OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sjötorp (Blekinge)

Sjötorp is een plaats in de gemeente Karlskrona in het landschap Blekinge en de provincie Blekinge län in Zweden. De plaats heeft 70 inwoners (2005) en een oppervlakte van 14 hectare.
# Karnemelkse bloempap

Karnemelkse bloempap, ook wel kortweg bloempap genoemd, is een oud-Nederlandse pap die gemaakt is van karnemelk en bloem.
De bloem moet in de kokende karnemelk worden verhit, want anders wordt deze niet gaar, onder toevoeging van wat zout om een al te flauwe smaak tegen te gaan. De pap wordt traditioneel warm gegeten met stroop of met bruine of witte suiker.
In Noord-Nederland wordt karnemelkse pap zoepenbrij genoemd (zoepen = karnemelk, brij = pap). De kerkklok die het middaguur aangeeft en dus de tijd voor het middagmaal wordt dan ook wel de zoepenbrijklok genoemd.
# Alfred Dillwyn Knox

Alfred Dillwyn 'Dilly' Knox (23 juli 1884 - 27 februari 1943) was een Brits geleerde en cryptoanalist (codebreker).
Knox, de vierde van zes kinderen van bisschop Edmund Arbuthnott Knox, studeerde de klassieken aan het King's college in Cambridge. Hij was de oom van schrijfster Penelope Fitzgerald.
Als codebreker was Knox actief in zowel de Eerste Wereldoorlog (in Kamer 40) als in de Tweede Wereldoorlog (op Station X, beter bekend als Bletchley Park). Bij de laatste had hij een leidinggevende functie.
In 1936 en 1937 ontwikkelde Knox de systemen Rodding en Buttoning Up waarmee de eenvoudige Enigma-machines (zonder stekkerbord) gekraakt konden worden.
Van 24 juli tot 27 juli 1939 neemt Knox, samen met de Alastair Denniston, Gustave Bertrand en Marian Rejewski, deel aan een Pools-Frans-Britse conferentie in Pyry, het hoofdkwartier van het Poolse Biuro Szyfrów ten zuiden van Warschau. Bij deze conferentie geven de Poolse cryptologen, die al sinds 1932 bezig waren met het kraken van de verschillende Duitse Enigma-machines, de geallieerden inzage in hun geheime bevindingen. Ze geven de geallieerden ook een Enigma-machine, een bomba en een set door Henryk Zygalski ontwikkelde geperforeerde bladen, de zogenaamde Zygalski-bladen.
Naast het breken van de Enigma-machine van de Duitse Abwehr bedacht Knox ook het zogenaamde Double Cross systeem, waarbij dubbelspionnen opzettelijk foutieve informatie krijgen. Doordat (een gedeelte van) de versleutelingsmethodes van de Duitsers gebroken waren kregen de Britten inzicht in de informatiestromen van hen en de vertrouwenspositie van de dubbelspionnen. Deze valse berichten kregen de bijnaam Illicit Services Knox (ISK, Illegale Services van Knox).
Knox overleed in februari 1943 na een lang gevecht tegen kanker.

## Literatuur

* Station X, het enigma-raadsel ontrafeld - Michael Smith ISBN 9043901709
* Spy book, the encyclopedia of espionage - Norman Polmar/Thomas B. Allen ISBN 1853672785
* Heroes of British Signals Intelligence
* Bletchley Park - National Codes Centre

## Gebruik in fictie

* The Rose code - Kate Quinn (historische fictie, uitgever HarperCollins, ISBN 9780063059412)
# Ophiocypris tuberculosus

Ophiocypris tuberculosus is een slangster uit de familie Ophiolepididae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1930 gepubliceerd door René Koehler.
# Kumi Nakada

Kumi Nakada (Japans: 中田 久美, Nakada Kumi) (Nerima, 3 september 1965) is een Japanse volleybalster. Ze nam deel met de Japanse volleybalploeg aan de Olympische Zomerspelen van 1984, 1988 en 1992.

