OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leopold Jacquemin

Leopold Lambert Joseph Jacquemin (Oostende, 12 juli 1917 – Dortmund, 27 januari 1944) was een Belgische verzetsstrijder.

## Biografie

Jacquemin werkte als bediende bij zeevisgroothandel Vyncke. Vanaf 1939 was hij filiaalhouder van bijhuis Bonapêche in Blankenberge. Hij trouwde dat jaar met Edith Berden. Jacquemin was lid van het facistische Nationaal Legioen.
Na de inval Nazi-Duitsland in België werd hij tijdens de 18-daagse veldtocht opgeroepen als reserve-sergeant. Tijdens de slag aan de Leie werd hij krijgsgevangene. Na zijn vrijlating trok hij terug naar Oostende. Zijn vrouw was ondertussen gevlucht naar het Verenigd Koninkrijk.
Hoewel het Nationaal Legioen uit patriottisme niet overging tot collaboratie en uiteindelijk aansloot bij het Geheim Leger, werd het Legioen aanvankelijk door de Duitsers met rust gelaten en mocht het Legioen blijven opereren. In januari 1941 werd Jacquemin hoofd van de regio Brugge-Oostende bij de verzetsgroep La Sarcelle. Hij was in die periode ook betrokken bij de organisatie Winterhulp, die naar het model van de Duitse Winterhilfe inzamelingen hield voor minder begoede burgers.
Toen de Duitse bezetter in de gaten kreeg dat het Nationaal Legioen betrokken was bij het verzet veranderde de Duitse politiek tegenover het Legioen. In september 1941 voerde de Gestapo huiszoekingen uit bij Jacquemin en andere leiders. Op 13 oktober 1941 werden ze vrijgelaten bij gebrek aan bewijzen.
Spion Prosper Dezitter, die werkte voor de Duitse abwehr infiltreerde in La Sarcelle. Dezitter sprak uitstekend Engels en wist Jacquemin te overtuigen dat hij werkte voor de Britse Secret Intelligence Service. Dezitter overtuigde Jacquemin om een koerier (Marcel Mechiels) plannen van de Duitse verdedigingswerken te laten vervoeren naar Brussel. Mechiels werd in Brussel meteen gearresteerd, en op 24 juni 1942 werd ook Jacquemin opnieuw aangehouden. Beiden werden op 19 augustus 1942 door het Untersuchungsgericht in Brugge veroordeeld, waarna ze als politiek gevangene naar Duitsland werden gedeporteerd . Op 10 december 1943 kregen ze in Bochum de doodstraf, waarna ze beiden op 27 januari 1944 in de gevangenis van Dortmund werden onthoofd. Hun lichamen werden gecremeerd en in lege granaathulzen begraven. Omdat de Duitsers alles administratief bijhielden, was het mogelijk om na het eind van de oorlog hun restanten te identificeren.
In april 1946 werden Jacquemin en Mechiels met militaire en civiele eer te Oostende herbegraven. De urnen werden bijgezet in het heldenmonument op het kerkhof van de Stuiverstraat te Oostende.
De collaborateur Prosper Dezitter werd ter dood veroordeeld voor hoogverraad en op 17 september 1948 gefusilleerd.
* ↑ Leopold Lambert Joseph Jacquemin. Gearchiveerd op 10 september 2023.
* ↑ Wilfried Vyncke over zijn oom, verzetsstrijder Léopold Jacquemin. Gearchiveerd op 10 september 2023.
* ↑ Verzetsgroeperingen, Vriendenkring van Oorlogswezen van Politieke Gevangenen en Verzetsstrijders
# Leptopteris

Leptopteris is een klein geslacht met zeven soorten varens uit de koningsvarenfamilie (Osmundaceae). Het zijn grote, terrestrische varens, die oppervlakkig lijken op boomvarens, afkomstig uit tropische streken van Oceanië.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniem: Todea sect. Leptopteris (C. Presl) T. Moore (1857)
De botanische naam Leptopteris is een samenstelling van Oudgrieks λεπτός, leptos (slank) en πτερίς, pteris (varen).

## Kenmerken

Leptopteris zijn grote varens met een rechtopstaande rizoom, die bij ouderen planten een tot 1 m hoge, bruin behaarde schijnstam vormt. De veren worden tot 1,5 m lang, zijn langwerpig, dubbel of drievoudig geveerd en membraanachtig dun.
Ze onderscheiden zich, net als de varens van het geslacht Todea, van de overige leden van de koningsvarenfamilie door de sporendoosjes, die op de onderzijde van de vruchtbare bladen (sporofyllen) gedragen worden.

