OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Opper-Lausitzs voetbalkampioenschap (Midden-Duitsland)

Het Opper-Lausitzs voetbalkampioenschap (Duits: Gauliga Oberlausitz) was een van de regionale voetbalcompetities van de Midden-Duitse voetbalbond, die bestond van 1911 tot 1933. De kampioen plaatste zich telkens voor de Midden-Duitse eindronde en maakte zo ook kans op de nationale eindronde. De competitie werd op 6 januari 1911 opgericht. Aangezien het seizoen toen al halverwege was werden er toen enkel vriendschappelijke wedstrijden gespeeld, een georganiseerde competitie kwam er later dat jaar.
Van 1919 tot 1923 werd de competitie ondergebracht in de Kreisliga Nordwestsachsen, maar wel als tweede klasse. Geen enkele club slaagde erin om promotie af te dwingen. Vanaf 1923 werd de competitie terug zelfstandig als hoogste klasse als Gauliga Oberlausitz.
In 1933 kwam de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij aan de macht en werden de overkoepelende voetbalbonden en hun talloze onderverdelingen opgeheven om plaats te maken voor de nieuwe Gauliga. De clubs werden te zwak bevonden voor de Gauliga Sachsen, enkel Sportlust Zittau kon één seizoen promoveren later.

## Erelijst

* 1912 FK Budissa Bautzen
* 1913 FK Budissa Bautzen
* 1914 FK Budissa Bautzen
* 1915 FK Budissa Bautzen
* 1916 Geen competitie
* 1917 FK Budissa Bautzen
* 1918 FK Budissa Bautzen
* 1919 Geen competitie
* 1924 Zittauer BC
* 1925 Zittauer BC
* 1926 VfB Kamenz
* 1927 Zittauer BC
* 1928 Zittauer BC
* 1929 Zittauer BC
* 1930 Zittauer BC
* 1931 SV Budissa Bautzen
* 1932 SV Budissa Bautzen
* 1933 BC Sportlust Zittau

### Seizoenen

| Club | /16 | Periode (1911-1915, 1916-1918, 1923-1933) |
| SV 1904 Budissa Bautzen | 16 | 1911-1915, 1916-1918, 1923-1933 |
| Zittauer BC | 14 | 1911-1912, 1913-1914, 1916-1918, 1923-1933 |
| BC Sportlust Zittau | 10 | 1923-1933 |
| BV 1919 Sportlust Neugersdorf | 10 | 1923-1933 |
| SC 1911 Großröhrsdorf | 9 | 1923-1929, 1930-1933 |
| Bischofswerdaer SV 08 | 9 | 1924-1933 |
| SpVgg 1908 Bautzen | 8 | 1913-1914, 1916-1917, 1923-1924, 1925-1926, 1929-1933 |
| BC Reichenau | 6 | 1927-1933 |
| VfB Kamenz | 5 | 1925-1928, 1930-1932 |
| SV Löbau 1911 | 4 | 1927-1931 |
| BC Ostritz | 4 | 1926-1930 |
| SpVgg Ebersbach | 2 | 1931-1933 |
| VfB 1908 Bautzen | 2 | 1911-1913 |
| SK 1909 Bautzen | 2 | 1911-1913 |
| VfB Bautzen | 1 | 1932-1933 |
| SC Union Görlitz | 1 | 1914-1915 |
| VfB Sebnitz | 1 | 1928-1929 |
* ↑ SV 1904 Budissa Bautzen speelde voor 1918 als FK Budissa Bautzen
1911/12 · 1912/13 · 1913/14 · 1914/15 · 1915/16 · 1916/17 · 1917/18 · 1923/24 · 1924/25 · 1925/26 · 1926/27 · 1927/28 · 1928/29 · 1929/30 · 1930/31 · 1931/32 · 1932/33
# Opsyra chalceola

Opsyra chalceola is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Hampson.
# Opstoot (boksen)