## Externe link

* (en) Profiel van Kumi Nakada op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Oberscheidweiler

Oberscheidweiler is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Bernkastel-Wittlich. Oberscheidweiler telt 187 inwoners.
# Quequenia callaina

Quequenia callaina is een soort in de taxonomische indeling van de snoerwormen (Nemertea). De huid van de worm is geheel met trilharen bedekt. De snoerworm jaagt op prooien van zijn eigen omvang en vangt deze met behulp van zijn slurf.
De worm behoort tot het geslacht Quequenia en behoort tot de familie Prosorhochmidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Korotkevich.
# Tipula (Eumicrotipula) cyclomera

Tipula (Eumicrotipula) cyclomera is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Siphonobrachia ilyophora

Siphonobrachia ilyophora is een borstelworm uit de familie Siboglinidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Siphonobrachia ilyophora werd in 1965 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nielsen.
# Alfred Des Cloizeaux

Alfred Louis Olivier Legrand Des Cloizeaux (Beauvais, 17 oktober 1817 – Parijs, 6 mei 1897) was een Frans mineraloog.
Des Cloizeaux deed onderzoek naar de geisers in IJsland en schreef over de indeling van vulkanische gesteentes. Zijn belangrijkste werk was onderzoek naar de optische eigenschappen van mineralen onder de polarisatiemicroscoop. Hij ontwikkelde een methode om verschillende veldspaten te determineren.
Het mineraal descloïziet is naar hem genoemd.

## Academisch

Des Cloizeaux studeerde met Jean-Baptiste Biot aan het Collège de France. Later werd hij hoogleraar mineralogie aan de École Normale Supérieure en vervolgens op het Muséum national d'histoire naturelle in Parijs.
Des Cloizeaux werd in 1869 verkozen tot lid van de Académie des Sciences en werd haar voorzitter in 1889. Hij werd in 1870 bekroond met de Rumford Medal. In 1886 ontving Des Cloizeaux de Wollaston Medal van de Geological Society.

## Auteur

Des Cloizeaux' bekendste boeken zijn Leçons de cristallographie (1861) en het tweedelige Manuel de minéralogie (1862).
* Bibliothèque nationale de France: cb12559972v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 116083573
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0799 7497
* Library of Congress Control Number: n90613724
* Base Léonore: LH//1562/43
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 16029343X
* LIBRIS: 293369
* SNAC: w6sb4qw8
* Système universitaire de documentation: 069677085
* Trove: 1080705
* Virtual International Authority File: 44414867
* WorldCat (via VIAF): 44414867
# Orde van de Republiek (Tunesië)

De Orde van de Republiek, in het Arabisch "Nishan al-Al-joumhouriyya", werd op 16 maart 1959 door de zojuist uitgeroepen Republiek Tunesië ingesteld.
De monarchie was afgeschaft en de ridderorden van de koning werden opgeheven.
De orde heeft de gebruikelijke vijf graden.
* Grootlint
* Grootofficier
* Commandeur
* Officier
* Ridder
Het kleinood is een ster met vijf armen in de vorm van groene vijfhoeken met rode randen. In het centrale groene medaillon met rode ring is het gouden wapen van de nieuwe republiek geplaatst. Tussen de vijf armen steken vijf maal drie gouden speren.
Er zijn twee modellen bekend.
Het lint is wit met brede groene randen waarop smalle rode strepen.

## Decorati

* Mohammed VI van Marokko, (keten)

## Externe link

* Afbeelding op
Ridderorden van de bey en van het koninkrijk De Huisorde van de Husainid · De Orde van het Bloed · De Orde van het Fundamentele Verbond · De Orde van de Glorie · De Orde van Abdu'l-Kedir · De Orde van Nazir · De Orde van de Kroon van Tunesië · De Orde van Onafhankelijkheid
Ridderorden van de republiek De Orde van Onafhankelijkheid · De Orde van de Republiek · De Nationale Orde van Verdienste · De Orde van Culturele Verdienste · De Orde van Ambachtelijke Verdienste · De Orde van Verdienste voor de Landbouw · De Orde van Verdienste voor het Onderwijs · De Orde van de Ingenieurs · De Orde van Maritieme Verdienste · De Orde van de 7e November · De Orde van Sportieve Verdienste · De Orde van Academische Verdienste · De Orde van Loyaliteit en Sacrifice
Zie ook: Ridderorden in Tunesië
# Kumla (gemeente)

Kumla is een Zweedse gemeente in de provincie Örebro län. Ze heeft een totale oppervlakte van 206,9 km² en telde 19.383 inwoners in 2004.

