OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lawinediode

Een lawinediode of avalanchediode is een diode die berust op het lawine-effect (avalanche breakdown effect).

## Werking

In normale toestand geleidt een avalanchediode in de sperrichting vrijwel niet. Bij een bepaalde spanning (de doorslagspanning), gaat het lawine-effect (avalanche breakdown) optreden, waardoor de diode steeds meer gaat geleiden en ten slotte vrijwel een kortsluiting vormt. Dit proces vernielt de halfgeleider niet, tenzij de stroom gedurende de geleiding te groot is geworden.
Een avalanchediode wordt daarom typisch in de sperrichting gebruikt, met de kathode aan de positieve kant en de anode aan de negatieve kant (doorgaans wordt deze kant met massa verbonden). Beneden deze doorslagspanning geleidt de diode nauwelijks, bij de doorslagspanning gaat deze geleiden. De overgang is echter niet scherp: er is een gebied waar de diode steeds meer begint te geleiden. Een op 5 volt gespecificeerde avalanchediode vormt pas boven de 6 volt een echte geleider.
Hoewel beide typen een overeenkomstig effect vertonen (doorslag bij een bepaalde spanning), verschilt een avalanchediode fundamenteel van een zenerdiode, in die zin dat de belangrijkste natuurkundige eigenschap waarop hun werking berust, verschillend is (lawine-effect tegenover zenereffect). Tevens heeft het lawine-effect een positieve temperatuurcoëfficiënt, waardoor ze minder geschikt zijn voor spanningsstabilisatie. Aan de andere kant kunnen avalanchedioden tot doorslagspanningen van enkele duizenden volt worden ontworpen, terwijl zenerdioden typisch niet verder dan enkele tientallen volt doorslagspanning kunnen worden geproduceerd.

## Toepassing
### Overspanningsbeveiliging

Avalanchedioden kunnen worden toegepast om spanningspieken (transiënten) op te vangen, waarmee de elektronica in de schakeling daarachter kan worden beveiligd tegen te hoge spanning. Ze zijn in staat om kortdurend (typisch in de orde van 1 seconde) veel energie te dissiperen en worden daartoe soms uitgerust met een koellichaam. Engelse handelsbenamingen voor deze diodes zijn onder andere Transorb en Transil. Avalanchedioden, ontwikkeld voor overspanningsbeveiliging, worden gespecificeerd in doorslagspanning (in volt) en maximale energie (uitgedrukt in joule of in I$^2$t).
Deze dioden zijn leverbaar in unidirectionele en bidirectionele versies, met doorslagspanningen tot enkele duizenden volt. Unidirectionele versies gaan geleiden boven hun gespecificeerde spanning maar ook bij negatieve spanningen van 0,7 volt of meer. Dan fungeert de avalanche diode als gewone diode. Bidirectionele versies hebben een symmetrische doorslagspanning, bijvoorbeeld 5 en -5 volt. Feitelijk bestaan bidirectionele versies uit twee unidirectionele diodes: intern zijn de anoden aan elkaar verbonden en de kathoden naar buiten gebracht. Een toepassing is, om bipolaire signalen zoals RS232 te beschermen tegen piekspanningen met slechts één component.

### Ruisgenerator

Net als zenerdioden genereren avalanchedioden hoogfrequente ruis wanneer ze doorslaan. Ze kunnen worden toegepast als bron van witte ruis in meetapparatuur.

## Externe link

* (en) Zener and Avalanche Breakdown/Diodes
# Le Breuil-Bernard

Le Breuil-Bernard is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Deux-Sèvres in de regio Nouvelle-Aquitaine en telt 440 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bressuire.

## Geschiedenis

Le Breuil-Bernard is op 1 januari 2019 gefuseerd met de gemeenten La Chapelle-Saint-Étienne, Moncoutant, Moutiers-sous-Chantemerle, Pugny en Saint-Jouin-de-Milly tot een nieuwe gemeente, geheten Moncoutant-sur-Sèvre.

