OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johnwyattiidae

De Johnwyattiidae zijn een familie van uitgestorven weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken). Exemplaren uit deze familie zijn slechts als fossiel bekend.
# Josephinus

Josephinus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Michael D. Schwartz in 2011.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Josephinus albicornis (Kelton, 1969)
* Josephinus capitatus (Kelton, 1969)
* Josephinus reinhardi (Carvalho & Schaffner, 1973)
* ↑ Josephinus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Josephinus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Josephinus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Josephines lori

Josephines lori (Charmosyna josefinae) is een vogel uit de familie Psittaculidae (papegaaien van de Oude Wereld). Deze vogel is in 1873 geldig beschreven door de Duitse ornitholoog Finsch en genoemd naar zijn vrouw Josefine.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Nieuw-Guinea en telt drie ondersoorten:
* C. j. josefinae: van de Vogelkop tot het Maokegebergte in de provincie West-Papoea.
* C. j. cyclopum: Cyclopsgebergte in de provincie Papoea.
* C. j. sepikiana: Midden-Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars in het grootste deel van zijn verspreidingsgebied. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Josephines lori op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Johann Christoph Gatterer

Johann Christoph Gatterer (13 juli 1727 – 5 april 1799) was een Duits historicus.
Gatterer studeerde vanaf 1747 theologie, oriëntalistiek, filosofie en wiskunde aan de Universiteit van Altdorf, waar hij onder invloed van Johann Heumann von Teutschenbrunn (1711-1760) zijn interesse voor geschiedenis opdeed. In 1752 werd hij leraar geografie en geschiedenis op het gymnasium in Neurenberg. In 1756 werd hij aangesteld als professor rijksgeschiedenis en diplomatie aan het Aegidianum.
In 1759 werd hij benoemd tot professor geschiedenis aan de Universiteit van Göttingen waar hij veertig bleef. Daar richtte hij in 1764 de Historische Akademie op, vanaf 1766 het Historisches Institut geheten. In navolging van zijn voorganger Johann David Köhler (1684-1755) legde hij de nadruk om te komen tot een historiografische methodologie. Voor hem waren hulpwetenschappen als chronologie, geografie, numismatiek, heraldiek, genealogie, diplomatiek en statistiek de basis om tot geschiedschrijving te komen. Hij publiceerde op dat gebied onder meer Abriss der Heraldik oder Wappenkunde in 1774, Abriß der Chronologie in 1777, Abriß der Genealogie in 1788 en Abriss der Diplomatik in 1798.
Van groot belang achtte hij ook het onderzoek naar origineel bronmateriaal. Daartoe experimenteerde hij korte tijd met Seminars of werkcolleges waarbij zijn studenten dit onderzoek werd bijgebracht, maar dit hield maar korte tijd stand. Pas onder Leopold von Ranke (1795-1886) werd dit een vast onderdeel van de studie.
Daarnaast poogde Gatterer dit alles te verbinden in een universele geschiedenis en publiceerde op dat vlak onder meer Abriss der Universalhistorie in 1765 en Einleitung in die synchronistische Universalhistorie in 1771. Hierbij heeft hij niet alleen aandacht voor politieke geschiedenis, maar ook voor zaken als landbouw, handel, kunst, wetenschap, religie en instituties.
Ten tijde van de verlichting in de jaren 1760 en 1770 was hij de bekendste Duitse historicus en geldt dan ook als belangrijkste voorbeeld van de Duitse verlichtingshistoricus. In 1776 werd hij toegelaten tot het Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen.
Hij trouwde in 1753 met Helene Barbara Schubart en kreeg met haar elf kinderen, waaronder dichter Philippine Engelhard en hoogleraar Christoph Wilhelm Gatterer.