## Plaatsen

* Kumla (stad)
* Hällabrottet
* Åbytorp
* Sannahed
* Ekeby
* Kvarntorp
* Folkatorp
* Ekeby (deel van) en Hagaby (deel van)
# Obanella

Obanella is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Obanella allanae Dell, 1952
* Obanella rimutaka Dell, 1952
* Obanella spectabilis (Powell, 1928)
# RADICAAL

RADICAAL is de politieke jongerenorganisatie van BIJ1. De organisatie is opgericht in januari 2018 en stelt te strijden voor 'radicale gelijkwaardigheid, dekolonisatie en economische rechtvaardigheid'.

## Organisatie

RADICAAL is een jongerenorganisatie die nauw verbonden is aan de moederpartij BIJ1, maar haar eigen standpunten bepaalt. Er is een landelijk bestuur bestaande uit zeven bestuursleden. Sinds juni 2021 is dubbellidmaatschap met andere politieke jongerenorganisaties niet toegestaan.
Het bestuur van RADICAAL bestond voor een lange tijd uit Wala Nura (voorzitter), Funmi Joseph (acties), Quirina Dekker (interne organisatie), Berke Ali (communicatie), Robin Vastenburg (secretaris), Feline Armstorff (financiën) en Ilyas Fdis.
Op 14 mei 2023 werd het huidige bestuur verkozen, met een tweetal co-voorzitters: Mick (geen achternaam opgegeven, voorzitter), Leanne van der Velden, Jesse ten Caat (communicatie), en Ejilay Chin-A-Joe (algemeen bestuurslid). Van der Velden en Mick stelden zich verkiesbaar op basis van een expliciet communistisch platform. Met hen werd ook Amine Amraoui verkozen tot penningmeester en co-voorzitter, maar hij is niet langer lid van het bestuur.

## Acties

RADICAAL heeft met haar acties en campagnes meermaals het nieuws gehaald, vooral omdat ze leidden tot negatieve reacties. Zo plaatste RADICAAL in 2020 een video op sociale media over de dienstplicht, waarin een video van minister van Defensie Ank Bijleveld over vrouwendienstplicht afgewisseld wordt met krantenkoppen die haar standpunten tegenspreken. Bijleveld noemde de video in een reactie 'bizar' en er werd aangifte gedaan tegen RADICAAL. Hetzelfde jaar toonde RADICAAL op sociale media een satirische wervingsposter die verwijst naar politiegeweld en racisme binnen de politie. De Politievakbond ACP riep op tot actie tegen deze berichten en een groep agenten deed aangifte wegens laster, smaad en belediging. Als reactie paste RADICAAL de poster aan zodat afgebeelde agenten niet meer zichtbaar waren.
# Tjörnin

Tjörnin (De vijver) is een meertje in Reykjavík, de hoofdstad van IJsland. De meeste toeristen die Reykjavík bezoeken kunnen het meertje niet missen aangezien het vrijwel in het (oude) centrum van de stad ligt. Zo staat het moderne stadhuis gedeeltelijk in het meer, en bevinden zich aan haar oevers meerdere restaurants, musea, kerken en andere bezienswaardigheden. Het meertje is bij de IJslanders bekend om de vele soorten eenden, ganzen en andere watervogels die er verblijven. Daarnaast ligt er een fraai parkje in de buurt.
Het is niet helemaal duidelijk waar het water in het meertje vandaan komt, maar een gedeelte is van ondergrondse bronnen afkomstig. Ook loopt er ondergronds een afvoerkanaal naar zee.
# Sint-Lutgardiskerk (Tongeren)

