OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Killiyur

Killiyur is een panchayatdorp in het district Kanyakumari van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 19.275 mensen in Killiyur, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 75%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Klamath (rivier)

De Klamath (Engels: Klamath River, Karok: Ishkêesh, Klamath: Koke, Yurok: Hehlkeek 'We-Roy) is een rivier in de Verenigde Staten in het zuidwesten van Oregon en het uiterste noorden van Californië die de Cascade Range doorsnijdt en uitmondt in de Grote Oceaan. De Klamath is qua debiet de op een na grootste rivier van Californië, na de Sacramento. Het stroomgebied van de Klamath is zo'n 41.000 km² groot en strekt zich uit van de High Desert van Oregon, in de woestijn van het Grote Bekken, tot aan de gematigde regenwouden van de Californische noordkust. De rivier heeft een opmerkelijke geografie: terwijl de meeste rivieren van de bergen naar landbouwgebieden lopen en uiteindelijk in een grote havenstad uitmonden, stroomt de Klamath van landbouwgebied door de bergen en hoe dichter ze bij de oceaan komt, hoe natuurlijk en wilder de omgeving wordt. Vroeger waren er in het hogere bekken grote zoetwaterdraslanden, die een habitat vormden voor duizenden trekvogels en andere wilde dieren. Nu zijn de meeste gebieden verbouwd. De benedenstroom, echter, is wild gebleven.
De Klamath is bovendien van groot belang voor anadrome vissen - vissen die vanuit zee de rivieren optrekken om er te paaien - aan de Stille Oceaankust ten zuiden van de Columbia. De rivier is een heel geschikte habitat voor Chinookzalm, Cohozalm en Regenboogforel. De bouw van zes dammen op de Klamath tussen 1908 en 1962, echter, heeft voor een drastische populatieafname gezorgd. De vissen waren oorspronkelijke een belangrijke bron van voedsel voor indianenvolkeren als de Shasta, Yurok, Hupa, Karok, Klamath en Yahooskin.
In de jaren 1820 kwam de eerste pelsjagers van de Hudson's Bay Company toe in het bekken. Zij zetten het Siskiyou Trail op, dat de Willamette Valley in Oregon met de Sacramento Valley verbond. De indianen werden gedwongen zich in reservaten terug te trekken. Naar het einde van de Californische goldrush toe, kwamen steeds meer goudzoekers naar de Klamath. Later kwam de landbouw op in het oosten van het bekken. De groeiende industrie gaf bovendien aanleiding tot de bouw van dammen, wat de waterkwaliteit in de benedenstroom niet ten goede kwam. Sommige milieuverenigingen verzetten zich nu tegen de bouw van nog meer dammen en pleiten voor de afbraak van de bestaande. Een plan voor de verwijdering van vier oudere dammen werd in november 2022 goedgekeurd door de Federal Energy Regulatory Commission (FERC). De uitvoering zal plaatsvinden in 2023–2024. In de zomer van 2023 ging de Copco-2-dam tegen de grond.
# Knopbiesparelmot

De knopbiesparelmot of het knopbiesmotje (Glyphipterix schoenicolella) is een nachtvlinder uit de familie parelmotten, de Glyphipterigidae.

## Beschrijving

De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen de 6 en 9 millimeter. De voorvleugels van de vlindertjes zijn bruingrijs met enkele witte lijntjes als tekening, helderwitte franje en een zwarte vlek bij de apex. De imago is vaak te vinden in de buurt van de waardplant, knopbies, en kan eten van sommige bloemen, zoals watermunt. Soms eten de vrouwtjes ook stuifmeel.

