OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stekend loogkruid

Stekend loogkruid (Salsola kali, synoniemen: Salsola kali subsp. kali en Kali turgida) is een plant uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae).
Het is een eenjarige halofyt die langs het strand en in de buitenste duinen groeit. De plant staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeldzaam en stabiel of toegenomen. De plant komt van nature voor in Eurazië en heeft zich van daar uit over de hele wereld verspreid. De Engelse naam 'glasswort' heeft de plant te danken aan het feit dat deze vroeger vanwege het hoge kaliumgehalte (ongeveer 6% van de drogestof) gebruikt werd bij de productie van glas. Daarnaast bevat de plant tot 5% oxaalzuur.
De sterk vertakte struikachtige plant wordt 10-50 cm hoog en heeft korte bladeren, die stekend, hard en ruw zijn dit in tegenstelling tot zacht loogkruid (Salsola tragus), waarvan de bladeren ook nog lang zijn. De stengels zijn op oudere leeftijd rood gekleurd.
Stekend longkruid bloeit van juli tot september met in de bladoksels zittende, groenachtige, 5-9 mm grote bloemen. De bloemdekbladen omgeven de vrucht en staan in de vruchttijd stijf rechtop en hebben een brede dwarse ondoorschijnende vleugel, die aan de top een stekelige punt heeft.
Het zaad bevat zeer weinig reservevoedsel en bestaat voor het grootste gedeelte uit het opgerolde kiemplantje omgeven door een dunne, doorzichtige zaadhuid.

## Gebruik

De zeer dure zaden worden in sushi en in andere gerechten gebruikt vanwege de speciale zoute smaak.

## Namen in andere talen

* Duits: Kali-salzkraut
* Engels: Russian thistle, Prickly saltwort, Tumbleweed, Glasswort
* Frans: Soude brûlée
* Italiaans: Erba cali, Salsola
* Spaans: Almajo de jaboneros, barilla borde, barrilla borde, barrilla pinchuda, barrilla pinchoda, pincho, salicor de la Mancha
# Steken (verspaningstechniek)

Steken is de verticale vorm van schaven. Hierbij wordt het gereedschap op de zijkant of in een holte van het werkstuk geplaatst om daar spanen van het oppervlak te nemen, ter verbetering van de oppervlakteruwheid.
# Stef Van Campenhout

Stef Van Campenhout (28 mei 1998) is een Belgisch schermer.

## Levensloop

Van Campenhout behaalde in het floretschermen brons op de Europese Spelen van 2023. In de halve finale verloor hij van de Pool Michal Siess. Op de Europese kampioenschappen in het Bulgaarse Plovdiv eerder dat jaar werd hij elfde.
Hij is afkomstig uit Kalmthout en liep school aan het College van het Eucharistisch Hart te Essen. Vervolgens ging hij aan de VUB studeren, alwaar hij in 2019 een bachelor lichamelijke opvoeding behaalde en vervolgens voor handelsingenieur ging studeren. Hij is aangesloten bij Brussels Fencing Club.
* (en) Fiche Stef Van Campenhout, FIE
* Fiche Stef Van Campenhout, sportuitslagen.org
* Profiel Stef Van Campenhout, LinkedIn
* ↑ (en) Fiche Stef Van Campenhout, EG 2023
* ↑ Floretschermer Stef Van Campenhout zorgt voor nieuwe bronzen medaille op Europese Spelen, Sporza, 26 juni 2023
* ↑ Brons voor Brusselse floretschermer Stef Van Campenhout op Europese Spelen, BRUZZ, 26 juni 2023
* ↑ En garde! Belgisch schermen hoopt op Olympische Spelen ondanks politieke spelletjes, Sporza, 29 juni 2023
* ↑ MARIËN Edwin, Stef Van Campenhout uit Kalmthout bezorgt België achtste medaille op Europese Spelen, Antwerps Persbureau, 26 juni 2023
* ↑ (en) Fiche Stef Van Campenhout, OphardtTeam
# Stef Van Zummeren

Stef van Zummeren (Turnhout, 20 december 1991) is een Belgisch wielrenner die sinds 2017 rijdt hij voor Veranda's Willems-Crelan.
Als prof boekte hij reeds één individuele UCI-zege. In 2015 klopte hij in een sprint met twee de Duitser Philipp Walsleben, en won zo het Circuit de Wallonie.

