OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Interpretatio Romana

Interpretatio Romana is het Romeinse gebruik om de goden van andere volkeren aan te duiden met de namen van Romeinse goden. Een bekend voorbeeld hiervan is de gelijkstelling van Romeinse en Griekse goden, maar hetzelfde werd gedaan met godheden uit andere mythologieën.
De uitdrukking Interpretatione Romana ("Op zijn Romeins uitgedrukt") werd voor het eerst gebruikt door Tacitus in zijn boek Germania. Daar waar hij het heeft over een boomheiligdom van de Naharvali, zegt hij "Praesidet sacerdos muliebri ornatu, sed deos interpretatione Romana Castorem Pollucemque memorant" ('een priesteres in vrouwelijk ornaat gaat voor, maar zij herdenken volgens de Romeinse interpretatie de goden Castor en Pollux.'). Elders beweert hij dat de hoofdgoden van de oude Germanen Hercules en Mercurius waren, (terwijl hij daar mogelijk naar Donar en Wodan refereert).
| Romeins | Etruskisch | Germaans | Keltisch | Egyptisch | Grieks |
| Apollo | Aplu | | Belenos | Horus | Apollo |
| Bacchus | Fufluns | | | Osiris | Dionysos |
| Diana | Artume | | Arduinna | Bastet | Artemis |
| Iuno | Uni | | | | Hera |
| Iupiter | Tinia | | Taranis | Amon | Zeus |
| Hercules | Hercle | Donar | Ogmios | | Herakles |
| Mars | Maris | Tiwaz | Teutates | | Ares |
| Mercurius | Sethlans | Wodan | Lugos | Thoth | Hermes |
| Minerva | Menrva | | Brigantia | | Pallas Athena |
| Venus | Turan | Friia | | Isis | Aphrodite |

## Kelten

Julius Caesar beschrijft in De Bello Gallico de Keltische goden, maar noemt ze met geromaniseerde namen, zonder dat hij de Gallische namen weergeeft. Naast herkomst een aantal minder antieke auteurs, stammen de meeste interpretaties van de talrijke epigrafische getuigenissen. Menige godheid werd met de onderscheiden Romeinse goden vergeleken. Met de romanisering van de Kelten kwamen ook de Romeinse namen meer en meer in gebruik.
* Mercurius: Esus, Arvernorix, Cissonius, Toutenus, Vassocaletis
** Maia: Rosmerta
* Mars: Toutates, Camulos, Caturix, Cicollos, Loucetius
** Bellona: Litavis
** Victoria: Nemetona
* Apollo: Belenus, Bormo, Grannus, Toutiorix
* Jupiter: Taranis, Bussurigios, Poeninus, Teutanus
* Minerva: Belisama, Brigit, Brigantia...
* Silvanus: Ategnissa, Vosegus
** Diana: Abnoba, Arduinna
* Neptunus: Rhenus
# Interreg

Het Interreg Community Initiative, kortweg Interreg, is een Europees programma dat zich inzet voor grensvervaging in Europa. Interreg, betaald door de Europese Unie, probeert de samenwerking te bevorderen tussen regionale gebieden in verschillende landen. De organisatie wil de economische en cohesie in de hele EU versterken.
Er zijn drie onderdelen in Interreg te onderscheiden:
* Onderdeel A: Grensoverschrijdende samenwerking
* Onderdeel B: Transnationale samenwerking
* Onderdeel C: Interregionale samenwerking
Al naargelang van regionale herkomst kunnen Nederlandse projecten in het onderdeel A samenwerken met België, Duitsland, Frankrijk en Engeland. Het gaat hier dan steeds om die delen van Nederland die direct aan de grens liggen. Projecten uit het Onderdeel B kunnen samenwerken in het Noord-West-Europa programma of dat van de Noordzee regio (inclusief Noorwegen). Projecten uit Onderdeel C kunnen samenwerken met het gehele territorium van de Europese Unie én Noorwegen en Zwitserland.
Het karakter van de projecten verschuift over de onderdelen. Bij Onderdeel A zal deze van meer concrete aard zijn, terwijl bij de Onderdelen B en C ook meer aandacht besteed wordt aan beleid en de disseminatie hiervan.
De planning van Interreg wordt aangeduid in fasen met Romeinse cijfers.
* De eerste fase, Interreg I, bestond van 1990-1994.
* De tweede fase, Interreg II duurde van 1994-1999
* Interreg III, van 2000-2006.
* Interreg IV, van 2007-2013.
* De huidige vijfde periode, Interreg V, van 2014-2020.
Ieder van deze programma's kent een indeling in drie onderdelen zoals hierboven genoemd.
Ter illustratie: voor het INTERREG IV-A programma is in de periode 2007-2013 in totaal € 290 miljoen beschikbaar. Hiervan is ongeveer € 138 miljoen direct afkomstig van de Europese Unie, de rest wordt opgebracht door lokale en regionale overheden, alsmede de partijen die projecten indienen en zelf ook dienen te zorgen voor co-financiering.
# Interpreter

