OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kroatische voetbalbeker 2014/15

De strijd om de Kroatische voetbalbeker 2014/15 (Kroatisch: Hrvatski Nogometni Kup 2014/15) was de 24ste editie van deze voetbalbekercompetitie in Kroatië. Het toernooi begon op 26 augustus 2014 met de voorronde en eindigde met de finale op 20 mei 2015 onder leiding van scheidsrechter Ivan Bebek. Aan het toernooi deden in totaal 48 clubteams mee. Dinamo Zagreb won de beker voor de dertiende keer in de clubgeschiedenis door RNK Split na strafschoppen (4-2) te verslaan.

## Schema

| kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale |
| Istra | 0 | 0 | 0 |
| Dinamo Zagreb | 1 | 3 | 4 |
| Dinamo Zagreb | 1 | 3 | 4 | Dinamo Zagreb | 2 | 0 | 2 |
| | | | | Rijeka | 1 | 0 | 1 |
| Rijeka | 4 | 4 | 8 | Rijeka | 1 | 0 | 1 |
| Lokomotiva Zagreb | 1 | 0 | 1 | | | | |
| Lokomotiva Zagreb | 1 | 0 | 1 | | | | | Dinamo Zagreb | 0 (4) |
| | | | | | | | | Split | 0 (2) |
| Vinogradar | 0 | 0 | 0 | | | | | Split | 0 (2) |
| Hajduk Split | 3 | 3 | 6 | | | | |
| Hajduk Split | 3 | 3 | 6 | Hajduk Split | 1 | 0 | 1 |
| | | | | Split | 1 | 0 | 1 |
| Split | 1 | 4 | 5 | Split | 1 | 0 | 1 |
| Zadar | 0 | 1 | 1 |
# Kroatië op de Olympische Jeugdwinterspelen 2012

Kroatië was een van de landen die deelnam aan de Olympische Jeugdwinterspelen 2012 in Innsbruck, Oostenrijk.

## Deelnemers en resultaten

(m) = mannen, (v) = vrouwen

### Alpineskiën

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Istok Rodes | super g (m) | - | - (DNF) |
| Istok Rodes | supercombinatie (m) | 9e | 1.43,21 (+2,76) (1.05,51, 37,7) |
| Istok Rodes | reuzenslalom (m) | 6e | 1.54,46 (+2,76) (57,82, 56,64) |
| Istok Rodes | slalom (m) | 9e | 1.21.99 (+3,63) (41,15, 40,84) |
| Saša Tršinski | super g (v) | 12e | 1.07,07 (+1,29) |
| Saša Tršinski | supercombinatie (v) | 14e | 1.45,21 (+4,39) (1.06,93, 38,28) |
| Saša Tršinski | reuzenslalom (v) | 11e | 1.59,56 (+3,43) (59,40, 1.00,16) |
| Saša Tršinski | slalom (v) | - | - (-) (41,95, DNF) |

### Biatlon

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Matej Burić | 7,5 km sprint (m) | 19e | 21.28,3 (+2.06,6) pen.: 2 (2+0) |
| Matej Burić | 10 km achtervolging (m) | 21e | +4.12,7 pen.: 6 (0+2+2+2) |

### IJshockey

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Matija Milicic | vaardigheidswedstrijd (m) | 6e | 14 punten (kwalificatie: 8e (11 punten)) |

### Langlaufen

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Kresimir Crnkovic | 10 km klassiek (m) | 32e | 33.27,4 (+3.58,6) |
| Kresimir Crnkovic | sprint (m) | 35e | kwalificatie |
| Rea Rausel | 5 km klassiek (v) | 25e | 16.59,1 (+2.41,1) |
| Rea Rausel | sprint (v) | 35e | kwalificatie |

### Rodelen

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Ema Bago | enkel (v) | 22e | 1.24,730 (+4,533) (42,351; 42,379) |
| Petra Petko | enkel (v) | 21e | 1.23,874 (+3,677) (42,094; 42,780) |

### Snowboarden

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Paulina Berislavic | halfpipe (v) | - | Kwalificatie: DNS |
| Paulina Berislavic | slopestyle (v) | 13e | Kwalificatie: 13e (19.50) |

