OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Henry Jackson

Henry Martin (Scoop) Jackson (Everett (Washington), 31 mei 1912 – aldaar, 1 september 1983) was een Amerikaans politicus. Voor de staat Washington was hij Democratisch lid van het Huis van Afgevaardigden en het Senaat.
Twee keer (in 1972, 1976) deed Jackson een vergeefse gooi naar de Democratische kandidatuur voor de Amerikaanse presidentsverkiezing. Vanwege zijn steun aan de civil rights movemement kan hij op de linkervleugel van de Amerikaanse politiek geplaatst worden, maar hij was ook fel anti-communistisch en een voorstander van de Vietnamoorlog, wat hem kritiek opleverde van de linkse vleugel van de Democratische Partij (zoals George McGovern). Jackson was ook pro-Israël; enkele van zijn medewerkers, zoals Richard Perle en Paul Wolfowitz, zouden later belangrijke neoconservatieven worden.
Henry Jackson stierf in 1983 aan de gevolgen van een aneurysma van de aorta.
* Bibliothèque nationale de France: cb115476548 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 123552729
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8222 9175
* Library of Congress Control Number: n80002587
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000100416
* National Archives and Records Administration: 10582682
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278194305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070583080
* SNAC: w6pr85n7
* Système universitaire de documentation: 070117152
* Biographical Directory of the United States Congress: J000013
* Virtual International Authority File: 40289327
* WorldCat (via VIAF): 40289327
# Chloropaschia aedesia

Chloropaschia aedesia is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Schaus.
# Anzjero-Soedzjensk

Anzjero-Soedzjensk (Russisch: Анжеро-Судженск) is een Russische stad in Siberië en het oblast Kemerovo met een inwoneraantal van 76 646 (14-10-10). Het ligt aan de Trans-Siberische spoorlijn en ligt ca. 3000 km ten oosten van Moskou.

## Geschiedenis

De stad werd in 1928 opgericht door de samenvoeging van de twee gemeenten Anzjerka (Анжерка) en Soedzjenka (Судженка). Anzjero-Soedzjensk kreeg stadsrechten in 1931 en heeft een museum van de lokale geschiedenis.

## Demografie

| Jaar | Inwoners |
| 1959 | 115 628 |
| 1970 | 106 165 |
| 1979 | 105 114 |
| 1989 | 107 951 |
| 2002 | 86 480 |
| 2010 | 76 646 |

## Economie

De belangrijkste economische activiteiten zijn mijnbouw (steenkool), de machinebouw en de chemische en farmaceutische industrie. In de mijnsector van Anzjero-Soedzjensk werkten in de vroege jaren 1930 veel buitenlandse mijnwerkers die als economische migranten naar de Sovjet-Unie waren gekomen, waaronder een aantal afkomstig uit het Duitse Ruhrgebied. Voor deze gastarbeiders was in de stad hun eigen "kolonie" gebouwd. Bijna al degenen die niet waren teruggekeerd in 1935/1936, waren slachtoffers van de stalinistische zuiveringen.
# Prinsbisdom Lebus

Het prinsbisdom Lebus (Duits: Bistum Lebus; Pools: Diecezja lubuska) was een prinsbisdom binnen het Heilige Roomse Rijk, dat bestond tussen 1133 en 1598. Het (kerkelijke) bisdom besloeg gebieden aan beide zijden van de rivier de Oder, terwijl het sticht een klein gebied links van de rivier omvatte rond de stad Lebus.