Een interpreter is een computerprogramma dat steeds een statement van een gegeven broncode, die in een programmeer- of in een scripttaal is geschreven, vertaalt naar een voor de processor begrijpelijke vorm, en het dan meteen uitvoert. Dit in tegenstelling tot een compiler, die programma's in objectcode omzet en ze in die vorm opslaat, zodat ze later kunnen worden uitgevoerd.
De eerste interpreter kwam in 1963 voor BASIC uit, waarna veel andere interpreters volgden, bijvoorbeeld voor de programmeertaal Logo. Hoewel het idee achter interpreters al erg oud is, zijn ze nog steeds populair. Voorbeelden zijn JavaScript, dat tegenwoordig door alle bekende webbrowsers wordt ondersteund, en Python.

## Verschillen met compilers

Interpreters zijn flexibeler maar minder efficiënt dan compilers. Sommige programmeertalen lenen zich meer voor interpreters, omdat een interpreter tijdens uitvoering beschikbaar is om bepaalde diensten te verlenen, en een compiler niet. Andere programmeertalen lenen zich meer voor compilers, bijvoorbeeld als strong typing wordt toegepast. Bij herhaald gebruik van een programma is het een nadeel dat een interpreter de instructies telkens opnieuw omzet, terwijl dat bij een compiler maar eenmaal gebeurt, en het programma in vertaalde vorm bewaard wordt voor herhaalde uitvoering.
Een praktisch verschil is dat bij gebruik van een interpreter een fout in de syntaxis van een statement slechts wordt ontdekt indien en wanneer de interpreter op het punt staat het uit te voeren, terwijl bij gebruik van een compiler alle fouten in de syntaxis in één keer worden gemeld, en de uitvoering van het programma pas kan worden begonnen als ze allemaal zijn verbeterd.

## Nuancering

Strikt genomen vindt op een bepaald niveau altijd een vorm van interpretatie plaats bij de verwerking van computerprogramma's. De objectcode van gecompileerde programma's wordt bij uitvoering geïnterpreteerd. De instructies die de computer kan verwerken zijn in een Complex instruction set computer CISC nog betrekkelijk ingewikkeld, maar nieuwer zijn de Reduced instruction set computers RISC, die alleen elementaire instructies verwerken. Dit betekent dat de compiler meer werk moet doen en de objectcode groter wordt, maar de snelheid bij uitvoering neemt toe, omdat er bij uitvoering van de objectcode geen instructies meer geïnterpreteerd moeten worden.
Anderzijds begint een moderne interpreter meestal met het omzetten van de broncode naar een eenvoudiger tussenvorm.
Onder andere in verband met de beperkte geheugencapaciteit, die duur was, van de eerste computers werd een te interpreteren programma in de computers vaak met zogenaamde tokens opgeslagen in plaats van de volledige instructies. Een 'print'-instructie werd bijvoorbeeld opgeslagen als getal/token 178. Dit versnelde ook de uitvoer omdat in plaats van vijf geheugenplaatsen voor 'print' maar een geheugenplaats hoefde te worden uitgelezen en geïnterpreteerd.
# Inman (South Carolina)

Inman is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Spartanburg County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1884. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1935, een stijging van 51 (2,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,4 km², geheel bestaande uit land. Inman ligt op ongeveer 262 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Inman.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Inman op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Innsbruck, ich muss dich lassen

