OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jevania fageticola

Jevania fageticola is een springstaartensoort uit de familie van de Tullbergiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Rusek.
# Jevaughn Minzie

Jevaughn Minzie (20 juli 1995) is een Jamaicaans atleet.

## Biografie

Minzie liep tijdens de Olympische Zomerspelen 2016 in het Braziliaanse Rio de Janeiro de series van de 4 x 100 meter estafette. Doordat zijn ploeggenoten de finale wonnen, ontving ook Minzie een gouden medaille.
Vijf jaar later tijdens de volgende spelen behaalde Minzie samen met zijn ploeggenoten de vierde plaats.

## Titels

* Olympisch kampioen 4 x 100 m - 2016

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Plaats | Datum |
| 100 m | 10,04 s | Indianapolis | 12 juni 1997 |
| 200 m | 20,66 s | Walnut Creek (Californië) | 16 april 2000 |
| 4x100m | 38,15 s | Sydney | 29 september 2000 |

## Palmares
### 100 m

* 2014: 3e HF2 WKJ - 10,43

### 200 m

* 2014: 5e HF1 WKJ - 20,77

### 4 x 100 m

* 2012: 2 WKJ - 38,97
* 2014: 3 WKJ - 39,12
* 2016: 1 OS - 37,94 s (series)
* 2017: series - WR - DNF
* 2019: series - WR - DQ
* 2021: 4e OS - 37,84 s
* (en) Profiel van Jevaughn Minzie op olympedia.org
* (en) World Athletics-profiel voor Jevaughn Minzie
* World Athletics: 14413602
# Jean-Robert Ipoustéguy

Jean-Robert Ipoustéguy (Dun-sur-Meuse, 6 januari 1920 – aldaar, 8 februari 2006) was een Franse schilder en beeldhouwer.

## Leven en werk

Jean Robert nam in de vijftiger jaren als kunstenaar de geboortenaam, Ipoustéguy, van zijn moeder aan en heette sindsdien Jean-Robert Ipoustéguy.
Hij groeide op in het departement Meuse en verhuisde in 1938 naar Parijs. Hij volgde een cursus schilderen en tekenen bij Robert Lesbounit aan de avondschool. Omdat hij geen verdere, academische opleiding volgde was hij als kunstenaar een autodidact en bleef lang onopgemerkt.
Na de Tweede Wereldoorlog wijdde Ipoustéguy zich aan de schilderkunst en ontwierp glas in loodramen. In de jaren 1947 en 1948 droeg hij bij aan de decoratie van de Saint-Jacques le Majeur in Montrouge met twee frescos. Na zijn verhuizing in 1949 naar Choisy-le-Roi schiep hij bijna uitsluitend en vanaf 1953 alleen nog beeldhouwwerk. Zijn stijl was aanvankelijk abstract, maar veranderde in een meer figuratieve stijl, die werd beïnvloed door het surrealisme. Als beeldhouwer werd hij, dankzij een van de stichters der Salon de Mai, Henri-Georges Adam, uitgenodigd voor deze belangrijke kunstexpositie. In 1962 exposeerde hij voor het eerst in Galerie Claude-Bernard in Parijs. Hij werd uitgenodigd deel te nemen aan documenta III (1964) en 6 (1977) in het Duitse Kassel. Ook in 1964 vertegenwoordigde hij Frankrijk op de Biënnale van Venetië en hij was een der prijswinnaars. In 1984 werd Ipoustéguy benoemd tot Chevalier de la Légion d'Honneur.
Jean-Robert Ipoustéguy keerde in 2004 terug naar zijn geboortestad Dun-sur-Meuse. Hij stierf en 2006 en werd begraven op de Cimetière Montparnasse in Parijs.

