OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vermin Twins

Vermin Twins is een elektronische muziekgroep uit België, die in 2008 werd opgericht door Micha Volders en Lotte Vanhamel. De twee werkten in 2006 al samen met Tim Vanhamel, de oudere broer van Lotte Vanhamel, met een remix van het Janet Jackson-nummer "Nasty Boys" als resultaat. Volders drumde eerder bij de hardrockband El Guapo Stuntteam, en Vanhamel speelde bij de betrekkelijk onbekende band The Electrifying Beef Brothers.
In juni 2008 trad het duo voor het eerst op tijdens een tentoonstelling genaamd Pop Eye, die plaatsvond in een gevangenis in Hasselt. Later dat jaar verzorgden zij een remix van het nummer "Kidzz" van Nid & Sancy. Op 19 maart 2010 werd hun debuutalbum Exoskeleton uitgebracht door Inner Child Records. In april 2010 verscheen de single "Suffocate", die werd uitgegeven door Inner Child Records.
Na een lange stilte brengt de band op 4 juni 2021 de single "Bare Bones / Spiritus" uit en op 21 Juni 2022 hun tweede full album 'POP" , beide uitgegeven door 'Mutropia' het nieuwe label van Micha Volders,

## Discografie

* 19 maart 2010 - Exoskeleton
** 12 april 2010 - "Suffocate" (single)
* 4 Juni 2021 - "Bare Bones / Spiritus" (Single)
* 21 Juni 2022 - POP
# Lohmannella consimilis

Lohmannella consimilis is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Bartsch.
# Stromatium barbatum

Stromatium barbatum is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Fabricius.
# Bartholomeusbrug (Utrecht)

De Bartholomeusbrug of Bartholomeïbrug is een brug in het centrum van de Nederlandse stad Utrecht.
De brug is gelegen aan de westzijde van het stadscentrum en overspant tussen de Lange Smeestraat en de Catharijnesingel de Stadsbuitengracht. Lange tijd was deze voormalige verdedigingsgracht rond de stad tot in de 19e eeuw zeer beperkt over land over te steken via een klein aantal stadspoorten. In de verdedigingswerken rond de stad stonden ook tientallen waltorens. Een van de meest imposante daarin was de Smeetoren die vanuit de middeleeuwen tot omstreeks 1855 op de locatie van deze brug stond. Rond dat jaar werden de verdedigingswerken grotendeels afgebroken en ontstonden gaandeweg nieuwe verbindingen over de gracht naar de ontspruitende buitenwijken in de sterk uitdijende stad.
Rond 1900 was er een overhaalschuitje op de locatie van de huidige Bartholomeusbrug. In 1902 werd uiteindelijk de Bartholomeusbrug geopend naast het Bartholomeïgasthuis. Direct ten oosten van de brug verrees een brugwachtershuisje voor de omgeschoolde veerman. Medio 20e eeuw was de Bartholomeusbrug in zeer slechte staat. In 1952 werd een vernieuwde Bartholomeusbrug geopend in de vorm van een basculebrug uitgevoerd in steen en ijzer/staal naar ontwerp van G. van der Gaast. Het Krimpense bedrijf Hollandia was betrokken bij de bouw. De Utrechtse beeldhouwer René van Seumeren vervaardigde in die tijd het beeld van de apostel Bartolomeüs dat op de nieuwe Bartholomeusbrug staat.
Omstreeks 1970 is de Stadsbuitengracht ten noorden van de Bartholomeusbrug gedempt waardoor voor het waterverkeer niet meer overbleef dan een doodlopend aanleghaventje naast deze brug. Vandaag de dag (2012) is men bezig de demping weer ongedaan te maken in het kader van het Masterplan stationsgebied. In het oostelijke bruggenhoofd zijn de contouren van de voormalige stadsmuur met de Smeetoren in de bestrating aangebracht. De brug zelf wordt over land vrij intensief gebruikt door allerhande verkeersdeelnemers.
De Bartholomeusbrug is Gemeentelijk monument 344/1649

