OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wipfratal

Wipfratal is een voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakte deel uit van de Ilm-Kreis. Wipfratal telt inwoners.
De bestuurstaken van de gemeente werden uitgeoefend door de stad Arnstadt, die optrad als vervullende gemeente voor Wipfratal. Op 1 januari werd de gemeente opgenomen in Arnstadt.

## Plaatsen in de gemeente Wipfratal

* Branchewinda
* Dannheim
* Ettischleben
* Görbitzhausen
* Hausen
* Kettmannshausen
* Marlishausen
* Neuroda
* Reinsfeld
* Roda
* Schmerfeld
* Wipfra
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden vom Thüringer Landesamt für Statistik
# William Bayliss

Sir William Maddock Bayliss (Butcroft, Wednesbury, 2 mei 1860 – Londen, 27 augustus 1924) was een Engelse fysioloog.
Bayliss ontdekte samen met Ernest Henry Starling het peptidehormoon secretine en de peristaltiek van de darmen. Secretine was daarmee het eerste ontdekte 'hormoon', een naam die Bayliss en Starling eveneens bedachten. Het Bayliss effect werd naar hem vernoemd. Daarnaast toonde Bayliss de functie van het enzym trypsine aan.

## Academisch leven

Bayliss volgde studies aan het University College London (1881-1884) en vanaf 1885 op het Wadham College van de Universiteit van Oxford. Hij studeerde af in fysiologie. In Londen keerde hij later terug als hoogleraar (1888-1912) en professor General Physiology (1912-1924)

## Erkenning

Bayliss werd in 1911 onderscheiden met de Royal Medal van de Royal Society, waarvan hij acht jaar eerder tot Fellow was gekozen. In 1919 kreeg Bayliss de Copley Medal en in 1922 werd hij geridderd voor zijn bijdrage aan de geneeskunde.
In 1979 werd de Bayliss and Starling Society opgericht, als forum voor onderzoekswetenschappers met belangen in de chemie, de fysiologie en de functie van de centrale en autonome peptiden.

## Privéleven

Bayliss was het enige kind van Moses Bayliss en Jane Maddock. Hij trouwde met Gertrude Starling, de zus van Ernest, met wie hij drie zoons en een dochter kreeg. Zoon Leonard Ernest Bayliss trad in zijn vaders voetsporen en werd ook fysioloog.

## Brown Dog

Bayliss was betrokken bij de Brown Dog affaire, een politieke controverse over vivisectie. Schrijver en weldoener Stephen Coleridge werd daarbij aangeklaagd werd voor laster in de beschuldigingen die hij deed over Bayliss' vivisectie-werk. Hoewel Bayliss de zaak won - hij had nooit geopereerd op levende dieren - kreeg Coleridge steun voor zijn zaak en werd er genoeg geld gedoneerd om de kosten en schadevergoeding van te betalen. Bayliss zou nog verschillende artikelen wijden aan het humaan behandelen van dieren.
# William Baziotes

William Baziotes (Pittsburgh, 11 juni 1912 – New York, 6 juni 1963) was een Amerikaans kunstschilder die vanaf het eerste begin, in de jaren veertig van de 20e eeuw, betrokken was bij de ontwikkeling van het abstract expressionisme in New York. Hij heeft als schilder niet de statuur van de kunstenaars met wie hij in de jaren dertig en veertig omging. Hij is, net als Robert Motherwell en Arshile Gorky, een exponent van de surrealistische kant van het abstract expressionisme.
Baziotes groeide op in Reading, Pennsylvania. In 1933 verhuisde hij, door vrienden aangemoedigd om zijn schilderstalenten te ontwikkelen, naar New York, waar hij drie jaar studeerde op de National Academy of Design. Van 1936 tot 1938 werkte hij voor het Federal Art Project op de 'ezeldivisie' en tot '41 als docent in de Art Teaching Division.
In 1940 had Baziotes de surrealisten leren kennen die naar Amerika uitgeweken waren voor de Tweede Wereldoorlog, onder wie Roberto Matta. Het jaar erop leerde hij via Matta Robert Motherwell kennen, die hij weer voorstelde aan de kunstenaars die hij op het Federal Art Project had ontmoet, zoals Jackson Pollock en Willem de Kooning. Baziotes werd sterk beïnvloed door de Europese surrealisten, door het werk van Joan Miró, en de poëzie van Charles Baudelaire en de Franse symbolisten. Vanaf 1941 begon hij te experimenteren met surrealistische technieken, zoals automatisch schilderen. Daarnaast verdiepte hij zich ook in het synthetisch kubisme. Er ontstonden oervormen in zijn schilderijen - archetypes en universele symbolen die zich volgens de theorie in een laag onder het bewustzijn bevinden - die hij zou onderzoeken tot aan zijn dood in 1963.

