OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Overture on an early American Folk Hymn (Smith)

Overture on an early American Folk Hymn - My Shepherd will Supply my Need is een compositie voor harmonieorkest van de Amerikaanse componist Claude T. Smith. Deze compositie is geschreven in opdracht van de vereniging van South Carolina Bandmasters Association. De première werd verzorgd door de South Carolina All-State Band met de componist als gastdirigent.
# Overval op de Landsdrukkerij in Den Haag

De overval op de Landsdrukkerij in Den Haag vond plaats op zaterdag 29 april 1944 en had als doel Nederlandse persoonsbewijzen te bemachtigen die hier werden gedrukt. Iedereen van veertien jaar of ouder moest een persoonsbewijs bij zich hebben.

## Overval

De overval werd voorbereid vanuit een groep rond de Persoonsbewijzencentrale in Amsterdam, na een tip van Frits Boverhuis dat er in de Landsdrukkerij een groot aantal gedrukte vellen met persoonsbewijzen aanwezig was. De overvallers waren Gerhard Badrian, Gerrit van der Veen, Cornelis Verbiest, Hans van Gogh en Frans Meijers. De verzetsgroep deed zich voor als controleurs, waarbij de Duitse Badrian optrad als SS-officier. Ze overmeesterden enkele personeelsleden en namen vellen met in totaal 10.000 persoonsbewijzen mee.

## Afloop

Het zou de laatste succesvolle overval van Gerrit van der Veen zijn. Een dag later (in de nacht van 30 april op 1 mei 1944) mislukte een overval op het Huis van Bewaring Weteringschans in Amsterdam en werd hij opgepakt. Ook Hans van Gogh werd later opgepakt en door de Duitsers gefusilleerd. Gerhard Badrian werd verraden en door de Duitsers op straat doodgeschoten. Bij die actie werd Boverhuis gearresteerd. Van de overvallers overleefden alleen Meijers en Verbiest de oorlog.
# Ornaatelfje

Het ornaatelfje (Malurus cyaneus) is een zangvogel uit de familie Maluridae (elfjes). De soort komt voor in Australië. De vogel werd op Tasmanië waargenomen en beschreven door tekenaar en assistent-scheepsarts William Ellis als Motacilla cyanea in de reisbeschrijvingen van de derde reis van James Cook.

## Kenmerken

Het ornaatelfje is 14 cm lang, de staart is gemiddeld 5,9 cm en is relatief kort voor een elfje; de vogel weegt 8 tot 13 gram. De soort vertoont duidelijke seksuele dimorfie: het mannetje is in het broedseizoen opvallend fraai blauw gekleurd op het voorhoofd, de oorstreek, rug en de staart. De keel, oogstreep en de nek zijn zwart of zeer donkerblauw. Mannetjes na de broedtijd, onvolwassen vogels en vrouwtjes zijn overwegend bruin, van boven donkerder dan van onder.
Het ornaatelfje dat op Tasmanië voorkomt is wat donkerder en groter en wordt als een ondersoort beschouwd.

## Voortplanting

Deze in groepen levende vogels bouwen een overdekt nest van gras en spinrag, aan de binnenkant afgewerkt met veertjes en zaadpluis. Het legsel bestaat uit twee tot vier witachtige, gespikkelde eieren, die twaalf tot vijftien dagen worden bebroed. De jongen verlaten na tien tot twaalf dagen het nest.
Opmerkelijk in het gedrag is het feit dat elfjes enerzijds sociaal monogaam zijn, omdat zij een vaste levenspartner kiezen, terwijl beide partners tegelijkertijd tevens seksueel promiscue zijn.

## Verspreiding en leefgebied

Het ornaatelfje komt voor in een groot aantal typen leefgebieden in het oosten en zuidoosten van Australië (zie kaartje). De enige voorwaarde is de aanwezigheid van wat dichte ondergroei. Het ornaatelfje wordt aangetroffen in hoog gras, niet al te dicht bos en struikgewas, heidegebieden, maar ook in stadstuinen. Het ornaatelfje heeft zich aangepast aan het stadsmilieu en komt daardoor voor in de buitenwijken van Sydney, Canberra en Melbourne.
De soort telt zes ondersoorten:
* M. c. cyaneus: Tasmanië.
* M. c. samueli: Flinderseiland.
* M. c. elizabethae: Kingeiland.
* M. c. cyanochlamys: zuidoostelijk Australië.
* M. c. leggei: zuidoostelijk Zuid-Australie.
* M. c. ashbyi: Kangaroo Island.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Ornaatelfje op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) An Authentic narrative of a voyage performed by Captain Cook and Captain Clerke in His Majesty's Ships Resolution and Discovery, during the years 1776, 1777, 1778, 1779 and 1780, in search of a north-west passage between the continents of Asia and America Chapter 2, p. 22
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
* (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
# Orthodoxe Kerk van Sint-Constantijn en Sint-Michaël

