OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Louis Dekker (Carré)

Eliazar "Louis" Dekker (Antwerpen, 10 juni 1902 – Amsterdam, 1996) was een bepalend medewerker bij Theater Carré. Hij begon in 1927 als administrateur bij Carré en was tot aan zijn vertrek in 1979 de 'man achter de schermen' en bedrijfsleider die – samen met directeur Alex Wunnink – aan de basis stond van het artistieke en commerciële succes van Carré.

## Loopbaan

Onbekend bij het grote publiek, was hij voor artiesten van naam en faam geliefd vanwege zijn aimabele persoonlijkheid en vooral vanwege zijn vermogen om onbekend talent te ontdekken en te begeleiden: "Er is een stopcontact. Er is een stekker. Zo functioneren ook Carré en Dekker". dichtte Toon Hermans ooit over hem. Niet alleen Toon Hermans maar ook bijvoorbeeld Herman van Veen beschouwt Louis Dekker als de man die een beslissende invloed op het verloop van zijn carrière heeft gehad: "Louis Dekker was mijn artistieke vader: zonder hem had ik nooit kunnen worden wat ik nu ben..." Ook Wim Kan hanteerde Louis Dekker als maatstaf: "Als Dekker jou goed vindt, dan bén jij ook goed" schreef hij ooit terug aan de toen nog totaal onbekende debutant Wim Ibo die - overigens tevergeefs - bij Kan solliciteerde.
Louis Dekker raadde Kan ernstig af in Carré op te treden "...omdat Carré niet geschikt was voor zijn talent...". Kan heeft zich altijd aan dat advies gehouden.

## Het geweten van Carré

Meer dan 50 jaar was Dekkertje bepalend in Theater Carré aanwezig. "Aanwezig' in de letterlijke zin van het woord. Hij was er gewoon altijd, Carré was niet compleet zonder Dekker. Iedere dag om exact kwart voor tien duwde hij de deur van Carré open; om vijf uur fietste hij naar huis om te eten en als het zeven uur werd, was hij alweer present totdat de voorstelling was afgelopen. Zeven dagen per week, week-in-week-uit, jaar-in-jaar-uit." Vanwege zijn ongelofelijke feitenkennis en fenomenale geheugen, maar vooral vanwege zijn artistieke integriteit, stond hij algemeen bekend als het geweten van Carré.
* ↑ 100 jaar Carré - Fridtjof Meerlo, Han Santing en Han Peekel, Loeb uitgevers, Amsterdam, 1989
# Loxomorpha

Loxomorpha is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam en de beschrijving van dit geslacht werden in 1956 voor het eerst gepubliceerd door Hans Georg Amsel.

## Soorten

* L. amseli Munroe, 1995
* L. cambogialis (Guenée, 1854)
* L. flavidissimalis (Grote, 1877 )
* L. pulchellalis (Dyar, 1922)
# Lophotis

Lophotis is een geslacht van vogels uit de familie trappen (Otididae).

## Kenmerken

Het zijn drie sterk op elkaar gelijkende soorten kuiftrappen die allemaal een zwarte buik en een blauwgrijze hals hebben. De sahelkuiftrap is de kleinste, die is 42 cm lang, de beide andere soorten zijn gemiddeld 50 cm lang.

## Verspreiding en leefgebied

Ze komen voor in onderling niet overlappende gebieden in Sub-Saharisch Afrika.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Lophotis gindiana – Ethiopische kuiftrap
* Lophotis ruficrista – Zuid-Afrikaanse kuiftrap
* Lophotis savilei – Sahelkuiftrap
* ↑ Gill, F., D. Donsker & P. Rasmussen. (2021). IOC World Bird Names (version 11.2). (en)
# Lophotidia trisema

Lophotidia trisema is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Hampson.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Lokia incongruens

Lokia incongruens is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
De wetenschappelijke naam Lokia incongruens is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Karsch.
* 1 2 (en) Lokia incongruens op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Long Lake (Illinois)

Long Lake is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Lake County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 3356.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,3 km², waarvan 2,7 km² land en 1,6 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Long Lake.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Long-Lake op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Lucernaria janetae

Lucernaria janetae is een neteldier uit de klasse Staurozoa en behoort tot de familie Lucernariidae. Lucernaria janetae is een uitzonderlijk grote gesteelde kwal die in 2003 werd ontdekt op diepzee hydrothermale bronnen op de Oost-Pacifische Rug en in 2005 voor het eerst wetenschappelijk werd beschreven door Collins & Daly. Deze soort is vernoemd naar Dr. Janet Voight van het Field Museum of Natural History in Chicago "als erkenning voor haar inzet voor het ontdekken en beschrijven van diepzee-ongewervelde dieren".