## "The Subjects of the Artist"

In 1948 stichtte Baziotes de "Subject of the Artist"- school, een 'werkgroep' die geïnitieerd was door Clyfford Still die al voor de start was afgehaakt (zie ook: Clyfford Still. H2.1 "The Subjects of the Artist"). De school was bedoeld om jonge kunststudenten (het werden er zo'n twaalf) in een ateliersfeer te laten begeleiden door actieve kunstenaars, met name Robert Motherwell, David Hare, Mark Rothko, en Baziotes zelf. De school bestond maar een jaar, en werd rond 1950 een kunstenaarsclub voor iedereen in New York die geïnteresseerd was in avant-gardekunst. Na de school doceerde Baziotes aan verschillende kunstopleidingen, onder andere van 1952 tot 1962 op het Hunter College in New York.

## Exposities

Baziotes exposeerde in 1942 op de "First Papers of Surrealisme"-tentoonstelling in de Whitelaw Raid Mansion in New York, samen met Robert Motherwell en David Hare. In 1944 had hij zijn eerste solotentoonstelling in de Art of This Century Gallery in New York. In 1952 was Baziotes (inmiddels verhuisd naar de galerie van Sam Kootz) vertegenwoordigd op de expositie "Fifteen Americans" van Dorothy Miller in het Museum of Modern Art, samen met onder andere Pollock en Rothko. In 1962 was hij een van de deelnemers aan de expositie van Sydney Janis "Ten American Painters". In 1965 werd een In Memoriam-tentoonstelling van Baziotes' werk gegeven in het Solomon R. Guggenheim Museum in New York.
# Witte cotinga

De witte cotinga (Carpodectes hopkei) is een zangvogel uit de familie Cotingidae (cotinga's). Deze vogel is genoemd naar zijn ontdekker, de Duitse verzamelaar Gustav Hopke.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van zuidwestelijk Panama tot noordwestelijk Ecuador.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 20.000-50.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Witte cotinga op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Witte buisjesspons

De witte buisjesspons (Leucosolenia variabilis) is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn parenchym bestaat uit calciumcarbonaat. De spons behoort tot het geslacht Leucosolenia en behoort tot de familie Leucosoleniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Ernst Haeckel.

## Beschrijving

Deze sponssoort vormt een dunne overtrek over een hard oppervlak, bestaande uit half doorschijnende witte buisjes. Daaruit rijzen eveneens witte buisjes op tot een hoogte van ca. 15 mm. De buisjes zijn ca. 2 mm in doorsnede en sterk vertakt en onderlinge verbindingen vormend. Aan het eind van ieder buisje zit een uitstroomopening (osculum). Het aantal rechtopstaande buisjes per cluster kan liggen tussen 2 en enkele honderden. Het oppervlak ziet er een beetje korrelig uit. De versterkende kalknaalden in het weefsel, de 'spicula', zijn met een goede loep te zien: ze zijn drie- en vierstralig.

## Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied van witte buisjesspons is van Noordwest-Europa tot in de Middellandse Zee, alsmede aan de Amerikaanse oostkust van de Saint Lawrencebaai tot Cape Cod. Het leefgebied is laag in het intergetijdengebied en dieper. Groeit op rotsen en wieren, maar ook in holtes, aan de onderkant van stenen van steigerpalen. Hoewel witte buisjesspons tamelijk algemeen voorkomt is deze soort niet altijd gemakkelijk te vinden omdat hij vaak verscholen tussen de andere begroeiing bevindt.
* van Soest, R. (2011). Leucosolenia variabilis (Haeckel, 1870). In: Van Soest, R.W.M, Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, de Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=132233.
* Grillige buisjesspons (Leucosolenia variabilis) op SoortenBank.nl (gearchiveerd)
* ↑ Haeckel, E. (1870). Prodromus of a system of the Calcareous sponges. Annals and Magazine of Natural History. (4) 5: 176-191.
# Witkindwerghoningeter

De witkindwerghoningeter (Myzomela albigula) is een endemische vogel van de eilandengroep de Louisiaden ten zuidoosten van Nieuw-Guinea.

