OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willem Boetje

Willem Boetje (Wormerveer, 2 april 1849 - Den Haag, 28 juli 1943) was een Nederlands militair.

## Loopbaan

Boetje vocht als luitenant-kolonel bij de artillerie in Nederlands-Indië. Voor zijn inzet in Atjeh werd hij op 9 april 1895 beloond met de Militaire Willems-Orde. Op 24 mei 1897 volgde een Eresabel voor zijn verdiensten op Lombok.
Op 27 augustus 1897 werd Boetje benoemd tot kolonel en chef der artillerie. Op 25 maart 1899 werd hij bevorderd tot generaal-majoor en op 25 maart 1903 tot luitenant-generaal. Twee dagen later volgde zijn benoeming tot bevelhebber van het Nederlands-Indisch Leger als opvolger van generaal Van der Wijck. Op 5 mei 1905 werd hij op zijn verzoek eervol ontslagen uit deze functie.
In 1906 was de kanseliersfunctie van de beide Nederlandse ridderorden hersteld en zo weer in overeenstemming met de wettelijke bepalingen gebracht. Na de splitsing werd viceadmiraal Stokhuyzen Kanselier van de Militaire Willems-Orde, een functie die sinds 1838 met die van Kanselier van de Orde van de Nederlandse Leeuw in één hand was geweest en sinds 1849 "Kanselier der Nederlandse Ridderorden" werd genoemd.
In 1916 volgde Boetje viceadmiraal Stokhuyzen op als Kanselier van de Militaire Willems-Orde. In 1918 werd hij als opvolger van J.H.L.F. von Franck ook Kanselier van de Orde van de Nederlandse Leeuw en de Orde van Oranje-Nassau. Men noemde hem aldra "Kanselier van de Nederlandse Ridderorden", hoewel deze term in de wet niet voorkwam.
In 1918 intervenieerde Boetje toen een ontwerp-wet op de Militaire Willems-Orde gereed lag. Hij maakte bezwaar tegen een op ideeën van luitenant-generaal F.H.A. Sabron berustend ontwerp van wet, omdat dat niet bij de Indische praktijk aansloot. Van de hervorming kwam tot in de zomer van 1940 niets.
Op 9 juni 1927 werd Willem Boetje (inmiddels 78) eervol ontslagen als kanselier. Hij overleed in 1943 op 94-jarige leeftijd en werd gecremeerd te Westerveld.
Willem Boetje was Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, Grootofficier in de Orde van Oranje-Nassau en drager van het Ereteken voor Belangrijke Krijgsbedrijven en het Lombokkruis.
* 1940. Köffler. De militaire Willemsorde 1815-1940. 's-Gravenhage
* 1943. ‘Generaal W. Boetje overleden’. Het Vaderland, 29-07-1943
* ↑ Nederlandsche Staatscourant, 13-06-1927.
# Station Zwierzyniec koło Sochaczewa

Station Zwierzyniec koło Sochaczewa is een spoorwegstation in de Poolse plaats Sochaczew.
# Station Zwijndrecht

Station Zwijndrecht kan verwijzen naar:
* Station Zwijndrecht (Nederland), een spoorwegstation in Nederland, gelegen aan Staatslijn I.
* Station Zwijndrecht (België), een spoorwegstation in België, gelegen aan lijn 59.
* Station Zwijndrecht (OW4), een voormalige spoorweghalte in België, aan lijn 59
* Station Zwijndrecht-Fort, een voormalig spoorwegstation in België, gelegen aan lijn 59.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Station Zwijndrecht en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wigland

Wigland is een civil parish in het bestuurlijke gebied Cheshire West and Chester, in het Engelse graafschap Cheshire met 182 inwoners.
# Wigklem

Een wigklem, ook wel wig- of kegsocket (wedge socket) genoemd, is een eindverbinding waarbij de staalkabel met een wig wordt doorgelust en vastgezet in de taps toelopende opening van een houder, het draadhuis. Een wigklem is handig als de verbinding regelmatig moet worden losgenomen.
De wigklem heeft een zeer hoog verbindingsrendement en vermindert de werklast van de draad dus vrijwel niet. Aangezien de wigklem losneembaar is, kan deze ter plaatse gemaakt worden. In een asymmetrische wigklem moet het werkende part van de staalkabel zich in de hartlijn van de klem bevinden. Bij symmetrische wigklemmen is dit geen probleem. De wig met draad worden op hun plaats geklopt en geleidelijk belast. Met toenemende belasting zal de wig zichzelf vaster zetten in het draadhuis. Het dode part moet daarna worden geborgd met een draadklem zodat het geheel niet los kan komen bij onbelaste draad. Daarbij mag de draadklem niet ook over het werkende part worden gezet. Omdat de draadklem twee parten nodig heeft om goed te klemmen, wordt wel een los part in de klem geplaatst of wordt het dode part teruggeslagen.
# Wireless Personal Communications

