OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stéphanie Leblon

Stéphanie Leblon (Ieper, 22 december 1970) is een Belgisch beeldend kunstenaar die leeft en werkt in Gent (Sint-Amandsberg). Ze creëert schilderijen, gouaches, tekeningen en sculpturen.

## Opleiding

Stéphanie Leblon studeerde schilderkunst Hoger instituut St-Lucas Gent. In 1995 behaalde ze haar Meestergraad in de Schilderkunst. Nadien volgde zij een postgraduaat aan het HISK.

## Situering

Stéphanie Leblon schildert en tekent figuren, portretten en landschappen. Ze plaatst deze op een eigenzinnige wijze op haar schildersdoek. Personen en situaties lijken ogenschijnlijk niet bij elkaar te horen maar toch maken ze deel uit van een spel met een eigen logica, dat zich stelselmatig ontwikkeld. In haar schilderijen schuilt een uitgesproken psychologische lading en tegelijk een duidelijke zin voor relativering. De psychische geladenheid en de vervreemding verschillen van schilderij tot schilderij. De figuren uit haar schilderijenreeks De Opgemeten toestand 2008-2009 en Mixed minds 2009-2010 zijn op zoek, vaak met de blik naar binnen gericht.
In haar installatie Liquid times 2017 in het erfgoeddepot De Potyze in Ieper verdwijnt de figuratie subtiel in zijn omgeving. In de soloshow Brainblossom 2022 en Growflow 2023 is de natuur is haar inspiratiebron. Door middel van ieder werk richt zij zich tot de toeschouwer met de vraag hoe we een samenleving kunnen uitbouwen waarbij we streven naar een geconnecteerd zijn, naar een in balans zijn met de natuur.

## Onderscheidingen

* 2010: Laureaat vierjaarlijkse prijs voor beeldende kunst van de Provincie West-Vlaanderen
* 2002: Gaverprijs Cultureel centrum, Waregem
* 2001: Stimulans 01, Kortrijk - Eervolle vermelding
* 2000: Provinciale prijs Beeldende Kunst 1999 Oost-Vlaanderen, Eervolle vermelding Caermerklooster, Gent
* 1997: Godecharleprijs Akademie Brussel
* 1997: Gaverprijs Cultureel centrum, Waregem

## Tentoonstellingen

In 2005 nam Leblon deel aan de tentoonstelling Verfraaiing in Brugge. Dichter Luuk Gruwez schreef een gedicht rond haar werk: 'Man met hond' (dichtbundel Lagerwal, 2008). Haar werk was in 2009 te zien op de overzichtstentoonstelling Fading in het museum van Elsene, een tentoonstelling met werk van Belgische schilders. In 2010 was in CC Ieper de tentoonstelling Roots te zien, waar Leblon werk toonde uit de reeks Mixed Minds. In 2012 werkte zij aan een reeks van 14 grote formaten voor de tentoonstelling Vertigo in het Neues Kunstforum Keulen. In 2014 nam Stéphanie Leblon deel aan de groepstentoonstelling Health, Something of Value in de Nationale Bank van België.

## Externe link

* Officiële website
# Beata blauveltae

Beata blauveltae is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Beata. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1947 door Lodovico di Caporiacco.
# Enrico Dante

