OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Le Petit Français illustré

Le Petit Français illustré was een Frans jeugdblad dat verscheen van 1889 tot 1905.
Le Petit Français illustré verscheen vanaf 1889 als weekblad voor de jeugd. De ondertitel luidde: Le journal des écoliers et des écolières. Uitgever was Armand Colin & Cie te Parijs. Het formaat bedroeg 28,5 bij 19 cm. Elk nummer telde twaalf bladzijden. Vaak was er een dubbel, niet gepagineerd inlegblad toegevoegd, met publiciteit (onder meer voor opvoedkundige boeken van uitgeverij Armand Colin), aankondigingen en knutselopdrachten. Rond 1900 verscheen gedurende enkele jaren een Belgische uitgave die gesponsord werd door het modewarenhuis La Compagnie Anglaise op het De Brouckèreplein in Brussel. Het warenhuis stuurde deze uitgave gratis naar zijn klanten. Zodoende werd Le Petit Français illustré ook gelezen in een aantal Franstalige of tweetalige families in Vlaanderen. Het blad hield op te bestaan in 1905.
Het opzet was van meet af aan duidelijk educatief, met artikelen over geografie, natuur, techniek en andere wetenswaardigheden. Niettemin bracht het blad ook veel ontspanning. Een belangrijk deel van de inhoud bestond immers uit feuilletons en kortverhalen. De voorlaatste bladzijde had als titel Variétés en bevatte spelletjes, mopjes en allerhande nieuwtjes. Heel veel belang werd aan de illustraties gehecht. Er werden zelfs al foto’s afgedrukt – een nieuwigheid in de toenmalige pers – maar achteraf beschouwd zijn het vooral de tekeningen die interessant zijn. Aanvankelijk waren die in zwart-wit, maar vanaf 1900 verschenen de voor- en achterpagina in kleur. Talrijke tekenaars leverden op min of meer regelmatige basis een bijdrage. Onder hen Albert Robida en vooral Christophe (pseudoniem van Georges Colomb). Deze laatste begon in 1889 met het stripverhaal La famille Fenouillard. Dat was nauwelijks meer dan een jaar nadat Rudolph Dicks zijn legendarische krantenstrip The Katzenjammer Kids lanceerde in de zondagbijlage van The New York Journal. In 1893 startte Christophe met de strip Les malices de Plick et Plock, een verhaal over twee ondeugende kabouters waarvan de teksten af en toe een hoog heer Bommelgehalte hebben. Dankzij de bijdragen van Christophe kan Le Petit Français illustré beschouwd worden als een pionier van het stripverhaal in Europa.
# Le Thil

Le Thil is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië) en telt 308 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Andelys.

## Geografie

De oppervlakte van Le Thil bedraagt 4,2 km², de bevolkingsdichtheid is 73,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Le Thil met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Lauria fanalensis

Lauria fanalensis is een slakkensoort uit de familie van de Lauriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door R.T. Lowe.
* ↑ (en) Lauria fanalensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Lauria fanalensis bij Fauna Europaea.
# Le petit Nègre

Le petit Nègre (Frans voor: De kleine neger, ook bekend in het Engels als The Little Negro, origineel The Little Nigar) is een korte compositie voor piano van de Franse componist Claude Debussy geschreven in het jaar 1909.
Het doel van de compositie was om een leuk werk te schrijven dat óók door kinderen kon worden gespeeld. Het werk doet veel denken aan Golliwogg's Cakewalk uit Debussy's Children's Corner, een pianosuite die hij een jaar eerder componeerde.
Het werk heeft de aanduiding allegro en begint met een in 2/4 maat geschreven 'jazzy' gesyncopeerd thema, dat overduidelijk geënt is op de ragtime muziek, die vlak na de eeuwwisseling als genre erg populair was. Dan volgt een wat lyrischer passage (aangeduid met: 'espressivo' = met uitdrukking), waarin - net als in Golliwogg's Cakewalk - een Wagneriaanse melodie zit verstopt. Aan het einde sluit de ragtime het stukje weer af.
Debussy zette zich in zijn geschriften erg af tegen de nogal pompeuze muziek van Wagner, maar had heimelijk toch ook bewondering voor deze componist, omdat Wagner erin slaagde een typisch Duitse nieuwe laatromantische stijl door te voeren. De heimelijke bewondering voor Wagner wordt gezien als de reden dat het Wagner-citaat pianissimo gespeeld dient te worden. Debussy wilde, net zoals Wagner van belang was voor de muziekwereld in Duitsland, zelf ook een 'nieuwe' Franse muziekstijl realiseren, en zocht het daarbij regelmatig in exotische invloeden. In dit werkje zit dus zowel een vleugje jazz als Duitse laatromantiek verstopt.
Talloze transcripties voor verscheidene bezettingen van dit bekende werk werden gemaakt.
# Le petit baigneur

