OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jos Stam

Joseph Maria (Jos) Stam (Amsterdam, 2 november 1926 - 20 maart 1985) was een Nederlands kunstenaar.

## Leven en werk

Jos Stam werd op 2 november 1926 als jongste van drie broers in Amsterdam geboren. Door de vroege dood van haar man was zijn moeder genoodzaakt buitenshuis te gaan werken en werden de jongens voor een deel opgevoed door hun grootouders, die kwamen inwonen.
Als Amsterdams straatschoffie combineerde Jos kattenkwaad met opmerkelijk goede schoolprestaties en behaalde hij zelfs op zeer jonge leeftijd zijn middelbareschooldiploma. Jos was veel bezig met tekenen en schilderen en hoopte daar na zijn schooltijd meer mee te kunnen doen. De heersende oorlogsomstandigheden deden hem echter besluiten eerst zijn onderwijzersdiploma te behalen. In deze periode ontmoette hij zijn toekomstige vrouw Cocky van den Berg.
Na enige tijd als onderwijzer te hebben gewerkt, werd Jos in 1947 als dienstplichtig soldaat naar Nederlands-Indië gestuurd. Tijdens deze drie dienstjaren, die een blijvende indruk zouden achterlaten, besteedde hij zo veel mogelijk tijd aan tekenen en schilderen.
Na zijn terugkeer naar Nederland ging Jos studeren aan de Rijksnormaalschool voor Beeldende Kunst, de latere Gerrit Rietveld Academie. Hij sloot deze opleiding cum laude af, vond werk als tekenleraar aan de pedagogische academie in Beverwijk en vestigde zich met zijn gezin in het nabijgelegen Heemskerk.
In 1961 won Jos de prestigieuze Roland Holst-prijs voor grafiek, waarna hij voor de moeilijke keuze kwam te staan zich volledig als kunstenaar te profileren of het kunstenaarschap te blijven combineren met zijn baan als tekenleraar. Hij koos voor het laatste, omdat hij 'het onzekere kunstenaarsbestaan' geen goede basis vond voor een gelukkig gezinsleven en het was juist zijn gezin, dat inmiddels vier kinderen telde, dat voor hem op de eerste plaats kwam. Het gevolg was een dubbele baan: een goede tekenleraar met aandacht voor de individuele leerling en een gepassioneerd kunstenaar die potlood en penseel nodig had om te leven.
Tentoonstellingen van zijn werk werden enthousiast ontvangen en ook als tekenleraar werd Stam alom geprezen, maar aan het eind van de jaren zeventig eiste het perfectionisme zijn tol: na twee hartaanvallen moest hij om gezondheidsredenen afscheid nemen van zijn baan aan de pedagogische academie. Hoewel Jos zijn gezondheid in acht moest nemen, vond hij wel de artistieke vrijheid waarnaar hij zijn hele leven had verlangd en ging hij volledig op in het kunstenaarschap. Zijn werk werd kleurrijker en de keuze van onderwerpen rijker geschakeerd. Zijn gezondheid stabiliseerde zich en in erg hoog tempo vervaardigde hij aquarellen, olieverfschilderijen, linoleumsneden, etsen en tekeningen. Er volgden steeds meer portret- en landschapsopdrachten en nieuwe succesvolle tentoonstellingen.
Een definitieve doorbraak leek zich aan te kondigen, maar op 20 maart 1985 kreeg Stam een hartstilstand en overleed hij.
# Johannes Leendert Scherpenisse

Johannes Leendert Scherpenisse (Amsterdam, 8 april 1888 – aldaar, 13 februari 1966) was een Nederlands fotograaf.