## Palmares
### Overwinningen

2015 - 2 zeges
* 1e etappe Paris-Arras Tour (ploegentijdrit)
* Circuit de Wallonie

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen |
| 2017 | opgave | opgave |
# Stef Walbeek

Stephanus Stef Walbeek (Rotterdam, 6 mei 1948) is een Nederlands voormalig profvoetballer die als middenvelder speelde.
Walbeek debuteerde in november 1968 bij Sparta. De middenvelder veroverde al snel een basisplaats en bereikte in 1971 met Sparta de KNVB bekerfinale tegen Ajax. De eerste wedstrijd eindigde na verlenging in 2-2. In de noodzakelijk geworden replay liet Walbeek de gelijkmaker aantekenen, maar was Ajax uiteindelijk met 2-1 te sterk. In zijn Sparta-periode speelde Walbeek naast 187 competitiewedstrijden (23 doelpunten) ook 10 Europese wedstrijden waarin hij 1 keer trefzeker was.
In 1975 koos Walbeek voor het avontuur over de grens en vertrok naar Hertha BSC, waar zijn oud trainer bij Sparta George Kessler destijds werkzaam was.
Na één seizoen hield Walbeek het daar voor gezien en keerde terug naar Nederland waar hij ging spelen voor Go Ahead Eagles. Ook hier trof hij in de persoon van Wiel Coerver een oud trainer van Sparta. Walbeek bleef vier seizoenen in Deventer en zorgde er in het voorjaar van 1978 hoogstpersoonlijk voor dat de Eagles in de eredivisie bleven. In een rechtstreeks duel om degradatie tegen FC Amsterdam scoorde Walbeek de enige twee treffers van de wedstrijd.
In 1979 ging Walbeek spelen bij de amateurs van Rohda Raalte, maar in 1983 maakte hij een opvallende comeback in het betaald voetbal. Op 35-jarige leeftijd speelde Walbeek nog één seizoen bij SC Heracles '74 in de eerste divisie. Daarna speelde hij andermaal voor Rohda Raalte.
# Stenen Pijp

Stenen Pijp (Zwols: Stenen Piepe) is de naam van een brug in de Overijsselse stad Zwolle die de oude binnenstad verbindt met de Diezerpoort. De brug overspant de stadsgracht.
In 1966 werd de huidige brug gebouwd op de plaats waar daarvoor een oudere brug was gelegen. De vorige brug uit 1863 was te smal en gaf problemen met de doorstroming in de achtergracht. Hierdoor ging het water stinken. Dit werd verergerd doordat er ook ongezuiverd rioolwater in de gracht werd geloosd. De oude brug had zijn naam te danken aan de vorm, een gemetselde duiker van baksteen met een wijdte van ongeveer 7 meter.
# Oleria zea

Oleria zea is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door William Chapman Hewitson.
# Olotelus femoralis

Olotelus femoralis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Solier.
# Olotelus

Olotelus is een geslacht van kevers uit de familie
kniptorren (Elateridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1851 door Solier.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten:
* Olotelus femoralis Solier, 1851
* Olotelus mixaderoides Baguena, 1962
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 13 december 2008
# Station Valdieu

Station Valdieu was een spoorwegstation in de Franse gemeente Valdieu-Lutran. Het lag er in het dorpscentrum van Valdieu.

## Geschiedenis

Het station is op 11 december 2011 gesloten, om ruimte vrij te maken voor TGV-treinen tussen Mulhouse en Belfort.
# Station Valdaora-Anterselva Olang-Antholz

Station Valdaora-Anterselva Olang-Antholz is een spoorwegstation aan de Pustertalspoorlijn tussen de gemeenten Olang en Rasen-Antholz (Italië-Zuid-Tirol).
De stationsnaam wordt volgens de regels van Trenitalia in het Italiaans aangegeven, gevolgd door het Duits als lokale taal.
# Stenia metasialis

Stenia metasialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Rebel.
# Stenia heringi

Stenia heringi is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Rebel.
# Stenia grisealis

Stenia grisealis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Hampson.
# Steatoda incomposita

Steatoda incomposita is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Steatoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door J. Denis.
# Stegocephalus longicornis

Stegocephalus longicornis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Stegocephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Gurjanova.
# Offenhausen