Wireless Personal Communications is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen, wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de telecommunicatie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Wireless Pers. Comm. Het wordt uitgegeven door Springer Science+Business Media.
* Wireless Personal Communications op OCLC WorldCat
* Wireless Personal Communications op Genamics JournalSeek
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wireless Personal Communications op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Status aparte

Met status aparte duidde men de bijzondere status aan die Aruba tussen 1986 en 2010 bezat als zelfstandig eiland binnen het Koninkrijk der Nederlanden, apart van de Nederlandse Antillen waar het tot 1986 toe behoorde. De term werd informeel ook wel gebruikt voor Curaçao en Sint Maarten. Officieel is de term status aparte met het ingaan van de nieuwe staatkundige verhoudingen in het Koninkrijk in oktober 2010 afgeschaft, omdat deze status niet langer apart is, maar juist de norm voor alle landen binnen het Koninkrijk.

## Aruba

In 1986 verkreeg Aruba een status aparte binnen het Koninkrijk en maakte het zich formeel los van de overige eilanden van de Nederlandse Antillen. Het eilandgebied Aruba werd als zodanig opgeheven, en Aruba werd een derde land binnen het Koninkrijk. De status van Aruba was vrijwel gelijkwaardig aan die van de Nederlandse Antillen, maar de jure in zoverre verschillend dat het verkrijgen van de status aparte in principe na tien jaar (in 1996) gevolgd zou moeten worden door onafhankelijkheid, dus het uittreden uit het Statuut. Slechts onder die voorwaarde ging de Nederlandse regering, vertegenwoordigd door minister Jan de Koning van Koninkrijkszaken, akkoord met een status aparte. Aruba had deze voorwaarde met tegenzin aanvaard, en in 1994 werd die bepaling (artikel 62) opgeheven, maar nog steeds kan Aruba op eigen initiatief uit het Statuut treden zonder dat daarvoor een wijziging van het Statuut nodig was (artikel 58). Afgezien daarvan had Aruba echter dezelfde status als de Nederlandse Antillen.
Op Aruba was de politicus Betico Croes, leider van de MEP, een groot voorvechter van het bereiken van de status aparte. Aan de vooravond van de inwerkingtreding verloor hij echter de parlementsverkiezingen, zodat niet hij maar Henny Eman de eerste premier van Aruba werd. In de nacht van 1 januari 1986, enkele uren voor het hijsen van de vlag, kreeg Croes een zwaar auto-ongeluk. Uit het coma zou hij nooit meer ontwaken, op 26 november 1986 stierf hij.

## Na de staatkundige hervormingen van 2010

Op 10 oktober 2010 hielden de Nederlandse Antillen op te bestaan als land. De eilandgebieden Curaçao en Sint Maarten werden op deze datum zelfstandige gebieden binnen het Koninkrijk en de eilandgebieden Bonaire, Saba en Sint Eustatius werden bijzondere gemeenten van Nederland. Omdat de status van Curaçao en Sint Maarten binnen het Koninkrijk nu dezelfde was geworden als de status die Aruba al had, was er dus geen sprake meer van een aparte status van Aruba ten opzichte van de overige eilanden.
# Steatomys

Steatomys is een geslacht van zoogdieren uit de familie Nesomyidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1846 gepubliceerd door Wilhelm Peters.

## Soorten

Er worden 8 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Steatomys bocagei O. Thomas, 1892
* Steatomys caurinus O. Thomas, 1912
* Steatomys cuppedius O. Thomas & Hinton, 1920
* Steatomys jacksoni Hayman, 1936
* Steatomys krebsii W. Peters, 1852
* Steatomys opimus de Pousargues, 1894
* Steatomys parvus Rhoads, 1896
* Steatomys pratensis W. Peters, 1846 - Vetmuis
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.12.1) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 21-04-2024.
# Steatomys jacksoni

Steatomys jacksoni is een zoogdier uit de familie van de Nesomyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hayman in 1936.
# Steatomys krebsii

Steatomys krebsii is een zoogdier uit de familie van de Nesomyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Peters in 1852.
# Steatomys parvus

Steatomys parvus is een zoogdier uit de familie van de Nesomyidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Rhoads in 1896.
# Mick Garris

Mick Garris (Santa Monica (Californië), 4 december 1951) is een Amerikaanse filmregisseur en scriptschrijver. Hij verfilmde onder meer een reeks bestsellers van Stephen King, zoals De beproeving, De Shining en Desperation.
Garris is de bedenker van een serie horrorfilms van verschillende regisseurs onder de naam Masters of Horror. Nadat deze twee seizoenen liep bij de Amerikaanse zender Showtime, verhuisde Garris met zijn serie naar NBC en hernoemde het project tot Fear Itself.

