OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jaera

Jaera is een geslacht van pissebedden uit de familie Janiridae. Het is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1814 door William Elford Leach.
Het geslacht omvat 19 soorten:
* Jaera albifrons Leach, 1814
* Jaera bocqueti Veuille & Kocatas, 1979
* Jaera caspica Kesselyak, 1938
* Jaera danubica Brtek, 2003
* Jaera forsmani Bocquet, 1950
* Jaera hopeana Costa, 1853
* Jaera ischiosetosa Forsman, 1949
* Jaera istri Veuille, 1979
* Jaera italica Kesselyak, 1938
* Jaera nordica Lemercier, 1958
* Jaera nordmanni (Rathke, 1837)
* Jaera petiti Schulz, 1953
* Jaera posthirsuta Forsman, 1949
* Jaera praehirsuta Forsman, 1949
* Jaera sarsi Valkanov, 1936
* Jaera schellenbergi Kesselyak, 1938
* Jaera sorrentina Verhoeff, 1943A
* Jaera syei Bocquet, 1950
* Jaera wakishiana Bate, 1865
* ↑ Leach, W.E. (1814) The zoological miscellany; being descriptions of new, or interesting animals. Vol. 1. Covent Garden and London: E. Nodder and Son. 144 pp
* ↑ Schotte, M. (2011). Jaera (Jaera) Leach, 1814. In: Schotte, M., Boyko, C.B, Bruce, N.L., Poore, G.C.B., Taiti, S., Wilson, G.D.F. (Eds) (2011). World Marine, Freshwater and Terrestrial Isopod Crustaceans database. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=249490 on 2012-04-18
# Adafroptilum rotundum

Adafroptilum rotundum is een vlinder uit de familie nachtpauwogen (Saturniidae), onderfamilie Saturniinae.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Darge in 2003.
# Wetenschapsmuseum

Een wetenschapsmuseum is een museum waarin de ontwikkeling van een wetenschap getoond wordt. Vaak betreft dit de natuurwetenschap of de geneeskunde. Gespecialiseerde wetenschappelijke musea, zoals volkenkundige en natuurhistorische musea, worden meestal geen wetenschapsmuseum genoemd. Een voorbeeld van de laatste soort is Naturalis te Leiden.
Bekende wetenschapsmusea zijn Technopolis bij Mechelen, en het Teylers Museum te Haarlem dat tal van collecties en instrumenten uit voorbije eeuwen toont. Vele universiteiten bezitten collecties wetenschappelijke instrumenten die de ontwikkeling van de experimentele wetenschapsbeoefening, de geneeskunde en dergelijke weergeven. Ook academische genootschappen hebben soms belangrijke collecties wetenschappelijk materiaal aangelegd. Bekend is de collectie van het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen, die uiteindelijk in het Zeeuws Museum is terechtgekomen.
Wetenschapsmusea kunnen ook de actuele situatie van de wetenschap uitleggen en begrijpelijk maken aan de bezoekers, vaak met behulp van experimenten. Dit zijn meestal musea die op populairwetenschappelijke wijze zaken uitleggen aan het publiek. Als zodanig presenteert bijvoorbeeld het Technorama te Winterthur zich. In Nederland is NEMO in Amsterdam een bekend voorbeeld van een wetenschapsmuseum gericht op scholieren uit primair en secundair onderwijs.
Het onderscheid tussen een wetenschapsmuseum en een techniekmuseum is niet scherp aan te geven, maar een techniekmuseum is in de regel meer toepassingsgericht, en soms ook bedrijfsgericht. Vele musea zijn tussenvormen en presenteren zowel wetenschappelijke ontwikkelingen als technische toepassingen.
# Crenulostrigus palpalis

Crenulostrigus palpalis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Straneo.
# Coenobita perlatus

Coenobita perlatus is een op land levende heremietkreeft die voorkomt in de Indopacifische regio.

## Kenmerken

Kenmerkend voor deze soort is zijn rode kleur met witte stipjes. De kreeft wordt ongeveer 8 centimeter lang, en kan in het wild 25 tot 30 jaar oud worden, in gevangenschap niet meer dan 4 jaar.

## Leefwijze

Coenobita perlatus is een typische aaseter die zich voedt met dode dieren als krabben en sterns en ook wel schildpadeieren.
De heremietkreeft is populair als huisdier maar is inmiddels beschermd en mag alleen door mensen met een vergunning gevangen worden.