## Externe link

* (de) (en) (fr) Officiële site van de Olympische Jeugdwinterspelen 2012
Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · België · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Chinees Taipei · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Eritrea · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · Ierland · IJsland · India · Iran · Italië · Japan · Kaaimaneilanden · Kazachstan · Kirgizië · Kroatië · Letland · Libanon · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Macedonië · Marokko · Mexico · Moldavië · Monaco · Mongolië · Montenegro · Nederland · Nepal · Nieuw-Zeeland · Noorwegen · Oekraïne · Oezbekistan · Oostenrijk · Peru · Polen · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wit-Rusland · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Koto Okubo

Koto Okubo (大久保 琴, Ōkubo Koto; Tokio, 24 december 1897 – Kawasaki, 12 januari 2013) was bij haar overlijden de oudste erkende levende vrouw ter wereld. De Japanse verkreeg deze vermelding na het overlijden van de toen eveneens 115-jarige Amerikaanse Dina Manfredini op 17 december 2012. Zij was samen met haar iets oudere landgenoot Jiroemon Kimura, de oudste mens ter wereld anno 2013, een van twee nog levende personen van wie het bewezen is dat ze werden geboren in 1897.
Okubo leefde in een rustoord in Kawasaki samen met haar 88-jarige zoon, die het nieuws van haar overlijden aan een longontsteking, opgelopen niet lang na haar laatste verjaardag, wereldkundig maakte.
# Kroon van Napoleon

De kroon van Napoleon was de kroningskroon die speciaal voor de kroning van Napoleon Bonaparte werd vervaardigd. Napoleon noemde deze de "Kroon van Karel de Grote" naar de kroningskroon die de Franse koningen hadden gebruikt in de voorgaande eeuwen. Deze historische koningskroon was tijdens de Franse Revolutie echter verloren gegaan.

## Ontwerp

De kroon werd vervaardigd door de Franse goudsmid Martin-Guillaume Biennais die zich bij het ontwerp van de kroon baseerde op de tekeningen van Bernard de Montfaucon's Les monumens de la monarchie françoise. Net zoals andere Europese koningskronen bestaat de kroon van Napoleon uit acht halve bogen. De bogen zijn bezet met schelpcameeën en uitgesneden carneolen die elkaar ontmoeten in een gouden bol, waarop een kruis is geplaatst. De kroon zelf heeft een nep-middeleeuwse stijl, is volledig afhankelijk van de gouden en metalen versieringen en verstoken van de grote bedekking met diamanten en juwelen die in de mode kwamen bij kronen die later in de 19e eeuw werden gemaakt.

## Geschiedenis

De kroon werd speciaal vervaardigd voor de kroning van Napoleon en moest de verloren gegane Franse kroningskroon vervangen. Om de nieuwe kroon te voorzien van de nodige authenticiteit betaalde Napoleon voor een studie die nog in 1804 verscheen over de kroon. Deze studie was zogenaamd voor het eerst verschenen kort na de Terreur, om hiermee de indruk te wekken dat de kroon nooit verloren was gegaan.
Na de val van het Eerste Franse Keizerrijk werd de kroon van Napoleon niet meer gebruikt voor kroningen. Lodewijk XVIII liet zich niet kronen en Karel X van Frankrijk gebruikte de kroon van Lodewijk XV voor zijn kroning. Ook Napoleon III liet zich niet kronen, noch droeg hij de kroon van zijn voorganger.
In 1885 verkocht de Nationale Vergadering verschillende Franse regalia. Een van de weinige stukken die bewaard bleef was de kroon van Napoleon, die te bezichtigen is in het Louvre.
# Kozmice (okres Opava)

Kozmice is een Tsjechische gemeente in de regio Moravië-Silezië, en maakt deel uit van het district Opava. Kozmice telt 1805 inwoners.
Kozmice (Duits: Kosmütz) had tot 1945 een Duitstalige bevolking en hoorde tot het historische Hultschiner landje.
Bělá · Bohuslavice · Bolatice · Branka u Opavy · Bratříkovice · Brumovice · Březová · Budišov nad Budišovkou · Budišovice · Čermná ve Slezsku · Darkovice · Děhylov · Dobroslavice · Dolní Benešov · Dolní Životice · Háj ve Slezsku · Hať · Hlavnice · Hlubočec · Hlučín · Hněvošice · Holasovice · Hrabyně · Hradec nad Moravicí · Chlebičov · Chuchelná · Chvalíkovice · Jakartovice · Jezdkovice · Kobeřice · Kozmice · Kravaře · Kružberk · Kyjovice · Lhotka u Litultovic · Litultovice · Ludgeřovice · Markvartovice · Melč · Mikolajice · Mladecko · Mokré Lazce · Moravice · Neplachovice · Nové Lublice · Nové Sedlice · Oldřišov · Opava · Otice · Píšť · Pustá Polom · Radkov · Raduň · Rohov · Skřipov · Slavkov · Služovice · Sosnová · Staré Těchanovice · Stěbořice · Strahovice · Sudice · Svatoňovice · Šilheřovice · Štáblovice · Štěpánkovice · Štítina · Těškovice · Třebom · Uhlířov · Velké Heraltice · Velké Hoštice · Větřkovice · Vítkov · Vršovice · Vřesina · Závada
# Kozmino

