OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jozef Lucien Karel Napoleon Bonaparte

Jozef Lucien Karel Napoleon Bonaparte (Philadelphia, 13 februari 1824 - Rome, 2 september 1865), 3e vorst van Canino en Musignano, was de oudste zoon van Karel Lucien Bonaparte, de zoon van Napoleons broer Lucien Bonaparte, en Zénaïde Bonaparte, de dochter van zijn grootvaders broer Jozef Bonaparte. Hij was een openlijk tegenstander van zijn vaders politieke ideeën. In februari 1850 raakte hij gewond bij een aanslag toen bij een corso te Rome een boeket met daarin een granaat in zijn wagen werd geworpen. Hij erfde in 1857 van zijn vader de titel vorst van Canino en Musignano, die na zijn eigen dood in 1865 - hij stierf ongehuwd - overging op zijn broer Lucien.
Lucien · Karel Lucien · Jozef Lucien · Lucien Lodewijk · Napoleon Karel · Roland Napoleon
* Gemeinsame Normdatei: 1125891920
* Virtual International Authority File: 1899148814292745330000
* WorldCat (via VIAF): 1899148814292745330000
# Jozef Lies

Joseph Henri Hubert (Jozef) Lies (Antwerpen, 14 juni 1821 – Antwerpen, 3 januari 1865) was een Belgisch Romantisch schilder, tekenaar en graveur. Zijn oeuvre omvatte verschillende genres zoals historieschilderkunst, landschappen, genrestukken en portretten. Tijdens zijn leven genoot hij een wijdverbreide Europese reputatie.

## Leven en Werk

Van 1834-1842 volgde hij een opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen. Zijn eerste schilderijen, die uit die periode dateren zijn voornamelijk historieschilderkunst en genrestukken. Aan de Academie was Nicaise de Keyser, een van zijn docenten, welke ook een sleutelfiguur was voor de Belgisch Romantisch-historische school voor schilderen. Het Antwerpse stadsbestuur verleende hem in 1859 de opdracht voor zijn grootste schilderij getiteld Boudewijn VII, graaf van Vlaanderen. In 1849 werd de ‘ Vereniging van Antwerpse kunstenaars ‘ opgericht. Hij werd secretaris, en bleef dit tot 1861. In 1859 werden bij Lies de eerste tekenen van ernstige tubercelose geconstateerd. Op doktersadvies ondernam hij een reis naar Italië, en zou daar bijna een jaar verblijven. Hij bezocht Florence en Venetië, en werd beïnvloed door de Italiaanse meesters. Na terugkeer in zijn woonplaats in 1860 maakte hij enkele van zijn meest succesvolle werken. Hij werd daarnaast ook leraar aan de Antwerpse academie. Op 3 januari 1865 overleed hij, nadat hij nog niet volledig genezen was. Hij was een van de eersten in Antwerpen, die koos voor een algemene, (niet religieuze) begrafenis. Zijn vriend Jacques De Braekeleer maakte een mausoleum voor hem op de begraafplaats de Stuiverberg.

## Onderscheidingen

* 1861 Ridder in de Orde van Leopold
* Tafereel in een park
* Portret van een jongen
* Gruwelen van de oorlog
* Gruwelen van de oorlog
* Graf op 't Schoonselhof te Antwerpen
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003643753
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 49981
* Union List of Artist Names: 500321487
* Virtual International Authority File: 309813023
* WorldCat (via VIAF): 309813023
# Jos Sneyers

Jos Sneyers is een personage uit de Vlaamse soapserie Wittekerke dat werd gespeeld door Kürt Rogiers. Hij maakte zijn opwachting halverwege seizoen 3 en vertrok na seizoen 11 op verzoek van Rogiers zelf. Dit personage was te zien van 1996 tot 2004.

## Personage

Jos komt uit een vreemde familie: zijn moeder is aan de drank, zijn vader is een razend agressieve man en zijn kleinste broertje wordt opgesloten in de kelder. Door hevige verwaarlozing en kindermishandeling heeft de jongen een psychische kwetsbaarheid. Jos herpakt zich echter en hij slaat de goede weg in. Hij gaat in de Schorre werken en wordt een van de bekendste en geliefdste Wittekerkenaren.

## Vertrek

Na seizoen 11 zien we Sneyers niet meer terug. Hij is na het breken van de relatie met Merel vertrokken naar Spanje om alles op een rijtje te zetten.