## Verspreiding en leefgebied

In Australië komt de soort voor op eilanden en koraalriffen zoals het Groot Barrièrerif, de soort is algemeen op eilanden als Tahiti. De kreeft kan maanden op het land verblijven maar zoekt meestal regelmatig de zee op om zich te bevochtigen, de eitjes af te zetten en ook verschalen gebeurt bij voorkeur in het water omdat het dier zich beter kan verstoppen tot het pantser is uitgehard.
# Laï

Laï is een stad in Tsjaad en is de hoofdplaats van de regio Tandjilé. Laï telt naar schatting 21.000 inwoners.
Sinds 1998 is de stad de zetel van het rooms-katholieke bisdom Lai.
# Jaera ischiosetosa

Jaera ischiosetosa is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Forsman.
# Tournehem-sur-la-Hem

Tournehem-sur-la-Hem (Nederlands: Doornem) is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France). De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Sint-Omaars. Tournehem-sur-la-Hem telde op 1 januari 2021 1.371 inwoners.

## Naam

De plaatsnaam heeft een Oudnederlandse herkomst. De oudste vermelding is uit het jaar 1105 als Turnehem. Het betreft een samenstelling, waarbij het eerste element een afleiding is van een plantnaam doorn + het suffix -heem. De betekenis van de plaatsnaam is dan: 'huis in de doornstruiken'. De huidige Franstalige plaatsnaam is hiervan een fonetische nabootsing.
De spelling van de naam van het dorp heeft door de eeuwen heen gevarieerd. Chronologisch heette het achtereenvolgens: Turringahem in 877 ; Tornchem, lees : Tornehem in 1084 ; Turnehem in 1105 ; Turnahem in 1107 ; Tornheem in 1127 ; Torneham in 1170 ; Thornehem in 1170 en 1191 ; Tornehen in 1282 ; Tourneham in 1298 ; Tournahem in 1300 ; Tournehem in 1306 ; Torhem in 1313 ; Tournehen in 1349 ; Tourneheem in 1355 ; Tournehan in de XV-eeuw; Turnhen in 1699; Tournehan in 1793 ; Tournehem in 1801 en Tournehem-sur-la-Hem sinds 1964. Hierna kreeg en behield het zijn huidige naam en spellingswijze.

## Geschiedenis

Op het eind van het ancien régime werd Tournehem een gemeente.
In 1965 werd de gemeente Guémy (Nederlands: Gimmeke) aangehecht bij de gemeente Tournehem, die in Tournehem-sur-la-Hem werd hernoemd.

## Geografie

De oppervlakte van Tournehem-sur-la-Hem bedroeg op 1 januari 2021 18,14 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 75,6 inwoners per km². Het dorpscentrum van Tournehem ligt in het noorden van de gemeente, langs de Hem. In het noordwesten ligt het dorpje Guémy.

## Bezienswaardigheden

* De Église Saint-Médard, die teruggaat tot de 15de eeuw, werd in 1974 ingeschreven als monument historique.
* De restanten van de stadsvestingen
* De watermolen aan de Rue de l'Etang gaat terug tot de middeleeuwen, maar het huidig gebouw werd op het eind van de 18de eeuw opgetrokken met stenen van de ruïnes van het kasteel van de Grootbastaard van Bourgondië. Een latei draagt het het wapen en devies van Anton van Bourgondië, "Nul ne s'y frotte", en werd in 1939 geklasseerd als monument historique. Op de eerste verdieping van het gebouw werd in 1820 een kapel gebouwd, gewijd aan de Heilige Maagd.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Crenuchus spilurus

De bronzalm (Crenuchus spilurus) is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondzalmen (Crenuchidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Günther. De Spilurus is de enige soort binnen het Crenuchus geslacht. De soort wordt ook wel Zeilvin Tetra genoemd.

## Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied is groot. De soort komt voor in Guyana, Suriname, Peru en Frans-Guyana in het stroomgebied van de Amazone en de Orinoco. Ze bewonen daar stroompjes, riviertjes en kreekjes en in het regenseizoen de ondergelopen bosgronden. Het water is daar zeer zacht en zwak-zuur. De soort is niet heel zeldzaam in het wild maar door hun solitaire territoriale gedrag komen ze nergens in grote aantallen voor.

## Uiterlijk

Het mannetje wordt ongeveer 8 cm lang, het vrouwtje blijft wat kleiner. De kleur varieert maar de basiskleur is roodachtig bruin. Het volwassen mannetje heeft een vergrote rugvin en aarsvin en is vaak feller gekleurd dan de vrouwtjes. De vinnen zijn gespikkeld gekleurd. Het verspreidingsgebied van de soort is groot en per locatie is er een verschil mogelijk in de kleuren.