## Werken (selectie)

* L'Homme (1963) , Skulpturenpark MDC in Berlijn-Buch
* Homme forçant l'unité (1971), Institut Paul Langevin et Max von Laue in Grenoble
* Hydrophage (1975), beeldenpark Musée de la sculpture en plein air in Parijs
* Ecbatana - der Mensch baut seine Stadt (1980), Internationales Congress Centrum Berlin (ICC) in Berlijn (in opslag sinds 2005)
* Rimbaud - L'homme aux semelles devant (1985), l'Arsenal, Place du Père-Teilhard-de-Chardin in Parijs
* Fontaine Béraudier (1987), Gare de Lyon Part-Dieu in Lyon
* Á la santé de la Révolution (1989), Parc Jean Moulin in Parijs-Bagnolles
* Nicolas Appert (1991), in Châlons-en-Champagne
* Protection de la vie (1992), ziekenhuis in Osnabrück
* Sonne, Mond und Himmel (1999), beeldenroute Skulpturenweg Salzgitter-Bad in Salzgitter
* Porte du Ciel (2000), Sint Albertus Magnus in Braunschweig
* Mort de l'évêque Neumann (1976 gecreëerd voor de Verenigde Staten en geweigerd, 2001 geplaatst in Dun-sur-Meuse)

## Fotogalerij

* L'Homme (1963) in Berlijn
* Porte du Ciel (2000) in Braunschweig
* l'Arsenal, Parijs met uiterst rechts sculptuur Ipoustéguy
# Jean-Théodore Mergen

Johann Theodor (Jean-Théodore) Mergen (Limpertsberg, 8 december 1884 – Luxemburg-Stad, 16 juni 1942) was een Luxemburgs beeldhouwer.

## Leven en werk

Jean-Théodore Mergen was een zoon van beeldhouwer Johann Theodor (Théodore) Mergen (1841-1908) en Catharine Adam (1857-1924). Zijn vader had een beeldhouw- en marmeratelier bij Glacis (Limpertsberg). Mergen werd opgeleid aan de École d'artisans de l'État, als leerling van Jean-Baptiste Wercollier. Hij trouwde met Jeanne Peters (1892-1975).
Mergen beeldhouwde vooral funerair werk. In februari 1920 schreef Luxemburg een prijsvraag uit voor een Monument du Souvenir, ter herinnering aan de Luxemburgse militairen die omkwamen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Claus Cito won de wedstrijd, Jean Mich behaalde de tweede en Mergen de derde plaats. Vanaf december 1921 zette Mergen de zaak van zijn vader voort. Hij was lid van de Cercle Artistique de Luxembourg en nam deel aan de jaarlijkse tentoonstellingen van de vereniging. In 1940 was hij met Michel Haagen en Michel Jungblut betrokken bij de heroprichting van de Société des Artistes Décorateurs du Grand-Duche de Luxemburg Ardeco, waarvan hij voorzitter werd.
Mergen overleed op 57-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* 1932 uitvoering medaillonportret van Michel Rodange voor het Michel Rodange-monument (De Fiischen) aan de Place Guillaume II, stad Luxemburg, dat werd ontworpen door Jean Curot.
* bronzen reliëf voor het graf van de familie Blanc-Grimberger en hun zoon Pierre Blanc op de Cimetière Notre-Dame in Limpertsberg.
* Portrait idéal, witmarmeren buste in de collectie van het Musée National d'Histoire et d'Art.

## Fotogalerij

* Blanc, Limpertsberg
* Rodange (1932), Luxemburg-Stad
* ↑ Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0.
* ↑ Burgerlijke stand van Luxemburg-Stad: geboorten 1884, akte n° 479.
* ↑ (de) A.V.L., Der Werdegang eines Siebzigiährigen: Professor Batty Wercollier der Bildhauer", Luxemburger Wort, 24 augustus 1938.
* ↑ "Extraits du registre au firmes publiés en exécution de l'art. 2 de la loi du 23 décembre 1909", Mémorial, n° 4, 21 januari 1922, p. 59.
* ↑ "Mergen Jean-Theodore", in Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. Gearchiveerd op 2 februari 2023.
* ↑ "Neuer Kunstgewerbeverein", Luxemburger Wort, 27 februari 1940.
* ↑ "Sterbefälle" en overlijdensannonce in de Luxemburger Wort, 6 juni 1942.
# Jarl André Storbæk

Jarl André Storbæk (Trysil, 21 september 1978) is een Noors betaald voetballer, die speelt als verdediger. Hij staat sinds 2012 onder contract bij de Noorse club Strømsgodset IF.

## Interlandcarrière

Onder leiding van bondscoach Åge Hareide maakte Storbæk zijn debuut voor het Noors voetbalelftal op 22 januari 2005 in het oefenduel tegen Koeweit (1-1), net als Øyvind Storflor, Roger Risholt en Lars Iver Strand. Storbæk speelde in totaal zeventien interlands voor zijn vaderland.