## Familie

* Tim Sneyers (broer)
* Jean Sneyers (broer)
* Chris Sneyers (tweelingbroer)
* Etienne Sneyers (vader)
* Frieda Sneyers (moeder)
# Johannes Leertouwer

Johannes Leertouwer (Groningen, 1959) is een Nederlands violist en dirigent.

## Opleiding

Leertouwer, zoon van de Leidse hoogleraar Lammert Leertouwer, studeerde viool bij Bouw Lemkes aan het Conservatorium van Amsterdam. In 1983 won hij de tweede prijs tijdens het Nationaal Vioolconcours Oskar Back, waarmee hij in staat werd gesteld verder te studeren bij Josef Suk in Wenen en Praag. Daarna ging hij zich toeleggen op de authentieke uitvoeringspraktijk. Orkestdirectie studeerde hij bij David Porcelijn en Jorma Panula.

## Violist

Leertouwer was concertmeester bij onder andere Anima Eterna onder leiding van Jos Van Immerseel en het orkest van de Nederlandse Bachvereniging. Hij was ook solist bij deze orkesten en tevens bij het Nederlands Kamerorkest en het symfonieorkest van Osaka.
Kamermuziek maakt hij met onder anderen Menno van Delft (klavecimbel) en Julian Reynolds (fortepiano). Met hen maakte hij cd-opnamen met werken van Bach, Mozart, Beethoven, Schubert en Schumann. Verder speelt hij sinds de oprichting in 1987 in het Ensemble Schönbrunn, waarmee hij speelt in Nederland en daarbuiten en ook cd's opnam. Met zijn eigen ensemble La Borea Amsterdam nam hij in 2006 (Mozartjaar) alle vioolconcerten van Mozart op, waarbij hij als solist ook het ensemble leidde. Leertouwer is vanaf 1989 hoofdvakdocent viool aan het Conservatorium van Amsterdam. Verder geeft hij masterclasses in Europa en daarbuiten.
Leertouwer bespeelt een viool van de gebroeders Amati (Cremona, 1619).

## Dirigent

Leertouwer is gastdirigent bij onder andere het Noord Nederlands Orkest en het koor en orkest van de Nederlandse Bach Vereniging. In 2009 dirigeerde hij voor het eerst het Residentie Orkest. Sinds 2009 is hij dirigent van het toen opgerichte orkest Nieuwe Philharmonie Utrecht. Verder leidde hij orkesten in België, Frankrijk, Japan (symfonieorkest van Osaka) en Mexico. Hij was dirigent van het Nederlands Jeugd Strijkorkest van 1998 tot 2006 en dirigent van het Nederlands Studenten Kamerorkest in 2010. Hij leidde ook orkestprojecten aan conservatoria in Parijs, Antwerpen, Leipzig en Amsterdam.
Als dirigent is hij beïnvloed door dirigenten met wie hij zelf werkte, als Claudio Abbado, Leonard Bernstein, Riccardo Chailly, Antal Doráti, Bernard Haitink en Nikolaus Harnoncourt. Zijn speciale aandachtsgebieden zijn de Weense klassieken, het coachen van strijkorkesten en het werken met zangers.
Leertouwer heeft een breed repertoire. Hj leidde onder andere de vijfde symfonie van Sibelius, de Symphonie fantastique van Berlioz en de Matthäus-Passion van Bach, naast nieuw werk van Patricio Wang, Maurice Horsthuis en Frank Agsteribbe.

## Externe link

* Website van Johannes Leertouwer
* Bibliothèque nationale de France: cb14039868b (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0099 9759
* Library of Congress Control Number: no93025740
* Virtual International Authority File: 49428065
* WorldCat (via VIAF): 49428065
# Johannes Leimena