## Beschrijving

L. janetae is een uitzonderlijk grote gesteelde kwal. Het heeft acht verschillende armen die zijn getipt met clusters van ongeveer 100 secundaire tentakels. Kleine juveniele exemplaren van deze soort hebben soms kleine, eivormige primaire tentakels, maar deze zijn altijd afwezig bij volwassen dieren. Deze soort heeft geen ankertentakels. De 'paraplu' (kelk) van dit organisme is bekervormig en roomwit met een vleugje groen of oranje. Het is tot 100 mm breed en 50 mm hoog met een aanzienlijk grotere kelkgrootte dan die van andere leden van dit geslacht. De steel heeft dezelfde kleur als de kelk. In tegenstelling tot de steeltjes van veel Stauromedusae, die vaak vier kamers hebben, heeft de steel van L. janetae maar één kamer.

## Verspreiding en leefgebied

Het is de enige bekende Lucernaria-soort uit de Grote Oceaan. Alle andere leden van dit geslacht leven in de Atlantische Oceaan. Het is de eerste en momenteel de enige bekende Stauromedusan waarvan wordt beschreven dat hij in de buurt van een hydrothermale bron woont. L. janetae is gevonden op diepten tussen 2500-2700 meter. Toen het de soort werd beschreven, werd aangenomen dat het het op één na diepste lid van het geslacht Lucernaria was, de diepst levende bekende Stauromedusan was toen Lucernaria bathyphila, geregistreerd op een diepte van 2800 meter. Een recente studie vond echter organismen die L. janetae zouden kunnen zijn op 3001 meter hoogte. Vanaf 2006 zijn deze organismen de diepst levende bekende Stauromedusae. In tegenstelling tot de meeste Stauromedusae, die solitaire organismen zijn, vormt L. janetae grote populaties en, waar het voorkomt, is het de dominante macrofauna.
* Collins, Allen G. (2011). Lucernaria janetae Collins & Daly, 2005. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species
* ↑ Collins, A.G. & Daly, M. (2005) A new deepwater species of Stauromedusae, Lucernaria janetae (Cnidaria, Staurozoa, Lucernariidae), and a preliminary investigation of stauromedusan phylogeny based on nuclear and mitochondrial rDNA data. Biological Bulletin, 228, 221–230 DOI:10.2307/3593154
# Loveniidae

De Loveniidae zijn een familie van zee-egels (Echinoidea) uit de superfamilie Spatangoidea.

## Geslachten

* Onderfamilie Echinocardiinae Cooke, 1942
** Echinocardium Gray, 1825
* Onderfamilie Loveniinae
** Araeolampas Serafy, 1974
** Atelospatangus Koch, 1885 †
** Breynia Desor, 1847
** Chuniola Gagel, 1903 †
** Gualtieria Desor, 1847 †
** Hemipatagus Desor, 1858 †
** Laevipatagus Noetling, 1885 †
** Lovenia Desor, 1847
** Pseudolovenia A. Agassiz & H.L. Clark, 1907
** Semipetalion Szörényi, 1963 †
# Louis Michel Thibault