## Erelijst
### Vålerenga IF

* Beker van Noorwegen
    2008
# Jennifer Gillom

Jennifer Gillom (Abbeville, 13 juni 1964) is een voormalig Amerikaans basketbalspeelster. Zij won met het Amerikaans basketbalteam de gouden medaille tijdens de Olympische Zomerspelen 1988. Ook won ze goud als assistent-coach in 2012.
Gillom speelde voor het team van de University of Mississippi. In 1997 maakte ze haar WNBA-debuut bij de Phoenix Mercury. Ze speelde in totaal 6 seizoenen bij deze club.
Tijdens de Olympische Zomerspelen 1988 in Seoel won ze olympisch goud door Joegoslavië te verslaan in de finale met 77-70. Ook won ze het Wereldkampioenschap basketbal 1986 en in 2002.
Na haar carrière als speler werd zij basketbalcoach. In 2010 won ze als assistent-coach goud met het Amerikaanse vrouwenbasketbalteam tijdens het Wereldkampioenschap basketbal 2010. Twee jaar later won ze goud tijdens de Olympische Zomerspelen 2012. Gillom werd in 2009 toegevoegd aan de Women’s Basketball Hall of Fame.
* (en) Profiel van Jennifer Gillom op olympedia.org, geraadpleegd 24 juni 2023
* (en) Profiel van Jennifer Gillom op basketball-reference.com, geraadpleegd 24 juni 2023
# Jihlienius gonguoensis

Jihlienius gonguoensis is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Gong & Lu.
# Gantel (Westland)

De Gantel is een riviertje in het Westland dat onder andere loopt door Monster en Poeldijk. De Gantel was voorheen een brede getijdekreek die werd gevormd door een wijdvertakt stelsel van kreken, en die in verbinding stond met de monding van de Maas.

## Huidige Gantel

De huidige Gantel is 8,6 km lang, begint vlak bij de Doddendaallaan (sinds 1994 in de gemeente Den Haag) en eindigt in de Monsterse Vaart bij 's-Gravenzande. Richting 's-Gravenzande verandert de naam van het riviertje in Groote Gantel. Tot de samenvoeging van gemeenten in het Westland in 2004, vormde de Gantel de zuidgrens van de gemeente Monster.

## Ontstaan van de Gantel

Enkele eeuwen voor Christus brak het water uit de Noordzee ter hoogte van Monster door de oever van de Maas heen. Daarbij is bijna het gehele Westland onder water komen te staan. Er ontstond in het veengebied een groot aantal vloedkreken (waaronder de Gantel) met afzettingen van zand en klei. Het gebied dat zich uitstrekte van Monster langs Poeldijk en Wateringen naar Delft en Pijnacker werd daardoor bedekt met vruchtbare klei en zand, het zogenaamde Ganteldek. De Fossa Corbulonis, een in de 1e eeuw door het Romeinse leger gegraven verbinding tussen de Oude Rijn bij Leiden en een waarschijnlijke vlootbasis bij Naaldwijk, liep, naar door archeologen wordt aangenomen, via de Gantel. De vloedkreken slibden gedurende de Romeinse tijd langzaam dicht. De stroken waar de oorspronkelijke kreken hadden gelopen, kwamen in de loop van de eeuwen hoger te liggen dan het omringende droger wordende en inklinkende veen. De zo ontstane zand- en kleiruggen waren door deze reliëfinversie geschikt voor wegen en voor bewoning.
Aanvankelijk werd alleen de grond in de directe omgeving van de oeverwallen ontgonnen. Vanaf de achtste eeuw werd de ontginning van de wildernis zelf ter hand genomen. Om zich te beschermen tegen overstromingen bouwde men dijklichamen waarop later onder andere de plaatsen Poeldijk, Honselersdijk en Maasdijk ontstonden. Waarschijnlijk is in 1421 bij de Sint-Elizabethsvloed het krekengebied voor de laatste keer duidelijk natuurlijk vormgegeven.

