OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joelija Obertas

Joelija Nikolajevna Obertas (Russisch: Юлия Николаевна Обертас) Oekraïens: Юлія Обертас) (Dnjepropetrovsk, 19 juni 1984) is een in Oekraïne geboren Oekraïens en Russisch kunstschaatsster.
De eerste prestatie met Dmytro (Dmitri) Palamartsjoek was tijdens het International Junior Kunstschaatskampioenschap. Toespraken op het Oekraïense kunstschaatsenkampioenschap (1999) waren een goede start voor haar in een paar schaatsen. Obertas is actief in het paarrijden en haar vaste sportpartner is Sergej Slavnov en zij worden gecoacht door Tamara Moskvina. In het verleden schaatste zij onder andere met Dmytro (Dmitri) Palamartsjoek en Alexei Sokolov. Obertas en Slavnov schaatsen samen sinds 2003.
| records | punten | datum | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 177.10 | 26-01-2005 | EK 2005 |
| Hoogste korte kür | 63.59 | 25-01-2005 | EK 2005 |
| Hoogste lange kür | 117.98 | 26-11-2005 | Cup of Russia 2005 |

## Belangrijke resultaten

(1998-2000 met Dmytro (Dmitri) Palamartsjoek (voor Oekraïne uitkomend), 2004-2007 met Alexei Slavnov voor Rusland uitkomend)
| Kampioenschap | 1998 | 1999 | 2000 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |
| Olympische Spelen | | | | | | 8e | |
| Wereldkampioenschap | | 11e | tzt | 7e | 5e | 8e | |
| Europees Kampioenschap | 7e | 6e | 7e | 4e | 2 | 4e | 4e |
| NK Rusland | | | | 3 | 3 | 2 | 2 |
| WK junioren | 1 | 1 | 2 | | | | |
# Jesajakerk

De Jesajakerk (Deens: Esajas Kirke) is een lutherse kerk in het district Østerbro van Kopenhagen, Denemarken.

## Geschiedenis

De naar een ontwerp van de architect Thorvald Jørgensen gebouwde kerk werd ingewijd in 1912, na de stichting van de parochie Østervold.

## Beschrijving

De kruiskerk is ontworpen in neoromaanse stijl en gebouwd in rode baksteen met granieten parementblokken langs de grond en op de hoeken. De centrale toren wordt bekroond met een piramidespits en de westelijke kruisarm eindigt in twee kleinere torens die ook piramidevormige torenspitsen hebben. In het oosten eindigt het gebouw in een kleine driezijdige apsis.
De hoofdingang bevindt zich onder de twee westelijke torens en heeft een granieten portaal, geflankeerd door twee engelen ontworpen door Anders Bundgaard. Boven de hoofdingang is een galerij van vijf rondboogramen die door gemetselde zuilen van elkaar worden gescheiden.
De daken en torens zijn bedekt met zwart geglazuurde dakpannen.

## Interieur

De drie schepen worden door zuilen van metselwerk met zandstenen kapitelen en arcaden van elkaar gescheiden. Het middenschip en het koor hebben een tongewelf, terwijl de zijschepen kruisribgewelven hebben.
Achter het altaar zijn in de kleine apsis drie gebrandschilderde ramen met een voorstelling van de Kruisiging ingebracht, die in 1914 door Joakim Skovgaard werden gemaakt.

## Externe link

* (da) Webpresentatie van de Jesajakerk op de site van de parochie Østervold
* Beschrijving en geschiedenis
# John Atta Mills

John Evans Atta Mills (Tarkwa, 21 juli 1944 – Accra, 24 juli 2012) was van 7 januari 2009 tot zijn dood president van Ghana.