Innsbruck, ich muss dich lassen is een afscheidslied van Heinrich Isaac (1450-1517) uit vermoedelijk 1495.
Deze bewerking is Isaacs meest bekende werk, omdat het een eenvoudige, ontroerende melodie betreft maar evenzeer omdat het wereldse thema later tot een religieus lied werd omgewerkt: O Welt, ich muss dich lassen, wat onder meer door Johann Sebastian Bach werd vertolkt. De religieuze tekst loopt vrijwel parallel met de oorspronkelijke, wereldse, tekst. Het omzetten van een werelds naar een religieus thema met een gelijksoortige gevoelswaarde heet contrafact; een dergelijke omzetting was in die tijd gebruikelijk. De tekstdichter is onbekend. Het gedicht wordt wel toegeschreven aan Maximiliaan I van Oostenrijk, en zou uit 1493 stammen, maar die theorie moet wellicht naar het rijk de fabelen worden verwezen.
Het lied komt eveneens voor in een door Georg Foster uitgegeven muziekbundel uit de eerste helft van de 16e eeuw. Ook de 20e-eeuwse componist Hans Boll werd geïnspireerd door het lied en publiceerde, omstreeks 1987, de Sinfonische Variationen über 'Innsbruck, ich muß Dich lassen' .

## Tekst

Het lied beschrijft het afscheid dat iemand moet nemen van de stad Innsbruck en zijn daar verblijvende geliefde. Dit doet beiden leed, en het tweetal belooft elkaar trouw.
1.
       Innsbruck ich muss dich lassen
       ich fahr dahin mein Strassen
       in fremde Landt dahin,
       mein Freud ist mir genommen
       die ich nicht weiss bekommen
       wo ich im Elend bin, wo ich im Elend bin
2.
       Gross Leid muss ich ertragen
       dass ich allein thu klagen
       dem liebsten Buhlen mein.
       Ach Lieb, nun lass mich Armen
       im Herzen dein erbarmen,
       dass ich muss dannen sein, dass ich muss dannen sein.
3.
       Mein Trost ob allen Weiben
       dein thu ich ewig bleiben
       stet treu, der Ehren frumm
       Nun muss dich Gott bewahren
       in aller Thugend sparen
       bis dass ich wider kumm, bis dass ich wider kumm.
De in het Nederlands vertaalde versie luidt:
1.
       Innsbruck, ik moet je verlaten
       en mijn weg gaan
       naar vreemde landen.
       Mijn vreugde is me ontnomen
       en die kan ik niet hervinden
       wanneer ik in den vreemde ben.
2.
       Ik moet groot leed verdragen
       waarover ik slechts klagen kan
       bij mijn allerliefste.
       Ach, liefste, gedenk mij, arme man
       in je medelijdend hart,
       want ik moet elders zijn.
3.
       Boven alle andere vrouwen ben je mijn troost;
       de jouwe blijf ik eeuwig,
       steeds trouw en deugdzaam.
       Nu moet God je bewaren
       en bijstaan in de deugdzaamheid
       totdat ik terugkom.
Innsbruck, ich muss dich lassen

## Externe link

* Muziek
* Bibliothèque nationale de France: cb139137767 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4716762-2
* Library of Congress Control Number: n81151447
* MusicBrainz work: e7098696-eeb3-34c8-bb12-b61008a0b9d2
* Virtual International Authority File: 179427272
* WorldCat (via VIAF): 179427272
# Innsat.TV

Innsat.TV was een regionale televisiezender uit het Innviertel, een streek in de Oostenrijkse provincie Opper-Oostenrijk. De zender bestond van juni 2007 tot februari 2013, toen de zender failliet ging.
Innsat.TV was de eerste Oostenrijkse regionale televisiezender die via de satelliet werd uitgestraald, nog zelfs voor Puls 4 uit Wenen. Tevens was het de eerste Oostenrijkse regionale televisiezender die in zijn naam verwijst naar een satelliet.
Innsat.TV zond uit via een satelliet van Astra, werd ongecodeerd uitgestraald en was daarmee in heel Europa te ontvangen. De programmering bestond uit lokale bijdragen die in een carrousel werden uitgezonden.
# Ino van den Besselaar

