OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frank Rinehart

Frank Albert Rinehart (Illinois, 12 februari 1861 - New Haven, Connecticut 17 december 1928) was een Amerikaans fotograaf. Hij werd vooral bekend door zijn foto's van Noord-Amerikaanse indianen.

## Leven en werk

Rinehart en zijn broer Alfred trokken in de zeventiger jaren van de 19e eeuw naar Denver, waar ze aan het werk gingen in de studio van fotograaf Charles Bohm. In 1881 gingen de broers een partnerschap aan met William Henry Jackson, die bekendstond om zijn foto's van het Wilde Westen. Rinehart trouwde met Jacksons receptioniste Anna en ze verhuisden in 1885 naar Omaha. Rinehart opende daar een eigen studio, waar hij zou werken tot zijn dood.
In 1898 vonden in Omaha tegelijkertijd een Indiaans Congres en de wereldtentoonstelling Trans-Mississippi and International Exposition plaats. Rinehart kreeg de opdracht beide gebeurtenissen op de gevoelige plaat vast te leggen. Hij zette met zijn assistent Adolp Muhr (hij zou later bij Edward Sheriff Curtis gaan werken) alle indiaanse chiefs van de 35 stammen die aan het congres deelnamen op de foto, waaronder Geronimo, White Buffalo en American Horse. Zij maakten gebruik van een tijdelijke studio op het expositieterrein. Na het congres reisden Rinehart en Muhr langs de reservaten om de leiders die niet op het congres aanwezig waren alsnog op de foto te zetten en andere aspecten van het leven van de indianen. Er zijn 809 glasnegatieven van Rineharts werk bewaard gebleven, die worden beheerd door de Haskell Indian Nations University.

## Galerij

* Three Fingers
* White Buffalo
* Chief American Horse
* ↑ Find a Grave: Frank A Rinehart
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ The Indian Congres of 1898 - photo gallery
* ↑ Haskell: Rinehart Collection
* Bibliothèque nationale de France: cb15019166f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124427294
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6662 460X
* KulturNav: 55c05b58-d2ad-475a-b226-51e2a1ba8753
* Library of Congress Control Number: n91102199
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 175778868
* PIC: 1824
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 385606
* Système universitaire de documentation: 115641602
* Union List of Artist Names: 500079371
* Virtual International Authority File: 47041392
* WorldCat (via VIAF): 47041392
# Frank Rommel

Frank Rommel (Suhl, 30 juli 1984) is een Duits skeletonracer. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op drie verschillende Olympische Winterspelen maar behaalde hierbij geen medaille.

## Carrière

Rommel maakte zijn wereldbekerdebuut in Sankt Moritz op 27 januari 2005. Op 5 december 2008 boekte hij zijn eerste wereldbekerzege, met een overwinning in Altenberg. Aansluitend won Rommel ook de drie volgende wereldbekerwedstrijden. Ondanks deze vierdubbele winst eindigde Rommel in dat seizoen slechts op de derde plaats in de eindstand van de wereldbeker 2008/2009. Rommel won in totaal 7 wereldbekerwedstrijden. Zowel in het seizoen 2009/2010 als 2011/2012 eindigde Rommel op de tweede plaats in de eindstand van de wereldbeker.
In zijn carrière nam Rommel meermaals deel aan de wereldkampioenschappen skeleton. In 2009 won hij met het Duitse team de gouden medaille in de landenwedstrijd. Op het WK van 2012 werd hij tweede, achter Martins Dukurs.
Rommel kwalificeerde zich driemaal voor de Olympische Winterspelen. Zijn beste resultaat liet hij optekenen op de OS van Vancouver 2010, waar hij zevende eindigde.

## Resultaten

| Olympische Spelen JaarPlaatsResultaat 2006 Turijn24e 2010 Vancouver7e 2014 Sotsji11e | Wereldkampioenschappen JaarPlaatsResultaat 2008 Altenberg3 2009 Lake Placid13e 1 landenwedstrijd 2011 Königssee3 2 landenwedstrijd 2012 Lake Placid2 2 landenwedstrijd 2013 Sankt Moritz5e 2 landenwedstrijd |