Louis Michel Thibault (Picquigny, Picardië, 1750 – 1815) was een Zuid-Afrikaans architect, militair ingenieur en cartograaf.
Thibaut was een van de beste studenten aan de Académie Royale d'Architecture in Parijs en moet daar les gehad hebben van de grote Jacques-Ange Gabriel. Hij sloot zich aan bij het Zwitserse regiment van kolonel François-Henri de Meuron-Bayard, en studeerde voorts militaire bouwkunde. In 1783 vertrok dit regiment naar de Nederlandse Kaapkolonie om de Nederlanders bij te staan in het geval van een Britse inval. Thibaut droeg op dat moment de titel 'luitenant van militaire werken'. Met behoud van deze titel werd hij kort daarna in dienst genomen van de VOC en werd later aangesteld als inspecteur van de gebouwen van diezelfde VOC. In die hoedanigheid ontwierp een aantal openbare gebouwen, maar ook ontwierp hij privéhuizen.
Na de langverwachte Britse inval in 1795 verloor Thibaut zijn positie, maar ging door als architect en startte ook een carrière als cartograaf. In 1799 benoemde gouverneur Yonge hem als militair architect. Onder het bestuur van de Bataafse Republiek werd hij opnieuw benoemd tot inspecteur van openbare gebouwen, een positie die hij behield na de definitieve machtsovername door de Britten in 1806. Vanaf dat moment verschoof de smaak aan de Kaap echter van het monumentale neoclassicisme naar de meer ingetogen Engelse Regency-stijl, waardoor het aantal opdrachten van Thibault terugliep. Om in het levensonderhoud van hemzelf, zijn vrouw Elizabeth van Schoor en zijn kinderen te kunnen voorzien, schoolde hij zich om tot beëdigd landmeter en werd als zodanig in 1811 in dienst genomen door de koloniale regering. Hij tekende o.a. de weg van Kaapstad naar Simonstad en bemiddelde bij ruzies om grondbezit in de districten.
Thibaut wordt ook wel de eerste professionele architect, in de moderne zin van het woord, van Zuid-Afrika genoemd. Hij was geen liefhebber van de Kaaps-Hollandse stijl, maar respecteerde deze wel. Net als de uit Duitsland afkomstige beeldhouwer Anton Anreith was hij een vrijmetselaar.

## Werk

* Wijnkelder van Groot Constantia [i.s.m. Anton Anreith]. Circa 1790.
* Vrijmetselaarsloge de Goede Hoop. 1801-1803.
* Dostdy van Graaff-Reinet. 1804-1805. Zie afbeelding rechts.
* Drostdy van Tulbagh. 1804-1807.
* Verbouwing van het Slavenhuis, Kaapstad. 1814-1815.
* Hans Fransen (ed; 2004). A guide to the old buildings of the Cape. Johannesburg: Jonathan Ball Publishers, p. 15-16. ISBN 1868421910
# Louis de Pointe du Lac

Louis de Pointe du Lac is een personage uit De vampierkronieken van Anne Rice. Hij speelt een belangrijke rol in het beroemde Interview with the Vampire, het eerste deel van de serie, maar ook in De Mayfair Heks, een boek dat de Vampieren-serie verbindt met de Heksen-serie De Mayfair Heksen.
Louis de Pointe du Lac is een kalme, vriendelijke en zeer beminnelijke vampier, die immer worstelt met zijn identiteit als vampier. Zijn jonge lichaam is lang geleden getransformeerd door Lestats krachtige vampierbloed, waarna hij tezamen met zijn 'schepper' het jonge meisje Claudia een 'vampierleven' heeft geschonken. Zijn geliefde Claudia is echter reeds vroeg gestorven, nadat de twee wraak genomen hebben op hun dominante 'schepper' Lestat. Zij is ter dood gebracht door de vampier-kolonie van het decadente Parijs (zie: Interview with the Vampire).
Sinds Louis heeft gehoord dat haar geest is verschenen aan Jesse Reeves van de Talamasca, is Claudia’s rusteloze geest een obsessie voor hem geworden. Hij wil haar geest zien, en als David Talbot hem vertelt dat Merreck Mayfair dit eventueel voor hem kan doen, zet hij David onder grote druk om Merreck in te schakelen. Uiteindelijk raakt hij geheel in de ban van Merreck, en verloopt de 'oproepingsceremonie' rampzalig. Hierna neemt hij alle schuld op zich, en tracht zelfmoord te plegen (zie: De Mayfair Heks):
In de film Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles wordt de rol van Louis gespeeld door Brad Pitt.
# Loče (Slovenske Konjice)

Loče is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Slovenske Konjice in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 653 inwoners op 1 januari 2020.
# Ločica pri Vranskem

Ločica pri Vranskem is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Vransko in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 167 inwoners op 1 januari 2020.
# Ludes

Ludes is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 657 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Reims.