## Beschrijving

De witkindwerghoningeter is 13 cm lang en nogal saai gekleurd; het verenkleed is grijsbruin en er is weinig verschil tussen mannetje en vrouwtje. Het vrouwtje heeft meer wit op de keel.

## Verspreiding en leefgebied

De witkindwerghoningeter is een vrij onbekende vogelsoort die voorkomt op een aantal kleinere eilanden van de Louisiaden, tussen de Salomonzee in het noorden en de Koraalzee in het zuiden.
De soort telt twee ondersoorten:
* M. a. pallidior: de westelijke en centrale Louisiaden.
* M. a. albigula: Rossel.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar op het eiland Rossel wordt de soort omschreven als vrij algemeen. Omdat er verder weinig bekend is over deze vogelsoort is op de Rode lijst van de IUCN de status onzeker.
* 1 2 (en) Witkindwerghoningeter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Witkingierzwaluw

De witkingierzwaluw (Cypseloides cryptus) is een vogel uit de familie Apodidae (gierzwaluwen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Belize tot Guyana, noordelijk Brazilië en zuidoostelijk Peru.

## Status

De totale populatie is in 2019 geschat op 20-50 duizend volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witkingierzwaluw op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Woensdrechtse Heide

De Woensdrechtse Heide is een natuurgebied van 69 ha, dat eigendom is van Defensie.
Het betreft een militair oefenterrein dat ingeklemd ligt tussen Vliegbasis Woensdrecht, landgoed Mattemburgh, en Zurenhoek. Het gebied bestaat uit heide, stuifzand en naaldbos. De heide werd geregenereerd.
In het bos heeft lange tijd een Shermantank gestaan, die betrokken was geweest bij de gevechten om de Kreekrakdam, in oktober 1944. Tot 1976 heeft de tank daar gestaan. Toen werd een Stichting Tankmonument opgericht en de tank werd, mede met behulp van Defensie, gerestaureerd. Deze staat sinds 1978 bij het Bevrijdingsmonument in Woensdrecht opgesteld.
In bedrijf: Breezand · Havelte Oost · Legerplaats Harskamp · Leusderheide · Marnewaard · Oirschotse Heide · Vliehors · Vrachelse Heide · Vughterheide · Witterveld · Woensdrechtse Heide Voormalig: De Strubben-Kniphorstbos · Ermelosche Heide · Gorsselse Heide · Noordsvaarder · Sterrenbos
# Woensdagmarkt

De Woensdagmarkt is een plein in Brugge.

## Naamgeving

De Woensdagmarkt is ontstaan in 1458 door de afbraak van enkele huizen en werd aanvankelijk ook Oosterlingenplein genoemd. Vanaf de 16e eeuw noemde men het plein Koolplaats, omdat er houtskool werd verkocht. Dit gebeurde op woensdag, waardoor al vlug de naam Woensdagmarkt in gebruik kwam. Het plein is te bereiken langs het Genthof of het Oosterlingenplein.
Nadat in 1871 op het plein het standbeeld van Hans Memling werd geplaatst, veranderde de naam in Hans Memlingplaats. In de 19e eeuw werden op die plaats vooral tweedehands gebruiksvoorwerpen en dito kledij verkocht. Geleidelijk aan evolueerde de markt naar een gewone markt met eigentijdse producten. Gedurende de jaren dertig van de 20e eeuw nam de marktfunctie geleidelijk af. Na de fusie van gemeenten in 1971 veranderde de naam terug in Woensdagmarkt.
De naam "woensdagmarkt" wordt thans ook gebruikt voor de groenten- en bloemenmarkt die elke woensdag plaatsvindt op de Grote Markt of bij uitzondering op de Burg.