De Orthodoxe Kerk van Sint-Constantijn en Sint-Michaël, in de volksmond ook bekend onder de naam Romanov-kerk, is een orthodoxe kerk op een van de hogere punten van de Litouwse hoofdstad Vilnius.

## Geschiedenis en architectuur

De kerk werd in de jaren 1911-1913 ter gelegenheid van het 300-jarig jubileum van de Romanovs op de troon van het tsaristische Rusland gebouwd. De filantroop Ivan Kolesnikov maakte de bouw van de kerk mogelijk. Het kerkgebouw werd in aanwezigheid van grootvorstin Elizabeth Fjodorovna op 13 mei 1913 geopend.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het gebouw door de Duitsers gebruikt om er overtreders van de avondklok in te detineren. De kerk werd in de jaren 1921-1926 gerenoveerd.
Toen Litouwen een deelrepubliek was van de Sovjet-Unie bleef de kerk de gehele periode als parochiekerk in functie.
De bouwmeesters van de in gele baksteen in de vorm van de Grieks kruis gebouwde kerk inspireerden zich op de kerkarchitectuur van het Soezdal en Rostov.
Zo opvallend de groene koepels en het rijk gedecoreerde stucwerk van het exterieur van de kerk zijn, zo eenvoudig is het interieur van de kerk. In het verder geheel witte interieur vormt alleen de iconostase een fraai kunstwerk in de kerk.

## Externe link

* (ru) Geschiedenis van de kerk op de website van de kerk
* (en) Beschrijving van de kerk op Inyourpocket
# Ovipennis binghami

Ovipennis binghami is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Hampson.
# Osmia ocularis

Osmia ocularis is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Warncke.
# Osmia oramara

Osmia oramara is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Warncke.
# Osmium-187

Osmium-187 of $^{187}$Os is een stabiele isotoop van osmium, een overgangsmetaal. Het is een van de zes stabiele isotopen van het element, naast osmium-184, osmium-188, osmium-189, osmium-190 en osmium-192. De abundantie op Aarde bedraagt 1,96%. Daarnaast komt ook de langlevende radio-isotoop osmium-186 op Aarde voor.
Osmium-187 kan ontstaan door radioactief verval van renium-187 of iridium-187.
    ${\ce {{^{187}_{75}Re}->{^{187}_{76}Os}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
    ${\ce {{^{187}_{77}Ir}->{^{187}_{76}Os}+{e^{+}}+{\nu }_{e}}}$

## Toepassingen

Osmium-187 wordt, samen met osmium-188, gebruikt in de renium-osmiumdatering. Aangezien zowel renium als osmium siderofiele elementen zijn, en dus voorkomen in ijzerrijke afzettingen, kan de isotopenverhouding gebruikt worden om dergelijke geologische structuren te dateren.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
* ↑ (en) F. Bosch, T. Faestermann, J. Friese, et al. (1996) – Observation of bound-state β– decay of fully ionized $^{187}$Re: $^{187}$Re-$^{187}$Os Cosmochronometry, Physical Review Letters, 77 (26), pp. 5190-5193
$^{161}$Os · $^{162}$Os · $^{163}$Os · $^{164}$Os · $^{165}$Os · $^{166}$Os · $^{167}$Os · $^{168}$Os · $^{169}$Os · $^{170}$Os · $^{171}$Os · $^{172}$Os · $^{173}$Os · $^{174}$Os · $^{175}$Os · $^{176}$Os · $^{177}$Os · $^{178}$Os · $^{179}$Os · $^{180}$Os · $^{181}$Os · $^{181m1}$Os · $^{181m2}$Os · $^{182}$Os · $^{183}$Os · $^{183m}$Os · $^{184}$Os · $^{185}$Os · $^{185m1}$Os · $^{185m2}$Os · $^{186}$Os · $^{187}$Os · $^{188}$Os · $^{189}$Os · $^{189m}$Os · $^{190}$Os · $^{190m}$Os · $^{191}$Os · $^{191m}$Os · $^{192}$Os · $^{192m}$Os · $^{193}$Os · $^{194}$Os · $^{195}$Os · $^{196}$Os · $^{197}$Os · $^{198}$Os · $^{199}$Os · $^{200}$Os · $^{201}$Os · $^{202}$Os · $^{203}$Os
# Otiothops facis

