OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marcello Mastroianni

Marcello Mastroianni (Fontana Liri, 28 september 1924 – Parijs, 19 december 1996) was een Italiaanse acteur. Hij was de broer van de auteur Ruggero Mastroianni en dus de oom van diens dochter Federica Mastroianni.
Marcello Mastroianni werd geboren in Fontana Liri, een klein dorpje in de Apennijnen, maar groeide op in Turijn en Rome. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat Mastroianni gevangen in een nazikamp, maar hij wist te ontsnappen en zich schuil te houden in Venetië.
In 1945 begon hij te werken bij een filmbedrijf en nam hij acteerlessen. In 1947 debuteerde hij met de film I Miserabili (naar Victor Hugo's Les Misérables). Al snel werd hij internationaal bekend. Hij was onder andere te zien in I soliti ignoti (1958) en La dolce vita (1960) van Federico Fellini, waarin hij naast Anita Ekberg speelde. Ook was hij te zien in de film 8½.
Mastroianni werd drie keer genomineerd voor een Oscar voor beste acteur, in 1963, 1978 en 1988.
Hij was getrouwd met de Italiaanse actrice Flora Carabella (1948-1999). Samen hadden ze één kind. Mastroianni had ook een dochter (Chiara Mastroianni) bij zijn maîtresse Catherine Deneuve.
Mastroianni overleed op 72-jarige leeftijd aan alvleesklierkanker. Zowel Catherine Deneuve als Chiara Mastroianni alsook zijn laatste vriendin Anna Maria Tatò waren bij het sterfbed van Mastroianni aanwezig.
Hij ligt begraven op de Begraafplaats van Verano in Rome.
# Marcello Mimmi

Marcello Mimmi (Poggio di Castel San Pietro, 18 juli 1882 – Rome, 6 maart 1961) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Mimmi studeerde aan het seminarie in Bologna en werd op 23 december 1905 tot priester gewijd. Hij werkte vervolgens als parochiepriester en als professor aan zijn eigen seminarie. Op 19 november 1919 benoemde paus Benedictus XV hem tot Kamerheer in buitengewone dienst en even later werd hij rector van het seminarie van Romagna.
Op 30 juni 1930 benoemde paus Pius XI hem tot bisschop van Crema. Drie jaar later volgde zijn benoeming tot aartsbisschop van Bari. Daar zou hij bijna achttien jaar blijven, om op 30 augustus 1952 door paus Pius XII benoemd te worden tot metropoliet van het aartsbisdom Napels. Tijdens het consistorie van 12 januari 1953 werd hij kardinaal gecreëerd. De San Callisto werd zijn titelkerk. In 1957 trad hij in dienst van de Romeinse Curie, als secretaris van de Heilige Congregatie van het Consistorie. Op 9 juni 1958 werd hij kardinaal-bisschop van het suburbicair bisdom Sabina-Poggio Mirteto.
Mimmi nam deel aan het Conclaaf van 1958, dat leidde tot de verkiezing van paus Johannes XXIII.

## Externe link

* Kardinaal Mimmi op www.catholic-hierarchy.org
* Gemeinsame Normdatei: 119195895
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6119 3660
* Library of Congress Control Number: nr97043107
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV024078
* Virtual International Authority File: 13112579
* WorldCat (via VIAF): 13112579
# Marble City Community

Marble City Community is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Sequoyah County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 420.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 28,9 km², waarvan 28,0 km² land en 0,9 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Marble City Community.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Marble-City-Community op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Marble Arch

Marble Arch (Nederlands: Marmeren Boog) is een monument in Londen, nabij Speakers' Corner aan de rand van Hyde Park.
Het monument werd in 1828 ontworpen door John Nash, naar het voorbeeld van de Boog van Constantijn in Rome. Het is gemaakt van wit marmer uit Carrara. De boog was bedoeld als toegangspoort via The Mall tot het eveneens door Nash vernieuwde Buckingham Palace. In 1851 werd de boog verplaatst naar de huidige locatie. Een hardnekkig verhaal wil dat dit kwam doordat de koninklijke koets niet door de poort kon.
Traditioneel mogen alleen leden van de koninklijke familie en de Royal Horse Artillery de poort passeren.
In het monument bevinden zich drie kleine ruimtes, die tot 1950 werden gebruikt als politiebureau, eerst voor de agenten die toezicht hielden over het park en later voor de hoofdstedelijke politie.
# Mark Liebrecht

Mark Liebrecht, geboren Marcel Jean Albert Oger (Sint-Truiden, 27 februari 1916 – Mortsel, 31 juli 1975) was een Vlaams regisseur en componist.

