OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rekwestmeester (Frankrijk)

De titel rekwestmeester wordt sinds de middeleeuwen in Frankrijk verleend aan bepaalde hoge ambtsdragers in de gerechtelijke en bestuurlijke sector.

## In Frankrijk, tijdens het Ancien Régime

Vanaf de Middeleeuwen waren de meesters van gewone verzoekschriften bij de koning uitvoerders en eigenaars van een zeer aanzienlijke functie die onder Lodewijk XIV bijzonder duur in de aankoop werd. Het ambt kostte 200.000 Franse pond in 1710 en 100.000 pond in 1750. Om rekwestmeester te worden was ervaring van zes jaar als rechter bij een hoger gerechtshof (zoals een parlement of een rekenkamer) noodzakelijk. Kinderen van magistraten aan deze hoven kregen echter een korting van drie jaar op de leerperiode.
Oorspronkelijk vormden de rekwestmeesters de rechtbank van de verzoekschriften bij de koning. Een overblijfsel van deze oorspronkelijke functie was in de achttiende eeuw het gebruik dat twee onder hen op zon- en feestdagen de koning naar de mis begeleidden en zich nabij zijn bidstoel opstelden. Op de terugweg naar zijn verblijf namen zij verzoek- en smeekschriften in ontvangst. Ze waren gerechtigd autonoom te beslissen over zaken betreffende zegels, boeken en drukpers, zowel als uitvoering van besluiten van de Koninklijke Raad.
De rekwestmeesters waren medewerkers onder direct toezicht van de Kanselier van Frankrijk (formeel de hoogste ambtsdrager van het koninkrijk). Hun aandeel aan de gerechtelijke arbeid bestond uit hun deelname aan de 'scéances du sceau' (audiënties van de zegelbewaarder, die min of meer de minister van justitie was) en het 'Conseil des parties' ('Raad van de Partijen', de hoogste privaat- en burgerrechtelijke instantie). Ze hielden om de drie maanden zitting. Elk kwartaal had zijn eigen decaan. De decaan der decanen had de rang van hoogste bestuursrechter. De rechters woonden de Raad staande en met ontbloot hoofd bij. Ze waren leden van het parlement van Parijs, aan de zittingen waarvan maximaal vier onder hen konden deelnemen. Ze konden alleen ter verantwoording worden geroepen door de verzamelde kamers van het parlement.
Ze werden dikwijls opgeroepen om verslag uit te brengen in de regeringsraad. Op grond van hun vorming als rechters en bestuurders vormden zij een natuurlijk reservoir waaruit zeer hoge functionarissen en leden van de koninklijke regering werden gekozen: hoogste bestuursrechters, intendanten van provincies, financiën, handel, financiële commissarissen, luitenant-generaals van de politie enz.
Er waren 98 Franse rekwestmeesters in 1689 en 88 in 1723. Lodewijk XV verlaagde het aantal tot 80 in 1752.

## In Frankrijk, sinds 1800

In Frankrijk zijn de rekwestmeesters bij de Raad van State leden van de Raad van State met de rang van rekwestmeester, tussen de rang van auditeur eerste klasse en hoogste bestuursrechter in.
# Ramón Luis Irarrázaval