Enrico Dante (Rome, 5 juli 1884 – aldaar, 24 april 1967) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Katholieke Kerk.
Dante studeerde in Parijs en aan het Collegia Capranica in Rome en promoveerde vervolgens aan de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit in de theologie, wijsbegeerte en de beide rechten. Aan de Sacra Rota Romana behaalde hij het advocatendiploma. Hij werd op 3 juli 1910 priester gewijd. Van 1911 tot 1928 doceerde hij filosofie aan de Pauselijke Urbaniana Universiteit. Hij werkte daarnaast als apostolisch penitentiarius en als lid van het College voor de Pauselijke Ceremonies. Vanaf 1923 was hij in dienst van de Congregatie voor de Riten, van welke congregatie hij in 1943 substituut werd.
In 1947 volgde zijn benoeming tot ceremoniemeester van de pauselijke ceremonies. Hij zou dat tot zijn dood blijven. Hij was in die hoedanigheid ook betrokken bij de organisatie van het Tweede Vaticaans Concilie. Dante werd in 1962 door paus Johannes XXIII benoemd tot titulair aartsbisschop van Carpasië. Tijdens het consistorie van 22 februari 1965 creëerde paus Paulus VI hem kardinaal. De Sant'Agata dei Goti werd zijn titelkerk. In deze kerk zou hij ook worden begraven.
* Gemeinsame Normdatei: 1143523156
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1683 1253
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LIAV091156
* Virtual International Authority File: 88650499
* WorldCat (via VIAF): 88650499
# Acrocercops arbutella

Acrocercops arbutella is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Braun.
# Yasunori Miyabe

Yasunori Miyabe (宮部 保範 Miyabe Yasunori) (Tokio, 5 november 1966) is een voormalig Japans schaatser. Miyabe was gespecialiseerd op de sprint afstanden 500 en 1000 meter.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 35,79 | 23 november 1997 | Calgary |
| 1000 meter | 1.12,22 | 4 januari 1997 | Calgary |
| 1500 meter | 1.57,38 | 18 december 1993 | Ikaho |

### Wereldrecords

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 1. | 1000 meter | 1.12,37 | 26 maart 1994 | Calgary |
| 2. | Sprintvierkamp | 144,445 | 26 maart 1994 | Calgary |

## Resultaten

| Jaar | Olympische Spelen | WK Afstanden | WK Sprint |
| 1991 | | | 5e |
| 1992 | 5e 500m 19e 1000m | | 5e |
| 1993 | | | 2 |
| 1994 | 9e 500m | | - |
| 1995 | | | 3 |
| 1996 | | 4e 500m | 7e |
| 1997 | | 19e 1000m | 7e |
| 1998 | - | 16e 500m | - |
    - = geen deelname

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 |
| Olympische Spelen | 0 | 0 | 0 |
| WK Afstanden | 0 | 0 | 0 |
| WK Sprint | 0 | 1 | 1 |
* Yasunori Miyabe op SchaatsStatistieken.nl
# Burned Alive by Time

Burned Alive by Time is het tweede album van Evergreen Terrace en kwam in 2002 uit.

## Track listing

* Understanding the Fear That Lies Within
* No Donnie, These Men Are Nihilists
* Burned Alive by Time
* Dear Live Journal
* Funeral Grade Flowers
* My Heart Beats In Breakdowns
* Taking Care of the Dead Fish
* Please Hammer Don't Hurt'Em
* Absence of Purpose in the Succession of Events
* Heavy Number One (AKA: Shizzle My Nizzle)
# L'École des femmes

L'École des femmes (vertaling: De leerschool der vrouwen) is een komedie van Molière. Het stuk bestaat uit vijf akten die in totaal 1779 verzen bevatten, waarvan er 1737 alexandrijnen zijn.
Het stuk werd op 26 december 1662 voor het eerst opgevoerd in het Palais-Royal. Aanvankelijk lokte het stuk veel verontwaardigde reacties uit, waarop Molière in een nieuw toneelstuk, La Critique de l'École des femmes, probeerde de bedoeling van zijn typische stijl te verklaren. In dat laatste stuk speelde Molière zichzelf.