Johannes Leimena (Ambon, 3 maart 1905 - Jakarta, 29 maart 1977) was een Indonesisch politicus van de Indonesische Christelijke Partij (Parkindo), die hij in 1950 had opgericht.
Leimena was betrokken (aan republikeinse zijde) bij de onafhankelijkheidsonderhandelingen aan boord van de Renville. Hij was minister van staat in het kabinet-Hatta II en maakte vanuit die rol deel uit van de onderhandelingsdelegatie aan de Nederlands-Indonesische rondetafelconferentie van 1949. Tussen 1946 en 1956, zowel tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog als in de periode daarna, was Leimena meermaals minister van gezondheid, in de kabinetten Amir Sjarifoeddin I en II, Hatta I, RIS, Natsir, Soekiman-Suwirjo, Wilopo en Burhanuddin Harahap. Van 1956 tot 1959 was Leimena vicevoorzitter van de grondwetgevende vergadering, de Konstituante.
Ook in de periode van de geleide democratie bleef Leimena politiek actief. Hij was vicepremier (wakil perdana menteri/wakil menteri pertama) van 1957 tot 1966 in de kabinetten Djoeanda, Kerja I, II, III en IV en Dwikora I, II en III.
In 2010 werd hij geëerd met de titel Nationale held van Indonesië

## Literatuur

* Kahin, George McTurnan (1952). Nationalism and Revolution in Indonesia. Cornell University Press, Ithaca, N.Y.. ISBN 0-8014-9108-8.
# Jorge Aravena

Jorge Orlando Aravena (Santiago de Chile, 22 april 1958) is een voormalig profvoetballer uit Chili, die gedurende zijn carrière speelde als aanvallende middenvelder. Nadien stapte hij het trainersvak in.

## Clubcarrière

Aravena speelde clubvoetbal in Chili, Spanje, Mexico, Brazilië en Colombia. Hij begon zijn loopbaan in 1976 bij Universidad Católica, en beëindigde zijn carrière in 1993.

## Interlandcarrière

Aravena speelde 36 officiële interlands voor Chili, en scoorde 22 keer voor de nationale ploeg in de periode 1983-1990. Hij maakte zijn debuut in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Argentinië (1-0 nederlaag) op 23 juni 1983, toen hij na tachtig minuten inviel voor Juan Carlos Letelier. Aravena nam met Chili onder meer deel aan de Copa América 1983.

## Erelijst
### Universidad Católica

* Primera División
    1984
* Copa Chile
    1983

### Deportivo Cali

* Topscorer Copa Mustang
    1987 (23 goals)

### Puebla FC

* Primera División
    1990
* Copa Mexico
    1990

### Union Española

* Copa Chile
    1992
# John Bates Clark

John Bates Clark (16 januari 1847 – 21 maart 1938) was een Amerikaanse neo-klassieke econoom. Hij was een van de pioniers in de marginalistische revolutie en opponent van het institutioneel economische gedachtegoed. Het grootste deel van zijn carrière gaf hij les aan de Columbia-universiteit.
Vanaf 1877 publiceerde Clark meerdere artikelen die later veelal aangepast zijn in "The Philosophy of Wealth" (1886), waarin hij een originele versie van de marginale nuts theorie formuleerde. Dit principe werd al eerder beschreven door William Stanley Jevons in 1871, door Carl Menger, eveneens in 1871, en door Léon Walras in 1878. Deze periode wordt dan ook de marginalistische revolutie genoemd, en luidt een verandering in die later beschreven zou worden als de scheiding tussen het klassiek economisch- en het neo-klassiek economisch gedachtegoed. Waar de waarde van goederen door klassieke economen werd toegeschreven aan de kosten van productie, wordt dit volgens neo-klassieke denkers bepaald door marginale meerwaarden.

## Een voorbeeld van het marginalistische principe

Wanneer een boer een stuk land gebruikt voor de productie van gewassen zal de eerste werknemer die hij aanneemt een enorm absoluut verschil maken in de totale opbrengst. Tenslotte was er voor deze indienstneming niemand om arbeid te verrichten op het land, waarmee de productie stil lag. Dit individu zal dus een grote marge produceren, boven op het loon dat hij verdient, die ten goede komt aan de boer. De tweede werknemer die aangenomen wordt maakt even goed een groot verschil in de opbrengst als men deze vergelijkt met de opbrengst van het land toen er nog slechts één werknemer was. Echter, de toename van de opbrengst zal nooit zo groot zijn als de toename die de eerste werknemer teweegbracht. De marginale meerwaarde van de opbrengst neemt dus af. De laatste man die aangenomen wordt zal nog slechts een meerwaarde produceren die gelijk is aan zijn eigen loon. Het loon en dus de waarde van, in dit geval, arbeid, zal dus bepaald worden door de marginale opbrengst van de laatste werknemer.
# John Bates Clark Medal

