OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Else Rijkens

Else Paula Thea Rijkens (Rotterdam, 29 november 1898 – Aix-les-Bains, 28 juni 1953) was een Nederlandse zangeres. Ze begon als sopraan, werd mezzosopraan tot alt.
Ze was dochter van boter/margarinefabrikant Luppo Rijkens en Franziska Tenbult, wonende aan de Diergaardelaan. Ze is de jongere zuster van Paul Rijkens. Ze was sinds 1941 getrouwd met jurist Melchior Jan Meihuizen, maar trad op onder haar eigen naam. Toon Kelder heeft haar vastgelegd op een houtskooltekening.
Ze kreeg haar lessen van Max Kloos (Amsterdam) en Ilona Durigo (Zwitserland). Haar debuut zou hebben plaatsgevonden rond 1914 bij de Arnhemsche Orkest Vereeniging met liederen van Gustav Mahler. Daarna zong ze in heel West-Europa, ook met haar begeleider pianist Hans Schouwman. Ze gaf sinds 1935 les aan de muziekschool der toonkunst in Nijmegen. Ze trad tussen 1934 en 1940 dertien keer op met Concertgebouworkest voornamelijk onder dirigent Willem Mengelberg, laatst met Shérérazade van Maurice Ravel.
Ze bewoog zich binnen de jet set van Europa; een deel van haar garderobe kwam terecht in de collectie van het Nederlands Kostuummuseum. Haar kleding uit de jaren 40 en 50 wordt regelmatig tentoongesteld, zo schreef Ietse Meij een begeleidend boekwerk bij de tentoonstelling Molyneux waar een deel uit de Rijkens’ collectie van couturiers (Cristobal Balenciaga, Pierre Balmain en Edward Molyneux) te zien was tussen 18 juni 1988 en 21 augustus 1988. In 2003 was weer een deel te zien in het Haags Gemeentemuseum, tussen kleding gedragen door Liesbeth List, Mies Bouwman, Ann Burton etc. Een deel van haar archief wordt beheerd door het Nederlands Muziek Instituut.
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philip Kruseman, Den Haag; Aanvulling pagina 251 meldt geboorteplaats Nijmegen
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 315 meldt geboorteplaats Nijmegen en 30 juni als datum overlijden, het is de datum boven de rouwadvertentie
* Else Rijkens overleden (heden overleed met datum 28e). Het Vaderland (30 juni 1953). Geraadpleegd op 21 mei 2022 – via delpher.nl.
* Familieberichten. Algemeen Handelsblad (30 juni 1953). Geraadpleegd op 21 mei 2022 – via delpher.nl.
* ↑ Toon Kelder met Else Rijkens op RKD (geraadpleegd 21 mei 2022). Gearchiveerd op 21 mei 2022.
* ↑ Kunstmuseum, geraadpleegd 21 mei 2022)
# Endectyon (Endectyon) lamellosum

Endectyon (Endectyon) lamellosum is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Endectyon en behoort tot de familie Raspailiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Thomas.
# Endectyon (Endectyon) multidentatum

Endectyon (Endectyon) multidentatum is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Endectyon en behoort tot de familie Raspailiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Burton.
# Enterocola ianthinus

Enterocola ianthinus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Enteropsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Illg & Dudley.
# Enterocola clavelinae

Enterocola clavelinae is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Enteropsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Chatton & Harant.
# Eoophyla gibbosalis

Eoophyla gibbosalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1854 door Achille Guenée.
De soort komt voor in India, Taiwan, de Filipijnen, Indonesië (Java) en Papoea-Nieuw-Guinea.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 21-4-2022.
* (en) Li, Hou-Hun; You, Ping en Wang Shu-Xia (2003). A systematic study of the genus Eoophyla Swinhoe in China, with descriptions of two new species (Lepidoptera, Crambidae, Nymphulinae). Acta Zootaxonomica Sinica 28 (2): 295-301 (Apr. 2003).
# Eoophyla hemithermalis

Eoophyla hemithermalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1917 door George Francis Hampson.
De soort komt voor in Indonesië (Papoea).
# Entedon washingtoni

