OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rocca di Botte

Rocca di Botte is een gemeente in de Italiaanse provincie L'Aquila (regio Abruzzen) en telt 639 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 29,8 km², de bevolkingsdichtheid is 18 inwoners per km².

## Demografie

Rocca di Botte telt ongeveer 324 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 16,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 449 |
| 2001 | 522 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 750 m boven zeeniveau.
Rocca di Botte grenst aan de volgende gemeenten: Arsoli (RM), Camerata Nuova (RM), Cappadocia, Cervara di Roma (RM), Oricola, Pereto.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acciano · Aielli · Alfedena · Anversa degli Abruzzi · Ateleta · Avezzano · Balsorano · Barete · Barisciano · Barrea · Bisegna · Bugnara · Cagnano Amiterno · Calascio · Campo di Giove · Campotosto · Canistro · Cansano · Capestrano · Capistrello · Capitignano · Caporciano · Cappadocia · Carapelle Calvisio · Carsoli · Castel del Monte · Castel di Ieri · Castel di Sangro · Castellafiume · Castelvecchio Calvisio · Castelvecchio Subequo · Celano · Cerchio · Civita d'Antino · Civitella Alfedena · Civitella Roveto · Cocullo · Collarmele · Collelongo · Collepietro · Corfinio · Fagnano Alto · Fontecchio · Fossa · Gagliano Aterno · Gioia dei Marsi · Goriano Sicoli · Introdacqua · L'Aquila · Lecce nei Marsi · Luco dei Marsi · Lucoli · Magliano de' Marsi · Massa d'Albe · Molina Aterno · Montereale · Morino · Navelli · Ocre · Ofena · Opi · Oricola · Ortona dei Marsi · Ortucchio · Ovindoli · Pacentro · Pereto · Pescasseroli · Pescina · Pescocostanzo · Pettorano sul Gizio · Pizzoli · Poggio Picenze · Prata d'Ansidonia · Pratola Peligna · Prezza · Raiano · Rivisondoli · Rocca Pia · Rocca di Botte · Rocca di Cambio · Rocca di Mezzo · Roccacasale · Roccaraso · San Benedetto dei Marsi · San Benedetto in Perillis · San Demetrio ne' Vestini · San Pio delle Camere · San Vincenzo Valle Roveto · Sant'Eusanio Forconese · Sante Marie · Santo Stefano di Sessanio · Scanno · Scontrone · Scoppito · Scurcola Marsicana · Secinaro · Sulmona · Tagliacozzo · Tione degli Abruzzi · Tornimparte · Trasacco · Villa Sant'Angelo · Villa Santa Lucia degli Abruzzi · Villalago · Villavallelonga · Villetta Barrea · Vittorito
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Ostbahnhof (metrostation)

Ostbahnhof is een ondergronds station van de U-Bahn in Frankfurt am Main aan de U-Bahn-lijn U6 gelegen in het stadsdeel Ostend.

## Geschiedenis

Tot aan de opening van station Oost, eindigden treinen uit Hanau op een eindstation tussen de straten van Röderbergweg, Zobelstraße en Hanauer Landstraße, ten zuiden van de dierentuin. Het werd op 10 september 1848 geopend door de Frankfurt-Hanau-spoorlijn als Hanau-station (Hanauer Bahnhof). De lijn en het station werden in 1872 overgenomen door de Hessische Ludwig-Bahn, die in 1897 door de Pruisische staatsspoorwegen werd overgenomen.
Het huidige Ooststation werd op 10 maart 1913 officieel geopend door de Pruisische staatsspoorwegen. Het goederenvervoer begon echter pas op 1 april en het passagiersvervoer in mei 1913. Het oorspronkelijke stationsgebouw uit 1914 met zijn enorme hal werd in de Tweede Wereldoorlog afgebrand en 60% vernietigd. Er werd een tijdelijk station geopend om de 10.000 dagelijkse forenzen en goederentreinen te bedienen.
In 1961 werd met de gangen en kelders van de oude gebouwen een sober speciaal gebouwd station in de stijl van de jaren 60 gebouwd. Het ontwerp van Karl Radlbeck negeerde het grootse ontwerp van het vorige station en verving het door een rechthoekig gebouw, met een groot rechthoekig dak dat alleen versierd was met een verlicht DB-bord en een klok (beide zijn niet langer aan het gebouw bevestigd). Dit gebouw is inmiddels vervallen.

