OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gieterse roeiboot

De Gieterse roeiboot is een klein traditioneel houten bedrijfsvaartuig uit Giethoorn en de omliggende streken in Overijssel en Friesland. In Giethoorn is de dialectbenaming 'botie' en in Kampen werd zij vaak 'botien' genoemd. De maten variëren in de literatuur. Gait L. Berk geeft op: 5,10 meter lang en 1,18 meter breed. Schutten geeft een lengte op van 4,7 meter en grootste breedte van 1,0 meter van het kleinste bootje en van 5,5 meter bij 1,1 meter voor de grootste variant.
De basis van roeiboot is het vlak, dat uit drie delen bestaat en dat 4,25 meter lang is en 0,90 meter breed. De zijden zijn niet naar bij boeg niet in een kromming gebrand zoals bij punters, maar met mankracht gebogen. Ze vallen om de binnensteven heen waarbij de ene zijde met de kopse kant tegen de zijkant van de andere is bevestigd. Aan de achterzijde hebben de bootjes doorgaans een spiegeltje, maar ook bootjes met een voor- en achtersteven kwamen voor. De roeibootjes hebben vaak een boeisel, maar ook exemplaren zonder een boeisel kwamen voor. Sommige roeibootjes konden door 2 personen geroeid worden, andere slechts door 1 persoon. Het materiaal is vaak eikenhout, maar ook vurenhout werd gebruikt, evenals plaatijzer.
De bootjes vormden de kleinste vaartuigen van de Gieterse botenfamilie (het "gevaer"). Vermoedelijk is het gebruik in Giethoorn sterk toegenomen nadat begin 19e eeuw de zevenspants-punters waren verdreven door achtspantspunters. Door de eenvoudige bouwwijze in vergelijking met punters waren ze goedkoper. Doordat het bouwen minder specialistisch was werden ze niet alleen door punterwerven vervaardigd, maar ook door bootjesbouwers en timmermannen.
Roeibootjes werden geroeid, zoals de naam als zegt, maar werden ook veelvuldig geboomd. Sommigen exemplaren waren geschikt om te zeilen.
Het gebruik vroeger in Giethoorn was gevarieerd. Ze werden gebruikt om te gaan melken, door vissers waarbij exemplaren waren uitgerust met een bun. Ook postbodes en de veldwachter maakten gebruik van het bootje.
* 1 2 3 Gait L. Berk, De Punter, tweede druk Haarlem 1999. ISBN 90-74082-05-X, blz. 106.
* 1 2 G.J. Schutten: Verdwenen schepen. De houten kleine beroepsvaartuigen, vrachtvaarders en vissersschepen van de Lage Landen. Walburg Pers Den Haag. Tweede druk, 2007. ISBN 978-90-5730-486-6, blz. 43 en 301
* 1 2 3 Niek van den Sigtenhorst: Gieters Gevaer van botie tot bok. Sporen van een puntercultuur. Giethoorn 2007 ISBN 978-90-902205-5-0, blz. 98-115
Gieterse bok · Gieterse punter · Gieterse roeiboot · Giethoorns vlot
# Giganteremus spinulosus

Giganteremus spinulosus is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Brunner von Wattenwyl.
# Girma Tadesse

Girma Tadesse (29 maart 1987) is een Ethiopische atlete, die is gespecialiseerd in de marathon.

## Loopbaan

Tadesse won zowel in 2010 als 2011 de marathon van Madrid.

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| marathon | 2:33.11 | 22 februari 2009 | Hamburg |

## Palmares
### halve marathon

* 2013: 3 halve marathon van Hartford - 1:13.43
* 2013: 1 halve marathon van Manchester - 1:16.24
* 2013: 2 halve marathon van Potomac - 1:13.54