## Fotogalerij

* De Bartholomeusbrug
* De Smeetoren aan de Stadsbuitengracht in 1818.
* De oude Bartholomeusbrug rond 1902 met ernaast het overhaalschuitje en het brugwachtershuisje
* Beeldhouwwerk van René van Seumeren op de brug.
* Aanlegsteiger bij de brug

## Externe link

* Diverse tekeningen van de Bartholomeusbrug - Het Utrechts Archief
# Lijst van planetoïden 48901-49000

Dit is een lijst van planetoïden 48901-49000. Voor de volledige lijst zie de lijst van planetoïden.
Stand per 01 maart 2022. Afgeleid uit data gepubliceerd door het Minor Planet Center.
| Naam | Voorlopige naamgeving | Datum ontdekking | Ontdekker |
# Phoxocephalus geniculatus

Phoxocephalus geniculatus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Phoxocephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Stimpson.
# Shyok

De Shyok is een rivier in India en Pakistan, in het uiterste noorden van het omstreden gebied Jammu en Kasjmir. Het is een zijrivier van de Indus. De rivier stroomt door de Nubravallei, waarvan het grootste gedeelte bij Ladakh hoort en het laagste deel bij Baltistan.
De Shyok ontspringt aan de noordoostzijde van de Karakoram, uit de Rimogletsjer die op de oostflank van de Rimo Muztagh ligt. Vanaf dit punt stroomt de rivier over de onbewoonde hoogvlakte ten zuiden van de Karakorampas, die het omstreden grensgebied vormt tussen India en China. Vanuit het oosten wordt de Shyok hier gevoed door zijrivieren uit Aksai Chin, een gebied dat onder Chinees bestuur staat maar door India wordt geclaimd. Sommige van die rivieren zijn veel langer dan de Shyok zelf maar bevatten minder water.
De Shyok stroomt dan eerst ongeveer 200 km in zuidelijke tot zuidoostelijke richting door een smal, vrijwel onbegroeid dal dat vanwege de extreme hoogte en het onherbergzame terrein onbewoond is. Het dal vormt de scheiding tussen de Rimo Muztagh en Saser Muztagh in het westen en het Chang Chenmomassief in het oosten.
Bij de plaats Shyok maakt de rivier een scherpe bocht om naar het noordwesten te gaan stromen. Vanuit het zuiden komt een zijrivier in de Shyok uit, die water uit het Pangong Tso brengt. Het volgende traject, tot de bestandslijn tussen Pakistan en India, de Line of Control, is ongeveer 200 km lang. De Nubravallei vormt er de scheiding tussen de Ladakh Range in het zuidwesten en de Karakoram in het noorden. Hier liggen enkele dorpen en gompa's (versterkte boeddhistische kloosters) in het dal. Op schaarse vlakke terrassen langs de rivier komt enige door mensen geplante begroeiing en landbouw voor, die een fel contrast vormt met de omringende hoogtewoestijn en -steppe. Bij Digit komt vanuit het noordwesten de rivier de Nubra, die uit de omstreden Siachengletsjer stroomt, in de Shyok uit.
De Shyok passeert de bestandslijn tussen Pakistan en India, de Line of Control, ongeveer 80 km voor de samenkomst met de Indus. De grootste plaats aan de Shyok, Khaplu, ligt vlak bij deze samenkomst. Vlak voor Khaplu komt vanuit het noorden de Saltoro in de Shyok uit, die water van de Saltoro Muztagh en Masherbrumbergen meevoert.
# Phaenocora polycirra

Phaenocora polycirra is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Phaenocora, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Typhloplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Beklemischev.
# Varus (genus)

Varus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Reduviidae (Roofwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Stål in 1866.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Varus burgeoni Schouteden, 1929
* Varus flavoannulatus (Stål, 1855)
* ↑ Varus Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 10 december 2023.
* ↑ Varus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 10 december 2023.
* ↑ Varus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 10 december 2023.
* ↑ Varus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 10 december 2023.
# Lohmannella bihamata

Lohmannella bihamata is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Viets.
# Bartholomeus van Voorne van Naaldwijk