## Bekende bewoners

* Philippe Chrétien Popp

## In de kunst

In Une ville abandonnée (1904), een gedetailleerde tekening in potlood en pastel, liet Fernand Khnopff de zee tot tegen de Woensdagmarkt komen (toen nog Hans Memlingplein).

## Literatuur

* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge. Oorsprong en betekenis, Brugge, 1977.
Straten en pleinen in Brugge met een artikel op Wikipedia:
# Woensdrecht

Woensdrecht kan verwijzen naar:
* Woensdrecht (gemeente), een gemeente in het zuidwesten van Noord-Brabant
* Woensdrecht (plaats), een dorp in de gemeente Woensdrecht
* Vliegbasis Woensdrecht, een vliegbasis in de gemeente Woensdrecht
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Woensdrecht en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wolfsmelkuil

De wolfsmelkuil (Acronicta euphorbiae) is een nachtvlinder uit de familie Noctuidae, de uilen. De voorvleugellengte bedraagt tussen de 18 en 22 millimeter. De soort komt voor in heel Europa. Hij overwintert als pop.

## Waardplanten

De wolfsmelkuil heeft als waardplanten allerlei kruidachtige planten, struiken en loofbomen. Onder deze waardplanten bevinden zich cipreswolfsmelk, struikheide, moerasspirea, wilde gagel, weegbree, kruiskruid, braam, wilg en berk.

## Voorkomen in Nederland en België

De wolfsmelkuil is in Nederland een zeer zeldzame vlinder. Er zijn slechts een paar waarnemingen van recente datum bekend. In België is de soort ook zeldzaam, en komt recent alleen lokaal voor in de provincie Namen. De vlinder kent twee generaties die vliegen van eind april tot halverwege augustus.

## Externe link

* Wolfsmelkuil bij De Vlinderstichting
* Waring, P. en M. Townsend (2006) Nachtvlinders, veldgids met alle in Nederland en België voorkomende soorten, Baarn: Tirion.
# Wolford

Wolford is een plaats (city) in de Amerikaanse staat North Dakota, en valt bestuurlijk gezien onder Pierce County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 50. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 46, een daling van 4 (-8,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Wolford.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Wolford op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Wolfraam(VI)chloride

Wolfraam(VI)chloride is een anorganische verbinding met als brutoformule WCl$_6$. De stof komt voor als een donkervioletblauwe vluchtige vaste stof. Het is een belangrijke uitgangsstof bij de bereiding van andere wolfraamverbindingen. Wolfraam(VI)chloride is een van de weinige neutrale hexachloriden; een andere is renium(VI)chloride (ReCl$_6$). Molybdeen(VI)chloride (MoCl$_6$) bestaat niet. Beter bekend dan wolfraam(VI)chloride is het nog vluchtigere wolfraam(VI)fluoride (WF$_6$).

## Structuur en eigenschappen

Het centrale atoom in de octaëdrische molecule heeft een d$^0$-configuratie en is derhalve net als afgeleide vormen met wolfraam(VI) diamagnetisch. De W-Cl-bindinglengten zijn gelijk: 224 tot 226 pm.

### Kristalstructuur

Wolfraam(VI)chloride kent twee kristalstructuren. De alfastructuur is stabiel onder 226°C en heeft een trigonale structuur. Boven deze temperatuur wordt de structuur hexagonaal; dit is de bètavorm. In beide structuren zijn discrete WCl$_6$-octaëders te herkennen en de chlooratomen vormen vrijwel dezelfde dichtste stapeling. De wolfraamatomen bevinden zich echter in andere octaëdrische holten binnen deze dichtste stapeling.

### Reacties

Methylering met trimethylaluminium vormt hexamethylwolfraam. Met n-butyllithium ontstaat een reagens dat gebruikt kan worden voor de deoxygenatie van epoxiden.
De chlorideliganden in wolfraam(VI)chloride kunnen vervangen worden door een groot aantal andere anionische liganden zoals Br$^−$, NCS$^−$ en RO$^−$ (R = alkyl of aryl).