### marathon

* 2008: 5e marathon van Sevilla - 2:44.01
* 2008: 2 marathon van Luxemburg - 2:44.13
* 2009: 2 marathon van Sevilla - 2:33.11
* 2009: 3 marathon van Luxemburg - 2:47.39
* 2009: 3 marathon van Florence - 2:37.28
* 2010: 1 marathon van Sevilla - 2:34.53
* 2010: 1 Madrid Popular - 2:34.39
* 2011: 4e marathon van Xiamen - 2:32.10
* 2011: 1 Madrid Popular - 2:35.28
* 2011: 1 marathon van Riga - 2:37.14,3
* 2012: 8e marathon van Mumbai - 2:36.12
* 2012: 6e marathon van Hannover - 2:32.38
* 2013: 7e marathon van Mumbai - 2:31.44
* 2013: 2 Rock 'n' Roll Madrid - 2:36.44
* 2013: 9e marathon van Kuala Lumpur - 2:57.56
* 2013: 1 marathon van Richmond - 2:37.55
* (en) World Athletics-profiel voor Girma Tadesse
* (fr) Profiel op marathoninfo.free.fr
* (en) Info op more.arrs.run
* Library of Congress Control Number: n2006200138
* Virtual International Authority File: 56051989
* WorldCat (via VIAF): 56051989
# Glyptobasis dentifera

Glyptobasis dentifera is een insect uit de familie vlinderhaften (Ascalaphidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in India.
# Glipa lottini

Glipa lottini is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Boisduval.
# Glipa latepyga

Glipa latepyga is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Ermisch.
# Glyptomorpha tegularis

Glyptomorpha tegularis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1914.
# Gnaius Domitius Ahenobarbus (consul in 96 v.Chr.)

Gnaius Domitius Ahenobarbus was de oudste zoon van Gnaius Domitius Ahenobarbus (consul in 122 v.Chr.). Tijdens zijn ambtstermijn als tribunus plebis (104 v.Chr.) kwam hij in conflict met het college van pontifices. Het college weigerde hem namelijk aan te stellen als opvolger van zijn vader als pontifex. Ahenobarbus reageerde hierop met de lex Domitia Sacerdotiis. Deze wet ontnam het college het recht om pontifices aan te stellen en gaf het in plaats daarvan aan de burgers van Rome. Kort hierop werd Ahenobarbus alsnog door het volk verkozen tot pontifex. Als onschendbaar volkstribuun klaagde hij Marcus Aemilius Scaurus (pontifex maximus en consul van het jaar 115 v.Chr.) en Marcus Iunius Silanus (consul van het jaar 109 v.Chr.) aan wegens maiestas. In 96 v.Chr. werd hij samen met Gaius Cassius Longinus aangesteld als consul. In 92 v. Christus werd hij tevens aangesteld als censor, maar zijn ambtstermijn werd gekenmerkt door verscheidene conflicten met zijn collega Lucius Licinius Crassus.
Gnaius Domitius Ahenobarbus had twee zonen, L. Domitius Ahenobarbus en Gn. Domitius Ahenobarbus.
# Gnaius Domitius Ahenobarbus (praetor in Sicilia)

Gnaius Domitius Ahenobarbus (? - 81 v.Chr.) was de oudste zoon van Gnaius Domitius Ahenobarbus (consul in 96 v.Chr.) en was getrouwd met Cornelia Cinna maior, de oudste dochter van Lucius Cornelius Cinna (consul in het jaar 87 v.Chr.). Hoewel een exacte datering niet te geven is, is bekend dat hij ergens in de jaren 90 als praetor werkzaam was in de provincia Sicilia. Ahenobarbus onderhield, in tegenstelling tot zijn oom Lucius Domitius Ahenobarbus nauwe contacten met de politieke groepering van Gaius Marius en was daarom ook een politieke tegenstander van Lucius Cornelius Sulla. Na de slag bij de Porta Collina in 82 v.Chr. vluchtte hij, uit angst opgepakt te worden door aanhangers van Sulla, naar Africa alwaar hij, met behulp van de Numidische koning Hiarbas, een leger bijeen wist te brengen. Ahenobarbus werd echter in 81 v.Chr. door de troepen van Pompeius nabij Utica verslagen en stierf tijdens de daarop volgende bestorming van zijn kamp.
# Gnaius Cornelius Lentulus (consul in 146 v.Chr.)

