OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kasteel van Courances

Het Kasteel van Courances (Frans: Château de Courances) is een kasteel in de Franse gemeente Courances.
# Karstarma sulu

Karstarma sulu is een krabbensoort uit de familie van de Sesarmidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Ng.
# Karstarma waigeo

Karstarma waigeo is een krabbensoort uit de familie van de Sesarmidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Wowor & Ng.
# Karangan

Karangan kan verwijzen naar:

## Onderdistrict in Indonesië

* Karangan (Trenggalek), een onderdistrict in het regentschap Trenggalek in de provincie Oost-Java
* Karangan (Kutai Timur), een onderdistrict in het regentschap Kutai Timur in de provincie Oost-Kalimantan

## Plaats in Indonesië (met tussen haakjes het onderdistrict)

* Karangan (Karanganom), een plaats in het regentschap Klaten in de provincie Midden-Java
* Karangan (Badegan), een plaats in het regentschap Ponorogo in de provincie Oost-Java
* Karangan (Balong), een plaats in het regentschap Ponorogo in de provincie Oost-Java
* Karangan (Karangan), een plaats in het regentschap Trenggalek in de provincie Oost-Java
* Karangan (Kepoh Baru), een plaats in het regentschap Bojonegoro in de provincie Oost-Java
* Karangan (Bareng), een plaats in het regentschap Jombang in de provincie Oost-Java
* Karangan (Rambang Kapak Tengah), een plaats in het regentschap Prabumulih in de provincie Zuid-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karangan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kasteel Reesinghe

Kasteel Reesinghe is een landhuis in de Oost-Vlaamse plaats Maldegem, gelegen aan de Brugse Steenweg 181.

## Geschiedenis

Op deze plaats bevond zich de zetel van de heerlijkheid Maldegem, die ook Adegem en Sint-Laureins omvatte. De heren waren telgen van de familie Van Maldegem, tot 1483, toen de heerlijkheid door koop aan de familie Van Halewijn kwam, en vervolgens aan de families van Claerhout, Vilain, Zuniga y Mendoza en De Fonseca y Ayala. Uiteindelijk kwam de heerlijkheid aan het Huis Croÿ. In Flandria Illustrata (1641) was sprake van een renaissancegebouw, en omstreeks 1700 sprak men van een schoon casteel, hoven, schuren, bosschen, meerschen, landen ende velderijen en pitterijen, ghenaemt de stede van reesyn. Tot eind 18e eeuw werd het kasteel herhaaldelijk verwoest en heropgebouwd, maar in de 19e eeuw verviel het tot een ruïne.

## Huidig gebouw

In 1858 werd op het kasteeldomein, in opdracht van Charles-Honoré Pecsteen (1789-1873), een landhuis gebouwd naar ontwerp van Eugène Carpentier. Het betrof een bakstenen neogotisch bouwwerk in strenge symmetrie en met kasteelachtige elementen (kantelen, arkeltorentjes). Dit is het huidige bouwwerk. Er zijn enkele bijgebouwen, namelijk een koetshuis en paardenstallen. Ook werd op het terrein een neogotische kapel gebouwd, eveneens in opdracht van Charles Pecsteen.
Ten oosten van het landhuis bevindt zich de site van het oorspronkelijke kasteel, waarvan een motte rest binnen een halfcirkelvormige omgrachting. Hier is ook een ijskelder, tegenwoordig een vleermuiskelder. Ten noorden daarvan vindt men een rechthoekige omgrachting van de plaats waar het latere kasteel heeft gestaan, en dat toegankelijk is via een neogotische brug.
Het huidige kasteeldomein beslaat 6 hectare, en een aantal dreven lopen naar en door dit domein. Ook is er een warandebos, begin 19e eeuw werd ontbost maar einde 19e eeuw werd herbebost.
In 2024 werd 18 hectare woonuitbreidingsgebied in en rond het bos van Reesinghe omgezet naar agrarisch gebied, waardoor dit in de toekomst niet bebouwd mag worden.
* Kasteel Reesinghe in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
* ↑ https://www.hln.be/maldegem/kogel-is-door-de-kerk-in-reesinghe-bij-maldegem-zal-nooit-gebouwd-mogen-worden-na-drie-jaar-halen-we-eindelijk-onze-slag-thuis~a0c737b1/
# Katherine Luzuriaga

Katherine Luzuriaga (Bacolod), is een Filipijns-Amerikaanse wetenschapper en hoogleraar.