Kozmino (Russisch: Бухта Козьмина) is een haven aan de Japanse Zee ten oosten van Vladivostok.
In Kozmino is een olieterminal, het is het eindpunt van de Oostelijke oliepijpleiding. De nieuwe terminal is op 28 december 2009 officieel geopend door de eerste tanker met Russische olie te laden. De aanleg van de terminal heeft 2 miljard dollar gekost. Het Russische staatsbedrijf Transneft, de monopolist op het gebied van olievervoer per pijplijn, heeft de olieterminal en pijpleiding aangelegd en in beheer.
De aanleg van de pijpleiding vond plaats in twee fasen. In de eerste fase werd het 2757 kilometer lange tracé tussen Tajsjet en Skovorodino aangelegd. De bouw werd in april 2006 gestart en was eind 2009 voltooid. Vandaar werd de olie nu nog per spoor naar de kust vervoerd. De terminal had een initiële exportcapaciteit van 15 miljoen ton aardolie op jaarbasis.
In de tweede fase is het tracé tussen Skovorodino naar de Grote Oceaan aangelegd, een afstand van 2100 kilometer. In december 2012 kwam dit deel officieel in gebruik waardoor het vervoer per spoor niet meer nodig was. Kozmino zal de op twee na grootste olie-exporthaven van Rusland worden na Primorsk aan de Oostzee en Novorossiejsk aan de Zwarte Zee.
Met deze nieuwe exporthaven wordt Rusland minder afhankelijk van de olie-export naar Europa. Exportmarkten zoals de Volksrepubliek China en andere landen in het Verre-Oosten zijn nu ontsloten. Het zwaartepunt van de Russische oliewinning zal in de toekomst verschuiven van oost naar west-Siberië en deze nieuwe infrastructuur maakt de afvoer van deze olie mogelijk.
Sinds de opening van de terminal in december 2009 tot en met augustus 2012 werd 40 miljoen ton olie via de terminal geëxporteerd. In het hele jaar 2015 werd 30,4 miljoen ton olie overgeslagen, waarvan zo'n 48% met de bestemming Volksrepubliek China, 28% ging naar Japan, en 10% kwam terecht in Zuid-Korea.
| Jaar | Transport (× miljoen ton) |
| 2011 | 15,2 |
| 2012 | 16,3 |
| 2013 | 21,3 |
| 2014 | 24,9 |
| 2015 | 30,4 |
| 2016 | 31,8 |
| 2017 | 31,7 |
| 2018 | 30,4 |
| 2019 | 33,3 |
| 2020 | 33,0 |
| 2021 | 35,1 |
* ↑ (en) "Nieuwe Russische oliehaven gericht op Verre-Oosten". Geraadpleegd op 26 juli 2010.
* ↑ (en) "Moscow News: Transneft opent ESPO 2 pijplijn". Geraadpleegd op 28 december 2012.
* ↑ (en) "Reuters: Pacific outlet to become leading Russian oil port, 18 december 2009". Gearchiveerd op 30 mei 2012. Geraadpleegd op 1 maart 2018.
* ↑ (en) PortNews: ESPO oil exports via Oil Port Kozmino in 2015 30.4 million tonnes, 14 januari 2016. Gearchiveerd op 3 september 2023. Geraadpleegd op 13 februari 2021.
* ↑ (en) Diverse jaarverslagen van Transneft
# Teretrispa gahniae

Teretrispa gahniae is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1960 gepubliceerd door Gressitt.
# Resolutie 1842 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1842 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad op 29 oktober 2008. De resolutie verlengde de sancties tegen Ivoorkust en de groep van experts die een onderzoek voerde naar de wapenhandel naar dat land met een jaar.