Entedon washingtoni is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Girault.
# Entedon ulmi

Entedon ulmi is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Erdös.
# Eodelena spenceri

Eodelena spenceri is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Eodelena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Henry Roughton Hogg.
# Eomorphopus granulatus

Eomorphopus granulatus is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Hancock.
# Eois reducta

Eois reducta is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Epichnopterix montanella

Epichnopterix montanella is een vlinder uit de familie zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Heylaerts.
De soort komt voor in Europa.
# Epichnopterix hoffmanni

Epichnopterix hoffmanni is een vlinder uit de familie van de zakjesdragers (Psychidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Heylaerts.
# Emiel Devos

Emiel Devos (Beveren-bij-Roeselare, 15 februari 1886 – Beveren-bij-Roeselare, 17 december 1964) was een Vlaamse kunstenaar.

## Biografie

Devos kreeg zijn opleiding aan de Academie voor Bouw- en Tekenkunde in Roeselare van 1889 tot 1905. Daarna was hij tot 1920 actief in het binnenhuisdecoratie-atelier van Emiel Duyvewaardt, een van de bekendste decorateurs van zijn tijd. Devos was lid van de Kunstkring Roeselare en zou stilaan zijn eigen kunstenaarsloopbaan opbouwen. Vanaf 1930 tot 1951 was hij werkzaam als tekenleraar aan de Academie van Roeselare. Zijn voorkeur ging uit naar landschappen (met een passie voor duinen), oude gebouwen en in het bijzonder naar bloemstukken. Hij wordt nog vaak herinnerd als de 'bloemenschilder'. Zijn werk is traditioneel, maar van een grote vaardigheid en perfectionistisch. In zijn tijd was hij een gewaardeerd kunstenaar. Hij kreeg tijdens het interbellum de opdracht van de stad Roeselare om in de conferentiezaal een monumentale muurschildering te maken op basis van de kaart van Sanderus van het Roeselaarse stadscentrum in het midden van de zeventiende eeuw.

## Bron

* Michiel DEBRUYNE. Lexicon van de West-Vlaamse beeldende kunstenaars. Deel VI, 77.
# Epemastate

De Epemastate is een 17e-eeuwse state in het Friese dorp IJsbrechtum uit 1625. Hier woonden lange tijd verschillende grietmannen van Wymbritseradeel, onder anderen baron Sjuck van Burmania Rengers.

## Historie

In de 13e eeuw werd de eerste stenen stins op deze locatie gebouwd door de hoofdeling van IJsbrechtum. Hij had daarvoor op deze locatie een houten woning met stallen en tuinen. Naast deze tuinen wierp hij op een heuvel een stins op. Deze stins stond in het bos dat tegenwoordig tussen de poort en de kerk ligt. In de aarde op deze plaats zijn restanten gevonden van deze bebouwing. Deze stins verdween rond 1450.
De bewoners van de State werden alleen bij de voornaam (Epe) genoemd, later werd het gebruikelijk de achternaam te gebruiken (Epema). Na enkele wisselingen van bezit kwam de grond weer in handen van een hoofdelingenfamilie. Vanaf 1620 werd het huidige gebouw bewoond door de familie Albada. Na 1651 bleef het elf generaties lang in handen van de Van Burmania's, de Rengers en de familie Van Eysinga-Van Harinxma thoe Slooten.
Een grote verbouwing in 1894 heeft de voorgevel een neo-renaissancistisch uiterlijk gegeven. In 2022 is het gebouw verkocht aan de stichting Stinze-Stiens, een stichting die van stinzentuinen haar speerpunt maakt.

## Tuin

De tuin rond het huis is een ontwerp van Lucas Pieters Roodbaard uit 1825. Het is een park in de Engelse landschapsstijl. In de loop van de twintigste eeuw heeft het park sterk het karakter van een bos gekregen. Rond het begin van de 21e eeuw probeerde de eigenaar van het het huis het park in fasen weer te herstellen. Er groeien diverse stinzenplanten. In het voorjaar groeit er massaal boeren- en bonte krokus. Ook groeien er sneeuwklokjes, gele anemoon en bostulp. Het park wordt aan de zuidzijde begrensd door de A7.