## Literatuur

* Schryver, R. De (2013): Historiografie. Vijfentwintig eeuwen geschiedschrijving van West-Europa, Universitaire Pers Leuven
# Johann Christoph Denner

Johann Christoph Denner (Leipzig, 13 augustus 1655 - Neurenberg, 20 april 1707) was een Duits instrumentenbouwer uit de Barokperiode.
Hij vervaardigde voornamelijk houten blaasinstrumenten waaraan hij verschillende verbeteringen aanbracht, met name aan de chalumeau, die dankzij hem rond het midden van de 18e eeuw als klarinet een volwaardig orkestinstrument werd. Daarom geldt hij als de "uitvinder" van de klarinet.
Zijn zoon Jacob Denner (1681 - 1735) was ook een begenadigd instrumentenbouwer, onder andere van blokfluiten.
# Joseph Patrick Kennedy III

Joseph Patrick (Joe) Kennedy III (Boston, Massachusetts, 4 oktober 1980) is een Amerikaans democratisch politicus. Hij is de zoon van Joseph Patrick Kennedy II en kleinzoon van de in 1968 vermoorde Amerikaanse presidentskandidaat Robert F. Kennedy. Hij is de tweelingbroer van Matthew.
Hij studeerde voor industrieel ingenieur en rechten aan de Stanford-universiteit en de Harvard Law School. Van 2004 tot 2006 was hij lid van het Amerikaanse Peace Corps in de Dominicaanse Republiek. Een organisatie die in 1961 werd opgericht op initiatief van zijn grootoom John F. Kennedy, de toenmalige president van de VS. Van 2009 tot 2011 was Joseph Patrick Kennedy III openbaar aanklager. In 2012 nam hij ontslag omwille van zijn politieke vooruitzichten.
In november 2012 werd Joseph Patrick Kennedy III verkozen voor het Huis van Afgevaardigden voor de staat Massachusetts. Hij volgde er de democraat Barney Frank op, die er zetelde sinds 1981.
Tijdens de Democratische voorverkiezingen in 2020 koos hij ervoor zich niet opnieuw verkiesbaar te stellen voor het Huis van Afgevaardigden, maar om zittend senator Ed Markey uit te dagen voor de senaatsverkiezing. Hij verloor de voorverkiezing met 44,5% van de stemmen tegenover 55%. Het was de eerste keer dat een lid van de Familie Kennedy een verkiezing verloor in de staat Massachusetts.
In december 2022 stelde president Biden hem aan als speciaal gezant voor Noord-Ierland.

## Externe link

* Joe Kennedy III Twitteraccount.
* ↑ John F. Kennedy, een vergankelijke mythe
# Jonkvrouw (boek)

Jonkvrouw is een boek geschreven door de Vlaamse auteurs Jean-Claude Van Rijckeghem en Pat van Beirs, het werd origineel uitgegeven door uitgeverij Facet in 2005 en kreeg drie herdrukken, de vijfde editie verscheen bij Manteau Jeugd in 2009. Het werd bekroond door de Kinder- en Jeugdjury (KJV), met de Thea Beckmanprijs, de Boekenleeuw, de Interprovinciale prijs voor Letterkunde en De Kleine Cervantes. Het kreeg een eervolle vermelding van de Zoenjury. Het boek werd geprezen en gelauwerd en zette de historische (jeugd)roman opnieuw op de kaart.
Vertalingen verschenen in het Deens, Afrikaans, Engels, Frans, Duits en Chinees.

## Samenvatting

Marguerite Van Male is veertien en een half. Ze is de dochter van de graaf van Vlaanderen en de hertogin van Brabant en de erfgename van Vlaanderen. Ze droomt van een ridder op een wit paard die haar naar een kasteel in de wolken zal voeren. Maar de ridders die ze ontmoet zijn allemaal sufferds die niet bestand zijn tegen haar pittige karakter en haar opvliegende aard. Op een dag beslist haar vader met wie ze die zomer zal huwen.
In haar eigen woorden vertelt Marguerite over haar vreselijke vossenhaar, over Willem, die een meester is in de zoenkunde, over Roderik, uit wiens kaakbeen ze een tand heeft geslagen, over de monnik Zannekin die stinkt als een varkenskot, over de vrije stad Brugge met haar knarsende uithangborden, over de boeken van haar moeder met hun smachtende liefdesverhalen, over de rode zweertjes in het gezicht van haar toekomstige echtgenoot en over de zwarte haat die ze voelt voor haar bloedeigen vader.
# Josquiniana

