OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oak Island (North Carolina)

Oak Island is een plaats (town) in de Amerikaanse staat North Carolina. Het is gelegen op het gelijknamige eiland Oak Island en valt bestuurlijk gezien onder Brunswick County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 6571. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 8152, een stijging van 1581 (24.1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 23,6 km², waarvan 20,6 km² land en 3,0 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Oak Island.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Oak-Island op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Oak Hills Place

Oak Hills Place is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Louisiana, en valt bestuurlijk gezien onder East Baton Rouge Parish.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 7996.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 8,1 km², waarvan 7,9 km² land en 0,2 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Oak Hills Place.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Oak-Hills-Place op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Octahedron

Octahedron is het vijfde studioalbum van de Amerikaanse band The Mars Volta. De releasedatum voor Noord-Amerika was 23 juni 2009, maar voor enkele landen in Europa waaronder ook Nederland en België was dit 19 juni. Een gelimiteerde uitgave van het album werd 17 juni al uitgebracht in Japan. Dit is het eerste album van de band dat door Warner werd uitgebracht in Noord-Amerika. In Europa en de rest van de wereld is de platenmaatschappij Mercury Records.

## Singles

Op 14 april werd officieel bevestigd dat de titel Octahedron was en het album in juni zou verschijnen. Ook werd toen aangekondigd dat in Noord-Amerika de eerste single Since We've Been Wrong zou zijn, terwijl in Europa Cotopaxi de eerste single is. Cotopaxi ging op 22 april in première in een programma van BBC Radio 1.

## Tracklist

* Since We've Been Wrong
* Teflon
* Halo of Nembutals
* With Twilight as My Guide
* Cotopaxi
* Desperate Graves
* Copernicus
* Luciforms
# Octafluorcyclobutaan

Octafluorcyclobutaan of perfluorcyclobutaan is een cyclische fluorkoolstofverbinding met als brutoformule C$_4$F$_8$. Het is verwant met cyclobutaan, waarbij alle acht waterstofatomen zijn vervangen door fluoratomen. Bij normale druk en temperatuur is het een gas. Het heeft geen ozonafbrekend vermogen, maar wel een hoog aardopwarmingsvermogen.

## Synthese

Octafluorcyclobutaan is een nevenproduct tijdens de productie van tetrafluoretheen door middel van pyrolyse van chloordifluormethaan (CF$_2$HCl). Het wordt ook bereid door de cyclodimerisatie van tetrafluoretheen:
    $\mathrm {2\ F_{2}C{=}CF_{2}\ \longrightarrow \ C_{4}F_{8}}$
In de variant hierop wordt octafluorcyclobutaan samen met hexafluorpropeen in hetzelfde proces gevormd.

## Toepassingen

Octafluorcyclobutaan werd gebruikt als drijfgas voor bepaalde voedingsmiddelen, zoals spuitroom, in spuitbussen. Het is niet toxisch, niet ontvlambaar, bestand tegen hydrolyse en het tast de smaak van de stoffen niet aan. Het E-nummer in de Codex Alimentarius was E946. Octafluorcyclobutaan is echter niet meer opgenomen in de huidige Codex Alimentarius. Het is evenmin toegelaten in de Europese Unie.
Verder kan het gebruikt worden in het fabricageproces van geïntegreerde schakelingen voor het plasma-etsen en reinigen van het oppervlak van halfgeleidermateriaal. Het kan ook gebruikt worden als koudemiddel of blusmiddel.
# Oedostethus telluris

Oedostethus telluris is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Lewis.
# Odonestis erectilinea

Odonestis erectilinea is een vlinder uit de familie van de spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Swinhoe.
# Odonestis schalicteta

Odonestis schalicteta is een vlinder uit de familie van de spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Tams.
# Odon van Pevenage

Odon van Pevenage (Maarke-Kerkem) was een frontsoldaat (grenadier) tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij stierf op 24-jarige leeftijd in 1917.
Van Pevenage schreef tijdens de Oorlog een oorlogsdagboek. Zijn strijdkameraad en neef Cyriel nam dit dagboek in 1918 mee naar huis. Op 27 mei 2009 werd het door zijn nicht geschonken aan het In Flanders Fields Museum te Ieper. Op 26 september van dat jaar werd de tekst van het dagboek door uitgeverij Lannoo uitgebracht onder de titel Odon, dagboek van een IJzerfrontsoldaat.