De John Bates Clark Medal is een teken van verdienste voor economen jonger dan 40 jaar die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de economische wetenschap. De verdienste wordt ieder jaar verleend door de American Economic Association. In 1947 was Paul Samuelson de eerste winnaar.
De prijs is vernoemd naar de Amerikaanse econoom John Bates Clark (1847–1938). Het is een Amerikaanse prijs, maar de Amerikaanse nationaliteit is geen vereiste. Economen die in de Verenigde Staten werken, komen ook in aanmerking zoals winnaars Daron Acemoglu, Emmanuel Saez en Esther Duflo die geboren zijn in Turkije, Spanje en Frankrijk. De enige Nederlander die de prijs heeft gewonnen is Hendrik S. Houthakker.
Tot 2009 werd de prijs iedere twee jaar verstrekt, maar daarna ieder jaar. Het is een prestigieuze prijs en wordt alleen overschaduwd door de Nobelprijs voor de economie. Sinds de prijs werd ingesteld, heeft zo’n 40% van de economen ook deze Nobelprijs gekregen. Er lag gemiddeld wel 22 jaar tussen de uitreiking van beide prijzen.
* (en) American Economic Association John Bates Clark Medal website met een overzicht van alle winnaars en hun bibliografie
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel John Bates Clark Medal op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# John Bedini

John Bedini van Bedini Electronics is een Amerikaans elektrotechnisch ingenieur en uitvinder van de Bedini Audio Spectral Enhancer, een processor die het stereo-effect van geluidsopnamen versterkte in opnamen uit de jaren tachtig en begin negentig. Bedini heeft verschillende patenten op dit gebied.
Bedini is ook een van de vele uitvinders die zich bezighouden met 'vrije energie', die beweren dat ze 'gratis energie' kunnen aftappen uit het 'vacuüm'. Dit zijn in essentie perpetuum mobile's, die volgens de huidige natuurkundige inzichten onmogelijk zijn. Bedini heeft desondanks hierop verschillende patenten aangevraagd.
# Julio José Iglesias

Julio José Iglesias Preysler (Madrid, 25 februari 1973) is een Spaanse zanger en model.

## Biografie

Julio Iglesias jr. is de oudste zoon van de bekende Spaanse zanger Julio Iglesias en Isabel Preysler. Iglesias heeft een oudere zus genaamd Chabeli en een jongere broer Enrique die ook bekend is als zanger. Iglesias' moeder heeft nog twee dochters uit een andere relatie en zijn vader heeft ook nog vijf kinderen uit een relatie met de Nederlandse Miranda Rijnsburger.
Julio Iglesias begon eerst met de hulp van zijn vriend en manager Darius Jordi Lassus in de showbusiness als model. Het was zijn manager die een overeenkomst had bereikt met Joey Hunter (destijds de voorzitter van de mannelijke modeafdeling van Ford Modeling Agency in New York).
Iglesias tekende een platencontract bij het label Epic Records en verhuisde terug naar Miami waar hij begon met het opnemen van zijn eerste album Under My Eyes met Rodolfo Castillo, uitgebracht in 1999. De opnames van zijn album bracht hen naar New York en Los Angeles. Twee uitgebrachte singles van zijn Engelstalige album waren: One More Chance en Under My Eyes.
Iglesias' tweede album, Tercera Dimension, werd uitgebracht in 2003 onder het Warner Music Latina Label en bevatte Spaanse pop/rock nummers. Van het album werden de nummers Los Demas en Dejame Volar als single uitgebracht.
In 2008 was Iglesias de winnaar van de CTM-reallifesoap Gone Country. Ook deed hij mee aan de Spaanse versie van Dancing With The Stars.

### Privéleven

In mei 2011 verloofde de zanger zich met het Belgische topmodel Charisse Verhaert met wie hij toen acht jaar een relatie had. Ze trouwden op 3 november 2012 in Spanje.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken |
| Under My Eyes | 1999 | 1999 | - | - |
| Tercera Dimension | 2003 | 2003 | - | - |
| Por la Mitad | 2008 | 2008 | - | - |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken |
| One More Chance | 1999 | 1999 | - | - |
| Under My Eyes | 2003 | 2003 | - | - |
| The Way I Want You | 2008 | 2008 | - | - |

## Externe link

* (en) Julio José Iglesias in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Exclusive: Julio Iglesias Jr marries his model love Charisse Verhaert, Hello!, 7 november 2012
* Biblioteca Nacional de España: XX4711450
* Bibliothèque nationale de France: cb14025236w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135126436
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5518 2690
* Library of Congress Control Number: no99068962
* MusicBrainz: bbb184be-eef6-4977-9c02-2df0bf7eade6
* Virtual International Authority File: 19317281
* WorldCat (via VIAF): 19317281
# Joshua Radin

Joshua Radin (Shaker Heights, 14 juni 1974) is een akoestische/alternatieve singer-songwriter uit Cleveland, Ohio.