Otiothops facis is een spinnensoort uit de familie Palpimanidae. De soort komt voor in Brazilië.
# Oxycentrus negrosensis

Oxycentrus negrosensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door N.Ito.
# Ovocytheridea

Ovocytheridea is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Ovocytheridea acuta Apostolescu, 1963 †
* Ovocytheridea ariyalurensis Jain, 1975 †
* Ovocytheridea brevis Grekoff, 1962 †
* Ovocytheridea cambayensis Guha, 1974 †
* Ovocytheridea hispanica Breman, 1976 †
* Ovocytheridea mackinlayi Bate & Bayliss, 1969 †
* Ovocytheridea nuda Grekoff, 1951 †
* Ovocytheridea palapiformis Neufville, 1973 †
* Ovocytheridea producta Grekoff, 1962 †
* Ovocytheridea pulchra Reyment, 1963 †
* Ovocytheridea punctata Reyment, 1963 †
* Ovocytheridea raoi Jain, 1978 †
* Ovocytheridea reniformis Bold, 1964
* Ovocytheridea rostrata Apostolescu, 1963 †
* Ovocytheridea symmetrica Reyment, 1960 †
# Ove Ekebjærg

Ove Ekebjærg, geboren als Ove Ekebjærg Rasmussen (Kopenhagen, 3 maart 1934), is een Deense schaker die zich bezighoudt met correspondentieschaak. In deze discipline werd hij in 1976 Europees kampioen en eindigde hij als 2e bij het WK van 1994-2001.

## Correspondentieschaak

In 1960 begon Ekebjærg met correspondentieschaak. Hij kwalificeerde zich voor deelname aan het EK. Bij het tweede EK in 1967 eindigde hij op een vierde plaats. Bij het derde EK in 1972 eindigde hij op een gedeelde 3e plaats. Hij speelde mee in het vierde en vijfde kampioenschap ICCF van Europa waar hij respectievelijk op de tweede en vijfde plaats eindigde. In 1976 won hij het tiende EK. Hiervoor verleende ICCF hem in 1976 de titel Internationaal Meester correspondentieschaken (IMc).
Ekebjærg behaalde diverse keren de laatste ronden van het WK correspondentieschaak. Bij het 9e WK (1977-1983) eindigde hij als 7e en bij het 16e WK (1999-2004) eindigde hij op een 12e plaats. Zijn beste resultaat was de 2e plaats bij het WK correspondentieschaak, dat werd gehouden van 1994 tot 2001, met een halve punt achterstand op de winnaar Tõnu Õim. In 1987 werd hij grootmeester correspondentieschaken (GMc).
Ekebjærg speelde mee in het "Julius Nielsen Memorial" (1985 - 1990) en bereikte daar de tweede plaats; winnaar werd Jonathan Penrose.

## Toernooischaak

In Denemarken speelt Ekebjærg in het bordschaak in de hoogste categorie: Landsholdsklassen. In 1967 nam hij deel aan de finale van de Deense kampioenschappen, eindigde echter als laatste.

## Openingen

Ove Ekebjærg heeft een aantal partijen met de opening 1.Pc3 (de Van Geetopening) gespeeld en heeft ook een voorkeur voor de schaakopening Siciliaans.

## Overig

Ekebjærg werkt als vestigingshoofd bij de Handelsbank Kopenhagen.