## Biografie

Katherine Luzuriaga werd geboren in Bacolod in de Filipijnse provincie Negros Occidental en groeide op in Manilla. Na het voltooien van de International School in de Filipijnse hoofdstad vertrok ze voor haar vervolgopleiding naar de Verenigde Staten. Daar behaalde ze haar Bachelor of Science en Master of Science aan Massachusetts Institute of Technology (MIT) en voltooide ze in 1984 haar Doctor of Medicine aan Tufts University. Na haar opleiding als Arts-assistent op de afdeling pediatrie van Tufts University was ze onderzoeker op de afdeling besmettelijke ziekten van de University of Massachusetts Medical School (UMMS).
In 1990 ging ze werken voor de UMMS-faculteit, waar ze na verloop van tijd werd aangesteld als hoogleraar pediatrie en moleculaire medicijnen en hoofd van de divisie pediatrische immunologie, besmettelijke ziekten en reumatologie. Ze verricht onderzoek naar virussen bij kinderen, waaronder hiv, Epstein-barrvirus en Cytomegalovirus. In 2013 kwam Luzuriega in het nieuws nadat een door haar en twee andere wetenschappers behandelde Amerikaans met hiv besmette baby functioneel genezen werd verklaard.
Voor haar werk kreeg als wetenschapper ze onder meer een NIH Mid-Career Award. Ook werd ze voor haar aandeel in het behandeling en (mogelijke) genezing van een kind met hiv in 2013 opgenomen in de Time 100, een jaarlijkse lijst met meest invloedrijke mensen ter wereld.
# Katherine Maher

Katherine Roberts Maher (uitspraak:mar, Wilton, 18 april 1983) was van 2019 tot en met 15 april 2021 chief executive officer (ceo) van de Wikimedia Foundation. Van 2016 tot haar aanstelling als ceo in 2019 was ze hiervan executive director.

## Loopbaan

Maher werkte achtereenvolgens als 'advocacy director' (hoofd voorlichting en beleidsbeïnvloeding) bij 'Acces', ICT-consultant bij de Wereldbank en het National Democratic Institute, en bij UNICEF, als innovatie- en communicatiemedewerkster. In april 2014 kwam ze in dienst van de Wikimedia Foundation als hoofd public relations. In 2016 volgde ze er Lila Tretikov op als CEO, een positie die ze tot half april 2021 bekleedde.

## Privé

Maher groeide op in Wilton, Connecticut. Naast Engels spreekt ze Arabisch, Frans en Duits.
* ↑ twitter.com (en) Maher, Katherine, Maher rhymes with car, and is not a cognate of a female horse, a town leader, or a military leader. You’d think the Brits would know this after decades of colonial theory and praxis.. @krmaher (January 10, 2020). Gearchiveerd op 26 maart 2023. Geraadpleegd op January 10, 2020.
* ↑ Wikimedia hires Maher to fill chief comms role. Gearchiveerd op 29 oktober 2019. Geraadpleegd op 4 april 2020.
* ↑ (de) Torsten Kleinz, Katherine Maher ist neue Chefin der Wikimedia Foundation. Heise Online (24 juni 2016). Gearchiveerd op 25 februari 2020. Geraadpleegd op 4 april 2020.
* ↑ Katherine Maher, Stepping down as CEO of the Wikimedia Foundation. Diff (4 februari 2021). Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ (en) NEWS@AUC | AUCians Recognized Among Top 99 Foreign Policy Leaders Under 33. The American University in Cairo (14 april 2015). Gearchiveerd op 16 oktober 2019. Geraadpleegd op 4 april 2020.
# Kanton Colombes-Sud

Kanton Colombes-Sud is een voormalig kanton van het Franse departement Hauts-de-Seine. Kanton Colombes-Sud maakte deel uit van het arrondissement Nanterre en telde 27.726 inwoners (1999). Het werd opgeheven bij decreet van 24 februari 2014, met uitwerking in maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Colombes-Sud omvatte enkel een deel van de gemeente Colombes.
# Karl Fjodorovitsj Kessler

