OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hortonville

Hortonville is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Wisconsin, en valt bestuurlijk gezien onder Outagamie County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2357. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 2723, een stijging van 366 (15,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 7,2 km², waarvan 7,0 km² land en 0,2 km² water. Hortonville ligt op ongeveer 250 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Hortonville.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Hortonville op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Hornpipe (muzieksoort)

De hornpipe (of horlepiep) is een muzieksoort gekenmerkt door een relatief langzaam tempo gebruikt voor solodansen en soms voor set dancing.
De hornpipe werd in de late jaren 1700 in Ierland geïntroduceerd vanuit Engeland. In Engeland was het rond 1760 uitgegroeid tot een figuur-dans die vaak opgevoerd werd door professionele dansers als pauzenummers bij toneelstukken. In Ierland werd het een demonstratie van ingewikkeld voetenwerk.
# Hostomice

Hostomice is de naam van een tweetal gemeenten in Tsjechië:
* Hostomice (okres Beroun), stad in okres Beroun
* Hostomice (okres Teplice), gemeente in okres Teplice
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hostomice en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hoofdweg 103 (Nieuw-Beerta)

De boerderij aan de Hoofdweg 103 in Nieuw-Beerta in de Nederlandse provincie Groningen is een boerderij van het Oldambtster type. De boerderij werd in 1900 gebouwd in opdracht van Tjapko Poppes Poppens en Hindertje Drijver.

## Beschrijving

De boerderij is sober vormgegeven met gebruikmaking van eclectische elementen. De zuidoostelijk gelegen voorgevel heeft een iets naar voorgelegen middenpartij. In deze middenpartij bevindt zich de entree met daarboven een balkon met een gedecoreerd gietijzerenijzeren hek als balustrade. Het balkon rust op consoles met leeuwenkoppen. Boven het balkon is een dakkapel met fronton. Ter weerszijden van de entree en van het balkon bevinden zich gepleisterde pilasters met bladkapiteel. Naast de middenpartij bevinden zich ter weerszijden twee grote ramen onder segmentbogen en daarboven twee kleinere vensters eveneens onder segmentbogen. Het boerderijgedeelte ligt achter het woonhuis en in het verlengde ervan.
De boerderij is erkend als rijksmonument onder meer vanwege de cultuurhistorische waarde, de sobere vormgeving met eclectische elementen en als voorbeeld van dit type boerderij uit 1900.
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Ebelsheerd, Nieuw-Beerta
Noot
* ↑ Hun initialen T.P. en H.D. en het jaartal 1900 zijn aangebracht op stenen naast de entree.
# Hoofdweg van Hanoi

De Hoofdweg van Hanoi (Vietnamees:Xa lộ Hà Nội) is een rijksweg in Vietnam in de provincies van Vietnam Đồng Nai en Ho Chi Minhstad. De weg volgt voor een gedeelte de Nationale weg 1A.
De weg is gefinancierd door de Verenigde Staten en is ongeveer 31 kilometer lang en is tussen 1959 en 1961 aangelegd. De weg begint bij de Phan Thanh Giảnbrug, die toen nog de naam Điện Biên Phủbrug droeg. De weg eindigt eindigt bij Tam Hiệp, Biên Hòa.
# Hoofdwerk

Het hoofdwerk is het belangrijkste werk van het pijporgel. Het hoofdwerk bestaat uit een combinatie van een aantal registers en heeft het meeste volume en vaak ook de meeste stemmen.
Het ontleent zijn naam aan de positie ten opzichte van de organist: dit gedeelte van het orgel is direct boven het hoofd. Het hoofdwerk is de basis van het orgel en heeft als basisregisters de prestanten. Dit is zeer vaak een 8-voetsregister, maar kan ook een 16-voets of een 4-voetsregister zijn.
# Hrušovany u Brna