De opstoot of uppercut is een van de stoten in het boksen en kickboksen. Het is een vrijwel verticale stoot, die meestal gericht is op de kin of het middenrif. De stoot is het meest effectief als de tegenstander dichtbij staat. Hij geldt als een zeer krachtige stoot, waarmee de tegenstander knock-out kan worden geslagen.
De stoot wordt uitgevoerd vanaf de onderkant van de borst of buik van de aanvaller waarbij de stoot wordt versterkt door het indraaien van het bovenlichaam en afzetten met een van de benen. Meestal maakt de opstoot deel uit van een combinatie van stoten, bijvoorbeeld voorafgegaan door een of meer directes om ruimte te maken in de dekking van de tegenstander, of juist gevolgd door een directe, als de opstoot voor verstoren van de dekking heeft gezorgd.
# Osteostraci

De Osteostraci zijn een groep van uitgestorven vissen met een kopschild, die leefden in het Siluur. Ze ontwikkelden zich in zee en koloniseerden later de zoetwatermilieus.

## Kenmerken

De vissen uit deze klasse waren afgeplatte bodembewoners, die met een ronde bek aan de onderzijde van de kop voedseldeeltjes van de zeebodem opnamen. Het kopschild bestond uit een enkele ongedeelde beenplaat, die als het dier eenmaal volwassen was niet meer groeide, dit in tegenstelling tot de kopschilden bij de Heterostraci.
De Osteostraci hadden een rugvin, gepaarde flappen en een krachtige, omhoog gerichte staart. Hieruit kan opgemaakt worden dat het goede zwemmers waren. Het kraakbeen van het inwendige skelet was bedekt door een dun laagje been. Hierdoor is de anatomie goed bekend. Fossiele resten hebben gedetailleerde informatie over de structuur van hersenen, kieuwen, bek, bloedvaten en zenuwen opgeleverd. Er zat een concentratie van zintuigorganen ter weerszijden van en boven de kop. Met deze organen voelden de vissen vermoedelijk trillingen in het water. Het kunnen echter ook elektrische organen geweest zijn.

## Geslachten

Enkele geslachten zijn:
* Tremataspis
* Dartmuthia
* Hemicyclaspis
* Boreaspis
* Cephalaspis
* Ateleaspis
* Thylestes
* Norseaspis
* Gustavaspis
* Parameteroraspis
* Belonaspis
* Machairaspis
* Zenaspis
# Othelosoma huntum

Othelosoma huntum is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Othelosoma, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Marcus.
# Orthoyoldia serotina

Orthoyoldia serotina is een tweekleppigensoort uit de familie van de Yoldiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Hinds.
# Orthoyoldia solenoides

Orthoyoldia solenoides is een tweekleppigensoort uit de familie van de Yoldiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Dall.
# Otto Nikolaus Witt

Otto Nikolaus Witt (Russisch: Отто Николаус Витт) (Sint-Petersburg, 31 maart 1853 - Charlottenburg, (nabij Berlijn), 23 maart 1915) was een Russisch chemicus. Hij was de zoon van de gerussificeerde Duitser I.N. Witt.
Witt werd bekend door het opstellen van een theorie voor kleurstoffen en zijn ontdekking van de diazokleurstof chrysoidine in samenwerking met Heinrich Caro.
# Orde van Karel XIII