## Geografie

De oppervlakte van Ludes bedraagt 12,3 km², de bevolkingsdichtheid is 53,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ludes met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ludford (Lincolnshire)

Ludford is een civil parish in het Engelse graafschap Lincolnshire.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd vliegveld Ludford Magna ten Zuiden van Ludford Parva en Ludford Magna aangelegd. Het was operationeel van juni 1943 tot 25 oktober 1945. Hier was 101 Squadron RAF gestationeerd.
# Luke Benward

Luke Aaron Benward (Franklin (Tennessee), 12 mei 1995) is een Amerikaanse acteur.

## Biografie

Luke Benward werd geboren op 12 mei 1995 in Franklin, Tennessee. Hij is de zoon van actrice Kenda Wilkerson en muzikant Aaron Benward. Zijn grootvader, Jeoffrey Benward, is ook muzikant. Hij heeft twee zussen, Ella en Gracie Benward. Van 2013 tot 2014 speelde hij de rol van Dillon in de televisieserie Ravenswood, de spin-off van Pretty Little Liars.
Van 2012 tot augustus 2014 had hij een relatie met actrice en zangeres Olivia Holt, maar ze gingen uit elkaar. Ze hadden elkaar ontmoet op de set van Girl vs. Monster. In oktober 2020 formaliseert actrice Ariel Winter hun relatie via Instagram.

## Externe link

* (en) Luke Benward in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX4886253
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1471 8708
* Library of Congress Control Number: no2006129551
* MusicBrainz: 249b4175-cea3-4e74-8888-698b5385db3d
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 303431857
* Virtual International Authority File: 46529055
* WorldCat (via VIAF): 46529055
# Ludvig Holstein-Ledreborg

Johan Ludvig Carl Christian Tido Holstein-Ledreborg (Rochberg, 10 juni 1839 - Lejre, 1 maart 1912) was een Deens politicus en eerste minister.

## Levensloop

Holstein-Ledreborg was de zoon van graaf Christian Edzard Moritz Holstein-Ledreborg (1809-1895) en een afstammeling van de Deense kanselier Johan Ludvig von Holstein (1694-1763). Vanaf 1859 studeerde hij aan de Kathedraalschool in Roskilde en in 1866 behaalde hij aan de Universiteit van Kopenhagen het diploma van Candidatus rerum politicarum. In 1867 verbleef hij enige tijd in Rome, waar hij zich tot het katholicisme bekeerde.
In 1872 werd hij in de Folketing verkozen, waar hij uitgroeide tot een boegbeeld van de gematigde strekking binnen het liberale Venstre. Holstein-Ledreborg was een van de weinige leden binnen die partij die tot de adel behoorde. Hij had hierdoor een speciale positie in de partij, maar het zorgde ook voor isolement tegenover zijn collega's. Hij werd beschouwd als een van de "vijf leiders" van Venstre, maar verliet reeds in 1890 de politiek. Na de dood van zijn vader erfde hij in 1895 het landgoed Ledreborg in Lejre. Hij liet de kapel van Ledreborg restaureren, evenals de gebouwen en de tuin van het landgoed.
Nadat de parlementsverkiezingen van 1909 geen duidelijke meerderheid in de Folketing hadden opgeleverd, stelde minister van Binnenlandse Zaken Klaus Berntsen aan koning Frederik VIII voor om Holstein-Ledreborg tot eerste minister te benoemen, omdat hij in staat zou zijn om de steun van de drie belangrijkste liberale partijen te verwerven. Die drie partijen steunden hem als eerste minister en vormden daarmee de eerste coalitieregering in de Deense parlementaire geschiedenis. Bovendien was hij de eerste, en tot nu toe enige, katholieke premier in het land. Op 16 augustus 1909 vormde hij een kabinet met daarin verschillende oud-premiers; zo werd Jens Christian Christensen minister van Defensie en Niels Neergaard minister van Financiën. Klaus Berntsen werd dan weer minister van Justitie. Als eerste minister was Holstein-Ledreborg in staat om een compromis te vinden over de problemen binnen het Deense leger. Na het ontslag van Jens Christian Christensen werd hij op 18 oktober 1909 tevens minister van Defensie.
Ongeveer twee maanden na zijn aantreden als eerste minister dienden conservatieve leden van de Folketing een motie van wantrouwen tegen hem in, die hij overleefde. Een volgende motie van wantrouwen, ingediend door Radikale Venstre, werd zijn kabinet echter fataal. Het was de eerste keer dat een Deense regering viel door een motie van wantrouwen in het parlement. Vervolgens riep Holstein-Ledreborg Radikale Venstre op om zelf een regering te vormen en op 28 oktober 1909 nam hij ontslag als premier.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ludvig Holstein-Ledreborg op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Loxosomella sawayai