Hrušovany u Brna (Duits: Rohrbach) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Brno-venkov.
Hrušovany u Brna telt 3069 inwoners (2006).
Babice nad Svitavou · Babice u Rosic · Běleč · Bílovice nad Svitavou · Biskoupky · Blažovice · Blučina · Borač · Borovník · Braníškov · Branišovice · Bratčice · Brumov · Březina (voorheen okres Blansko) · Březina (voorheen okres Tišnov) · Bukovice · Cvrčovice · Čebín · Černvír · Česká · Čučice · Deblín · Dolní Kounice · Dolní Loučky · Domašov · Doubravník · Drahonín · Drásov · Hajany · Heroltice · Hlína · Hluboké Dvory · Holasice · Horní Loučky · Hostěnice · Hradčany · Hrušovany u Brna · Hvozdec · Chudčice · Ivaň · Ivančice · Javůrek · Jinačovice · Jiříkovice · Kaly · Kanice · Katov · Ketkovice · Kobylnice · Kovalovice · Kratochvilka · Křižínkov · Kupařovice · Kuřim · Kuřimská Nová Ves · Kuřimské Jestřabí · Lažánky · Ledce · Lelekovice · Lesní Hluboké · Litostrov · Loděnice · Lomnice · Lomnička · Lubné · Lukovany · Malešovice · Malhostovice · Maršov · Medlov · Mělčany · Měnín · Modřice · Mokrá-Horákov · Moravany · Moravské Bránice · Moravské Knínice · Moutnice · Nebovidy · Nedvědice · Nelepeč-Žernůvka · Němčičky · Neslovice · Nesvačilka · Níhov · Nosislav · Nová Ves · Nové Bránice · Odrovice · Ochoz u Brna · Ochoz u Tišnova · Olší · Omice · Opatovice · Ořechov · Osiky · Oslavany · Ostopovice · Ostrovačice · Otmarov · Pasohlávky · Pernštejnské Jestřabí · Podolí · Pohořelice · Ponětovice · Popovice · Popůvky · Pozořice · Prace · Pravlov · Prštice · Předklášteří · Přibice · Příbram na Moravě · Přibyslavice · Přísnotice · Radostice · Rajhrad · Rajhradice · Rašov · Rebešovice · Rohozec · Rojetín · Rosice · Rozdrojovice · Rudka · Řícmanice · Říčany · Říčky · Řikonín · Senorady · Sentice · Silůvky · Sivice · Skalička · Skryje · Sobotovice · Sokolnice · Stanoviště · Strhaře · Střelice · Svatoslav · Synalov · Syrovice · Šerkovice · Šlapanice · Štěpánovice · Šumice · Telnice · Těšany · Tetčice · Tišnov · Tišnovská Nová Ves · Trboušany · Troskotovice · Troubsko · Tvarožná · Újezd u Brna · Újezd u Rosic · Újezd u Tišnova · Unín · Unkovice · Úsuší · Velatice · Veverská Bítýška · Veverské Knínice · Viničné Šumice · Vlasatice · Vohančice · Vojkovice · Vranov · Vranovice · Vratislávka · Všechovice · Vysoké Popovice · Zakřany · Zálesná Zhoř · Zastávka · Zbraslav · Zbýšov · Zhoř · Žabčice · Žatčany · Žďárec · Želešice · Železné · Židlochovice
# Hruštín

Hruštín (Hongaars: Hrustin) is een Slowaakse gemeente in de regio Žilina, en maakt deel uit van het district Námestovo. Hruštín telt 3.227 inwoners.
# Horismenus elanus

Horismenus elanus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Hansson.
# Horismenus elineatus

Horismenus elineatus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Schauff.
# Lamsoorroest

De lamsoorroest (Uromyces limonii) is een autocoecische roestschimmel die behoort tot de familie Pucciniaceae. Het is een biotrofe parasiet die voorkomt op lamsoor. Hij produceert spermogonia, aecia, uredinia en telia.

## Kenmerken
### Spermogonia

Spermogonia zijn honingkleurig en komen voor in kleine groepen.

### Aecia

Aecia komen meestal voor op rode en bruine plekken op beide kanten van het blad. De aeciosporen zijn fijnwrattig, geel en meten 21-32 × 18-26 µm. De sporenwand heeft een dikte van 1 tot 1,5 µm.