## Geschiedenis

Hertog Bolesław III van Polen stichtte in 1123/4 het bisdom Lebus, dat deel uitmaakte van de kerkprovincie Gnesen. Sinds 1138 was de stad Lebus bezit van het hertogdom Silezië, waarna het in het begin van de dertiende eeuw (1217) aan Polen kwam. In het verdrag van Liegnitz van 1250 werd de stad aan het aartsbisdom Maagdenburg en het markgraafschap Brandenburg afgestaan, waardoor het een condominium werd. Na 1287 had Maagdenburg geen aandeel meer.
In 1354 komt de bisschop in het bezit van de stad. Omdat de meeste bezittingen van het bisdom in Polen en Silezië lagen, leverde het bezit van Lebus in Brandenburg politieke spanningen op. Deze spanningen waren de oorzaak van het verleggen van de kathedrale zetel in 1276 naar Göritz. Na een vergelijk met de markgraaf van Brandenburg werd de zetel in Lebus in 1354 vernieuwd. Troepen van keizer Karel IV verwoestten in 1373 de bisschopszetel in Lebus, waarna ze werd verlegd naar Fürstenwalde. In deze periode (midden veertiende eeuw) verloor de bisschop zijn rijksvrijheid en kwam onder de landshoogheid van Brandenburg.
Sinds 1424 behoorde het bisdom tot de kerkprovincie Maagdenburg. Vanaf 1555 werd het bisdom protestants bestuurd en in 1571 definitief geseculariseerd. Het domkapittel werd opgeheven en de landgoederen bij de Brandenburgse domeinen gevoegd.

## Regenten

* 1133-1141: Bernhard
* 1148-1158: Stephan
* 1180- ? : Gaudentius
* ? -1189: Przeclaw
* 1193 : Arnold, abt van Mogilno
* 1199-1201: Cyprian
* 1201-1233: Laurentius
* 1233-1244: Hendrik
* 1248-1250: Nanker
* 1252-1273: Willem
* 1274-1284: Willem
* 1284-1299: Koenraad
* 1300-1307: Johan
* 1308-1313: Frederik
* 1316-1345: Stephan
* 1345-1352: Apeczko van Frankenstein
* 1353-1366: Hendrik van Bentsch (Bancz)
* 1366-1375: Peter I van Oppeln
* 1375-1382: Wenzeslaus, hertog van Liegnitz
* 1383-1392: Johan van Kittlitz
* 1392-1397: Johan Mraz
* 1397-1418: Johan van Borschnitz
* 1420-1423: Johan van Waldow
* 1423-1424: Johan van Waldow
* 1424-1436: Christoph van Roterhan
* 1437-1439: Peter van Burgsdorff
* 1440-1443: Koenraad van Kron
* 1443-1455: Johan van Dehr
* 1455-1483: Frederik III Sesselmann
* 1484-1486: Liborius van Schlieben
* 1487-1490: Lodewijk van Burgsdorff
* 1490-1523: Diederik van Bülow
* 1524-1550: Georg van Blumenthal (1524-1550: bisschop van Ratzeburg)
* 1550-1555: Johan VIII Horneburg
* 1555-1598: Joachim Frederik van Brandenburg (1553: bisschop van Havelberg; 1566: aartsbisschop van Maagdenburg; 1571: bisschop van Brandenburg; 1598: keurvorst van Brandenburg)
# Water-cementfactor

De water-cementfactor (afgekort: W/C of wcf) is de verhouding van de hoeveelheid water tot de hoeveelheid cement in een betonmengsel, en is in praktijk dé factor die allerlei betoneigenschappen bepaalt. Deze factor werd voor het eerst beschreven door de Amerikaanse onderzoeker Duff Abrams.

## Eigenschappen bepaald door W/C-factor
### Druksterkte

De W/C-factor wordt vooral gebruikt bij de berekening van de druksterkte van het beton. Daarvoor gebruikt men een empirische formule, zoals:
    $f_{\mathrm {c} }=f_{\mathrm {cem} }0{,}46\left({\frac {C}{W}}-0{,}06\right)$
* f$_c$ de bekomen druksterkte;
* f$_{cem}$ is de druksterkte van het gebruikte cement, praktisch gezien 32,5 / 42,5 of 52,5 MPa.
* W de massa water in het beton;
* C de massa cement in het mengsel. Soms worden hier ook bijvoegsels (silica fume, vliegas, e.d.) bij gerekend, eventueel met een factor, aangezien die dezelfde rol als het cement spelen.
Let erop: in de formule komt het omgekeerde van de water-cementfactor voor!
De formule geldt voor een W/C-factor groter dan 0,3. Dat is namelijk het minimale watergehalte nodig voor de hydratatiereactie tussen het cement en het water. Bij een lagere W/C-factor kan het beton erg moeilijk in vorm worden gebracht (te droog), en kan de chemische reactie niet volledig gebeuren, waardoor de sterkte opnieuw zal dalen (zie ook Hydratatie).