## Levenscyclus

De knopbiesparelmot heeft knopbies (Schoenus nigricans) als waardplant en leven vooral van het aartje van deze plant. In Frankrijk is ook cypergras (Cyperus longus) gemeld, maar mogelijk betreft het hier een aangewaaid individu. De eitjes worden in juli en augustus aan de basis van jonge stengels gelegd. Het eitje overwintert.
De rupsen zijn te vinden van maart tot juli. In het eerste stadium eten vroege rupsen alleen van stuifmeel en schutblaadjes. Als het aartje zich tijdens de bloei opent, kruipen de rupsen daar in, en eten van de bovenste zaadjes, schutbladen en van de as van het aartje. De lagere zaadjes kunnen de rupsen pas eten in het derde stadium, doordat deze verkiezeld zijn. In minder vitale populaties van knopbies zijn de bovenste zaadjes niet aanwezig, en kan de knopbiesparelmot zich dus niet ontwikkelen. Dat geldt ook voor knopbiespopulaties die te lang onder water staan.
De imagines vliegen van juni tot en met augustus in één jaarlijkse generatie.

## Voorkomen

De knopbiesparelmot is in Nederland een zeldzame soort, die lokaal in de duinen wordt waargenomen. In België is de soort zeer zeldzaam, en alleen bekend van voor 1980 in de provincie Brabant. De knopbiesparelmot is ook bekend van Bulgarije, Denemarken, Estland, Frankrijk, Griekenland, Ierland, Italië, Letland, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Rusland, Slowakije, Spanje, Tsjechië, Verenigd Koninkrijk en Zweden.
# Knopenbedekking

In de grafentheorie is een knopenbedekking of knopenoverdekking (Engels: vertex cover) van een graaf G een verzameling C van knopen uit de graaf waarvoor geldt dat elke kant van G incident is aan minstens een knoop uit de verzameling C. Anders gezegd: elke kant van G heeft minstens een eindpunt in C. Men zegt dan dat C de kanten van G bedekt. De volgende figuur toont twee voorbeelden van knopenbedekkingen (in het rood):
Een minimum-knopenbedekking is een knopenbedekking met het kleinst mogelijk aantal knopen. Dat aantal noemt men het knopenbedekkingsgetal (Engels: vertex covering number) $\tau (G)$. De volgende figuur toont twee minimum-knopenbedekkingen:
Als k knopen in de graaf een clique vormen (zoals de drie linkerknopen in de grafen hierboven), dan maken ten minste k-1 van die knopen deel uit van een minimum-knopenbedekking.
Een totale knopenbedekking van G is een knopenbedekking C met de eigenschap dat elke knoop u in C een buur heeft in C. Met andere woorden: de geïnduceerde subgraaf van een totale knopenbedekking is een samenhangende graaf en bevat geen geïsoleerde knopen. De minimale cardinaliteit van alle totale knopenbedekkingen is het totale knopenbedekkingsgetal $\tau _{t}(G)$.
Voorbeeld: voor een cyclische graaf met n knopen is het knopenbedekkingsgetal $\tau (G)=\lceil {n \over 2}\rceil$, en het totale knopenbedekkingsgetal $\tau _{t}(G)=\lceil {{2 \over 3}n}\rceil$. ($\lceil x\rceil$ is het kleinste geheel getal dat groter of gelijk is aan x).
Een totale knopenbedekking is tevens een totale dominerende verzameling.

## Knopenbedekkingsprobleem

Het beslissingsprobleem: bestaat er voor een gegeven positief geheel getal k een knopenbedekking met ten hoogste k knopen? is een NP-volledig probleem. Dit knopenbedekkingsprobleem is een van de 21 NP-volledige problemen die Richard Karp in 1972 opsomde. Het vinden van een minimum-knopenbedekking en dus van het knopenbedekkingsgetal is een NP-moeilijk optimizatieprobleem. Dit probleem heeft vele toepassingen, onder meer in de studie van (communicatie)netwerken en in de bio-informatica. Praktische algoritmen voor dit probleem vinden een "goede", benaderende maar niet noodzakelijk optimale, oplossing voor een willekeurige graaf.

