OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Windig en de Jong

Windig en de Jong is een Nederlands duo striptekenaars, bestaande uit René Windig en Eddie de Jong. Zij zijn vooral bekend van hun dagbladstrip Heinz.

## Geschiedenis

Als het duo Gezellig & Leuk brachten Windig en de Jong hun eerste eigen strip uit, Fnirwak. Voor deze strip ontvingen ze in 1984 een Stripschappenning. Windig en De Jong werkten in de jaren 70 korte tijd voor de redactie van Donald Duck. Ze tekenden enkele verhalen voor het weekblad, en ook het merendeel van de scripts hiervan was van hun hand (enkele scripts waren van Thom Roep en Paul Deckers). Ze werden echter in 1975 alweer ontslagen, omdat men hun stijl niet goed bij de verhalen voor het weekblad vond passen. In 1979 traden ze in dienst bij Espee.
Eind 1985 richtten Windig en de Jong in Amsterdam de stichting Gezellig en Leuk op, samen met Paul Bodoni, Aart Clerkx, Theo van Boven en Mark Smeets. Ze gaven gedurende enige tijd een eigen tijdschrift uit met dezelfde naam als de stichting. Hierin parodieerden ze onder andere De verhalen van Oom Wim.
Voor Het Parool tekenden Windig en de Jong occasioneel de strip Rockin' Belly. Toen de strip Liefde en geluk van Gerrit de Jager verhuisde van Het Parool naar het Algemeen Dagblad, maakten Windig en de Jong vanaf januari 1987 de dagbladstrip Heinz, waarin de kater uit Rockin' Belly nu de hoofdrol had. Heinz zou uiteindelijk met enige afstand hun bekendste strip worden. In 1991 ontvingen ze de Stripschapprijs.
Voor Het Parool tekenden ze ook de strip Oom Cor, over een man in een viskraam. Daarnaast tekenden Windig en de Jong ook de weekstrip Dick Bosch.
* 1 2 STRIPGESCHIEDENIS WINDIG & DE JONG, lambiek.net
# Schistocephalus solidus

Schistocephalus solidus is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Schistocephalus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Diphyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1776 door Müller.
# Parijs-Roubaix 1973

De 71e editie van Parijs-Roubaix werd verreden op 15 april 1973. De Belg Eddy Merckx won de 272 kilometer lange klassieker voor de derde keer. Deze editie staat bekend als een van de zwaarste ooit, dankzij extreem slecht weer. Van de 136 renners aan de start finishten er uiteindelijk slechts 35.

## Uitslag

| rang | renner | land | tijd |
| 1 | Eddy Merckx | België | 7u 28'43" |
| 2 | Walter Godefroot | België | op 2'20" |
| 3 | Roger Rosiers | België | z.t. |
| 4 | Walter Planckaert | België | op 7'18" |
| 5 | Freddy Maertens | België | z.t. |
| 6 | Frans Verbeeck | België | op 7'46" |
| 7 | Roger De Vlaeminck | België | z.t. |
| 8 | Herman Vanspringel | België | z.t. |
| 9 | Régis Delépine | Frankrijk | op 11'53" |
| 10 | Raymond Poulidor | Frankrijk | z.t. |
1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Atomorpha hedemanni

Atomorpha hedemanni is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Christoph.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Leoheo

Leoheo is een geslacht uit de familie Annonaceae. Het geslacht telt een soort die voorkomt in Indochina.

## Soorten

* Leoheo domatiophorus Chaowasku, D.T.Ngo & Hung T.Le
* ↑ (en) Leoheo Chaowasku Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 27 december 2022.
# Pericycos princeps

Pericycos princeps is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Pascoe.
# Sarraquinhos

Sarraquinhos is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Montalegre en telt 378 inwoners (2001).
# Parectopa rotigera

Parectopa rotigera is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Meyrick.
# Atomorpha mabillearia

Atomorpha mabillearia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Lucas.
# Leogang

Leogang is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Salzburger Land, en maakt deel uit van het district Zell am See. Leogang telt 3098 inwoners.
Het skigebied is onderdeel van Skicircus Saalbach Hinterglemm Leogang Fieberbrunn.

## Historie

Leogang wordt voor het eerst vermeld in 928. Het werd toen Liuganga genoemd. In het lokale dialect wordt Leogang 'Loigom' genoemd.