## Achtergrond

In 2002 brak in Ivoorkust een burgeroorlog uit tussen de regering in het christelijke zuiden en rebellen in het islamitische noorden van het land. In 2003 leidden onderhandelingen tot de vorming van een regering van nationale eenheid en waren er Franse en VN-troepen aanwezig. In 2004 zegden de rebellen hun vertrouwen in de regering op en namen opnieuw de wapens op. Op 6 november kwamen bij Ivoriaanse luchtaanvallen op de rebellen ook 9 Franse vredeshandhavers om. Nog die dag vernietigden de Fransen de gehele Ivoriaanse luchtmacht, waarna ongeregeldheden uitbraken in de hoofdstad Abidjan.

## Inhoud
### Waarnemingen

In Ivoorkust was men begonnen met de registratie van de kiezers voor de opkomende presidentsverkiezingen. Ondanks de algemene verbetering van de mensenrechtensituatie bleef men op die vlak bezorgd.

### Handelingen

De maatregelen inzake wapens en de reisbeperkingen die waren opgelegd met resolutie 1572 werden verlengd tot 31 oktober 2009. Deze zouden herzien worden op basis van de vooruitgang in het vredesproces. De Ivoriaanse autoriteiten werden opgeroepen de schendingen van deze maatregelen een halt toe te roepen en te zorgen dat de groep van experts, die de wapenhandel naar Ivoorkust onderzocht, ongehinderd kon werken. Ook werd het mandaat van die groep eveneens tot 31 oktober 2009 verlengd.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1795 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1826 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1865 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2009)
* Resolutie 1880 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2009)
Lijst · 1795 · 1796 · 1797 · 1798 · 1799 · 1800 · 1801 · 1802 · 1803 · 1804 · 1805 · 1806 · 1807 · 1808 · 1809 · 1810 · 1811 · 1812 · 1813 · 1814 · 1815 · 1816 · 1817 · 1818 · 1819 · 1820 · 1821 · 1822 · 1823 · 1824 · 1825 · 1826 · 1827 · 1828 · 1829 · 1830 · 1831 · 1832 · 1833 · 1834 · 1835 · 1836 · 1837 · 1838 · 1839 · 1840 · 1841 · 1842 · 1843 · 1844 · 1845 · 1846 · 1847 · 1848 · 1849 · 1850 · 1851 · 1852 · 1853 · 1854 · 1855 · 1856 · 1857 · 1858 · 1859
# Resolutie 1845 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1845 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties aangenomen op 20 november 2008, en verlengde de autorisatie van de EUFOR Althea-missie in Bosnië en Herzegovina met een jaar.

## Achtergrond

In 1980 overleed de Joegoslavische leider Tito, die decennialang de bindende kracht was geweest tussen de zes deelstaten van het land. Na zijn dood kende het nationalisme een sterke opmars, en in 1991 verklaarden verschillende deelstaten zich onafhankelijk. Zo ook Bosnië en Herzegovina, waar in 1992 een burgeroorlog ontstond tussen de Bosniakken, Kroaten en Serviërs. Deze oorlog, waarbij etnische zuiveringen plaatsvonden, ging door tot in 1995 vrede werd gesloten. Hierop werd de NAVO-operatie IFOR gestuurd die de uitvoering ervan moest afdwingen. Die werd in 1996 vervangen door SFOR, die op zijn beurt in 2004 werd vervangen door de Europese operatie EUFOR Althea.

## Inhoud

De partijen werden nogmaals herinnert aan hun verplichtingen onder de akkoorden, waaronder het Akkoord van Dayton, en hun eigen verantwoordelijkheid voor de uitvoering van die akkoorden.
De lidstaten werden geautoriseerd om via of in samenwerking met de Europese Unie de multinationale stabilisatiemacht EUFOR Althea opnieuw op te richten voor een verdere periode van twaalf maanden.
Ook werden ze geautoriseerd om het NAVO-hoofdkwartier in Bosnië en Herzegovina te behouden om in samenwerking met EUFOR de vredesakkoorden mee uit te voeren.
Verder mochten ze ook weer alle nodige maatregelen nemen om de naleving van de annexen 1-A en 2 van het vredesakkoord af te dwingen, EUFOR en de NAVO-aanwezigheid te verdedigen en de naleving van de regels inzake het luchtverkeer boven Bosnië en Herzegovina te verzekeren.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1800 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1837 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1849 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1869 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2009)
Lijst · 1795 · 1796 · 1797 · 1798 · 1799 · 1800 · 1801 · 1802 · 1803 · 1804 · 1805 · 1806 · 1807 · 1808 · 1809 · 1810 · 1811 · 1812 · 1813 · 1814 · 1815 · 1816 · 1817 · 1818 · 1819 · 1820 · 1821 · 1822 · 1823 · 1824 · 1825 · 1826 · 1827 · 1828 · 1829 · 1830 · 1831 · 1832 · 1833 · 1834 · 1835 · 1836 · 1837 · 1838 · 1839 · 1840 · 1841 · 1842 · 1843 · 1844 · 1845 · 1846 · 1847 · 1848 · 1849 · 1850 · 1851 · 1852 · 1853 · 1854 · 1855 · 1856 · 1857 · 1858 · 1859
# Renata Mauro