Karl Fjodorovitsj Kessler (Russisch: Карл Фёдорович Кесслер) (Damra (Oblast Kaliningrad),19 november 1815 - Sint-Petersburg, 3 maart 1881) was een Duits/Russische dierkundige die een groot aantal nieuwe diersoorten (vooral vissen) voor de wetenschap verzamelde en beschreef. Hij werkte vooral vanuit Kiev en deed onderzoek in streken in en rond de Oekraïne zoals het Gouvernement Kiev, het Gouvernement Wolynië, het Gouvernement Cherson, het Gouvernement Poltava en Bessarabië. Verder maakte hij studie van de visfauna in de rivieren de Dnjestr, Dnjepr en Zuidelijke Boeg en in de kustwateren van het Oekraïense deel van de Zwarte Zee.
Kessler was ook een van de eerste biologen die voorstelde dat wederzijds hulpbetoon (mutualisme) eerder een belangrijke sturende factor in de evolutie is dan de strijd om het bestaan. Deze theorie werd later uitgewerkt door de anarchist Peter Kropotkin.

## Bron

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karl Kessler op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 116145617
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0873 0815
* Library of Congress Control Number: no93036963
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 371484006
* Système universitaire de documentation: 195272285
* Virtual International Authority File: 15512375
* WorldCat (via VIAF): 15512375
# Karl Fischer-bepaling

De Karl Fischer-waterbepaling is een door Karl Fischer in de eerste helft van de 20e eeuw ontwikkelde methode om het watergehalte in organische oplosmiddelen en andere monsters te bepalen. Het voordeel van de Karl Fischer-bepaling is dat deze selectief is (het systeem reageert alleen op water) en over een zeer breed concentratiegebied toepasbaar; watergehaltes variërend van ppb-niveau tot 100% kunnen nauwkeurig vastgesteld worden.

## Principe

De bepaling berust op de oxidatie van zwavel(IV), zoals in SO$_2$ of SO$_3$$^{2−}$ tot zwavel(VI) zoals in SO$_3$ en SO$_4$$^{2−}$.
Voor deze reactie zijn nodig:
* Water H$_2$O
* Een base B (meestal imidazool of di-ethanolamine)
* Zwaveldioxide SO$_2$
* Di-jood I$_2$
* Een alcohol als oplosmiddel (methanol is een geschikt goedkoop oplosmiddel en wordt daarom meestal gebruikt)
Het sulfietion SO$_3$$^−$ is stabiel omdat het in een basisch milieu makkelijk complexen en verbindingen vormt met alcoholen. In de uiteindelijke reactievergelijking kan het oplosmiddel opgenomen worden, maar noodzakelijk is dat niet.
De deelreacties die plaatsvinden zijn de volgende:
    $\mathrm {BSO_{2}^{\ -}\ +\ H_{2}O\ \longrightarrow \ BSO_{3}^{\ -}\ +\ 2\ H^{+}\ +\ 2\ e^{-}}$
    $\mathrm {I_{2}\ +\ 2\ e^{-}\longrightarrow \ 2\ I^{-}}$
Zolang er water aanwezig is in het reactiemengsel wordt de di-jood uit de titrant onmiddellijk omgezet in jodide. Het eindpunt van de titratie is bereikt als de di-jood uit de titrant niet meer omgezet wordt en er dus een overmaat di-jood ontstaat. Die overmaat kan gemeten worden doordat er een plotselinge daling van de elektrische weerstand optreedt bij de platina meetelektrode. Het eindpunt kan ook visueel waargenomen worden: de kleur van het reactiemengsel verandert van lichtgeel naar donkergeel als het eindpunt bereikt is.

## Titratie

De bepaling wordt doorgaans in methanol als oplosmiddel uitgevoerd. De zwavelverbinding is daar al in opgelost. Het jood wordt in de bepaling als oplossing toegevoegd. Het verschijnen van de eerste hoeveelheid I$_2$ is het teken dat al het water opgebruikt is. Uit het gebruikte volume joodoplossing en de concentratie ervan is vervolgens de hoeveelheid water in het monster te berekenen.

## Coulometrie

In organische vloeistoffen (benzine, olie, organische oplosmiddelen) is de hoeveelheid water doorgaans klein. Om meetbare resultaten te verkrijgen zou al snel een erg groot monstervolume noodzakelijk zijn als jood in de vorm van een oplossing wordt toegevoegd. Door jood coulometrisch te genereren in de oplossing wordt, dankzij de nauwkeurigheid waarmee stroomsterkte en tijd gemeten kunnen worden en de (grote) Faradayconstante, een nauwkeurige meting met kleine monsters mogelijk.