## Externe link

* Odon, dagboek van een IJzerfrontsoldaat: ISBN 9789020986198.
* ↑ Voorstelling boek 'Odon, dagboek van een IJzerfrontsoldaat' / New book - Ieper - 26/09/2009, WO1.be
# Starksia elongata

Starksia elongata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slijmvissen (Labrisomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Gilbert.
* ↑ (en) Starksia elongata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Starksia elongata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Starksia culebrae

Starksia culebrae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slijmvissen (Labrisomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Evermann & Marsh.
* ↑ (en) Starksia culebrae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Starksia culebrae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Starksia

Starksia is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slijmvissen (Labrisomidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1896 door Jordan & Evermann in Jordan.

## Soorten

* Starksia atlantica Longley, 1934
* Starksia brasiliensis (Gilbert, 1900)
* Starksia cremnobates (Gilbert, 1890)
* Starksia culebrae (Evermann & Marsh, 1899)
* Starksia elongata Gilbert, 1971
* Starksia fasciata (Longley, 1934)
* Starksia fulva Rosenblatt & Taylor, 1971
* Starksia galapagensis Rosenblatt & Taylor, 1971
* Starksia grammilaga Rosenblatt & Taylor, 1971
* Starksia greenfieldi Baldwin & Castillo, 2011
* Starksia guadalupae Rosenblatt & Taylor, 1971
* Starksia guttata (Fowler, 1931)
* Starksia hassi Klausewitz, 1958
* Starksia hoesei Rosenblatt & Taylor, 1971
* Starksia langi Baldwin & Castillo, 2011
* Starksia lepicoelia Böhlke & Springer, 1961
* Starksia lepidogaster Rosenblatt & Taylor, 1971
* Starksia leucovitta Williams & Mounts, 2003
* Starksia melasma Williams & Mounts, 2003
* Starksia multilepis Williams & Mounts, 2003
* Starksia nanodes Böhlke & Springer, 1961
* Starksia occidentalis Greenfield, 1979
* Starksia ocellata (Steindachner, 1876)
* Starksia posthon Rosenblatt & Taylor, 1971
* Starksia rava Williams & Mounts, 2003
* Starksia robertsoni Baldwin, Victor & Castillo, 2011
* Starksia sangreyae Castillo & Baldwin, 2011
* Starksia sella Williams & Mounts, 2003
* Starksia sluiteri (Metzelaar, 1919)
* Starksia smithvanizi Williams & Mounts, 2003
* Starksia spinipenis (Al-Uthman, 1960)
* Starksia springeri Castillo & Baldwin, 2011
* Starksia starcki Gilbert, 1971
* Starksia variabilis Greenfield, 1979
* Starksia weigti Baldwin & Castillo, 2011
* Starksia williamsi Baldwin & Castillo, 2011
* Starksia y-lineata Gilbert, 1965
* ↑ (en) Starksia. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Station Henryków

Station Henryków is een spoorwegstation in de Poolse plaats Henryków.
# Odontosida

Odontosida is een geslacht van vlinders uit de onderfamilie Macroglossinae van de familie pijlstaarten (Sphingidae).

## Soorten

* Odontosida magnificum (Rothschild, 1894)
* Odontosida pusillus (R Felder, 1874)
# Odontosida magnificum

Odontosida magnificum is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1894 gepubliceerd door Lionel Walter Rothschild.
# Oecanthus capensis

Oecanthus capensis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Saussure.
# Staatsgreep in Egypte in 1952