## Toegankelijkheid

De state zelf is tot nader order niet toegankelijk.

## Fotogalerij

* Poortgebouw Epemastate (1880; foto 2010)
* Inrijlaan Epemastate (2010)

## Externe link

* Website van Epemastate
Ald Slot · Amelandshuis · Klein Botnia · Camminghahuis · Crackstate · Dekemastate · Epemastate · Harsta State · Hemmema State · Heeremahuis · Herema State · Poptaslot · Jongema State · Keimpemastins · De Klinze · Liauckama State · Museum Martena · Papingastins · Princessehof · Schierstins · Sickema State · Stadhouderlijk Hof · Stania State · Waltastins · Uniastate · Ylostins (verdwenen)
# Epenthesis

Een epenthesis (Grieks επένθεσις, inlassing), ook geschreven als epenthese, is de inlassing van een of meer extra klanken binnenin een woord of samenstelling, waarvoor geen etymologische reden is. Dit wordt meestal alleen gedaan om de uitspraak te vergemakkelijken, maar soms ook als stijlfiguur om bij de toehoorder een bepaald effect te bereiken. Soms gaat de epenthetische toevoeging in de standaardspelling over, soms blijft ze beperkt tot de gesproken taal.
Het toegevoegde klanksegment kan een klinker of een medeklinker zijn, bijvoorbeeld zoals de "d" in kelder (uit het latijn cellarium), zolder (solarium). De epenthetische "d" is frequent in het Nederlands in woorden zoals eender, elders, donder of in de comparatief van bijvoeglijke naamwoorden op -r (zuurder, magerder) en de afleidingen van werkwoorden waarvan de stam op -r of -n eindigt (scheerder, potverteerder, toonder...). In sommige West-Vlaamse dialecten ook bij adjectieven op -n: schoonder.
Een voorbeeld uit de spreektaal is de uitspraak van het woord herfst als herrefst. In het Duits wordt een e toegevoegd bij bijvoorbeeld ihr meldet. In het Nederlands is er bij de vervoeging van de werkwoorden geen sprake van epenthesis. Bij spraakongemakkelijkheden wordt de -t in de regel stam + t niet extra uitgesproken (i.t.t. Duits), bijvoorbeeld hij wordt of hij meldt [uitgesproken als wort en melt]; vgl. Duits: er meldet. In een aantal varianten van het Twents wordt er in een aantal gevallen van werkwoordsvervoeging epenthesis toegepast: hee waarket, et lukket en vie wochet.

## Stijlfiguur

In de dichtkunst is epenthesis de toevoeging van een zwak of niet beklemtoonde lettergreep, meestal ter wille van het metrum. Zo schrijft Joost van den Vondel in de eerste twee versregels uit Gijsbrecht van Aemstel Het Hemelsche gerecht heeft zich ten lange lesten / Erbarremt over my, en mijn benaeuwde vesten.
Lucebert gebruikte het stijlfiguur als een soort modernisme, zoals powezie of pohezie.
De tegengestelde stijlfiguur is de syncope, weglating van een klinker of medeklinker midden in een woord, bv. "macht'ge" i.p.v. "machtige". Wanneer een klank definitief wegvalt, spreekt men van elisie.

## Verwante begrippen

* Epenthesis is een vorm van metaplasma.
* Prosthesis vindt aan het begin van woorden plaats.

## Externe link

* Lemma Epenthesis in het Algemeen Letterkundig Lexicon, G.J. van Bork, D. Delabastita, H. van Gorp, P.J. Verkruijsse en G.J. Vis, 2012, geraadpleegd op 7 mei 2021.
* Stijlfiguren, Ton den Boon, Sdu, 2001, blz. 79
* Groot retorisch woordenboek, Paul Claes & Eric Hulsens, Vantilt, 2015, blz. 83 (als invoeging)
* ↑ "Eender", Etymologiebank.nl
* ↑ P.J. Verkruijsse, H. Struik, G.J. van Bork en G.J. Vis, "Epenthesis,"Letterkundig lexicon voor de neerlandistiek, 2002. Gearchiveerd op 26 juni 2022.
# Emil Theodor Kortoe