## Eindpunt

Bij een titratie, het maakt niet uit of het reagens met behulp van een buret of coulometrisch wordt toegevoegd, moet vastgesteld worden wanneer je kunt stoppen. Visueel is dat niet altijd mogelijk. De biamperometrie biedt in het geval van de Karl Fischer-waterbepaling uitkomst (de zogenaamde dead-stop titratie).
# Kateryna Palecha

Kateryna Palecha (20 september 1980) is een Oekraïens boogschutter.
Palecha schiet met een recurveboog. Vanaf ca. 2001 doet ze mee aan internationale wedstrijden. In 2002 stond ze derde op de FITA-wereldranglijst. Ze deed mee aan de Olympische Spelen (2004), en behaalde met het nationaal team de 6e plaats. Individueel kwam ze niet verder dan de 33e plaats. Op het EK indoor 2006 werd ze individueel 4e en met haar team 2e. Op het EK indoor in Turijn (2008) werd ze in de kwartfinale uitgeschakeld door de Italiaanse Elena Tonetta. Met haar team (met Tetjana Dorochova en Joelia Lobzjenidze) won ze opnieuw de zilveren medaille.

## Resultaten
### 2001

    3 WK Target, Peking

### 2004

    1 Europees Grand Prix, Antalya

### 2005

    2 WK outdoor (team)

### 2006

    4e EK indoor (individueel)
    2 EK indoor (team)

### 2008

    2 EK indoor (team)

## Externe link

* FITA
# Kateryna Pavlenko

Kateryna Pavlenko kan verwijzen naar:
* Kateryna Pavlenko (zangeres), 1988, Oekraïens zangeres
* Kateryna Pavlenko (breaker), Oekraïens olympisch breakdancer
* Kateryna Pavlenko (biatleet), Oekraïens paralympisch biatleet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kateryna Pavlenko en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kapo

Een kapo was een gevangene in een nazikamp in de Tweede Wereldoorlog, die als taak had op de andere gevangenen toe te zien. Een kapo moest voor de SS het werk van de gevangenen begeleiden en hij was verantwoordelijk voor hun resultaten. Kapo's, die in de terminologie van de nationaalsocialisten Funktionshäftlinge werden genoemd, kregen voor hun verdiensten verschillende privileges, bijvoorbeeld alcohol. In grotere kampen was ook sprake van Oberkapo's, de bazen van de 'gewone' kapo's. Kapo's waren vaak misdadigers die deze functie aangeboden kregen om een zwaardere straf te ontlopen.
Ze werden geregeld vermoord en vervangen door anderen als er te veel gevangenen waren.

## Etymologie

De term kapo is afkomstig van het Italiaanse woord Capo dat hoofd, overste betekent. De term kapo zou voor het eerst gebruikt zijn in het concentratiekamp Dachau. Hij werd daar vermoedelijk overgenomen van Italiaanse arbeiders die in het begin van de jaren dertig van de twintigste eeuw in het zuiden van Beieren werkzaam waren bij de wegenaanleg; de voorman wordt dan aangeduid als "capo".
Vanuit het modelkamp Dachau zou de term zich verspreid hebben naar de andere kampen, aanvankelijk soms in een ietwat verbasterde vorm: Kaput. Kaput is afgeleid van het Latijnse caput, hoofd, waarvan tevens het Franse woord caporal (korporaal) is afgeleid. In het concentratiekamp Erika nabij de Nederlandse stad Ommen werd Kaput vernederlandst tot kapoet.
# Kasteel Sandenburg

Kasteel Sandenburg is een Nederlands kasteel in Langbroek (gemeente Wijk bij Duurstede) in de provincie Utrecht. Het behoort tot het gelijknamige landgoed.
Sandenburg ligt aan de Langbroekerwetering. Het kasteel wordt voor het eerst genoemd in 1391: in dat jaar werd het beleend aan Jan van Zijl. In 1792 werd de woontoren gekocht door Gijsbert Carel Cornelis Jan baron van Lynden. Tussen 1861 en 1865 liet F.A.C graaf van Lynden van Sandenburg het door de Utrechtse architect Samuel Adrianus van Lunteren uitbreiden tot het huidige kasteel. Het kasteel wordt nog steeds particulier bewoond door de familie van Lynden van Sandenburg.
Achter het kasteel ligt een oranjerie, waar vroeger bijzondere planten de winter doorbrachten. De oranjerie wordt verhuurd als een trouw- en evenementenlocatie. In de voormalige stal, het koetshuis en op de bovenste verdieping van het kasteel zijn tegenwoordig bedrijven gevestigd.
In het koetshuis van Sandenburg is de dichter Gerrit Achterberg geboren.
Een stuk van de provinciale weg N229 tussen Wijk bij Duurstede en Werkhoven is vernoemd naar de voormalige eigenaar van het kasteel: 'Graaf van Lynden van Sandenburgweg'.