## Habitat en verspreiding

Leptopteris-soorten zijn terrestrische planten die vooral groeien in zeer vochtige, beschaduwde plaatsen nabij watervallen en rivieren in het tropisch regenwoud van Australië, Nieuw-Zeeland, de eilanden van Samoa tot Nieuw-Guinea en Nieuw-Caledonië.

## Taxonomie

Het geslacht telt zes soorten en één hybride soort. De typesoort is Leptopteris hymenophylloides
* Leptopteris alpina (Baker) C. Chr. (1906)
* Leptopteris fraseri (Hook. & Grev.) Presl (1845)
* Leptopteris hymenophylloides (A. Rich.) Presl (1845)
* Leptopteris laxa Copel. (1936)
* Leptopteris moorei (Bak.) Christ (1897)
* Leptopteris superba (Col.) Presl (1848)
* Leptopteris wilkesiana (Brackenr.) Christ (1897)
* Leptopteris ×intermedia (André) Brownsey (1981)
* (en) A.R. Smith, K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider, P.G. Wolf, 2006: A classification for extant ferns. Taxon. 55 (3), 2006, blz. 705–731.
* (en) Family Osmundaceae, genus Leptopteris. World species list.
Geslacht: Leptopteris Soorten: L. alpina · L. fraseri · L. hymenophylloides · L. laxa · L. moorei · L. superba · L. wilkesiana · L. ×intermedia Geslacht: Osmunda (+Plenasium) Soorten: O. angustifolia · O. banksiifolia · O. claytoniana · O. collina · O. gracilis · O. herbacea · O. huegeliana · O. japonica · O. javanica · O. lancea · O. mildei · O. piresii · O. regalis (Koningsvaren) · O. vachellii · O. ×ruggii Geslacht: Osmundastrum Soort: O. cinnamomeum (Kaneelvaren) Geslacht: Todea Soorten: T. barbara · T. papuana · T. tidwellii
# Leptopteracris

Leptopteracris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Carbonell & Descamps.

## Soorten

Het geslacht Leptopteracris omvat de volgende soorten:
* Leptopteracris nigra Carbonell & Descamps, 1978
* Leptopteracris rubricauda Carbonell & Descamps, 1978
* Leptopteracris rubripes Carbonell & Descamps, 1978
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Leptopteracris rubripes

Leptopteracris rubripes is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Carbonell & Descamps.
# Leptopsyllus herdmani

Leptopsyllus herdmani is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Paramesochridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Thompson I.C. & Scott A..
# Leptostylopsis incrassatus

Leptostylopsis incrassatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door Klug.
# Leptostylopsis jamaicensis

Leptostylopsis jamaicensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Gahan.
# Leogorrus

Leogorrus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Reduviidae (Roofwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Stål in 1859.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Leogorrus fasciatus Champion, 1899
* Leogorrus formicarius (Fabricius, 1803)
* Leogorrus immaculatus Champion, 1899
* Leogorrus incommodus (Walker, 1873)
* Leogorrus insculptus Hussey, 1953
* Leogorrus interruptus Champion, 1899
* Leogorrus litura (Fabricius, 1787)
* Leogorrus longiceps Champion, 1899
* Leogorrus minusculus (Walker, 1873)
* Leogorrus ochropus (Stål, 1855)
* Leogorrus pallipes Stål, 1872
* Leogorrus picturatus Stål, 1872
* Leogorrus venator Stål, 1862
* Leogorrus xanthospilus (Walker, 1873)
* ↑ Leogorrus Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* ↑ Leogorrus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* ↑ Leogorrus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 9 december 2023.
# Leodora multiplata

Leodora multiplata is een borstelworm uit de familie Serpulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Leodora multiplata werd in 1971 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Uchida.
# Leofara

Leofara is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Valle Castellana.
# Lepidosauria

De Lepidosauria zijn een groep reptielen bestaande uit de Squamata (schubreptielen ofwel de slangen en hagedissen) en de Sphenodontia (brughagedissen).
De Lepidosauria zijn in 1866 benoemd door Ernst Haeckel.
Tegenwoordig worden de Lepidosauria meestal gedefinieerd als een clade: de groep bestaande uit de laatste gemeenschappelijke voorouder van de Rhynchocephalia en de Squamata; en al zijn afstammelingen.
De slangen, hagedissen en brughagedissen zijn nauwer onderling verwant dan aan de andere groepen huidige reptielen, de schildpadden, de krokodilachtigen en de nog levende dinosauriërs, de vogels. De oudste lepidosauriërs zijn bekend van het laat-Perm en vroeg-Trias van Zuid-Afrika; het zijn de geslachten Paliguana, Palaeagama en Saurosternon. Deze zijn echter van fragmenten bekend, soms alleen van de schedel. Het verloop van de ontwikkeling van de lepidosauriërs in het Trias is nog grotendeels onduidelijk. Pas in het laat-Trias verschijnen de voorlopers van moderne groepen, zoals de Kuehneosauridae en de brughagedissen. De oudste hagedisachtigen zijn pas bekend van het laat-Jura.