## Gedrag

Het is een tamelijk rustige, enigszins schuwe vis die verscholen leeft en van schuilplaatsen houdt. Deze soort leeft niet in scholen maar solitair. Mannetjes zijn ten opzichte van soortgenoten dominant en een territorium wordt verdedigd. Het voedsel bestaat voornamelijk uit kleine ongewervelde dieren zoals larven van eendagsvliegen of roeipootkreeftjes. Wanneer volwassen mannetjes samenkomen kunnen rituele gevechten plaatsvinden, maar deze resulteren niet in verwondingen. De paring vindt plaats in de avond of nacht. Per bevruchtingsproces worden een tot drie bruinrode eieren aan het plafond van de schuilplaats bevestigd. Een legsel kan in totaal 20 tot 60 eieren bevatten. De vader zorgt voor het broedsel door potentiële broedroofdieren weg te jagen. Bij 25 graden Celsius komen de larven na ongeveer 2 dagen uit, maar blijven aanvankelijk met een draadje aan het plafond van de broedholte vastzitten. Ongeveer drie dagen later spoelt het mannetje het nageslacht met zijn vinnen uit het asiel en maakt daarmee een einde aan zijn zorg.

## Aquarium

De bronzalm is een rustige maar schuwe vis die door deze eigenschap eigenlijk minder voor een gezelschapsaquarium geschikt is. De soort kan beter niet worden samengehouden met snelle onrustige vissen. De bronzalm houdt van een donker aquarium met veel schuilplaatsen. De beste watertemperatuur is 24 °C tot 28 graden. In het aquarium bevolken ze de onderste en middelste waterlagen. Ze zijn goed te houden in een aquarium vanaf ongeveer 60 cm met veel hout, takken, rotsen en waterplanten en gedempt licht. De aanvankelijk timide vissen zullen zich dan al snel krachtiger manifesteren. De kleur wordt dan vaak diep donkerroodbruin. Voeding met levend voer zoals tubifex en muggenlarven maar ook droogvoer wordt geaccepteerd. Ze kunnen eventueel worden samengehouden met rustige Characidae soorten of maanvissen en met meervallen van de familie Callichthyidae
# Clethrionomys centralis

Clethrionomys centralis is een zoogdier uit de familie van de Cricetidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Miller in 1906.

## Voorkomen

De soort komt voor in China en Kirgizië.
* ↑ (en) Clethrionomys centralis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Latibulus orientalis

Latibulus orientalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Horstmann in 1987.
# Lampona terrors

Lampona terrors is een spinnensoort uit de familie Lamponidae. De soort komt voor in Queensland.
# Jaera caspica

Jaera caspica is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Kesselyak.
# Acuto

Acuto is een gemeente in de Italiaanse provincie Frosinone (regio Latium) en telt 1878 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 13 km², de bevolkingsdichtheid is 143 inwoners per km².

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 724 m boven zeeniveau.
Acuto grenst aan de volgende gemeenten: Anagni, Ferentino, Fiuggi, Piglio.

## Externe link

* Officiële website
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquafondata · Acuto · Alatri · Alvito · Amaseno · Anagni · Aquino · Arce · Arnara · Arpino · Atina · Ausonia · Belmonte Castello · Boville Ernica · Broccostella · Campoli Appennino · Casalattico · Casalvieri · Cassino · Castelliri · Castelnuovo Parano · Castro dei Volsci · Castrocielo · Ceccano · Ceprano · Cervaro · Colfelice · Colle San Magno · Collepardo · Coreno Ausonio · Esperia · Falvaterra · Ferentino · Filettino · Fiuggi · Fontana Liri · Fontechiari · Frosinone · Fumone · Gallinaro · Giuliano di Roma · Guarcino · Isola del Liri · Monte San Giovanni Campano · Morolo · Paliano · Pastena · Patrica · Pescosolido · Picinisco · Pico · Piedimonte San Germano · Piglio · Pignataro Interamna · Pofi · Pontecorvo · Posta Fibreno · Ripi · Rocca d'Arce · Roccasecca · San Biagio Saracinisco · San Donato Val di Comino · San Giorgio a Liri · San Giovanni Incarico · San Vittore del Lazio · Sant'Ambrogio sul Garigliano · Sant'Andrea del Garigliano · Sant'Apollinare · Sant'Elia Fiumerapido · Santopadre · Serrone · Settefrati · Sgurgola · Sora · Strangolagalli · Supino · Terelle · Torre Cajetani · Torrice · Trevi nel Lazio · Trivigliano · Vallecorsa · Vallemaio · Vallerotonda · Veroli · Vicalvi · Vico nel Lazio · Villa Latina · Villa Santa Lucia · Villa Santo Stefano · Viticuso
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Cleteus marginicollis