Josquiniana is een compositie van de Amerikaanse componist Charles Wuorinen. De componist beschouwde het werk als een tussendoortje. Het is geschreven voor het Brentano String Quartet.
Wuorinen is bekend vanwege zijn exacte muzieknotatie. Tussen werken van "grote" importantie vindt hij ook weleens tijd voor wat minder zwaar op de maag liggende composities. Josquiniana is zo'n werk. Wuorinen heeft drie- tot vijfstemmige werken, waaronder seculiere liederen die zijn toegeschreven aan Josquin Des Prez (15e eeuw), overgezet naar een modern vierstemmig strijkkwartet. Het levert aan beide kanten een anachronisme op. Bij beluistering klinken de werken als polyfonische muziek uit de tijd van Josquin, maar er ontbreekt iets. De ritmische en uitvoervrijheden zijn verdwenen, de muziek is als het ware strak in de maat gezet. Het strijkkwartet (het genre ontstond pas drie eeuwen later) klinkt niet als een strijkkwartet. Opvallendst is het ontbreken van dynamische verschillen.
De muziek is vrij eenvoudig te spelen, aldus de componist en uitgeverij (middelmoeilijk).

## Delen

* Helas Madame
* Faulte d’argent
* Cela sans plus
* Comment peult
* Vive le Roy
* El grillo “Josquin a Ascanio” (zeer waarschijnlijk niet van Josquin)

## Ave Christe of Josquin

Wuorinen componeerde al eerder in de stijl van Josquin. Zijn Ave Christe of Josquin voor piano dateert van 1988. Het was een geschenk voor de directeur van zijn muziekuitgeverij.

## Discografie en bron

* Josquiniana: Uitgave Naxos: Brentano String Quartet
* Ave Christe: idem: Sarah Rothenberg, piano
# Jos Snijders

Constant Joseph Marie (Jos) Snijders (Klimmen, 14 december 1900 – 21 november 1998) was een Nederlands politicus.
Hij werd geboren als zoon van Joannes Wilhelmus Constantinus Snijders (1865-1951; landbouwer) en Maria Antonia Lenssen (1876-1945). Hij was net als zijn vader landbouwer, verhuisde in 1926 naar Wijnandsrade waar hij in 1935 in de gemeenteraad kwam. Vanaf 1938 was Snijders daar wethouder en locoburgemeester. Eind 1953 werd hij benoemd tot burgemeester die gemeente. In januari 1966 ging Snijders daar met pensioen en eind 1998 overleed hij op 97-jarige leeftijd.
In Wijnandsrade is naar hem de 'Burgemeester Snijdersstraat' vernoemd. Zijn schoonzoon Léon Bogman is ook burgemeester geweest.
# Johannes Leendert van Soest

Johannes Leendert van Soest (Den Haag, 13 oktober 1898 - Wassenaar, 30 oktober 1983) was een Nederlands ingenieur en botanicus.

## Biografie

Van Soest studeerde in 1925 af aan de Technische Hogeschool in Delft (nu Technische universiteit Delft). Als elektrotechnisch ingenieur, en later als directeur, was hij werkzaam aan het Physisch Laboratorium van de toenmalige PTT in Den Haag. Hier verrichtte hij onderzoek ten behoeve van Nederlandse defensie. In 1949 werd hij benoemd tot hoogleraar elektrotechniek aan de Technische universiteit Delft. In 1964 ging hij met emeritaat.
In zijn vrije tijd en na zijn pensionering hield Van Soest zich bezig met botanische werk, en dan met name het geslacht Taraxacum (paardenbloemen). Voor zijn botanische verdiensten ontving hij van de Universiteit Utrecht een eredoctoraat. Ook werd hij benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau.

## Wetenschappelijk werk

Van Soest was een internationaal autoriteit op het gebied van het geslacht Taraxacum, waarbij hij honderden nieuwe soorten paardenbloemen beschreef. Zijn door hem opgebouwde herbarium (circa 50.000 specimens) en zijn botanische correspondentie werden geschonken aan het Rijksherbarium in Leiden.
* B.J.M. Verschoof (1978). Professor Dr. Ir. J.L. van Soest tachtig jaar. Gorteria Dutch Botanical Archives 9 (5): 118-120
* J. Mennema (1984). In memororiam prof. dr. ir. J.L. van Soest. Gorteria Dutch Botanical Archives 12 (1): 3-5
# Just in sequence

Just in sequence (ook wel JIS) is een logistieke methode voor voorraadbeheersing. Het is een variant van just in time, of JIT. JIS gebruikt het principe van JIT maar zorgt dat het product in een bepaalde volgorde aan de klant afgeleverd wordt, dit om onnodig transport door heen en weer te rijden te voorkomen.
# Just thank me (single)