Koning Karel XIII van Zweden en Noorwegen stichtte deze Orde van Karel XIII (Zweeds: "Carl XIII:s orden") op 27 mei 1811. De orde moest de leden van de Zweedse vrijmetselaarslogen "opmonteren om liefdadige activiteiten te ontwikkelen" en "burgerdeugd belonen". In het Zweeds heet dat "til uppmuntran och belöning för medborgerliga och välgörande bemödanden til nödlidandes och allmänt gagn".
De koning van Zweden is de "Heer en Meester" van deze orde. De leden ontvangen volgens Gritzner een ridderslag, maar worden "leden" genoemd.
De orde heeft niet meer dan 30 leden, waarvan drie tot de geestelijke stand moeten behoren. De Zweedse prinsen worden, zo zij lid worden, niet in dit getal meegerekend. De 27 andere leden zijn gekozen uit de hoogste graden van de in Zweden zeer invloedrijke en aan het koningshuis verbonden vrijmetselarij. Zij moeten — Zweden heeft een staatskerk — ook protestanten zijn. De "Zweedse rite" is een variant op de Schotse rite en men noemt het kapittel van de Orde van Karel XIII wel het bestuur van deze Zweedse organisatie.
De nieuwe leden worden op "Karlsdag", de 28e januari, wanneer de orde in kapittel bijeenkomt, gekozen en drie maanden later geridderd. De orde werd door de Zweedse koningen en prinsen veel gedragen.
Men draagt het kleinood "en sautoir". In 1822 werd de orde met een borstkruis uitgebreid.
De klassieke vrijmetselarij is voorbehouden aan mannen en dat is in Zweden ook tot op de dag van heden zo gebleven. Er zijn daarom geen vrouwelijke leden.
Het gouden kleinood en het lint zijn robijnrood. Het medaillon is wit met een gouden driehoek, waarop in iets donkerder goud de letter "G" prijkt. Het gouden borstkruis is ook robijnrood, maar daarop zijn geen versieringen aangebracht.

## Literatuur

* Tom C. Bergroth, Kungl. Carl XIII:s Orden 1811 - "til uppmuntran och belöning för medborgerliga och välgörande bemödanden til nödlidandes och allmänt gagn", Stockholm 2002
* H. J. Kleberg (Hg.), "Kungl. svenska riddarordnarna", Stockholm en Malmö 1935
* Robert Södermark, "Kungliga svenska riddareordnarna", Lund 1897
* Erik T:son Uggla (Hg.), "Ordenskalender 1963", Stockholm 1963
* Maximilian Gritzner,"Handbuch der Haus-und Verdienstorden", Leipzig 1893
# Orde van Kim Il Sung

De Orde van Kim Il Sung (Koreaans: 김일성훈장 , Kim Il Sung Hunchang), is een onderscheiding van Noord-Korea.
Het lint van de onderscheiding is goudgeel. Op de baton is een gouden ster geplaatst.

## Externe link

* Afbeelding van het lint op
# Oscar Swartz

Per Oscar Swartz (Solna, 1 december 1959) is een Zweeds entrepreneur, schrijver en blogger.
Oscar Swartz werd geboren in Solna, Stockholms län. Hij is de achterkleinzoon van voormalig minister-president Carl Swartz. Hij heeft een doctoraat in economie van de Handelshogeschool van Stockholm. In 1994 richtte hij Bahnhof op, de eerste onafhankelijke internetprovider van Zweden. Na interne geschillen verliet hij het bedrijf in 2004.
Sinds 2005 heeft hij een blog genaamd Texplorer, waarin hij over kwesties praat zoals de informatietechnologie, vrijheid en integriteit op het internet, bestandsdeling en intellectueel eigendom. Hij heeft over deze kwesties twee verslagen geschreven, die zijn gepubliceerd door de Zweedse denktank Timbro. Daarnaast is hij lid van de Zweedse Piratenpartij.
Swartz is openlijk homoseksueel. In 1995 richtte hij het magazine "QX" op, dat vandaag de dag het grootste magazine is voor lhbt'ers in Scandinavië.
# Oscar Swahn