## Prijzen

* 1986 Edgar Award voor een geschreven episode in Steven Spielbergs televisieserie Amazing Stories.
* 2006 Lifetime Achievement Award voor zijn Masters of Horror episode Valerie on the Stairs.

## Filmografie

* Critters 2: The Main Course (1988)
* Psycho IV: The Beginning (1990)
* Sleepwalkers (1992)
* The Stand (1994)
* The Shining (1997)
* Quicksilver Highway (1997)
* Host (1998)
* The Judge (2001)
* Lost in Oz (2002)
* Riding the Bullet (2004)
* Masters of Horror - Chocolate (2005)
* Masters of Horror - Valerie on the Stairs (2006)
* Desperation (2006)
* Bag of Bones (2011)
# Panjunan

Panjunan kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Panjunan (Kota Kudus), een plaats in het bestuurlijke gebied Kudus in de provincie Midden-Java
* Panjunan (Pati), een plaats in het bestuurlijke gebied Pati in de provincie Midden-Java
* Panjunan (Petarukan), een plaats in het bestuurlijke gebied Pemalang in de provincie Midden-Java
* Panjunan (Kalitidu), een plaats in het bestuurlijke gebied Bojonegoro in de provincie Oost-Java
* Panjunan (Sukodono), een plaats in het bestuurlijke gebied Sidoarjo in de provincie Oost-Java
* Panjunan (Astanaanyar), een plaats in het bestuurlijke gebied Bandung in de provincie West-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Panjunan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saunemin

Saunemin is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Livingston County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 456. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 440, een daling van 16 (-3,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,6 km², geheel bestaande uit land. Saunemin ligt op ongeveer 210 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Saunemin.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Saunemin op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Iolaphilus menas

Iolaphilus menas is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Druce.
# Station Saint-Étienne-du-Rouvray

Station Saint-Étienne-du-Rouvray is een spoorwegstation in de Franse gemeente Saint-Étienne-du-Rouvray.
Het spoorwegstation werd geopend in 1843 en was een aanzet voor de industriële ontwikkeling van de gemeente in de periferie van Rouen.
# Michotamia minor

Michotamia minor is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Meijere.
# Paleosepharia marginata

Paleosepharia marginata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2001 gepubliceerd door Medvedev.
# Paleosepharia malayana

Paleosepharia malayana is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1996 gepubliceerd door Mohamedsaid.
# Panta Rhei (fontein)

Panta Rhei is de naam van een fontein te Eindhoven.

## Geschiedenis

Deze monumentale fontein werd in 1951 aangeboden door het personeel van Philips ter gelegenheid van het 60-jarig jubileum van het bedrijf. In 1953 werd hij geplaatst voor het gebouw van de toenmalige Philips Bedrijfsschool. Op 16 september 1957 werd het kunstwerk onthuld.

## Symboliek

Het thema van het bedrijf is de samenwerking van het personeel, uitgebeeld op de fontein door de beeldhouwer Hubert van Lith. Voor deze fontein maakte Victor E. van Vriesland drie korte gedichten: Het Licht, De Roep, en Het Schouwen. Deze werden gebeiteld in drie, rond de fontein opgestelde, stenen.
* J.Peynenburg, Bouwstoffen tot de geschiedenis van Eindhoven, 1961 https://www.geschiedeniseindhoven.nl/artikel/669/Panta-Rhei
# Pantabangan

Pantabangan is een gemeente in de Filipijnse provincie Nueva Ecija op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 26 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Pantabangan is onderverdeeld in de volgende 14 barangays:
| Cadaclan Cambitala Conversion Fatima Ganduz Liberty Malbang | Marikit Napon-Napon Poblacion East Poblacion West Sampaloc San Juan Villarica |

## Demografie

Pantabangan had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 25.520 mensen. Dit zijn 1.652 mensen (6,9%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 0,93%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 3.337 (15,0%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Pantabangan was ten tijde van de laatste census, met 25.520 inwoners op 392,56 km², 56,5 mensen per km².
# Palla violinitens

