde deze functie tegelijkertijd met die van gemeentesecretaris.
Couwenberg heeft - na het behalen van de vereiste examens op het gebied van de gemeentelijke administratie - tussen 1917-1923 bij de gemeente Oss diverse rangen in de ambtelijke dienst doorlopen. Per 1 april 1923 werd hij door de gemeenteraad van Didam benoemd tot gemeentesecretaris aldaar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest hij onderduiken want hij werd gezocht door de Duitse SD (Sicherheitsdienst). De bevrijding maakte hij mee op zijn onderduikadres in Haalderen (toentertijd gemeente Bemmel); aldaar werd hij eind oktober 1944 door de lokale Britse militaire commandant belast met de evacuatie van de plaatsen Bemmel, Haalderen en Ressen naar de bevrijde gebieden. Na de bevrijding van Oost-Nederland keerde hij in april 1945 naar Didam terug en nam zijn functie van gemeentesecretaris weer op zich.
Op 16 januari 1947 werd Couwenberg geïnstalleerd als burgemeester/secretaris van Waspik; bij die gelegenheid formuleerde hij zijn uitgangspunt “…niet te heerschen maar … te dienen”, met name te dienen waar het de stoffelijke en geestelijke belangen van de gemeente en haar inwoners betreft. Aldus heeft hij in de naoorlogse wederopbouwtijd zich ingezet voor de verbetering van het leefniveau van de Waspik-Beneden en Waspik-Boven. In de dagen tijdens en na de Watersnoodramp van 1 februari 1953 heeft hij krachtdadig de organisatie ter hand genomen in het bestrijden van oorzaak en gevolgen ervan.
Hij is op 19 september 1956 in Waspik overleden en aldaar drie dagen later begraven op het Rooms-Katholieke kerkhof, gelegen naast de St. Bartholomeuskerk. In 1964 werd in Waspik-Beneden in een nieuw uitbreidingsplan een straat naar hem vernoemd, te weten Burgemeester Couwenbergstraat.
# Jan Cottaar

Johannes Hendricus Marie (Jan) Cottaar (Delft, 6 maart 1915 - Leiderdorp, 21 juli 1984) was een Nederlands journalist, presentator en directeur van het NOC.
Hij begon zijn journalistieke loopbaan bij de Nieuwe Delftse Courant en werd in 1938 sportredacteur bij het katholieke dagblad De Tijd in Amsterdam. Vanaf 1946 hield hij voor de KRO een wekelijks radiopraatje. In 1952 werd hij sportredacteur van de Nieuwe Rotterdamse Courant en vanaf 1958 maakte zijn eigen televisieprogramma voor de KRO "Van Onze Sportredacteur".
Hij werd het bekendst als wielerverslaggever. Van 1949 tot 1959 versloeg hij de Tour de France voor de KRO-radio. Dat was de periode van de eerste grote Nederlandse successen in de Tour, met renners als Wim van Est en Wout Wagtmans. De deskundige en enthousiaste verslagen van Cottaar kregen dan ook grote populariteit.
Op 10 september 1950 presenteerde hij het eerste voetbalverslag voor de experimentele televisie-uitzendingen van Philips. Later werd hij de eerste presentator van het sportprogramma Sport in Beeld, de voorloper van Studio Sport. Met zijn onafscheidelijke vlinderdas was hij een van de bekendste verschijningen in de beginjaren van de Nederlandse televisie.
In de jaren zestig beëindigde hij zijn journalistieke carrière en trad hij in dienst van het Nederlands Olympisch Comité. Van 1970 tot 1974 was hij hiervan directeur.

## Publicaties

* Het sportboek van de jeugd (1947)
* De gestolen reportage (detectiveroman) (1949)
* 10x Tour (1960)
* Carrière op een racefiets (over loopbaan Gerrit Schulte)
* Arme Kampioen (geromantiseerde levensgeschiedenis van Jaap Eden)
* De troostprijs is een gele trui (over de Italiaanse wielrenners Coppi en Bartali) (1962)
* Gouden Boek Nederlands Olympisch Comité (1962)
* Van Olympus tot Fujijama (geschiedenis Olympische Spelen) (1964)
* Finish in Parijs - Geschiedenis van de Tour de France (1964)
* Glorie van de sport (1967)
* Olympische Spelen nu (1980)
* Gele trui tegen wil en dank (1981)