### Wereldbeker

| Eindklasseringen SeizoenRang 2004/200537e 2005/200619e 2006/200727e 2007/200813e 2008/20093 2009/20102 2010/20113 2011/20122 2012/20135e 2013/20145e | Wereldbekerzeges DatumPlaats 5 december 2008 Altenberg 13 december 2008 Igls 9 januari 2009 Königssee 17 januari 2009 Sankt Moritz 20 november 2009 Lake Placid 14 januari 2012 Königssee 25 november 2012 Whistler |
* (en) Profiel van Frank Rommel op de website van de Internationale Bobslee- en Skeletonfederatie (IBSF)
* (en) Profiel van Frank Rommel op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Eigen website
# Frank Roosa

Frank Roosa (29 oktober 1967) was een voetballer van Feyenoord op het middenveld aan het einde van de jaren tachtig. Door een blessure kwam hij in seizoen 1988/1989 bijna niet meer aan voetbal toe. Vervolgens is hij in seizoen 1989/1990 gaan spelen bij SVV. Hij heeft daar mooie jaren meegemaakt, met het mooiste moment het kampioenschap in de eerste divisie.
Na het aflopen van zijn contract had hij aanbiedingen van diverse clubs, maar het Bosman-arrest was nog niet van kracht. SVV vroeg een te hoge transfersom voor de geïnteresseerde clubs.
Roosa is toen gaan spelen voor diverse amateurclubs. In 2006 speelt Roosa bij PEC Den Haag. In het seizoen 2005-2006 is PEC Den Haag kampioen geworden in de 4e klasse. Hierbij heeft hij een groot aandeel gehad. Mede door zijn ervaring en technisch hoogstaand voetbal.
# Fomoria myrtinaecola

Fomoria myrtinaecola is een vlinder van de familie van de dwergmineermotten (Nepticulidae), van de onderfamilie van de Nepticulinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Ectoedemia myrtinaecola door Malcolm John Scoble in een publicatie uit 1983.

## Verspreiding

De soort komt voor in Zuid-Afrika.

## Waardplanten

De rups leeft op Scutia myrtina (Rhamnaceae).
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Fomoria myrtinaecola op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 19-7-2024.
# Floricomus littoralis

Floricomus littoralis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Floricomus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Ralph Vary Chamberlin & Wilton Ivie.
# Floricomus nigriceps

Floricomus nigriceps is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Floricomus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Nathan Banks.
# Resolutie 515 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 515 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 29 juli 1982 aangenomen door veertien van de vijftien leden van de VN-Veiligheidsraad. De Verenigde Staten namen als enige lid niet deel aan de stemming.

## Achtergrond

Begin juni 1982 was Israël buurland Libanon, waar een burgeroorlog gaande was, binnengevallen. Tegen midden juni stonden ze aan de hoofdstad Beiroet, waar de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie haar hoofdkwartier had. De gevechten tussen beide partijen kostten naar schatting 20.000 mensen het leven.

## Inhoud

De Veiligheidsraad was diep bezorgd om de situatie van de bevolking in Beiroet en verwees naar de Geneefse Conventies en de Haagse Conventie. Er werd herinnerd aan de resoluties 512 en 513. De Veiligheidsraad eiste dat Israël onmiddellijk de blokkade van Beiroet zou opheffen, zodat de dringend noodzakelijke humanitaire hulp erdoor kon. De secretaris-generaal werd gevraagd deze resolutie door te sturen naar Israël en de Veiligheidsraad op de hoogte te houden van de uitvoering ervan.

## Verwante resoluties

* Resolutie 512 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 513 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 516 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 517 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 500 · 501 · 502 · 503 · 504 · 505 · 506 · 507 · 508 · 509 · 510 · 511 · 512 · 513 · 514 · 515 · 516 · 517 · 518 · 519 · 520 · 521 · 522 · 523 · 524 · 525 · 526 · 527 · 528
# Nieuwe Troje

Het Nieuwe Troje, ook wel Fort Royal of L’Adieu was een vrij grote rechthoekige redoute die binnen de stadsmuren van Oostende werd opgericht tijdens het Beleg van Oostende. Het Nieuwe Troje was de laatste afsnijding van het stadscentrum, waarin de belegerden zich teruggetrokken hadden toen Oostende uiteindelijk viel.

## Naamverklaring

Het beleg van Oostende werd vergeleken met de mythische belegering van Troje tijdens de Trojaanse Oorlog. Een beleg duurde in die tijd gewoonlijk maar enkele maanden. Omdat de belegering van Oostende door het hevige verzet van de stad veel langer duurde, werd het door tijdsgenoten al snel vergeleken met het beroemde beleg uit de oudheid. De belegerden wilden met het benoemen van hun laatste staande bolwerk als het Nieuwe Troje ook het heroïsch karakter van hun verzet benadrukken.

