OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Red Bull RB11

De Red Bull RB11 is een Formule 1-auto, die in 2015 werd gebruikt door het Formule 1-team van Red Bull.

## Onthulling

Op 1 februari 2015 werd de RB11 onthuld op het Circuito Permanente de Jerez, voorafgaand aan de testsessies op dat circuit. De onthulde livery van de auto werd alleen tijdens de tests gebruikt, voorafgaand aan de eerste race werd de livery voor de races onthuld. De auto werd bestuurd door Daniel Ricciardo en de van Toro Rosso overgekomen Daniil Kvjat, die de naar Ferrari vertrekkende Sebastian Vettel verving.
Ferrari SF15-T · Force India VJM08 · Lotus E23 Hybrid · Marussia MR03B · McLaren MP4-30 · Mercedes F1 W06 Hybrid · Red Bull RB11 · Sauber C34 · Toro Rosso STR10 · Williams FW37
# Recupel

Recupel is een vzw die de inzameling en verwerking van afgedankte elektro-apparaten organiseert in België.
De vereniging werd in het leven geroepen ter ondersteuning van de aanvaardingsplicht: wetgeving die bepaalt dat elke handelaar die een elektr(on)isch apparaat op de Belgische markt brengt ook de inzameling en de verwerking van de afgedankte toestellen op zich moet nemen. Recupel werkt daarom nauw samen met onder andere handelaars, gemeenten en kringwinkels voor het transport en de ecologische verwerking van de afgedankte apparaten. Haar activiteiten worden gefinancierd door een Recupel-bijdrage die klanten betalen bij aankoop van een nieuw toestel.
In 2013 zamelde Recupel bijna 116.000 ton aan oude huishoudapparaten in, een stijging met 3,25% tegenover het jaar daarvoor.

## Europese doelen

Volgens de Europese Unie zullen de lidstaten tegen 2019 jaarlijks 20 kilogram per persoon moeten inzamelen, momenteel (2013) is dat minimum 4 kg. In België wordt per inwoner reeds meer dan tien kilogram ingezameld. In totaal wordt 47% van alle afgedankte huishoudapparaten behandeld door Recupel. Nog eens 23% wordt wel geïdentificeerd, maar volgt een andere weg (bv. vuilniscomprimeerder, export of meegegeven via huishoudelijk afval). De resterende 75.000 ton afval ontsnapt aan een gepaste behandeling.
# Vredekapel

De Vredekapel in Appels is een dankkapel die in 1945-1946 gebouwd werd uit dankbaarheid omdat er gedurende de Tweede Wereldoorlog geen bommen gevallen waren op het grondgebied van Appels. Het initiatief voor de bouw werd genomen door pastoor Petrus Moens. De bouw werd bekostigd door de parochianen zelf. Architect was Frits Bosteels uit Dendermonde. Op zondag 15 september 1946 werd de kapel, toegewijd aan Onze Lieve Vrouw van de Vrede, plechtig gewijd.
De Vredekapel is gelegen naast een arm van de Oude Schelde, en een uitgestippeld pad leidt wandelaars langs deze plaats.
De Vredekapel is geïnventariseerd als bouwkundig erfgoed. In 2022 kreeg de kapel, ondertussen aangetast door de tand des tijds en vandalisme, een nieuwe grondige renovatie, voltooid in april 2022.
# Vredenberg

Vredenberg is de naam van een Augustinessenklooster dat heeft bestaan bij het historische gehucht Boeimeer bij Breda, aan de zuidkant van de huidige Bredase stadswijk Boeimeer.

## Geschiedenis

Maria van Loon-Heinsberg, de weduwe van Jan IV van Nassau, Heer van Breda, stond bekend als 'eene zeer groothertige vrouwe en uitmuntend voorbeeld van godvruchtigheid'. Kort na de dood van haar man (1475) besloot zij een klooster te stichten voor 25 zusters Augustinessen. Oorspronkelijk zou de stichting geschieden nabij de hoeve Woestenberg bij Bavel, maar deze plaats bleek ongeschikt voor een klooster. Uiteindelijk werd in 1483 een stuk grond in de Boeimeer geschonken, waarop in 1484 daadwerkelijk het klooster verrees. Een kapel en een stenen kruisweg vóór de kapel behoorden tot de onderdelen van dit klooster.
Het klooster Vredenberg werd verwoest gedurende de beginjaren van de Tachtigjarige Oorlog (1577). Het heeft dus nog geen eeuw bestaan.