De Sint-Lutgardiskerk is een kerkgebouw in de Belgische stad Tongeren in de provincie Limburg. De kerk ligt aan de Beemdstraat en Blaarstraat in het oostelijk deel van Tongeren.
Het gebouw bestaat uit een narthex, een driebeukig schip met negen traveeën en een vrijwel losstaande toren aan de noordoostzijde. Ze wordt opgevat als een vroeg-christelijke basilica. Het gebouw is opgetrokken in mergelsteen en heeft een plint van rustica hardsteen, rondboogvormige bovenlichten, de narthex voorzien van drieledige rondboogarcade en in het fronton boven het portaal een voorstelling in mergelstenen reliëf van de kruisomhelzing door Sint-Lutgardis. Het gebouw wordt gedekt door een zadeldak, de zijbeuken door lessenaarsdaken en de toren heeft een tentdak. Tussen het middenschip en de zijbeuken bevindt zich een rondboogarcade op zuilen. De kerk heeft van binnen houten zolderingen.
De kerk is de parochiekerk en is gewijd aan Sint-Lutgardis.

## Geschiedenis

In 1946 werd de Sint-Lutgardisparochie gesticht.
In 1949 werd de kerk gebouwd naar het ontwerp van J. Ritzen.
* Sint-Lutgardiskerk (Tongeren) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Alopia fussi

Alopia fussi is een slakkensoort uit de familie van de Clausiliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door M. von Kimakowicz.
# Opticaprent

Een opticaprent is een gravure, bestemd om door een zograscoop of optica bekeken te worden.
De prenten werden vooral in de achttiende en het begin van de negentiende eeuw geproduceerd, tussen ca. 1740 en 1790, voornamelijk in Frankrijk, Duitsland en Engeland. De opticaprent heeft meestal een topografisch onderwerp, zoals landschap en steden. Daarbij zijn monumentale gebouwen zoals paleizen, kerken, stadhuizen en poorten en ook wel gezichten op pleinen, straten en grachten afgebeeld in spiegelbeeld. De afbeelding is altijd in liggende vorm weergegeven met een lineair perspectief zodat met een zogenaamde opticakijker er een dieptewerking wordt verkregen.
Dankzij een optica-kijkapparaat kon de prent via een vergrootglas de illusie wekken van diepte en perspectief. De optica is een kijkapparaat, dat bestaat uit een grote, bolle lens, met een spiegel direct schuin daarachter geplaatst. Het geheel is op een standaard of in een doos gemonteerd. Hiermee kunnen, de vaak ingekleurde prenten bekeken worden. In het Rijksprentenkabinet bevinden zich nog twee optica's, de kijkapparaten werden vooral in de gegoede burgerij gebruikt als vermaak.
De prenten waren zelf in spiegelbeeld afgebeeld, met aan de bovenkant de tekst geschreven van rechts naar links, in spiegelschrift en onderaan normaal afgedrukt. De kwaliteit van de opticaprent is minder dan die van de normale kunstprent, de bedoeling was om de kijker het gevoel te geven via een kijkmiddel diepte en ruimte te laten zien. Vaak hadden ze een bepaalde nieuwswaarde en gaven de mensen een beeld van de wereld die voor de meeste mensen onbereikbaar was.
In de loop van de 19e eeuw werden de opticaprenten door de komst van de fotografie minder populair.