De Staatsgreep in Egypte van 1952 (Arabisch: ثورة 23 يوليو 1952, thawra 23 julio) was een revolutie in Egypte die begon in juli 1952. Een aantal legerofficieren wierp het pro-westerse en corrupte bewind omver en maakte van het koninkrijk Egypte een republiek.
De beweging achter de revolutie was de Vrije Officieren, opgericht door onder anderen Gamal Abdel Nasser. Deze groep legerofficieren verzetten zich tegen de grote Britse invloed op het land en de corrupte koning Faroek I en waren ontevreden over de verloren Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948.
Op de ochtend van 23 juli 1952 pleegden de Vrije Officieren hun staatsgreep. Een hogere officier, generaal Mohammed Naguib, in naam leider van de Vrije Officieren, werd premier. Toen op 18 juni 1953 de republiek Egypte werd uitgeroepen, werd Naguib tevens de eerste president van Egypte. Nasser, officieel de vicepresident en Minister van Binnenlandse Zaken, bleef echter achter de schermen de echte leider van de Vrije Officieren. Toen Naguib in 1954 aanstalten maakte de politieke partijen opnieuw toe te laten kwam Nasser, die fel tegenstander was van een (meer-)partijenstelsel, op 17 april 1954 tussenbeide en onthief hem uit zijn functies. Nasser volgde Naguib op als premier en werd twee jaar later verkozen tot president. Ook zijn latere opvolger als president, Anwar Sadat, maakte deel uit van de Vrije Officieren.
Tegenwoordig is 23 juli, de dag van de revolutie, een nationale feestdag in Egypte.

## Trivia

* In 1953 werd Leila Mourad, boven Umm Kulthum, gekozen als de officiële zangeres van de Egyptische revolutie.
# Staatsgreep in Niger

Staatsgreep in Niger kan verwijzen naar:
* Staatsgreep in Niger (2010)
* Staatsgreep in Niger (2023)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Staatsgreep in Niger en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Station Bertrange-Strassen

Station Bertrange-Strassen (Luxemburgs: Gare Bartreng - Stroossen) is een station in het dorp Bertrange in het zuidwesten van Luxemburg. Het station wordt ook gebruikt door inwoners van het dorp Strassen. Het station ligt aan lijn 5, Luxemburg - Kleinbettingen en wordt beheerd door de Luxemburgse vervoerder CFL.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| P 7655RE 7650 | Piekuurtrein (NMBS) | Aarlen – Bertrange-Strassen – Luxemburg | Rijdt alleen op werkdagen. |
| P 7675/8675RE 8650 | Piekuurtrein (NMBS) | [ Luxemburg – Bertrange-Strassen – ] / [ Libramont – ] Aarlen | Rijdt alleen op werkdagen. Een trein Libramont - Aarlen. |
| RB 5600 | Regionalbahn (CFL) | Luxemburg – Bertrange-Strassen – Kleinbettingen | Rijdt alleen in het weekend. |
| RB 5700 | Regionalbahn (CFL) | Luxemburg – Bertrange-Strassen – Kleinbettingen | Rijdt alleen op werkdagen. |
| L 5800RB 5800 | L-trein (NMBS / CFL) | Aarlen – Bertrange-Strassen – Luxemburg | Rijdt niet in het weekend. |
| L 5900RB 5900 | L-trein (NMBS / CFL) | Aarlen – Bertrange-Strassen – Luxemburg | Rijdt niet in het weekend. |
* http://www.rail.lu/garebertrangestrassen.html
* http://www.spoorgroepluxemburg.nl/plaatsnaam/Bertrange-Strassen
* http://www.railinfra.lu/drr/DRR-V2009_2_0.pdf
CFL Lijn 5: Luxemburg · Bertrange-Strassen · Mamer-Lycée · Mamer · Capellen · Kleinbettingen
Zie ook: CFL Lijn 1 · CFL Lijn 2 · CFL Lijn 3 · CFL Lijn 4 · CFL Lijn 6 · CFL Lijn 6a · CFL Lijn 6b · CFL Lijn 6c · CFL Lijn 7
# Station Bernstorffsvej

Station Bernstorffsvej is een S-tog-station in Gentofte, Denemarken. Het is genoemd naar de Bernstorffsvej, de weg waar het station aan ligt.
Het station is geopend op 15 mei 1936.
Køge · Ølby · Køge Nord · Jersie · Solrød Strand · Karlslunde · Greve · Hundige · Ishøj · Ny Ellebjerg · Sjælør · Sydhavn · Dybbølsbro · København H · Vesterport · Nørreport · Østerport · Nordhavn · Svanemøllen · Hellerup · Bernstorffsvej · Gentofte · Jægersborg · Lyngby · Sorgenfri · Virum · Holte
# Station Witkowo

Station Witkowo is een spoorwegstation in de Poolse plaats Witkowo.
# Station Ishøj

Station Ishøj is een S-tog-station in Ishøj, ten zuidwesten van het centrum van Kopenhagen. Het station is geopend op 26 september 1976 als onderdeel van de tweede fase van de Køgebaai-lijn tussen Vallensbæk en Hundige. Het is het zuidelijkste station van de regio Hoofdstad, ten zuiden van het station ligt een depot van de S-tog vlak voor de grens met de regio Seeland.