## Toxicologie en veiligheid

Wolfraam(VI)chloride is een agressieve en corrosieve oxidator die onder invloed van vocht omgezet wordt in zoutzuur.
# Wojciechów

Wojciechów kan verwijzen naar verschillende Poolse plaatsen en gemeenten:
* Wojciechów (gemeente)
* Wojciechów (powiat Lubelski)
* Wojciechów (Mazovië)
* Wojciechów (Neder-Silezië)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wojciechów en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wojdan Shaherkani

Wojdan Ali Seraj Abdulrahim Shaherkani (Arabisch: وجدان علي سراج الدين شهرخاني, Wiǧdān ʿAlī Sirāǧ ad-Dīn Šahraḫānī) (Mekka, 1 februari 1996) is een Saoedi-Arabisch judoka.
Shaherkani kwam, als eerste vrouw ooit, uit voor Saoedi-Arabië op de Olympische Zomerspelen. Ze deed mee aan het judo tijdens de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen. Shaherkani kwam uit in de klasse boven de 78 kilogram.
Shaherkani was via een wildcard uitgenodigd om deel te nemen aan de Olympische Spelen, ondanks dat ze geen internationale ervaring had en 'slechts' de blauwe band bezat. Bij de intocht van de atleten bij de openingsceremonie kreeg ze veel aandacht. De deelname van Shaherkani dreigde niet door te gaan, doordat haar vader dreigde haar terug te trekken, als ze bij het judo geen hoofddoek mocht dragen. De judobond zei in eerste instantie dat dit niet mocht. Het zou gevaar kunnen opleveren en in strijd zijn met de "principes en de geest" van de judosport. Uiteindelijk mocht ze toch met een speciale hoofddoek starten. Ze verloor de eerste wedstrijd na iets meer dan tachtig seconden op ippon van Melissa Mojica uit Puerto Rico.
# Wonderkinderen (boek)

Wonderkinderen is een boek van Thea Beckman over hoogbegaafdheid. Het verscheen in 1984.
Het thema van het boek is enerzijds hoogbegaafdheid, anderzijds de ouderlijke druk op kinderen.

## Het verhaal

Tom en Wijntje gaan op 10-jarige leeftijd al naar de brugklas. Ze zijn namelijk zo slim, dat ze twee klassen hebben mogen overslaan. Wijntje gaat naar het gymnasium, maar Tom moet naar de lts. Zijn ouders vinden namelijk dat het belangrijker is een vak te leren, zodat je aan de slag komt later (het liefst als elektricien, zoals Toms vader zelf is). Smeekbedes van Wijntjes ouders, leraar en basisschoolklas hebben geen effect, evenmin als Toms CITO-score van 550.
Terwijl Wijntje met plezier haar brugklas doorloopt en in de groep geaccepteerd wordt ondanks haar jonge leeftijd, gaat het voor Tom precies tegengesteld. Hij haalt slechte cijfers voor technische vakken en wordt gepest. Wanneer hij een ijzeren tang naar een van zijn kwelgeesten gooit, belt de school Toms vader op maar onderzoekt noch de aanleiding noch de oorzaak. De verhouding verslechtert nog verder als Tom een slecht rapport krijgt. Zijn vader verbiedt hem uiteindelijk met Wijntje en haar familie om te gaan, want die "stoken hem alleen maar op". Uiteindelijk gaat Tom in hongerstaking en belandt hierdoor in het ziekenhuis. Bemiddeling van een kinderpsycholoog en het besef bij Toms ouders dat dit menens is, doen hen de ogen openen.
Tom mag nu naar het vwo. Hij wil graag geoloog worden, maar zijn ouders zien hem liever als arts of politicus.
# Winston Lackin

Winston Guno Lackin (Nickerie, 23 december 1954 - Suriname, 11 november 2019) was een Surinaams politicus. Hij was van 2010–2015 minister van Buitenlandse Zaken.