## Inhoud

Arnolphe – een 42-jarige heer die uit ijdelheid zijn naam heeft veranderd in de la Souche – wil trouwen, hoewel hij tegelijkertijd bang is door een listige vrouw te worden bedrogen. Hij besluit te trouwen met de 17-jarige Agnès, een zeer onnozel en naïef meisje dat sinds haar vierde op kosten van Arnolphe in volledige afzondering in een klooster is opgevoed. Bijgevolg weet Agnès niets over het echte leven.
Horace, de zoon van een goede vriend van Arnolphe, is verliefd geworden op Agnès. Hij slaagt er dankzij de onoplettendheid van Arnolphes bedienden Alain en Georgette in om een ontmoeting met haar te hebben. Wanneer Arnolphe Agnès later ondervraagt, blijkt zij in de waan te verkeren dat ze met Horace zal trouwen. Arnolphe besluit daarop zijn huwelijk met Agnès zo snel mogelijk te voltrekken. Ook geeft hij aan zijn bedienden de opdracht Horace met alle mogelijke middelen uit de buurt te houden. Horace ontsnapt later ternauwernood aan de dood nadat hij eerst is teruggekomen om Agnès te ontvoeren, waarop Agnès besluit zelf te vluchten en zich met haar geliefde te verenigen. Horace brengt het meisje echter weer terug naar Arnolphe, zonder te weten dat dit dezelfde persoon is als de meneer de la Souche voor wie hij zich eerder moest verbergen. Agnès wil nu echter niets meer met haar meester te maken hebben.
Wanneer een andere vriend van Arnolphe, Enrique, terugkeert van een reis naar Amerika, blijkt dat hij Agnès' vader is. Horaces vader Oronte besluit daarop zijn zoon aan Agnès uit te huwelijken, dit alles tot grote woede van Arnolphe.

## Rollen

Acteurs en actrices die de rollen creëerden :
| Personage | Acteur of actrice |
| Arnolphe, Monsieur de la Souche | Molière |
| Agnès, meisje dat door Arnolphe in afzondering is opgevoed | Catherine Leclerc du Rosé |
| Horace, minnaar van Agnes | Charles Varlet |
| Alain, boer en bediende van Arnolphe | Guillaume Marcoureau |
| Georgette, boerin en bediende van Arnolphe | Madeleine Béjart of Mademoiselle La Grange |
| Chrysalde, vriend van Arnolphe | L'Espy |
| Enrique, schoonbroer van Chrysalde | |
| Oronte, vader van Horace en vriend van Arnolphe | |
| Een notaris | Edme Villequin |

## Bewerkingen

* Vertaling 1753 Het school voor de vrouwen (eerste druk 1701)
* In 1964 werd er een op dit toneelstuk gebaseerde off-Broadway-musical gemaakt, The Amorous Flea.
* ↑ (fr) César, L'École des femmes. Gearchiveerd op 26 september 2018.
# Stéphanie Dubois

Stéphanie Dubois (Laval, 31 oktober 1986) is een professioneel Canadees tennisspeelster. Ze begon met tennis toen ze vijf jaar oud was. In 2001 speelde ze haar eerste ITF-toernooi, en in 2004 won ze haar eerste ITF-toernooi in Hamilton, Canada. In datzelfde jaar won ze met Klejbanova ook het ITF-dubbelspeltoernooi van Jackson (USA).

## Prestatietabel

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Grand slam, enkelspel

| Toernooi | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
| Australian Open | – | – | 1R | 1R | 1R | – | 2R |
| Roland Garros | – | – | 1R | – | 1R | – | 1R |
| Wimbledon | – | – | 1R | 1R | 1R | 2R | 1R |
| US Open | 1R | – | – | 2R | – | – | – |

### Grand slam, dubbelspel

Dubois speelde tot en met 2012 niet in het dubbelspel op een grandslamtoernooi.
# Batrachyla

Batrachyla is een geslacht van kikkers uit de familie Batrachylidae. De wetenschappelijke naam Batrachyla werd voor het eerst wetenschappelijk gepubliceerd door Bell in 1843.
De groep werd lange tijd tot de Ceratophryidae gerekend. Er zijn 5 soorten die voorkomen in Chili en Argentinië.