## Carrière

Atta Mills studeerde rechten aan de Universiteit van Ghana. Daarna studeerde hij ook nog aan de Universiteit van Londen en aan de Stanford Law School. Hij werd professor aan de universiteit van Ghana.
Van 1997 tot 2001 was hij vicepresident onder Jerry Rawlings en werd als opvolger gepromoot. Atta Mills deed mee met de presidentsverkiezingen van 2000 en 2004 als kandidaat van de National Democratic Congress (NDC) maar verloor deze telkens van John Agyekum Kufuor. Bij de presidentsverkiezingen van 2008 trad Atta Mills aan tegen Nana Akufo-Addo van de regerende New Patriotic Party. Hij won deze verkiezingen met 50,23 procent van de stemmen. Zijn vicepresident was John Dramani Mahama.
Op 24 juli 2012 werd Atta Mills met spoed opgenomen in een ziekenhuis te Accra. Hij had toen al enkele jaren keelkanker. Enkele uren later werd het overlijden van de president officieel bevestigd. Zoals de Ghanese grondwet voorschrijft, werd vicepresident Mahama dezelfde dag nog benoemd tot zijn opvolger.

## Privé

Atta Mills was getrouwd met Ernestina Naadu Mills, een lerares, en had een zoon (Sam Kofi). Zijn grote hobby was sport, hij hield van zwemmen en hockey. Hij was ooit lid van de Ghanese nationale hockeyploeg en speelde nog tot zijn overlijden bij de veteranen van Ghana.

## Publicatie over John Atta Mills

* Marlon Sway: Odyssey of hope. Evans Atta Mills. [Ghana], 2008

## Publicaties van Atta Mills

* Taxation of Periodical or Deferred Payments arising from the Sale of Fixed Capital (1974)
* Exemption of Dividends from Income Taxation: A Critical Appraisal (1977)
* Report of the Tax Review Commission, Ghana, parts 1, 2 & 3 (1977)
* Ghana’s Income Tax Laws and the Investor (1978)
# Johannes Nepomucenus Neumann

Johannes Nepomucenus Neumann (Engels: John Nepomucene Neumann; Duits: Johann Nepomuk Neumann; Tsjechisch: Jan Nepomucký Neumann) (Prachatice, 28 maart 1811 – Philadelphia, 5 januari 1860) was een Tsjechisch redemptoristisch missionaris in de Verenigde Staten, die de vierde bisschop van Philadelphia werd (1852-1860).
In die functie stichtte hij het eerste Katholieke schoolsysteem in de Verenigde Staten. Hij stichtte ook de Zusters van de Derde Orde van Sint Franciscus. Hij werd heilig verklaard in 1977 en was daarmee de eerste heilig verklaarde Amerikaanse bisschop. Hij wordt herdacht op 5 januari.
* Biblioteca Nacional de España: XX1446131
* Bibliothèque nationale de France: cb144794600 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058614678006706
* Gemeinsame Normdatei: 118587323
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0830 7873
* Library of Congress Control Number: n79142781
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000728451
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069598622
* SNAC: w6ms5qx1
* Système universitaire de documentation: 075745607
* Virtual International Authority File: 88674325
* WorldCat (via VIAF): 88674325
# Joan Segarra

Joan Segarra Iracheta (Barcelona, 15 november 1927 - Taradell, 3 september 2008) was een Spaans voetballer. Hij speelde tussen 1949 en 1965 als verdediger 559 wedstrijden voor FC Barcelona. Segarra had als bijnaam El Gran Capitán.

## Clubvoetbal

Segarra speelde eerst bij Sansenc, Sant Pol en FC Vilafranca voordat hij in 1949 bij FC Barcelona kwam. De Catalaan begon als linkerverdediger, maar verschoof in de loop der jaren naar de positie van verdedigende middenvelder. Segarra was een van de spelers van Barça Cinco Copas, het elftal van trainer Fernando Daucik dat in het seizoen 1951/1952 met de Spaanse landstitel, de Copa del Generalísimo, de Copa Latina, de Copa Eva Duarte en de Copa Martini Rossi vijf prijzen won. In 1955 nam hij de aanvoerdersband over van Marià Gonzalvo. Segarra maakte ook de eerste grote Europese successen van FC Barcelona mee. Door leiding van de Argentijnse trainer Helenio Herrera werd in 1958 en 1960 de Jaarbeursstedenbeker gewonnen en in 1961 bereikte Segarra met de Catalaanse club de finale van de Europa Cup I. Segarra speelde in zijn loopbaan 31 keer met Barcelona tegen Real Madrid, een record. In 1965 beëindigde Segarra zijn loopbaan als profvoetballer.