## Carrière

Toen Mark Liebrecht 19 was studeerde hij voor pianostemmer bij La Maison Pleyel te Brussel. Later speelde hij in stadsrestaurants en in het ensemble van een mijn waarvan hij later dirigent werd. Daar startte hij naast het bestaande Frans, ook een Vlaams orkest. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij directeur van een muziekschool in een 'kleine Vlaamse stad' (Gent?). Hierdoor belandde hij na de oorlog kort in de gevangenis wegens collaboratie. Wellicht nam hij daarom het pseudoniem Mark Liebrecht aan.
Na de oorlog speelt hij twee jaar contrabas in een balorkest. Vervolgens werd hij componist bij een schouwburg. Ook zal hij enkele maanden in het toenmalige Belgisch-Congo spektakels regisseren. In 1950 sticht hij de toneelgroep Nieuw Schouwtoneel. Vanaf 1955 werkt hij voor het toenmalige NIR.

## Persoonlijk

Zijn vader heette Camille Dieudonné Joseph Oger en zijn moeder Elisabeth Berthe Nicolaï, een zuster van operettecomponist Alfons Nicolaï. Hij trouwde met Denise Libregs op 27 maart 1940 en is de vader van filosoof Erik Oger. Hij werd begraven op het kerkhof van Mortsel-dorp. De grafzerk werd ontworpen door Robert Vandereycken.
Hij was bevriend met Jef van Hoof en Armand Preud’homme.

## Nagedachtenis

In Mortsel werd de theaterzaal (Mark Liebrecht Schouwburg) naar hem vernoemd.

## Prijzen & onderscheidingen

* 1960 - Internationale Katolieke Televisieprijs te Monte Carlo, categorie drama voor Beatrijs
* 1960 - Belgische Persprijs voor televisie voor Parking
* 1966 - Italiaprijs te Palermo voor Twee is te weinig, drie is te veel
* 1966 - Undaprijs voor Televisie voor De Kruisweg
* 1966 - Ridder in de Kroonorde
* 1969 - Bert Leysenprijs voor De Passie van ons Heer
* 1973 - Prix Femina de Cinéma Belge voor Reinaert de Vos
* 1975 - S.A.B.A.M.-prijs voor televisierealisaties
# Marathon van Madrid 2007

De marathon van Madrid 2007 vond plaats op zondag 22 april 2007 in Madrid. Het was de 30e editie van de marathon van Madrid.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Jonathan Kipkosgei | KEN | 2:12.42 |
| 2 | Philip Sanga | KEN | 2:13.44 |
| 3 | Augustus Kavutu | KEN | 2:14.54 |
| 4 | James Moiben | KEN | 2:16.42 |
| 5 | Tesfayohannes Mesfen | ETH | 2:19.00 |
| 6 | Tesfahiwot Debregergis | ETH | 2:19.54 |
| 7 | Silas Sang | KEN | 2:20.59 |
| 8 | Fredrick Chumba | KEN | 2:23.06 |
| 9 | Kahsia Kidane | ERI | 2:25.12 |
| 10 | Isreal Garcia Carrasco | ESP | 2:29.29 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Pauline Atondoyang | KEN | 2:48.46 |
| 2 | Remedies Alonso Gomez | ESP | 2:58.11 |
| 3 | Noelia Mansilla Arriba | ESP | 3:06.10 |
| 4 | Elsi Torri Ventura | ESP | 3:13.19 |
| 5 | Lisbeth Schou | ESP | 3:17.22 |
| 6 | Monica Ayerra Diaz | ESP | 3:19.23 |
| 7 | Rebecca Avila Seoane | ESP | 3:19.37 |
| 8 | Sonia Santa Maria Delgado | ESP | 3:22.30 |
| 9 | Isabel Ruiz Martinez | ESP | 3:23.29 |
| 10 | Joelle Conan | ESP | 3:23.57 |
* (es) Uitslagen op de officiële website
* (fr) Uitslagen op marathoninfo.free.fr
* (en) Uitslagen op www.aimsworldrunning.org
1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
# Marathwada Neta

Marathwada Neta is een Marathi-dagblad, dat uitkomt in de regio Marathwada in de Indiase deelstaat Maharashtra. Naast nieuws over India en Maharashtra bericht het blad veel over plaatsen in de regio, zoals Latur, Nanded, Beed, Parbhani, Osmanabad en Hingoli.