## Wetenswaardigheden

* De christelijke basisschool De Gantel in het Wateringse Veld in de gemeente Den Haag is vernoemd naar het riviertje.
* In Noord-Brabant bevinden zich een aantal watergangen met de naam Gantel.
# Gebandeerde wilgenvouwmot

De gebandeerde wilgenvouwmot (Phyllonorycter hilarella) is een vlinder uit de familie mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Zetterstedt.
De soort komt voor in Europa.
# Gegarang

Gegarang kan verwijzen naar:
* Gegarang (Jagong Jeget), een plaats in Indonesië
* Gegarang (Bintang), een plaats in Indonesië
* Gegarang (Blang Jerango), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gegarang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gegerung

Gegerung kan verwijzen naar:
* Gegerung (Lingsar)
* Gegerung (Wih Pesam)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gegerung en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# General Alvear (Mendoza)

General Alvear is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied General Alvear in de provincie Mendoza. De plaats telt 26.342 inwoners.
# Genostele reniger

Genostele reniger is een vlinder uit de familie koolmotten (Plutellidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Walsingham.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Gaius Papirius Carbo Arvina

Gaius Papirius Carbo Arvina (- 82 v.Chr.) was een Romeins politicus uit het begin van de 1e eeuw v.Chr. Hij was de zoon van de Gaius Papirius Carbo en broer van Gnaius Papirius Carbo en een onwankelbaar vertegenwoordiger van de aristocratie.

## Leven

Gaius was in 94 v.Chr. mogelijk legatus van de proconsul Lucius Licinius Crassus in Gallia Cisalpina.
Carbo was tribunus plebis in 90 v.Chr. Hij was net zoals zijn vader een uitstekend redenaar.
In 89 v.Chr. zou hij als legatus een overwinning op de Lucani hebben behaald.
Hij was ten laatste in 83 v.Chr. praetor.
Hij werd in 82 v.Chr. door aanhangers van Marius gedood.
# Binnenstad-Noord

Binnenstad-Noord kan verwijzen naar:
* Binnenstad-Noord (Groningen)
* Binnenstad-Noord ('s Hertogenbosch)
* Binnenstad-Noord (Harderwijk)
* Binnenstad-Noord (Leiden)
* Binnenstad-Noord (Venlo)
* Binnenstad-Noord (Zwolle)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Binnenstad-Noord en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Père Timmermans

Peter Anthonius Franciscus (Pierre) Timmermans, (Neer, 13 augustus 1891 - Nancy, 19 april 1975), ook bekend als Père Timmermans, was een Nederlands priester die tijdens de Tweede Wereldoorlog een actieve rol vervulde in het verzet.

## Biografie

Op 24-jarige leeftijd werd hij in Rome tot priester gewijd. Tot 1927 doceerde hij aan het Frans Seminarie aldaar. Bovendien studeerde hij theologie, kerkelijk recht en muziek.
Vanwege zijn verbeten strijd tegen de groeiende invloed van de rechts-radicale Action Française werd hij in Rome tot persona non grata verklaard. Via Monaco en het Zwitserse Sierre kwam hij in 1935 in Nancy terecht. Daar doceerde hij kerkelijk recht aan het Groot-Seminarie en genoot er veel aanzien. Collega’s in Limburg die actief betrokken waren bij de Limburgse Onderduikorganisatie hadden hem niet uit het oog verloren en al spoedig na de Duitse inval polsten ze hem of het mogelijk was vluchtelingen uit Nederland naar Zwitserland te helpen. Dat kon en begin 1941 kwam de lijn over Nancy tot stand.

#### Lijn Père Timmermans

Zeker zo'n 2500 vluchtelingen, waaronder Nederlandse verzetslieden en officieren, Engelandvaarders, bedreigde gijzelaars, geallieerde piloten en krijgsgevangenen reisden tussen 1941 en november 1943 via Maaseik of Maastricht over Virton en Longwy naar Nancy waar Timmermans (père Tim, zoals hij inmiddels bekendstond) hen opving, onderdak verschafte en van voedselbonnen en valse papieren voorzag. Vervolgens reisden ze in gezelschap van passeurs naar Belfort om na de grensrivier de Doubs overgestoken te zijn Zwitserland te bereiken.
Begin 1942 werd Timmermans in contact gebracht met de in Eindhoven woonachtige R.J.L. Wijnen. Met hem begon hij met het begeleiden van hoofdzakelijk joodse vluchtelingen naar Nancy. Eind mei of begin juni 1943 viel R. Wijnen in Duitse handen.