## Heren en vrouwen van Sandenburg

G. C. C. J. baron van Lynden van Sandenburg (1767-1850), heer van Sandenburg 1793- Mr. F. A. A. C. baron van Lynden van Sandenburg (1801-1836) Mr. C. Th. graaf van Lynden van Sandenburg (1826-1885) Mr. F. A. C. graaf van Lynden van Sandenburg (1873-1932) Mr. C. Th. E. graaf van Lynden van Sandenburg (1905-1990)

## Foto's

* Kasteel Sandenburg
# Kaskinen

Kaskinen (Zweeds: Kaskö) is een gemeente en stad in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Österbotten. De gemeente heeft een landoppervlakte van 10,63 km² en telt 1.256 inwoners (2022).
Kaskinen is een tweetalige gemeente met Fins als meerderheidstaal (± 70%) en Zweeds als minderheidstaal.

## Geboren

* Krista Siegfrids (4 december 1985), Fins zangeres
# Kasteel Rokkenborch

Het Kasteel Rokkenborch is een kasteel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Roosdaal behorende plaats Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek, gelegen aan de Koning Albertstraat 132 en de Koollochting 1.

## Geschiedenis

Op deze plaats heeft de zetel van de heren van Lombeek gestaan en uit 1676 is er een tekening, vervaardigd door Constantijn Huygens jr., die vermoedelijk betrekking heeft op dit kasteel.
Dit kasteel werd verwoest door de troepen van Lodewijk XIV en in 1700-1701 herbouwd. In de 19e eeuw was het geworden tot een pachthoeve die niet als kasteel, maar als huis te boek stond.
In 1873 kwam het goed in handen van Edouard Haubrechts. Vervolgens werd er regelmatig verbouwd en uitgebreid, ook begin 20e eeuw, vaak met materialen van het oude kasteel en ook wel van een ander kasteel zoals dat van Thy-le-Château. Het kasteel heeft eigenschappen van een folly met een donjon en kantelen. Door hergebruik van materialen is het niet altijd mogelijk te doorzien welke delen van het kasteel origineel zijn en welke van latere datum.
Het kasteel wordt omringd door een bosplantsoen van 2 ha.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kasteel Rondenbos

Het Kasteel Rondenbos (ook: Kasteel Bousquet) is een kasteel in de Vlaams-Brabantse plaats Beersel, gelegen aan de Alsembergsteenweg 1046.

## Geschiedenis

Het kasteel werd van 1903-1909 gebouwd in opdracht van houthandelaar Frans Bousquet. In 1912 werd het domein vergroot tot 7 ha door aankoop van het perseel van herberg De Keizer. In 1914 kwam op de plaats van deze herberg een portierswoning met stallen. In 1933 kwam het goed aan de familie Eloy en na 1939 was het onbewoond, maar namen Duitse en later Engelse soldaten er hun intrek. In 1946 werd het kasteel gebruikt door de KAJ. In 1973 werd het domein door de gemeente aangekocht en in 1974 werd het in gebruik genomen als gemeentehuis voor de gemeente Alsemberg. In 1993-1994 werd het pand vergroot en in 2002 werd nog een raadszaal toegevoegd.

## Gebouw

Het betreft een dubbelhuis in eclectische stijl waarbij het middenrisaliet uitgebouwd is als een torentje. Het geheel is gebouwd in baksteen met natuursteen toegepast voor speklagen, omlijstingen en hoekbanden. Het interieur is uitgevoerd in neo-Lodewijkstijlen. Vooral de trappenhal en enkele salons zijn rijk gedecoreerd.