Ino van den Besselaar (Den Haag, 14 november 1948) was een lid van de Tweede Kamer namens de PVV nadat James Sharpe op 18 november 2010 zijn Kamerzetel had opgegeven.
Bij de verkiezingen kreeg Van den Besselaar 117 stemmen. Van den Besselaar is op 23 november 2010 beëdigd.
Volgens de PVV werkte hij daarvoor 11 jaar bij het Ministerie van Sociale Zaken en 20 jaar in de bouw als secretaris Sociale Zaken. Volgens het Radio 1 Journaal heeft hij gewerkt bij Bouwend Nederland als hoofd arbeidsverhoudingen.
Van den Besselaar is woonachtig in Zoetermeer. Hij was de initiatiefnemer van het Meldpunt Midden- en Oost-Europeanen in februari 2012. Het meldpunt deed veel stof opwaaien. Van den Besselaar werd niet herkozen na de Tweede Kamerverkiezingen 2012. Hij was bij de Europese Parlementsverkiezingen 2014 en 2019 kandidaat-Europarlementslid voor de PVV.
* ↑ Ino van den Besselaar (62) nieuw Kamerlid voor PVV, Elsevier, 18 november 2010
* ↑ Nieuwe PVV'er beëdigd in Tweede Kamer Algemeen Dagblad, 23 november 2010
* ↑ PVV'er Sharpe stapt op, NU.nl, 18 november 2010
* ↑ Fragment Radio 1 Journaal op omroep.nl
* ↑ PVV'er Sharpe stapt op als Kamerlid, de Volkskrant, 18 november 2010. Gearchiveerd op 17 maart 2022.
# International Council of Museums

De International Council of Museums (ICOM), (Internationale Museumraad), is een internationale organisatie waarvan zowel musea als museummedewerkers en restauratoren lid kunnen zijn. ICOM is opgericht in 1946 en is een onafhankelijke niet-gouvernementele organisatie. Het ICOM onderhoudt relaties met UNESCO, als een van de vier grote internationale koepelorganisaties op het gebied van cultuurhistorisch erfgoed.. ICOM is gevestigd in Parijs.
ICOM beperkt zich in haar doelstellingen niet alleen tot het erfgoed dat in musea of particuliere collecties is opgenomen. Naast dit primaire doelgebied richt ICOM zich ook op ander erfgoed, zowel natuurlijk als cultureel, zowel materieel als niet-materieel. ICOM kent zowel nationale als internationale comités. Leden van een nationaal comité zijn ook lid van de internationale organisatie. Begin 2018 waren er 119 nationale comités. Door tevens aan te sluiten bij een van de dertig internationale comités (waaronder bijvoorbeeld ICOFOM en ICOMMPR) kunnen leden zich binnen een museaal specialisme internationaal op de hoogte houden.
# Internationale tandnummering

De internationale tandnummering is een ISO 3950-systeem dat aan elke tand en kies in de menselijke mond een nummer toekent dat uit twee cijfers bestaat. De mond wordt in vier mondkwadranten verdeeld:
* Rechtsboven 1 (bij melkgebit 5)
* Linksboven 2 (bij melkgebit 6)
* Linksonder 3 (bij melkgebit 7)
* Rechtsonder 4 (bij melkgebit 8)
De eenheden bepalen over welke tand het in het desbetreffend kwadrant gaat (nummering gaat van het midden naar achteren):
* Snijtanden 1, 2
* Hoektand 3
* Premolaren en melkmolaren 4, 5
* Molaren 6, 7, 8
Bij het voorstellen in schema's worden de tanden voorgesteld zoals de tandarts ze ziet, dus rechts en links verwisseld. De tandarts noemt de cijfers meestal een voor een, dus niet "achtendertig" maar "drie acht".
Het eerste cijfer bepaalt het kwadrant. Het laatste cijfer bepaalt over welke tand het in het desbetreffend kwadrant gaat.
Door middel van deze nummering beschikken tandartsen over een ondubbelzinnige informatie-uitwisseling (en archivering) betreffende een gebit. Ook patiënten worden tegenwoordig aangespoord om bij het maken van zorgafspraken met dit systeem hun tandpijn te localiseren.
Voor wat het melkgebit betreft is de nummering hetzelfde, behalve de nummering van de kwadranten, deze tellen van 5 t/m 8.
Uitgeschreven tweecijferige FDI-notatie :
| Volwassen gebit ||||||||||||||||
| rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven |
| 18 | 17 | 16 | 15 | 14 | 13 | 12 | 11 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 48 | 47 | 46 | 45 | 44 | 43 | 42 | 41 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 |
| rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder |
| Melkgebit ||||||||||||||||
| rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | rechtsboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven | linksboven |
| | | | 55 | 54 | 53 | 52 | 51 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | | | |
| | | | 85 | 84 | 83 | 82 | 81 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | | | |
| rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | rechtsonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder | linksonder |
# Ircinia flagelliformis