## Literatuur

* G.A. Brongers, ‘De illuminatiekast en de opticaspiegel’, Antieke rariteiten, Bussum 1967, bladzijde(n) 57-69.
* L. Schalckens, ‘Ontspanning in het verleden. De optica uit de achttiende eeuw en later’ De Brabantse folklore XXVIII (1961), bladzijde(n) 247-283.
* J.W. Enschedé, ‘Optica-prenten’, Oude kunst (1920-21), bladzijde(n) 11-17 en 40-41.
* Kijkkast - opticaprenten
* Opticaprenten
* Opticaprenten in het Rijksmusem
* ↑ Kaldenbach, C.J., De optica, een leerzaam kijkvermaak. Geraadpleegd op 23 januari 2023.
* ↑ Opticaprenten illustreerden belangrijke gebeurtenissen. Geraadpleegd op 23 januari 2023.
# Kumiko Tanaka

Kumiko Tanaka (Japans: 田中 久美子, Tanaka Kumiko) (Takamatsu, 1959) is een Japans componiste, dirigente, musicoloog en muziekpedagoog.

## Levensloop

Tanaka studeerde aan de Musashina Academia Musicae Universiteit en gradueerde daar. Zij studeerde verder aan de Kyoto City University of Art en aan de Kyoto University of Education School of Music. Zij deed een onderzoek aan de Tsurukawa Women's Junior College Early Childhood Education over vocale muziek. Als componiste schreef zij werken voor orkest, harmonieorkest en kamermuziek.

## Composities
### Werken voor orkest

* Il cinghiale di bronzo, voor orkest

### Werken voor harmonieorkest

* 2003 Les Lunes de Cuzco, voor fluit solo en harmonieorkest
* 2004 Parade - uit de suite «Trekker»"
* 2007 L'Arc en Ciel, voor harmonieorkest
* 2009 Cap sur le soleil levant, voor harmonieorkest
* 2009 Time travel, voor harmonieorkest
* Andalusia, voor harmonieorkest
* Blue Wind
* Fantastic tune the "Ibaraki baby"
* Il cinghiale di bronzo, suite voor harmonieorkest
* Legends of the east
* Les Alizes, voor harmonieorkest
* Sedna, voor altsaxofoon en harmonieorkest (won de 1e prijs tijdens het "Concours International de Composition pour Orchestre d'Harmonie a Lambersart" in 2006)
* Suite, voor harmonieorkest
** Spring of forest
** Walking of duck
** Winter of swamp
** Starting to skies

### Kamermuziek

* 2002 Kyoto, voor saxofoon en piano
* 2002 Des hortensias sous la pluie. voor tuba/eufonium en piano
* 2003 Les Lunes de Cuzco, voor fluit en piano
* Bouquet Printanier, voor fluit en piano
* La Berceuse de la Vague, voor altsaxofoon en piano
* La Brise, voor altsaxofoon en piano
* Promenade Forestière, voor klarinet en piano

## Externe link

* (ja) (en) (fr) Officiële internetpagina
* Bibliothèque nationale de France: cb14811267c (data)
* CiNii: DA14626010
* Gemeinsame Normdatei: 1140056751
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8187 5909
* Library of Congress Control Number: no2002016751
* MusicBrainz: e1822986-263b-454d-98bb-3ad662f49146
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A014160992
* Système universitaire de documentation: 095758119
* Virtual International Authority File: 118523044
* WorldCat (via VIAF): 118523044
# Obata Masamori

Obata Masamori (Japans: 小幡昌盛) (1534 – 29 maart 1582), ook bekend als Obata Nobusada, was een samoerai uit de Japanse Sengoku-periode. Hij was een vazal van de Takeda-clan en verwierf faam als een van de Vierentwintig generaals van Takeda Shingen.
Obata was een zoon van Obata Toramori, en kwam uit het westen van de provincie Kozuke. Hij ontvluchtte Kozuke en voegde zich bij de Takeda rond 1560. Masamori zou later kasteelheer worden van kasteel Kaizu in de provincie Shinano.
Masamori kwam oorspronkelijk uit een provincie die de Takeda hadden veroverd, en behoorde daarom tot de sakikata-shu (de groep van de verslagen vijanden). Hij bewees zich echter keer op keer loyaal aan de Takeda. Hij vocht voor de Takeda te Mimasetoge (1569) en Mikatagahara (1573), waar hij de voorhoede van de cavalerie aanvoerde.
Te Nagashino vocht Masamori in de centrale compagnie onder Takeda Nobukado, en leidde hij de grootste troepenmacht, die bestond uit 500 man cavalerie en 1000 man voetvolk. De verwondingen die Masamori opliep te Nagashino zouden uiteindelijk leiden tot zijn dood.
# Radotanypus submarginella

Radotanypus submarginella is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Sublette.
# Sint-Lutgardiskerk (Zuun)

De Sint-Lutgardiskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Sint-Pieters-Leeuw behorende plaats Zuun, gelegen aan de Arthur Quintusstraat.