Palla violinitens is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Crowl.
# Ipothalia bicolor

Ipothalia bicolor is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Podaný.
# Isophya mersinensis

Isophya mersinensis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Sevgili & Çiplak.
# Irina Markovic

Irina Markovic (Amsterdam, 23 september 1976) is een Nederlands boogschutter.
Markovic begon met boogschieten toen ze vijftien jaar was, ze schiet met een compoundboog. In 1999 werd ze lid van het nationaal team. Ze deed mee aan diverse nationale en internationale wedstrijden. Ze schoot in mei 2005 een nieuw Nederlands record op de 70 meter met 348 punten. Ze werd in 2006 in haar woonplaats Almere verkozen tot sportvrouw van het jaar, bij de mannen ging de prijs naar collega-boogschutter Peter Elzinga. Op het EK outdoor in 2008 won ze met het team de zilveren medaille. Ze staat (mei 2009) 34e op de FITA-wereldranglijst.

## Resultaten
### 2005

    19e Europees Grand Prix, Antalya

### 2006

    4e EK outdoor, Athene
    3 Europees Grand Prix, Sassari

### 2007

    4e WK outdoor, Leipzig
    1 NK outdoor 70m

### 2008

    2 EK outdoor (team), Vittel

### 2009

    3 World Cup, stage 2 (team)

## Externe link

* (en) biografie bij FITA
# Isabelle Goldschmidt

Isabelle Alice Goldschmidt (Firenze, 5 april 1869 - Brussel, 23 juni 1929), ook bekend als Isabelle Goldschmidt-Franchetti en Isabelle Errera, was een Belgisch kunstverzamelaar en mecenas.

## Levensloop

Ze was een dochter van de bankier Benedict Hayum Goldschmidt en van Sophie Franchetti. Ze trouwde in 1890 met Paul Errera en ze kregen twee kinderen: Gabrielle (1892-1998) en Jacques Errera (1896-1977).
Isabelle Goldschmidt legde een collectie aan van textielstoffen en van kantwerk, die ze schonk aan de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis. De verzameling waardevolle boeken die ze bijeenbracht en bewaarde in een bijgebouw van het Hotel Errera, schonk ze aan het rijk en ze worden bewaard in de hogeschool van Ter Kamerenbos. Ze was ook voorzitster van de 'Vereniging van Israëlitische Moeders'.
Het echtpaar Errera bewoonde een groot hotel in de Brusselse Marnixlaan, die bekend werd vanwege zijn Woensdagnamiddagbijeenkomsten. De Belgische politieke, wetenschappelijke, artistieke en financiële elite ontmoette er elkaar, evenals buitenlandse personaliteiten die Brussel bezochten. Onder de gasten zijn te vermelden: Emile Francqui, Henri Grégoire, Oscar Grosjean, Henry Van de Velde, Paul Hymans, Emile Vandervelde en anderen, die meestal met de ULB verbonden waren. Het salon verwelkomde ook de zionistische leider Chaim Weizmann en antifascistische vluchtelingen uit Italië.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was de woning Errera-Goldsmidt een centrum van verzet tegen de Duitse bezetting. Het clandestiene verzetsblad Le Flambeau werd er gesticht. Door verklikking werd Isabelle Errera gearresteerd en in de gevangenis van Sint-Gillis opgesloten.
Van Isabelle Goldschmidt bestaat een bekend portret, gemaakt door Fernand Khnopff.

## Publicaties

* Collection de broderies anciennes, Brussel, 1905.
* Dictionnaire répertoire des peintres depuis l'Antiquité jusqu'à nos jours, Parijs, 1913-1924.
* Répertoire des peintures datées, Brussel/Parijs, 1920.

## Literatuur

* P. BAUTIER, Isabelle Errera, in: Biographie nationale de Belgique, T. XXXI, Parijs, 1961.
* D. DRATWA, Portrait de quelques femmes laïques et juives, in: Y. Mendes de Costa &A. Morelli, Femmes, libertés, laïcité, Brussel, ULB, 1989.
* Jean-Philippe SCHREIBER, Isabelle Errera, in: Dictionnaire biographique des juifs de Belgique, Brussel, De Boeck, 2002.
# Iset (rivier)

De Iset (Russisch: Исеть; Isetj) is een Russische rivier met een totale lengte van 606 kilometer in de Oeral. Het is een zijrivier van de Tobol, die weer stroomt in de Irtysj en vandaar in de Ob. De rivier is bevroren van november tot april. De belangrijkste zijrivieren zijn de Miass, Sinara en de Tetsja. In de rivier bevinden zich drie stroomversnellingen; de 'Tjerno-oesovski sliv', Revoen en Kodinka.
De belangrijkste steden aan de rivier zijn Jekaterinenburg, Kamensk-Oeralski, Katajsk, Dalmatovo en Sjadrinsk.