Ircinia flagelliformis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Ircinia en behoort tot de familie Irciniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Carter.
# Ircinia hummelincki

Ircinia hummelincki is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Ircinia en behoort tot de familie Irciniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door van Soest.
# Isobactrus ungulatus

Isobactrus ungulatus is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Bartsch.
# Into the twilight

Into the twilight is een compositie van Arnold Bax.
Het is samen met In the faëry hills en Roscatha een van de drie werken die Bax schreef onder de verzamelingnaam Eire (Ierland, het land waar Bax verknocht aan was). Het was in opzet het muzikaal voorwoord, maar kreeg een andere titel. Het was trouwens geen “nieuwe” muziek van Bax, het was een van de restanten van wat ooit zijn opera Deirdre had moeten worden, maar waar hij al snel van af zag. Ook zijn er citaten uit zijn eerdere werk Cathaleen-ni-Hoolihan in verwerkt. Het symfonisch gedicht wordt in het manuscript voorafgegaan door de tekst van het gedicht Into the twilight van William Butler Yeats. Tijdens het leven van Bax, was het werk maar een keer te horen, onder leiding van Thomas Beecham.
Orkestratie:
* 3 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 1 althobo, 3 klarinetten, 1 basklarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot
* 4 hoorns, geen trompetten, 4 trombones (IV eventueel tuba)
* pauken, percussie, celesta, 2 harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen
In 2017 zijn er drie uitvoeringen van het werk te koop:
* Opname Chandos: Bryden Thomson gaf leiding aan het Ulster Orchestra in een opname uit 1985
* Opname Naxos: David Lloyd-Jones gaf leiding aan het Royal Scottish National Orchestra in een opname uit circa 2002
* Opname Chandos: Vernon Handley gaf leiding aan het BBC Philharmonic uit december 2006
* Uitgave Chandos uit 1986, boekwerkje van Naxos
* Arnold Bax Trust
* Werklijst Bax
# Into the light (Gandalf)

Into the light is een studioalbum van Gandalf. Voorgaande muziekalbums, die Gandalf voor het platenlabel Satvva Music uitbracht, gingen gepaard met een motto. Dit album moest het zonder motto doen. De titel van het album kreeg was dan ook niet afkomstig van Gandalf, maar van Satvvadirecteur Oliver Shanti. Het album werd opgenomen gedurende 1998 in de eigen geluidsstudio van de Oostenrijker, Seagull Music.

## Musici

* Gandalf – alle muziekinstrumenten behalve
* 4Xang – vokaal ensemble op track 1
* Peter Aschenbrenner – dwarsfluit, sopraansaxofoon op track 1 en 5
* Romana Wolf – zang op track 1
* Christian Strobl – darboeka op track 1 en 5
* Dhafer Youssef – zang op track 5
* Manuel Rigoni – djembe en percussie op track 5

## Muziek

* hardcopy van het album
* Gandalf
* ↑ heruitgaven verschenen via een ander label
# Into the light (David Coverdale)

...Into the light is het derde soloalbum van David Coverdale. Coverdale schreef later dat hij niet meer wilde voldoen aan het beeld dat hijzelf en zijn (al dan niet) fans van hem hadden. De band Whitesnake waar hij leiding aan gaf werd aan de kant geschoven (tijdelijk bleek later) en hij dook met allerlei musici de geluidsstudios in.