Ramón Luis Irarrázaval Alcalde (Santiago 16 september 1809 - Lima 26 oktober 1859) was een Chileens politicus en diplomaat.
Hij was de zoon van markies Miguel Antonio de Andía-Irarrázaval y del Solar (1767-1818) en Carmen Alcalde y Bascuñán (1774-1824) en volgde onderwijs aan het Instituto Nacional en studeerde rechten aan de Universidad de San Felipe in Santiago. Op 9 juni 1837 promoveerde hij in de rechten en vestigde zich als advocaat in de hoofdstad. Hij was gemeenteraadslid en bestuurder van Santiago en was werkzaam op het ministerie van Buitenlandse Zaken.
Van 1833 tot 1845 (?) was hij lid van de Kamer van Afgevaardigden (ondervoorzitter: 1840-1845; voorzitter 1845) en nadien had hij zitting in de Senaat. President José Joaquín Prieto benoemde hem in 1838 tot onderminister van Justitie, Eredienst en Onderwijs; daarna was hij onderminister van Binnen- en Buitenlandse Zaken. In 1841 volgde zijn benoeming tot minister van Binnen- en Buitenlandse Zaken. Hij bleef (met korte onderbreking) deze ministerspost bekleedden onder president Manuel Bulnes Prieto (tot 1845). In 1844 was hij wederom een korte tijd onderminister van Justitie, Eredienst en Onderwijs en eveneens onderminister van Financiën.
Tijdens de ziekte van Bulnes (1844-1845), was Irarrázaval tijdelijk vicepresident. In 1845 werd hij afgelost door Manuel Montt. Vervolgens was Irrarázaval gevolmachtigd minister bij de Heilige Stoel (1845-1851) en daarna voorzitter van het Hooggerechtshof (1851-1855). Tot zijn overlijden in 1856 was hij gevolmachtigd minister van Chili in Peru. Daarnaast was hij lid van de Faculteit Rechten van de Universiteit van Chili.
Ramón Luis Irrarázaval was lid van een commissie die een nieuw burgerlijk wetboek voorbereidde.
Hij overleed - onder verdachte omstandigheden - op 26 oktober 1859 in Lima, Peru.

## Privé

Hij was getrouwd met Lucía de Vera-Muxica y de la Cuadra en had vijf kinderen.
# Ramón Malla Call

Ramón Malla Call (La Seu d'Urgell, 4 september 1922 – Lleida, 18 april 2014) was een bisschop van Lerida. Van 1969 tot 1971 was hij tijdens een sedisvacatie apostolisch administrator van het bisdom Urgell en dus co-vorst van Andorra. Ramón Malla Call werd tot priester gewijd in Salamanca op 19 december 1948. Op 24 juli 1968 werd hij bisschop van Lerida. Op 19 december 1999 emeriteerde hij.

## Externe link

* Ramón Malla
# Remagen

Remagen is een stad in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, in de Landkreis Ahrweiler aan de Rijn en telt 17.156 inwoners (31-12-2020; bron: statistiek deelstaat Rijnland-Palts).

## Stadsdelen

* Stadhuis
Volgens haar gemeenteverordening bestaat Remagen uit 6 stadsdistricten en 8 stadsdelen. In onderstaande tabel zijn deze opgesomd. De bevolkingscijfers zijn ontleend aan de website van de gemeente. Peildatum: 30 juni 2020. Tweede-woningbezitters e.d. zijn niet meegeteld.
De cijfers tussen haakjes geven ongeveer de ligging aan: van noord naar zuid in oplopende volgorde. Kripp is dus het zuidelijkste stadsdeel van Remagen.
Stadsindeling van Remagen :
| Stadsdistrict | Stadsdeel | Bevolking |
| Remagen-stad | Remagen (7) | 7.611 |
| Kripp | Kripp (8) | 3.756 |
| Oberwinter | Rolandseck (2), Oberwinter (3), Bandorf (4) | 3.712 |
| Oedingen | Oedingen (5) | 1.034 |
| Rolandswerth | Rolandswerth (1) | 588 |
| Unkelbach | Unkelbach (6) | 1.143 |
| Totaal: | | 17.844 |

## Infrastructuur

De stad ligt aan de Bundesstraße 9.
Voor gegevens over het treinverkeer zie: Station Remagen.
De stad ligt aan de linker (zuidwestelijke) oever van de Rijn; bij Rijnkilometer 633 is er een veerpont over deze rivier naar Erpel.
Ten zuiden van stadsdeel Kripp mondt de Ahr uit in de Rijn.

## Geschiedenis

Remagen is een oude stad: de naam gaat terug op het Romeinse castellum "Rigomagus", dat een latijns toponiem is van de Keltische woorden Rīgs = Koning en Magos = veld. Remagen beschikte voor 1221 over stadsrechten en sloeg reeds in de 11de eeuw zilveren munten, zoals een muntvondst op de Faeröer heeft aangetoond.