## Voorbeelden

* De verzameling van alle knopen van G is een knopenbedekking.
* De begin- en eindpunten van een maximale koppeling vormen een knopenbedekking.
* Een volledige bipartiete graaf K$_{m,n}$ heeft als knopenbedekkingsgetal min(m,n).
# Klausen (Oostenrijk)

Klausen is een klein dorpje in Tirol, Oostenrijk dat onderdeel is van de gemeente Kirchberg.
Het dorp is vooral bekend omdat hier het dalstation ligt van de Fleckalmbahn, een cabinebaan die midden in het skigebied van Kitzbūhel eindigt.
# Koevordermeer

Het Koevordermeer (Fries en officieel: De Kûfurd) is een meer in de provincie Friesland (Nederland), het ligt op de grens van de gemeenten Súdwest-Fryslân en De Friese Meren.

## Beschrijving

Het Koevordermeer is een langgerekt meer. Het meer is vernoemd naar de streek de 'Koevorde', waar ook het naburige gehucht Koufurderrige in ligt. Een voorde is een plaats waar boeren hun koeien door een doorwaadbare plek dreven. Boeren van de oostkant van het Koevordermeer, uit Dijken, dreven 's zomers hun vee door het meer naar de weidegronden aan de andere kant.
Door het Koevordermeer loopt een zandopduiking, ongeveer vanaf Langweer naar Lippenwoude, die het ondiepe meer goed doorwaadbaar maakt. Toponiemen als 'Zandgaast' en 'Zandsloot' verwijzen ook naar deze zandopduiking. Na Lippenwoude loopt de opduiking door naar Osingahuizen en Oudega naar Sandfirden.

## Verbindingen

Aan het meer liggen de dorpen Teroele en Dijken. Teroele kent twee recreatiebedrijven: Camping Leenstra en Recreatieoord de Koevoet. De Koevoet heeft een passantenhaven, restaurant, appartementenverhuur en een camping. Het meer wordt overigens wel druk bevaren, het Prinses Margrietkanaal loopt er namelijk doorheen. Verder heeft het meer goede verbindingen met andere meren, namelijk:
* Het Heegermeer via het Johan Frisokanaal oftewel de Jeltesloot;
* De Langweerderwielen via de Janesloot;
* Het Slotermeer via de Wellesloot en de Ee bij Woudsend;
* Het Idskenhuistermeer en de Groote Brekken via het Prinses Margrietkanaal;
* Het Sneekermeer via het Prinses Margrietkanaal
Buiten de vaargeul is het meer aan de westkant goed bevaarbaar (diepgang ca. 100 cm). Alleen de noordoostelijke hoek (ter hoogte van Dijken) is zeer ondiep.
# Klein-Polen

Klein-Polen of Malopolska kan verwijzen naar:
* Woiwodschap Klein-Polen, provincie van Polen sinds 1999
* Klein-Polen (geschiedenis), groter, historisch gebied in Polen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Klein-Polen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kiemblad

Een kiemblad of kiemlaag van een embryo is een laag cellen die dezelfde oorsprong hebben in de embryogenese en die zullen uitgroeien tot specifieke lichaamsweefsels.

## Geschiedenis

Heinz Christian Pander, een Baltische Duitser-Russische bioloog, wordt gecrediteerd voor de ontdekking van de drie kiembladen die zich vormen tijdens gastrulatie. Pander behaalde zijn doctoraat in zoölogie aan de Universiteit van Würzburg in 1817. Hij begon zijn studie in de embryologie met behulp van kippeneieren, waarbij hij het ectoderm, mesoderm en endoderm ontdekte. Vanwege zijn bevindingen wordt Pander soms de "grondlegger van de embryologie" genoemd.
Pander's werk op het gebied van het vroege embryo werd voortgezet door een Baltische-Duitse bioloog uit Pruisen-Estland genaamd Karl Ernst von Baer. Baer nam Pander's concept van de kiembladen over en door uitgebreid onderzoek naar veel verschillende soorten kon hij dit principe uitbreiden naar alle gewervelde dieren. Baer kreeg ook krediet voor de ontdekking van de blastula. Baer publiceerde zijn bevindingen, inclusief zijn kiembladentheorie, in een leerboek dat zich vertaalt naar Over de ontwikkeling van dieren, dat hij in 1828 uitbracht.