## Vredenburch

Drie straatnamen in Breda herinneren aan het voormalige klooster, namelijk de Vredenburchsingel, Vredenburchstede en de Vredenburchstraat. Het landgoed Vredenburg in Boeimeer hield de naam van het klooster levend, zij het in gewijzigde vorm.
# Vlag van Raamsdonk

De vlag van Raamsdonk werd op 6 september 1963 bij raadsbesluit vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de gemeente Raamsdonk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De vlag is in het besluit als volgt beschreven:
   Drie gelijke horizontale banen in achtereenvolgens - van boven naar beneden - de heraldische kleuren groen-wit-zwart.
De beschrijving van de heraldische kleuren is onjuist: wit is geen kleur, maar een metaal (zilver).
De kleuren wit en zwart zijn afkomstig van het gemeentewapen. De herkomst van de kleur groen is onbekend.
Op 1 januari 1997 is Raamsdonk opgegaan in de gemeente Geertruidenberg, waarmee de vlag als gemeentevlag kwam te vervallen.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Raamsdonk
* Geertruidenberg (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 5 april 2019.
* van Ham, Willem A. (1986). Wapens en vlaggen van Noord-Brabant. De Walburg Pers, p.202. ISBN 90-6011-499-X.
Aalburg · Aarle-Rixtel · Alphen en Riel · Bakel en Milheeze · Beek en Donk · Beers · Berghem · Berkel-Enschot · Berlicum · Bladel en Netersel · Borkel en Schaft · Boxmeer · Budel · Chaam · Cuijk · Cuijk en Sint Agatha · Den Dungen · Diessen · Dinteloord en Prinsenland · Drunen · Dussen · Engelen · Erp · Esch · Escharen · Fijnaart en Heijningen · Geffen · Geldrop · Gemert · Giessen · Ginneken en Bavel · Grave · 's Gravenmoer · Haaren · Halsteren · Haps · Heesch · Heeswijk-Dinther · Heeze · Helvoirt · Hoeven · Hooge en Lage Mierde · Hooge en Lage Zwaluwe · Hoogeloon, Hapert en Casteren · Huijbergen · Klundert · Landerd · Leende · Liempde · Lieshout · Lith · Luyksgestel · Maarheeze · Maasdonk · Made en Drimmelen · Megen, Haren en Macharen · Mierlo · Mill en Sint Hubert · Moergestel · Nieuw-Ginneken · Nieuw-Vossemeer · Nistelrode · Nuland · Oeffelt · Oost-, West- en Middelbeers · Oploo, Sint Anthonis en Ledeacker · Ossendrecht · Oud en Nieuw Gastel · Oudenbosch · Prinsenbeek · Putte · Raamsdonk · Ravenstein · Reusel · Riethoven · Rijsbergen · Rijswijk · Roosendaal en Nispen · Rosmalen · Schaijk · Schijndel · Sint Anthonis · Sint-Oedenrode · Sprang-Capelle · Standdaarbuiten · Terheijden · Teteringen · Uden · Udenhout · Veghel · Vessem, Wintelre en Knegsel · Vierlingsbeek · Vlijmen · Wanroij · Waspik · Werkendam · Westerhoven · Willemstad · Woudrichem · Wouw · Zeeland · Zevenbergen
# Refugiehuis van de Teutoonse Orde

Het Refugiehuis van de Teutoonse Orde is een gebouw in de Vlaams-Brabantse stad Diest, gelegen aan de Hasseltsestraat 14 en 14A.
De Commanderij Bekkevoort had al in de 16e eeuw een refugiehuis in Diest. Dit verhuisde meerdere malen. Uiteindelijk vestigden de Teutoonse ridders zich de Hasseltsestraat, waar in 1740 een herbouw plaatsvond waarbij een nieuwe kapel en andere gebouwen werden opgericht.
Het pand is uitgevoerd in sobere classicistische stijl met onder meer steekboogvensters. In de 19e en 20e eeuw werd het nog aanzienlijk gewijzigd.
# Refugiehuis Sint-Bernardus

Het Refugiehuis Sint-Bernardus is een voormalig refugiehuis in de Antwerpse stad Lier, gelegen aan Mosdijk 17-18.