Offenhausen kan verwijzen naar:
* Offenhausen (Middel-Franken), een plaats in de Duitse deelstaat Beieren
* Offenhausen (Opper-Oostenrijk), een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Opper-Oostenrijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Offenhausen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stenoma colligata

Stenoma colligata is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Meyrick.
# Stenopsyche sinanoensis

Stenopsyche sinanoensis is een schietmot uit de familie Stenopsychidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Stenopsyche tienmushanensis

Stenopsyche tienmushanensis is een schietmot uit de familie Stenopsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Steatoda semideserta

Steatoda semideserta is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Steatoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door A. V. Ponomarev.
# Steatoda terastiosa

Steatoda terastiosa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Steatoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Chuandian Zhu.
# Steatoda tortoisea

Steatoda tortoisea is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Steatoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Chang-Min Yin et al..
# Stelletta mediterranea

Stelletta mediterranea is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Stelletta en behoort tot de familie Ancorinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Topsent.
# Olympic Essenbeek Halle

Koninklijke Olympic Essenbeek Halle (OEH) is een Vlaamse atletiekclub uit Vlaams-Brabant, aangesloten bij de VAL. In 2012 vierde de club haar 75-jarig bestaan.

## Palmares Belgische interclubkampioenschappen

OEH heeft driemaal de zege gepakt op de Belgische interclub kampioenschappen bij de vrouwen. Dit deden ze in de jaren 1998, 1999 en 2001. In 2016 kwamen de vrouwen uit in de tweede afdeling (ere-afdeling VAL) en de mannen in de hoogste afdeling (ere-afdeling KBAB).
| | Jaar |
| Vrouwen | 1998, 1999, 2001 |
| Mannen | / |

## Wedstrijden

Na jarenlang de Allonsius B-meeting (naar Eugène Allonsius) te hebben georganiseerd, mag OEH sinds 2014 een Flanders Cup organiseren. Op de weg organiseert OEH, sinds 1981, de Hyacintenjogging.

## Bekende (ex-)atleten

* Wim Blondeel
* Dylan Borlée
* Jonathan Borlée
* Kevin Borlée
* Félicien Bosmans
* Thomas De Bock
* Ben Debognies
* Simon Debognies
* Lindsey De Grande
* Sabrina De Leeuw
* Pieter Desmet
* Jeroen D'hoedt
* Bram Ghuys
* Robin Hendrix
* Isaac Kimeli
* Camille Laus
* Annelies Peetroons
* Jonathan Sacoor
* Vanessa Sterckendries
* Tom Van Hooste
* Officiële website
# Olympic FC de Niamey

Olympic FC de Niamey is een Nigerese voetbalclub uit de hoofdstad Niamey.

## Erelijst

Landskampioen
    1966, 1967, 1968, 1969, 1970 (als Secteur 6)
    1976, 1977, 1978, 1989, 1998, 1999
Beker van Niger
    Winnaar: 1975, 1977, 1990, 1991, 2003
    Finalist: 1983, 1985, 1992, 1993, 2000
# Omus tularensis

Omus tularensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Casey.
# Stephanocyathus (Stephanocyathus) moseleyanus

Stephanocyathus (Stephanocyathus) moseleyanus is een rifkoralensoort uit de familie van de Caryophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Sclater.
# Stegomyia simpsoni

Stegomyia simpsoni is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Theobald.
# Omalaspis norica

Omalaspis norica is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Figitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Giraud.
# Stephanie zu Windisch-Graetz (1909-2005)

Stephanie Eleonore Maria Elisabeth Kamilla Philomena Veronika zu Windisch-Graetz (Ploskovice, 9 juli 1909 — Ukkel, 7 september 2005) was een rechtstreekse afstammelinge van zowel koning Leopold II van België als van keizerin Elisabeth van Oostenrijk-Hongarije (Sisi). Door haar afkomst was ze verwant aan verschillende Europese koningshuizen. Zelf was zij een kleindochter van aartshertog Rudolf van Oostenrijk en prinses Stefanie van België, haar moeder aartshertogin Elisabeth Marie van Oostenrijk was gehuwd met prins Otto zu Windisch-Graetz.