## Omschrijving

Het Nieuwe Troje werd gebouwd op het hoogste deel van de stad, vlak bij het strand en de toegang tot de havengeul. Er waren in die fase van het beleg al zeer veel gesneuvelden en binnen de stadsmuren was er geen plaats meer om hen te begraven. Er wordt aangenomen dat door een gebrek aan zand en aarde voor de bouw van nieuwe wallen, lijken werden opgegraven om hun zand te kunnen gebruiken en om de botten te benutten als een soort wapening.
Op het stadsplan van de 21e eeuw zou de omtrek van het Nieuwe Troje overeenkomen met de Louisalaan, de oostkant van het Wapenplein, de Witte Nonnenstraat, de Vismarkt en het Vissersplein.

## Geschiedenis

Oostende verloor begin 1604 steeds meer terrein door hevig kanonvuur. Er werden insluitingen gebouwd binnen de stadswallen om de oprukkende Spaanse troepen, onder leiding van Spinola, te vertragen. Het was de bedoeling om het Oostendse en Staatse leger bij een eventuele inname van de stad terug te trekken achter die insluitingen. Op die manier kon de verdere verovering van de stad gestopt worden tot Maurits van Nassau met zijn legers Oostende kwam bevrijden. Maar Maurits was op dat moment nog bezig met de herovering van Sluis en kwam niet te hulp.
Omdat alle andere delen van de stad waren ingenomen door de Spanjaarden, trokken de laatste belegerden zich noodgedwongen terug op dit stadsdeel. Slechts enkele dagen later gaf Oostende zich eervol over. Op 22 september 1604, na twee dagen onderhandelen, vertrok het Staatse leger van drieduizend soldaten uit de stad en was Oostende opnieuw in handen van aartshertog Albrecht van Oostenrijk.
* T. Werner, De val van het Nieuwe Troje / Het beleg van Oostende, Uitgeverij Davidsfonds, 2004, p 98-99
* leidenuniv.nl geraadpleegd op 1 september 2014
* rijksmuseum.nl geraadpleegd op 1 september 2014
* ↑ N. Vanthomme N, De gedenkwaardige belegering van Oostende 1601-1604, Lannoo Tielt, p 184
* ↑ Debaere O.(2002) Stedenatlas: Oostende, Een topografisch overzicht van de ontwikkelingen van een fel begeerde havenstad. D/2002/0342/13. Pag. 55-70
# The Believer (2001)

The Believer is een Amerikaanse dramafilm uit 2001 onder regie van Henry Bean. De productie won negen filmprijzen, waaronder de juryprijs op het Sundance Film Festival, waar The Believer haar internationale première had. Het verhaal is gebaseerd op het leven van de Amerikaan Dan Burros, een voormalig lid van een Amerikaanse groep neonazi's en de Ku Klux Klan.

## Verhaal

Danny Balint (Ryan Gosling) groeit op met de joodse geloofsleer. Hij is er alleen de persoon niet naar om blind te geloven en komt met zijn kritiek op en protesten over de inhoud van de tenach regelmatig in conflict met zijn religieleraar. Balint keert zich daarop radicaal af van het geloof en krijgt een felle haat jegens alle joden.
Wanneer Balint begin twintig is, is hij uitgegroeid tot een militante agressieve neonazi, die rondloopt met hakenkruisen op zijn kleding, bewondering heeft voor de ideologie van Adolf Hitler en Mein Kampf bestudeert. Curtis Zampf (Billy Zane) en Lina Moebius (Theresa Russell) rekruteren de intelligente en welbespraakte Balint daarop voor hun beginnende fascistische partij, die op het platteland een radicaler filiaal heeft dan in het openbaar. Terwijl hij daar zijn oorspronkelijk joodse afkomst verzwijgt, verbazen medeleden zich over zijn grondige kennis van de gebruiken uit de joodse religie. Tevens krijgt hij er een seksuele relatie met Moebius' dochter Carla (Summer Phoenix), die wil dat Balint haar Hebreeuws leert.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ryan Gosling | Danny Balint |
| Billy Zane | Curtis Zampf |
| Theresa Russell | Lina Moebius |
| Summer Phoenix | Carla |
| A.D. Miles | Guy Danielsen |
| Elizabeth Reaser | Miriam |
| Tommy Nohilly | Whit |
| Joshua Harto | Kyle |
| Chuck Ardezzone | Chuck |
| Glenn Fitzgerald | Drake |
| Garret Dillahunt | Billings |
| Kris Eivers | Carleton |
| Joel Garland | O.L. |
| Heather Goldenhersh | Linda |