Oscar Gomer Swahn (Tanum, 20 oktober 1847 - Stockholm, 1 mei 1927) was een Zweeds schutter die deelnam aan drie Olympische Spelen en daarbij verschillende medailles wist te winnen.
Tijdens de Olympische Zomerspelen van 1908 won Swahn twee gouden medailles bij het onderdeel "lopend hert met enkel schot". Hij wist de individuele wedstrijd te winnen en maakte deel uit van het Zweedse team dat de landenwedstrijd won. Verder wist hij een bronzen medaille te winnen bij het onderdeel "lopend hert met dubbel schot". Met zijn zestig jaar was hij op dat moment slechts een paar maanden jonger dan Joshua Millner, de tot dan toe oudste winnaar van een gouden medaille.
Tijdens de Spelen van 1912 in zijn vaderland maakte hij wederom deel uit van het Zweedse landenteam dat goud won op het onderdeel "lopend hert met enkel schot". Met zijn 64 jaar werd hij de oudste winnaar van een gouden medaille. Dit record staat op dit moment (2022) nog steeds.
Op 72-jarige leeftijd werd hij de oudste sporter die ooit deelnam aan de spelen toen hij opnieuw van de partij was tijdens de Olympische Zomerspelen van 1920. Zijn beste resultaat behaalde hij in de teamwedstrijden: vierde bij het onderdeel "lopend hert met enkel schot" en tweede bij het dubbel schot-evenement. Met deze zilveren medaille werd hij ook de oudste winnaar van een Olympische medaille.
Vier jaar later was hij nog steeds actief als schutter maar hij moest de Olympische Zomerspelen van 1924 wegens ziekte aan zich voorbij laten gaan.
In alle teamwedstrijden waaraan Oscar Swahn deelnam, maakte ook zijn zoon Alfred deel uit van het team. Alfred won verder ook nog twee gouden, een zilveren en een bronzen medaille bij individuele onderdelen.

## Externe link

* (en) Profiel van Oscar Swahn op olympedia.org
1908: Oscar Swahn · 1912: Alfred Swahn · 1920: Otto Olsen · 1924: John Boles
1908: Arvid Knöppel, Ernst Rosell, Alfred Swahn, Oscar Swahn · 1912: Alfred Swahn, Oscar Swahn, Åke Lundeberg, Per-Olof Arvidsson · 1920: Einar Liberg, Ole Lilloe-Olsen, Harald Natvig, Hans Nordvik, Otto Olsen · 1924: Einar Liberg, Ole Lilloe-Olsen, Harald Natvig, Otto Olsen
# Orthotrichia kholoensis

Orthotrichia kholoensis is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Otto en Elise Hampel

Otto en Elise Hampel was een arbeidersechtpaar dat gedurende het begin van de Tweede Wereldoorlog in Berlijn actie voerde tegen het naziregime door middel van het verspreiden van postkaarten met anti-nazileuzen.

## Biografie

Otto Hermann Hampel (21 juni 1897 – 8 april 1943) werd geboren in Mühlbock, een buitenwijk van het Duitse Wehrau, nu gelegen in Polen. Hij diende in de Eerste Wereldoorlog en werkte nadien als fabrieksarbeider bij Siemens-Schuckert.
Elise Lemme (27 oktober 1903 – 8 april 1943) werd geboren in Stendal en ging naar de lagere school om vervolgens als inwonende huishoudhulp te gaan werken. Ze werd in 1936 lid van de NS-Frauenschaft.
In 1935 huwden Otto en Elise. Toen de broer van Elise in 1940 sneuvelde aan het front in Frankrijk besloot het echtpaar actie tegen het naziregime te voeren. Tussen september 1940 en einde september 1942 schreven ze meer dan 200 postkaarten met anti-nazileuzen die ze verspreidden in traphallen in openbare gebouwen. Ze riepen de mensen op om zich tegen de Nationalsozialisten te kanten en deelname aan de oorlog te weigeren om zo het regime van Adolf Hitler omver te werpen. Het echtpaar werd op 20 oktober 1942 gearresteerd door de Gestapo en op 22 januari 1943 ter dood veroordeeld door het Volksgerichtshof wegens hoogverraad. Otto en Elise Hampel werden op 8 april 1943 geëxecuteerd.