## Bezienswaardigheden

* Petrus- en Pauluskerk
* Romeins museum (voormalige kapel)
* Arp Museum
* Apollinariskerk
* Ruïne Rolandsbogen van kasteel Rolandseck, stadsdeel Rolandswerth
* Dorpsgezicht Unkelbach
* De romaans-gotische Sint-Petrus-en-Pauluskerk
* Het Romeins museum
* Het aan Jean Arp en Sophie Taeuber-Arp gewijde Arp Museum Bahnhof Rolandseck
* De aan de Rijn gelegen Skulpturenufer Remagen
* De neogotische Apollinariskerk. Van de voorganger van deze bedevaartskerk is de 14de-eeuwse crypte bewaard gebleven. De relieken van de heilige Apollinaris zouden zich in deze crypte bevinden.
* Ruïne Rolandsbogen van kasteel Rolandseck, stadsdeel Rolandswerth

## De brug van Remagen

* Ruïne Ludendorffbrug, foto uit 2008 (stadszijde Remagen)
Remagen is ook bekend om zijn brug over de Rijn, de Ludendorffbrug, die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog vrij ongeschonden en dus bruikbaar, in handen van de geallieerden viel. De pijlers van deze spoorbrug staan nog op beide oevers overeind. In de pijler in Remagen bevindt zich een vredesmuseum.

## Geboren in Remagen

* Rudolf Caracciola (1901-1959), autocoureur
* Markus Gabriel (1980), filosoof
* ↑ (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
# Rembrandt (voornaam)

Rembrandt is een Nederlandse voornaam van mogelijk Oudnederlandse en Oudhoogduitse herkomst. Varianten zijn Rembrand en Rembrant. Een oude vorm was Ragemprand met Ragem, Rem (raadgeving) en prand, brand (zwaard). In 2014 kwam Rembrandt in Nederland 203 maal voor als voornaam (in 2010 werd de naam elf keer gegeven bij geboortes als eerste voornaam en twaalf keer als een volgende naam).

## Bekende naamdragers

* Rembrandt Bugatti (1884–1916), Italiaans beeldhouwer
* Rembrandt Frerichs, Nederlands jazzpianist
* Rembrandt Harmenszoon van Rijn (1606–1669) kortweg Rembrandt, Nederlands kunstschilder, tekenaar en graficus
* Rembrandt Lockwood (1815-1889), Amerikaans architect en kunstschilder
* Rembrandt Peale (1778–1860), Amerikaans kunstschilder
* ↑ Behindthename.com Rembrandt
* ↑ Meertens Instituut, Rembrandt. www.meertens.knaw.nl. Geraadpleegd op 26 maart 2019.
# Rattus villosissimus

Rattus villosissimus is een rat die voorkomt in Australië. Hij komt voor in het oosten van het Noordelijk Territorium, het zuidwesten van Queensland (inclusief aangrenzende delen van Zuid-Australië en het Noordelijk Territorium) en op de Sir Edward Pellew Group voor de oostkust van het Noordelijk Territorium. Als er veel regen valt breidt de soort zich ver uit tot in het noordwesten van New South Wales en het noordoosten van West-Australië, wat hem de Engelse naam "plague rat" heeft bezorgd. Dan leeft hij in alle habitats, maar later trekt hij zich terug naar gebieden dicht bij water.
Deze soort heeft een lange vacht. De rug is geelgrijs tot roodachtig, de buik crèmekleurig of lichtgrijs. De staart is donkergrijs. Sommige exemplaren zijn lichter. De kop-romplengte bedraagt 130 tot 225 mm, de staartlengte 120 tot 180 mm, de achtervoetlengte 30 tot 40 mm, de oorlengte 16 tot 22 mm en het gewicht 60 tot 280 gram. Vrouwtjes hebben 2+2+2=12 mammae.
Deze soort is 's nachts actief, leeft op de grond en is een alleseter. Hij overnacht in een hol. Als er een plaag is zoekt hij zelfs in gebouwen naar voedsel.