## Vervuiling en rampen

De rivier is zwaar vervuild met olieafvalstoffen, ijzer, koper, mangaan, nitrogeen, nitrieten, zink en wordt stroomafwaarts verder vervuild door onder andere het nucleaire complex Majak aan de zijrivier de Tetsja. In dit complex vonden in de jaren 50 en 60 van de 20e eeuw een aantal grote rampen plaats, waarvan de ergste bekend is als de kernramp van Kysjtym in 1957. Hierbij ontplofte een tank met hoog radioactief afval, vlak bij een opwekkingsfabriek, waarbij meer dan 8000 doden vielen en een groot gebied ten noorden van de stad Tsjeljabinsk werd besmet met onder andere cesium en strontium. Dit werd nog verergerd door een droge zomer in 1967, waardoor droge radioactieve stofdeeltjes vanaf de drooggevallen bodem van het Karatsjajmeer werden verspreid over een groot gebied. Ook werden er grote hoeveelheden radioactief afval gedumpt in de rivier de Tetsja over de jaren. De Iset is het zwaarst vervuild bij de stad Aramil.
De laatste jaren is men meer bewust geworden van de vervuiling en wordt er gewerkt aan oplossingen voor de toekomst.

## Externe link

* (en) Harvard universiteit: Radioactieve vervuiling van de techarivier en de effecten daarvan
* Gemeinsame Normdatei: 4682400-5
* Virtual International Authority File: 315163523
* WorldCat (via VIAF): 315163523
# Itheum robustum

Itheum robustum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Oke.
# Ithier van Rethel

Ithier van Rethel soms ook Wouter van Rethel genoemd (overleden in 1171) was van 1158 tot aan zijn dood graaf van Rethel. Hij behoorde tot het huis Rethel.

## Levensloop

Ithier was de zoon van burggraaf Odo van Vitry uit diens huwelijk met gravin Mathilde van Rethel.
In maart 1128 werd hij geciteerd in een charter van zijn oom, koning Boudewijn II van Jeruzalem, waarin die akkoord ging met de privileges aan de Heilig Grafkerk. Vermoed wordt dat Ithier toen deelnam aan een kruistocht, al is dat niet zeker.
Na de dood van zijn vader in 1158 werd Ithier burggraaf van Vitry en graaf van Rethel. Hij bleef deze twee functies uitoefenen tot aan zijn dood in 1171.

## Huwelijk en nakomelingen

Ithier huwde met Beatrix (overleden in 1160), dochter van graaf Godfried van Namen. Ze kregen volgende kinderen:
* Beatrix (overleden in 1185), huwde in 1151 met koning Rogier II van Sicilië
* Hugo, monnik in Reims
* Manasses IV (overleden in 1199), graaf van Rethel
* Hendrik (overleden in 1191), burggraaf van Vitry
* Boudewijn (overleden in 1198), heer van Chemery
* Albert (overleden in 1213), aartsdiaken in Luik
* Simon
* Clemence, huwde met Hugo van Pierrepont
* een dochter die huwde met burggraaf Godfried van Chalons

## Voorouders

Voorouders van Ithier van Rethel(1115-1171) :
| Overgrootouders | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | Manasses III van Rethel (-1081) ∞ Judith (-) | Manasses III van Rethel (-1081) ∞ Judith (-) | Gwijde I van Montlhéry (-) ∞ ? (-) | Gwijde I van Montlhéry (-) ∞ ? (-) |
| Grootouders | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | ? (-) ∞ ? (-) | Hugo I van Rethel (1040-1118) ∞ Melisende van Montlhéry (-) | Hugo I van Rethel (1040-1118) ∞ Melisende van Montlhéry (-) | Hugo I van Rethel (1040-1118) ∞ Melisende van Montlhéry (-) | Hugo I van Rethel (1040-1118) ∞ Melisende van Montlhéry (-) |
| Ouders | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) | Odo van Vitry (-1158) ∞ Mathilde van Rethel (1091-1051) |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ithier de Rethel op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ischalia blairi

Ischalia blairi is een keversoort uit de familie Ischaliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Pic.
# Isocladus spiniger

Isocladus spiniger is een pissebed uit de familie Sphaeromatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Dana.