### Permeabiliteit

Ook de permeabiliteit (waterdoorlaatbaarheid) en daarmee de duurzaamheid van het beton, hangt sterk af van de W/C-factor. In "zachte" omstandigheden (een altijd droge binnenmuur) mag een W/C-factor tot 0,65 gebruikt worden: een dergelijk beton wordt toch niet aan instroom van voor het beton schadelijke ionen blootgesteld.
Buitenmuren (geen contact met strooizout), buitenmuren mét strooizout-contact en muren in contact met zeewater vereisen stelselmatig een lagere W/C-factor: in het laatste geval zal een factor < 0,4 nodig zijn, dit om de levensduur te verlengen.

### Voordelen hoge W/C-factor

Uit voorgaande zou bijna blijken dat de W/C-factor zo klein mogelijk genomen moet worden, maar bij een lagere W/C-factor:
* is het beton zeer droog (weinig vloeibaar) en raakt aldus moeilijk in vorm;
* is de hydratatiegraad van het cement lager (door een tekort aan water kan niet alle cement reageren);
* stijgt de warmteproductie in het beton, wat tot scheuren kan leiden.

### Conclusie

De W/C-factor van een te storten beton ligt vast in normen (NBN, NEN) en geeft een minimum W/C-factor als functie van de omgeving waarin het beton wordt toegepast.
Water toevoegen om de vloeibaarheid van het beton te beïnvloeden is fout. Er bestaan andere hulpstoffen, zogenaamde 'plastificeerders', 'superplastificeerders' en 'hyperplastificeerders' die de vloeibaarheid beïnvloeden maar niet de W/C-factor of de weerstand van het beton. Ook hier geldt de regel "te" is te veel.
De mate van plasticiteit van beton wordt bepaald met de gestandaardiseerde 'kegel van Abrams', ontwikkeld door Duff Abrams.
Beton voor (gewapend beton) constructies wordt vrijwel uitsluitend geleverd door gespecialiseerde 'betoncentrales', waar de gewenste samenstelling en kwaliteit van het beton kan worden gewaarborgd.
# Orphula

Orphula is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Stål.

## Soorten

Het geslacht Orphula omvat de volgende soorten:
* Orphula annectens Hebard, 1923
* Orphula azteca Saussure, 1861
* Orphula crassa Bruner, 1911
* Orphula gracilicorne Bruner, 1910
* Orphula jucunda Bolívar, 1896
* Orphula pagana Stål, 1861
* Orphula vitripenne Bruner, 1904
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Walckenaeria inflexa

Walckenaeria inflexa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Walckenaeria. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Johan Peter Westring.
# Santa Maria (Celorico da Beira)

Santa Maria is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Celorico da Beira en telt 1 171 inwoners (2001).
# Henry James Pye

Henry James Pye (Londen, 20 februari 1745 – Pinner, Middlesex, 11 augustus 1813) was een Engels dichter. Van 1790 tot zijn dood was hij Poet Laureate. Hij was de eerste die voor zijn ambt een gering inkomen in geld ontving van £27, in plaats van de voordien gebruikelijke jaarlijkse hoeveelheid wijn. Hij studeerde aan de prestigieuze Universiteit van Oxford.
Tussen 1784 en 1790 was Pye parlementslid voor het graafschap Berkshire. Zijn ambitie om een belangrijk dichter te worden was groot en hij publiceerde veel. Zijn poëtische gaven waren echter zeer beperkt, en algemeen werd zijn benoeming beschouwd als een lachertje. Verondersteld werd dat hij zijn benoeming te danken had aan zijn steun voor minister-president William Pitt de Jongere. Hij werd wel een van de slechtste Poets Laureate genoemd.
Zijn prozawerk werd beter gewaardeerd, met name zijn Summary of the Duties of a Justice of the Peace out of Sessions uit 1808. Ook vertaalde hij Aristoteles' Poetica.
Pye werd na zijn dood als hofdichter opgevolgd door Robert Southey.