Gnaius Cornelius Lentulus was een Romeins staatsman in de 2e eeuw v.Chr.
Lentulus was een lid van de gens Cornelia. Hij wordt voor het eerst vermeld in 161 v.Chr., wanneer hij als ambassadeur naar Cyrene wordt gestuurd, om daar Ptolemaeus VII te melden dat Rome het bondgenootschap met zijn vader Ptolemaeus VI heeft verbroken. In 149 wordt Lentulus als praetor gekozen.
In 146 v.Chr. bereikt hij het hoogtepunt van zijn carrière wanneer hij tot consul wordt verkozen. Zijn consulaat staat echter in de schaduw van zijn medeconsul Lucius Mummius Achaicus, die in de oorlog tegen de Acheïsche bond grote successen behaalde. Wat Lentulus in dit jaar deed is niet overgeleverd.
Zijn zoon Gnaius Cornelius Lentulus was consul in 97 v.Chr.

## Referentie

* T. Broughton, The magistrates of the Roman Republic Vol. I: 509 BC - 100 BC, Lancaster (Californië) 1951. pp. 444,458,465. ISBN 0891307060
# Gloiobdella elongata

Gloiobdella elongata is een ringworm uit de familie van de Glossiphoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Castle.
# Gloiodon

Gloiodon is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Bondarzewiaceae. De typesoort is Gloiodon strigosus.

## Soorten

Volgens Index Fungorum bevat het geslacht de volgende vier soorten (peildatum augustus 2023):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Gloiodon nigrescens | (Petch) Maas Geest. | 1964 |
| Gloiodon occidentalis | Ginns | 1988 |
| Gloiodon stratosus | (Berk.) Banker | 1910 |
| Gloiodon strigosus | (Sw.) P. Karst. | 1879 |
* ↑ (en) Index Fungorum
# Gnamptogenys kempfi

Gnamptogenys kempfi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ectatomminae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Lenko.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 28 januari 2023.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Gomphocerus evanescens

Gomphocerus evanescens is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Stål.
# Gnaphosa wiehlei

Gnaphosa wiehlei is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Gnaphosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Schenkel.
# Goert Giltay

Goert Giltay of Goert Giltaij (Zandvoort, 3 maart 1952) is een Nederlandse cameraman-filmmaker. Hij studeerde aan Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem (1970-1971) en aan de Nederlandse Filmacademie (1972-1976).
Na een periode van tien jaar waarin hij voornamelijk aan documentaires werkte raakte hij ook bij speelfilms betrokken. In 1993 ontving hij een Gouden Kalf Vakprijs Camera als oeuvreprijs voor zijn camerawerk, in 1995 ontving hij op het Camerimage Festival in Polen een Silver Frog voor De Vliegende Hollander van regisseur Jos Stelling, en in 2012 won hij een Gouden Kalf voor beste camerawerk voor zijn camerawerk voor Het meisje en de dood, eveneens van regisseur Jos Stelling. Zijn camerawerk voor De Vliegende Hollander werd genoemd als een van de hoogtepunten van cinematografie van de 20e eeuw in het prestigieuze boek Making Pictures: A Century of European Cinematography.
Als filmmaker regisseerde en draaide hij de film Een vergeten zeemansgeschiedenis (over de belangrijke rol van de koopvaardij in de Tweede Wereldoorlog) en de film Zichtbare stilte over de schilder Pieter Jan Knorr.
Giltay werkte als cameraman samen met een groot aantal Nederlandse regisseurs.

## Externe link

* Officiële website
* Goert Giltay, IEC
* Goert Giltay, Nederlands Film Festival
* Goert Giltay, IMDb
* Michael Leitch, Making Pictures: A Century of European Cinematography, Harry N Abrams Inc.
* Biblioteca Nacional de España: XX1306580
* Gemeinsame Normdatei: 137988672
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5907 9236
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0170989
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002943682
* Système universitaire de documentation: 250778882
* Virtual International Authority File: 86145904
* WorldCat (via VIAF): 86145904
# Gonomyia (Neolipophleps) helophila

Gonomyia (Neolipophleps) helophila is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch en Neotropisch gebied.
# Gonomyia (Neolipophleps) aequispinosa

Gonomyia (Neolipophleps) aequispinosa is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Gouzeaucourt

Gouzeaucourt is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (Frans: département du Nord) (regio Hauts-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cambrai. Gouzeaucourt telde op 1 januari 2021 1.454 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Gouzeaucourt bedroeg op 1 januari 2021 12,11 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 120,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienswaardigheden

Op het grondgebied bevindt zich de Britse militaire begraafplaats Gouzeaucourt New British Cemetery met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog.
# Global Gender Gap Report

Het Global Gender Gap Report is een jaarlijks verslag over de stand van zaken inzake sekseongelijkheid in meer dan 140 landen, sedert 2006 gepubliceerd door het World Economic Forum.
Volgens WEF-voorzitter Klaus Schwab verliest de wereldgemeenschap bij onvoldoende integratie van meisjes en vrouwen aan vaardigheden, ideeën en vooruitzichten.