Bartholomeus van Voorne van Naaldwijk (1170, ?) was een heer uit het adellijke geslacht Van Voorne. Zijn vader was Dirk I van Voorne.
Hij had twee kinderen:
* Hugo I van Naaldwijk (1195, ?)
* Bartholemeus van Maerlant (1215, ?)
Hij werd door zijn broer Hendrik van Voorne beleend met goederen te Naaldwijk die waren ingebracht door hun moeder. Hij bewoonde het Kasteel Ravesteyn te Heenvliet. Waarschijnlijk is hij tussen 1215 en 1220 overleden.
# Phylo capensis

Phylo capensis is een borstelworm uit de familie Orbiniidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Phylo capensis werd in 1961 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Day.
# Waterschap Baakse Beek

Het Waterschap Baakse Beek was een waterschap in de Nederlandse provincie Gelderland, gelegen centraal in de Achterhoek. In de Achterhoek waren vanaf 1880 diverse waterschappen opgericht, maar centraal in de streek was een gebied dat nog niet was aangewezen aan een waterschap. Dit besloeg onder andere gebieden in de voormalige gemeenten Lichtenvoorde, Ruurlo en Zelhem. Door ontginningen kreeg met name de landbouw steeds meer last van wateroverlast, waardoor de Provinciale Staten van de provincie Gelderland het plan had opgevat om voor dit gebied een waterschap op te richten. Echter waren gemeenten richting de IJssel, zoals Zutphen en Warnsveld tegen het plan, evenals enkele grootgrondbezitters. Onder de grootgrondbezitters zaten ook leden van de Provinciale Staten, zoals een lid van de familie Van Heeckeren en oud-burgemeester van Lichtenvoorde Leonardus Antonius Maria van Basten Batenburg. In 1919 werd het plan tot het oprichten van het waterschap Baakse Beek goedgekeurd, waarop het waterschap werd opgericht. Juist voormalig tegenstander van het plan tot het oprichten van het waterschap Van Basten Batenburg werd de eerste dijkgraaf van het waterschap.
In 1983 fuseerde het waterschap met het Polderdistrict IJsselland tot Waterschap IJsselland-Baakse Beek, welke in 1997 opging in het Waterschap Rijn en IJssel.
# Loxomitra tetraorganon

Loxomitra tetraorganon is een soort in de taxonomische indeling van de kelkwormen (Entoprocta).
De worm behoort tot het geslacht Loxomitra en behoort tot de familie Loxosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Iseto.
# Bandar Kwala

Bandar Kwala kan verwijzen naar:
* Bandar Kwala (Bangun Purba), een plaats in Indonesië
* Bandar Kwala (Galang), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bandar Kwala en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Soleau Software

Soleau Software was een ontwikkelaar van computerspellen met als thuisbasis New York, Verenigde Staten. In totaal ontwikkelden en gaven ze 57 MS-DOS spellen uit. Hun laatst ontwikkelde spel, Hard Hat Harry, werd in 2003 uitgegeven. In 2021 zette ze hun website 'op zwart', met een simpel bedankje voor de afgelopen 30 jaar.

## Selectie als ontwikkelaar

| Titel | Genre | Jaar | Opmerking |
| 1990 | Battle for Atlantis | Simulatiespel | In de Verenigde Staten een jaar later uitgegeven als Isle Wars. |
| 1992 | Bolo Ball | Puzzelspel | |
| 1993 | Ant Run | Puzzelspel | |
| 1994 | Rock Man | Puzzelspel | |
| 1995 | Dotso | Strategiespel | |
| 1997 | Runes | Puzzelspel | |
| 1999 | Bingo Master | Simulatiespel | |
| 2001 | Jungle Jean | Puzzelspel | |
| 2003 | Hard Hat Harry | Puzzelspel | |

## Externe link

* (en) Soleau Software op MobyGames
* ↑ Company Info on classicdosgames.com, geraadpleegd op 22 januari 2022.
* ↑ Officiële website van Soleau Software, geraadpleegd op 22 januari 2022.
# Serpentine (rivier in West-Australië)

De Serpentine is een rivier in de regio Peel in West-Australië.

## Geschiedenis

De oorspronkelijke bewoners van het stroomgebied van de Serpentine waren de Whadjuk en vermoedelijk ook de Bindjareb Nyungah Aborigines.
De rivier kreeg haar naam begin jaren 1830 toen de benedenloop door Europese kolonisten ontdekt werd. Ze werd de Serpentine genoemd vanwege haar meanderende karakter.