### Uredinia

Uredinia komen voor aan beide kanten van het blad en op de stengels. Ze zijn langwerpig en hebben een diameter van 0,5 tot 1,5 mm. De urediniosporen zijn geelbruin, dicht- en fijnwrattig en meten 22-32 × 20-28 µm. De sporenwand is 1,5 tot 2,5 µm dik en lichtbruin van kleur.

### Telia

Telia komen voor op beide kanten van het blad en op de stengels. De teliosporen zijn eencellig, glad, pore apicaal aan de top verdikt tot 10 µm. De sporenmaat is 24-50 × 14-25 µm. De sporenwand is geelbruin tot kastanjebruin en heeft een dikte van 1,5 tot 2 µm. De steel is bleekbruin en heeft een lengte tot 80 µm.

## Verspreiding

De lamsoorroest komt wereldwijd voor met uitzondering van Australië. In Nederland komt de lamsoorroest zeldzaam voor. Hij is waargenomen op de waddeneilanden en in Zeeland.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
* Roesten van Nederland (2011) door Aad Termorshuizen, Charlotte Swertz / ISBN 9789064644832
# Megorama subserratum

Megorama subserratum is een keversoort uit de familie klopkevers (Anobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Israelson.
# 2-pentanon

2-pentanon of methylpropylketon is een ontvlambare organische verbinding met als brutoformule C$_5$H$_{10}$O. De stof komt voor als een kleurloze vloeistof met een acetonachtige geur, die matig tot goed oplosbaar is in water. Methylpropylketon heeft 2 structuurisomeren: 3-pentanon en 3-methyl-2-butanon (methylisopropylketon).

## Toepassingen

2-pentanon wordt voornamelijk gebruikt als organisch oplosmiddel.

## Toxicologie en veiligheid

2-pentanon reageert hevig met sterke oxiderende middelen, sterke basen, amines en isocyanaten, waardoor kans op brand en ontploffing ontstaat.
2-pentanon is irriterend voor ogen, de huid en de luchtwegen.
# Italië op het Eurovisiesongfestival 1975

Italië deed mee aan het Eurovisiesongfestival 1975 in Stockholm (Zweden). Het was de twintigste deelname van het land.

## Nationale selectie

Net zoals de voorbije jaren koos de RAI, de Italiaanse nationale omroep hun kandidaat voor het Eurovisiesongfestival. Er werd gekozen voor Wess & Dori Ghezzi, die al een tijdje vrij succesvol waren in Italië.

## In Stockholm

Italië werd voor het tweede jaar op rij geloot als laatste om op te treden. Men trad op net na Zweden. De laatste performance van de avond legde hen geen windeieren. Op het einde van de puntentelling bleek dat Italië op een derde plaats was geëindigd met een totaal van 115 punten, 24 punten meer dan de vierde.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| Finland | Joegoslavië  Malta Portugal  Turkije  Verenigd Koninkrijk  Zwitserland | | Spanje | België  Ierland Noorwegen |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| Israël | Duitsland  Frankrijk | Luxemburg | | Monaco  Zweden |

### Punten gegeven door Italië
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Zwitserland |
| 10 punten | Luxemburg |
| 8 punten | Frankrijk |
| 7 punten | Noorwegen |
| 6 punten | Spanje |
| 5 punten | Monaco |
| 4 punten | Ierland |
| 3 punten | Verenigd Koninkrijk |
| 2 punten | Israël |
| 1 punt | Nederland |
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981-1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994-1996 · 1997 · 1998-2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# PTC-weerstand