## Geografie

De oppervlakte van Le Breuil-Bernard bedraagt 8,2 km², de bevolkingsdichtheid is 53,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Le Breuil-Bernard met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Le Bousquet

Le Bousquet is een gemeente in het Franse departement Aude (regio Occitanie) en telt 46 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Limoux.

## Geografie

De oppervlakte van Le Bousquet bedraagt 26,0 km², de bevolkingsdichtheid is dus 1,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Las Tunas (provincie)

Las Tunas is een van de vijftien provincies van Cuba, gelegen in de oostelijke helft van het eiland Cuba. De hoofdstad is de gelijknamige gemeente.
De provincie bestrijkt een oppervlakte van 6600 km² en heeft 537.000 inwoners (2015).

## Gemeenten

De provincie bestaat uit acht gemeenten (afwijkende hoofdplaatsen tussen haakjes):
* Amancio
* Colombia
* Jesús Menéndez
* Jobabo
* Las Tunas (La Victoria)
* Majibacoa (Calixto)
* Manatí
* Puerto Padre
* ↑ Oficina Nacional de Estadistica e Informatión (ONEI); Anuario Estadístico 2015; Territorio; Cuadro 1.4.
Artemisa · Camagüey · Ciego de Ávila · Cienfuegos · Guantánamo · Granma · Havana · Holguín · Las Tunas · Matanzas · Mayabeque · Pinar del Río · Sancti Spíritus · Santiago de Cuba · Villa Clara
# Lawrence Weiner

Lawrence Weiner kan verwijzen naar:
* Lawrence Weiner (componist) (1932-2009), Amerikaans componist
* Lawrence Weiner (kunstenaar) (1942), Amerikaans conceptioneel kunstenaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lawrence Weiner en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lawrence Weiner (kunstenaar)

Lawrence Weiner (New York, 10 februari 1942 – aldaar, 2 december 2021) was een Amerikaans kunstenaar en een centrale figuur in de ontstaansgeschiedenis van de conceptuele kunst, een kunststroming die in de jaren 60 van de twintigste eeuw haar opgang maakte in de Verenigde Staten.
Zijn werk kenmerkt zich vaak door het gebruik van typografie. In Amsterdam-Centrum ligt van hem Een vertaling, van de ene taal naar de andere.

## Bekende tentoonstellingen in Nederland

* 1969 Op Losse Schroeven: Situaties en cryptostructuren, Stedelijk Museum, Amsterdam *1971, Sonsbeek 71: Buiten de Perken, Sonsbeek, Arnhem.
* 1979, Lawrence Weiner. Video, Van Abbemuseum, Eindhoven.
* 1988 Lawrence Weiner. Works from the Beginning of the Sixties Towards the End of the Eighties, Stedeijk Museum, Amsterdam.
* 1990: Licht = (Licht), Joods Historisch Museum, Amsterdam. Bij die gelegenheid gebruikte hij de tekst "all the stars in the sky show only one face," die op het raam in 4 talen werd aangebracht, Engels, Jiddisch, Nederlands en Hebreeuws.
Weiner overleed op 79-jarige leeftijd.
* ↑ (en) Lawrence Weiner, Artist Whose Medium Was Language, Dies at 79. The New York Times (4 december 2021). Gearchiveerd op 16 juli 2023.
* ↑ (en) Lawrence Weiner, Giant of Conceptual Art Who Had a Way with Words, Dies at 79. ARTnews.com (3 december 2021). Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki: 5477
* Bibsys: 90965842
* Biblioteca Nacional de España: XX1167954
* Bibliothèque nationale de France: cb12019248c (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058514585506706
* Gemeinsame Normdatei: 118630237
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1560 0584
* KulturNav: bdae2b78-dc1f-42ad-8be1-a8f39cc1edf2
* Library of Congress Control Number: n50020967
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000195734
* MusicBrainz: 7ddc5d5b-ff84-4993-bfee-9d6e2c198f64
* National Gallery of Victoria: 4915
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0119007
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007269757705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069947465
* PIC: 489
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A027468504
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 83408
* LIBRIS: 271296
* SNAC: w6rp5fhj
* Système universitaire de documentation: 028336046
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 36080
* Union List of Artist Names: 500013081
* Virtual International Authority File: 12320420
* WorldCat (via VIAF): 12320420
# Lawrence Watt-Evans