## Externe link

* Website van Peter Cottaar over zijn vader
# Japanese suite

Japanese suite is een compositie van Gustav Holst. Het werk kwam tot stand in samenspraak met Japanse choreograaf Michio Ito. Deze gaf een aantal voorstellingen in het London Coliseum, maar wilde daarbij meer Japans klinkende muziek. Holst kende geen Japanse muziek en volgens de overlevering floot Ito daarom enige Japanse wijsjes voor. Het resultaat werd een suite, die wel enige Japanse invloeden verraadt (fluit tegenover harp) en instrumentatie, maar voor de rest is het vooral “gewoon” westerse orkestmuziek.
De suite bestaat uit zes delen inclusief een prelude en een interlude:
* Prelude: Song of the fisherman
* Ceremonial dance
* Dance of the marionette
* Interlude: Song of the fisherman
* Dance under the cherry tree
* Finale: Dance of the wolves
Het is onbekend of Ito de muziek inderdaad gebruikt heeft. De eerste concertuitvoering zou hebben plaatsgevonden tijdens de Proms van 1 september 1919 onder leiding van Holst zelf. Die uitvoering werd voorafgegaan door werken van Richard Wagner. En dat is nou net de componist van muziek waarmee de vroege muziek van Holst werd vergeleken.
Holst componeerde het werk voor:
* 2 dwarsfluiten (II ook piccolo), 1 hobo, 1 althobo, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 4 hoorns, 2 trompetten, 2 trombones, 1 tuba
* pauken, percussie: glockenspiel, gong, xylofoon, bekkens, sleighbells, grote trom, harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie (2013)

* Uitgave Naxos: Ulster Orchestra o.l.v. JoAnn Falletta (opname 2011)
* Uitgave Lyrita: London Symphoy Orchestra, Adrian Boult (opname 1971)
* Uitgave Chandos: BBC Philharmonic o.l.v. Richard Hickox (opname 2010)
* www.boosey.com (muziekuitgeverij)
* Tijdens het componeren van de Japanse suite schreef Holst ook Mercury uit The Planets, ook een suite.
* Proms Archive
# Japanese War Bride

Japanese War Bride is een Amerikaanse dramafilm uit 1952 onder regie van King Vidor.

## Verhaal

Jim Sterling, een veteraan van de Koreaanse Oorlog, keert terug naar Californië met zijn Japanse bruid Tae Shimizu. In de Verenigde Staten krijgen Jim en zijn echtgenote te maken met racisme en onverdraagzaamheid van hun buren en familie.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Shirley Yamaguchi | Tae Shimizu |
| Don Taylor | Jim Sterling |
| Cameron Mitchell | Art Sterling |
| Marie Windsor | Fran Sterling |
| James Bell | Ed Sterling |
| Louise Lorimer | Harriet Sterling |
| Philip Ahn | Eitaro Shimizu |
| Sybil Merritt | Emily Shafer |
| Lane Nakano | Shiro Hasagawa |
| Kathleen Mulqueen | Milly Shafer |
| Orley Lindgren | Ted Sterling |
| George Wallace | Woody Blacker |
| May Takasugi | Emma Hasagawa |
| William Yokota | Mijnheer Hasagawa |
| Shizue Matsumoto | Moeder van Tae |

## Externe link

* (en) Japanese War Bride in de Internet Movie Database
Hurricane in Galveston (1913) · The Grand Military Parade (1913) · The Lost Lie (1918) · Bud's Recruit (1918) · The Chocolate of the Gang (1918) · Tad's Swimming Hole (1918) · The Accusing Toe (1918) · I'm a Man (1918) · The Turn in the Road (1919) · Better Times (1919) · The Other Half (1919) · Poor Relations (1919) · The Family Honor (1920) · The Jack-Knife Man (1920) · The Sky Pilot (1921) · Love Never Dies (1921) · The Real Adventure (1922) · Dusk to Dawn (1922) · Conquering the Woman (1922) · Peg o' My Heart (1922) · The Woman of Bronze (1923) · Three Wise Fools (1923) · Wild Oranges (1924) · Happiness (1924) · Wine of Youth (1924) · His Hour (1924) · The Wife of the Centaur (1924) · Proud Flesh (1925) · The Big Parade (1925) · La Bohème (1926) · Bardelys the Magnificent (1926) · The Crowd (1928) · The Patsy (1928) · Show People (1928) · Hallelujah (1929) · Not So Dumb (1930) · Billy the Kid (1930) · Street Scene (1931) · The Champ (1931) · Bird of Paradise (1932) · Cynara (1932) · The Stranger's Return (1933) · Our Daily Bread (1934) · The Wedding Night (1935) · So Red the Rose (1935) · The Texas Rangers (1936) · Stella Dallas (1937) · The Citadel (1938) · Northwest Passage (1940) · Comrade X (1940) · H.M. Pulham, Esq. (1941) · An American Romance (1944) · Duel in the Sun (1946) · On Our Merry Way (1948) · The Fountainhead (1949) · Beyond the Forest (1949) · Lightning Strikes Twice (1951) · Japanese War Bride (1952) · Ruby Gentry (1952) · Man Without a Star (1955) · War and Peace (1956) · Solomon and Sheba (1959)
# Janet Birkmyre