Cleteus marginicollis is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1906 gepubliceerd door Léon Marc Herminie Fairmaire.
# Laticola cyanus

Laticola cyanus is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Laticola en behoort tot de familie Diplectanidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Sigura & Justine.
# Labienus cheesmanae

Labienus cheesmanae is een keversoort uit de familie Passalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Hincks.
# Roppolo

Roppolo is een gemeente in de Italiaanse provincie Biella (regio Piëmont) en telt 907 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 8,7 km², de bevolkingsdichtheid is 104 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Comuna, Morzano, Roppolo Castello, Salomone.
* Roppolo
* Castello

## Demografie

Roppolo telt ongeveer 382 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 8,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 787 |
| 2001 | 855 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 307 m boven zeeniveau.
Roppolo grenst aan de volgende gemeenten: Alice Castello (VC), Cavaglià, Cerrione, Dorzano, Salussola, Viverone, Zimone.
* Italiaans bureau voor statistiek
Ailoche · Andorno Micca · Benna · Biella · Bioglio · Borriana · Brusnengo · Callabiana · Camandona · Camburzano · Campiglia Cervo · Candelo · Caprile · Casapinta · Castelletto Cervo · Cavaglià · Cerreto Castello · Cerrione · Coggiola · Cossato · Crevacuore · Crosa · Curino · Donato · Dorzano · Gaglianico · Gifflenga · Graglia · Lessona · Magnano · Massazza · Masserano · Mezzana Mortigliengo · Miagliano · Mongrando · Mosso · Mottalciata · Muzzano · Netro · Occhieppo Inferiore · Occhieppo Superiore · Pettinengo · Piatto · Piedicavallo · Pollone · Ponderano · Portula · Pralungo · Pray · Quaregna · Ronco Biellese · Roppolo · Rosazza · Sagliano Micca · Sala Biellese · Salussola · Sandigliano · Selve Marcone · Soprana · Sordevolo · Sostegno · Strona · Tavigliano · Ternengo · Tollegno · Torrazzo · Trivero · Valdengo · Vallanzengo · Valle Mosso · Valle San Nicolao · Veglio · Verrone · Vigliano Biellese · Villa del Bosco · Villanova Biellese · Viverone · Zimone · Zubiena · Zumaglia
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Adelocera rectangulosus

Adelocera rectangulosus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Vats & Kashyap.
# Vlag van Belgorod (stad)

De vlag van Belgorod is een van de officiële symbolen (samen met het wapen) van de stad Belgorod in de regio Belgorod in de Russische Federatie. De vlag is een symbool van eenheid en samenwerking van de inwoners van de stad.
De vlag werd op 22 juli 1999 goedgekeurd bij besluit van de gemeenteraad van Belgorod № 321 en werd in 2002 opgenomen in het staatsheraldisch register van de Russische Federatie met toekenning van registratienummer 978.

## Beschrijving

De vlag van de stad Belgorod (blauw doek met een witte streep onderaan) toont een gele leeuw die op zijn achterpoten staat, met een witte adelaar die erboven zweeft. De stadssymboliek is meer dan 300 jaar oud en gaat terug tot het bewind van Peter de Grote. De Russische tsaar gaf het wapen aan de burgers van Belgorod ter herinnering aan de overwinning op de Zweden in de Slag bij Poltava (1709). In 1712 werd dit embleem afgebeeld op een vaandel van het regiment van Belgorod dat de vijand had verslagen, en in 1727 werd het een symbool van een nieuw gestichte provincie.
* ↑ (ru) О внесении изменений в решение городского Совета депутатов от 18 июня 1999 года № 279 „Об утверждении Положения о флаге города Белгорода“». Gearchiveerd op 14 februari 2019. Geraadpleegd op 19 januari 2023. “Решение Белгородского городского Совета депутатов от 22.07.1999 № 321”
* ↑ (ru) Описание и символизм флага города Белгород, значение цветов и история. militaryarms.ru (1 september 2021).
# Coenotephria taczanowskiaria

Coenotephria taczanowskiaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Oberthür.
# Grote schiffornis

De grote schiffornis (Schiffornis major) is een zangvogel uit de familie Tityridae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het Amazonegebied en telt twee ondersoorten:
* S. m. duidae: zuidelijk Venezuela.
* S. m. major: westelijke en centrale Amazonegebied.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grote schiffornis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Ithycerus noveoboracensis

Ithycerus noveoboracensis is een keversoort uit de familie Ithyceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1771 door Foerster.
# Roproniidae

Roproniidae zijn een familie uit de orde van de vliesvleugeligen (Hymenoptera).