Lawrence Watt-Evans (Arlington, 1954) is een Amerikaans schrijver van sciencefiction en fantasy.
De redacteur Lester del Rey voegde het streepje toe aan zijn eigenlijke naam, Lawrence Watt Evans, om die opvallender te maken. Sommige korte verhalen schrijft hij onder het pseudoniem Nathan Ross.
Watt-Evans studeerde aan de Universiteit van Princeton, maar haalde geen graad. Pas in 1980, na vele jaren proberen, publiceerde hij zijn eerste roman, The Lure of the Basilisk. Daarna wijdde hij zich geheel aan het schrijven.
In 1988 won Watt-Evans de Hugo Award voor zijn korte verhaal Why I Left Harry's All-Night Hamburgers.

## Geselecteerde bibliografie

Lords of Dus serie
* The Lure of the Basilisk (1980)
* The Seven Altars of Dusarra (1981)
* The Sword of Bheleu (1983)
* The Book of Silence (1984)
Legends of Ethshar serie
* The Misenchanted Sword, (1985)
* With a Single Spell (1987)
* The Unwilling Warlord (1989)
* The Blood of a Dragon (1991)
* Taking Flight (1993)
* The Spell of the Black Dagger (1993)
The Three Worlds trilogie
* Out of This World (1994)
* In the Empire of Shadow (1995)
* The Reign of the Brown Magician (1996)
The Obsidian Chronicles
* Dragon Weather (1999)
* The Dragon Society (2001)
* Dragon Venom (2003)
War Surplus serie
* The Cyborg and the Sorcerers (1982)
* The Wizard and the War Machine (1987)
Overige romans
* The Chromosomal Code (1984)
* Shining Steel (1986)
* Denner's Wreck (1988)
* Nightside City (1989)
* The Nightmare People (1990 - horror)
* The Rebirth of Wonder (1992)
* Split Heirs (1993 - met Esther Friesner)
* Touched by the Gods (1997)
* Night of Madness (2000)
* Ithanalin's Restoration (2002)
Verzamelbundels
* Crosstime Traffic (1992)
* Newer York (1991 - als redacteur)

## Externe link

* The Misenchanted Page - Officiële website
* Bibsys: 13014117
* Bibliothèque nationale de France: cb12307012n (data)
* Gemeinsame Normdatei: 123618924
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7832 4188
* Library of Congress Control Number: n82014950
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00476896
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0019145
* Nationale bibliotheek van Australië: 36543682
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073493058
* LIBRIS: 320521
* Système universitaire de documentation: 137266707
* Trove: 1283237
* Virtual International Authority File: 24668482
* WorldCat (via VIAF): 24668482
# Leader Price

Leader Price is een Franse internationale supermarktketen in het discountsegment en merk van verschillende producten. De eerste supermarkt werd in 1988 in Parijs geopend, daarna kwamen er meer filialen in Frankrijk. In 1997 werd het bedrijf overgenomen door Groupe Casino. In 2010 waren er alleen al in Frankrijk meer dan 500 vestigingen. In maart 2020 werd bekend dat Aldi het grootste deel van de Franse Leader Price-filialen overneemt van Groupe Casino. Het merk Leader Price en de franchisewinkels in Frankrijk blijven eigendom van Groupe Casino. Anno 2023 zijn er nog 60 franchisewinkels in Frankrijk.