Just thank me is een lied van de countryzanger David Rogers uit 1973.
Hij bracht het uit op een single in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk en bereikte nummer 17 in de Hot Country Songs van Billboard. Op de B-kant staat het nummer I wish I was back. Beide nummers werden geschreven door Jimmy Stewart en Doug Ashdown. Verder bracht Rogers het uit op de gelijknamige elpee Just thank me (1973).
Sinds Rogers Columbia Records verliet, verscheen dit nummer op de eerste single die hij bij Atlantic uitbracht, een label dat gewoonlijk niet met countrymuziek wordt geassocieerd. Voor de single, net als het gehele album, werden echter sessiemuzikanten uit Nashville ingehuurd onder leiding van de onafhankelijk producent Pete Drake. Drake had ook al bij Columbia voor Rogers geproduceerd en hierdoor heeft dit werk toch een authentiek countrykarakter.
In het lied heeft de zanger de nieuwe vriend van zijn ex horen zeggen, "dank God dat ze van mij houdt". Hij antwoordt dat hij niet God maar hem moet danken. Want hij heeft haar laten gaan, en was te blind om te zien hoeveel zij van hem hield. Omdat hij haar geen liefde heeft gegeven, is zij naar een vreemdeling gerend.
* All Music, Just thank me (elpeerecensie)
* Discogs, David Rogers - Just thank me, single, elpee
* LP Discography, songtekst
# Just for Tonight

"Just for Tonight" is een single van de Britse popgroep One Night Only. Het nummer werd tijdens het EK voetbal 2008 gedraaid als eindtune voor het programma Studio Sportzomer 2008. In de laatste aflevering van dit programma speelden ze het nummer live in de studio.

## Hitnotering

Het nummer werd een top 10-hit in zowel het Verenigd Koninkrijk als Nederland. In de UK Singles Chart behaalde de single de 9e positie. In de 3FM Mega Top 50 behaalde het de 3e positie, in de Nederlandse Single Top 100 de 4e positie en in de Nederlandse Top 40 de 10e positie.
Just For Tonight in de Nederlandse Top 40 - binnen: 29 juni 2008 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| Nummer | 35 | 11 | 10 | 18 | 23 | 23 | 28 | 33 | 40 | uit |
# John Beaufort

John Beaufort kan verwijzen naar:
* John Beaufort, 1e graaf van Somerset (ca. 1373-1410), Engels edelman en kruisvaarder
* John Beaufort, 1e hertog van Somerset (1403-1444), Engels edelman
* John Beaufort, markies van Dorset (ca. 1455-1471), Engels edelman
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Beaufort en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# John Beck (acteur)

John Beck (Joliet (Illinois), 28 januari 1943) is een Amerikaans acteur. Hij is het meest bekend voor zijn rol van Mark Graison midden jaren tachtig in topserie Dallas.

## Biografie

Beck groeide op in Chicago en wilde dierenarts worden tot zijn leraars hem overtuigden om acteerles te volgen. Op 19-jarige leeftijd verhuisde hij naar Los Angeles en speelde aanvankelijk in reclamespots voor televisie. Zijn eerste televisieoptreden was in 1965 in een aflevering van I Dream of Jeannie. Er volgden andere gastrollen in grote series als Bonanza, Mission: Impossible en Hawaii Five-O.
In 1977 speelde hij de hoofdrol in de film The Other Side of Midnight. Ondanks het feit dat de film een flop werd zijn prestatie opgemerkt door andere filmmakers. Na jaren bijrollen te spelen kreeg hij in 1981 een grote rol in de soap Flamingo Road die echter slechts twee seizoenen liep, hij speelde er Sam Curtis. In 1983 ging hij Mark Graison spelen in televisiehit Dallas. Na anderhalf seizoen verliet hij de serie en zijn personage overleed. In 1985 keerde hij terug, het bleek dat Mark zijn eigen dood geënsceneerd had om een remedie te vinden tegen een ziekte waaraan hij leed. Hij werd de verloofd van Pamela. Nadat Patrick Duffy in 1985 besloot om terug te keren naar de show moesten de schrijvers ook hem uit de doden laten opstaan zoals Mark één seizoen eerder. Er werd niets anders op gevonden dan dat Pamela het hele seizoen gedroomd had waardoor de verrijzenis van Mark meteen ongedaan gemaakt werd en Beck voorgoed klaar was met Dallas.
* Bibsys: 7056889
* Biblioteca Nacional de España: XX1540716
* Bibliothèque nationale de France: cb14037811w (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058511484306706
* Gemeinsame Normdatei: 1101229268
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0863 4698
* Library of Congress Control Number: no2001096547
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0150429
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007342990605171
* Système universitaire de documentation: 094345031
* Virtual International Authority File: 2671311
* WorldCat (via VIAF): 2671311
# Julio Llorente (voetballer)