## Literatuur

* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press.
* ↑ (en) Rattus villosissimus op de IUCN Red List of Threatened Species.
Aziatische zwarte rat (Rattus tanezumi) · Bruine rat (Rattus norvegicus) · Engganorat (Rattus engganus) · Nillubergrat (Rattus montanus) · Polynesische rat (Rattus exulans) · Rattus adustus · Rattus andamanensis · Rattus annandalei · Rattus arfakiensis · Rattus argentiventer · Rattus arrogans · Rattus baluensis · Rattus blangorum · Rattus bontanus · Rattus burrus · Rattus colletti · Rattus elaphinus · Rattus everetti · Rattus feliceus · Rattus fuscipes · Rattus giluwensis · Rattus hainaldi · Rattus hoffmanni · Rattus hoogerwerfi · Rattus jobiensis · Rattus koopmani · Rattus korinchi · Rattus leucopus · Rattus losea · Rattus lugens · Rattus lutreolus · Rattus macleari · Rattus marmosurus · Rattus mindorensis · Rattus mollicomulus · Rattus mordax · Rattus morotaiensis · Rattus nativitatis · Rattus niobe · Rattus nitidus · Rattus novaeguineae · Rattus omichlodes · Rattus osgoodi · Rattus palmarum · Rattus pelurus · Rattus pococki · Rattus praetor · Rattus pyctoris · Rattus ranjiniae · Rattus richardsoni · Rattus salocco · Rattus sanila · Rattus satarae · Rattus simalurensis · Rattus sordidus · Rattus steini · Rattus stoicus · Rattus tawitawiensis · Rattus timorensis · Rattus tiomanicus · Rattus tunneyi · Rattus vandeuseni · Rattus verecundus · Rattus villosissimus · Rattus xanthurus · Zwarte rat (Rattus rattus)
# Rapelenburg

Rapelenburg, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, is een Eindhovense buurt, gelegen in het stadsdeel Gestel. Rapelenburg behoort tot de wijk Oud-Gestel. De helft van de wijk is woningbouw van voor 1945. Op 1 januari 2023 telde de buurt 1.280 inwoners, verdeeld over 665 woningen, met een gemiddelde WOZ-waarde van € 300.000, op een oppervlakte van 0,23 km².

## Landgoed Rapelenburg

De wijk is vernoemd naar een landgoed, waarop omstreeks 1750 een huis werd gebouwd dat aan het eind van de 18e eeuw werd omgracht en ommuurd: het "kasteeltje" Rapelenburg. Dit huis werd omstreeks 1950 door de gemeente Eindhoven onteigend, onder meer om de Boutenslaan, tegenwoordig onderdeel van de Ring Eindhoven, aan te leggen. Op de plaats waar vroeger de vijver en voortuin was, werd in 1950 het Clarissenklooster Eindhoven gebouwd. Het kasteeltje, hoewel nog in goede staat en inpasbaar in het klooster, werd niettemin gesloopt. Slechts de toegangspoort van “kasteel” Rapelenburg staat er nog. De grachten en muren welke tegenwoordig het klooster omringen, zijn niet meer de originele structuren van het kasteeltje.
Restanten van het landgoed maken tegenwoordig deel uit van de Genneper Parken en het Stadswandelpark.
# Resolutie 345 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 345 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 17 januari 1974 aangenomen als eerste VN-Veiligheidsraadsresolutie van dat jaar. Het aannemen gebeurde zonder stemronde, en nam het Chinees aan als werktaal binnen de Veiligheidsraad.

## Achtergrond

In den beginne waren enkel Engels en Frans de werktalen van de Veiligheidsraad. In 1969 was middels resolutie 263 al besloten om ook het Russisch en het Spaans deze status te geven.

## Inhoud
### Resolutie

De Veiligheidsraad had het verzoek om het Chinees op te nemen als werktaal overwogen. De Veiligheidsraad herinnerde aan 3189 (XXVIII) van de Algemene Vergadering. De Veiligheidsraad hield er rekening mee dat de Algemene Vergadering opmerkte dat, aangezien vier van de vijf officiële talen reeds opgenomen waren als werktaal, het wenselijk was dat het Chinees dezelfde status zou krijgen. Besloten werd om het Chinees op te nemen als werktaal en daarom hoofdstuk VIII en IX van de procedures te amenderen.

### Annex

De herziene tekst van de regels 41 tot 47 en 49 van de procedures van de Veiligheidsraad luidde als volgt:

#### Regel 41

    Chinees, Engels, Frans, Russisch en Spaans zullen zowel officiële talen als werktalen van de Veiligheidsraad zijn.

#### Regel 42

    Voordrachten in een van de vijf talen zullen in de vier andere vertaald worden.