## Externe link

* (en) Informatie over schaakpartijen van Ove Ekebjærg op ChessGames.com
# Ove Ingemarsson

Ove Ingemarsson is een Zweedse sopraan- en tenorsaxofonist in de postbop.
Ingemarsson werkte in verschillende Zweedse jazzgroepen zoals Hawk On Flight, het Ewan Svensson Quartet en de Bohuslän Big Band. In 1988 werkte hij mee aan een album van Allan Botschinsky, The Night. In de jaren negentig speelde hij met een eigen band en nam hij de plaat Heart Of The Matter op (1995). Hieraan werkten Lars Jansson, Lars Danielsson en Adam Nussbaum mee. In 2005 verscheen een tweede plaat, met zijn kwartet, New Blues. Op het album speelden pianist Lars Jansson, bassist Yasuhito Mori en drummer Anders Kjellberg mee.
# Ove Kindvall

Bengt Ove Kindvall (Norrköping, 16 mei 1943) is een voormalig Zweeds voetballer die doorgaans als spits speelde. Hij maakte deel uit van het Feyenoord dat in 1970 beslag legde op de Europacup I (tegen Celtic) en de Wereldbeker (tegen Estudiantes de la Plata). Tijdens de Europacup I-finale scoorde hij het beslissende doelpunt.
Kindvall wordt door velen beschouwd als de beste spits die ooit voor Feyenoord heeft gespeeld. De Zweed scoorde in de 144 competitiewedstrijden die hij voor de club speelde 129 doelpunten, een gemiddelde van net geen 0,9 doelpunten per wedstrijd. Lange tijd was hij de maat waaraan elke nieuwe Feyenoordspits werd gemeten.
In 1971 keerde hij naar Zweden terug, waar hij van 1971 tot 1974 bij IFK Norrköping speelde en zijn carrière afsloot bij IFK Göteborg in het seizoen 1974-1975.
Kindvall speelde ook in het Zweedse nationale team. Hij nam deel aan het wereldkampioenschap voetbal 1970 in Mexico en het wereldkampioenschap voetbal 1974 in het toenmalige West-Duitsland. In totaal speelde hij 43 wedstrijden voor het Zweedse nationale team en scoorde zestien doelpunten.
Zijn zoon Niclas Kindvall speelde ook professioneel voetbal, voor onder meer Hamburger SV.

## Clubs

| Club | Jaren |
| IFK Norrköping | 1962–1966 |
| Feyenoord | 1966–1971 |
| IFK Norrköping | 1971–1974 |
| IFK Göteborg | 1974–1975 |

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| IFK Norrköping |
| Allsvenskan | 2x | 1962, 1963 |
| Feyenoord |
| Mondiaal |
| Wereldbeker voor clubteams | 1x | 1970 |
| Internationaal |
| Europacup I | 1x | 1969/70 |
| Intertoto Cup | 2x | 1967, 1968 |
| Nationaal |
| Eredivisie | 2x | 1968/69, 1970/71 |
| KNVB beker | 1x | 1968/69 |

## Persoonlijk

| Prijs | Aantal | Jaren |
| Guldbollen | 1x | 1966 |
| Topscorer Allsvenskan | 1x | 1966 |
| Topscorer Eredivisie | 3x | 1967/68, 1968/69, 1970/71 |

## Trivia

* Aan zijn naam is een anekdote verbonden. Voetbalcommentator Herman Kuiphof wist dat Kindvall in het Zweeds niet met een k-klank wordt uitgesproken en noemde de voetballer "Tsjiendwal", wat de juiste uitspraak dichter benaderde. Veel sportliefhebbers dachten echter dat Kuiphof een rare manier van uitspreken had en gaven hem de bijnaam "Tsjuiphof". Het clubblad plaatste hierover een kritisch artikel op de voorpagina onder de titel "Tsjommentaar op Tsjuiphof". Ook het voetbalblad Voetbal International (toen nog een krant) liet zich niet onbetuigd en kopte na de Europacupwinst van Feyenoord: "De Tsjup is in de Tsjuip".
* Kindvall was de eerste buitenlandse topscorer in de Nederlandse Eredivisie (seizoen 1967/1968).
# Ostreville Churchyard

Ostreville Churchyard is een begraafplaats gelegen in de Franse plaats Ostreville (Pas-de-Calais). De militaire graven worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt 1 geïdentificeerd Gemenebest graf uit de Eerste Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Info over de begraafplaats (Commonwealth War Graves Commission)
# Oxynetra confusa

Oxynetra confusa is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Otto Staudinger.
# Oxyopes asterion