## Prijzen

* Gotham Awards - Open Palm Award (Bean)
* Independent Spirit Awards - beste debuut (Bean), beste mannelijke hoofdrol (Gosling), beste scenario (Bean) en beste vrouwelijke bijrol (Phoenix)
* Moskou Internationaal Filmfestival - Gouden St. George, Russian Film Clubs Federation Award (beide voor Bean)
* Russian Guild of Film Critics - beste buitenlandse acteur (Gosling)
* Sundance Film Festival - Juryprijs

## Trivia

* The Believer ging in Nederland in première op het International Film Festival Rotterdam in januari 2002.
# Sakmarien

| Systeem | Serie | Etage | Ouderdom (Ma) | Lithostratigrafie |
| Trias | Onder | Indien | jonger | Buntsandstein |
| Perm | Lopingien | Changhsingien | 252,2–254,2 | Buntsandstein |
| Perm | Lopingien | Changhsingien | 252,2–254,2 | Zechstein |
| Perm | Lopingien | Wuchiapingien | 254,2–259,9 | Zechstein |
| Perm | Guadalupien | Capitanien | 259,9–265,1 | Zechstein |
| Perm | Guadalupien | Wordien | 265,1–268,8 | Zechstein |
| Perm | Guadalupien | Roadien | 268,8–272,3 | Zechstein |
| Perm | Cisuralien | Kungurien | 272,3–279,3 | Rotliegend |
| Perm | Cisuralien | Artinskien | 279,3–290,1 | Rotliegend |
| Perm | Cisuralien | Sakmarien | 290,1–295,5 | Rotliegend |
| Perm | Cisuralien | Asselien | 295,5–298,9 | Rotliegend |
| Carboon | Pennsylvanien | Gzhelien | ouder | Rotliegend |
| Indeling van het Perm volgens de ICS samen met de Europese lithostratigrafische indeling. |||||
Het geologisch tijdperk Sakmarien (Vlaanderen: Sakmariaan) is een tijdsnede (in de stratigrafie een etage) in het Vroeg-Perm (Rotliegend of Cisuralien). Het Sakmarien duurde van 295,5 ± 0,4 tot 290,1 ± 0,1 Ma. Het komt na/op het Asselien en na het Sakmarien komt het Artinskien.

## Naamgeving en definitie

Het Sakmarien is genoemd naar de rivier de Sakmara, die door de Oeral stroomt. De etage werd oorspronkelijk gedefinieerd door Alexander Karpinski in 1874, als een onderverdeling van het Artinskien. Alternatieve namen voor het Sakmarien zijn Sterlitamakian en Tastubian.
De basis van het Sakmarien wordt gedefinieerd door het vroegste voorkomen van de conodont Streptognathodus postfusus. De top wordt gedefinieerd door het vroegste voorkomen van de conodonten Sweetognathus whitei en Mesogondolella bisselli.

## Bronnen & verwijzingen
### Voetnoten

* ↑ Gradstein et al. (2012)
* ↑ Gradstein et al. (2012)

### Literatuur

* (en) Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; 2012: A Geologic Time Scale 2012, Elsevier, ISBN 0444594256.
# Selaawi

Selaawi kan verwijzen naar:
* Selaawi (Selaawi), een plaats in Indonesië
* Selaawi (Talegong), een plaats in Indonesië
* Selaawi (Sukaraja), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Selaawi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kantjilverhalen (Indonesië)

De Kantjilverhalen vormen een categorie dierfabels in Indonesië. Deze categorie stamt echter uit (maar is niet beperkt tot) het Maleis, de lingua franca waarvan het Indonesisch een gestandaardiseerde vorm is. Zij komen dan ook voor in Maleisië.
In beide landen is de moderne spelling van het woord thans kancil. Dit is een Javaans woord; het Maleise equivalent is pelanduk, en ook dit woord komt in de verhalen en verhaaltitels veel voor.