## Soorten

Geslacht Batrachyla
* Soort Batrachyla antartandica Barrio, 1967
* Soort Batrachyla fitzroya Basso, 1994
* Soort Batrachyla leptopus Bell, 1843
* Soort Batrachyla nibaldoi Formas, 1997
* Soort Batrachyla taeniata (Girard, 1855)
Referenties
* ↑ Darrel R. Frost, Batrachyla - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.1 - American Museum of Natural History.
* ↑ (en) Bell, Thomas, et al. (1843). The Zoology of the voyage of H.M.S. Beagle, under the command of Captain Fitzroy, R.N., during the years 1832 to 1836.. Smith, Elder and Co.
* ↑ Amphibia Web, Batrachyla.
Bronnen
* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.1 - American Museum of Natural History - Batrachyla - Website Geconsulteerd 22 mei 2021
* (en) - Amphibiaweb - Batrachyla - Website
Atelognathus · Batrachyla · Chaltenobatrachus · Hylorina
# Phyllogomphoides praedatrix

Phyllogomphoides praedatrix is een libellensoort uit de familie van de rombouten (Gomphidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Belle.
* ↑ (en) Phyllogomphoides praedatrix op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Else Mauhs

Alwine Julie Else Mauhs (Mülheim an der Ruhr, 25 januari 1885 – Amsterdam, 22 januari 1959) was een Nederlands toneelactrice.

## Biografie

Mauhs was een dochter van de jong gestorven beeldhouwer Heinrich Mauhs. Ze was in Duitsland geboren en kwam in 1899 met haar moeder en Nederlandse stiefvader naar Amsterdam. Daar volgde zij aan de School voor Vocale en Dramatische Kunst eerst zangles bij Cateau Esser maar koos uiteindelijk voor toneel bij Hermann Schwab. Mauhs was ook bedreven in toneel in de Franse en Duitse taal waarin zij haar eindexamen deed.
In 1903 debuteerde ze bij het Rotterdamsch Tooneel waar ze hoofdrollen speelde in Franse en Duitse blijspelen. In 1917 ging ze over naar het Hofstad Tooneel in Den Haag (vanaf 1920 Vereenigd Rotterdamsch-Hofstad Tooneel) waar ze hoofdrollen in Nederlandse producties ging spelen. Hierna speelde ze bij de Koninklijke Vereeniging Het Nederlandsch Tooneel en diverse andere gezelschappen. Vanaf de jaren 30 werd ze bekend met Franse en Italiaanse producties. Mauhs, die haar hele carrière geobsedeerd was geweest met haar gewicht, had een zwakke gezondheid en stopte in 1940. Ze sloot zich niet aan bij de Nederlandsche Kultuurkamer. Toen ze hoorde dat haar Joodse man, van wie ze gescheiden leefde, naar het doorgangskamp Westerbork was gedeporteerd, ging ze zelf naar de Sicherheitsdienst om hem vrij te krijgen. Met haar acteertalent en haar vlekkeloze Duits slaagde zij hierin. Mauhs was na de Tweede Wereldoorlog nog maar beperkt actief. Ze was ook docent aan de Amsterdamse Toneelschool.
In 1934 kreeg ze van Theo Mann-Bouwmeester de naar haar genoemde Theo Mann-Bouwmeesterring voor haar verdiensten voor het Nederlandse toneel. Ze werd geacht deze door te geven aan een in haar ogen waardige collega, maar stierf in 1959 zonder opvolgster aangewezen te hebben. Een in haar testament aangewezen commissie gaf de ring in 1960 aan Caro van Eyck.
Mauhs had een dochter, Inga, en was in 1915 gehuwd met de zakenman Max Poons. Hun relatie hield stand tot 1925. Ze overleed kort voor haar 74e verjaardag in het Prinsengrachtziekenhuis in Amsterdam, waar ze twee weken eerder was opgenomen. Mauhs werd opgebaard in de Stadsschouwburg en begraven op Zorgvlied.
* Biografie - inghist.nl
* ↑ KRO, 1998, interview van Paul Haenen met Mary Dresselhuys, Paul Haenen Vraagt Mary Dresselhuys
* 1 2 djr, Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland. resources.huygens.knaw.nl (17 september 2019). Geraadpleegd op 24 juli 2020.
* Biografisch Portaal: 10129977
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: mauh001
* Gemeinsame Normdatei: 136389759
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5557 7625
* Library of Congress Control Number: n84051172
* Virtual International Authority File: 48160312
* WorldCat (via VIAF): 48160312
# Acrocercops apicella