## Taxonomie

* Superorde Lepidosauria
** Orde Squamata (hagedissen, slangen)
** Orde Sphenodontia (brughagedissen)

## Externe link

* (en) - Animal Diversity Web - Reptilia
Literatuur
* E. Haeckel, 1866, Generelle Morphologie der Organismen : allgemeine Grundzuge der organischen Formen-Wissenschaft, mechanisch begrundet durch die von Charles Darwin reformirte Descendenz-Theorie, Verlag von Georg Reimer, Berlin CLX-462 pp
Noten
# Lepidorytis sulcata

Lepidorytis sulcata is een vlinder uit de familie slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Aurivillius.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Leptocerus atiraskrita

Leptocerus atiraskrita is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Leptocerus bahuchaka

Leptocerus bahuchaka is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Leupung

Leupung (ook Leupueng) is een plaats in de huidige provincie Atjeh in het noorden van Sumatra, Indonesië.
# Lescuns

Lescuns is een gemeente in het Franse departement Haute-Garonne (regio Occitanie) en telt 54 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Muret.

## Geografie

De oppervlakte van Lescuns bedraagt 2,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 18,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lescuns met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Leptogenys varicosa

Leptogenys varicosa is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Stitz.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 24 september 2020.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Liagonum vanderijsti

Liagonum vanderijsti is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Burgeon.
# Leucochrysa (Nodita) zayasi

Leucochrysa (Nodita) zayasi is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Leucochrysa (Nodita) zayasi is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Alayo in 1968.
# Leucophalera latipennis

Leucophalera latipennis is een vlinder uit de familie tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Butler.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Leptorhynchoides thecatus

Leptorhynchoides thecatus is een soort in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm komt uit het geslacht Leptorhynchoides en behoort tot de familie Rhadinorhynchidae. Leptorhynchoides thecatus werd in 1924 beschreven door Kostylev.
# Leptorhynchoides

Leptorhynchoides is een geslacht in de taxonomische indeling van de Acanthocephala (haakwormen). De worm wordt meestal 1 tot 2 cm lang. Ze komen algemeen voor in het maag-darmstelsel van ongewervelden, vissen, amfibieën, vogels en zoogdieren.
De haakworm behoort tot de familie Rhadinorhynchidae. Leptorhynchoides werd in 1924 beschreven door Kostylev.
# Lichères

Lichères is een gemeente in het Franse departement Charente (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 85 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Confolens.

## Geografie

De oppervlakte van Lichères bedraagt 5,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 16,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lichères met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Libertas France

Libertas France is de naam van de Franse tak van de Europese Libertas Party van Declan Ganley. Onder de naam Libertas deed de partij in 2009 mee aan de verkiezingen voor het Europees Parlement.
Libertas France is geen formele politieke partij. Het is een samenwerking tussen een tweetal bewegingen: de Mouvement Pour la France (MPF) van Philippe de Villiers en Chasse, Pêche, Nature et traditions (CPNT). In een gezamenlijke persconferentie kondigden Ganley en de MPF en CPNT dat hun kandidaten onder de lijst van Libertas zouden meedoen met de Europese verkiezingen. In Frankrijk was Jérôme Rivière de campagneleider bij de verkiezingen.
Inhoudelijk voerde Libertas France een rechts conservatieve koers. Hun belangrijkste onderwerpen voor de verkiezingen waren: tegen het Verdrag van Lissabon, voor het Fort Europa en tegen het toetreden van Turkije tot de Europese Unie. Vooral binnen de MPF ontstond onrust over de aansluiting bij Libertas. Tweeëndertig voorzitters van afdelingen van de MPF dienden een motie van afkeuring in tegen Philippe de Villiers.
Libertas deed in diverse Europese landen mee aan de verkiezingen en had in totaal 600 kandidaten. Maar alleen de vertegenwoordiger van Frankrijk, Philippe de Villiers, werd gekozen.
# Libnotes (Metalibnotes) persetosa decemsetosa

Libnotes (Metalibnotes) persetosa decemsetosa is een ondersoort van de tweevleugelige Libnotes (Metalibnotes) persetosa uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De ondersoort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Les beaux étés

Les beaux étés. Histoires sans lendemain is een bundel van drie novellen van de Belgische, Franstalige schrijfster Marianne Pierson-Piérard uit 1954.