Le petit baigneur is een Franse, Italiaanse comedyfilm uit 1968, geregisseerd en geschreven door Robert Dhéry, met in de hoofdrollen Louis de Funès en Andréa Parisy.

## Verhaal

Louis-Philippe Fourchaume (Louis de Funès) is de tirannieke CEO van een Frans bedrijf dat luxe zeiljachten maakt. Louis-Philippe heeft zopas een van de ontwerpers uit het bedrijf, André Castagnier, ontslagen. Net op dat moment komt hij erachter dat hij, enkel met de hulp van André, een groot contract met een Italiaanse magnaat kan binnenhalen. Louis-Philippe probeert André terug te halen, maar deze wil niet zomaar terugkomen...

## Cast

| Acteur | Personage |
| Louis de Funès | Louis-Philippe Fourchaume |
| Andréa Parisy | Marie-Béatrice Fourchaume |
| Franco Fabrizi | Marcello Cacciaperotti |
| Robert Dhéry | André Castagnier |
| Colette Brosset | Charlotte Castagnier |
| Jacques Legras | Henri Castagnier |
| Michel Galabru | Scipion |
| Pierre Tornade | Jean-Baptiste Castagnier |
| Henri Génès | Joseph |
| Roger Caccia | Rémi Vigoret |
| Pierre Dac | Minister |
| Robert Rollis | Zeiler |
# Laws of Attraction

Laws of Attraction is een Iers-Brits-Duitse romantische komedie uit 2004, onder regie van Peter Howitt.

## Verhaal

Audrey Woods en Daniel Rafferty zijn twee echtscheidings-advocaten die regelmatig tegenover elkaar in de rechtbank staan en overdreven enthousiast met hun werk bezig zijn. In het algemeen worden ze beschouwd als de beste advocaten van New York. Zowel zakelijk als privé komen ze elkaar voortdurend tegen. Iets lijkt het dat ze tot elkaar aangetrokken worden, maar als Daniel Audrey uitnodigt om uit eten te gaan in zijn favorieten restaurant gaat Audrey helemaal los. Langzaam maar zeker voelt Audrey iets voor Daniel. Tijdens dit proces staan ze ook tegen over elkaar in de rechtszaal voor een echtscheiding van het showbizzkoppel, de rockster Thorne Jamison en zijn succesvolle vrouw, de kledingontwerpster Serena, die allebei alleen recht willen hebben op hun klein kasteeltje in Ierland. Als Audrey op onderzoek is in Ierland voor het kasteeltje, kom ze ook Daniel daar tegen met dezelfde redenen. Als ze daar na een gezellig feestje de volgende dag wakker worden, komt Audrey (weer helder van geest) in een positie terecht die ze niet had voorzien.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Pierce Brosnan | Daniel Rafferty |
| Julianne Moore | Audrey Woods |
| Michael Sheen | Thorne Jamison |
| Parker Posey | Serena |
| Frances Fisher | Sara Miller |
| Nora Dunn | Rechter Abramovitz |
* ↑ (en) Laws of Attraction op Box Office Mojo
# Lawrie Sanchez

Lawrence Philip ("Lawrie") Sanchez (Lambeth, 22 oktober 1959) is een Noord-Iers voetbaltrainer en voormalig betaald voetballer die bij voorkeur als aanvallende middenvelder speelde. Zijn meest memorabele moment was het winnen van de FA Cup met Wimbledon tegen Liverpool in 1988.

## Biografie
### Achtergrond

Sanchez werd geboren in Engeland. Zijn moeder was Noord-Ierse, waardoor hij voor het Noord-Iers voetbalelftal uitkwam. Zijn vader is/was een Ecuadoraan, wat zijn achternaam verklaart. Sanchez bezit naast een trainersdiploma een diploma managementwetenschappen. In de jaren zeventig begon Sanchez te voetballen.