Loxosomella sawayai is een soort in de taxonomische indeling van de kelkwormen (Entoprocta).
De worm behoort tot het geslacht Loxosomella en behoort tot de familie Loxosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Marcus.
# Loxosomella pseudocompressa

Loxosomella pseudocompressa is een soort in de taxonomische indeling van de kelkwormen (Entoprocta).
De worm behoort tot het geslacht Loxosomella en behoort tot de familie Loxosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Konno.
# Luzonia chilensis

Luzonia chilensis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Cuspidariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Dall.
# Luzonhoningzuiger

De luzonhoningzuiger (Aethopyga pulcherrima jefferyi) is een zangvogel uit de familie Nectariniidae (honingzuigers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Luzon, een eiland van de Filipijnen.

## Externe link

* Avibase
# Luzonbrilvogel

De Luzonbrilvogel (Zosterops meyeni) is een brilvogel die alleen voorkomt in de Filipijnen.
De Tagalog naam voor deze vogel is Matang Dulong.

## Kenmerken

De Luzonbrilvogel is een kleine brilvogel en heeft wat weg van de bergbrilvogel (Zosterops montanus). De laatste komt echter alleen voor boven de 1000 meter en heeft donkerder bovendelen en een grijzere onderkant. De twee ondersoorten van de luzonbrilvogel zijn te onderscheiden door de grootte en de kleur van de bovenzijde. Z. m. batanis namelijk is iets groter en feller gekleurd dan z. m. meyeni. Het kop is aan de voorzijde tot aan het oog geel, net als de keel en de onderzijde van de staart. De bovenkant van de vogel is geelgroen, de vogel heeft een opvallende witte oogring. De onderzijde van de borst en buik zijn wit. De snavel is grijs, de ogen zijn bruin met wat geel daardoorheen en de poten grijs.
Deze soort wordt inclusief staart 10 tot 12 centimeter en heeft een vleugellengte van 5 centimeter.

## Ondersoorten en verspreiding

Er zijn twee ondersoorten bekend:
* Zosterops meyeni batanis (Batan, Itbayat, Ivojos, Sabtang, Y'Ami)
* Zosterops meyeni meyeni (Banton, Calayan, Caluya, Lubang, Luzon en Verde)

## Leefgebied

De Luzonbrilvogel komt voor in groepen, of samen met andere vogelsoorten in het laagland. Daar is hij te vinden in bossen, bosranden, lage vegetatie, tuinen en gecultiveerde gebieden.

## Voortplanting

De Luzonbrilvogel broedt van april tot en met juni. Het nest heeft de vorm van een klein kopje en is te vinden op een paar meter boven de grond bij de basis van takken van kleine bomen. Deze soort legt 4 vaalblauwe of witte eieren per keer.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
* ↑ (en) Luzonbrilvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Lumahyphes guacra

Lumahyphes guacra is een haft uit de familie Leptohyphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Molineri. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Luchthaven Igarka

Luchthaven Igarka (Russisch: Аэропорт "Игарка") is een luchthaven in de kraj Krasnojarsk, Rusland. Het is gelegen op drie kilometer afstand van Igarka. Het is geschikt voor middelgrote vliegtuigen. Het is een vrij geïsoleerd vliegveld, aangezien het op een eiland ligt.
Op 3 augustus 2010 stortte Katekavia vlucht 9375 neer in de buurt van Igarka. Twaalf van de vijftien inzittenden kwamen om het leven.
# Luchthaven Iqaluit