## Plot

Het typische verhaalmotief van de Kantjilverhalen is dat van het dwerghert Kantjil, dat niet sterk is, en dus slim moet zijn. Hij redt zich aldus uit tal van benarde situaties, waarbij hij zijn medepersonages om de tuin leidt, maar ook zwakkeren probeert te helpen. Deze bijfiguren kunnen een scala aan andere dieren omvatten, van de slak en de kwartel tot de krokodil en de olifant.
De slimheid is soms stoutigheid, soms ook sluwheid: dikwijls speelt Kantjil wel de vermoorde onschuld, maar is hij zelf aanstichter van de ontstane conflicten. De verhalen hebben niet altijd een duidelijke moraal; ze bieden avontuur en amusement, en de ondeugende, maar niet echt slechte Kantjil trekt vrijwel steeds aan het langste eind.

## Vroege vormen

Een van de vroege vormen is de Hikayat Pelanduk Jinaka. Deze versie, maar ook andere, zijn in het Nederlands vertaald.

## Moderne vormen

De Kantjilverhalen vormen een productieve categorie: er komen er nog steeds bij. In Indonesië kennen alle kinderen een of meer verhalen omdat ze op de basisschool gebruikt worden. Vooral "Kantjil steelt komkommers", waarin ook een boze boer voorkomt, is bij iedereen bekend. Veel ouders vertellen dat verhaal ook aan hun kinderen, omdat er makkelijk een moraal aan vast te plakken is. Van de populariteit getuigt ook het feit dat er films op deze verhaallijn worden gebaseerd. In Nederland hebben een aantal musea Kantjilpoppen in hun collectie, de meeste van de hand van de nog steeds productieve dalang Ki Ledjar Soebroto uit Jogjakarta. Het Wereldmuseum Amsterdam heeft ook Wayang Animasi met een aantal door Ledjar gemaakte poppen die zijn kleinzoon, Ananto Wicaksono, heeft gebruikt in zijn tot video bewerkte verhalen; hierbij weet Kantjil de slechte reus Raksasa klein te krijgen met hulp van de andere dieren en van moderne technische snufjes. Kantjil redt zo de Natuur, die anders door de slechte plannen van de Raksasa te gronde zou zijn gegaan. In de begintijd van de Nederlandse televisie beeldde de Indische verhalenverteller Indra Kamadjojo met sierlijke handbewegingen de avonturen van het slimme hertje Kantjil uit. Hierbij speelde de schaduw van de handen een belangrijke rol.
# Kamper Trompetter Korps

Het Kamper Trompetter Korps (KTK) is een muziekvereniging uit Kampen, opgericht in 1951.

## Over het korps

Het korps ontstond uit een verkeersbrigade van de plaatselijke politie en is tegenwoordig een show- en drumfanfarekorps. Naast het recreatieve aspect van de muziekvereniging en het verzorgen van optredens bij evenementen, doet het korps aan scholing voor de jeugdige spelers.

## Optredens

Het Kamper Trompetter Korps verleent zijn medewerking aan taptoes (ook militaire), straatparades, corso's en andere evenementen. Het korps verzorgde optredens in Nederland en diverse andere Europese landen. Ook verzorgde het optredens in Canada. Het korps heeft een eigen uniek uniform (blauw, met rode band en sjerp) en nam in eigen beheer enkele cd's op.

## Prijzen en onderscheidingen

* Diverse Nederlandse en Europese titels
* Achtmaal een eerste prijs op het Wereld Muziek Concours te Kerkrade
* Zilveren legpenning van de gemeente Kampen (2022)

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Zilveren legpenning voor Kamper Trompetter Korps, De Brug, 18 april 2022. Gearchiveerd op 3 december 2022.
# Kamperbuitenpoort

De Kamperbuitenpoort of Kamp-poort is een voormalige stadspoort in de Nederlandse stad Amersfoort. De poort was onderdeel van de tweede stadsmuur en nam de taak over van de nog bestaande Kamperbinnenpoort, die onderdeel uitmaakt van de eerste stadsmuur.

## Geschiedenis

Rond 1380 is de bouw afgerond van de poort, die de stad verdedigde aan de noordkant. De poort bestond uit een rechthoekige toren. Aan de hoofdpoort was een voorpoort verbonden, die op de singel tussen twee stadsgrachten stond. Rond 1600 is deze voorpoort op een aarden bolwerk geplaatst, naar ontwerp van Adriaen Anthonisz, een vestingbouwer.
In 1838 werd de poort afgebroken en werd de gracht tussen de binnenstad en het bolwerk gedempt. In 1965 werd ook de oude Kampbrug over de singel gesloopt en vervangen door een nieuwe brug met een andere ligging.