## U-Bahn-station (metro)

Op 29 mei 1999 werd het station op U-Bahn lijn U6 geopend. Dit is een korte aftakking van station Zoo van de Oostende-tak van U-Bahn lijn C, die wordt geëxploiteerd als lijn U7. Het metrostation ligt deels onder de Danziger Platz en deels onder het hoofdstation, ten zuiden van het stationsgebouw. De as van het U-Bahn-station kruist het hoofdstation; een lang geplande uitbreiding zou onder de lijn Frankfurt-Hanau door lopen en ten oosten ervan langs de Hanauer Landstraße lopen. Oorspronkelijk was het perron slechts 75 meter lang, in plaats van de normale 105 meter op de U-Bahn, waardoor treinen met maximaal drie wagons konden rijden. In 2001 begon de bouw voor de verlenging van de perrons tot 105 meter, die op 26 april 2007 werd voltooid, waardoor het onbeperkte gebruik van treinen met vier wagons mogelijk werd. Tegelijkertijd werd er een nieuwe voetgangersverbinding aangelegd en werd een nieuw station Ostbahnhof/Honsellstraße geopend voor trams en bussen.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Frankfurt (Main) Ost station op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Messe · Galluswarte · Hauptbahnhof · Taunusanlage · Hauptwache · Konstablerwache · Ostendstraße · Lokalbahnhof · Südbahnhof · Mühlberg · Westbahnhof · Flughafen Fernbahnhof · Flughafen Regionalbahnhof
# La Bâthie

La Bâthie is een gemeente in het Franse departement Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 2075 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Albertville.

## Geografie

De oppervlakte van La Bâthie bedraagt 22,4 km², de bevolkingsdichtheid is 92,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Bâthie met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Trichoniscus steinboecki

Trichoniscus steinboecki is een pissebed uit de familie Trichoniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Karl Wilhelm Verhoeff.
# Antiblemma alcinoe

Antiblemma alcinoe is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Druce.
# Paranannopus triarticulatus

Paranannopus triarticulatus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Pseudotachidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Wells.
# Leonardus Hartman

Leonardus Hartman (Amsterdam, 14 januari 1920 – 29 december 1983) was een Nederlands politicus van de PvdA.
Zijn vader was foerier bij de infanterie en zelf ging hij in 1938 werken bij de gemeentesecretarie van Bennebroek. Hij was daar opgeklommen tot commies eerste klas voor hij in april 1962 benoemd werd tot burgemeester van Wieringerwaard. Vanaf juli 1966 was Hartman tevens de burgemeester van Barsingerhorn. In 1970 werden die gemeenten samengevoegd tot de nieuwe gemeente Barsingerhorn waarvan hij de burgemeester werd. In december 1982 vroeg hij ontslag aan vanwege gezondheidsproblemen waarop Henk de Wilde, oud-burgemeester van Schagen, hem als waarnemend burgemeester verving. In juli 1983 volgde ontslag voor Hartman en aan het eind van dat jaar overleed hij op 63-jarige leeftijd.
# Starlight

Starlight kan verwijzen naar:
* Starlight (Muse), een nummer van de Britse rockband Muse uit 2006
* Starlight (The Supermen Lovers), een nummer van de Franse dj The Supermen Lovers uit 2001
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Starlight en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rocca d'Evandro

Rocca d'Evandro is een gemeente in de Italiaanse provincie Caserta (regio Campanië) en telt 3608 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 49,5 km², de bevolkingsdichtheid is 76 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Bivio Mortola, Centro Storico, Camino, Vallevona, Cocuruzzo, Casamarina, Campolongo, Mortola.

## Demografie

Rocca d'Evandro telt ongeveer 1422 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 0,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 3699 |
| 2001 | 3719 |

## Geografie

Rocca d'Evandro grenst aan de volgende gemeenten: Cassino (FR), Castelforte (LT), Galluccio, Mignano Monte Lungo, San Vittore del Lazio (FR), Sant'Ambrogio sul Garigliano (FR), Sant'Andrea del Garigliano (FR), Sant'Apollinare (FR), Sessa Aurunca.