## Leven en werk

De vader van Scherpenisse, Sebastiaan, kwam te overlijden toen Johannes zeven jaar oud was. Samen met zijn moeder vertrok hij naar familie in Kapelle. Vanaf 1904 was Johannes weer in Amsterdam en had een onderkomen gevonden in de Lijnbaansteeg.
J.L. Scherpenisse ging er vaak op uit om de gebouwen, straatgezichten en belangrijke gebeurtenissen in Amsterdam te documenteren. Ook maakte hij "uitstapjes" in de omgeving, zo was hij onder andere te vinden in Ouder-Amstel en Nieuwendam. De Julianafeesten, marktventers met hun marktwaar, een mes en scharensliep, die werd gebruikt om schaatsen te slijpen, en het leven in de havens zijn slechts enkele voorbeelden die Johannes door middel van zijn "ogenbliksfotografie" heeft vastgelegd.
Vijf jaar lang maakte hij foto's totdat zijn moeder hertrouwde. Hij stopte abrupt met fotograferen en in 1911 heeft hij slechts negen foto's gemaakt. In 1912 en 1913 hervatte hij zijn werkzaamheden maar maakte minder foto's dan voorheen, waarschijnlijk door de mindere vraag naar kabinetfoto's.
Rond 1914 gaf hij gehoor aan de mobilisatieoproep voor de Eerste Wereldoorlog. Hij ging als veldartillerist het leger in.
Na zijn diensttijd ging hij werken als magazijnknecht bij de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HIJSM of ook wel HSM) en in 1921 trouwde hij met een Française die als gouvernante naar Amsterdam gekomen was. Na zijn trouwen zette hij zijn werkzaamheden voort als spoorwegbeambte bij de huidige Nederlandse Spoorwegen, net als zijn vader Sebastiaan.
In 1941 deed hij mee met de Februaristaking tegen de Joodse vervolging en werd hij hiervoor door de Duitsers opgepakt. Na een aantal dagen hechtenis werd hij op vrije voeten gesteld.

## Externe link

* Fotocollectie J.L. Scherpenisse
# Joyce Carol Oates

Joyce Carol Oates (Lockport (New York), 16 juni 1938) is een Amerikaans schrijfster van romans, novellen, verhalen, poëzie, essays en kinderboeken. Oates schrijft ook wel onder de pseudoniemen Rosamond Smith en Lauren Kelly.

## Leven

Oates groeide op in een eenvoudig katholiek gezin in het landelijke noordwesten van de staat New York. Ze studeerde Engels en filosofie aan de Syracuse-universiteit te New York en aan de Universiteit van Wisconsin en verwierf in 1961 de titel ‘Master of Arts’. Daarna werkte ze als universitair docente in Detroit, Windsor en uiteindelijk aan de Princeton-universiteit (creatief schrijven).
Oates huwde tweemaal: de eerste keer met literatuurwetenschapper Raymond J. Smith en kort na diens dood in 2008 met de neurowetenschapper Charles Gross. Hij overleed in 2019. Ze heeft geen kinderen. In 2019 kreeg ze voor haar oeuvre de Jeruzalemprijs.

## Werk

Oates begon reeds als kind intensief te schrijven en kreeg in 1959 haar eerste erkenning met het verhaal In the old world. Sindsdien publiceerde ze een omvangrijk oeuvre aan romans, novellen, verhalen, poëzie, essays en kinderboeken, van ongelijke kwaliteit. Met name haar vroege romans lijken vaak op dwangmatige therapeutische geschriften en vaak worden ze daarmee enigszins wijdlopig. Niettemin onthult ze op haar sterke momenten wezenlijke aspecten van haar mens-zijn doorheen de Amerikaanse cultus van oppervlakkigheid, onder meer in realistische, vaak horrorachtige geweldsbeschrijvingen, die ook gezien kunnen worden als een 'overcompensatie van haar fragiele figuur'. Een ander belangrijk thema in haar werk is de gecompliceerde verdeling van de macht in Amerika, met haar gesloten juridische en medische bolwerken.
Bekende werken van Oates zijn Them (1969, bekroond met de National Book Award), dat zich afspeelt in een getto in Detroit, het literair hoog aangeslagen Childworld (1976) en de fantastische roman Bellefleur (1980). Haar roman We Were the Mulvaneys (1996), over de desintegratie van een “perfecte” Amerikaanse familie na een verkrachting van de dochter, werd in 2001 een bestseller nadat het was geprezen in Oprah's Book Club. Blonde (2000) is een biografische roman over Marilyn Monroe.
Oates wordt het meest geprezen om haar proza. Haar toneelwerken en poëzie werden door de kritiek over het algemeen minder goed ontvangen. Haar werk werd meermaals onderscheiden, diverse van haar boeken werden ook verfilmd. Meerdere van haar werken werden in het Nederlands vertaald.
# Jorge Anders