Oxyopes asterion is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de lynxspinnen (Oxyopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oxyopes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Eugène Simon.
# Oxyopes constrictus

Oxyopes constrictus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de lynxspinnen (Oxyopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oxyopes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Eugen von Keyserling.
# Ozola plana

Ozola plana is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Warren.
# Ozola niphoplaca

Ozola niphoplaca is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Meyrick.
# Oxypselaphus pusillus

Oxypselaphus pusillus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Leconte.
# Oxypsila abdominalis

Oxypsila abdominalis is een vliegensoort uit de familie van de wortelvliegen (Psilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Schummel.
# Oxypselaphus dominici

Oxypselaphus dominici is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Brandmayr & Zetto Brandmayr.
# Oxypselaphus

Oxypselaphus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Chaudoir.

## Soorten

Het geslacht Oxypselaphus omvat de volgende soorten:
* Oxypselaphus dominici Brandmayr & Zetto Brandmayr, 1984
* Oxypselaphus obscurus (Herbst, 1784)
* Oxypselaphus pusillus (Leconte, 1854)
* Oxypselaphus thielei Brandmayr & Zetto Brandmayr, 1984
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Ozicrypta digglesi

Ozicrypta digglesi is een spinnensoort uit de familie Barychelidae. De soort komt voor in Queensland.
# Ozicrypta filmeri

Ozicrypta filmeri is een spinnensoort uit de familie Barychelidae. De soort komt voor in Queensland.
# Ozicrypta littleorum

Ozicrypta littleorum is een spinnensoort uit de familie Barychelidae. De soort komt voor in Queensland.
# NGC 4029

NGC 4029 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Maagd. Het en werd op 25 maart 1865 ontdekt door de Duitse astronoom Albert Marth.

## Synoniemen

* UGC 6990
* MCG 1-31-8
* ZWG 41.17
* PGC 37816
# Helcystogramma microsema

Helcystogramma microsema is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Apatophysis farsicola

Apatophysis farsicola is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Sama, Fallahzadeh & Rapuzzi.
# Lamproptera curius

Lamproptera curius is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1787 door Johann Christian Fabricius.
# Sejmtsjan

Sejmtsjan kan verwijzen naar:
* Sejmtsjan (rivier), twee rivieren in de Russische oblast Magadan (Russische Verre Oosten)
* Sejmtsjan (plaats), een plaats (nederzetting met stedelijk karakter) in de Russische oblast Magadan (Russische Verre Oosten)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sejmtsjan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Nososticta circumscripta

Nososticta circumscripta is een libellensoort uit de familie van de Protoneuridae, onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Selys.
# Lepidostoma yunnanense

Lepidostoma yunnanense is een schietmot uit de familie Lepidostomatidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Leptoceratopidae

De Leptoceratopidae, of, taalkundig onjuist, de Leptoceratopsidae, zijn een groep dinosauriërs behorend tot de Neoceratopia.
Baron Ferenc Nopcsa benoemde een onderfamilie Leptoceratopinae in 1923 en geldt daarmee impliciet als naamgever van een familie Leptoceratopidae.
De eerste die het woord werkelijk gebruikte, voor een klade, was Peter Makovicky die in 2001 het begrip definieerde als: de groep bestaande uit Leptoceratops gracilis en alle soorten nauwer verwant aan Leptoceratops dan aan Triceratops horridus.
De Leptoceratopidae bestaan voor zover bekend uit kleine vormen uit het Santonien tot het Maastrichtien (zo'n 86 tot 66 miljoen jaar geleden) van Azië (Bainoceratops, Udanoceratops) en Noord-Amerika (Leptoceratops, Montanoceratops, Prenoceratops). Een mogelijke, maar zeer omstreden, soort uit Australië is de slecht bekende Serendipaceratops.
# Leptoceridae

De Leptoceridae zijn een familie van schietmotten. De familie telt circa 45 geslachten in twee onderfamilies.