## Musici

* David Coverdale -zang, gitaar on ...Into the light en Cry for love
* Doug Bossi - gitaar, achtergrondzang
* Earl Slick - gitaar
* Marco Mendoza - basgitaar, Spaanse gitaar op Wherever you may go, achtergrondzang
* Denny Carmassi - drums
* Derek Hilland - toetsinstrumenten op ...Into the light, Living on love
* Mike Finnigan - orgel en piano
* John X. Volaitis - toetsinstrumenten en percussie op She give me, toetsinstrumenten & zang op Don't you cry & Don't lie to me, toetsinstrumenten op Too many tears, harp op Wherever you may go
* Reeves Gabrels - solo resolve op She give me
* Dylan Vaughan - gitaar op Don't you cry
* Tony Franklin - basgitaar op Don't you cry
* Bjorn Thorsud - tamboerijn op Don't you cry
* James Sitterly - strijkinstrumenten op Love is blind
* Ruy Folguera - strijkarrangement op Love is blind
* Jimmy Z - mondharmonica op Cry for love
* Linda Rowberry – zangduet op Wherever you may go

## Muziek

Drie andere tracks bleven op de plank liggen en verschenen later als download: As long as I have you, Oh no, not the blues again en All the time in the world.

## Hitnoteringen

Veel succes had het album niet, in thuisland Engeland stond het album slechts een week genoteerd op plaats 75 (week 7 oktober 2000). In Nederland en België haalde het de albumlijsten niet.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Into the Light (David Coverdale album) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* het album
* Dutchcharts, Chartstats
# Isle of Sheppey

Isle of Sheppey is een eiland in het bestuurlijke gebied Swale, in het Engelse graafschap Kent. Het eiland telt 37.852 inwoners en heeft een oppervlakte van circa 94 km². Het ligt op 74 kilometer ten oosten van Londen en wordt van Engeland gescheiden door de zee-engte The Swale.
Het eiland, dat bestaat uit klei en moeras, ligt in de monding van de rivieren de Theems en de Medway, en is daarom van strategisch belang.

## Geschiedenis

Isle of Sheppey werd voor het eerst genoemd door de Griekse historicus Claudius Ptolemaeus (87-150) in zijn Geografia. In juni 1667 werd het tijdelijk bezet door manschappen van een Nederlandse vloot, die de monding van de Theems op waren gezeild. Hierdoor werd het een van de weinige gebiedsdelen van Engeland die na de invasie onder Willem de Veroveraar in 1066 ooit nog door een vreemde mogendheid zijn veroverd. Volgens Samuel Pepys, de toenmalige secretaris van de Britse Navy Board, vertrokken de Nederlanders na enkele dagen weer, waarbij ze eerst voorraden, munitie en wapens in beslag namen en vervolgens alles in brand staken wat ze tegenkwamen.
# Isle of Thanet

Isle of Thanet is een voormalig eiland in het district Thanet en is het oostelijkste punt van graafschap Kent.
In de Romeinse tijd stond het eiland bekend als Tanatus. In 54 v.Chr. landde Caesar met 800 boten in de brede Pegwell Bay en liet hij er een fort bouwen.
Ook de invasie van de Angelen en de Saksen kwam hier het eerst aan land, en wel in 447 of 449. Het eiland werd toen nog door de ruim 2 km brede rivier Wantsum gescheiden van het vasteland. In de 8e eeuw zou de afstand al zijn geslonken tot 600 meter. Tot in de 18e eeuw zou een veerboot vanaf Sandwich naar het eiland varen. Na de bouw van een houten brug werd de veerdienst gesloten. Tegenwoordig kan niet meer van een eiland worden gesproken. De belangrijkste plaats van Isle of Thanet is nu Ramsgate. De oostelijke punt heet North Foreland.
In de 19e eeuw bezat de bankier en weldoener Moses Montefiore een groot landgoed op het eiland. In 1833 bouwde hij er een synagoge, en na zijn dood werd er een mausoleum rond zijn graf opgetrokken.

## Voetnoten

* ↑ Britse archeologen vinden plek waar Julius Caesar landde met zijn leger, nos.nl, 1 december 2017. Gearchiveerd op 22 september 2021.