## Aantal lagen

Bij de triploblasten, waaronder de zoogdieren, vormt de epiblast een derde laag tussen de epiblast en de hypoblast, het mesoderm. Er is dan een kiemschijf, die bestaat uit drie kiembladen. Tweekiembladigen (diploblastie) worden aangetroffen bij de Neteldieren, eenkiembladigen (monoblastie) bij de weefselloze Metazoa en de plakdiertje Trichoplax adhaerens.

## Ontwikkeling

Bevruchting van de eicel door een zaadcel leidt tot de vorming van een zygote (bevruchte eicel). Door de daaropvolgende klievingsdelingen (mitosen) ontstaat een embryo met enkele tientallen cellen: de morula (lat. voor 'moerbei'). In deze morula ontstaat na verloop van tijd een holte, de blastocoel. In dit stadium spreken we over de blastula. Alleen bij zoogdieren ontwikkelt de blastula zich eerst nog tot de blastocyste. Na de vorming van deze blastocyste volgt dan de gastrulatie. Bij andere meercellige dieren vindt direct na de blastulatie de gastrulatie plaats. Door reorganisatie (gastrulatie) van deze cellen migreren sommigen naar binnen door de blastoporus (oermond) en vormen dan een instulping, het archenteron ('oerdarm'). Uit de cellen die aan de buitenkant blijven, ontstaat het ectoderm. De cellen die instulpen ontwikkelen zich tot het endoderm. Het mesoderm omgeeft een belangrijke lichamelijke holte (het 'coeloom') en wordt ofwel door een uitstulping van het archenteron gevormd ('entrocoel'), ofwel door splitsing van een deel van de ectodermale cellen ('schizocoel'). Alle hogere vertebraten zijn schizocoel.

## Kiembladen in de gastrula

Van buiten naar binnen ontstaan bij de tripoblasten de volgende drie kiembladen:
* ectoderm: vormt later de huid en het zenuwstelsel.
* mesoderm: vormt later het bloed, het skelet, de spieren, het bindweefsel en het urogenitaal stelsel.
* endoderm: vormt later het spijsverteringsstelsel en de inwendige organen.
De cellen van de neurale lijst worden wel het vierde kiemblad genoemd.
# Koekoekslipvis

De koekoekslipvis (Labrus mixtus) is een vis uit het typegeslacht Labrus van de grote familie van de lipvissen (Labridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. De volwassen vis heeft een lengte van circa 30 cm maar kan 40 cm worden. De vis leeft in de kustwateren van de oostelijke Atlantische Oceaan van Noorwegen tot Senegal, vooral bij rotsige kusten op een diepte tot 40 à 80 meter. In de literatuur duikt voor deze soort ook regelmatig de naam Labrus bimaculatus non Linnaeus op, een verkeerd toegepaste naam. Labrus bimaculatus Linnaeus, 1758 betreft de soort Cichlasoma bimaculatum, een Cichlide.

## Beschrijving

De koekoekslipvis is zeer veranderlijk van kleur. Het mannetje krijgt in de paaitijd een bijzondere kleuring. De kop en de voorste helft van het lichaam kleuren blauw, de rest van het lichaam wordt oranje tot geel, met daarin soms blauwe vlekken. Het vrouwtje is overwegend bruinroze tot oranje, met een donkere streep door de rugvin met daarin weer lichte vlekken.
Deze vissen leven in groepen waarin één mannetje dominant is. Als dit mannetje verdwijnt, verandert een vrouwtje van geslacht en neemt de rol van het dominante mannetje over.