## Literatuur

Hun leven werd in 1947 beschreven in de fictieroman Jeder stirbt für sich allein (Nederlands: Alleen in Berlijn) van Hans Fallada die in meerdere talen vertaald werd en verschillende malen verfilmd.
# Otto den Beste

Otto den Beste (ook wel O. den Beste genoemd) was een typetje gespeeld door Wim de Bie dat voorkwam in de televisieprogramma's van het duo Van Kooten en De Bie in de jaren tachtig en negentig.
Het personage Den Beste was een oud-leraar Duits en had 19 jaar les gegeven. Het was een wat oudere man met een baard en was gekleed in een regenjas, das en stropdas, droeg een bril en een muts en had altijd een tas bij zich met daarin een halfje bruin, een halve liter karnemelk en een half ons spruitjes. Hij was altijd boos en stak op straat voor de camera allerlei tirades af waarbij hij rijkelijk kwijlde. Hij citeerde steevast Duitse schrijvers zoals Goethe en had een hekel aan felgekleurde bloemen zoals de narcis.
Onderwerpen waarover Den Beste zich druk maakte, omvatten veelal het onderwijs (positie van de leraren als gevolg van het afschaffen van het podium in de klassen, werkdruk in het onderwijs en het kiezen van de examenvakken), maar ook algemeen maatschappelijke verschijnselen als inkomensongelijkheid en Kerstmis (door hem verafschuwd middels tirades op kerstkaarten, kerstversieringen en de leuze "merry Christmas").
Op taalgebied kan hij als bondgenoot van Dr. Kipping en Cor van der Laak worden beschouwd: ook hij is van mening dat het Nederlands aan afbreuk onderhevig is door allerlei moderne invloeden. Tijdens een wandeling wordt hij hierover door een interviewer aangesproken waarop hij spontaan een stuk van Simon Carmiggelt van begin tot eind citeert. In dezelfde uitzending loopt ook Van der Laak te foeteren over het Nederlands in reclameboodschappen en komen zij elkaar op straat tegen. Tot grote vreugde van Van der Laak weet Den Beste wél wat 'eppe' is en op aangeven van Den Beste citeren ze uit het hoofd het eerder genoemde stuk van Carmiggelt met om beurten een paar regels.

## Trivia

In een sketch van de vieze man waarbij deze een voorbijganger attendeerde "daar liggen er twee" kwam het typetje meneer Foppe voor (ook gespeeld door Wim de Bie), dat sterke uiterlijke gelijkenis had met Den Beste.
* https://www.volkskrant.nl/cultuur-media/de-magie-van-grimeur-arjen-van-der-grijn-van-koot-en-bie-tot-jiskefet~be7623ee/
# Osmia balearica

Osmia balearica is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Schmiedeknecht.
# Ost+Front

Ost+Front is een Duitse metalband, die tot de Neue Deutsche Härte gerekend worden. De band werd in 2008 opgericht door Patrick Lange (artiestennaam Herrmann Ostfront). Rammstein is een grote invloed op de muziek van de band.

## Ontstaan

Het brede publiek kon voor het eerst kennismaken met de band op het festival M'era Luna in 2011, waar de band optrad met zanger Chris L. (van de band Agonoize). Twee weken later verliet Chris L. de band echter al, waardoor Lange (die al speelde bij Corvus Corax, Tanzwut en Schelmish) de positie als zanger overnam. Dit vertraagde wel het uitbrengen van het debuutalbum. Dat album, Ave Maria, kwam uiteindelijk in 2012 uit.

## Discografie
### Studioalbums

* 2012: Ave Maria
* 2014: Olympia
* 2016: Ultra
* 2018: Adrenalin
* 2020: Dein Helfer in der Not

### Livealbums

* 2018: Live in Moskau

### Ep's

* 2013: Bitte schlag mich
* 2014: Freundschaft
* 2020: In der Hölle erfroren

### Singles

* 2011: Fleisch
* 2013: Liebeslied
* 2015: Sternenkinder
* 2017: Fiesta De Sexo
* 2017: Arm & Reich
* 2018: Adrenalin
* 2018: Heavy Metal
* 2020: Ikarus
* 2020: Schau ins Land
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ost+Front op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ossé

Ossé is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Ille-et-Vilaine in de regio Bretagne en telt 968 inwoners (2004).