## Toerisme

Toerisme is voor Leogang de grootste bron van inkomsten. Sinds 1999 werkt de vvv van Leogang nauw samen met de vvv van het naburige Saalfelden. Hieruit is de vakantieregio Saalfelden-Leogang ontstaan.

### Winter

In de winter maakt Leogang onderdeel uit van het populaire skigebied Saalbach-Hinterglemm-Leogang-Fieberbrunn. Dit skigebied omvat meer dan 270 kilometer piste. Leogang is direct verbonden met dat skigebied en heeft er sinds 2014 een nieuw dalstation bij gekregen. Sinds 2019 is dit gebied ook verbonden aan het gebied van Zell am See.

### Zomer

In de zomer zijn wandelen, fietsen en mountainbike de belangrijkste activiteiten voor toeristen in Leogang. Er is 400 kilometer aan wandel- en fietspaden uitgezet.
# Pero melissa

Pero melissa is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Druce.
# Vreneli Stadelmaier

Verena Maria Johanna (Vreneli) Stadelmaier (Nijmegen, 2 augustus 1962) is een Nederlands feministe, auteur en loopbaancoach.

## Leven en werk

Stadelmaier studeerde economie en bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen en volgde coachopleidingen aan de Academie voor Psychotherapie en in Zijnsoriëntatie. Als bedrijfseconoom werkte zij onder meer bij Wolters Kluwer, Nationale-Nederlanden en de thuiszorg. In de periode 2010-2013 was zij vaste co-host in het programma Zaken doen met bij BNR Nieuwsradio. In 2007 startte Stadelmaier een coachingsbureau. In 2014 schreef zij F*ck die Onzekerheid, over het oplichterssyndroom bij vrouwen.
In 2015 won Stadelmaier de Joke Smit-prijs vanwege haar inspanningen op de thema's 'meer vrouwen aan de top', 'economische zelfstandigheid van vrouwen' en 'gelijkheid van mannen en vrouwen'.
# Stenoma iopercna

Stenoma iopercna is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Meyrick.
# Scrobipalpa blapsigona

Scrobipalpa blapsigona is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Meyrick.
# Parectopa thermopsella

Parectopa thermopsella is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Chambers.
# Atrichomelina

Atrichomelina is een vliegengeslacht uit de familie van de slakkendoders (Sciomyzidae).

## Soorten

* A. pubera (Loew, 1862)
# Lepturgantes variegatus

Lepturgantes variegatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Gilmour.
# Pescorocchiano

Pescorocchiano is een gemeente in de Italiaanse provincie Rieti (regio Latium) en telt 2447 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 94,6 km², de bevolkingsdichtheid is 27 inwoners per km².
* Frazione Nesce
* Frazione Leofreni
* Castelluccio
* Frazione Torre di Taglio

## Demografie

Pescorocchiano telt ongeveer 1113 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 6,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2738 |
| 2001 | 2553 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 806 m boven zeeniveau.
Pescorocchiano grenst aan de volgende gemeenten: Borgorose, Carsoli (AQ), Collalto Sabino, Fiamignano, Marcetelli, Petrella Salto, Sante Marie (AQ), Tornimparte (AQ), Varco Sabino.

## Externe link

* http://www.comunepescorocchiano.rieti.it
* Italiaans bureau voor statistiek
Accumoli · Amatrice · Antrodoco · Ascrea · Belmonte in Sabina · Borbona · Borgo Velino · Borgorose · Cantalice · Cantalupo in Sabina · Casaprota · Casperia · Castel Sant'Angelo · Castel di Tora · Castelnuovo di Farfa · Cittaducale · Cittareale · Collalto Sabino · Colle di Tora · Collegiove · Collevecchio · Colli sul Velino · Concerviano · Configni · Contigliano · Cottanello · Fara in Sabina · Fiamignano · Forano · Frasso Sabino · Greccio · Labro · Leonessa · Longone Sabino · Magliano Sabina · Marcetelli · Micigliano · Mompeo · Montasola · Monte San Giovanni in Sabina · Montebuono · Monteleone Sabino · Montenero Sabino · Montopoli di Sabina · Morro Reatino · Nespolo · Orvinio · Paganico Sabino · Pescorocchiano · Petrella Salto · Poggio Bustone · Poggio Catino · Poggio Mirteto · Poggio Moiano · Poggio Nativo · Poggio San Lorenzo · Posta · Pozzaglia Sabina · Rieti · Rivodutri · Rocca Sinibalda · Roccantica · Salisano · Scandriglia · Selci · Stimigliano · Tarano · Toffia · Torri in Sabina · Torricella in Sabina · Turania · Vacone · Varco Sabino
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Van Cauwelaertskapel