### Gewonnen prijzen

* Spaanse landstitel (4): 1952, 1953, 1959, 1960.
* Copa del Generalísimo (6): 1951, 1952, 1953, 1957, 1959, 1963.
* Jaarbeursstedenbeker (2): 1955-58, 1958-60.
* Copa Latina (2): 1949, 1952.
* Copa Eva Duarte (2): 1952, 1953.

## Nationaal elftal

Segarra speelde 25 interlands voor het Spaans nationaal elftal. Hij debuteerde op 17 juni 1951 tegen Zweden. Zijn laatste interland speelde de Catalaan op 31 mei 1962 tegen Tsjechoslowakije tijdens het WK in Chili.

## Loopbaan als trainer

Na zijn loopbaan als profvoetballer werd Segarra trainer van de jeugelftallen van FC Barcelona. In het seizoen 1979/1980 fungeerde hij als assistent van trainer Helenio Herrera bij het eerste elftal van de club. Segarra overleed in 2008 aan de gevolgen van de Ziekte van Alzheimer.
# Joan Spillane

Joan Arlene Spillane (Glen Ridge (New Jersey), 31 januari 1943) is een Amerikaanse zwemster.

## Biografie

Spillane won tijdens de Olympische Zomerspelen van 1960 de gouden medaille op de de 4×100 meter vrije slag in een wereldrecord.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen |
| 1960 | 1 4×100m vrije slag 1e 4x100m wisselslag |
* (en) Profiel van Joan Spillane op olympedia.org
1912: Moore, Fletcher, Speirs, Steer · 1920: Woodbridge, Schroth, Guest, Bleibtrey · 1924: Donnelly, Ederle, Lackie, Wehselau · 1928: Lambert, Osipowich, Saville, Norelius · 1932: Johns, Saville, McKim, Madison · 1936: Selbach, Wagner, den Ouden, Mastenbroek · 1948: Corridon, Kalama, Helser, Curtis · 1952: I. Novák, Temes, É. Novák, Szőke · 1956: Fraser, Leech, Morgan, Crapp · 1960: Spillane, Stobs, Wood, von Saltza · 1964: Stouder, de Varona, Watson, Ellis · 1968: Barkman, Gustavson, Pedersen, Henne · 1972: Babashoff, Barkman, Kemp, Neilson · 1976: Peyton, Sterkel, Babashoff, Boglioli · 1980: Krause, Metschuck, Diers, Hülsenbeck · 1984: Johnson, Steinseifer, Torres, Hogshead · 1988: Otto, Meißner, Hunger, Stellmach · 1992: Haislett, Martino, Thompson, Torres · 1996: Martino, Van Dyken, Fox, Thompson · 2000: Van Dyken, Shealy, Thompson, Torres · 2004: Mills, Lenton, Thomas, Henry · 2008: Dekker, Kromowidjojo, Heemskerk, Veldhuis · 2012: Coutts, C. Campbell, Elmslie, Schlanger · 2016: McKeon, Elmslie, B. Campbell, C. Campbell · 2020: B. Campbell, Harris, McKeon, C. Campbell · 2024: O'Callaghan, Jack, McKeon, Harris
# John Koch

John Koch kan verwijzen naar:
* John Koch (1906-2000), Nederlandse acteur
* John Koch (1909-1978), Amerikaanse kunstschilder
* John A. B. Koch (1845–1928), Duitse architect werkzaam in Australië
* John C. Koch (1841–1907), Duits-Amerikaanse politicus
* John Herman Koch (1864–1929), Duits-Amerikaanse politicus
* John T. Koch, Amerikaanse historicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Koch en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# John Koch (kunstschilder)

John Koch (Toledo, 18 augustus 1909 - New York, 19 april 1978) was een Amerikaanse kunstschilder. Zijn kunst wordt getypeerd als 'realistisch' behorend tot het realisme. Zijn werk werd door zijn tijdgenoten en meer progressieve kunstenaars niet serieus genomen, ze omschreven hem als 'society' schilder. In de eenentwintigste eeuw is er meer waardering gekomen voor zijn schilderijen mede vanwege het feit dat zijn werk een afspiegeling vormt van scenes in New York die inmiddels zijn verdwenen.
# Joosje Duk

Joosje Duk (Den Haag, 1 oktober 1994) is een Nederlandse actrice, regisseuse en (scenario)schrijfster.