## Levensloop

Radin begon op jonge leeftijd met het maken van kunst en muziek en met acteren. Hij studeerde af aan de Northwestern University in 1996. Toen vriend en acteur/filmmaker Zach Braff een demo van Radins liedje "Winter" hoorde, gebruikte hij het in zijn televisieserie Scrubs, in de aflevering "My Screw Up". Het liedje kreeg goede reacties en gaf Radin bekendheid vanwege de bekendheid van de serie. De liedjes "Today," "Closer," "Don't Look Away," en "These Photographs" werden ook in de serie gebruikt. Braff speelde triangel in "Today."
Sindsdien zijn Radins liedjes gebruikt in andere televisieseries als het FOX televisiedrama North Shore en de ABC medische dramaserie Grey's Anatomy. "Closer" verscheen in Grey's Anatomy seizoen 2, aflevering 5: "Bring the Pain,". "The Fear You Won't Fall" verscheen in seizoen 2, aflevering 22: "The Name of the Game" en het liedje "Sky" - met Ingrid Michaelson - verscheen in seizoen 4, aflevering 15: "Losing My Mind.". Zijn nummer "Star Mile" behoort tot de soundtrack van The Last Kiss. "What If You" werd gebruikt in de soundtrack van de film Catch and Release". Radins liedje "The One You Knew" is te horen in een aflevering van ABC's Eli Stone."
Radins eerste album We Were Here kwam uit in 2006. Het bestaat uit zware akoestische indie folk/pop, en is te vergelijken met Simon & Garfunkel, Elliott Smith, Damien Rice en Iron & Wine. Het nummer "Everything'll Be Alright (Will's Lullaby)" refereert aan Orkaan Katrina. Hij vertelde in liveshows dat hij het "Someone Else's Life" schreef voor zijn toenmalige vriendin en toerpartner Schuyler Fisk.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst |
| We were here | 2006 | - |
| Simple times | 2008 | - |
| The Rock and the Tide | 2010 | - |
| Underwater | 2012 | - |
| Wax Wings | 2013 | - |
| Onward and Sideways | 2015 | - |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie |
| Closer | 2005 | - | |
| The fear you won't fall | 2006 | - | |
| Only you (Imogen Heap mix) | 2007 | - | |
| I'd rather be with you | 2010 | 05-06-2010 | tip2* |
| Brand New Day | 2010 | | |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| I'd rather be with you | 2010 | 15-05-2010 | tip9 | - | |

### Ep's

* First Between 3rd & 4th (2004)
* Live Session (Exclusief voor iTunes) (2006)
* Unclear Sky (Exclusief voor iTunes) (2008)

## Video's

Radins eerste clip – voor het liedje Closer – is geregisseerd door Zach Braff en kon bekeken worden op zijn website.
# João Batista de Sales

João Batista de Sales (Conselheiro Pena, 19 januari 1945) is een Braziliaans voormalig voetballer, bekend als Fio Maravilha.

## Biografie

Fio Maravilha begon zijn carrière bij Flamengo in 1965 en won er twee keer het Campeonato Carioca mee en verder nog diverse vriendschappelijke toernooien. In een wedstrijd tegen het Portugese Benfica scoorde hij het winnende doelpunt na een mooie dribbelactie. Hij kreeg hier de bijnaam Fio Maravilha. Hij werd geëerd door zanger Jorge Ben Jor, die een lied maakte met zijn bijnaam en er een groot nationaal succes mee had. Vanaf 1973 speelde hij meer voor kleinere clubs.
# João Bernardo Vieira

João Bernardo ("Nino") Vieira (Bissau, 27 april 1939 – aldaar, 2 maart 2009) was president van Guinee-Bissau van 1980 tot 1999 en van 2005 tot zijn dood.