De Van Cauwelaertkapel is een kapel in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Beersel behorende plaats Alsemberg, gelegen aan de Pastoor Bolsstraat.
Het betreft een aan Onze-Lieve-Vrouw gewijde pijlerkapel, in 1782 opgetrokken in arduin. De kapel werd gesticht door Joannes Remigius Van Cauwelaert en Joanna Van der Velden. De kapel werd hersteld in 1864 en 1920. Het kapelletje heeft een nis waarin zich een Mariabeeldje bevindt. Op de voet bevindt zich het opschrift:
Hier is geset dese capelle ter heeren van onse live vrouw van Alsembegh door Joannes Remigius van Cauwelaert ende Joanna van der Velden syne huysvrouw achtum/ 1782.
Ook is er een afbeelding van een drafmand met twee drafschoppen, verwijzend naar het beroep van de stichter, namelijk brouwer.
# Stenoma irascens

Stenoma irascens is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Meyrick.
# Saus (doorverwijspagina)

Saus kan verwijzen naar:
* Saus, een enigszins gebonden vloeibare substantie die bij een gerecht wordt geserveerd
* Saus (album), een muziekalbum van de Nederlandse band Rowwen Hèze
* Saus, Camallera i Llampaies, voorheen Saus, een gemeente in de Spaanse regio Catalonië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Parectopa refulgens

Parectopa refulgens is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Meyrick.
# Atrichocera celebensis

Atrichocera celebensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Breuning.
# Lepturges yucca

Lepturges yucca is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Schaeffer.
# Sluis de Piet

Sluis de Piet is een buurtschap ten westen van Wolphaartsdijk en ten noorden van Lewedorp, gelegen aan het natuur- en recreatiegebied De Piet in de gemeente Goes in de Nederlandse provincie Zeeland.
De buurtschap ontstond door de bouw van het gemaal De Piet in 1917-1918, waarbij twee dienstwoningen werden geplaatst. Later werden naast de dienstwoningen nog enkele andere woningen gebouwd. De buurtschap maakte tussen 1811 en 1969 onderdeel uit van de gemeente Wolphaartsdijk, sinds 1 januari 1970 behoort het tot de gemeente Goes. Hoewel Sluis de Piet dus bestuurlijk onder Goes valt, wordt de ligging vaak aangeduid ten opzichte van het hemelsbreed dichterbij gelegen Lewedorp (in de gemeente Borsele), mede omdat het gelijknamige gemaal juist vooral de afwatering verzorgt van vele in die gemeente gelegen polders.
De naam verwijst naar de nabijgelegen, in 1874 aangelegde sluis tussen het natuurgebied Westerschenge, een kreekrest van het voormalige vaarwater Schenge, en het toenmalige 'haventje aan De Piet'. Dit haventje was na de bedijking van de Schengepolder in 1874 aangelegd ter vervanging van de haven van 's-Heer Arendskerke (gelegen ten noordwesten van het dorp ter hoogte van de huidige buurtschap Eindewege). Het haventje functioneerde tot 1961, toen het Veerse Gat werd afgedamd, waarna het een zij-arm van het Veerse Meer werd en later werd ingericht als natuur- en recreatiegebied.
Het geheel van gemaal De Piet en spuisluizen De Piet vormt het complex De Piet en is ook Rijksmonument. De boezem is gelegen tussen het gemaal en de dijk en stond oorspronkelijk door middel van sluisjes in verbinding met de kreek de "Schenge". Door middel van een dubbele sluis spuit de boezem in het voormalig haventje "De Piet".
De naam 'De Piet' zelf gaat terug op een kasteel genaamd 'De Piet' (ook 'Mude', 'Muiden' of 'Ter Muijden') in het ambacht Westkerke op het voormalige eiland Wolphaartsdijk, gelegen even ten noorden van de huidige buurtschap. Het dorp Westkerke en het kasteel gingen bij de stormvloed van 1377 verloren, de ruïne van het kasteel stond nog lange tijd als baken in zee, maar werd op 19 november 1512 door een storm weggevaagd. De boerderij 'De Piet' in de Schengepolder herinnert nog aan het voormalige kasteel.
Stad: Goes Dorpen: 's-Heer Arendskerke · 's-Heer Hendrikskinderen · Kattendijke · Kloetinge · Oud-Sabbinge · Wilhelminadorp · Wolphaartsdijk Buurtschappen: Abbekinderen · Blauwewijk · De Groe · Eindewege · Goese Sas · Monnikendijk · Noordeinde · Oude Veerdijk · Planketent · Roodewijk · Sluis de Piet · Terlucht · Tervaten · Waanskinderen · Wissekerke Zeeland: Steden en dorpen in Zeeland Nederland: Provincies · Gemeenten
* ↑ Rijksmonumentenregister: beschrijving.
* ↑ Rijksmonumentenregister: beschrijving.
* ↑ Rijksmonumentenregister: beschrijving.
# Van Cauwelaertsluis