## Levenswijze

Labrus mixtus paait aan stenige kusten waar de mannetjesvis een 'nest' maakt in een rotsspleet en daar de eitjes bewaakt. Nijssen & De Groot voorspelden in 1987 dat deze vis op termijn ook wel binnen de 12 mijlszone van de Lage Landen zal worden waargenomen of gevangen. Het aantal door sportduikers waargenomen lipvissen in de Scheldemonding neemt inderdaad toe, maar de determinatie op soort blijft vooral bij jonge vissen lastig, dus ook verwarring met de gevlekte lipvis, zwartooglipvis en Baillons lipvis is mogelijk.

## Relatie tot de mens

Labrus mixtus staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd en omdat de vis niet wordt genoemd in de Visserijwet, geldt binnen de Nederlandse territoriale wateren de bescherming van de Flora- en faunawet. De vis is gewild bij zeehengelaars.
* mannetje Labrus mixtus
* mannetje
* vrouwtje
* mannetje
* Foto's van deze soort op FishBase
* Species summary op FishBase
* ↑ (en) Koekoekslipvis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 286. Gearchiveerd op 30 juli 2023.
* ↑ H.Nijssen & S.J. de Groot, 1987. De vissen van Nederland. KNNV uitgeverij Utrecht/Zeist
* ↑ https://www.vliz.be/docs/Events/Pauly/press_release.pdf De standvlo25(3/4)
# Koekoekshommels

Koekoekshommels (Psithyrus) zijn een ondergeslacht van de hommels (Bombus). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Lepeletier in 1832.
Ze verschillen van alle andere hommels doordat ze zelf geen nest maken, maar parasiteren op andere hommels; hierin lijken zij in zekere zin op koekoeken, een soort vogel die zijn eieren legt in de nesten van andere vogels en waarnaar deze hommels vernoemd zijn. De koekoekshommels hebben dan ook geen stuifmeelkorfjes aan de poten om stuifmeel te verzamelen.
Koekoekshommelsoorten in Nederland:
* Bombus (Psithyrus) barbutellus (Lichte koekoekshommel)
* Bombus (Psithyrus) bohemicus (Tweekleurige koekoekshommel)
* Bombus (Psithyrus) campestris (Gewone koekoekshommel)
* Bombus (Psithyrus) norvegicus (Boomkoekoekshommel)
* Bombus (Psithyrus) rupestris (Rode koekoekshommel)
* Bombus (Psithyrus) sylvestris (Vierkleurige koekoekshommel)
* Bombus (Psithyrus) vestalis (Grote koekoekshommel)

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ Bernhard Grzimek (1970). Het Leven Der Dieren Deel II; Insecten. Kindler Verlag AG, Pagina 612. ISBN 90 274 8621 2.
Bronnen
* ATALANTA vereniging van insectenliefhebbers - koekoekshommels en koekoekswespen - Website met wat informatie
* - Natuur Van Nederland 11: De Nederlandse Bijen, Theo Peeters e.a. blz. 254 tabel 1. ISBN 978 90 5011 447 9
# Kleine kortvleugel

De kleine kortvleugel (Brachypteryx leucophris) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 5 ondersoorten:
* B. l. nipalensis: van de Himalaya tot westelijk en noordelijk Myanmar en het zuidelijke deel van Centraal-China.
* B. l. carolinae: zuidelijk en zuidoostelijk China, oostelijk Myanmar, noordoostelijk Thailand en noordelijk Indochina.
* B. l. langbianensis: zuidelijk Indochina.
* B. l. wrayi: centraal en zuidelijk Maleisië.
* B. l. leucophris: Sumatra, Java en de Kleine Soenda-eilanden.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Kleine kortvleugel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kolibri (zeilboot)

De Kolibri is een klein type kajuit-zeiljacht van Nederlandse origine. De boot heeft een kiel met 255 kg ballast en is vrijwel geheel uit hout vervaardigd. Tegenwoordig zijn er ook Kolibri's met een polyester romp.