## Geografie

De Serpentine ontspringt in de Darling Scarp onder Bowerling Hill. Ze stroomt in westelijke richting en kruist Albany Highway boven North Bannister. De rivier vervolgt haar weg in noordwestelijke richting, door Youarling State Forest, en vervolgens door het naar haar vernoemde nationaal park Serpentine. In dat park werden twee stuwdammen in de rivier aangelegd, de Serpentine Dam en de Pipehead Dam. Ze maken deel uit van de watervoorziening van de stad Perth. Stroomafwaarts, net ten zuiden van Jarrahdale, is er een waterval waar de Darling Scarp overgaat naar de kustvlakte Swan Coastal Plane. Serpentine Falls is een toeristische trekpleister.
De rivier stroomt dan verder naar het westen, kruist de South Western Highway en gaat langs het dorp Serpentine dat naar haar vernoemd werd. Ze buigt vervolgens af naar het zuiden, stroomt door Kerulup Pool, Lake Amarillo en Goegrup Lake, en mondt uit in de Peel Inlet nabij Mandurah.
De rivier wordt gevoed door vele beken waaronder Big Brook, Gooralong Brook, Carralong Brook, Buff Brook en Snake Brook.
In 2007 deed er zich algenbloei voor in de rivier.

## Galerij

* Serpentine Dam
* Serpentine Falls
* Serpentine Falls Pool
* ↑ (en) Serpentine National Park. Parks and Wildlife Service. Geraadpleegd op 15 juli 2019.
* ↑ (en) Historical Town Names. Heritage Council WA. Gearchiveerd op 4 februari 2019. Geraadpleegd op 15 juli 2019.
* 1 2 3 (en) Map of Serpentine River, WA. Bonzle. Geraadpleegd op 15 juli 2019.
* 1 2 (en) Serpentine National Park (pdf). Parks and Wildlife Service. Gearchiveerd op 27 maart 2019. Geraadpleegd op 15 juli 2019.
* ↑ (en) Serpentine National Park. Urban Bushland Council WA. Geraadpleegd op 15 juli 2019.
* ↑ (en) Serpentine River algae may damage health, Govt warns. ABC News (1 februari 2007). Geraadpleegd op 15 juli 2019.
* Virtual International Authority File: 315138161
* WorldCat (via VIAF): 315138161
# Sjevoeot

Sjevoeot (Hebreeuws: שבועות, letterlijk Eden) is het zesde traktaat (masechet) van de Orde Neziekien van de Misjna en beslaat acht hoofdstukken.
Het traktaat Sjevoeot behandelt uitgebreid de gerechtelijke en andere eden, zoals deze in de Thora in Leviticus 5:4 en verder worden benoemd.
Sjevoeot is onderdeel van zowel de Babylonische als de Jeruzalemse Talmoed. Het traktaat bevat 49 folia in de Babylonische Talmoed en 44 in de Jeruzalemse Talmoed.

## Literatuur

* Rabbijn mr.drs. R. Evers: Talmoedisch Denken, Amphora Books, Amsterdam, 1999.
* Moses Mielziner: Introduction to the Talmud, Bloch Publishing Company, New York, 1968.
# Waterschap Boersema-Sikkema

Het Waterschap Boersema-Sikkema is een voormalig waterschap in de provincie Groningen.
Van het schap is weinig meer bekend dan dat het in het drie percelen van twee eigenaren uit Faan en Midwolde besloeg. Het gebied wordt tegenwoordig beheerd door het waterschap Noorderzijlvest.
Hoewel het waterschap al in 1881 aan de Fanerpolder werd toegevoegd, is het pas in 1992 formeel opgeheven.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.
# Loxomorpha flavidissimalis

Loxomorpha flavidissimalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1877 door Augustus Radcliffe Grote.
De soort komt voor in het zuiden van de Verenigde Staten, Mexico, Colombia en Puerto Rico.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 1-5-2022.
* (en) Moth Photographers Group. 2019. Loxomorpha flavidissimalis (Grote, 1878). Geraadpleegd op 1-5-2022.
* (en) Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Loxomorpha flavidissimalis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 1-5-2022.
# Yasuhikotakia lecontei