## Externe link

* http://www.roccadevandro.net
* http://www.comuneroccadevandro.it
* Italiaans bureau voor statistiek
Ailano · Alife · Alvignano · Arienzo · Aversa · Baia e Latina · Bellona · Caianello · Caiazzo · Calvi Risorta · Camigliano · Cancello e Arnone · Capodrise · Capriati a Volturno · Capua · Carinaro · Carinola · Casagiove · Casal di Principe · Casaluce · Casapesenna · Casapulla · Caserta · Castel Campagnano · Castel Morrone · Castel Volturno · Castel di Sasso · Castello del Matese · Cellole · Cervino · Cesa · Ciorlano · Conca della Campania · Curti · Dragoni · Falciano del Massico · Fontegreca · Formicola · Francolise · Frignano · Gallo Matese · Galluccio · Giano Vetusto · Gioia Sannitica · Grazzanise · Gricignano di Aversa · Letino · Liberi · Lusciano · Macerata Campania · Maddaloni · Marcianise · Marzano Appio · Mignano Monte Lungo · Mondragone · Orta di Atella · Parete · Pastorano · Piana di Monte Verna · Piedimonte Matese · Pietramelara · Pietravairano · Pignataro Maggiore · Pontelatone · Portico di Caserta · Prata Sannita · Pratella · Presenzano · Raviscanina · Recale · Riardo · Rocca d'Evandro · Roccamonfina · Roccaromana · Rocchetta e Croce · Ruviano · San Cipriano d'Aversa · San Felice a Cancello · San Gregorio Matese · San Marcellino · San Marco Evangelista · San Nicola la Strada · San Pietro Infine · San Potito Sannitico · San Prisco · San Tammaro · Sant'Angelo d'Alife · Sant'Arpino · Santa Maria Capua Vetere · Santa Maria a Vico · Santa Maria la Fossa · Sessa Aurunca · Sparanise · Succivo · Teano · Teverola · Tora e Piccilli · Trentola-Ducenta · Vairano Patenora · Valle Agricola · Valle di Maddaloni · Villa Literno · Villa di Briano · Vitulazio
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Ostdeutscher Rundfunk Brandenburg

De Ostdeutsche Rundfunk Brandenburg (ORB) was tussen 12 oktober 1991 en 30 april 2003 een publieke omroep voor de deelstaat Brandenburg in Duitsland.
Met ingang van 1 mei 2003 fuseerde de ORB met de Sender Freies Berlin (SFB) tot het nieuwe Rundfunk Berlin-Brandenburg (RBB). Net zoals de RBB nu, waren ook de ORB en SFB deelnemer in de Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland (ARD).
Het hoofdkantoor van de ORB bevond zich in Potsdam. Hier bevonden zich ook de hoofdstudio's. Daarnaast had de omroep studio's in Cottbus, Frankfurt (Oder) en Perleberg.
# La Tieule

La Tieule is een gemeente in het Franse departement Lozère (regio Occitanie) en telt 105 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mende.

## Geografie

De oppervlakte van La Tieule bedraagt 27,0 km², de bevolkingsdichtheid is dus 3,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Tieule met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Trichoniscus stygivagus

Trichoniscus stygivagus is een pissebed uit de familie Trichoniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Karl Wilhelm Verhoeff.
# Antarctische dwergvinvis

De Antarctische dwergvinvis (Balaenoptera bonaerensis) is een walvis uit de familie der vinvissen (Balaenopteridae), die enkel op het zuidelijk halfrond voorkomt. De Antarctische dwergvinvis wordt vaak als een ondersoort van de dwergvinvis (Balaenoptera acutorostrata) gezien, maar onder andere door de Internationale Walvisvaartcommissie beschouwd als een aparte soort.

## Kenmerken

De Antarctische dwergvinvis is een van de kleinste soorten vinvissen. Hij wordt tussen de 10 en 11 meter lang en 9 à 10 ton zwaar. Vrouwtjes worden groter dan mannetjes. Bij de meeste Antarctische dwergvinvissen ontbreekt de bleke band, die bij de meeste gewone dwergvinvissen over de borstvinnen loopt. De schouder is licht- tot donkergrijs van kleur.

## Leefwijze

Hij voedt zich voornamelijk met krill, aangevuld met in scholen levende vissen. Jagen doen ze in open zee, maar eveneens onder oppervlakte-ijs.