#### Regel 43

    [geschrapt]

#### Regel 44

    Vertegenwoordigers mogen voordrachten geven in andere talen, maar moeten zelf een vertaling in een van deze talen afleveren. De vertaling door de vertalers van het secretariaat mag gebaseerd worden op de vertaling in de eerste van deze talen.

#### Regel 45

    Transcripties van vergaderingen worden neergeschreven in de talen van de Veiligheidsraad.

#### Regel 46

    Alle resoluties en andere documenten worden gepubliceerd in de talen van de Veiligheidsraad.

#### Regel 47

    Documenten worden bij beslissing van de Veiligheidsraad gepubliceerd in een andere dan de talen van de Raad.

#### Regel 49

    Transcripties van vergaderingen zullen beschikbaar zijn voor de leden van de Veiligheidsraad en andere staten die deelnamen aan de vergadering tegen 10:00 uur van de eerste werkdag na de vergadering.

## Verwante resoluties

* Resolutie 263 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1969)
* Resolutie 528 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1982)
Lijst · 345 · 346 · 347 · 348 · 349 · 350 · 351 · 352 · 353 · 354 · 355 · 356 · 357 · 358 · 359 · 360 · 361 · 362 · 363 · 364 · 365 · 366
# Remigius van Reims

Remigius van Reims (Frans: Saint Remi; Oudnederlands: Sint-Remijs) (Cerny-en-Laonnois, ca. 437 – Reims, 13 januari 533) was een Frankisch bisschop van Reims. Hij wordt vereerd als heilige in de Rooms-Katholieke Kerk.

## Levensbeschrijving

Gregorius van Tours vermeldt in zijn Historia Francorum dat Remigius in het jaar 458 op 18-jarige leeftijd tot bisschop werd verkozen, wat zijn ambtstermijn als bisschop ongewoon lang maakt. Volgens dezelfde bron doopte Remigius de Frankische koning Clovis I, diens zusters Albofledis en Landechildis, en ongeveer drieduizend Frankische krijgslieden op eerste kerstdag van 496. Dit jaartal wordt niet gestaafd door andere bronnen.
Uit de beschrijving van Gregorius van Tours kan opgemaakt worden dat Remigius onder de Frankische bisschoppen een vooraanstaande plaats innam, iets dat op senioritas zou kunnen duiden, ofwel primus inter pares (eerste onder gelijken). Van een officiële aanstelling tot 'primaat van Gallië' is echter geen sprake.
Ander historisch bewijs voor het bestaan van Remigius is te vinden in de vorm van een brief van hem aan Falco, bisschop van Tongeren-Maastricht, gedateerd rond de jaren 511/512.

## Nalatenschap

Zijn relieken worden bewaard in het voormalige klooster van Saint-Remi in Reims. Op zijn graftombe liet aartsbisschop Hincmar van Reims in 852 vermelden dat Remigius 74 jaar bisschop was. Dezelfde Hincmar noemde hem de "apostel der Franken".
Zijn feestdag valt volgens het Martyrologium Romanum op 13 januari; in het aartsbisdom Reims is dat 1 oktober, traditioneel de datum van de translatie van zijn relieken. Er zijn aanwijzingen dat vroeger ook in de Nederlanden 1 oktober "Sinte-Remijsdag" was, de dag waarop traditioneel rentes afgelost moesten worden. In Maastricht vonden op die dag ambtswisselingen plaats binnen het stadsbestuur en bij de ambachten, en kregen nieuwe wetten rechtsgeldigheid.
In de beeldende kunst is zijn attribuut een duif met een flesje in de snavel, verwijzend naar de doop van Clovis. Verder is hij te herkennen aan zijn bisschopsstaf en mijter.
In Nederland, België, Frankrijk en Duitsland zijn tientallen Sint-Remigiuskerken. Zie Sint-Remigiuskerk.
# Razdelna (Stara Zagora)