## Etymologie

De naam verwijst naar het gebied de Kamp (weide) tussen de eerste en de tweede stadsmuur aan de noordkant van de binnenstad. Doordat de Viepoort aan de binnenkant lag van de stad, werd deze vanaf de realisatie van de tweede stadsmuur Kamperbinnenpoort genoemd en de nieuwe poort de Kamperbuitenpoort.
# Kanton Agen-1

Agen-1 is een kanton van het Franse departement Lot-et-Garonne. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Agen en telde 16.348 inwoners in 2018.
Het kanton werd gevormd ingevolge het decreet van 26 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton omvat de volgende gemeenten:
* Agen (noordelijk deel)
* Bajamont
* Foulayronnes
* Pont-du-Casse
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canton de Agen-1 op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Decreet 2014 Décret 2014-194 du 26 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de Lot-et-Garonne.
# Kanton Agen-Nord-Est

Agen-Nord-Est is een voormalig kanton van het Franse departement Lot-et-Garonne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Agen. Het werd opgeheven bij decreet van 26 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Agen-Nord-Est omvatte de volgende gemeenten:
* Agen (deels, hoofdplaats)
* Bajamont
* Pont-du-Casse
# Kapisa

Kapisa of Kāpīsā (کاپيسا) is een van de 34 provincies van Afghanistan. Het is gelegen in het oosten van het land en de hoofdstad ervan is Mahmud-i-Raqi. De populatie wordt geschat op 374.500 inwoners. De oppervlakte van de provincie bedraagt 1842 vierkante kilometer.

## Bestuurlijke indeling

De provincie Kāpīsā is onderverdeeld in 7 districten:
* Alasay
* Hisa-i-Awali Kohistan
* Hisa-i-Duwumi Kohistan
* Koh Band
* Mahmud Raqi
* Nijrab
* Tagab

## Talen

De talen die in Kāpīsā gesproken worden zijn Dari, Pasjtoe en Pashaie

## Geboren

* Tahmina Kohistani (10 juni 1990), atlete

## Voetnoten

* ↑ Central Statistics Office of Afghanistan LINK
* ↑ Romanisatie volgens BGN/PCGN-2006 door het ISO 3166 Maintenance Agency (p. 6)
Badakhshān · Bādghīs · Baghlān · Balkh · Bāmyān · Dāykundī · Farāh · Fāryāb · Ghaznī · Ghōr · Helmand · Herāt · Jowzjān · Kābul · Kandahār · Kāpīsā · Khōst · Kunar · Kunduz · Laghmān · Lōgar · Nangarhār · Nīmrōz · Nūristān · Paktiyā · Paktīkā · Panjshayr · Parwān · Samangān · Sar-e Pul · Takhār · Uruzgān · Wardak · Zābul
# Kanton Lavoûte-Chilhac

Lavoûte-Chilhac is een voormalig kanton van het Franse departement Haute-Loire. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Brioude. Het werd opgeheven door het decreet van 17 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden opgenomen in het nieuwe kanton Pays de Lafayette.

## Gemeenten

Het kanton Lavoûte-Chilhac omvatte de volgende gemeenten:
* Ally
* Arlet
* Aubazat
* Blassac
* Cerzat
* Chilhac
* Lavoûte-Chilhac (hoofdplaats)
* Mercœur
* Saint-Austremoine
* Saint-Cirgues
* Saint-Ilpize
* Saint-Privat-du-Dragon
* Villeneuve-d'Allier
# Kanton Lavelanet

Lavelanet is een voormalig kanton van het Franse departement Ariège. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Foix. Het werd opgeheven bij decreet van 18 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Lavelanet omvatte de volgende gemeenten:
* L'Aiguillon
* Bélesta
* Bénaix
* Carla-de-Roquefort
* Dreuilhe
* Fougax-et-Barrineuf
* Ilhat
* Lavelanet (hoofdplaats)
* Lesparrou
* Leychert
* Lieurac
* Montferrier
* Montségur
* Nalzen
* Péreille
* Raissac
* Roquefixade
* Roquefort-les-Cascades
* Saint-Jean-d'Aigues-Vives
* Sautel
* Villeneuve-d'Olmes