## Levensloop

Prinses Stéphanie had drie oudere broers, onder wie Franz Joseph zu Windisch-Graetz (1904–1981), vader van twee kinderen, waaronder een andere prinses Stephanie zu Windisch-Graetz (1939–2019).
In haar jeugd pendelde ze tussen het Habsburgse en het Belgische hof. Ze was min of meer verstoten door de familie. Alleen met haar oudtante prinses Clementine had ze een goede relatie, ze schreven regelmatig brieven. Iedereen noemde haar Fee. Zij zette haar eerste stappen op Belgische bodem onder toezicht van Clementine. Later werd ze voorgesteld aan koning Leopold III, koningin Astrid en koningin Elisabeth. Ze had niet zoveel vrienden maar kon goed overweg met de dochter van prinses Clementine.
In 1933 huwde ze met de Belgische graaf Pierre d'Alcantara de Querrieu, met wie ze een zoon kreeg: Graaf Alvar Etienne d'Alcantara de Querrieu (30 juli 1935 – 5 augustus 2019). Ze bleef bevriend met prinses Clementine en haar man werd opgenomen in de hofhouding van Leopold III. Haar echtgenoot stierf in een concentratiekamp (hij was actief in het Belgische verzet). Ze hertrouwde in 1945 met Karl Axel Björklund (1909-1986), met wie zij ook een zoon kreeg: Bjorn-Axel Björklund (20 oktober 1944 – 7 september 1995).
Op 96-jarige leeftijd stierf de prinses. Zij schonk haar lichaam aan de wetenschap.
* ↑ Anton Goegebeur, De arme prinses die koningin der Belgen had kunnen zijn. De Standaard (17 juli 2019). en Het Nieuwsblad, dinsdag 16 juli 2019, blz. 13
# Ohilimia scutellata

Ohilimia scutellata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Ohilimia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Kritscher.
# Ohilimia laensis

Ohilimia laensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Ohilimia. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Gardzińska en Patoleta.
# Enicmus vanus

Enicmus vanus is een keversoort uit de familie schimmelkevers (Latridiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door Henry Clinton Fall.
# Aubigny (Allier)

Aubigny is een gemeente in het Franse departement Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 121 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Moulins.

## Geografie

De oppervlakte van Aubigny bedraagt 16,8 km², de bevolkingsdichtheid is 7,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Aubigny (Allier) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Enolmis nevadensis

Enolmis nevadensis is een vlinder uit de familie dikkopmotten (Scythrididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Passerin d'Entreves.
De soort komt voor in Europa.
# N341

N341 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N341 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Potamilla ehlersi

Potamilla ehlersi is een borstelworm uit de familie Sabellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Potamilla ehlersi werd in 1906 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gravier.
# Ponapella pihapiha

Ponapella pihapiha is een slakkensoort uit de familie van de Assimineidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Clench.
# Posthuis van Vlieland

Het Posthuis is een gebouw aan de Postweg op het smalste deel van het waddeneiland Vlieland. Het oorspronkelijke houten Veerhuis uit 1777 werd in 1836 vervangen door een stenen huis. Hier verbleef de postiljon die met zijn paard jarenlang een onmisbare schakel was in de postroute Amsterdam - Texel - Vlieland - Terschelling. Deze postroute heeft gefunctioneerd van 1677 tot 1927. Naast het oorspronkelijke posthuisje is een grote schuur gebouwd, waar in het midden van de 20e eeuw een boer actief is geweest. Deze weidde zijn vee in de nabijgelegen Kroon's Polders. Thans is het onder de naam Posthuys een populaire uitspanning voor toeristen die het eiland bezoeken en een vertrekpunt voor excursies naar onder meer de Vliehors en de Kroon's Polders. Er is een busverbinding met Oost-Vlieland.

## Historie

In de Gouden eeuw gingen veel aankomende en vertrekkende schepen voor anker op de rede van Vlieland. Om zo snel mogelijk berichten van de schepen te ontvangen en naar de schepen te verzenden hebben de Amsterdamse kooplieden in 1668 een postdienst naar de rede van Texel ingesteld. In 1778 werd de dienst doorgetrokken, om ook de rede van Vlieland en het eiland Terschelling te kunnen bedienen.
Het Posthuis was gebouwd om de postiljon onderdak te bieden waar hij kon wachten tot de waterstand laag genoeg was om een rit te maken. De brieven werden vanaf het Zuiderstrand bij het dorp Oost-Vlieland naar het hiervoor gebouwde Posthuis gebracht. Vandaar ging het met paard en wagen acht kilometer over de Vliehors. Vervolgens met een boot over het Eierlandse Gat naar Texel. Via Texel en Den Helder werd de post uiteindelijk naar de stad vervoerd. In het begin werden er vooral berichten van de Admiraliteit overgebracht, later werd langs deze route alle post van Vlieland en Terschelling naar Holland vervoerd. In die tijd behoorden Vlieland en Terschelling bestuurlijk tot (Noord-)Holland. In 1927 kwam er een eind aan deze postdienst.