## Methodologie

Met de Gender Gap Index wordt in elk betrokken land de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen gemeten in vier sectoren: gezondheid, onderwijs, economie en politiek, volgens een methodologie die grotendeels ongewijzigd is gebleven sedert 2006, met drie basisconcepten:
* de index meet, apart voor vrouwen en mannen, de mate van toegang, en niet het absolute niveau van een bepaalde sector (bv. het onderwijs)
* de index meet resultaten, geen inspanningen of investeringen
* de index stopt bij gelijkheid: een oververtegenwoordiging van meisjes of vrouwen heeft geen invloed op de resultaten.
In elke sector wordt de seksegelijkheid gemeten aan de hand van twee tot vijf indicatoren, afkomstig uit statistieken van onder meer de Internationale Arbeidsorganisatie, het VN-Ontwikkelingsprogramma, UNESCO, de Wereldgezondheidsorganisatie, de Interparlementaire Unie en uit eigen gegevens en surveys.
Voor sommige landen waren geen betrouwbare statistieken voorhanden. Voor 106 van de meer dan 140 betrokken landen bestrijken de rapporten alle jaartallen sedert 2006.

## Resultaten

De geslachtsgerelateerde gegevens worden per land verzameld, en daarna samengeteld per regio: Latijns-Amerika & Caraïben, Midden-Oosten & Noord-Afrika, Noord-Amerika, Oost-Azië & Stille Oceaan, Oost-Europa & Centraal-Azië, Sub-Sahara Afrika, West-Europa, Zuid-Azië. Met ingang van het rapport 2017 kunnen de data ook online interactief geraadpleegd worden. Aan elk land wordt een score toegekend, waarmee het land automatisch een plaats inneemt op de ranglijst.

## Jaarrapporten

Het jaarrapport 2017 stelt qua economische participatie stelt een ondervertegenwoordiging van mannen vast in de sectoren onderwijs, gezondheid en welzijn, terwijl vrouwen minder participeren in de sectoren techniek, industriële productie, bouw en ICT. Volgens ramingen zou een toename van de seksegelijkheid met 25% tegen 2025 de wereldeconomie een groei met 5,3 biljoen dollar opleveren.

## België, Nederland en Suriname

| | 2020 | 2018 | 2017 | 2015 | 2010 | 2006 |
| België, rang | 27/153 | 32/149 | 31/144 | 19/145 | 14/134 | 20/115 |
| België, score | 0.750 | 0.738 | 0,739 | 0,753 | 0,751 | 0,708 |
| Nederland, rang | 38/153 | 27/149 | 32/144 | 13/145 | 17/134 | 15/115 |
| Nederland, score | 0.736 | 0.747 | 0,737 | 0,776 | 0,744 | 0,725 |
| Suriname, rang | 77/153 | 79/149 | 86/144 | 94/145 | 102/134 | (geen data) |
| Suriname, score | 0.707 | 0.695 | 0,689 | 0,678 | 0,641 | (geen data) |
# Global Drama

Global Drama is het derde album van Cloudscape, uitgebracht in 2008 door Roastinghouse Records.

## Track listing

* Mind Diary – 5:49
* Darkest Legacy - 3:41
* Cloak & Daggers - 6:34
* Pain in Blood - 3:57
* The Silence Within - 5:06
* One Silent Moment - 4:34
* Alogoas - 8:24
* Static - 5:46
* Fragile - 4:10
* Eyes of Jealousy - 9:09
* Ritual of the Blade - 5:03
* Justice - 5:07

## Band

* Michael Andersson - Zanger
* Bjorn Eliasson - Gitarist
* Patrik Svard - Gitarist
* Hans "Haze" Persson - Bassist
* Roger Landin - Drummer
# Grafmonument van Ookawa Kitaroo

Het Grafmonument van Ookawa Kitaroo is een monument ter ere van de Japanner Kitarō Ōkawa.