## Levensloop

Winston Lackin is geboren in Nickerie en heeft de Algemene Middelbare School gevolgd in Paramaribo om vervolgens een licentiaat in rechten te behalen aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname.
Van 1983 tot en met 2010, met een onderbreking in 1985, is Lackin werkzaam geweest voor het ministerie van Buitenlandse Zaken. Van deze periode was hij tussen 1991 en 1994 Eerste Secretaris op de ambassade van Suriname in Brazilië en tussen 1997 en 2000 Counselor in Brussel (België). Tussen 1984 en 1986 volgde hij ter voorbereiding op een diplomatieke carrière een opleiding aan het Rio Branco Institute.
Lackin was lid van de Nationaal Democratische Partij. Bij de verkiezingen van 2010 was hij spindoctor van de partij en vertrouweling van Desi Bouterse. Van 2010 tot 2015 was hij minister van Buitenlandse Zaken. In maart 2016 werd hij benoemd tot raadsadviseur. Daarnaast was hij nationaal milieucoördinator en in het buitenland ambassadeur voor milieuaangelegenheden.
Lackin was in Colombia voor behandeling, maar overleefde zijn ziekte niet. Hij overleed thuis en werd 64 jaar.
* Curriculum Vitae van Winston Lackin (en) op Revolvy
* 1 2 StarNieuws, Ex-minister Winston Lackin overleden, 11 november 2019
* 1 2 Ex-minister Winston Lackin is niet meer, Suriname Herald, 11 november 2019, geraadpleegd 15 november 2019
* ↑ De Groene Amsterdammer, Bouterse zegt eenzijdig de vriendschap op - Liever geen band met Nederland, 27 oktober 2010
* ↑ Waterkant, Ex-ministers Lackin en Leilis benoemd tot raadsadviseurs, 10 maart 2016
* ↑ StarNieuws, Milieu-vraagstuk staat hoog op agenda Suriname, 10 februari 2019
* ↑ De Ware Tijd, Suriname krijgt nadrukkelijke rol bij klimaatonderhandelingen, 7 mei 2019
# Winston Maqutu

Winston Maqutu (Butha-Buthe, 11 december 1940) is een Lesothaans jurist en rechtsgeleerde. De eerste decennia van zijn loopbaan werkte hij als advocaat en gaf hij daarnaast van 1976 tot 1985 les aan de Universiteit van Lesotho. In 1993 werd hij benoemd tot rechter van het gerechtshof en vervolgens was hij van 2001 tot 2003 rechter van het Rwanda-tribunaal in Tanzania.

## Levensloop

Maqutu studeerde rechten aan de universiteiten van Botswana, Lesotho en Swaziland en behaalde in 1964 zijn eerste bachelorgraad. Tot 1969 vervolgde hij studie aan de Universiteit van Edinburgh en sloot deze af als Bachelor of Laws. In de jaren negentig volgde hij verschillende verdiepingscursussen op het gebied van het strafrecht en ook het internationale strafrecht.
Vanaf 1970 werkte hij als advocaat aan verschillende rechtbanken in Lesotho, waaronder het Hof van Beroep. Hij nam uiteenlopende zaken op, op het gebied van zowel het strafrecht als op terreinen van bijvoorbeeld echtscheidingen tot handelsgeschillen binnen het burgerlijk recht. Daarnaast was hij van 1976 tot 1985 seniordocent aan en plaatsvervangend decaan van de juridisch faculteit van de Universiteit van Lesotho.
Vervolgens werd hij in 1993 benoemd tot rechter van het gerechtshof (High Court) van Lesotho. Hier bleef hij aan tot 2001, toen hij aantrad als rechter van het Rwanda-tribunaal in Arusha in Tanzania. Hier kwam hij in zijn eerste jaar, samen met onder meer de rechters William Sekule en Arlette Ramaroson, in opspraak bij mensenrechtengroeperingen, omdat zij een verkrachte getuige zouden hebben uitgelachen. In 2002 werd hij niet herkozen waardoor zijn termijn afliep in 2003.
Maqutu schreef een aantal papers en artikelen die in vakbladen werden gepubliceerd. Verder verschenen er twee boeken van zijn hand.

## Werk

* 1991: Contemporary Constitutional History of Lesotho, Mazenod Printing Works, Lesotho
* 1992: Contemporary Family Law of Lesotho, NUL Publishing House
* UN Democracy, CV
* Global Policy, UN Judges Laugh At Rape Victim, 3 december 2001
* Arusha Times, Three ad litem judges appointed at the ICTR, 25-31 oktober 2003
* Resolutie 1347 en Resolutie 1449 Veiligheidsraad Verenigde Naties