Yasuhikotakia lecontei is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de modderkruipers (Cobitidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Fowler.
* ↑ (en) Yasuhikotakia lecontei op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Yasuhikotakia lecontei. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Baron Strucker

Baron Wolfgang von Strucker is een fictieve superschurk uit de comics van Marvel Comics. Hij werd bedacht door schrijver Stan Lee en tekenaar Jack Kirby. Strucker verscheen voor het eerst in Sgt. Fury and his Howling Commandos #5 in januari 1964.
Strucker is van oorsprong een mens zonder bovenmenselijke gaven, een kampioen in mensuur. Een door Arnim Zola gemaakt wapen genaamd Satan Claw (een metalen handschoen) maakt hem bovenmenselijk sterk en stelt hem in staat om stralen energie af te vuren. Strucker is hoogst intelligent en in fysieke topvorm. Hij is een meester gevechtskunstenaar met de blote hand, geweren en zwaarden. Na zijn oorspronkelijke overlijden in Strange Tales #158 liet Red Skull hem verrijzen met behulp van de Death Spore Flower, die zich daarbij hechtte aan zijn DNA. Sindsdien veroudert hij vrijwel niet, is hij verminderd kwetsbaar, geneest hij extreem snel en kan hij het Death Spore Virus afscheiden om anderen te verzwakken of schade te berokkenen.

## Biografie

Strucker werd eind negentiende eeuw geboren binnen een welgestelde Pruisische familie. Hij vocht aan Duitse zijde tijdens de Eerste Wereldoorlog, waarbij hij voor het eerst in aanraking kwam met de Momentary Princess. Dit is een juweel gemaakt in 2084 en daarna teruggezonden in de tijd, dat een schat aan kennis over de geschiedenis van de mensheid bevat. Zo zag Strucker dat hij in de toekomst de leider van HYDRA zou worden. Hij vocht voor de nazi's in de Tweede Wereldoorlog, maar viel na verloop van tijd in ongenade bij de Gestapo. Red Skull hielp hem daarna om Duitsland te ontvluchten. Hij voegde zich vervolgens bij een organisatie die hij later met behulp van Arnim Zola omturnde tot HYDRA.
Strucker is de vader van drie kinderen die ook een rol zouden gaan spelen in het Marvel-universum: oudste zoon Werner von Strucker (eerste verschijning in september 1989) en tweeling Andrea en Andreas von Strucker (eerste verschijning in juni 1985).

## In andere media
### Marvel Cinematic Universe

Strucker verschijnt sinds 2014 in het Marvel Cinematic Universe (als Baron von Strucker). Hierin wordt hij gespeeld door Thomas Kretschmann en heeft hij geen speciale gaven. Een jongere versie van Strucker is te zien in de televisieserie Agents of S.H.I.E.L.D., waarin hij wordt gespeeld door Joey Defore.
* Captain America: The Winter Soldier (2014, tijdens een scène midden in de aftiteling)
* Avengers: Age of Ultron (2015, als commandant van een HYDRA-locatie in Sokovia)
* Agents of S.H.I.E.L.D. (aflevering 15 van seizoen 5, 2018, als jonge man)

### Overige films

* Nick Fury: Agent of S.H.I.E.L.D.

### Televisieseries

Hij is ook te zien in een aantal animatieseries, zoals The Avengers: Earth's Mightiest Heroes, The Super Hero Squad Show, Lego Marvel Super Heroes: Avengers Reassembled en Avengers Assemble.

### Videospellen

Strucker is een personage in de computerspellen Captain America: Super Soldier (als eindbaas) , Marvel Avengers Alliance (als eindbaas), Lego Marvel's Avengers (als speelbaar personage) en Marvel Avengers Alliance (als eindbaas).
* ↑ Gepubliceerd op 4 april 1967.
* ↑ Marvel - Baron Strucker
# Solebaystraat

De Solebaystraat is een straat in de Gibraltarbuurt, Landlust, Amsterdam-West. De straat werd per raadsbesluit van 27 april 1933 vernoemd naar de Slag bij Solebay in juni 1672. Straten in de omgeving zijn vernoemd naar zeeslagen.