## Domein

Aansluitend aan het kasteel is een wintertuin met daarin een marmeren fontein. De portierswoning met stallen toont twee haaks op elkaar staande barokke klokgevels met daartussen een poort. De stallen zijn later als kantoren in gebruik genomen maar de voederbakken bleven bewaard.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Katholieke Film Actie

De Katholieke Film Actie (KFA) was een stichting die de betere film onder de aandacht wilde brengen van het Nederlandse volk. Men wilde katholieken in "een legion van voorstanders van de goede film verenigen".
Op zondag 27 juni 1937 organiseerde de KFA de eerste Filmzondag, in een vijftal steden. De stichting bestond tussen 1937 en 2000, en ging toen over in de Stichting KFA-Filmbeschouwing, met haar website het Filmgesprek De stichting KFA wilde de bevordering van films met levensbeschouwelijke diepgang.
* ↑ KDC, LCKA Archief Landelijk Centrum Katholieke Actie. https://www.ru.nl/kdc/. KDC (2018). Gearchiveerd op 13 augustus 2023. Geraadpleegd op 13 augustus 2023.
* ↑ Yoram van Hees, Film bekijken kan iedereen; Film zien moet men leren. https://studenttheses.uu.nl. Universiteit Utrecht (Augustus 2011). Gearchiveerd op 30 augustus 2021. Geraadpleegd op 13 augustus 2013.
* ↑ het Filmgesprek. Gearchiveerd op 13 augustus 2023.
* ↑ Gerrit-Jan Meulenbeld, aangevuld door Joël Friso, Het filmgesprek. https://hetfilmgesprek.nl/ (2000). Gearchiveerd op 13 augustus 2023. Geraadpleegd op 2023-08013.
# Kerk van Mirns

De kerk van Mirns is een niet meer bestaande kerk in het Friese dorp Mirns, die omstreeks het midden van de 18e eeuw werd afgebroken.

## Beschrijving

De oude kerk van Mirns werd in 1728 getekend door een onbekende tekenaar. Op deze prent is een vrij van de kerk staande klokkenstoel met schilddak afgebeeld. Halverwege de 18e eeuw werd de kerk afgebroken. Bachienne vermeldde in 1791: "Mirns is thans geen Kerkdorp, maar eer als een Buurt aantemerken: zijnde de Kerk voor lang reeds afgebroken, en niets meer daar van te zien, dan 't Kerkhof".
De klokkenstoel werd niet afgebroken, maar bleef bewaard op het kerkhof van Mirns. Deze klokkenstoel werd in de Tweede Wereldoorlog door een neerstortend vliegtuig verwoest. In 1953 werd de klokkenstoel herbouwd, wat lager en breder dan zijn voorganger, maar eveneens met een schilddak. Vanaf dat jaar fungeert de klokkenstoel tevens als oorlogsmonument. De klokkenstoel is erkend als een rijksmonument.
Rond de klokkenstoel is een begraafplaats gesitueerd, die nog altijd in gebruik is. Vanaf de begraafplaats is het IJsselmeer te zien, daar er in dit deel van Gaasterland geen dijk is gelegen vanwege de hoge ligging.
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Klokkenstoel Mirns
* Stenvert, Ronald [et al.] (2000) Fryslân. Monumenten in Nederland - Bakhuizen (Bakhuzen) (gemeente Gaasterlân-Sleat) Zeist: Rijksdienst voor de Monumentenzorg / Zwolle: Waanders. ISBN 90 400 9476 4]
* Nationaal Comité 4 en 5 mei - Oorlogsmonumenten: Mirns, Klokkenstoel
Noot
* ↑ Vaderlandsche geographie, of de nieuwe tegenwoordige Staat en hedendaagsche historie der Nederlanden, derde deel, Amsterdam, 1791
# Kerncentrale Montalto di Castro

Kerncentrale Montalto di Castro (Italiaans:centrale elettronucleare Montalto di Castro of centrale elettronucleare Alte Lazio) is een kerncentrale in aanbouw in Italië bij het dorp Montalto di Castro aan de Tyrreense Zee.
De centrale zou twee drukwaterreactoren (PWR) krijgen. Eigenaar en uitbater is Enel. Na het referendum over de kernuitstap is de bouw van de energiecentrale in 1988 stil gelegd. Hoewel de centrale bijna klaar was, is deze nooit meer afgebouwd. Dicht bij het terrein staat nu "Alessandro Volta", de grootste energiecentrale van Italië.
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Begin bouw | Inbedrijfname | Stillegging |
| Montalto di Castro-1 | PWR | 982 MW | 1982 | - | 1988 |
| Montalto di Castro-2 | PWR | 982 MW | 1982 | - | 1988 |
# Keep the Faith

Keep the Faith kan verwijzen naar:
* Keep the Faith (album), een album van Bon Jovi
* Keep the Faith (nummer), het titelnummer en de eerste single van het gelijknamige album van Bon Jovi
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Keep the Faith en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.