#### Arrestatie

Hoewel hij wist dat hij door de Gestapo werd geschaduwd zette Timmermans zijn illegale werk voort. Begin november 1943 werd hem dat noodlottig. Hij werd gearresteerd toen hij twee Duitse deserteurs hielp, waarna hij naar de beruchte strafgevangenis van Rottenburg werd gebracht. Hij doorstond de martelingen, honger en ontberingen. Begin 1945 werd Timmermans door Franse troepen bevrijd.

#### Onderscheiding

Voor zijn moedige optreden kreeg hij in 1950 het Kruis van Verdienste en werd hij op 17 februari 1951 onderscheiden met de Bronzen Leeuw.
# Erasmus Smit

Erasmus Smit (Buiksloot, 2 augustus 1778 - Pietermaritzburg, 3 augustus 1863) was een Nederlandse zendeling in Zuid-Afrika en de eerste predikant van de Voortrekkers.

## Biografie

Smit werd opgevoed in het Aalmoezeniersweeshuis te Amsterdam. In 1801 werd hij door het Nederlandsch Zendeling Genootschap ingezegend en in oktober 1804 kwam hij aan in Kaapstad, waarna hij in Bethelsdorp te werk ging. In juli 1813 trad hij op 34-jarige leeftijd in het huwelijk met de 13-jarige Susanna Catherina Maritz. Hij stichtte een zendingsinstituut bij Torenberg (thans Colesberg) en werd op 15 september 1816 door het Londens Zendingsgenootschap bevoegd om niet-blanke bekeerlingen te bedienen. Daarna werkte hij achtereenvolgens in Kookfontein (nabij Beaufort-Wes), Stellenbosch, Olifantshoek (thans Alexandria) en Graaff-Reinet.
In 1 september 1836 verliet hij met de Voortrekkers van zijn zwager Gerrit Maritz de Kaapkolonie tijdens de Grote Trek. Als predikant zaaide hij verdeeldheid omdat hij ambtelijk slechts bevoegd was om niet-blanken te bedienen. Onder druk van Piet Retief werd Smit in 1837 alsnog aangesteld als eerste predikant van de afgesplitste Nederduits Hervormde Kerk. De dagboeken die hij en zijn vrouw bijhielden, behoren tot de belangrijkste documenten van de Grote Trek.
Op 9 februari 1841 werd zijn positie overgenomen door de populairdere Amerikaanse missionaris Daniel Lindley. Hij woonde de rest van zijn leven in armoede in Pietermaritzburg met zijn echtgenote, waar hij op 3 augustus 1863 (een week na het overlijden van zijn vrouw) overleed. Hij ligt begraven in de Voortrekkersbegraafplaats van de stad.

## Bronvermelding

* (af) Swart, M.J., e.a. (red.): Afrikaanse Kultuuralmanak. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge, 1980, p.152.
* Schoeman, Karel: Die wêreld van Susanna Smit 1799-1863, Human & Rousseau, Kaapstad, 1995
* Smit, Erasmus:, Joernaal van 'n trek: uit die dagboek van Erasmus Smit red. Merwe Scholtz, Tafelberg, 1988 ISBN 0624026779
# Franconville

Franconville is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Franconville (Meurthe-et-Moselle)
* Franconville (Val-d'Oise)
Franconville is ook de naam van een Nederlands schoolboek om de Franse taal te leren.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Franconville en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fort Mahon

Fort Mahon of Fort d'Ambleteuse is een fort in aan de kust van de gemeente Ambleteuse, in het Franse departement Pas-de-Calais. Het fort is een constructie van architect Sébastien Le Prestre de Vauban.
Het fort werd in 1680 gebouwd en ligt aan de monding van de Slack en moest een oorlogshaven beschermen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het door de nazi's gebruikt als gevangenis voor dwangarbeiders.
In 1965 werd het fort beschermd als monument historique. In 1967 werd het fort aangekocht door een stichting teneinde het te restaureren en voor het publiek open te stellen. Het is de enige versterking van dien aard tussen de Frans-Belgische grens en Cherbourg.