## Leader Prices per land

| Land | Opening | Sluiting | Aantal winkels |
| Huidige locaties ||||
| Frankrijk | 1988 | | 60 |
| Martinique | 1994/2009 | | 8 |
| Guadeloupe | 1995 | | 14 |
| Zwitserland | 2012 | 2020 | 8 |
| Guyana | 1996 | | 5 |
| Réunion | 2014 | | 19 |
| Nieuw-Caledonië | (onbekend) | | 8 |
| België | 2002 | | 6 |
| Ivoorkust | 2006 | | 2 |
| Kameroen | 2011 | | 1 |
| Guinee | 2011 | | 1 |
| Togo | 2011 | | 1 |
| Vanuatu | 2011 | | 1 |
| Marokko | 2016 | | 3 |
| Voormalige locaties ||||
| Polen | 2000 | 2007 | 0 |
| Argentinië | 2001 | 2010 | 0 |
| Letland | 2005 | 2007 | 0 |
| Litouwen | 2005 | 2007 | 0 |

## Externe link

* (fr) Officiële website
* ↑ (fr) Leader Price passe dans le giron d'Aldi, Stratégies, 20 maart 2020. Gearchiveerd op 27 januari 2023.
* ↑ (fr) Casino cède officiellement Leader Price à Aldi France, Le Figaro, 30 november 2020. Gearchiveerd op 16 mei 2023.
* ↑ (en) France. Groupe Casino. Gearchiveerd op 25 januari 2023. Geraadpleegd op 25 januari 2023.
# Le Smoking

Le Smoking, in 1966 als nummer #262 ontworpen voor de Pop-Artcollectie (seizoen ‘66 – ‘67) van couturier Yves Saint Laurent voor modehuis Dior, was het eerste broekpak dat voor vrouwen ontworpen werd.
Om de mannelijke smoking geschikt te maken voor vrouwen gaf hij het jasje een taille, maakte de revers ronder en paste de broek aan zodat de benen langer leken. Het pak had een chique uitstraling en was bedoeld om te dragen als alternatief voor een avondjurk of ‘little black dress’ bij feestelijke gelegenheden.
Het ontwerp gold als zeer controversieel omdat het voor vrouwen niet alleen ongebruikelijk was om broeken en broekpakken te dragen, maar in meerdere landen, waaronder Frankrijk, zelfs verboden was. Bij zijn laatste collectie en afscheid in 2002 zei Yves Saint Laurent hierover: ‘Ik heb me altijd in dienst willen stellen van vrouwen. Ik wilde hen vergezellen in de grote bevrijdingsbeweging die in de vorige eeuw plaatsvond.’
Filmster Catherine Deneuve was in 1967 een van de eersten die het pak in het openbaar ging dragen. Stijliconen als Françoise Hardy, Liza Minnelli, Lauren Bacall en Bianca Jagger volgden. Het pak was in het begin zo controversieel dat er restaurants waren die vrouwen in een dergelijk pak de toegang weigerden.
In de daarop volgende dertig jaar baseerde Yves Saint Laurent nog vele ontwerpen op Le Smoking. Het ontwerp verwierf een iconische status en blijft tot in de 21ste eeuw modeontwerpers inspireren.
Yves Saint Laurent wordt gezien als dé couturier die vrouwen mede macht heeft gegeven door hen in staat te stellen kleding te dragen die normaal alleen door mannen met invloed en macht werd gedragen.
* ↑ (en) Icon-Icon, “Le Smoking”: the Story Behind a Constantly Reinvented Piece. ICON-ICON (2 januari 2014). Gearchiveerd op 14 mei 2021. Geraadpleegd op 15 mei 2021.
* ↑ Zo veranderde modehuis Yves Saint Laurent de wereld. Eye Wish Blog (19 april 2018). Gearchiveerd op 14 mei 2021. Geraadpleegd op 15 mei 2021.
* ↑ Dazed Digital | Le Smoking. web.archive.org (7 februari 2009). Gearchiveerd op 7 februari 2009. Geraadpleegd op 15 mei 2021.
* ↑ Hans Masselink, De bevrijder van de vrouw. Trouw (8 januari 2002). Gearchiveerd op 4 april 2022. Geraadpleegd op 15 mei 2021.
# Lasioglossum apertum

Lasioglossum apertum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Sandhouse.
# Lasioglossum aquilonium

Lasioglossum aquilonium is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Walker.
# Lasioglossum apostoli

Lasioglossum apostoli is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Ebmer.
# Lebrunia coralligens