Janet Susan Birkmyre (Worcester, 10 augustus 1966) is een wielrenner uit het Verenigd Koninkrijk.
In 2005, 2006, 2007 en 2008 werd Birkmyre nationaal kampioen op de baan op het onderdeel omnium.
In 2016 werd Birkmyre wereldkampioene bij de masters op het onderdeel scratch.
* ↑ Cycling Archives––profiel. Gearchiveerd op 10 mei 2021.
* ↑ Cycling Archives--National Championship, Track, Omnium, Elite, Great Britain (F) 2005. Gearchiveerd op 10 mei 2021.
* ↑ Cycling Archives--National Championship, Track, Omnium, Elite, Great Britain (F) 2006. Gearchiveerd op 7 mei 2021.
* ↑ Cycling Archives--National Championship, Track, Omnium, Elite, Great Britain (F) 2007. Gearchiveerd op 12 mei 2021.
* ↑ Cycling Archives--National Championship, Track, Omnium, Elite, Great Britain (F) 2008. Gearchiveerd op 9 mei 2021.
* ↑ Track Cycling News--Results: Worlds Masters Track 2016 D4
# Jazeneuil

Jazeneuil is een gemeente in het Franse departement Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 764 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Poitiers.

## Geografie

De oppervlakte van Jazeneuil bedraagt 31,5 km², de bevolkingsdichtheid is 24,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jazeneuil met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jazeera Airways

Jazeera Airways is een Koeweitse low-cost luchtvaartmaatschappij met haar thuisbasis in Koeweit.

## Geschiedenis

Jazeera Airways is opgericht in 2004 als low-cost maatschappij.In 2007 wordt een tweede basis geopend in Dubai.

## Bestemmingen

Jazeera Airways voert lijnvluchten uit naar:(november 2007)
* Aleppo, Alexandrië, Amman, Assioet, Bahrein, Beiroet, Damascus, Delhi, Dubai, Jeddah, Kochi, Koeweit, Larnaca, Luxor, Malé, Mashhad, Mumbai, Muscat, Salalah, Sharm el-Sheikh, Shiraz, Teheran.

## Vloot

De vloot van Jazeera Airways bestaat uit:(april 2009)
* 10 Airbus AB320-200
# Jan Hendrik Frans Karel van Swinderen

Jan Hendrik Karel Frans van Swinderen (Balk, 5 september 1837 - Balk, 15 mei 1902) was een Nederlands politicus.

## Familie

Van Swinderen was een telg uit het geslacht Van Swinderen en een zoon van jhr. Gerard Regnier Gerlacius van Swinderen (1804-1879) en Constantia Johanna barones Rengers (1795-1859). Zowel zijn vader als zijn grootvader jhr. mr. Oncko van Swinderen van Rensuma waren lid van de Eerste Kamer. Hij trouwde met Frederika Christina Henriëtte barones Taets van Amerongen (1833-1892). Zij woonden met hun gezin op Huize Rijs. Van zijn moeders familie erfde Van Swinderen in 1860 kasteel Lunenburg in het Utrechtse Langbroek. Hij liet er zijn vader wonen en verhuurde het na diens dood in 1879. In 1888 verkocht hij Lunenburg aan mr. Joan Gerard Kruimel.