Emil Theodor Kortoe (Kopenhagen 28 juni 1845 - Trondheim, 8 juni 1892) was een Deens/Noors violist en dirigent.
Kortoe was sinds 26 mei 1876 getrouwd met Valborg Hansen (1857-1914) en woonde met hun zes kinderen (Bredo, Lilli Hjordis, Emil Ludvig, Albert Viggo, Hjalmar Hagbarth en Victor Bjarne) in Trondheim en Bergen. Na de dood van haar man vertrok zij met de kinderen naar Christiania. Een aantal kinderen vertrok vervolgens door naar de Verenigde Staten in het begin van de 20e eeuw, toen een hele Noorse kolonie ontstond aldaar. Emil Theodor ligt begraven in de domkerk van Trondheim.
In 1878 schreef Kortoe over de Noorse sterviolist Ole Bull tijdens een concert in Trondheim, dat het te pijnlijk was om aan te horen. Even later hoorde Kortoe Bull opnieuw, maar dan in Bergen en Kortoe stond versteld van het goede spel.
Kortoe was vanaf eind jaren zeventig eerst violist en vervolgens dirigent van het theaterorkest van Hjorten Revy- og Varietéteater te Trondheim, waarschijnlijk een voorloper van het Symfoniekorkest van Trondheim. Ook dirigeerde Kortoe het plaatselijke mannenkoor (1886-1892). Samen met Gidbrand Bøhn was hij enige tijd eerste violist bij Musikforeningen, de verre voorloper van het Oslo Filharmoniske Orkester. William Farre was een leerling van hem. Kortoe schreef ooit muziek bij een toneelstuk van Henrik Ibsen (Falks sang af Kjærlighedens Komedie).
Enige concerten:
* 13 december 1873: Logens Store Sal: een concert met pianist Edvard Grieg, violisten Gudbrand Bøhn, Emil Kortoe, altist Johan Svendsen en Hans Marcus Zappfe en cellist Hans Nielsen.
* 7 maart 1874: hij speelde samen met Gudbrand Bøhn, Johan Svendsen, Hans Nielsen, Hans Marcus Zappfe en een amateur het Strijksextet van Johannes Brahms
* 18 november 1875 in Oslo: hij speelde samen met cellist Moritz Blodek en Agathe Backer-Grøndahl een strijktrio van F majeur van Woldemar Bargiel en het Pianotrio in c mineur opus 66 van Felix Mendelssohn Bartholdy
* 18 april 1888: Kortoe dirigeerde de operette Rosenkind van Edmond Audran in Bergen
* Foto
* diverse stambomen
* Begraafplaats en overlijdensdatum, disnorge.no (pagina niet meer beschikbaar)
* dagblad Frederiksstad Tilskuer 9 juni 1892, overlijdensbericht (geraadpleegd 22 december 2014)
* Bibsys: 14018819
* Virtual International Authority File: 265149066609865602219
* WorldCat (via VIAF): 265149066609865602219
# Epiphryne undosata

Epiphryne undosata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Felder.
# Epiphragma (Parepiphragma) perideles

Epiphragma (Parepiphragma) perideles is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Epiphryne

Epiphryne is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Larentiinae.

## Soorten

* E. autocharis Meyrick, 1924
* E. charidema Meyrick, 1909
* E. undosata Felder, 1875
* E. verriculata Felder, 1875
* E. xanthaspis Meyrick, 1884
# Epitonium creberrimum

Epitonium creberrimum is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Hinds.
# Epitonium crassicostatum

Epitonium crassicostatum is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Gittenberger & Gittenberger.
# Epitonium crebricostatum

Epitonium crebricostatum is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Carpenter.
# Enotogenes

Enotogenes is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Heller.

## Soorten

Enotogenes is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Enotogenes exiguus Heller, 1917
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Epoligosita

Epoligosita is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Girault.