Jorge Anders, geboren als Jorge Etzensberger (Buenos Aires, 18 april 1939) is een Argentijnse jazzklarinettist, tenorsaxofonist, bandleider en arrangeur. Hij woont en werkt in de Verenigde Staten.
Anders, de zoon van een klassieke violist, studeerde klassiek klarinet en leerde zelf saxofoon spelen. In 1956 begon hij zijn eigen kleine groepen, in 1964 nam hij voor het eerst op met het Santiago Giacobbe Quintet. Hij speelde met Rodolfo Alchourron en Alfredo Remus en kwam in 1979 naar New York. Hij arrangeerde voor onder meer Machito, Mel Lewis en Mercer Ellington en nam in de periode 1980-1986 op met Butch Miles. Van 1982 tot 1987 was hij klarinettist in het Duke Ellington Orchestra onder leiding van Mercer Ellington. Sinds 1985 treedt hij op met een eigen bigband, waarmee hij ook heeft opgenomen. Hij werkte verder mee aan platen van zijn dochter, de zangeres Gabriela Anders.

## Discografie

* En Embassy (met zijn kwartet), Dial, 1965
* Y Su Orquestra, Redondel, 1971
* Como Tiene Que Ser, Redondel, 1976
* New York All Stars Big Band and Quartet, RCA, 1983
* Quinteplus (met kwartet Quinteplus, opnames 1971 en 1972), Vampisoul, 2007
# Just testing

Just testing is het twaalfde muziekalbum van Wishbone Ash; de band vierde hiermee haar tienjarig bestaan. Dat het met vallen en opstaan gepaard ging is af te leiden van de titel. Het is een opmerking die Wisefield altijd maakte als er iets misging bij het inspelen: Just testing. De band zou het album in eerste instantie zelf produceren, maar uiteindelijk moesten Turner en John Sherrie (manager) het voortouw nemen. De opnamen in de geluidsstudio Surrey Sound Studio in Leatherhead vorderden maar matig. Dit kwam mede doordat de band een jaarlang stil had gezeten en dat de musici nieuwe geluidstechnieken en –effecten wilden proberen. Insomnia is opgenomen in de studio van Ian Gillan.
Intrede bij het album doet Claire Hammill, die enige tijd later de band zou komen versterken; ze schreef mee aan Living proof. Helpless is geschreven door P.Kendrick, men heeft nog altijd geen idee wie dat is; Helpless werd als single verkozen boven een stukje muziek dat (toen onbekende) ene Bryan Adams had ingediend. New rising star is een privé-ervaring van Turner; hij verhuurde in de jaren zestig een deel van zijn woning aan een stel. De man, die de vrouw sloeg, vertrok op aanraden van de Turners en de vrouw bloeide op. Master of disguise gaat over de in eerste instantie onthechting van Powells leven in Engeland toen de band naar de VS vertrok. Come on/Fast Johnny werden opgenomen tijdens de sessie, maar kwamen niet op het album; wel op een single in juli 1979.
Het album was maar matig succesvol met een 41e plaats in de Britse albumlijst met in totaal vier weken notering. Toch kon WA veel optreden verzorgen, eerst Europa, vervolgens de Verenigde Staten en dan Japan. In oktober 1980 had Turner er geen zin meer in; muzikale meningsverschillen zorgden voor zijn vertrek; hij startte The Wolfgang. De muziekgroep sleet een aantal bassisten. In 1987 zou onderstaande samenstelling weer samen komen voor een reünie (Nouveau calls).

## Musici

* Andy Powell – gitaar, zang
* Laurie Wisefield – gitaar, zang
* Martin Turner – basgitaar, zang
* Steve Upton – slagwerk, percussie
met
* Claire Hammill- zang Living proof, Pay the price en orgel op Master of disguise.

## Muziek

* uitgave Universal compact disc
* Chartstats
# Just in time

Just in time kan verwijzen naar:
* Just-in-time (logistiek), een logistieke methode voor voorraadbeheersing
* Just-in-timecompilatie, een techniek voor het verbeteren van de prestatie van een softwareapplicatie
* Jeugd Interventieteam
* Just in Time (film), een film uit 1997 van Shawn Levy
* Just in Time (televisieserie), een Amerikaanse serie uit 1988
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Just in time en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Joshua Prete

Joshua Lucas Prete Galloway (17 augustus 1991) is een Australisch wielrenner.