## Externe link

* Website Marathwada Neta
# Marathyssa albistigma

Marathyssa albistigma is een vlinder uit de familie van de Euteliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Wileman & South.
# Marblepsis xanthoma

Marblepsis xanthoma is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Collenette.
# Marboré

Marboré kan verwijzen naar:
* Pic du Marboré, een berg in de centrale Pyreneeën
* Marboré (massief), het massief waarin deze berg ligt, ook wel het massief van de Monte Perdido genoemd.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marboré en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Maria Henneman

Maria Henneman (Haarlem, 21 april 1956) is een Nederlands journalist en hoofdredacteur. Henneman was verslaggever-presentator bij het NOS Journaal en hoofdredacteur bij het actualiteitenprogramma Netwerk.
Henneman groeit op in een katholiek gezin in Haarlem-Zuid, waar haar vader architect was. Ze studeerde Contemporaine Geschiedenis met als bijvak Economische en Sociale Geschiedenis aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Tijdens haar studie aan de VU volgde Henneman ook de bijvakken Algemene en Vergelijkende Onderwijskunde aan de Universiteit van Amsterdam.

## NOS Journaal

Na haar afstuderen gaat Henneman aan de slag bij de Vrouwenbond FNV en bij het FNV Vrouwensecretariaat. Hierna treedt ze in 1986 in dienst bij het NOS Journaal. Henneman begint als redacteur op de economieredactie. Na het vertrek van haar leidinggevende, krijgt Henneman de functie chef ad interim aangeboden. Vervolgens krijgt ze op de Haagse redactie de portefeuilles Financiën, Sociale Zaken en Economie toebedeeld. Vanaf 1994 gaat het NOS Journaal met zogenaamde verslaggever-presentatoren werken; verslaggevers die alleen bij groot en belangrijk nieuws vanaf locatie het nieuws presenteren. Naast Henneman gaat ook Gerard Arninkhof als verslaggever-presentator aan de slag. Naast het werk als reizende verslaggever-presentator gaat Henneman een aantal keer per week het NOS Journaal presenteren vanuit de studio in Hilversum; vaak op zondag (waarin ze alle uitzendingen presenteert) en doordeweeks de journaals van tien uur en het late journaal.

## Netwerk

Na twaalf jaar NOS Journaal begint Henneman een eigen communicatiebureau; kort daarna gaat ze aan de slag als hoofdredacteur van het actualiteitenprogramma Netwerk. Als hoofdredacteur wordt Henneman verantwoordelijk voor het deel van het programma dat gemaakt wordt door de AVRO; Netwerk is in die tijd een samenwerking tussen AVRO, KRO en NCRV. Naast haar werk als hoofdredacteur van Netwerk is ze ook lange tijd voorzitter van de Werkgroep Actualiteiten. Deze werkgroep is belast met de taak gezamenlijke uitzendingen te maken met de verschillende omroepen en actualiteitenrubrieken bij groot nieuws. Eveneens zit ze in het dagelijks bestuur van het Genootschap van Hoofdredacteuren.
Na zes jaar legt ze het hoofdredacteurschap van Netwerk neer omdat door de Raad van Toezicht van de Publieke Omroep is besloten dat de AVRO zich terug moet trekken uit het programma Netwerk en wordt ondergebracht bij Twee Vandaag. Hierna richt Henneman zich volledig op haar eigen bedrijf, waarmee ze voornamelijk communicatie- en beleidsadviezen geeft. Daarnaast is Henneman actief in de paardensport; sinds 2005 is ze bestuurslid van de Koninklijke Nederlandse Hippische Federatie. Daarnaast heeft ze meerdere bestuurs- en of toezichthoudende functies.
# Marathon van Wenen 2010

De marathon van Wenen 2010 vond plaats op zondag 18 april 2010 in Wenen. Het was de 27e editie van deze marathon. Door wind werden de tijden iets vertraagd.
Bij de mannen won de Keniaan Henry Sugut in 2:08.40. Hij versloeg hiermee zijn landgenoot Joseph Lomala-Kimospo, die in 2:09.32 over de finish kwam. Bij de vrouwen ging de eindoverwinning naar Hellen Kimutai, eveneens uit Kenia, in 2:31.08.
In totaal nam een recordaantal van 32.940 lopers deel aan het evenement uit 108 landen.