## Geschiedenis

In 1963 werd het type door G.A. Pfeiffer ontworpen en sinds 1964 worden ze door de werf van Antoon van den Brink gemaakt. De eerste Kolibri verscheen op de consumentenbeurs HISWA in 1964. Veel Kolibri's werden als bouwpakket geleverd.
Het standaardtype is de Kolibri 560 (met een lengte van 5 meter 60). Later werden langere versies gemaakt, waarvan de Kolibri 700 (vd Stadt 1979-1985) en Kolibri 900 (vanaf 1985) zeer gangbare modellen waren.
Nederlandse Kolibrizeilers zijn verenigd in de Vereniging van Kolibri Zeilers (VKZ).

## Typen

* Kolibri 1100
* Kolibri 950
* Kolibri 900
* Kolibri 800
* Kolibri 700
* Kolibri 660
* Kolibri 6.5 (nieuw)
* Kolibri 620
* Kolibri 560
* ↑ Specificaties Kolibri 560. Gearchiveerd op 23 augustus 2018. Geraadpleegd op 23 augustus 2018.
* ↑ Website VKZ
# Knooppunt Skærup

Knooppunt Skærup (Deens: Motorvejskryds Skærup) is een knooppunt in Denemarken tussen de Østjyske Motorvej richting Aarhus en Odense en de Sønderjyske Motorvej richting Kolding. Het knooppunt is genoemd naar het dorp Skærup, waar het knooppunt in de buurt van ligt.
Het knooppunt is uitgevoerd als een splitsing. Alleen vanaf Aarhus zijn alle richtingen te bereiken.
Aansluitende wegen :
| E45 richting Aarhus | |
| E45 richting Kolding | Østjyske Motorvej richting Odense |
Aalborg Centrum · Aalborg Nord · Aalborg Syd · Århus Nord · Århus Syd · Århus Vest · Avedøre · Ballerup · Brøndby · Fredericia · Gladsaxe · Herning · Herning Syd · Ishøj · Kliplev · Køge Vest · Kolding · Kolding Vest · Kongens Lyngby · Nørresundby Centrum · Odense · Rødovre · Skærup · Taastrup · Vallensbæk · Vendsyssel
# Robert voor beste Engelstalige film

De Robert voor beste Engelstalige film (voorheen Robert voor beste Amerikaanse film) is een filmprijs die jaarlijks op de Robertfest uitgereikt wordt door de Danmarks Film Akademi.

## Winnaars

| Jaar | Filmtitel |
| 1996 | Smoke |
| 1999 | The Truman Show |
| 2000 | The Straight Story |
| 2001] | American Beauty |
| 2002 | The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring |
| 2003 | Gosford Park |
| 2004 | The Hours |
| 2005 | Lost in Translation |
| 2006 | Sideways |
| 2007 | Babel |
| 2008 | The Bourne Ultimatum Ratatouille |
| 2009 | No Country for Old Men |
| 2010 | Up |
| 2011 | Inception |
| 2012 | Drive |
| 2013 | Argo |
| 2014 | Gravity |
| 2015 | Boyhood |
| 2016 | Birdman |
| 2017 | The Revenant |
# Gonatocerus heinei

Gonatocerus heinei is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Girault.
# Tacoronte

Tacoronte is een gemeente in de Spaanse provincie Santa Cruz de Tenerife in de regio Canarische Eilanden met een oppervlakte van 30 km². Tacoronte telt 23.772 inwoners (1 januari 2016). De gemeente ligt op het eiland Tenerife.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Adeje · Arafo · Arico · Arona · Buenavista del Norte · Candelaria · Costa del Silencio · Fasnia · Garachico · Granadilla de Abona · La Guancha · Guía de Isora · Güímar · Icod de los Vinos · La Matanza de Acentejo · La Orotava · Puerto de la Cruz · Los Realejos · El Rosario · San Cristóbal de La Laguna · San Juan de la Rambla · San Miguel de Abona · Santa Cruz de Tenerife · Santa Úrsula · Santiago del Teide · El Sauzal · Los Silos · Tacoronte · El Tanque · Tegueste · La Victoria de Acentejo · Vilaflor de Chasna
# Troskalknetje