## Geschiedenis

Japan kende vanaf ongeveer 1600 een gesloten economie. Ook mochten buitenlandse personen het land niet in en Japanners het land niet uit.
Na de Conventie van Kanagawa in 1854 wijzigde dat beleid in verband met een groter wordende wereldhandel. Japan handelde van toen langzamerhand ook meer met Nederland. In 1862 kwam er vanuit Japan een handelsvertegenwoordiging. Rotterdam en Amsterdam zagen wel mogelijkheden om scheepsbouwcontracten binnen te halen. Daartoe werd een vijftienkoppige afvaardiging naar Amsterdam gehaald. Toen er in Amsterdam gebouwd werd aan het Japanse marineschip Kaiyo-maru kwam een nieuwe groep Japanners naar Nederland om te studeren.
Een van de leden was Ōkawa Kitarō, waarbij Kitarō de eigennaam en Ōkawa de familienaam was. In het toenmalig Nederlands werd zijn naam geschreven als Ookawa Kitaroo. Hij was smid en machinebouwer. Tijdens zijn verblijf in Amsterdam kwam hij te overlijden en werd op 25 september 1865 begraven op de Westerbegraafplaats. Zijn stoffelijke resten werden neergelegd in een tweedeklas graf, totdat een jaar later er voldoende geld bijeen was gebracht om hem over te brengen naar een eersteklas graf, waarop voor 250 gulden een zuil werd geplant. De Westerbegraafplaats werd in de periode van de jaren twintig deels geruimd en in 1956 werden de laatste graven aldaar verwijderd. De resten van Kitaroo kwamen te liggen op de De Nieuwe Ooster, dan nog Nieuwe Oosterbegraafplaats, te liggen. Zijn monument verdween echter.

## Monument

In 1982 kwamen er tekenen uit Japan, dat men nog geïnteresseerd was in het graf van Kitaroo. Onder meer door initiatief van wethouder Jan Schaefer werd een comité Heroprichting Monument Ookawa Kitaroo in het leven geroepen. Japan had toen een relatief grote gemeenschap in de stad, enk met name aan het Okura Hotel en de Japanse School. Er moesten gelden bijeengebracht worden, maar ook moest men achter het oorspronkelijke ontwerp van de zuil aan. Dat bleek geen eenvoudige zaak, men vond echter het monument terug op een aquarel en schilderij van Jan Fabius, eigenlijk gemaakt voor het graf van zijn oom F.W. Fabius. Aan de hand van dat kunstwerk werd een replica van de zuil gemaakt en in 1983 onthuld. In 2013 bleek de bijbehorende informatiezuil verdwenen en iemand wees de begraafplaats daarop. Vrienden en kennissen werden ingeschakeld voor een nieuwe infozuil, deels in het Japans, die even later geplaatst kon worden.
Een van Ookawa’s collegae die in Amsterdam aankwamen was Enomoto Kamajiro. Hij haalde na een mislukte opstand civiel ingenieur Cornelis van Doorn naar Japan om irrigatiewerken aan te leggen. Tegenover het grafmonument van Ookawa Kitaroo staat het Grafmonument van Cornelis van Doorn.
* Micha Schmeding en Marie-Louise Meuris: East meets west op De Nieuwe Ooster (2013)
* Beeldbank Amsterdam: Originele aquarel van Jan Fabius
* De Volkskrant, 12 maart 1955, Tekening van grafsteen
* Het Parool, 16 december 1983, artikel over Japanners in Nederland
* Ariëla Legman, Bas van Lier in samenwerking met Ons Amsterdam, Amsterdamkalender 2024
# Globosolembos springthorpei

Globosolembos springthorpei is een vlokreeftensoort uit de familie van de Aoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Myers.
# Globospongicola nudibranchus

Globospongicola nudibranchus is een tienpotigensoort uit de familie van de Spongicolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Komai & Saito.
# Gousse

Gousse is een gemeente in het Franse departement Landes (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 221 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dax.

## Geografie

De oppervlakte van Gousse bedraagt 4,2 km², de bevolkingsdichtheid is 52,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Gousse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Goussia bigemina

Goussia bigemina is een soort in de taxonomische indeling van de Myzozoa, een stam van microscopische parasitaire dieren. Het organisme komt uit het geslacht Goussia en behoort tot de familie Eimeriidae. Goussia bigemina werd in 1896 ontdekt door Labbe.
# Gordos

Gordos is een Spaanse film uit 2009, geregisseerd door Daniel Sánchez Arévalo.