## Geschiedenis

Ossé was sinds de 14e eeuw een zelfstandige parochie. De plaats werd al eerder bewoond. In 2009 werd een Merovingische necropool met graven uit de 7e tot de 9e eeuw gevonden bij het dorp.
Ossé maakte tot 22 maart 2015 deel uit van het kanton Châteaubourg. Op deze dag werd het kanton opgeheven en werd de gemeente opgenomen in het aangrenzende kanton Châteaugiron in het dat in het arrondissement Rennes lag. Ossé bleef deel uitmaken van het arrondissement Fougères-Vitré tot de gemeente op 1 januari 2017 werd opgeheven en samen met Saint-Aubin-du-Pavail werd opgenomen in de gemeente Châteaugiron.

## Geografie

De oppervlakte van Ossé bedraagt 9,0 km², de bevolkingsdichtheid is 107,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ossé met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ (fr) Histoire de Ossé. ville-chateaugiron.fr. Geraadpleegd op 13 november 2022.
# Ost Autobahn

De Ost Autobahn (A4) is een Oostenrijkse snelweg met het nationale nummer A4 en het Europese wegnummer E 60. De weg is 66 kilometer lang en loopt van Wenen in oostelijke richting tot de Hongaarse grens bij de grensovergang Nickelsdorf - Hegyeshalom.
Autobahnen: A1 · A2 · A3 · A4 · A5 · A6 · A7 · A8 · A9 · A10 · A11 · A12 · A13 · A14 · A21 · A22 · A23 · A24 · A25 · A26
Schnellstraßen: S1 · S2 · S3 · S4 · S5 · S6 · S7 · S8 · S10 · S16 · S18 · S31 · S33 · S34 · S35 · S36 · S37
# Oude binnenstad van Bern

De oude binnenstad van Bern is sinds 1983 een van de Zwitserse werelderfgoederen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
In de 12e eeuw, rond 1191, werd de stad Bern door hertog Berthold V van Zähringen gesticht op een strategisch gelegen punt aan de rivier de Aare. De hertog leefde in Fort Nydegg, waaromheen de eerste stad ontstond. Fort Nydegg werd later afgebroken en op deze plaats werd een woonkwartier gebouwd.
Na 1218, toen Bern een vrije stad werd, werd de stad westelijk uitgebreid tot aan de markante klokkentoren, die gebouwd werd van 1218 tot 1256 en gerestaureerd in 1771. De Zytglogge toren was de toenmalige westelijke stadspoort. Op de klok bevindt zich een astronomische kalenderklok.
Toen Bern een protectoraat was van Peter II van Savoye (1255 tot 1265) werd de stad uitgebreid tot de gevangenistoren, gebouwd van 1256 tot 1344 en gerestaureerd in 1643. Deze toren heeft inderdaad als gevangenis gediend van 1641 tot 1897. In 1961 werd een klok op het gebouw gezet.
De laatste middeleeuwse uitbreiding vond plaats in de 14e eeuw tot aan de Christoffeltoren.
Het stadhuis van Bern stamt uit 1406 tot 1416.
Van 1421 tot 1893 (!) werd in fasen de Berner Münster (kathedraal) gebouwd. De bouw werd afgesloten met de Münstertoren, die met 100 meter de hoogste kerktoren van Zwitserland is. Vanuit deze toren heeft men een mooi uitzicht over de Bern, het Mittelland en de besneeuwde bergen van het Berner Oberland.
Elke uitbreiding is te zien in de straten en de bebouwing van Bern. Maar uiteraard hebben latere bebouwingen het stadsbeeld beïnvloed. Bijvoorbeeld de vele fonteinen uit de 16e eeuw. Ook de torens, de stadsmuur en de kathedraal stammen uit deze tijd. In de 17e eeuw werden veel patriciërshuizen van kalksteen gebouwd. Tegen het einde van de 18e eeuw was 80% van de originele gebouwen uit de middeleeuwen vervangen.
Sinds 1848, toen Bern de bondsstad van Zwitserland werd, zijn vele gebouwen ontstaan om deze functie te kunnen uitoefenen: het bondshuis, het kunstmuseum, historisch museum, de universiteit, het gemeentelijk theater, enzovoort.
Men ziet een sterk contrast tussen oude en nieuwe gebouwen, speciaal op het Bubenbergplein, waar het station zich bevindt. Het oude gedeelte wordt goed geconserveerd, hier zijn vele straten alleen toegankelijk voor voetgangers.
De aanvraag om op de werelderfgoedlijst te worden genoemd, werd gebaseerd op het criterium III (C): een unieke of op zijn minst exceptionele getuigenis van een verloren gegane cultuur.
# Oskar Ursinus