## Onderfamilies

* Leptocerinae
* Triplectidinae

## In Nederland waargenomen soorten

* Genus: Adicella
** Adicella filicornis
** Adicella reducta
* Genus: Athripsodes
** Athripsodes albifrons
** Athripsodes aterrimus
** Athripsodes cinereus
* Genus: Ceraclea
** Ceraclea albimacula
** Ceraclea annulicornis
** Ceraclea dissimilis
** Ceraclea fulva
** Ceraclea nigronervosa
** Ceraclea riparia
** Ceraclea senilis
* Genus: Erotesis
** Erotesis baltica
* Genus: Leptocerus
** Leptocerus interruptus
** Leptocerus tineiformis
* Genus: Mystacides
** Mystacides azureus
** Mystacides longicornis
** Mystacides niger
* Genus: Oecetis
** Oecetis furva
** Oecetis lacustris
** Oecetis notata
** Oecetis ochracea
** Oecetis struckii
** Oecetis testacea
** Oecetis tripunctata
* Genus: Setodes
** Setodes argentipunctellus
** Setodes punctatus
** Setodes viridis
* Genus: Triaenodes
** Triaenodes bicolor
* Genus: Ylodes
** Ylodes reuteri
** Ylodes simulans
# Leptocereus

Leptocereus is een geslacht van cactussen. De soorten komen voor op de Caraïben.

## Enkele soorten

Leptocereus grantianus Leptocereus maxonii Leptocereus paniculatus
Acanthocalycium · Acanthocereus · Acharagma · Akersia ·
Ancistrocactus · Ariocarpus · Armatocereus · Arrojadoa · Arthrocereus · Astrophytum · Austrocactus · Austrocylindropuntia · Aztekium · Bergerocactus · Blossfeldia · Bolivicereus · Brachycereus · Brasilicereus · Brasiliopuntia · Browningia · Calymmanthium · Carnegiea · Cephalocereus · Cephalocleistocactus · Cereus · Cintia · Cipocereus · Cleistocactus · Cochemeia · Coleocephalocereus · Consolea · Copiapoa · Corryocactus · Coryphantha · Cumulopuntia · Cylindropuntia · Dendrocereus · Denmoza · Discocactus · Disocactus · Echinocactus · Echinocereus · Echinomastus · Echinopsis · Epiphyllum · Epithelantha · Erdisia · Eriosyce · Escobaria · Escontria · Espostoa · Espostoopsis · Eulychnia · Facheiroa · Ferocactus · Frailea · Geohintonia · Grusonia · Gymnocalycium · Haageocereus · Harrisia · Hatiora · Hylocereus · Isolatocereus · Jasminocereus · Lasiocereus · Lemaireocereus · Leocereus · Lepismium · Leptocereus · Leuchtenbergia · Lobivia · Lophophora · Maihuenia · Maihueniopsis · Mammillaria · Mammilloydia · Matucana · Melocactus · Micranthocereus · Mila · Miqueliopuntia · Myrtillocactus · Neobuxbaumia · Neolloydia · Neoraimondia · Neowerdermannia · Notocactus · Obregonia · Opuntia · Oreocereus · Oroya · Ortegocactus · Pacherocactus · Pachycereus · Parodia · Pediocactus · Pelecyphora · Peniocereus · Pereskia · Pereskiopsis · Pierrebraunia · Pilosocereus · Polaskia · Praecereus · Pseudoacanthocereus · Pseudorhipsalis · Pterocactus · Pygmaeocereus · Quiabentia · Rauhocereus · Rebutia · Rhipsalis · Samaipaticereus · Schlumbergera· Sclerocactus · Selenicereus · Setiechinopsis · Stenocactus · Stenocereus · Stephanocereus · Stetsonia · Strombocactus · Sulcorebutia · Tacinga · Tephrocactus · Thelocactus · Trichocereus · Tunilla · Turbinicarpus · Uebelmannia · Weberbauerocereus · Weberocereus · Weingartia ·
Yavia · Yungasocereus · Zygocactus ·
# Lembach (Bas-Rhin)

Lembach (Duits: Lembach im Elsass) is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est) en telt 1689 inwoners (1999).
De plaats maakt sinds de oprichting op 1 januari 2015 deel uit van het kanton Reichshoffen in het arrondissement Haguenau-Wissembourg. Tot 1 januari 2015 was het deel van het kanton Wissembourg in het arrondissement Wissembourg, dat op die dag werd opgeheven.

## Geografie

De oppervlakte van Lembach bedraagt 48,9 km², de bevolkingsdichtheid is 34,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lembach (Bas-Rhin) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).