Lebrunia coralligens is een zeeanemonensoort uit de familie Aliciidae.
Lebrunia coralligens is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wilson in 1890.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Aliciidae.txt
* World Register of Marine Species, Lebrunia coralligens. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Lebistina neuvillei

Lebistina neuvillei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Alluaud.
# Lebistina picta

Lebistina picta is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Dejean.
# Nyctiophylax nahum

Nyctiophylax nahum is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Sematoplusia acibdela

Sematoplusia acibdela is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Diakonoff.
# Karangmulya

Karangmulya kan verwijzen naar:
* Karangmulya (Padaherang), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Jamanis), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Malangbong), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Plumbon), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Kadungora), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Bojongmangu), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Telukjambe Barat), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Legonkulon), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Karangpawitan), een plaats in Indonesië
* Karangmulya (Kandanghaur), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karangmulya en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kasteel van Toruń

Het (Kruisvaarders)kasteel van Toruń (Pools: Zamek krzyżacki w Toruniu) (Duits: (Deutschordens)burg Thorn) is een kasteelruïne van de Duitse Orde in de Poolse stad Toruń (Duits:Thorn). Dit kasteel was de eerste Kruisvaardersburcht van de Duitse Orde in het Kulmerland (Pools: Ziemia Chełmińska) in diens Duitse Ordestaat, van waaruit de Noordelijke kruistochten begonnen. Dit kasteel is gelegen in de Binnenstad van Toruń, dat onderdeel uitmaakt van de Werelderfgoedlijst van Unesco. De kasteelruïne is een voorbeeld van baksteengotiek.

## Geschiedenis

Het kasteel werd in het midden van de 13e eeuw gesticht en werd in 1254 onderdeel van de in dat jaar gestichte stad Toruń. In 1454 werd het kasteel bestormd door de bevolking van de stad zelf, die in opstand kwam tegen de kruisridders van de Duitse Orde. Deze opstand markeerde het begin van de Dertienjarige Oorlog tussen de Duitse Ordestaat, Polen en de Pruisische Bond. Deze oorlog werd gewonnen door Polen en de steden van de Pruisische Bond. Bij de Tweede Vrede van Thorn in 1466 kregen deze steden autonomie en werden onderdeel van het naar aanleiding van deze vrede opgerichte Koninklijk Pruisen, een koninkrijk in personele unie met Koninkrijk Polen. In 1966, 500 jaar na de Tweede Vrede van Thorn, werd de ruïne van het kasteel opgeruimd, er werden archeologische opgravingen uitgevoerd en delen werden gerenoveerd. De best bewaard gebleven delen zijn de Gdanisko- (Duits: Dansker-)toren uit de 14de eeuw, die een sanitaire en defensieve functie had en ondergrondse delen.

## Afbeeldingen

* Arkadiusz Skonieczny,Toruń: A short guide to the Old Quarter. Toruń PCU,Ca.2015, Pag 26-27
* Teresa Czerniewicz-Umer, Polen (Capitool Reisgidsen). Houten: Unieboek van Reemst, 2002, Pag. 270-273
* ↑ VisitTorun.pl. Gearchiveerd op 30 juli 2023.
* ↑ Torun.pl. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
# Keita Iijima

Keita Iijima (飯島敬太, Iijima Keita), gespeeld door acteur Ren Matsuzawa, is een fictief persoon uit Battle Royale.

## Voor Battle Royale

Iijima is een derdeklasser op de fictieve Shiroiwa High School. Hij is goed bevriend met Yutaka Seto. In het boek en in de manga was Iijima ook bevriend met Shinji Mimura. Echter, Mimura verloor zijn vertrouwen in Iijima nadat hij Mimura in de steek liet toen hij in een gevecht belandde.
Keita wordt in de film afgebeeld als een basketbalspeler. In de film is hij wel bevriend met Shinji.