## Station

Het station ligt op een talud met twee zijperrons. Aanvankelijk was er een bescheiden stationsgebouw en waren er abri's op de perrons geplaatst. In 2005 werd een grote verbouwing in samenwerking met Ishøj Bycenter voltooid. Het station zelf kreeg grote glazen wachtkamers langs de perrons op de eerste verdieping, zodat het donkere gevoel van het station uit de jaren zeventig van de twintigste eeuw verdween. Aan de westkant is het station direct aangesloten op het plaatselijke winkelcentrum, aan de oostkant ligt een busstation. De kaartverkoop werd bij de verbouwing ondergebracht in de kiosk van Kort og godt onder het spoor richting Kopenhagen aan de oostzijde van de voetgangerstunnel onder de sporen. Later is deze kiosk overgenomen door 7-Eleven.
* Het station op de openingsdag
* Kort og godt met kaartverkoop in 2007
* Na de verbouwing van 2005, gezien uit het noorden

## Sneltram

Op 12 maart 2018 is begonnen met de aanleg van de Ring 3 Letbane, een sneltram door de westelijke voorsteden van Kopenhagen. De lijn loopt tussen Lundtofte in het noorden en Ishøj in het zuiden. Aan de noordzijde van het busstation zal een eindpunt voor de sneltram worden gebouwd met twee sporen en een overdekt perron. De trambaan buigt aan de noordkant af naar het oosten waarbij de middenberm van de Ishøj Stationsvej richting Vallensbæk wordt gevolgd. Volgens de planning zal Ring 3 in 2025 gereed zijn.
Solrød Strand · Karlslunde · Greve · Hundige · Ishøj · Vallensbæk · Brøndby Strand · Avedøre · Friheden · Åmarken · Ny Ellebjerg · Sjælør · Sydhavn · Dybbølsbro · København H · Vesterport · Nørreport · Østerport · Nordhavn · Svanemøllen · Hellerup · Jægersborg · Lyngby · Holte · Birkerød · Høvelte · Allerød · Hillerød
Køge · Ølby · Køge Nord · Jersie · Solrød Strand · Karlslunde · Greve · Hundige · Ishøj · Ny Ellebjerg · Sjælør · Sydhavn · Dybbølsbro · København H · Vesterport · Nørreport · Østerport · Nordhavn · Svanemøllen · Hellerup · Bernstorffsvej · Gentofte · Jægersborg · Lyngby · Sorgenfri · Virum · Holte
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ishøj Station op de Deenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Rio das Mortes

Rio das Mortes is een West-Duitse filmkomedie uit 1971 onder regie van Rainer Werner Fassbinder.

## Verhaal

Michel en Günther willen samen op reis naar Peru. Met een kaart van Rio das Mortes willen ze daar de schat van de Inca's te vinden. De vriendin van Michel wil echter dat hij thuisblijft om met haar te trouwen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Hanna Schygulla | Hanna |
| Michael König | Michel |
| Günther Kaufmann | Günther |
| Katrin Schaake | Katrin |
| Harry Baer | Collega van Michel |
| Ulli Lommel | Autoverkoper |
| Marius Aicher | Meester |
| Walter Sedlmayr | Secretaris |
| Carla Egerer | Klant |
| Joachim von Mengershausen | Joachim |
| Hanna Axmann-Rezzori | Mecenas |
| Franz Maron | Oom van Hanna |
| Elga Sorbas | Secretaresse van de oom van Hanna |
| Rudolf Waldemar Brem | Cafébezoeker |
| Eva Pampuch | Vriendin van de danser |
| Ingrid Caven | Collega van Hanna |
| Kurt Raab | Pompbediende |