## Soorten

Het geslacht Epoligosita omvat de volgende soorten:
* Epoligosita albiscutellum Yousuf & Shafee, 1988
* Epoligosita apiculiformis (Lin, 1990)
* Epoligosita australiensis (Girault, 1912)
* Epoligosita biclavata (Girault & Dodd, 1915)
* Epoligosita bicolor Hayat & Viggiani, 1981
* Epoligosita brachysiphonia Lin, 1990
* Epoligosita clara Hayat & Viggiani, 1981
* Epoligosita digitata Lin, 1990
* Epoligosita duliniae Livingstone & Yacoob, 1983
* Epoligosita ishiharai (Yashiro, 1994)
* Epoligosita lini Hu, Lin & Huang, 2006
* Epoligosita longfellowi (Girault, 1920)
* Epoligosita longiclavata (Lin, 1990)
* Epoligosita longituba Lin, 1990
* Epoligosita mexicana Viggiani, 1988
* Epoligosita nigripennis (Yashiro, 1994)
* Epoligosita nudipennis (Kryger, 1919)
* Epoligosita pallida Doutt, 1968
* Epoligosita shihezica Hu, Lin & Huang, 2006
* Epoligosita sinica Viggiani & Ren, 1986
* Epoligosita takagii Yashiro, 1994
* Epoligosita vera Viggiani, 1969
* Epoligosita zygoptera Lin, 1990
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Esta's

De Esta's is een speltak van Scouting Nederland, bedoeld voor kinderen van 7 tot 11 jaar oud. Hun programma is opgehangen aan het verhaal "Het kind met de hoge hoed" geschreven door Simone Schell. Vanaf 2010 worden alle kinderen in de leeftijd 7 t/m 11 jaar welpen genoemd.

## Geschiedenis

De Esta's is een Nederlandse speltak. Het is ontwikkeld in de jaren 80 toen er veel gecombineerde welpengroepen kwamen waarin zowel jongens als meisjes zaten. Scouting Nederland zocht naar een nieuw soort speltak waarin er een goed aansluitend thema en themaverhaal voor zowel jongens als meisjes kwam. Toch bleven veel groepen voor het veel bekendere jungleboekverhaal kiezen, zodat er anno 2005 ook nog veel gecombineerde welpengroepen zijn.

## Uniform & Opening

Een Esta draagt een groen uniform met bijbehorende insignes en groepsdas. Als hoofdeksel wordt de typische Estaklep gebruikt, door de leiding wordt de hoed gebruikt.
De opening verschilt per groep, maar de meeste Esta's maken gebruik van het Estalied. In dit lied wordt zowel gezongen als gebaren gebruikt. Het lied komt daarmee overeen met het bambiliëlied wat bij de kabouters gezongen wordt. Verder openen sommige groepen met de vlag of met soms met beiden. Het Estalied begint met de kinderen in een kring waar iedereen in de richting van de klok staat, het gaat als volgt:
    Wij als Esta's gaan op reis, naar het verre Estaland (starend gebaar)
    Want wij missen voor geen prijs (Afwijzend gebaar), deze avontuurlijke reis
    Geef je hand (pak de handen van elkaar), ga je mee, over land (buig naar links), over zee (buig naar rechts)
    Blijf maar heel dicht bij elkaar (kring komt bij elkaar), want dan is er ... geen gevaar! (handen in de lucht)
Het sluitingslied gaat als volgt:
Het is weer om, het is voorbij, Wij gaan nu in een lange rij, Stap voor stap (stampen op de grond), Naar huisje toe, Maar we zijn nog lang niet moe (met de vingen heen en weer bewegen) Zwaai je hand (zwaaien), ESTALAND (schreeuwen) Zul je zien heel misschien, Volgende keer doe ik weer mee, Nu naar huis. Dag land, dag zee.

## Wet & Belofte
### Esta-wet

    Een Esta speelt samen
    met anderen in het Land van Esta.
    Hij/Zij is eerlijk, vriendelijk
    en houdt vol
    en zorgt goed voor de natuur.