Acrocercops apicella is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Bradley.
# Route impériale 86

De Route Impériale 86 of De Bâle à Nimegue par la rive gauche du Rhin (Van Bazel naar Nijmegen over de linker Rijnoever) was een Route impériale in Frankrijk, Duitsland en Nederland. De route is opgesteld per keizerlijk decreet in 1811 en lag toen geheel binnen het Franse Keizerrijk. Na de val van Napoleon Bonaparte kwam het grootste deel van de route buiten Frankrijk te liggen. Het Franse deel werd vanaf 1824 de N68.
Tussen Saint-Louis en Bazel liep de weg gelijk met de Route Impériale 22.

## Route

De route liep vanaf Bazel via Straatsburg, Speyer, Worms, Koblenz, Bonn, Keulen, Neuss, Xanten, Kleve, en Kranenburg naar Nijmegen. Sinds 1973 staat het Franse deel van het traject bekend als de D486. In Duitsland volgde de route grotendeels het tracé van de huidige B9. Van de Duitse grens naar Nijmegen volgde de route het tracé van de huidige provinciale weg 325.
* ↑ (fr) France (1812). Bulletin des lois. Imprimerie Royale.
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 · 44 · 45 · 46 · 47 · 48 · 49 · 50 · 51 · 52 · 53 · 54 · 55 · 56 · 57 · 58 · 59 · 60 · 61 · 62 · 63 · 64 · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 · 70 · 71 · 72 · 73 · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 · 82 · 83 · 84 · 85 · 86 · 87 · 88 · 89 · 90 · 91 · 92 · 93 · 94 · 95 · 96 · 97 · 98 · 99 · 100 · 101 · 102 · 103 · 104 · 105 · 106 · 107 · 108 · 109 · 110 · 111 · 112 · 113 · 114 · 115 · 116 · 117 · 118 · 119 · 120 · 121 · 122 · 123 · 24 · 125 · 126 · 127 · 128 · 129 · 130 · 131 · 132 · 133 · 134 · 135 · 136 · 137 · 138 · 139 · 140 · 141 · 142 · 143 · 144 · 145 · 146 · 147 · 148 · 149 · 150 · 151 · 152 · 153 · 154 · 155 · 156 · 157 · 158 · 159 · 160 · 161 · 162 · 163 · 164 · 65 · 166 · 167 · 68 · 169 · 170 · 171 · 172 · 173 · 174 · 175 · 176 · 177 · 178 · 179 · 180 · 181 · 182 · 183 · 184 · 185 · 186 · 187 · 188 · 189 · 190 · 191 · 192 · 193 · 194 · 195 · 196 · 197 · 198 · 199 · 200 · 201 · 202 · 203 · 204 · 205 · 206 · 207 · 208 · 209 · 210 · 211 · 212 · 213 · 214 · 215 · 216 · 217 · 218 · 219 · 220 · 221 · 222 · 223 · 224 · 225 · 226 · 227 · 228 · 229
# Burnupena denseliriata

Burnupena denseliriata is een soort in de klasse van de Gastropoda (Slakken).
Het dier komt uit het geslacht Burnupena en behoort tot de familie Buccinidae. Burnupena denseliriata werd in 1999 beschreven door Dempster & Branch.
# L. Wolfe Gilbert

Louis Wolfe Gilbert (Odessa, 31 augustus 1886 – Los Angeles, 12 juli 1970) was een Amerikaans liedjesschrijver en componist van Joods-Russische komaf.