### Clubcarrière
#### Wimbledon

Sanchez werd onder meer opgeleid in de jeugdacademie van Southampton en groeide op in de Londense buitenwijk Lambeth. Hij debuteerde als betaald voetballer bij Reading in 1978 en kwam zes jaar voor deze club uit. Hij speelde tien seizoenen voor het voormalige Wimbledon, van 1984 tot 1994. De spelers van Wimbledon werden omwille van hun vermeende agressieve spel The Crazy Gang genoemd. Sanchez speelde bij Wimbledon samen met onder anderen Vinnie Jones en John Fashanu, spelers die het maken van een overtreding meer of minder niet schuwden. In 1988 werd volgens critici dusdanig op agressieve wijze de FA Cup gewonnen tegen de Engelse en Europese grootmacht Liverpool. Men ontkent dit. Liverpool werd gecoacht door Kenny Dalglish, de mannen van Wimbledon door Bobby Gould. Sanchez scoorde het enige doelpunt met een kopbal na 37 minuten, op een vrije schop van Dennis Wise genomen vanaf links na een fout op verdediger Terry Phelan. Sanchez speelde twee seizoenen in de Premier League met Wimbledon en speelde uiteindelijk 270 competitiewedstrijden en scoorde 33 doelpunten.

#### Swindon Town

In 1994 vertrok hij naar toenmalig Premier League-club Swindon Town. Swindon Town vocht in tegenstelling tot Wimbledon tegen de degradatie. Hij werd met de club 22ste en dus laatste. In mei 1995 beëindigde Sanchez zijn loopbaan bij het Ierse Sligo Rovers. Hij was er in dienst als speler-coach.

### Interlandcarrière

Sanchez speelde drie interlands voor Noord-Ierland, maar scoorde niet voor zijn land.

### Trainerscarrière

Sanchez werd actief als trainer van Sligo Rovers (1994-1995). Later was hij coach van achtereenvolgens de clubs Wycombe Wanderers (1999-2003), Fulham (2007), Barnet (2011-2012) en het Griekse Apollon Smyrnis uit de hoofdstad Athene (2013-2014). Van 2004 tot 2007 was hij Noord-Iers bondscoach.

## Erelijst
### Reading FC

* Football League Fourth Division
    1979

### Wimbledon FC

* FA Cup
    1988
# Leen Douwes

Pieter Leendert (Leen) Douwes (Ambarawa, 27 december 1879 – Breda, 27 april 1965) was een Nederlands militair, beeldhouwer, schilder en tekenaar.

## Levensloop

Douwes was een zoon van Jan Douwes en zijn vrouw Anna Cornelia Fauël. Hij werd geboren in Fort Willem I in Nederlands-Indië, waar zijn vader werkzaam was als apotheker. Van 1891 tot 1898 woonde hij in bij zijn "tante" (eigenlijk oudtante) Maria Reijerkerk en haar man Hermanus Engbertus Hulsebos in Amsterdam, vermoedelijk om een opleiding te volgen. In 1898 vertrok hij naar Apeldoorn. Op 8 november 1904 trouwde hij in Utrecht met Hyacinthe Judica Henriette den Arend. Dit huwelijk werd echter vier jaar later door de rechtbank in Padang ontbonden.
Op 14 april 1914 hertrouwde hij in Hof van Delft met de Belgische Yvonne Josine Marie Ghislaine Mahieu. Tegen deze tijd was hij "luitenant der infanterie". In 1914 ook ging hij van het protestantse geloof over tot het katholicisme, vermoedelijk vanwege dit huwelijk. Samen met Mahieu stichtte hij een gezin in Hof van Delft. Daarna leidde het gezin Douwes een enigszins nomadisch bestaan. Na Hof van Delft woonden ze tot 1917 in Rijswijk, van 1917 tot 1918 in Oisterwijk, van 1917 tot 1919 in Melick, van 1919 tot 1921 in Roermond en van 1921 tot omstreeks 1925 in Malang in Nederlands-Indië. In 1926 verhuist het gezin van Haren in Groningen naar Tilburg en in 1928 van Tilburg naar Ginneken bij Breda. Na het overlijden van zijn vrouw in 1931 vestigde hij zich in Breda. Hier legde hij zich toe op de schilder- en tekenkunst, maar vooral de beeldhouwkunst had zijn interesse. Als beeldhouwer was hij autodidact. Wel werd hij in 1933 lid van de Bredasche Kunstkring. In 1934 trouwde hij in Ginneken – nu als "reserve kapitein der infanterie" – met Neletta Frederika Geertruida Elisabeth van Duijn.