## Gebouw

Centraal vindt men een geschutstoren die aan de zeezijde beschermd wordt door een verdedigingsmuur in hoefijzervorm. Deze muur werd beschadigd door de ontploffing van twee zeemijnen in 1945, maar uiteindelijk gerestaureerd. Binnenin zijn ook kazematten te vinden. Hier vindt men ook museumzalen waar de geschiedenis van Ambleteuse van de tijd van Hendrik VIII tot de ontwikkeling van de hedendaagse badplaats wordt uiteengezet. Boven in de toren vindt men een oriëntatietafel.
* ↑ Informatie over monumentnummer PA00107955 op Base Mérimée
# Fokker T.III

De Fokker T.III is een bommenwerper voor een driekoppige bemanning gebouwd in 1923 door de Nederlandse vliegtuigfabrikant Fokker, met het uitdrukkelijke doel om een vlucht rond de wereld te maken. De T.III was een doorontwikkeling van de Fokker T.II en werd ontworpen in twee uitvoeringen ontwikkeld: een bommenwerper met een landingsgestel, en een torpedobommenwerper met een drijveronderstel (de T.IIIw). Er werden vijf toestellen gebouwd, die allemaal aan de Portugese marineluchtvaartdienst zijn geleverd.
De ontwikkeling van de T.III begon tegen het einde van 1922. De eerste vlucht vond in de zomer van 1923 plaats. In het begin van 1924 werd door de Portugese marineluchtvaartdienst, de Aeronautica Naval, vijf T.III's besteld. De toestellen waren bedoeld voor het maken van een vlucht rond de wereld. Het eerste toestel vertrok op 26 augustus 1924 vanaf Schiphol, maar moest een noodlanding maken in de buurt van Bordeaux als gevolg van een defecte brandstofleiding. Het toestel kwam uiteindelijk pas op 30 augustus aan in Portugal. Het tweede toestel werd gedemonteerd en in kratten verpakt om zo te worden verscheept. De eerste twee toestellen waren van een landingsgestel voorzien; de overige drie hadden een drijveronderstel en werden weer overgevlogen. De toestellen vertrokken op 16 november vanaf Schellingwoude. Eén toestel moest een noodlanding maken in de buurt van Brest, een ander nabij Cherbourg. Beide toestellen hadden motorpech. Een van de toestellen raakte uiteindelijk vermist en werd niet teruggevonden, ondanks een uitgebreide zoekactie van de Nederlandse, Franse en Engelse marine. Op 18 november werd er echter een drijver teruggevonden. Men gaat ervan uit dat het toestel in dichte mist is verongelukt. Door het verongelukken van dit toestel werd de vlucht rond de wereld afgelast.
De overgebleven toestellen werden tot 1938 als verkenningsvliegtuigen gebruikt vanaf de marinebasis Bon Suceso bij Lissabon.
# Frans II van Nevers

Frans II van Nevers ook bekend als Frans II van Kleef (31 juli 1540 – Dreux, 19 december 1562) was van februari 1562 tot aan zijn dood hertog van Nevers en graaf van Rethel. Hij behoorde tot het huis van der Mark.

## Levensloop

Frans II was de oudste zoon van hertog Frans I van Nevers en Margaretha van Bourbon, dochter van hertog Karel van Bourbon-Vendôme. In februari 1562 volgde hij zijn vader op als hertog van Nevers en graaf van Rethel.
Hoewel zijn vader zich kort voor zijn overlijden bekeerde tot het calvinisme, koos Frans II na het Bloedbad van Wassy op 1 maart 1562 in de Hugenotenoorlogen partij voor de katholieken. In 1562 nam hij deel aan de succesvolle belegering van Rouen, dat op 26 oktober ingenomen werd. Op 19 december van datzelfde jaar vocht hij aan de zijde van de katholieken in de Slag bij Dreux, die gewonnen werd door de hugenoten. Bij deze veldslag schoot Frans zichzelf per ongelukkig dood toen hij de lading van zijn pistool wilde controleren.
In 1561 huwde Frans met Anna (1540-1572), dochter van Lodewijk III van Bourbon-Vendôme, hertog van Montpensier. Het huwelijk bleef kinderloos. Zijn jongere broer Jacob volgde hem op.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel François II. de Clèves, duc de Nevers op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.