Carl Oskar Ursinus (Weißenfels, 11 maart 1877 - Frankfurt am Main, 6 juli 1952) was een Duitse luchtvaartpionier die vooral bekend is geworden om zijn bijdragen aan de zweefvliegerij. Zijn bijnaam was Rhönvater (Rhön vader) omdat hij de eerste Duitse zweefvliegclub oprichtte te Wasserkuppe in het Rhön gebergte in 1920.
Oskar Ursinus studeerde elektrotechniek en machinebouw in Mittweida. Na het behalen van zijn diploma was hij werkzaam voor Borsig te Duitsland en enige tijd te Roemenië. In 1908 in Duitsland begon Oskar Ursinus met het uitgeven van het blad Flugsport, nadat hij gefascineerd was geraakt door de nieuwe technologie van het vliegen. Dit tijdschrift zorgde ervoor dat er een netwerk ontstond van luchtvaartenthousiastelingen en droeg tevens bij aan de totstandkoming van de eerste Internationale Luchtvaartentoonstelling, het ILA, in 1909 in Frankfurt. Ursinus bleef redacteur van het blad tot 1945.
In 1914 moest hij in het Duitse leger dienen en vroeg hij een post aan als vliegtuigontwerper. Hij kreeg daarop een aanstelling bij de Gothaer Waggonfabrik AG, alwaar hij zich kon bezighouden met het ontwerpen van vliegtuigen. De beroemde Gotha-bommenwerpers van de Eerste Wereldoorlog waren allemaal afgeleid van Ursinus' oorspronkelijke ontwerp uit 1915. Zijn ware passie lag echter bij watervliegtuigen. In 1916 ontwierp hij een revolutionair watervliegtuig met inklapbare drijvers, dat echter werd vernield voordat er zelfs maar mee getest kon worden.
Na de oorlog was het Duitsland volgens het Verdrag van Versailles verboden om nog vliegtuigen met motor te produceren. De Duitse luchtvaartpioniers richtten hun aandacht daarom op zweefvliegen. In 1920 organiseerde Oskar Ursinus een wedstrijd zweefvliegen op de Wasserkuppe, een berg in het Rhöngebergte dat erg geschikt was voor zweefvluchten. Tweeëntwintig mensen waren aanwezig tussen 15 juni en 15 september waaronder Wolf Hirth en andere zweefvliegpioniers, zij zijn bekend geworden als de Rhön-Rossitten Gesellschaft. In de daaropvolgende tien jaar groeide de belangstelling voor deze bijeenkomst en werd het een internationaal gebeuren. Oskar Ursinus bouwde in 1924 het eerste clubhuis op de Wasserkuppe. Daarnaast experimenteerde hij met vliegtuigen aangedreven door menselijke kracht toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Na de oorlog heeft hij de eerste vlucht van een dergelijk vliegtuig nog net kunnen meemaken.
Heden ten dage wordt hij in Duitsland gezien als de vader van de zweefvliegerij. De Duitse overkoepelende organisatie voor zelfbouwvliegtuigen, de Oskar Ursinus-Vereinigung, is bij haar oprichting in 1968 naar hem vernoemd.

## Externe link

* Oskar Ursinus Vereinigung
* ↑ Arcana from the Great War
# Osmylops monofoveatus

Osmylops monofoveatus is een insect uit de familie van de Nymphidae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Osmylops monofoveatus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Oswald in 1998.