## Geschiedenis

Marianne Pierson-Piérard (1907-1981) debuteerde in 1936 met de roman Nous, ou Le député Piret dans ses terres die ze samen met haar man Marc-Antoine Pierson (1907-1988) had geschreven. Daarna schreef ze nog drie romans voordat deze bundeling van drie novellen verscheen. Deze novellen onder de gezamenlijke titel De mooie zomers omvatten: 'Comment l'esprit vient aux filles', 'Veronique n'est pas rentrée' en 'Balançoires'.
De uitgave werd geïllustreerd door Ange Rawoe (1912-1969), een kunstenaar die bevriend was met en ook werk illustreerde van Michel de Ghelderode. De uitgave werd in druk opgedragen aan haar dochter Marie-Claire.

### Uitgave

Dit was de eerste uitgave die zij deed verschijnen bij de Brusselse uitgever Aux éditions du chat qui pêche. Haar eerdere romans en twee vertalingen waren bij andere uitgevers verschenen, onder andere in Parijs en Amsterdam.
Van de uitgave verschenen drie edities: een op papier van Pannekoek, op de pers genummerde editie van X romeins genummerde exemplaren; 100 op japans papier gedrukte exemplaren die genummerd werden van 11 tot 110; en 400 genummerde exemplaren op vergépapier van Pont de Warches. In de luxe editie is een extra suite met een illustratie van Rawoe toegevoegd.
* Marianne Pierson-Piérard, Les beaux étés. Histoires sans lendemain. [Brussel, 1954].
# Les caprices de Marianne

Les caprices de Marianne (De kuren van Marianne) is een toneelstuk van de Franse schrijver Alfred de Musset. Het toneelstuk werd al op 15 mei 1831 gepubliceerd in Revue des deux Mondes, maar verscheen pas op 14 juni 1851 in Comédie-Française op de planken.

## Toneelstuk

De komedie heeft als hoofdpersonen Coelio en Marianne. Coelio is verliefd op Marianne, maar die is getrouwd met Claudio. Claudio is een machtig man en Coelio kan dus niet zijn liefde direct aan Marianne verklaren en schakelt Octave in. Octave is een neef van Claudio. Marianne wijst de indirecte liefde van Coelio af, maar als gevolg van een tirade van Claudio besluit zij om een minnaar te nemen. In eerste instantie denkt zij daarbij aan Octave, maar die verwijst haar door naar Coelio. Claudio begint toch het vermoeden te hebben dat Marianne niet geheel trouw is en huurt zwaardvechters in. Op het moment dat Coelio het terrein van Claudio betreedt wordt hij omgebracht. Coelio denkt daarbij dat hij is verraden door Octave. Het eind is tragisch, Coelio de minnaar is dood, Marianne is dood en Octave heeft net verklaard dat hij niet verliefd op haar is.

## Muziek
### Ernest Chausson

De Franse componist Ernest Chausson schreef op basis van deze komedie een opera, een comédie lyrique. De eerste voorstelling vond plaats op 18 april 1885 bij de Société nationale de musique.

### Johan Halvorsen

Onder de Noorse titel Marianner capricer kreeg het vanaf 29 november 1916 een tiental voorstellingen in het Nationaltheatret in Oslo. De muzikaal leider Johan Halvorsen schreef er muziek bij. Hij leverde nieuwe toneelmuziek in de vorm van een voorspel en tussenspel (forspil en mellemspil). De muziek werd alleen die avonden uitgevoerd en belandde daarna in de la. De stukken kwamen pas weer tevoorschijn toen men de nalatenschap van Halvorsen in de Nationale Bibliotheek van Noorwegen begon te onderzoeken. Er werd een behoorlijk aantal A4'tjes gevonden.

### Henri Sauguet

Henri Sauguet schreef met het verhaal in gedachten een opera. Librettist was Jean-Pierre Grédy. De eerste voorstelling van die opera vond plaats in Aix-en-Provence op 20 juli 1954 met Graziella Sciatti in de hoofdrol. De opera wordt ook in de tegenwoordige tijd nog steeds uitgevoerd, maar die uitvoeringen zijn wel beperkt tot Frankrijk.
* Manuscript in de Bibliotheek Noorwegen
# Les challenges de la Marche Verte

Les challenges de la Marche Verte is een serie van eendagswielrenwedstrijden die jaarlijks in februari wordt verreden in Marokko. De wedstrijden werden in 2010 voor het eerst georganiseerd en maken deel uit van de UCI Africa Tour.