### Belofte voor Esta's

    Ik beloof mijn best te doen - met de hulp van God -
    een goede Esta te zijn,
    iedereen te helpen waar ik kan
    en me te houden aan de Esta-wet.
    Jullie kunnen op me rekenen.
# Eros phaleratus

Eros phaleratus is een keversoort uit de familie netschildkevers (Lycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1843 gepubliceerd door Charles Émile Blanchard.
# Erosaria

Erosaria is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Erosaria acicularis (Gmelin, 1791)
* Erosaria albuginosa (Gray, 1825)
* Erosaria beckii (Gaskoin, 1836)
* Erosaria bellatrix Lorenz, 2009
* Erosaria bernardi (Richard, 1974)
* Erosaria boivinii (Kiener, 1843)
* Erosaria cernica (G. B. Sowerby II, 1870)
* Erosaria citrina (Gray, 1825)
* Erosaria eburnea (Barnes, 1824)
* Erosaria englerti (Summers & Burgess, 1965)
* Erosaria erosa (Linnaeus, 1758)
* Erosaria gangranosa (Dillwyn, 1817)
* Erosaria helvola (Linnaeus, 1758)
* Erosaria labrolineata (Gaskoin, 1849)
* Erosaria lamarckii (J.E. Gray, 1825)
* Erosaria macandrewi (G. B. Sowerby II, 1870)
* Erosaria marginalis (Dillwyn, 1817)
* Erosaria miliaris (Gmelin, 1791)
* Erosaria nebrites (Melvill, 1888)
* Erosaria ocellata (Linnaeus, 1758)
* Erosaria poraria (Linnaeus, 1758)
* Erosaria spurca (Linnaeus, 1758)
* Erosaria thomasi (Crosse, 1865)
* Erosaria turdus (Lamarck, 1810)
# Estadio Campeones del 36

Het Estadio Campeones del 36 is een multifunctioneel stadion in Sullana, een stad in Peru.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Alianza Atlético maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 10.000 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 2000.
De naam van het stadion betekent 'Kampioen van 1936', maar er was dat jaar in de Primera División van Peru geen kampioen. Ze wonnen wel een ander nationaal toernooi dat dat jaar werd georganiseerd, maar werden niet officieel landskampioen.
* ↑ Estadio Campeones del '36. Soccerway (23 december 2020).
* ↑ (en) Stadiums in Peru. World Stadiums (23 december 2020). Gearchiveerd op 10 maart 2010. Geraadpleegd op 23 december 2020.
# Eois fucosa

Eois fucosa is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Dognin.
# Eteobalea

Eteobalea is een geslacht van vlinders uit de familie prachtmotten (Cosmopterigidae).

## Soorten

* E. aglaopa (Meyrick, 1928)
* E. albiapicella (Duponchel, 1843)
* E. alypella (Klimesch, 1946)
* E. anonymella (Riedl, 1965)
* E. beata (Walsingham, 1907)
* E. dohrnii (Zeller, 1847)
* E. enchrysa Hodges, 1962
* E. hisabellella Costa
* E. intermediella (Riedl, 1966)
* E. iridella (Busck, 1907)
* E. isabellella (O. G. Costa, 1836)
* E. klisieckii (Riedl, 1966)
* E. pentagama (Meyrick, 1928)
* E. phanoptila (Meyrick, 1911)
* E. quinquecristata (Walsingham, 1891)
* E. serratella (Treitschke, 1833)
* E. sexnotella (Chambers, 1878)
* E. siciliae (Riedl, 1966)
* E. sumptuosella (Lederer, 1855)
* E. teucrii (Walsingham, 1907)
* E. thaumatella (Walsingham, 1907)
* E. tririvella (Staudinger, 1870)
* E. vinsoni (Viette, 1953)
* E. wyattella (Barnes & Busck, 1920)
# Ethiopische haas

De Ethiopische haas (Lepus fagani) is een zoogdier uit de familie van de hazen en konijnen (Leporidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas in 1903.

## Voorkomen

De soort komt voor in Ethiopië.
* ↑ (en) Ethiopische haas op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Epicauta semivittata

Epicauta semivittata is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Fairmaire.