## Filmografie
### Als actrice
#### Film

Uitgezonderd korte films.
* 2010: Snuf de hond en het spookslot - als Mirjam
* 2010: Snuf de hond en de IJsvogel - als Mirjam
* 2015: Publieke werken - als Johanna Bennemin
* 2015: Humans and Trees - als Wilma

#### Televisie

* 2016: A'dam - E.V.A. - als crècheleidster (aflevering "Chaostheorie")
* 2017: B.A.B.S. - als Freida (aflevering "Layla als Loek")

### Als regisseuse
#### Film

Uitgezonderd korte films.
* 2023: Happy Ending

#### Televisie

* 2018: Gappies (3LAB pilotaflevering)
* 2019: #Fitgirls - (6 afleveringen)
* 2020-2021: Edelfigurant - (8 afleveringen)
* 2024: Máxima - (4 afleveringen)

### Als scenarioschrijfster
#### Film

Uitgezonderd korte films.
* 2023: Happy Ending

#### Televisie

* 2018: Gappies - (3LAB pilotaflevering)
* 2020-2021: Edelfigurant - (8 afleveringen)
# Joca Claudino

Joca Claudino is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Paraíba. De gemeente telt 2.749 inwoners (schatting 2009).
# John Berg (priester)

John Marcus Berg, F.S.S.P. (Minnesota, 1970) is een Amerikaans katholieke priester die de derde algemene overste van de Priesterbroederschap van Sint-Pieter was. Op 7 juli 2006 werd hij verkozen door het algemeen kapittel van dat broederschap in haar moederhuis in Wigratzbad in Duitsland voor een termijn van zes jaar. In 2012 werd hij verkozen voor een tweede termijn van zes jaar. Op 9 juli 2018 werd hij opgevolgd door de Pool P. Andrzej Komorowski.

## Biografie

Berg is een Amerikaans staatsburger. Hij werd geboren in een katholiek gezin in Minnesota. Berg studeerde filosofie aan het Thomas van Aquino College in Californië van 1989 tot 1993, waar hij een roeping tot het priesterschap kreeg. In 1994 trad Berg in bij de congregatie in het seminarie in Wigratzbad, waar hij voor twee jaar studeerde. Hij voltooide zijn studies met een licentie in de dogmatische theologie aan de Pauselijke Universiteit van het Heilige Kruis in Rome. Nadat hij door bisschop James Timlin van Scranton op 6 september 1997 tot priester werd gewijd, heeft hij zowel als pastoor als seminarieprofessor gewerkt. Tot zijn verkiezing tot superior-generaal was Berg kapelaan van de Latijnse gemeenschap van Sacramento in Californië.
Op 7 juli 2007, de eerste verjaardag van Bergs verkiezing als superior-generaal, publiceerde Paus Benedictus XVI zijn motu proprio Summorum Pontificum, waarmee hij bevestigde dat de priesters van de Latijnse ritus de boeken van het Romeins missaal van 1962 mochten gebruiken als een bijzondere vorm van de Romeinse ritus.
Berg woonde tot het einde van zijn ambt als superior-generaal in Fribourg, Zwitserland. Sindsdien verblijft hij in Providence (Rhode Island). Hij spreekt vloeiend Engels, Frans en Italiaans.
# Joop van der Schee