## Levensloop

Vieira was beroepshalve elektricien en sloot zich in 1960 aan bij de onafhankelijkheidsbeweging Partido Africano da Indepencia da Guinea e Cabo Verde (PAIGC), die vanaf 1962 een guerrillaoorlog tegen Portugal voerde. Hij kreeg zijn militaire opleiding vanaf 1960 in China. Na de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van 1973, werd hij minister van Defensie en afgevaardigde (en tot 1978 voorzitter) in de Nationale Vergadering. In 1978 werd hij eerste minister en legercommandant. Bij een geweldloze staatsgreep in november 1980 werd president Luís de Almeida Cabral afgezet en werd Vieira, als voorzitter van een negenkoppige revolutionaire raad, zelf staatshoofd.
Na een poging tot staatsgreep in juni 1998 werd het land in een korte maar hevige burgeroorlog gestort tussen getrouwen van Vieira en getrouwen van rebellenleider Ansumane Mané. In mei 1999 werd Vieira verslagen en zocht hij zijn onderkomen in de Portugese ambassade. Hij ging in ballingschap in Portugal. In 2005 keerde hij terug om deel te nemen aan de presidentsverkiezingen, die hij ook won, waardoor hij voor een tweede keer president werd.
In november 2008 werd het presidentiële paleis aangevallen door rebellerende soldaten in een poging tot een staatsgreep. Vieira kreeg daarop een persoonlijke beveiligingsdienst van 400 soldaten. In januari 2009 werd deze beveiligingsdienst beschuldigd van het plegen van een moordaanslag op het hoofd van het leger Tagme Na Waie. Op 2 maart vond een bomaanslag plaats op het legerkwartier, waarbij Na Waie werd gedood. Rebellerende soldaten trokken daarop naar het huis van president Vieira en schoten hem dood, vermoedelijk omdat Vieira opdracht had gegeven Na Waie te liquideren.

## Literatuur

* Zamora INDUTA, Guiné, 24 anos de independência, 1974-1998, Hugin, Lissabon, 2001, ISBN 972-794-078-1.
* ↑ Guinea-Bissau president shot dead, BBC, 2 maart 2009
# Jos Kruit

Jos Kruit (Alkmaar, 17 augustus 1945) is een Nederlands beeldend kunstenaar. Ze woont en werkt in Den Oever.

## Biografie

Jos Kruit groeide op in de Wieringermeer, in een landelijke omgeving met heel veel ruimte. Vanaf 1995 woont en werkt zij in Den Oever, gelegen tussen de Waddenzee en het IJsselmeer; nog meer ruimte!
Op 33-jarige leeftijd begon zij haar studie aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, waar ze in 1983 haar diploma behaalde. Drie jaar later werd ze ontdekt door de Amsterdamse galerie Art & Project..
In 1994 won ze de Sandbergprijs voor beeldende kunst.
Van 1995 tot 2005 was zij docent aan de DAI, Dutch Art Institute (later onderdeel van Artez) in Enschede.

## Werk

Haar vroege werk waren beelden van gegalvaniseerd draad (schrikdaad), samen met koeiendarm, koeienblaas en bullepees.
Haar bekendste werken zijn installaties van kunststof paardenbenen of stalen buizen, wel of niet bekleed met paardenhuid. De onnatuurlijk lange paardenbenen werken vervreemdend en roepen vragen op over de omgang van de mens met dieren. De constructies zijn vaak instabiel en worden door zwaartekracht in balans gehouden.
Later maakte zij beelden die verwijzen naar de zee, waarbij het gaat over beweging en wat er in de zee leeft.
Kruit maakt ook beelden en wandbeelden van polyester met twee-componentenlak. Meerdere transparante lagen, waardoor diepte en ruimtelijkheid ontstaat door speling met het licht.
Haar werk is onder meer opgenomen in de collecties van het Bonnefantenmuseum in Maastricht, het Kröller-Müller Museum in Otterlo, het Stedelijk Museum Amsterdam en het Stedelijk Museum Schiedam.

## Tentoonstellingen (selectie)

* In 1994 waren twee beelden van Kruit onderdeel van de tentoonstelling ‘Couplet II’ in het Stedelijk Museum.
* Van 10 september 2016 tot en met 22 januari 2017 werd in het Kröller-Müller Museum een tentoonstelling gehouden van beelden en reliëfschilderijen van Kruit.