## Loopbaan

Van Swinderen studeerde Romeins en hedendaags recht aan de Leidse Hogeschool en promoveerde in 1861 op zijn dissertatie Over den oorsprong en de geschiedenis van de Floreenen in Friesland. Hij volgde in augustus 1863 op 25-jarige leeftijd zijn vader op als burgemeester van Gaasterland en bleef aan tot zijn overlijden. Hij had diverse nevenfuncties en was onder meer dijkgraaf van het waterschap De Wiel, voorzitter van waterschap De Grote Noordwolderpolder en lid c.q. dijksgedeputeerde van waterschap Zeven Grietenijen en Stad Sloten.
Hij werd lid van de Provinciale Staten van Friesland (1865-1879) en was van 8 oktober 1878 tot 1 augustus 1879 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat hij Abraham Johan Thomassen à Thuessink van der Hoop van Slochteren bij de verkiezingen versloeg. Hij sprak in de Kamer bij de artikelsgewijze behandeling van enkele (meest) kleinere wetsvoorstellen. Vanaf 16 september 1879 tot aan zijn overlijden was hij lid van de Eerste Kamer. Hij sprak daar onder meer over waterstaat, financiën en binnenlandse zaken.
Van Swinderen werd in 1887 benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij overleed in 1902 op 64-jarige leeftijd.
* ↑ De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Kastelen in Utrecht: Lunenburg
* Biografisch Portaal: 58291803
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: swin016
* Gemeinsame Normdatei: 1136057757
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9785 0142
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 157874648
* Parlement.com: vg09ll9x42tr
* Virtual International Authority File: 61917862
* WorldCat (via VIAF): 61917862
# Jan Hendrik Herman Römelingh

Jan Hendrik Herman Römelingh (Sebaldeburen, 18 juni 1867 – Groningen, 13 november 1947) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Römelingh was zoon van de burgemeester van Oldekerk Cornelis Römelingh en Willemina Margaretha Geertsema van Sjallema. Na een ambtelijke carrière in Reeuwijk en Sassenheim werd Römelingh in 1896 benoemd tot burgemeester van Zweeloo. In 1909 volgde hij de in 1908 overleden burgemeester Gerhardus Hozeas Krull van Anloo op. In 1920 verwisselden de burgemeesters van Zweeloo, Engelenburg, en Anloo, Römelingh, van standplaats. Römelingh keerde als burgemeester terug naar zijn vorige gemeente. Hij vervulde tot 1932 de burgemeestersfunctie in Zweelo. In dat jaar werd hij op eigen verzoek eervol ontslagen.
Römelingh trouwde op 16 juli 1896 te Leek met Willemina Jentina Welink, dochter van de gemeenteontvanger Jan Welink en Froukje Riepma. Hun zoon Statius Georg Römelingh (1899-1963) is burgemeester van Peize en Beilen geweest.

## Zand en veen

De tegenstelling binnen de gemeente Anloo tussen het zand- en het veengedeelte werd in 1913 manifest toen er tussentijdse verkiezingen voor een raadszetel plaatsvonden. Kandidaat waren burgemeester Römelingh en de plaatselijke armendokter Borema, die een dienstbetrekking bij de gemeente genoot. De burgemeester had aanhang in het zandgedeelte en de dokter in het veengedeelte. De burgemeester delfde het onderspit. Op de dag van de verkiezingsuitslag verjoeg de burgemeester zijn tegenstanders uit het gemeentehuis, tevens zijn ambtswoning. Daarna tekende de burgemeester bezwaar aan bij het college van Gedeputeerde Staten van Drenthe tegen de benoeming van zijn opponent tot raadslid, vanwege strijdige belangen.
* ↑ Leidsch Dagblad d.d. 25 oktober 1913
# Javastraat

Javastraat kan verwijzen naar:
* Javastraat (Amsterdam)
* Javastraat (Baarn)
** Javastraat 2 (Baarn)
** Javastraat 4-6 (Baarn)
* Javastraat (Den Haag)
* Javastraat (Haarlem)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Javastraat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Italiërs

Italiërs is een verzamelnaam voor een aantal Indo-Europese volken en stammen die zich van ongeveer 1200 tot 1000 v.Chr. vanuit het noorden over de Alpen op het Apennijns Schiereiland vestigden.
Ze worden onderverdeeld in twee taalgroepen: het Latijn-Faliskisch (van de Latijnen en de Falisken) en het Oskisch-Umbrisch (van de Osken en de Umbriërs). De Latijnen (een van de Latijnse stammen was de voorouder van de Romeinen) vestigden zich aan de benedenloop van de rivier de Tiber in Latium, de Umbriërs ten oosten van de bovenloop (Umbrië) en de Osken meer zuidelijk daarvan in Campanië (Samnieten). Van de oorspronkelijke bewoners van het schiereiland handhaafden zich na de Italische immigratie de Liguriërs.
In de 3e eeuw v.Chr. begon Rome de Italiërs te onderwerpen en slaagde hier uiteindelijk in.
Het bij Italiër behorende bijvoeglijk naamwoord is Italisch. Dit in tegenstelling tot Italiaans, dat op het huidige land Italië betrekking heeft.
# Jan Hendrik Schepers

Jan Hendrik Schepers (Winterswijk, 26 januari 1781 - Dinxperlo, 22 april 1847) was schoolmeester, notaris en burgemeester van Dinxperlo.