Een PTC-weerstand is een weerstand met een positieve temperatuurcoëfficiënt, dit betekent dat de elektrische weerstand sterk toeneemt als de temperatuur toeneemt in een bepaald temperatuurbereik. Indien de weerstand wordt uitgezet als functie van de temperatuur, dan blijkt dat voor R$_{minimum}$ en na R$_{maximum}$ de PTC zich als een NTC gedraagt. Het verband tussen weerstand en temperatuur is niet lineair.
De tegenhanger van de PTC-weerstand is de NTC-weerstand, beide behoren tot de thermistors.
De term PTC wordt meestal voor weerstanden gebruikt die flink niet-lineair zijn. Ze kunnen hierdoor bijvoorbeeld gebruikt worden als temperatuurbeveiliging in elektrische apparaten. De PTC-weerstand wordt dan in serie met de belasting geschakeld. Bij normale temperatuur zal het apparaat normaal werken, als de temperatuur oploopt zal de weerstand van de PTC abrupt toenemen en de stroom door het apparaat beperken. Als het ware functioneert de PTC als thermische zekering; dit type thermische zekering wordt vaak verhandeld onder de naam polyfuse of polyswitch.
De Pt100-temperatuursensor heeft ook een positieve temperatuurcoëfficiënt, heeft een vrijwel lineaire karakteristiek maar wordt zelden tot nooit als PTC aangeduid.
# Kasteel Couthof

Kasteel Couthof (ook: Kasteel 't Couthof) is een kasteel nabij de tot de West-Vlaamse gemeente Poperinge behorende plaats Proven.

## Geschiedenis

De bekende geschiedenis gaat terug tot 1350, toen de familie Van Hoorn er een speelhuis liet bouwen. In 1743 kwam het domein in bezit van de familie Mazeman. In 1763 liet de zoon van de koper, Jean Francois de Sales de Mazeman, het huidige buitenverblijf bouwen.
In het derde kwart van de 19e eeuw liet Jules Joseph Thimothee Mazeman, die burgemeester van Proven was, in 1860 het kasteeltje verbouwen en vervolgens het bosgebied tot landschapspark ontginnen. Er werden ook diverse dienstgebouwen opgericht, zoals een koetshuis met paardenstallen (1851) en een conciërgewoning (omstreeks 1886). Omstreeks 1870 kwam er een neoclassicistisch paviljoen en in 1893 een aanbouw aan het kasteel.
In 1945 had het geslacht Mazeman geen erfgenamen en kwam het aan de familie d'Udekem d'Acoz.

## Gebouw

De kern van het gebouw is van 1763, maar de huidige neoclassicistische voorgevel is 19e-eeuws. Het betreft een breed gebouw van dertien traveeën en twee-en-een-halve bouwlaag onder schilddak. De diverse salons en vertrekken hebben nog de uitstraling van de tijd van de (ver-)bouw. Eind 19e eeuw werd ook een kapel toegevoegd, onder een achtzijdige koepel gelegen en versierd met neorococo elementen.

## Park

Het kasteelpark is aangelegd in landschapsstijl, waaronder een vijver met gietijzeren boogbrug, welke in verbinding staat met de Klijtebeek. Niet in het park, maar in het bos aan de overkant van de Couthoflaan is er een neogotische arcade (ook de galge genaamd). De arcade is er nog steeds.
Ten westen van het kasteel ligt het koetshuis van 1851 in neoclassicistische stijl.
Ten noordwesten van het kasteel was er een thans verdwenen houten barak, die onderdeel was van het Elisabeth Hospitaal Couthove, dat tijdens de Eerste Wereldoorlog fungeerde.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Docohammus bennigseni

Docohammus bennigseni is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Aurivillius.
# Doodsadder

De doodsadder (Acanthophis antarcticus) is een cobra-achtige slang uit de familie koraalslangachtigen (Elapidae). De slang is zeer giftig en bij een beet kan het gif dodelijk zijn voor mensen.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door George Shaw in 1794. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Boa antarctica gebruikt. Later werd de soort aan andere geslachten toegekend, zoals Ophryas en Vipera. Het geslacht Vipera behoort tot de adders en de doodsadder lijkt weliswaar op een adder maar is er niet aan verwant. Net zoals adders heeft de doodsadder een driehoekige vorm van de kop en daarnaast heeft de slang gekielde dorsale schubben, dat wil zeggen dat de schubben aan de rugzijde een klein opstaand randje (kiel) hebben in de lengterichting. Bij de meeste koraalslangachtigen komen gekielde schubben niet voor maar bij de adders zijn dergelijke schubben heel normaal. De kop is bij de meeste koraalslangachtigen afgerond en enigszins ei-vormig.