## Battle Royale
### Boek & Manga

Keita was altijd al erg laf. Ondanks het feit dat hij een keukenmes kreeg, wist hij dat hij waarschijnlijk niet genoeg moed had deze te gebruiken. Toen hij per ongeluk Yutaka en Shinji tegenkwam, was hij dan ook erg blij.
Shinji kon echter zijn verleden met Keita niet vergeten en wilde hem niet toelaten om mee te werken aan zijn plan. Hij vertrouwde hem ook niet met het geheim dat Shinji de school wilde opblazen. Yutaka wilde Keita echter met open armen ontvangen. In de manga wil Shinji Keita in de arm schieten als waarschuwing. In het boek "glijdt" hij uit met zijn vingers en schiet hem in zijn nek.
In de manga schiet Shinji Keita uiteindelijk in zijn gezicht en vertelt dat hij zich bedreigd voelde door hem.

### Film

Keita's karakter in de film is anders dan die in het boek. Wanneer Kitano de regels uitlegt, lacht Keita hem uit door zijn ongeloof. Wanneer zijn naam wordt genaamd, verlaat Keita de klas op een eervolle manier.
Keita krijgt een jitte als wapen. Hij begint samen te werken met Shinji en Yutaka met het plan de school op te blazen. Terwijl Keita samen met Yutaka naar kruiden zoekt om een bom mee te maken, probeert Shinji het systeem van de school te hacken. Toen het ze lukten, op dag twee, werden ze verrast door Kazuo Kiriyama. Deze schoot Yutaka dood. Niet veel later bezweek ook Keita aan Kiriyama's kogels.
# Kardinaal Mercier Instituut

Het Kardinaal Mercier Instituut is een voormalig opleidingsinstituut voor secundair onderwijs in Schaarbeek. Het werd opgericht door de Aalmoezeniers van de Arbeid in 1916 te midden van de arbeiderswijken van Brussel en vernoemd naar de toenmalige aartsbisschop kardinaal Mercier. Men wilde er de arbeiderskinderen een degelijke technische scholing en een christelijke vorming meegeven. Het omvatte zowel een Nederlandstalige als Franstalige afdeling. Ook kwam daar een afdeling hoger onderwijs bij, met onder meer een gespecialiseerde opleiding in autotechniek.
Met de hervorming van het hoger onderwijs in Vlaanderen (1995) werd het instituut samengevoegd met de hogeschool De Nayer tot de Hogeschool voor Wetenschap en Kunst.
De Nederlandstalige secundaire afdeling met zowel opleidingen in het tso als in het bso bleef nog enige tijd bestaan, maar moest eind vorige eeuw de deuren sluiten. De Franstalige afdeling bestaat nog steeds als Institut Technique Cardinal Mercier aan de Boulevard Lambermont nr. 17.
# Kazankerk (Irkoetsk)

De Kerk van de Moeder Gods van Kazan (Russisch: Церковь Иконы Божией Матери Казанская) is een Russisch-orthodox kerkgebouw in de Russische stad Irkoetsk. De kerk moet niet worden verward met de Kazankathedraal die in de jaren 30 door de bolsjewieken werd vernietigd. Vanwege de kleur van de muren wordt het gebouw in de volksmond ook wel Rode Kerk genoemd.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd in de jaren 1885-1892. Oorspronkelijk zou de kerk worden gewijd aan de Heilige Nicolaas. Op wiens initiatief de kerk later gewijd werd aan de Moeder Gods van Kazan is echter onbekend. De financiering van de bouw werd mogelijk gemaakt door giften van een aantal rijke ondernemers en parochianen. Na voltooiing werd de kerk gewijd op 9 april 1892. Een resolutie van het Centraal Uitvoerend Comité gelastte sluiting van de kerk voor de eredienst in 1936. Het gebouw kreeg vervolgens diverse bestemmingen. Op 4 februari 1975 werd de kerk opgenomen in het register van cultureel erfgoed. Eind jaren 80 begon men met restauratiewerkzaamheden aan de kerk. In 1994 keerde de kerk terug naar de rechtmatige eigenaar, de Russisch-orthodoxe Kerk.

## Externe link

* (ru) De kerk op temples.ru
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Казанская церковь (Иркутск) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.