## Biografie

Schepers werd geboren als zoon van Jan Derk Schepers en Harmina Knuivers. Zijn vader was de eerste schoolmeester in het Woold. Deze familie heeft diverse onderwijzers voortgebracht, waaronder Jan Hendrik. Op 15 juni 1801 werd hij aangesteld als onderwijzer te Dinxperlo. Hij woonde in eerste instantie bij de familie Boland op de Pol en betrok later een nieuw pand aan de Markt.
Nadat burgemeester Jacob Herman Wiesell in 1814 naar Didam vertrokken was, werd Schepers op 7 juni 1814 benoemd tot burgemeester van Dinxperlo. In de periode 1818 tot 1825 was zijn functie officieel schout. Deze functie was in de praktijk identiek aan die van burgemeester.
In 1828 trouwde hij met Hendrika Johanna Beunk uit Aalten. Hij overleed in Dinxperlo op 22 april 1847, 66 jaar oud. Hij was de langstzittende burgemeester van Dinxperlo ooit, die 33 jaar in functie was.
# Jean-Michel di Falco

Jean-Michel di Falco-Leandri (Marseille, 25 november 1941) is een Frans rooms-katholiek priester en was bisschop van het bisdom Gap (Hautes-Alpes).

## Biografie

Op 29 juni 1968 werd hij priester gewijd in het bisdom Marseille.
Op 4 juli 1997 werd hij benoemd tot hulpbisschop van Parijs en op 10 oktober 1997 gewijd in de Notre-Dame van Parijs.
Hij was van 18 november 2003 tot 8 april 2017 bisschop van Gap.
Hij is bovendien voorzitter van de Raad voor de communicatie van de Franse bisschoppenconferentie, voorzitter van de editoriale raad van de katholieke televisiezender KTO.

## Werken

* Il y a longtemps que je t'aime, Droguet et Ardant, Parijs, 1984, 42 p.ISBN 2-7041-0101-9
* Un Chrétien vous parle, Droguet et Ardant, Limoges, 1986, 127 p. ISBN 2-7041-0325-9
* samen met Jean-Pierre Rosa, Du côté de l'école, Nouvelle cité, Parijs, 1986, 186 p. ISBN 2-85313-134-3
* Un Chrétien vous parle, t. 2, Éd. S.O.S., Parijs, 1990, 293 p. ISBN 2-7185-1002-1
* Le gàrri, J.-C. Lattès, Parijs, 1992, 239 p. ISBN 2-7096-1066-3
* Le journal de l'Évangile, J.-C. Lattès, Parijs, 1993, 215 p. ISBN 2-7096-1321-2
* 100 questions sur la foi, Centurion, Parijs, 1993, 98 p. ISBN 2-227-36238-3
* Jean-Michel di Falco (éd.), Conversation avec Dieu : de saint Augustin à Woody Allen, Ramsay, Parijs, 1995, 483 p. ISBN 2-84114-069-5
* Le journal des papes, Ramsay, Parijs, 1995, 203 p. ISBN 2-84114-128-4
* samen met Alexandre Joly, L'amour crucifié : chemin de croix, Librairie Artheme Fayard, Parijs, 1997. ISBN 2-213-59876-2.
* Teresa ou Les miracles de la foi, Éd. n ̊̊ 1, Parijs, 1997, 292 p. ISBN 2-86391-798-6
* samen met Bruno Valentin, Ces papes qui ont fait l'Église, l'Archipel, Parijs, 2000, 120 p. ISBN 2-84187-236-X
* Frédéric Beigbeder, Jean-Michel di Falco, Je crois, moi non plus : dialogue entre un évêque et un mécréant : Jean-Michel di Falco, Frédéric Beigbeder, Calmann-Lévy, Parijs, 2004, 252 p. ISBN 2-7021-3423-8