Razdelna (Bulgaars: Разделна) is een dorp in de Bulgaarse gemeente Galabovo, oblast Stara Zagora. Het dorp ligt hemelsbreed op 30 km afstand van de regionale hoofdstad Stara Zagora en 209 km van de hoofdstad Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Razdelna 104 inwoners. Het aantal inwoners vertoont al sinds de Tweede Wereldoorlog een dalende trend: in 1946 telde het dorp nog 961 inwoners.
In het dorp wonen uitsluitend etnische Bulgaren. In 2011 verklaarden alle 117 ondervraagden zichzelf als etnische Bulgaren (100%).
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 100,0% | 100,0% |
| Turken | Turken | 0,0% | 0,0% |
| Roma | Roma | 0,0% | 0,0% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 0,0% | 0,0% |
* ↑ (bg) Справка за населението на с. Разделна, общ. Гълъбово, обл. Стара Загора. www.nsi.bg. Nationaal Statistisch Instituut.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011
# Renquishausen

Renquishausen is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Landkreis Tuttlingen. Renquishausen telt 754 inwoners.
Aldingen · Balgheim · Bärenthal · Böttingen · Bubsheim · Buchheim · Deilingen · Denkingen · Dürbheim · Durchhausen · Egesheim · Emmingen-Liptingen · Fridingen an der Donau · Frittlingen · Geisingen · Gosheim · Gunningen · Hausen ob Verena · Immendingen · Irndorf · Kolbingen · Königsheim · Mahlstetten · Mühlheim an der Donau · Neuhausen ob Eck · Reichenbach am Heuberg · Renquishausen · Rietheim-Weilheim · Seitingen-Oberflacht · Spaichingen · Talheim · Trossingen · Tuttlingen · Wehingen · Wurmlingen
# Reichenbach im Kandertal

Reichenbach im Kandertal (tot 1957 officieel in het Duits Reichenbach bei Frutigen) is een gemeente en plaats in het district Frutigen-Niedersimmental van het Zwitserse Kanton Bern. Reichenbach im Kandertal telt 3.507 inwoners.

## Kernen

(inwoners, stand 31 december 2015, hoogte in m)
| Kern | inwoners | hoogte | postcode |
| Reichenbach (incl. Mülenen) | 1013 | 700 | 3713/3711 |
| Faltschen | 395 | | 3713 |
| Scharnachtal | 592 | | 3722 |
| Kiental | 195 | 960 | 3723 |
| Kien-Aris | 459 | | 3713 |
| Reudlen | 517 | | 3713 |
| Wengi (bei Frutigen) | 296 | | 3714 |
| Schwandi | 125 | | 3714 |

## Geboren

* Armin Meier (1969), wielrenner
# Resolutie 567 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 567 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 20 juni 1985 unaniem aangenomen.

## Achtergrond

In 1968 hadden de Verenigde Naties het mandaat dat Zuid-Afrika over Namibië had gekregen beëindigd. Het land weigerde echter te vertrekken waarna de VN de Zuid-Afrikaanse administratie in Namibië illegaal verklaarden en Zuid-Afrika een wapenembargo oplegden. De buurlanden van Namibië die de Namibische onafhankelijkheidsstrijd steunden werden door Zuid-Afrika geïntimideerd met geregelde militaire invasies.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Heeft de verklaring van Angola overwogen.
* Herinnert aan de resoluties 387, 418, 428, 447, 454, 475, 545 en 546.
* Is erg bezorgd over de nieuwe escalatie van de agressie tegen de soevereiniteit, het luchtruim en de territoriale integriteit van Angola zoals aangetoond door de recente aanval op de provincie Cabinda.
* Weet dat stappen moeten worden genomen om de bedreiging van de wereldvrede die uitgaat van Zuid-Afrika's aanvallen weg te nemen.
* Veroordeelt Zuid-Afrika's recente agressie tegen Angola.
* Veroordeelt Zuid-Afrika verder voor het gebruik van Namibië als uitvalsbasis tegen Angola.
* Eist dat Zuid-Afrika zich onmiddellijk onvoorwaardelijk terugtrekt uit Angola.
* Komt tot de overweging dat Angola recht heeft op schadevergoeding.
* Vraagt de secretaris-generaal de uitvoering van deze resolutie op te volgen en te rapporteren.
* Besluit om op de hoogte te blijven.

## Verwante resoluties

* Resolutie 560 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 566 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 568 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 569 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 560 · 561 · 562 · 563 · 564 · 565 · 566 · 567 · 568 · 569 · 570 · 571 · 572 · 573 · 574 · 575 · 576 · 577 · 578 · 579 · 580