## Loopbaan

Gilbert emigreerde als kind met zijn familie naar Philadelphia in de Verenigde Staten en startte een loopbaan als zanger in New York. Rond 1912 werd hij ontdekt als liedjesschrijver. Hij schreef de tekst voor het nummer Waiting for the Robert E. Lee, dat in 1927 in de film The Jazz Singer gebruikt werd. Hij verhuisde naar Hollywood en schreef liedjesteksten voor film, televisie en radio. Van zijn hand is onder andere Ramona en Down Yonder. Naar aanleiding van de vlucht van Charles Lindbergh over de Atlantische Oceaan in 1927 componeerde Gilbert het nummer Lucky Lindy.
L. Wolfe Gilbert schreef en componeerde meer dan 250 liedjes. In 1970 werd hij opgenomen in de Songwriters Hall of Fame. In datzelfde jaar overleed hij op 83-jarige leeftijd in zijn woning in Beverly Hills.
* ↑ Componist Gilbert (Ramona) overleden, Nieuwsblad van het Noorden, 13 juli 1970.
* Biblioteca Nacional de España: XX841417
* Bibliothèque nationale de France: cb14761274h (data)
* CiNii: DA16555445
* Gemeinsame Normdatei: 135381355
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0783 7610
* Library of Congress Control Number: no89003985
* MusicBrainz: b9640354-c80b-4fe7-ab2c-7b5c68674157
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20041006006
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007493954705171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002404718
* SNAC: w6xw6qbm
* Système universitaire de documentation: 084617802
* Trove: 1205940
* Virtual International Authority File: 74115868
* WorldCat (via VIAF): 74115868
# Stéphane Blanquet

Stéphane Blanquet (1973) is een Franse tekenaar van illustraties, strips en animatiefilms.
Zijn tekeningen doen soms mysterieus of sprookjesachtig aan, maar zijn meestal gruwelijke prenten. Een voorbeeld zijn de silhouet tekeningen waar volwassenen kinderen aan het plafond hangen en met bijlen staan te zwaaien.
In de zomer 2005 was er in what> in Leuven een kleine tentoonstelling over Blanquet.
Hij tekende ook een deel uit de Donjon-reeks van Joann Sfar en Lewis Trondheim.
# Barisciano

Barisciano is een gemeente in de Italiaanse provincie L'Aquila (regio Abruzzen) en telt 1771 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 78,5 km², de bevolkingsdichtheid is 23 inwoners per km².

## Demografie

Barisciano telt ongeveer 691 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1768 |
| 2001 | 1798 |

## Geografie

Barisciano grenst aan de volgende gemeenten: Castelvecchio Calvisio, Fossa, L'Aquila, Poggio Picenze, Prata d'Ansidonia, San Demetrio né Vestini, San Pio delle Camere, Santo Stefano di Sessanio.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acciano · Aielli · Alfedena · Anversa degli Abruzzi · Ateleta · Avezzano · Balsorano · Barete · Barisciano · Barrea · Bisegna · Bugnara · Cagnano Amiterno · Calascio · Campo di Giove · Campotosto · Canistro · Cansano · Capestrano · Capistrello · Capitignano · Caporciano · Cappadocia · Carapelle Calvisio · Carsoli · Castel del Monte · Castel di Ieri · Castel di Sangro · Castellafiume · Castelvecchio Calvisio · Castelvecchio Subequo · Celano · Cerchio · Civita d'Antino · Civitella Alfedena · Civitella Roveto · Cocullo · Collarmele · Collelongo · Collepietro · Corfinio · Fagnano Alto · Fontecchio · Fossa · Gagliano Aterno · Gioia dei Marsi · Goriano Sicoli · Introdacqua · L'Aquila · Lecce nei Marsi · Luco dei Marsi · Lucoli · Magliano de' Marsi · Massa d'Albe · Molina Aterno · Montereale · Morino · Navelli · Ocre · Ofena · Opi · Oricola · Ortona dei Marsi · Ortucchio · Ovindoli · Pacentro · Pereto · Pescasseroli · Pescina · Pescocostanzo · Pettorano sul Gizio · Pizzoli · Poggio Picenze · Prata d'Ansidonia · Pratola Peligna · Prezza · Raiano · Rivisondoli · Rocca Pia · Rocca di Botte · Rocca di Cambio · Rocca di Mezzo · Roccacasale · Roccaraso · San Benedetto dei Marsi · San Benedetto in Perillis · San Demetrio ne' Vestini · San Pio delle Camere · San Vincenzo Valle Roveto · Sant'Eusanio Forconese · Sante Marie · Santo Stefano di Sessanio · Scanno · Scontrone · Scoppito · Scurcola Marsicana · Secinaro · Sulmona · Tagliacozzo · Tione degli Abruzzi · Tornimparte · Trasacco · Villa Sant'Angelo · Villa Santa Lucia degli Abruzzi · Villalago · Villavallelonga · Villetta Barrea · Vittorito
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Phyllochaetopterus anglicus