Julio Llorente Gento (Valladolid, 14 juni 1966) is een voormalig Spaans voetballer. Llorente was een verdediger die voornamelijk als rechtsachter werd opgesteld. Hij is het neefje van Paco Gento.

## Carrière

Julio stapte net als zijn ooms Antonio, Julio en Paco Gento en zijn oudere broer Francisco in de voetbalsport. Hij genoot zijn jeugdopleiding bij Real Madrid en stroomde via Real Madrid Castilla door naar het eerste elftal van de club. Hij werd meteen uitgeleend aan RCD Mallorca, waarmee hij uit de Primera División degradeerde. Bij zijn terugkeer deelde hij twee seizoenen de kleedkamer met zijn broer Francisco, maar in die twee seizoenen speelde hij slechts 27 wedstrijden voor de Koninklijke (20 in de competitie, 7 in Europacup I). In 1990 koos hij dan ook voor een transfer naar CD Tenerife, waar hij wél een vaste waarde werd. Hij kwam met de eilandclub negen seizoenen uit in de Primera División en bereikte in 1997 de halve finale van de UEFA Cup, waar de club na verlengingen de boot in ging tegen Schalke 04. Na de degradatie in 1999 maakte hij een laatste transfer naar UD Salamanca, dat eveneens naar de Segunda División A was gezakt. Na één jaar bij Salamanca stopte hij met voetballen.

## Familie

Julio is de zoon van María Antonia Gento López, de zus van Real Madrid-legende Paco Gento. Met Antonio en Julio hadden nog twee andere broers van haar een (weliswaar minder rijkelijk) verleden bij Real Madrid. María Antonia bracht op haar beurt een heuse sportfamilie voort: twee van haar zonen (Francisco en Julio) werden voetballer en twee andere (José Luis en Antonio) basketbalspelers.

## Erelijst
### Speler

Met Real Madrid:
* Primera División (2): 1988/89 en 1989/90
* Copa del Rey (1): 1988/89
* Supercopa de España (2): 1988, 1989
# Julio Manzur

Julio César Manzur (Asunción, 22 januari 1981) is een Paraguayaanse profvoetballer die anno 2006 onder contract staat bij Santos FC.
Manzur is een verdediger en speelde zijn eerste interland op 14 juli 2004 tegen Brazilië. Hij maakte deel uit van de selectie voor het WK voetbal 2006 en speelde in totaal 32 interlands, waarin hij eenmaal tot scoren kwam. Hij nam met het Paraguayaans olympisch voetbalelftal deel aan de Olympische Spelen van 2004 in Athene. Daar won de ploeg onder leiding van bondscoach Carlos Jara de zilveren medaille na een 1-0 nederlaag in de finale tegen Argentinië.
| 1 | 2 | 3 |
| 0 | 1 | 0 |
# Joshua Prager

Joshua Prager kan verwijzen naar:
* Joshua Prager (schrijver), een Amerikaanse schrijver voor de Wall Street Journal
* Joshua Prager (arts), een Amerikaanse arts en wetenschapper
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joshua Prager en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joshua Palmer

Joshua Palmer (Adelaide, 10 augustus 1991) is een Australische zwemmer.