Johan Aart (Joop) van der Schee (Katwijk aan Zee, 27 februari 1951) is een Nederlands geograaf en hoogleraar. Sinds 2016 is hij emeritus hoogleraar onderwijsgeografie aan de Vrije Universiteit Amsterdam.
Van der Schee werd in 1951 geboren in Katwijk aan Zee en volgde de middelbare school op het Visser 't Hooft Lyceum in Leiden. Na het behalen van het diploma gymnasium-B studeerde hij sociale geografie aan de VU in Amsterdam. Na zijn afstuderen in 1977 bleef hij verbonden aan de VU, eerst als wetenschappelijk medewerker sociale geografie, later als vakdidacticus aardrijkskunde, onderwijsgeografisch onderzoeker, hoofd van de lerarenopleiding, onderzoekscoördinator en docent sociale geografie. In 1987 promoveerde hij op een proefschrift over kaartgebruik door leerlingen in het voortgezet onderwijs. In 2007 werd hij benoemd tot bijzonder hoogleraar onderwijsgeografie op een leerstoel van het Koninklijk Nederlands Aardrijkskundig Genootschap, eveneens aan de VU. Van der Schee vervulde deze functie tot hij in 2016 aan dezelfde universiteit werd benoemd tot emeritus hoogleraar onderwijsgeografie.
Naast zijn werk bij de VU was Van der Schee enkele jaren hoogleraar geografie voor educatie en communicatie aan de Universiteit Utrecht en korte tijd gasthoogleraar geography education aan de Universiteit Sapienza Rome. Verder was hij enkele jaren werkzaam als docent aardrijkskunde op middelbare scholen in Amsterdam en Amstelveen en was hij redactielid van de publicaties Geographie und Ihre Didaktik, Review of International Geographical Education Online, European Journal of Geography, International Research in Geographical and Environmental Education en J-Reading Journal of Research and Didactics in Geography.
In 2017 kreeg Van der Schee door het Koninklijk Nederlands Aardrijkskundig Genootschap de zilveren Vethmedaille uitgereikt voor zijn bijdrage aan het Nederlandse aardrijkskundeonderwijs.
* ↑ Profiel prof.dr. J.A. van der Schee, Catalogus Professorum, UU.nl. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ Aardrijkskundeles van Joop van der Schee, Geografie.nl, 1 mei 2015. Gearchiveerd op 5 mei 2019.
* 1 2 3 Persoonlijke website Joop van der Schee
* ↑ Profiel Joop van der Schee, VU.nl
* ↑ Joop van der Schee ontvangt zilveren Vethmedaille, Geografie.nl, 10 november 2017. Gearchiveerd op 27 augustus 2023.
# Josephine van Gasteren

Josephine van Gasteren ('s-Gravenhage, 22 maart 1917 – Amstelveen, 1 maart 1989) was een Nederlands toneelspeelster. Zij was de dochter van acteur Louis van Gasteren sr. en de zangeres Elise Menagé Challa en de zuster van filmmaker Louis van Gasteren jr. In de Tweede Wereldoorlog is zij enige tijd getrouwd geweest met regisseur Fons Rademakers.
In 1935 maakte Van Gasteren haar debuut bij Louis Saalborn. Later speelde zij bij Cor van der Lugt, bij Van Dalsum en bij verscheidene toneelgezelschappen. Naast haar acteerwerk bij toneelgezelschappen trad zij ook solo op en gaf lezingen over het Russische en Griekse toneel. Zij was onder meer leidster van het Stadstoneel Rotterdam.
Van Gasteren overleed op 71-jarige leeftijd. Zij werd gecremeerd en bijgezet in crematorium Westgaarde te Amsterdam.

## Acteerwerk (selectie)

* Op stap (1935)
* De man zonder hart (1937)
* Veertig jaren (1938)
* Stranding (1957)
* Stranding/S.O.S. Ecuador (1960)
* De tweekoppige adelaar (1966)
* De kleine zielen (1969) - rol: moeder van Lowe
* Mira (1971) - rol: Moeder van Maurice
* Boerin in Frankrijk (1973) - rol: Rose
* Flanagan (1975) - rol: Moeder van Peter

## Externe link

* (en) Josephine van Gasteren in de Internet Movie Database
* Biografisch Portaal: 35933529
* Virtual International Authority File: 286406816
* WorldCat (via VIAF): 286406816
# Johann Christoph Friedrich GutsMuths