## Uiterlijke kenmerken

De slang bereikt een lichaamslengte van 50 centimeter tot ongeveer een meter. De lichaamskleur is bruin tot zwart met lichtere banden. Sommige variaties zijn zwart van kleur en hebben dunne witte banden met daartussen bruine banden. De slang heeft 21 tot 23 rijen schubben in de lengte op het midden van het lichaam, de dorsale schubben zijn niet of licht gekield. Aan de buikzijde is een enkele rij schubben aanwezig die wit van kleur zijn en vaak kleine zwarte vlekjes hebben.

## Verspreiding en habitat

Deze soort komt voor in delen van Azië, te weten Papoea-Nieuw-Guinea en in grote delen van Australië. In Australië komt de doodsadder voor in de deelstaten New South Wales, Noordelijk Territorium, Queensland, Victoria, West-Australië en Zuid-Australië. De slang ontbreekt alleen in woestijnachtige gebieden en de zuidwestelijke delen van het land. De habitat bestaat uit droge tropische en subtropische bossen, vochtige tropische en subtropische laaglandbossen, droge savannen en verschillende typen scrublands en graslanden. De doodsadder graaft zich deels in in het zand om overdag te rusten en komt alleen tevoorschijn tijdens de nachtelijke jacht.

## Levenswijze

Op het menu staan kleine vogels, muizen en soms hagedissen. Prooidieren worden gelokt door de zeer beweeglijke en afwijkend gekleurde staartpunt. Door de staartpunt als een wormpje te bewegen worden namelijk insecteneters gelokt die -als ze dichtbij komen- worden gebeten. Het gif van de doodsadder is ook voor mensen dodelijk.
De doodsadder is eierlevendbarend; de vrouwtjes leggen geen eieren maar brengen levende jongen ter wereld. Per worp worden tot ongeveer twintig jongen geboren.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).
# Dollfusiella schmidti

Dollfusiella schmidti is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Dollfusiella, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Eutetrarhynchidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Heinz & Dailey.
# Dogoia perfulvastra

Dogoia perfulvastra is een vlinder uit de familie van de Nachtpauwogen (Saturniidae), uit de onderfamilie van de Saturniinae.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd door Philippe Darge in 1994.
De soort komt voor in Kameroen, Centraal-Afrikaanse Republiek, Gabon en Congo-Brazzaville.
# Dolloidraco longedorsalis

Dolloidraco longedorsalis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van gebaarde ijskabeljauwen (Artedidraconidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Roule.
# Dolichopeza (Nesopeza) manipurensis

Dolichopeza (Nesopeza) manipurensis is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Dolichopeza (Nesopeza) leucocnemis

Dolichopeza (Nesopeza) leucocnemis is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Dorcadion kazanciense

Dorcadion kazanciense is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Bernhauer & Peks.
# Dolophilodes affinis

Dolophilodes affinis is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Doornenkroon

Doornenkroon kan verwijzen naar:
* Doornenkroon (kroon van takken), gegeven aan Jezus Christus
* Doornenkroon (dier), Acanthaster planci, een stekelige zeester
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Doornenkroon en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Driemanspolder (polder)

De Driemanspolder is een polder en een voormalig waterschap uit de 17e eeuw in de gemeente Zoetermeer, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
Het waterschap was verantwoordelijk voor de vervening, drooglegging en later de waterhuishouding in de polder. De molendriegang in Leidschendam bemaalde de polder.
De wijk Driemanspolder is hier in de 20e eeuw gebouwd.