## Reddingsbootschuur

Bij het Posthuis staat ook de voormalige Reddingbootschuur XIX, waar de reddingsboot van de NZHRM werd gestald. Het werd in 1850 naar deze plek verplaatst, nadat in 1849 het oude boothuis, compleet met boot en bootwagen door hoog water verloren was gegaan. Als er een schip voor de kust in nood was, werd de reddingsboot op een kar door vier paarden naar zee getrokken. In de 20e eeuw werden de paarden door een tractor vervangen. In 1989 werd dit reddingsstation opgeheven. De Reddingsbootschuur is in 2005 gerestaureerd.
* ↑ Gemeente Vlieland Toelichting Bestemmingsplan Buitengebied Vlieland (2013) zie: 4.2.1 Cultuurhistorie - Algemeen - Posthuys; geraadpleegd 2014-09-21
* 1 2 Haagsma, I. "Tijdtafel Vlieland" in: Vlieland. SCahier 72 jrg. 21, (juli 2007) Architext, Haarlem; p. 24; geraadpleegd 2014-09-17
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 12 maart 2016. Geraadpleegd op 16 juni 2013.
* ↑ http://www.vlielandvantoen.nl/boeken/het-posthuis-vlieland-2
* ↑ Siderius K. en Abrahamse J. 1994. Waddeneilanden. Den Haag, ANWB
* ↑ Doedens, A. en J. Houter Vlieland. Een Nederlandse geschiedenis (2010) Van Wijnen, Franeker; ISBN 9789051943825 p. 225 e.v.
# Porcellidium ofunatense

Porcellidium ofunatense is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Porcellidiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Harris V.A.P. & Iwasaki.
# Porcellio intercalarius

Porcellio intercalarius is een pissebed uit de familie Porcellionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Gustav Budde-Lund.
# Prelude to the Victoria Embankment

Prelude to the Victoria Embankment is een compositie van Vagn Holmboe
Naast een hele ris symfonieën en strijkkwartetten schreef de Deense componist een tiental preludes voor kamerorkest, hier aangeduid als sinfonietta. Alle tien stukken zijn opgedragen aan musicoloog Robert Layton, die in zijn jaren de Scandinavische muziek trachtte te promoten in Engeland. De werken verschenen in een korte periode tussen 1986 en 1991; Holmboe, overleden in 1996, heeft ze overigens niet alle kunnen terugluisteren tijdens uitvoeringen.
Prelude to the Victoria Embankment is de achtste in de reeks. De titel verwijst naar Victoria Embankment. Het werk bestaat net zoals de andere preludes in drie secties in de opzet snel-langzaam-snel. Als sfeertekening is bij de eerste sectie "lucente" (schitterend) meegegeven. In de tweede sectie is er een solo voor de cellist in een "parlando", maar de cellist moet ook letterlijk spreken: Yes, it is midnight over London. De muziek keert vervolgens zich naar het drukke leven in Londen.
De muziek werd vergeleken met muzikale pointillistische aquarellen, waarbij de invloed van de muziek van Carl Nielsen en Joseph Haydn (volle orkestklank met kleine bezetting) niet ver weg is. Het werk ging in première op 12 september 1992 onder leiding van Flemming Windekilde met hen Athelas Sinfonietta Copenhagen.
Orkestratie
* 1 dwarsfluit, 1 hobo, 1 klarinet, 1 fagot
* 2 hoorns, 1 trompet
* 3 man/vrouw percussie
* 1 eerste viool, 1 tweede viool, 1 altviool, 1 cello, 1 contrabas
* Edition Wilhelm Hansen
* Deense Componistendatabase
* Dacapo Records: Giordano Bellincampi met het Athelas Sinfonietta Copenhagen, opname september 1998; in 2020 de enige verkrijgbare opname van dit werk.
* Recensie op Musicweb