## Geschiedenis

Het betrof een refugiehuis van de Sint-Bernardusabdij te Hemiksem. Het was ooit een groter complex, gekend als de Abtsherberg van Sint-Bernards, dat in 1636 voor een groot deel overgedragen werd aan het bisdom Antwerpen en in 1799 door de Franse regering openbaar werd verkocht.

## Gebouwen

Het betreft twee huizen met lijstgevels waarvan nummer 18 bepleisterd is en nummer 17 van pleisterwerk is ontdaan, zodat het oorspronkelijk bouwwerk van baksteen en natuursteen weer zichtbaar is. De kern van de huizen gaat terug tot de 16e eeuw. Achter de gevel van nummer 18 bevindt zich een achthoekig torentje van baksteen en zandsteen, met een 19e-eeuwse spits.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Regenboog (Nederlands politiek kartel)

Onder de naam Regenboog namen de Communistische Partij van Nederland (CPN), de Politieke Partij Radikalen (PPR), de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP) en de Evangelische Volkspartij (EVP) gezamenlijk deel aan de Europese Parlementsverkiezingen van 1989. De Regenboog was een voortzetting van het Groen Progressief Akkoord. Enkele maanden later zouden zij onder de naam Groen Links gezamenlijk deelnemen aan de Tweede Kamerverkiezingen van 1989. Regenboog won twee zetels.
De top van de kandidatenlijst van Regenboog bestond uit:
* Herman Verbeek (PPR)
* Nel van Dijk (CPN)
* John Hontelez (PSP)
Voor een overzicht van de leden van het Europees Parlement zie hier GroenLinks/Europees Parlement.
# Regenbom

Regenbom kan verwijzen naar:
* De regenbom, episode in het stripverhaal Drie in een slag (1984)
* regenbom, synoniem voor een uitzonderlijk hevige wolkbreuk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Regenbom en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Von der Schulenburg

Het geslacht von der Schulenburg is een adellijk geslacht van Brandenburg-Pruisische oorsprong. Dit oud adellijke geslacht vond officieel zijn oorsprong in 1237. De eerste afstammeling van dit geslacht was de ridder Wernerus de Sculenburch.
Een aantal telgen van deze familie ervoeren zowel nationale als internationale faam, in bijzonder Johann Matthias von der Schulenburg en zijn zus Melusine von der Schulenburg.
Ook de twee verzetslieden, Friedrich Werner von der Schulenburg en Fritz-Dietlof von der Schulenburg, behoren tot de bekendste afstammelingen van dit geslacht.
Afstammelingen van het geslacht von der Schulenburg:
# Vukovski Dol

Vukovski Dol is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Pesnica in de NUTS-3-regio Podravska. De plaats telde 420 inwoners op 1 januari 2020.
# Vliegbasis Dresba

Vliegbasis Dresba (Russisch: Дресба), ook Michalkino (Михалкино) of Kroetaja (Крутая) was een vooruitgeschoven vliegveld van het Arctisch commando van de Sovjet-Unie, gericht op een mogelijke atoomaanval op de Verenigde Staten met strategische bommenwerpers (de tegenhanger van het Amerikaanse Project Dropshot), zoals de Tu-95 en de Tu-22. Het is mogelijk vernoemd naar de nabijgelegen Kaap Kroetaja Dresba en bevond zich aan oostzijde van de Kolyma, op ongeveer 6 kilometer ten zuidzuidoosten van het gehucht Michalkino en op ongeveer 343 kilometer ten westen van Pevek.
De vliegbasis werd aangelegd in 1961 door troepen van legeronderdeel nr. 15421, maar werd eind jaren 1960 – mogelijk onvoltooid – alweer gesloten toen de Sovjet-Unie overstapte van strategische bommenwerpers naar intercontinentale raketten. Bij het vliegveld was een afdeling van de Vojska PVO actief om het te beschermen tegen mogelijke Amerikaanse aanvallen.
# Vliegbasis Chièvres