## Wedstrijd
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Henry Sugut | KEN | 2:08.40 |
| 2 | Joseph Lomala-Kimospo | KEN | 2:09.32 |
| 3 | Mesfin Ademasu | ETH | 2:09.41 |
| 4 | Henryk Szost | POL | 2:10.27 |
| 5 | Adam Draczynski | POL | 2:10.49 |
| 6 | Paul Kimugul | KEN | 2:10.56 |
| 7 | Felix Limo | KEN | 2:11.34 |
| 8 | Oleg Koelkov | RUS | 2:11.51 |
| 9 | Jonathan Yego | KEN | 2:13.04 |
| 10 | Hermano Ferreira | POR | 2:13.28 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Hellen Kimutai | KEN | 2:31.08 |
| 2 | Irene-Kemunto Mogaka | KEN | 2:31.28 |
| 3 | Olha Kelenarova-Ochal | UKR | 2:33.05 |
| 4 | Luminita Talpos | ROU | 2:33.37 |
| 5 | Andrea Mayr | AUT | 2:34.09 |
| 6 | Sharon Tavengwa | ZIM | 2:36.22 |
| 7 | Alina Nituleasa | ROU | 2:46.27 |
| 8 | Michaela Mertova | CZE | 2:47.27 |
| 9 | Nicole Lohri | SUI | 3:00.22 |
| 10 | Tiziana Nesta | ITA | 3:02.15 |
* (en) Uitslagen op www.aimsworldrunning.org
* (fr) Uitslagen op marathoninfo.free.fr
* (en) Year 2010 Performances- Marathon Road op www.arrs.run
1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Mark Hunt

Mark Richard Hunt (Auckland, 23 maart 1974) is een kickbokser en MMA-vechter uit Nieuw-Zeeland. Hij won het K-1 toernooi één keer, in 2001. Hunt stapte enkele jaren na zijn K1-zege over naar de Pride en in 2010 naar de UFC.

## MMA-carrière

Op 31 december 2006, tijdens Pride Shockwave, deed Hunt een gooi naar het kampioenschap door de huidige nummer één Fjodor Jemeljanenko uit te dagen. Hunt werd als kansloos bestempeld omdat hij niet voldoende over grondtechnieken als jiu-jitsu, judo en worstelen zou beschikken. De Nieuw-Zeelander verbaasde door met een uitgebreid scala aan dergelijke technieken uit te pakken, maar het bleek niet voldoende.
Na het instorten van Pride FC was hij enige tijd inactief. Begin 2008 tekende Hunt een contract bij Dream, een samenwerking tussen vroegere Pride-organisatoren en K1 Hero's. Zijn eerste partij van 2008 jaar was voor K-1 World GP 2008 in Yokohama op 13 april, waar hij voor het eerst verloor op KO (spinningback kick naar het lichaam) van Sem Schilt. Het bleef zijn enige partij onder de vlag van Dream, want in september 2010 debuteerde hij bij de UFC. Hier mocht hij na vijf zeges, twee verliespartijen en één gelijkspel op 15 november 2014 voor de interim-wereldtitel zwaargewicht vechten tegen Fabrício Werdum. Deze mogelijkheid diende zich aan doordat Werdums partij om de algehele wereldtitel niet doorging vanwege een blessure van toenmalig kampioen Cain Velasquez. Hunt ging in de tweede ronde knock-out na een kniestoot gevolgd door enkele vuistslagen van de Braziliaan.
# Mark Hollis

Mark David Hollis (Tottenham (Londen), 4 januari 1955 – 25 februari 2019) was een Britse componist, muzikant en zanger-liedschrijver die vooral bekend werd als zanger van de band Talk Talk. In 1998 trok hij zich terug uit de muziekwereld.