## Overwinningen
### 2012

    1e etappe Ronde van Tsjechië (ploegentijdrit)

### 2014

    Eindklassement Ronde van Hokkaido

### 2015

    4e etappe New Zealand Cycle Classic

## Ploegen

* 2011 – PSK Whirlpool-Author
* 2012 – Whirlpool-Author
* 2013 – Team Budget Forklifts (vanaf 1-9)
* 2014 – Team Budget Forklifts
* (en) Profiel op ProCyclingStats
* Profiel op de Wielersite
Anderson · Evans · Horgan · Juel · Kauffmann · Kerrison · Loft · McCarthy · Ockerby · Prete · Vink · Williams · Windsor · Wohler
Barry · Gough · Horgan · Kerrison · Nankervis · Prete · Roe · Simpson · Talbot · Vink · Williams · Witmitz · Wohler
# Judith Kuckart

Judith Kuckart (Schwelm, 17 juni 1959) is een Duitse schrijfster en hoorspelregisseuse.

## Levensloop

Judith Kuckart was aanvankelijk vooral als danseres actief; zij volgde de richting dans op school, waarna ze in Keulen en Berlijn theaterwetenschap ging studeren. Vanaf 1984 werkte ze in Heidelberg als choreografe bij het Choreographisches Theater in Heidelberg. Ze richtte haar eigen theaterensemble op, Skoronel (Berlijn), in 1985 en ging ermee op tournee, stukken schrijvend en regisserend.
In 1990 werd Kuckart bekend toen ze haar eerste roman publiceerde, Wahl der Waffen. Sindsdien ontving ze meerdere literaire prijzen, waaronder in 1998 een beurs van de Villa Massimo in Italië, waar ze Sätze mit Datum schreef, een soort associatieve collage van gedachten in de vorm van een dagboek. Sedert 1998 is Kuckart freelance-regisseur; ze regisseert tevens luisterspelen. Ze woont afwisselend in Berlijn en in Zürich.
Kuckarts stijl werkt associatief en op verschillende niveaus, vaak ook met een atypische chronologie. De eigenlijke betekenis van haar verhaal wordt daardoor dikwijls pas geleidelijk aan duidelijk, en blijft voor meerdere interpretaties vatbaar. Haar werk is bijwijlen niet probleemloos toegankelijk, maar behoudt al bij al een structuur die men als lezer nog inhoudelijk kan bevatten. In de Duitstalige regio's geldt zij als een belangrijke hedendaagse auteur.

## Werken

* 2008 Die Verdächtige (roman)
* 2006 Kaiserstrasse (roman)
* 2006 Dorfschönheit (novelle)
* 2003 Die Autorenwitwe (verhalenbundel)
* 2002 Blaubart wartet (toneel)
* 2002 Lenas Liebe (roman)
* 1998 Sätze mit Datum (collage, in 2000 als luisterspel)
* 1998 Der Bibliothekar (roman)
* 1996 Melancholie I oder die zwei Schwestern (toneel, in 1998 als luisterspel)
* 1995 Last Minute, Fräulein Dagny (toneel)
* 1994 Die schöne Frau (roman)
* 1990 Wahl der Waffen (roman)
* 1985 Im Spiegel der Bäche finde ich mein Bild nicht mehr (essays)

## Externe link

Judith Kuckarts persoonlijke website
* Bibsys: 90550562
* Bibliothèque nationale de France: cb12037824z (data)
* CiNii: DA01789985
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: kuck001
* Gemeinsame Normdatei: 120021153
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1680 9822
* Library of Congress Control Number: n85033578
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000003284
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00559146
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna2007403645
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007327506305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003130984
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 075149893
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003477916
* LIBRIS: 231135
* Système universitaire de documentation: 028568478
* Virtual International Authority File: 85123820
* WorldCat (via VIAF): 85123820
# Kabinet-Adenauer I