## Werk
### Proza

* Summary of the Duties of a Justice of the Peace out of Sessions (1808)
* The Democrat (1795)
* The Aristocrat (1799)

### Poëzie

* Poems on Various Subjects (1787)
* Alfred (1801)

### Vertalingen

* Aristoteles' Poetica (1792)
# Chloropaschia epipodia

Chloropaschia epipodia is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Schaus.
# Apanteles aristoteliae

Apanteles aristoteliae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Viereck in 1912.
# Promethes dolosus

Promethes dolosus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1964.
# Water-gas-shift-reactie

De water-gas-shift-reactie is een anorganische reactie waarbij water en koolstofmonoxide reageren tot koolstofdioxide en waterstof:
    ${\ce {CO + H2O <=> CO2 + H2}}$
Ze werd ontdekt door de Italiaanse natuurkundige Felice Fontana in 1780. De reactie is een exotherme reactie met een reactie-enthalpie $\Delta H_{r}$ gelijk aan -41.2 kJ/mol.
De water-gas-shift-reactie is een evenwichtsreactie en matig exotherm. Daarom verloopt ze sneller bij hogere temperaturen maar dan verschuift het evenwicht in ongunstige zin (naar links). De reactie kan dan wel doorgevoerd worden met de hulp van katalysatoren.
Ze maakt deel uit van stoomreforming van aardolieproducten. Ze wordt gebruikt om het waterstofgehalte te verhogen en/of het koolstofmonoxidegehalte te verlagen in synthesegas afkomstig uit stoomreforming.
Deze reactie zou gebruikt kunnen worden om waterstofgas te produceren, maar de hoge temperatuur die daarvoor nodig is maakt het te duur. Er zijn pogingen ondernomen om de reactietemperatuur te verlagen door gebruik te maken van een katalysator als Fe$_3$O$_4$ (magnetiet) of andere overgangsmetalen en oxiden. Ook carbonylcomplexen, zoals ijzerpentacarbonyl, kunnen de reactie katalyseren.
De omgekeerde water-gas-shift-reactie heeft een mogelijke toepassing gevonden in in situ resource utilization (ISRU) op Mars om zuurstofgas aan te maken als brandstof voor een brandstofcel.
# Henry James

Henry James (New York, 15 april 1843 - Londen, 28 februari 1916) was een Amerikaans romanschrijver die wordt beschouwd als een van de sleutelfiguren uit het realisme in de literatuur.

## Biografie

Henry James was de zoon van Henry James sr. en de jongere broer van psycholoog en filosoof William James. Hij groeide op in een intellectueel milieu van filosofen en politici die vrienden of bekenden van zijn vader waren. Hieronder waren mensen als Henry David Thoreau, Nathaniel Hawthorne en Ralph Waldo Emerson.
Toen James nog jong was reisde hij al door Europa. Hij kreeg les van een tutor in Parijs, Londen, Bologna, Bonn en Genève. Hierna op de leeftijd van 19 jaar, begon hij aan een rechtenstudie aan Harvard. Hij heeft deze studie niet afgemaakt. Hij was meer geïnteresseerd in literatuur en verdiepte zich in de Engelse, Duitse, en Franse literaire klassiekers. De Russische schrijvers las hij in vertaling.
James bracht de grootste tijd van zijn leven door in Europa waar ook de meeste van zijn romans zich afspelen. Aan het einde van zijn leven werd hij Brits staatsburger. Hij was teleurgesteld in de Verenigde Staten vanwege het feit dat ze zich niet mengden in de Eerste Wereldoorlog en drukte op deze wijze zijn verbondenheid uit met zijn nieuwe vaderland. James is drager van de Britse onderscheidingsorde Order of Merit.