## Nieuwe Driemanspolder

Het gedeelte van de polder tussen Wilsveen, Zoetermeer en de Haagse wijk Leidschenveen had tot 2017 een agrarische bestemming. Dit gebied is tussen 2017 en 2020 door het Hoogheemraadschap van Rijnland ingericht als piekberging, natuur- en recreatiegebied. Dit herinrichtingsproject en resulterende gebied staat bekend onder de naam Nieuwe Driemanspolder, niet te verwarren met het voormalig waterschap onder die naam. De piekberging dient om in geval van extreme hoeveelheden neerslag overtollig water te kunnen opvangen in het bergingsgebied, waarbij het waterpeil dan ongeveer anderhalve meter kan stijgen.
# Driemijlslimiet

De driemijlslimiet verwijst naar een traditioneel en inmiddels grotendeels achterhaald concept binnen het internationaal zeerecht dat de territoriale wateren van een land bepaalde. Deze territoriale wateren (ook wel territoriale zee of territoriale zone) strekten zich uit over een gebied tot circa 3 zeemijl, gemeten vanaf de kustlijn.
Binnen de territoriale wateren kan een land de wetten zelf bepalen en ook de rechtspraak ligt binnen zijn bevoegdheid. Voor de economie is deze zone eveneens zeer belangrijk. Zo hebben, bijvoorbeeld, de landen die aan de Noordzee grenzen het exclusieve recht om binnen deze zone te vissen.
De keuze om 3 mijl te nemen als begrenzing was niet willekeurig, maar werd bepaald aan de hand van de afstand die een kanonskogel aflegde. Die afstand was ongeveer gelijk aan 3 zeemijl. Vandaar dat er ook vaak gesproken wordt over de kanonsschotregel. (Er wordt soms ook gesuggereerd dat de afstand van 3 mijl werd bepaald door de league, een lengtemaat die vaak gebruikt werd in Europa en Latijns-Amerika, maar tegenwoordig geen officiële maat meer is. Een league komt overeen met 2,97 zeemijl.)
De bedenker van dit concept was de Nederlandse jurist en rechtsgeleerde Cornelis van Bijnkershoek (1673-1743) die de regel, die later door de meeste maritieme naties werd toegepast, ontwikkelde in zijn De Domino Maris in het jaar 1702. Deze nieuwe regel maakte meteen een einde aan de verschillende conflicten die bestonden tussen de verschillende grote maritieme staten.
Later, vanaf midden 20e eeuw, begonnen meer en meer naties de grenzen van hun territoriale wateren uit te breiden tot 12 mijl vanaf de kustlijn en in 1982 werd deze nieuwe grens door het VN-zeerechtverdrag vastgelegd als internationale norm. Sinds 2007 zijn er nog slechts enkele landen die de driemijlslimiet hanteren, namelijk Gibraltar, Jordanië, Palau en Singapore.
# Dolores Hart

Dolores Hart (Chicago, 20 oktober 1938) is een gewezen Amerikaanse filmactrice die sinds 1963 een religieus bestaan leidt als Benedictijnse kloosterlinge.

## Biografie

Dolores Hart werd geboren als Dolores Hicks. Ze nam als artiestennaam de naam 'Hart' aan naar Moss Hart, die haar moeder destijds een contract had aangeboden. Nadat ze in 1956 haar middelbareschoolopleiding had afgerond, kreeg ze direct een grote rol aangeboden in de film Loving You naast Elvis Presley. Ook in de volgende film met Elvis, King Creole, speelde ze mee. In 1961 had ze een hoofdrol in Francis of Assisi. Haar laatste rol speelde ze in 1963 in de film Come Fly with Me.
Tijdens de opnamen van Francis of Assisi ontmoette ze paus Johannes XXIII. De reeds diepgelovige katholieke Hart besloot daarop in te treden in een klooster. Over haar leven is de documentaire God Is the Bigger Elvis gemaakt, die in 2012 werd genomineerd voor een Oscar.
* Biblioteca Nacional de España: XX5168274
* Bibliothèque nationale de France: cb14050393d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1234517116
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7840 4647
* Library of Congress Control Number: no93004865
* MusicBrainz: 67769ea3-1acd-4758-bac9-3d9928a5056f
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 188943471
* Virtual International Authority File: 37118947
* WorldCat (via VIAF): 37118947