## Verspreiding

Op het zuidelijk halfrond leeft naast de Antarctische dwergvinvis nog een kleinere vorm dwergvinvis. Deze vorm is nauwer verwant aan de gewone dwergvinvis, die verder alleen op het noordelijk halfrond voorkomt, dan aan de Antarctische dwergvinvis en is mogelijk een ondersoort van de gewone dwergvinvis.
De Antarctische dwergvinvis komt waarschijnlijk op het gehele zuidelijk halfrond voor, en kan worden aangetroffen van de polaire tot de tropische wateren. Hij komt voornamelijk voor in kustwateren, onder andere in de wateren rond Antarctica en de Australische kust, maar wordt ook op open zee waargenomen. Rond Antarctica komt hij voor tot de rand van het pakijs. De Antarctische dwergvinvis is vooral 's zomers rond Antarctica te vinden, waar de voedselgronden liggen. 's Winters, in het voortplantingsseizoen, brengen ze verder noordwaarts door, tussen de 7° en 35° zuiderbreedte.

## Bedreiging

De Antarctische dwergvinvis is waarschijnlijk de meest algemene soort baleinwalvis. Hij is in het verleden ook zwaar bejaagd, voornamelijk rond de Antarctische wateren door Japan en Sovjet-Unie, en voor de kust van Brazilië, waar tussen 1965 en 1985 ongeveer 14.600 dieren werden gedood. Er wordt nog steeds door Japan op de soort gejaagd, onder het mom van wetenschappelijk onderzoek. Ze vangen jaarlijks zo'n driehonderd dieren.
* ↑ (en) Antarctische dwergvinvis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Minke Whales Feast Under Antarctic Ice, Study Finds. National Geographic (13 augustus 2014). Geraadpleegd op 14 augustus 2014.
# Parapallasea wosnessenskii

Parapallasea wosnessenskii is een vlokreeftensoort uit de familie van de Acanthogammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Dorogostaisky.
# Leonardus Hendrik Penninkx

Leonardus Hendrik Penninkx (Middelburg, 27 november 1895 - kamp Neuengamme, 30 november 1944) was een Nederlands verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hij was een zoon van Leendert Penninkx en Elizabeth Jonkerman.
Penninkx was tot mei 1940 sergeant-majoor in het Nederlandse leger. Eind 1940 begon hij met het vormen van een illegale kern in Utrecht. Hij verzamelde wapens, verstuurde berichten en hielp onderduikers. In 1941 trad hij als railwachter in dienst bij de Nederlandse Spoorwegen om zijn illegale werk door te zetten.
Op het adres in Utrecht waar hij woonde had hij twee onderduikers verstopt. Tevens was er een wapenopslag en een drukkerij van illegale papieren. Later werd hij een van de oprichters en medewerkers van de L.O. Utrecht. Hij woonde in Utrecht in een bovenwoning . Deze was te bereiken door een trap die naast de voordeur van de onderburen was. Zijn onderbuurvrouw was een Duitse die getrouwd met een NSB'er. Deze onderburen gaven ook feestjes voor leden van de SS, de SD en officieren van het Duitse leger. Deze instanties, met name de SS en SD, waren al geruime tijd op zoek naar PIII, het wijkhoofd van de illegaliteit van wijk 3 in Utrecht. Ze wisten uiteraard niet dat PIII Leonardus Hendrik Penninkx was.
Penninkx werd in mei 1944 verraden doordat een gearresteerde koerier tijdens verhoor was doorgeslagen. Toen Leonardus na 6 weken afwezigheid weer eens thuis sliep, na op reis te zijn geweest in verband met het L.O.-werk, werd hij door de Duitsers van zijn bed gelicht. Via verschillende kampen kwam hij ten slotte terecht in het beruchte concentratiekamp Neuengamme. Daar is hij op 30 november 1944 gefusilleerd.
Zijn zoon, Frederik Alexander Penninkx, zat ook in het verzet door Nederland heen.
# Wereldkampioenschappen atletiek 1991 – marathon