## Taxonomie

De volgende taxa zijn bij de familie ingedeeld:
* Onderfamilie Roproniinae Provancher, 1886
** Geslacht Ropronia
** Geslacht Ropronia He & Chen, 1991
*** Xiphyropronia tianmushanensis He & Chen, 1991
* Onderfamilie † Beipiaosiricinae Hong, 1983
** Geslacht † Beipiaosirex Hong, 1983
*** † Beipiaosirex parva Hong, 1983
** Geslacht † Jeholoropronia Ren, 1995
*** † Jeholoropronia pingi Ren, 1995
** Geslacht † Liaoropronia Zhang & Zhang 2001
*** † Liaoropronia leonina Zhang & Zhang 2001
*** † Liaoropronia regia Zhang & Zhang 2001
** Geslacht † Mesohelorus Martynov, 1925
*** † Mesohelorus haifanggouensis Wang, 1987
*** † Mesohelorus muchini Martynov, 1925
** Geslacht † Mesoropronia Rasnitsyn, 1990
* ↑ Niet compleet
# Adolf van Nassau-Wiesbaden-Idstein

Adolf van Nassau-Wiesbaden-Idstein kan verwijzen naar:
* Adolf I van Nassau-Wiesbaden-Idstein (1307-1370), graaf van Nassau-Wiesbaden-Idstein (1344-1370).
* Adolf I van Nassau-Wiesbaden-Idstein (-1390), bisschop van Speyer (1371-1390), aartsbisschop en keurvorst van Mainz (1381-1390).
* Adolf II van Nassau-Wiesbaden-Idstein (1386-1426), graaf van Nassau-Wiesbaden-Idstein (1393-1426).
* Adolf II van Nassau-Wiesbaden-Idstein (ca. 1423-1475), aartsbisschop en keurvorst van Mainz (1462-1475).
* Adolf III van Nassau-Wiesbaden (1443-1511), graaf van Nassau-Wiesbaden (1480-1511), stadhouder van het hertogdom Gelre en het graafschap Zutphen.
* Adolf IV van Nassau-Idstein (1518-1556), graaf van Nassau-Idstein (1554-1556).
# Coenotephria triciliata

Coenotephria triciliata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Wiltshire.
# Last-mile (telecommunicatie)

De last-mile of ook wel local loop is het laatste stuk van een verbinding naar een eindpunt (klant) bij telecommunicatie.

## Fysieke varianten

De bekendste last-mile technieken zijn xDSL en kabelinternet, doch kan dit ook via een radioverbinding (wifi, wimax) of een glasvezel. In de gevallen van fysieke infrastructuur eindigt de last-mile aan de zijde van de klant of eindgebruiker doorgaans bij het IS/RA punt (Engels: demarcation point), het scheidingspunt tussen de infrastructuur van de eindgebruiker en de telecomleverancier.

## Bottleneckverschuiving

Als dit laatste stuk van de verbinding nog oude koperinfrastructuur is — bijvoorbeeld een conventionele telefonieaansluiting (PSTN) — bepaalt dat vaak de maximale bandbreedte die haalbaar is voor verbindingen die erover tot stand gebracht worden, en vormt dan de bottleneck. In deze gevallen is ook de daadwerkelijke afstand van de klant tot aan het eerste knooppunt (zoals een wijkcentrale) bepalend voor de hoogst haalbare snelheid.
Met de modernisering van infrastructuur, of door gebruik te maken van de coax-verbindingen van het kabeltelevisienetwerk, of zelfs van glasvezelverbindingen verschuift de bottleneck van de last-mile naar de knooppunten waar meerdere fysieke verbindingen van de verschillende eindgebruikers geaggregeerd worden en het totaal van al het dataverkeer meer kan zijn dan dat knooppunt kan verwerken, of meer is dan de bandbreedte waarmee dat knooppunt met de rest van het netwerk is verbonden.