Renata Mauro, geboren als Renata Maraolo, (Milaan, 16 mei 1935 - Biella, 28 maart 2009) was een Italiaans actrice en presentatrice. Einde jaren 1950 en in de eerste helft van de jaren 1960 speelde zij mee in diverse Italiaanse films en was zij te zien op de Italiaanse televisie. Zij was presentatrice van Festival van San Remo 1967. Nadien trok zij zich terug uit de showbiz.

## Filmografie

* Come te movi, te fulmino! (1958), regie van Mario Mattoli
* La maja desnuda (1958), regie van Henry Koster
* Il relitto (1961), regie van Mihalis Kakogiannis
* Il giorno più corto (1962), regie van Sergio Corbucci.

## Referentie

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Renata Mauro op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Renata Tebaldi

Renata Ersilia Clotilde Tebaldi (Pesaro, 1 februari 1922 - San Marino, 19 december 2004) was een beroemde Italiaanse operazangeres. De sopraan Tebaldi was een van de grote naoorlogse diva's. Ze werd bewonderd vanwege de schoonheid en de puurheid van haar stem en haar elegante podiumverschijning.
Op haar derde kreeg Tebaldi polio. Deelnemen aan uitputtende activiteiten was niet mogelijk en ze ontwikkelde een interesse in muziek. In haar vroege tienerjaren begon Tebaldi aan een studie aan het conservatorium van Parma. Op haar 22e maakte zij haar debuut.
Haar grote doorbraak kwam in 1946 toen ze in Milaan auditie deed voor Arturo Toscanini. Toscanini was onder de indruk en Tebaldi debuteerde aan het Teatro alla Scala in een concert ter gelegenheid van de heropening van het beroemde operahuis na afloop van de Tweede Wereldoorlog.
Tebaldi maakte haar Amerikaanse debuut als Aida bij de Opera van San Francisco, spoedig gevolgd door haar debuut bij de Metropolitan Opera op 31 januari 1955. Daarna trad ze nog geregeld op in the Met.
Tebaldi trok zich terug van het toneel in 1973 en van het concertpodium in 1976. Ze bracht haar tijd grotendeels door in Milaan, maar overleed eind 2004 in haar huis in San Marino. Gehuwd is ze nooit geweest, en de schandaalpers haalde ze alleen als haar grote rivale, de Grieks-Amerikaanse diva Maria Callas, weer eens meende allerlei uitspraken over haar te moeten doen. Tebaldi behield in deze tweestrijd altijd haar waardigheid.
Op 7 juni 2014 werd in het Noord-Italiaanse stadje Busseto het "Museo Renata Tebaldi" geopend.
# René Rosalia

René Vicente Rosalia (5 april 1948) is een Curaçaos politicus.
Voordat hij de politiek in ging, was Rosalia oprichter en directeur van cultuurstichting Kas di Kultura, alsook oprichter en manager van Grupo Trinchera (1972), een politiek-culturele organisatie. Op 30 mei 1996 promoveerde hij aan de Universiteit van Amsterdam op een onderzoek naar de wettelijke en kerkelijke repressie van Tambú. De promotieplechtigheid vond gedeeltelijk plaats in het Papiaments.
In het kabinet-Schotte was hij voor de partij Pueblo Soberano minister van Onderwijs, Wetenschap, Cultuur en Sport. Rosalia was een van de ministers die niet door de screening heen kwam die in 2010 door de Gouverneur van Curaçao uitgevoerd werd. In een uitgelekt memo is te lezen dat Rosalia verdacht werd van het sjoemelen met fondsen van zijn stichting. Daarnaast werd Rosalia verweten dat hij een fervent voorstander van het communisme zou zijn, een afkeer van blanken had en daarnaast enkele affaires met vrouwelijke medewerkers had en vrouwelijke kandidaten bij sollicitaties bij zijn stichting voortrok. Desondanks kon hij, net als de andere ministers die niet door de screening kwamen, aanblijven.
In maart 2011 trad hij echter alsnog af nadat hij met zijn eigen partij in conflict kwam over een licentie voor een vsbo-school. PS wilde graag dat de christelijke religieuze organisatie New Song een licentie kreeg voor een school in het vsbo, maar Rosalia was hiertegen omdat hij het vervolgonderwijs niet nog verder wilde versplinteren. Hij diende zijn ontslag in en stapte op als minister. Sindsdien was hij actief met een radioprogramma en een volksacademie.
In april 2015 richtte hij een nieuwe politieke partij op, Movementu Kousa Promé, waarvan hij politiek leider werd.
# René Roord