## Romans

James' romans worden beschouwd als realistisch, maar hij heeft zich laten beïnvloeden door uiteenlopende genres: reisverhaal (Italian Hours), spookverhaal (The Turn of the Screw) en de detective (The Aspern Papers). Zijn taalgebruik kan worden gekarakteriseerd als complex en poëtisch, maar zijn kortere verhalen zijn eenvoudiger en eenduidiger dan zijn langere werken.
Henry James beschouwde zelf The Ambassadors als zijn beste roman, al delen critici niet altijd zijn mening. Zijn bekendste roman is waarschijnlijk The Portrait of a Lady. Het verhaal gaat over de Amerikaanse vrouw Isabel Archer die net in Europa gearriveerd is en op zoek gaat naar haar toekomst in het aanlokkelijke Italië. De romans van James worden vaak gezien als maatschappijkritiek en zetten de Old World (Europa) vaak tegenover de New World (Verenigde Staten). Hierbij staat de Oude Wereld voor een aanlokkelijke, artistieke, corrumperende maatschappij, terwijl de mensen in de Nieuwe Wereld open, assertief en kil zijn.
Aan het eind van de 20e eeuw zijn er verschillende boeken van Henry James verfilmd. In 1968 werd The Portrait of a Lady verfilmd voor televisie. Merchant Ivory Productions maakte wittedoekversies van The Europeans (1979) en The Bostonians (1984). The Portrait of a Lady werd in 1996 opnieuw verfilmd door Jane Campion met in de hoofdrollen Nicole Kidman en John Malkovich.
Daarnaast is het boek The Turn Of The Screw bewerkt tot een opera door Benjamin Britten in 1954.
# Henry James MacGillavry

Henry James MacGillavry (Amsterdam, 12 juni 1908 - Bilthoven, 24 januari 2012) was een Nederlands paleontoloog en geoloog.
MacGillavry was een zoon van de arts T.H. Mac Gillavry en een broer van de kristallografe C.H. MacGillavry. Hij studeerde geologie aan de Universiteit Utrecht en nam deel aan expedities onder leiding van L.M.R. Rutten naar de Nederlandse Antillen (1930) en Cuba (1933). Doel was de geologie van de eilanden beter in kaart te brengen. MacGillavry promoveerde in 1937 met een proefschrift over de geologie van de Cubaanse provincie Camagüey.
Daarbij specialiseerde hij zich in de stratigrafie, de studie van de opeenvolging en vervolgbaarheid van aardlagen. Hij legde zich toe op de studie van fossielen en deed onder andere onderzoek naar rudisten, een uitgestorven groep schelpdieren. Tussen 1952 en 1978 was hij hoogleraar in paleontologie en stratigrafie aan de Universiteit van Amsterdam.
# Henk Asperslagh

Hendrik Jozef (Henk) Asperslagh (Den Haag, 20 juni 1906 – Voorburg, 18 juni 1964) was een Nederlandse schilder, glazenier en monumentaal kunstenaar.

## Leven en werk

Asperslagh (officieel: Asperslag) werd geboren in Den Haag als zoon van kleermaker Wilhelmus Johannes Asperslag en Maria Hermina van der Horst. Hij was een jongere broer van de kunstenaars Lou Asperslagh (1893-1949) en Alex Asperslagh (1901-1984). Asperslagh studeerde aan de Academie van beeldende kunsten in Den Haag. Hij bekwaamde zich in het glazenierswerk in het 'atelier van kunstnijverheid', of St. Silvester, van zijn broer Lou in Den Haag, waarvoor ook Alex werkzaam was. In 1929 ging het atelier failliet, na onenigheid tussen de broers. Vanaf 1939 had hij zijn eigen atelier in Voorburg. Henk Asperslagh maakte glas-in-loodramen voor kerken en gebouwen. Hij maakte na de oorlog zeventien ramen voor de Rotterdamse Sint-Elisabethkerk (nu HH. Laurentius- en Elisabethkathedraal), waaronder acht ramen waarop heiligen, vergezeld van een van de zaligsprekingen zijn afgebeeld. In de jaren vijftig had hij diverse opdrachten in Curaçao en Brazilië. Zijn ramen zijn barok van aard en tonen beweeglijkheid en een bont kleurgebruik.
Hij trouwde in 1932 met Elisabeth Maria van Erckelens. Uit dit huwelijk werd onder anderen de kunstenares Marijke Asperslagh geboren. Asperslagh overleed kort voor zijn 58e verjaardag.
Een verzameling aquarellen en ontwerptekeningen bevindt zich in het Katholiek Documentatiecentrum in Nijmegen