## Carrière

Hollis was samen met Tim Friese-Greene degene die Talk Talk van new romantic naar postrock heeft laten overgaan. In 1998 verscheen zijn enige soloalbum Mark Hollis. Hij werd eind jaren tachtig een cultheld, nadat hij en zijn band een drastische ommezwaai hadden gemaakt.
Van een synthesizerband, met gesoigneerde pophits als Such a Shame en Life's What You Make It, werd Talk Talk een melancholiek, akoestisch combo. Debussy en Bartók waren zijn inspiratiebronnen, verklaarde Hollis. Hun platenmaatschappij EMI spande na verschijning van Spirit of Eden (1988) zelfs een rechtszaak aan tegen de band wegens het maken van muziek die EMI niet verkoopbaar genoeg achtte.
Hollis overleed in februari 2019 na een kort ziekbed op 64-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.
* Snow in Berlin - onofficiële Mark Hollis en Talk Talk-website
* Within Without - Grote onofficiële Mark Hollis en Talk Talk-website
* ↑ (en) Mark Hollis obituary. The Guardian (26 februari 2019). Gearchiveerd op 14 april 2023. Geraadpleegd op 8 mei 2023.
* ↑ Talk Talk Mark Hollis laat van zich horen. NRC (13 september 2012). Gearchiveerd op 11 september 2023. Geraadpleegd op 8 mei 2023.
* ↑ Muziekwereld rouwt om Talk Talk-zanger Mark Hollis. NOS (26 februari 2019). Gearchiveerd op 13 juni 2019. Geraadpleegd op 8 mei 2023.
* ↑ (en) Talk Talk’s Mark Hollis: 2019 is full of the notes he isn't playing. NME (26 februari 2019). Gearchiveerd op 2 februari 2023. Geraadpleegd op 8 mei 2023.
* ↑ (en) It’s his life: the secluded world of Talk Talk frontman Mark Hollis. The New Statesman (4 mei 2022). Gearchiveerd op 9 mei 2022.
* Biblioteca Nacional de España: XX1555737
* Bibliothèque nationale de France: cb14013892b (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134409620
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7689 9391
* Library of Congress Control Number: n91114576
* MusicBrainz: 8539cf66-e8e2-41a0-a984-77ba4dcffbc7
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0195810
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007408460305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071639071
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: DDSV030070
* Système universitaire de documentation: 169832562
* Virtual International Authority File: 73040877
* WorldCat (via VIAF): 73040877
# Marlies De Smet

Marlies De Smet (31 december 1991) is een Belgisch volleybalcoach en voormalig volleybalster.

## Levensloop

De Smet werd op 9-jarige leeftijd actief in het volleybal bij Flamingo's Nijlen. Vervolgens ging ze naar de Topsportschool Vilvoorde en was ze aangesloten bij VC Bouwel en vervolgens VT Turnhout. Na haar studies in Vilvoorde sloot ze in 2009 aan bij VDK Gent. Met deze club werd ze in 2012-'13 landskampioen en won ze viermaal de Supercup (2009, 2011, 2013 en 2015). Daarnaast bereikte ze met deze club in 2011-'12 de halve finales van de Challenge Cup.
Na haar spelerscarrière ging ze aan de slag als coach bij Volley Lint.
* Profiel Marlies De Smet, LinkedIn
* Fiche Marlies De Smet, Volleybox
* (en) Profile Marlies De Smet, World of Volley
* ↑ COPPENS Marcel, “VDK Gent kan nog veel rechtzetten in de play-offs” (p.2-4), Volley Magazine, december 2013. Gearchiveerd op 12 augustus 2022.
* ↑ VDK Gent is landskampioen volleybal bij vrouwen, Het Nieuwsblad, 21 april 2013. Gearchiveerd op 24 juli 2023.
* ↑ HOUBEN G., Gent wint Super Cup Volleybal voor vrouwen, Het Belang van Limburg, 10 oktober 2009. Gearchiveerd op 11 oktober 2023.
* ↑ VDK Gent wint Supercup bij de vrouwen, De Morgen, 26 september 2011. Gearchiveerd op 11 oktober 2023.
* ↑ VDK staat duidelijk verder dan Oudegem, Het Nieuwsblad, 7 oktober 2013. Gearchiveerd op 11 juni 2023.
* ↑ VDK Gent wint Supercup bij de dames, Krant van West-Vlaanderen, 25 oktober 2015. Gearchiveerd op 24 juli 2023.
* ↑ VAN HECKE Eddy, Laura De Schrijver en VDK Gent kunnen drie sets lang de Europese topploeg kwellen, Het Nieuwsblad, 16 maart 2012. Gearchiveerd op 11 oktober 2023.
* ↑ Bakoe laat Gentse vrouwen kansloos in Europa, Sporza, 18 maart 2012. Gearchiveerd op 11 oktober 2023.
* ↑ PERSOONE Sven, Marlies De Smet (Lint): "Tevreden, maar nog progressie mogelijk", Volley News, 6 oktober 2021
# Marco Venanzi

Marco Venanzi (Rome, 14 december 1963), is een Belgisch striptekenaar. Hij was de opvolger van André Juillard voor de reeks Roodmasker in de periode 1992-2004. Daarnaast tekent hij vanaf 2010 aan een aantal reeksen van Jacques Martin zoals Alex.