## Externe link

* (en) Rio das Mortes in de Internet Movie Database
Der Stadtstreicher (1965) · Das kleine Chaos (1967) · Liebe ist kälter als der Tod (1969) · Katzelmacher (1969) · Götter der Pest (1969) · Warum läuft Herr R. Amok? (1969) · Rio das Mortes (1970) · Whity (1970) · Die Niklashauser Fart (1970) · Der amerikanische Soldat (1970) · Warnung vor einer heiligen Nutte (1970) · Pioniere in Ingolstadt (1970) · Händler der vier Jahreszeiten (1971) · Wildwechsel (1972) · Die bitteren Tränen der Petra von Kant (1972) · Acht Stunden sind kein Tag (1972) · Welt am Draht (1973) · Angst essen Seele auf (1973) · Martha (1973) · Fontane Effi Briest (1973) · Faustrecht der Freiheit (1974) · Mutter Küsters' Fahrt zum Himmel (1975) · Ich will doch nur, daß ihr mich liebt (1975) · Satansbraten (1976) · Chinesisches Roulette (1976) · Bolwieser (1977) · Despair – Eine Reise ins Licht (1977) · Deutschland im Herbst (1977) · Die Ehe der Maria Braun (1978) · In einem Jahr mit 13 Monden (1978) · Die dritte Generation (1978) · Berlin Alexanderplatz (1980) · Lili Marleen (1980) · Theater in Trance (1981) · Lola (1981) · Die Sehnsucht der Veronika Voss (1982) · Querelle (1982)
# Kerk van de Moeder Gods "Verzacht mijn Lijden" in Marino

De Kerk van de Moeder Gods “Verzacht mijn Lijden” (Russisch: Храм иконы Божией Матери Утоли́ моя́ печа́ли) is een Russisch-orthodoxe kerk van kathedrale omvang in Marino, een van de snelst groeiende stadsdelen in het Zuid-Oost district van Moskou.

## Geschiedenis

In 1996 werd een kleine, houten kerk gebouwd. Enkele jaren later, op 2 september 1999 werd de eerste steen gelegd voor de bouw van de grote kerk. Al op 24 februari 2001 vond de wijding van de kerk plaats door patriarch Aleksi II van Moskou. De kerk werd gewijd aan de Moeder Gods “Verzacht mijn Lijden”.
Het icoon van de Moeder Gods "Verzacht mijn Lijden" staat bij orthodoxe gelovigen bekend om de vele wonderen die het verrichtte in de tweede helft van de 18e eeuw, met name tijdens de pestuitbraak in Rusland in 1771.

## Algemeen

De architect van de kerk is Andrej Obolenski. Het gebouw werd gefinancierd door inwoners, organisaties en bedrijven van het stadsdistrict. De kosten van de bouw bedroegen ongeveer 88 miljoen euro. Het is de eerste kerk van het stadsdeel dat meer dan 220.000 inwoners telt. De kerk heeft een vijfkoepelige bekroning. Het dak en de koepels zijn met koper belegd. Aan het interieur wordt nog gewerkt.

## Uitvaart

Op 1 maart 2024 vond in deze kerk de uitvaart plaats van Aleksej Navalny.

## Externe link

* (ru) Website van Russisch patriarchaat
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Храм иконы Божией Матери «Утоли моя печали» в Марьине op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 26 december 2014. Geraadpleegd op 5 maart 2012.
* ↑ Brassem, Eric, Duizenden in Moskou de straat op voor laatste eerbetoon aan Navalny. Trouw (1 maart 2024). Gearchiveerd op 1 maart 2024. Geraadpleegd op 4 maart 2024.
* ↑ Duizenden Russen trotseren Poetin door Navalny's begrafenis bij te wonen. De Tijd (1 maart 2024). Gearchiveerd op 4 maart 2024. Geraadpleegd op 4 maart 2024.
# Kerk van de Moeder Gods van Iveron

De Kerk van de Moeder Gods van Iveron (Russisch: Иверской иконы Божией Матери церковь, Kerk van de icoon van de Moeder Gods van Iveron) is een Russisch-orthodox kerkgebouw in Zamoskvoretsje, een wijk in het centrum van Moskou.