Vliegbasis Chièvres / Chièvres Air Base is een luchtmachtbasis in Chièvres van de United States Air Force.
Ze bevindt zich op korte afstand van het Supreme Headquarters Allied Powers Europe (SHAPE) in Casteau, waar zich sinds 2003 het Allied Command Operations bevindt. Chièvres Air Base wordt dan ook hoofdzakelijk gebruikt voor luchttransport van hoger personeel van SHAPE en de in Evere gevestigde Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO). Het 309th Airlift Squadron vliegt er met Gulfstream Aerospace Gulfstream V toestellen, met militaire aanduiding C-37A. Het smaldeel wordt aangestuurd vanuit de 86th Airlift Wing, opererend vanuit Vliegbasis Ramstein.
Het eerste vliegveld werd aangelegd door de Duitsers in 1917 tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het Belgisch leger bouwde dit verder uit in de jaren 30.
De Wehrmacht veroverde het terrein in mei 1940 en leverde het over aan de Luftwaffe die er gedurende de volledige Tweede Wereldoorlog gebruik van maakte, onder meer in de Slag om Frankrijk en de Slag om Engeland. In de winter van 1941 werd de luchthaven sterk verbeterd met twee betonnen startbanen, taxibanen en vliegtuighangars. Vanuit de luchthaven stegen bommenwerpers op voor luchtsteun gedurende de Slag om de Atlantische Oceaan. De luchthaven werd zwaar beschadigd achtergelaten op 1 september 1944.
Vanaf 3 september 1944 was de luchthaven in Amerikaanse handen. De 361th Fighter Group en later ook de 352d Fighter Group van de Amerikaanse legerluchtmacht werden er gestationeerd. Maar ook de Royal Air Force gebruikte de basis. Van hieruit leverde de 123ste Wing ondersteuning tijdens de Slag om de Ardennen.
In 1947 werd het een basis van de Belgische luchtmacht. De 7th Fighter Wing vloog er met de Gloster Meteor, de 10th Fighter Wing met de Spitfire XIV. De 10th Fighter Wing verhuisde nadien naar Vliegbasis Kleine-Brogel, het 7de vloog met de Hawker Hunter F4 en F6 tot het in 1963 werd ontbonden. Op 31 december 1963 droegen de Belgische autoriteiten de luchthaven over aan de Supreme Headquarters Allied Powers Europe.
U.S. Army Garrison BENELUX beheert de infrastructuur.
In 2007 begonnen werken aan de verlenging en vernieuwing van de startbaan (overlaging van de betonnen structuur met een toplaag van asfalt, zodat de startbaan eigenlijk een composietstructuur kreeg), en hotelinfrastructuur met 94 kamers.
* (en) Chièvres Garrison - Supporting SHAPE
* (en) Stars and Stripes - News: Work to finally begin this fall on Army lodge at Chièvres Air Base
* (en) Engineer Update - US Army Corps of Engineers: USACE Europe makes over Chievres Air Base to serve NATO, SHAPE
# Vliegbasis Hohn

Vliegbasis Hohn is een vliegbasis van de Duitse luftwaffe in Hohn in de deelstaat Sleeswijk-Holstein. De basis is ondergeschikt aan het Tactische Luchtmachteskader 51 (Duits: Taktischen Luftwaffengeschwader 51). Het is de voormalige thuisbasis van Luchttransporteskader 63 (Duits:Lufttransportgeschwader 63) van de Duitse luchtmacht tot deze op 15 december 2021 werd opgeheven.

## Geschiedenis

De bouw van vliegbasis Hohn begon in 1938 door de Reichsarbeitsdienst en de Luftwaffe. De eerste bouwfase eindigde in 1940. Het volgende deel van de bouw werd grotendeels uitgevoerd door krijgsgevangenen uit de Sovjet-Unie. De bouw van de vliegbasis kon niet worden voltooid voor het einde van de tweede wereldoorlog. Aan het einde van de oorlog was de eerste baan voltooid, een tweede baan in aanbouw en een derde baan gepland.
Na de oorlog werd de vliegbasis door de Royal Air Force overgenomen en tot april 1946 gedemilitariseerd. Vanaf mei 1968 werden Transall C-160-militaire transportvliegtuigen gevlogen vanaf vliegbasis Hohn. Toen deze toestellen op 15 december 2021 uit dienst werden gesteld door de Duitse luchtmacht werd Luchttransporteskader 63 opgeheven.
Vliegbasis Hohn was een onderdeel van de multinationale luchmachtoefening Air Defender 23 tussen 12 en 23 juni 2023. Dit was de grootste NAVO-luchtmachtoefening ooit. Een Nederlandse tankvrachtwagen was tijdens de oefening op Hohn gestationeerd om vliegtuigen van bondgenoten te tanken.
* ↑ (de) Transall ist nun Geschichte: LTG 63 aufgelöst. www.flugrevue.de (15 december 2021). Geraadpleegd op 18 december 2023.
* ↑ Grootste NAVO-luchtmachtoefening ooit begint: 'Boodschap aan de Russen'. RTL Nieuws (12 juni 2023). Geraadpleegd op 18 december 2023.
* ↑ Grootste NAVO-oefening ooit - 06 - de Vliegende Hollander. magazines.defensie.nl. Geraadpleegd op 18 december 2023.
# Vliegbasis Incirlik