René Roord (Oldenzaal, 15 mei 1964) is een voormalig Nederlands voetballer. Hij speelde als aanvaller en als middenvelder.
Roord groeide op als speler van de Oldenzaalse amateurclub Quick'20 en maakte rond 1980 de overgang naar de jeugd van FC Twente. Op 14 maart 1982 debuteerde hij in de Eredivisie met een basisplaats in een uitwedstrijd tegen FC Groningen. In het daaropvolgende seizoen kwam hij geregeld binnen de lijnen. Roord werd door bondscoach Kees Rijvers geselecteerd voor het wereldkampioenschap voor spelers onder de twintig jaar, dat in 1983 in Mexico werd gehouden. Hij was als linkshalf een vaste keuze in het elftal dat verder bestond uit onder meer Marco van Basten, Mario Been, Gerald Vanenburg en John van 't Schip. Oranje werd in de kwartfinale uitgeschakeld door Argentinië.
FC Twente was in 1983 gedegradeerd. In het seizoen in de Eerste divisie werd Roord een vaste basisspeler. Ook kwam hij uit voor Jong Oranje. Met een tweede plaats promoveerde het team in 1984 terug naar de Eredivisie. Op 9 september 1985 raakte Roord ernstig geblesseerd in een thuiswedstrijd tegen FC Groningen. Met een gebroken kuitbeen en gescheurde enkelbanden moest hij reeds na zes minuten het veld verlaten, nadat hij van achteren was neergehaald door Groningen-speler Edwin Bakker. Na een revalidatieperiode maakte Roord in maart 1986 zijn rentree. Hij speelde de rest van het seizoen geregeld en maakte zelfs twee doelpunten in een wedstrijd tegen Go Ahead Eagles, maar hij bleef kampen met ernstige naweeën van zijn blessure. In seizoen 1986/87 stond Roord opnieuw lange tijd aan de kant en kwam hij tot slechts twee optredens. Op 12 april 1987 speelde hij zijn laatste wedstrijd voor FC Twente. Aan het einde van het seizoen werd hij op 23-jarige leeftijd afgekeurd voor het betaald voetbal.
Roord maakte in 1988 zijn rentree op het voetbalveld voor zijn oude club Quick'20. Met deze club promoveerde hij in 1990 naar de Hoofdklasse en werd hij in 1993 kampioen van de Hoofdklasse C. Naast zijn voetballoopbaan volgde hij een opleiding tot makelaar en trad hij toe tot het assurantiekantoor van zijn vader, dat hij later samen met zijn broer overnam. Sinds de zomer van 2007 is hij assistent-trainer van het eerste van Quick'20. Hij is de vader van voetbalster Jill Roord.
# Resolutie 203 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 203 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen op de 1208e bijeenkomst van de Raad op 14 mei 1965.

## Achtergrond

Na de moord op de Dominicaanse dictator Rafael Trujillo, die van 1930 tot 1961 aan de macht was geweest, verviel de Dominicaanse Republiek in politieke chaos. Na geweld en de passage van verscheidene leiders werd er eind april 1965 een staatsgreep gepleegd. De plegers van die coup raakten slaags met het leger, en op vraag van die laatste kwamen de Verenigde Staten tussenbeide.

## Inhoud

De Veiligheidsraad was diep bezorgd om de ernstige gebeurtenissen in de Dominicaanse Republiek, en riep op tot een strikt staakt-het-vuren.
De secretaris-generaal werd uitgenodigd om, als dringende maatregel, een vertegenwoordiger ter plaatse te sturen die over de situatie moest rapporteren. Alle betrokken partijen in de Dominicaanse Republiek werden opgeroepen om met deze vertegenwoordiger mee te werken.
Lijst · 200 · 201 · 202 · 203 · 204 · 205 · 206 · 207 · 208 · 209 · 210 · 211 · 212 · 213 · 214 · 215 · 216 · 217 · 218 · 219