Het IAAF wereldkampioenschap van 1991 werd in Tokio gehouden. De mannen liepen op 1 september 1991 en de vrouwen op 25 augustus 1991.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Hiromi Taniguchi | JPN | 2:14.57 |
| 2 | Ahmed Salah | DJI | 2:15.26 |
| 3 | Steve Spence | USA | 2:15.36 |
| 4 | Jan Huruk | POL | 2:15.47 |
| 5 | Futoshi Shinohara | JPN | 2:15.52 |
| 6 | Salvatore Bettiol | ITA | 2:15.58 |
| 7 | Maurilio Castillio | MEX | 2:16.15 |
| 8 | Gelindo Bordin | ITA | 2:17.03 |
| 9 | Tekeye Gebrselassie | ETH | 2:18.37 |
| 10 | Konrad Dobler | GER | 2:19.01 |
| 11 | Steve Moneghetti | AUS | 2:19.18 |
| 12 | Sam Carey | GBR | 2:20.02 |
| 13 | Peter Maher | CAN | 2:20.31 |
| 14 | Diego García | ESP | 2:21.16 |
| 15 | Dominique Chauvelier | FRA | 2:21.37 |
| 16 | Tonnie Dirks | NED | 2:22.17 |
| 17 | Elphas Ginindza | SWZ | 2:22.43 |
| 18 | Stephan Freigang | GER | 2:23.13 |
| 19 | Won-Tak Kim | KOR | 2:23.14 |
| 20 | Dave Buzza | GBR | 2:23.24 |
| 21 | Vladimir Bukhanov | URS | 2:24.26 |
| 22 | Motsemme Kgaotsang | BOT | 2:25.28 |
| 23 | Kim Reynierse | ARU | 2:26.50 |
| 24 | Martin Vrabel | TCH | 2:26.56 |
| 25 | Gian Luigi Macina | SMR | 2:28.40 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Wanda Panfil | POL | 2:29.53 |
| 2 | Sachiko Yamashita | JPN | 2:29.57 |
| 3 | Katrin Dörre-Heinig | GER | 2:30.10 |
| 4 | Yuko Arimori | JPN | 2:31.08 |
| 5 | Maria Rebelo-Lelut | FRA | 2:32.05 |
| 6 | Kamila Gradus | POL | 2:32.09 |
| 7 | Manuela Machado | POR | 2:32.33 |
| 8 | Ramilja Boerangoelova | URS | 2:33.00 |
| 9 | Iris Biba | GER | 2:33.48 |
| 10 | Sally Ellis | GBR | 2:35.09 |
| 11 | Sally Eastall | GBR | 2:36.16 |
| 12 | Kumi Araki | JPN | 2:38.27 |
| 13 | Joy Smith | USA | 2:39.16 |
| 14 | Maria Trujillo | USA | 2:39.28 |
| 15 | Fabiola Rueda-Oppliger | COL | 2:41.31 |
| 16 | Sissel Grottenberg | NOR | 2:43.11 |
| 17 | Franziska Rochat-Moser | SUI | 2:44.07 |
| 18 | Pascaline Wangui | KEN | 2:45.22 |
| 19 | Ena Guevara | PER | 2:48.53 |
| 20 | Françoise Bonnet | FRA | 2:48.57 |
| 21 | Cornellia Melis | ARU | 2:58.18 |
| 22 | Yi-Lo Mau | HKG | 2:59.39 |
| 23 | Gina Coello | HON | 2:59.54 |
| 24 | Graciela Caizabonda | ECU | 3:00.03 |
Helsinki 1983 · Rome 1987 · Tokio 1991 · Stuttgart 1993 · Göteborg 1995 · Athene 1997 · Sevilla 1999 · Edmonton 2001 · Parijs 2003 · Helsinki 2005 · Osaka 2007 · Berlijn 2009 · Daegu 2011 · Moskou 2013 · Peking 2015 · Londen 2017 · Doha 2019· Eugene 2022
# Osculatiecirkel

Een osculatiecirkel of krommingscirkel is de cirkel die in een gegeven punt P van een vlakke kromme die kromme het best benadert, beter dan elke andere cirkel. Men kan de osculatiecirkel beschouwen als de cirkel bepaald door P en twee punten op de kromme die infinitesimaal dicht naast P liggen. Het middelpunt van de osculatiecirkel noemt men het krommingsmiddelpunt en de straal van de cirkel de kromtestraal; dit is het omgekeerde van de kromming in punt P.

## Bepalen van de osculatiecirkel

Voor een vloeiende kromme moet de osculatiecirkel in een punt P een contact van tweede orde hebben met de kromme; dit wil zeggen:
* P is een gemeenschappelijk punt van de curve en de cirkel
* in P hebben kromme en cirkel dezelfde eerste afgeleide (dezelfde raaklijn)
* in P hebben kromme en cirkel dezelfde tweede afgeleide (dezelfde kromming).
De wiskundige formulering hiervan resulteert in een stelsel van drie vergelijkingen met drie onbekenden, zijnde de straal en de coördinaten van het middelpunt van de cirkel.
Het middelpunt van de osculatiecirkel in P ligt steeds op de normaal in P. De meetkundige plaats van de middelpunten van de osculatiecirkels van alle punten van een kromme is de evolute van de kromme. Dit is tevens de omhullende van de normaallijnen op de kromme.