Vliegbasis Incirlik is een militair vliegveld nabij Adana in het zuiden van Turkije. De basis is in gebruik door de Turkse en Amerikaanse luchtmacht.
In december 1943 viel het besluit een vliegveld te bouwen bij Adana, maar met de bouw werd daadwerkelijk gestart in 1951 door het United States Army Corps of Engineers. Het was aanvankelijk een Amerikaanse basis maar in 1954 tekenden de Verenigde Staten en Turkije een akkoord om de basis gemeenschappelijk te gebruiken. Op 21 februari 1955 kreeg de basis de naam Adana Air Base en in 1958 werd dit gewijzigd in Incirlik Air Base.
Tijdens de Koude Oorlog speelde de basis een belangrijke rol om de Sovjet-Unie in de gaten te houden. Door de ligging was de basis ook geschikt om militaire acties te steunen en te ondernemen in het Midden-Oosten. Tijdens de Libanoncrisis in 1958 vlogen veel Amerikaanse gevechts- en transporttoestellen naar de luchthaven, maar kwamen niet in actie, behalve voor verkenningsvluchten en propagandoeleinden.
Na de Turkse invasie van Cyprus kondigde de Verenigde Staten een wapenembargo af. In reactie werden de Amerikanen het gebruik van het vliegveld ontzegd, met uitzondering van gebruik voor NAVO-activiteiten. In september 1978 verviel het wapenembargo en in 1980 was de relatie tussen de twee landen op het vliegveld weer genormaliseerd.
Tijdens de Irakoorlog werd de basis veel gebruikt en veel militairen maakten hier een tussenlanding tussen de Verenigde Staten en Irak. De basis speelt een belangrijke rol in de strijd tegen de Islamitische Staat.
# Vliegvelden gesorteerd naar IATA-code X

Dit is een lijst van vliegvelden gesorteerd op IATA-code met de beginletter X.
| IATA | ICAO | Luchthaven | Stad | Land |
| XAU | SOOS | Saül | Saül | Frankrijk (Frans-Guyana) |
| XCH | YPXM | Christmas Island Airport | Flying Fish Cove (Christmaseiland) | Australië |
| XIY | ZLXY | Xianyang | Xi'an | China |
| XMN | ZSAM | Gaoqi | Xiamen | China |
| XRY | LEJR | Aeropuerto de Jerez | Jerez de la Frontera | Spanje |
A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · X · Y · Z · (alles)
# Ralph Ungermann

Ralph Kelley Ungermann (Provo (Utah), 20 januari 1942 – 2 juni 2015) was een Amerikaans computerpionier en ondernemer.

## Biografie

Ungermann studeerde elektrotechniek aan de Universiteit van Californië - Berkeley tot 1964 en computerarchitectuur aan de Universiteit van Californië - Irvine. Aanvankelijk was hij werkzaam voor Collins Radio maar in 1969 stapte hij over naar Intel Corporation. Hier kreeg hij de leiding over het 8080-microprocessorproject.
Bij Intel ontmoette hij ook Federico Faggin, met wie hij in 1974 – direct na het afronden van de 8080 – een eigen bedrijf begon, Zilog. Met een financiële investering van Exxon ontwikkelden ze samen de Z80, een 8-bit microprocessor die sneller en goedkoper te produceren was dan Intels 8080.
Dankzij de uitstekende economische resultaten uit de verkoop van de Z80 wilde Exxon verder investeren in Zilog, maar wilde gelijkertijd ook meer inspraak hebben in beslissing over de koers van het bedrijf. Ungermann wilde deze druk van bovenaf niet en besloot in 1979 Zilog te verlaten. Met een andere ex-werknemer van Zilog, Charlie Bass, richtte Ungermann het bedrijf Ungermann-Bass op. Dit bedrijf werd een van de eerste bedrijven in de wereld dat gespecialiseerd was in het leveren van netwerkproducten, met name ethernettechnologie.
In 1993 was Ungermann medeoprichter van First Virtual Communications in Redwood City, een leverancier van software en online-diensten zoals video-conferencing. In 2004 was hij een van de oprichters van China Seed Ventures (CSV), een Chinese investeringsmaatschappij.
* (en) Piero Scaruffi. Ralph Ungermann, A History of Silicon Valley
* ↑ (en) Ralph Ungermann 1942-2015
# Ralph Schwarz