## Carrière

Op de 2016 Australian Swimming Championships kwalificeerde Palmer zich, op de 4x100 meter wisselslag, voor de Olympische Zomerspelen 2016 in Rio de Janeiro.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen | WK langebaan | WK kortebaan | PanPacs | Gemenebestspelen |
| 2016 | 5-21 augustus | | 6-11 december | | |

## Persoonlijke records

Bijgewerkt tot en met 12 april 2016

### Kortebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 50m schoolslag | 26,96 | 8 november 2014 | Adelaide |
| 100m schoolslag | 59,08 | 5 november 2014 | Adelaide |

### Langebaan

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 50m schoolslag | 27,85 | 12 april 2016 | Adelaide |
| 100m schoolslag | 1.00,21 | 7 april 2016 | Adelaide |
# Jupoata spinosa

Jupoata spinosa is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Martins & Galileo.
# Jupp Henneböhl

Josef 'Jupp' Henneböhl (Berge an der Lippe, 28 februari 1909 - Zundert, 3 augustus 1990), ook bekend als Joep Henneboel, was tijdens de Tweede Wereldoorlog in dienst van de Grüne Polizei. Vanaf 1942 was hij gestationeerd in Nederland en actief betrokken bij het verzet. Hij kreeg na de oorlog de Nederlandse nationaliteit en veranderde zijn naam in Joep Henneboel. In 1984 kreeg hij het Verzetsherdenkingskruis.

## Oorlogsjaren

Henneböhl was een verpleger. In 1931 kwam hij in dienst bij de Raphaelsklinik in Münster. In 1938 werd hij gemobiliseerd en ingedeeld bij de spoorwegpolitie, die al gauw deel werd van de Grüne Polizei. Deze stuurde hem in 1942 als Hauptwachtmeister naar Amsterdam. Hij raakte daar actief betrokken bij het Nederlandse verzet. Hij gaf het verzet onder andere blanco identiteitsdocumenten en verstrekte inlichtingen over arrestaties en huiszoekingen. Ook verstuurde hij per veldpost berichten en wist hij te regelen dat verzetsmensen hun fiets mochten houden.
Toen hij probeerde een overplaatsing van Amsterdam naar Nijmegen te voorkomen door zich telefonisch voor te doen als een hoge officier, werd hij gearresteerd. Na drie maanden werd hij weer vrijgelaten en teruggestuurd naar Amsterdam, waar hij zijn verzetswerk voortzette. Hij waarschuwde het verzet als er razzia's op handen waren en liet zelf tijdens razzia's regelmatig mensen ontsnappen. Tijdens een razzia in Haarlem wist hij twintig geestelijken uit handen van de Duitsers te houden. Geschat wordt dat door ingrijpen van Henneböhl tientallen mensen aan arrestatie zijn ontkomen.

## Na de oorlog

Na de Duitse capitulatie keerde hij naar Duitsland terug.Als medewerker van de Grüne Polizei werd Henneböhl automatisch als verdacht gezien bij de autoriteiten die zich bezighielden met het opsporen van oorlogsmisdaden. Hij werd na terugkeer in Duitsland gearresteerd maar na onderzoek vrijgelaten. Vanwege zijn verdiensten voor het verzet kreeg hij in 1948 toestemming zich in Nederland te vestigen. In 1957 trouwde hij met Cissie van Putten, de dochter van een Nederlandse verzetsman. Nadat hij in 1962 genaturaliseerd was, veranderde hij zijn naam in Joep Henneboel.
In 1950 beschreef hij zijn belevenissen in een boek met de titel Ik kon niet anders, dat hij aan zijn vrouw opdroeg. Dit boek werd in het Duits vertaald.
In 1984 kreeg hij uit handen van de Amsterdamse burgemeester Ed van Thijn het Nederlandse Verzetsherdenkingskruis. Hij overleed op 3 augustus 1990 in Zundert. Zijn vrouw, Cissie, overleed op 24 juni 2004. Ze zijn samen begraven op de RK-begraafplaats in Klein-Zundert.
In de Raphaelskliniek in Münster, waar Henneböhl voor de oorlog werkte, is de bibliotheek naar hem vernoemd.
* 1 2 (de) Josef Henneböhl Archive. Gesundheit-Muensterland.de. Geraadpleegd op 12 oktober 2019.
* 1 2 3 "Een witte raaf onder 'Groenen'.", Leidsch Dagblad, 28 november 1962. Gearchiveerd op 3 september 2023. Geraadpleegd op 12 oktober 2019.
* ↑ (de) Daniel König, Der „Grüne Polizist“ geehrt. Westfälische Nachrichten. Gearchiveerd op 12 oktober 2019. Geraadpleegd op 12 oktober 2019.