Het kabinet–Adenauer I was het eerste West-Duitse kabinet van 15 september 1949 tot 20 oktober 1953. Het kabinet werd gevormd door de politieke partijen Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU)-Christlich-Soziale Union (CSU), de Freie Demokratische Partei (FDP) en de Duitse Partij (DP) na de verkiezingen van 1949.
De Bondsrepubliek had op dit moment nog een zeer beperkte soevereniteit: pas bij de Verdragen van Parijs kreeg zij een groot deel van de soevereiniteit terug. Tot 1951 werden de buitenlandse zaken van Duitsland door de geallieerden behartigd. Bij de oprichting van het ministerie van buitenlandse zaken in 1951 nam Adenauer zelf het ministerschap op zich.
| Ambtsbekleders | Functie(s) | Termijn | Termijn | Partij |
| Konrad Adenauer (1876–1967) | Bondskanselier | 15 september 1949 | 16 oktober 1963 | CDU |
| Konrad Adenauer (1876–1967) | Bondsminister van Buitenlandse Zaken | 15 maart 1951 | 6 juni 1955 | CDU |
| Franz Blücher (1896–1959) | Vicekanselier | 15 september 1949 | 29 oktober 1957 | FDP |
| Franz Blücher (1896–1959) | Bondsminister voor het Marshallplan | 15 september 1949 | 20 oktober 1953 | FDP |
| Gustav Heinemann (1899–1976) | Bondsminister van Binnenlandse Zaken | 15 september 1949 | 11 oktober 1950 | CDU |
| Robert Lehr (1883–1956) | Bondsminister van Binnenlandse Zaken | 11 oktober 1950 | 20 oktober 1953 | CDU |
| Fritz Schäffer (1888–1967) | Bondsminister van Financiën | 15 september 1949 | 29 oktober 1957 | CSU |
| Thomas Dehler (1897–1967) | Bondsminister van Justitie | 15 september 1949 | 20 oktober 1953 | FDP |
| Ludwig Erhard (1897–1977) | Bondsminister van Economie | 15 september 1949 | 16 oktober 1963 | O |
| Anton Storch (1892–1975) | Bondsminister van Arbeid | 15 september 1949 | 29 oktober 1957 | CDU |
| Hans-Christoph Seebohm (1903–1967) | Bondsminister van Verkeer | 15 september 1949 | 1 december 1966 | DP |
| Wilhelm Niklas (1887–1957) | Bondsminister van Landbouw, Voedselvoorziening en Bosbeheer | 15 september 1949 | 20 oktober 1953 | CSU |
| Eberhard Wildermuth (1890–1952) | Bondsminister van Huisvesting | 15 september 1949 | 9 maart 1952 | FDP |
| | Bondsminister van Huisvesting | Vacant | Vacant | Vacant |
| Fritz Neumayer (1884–1973) | Bondsminister van Huisvesting | 15 juli 1952 | 20 oktober 1953 | FDP |
| Hans Schuberth (1897–1976) | Bondsminister van Posterijen en Communicatie | 15 september 1949 | 9 december 1953 | CSU |
| Jakob Kaiser (1888–1961) | Bondsminister voor Oost-Duitse Betrekkingen | 15 september 1949 | 29 oktober 1957 | CDU |
| Hans Lukaschek (1885–1960) | Bondsminister voor Vluchtelingen en Oorlogsslachtoffers | 15 september 1949 | 20 oktober 1953 | CDU |
| Heinrich Hellwege (1908–1991) | Bondsminister voor de Bondsraad | 15 september 1949 | 26 mei 1955 | DP |
| Franz-Josef Wuermeling (1900–1986) | Chef des Bundeskanzleramts / Staatssecretaris voor Binnenlandse Zaken | 15 oktober 1949 | 14 januari 1951 | CDU |
| Otto Lenz (1903–1957) | Chef des Bundeskanzleramts / Staatssecretaris voor Binnenlandse Zaken | 14 januari 1951 | 20 oktober 1953 | CDU |
# Jos Lacroix

Jos Lacroix (Beek, 23 februari 1952 – 17 februari 2020) was een Nederlands profvoetballer die uitkwam voor MVV en Helmond Sport.