Ralph Schwarz (Nieuwkoop, 28 maart 1967 - Chicago, 17 september 1992) was een Nederlands roeier. Hij vertegenwoordigde Nederland bij een aantal grote internationale wedstrijden. Zo nam hij eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won bij die gelegenheid geen medaille.
In 1988 maakte nam hij op 21-jarige leeftijd deel aan de Spelen van Seoel. Hij kwam hier bij het roeien uit op het onderdeel vier zonder stuurman. Ook zijn broer Sven Schwarz zat in de boot. De roeiwedstrijden werden gehouden op de roei- en kanobaan in de rivier Han vlak bij Seoel. De Nederlandse boot kwalificeerde zich via 6.17,24 (series) en 6.14,96 (halve finale) voor de kleine finale. Daar finishten de Nederlanders als derde in 6.15,32 en einddigde hiermee op een 9e plaats overall.
Hij was lid van de Haarlemse zeil- en roeivereniging Het Spaarne. Hij overleed op 25-jarige leeftijd bij een vliegtuigongeluk in Chicago.

## Palmares
### roeien (vier zonder stuurman)

* 1987: 6e WK - 6.52,11
* 1988: 9e OS - 6.15,32
* 1989: 5e WK - 6.12,94

### roeien (acht met stuurman)

* 1984: 7e WK junioren - 4.18,66
* 1985: 5e WK junioren - 4.40,30
* (en) Profiel van Ralph Schwarz op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Ralph Schwarz op WorldRowing.com
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
Johan Leutscher · Sven Schwarz · Ralph Schwarz · Tjark de Vries
# Reguliere kanunniken van het Heilig Graf

De geschiedenis van de reguliere kanunniken van het Heilig Graf, officieel Orde der Reguliere Kanunniken van het Heilig Graf, ook wel Kapittel van het Heilig Graf, gaat terug tot 1099, toen Godfried van Bouillon twintig kanunniken benoemde die de liturgie in de Heilig Grafkerk te Jeruzalem moesten verzorgen. Patriarch Arnulf van Choques legde deze in 1114 de Regel van Augustinus op. Geleidelijk aan werden ook elders kapittels opgericht opdat pelgrims die niet naar Jeruzalem konden, toch een klein Jeruzalem konden bezoeken in een kerk waar het Heilig Graf was nagebouwd.
Zo ontstond een netwerk van priorijen, die gezamenlijk de Orde van het Heilig Graf vormden. Aan de mannelijke tak, die wijdverbreid was in Europa, kwam een einde door ontwikkelingen zoals de Reformatie, de Franse Revolutie en de secularisatie. Met het overlijden van de Poolse kanunnik Piotr Pękalski kwam in 1874 een definitief einde aan de mannelijke tak . De vrouwelijke tak, de Reguliere Kanunnikessen van het Heilig Graf, bestaat nog steeds, evenals de ridderlijke orde, de Orde van het Heilig Graf van Jeruzalem (internationaal).
# Resolutie 51 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 51 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd aangenomen op 3 juni 1948. Acht leden stemden voor, geen stemden tegen en drie onthielden zich: China, Oekraïne en de Sovjet-Unie. De Veiligheidsraad droeg de Kasjmircommissie op ter plaatse te gaan en haar werk te beginnen.

## Achtergrond

In januari 1948 werd de commissie opgericht die het conflict tussen India en Pakistan over de regio Kasjmir moest onderzoeken.

## Inhoud

De Veiligheidsraad bevestigde de resoluties 38, 39 en 47. De VN-commissie voor India en Pakistan kreeg de opdracht om meteen naar de regio Kasjmir te gaan en haar taken uit resolutie 47 te vervullen. Verder werd de commissie opgedragen de in de brief van de Pakistaanse minister van Buitenlandse Zaken van 15 januari (zie resolutie 39 paragraaf D) aangehaalde zaken te onderzoeken en hierover te rapporteren.
Lijst · 38 · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 · 44 · 45 · 46 · 47 · 48 · 49 · 50 · 51 · 52 · 53 · 54 · 55 · 56 · 57 · 58 · 59 · 60 · 61 · 62 · 63 · 64 · 65 · 66