Phyllochaetopterus anglicus is een borstelworm uit de familie Chaetopteridae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Phyllochaetopterus anglicus werd in 1914 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Potts.
# Acroclita paulina

Acroclita paulina is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Meyrick.
# Route impériale 67

De Route impériale 67 of De Liège à Utrecht (Van Luik naar Utrecht) was een Route impériale in België en Nederland. De route is opgesteld per keizerlijk decreet in 1811 en lag toen geheel binnen het Franse Keizerrijk. Na de val van Napoleon Bonaparte kwam de route buiten Frankrijk te liggen en verviel het nummer.

## Route

De route liep vanaf Luik via Tongeren, Hasselt, Eindhoven, 's-Hertogenbosch en Zaltbommel naar Utrecht. Tegenwoordig lopen over dit traject de Belgische N20 en N74 en de Nederlandse N69 en A2.
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 · 28 · 29 · 30 · 31 · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 · 44 · 45 · 46 · 47 · 48 · 49 · 50 · 51 · 52 · 53 · 54 · 55 · 56 · 57 · 58 · 59 · 60 · 61 · 62 · 63 · 64 · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 · 70 · 71 · 72 · 73 · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 · 82 · 83 · 84 · 85 · 86 · 87 · 88 · 89 · 90 · 91 · 92 · 93 · 94 · 95 · 96 · 97 · 98 · 99 · 100 · 101 · 102 · 103 · 104 · 105 · 106 · 107 · 108 · 109 · 110 · 111 · 112 · 113 · 114 · 115 · 116 · 117 · 118 · 119 · 120 · 121 · 122 · 123 · 24 · 125 · 126 · 127 · 128 · 129 · 130 · 131 · 132 · 133 · 134 · 135 · 136 · 137 · 138 · 139 · 140 · 141 · 142 · 143 · 144 · 145 · 146 · 147 · 148 · 149 · 150 · 151 · 152 · 153 · 154 · 155 · 156 · 157 · 158 · 159 · 160 · 161 · 162 · 163 · 164 · 65 · 166 · 167 · 68 · 169 · 170 · 171 · 172 · 173 · 174 · 175 · 176 · 177 · 178 · 179 · 180 · 181 · 182 · 183 · 184 · 185 · 186 · 187 · 188 · 189 · 190 · 191 · 192 · 193 · 194 · 195 · 196 · 197 · 198 · 199 · 200 · 201 · 202 · 203 · 204 · 205 · 206 · 207 · 208 · 209 · 210 · 211 · 212 · 213 · 214 · 215 · 216 · 217 · 218 · 219 · 220 · 221 · 222 · 223 · 224 · 225 · 226 · 227 · 228 · 229