## Carrière

Venanzi maakte zijn debuut in de stripwereld in 1991 als opvolger André Juillard voor de reeks Roodmasker, die verhaalt over een gemaskerde held in het zeventiende-eeuwse Frankrijk. Hij tekende zeven albums tussen 1992 en 2004.
In deze periode deed Venanzi ook andere projecten, zoals een verhaal over abt Edouard Froidure (1899-1971), een overlevende van Dachau, voor Coccinelle BD met Michel Dusart in 1992. In 2002 tekende hij wederom voor Coccinelle BD het verhaal Auriac over het leven van Jezus waarvoor het scenario werd geleverd door Benoît Despas. In 1993 tekende Venanzi het historisch verhaal voor Glénat getiteld La Confrerie des Chevaliers de l'Orge.
Vanaf 2003 ging Venanzi samenwerken met Michel Pierret. Dit resulteerde in een verhaal in twee delen over Miguel de Cervantes getiteld Hidalgos, gepubliceerd in 2003 en 2007. In 2005 volgde een strip over de voetballer Zinédine Zidane op scenario van Alexis Nolent. Bij uitgeverij Casterman werden tussen 2006 en 2013 een aantal strips uitgegeven in opdracht van de liberaal-centrale politieke groepering in het Europese parlement.
In 2008 tekende Venanzi de illustraties voor het album De tempeliers in de educatieve stripreeks De reizen van Tristan. Vanaf 2010 tekende hij ook verhalen in de reeks Alex, te weten Het testament van Caesar (2010), De schaduw van Sarapis (2012) en Het goud van Saturnus (2016). Voor het album in 2010 leverde hij ook het scenario. Mathieu Barthélémy hielp hem met achtergronden en inkleuring. In 2018 tekende hij De gladiatoren voor de educatieve reeks De reizen van Alex, gevolgd door Helvetia in 2019.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 Comiclopedia, Marco Venanzi. Gearchiveerd op 7 februari 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb12945688x (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1018675361
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6619 3864
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 091903572
* Système universitaire de documentation: 056960735
* Virtual International Authority File: 232811252
* WorldCat (via VIAF): 232811252
# Marion O'Brien

Marion O'Brien (Fort Wayne, 15 oktober 1917 – Manhattan, 4 november 1998), ook bekend als Marion Donovan (de naam van haar eerste echtgenoot), was een Amerikaanse onderneemster en uitvindster van onder meer de wegwerpluier en het waterdichte overbroekje.

## Biografie

Marion O'Brien was de dochter van ingenieur Miles O'Brien. Ze studeerde tot 1939 aan het Rosemont College in Pennsylvania. In 1942 trouwde O'Brien met James F. Donovan en hadden samen twee dochters en een zoon. In de jaren 50 begon ze architectuur te studeren aan Yale-universiteit waar ze in 1958 haar diploma behaalde. Ze scheidde van Donovan en hertrouwde met John F. Butler in 1981. Ze bleven samen tot zijn dood in 1998.
In 1946 maakte Donovan een overbroekje uit een oud douchegordijn om de natte luiers niet in contact met het beddengoed te laten komen. In 1951 kreeg ze hiervoor vier patenten op haar naam en verkocht deze aan Keko Corporation in Kankakee, Illinois.
In totaal heeft ze tussen 1951 en 1996 20 patenten op haar naam kunnen laten schrijven waaronder de tissuedoos (1953), handdoekdispenser (1957), textielklem (1962), briefpapieromslag (1966), opbergdoos (1966), registratieboek (1971), kastordensysteem (1979) en flosdraad (1985 en 1996).
* ↑ (en) woman-inventors.com - Data van Marion Donovan. Gearchiveerd op 19 mei 2024.
* ↑ (en) Invention.smithsonian.org - Biografie Marion Donovan
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 9947 4256
* Library of Congress Control Number: n2018006770
* Virtual International Authority File: 4774151837990820520002
* WorldCat (via VIAF): 4774151837990820520002
# Marofoty

Marofoty is een plaats en commune in het zuiden van Madagaskar, behorend tot het district Toliara II, dat gelegen is in de regio Atsimo-Andrefana. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats 17.005 inwoners.
De plaats biedt naast lager onderwijs ook middelbaar onderwijs aan. 80% van de bevolking werkt als landbouwer en 15% houdt zich bezig met veeteelt. De belangrijkste landbouwproducten zijn mais en katoen; andere belangrijke producten zijn suikerriet en maniok. Verder is 5% actief in de dienstensector.