## Winnaars

| Jaar | GP Sakia El Hamra | GP Oued Eddahab | GP Al Massira |
| 2010 | Mouhssine Lahsaini | Abdelatif Saadoune | Tarik Chaoufi |
| 2011 | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden |
| 2012 | Tarik Chaoufi | Andris Smirnovs | Ismail Ayoune |
| 2013 | Essaïd Abelouache | Adil Jelloul | Ismail Ayoune |
| 2014 | Essaïd Abelouache | Mouhssine Lahsaini | Aleksandar Aleksijev |
| 2015 | Salah Eddine Mraouni | Essaïd Abelouache | Abdelatif Saadoune |
| 2016 | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden |
| 2017 | Ahmed Galdoune | Ivan Balykin | Ahmet Örken |
| 2018 | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden |
| 2019 | Hermann Keller | Jason Oosthuizen | Gustav Basson |
| 2020-2021 | Niet verreden | Niet verreden | Niet verreden |
| 2022 | Ahmed Al Mansoori | Heiko Homrighausen | Jules de Cock |
* (ar) (fr) Officiële website Marokkaanse wielerbond
# Leuggelbach

Leuggelbach is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Glarus, en maakt sinds 1 januari 2011 deel uit van de gemeente Glarus Süd.

## Geschiedenis

De gemeente is in 1868 ontstaan als afsplitsing van de gemeente Luchsingen
De gemeente verloor in 2006 haar zelfstandigheid door een fusie in Haslen. Haslen is in 2011 vervolgens weer gefuseerd in de gemeente Glarus Süd
# Lex Karsemeijer

Alexander Leopold Ferdinand (Lex) Karsemeijer (Amsterdam, 28 augustus 1912 – Bussum, 12 december 1991) was een Nederlands zanger en koordirigent.

## Levensloop

Lex Karsemeijer begon zijn carrière als tenor. Hij was gespecialiseerd in oratoria; hij stond daarin op podia met Jo Vincent, Guus Hoekman en Annie Hermes. Hij soleerde meer dan 200 keer in de Matthäus-Passion van Johann Sebastian Bach. Hij was een lid van het kwartet dat de ochtendwijdingen van de VPRO van gezangen voorzag. In 1952 stichtte hij samen met zijn vrouw Mies het meisjeskoor Sweet Sixteen met onder andere een destijds bekend liedje Peter. Twintig jaar lang stond hij aan het hoofd van dat radiokoor, waarvan het repertoire voornamelijk bestond uit romantische liedjes. Het koor werd in 1972 opgeheven. Hij was ook jarenlang chef lichte muziek bij de omroep NCRV, samen met Johan Bodegraven presentator van Ster-avonden en vanaf 1943 leider van mede door Lex en Mies opgerichte gemengde koor Pro Musica . In 1975 ging hij vanwege gezondheidsklachten met pensioen bij de NCRV.
Karsemeijer stierf in 1991 op 79-jarige leeftijd in zijn woonplaats Bussum. Hij was ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

## Familie

Hij was zoon van musicus Johan Adriaan Karsemeijer en Hendrika Vermaas, wonende in de Rustenburgerstraat.
Hij was getrouwd met zangeres/pianiste Maria Elisabeth Spruit (Tante Mies; Amsterdam, 28 februari 1909 - Bussum, 23 januari 1975). Zij maakte voor haar huwelijk deel uit van Cabaret Edwin van Edwin Gubbins Doorenbos dat in Het Gooi opereerde. Zij schreef tal van liedjes.
Dochters Marian en Annerieke hadden in 1957 en 1958 enig succes met hun:
* single Philips 317736 met De Engelse leraar, geschreven door Ger Rensen (tekst), Johnny Hoes (muziek) en uitgevoerd met het orkest van Addy Kleijngeld en Onze paps begrijpt ons niet van Jack Bulterman
* ep Philips 422159 met Nog nooit bracht je mij naar huis; een cover van Tonight you belong to me; Die goeie ouwe tijd (Veriss, Portengen) en bovengenoemde twee nummers.
Rudolf Karsemeijer, oudere broer van Lex, was componist; diens vrouw zangeres Aukje de Jong.

## Externe link

* Gedigitaliseerde bladmuziek op Muziekschatten.nl
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 5, pagina 141
* (en) Lex Karsemeyer in de Internet Movie Database
* De telegraaf, 16 december 1991, In memoriam
* ↑ Discogs: Mies Karsemeijer. Gearchiveerd op 18 februari 2021.
* ↑ 45cat.com Marian en Annerieke
* Bibliothèque nationale de France: cb138295060 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1984 1828
* Virtual International Authority File: 170837587
* WorldCat (via VIAF): 170837587