## Geschiedenis

De huidige kerk werd in 1791-1802 op de plaats van een kerk uit de jaren 1671-1673 gebouwd. Het ontwerp is uitgevoerd in classicistische stijl. Eerst werden het refectorium en de ovale nevenkapellen gebouwd, daarna werd de oude kerk gesloopt en de nieuwe gebouwd. De klokkentoren werd in 1842 boven het portaal toegevoegd.
De vorm van de kerk is van het veel in Moskou voorkomende type uit de classicistische periode van de late 18e eeuw. De brede refter is driedelig: één centrale ruimte en twee ovale zijkapellen gewijd aan Sint-Joris en Johannes de Krijger.
In 1930 werd de kerk door de bolsjewieken gesloten. De klokkentoren werd gesloopt, christelijke symbolen verdwenen van het gebouw en in de kerk werden verdiepingen aangebracht. Verschillende organisaties kregen er onderdak. In de nadagen van de Sovjet-Unie werd de kerk gebruikt voor een expositie van hedendaagse kunst.
In 1992 werden er voor het eerst weer diensten gevierd. Sinds 1993 volgde teruggave van de kerk en werden de klokkentoren herbouwd en het interieur gereconstrueerd.

## Externe link

* (ru) Website van de Kerk van de Moeder Gods van Iveron
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Храм Иверской иконы Божьей Матери на Всполье op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis (Düsseldorf)

De Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis (Duits: St. Mariä Empfängnis) is een rooms-katholieke kerk aan de Oststraße in de binnenstad van Düsseldorf. De kerk werd in de jaren 1894-1896 naar het ontwerp van Ludwig Becker gebouwd in de vorm van een neogotische kathedraal. De kerk wordt ook Mariakerk (Marienkirche) genoemd. Sinds 1982 staat de kerk op de monumentenlijst.

## Geschiedenis

In verband met de opsplitsing van de parochie werd besloten tot de bouw van een nieuwe kerk. Hiervoor werd een wedstrijd uitgeschreven, waarbij het ontwerp van de dombouwmeester van Mainz, Ludwig Becker, met een eerste prijs werd onderscheiden. Naar zijn ontwerp werd in de jaren 1894-1896 de Mariakerk gebouwd.
Vanaf het jaar 1932 tot zijn arrestatie door de Gestapo in 1936 was Joseph Cornelius Rossaint kapelaan in de kerk. Bij een luchtaanval in de Tweede Wereldoorlog werd de kerk in 1943 verwoest. De herbouw onder leiding van de architect Josef Lehmbrock uit Düsseldorf duurde van 1950 tot 1969. Van 1976 tot 1982 volgde een restauratie, waarbij het interieur weer zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat werd teruggebracht.

## Beschrijving

De Mariakerk is een gebouw met een hoge middenbeuk en twee lagere zijbeuken en heeft twee hoge zeshoekige hoofdtorens. Deze torens sluiten de zijbeuken aan de westzijde af. Aan de westelijke kant van het kerkschip zijn aan zowel de noordelijke als de zuidelijke kant een kapel toegevoegd. Tussen de tweelingstorens bevindt zich een ruime voorhal en naar binnen toe de orgelgalerij.
Het kerkgebouw is een drieschepige basiliek met transept. Het hoogkoor is omgeven met een omgang. Aan de kooromgang sluit zich aan de zuidzijde de sacristie en een vergaderzaal aan. Tussen het koor en het transept sluiten zich nog aan elke zijde nog twee kapelkransachtige zijkoren aan.

## Inrichting

Van de oorspronkelijke inrichting is door de verwoesting van de kerk in de oorlog niets overgebleven. Na de oorlog werden in 1957 een aantal vensters voorzien van betonglasvensters. Het orgel werd in 1978 door de orgelbouwer Johannes Klais uit Bonn gebouwd. Het instrument heeft 44 registers (sleepladen) verdeeld over drie manualen en pedaal. De speel- en registertracturen zijn mechanisch.

## Afbeeldingen

* De kerk circa 1900
* Het oude neogotische interieur
* Plattegrond (1904)

## Externe link

* (de) De kerk op de website van de Kath. Kirchgemeinde St. Lambertus Düsseldorf
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Mariä Empfängnis (Düsseldorf) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.