Luchthaven Iqaluit is een Canadese luchthaven naast de gelijknamige stad Iqaluit. Het is een civiele luchthaven die wordt uitgebaat door de regering van Nunavut. Het is een hub van de luchtvaartmaatschappij First Air. Canadian North vliegt ook vanuit verschillende Canadese luchthavens op Iqaluit. Het is een basis van Air Nunavut dat chartervluchten en medische transporten naar de afgelegen nederzettingen in het gebied verzorgt. De luchthaven is ook een vooruitgeschoven basis voor de CF-18 Hornets van de Royal Canadian Air Force.
De luchthaven is technisch goed uitgerust met onder meer ILS en kan het hele jaar door gebruikt worden, ook door grote straalvliegtuigen. Ze heeft de langste landingsbaan in het Canadese poolgebied. De Airbus A380 voerde in februari 2006 koudweertesten uit vanop Iqaluit. Er zijn enkel binnenlandse geregelde vluchten op Iqaluit, maar ze kan ook internationale vluchten ontvangen. Er zijn douanefaciliteiten, hoewel die enkel niet-geregelde private en zakelijke vluchten afhandelen. Internationale verkeersvluchten kunnen de luchthaven in geval van nood gebruiken als uitwijkhaven.

## Geschiedenis

Het was oorspronkelijk een militaire vliegbasis, de Frobisher Bay Air Force Base, die in 1942 voor de United States Air Force werd gebouwd. Vliegtuigen die naar Europa vlogen werden er bijgetankt. Na de oorlog kocht Canada de basis die door de Verenigde Staten en Canada werd gebruikt. Luchtvaartmaatschappijen die op de Noord-Atlantische route vlogen konden Frobisher Bay gebruiken voor "technische stops", bijvoorbeeld om bij te tanken of herstellingen uit te voeren. In 1963 is de militaire basis gesloten en werd het vliegveld omgebouwd tot een civiele luchthaven.

## Toekomst

In 2012 kondigde de regering van Nunavut aan dat de luchthaven tussen 2014 en 2017 grondig vernieuwd wordt, zodanig dat dit neerkomt op de bouw van een nieuwe luchthaven die de bestaande moet vervangen. Het publiek-private samenwerkingsproject zou 300 miljoen Canadese dollar kosten. Het plan omvat onder meer de bouw van een nieuwe terminal, viermaal groter dan de bestaande, een bijkomende taxibaan en een groter platform.

## Externe link

* CYFB bij FlightAware
* ↑ Brochure "International Flight Support"
* ↑ David Murphy: "New public-private Iqaluit airport to cost up to $300 million." NunatsiaqOnline, 6 juli 2012
# Luchthaven Hua Hin

Luchthaven Hua Hin (Thais: ท่าอากาศยานหัวหิน, IATA: HHQ, ICAO: VTPH) is een luchthaven die Hua Hin bedient, een stad in de provincie Prachuap Khiri Khan in Thailand.

## Maatschappijen en bestemmingen

* SGA Airlines (Bangkok)
# Luister

Luister kan verwijzen naar:
* Luister (tijdschrift), een tijdschrift voor klassieke muziek
* Luister (album), een muziekalbum van het Nederlandse zangduo Nick & Simon
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Luister en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Luister-hitparade

De Luister-hitparade was een hitparade die vanaf augustus 1953 werd gepubliceerd in het tijdschrift Luister, dat uitgegeven werd door Onnespers te Amersfoort.
De eerste hitlijst gold voor de periode augustus/september 1953. De eerste nr. 1-hit in die lijst was Song from Moulin Rouge in de uitvoeringen van Percy Faith & his Orchestra en Mantovani. De Luister-hitparade was de tweede hitlijst van Nederland en verscheen 4 maanden na de KRO-hitparade.
In november 1954 werd de maandelijkse lijst voor het laatst gepubliceerd, waarna er tot maart 1956 een hitparadeloos tijdperk aanbrak in Nederland.