De Van Cauwelaertsluis is een zeesluis in de haven van Antwerpen. De sluis is 270 meter lang en 35 meter breed en heeft TAW-diepte van 9,83 meter.
Op 13 augustus 1928 werd de sluis, toen "Kruisschanssluis" geheten, plechtig in gebruik genomen. De bouw van de sluis was een van Belgiës eerste openbare werken. Het schip m/s "Albertville" met het vorstenpaar koning Albert I en koningin Elisabeth van België aan boord, voer toen als eerste schip de sluis binnen. De sluis werd op 10 augustus 1962 hernoemd tot "Van Cauwelaertsluis", naar Frans Van Cauwelaert, die tussen 1921 en 1932 burgemeester was van de stad Antwerpen en die als havenschepen zorgde voor een uitbreiding van de haven in noordelijke richting.
De brug aan de rivierkant is de Van Cauwelaertbrug en de dokkantbrug is de Kruisschansbrug. De VHF-werkkanalen voor de complexsluizen zijn 71 voor de binnenvaart. Andere werkkanalen 8 voor aankomende zeeschepen met loods. Kanaal 22 (Secotr Donk) blijft voor de dokken, en doorvaart van de dokken & Kanaaldok B1. De Royerssluis kon maar één of twee zeeschepen tegelijk versassen, en die mochten niet al te groot zijn.
In de loop der tijden werden de schepen dan ook groter, met méér tonnenmaat en laadcapaciteit. Dat de Van Cauwelaertsluis erbij kwam, was toen een zege voor de stad Antwerpen. Tijdens de oorlog is ze praktisch ongehavend gebleven, ondanks dat de Duitsers pogingen deden met hun V-1 en V-2 tussen 7 oktober 1944 en 30 maart 1945, om de haven met hun "vliegende bommen" te raken. Uiteindelijk kregen de stad en zijn randgemeenten het zwaarder te verduren.
Vanaf 2000 is de Van Cauwelaertsluis uitsluitend voor binnenvaart bedoeld. Alleen als er andere sluizen buiten dienst zijn, wordt de sluis ook voor zeevaart in bedrijf gezet.
De THV Roegiers-Depret-VBSC-Egemin heeft de opdracht gekregen om de sluis te renoveren.
Op 7 december 2009 werd de sluis voor 13 maanden gesloten, zowel voor scheepvaart als wegverkeer. De 80 jaar oude sluis is dringend aan renovatie toe. Zo komen er nieuwe deuren, met geleidingsrails op de bodem. Het scheepvaartverkeer wordt omgeleid langs de Boudewijnsluis.
Berendrechtsluis · Bonapartesluis · Boudewijnsluis · Kieldrechtsluis · Kallosluis · Kattendijksluis · Royerssluis · Van Cauwelaertsluis · Zandvlietsluis · Zuidersluis
# Stikstofgebrek