## Ligging en geschiedenis

De straat begint aan de Kijkduinstraat en loopt vervolgens noordwaarts tot aan de ventweg van de Haarlemmerweg. Het is de naamgever van het Solebayplein. De huisnummering loopt net als die van de Kijkduinstraat van zuid naar noord, maar juist omgekeerd aan de Bos en Lommerweg, die parallel loopt aan de Solebaystraat. De straat werd bebouwd in de jaren dertig, maar er bleef toen een open ruimte op de kruising met de Kijkduinstraat. Er zouden schoolgebouwen komen, maar dat ging niet door. Het terrein werd vanaf 1946 bebouwd met de Keesmanblokken.

## Gebouwen

De bebouwing bestaat uit delen van woonblokken, waarvan sommige ontworpen zijn door bekende architecten:
* de genoemde Keesmanblokken (huisummers 1-19a en 21-47) zijn ontworpen door Cormelis Keesman; gemeentelijk monument
* de huisnummers 55 tot en met 101 zijn ontworpen door Piet Kramer voor de Bouwmaatschappij ter verkrijging van eigen woningen en maken deel uit van een veel groter complex gebouwd in opdracht van Bouwmaatschappij tot Verkrijging van Eigen Woningen: Haarlemmerweg 533-541, 545-551, 555-609, de gehele Doggersbankstraat, Gibraltarstraat 2019, 16-88, de gehele Livornostraat, Kijkduinstraat 107-143 en 64-102 , Solebaystraat 55-101 en Van Gentstraat 26-62 en 25-61. Er zijn een aantal tableaus in het complex verwerkt van Jan Schultsz (papegaaien en eekhoorns), Frits Sieger (moeder met kind en vliegtuigen) en Jaap Kaas (twee pelikanen). Het heeft geen monumentenstatus, vermoedelijk omdat bij een grootscheepse renovatie oorspronkelijke delen verloren zijn gegaan
* de hoek met het Solebayplein/Haarlemmerstraat is van de hand van Gerrit Jan Rutgers.

## Kunst

Er is een beperkte hoeveelheid kunst in de openbare ruimte te vinden. In de gevels op de hoek met de Haarlemmerweg zijn de genoemde twee papegaaien en twee eekhoorns te vinden. Bij het Gibraltarbadje, ontworpen door Ko Mulder en Keesman aan de kop van de Keesmanblokken, staat het beeld Vrouw met kruik van Gerrit Bolhuis.
* Slag bij Solebay door Willem van de Velde de Jonge
* Transformatorhuisje Solebaystraat hoek Gibraltarstraat (februari 2019)
* Vrouw met kruik (februari 2019)
* De Solebaystraat zoals gedefinieerd in BAG via data.amsterdam.nl
* Monumentenregister voor eventuele rijksmonumenten (niet aanwezig); Monumentenkaart Amsterdam
* J.A. Wiersma, De naam van onze straat, Amsterdam 1987 ISBN 9062740243 blz. 29 en 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
* De coördinaten zijn van het transformatorhuisje
* ↑ Amsterdamse School, geraadpleegd 2 maart 2019
# Waterschap De Niers

Het waterschap De Niers was een waterschap in de Nederlandse provincie Limburg. De naam van het waterschap verwijst naar de rivier de Niers waar het waterschap het beheer over had.

## Geschiedenis

Voor de oprichting van het waterschap veroorzaakte de rivier de Niers overstromingen en richtte schade aan. Om dat voortaan te voorkomen richtte men in 1878 waterschap De Niers op. Dit waterschap had als doel om het onderhoud op zich te nemen van het Nederlandse gedeelte van de rivier.
In 1895 sloot het waterschap met Duitsland een overeenkomst over het verbeteren en het onderhoud van de Beneden-Niers.
In 1971 werd met de oprichting van waterschap Het Maasterras het grondgebied van ongeveer 138.000 hectare van waterschap De Niers overgenomen en werd De Niers in 1972 opgeheven.
* 1 2 Maasterras
* 1 2 Het Niersdal: De historische morfologie
* ↑ Inventaris van het archief van het waterschap Het Maasterras