Johann Christoph Friedrich GutsMuths, ook wel Guts Muths of Gutsmuths (Quedlinburg, 9 augustus 1759 - Ibenhain, 21 mei 1839) was een Duitse leraar en pedagoog, en is vooral bekend geworden om zijn rol in de ontwikkeling van de lichamelijke oefening.
GutsMuths benadrukte de lichamelijke ontwikkeling van leerlingen. Hij vestigde de aandacht op pedagogische waarde van de lichamelijke oefening. Omdat mensen vanuit zichzelf op latere leeftijd niet zullen leren zwemmen vond hij dat zwemles een deel van de volksopvoeding moest worden. Hij wilde een compromis vinden tussen het natuurlijk drijfvermogen van de mens en bovenblijven. Het bovenblijven bestaat uit de bewegingen die het zinken tegengaan. Deze bewegingen zijn vóór GutsMuths al beschreven door de Duitser Halloren en staan hierdoor ook wel bekend als de methode van Halloren.
Deze samensmelting ontaardde in de 'kikkermethode'. Genoemd naar de kikker bestaat de slag uit 3 fasen. Intrekken van de benen, spreiden en krachtig sluiten. De armen werden gestrekt gehouden met de handen vlak zodat er, door de frontale weerstand, drijfvermogen ontstond. GutsMuths liet deze slag eerst op het droge oefenen. Hierbij stelde hij het gebruik van het vijfhoekige bankje voor. Iets wat je in sommige zwembaden nog wel ziet staan.
In 1798 publiceerde hij zijn Kleines Lehrbuch der Schwimmkunst zum Selbstunterrichte: Enthaltend eine vollständige praktische Anweisung zu allen Arten des Schwimmens nach den Grundsätzen der neuen Italienischen Schule des Bernardi und der älteren Deutschen, een boekje van 124 pagina's waarin hij meerdere zwemtechnieken beschreef (een aantal borst-, rug- en zijslagen) en ook duik- en sprongtechnieken; onder meer beschreef hij het Seitenschwimmen, dat al in de klassieke oudheid werd beschreven en waarvan de huidige (militaire) combat side stroke (CSS) van de Amerikaanse Navy SEALs afgeleid is.
# Joseph Patrick Kennedy II

Joseph Patrick Kennedy II (Brighton (Massachusetts), 24 september 1952) is de oudste zoon van senator Robert F. Kennedy en Ethel Skakel. Hij is genoemd naar zijn oom Joseph Patrick Kennedy jr.
Begin jaren 70 was hij verantwoordelijk voor een zwaar auto-ongeval waarbij zijn broer David Kennedy en zijn vriendin Pamela Kelley zwaargewond raakten. Pamela was levenslang verlamd en David raakte verslaafd aan de pijnstillers die hij kreeg. Zo'n tien jaar later zou David sterven aan een overdosis drugs en geneesmiddelen.
Joseph trouwde in 1979 met Sheila Rauch en werd op 4 oktober 1980 vader van de tweeling Matthew en Joseph Patrick III. Later scheidde hij van Rauch en trouwde met Anne Kelly. Joseph liet het huwelijk met Sheila nietig verklaren. Later schreef Sheila, die niet katholiek was, een boek waarin ze schreef dat ze tegen nietigverklaring was omdat het in theorie betekende dat hun huwelijk nooit bestaan had.
In 1986 werd hij verkozen voor het Huis van Afgevaardigden voor de staat Massachusetts en zetelde daar van 4 januari 1987 tot 3 januari 1999.
# Jootme (Tapa)

Jootme (Duits: Jotma) is een plaats in de Estische provincie Lääne-Virumaa, behorend tot de gemeente Tapa. De plaats heeft 66 inwoners (2021) en heeft de status van dorp (Estisch: küla).
De plaats lag tot in 2005 in de gemeente Lehtse. In dat jaar werd Lehtse samengevoegd met de gemeente Tapa.