Het troskalknetje (Badhamia utricularis) is een slijmzwam uit de familie Physaraceae. Het leeft saprotroof. De slijmzwam koloniseert de schors of het dode hout van loof- en naaldbomen. De vruchtlichamen worden gevormd tussen september en april, behalve bij vorst. Soms zijn ze al in de zomer te vinden.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen vormen talrijke druifvormige trossen die dicht opeengepakte groepen vormen. De vorm van de vruchtlichamen is bolvormig, meestal ovaal, maar kunnen ook ei- of peervormig zijn. De kleur van deze slijmzwammen is in jonge stadium oranje en in latere stadium worden ze leigrijs. In zeldzame gevallen door calciumgebrek zijn ze diep donkerblauw getint. Soms heeft hun oppervlak een metaalachtig uiterlijk. De vruchtlichamen bereiken een diameter van 0,4 tot 1,5 millimeter en een lengte van één tot twee millimeter. Ze bevinden zich op dunne, draadachtige tot lintachtige stengels, waaraan ze meestal hangen.
De schaal (peridium) bestaat uit een dunne schil. Het oppervlak kan gerimpeld worden door kalk. Het peridium kan onregelmatig scheuren in het bovenste gedeelte, maar is vaak bijna volledig in tact. Nadat de sporen zijn verdwenen, ziet het er helder wit uit. In doorvallend licht zijn er kronkelende lijnen te zien die een onvolledig netwerk kunnen vormen.
De steel is strogeel tot bruin van kleur en vrij kwetsbaar, 0,5 tot 3 millimeter dik en 5 millimeter lang, zelden langer. Ze zijn vaak gebundeld en lijken hierdoor op droog gras. Meerdere stelen vormen kruisverbindingen met elkaar.
Het plasmodium is geel tot oranjegeel.

### Microscopische kenmerken

Het capillitium vormt een grofmazig net dat aan het peridium is bevestigd. Het bestaat uit platte, lintachtige buizen gevuld met kleurloze kalk. De strengen zijn 5 tot 30 μm dik. Op de kruispunten zijn ze boogvormig afgerond of driehoekig geëxpandeerd.
De sporen zijn vrij of bevestigd in kleine, gemakkelijk te scheiden klontjes. Ze zijn rond van vorm, maar kunnen ook wat onregelmatig zijn. Ze hebben een diameter van 9 tot 12 μm. Donkerbruine wratten zijn gelijkmatig verdeeld over het oppervlak. Deze zijn tot een micrometer hoog. In bulk kleuren ze zwart-bruin.

## Verspreiding

Het troskalknetje komt wereldwijd voor en is een algemene soort in Midden-Europa. In Nederland komt het algemeen voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ (en) Badhamia utricularis op The Hidden Forest
* ↑ (en) GBIF.org
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Horizont van Hallembaye 1

De Horizont van Hallembaye 1 of Horizont van Halembaye 1 is een dunne laag in de ondergrond van het Nederlandse Zuid-Limburg. De horizont is onderdeel van de Formatie van Gulpen en stamt uit het laatste deel van het Krijt (het Maastrichtien, ongeveer 68 miljoen jaar geleden).
Normaal gesproken ligt de Horizont van Hallembaye 1 boven op de oudere Kalksteen van Lixhe 1 en onder de jongere Kalksteen van Lixhe 2, beide ook onderdeel van de Formatie van Gulpen.
Vlak boven het Horizont van Hallembaye 1 ligt ook de Horizont van Hallembaye 2.
# Brenno Useria

Brenno Useria is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Arcisate.