## Stelling van Tait-Kneser

Deze stelling, genoemd naar Peter Tait en Adolf Kneser die ze onafhankelijk van elkaar ontdekten op het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw, stelt dat:
    van een kromme met monotoon positieve kromming zijn de osculatiecirkels paarsgewijs disjunct en in elkaar genesteld.
Dit is bijvoorbeeld het geval voor een logaritmische spiraal.

## Hyper-osculerende cirkels

Wanneer de osculatiecirkel met de kromme in punt P een contact van derde orde of hoger heeft, zegt men dat het een hyper-osculatiecirkel is. Dit is bijvoorbeeld het geval als de curve een lokaal minimum of maximum heeft, zoals bij een parabool. Dergelijke punten noemt men een "vertex" van de kromme. Een vertex op een kromme komt overeen met een singulier punt op de evolute van de kromme.
De stelling van Tait-Kneser geldt enkel voor krommen die geen vertex hebben. Dat zijn noodzakelijkerwijs open krommen; gesloten krommen hebben altijd vertices. In 1909 bewees Syamadas Mukhopadhyaya dat een "vlakke ovaal", dit is een vloeiende gesloten strikt convexe kromme, minstens vier vertices heeft. Deze stelling staat bekend als het four-vertex theorem.
# La Tolérance

La Tolérance is de naam van twee Belgische vrijmetselaarsloges:
* La Tolérance Verviers, een loge van het Grootoosten van België
* La Tolérance Hasselt, een loge van de Grootloge van België
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van La Tolérance en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Trigonobunus spinifer

Trigonobunus spinifer is een hooiwagen uit de familie Podoctidae.
# Antoine Marfan

Bernard-Jean Antonin Marfan (Castelnaudary, Aude, 23 juni 1858 – Parijs, 11 februari 1942) was een Franse kinderarts. Hij heeft onder andere onderzoek gedaan naar longtuberculose en mede dankzij zijn ontdekkingen is het BCG-vaccin ontwikkeld. Verder deed hij onderzoek naar rachitis en zette hij informatiepunten op voor moeders over kindervoeding. Hij was in zijn tijd een absolute pionier van de kindergeneeskunde (pediatrie). Het syndroom van Marfan is naar hem vernoemd.
In 1896 presenteerde hij een 5-jarig patiëntje, Gabriëlle P., aan de Société Médicale des Hôpitaux in Parijs. Hij liet zien dat ze opvallend lange benen, tenen en vingers had, wat de moeder al bij de geboorte was opgevallen. Marfan noemde dit "spinnenbenen" en noemde de aandoening dolicostenomelie (van het Grieks stenos = smal, slank, en melos = ledemaat). In haar vroege puberteit overleed Gabriëlle P., volgens Marfan waarschijnlijk aan de gevolgen van tuberculose.
De Franse arts Émile Charles Achard beschreef in 1902 een soortgelijke patiënt, en noemde het verschijnsel arachnodactylie (spinnenvingers/tenen). Achard beschreef ook de hypermobiliteit van haar gewrichten en meldde dat de ziekte in haar familie voorkwam.
In latere artikelen, toen de ziekte uitgebreider werd beschreven met hart- en vaatafwijkingen en oogafwijkingen, werd de ziekte het syndroom van Marfan genoemd.
Of Gabriëlle P. werkelijk aan deze aandoening leed is echter nooit opgehelderd. Het is ook mogelijk dat zij leed aan congenitale contracturen arachnodactylie of een andere aandoening.
* Bibliothèque nationale de France: cb10682211j (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058524259206706
* Gemeinsame Normdatei: 173255507
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5509 3612
* Library of Congress Control Number: n2007183172
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: nlk20040146929
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007345361005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 145238431
* Système universitaire de documentation: 061140376
* Virtual International Authority File: 29524850
* WorldCat (via VIAF): 29524850
# Parapallene algoae

Parapallene algoae is een zeespin uit de familie Callipallenidae. De soort behoort tot het geslacht Parapallene. Parapallene algoae werd in 1946 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Barnard.
# Stathmopoda amphidyma

Stathmopoda amphidyma is een vlinder uit de familie Stathmopodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Meyrick.