## Werken (selectie)

Schilderde het interieur van de Moederkerk van Itajubá, Brazilië.
* roosvenster en vier glas-in-loodramen (1938) voor de kapel van het katholiek militair tehuis in Den Haag
* negen glas-in-loodramen in de apsis (1945-1946) en acht in het schip en transept (1947-1952) voor de Sint-Elisabethkerk in Rotterdam
* sacramentsraam en vredesraam (1947) voor de Sint-Bonifatiuskerk in Amsterdam
* Poseidonraam (1948) en diverse andere ramen voor Van Uden in Rotterdam
* glas-in-lood voor de Sint Gummariskerk in Wagenberg
* glas-in-lood voor de Sint-Bonifatiuskerk in Zaandam
* glas-in-lood en schilderingen voor de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk in Oude-Tonge

## Afbeeldingen

* Liduinaraam, Rotterdam
* Gerardusraam, Rotterdam
# Henry Kaiser

Henry Kaiser (Oakland, Californië, 19 september 1952) is een Amerikaanse jazz- en rock-gitarist en componist die onder meer actief is in vrije improvisatie. Hij heeft ruim 35 platen gemaakt en was als gastmusicus of producer betrokken bij meer dan 150 albums.
Kaiser is kleinzoon van de Amerikaanse industrieel Henry J. Kaiser. Zijn eerste opnames waren soloplaten of platen van spontaan samengestelde groepen. Hij werkte onder meer met de Britse gitarist en componist Fred Frith, Rova Saxophone Quartet, de pianist Greg Goodman en Diamanda Galás. In de jaren tachtig oriënteerde hij zich op de rock-sound van de jaren zestig en zeventig. Hij speelde samen met gitarist Derek Bailey en Jim O'Rourke en nam in de jaren negentig platen op met David Lindley. Met trompettist Wadada Leo Smith nam hij twee albums op in de geest van de elektrische rock van Miles Davis uit de jaren zeventig.
Kaiser heeft ook gewerkt als onderwater-cameraman. Filmwerk kwam terecht in twee films van Werner Herzog, The Wild Blue Yonder (2005) en Encounters at the End of the World (20070, films die Kaiser ook geproduceerd heeft. Kaiser speelde ook mee op de soundtrack van Herzogs documentaire Grizzly Man.
* Bibsys: 1031659
* Biblioteca Nacional de España: XX4932782
* Bibliothèque nationale de France: cb13925823m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134632079
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1576 6998
* Library of Congress Control Number: n81026357
* MusicBrainz: 3b4ce4be-55a1-44bb-abdc-bcc504f30ca1
* National Archives and Records Administration: 10568909
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0048538
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007404800905171
* SNAC: w6vv7tmv
* Virtual International Authority File: 85608201
* WorldCat (via VIAF): 85608201
# Henry Johansen

Henry Høgfeldt Johansen (Oslo, 21 juli 1904 – aldaar, 29 mei 1988) was een Noors voetballer die gedurende zijn carrière als doelman speelde voor Vålerenga IF. Hij was ook actief als voetbaltrainer. Johansen overleed op 83-jarige leeftijd in zijn geboorteplaats Oslo.

## Interlandcarrière

Johansen, bijgenaamd Tippen, won met het Noors voetbalelftal de bronzen medaille op de Olympische Zomerspelen 1936 in Berlijn, Duitsland. De ploeg onder leiding van bondscoach Asbjørn Halvorsen won in de troostfinale met 3-2 van Polen dankzij drie treffers van aanvaller Arne Brustad. Johansen maakte tevens deel uit van de Noorse selectie voor het WK voetbal 1938. In totaal speelde hij 48 interlands voor zijn vaderland in de periode 1926–1938.
# Herpyllus iguala

Herpyllus iguala is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Herpyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Norman I. Platnick & Shadab.
# Herpyllus hesperolus

Herpyllus hesperolus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Herpyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Ralph Vary Chamberlin.
# Herpyllus giganteus

Herpyllus giganteus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Herpyllus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Norman I. Platnick & Shadab.