## Geschiedenis

Jootme bestond al in de 14e eeuw. Een landgoed Jootme werd gesticht in de 17e eeuw. Het landgoed behoorde onder andere toe aan de families Wrangel en von Maydell. De laatste eigenaar voordat het landgoed door het onafhankelijk geworden Estland werd onteigend was Eduard von Maydell.
Het houten landhuis kwam gereed in 1859. Alleen het middelste deel, met een portaal dat gesteund wordt door vier zuilen, is nog over. Het gebouw is inmiddels voorzien van een pleisterlaag. Het is in particuliere handen.

## Foto's

* Het landhuis van Jootme
* Het landhuis in de winter
* Park bij het landhuis

## Externe link

* Informatie over Jootme
* 1 2 (et) Jootme in het Dictionary of Estonian Place names.
* ↑ (et) (en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* 1 2 (et) Jootme mõis.
# Josquin

Josquin kan verwijzen naar:
* Josquin (voornaam)
* Josquin des Prez - componist uit de Renaissance
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Josquin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jozef Lelan

Joseph Joachim Marie Benoit (Jozef) Lelan (Wervik, 23 mei 1868 – Kortrijk, 4 januari 1953) was een Belgisch beeldhouwer en meubelmaker. Hij wordt ook vermeld als Jozef Lelan-Declerck.

## Leven en werk

Jozef Lelan was een zoon van schrijnwerker Joseph Augustin Lelan en Léonie Louise Horrie. Hij werd opgeleid in het atelier van zijn vader, aan de Tekenschool in Wervik en aan de de Sint-Lucasschool in Gent. Tot 1901 was hij als leraar aan de Tekenschool verbonden.
In 1894 verhuisde Lelan naar Kortrijk, waar hij het atelier Maison Saint-Augustin oprichtte. Lelan, die zich na zijn huwelijk in 1898 met Georgine Declerk zich ook Lelan-Declerck noemde, vervaardigde onder meer neogotische heiligenbeelden, kruiswegen en huis- en kerkmeubilair, hij was ook actief als restauratiebeeldhouwer. Tot de leerjongens van zijn atelier behoorden Lieven Colardyn en Georges Vandevoorde. Samen met onder anderen Jozef De Coene en Richard Acke stond Lelan in 1899 aan de wieg van Onze kunst om beters wille, het Kortrijkse Kunstgilde.
Lelan overleed op 84-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* 1898 koorgestoelte en houten beeld van Sint-Maarten voor de Sint-Maartenskerk in Kortrijk.
* 1906 kruisweg voor de Sint-Niklaaskerk in Westkapelle.
* 1907-1908 hoogaltaar en een Sint-Amandusaltaar (1910) voor de Sint-Amanduskerk in Gullegem.
* 1921 Heilig Hartbeeld en kruisweg (1924) voor de Heilig Hartkerk in Kortrijk.
* 1927 witstenen hoogaltaar voor de Sint-Audomaruskerk in Adinkerke.
* 1939 beeld van Sint-Maarten boven de entree van de Sint-Maartenskerk in Kortrijk.
* beeld van Sint-Eligius en een preekstoel voor de Sint-Elooiskerk in Kortrijk.
* altaar en gepolychromeerde beelden van Sint-Barbara, Sint-Jozef en de Heilige Familie voor de Sint-Amanduskerk in Kerkhove.

## Fotogalerij

* Sint-Maarten (1939), Kortrijk
* altaar, Kerkhove
* ↑ Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643. p. 1466.
* ↑ Geboorteakte n° 220, via FamilySearch.
* ↑ Paul de Paepe, "Kortrijkse bedrijven, handelaars en eigentijdse kunstenaars op de Gentse Wereldtentoonstelling van 1913". Kortrijk: Koninklijke Geschied- en Oudheidkundige Kring. p. 68-73 e.v. Gearchiveerd op 6 november 2022.
* ↑ P. Debrabandere, "Kortrijkse neogotische beeldhouwateliers", De Leiegouw. Jaargang XXXIX (1997), p. 171-186.
* ↑ "Heilige Familie", ErfgoedInzicht.be. Gearchiveerd op 22 december 2022.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 496156