## Verhaal

Abel leidt een groep mensen die samenkomt om te ontdekken wat de reden is dat ze kampen met overgewicht. De film laat de verhalen zien van de groepsleden. Enrique worstelt met zijn homoseksualiteit, Andres heeft thuis twee opstandige kinderen, Sofia is seksueel gefrustreerd door haar zwaar gelovige vriend en Leonor heeft problemen binnen haar relatie. Ook Abel zelf is niet vrij van problemen en ontwijkt zijn zwangere vriendin die thuis zit.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Antonio de la Torre | Enrique |
| Roberto Enríquez | Abel |
| Verónica Sánchez | Paula |
| Raúl Arévalo | Álex |
| Leticia Herrero | Sofía |
| Fernando Albizu | Andrés |
| María Morales | Leonor |
| Pilar Castro | Pilar |
| Adam Jezierski | Luis |
| Marta Martín | Nuria |
| Teté Delgado | Beatriz |
| Roberto Álamo | Párroco |
| Luis Rallo | Germán |

## Ontvangst
### Recensies

De Volkskrant schreef: "Arévalos kracht ligt (...) bij de menselijkheid van zijn personages. Net als in zijn debuutfilm Azuloscurocasinegro weet hij in afzonderlijke scènes tragiek en humor knap met elkaar te mengen." NRC gaf de film 3 sterren en schreef: " Sánchez Arévalo voert in zijn caleidoscopische film personages op die worstelen met homoseksualiteit, religie, zwangerschap, overspel en pesten. Gordos wordt zo tot een mengeling van drama en komedie (...)."

### Prijzen en nominaties

De film werd genomineerd voor 8 Premios Goya, waarvan de film er één won.
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste acteur | Antonio de la Torre | Genomineerd |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste mannelijke bijrol | Raúl Arévalo | Gewonnen |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste vrouwelijke bijrol | Pilar Castro | Genomineerd |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste vrouwelijke bijrol | Verónica Sánchez | Genomineerd |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste debuterend acteur | Fernando Albizu | Genomineerd |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste debuterend actrice | Leticia Herrero | Genomineerd |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste origineel scenario | Daniel Sánchez Arévalo | Genomineerd |
| 2010 | Premios Goya (24ste uitreiking) | Beste montage | Nacho Ruiz Capillas, David Pinillos | Genomineerd |
* ↑ F. Smit, Gordos; Wat veel problemen in film over dikkerds, De Volkskrant, 6 mei 2010
* ↑ A. Waardenburg, Troost uit een reep chocola, NRC Handelsblad, 6 mei 2010
# Gore (Nieuw-Zeeland)

Gore is een plaats in de regio Southland op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, 64 kilometer ten noordoosten van Invercargill. Gore is na Invercargill de grootste plaats in Southland.
Oorspronkelijk heette de plaats Longford, maar werd hernoemd naar Sir Thomas Gore Browne, de vierde gouverneur van Nieuw-Zeeland. Door de Mataura River is het verdeeld in Gore en East Gore. De Main South Line spoorlijn van Dunedin naar Invercargill komt door Gore, maar de passagiersdienst is gestopt in 2003.
* Fleming's Creamoata Mill complex
* Gore

## Geboren in Gore

* Jenny Shipley (4 februari 1952), politica en premier (1997-1999)
# Gore (album)

Gore is het achtste studioalbum van de Amerikaanse rockband Deftones. Het album werd op 8 april 2016 uitgebracht door Reprise Records. Nadat bassist Chi Cheng in 2013 vanuit zijn coma is overleden, is dit Deftones' eerste studioalbum. Jerry Cantrell (Alice in Chains) heeft een gastrol in het nummer "Phantom Bride".

## Bezetting
### Bandleden

* Stephen Carpenter – gitaar
* Abe Cunningham – drums
* Frank Delgado – keyboard, sampler
* Chino Moreno – zang, gitaar
* Sergio Vega – basgitaar
* ↑ http://www.warnermusic.ch/catalogue_detail-n12-i93624926498-sF.html. Gearchiveerd op 18 februari 2017.