## Geschiedenis

De nabijheid van de Brusselse agglomeratie maakte dat Zuun in de 2e helft van de 19e eeuw snel in inwonertal toenam. In 1896 werd een aan Sint-Lutgardis gewijde kapel in gebruik genomen. Dit neogotisch zaalkerkje werd gebouwd uit dankbaarheid voor de genezing van gravin Antoinette van der Dilft. In hetzelfde jaar werd een hulpparochie opgericht.
Hoewel Antoinette ook grond had geschonken voor de bouw van een definitieve kerk zou de parochie nog moeten groeien voordat de bouw hiervan ter sprake kwam. Het ontwerp werd gemaakt door Frans De Groodt. De bouw vond plaats van 1965-1967. Vanaf 1972 werd ook een parochiecentrum en dergelijke opgericht.

## Gebouw

Het betreft een sobere zaalkerk in de stijl van het naoorlogs modernisme. Aan de rechterzijde bevindt zich een groot en kleurig venster in glas in beton. In 1992 werd nog een vrijstaande open metalen klokkentoren toegevoegd waarin een klokje uit 1738 hangt dat afkomstig is uit de nabijgelegen Maria-Magdalenakapel.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kashi

Kashi kan verwijzen naar:
* Kashgar, een stad in het westen van Chinees Turkestan, in het Chinees Kashi genoemd;
* Benares (stad), ook Kashi genoemd, een voor hindoes heilige stad in het noorden van India.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kashi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Algemene begraafplaats Gilzerbaan

De Algemene begraafplaats Gilzerbaan is een begraafplaats aan de Gilzerbaan (bij de kruising met de Baronielaan) in de Nederlandse plaats Tilburg, direct naast protestantse begraafplaats Vredehof.
Op de begraafplaats ligt een Brits ereveld met 76 doden uit de Tweede Wereldoorlog, afkomstig uit landen van het Gemenebest. Bijna alle andere graven zijn in 2007 geruimd.
Op de begraafplaats staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht.
De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor de geallieerde graven; eigenaar van de begraafplaats is de gemeente Tilburg.

## Historie

De gemeente Tilburg kocht in 1929 grond aan de Gilzerbaan die moest gaan dienen als begraafplaats, ter vervanging van die aan de Oisterwijksebaan. Een deel van de grond werd gereserveerd voor de protestantse geloofsgemeenschappen in Tilburg. In 1930 werden derhalve twee begraafplaatsen in gebruik genomen: de algemene, en de naastgelegen protestantse begraafplaats Vredehof.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden Duitse gesneuvelden op Vredehof, en geallieerden op Gilzerbaan begraven. In 1950 vroeg en kreeg de toenmalige Imperial War Graves Commission toestemming voor permanente aanleg van de graven van het Gemenebest. De benodigde grond werd door de gemeente ter beschikking gesteld. In 1954 zijn de Duitse doden overgebracht naar de Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn; ook van de geallieerden (m.n. Amerikaanse) is een deel elders herbegraven, o.a. op de Amerikaanse begraafplaats in Margraten.
Na de opening van de centrale begraafplaats aan de Hoflaan / Kruidenlaan hebben er op Gilzerbaan geen begravingen meer plaatsgevonden. In 2007 werden 250 burgergraven geruimd, waaronder twee slachtoffers van de pokkenepidemie uit 1951, begraven in loden kisten. De graven van de geallieerde militairen bleven, zoals dat van Jindřich Svoboda, evenals dat van vakbondsman Bart van Pelt.