## Loopbaan

Jos Lacroix begon met voetballen bij VV Caesar uit zijn geboorteplaats Beek. In 1971 werd hij met die club op 19-jarige leeftijd landskampioen bij de zondagamateurs. Na dit succes maakte de verdediger de overstap naar het naburige MVV.
In Maastricht veroverde Lacroix direct een basisplaats bij de club die begin jaren zeventig een aantal goede seizoenen kent in de eredivisie. Na het vertrek van Willy Brokamp naar Ajax in 1974 ging het langzaam bergafwaarts met MVV. Twee jaar later degradeerde Lacroix met de club naar de Eerste divisie.
Na het seizoen 1977-1978 keerden Lacroix en MVV via winst in de nacompetitie terug op het hoogste niveau. Nadat hij in het seizoen 1979-1980 zijn basisplaats verloor, vertrok Lacroix in de zomer van 1980 naar Helmond Sport.
Met de Helmonders werd Lacroix in seizoen 1981-1982 kampioen van de Eerste divisie. Na twee seizoenen op het hoogste niveau (de enige twee seizoenen uit de hele clubhistorie), degradeerde hij met Helmond Sport in 1984 weer uit de Eredivisie, waarna Lacroix op 32-jarige leeftijd een punt zette achter zijn actieve voetballoopbaan.
Zijn zoon Ramon Lacroix speelde eind jaren negentig vier seizoenen betaald voetbal voor MVV. Jos Lacroix overleed in 2020 op 67-jarige leeftijd.
# Juba I

Juba I (ca. 85 v.Chr. - 46 v.Chr.) was de kleinzoon van Jugurtha, een Numidische koning die tegen de Romeinen vocht voor de onafhankelijkheid van zijn volk. Hij droomde ervan om alle volken in Noord-Afrika te verenigen en een staat te stichten om de buitenlandse machten af te weren. Hij weerstreefde de Romeinse invloed en verbood daarom de Romeinse officieren de rode mantel te dragen omdat dat een symbool van zijn koninkrijk was.
Toen Caesar en Pompeius elkaar begonnen te bevechten, besloot Juba om Pompeius te steunen, omdat hij veronderstelde dat Caesar van plan was Noord-Afrika stevig onder de duim te houden. De Mauritaanse koningen (Bocchus II en Bogudes) kozen er echter voor om Caesar te steunen. Nadat de legioenen van Caesar bij de slag bij Thapsus (46 v.Chr.) de legers van Pompejus en Juba overwonnen, besloot Juba om, met behulp van een slaaf, zelfmoord te plegen.
Juba I liet na zijn dood een zoon achter, die bekend werd als Juba II. Deze was tussen vijf en zeven jaar jong toen zijn vader stierf. Hij werd door Julius Caesar gegijzeld, en meegebracht naar Rome, waar hij in het paleis van Augustus is opgegroeid. In 25 v.Chr. maakte Augustus hem koning van Mauretania.
# Kadinmahuraa

Kadinmahuraa is een van de onbewoonde eilanden van het Noonu-atol behorende tot de Maldiven.
# Justus van Attevelt

Justus van Attevelt, ook Joost van Atteveld genoemd (Utrecht, 1621 – aldaar, 13 november 1692) was een Noord-Nederlands genealoog, heraldicus, kunstschilder en tekenaar.

## Levensloop

Van Attevelt was in 1656 overman van het Sint-Lucasgilde in Utrecht. Hij woonde in 1658 in de Voorstraat in Utrecht tegenover het Grote Vleeshuis. Hij was een genealoog en heraldicus en heeft op dat gebied veel tekeningen gemaakt. In 1647 kopieerde hij een glas-in-loodraam in het Duitse Huis in Utrecht en in 1649 ontwierp hij het zegel voor de stad. In een oorkonde uit 1680 wordt hij "Constschilder" genoemd. In 1683-1684 ontwierp hij een reeks glas-in-loodramen voor de Nederlands Hervormde kerk in Polsbroek. Volgens kunsthistoricus Ernst Wilhelm Moes was hij de vader van Diederik van Attevelt, van wie een reeks tekeningen van munten en zegels van het Sticht Utrecht bekend zijn. Van Van Attevelt is een portret bewaard gebleven getekend door Tako Hajo Jelgersma naar een zelfportret door Van Attevelt met het onderschrift "Ipse se pinxit 1683 Ætat. 62 [-] Obiit 13 Novembris 1692" (Hij heeft dit zelf geschilderd [in] 1683 op 62-jarige leeftijd. Hij overleed [op] 13 november 1692).

## Externe link

* RKDartists&
# KEG

KEG kan verwijzen naar:
* een wig (gereedschap) of keil
* KEG Gistel, een voetbalclub uit de Belgische stad Gistel
* Krefelder Eisenbahn-Gesellschaft KEG, een voormalige Duitse spoorwegmaatschappij
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van KEG en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.