Stikstofgebrek in planten treedt op als de plant niet voldoende gebonden stikstof, met name nitraat, kan opnemen uit de bodem. Stikstof heeft de plant nodig voor de aanmaak van aminozuren, waarmee de plant vervolgens zijn eiwitten maakt. De oorzaak kan zijn dat er te weinig gebonden stikstof in de grond voorkomt, of dat door koude of zuurstofgebrek in de grond, onder bijvoorbeeld natte omstandigheden, de plant de stikstofverbindingen niet kan opnemen. Op ondergeploegd stro of strorijke stalmest kunnen de bacteriën die hierop groeien zoveel stikstof voor hun eigen eiwitsynthese opnemen, dat er voor de plant onvoldoende overblijft.
Doordat stikstof gemakkelijk door regen uitspoelt, treedt op doorlaatbare gronden, zoals zandgronden eerder stikstofgebrek op dan op kleigronden.
Meestal kleuren bij stikstofgebrek de bladeren van de plant lichtgroen tot lichtgeel. Bij kool echter treedt paarsverkleuring op. Daarnaast treedt minder groei op. Aan de oudste bladeren is stikstofgebrek het eerste te zien, omdat de plant de stikstof aan deze bladeren onttrekt en het naar de jonge bladeren en groeipunten transporteert.
Stikstofgebrek remt de vorming van bladgroen terwijl het aanwezige bladgroen in de oudste bladeren wordt afgebroken. Daarnaast wordt de vorming van eiwitten vertraagd.
Stikstofgebrek kan tegengegaan worden door het telen van een stikstofbindende groenbemester, of bijvoorbeeld door bemesting met een snelwerkende nitraathoudende kunstmest, zoals chilisalpeter of kalksalpeter. Bekende biologische middelen zijn brandnetelgier, gedroogde koffiedik en verdunde urine. Planten reageren zeer snel op dergelijke stikstofbemesting. Het nadeel van snelwerkende stikstofbemesting is het afnemen van de plant-beschermende samenwerking tussen de plant en het niet-ziekteverwekkende deel van het bodemleven.
# Saururus cernuus

Saururus cernuus (Leids plantje) is een medicinale en sierplant afkomstig uit het oosten van Noord-Amerika. Het groeit in natte gebieden of ondiep water en kan tot ongeveer een meter lang zijn. Het inheemse bereik beslaat een groot deel van de oostelijke Verenigde Staten, in het westen tot oostelijk Texas en Kansas, zuidwaarts naar Florida, en in het noorden tot Michigan en de staat New York en een klein stukje van Ontario.
# Paracentrobia

Paracentrobia is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Howard.

## Soorten

Het geslacht Paracentrobia omvat de volgende soorten:
* Paracentrobia acuminata (Ashmead, 1888)
* Paracentrobia ajmerensis Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia americana (Girault, 1917)
* Paracentrobia andoi (Ishii, 1938)
* Paracentrobia auriscutellum (Girault, 1915)
* Paracentrobia bharatpurensis Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia bicolor (Girault, 1912)
* Paracentrobia brevifringiata Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia cassidavora Subba Rao, 1974
* Paracentrobia dimorpha (Kryger, 1932)
* Paracentrobia ducassei (Dozier, 1932)
* Paracentrobia exilimaculata Hu & Lin, 2004
* Paracentrobia fimbriata Fursov, 2007
* Paracentrobia fusca Lin, 1994
* Paracentrobia fuscusala Hu & Lin, 2004
* Paracentrobia garuda Subba Rao, 1974
* Paracentrobia immaculata (Girault, 1913)
* Paracentrobia israelica Subba Rao, 1974
* Paracentrobia livii (Girault, 1918)
* Paracentrobia longiclavata Yousuf & Shafee, 1985
* Paracentrobia longipedicelata Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia longipennis Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia lutea (Fullaway, 1914)
* Paracentrobia maduraiensis Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia magniclavata Yousuf & Shafee, 1985
* Paracentrobia mariellae (Ferrière, 1931)
* Paracentrobia masovica (Nowicki, 1940)
* Paracentrobia mira (Girault, 1913)
* Paracentrobia monotricha (Nowicki, 1940)
* Paracentrobia neoflava Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia nephotetticum (Mani, 1939)
* Paracentrobia parflava Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia prima (Perkins, 1912)
* Paracentrobia pubipennis Yousuf & Shafee, 1988
* Paracentrobia pulchella (Claridge, 1959)
* Paracentrobia punctata Howard, 1897
* Paracentrobia semifumipennis Viggiani, 1968
* Paracentrobia sexguttata (Girault, 1915)
* Paracentrobia subflava (Girault, 1911)
* Paracentrobia subflavella (Girault, 1916)
* Paracentrobia tapajosae Viggiani, 2009
* Paracentrobia tenuinervis (Nowicki, 1940)
* Paracentrobia tomaspidis (Pickles, 1932)
* Paracentrobia xanthogaster (Girault, 1912)
* Paracentrobia yasumatsui Subba Rao, 1974
* Paracentrobia zabinskii (Novicki, 1936)
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Lepidopyrga viridimicta

Lepidopyrga viridimicta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Hampson.