## Werk

Douwes werkte als beeldhouwer vooral in hout, en soms ook in natuur- en kunststeen. Hij werkte in een stijl die verwant is aan het expressionisme met hoekige, verwrongen figuren en met de beitelslag goed zichtbaar. Tot zijn onderwerpen behoren figuurvoorstellingen en christelijk-religieuze voorstellingen. In 1930 beeldhouwde hij een crucifix voor een wegkruis aan de Deken Dr. Dirckxweg in Bavel, dat vergeleken wordt met werk van de Belgische beeldhouwer Albert Servaes. Werk van Douwes bevindt zich verder onder meer in de Sacramentskerk in Breda en het Stedelijk Museum Breda.
# Leemkuil

Een leemkuil of leemput is een groeve, al dan niet gevuld met water. Een leemkuil ontstaat door het afgraven van leem voor bouwmateriaal (voor vloeren of voor de afwerking van vlechtwerkwanden) of voor de fabricage van bakstenen. Ook werd leem gebruikt voor zowel erfverharding als voor het verharden van wegen.
Na de afgraving bleven de leemkuilen vaak onbenut liggen, waardoor bijzondere flora en fauna zich kon vestigen. In Nederland komen leemkuilen vooral voor in Overijssel, Gelderland, Noord-Brabant en Limburg. Ook in het Gooi in Noord-Holland komen leemkuilen voor. Hier groeien onder meer wilde tijm, kruisdistel, wilde roos, grasklokje, geelhartje, hondsviooltje, rolklaver, vleugeltjesbloem, wilde peen, bochtige klaver, kattendoorn en rozenkransje.
# Le Cri du hibou

Le Cri du hibou is een Franse dramafilm uit 1987 onder regie van Claude Chabrol. Het scenario is gebaseerd op de roman De roep van de uil (1962) van de Amerikaanse schrijfster Patricia Highsmith.

## Verhaal

De gescheiden Robert trekt naar Vichy. Daar raakt hij in de ban van Juliette. Haar verloofde wordt jaloers op Robert en valt hem aan. Wanneer de verloofde van Juliette wordt vermist, wordt Robert verdacht van moord.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Christophe Malavoy | Robert |
| Mathilda May | Juliette |
| Jacques Penot | Patrick |
| Jean-Pierre Kalfon | Commissaris |
| Virginie Thévenet | Véronique |
| Patrice Kerbrat | Marcello |
| Jean-Claude Lecas | Jacques |
| Agnès Denèfle | Suzie |

## Externe link

* (en) Le Cri du hibou in de Internet Movie Database
Le Beau Serge (1958) · Les Cousins (1959) · À double tour (1959) · Les Bonnes Femmes (1960) · Les Godelureaux (1961) · L'Œil du Malin (1962) · Ophélia (1963) · Landru (1964) · Le Tigre aime la chair fraîche (1964) · Marie-Chantal contre le docteur Kha (1965) · Le Tigre se parfume à la dynamite (1965) · La Ligne de démarcation (1966) · Le Scandale (1967) · La Route de Corinthe (1967) · Les Biches (1968) · Que la bête meure (1969) · Le Boucher (1970) · La Rupture (1970) · Juste avant la nuit (1971) · Ten Days' Wonder (1971) · Docteur Popaul (1972) · Les Noces rouges (1973) · Nada (1974) · Une partie de plaisir (1975) · Les Innocents aux mains sales (1975) · Les Magiciens (1976) · Folies bourgeoises (1976) · Alice ou la Dernière Fugue (1977) · Blood Relatives (1978) · Violette Nozière (1978) · Le Cheval d'orgueil (1980) · Les Fantômes du chapelier (1982) · The Blood of Others (1984) · Poulet au vinaigre (1985) · Inspecteur Lavardin (1986) · Masques (1987) · Le Cri du hibou (1988) · Une affaire de femmes (1989) · Jours tranquilles à Clichy (1990) · Dr. M (1990) · Madame Bovary (1991) · Betty (1992) · L'Œil de Vichy (1993) · L'Enfer (1994) · La Cérémonie (1995) · Rien ne va plus (1997) · Au cœur du mensonge (1999) · Merci pour le chocolat (2000) · La Fleur du mal (2002) · La Demoiselle d'honneur (2004) · L'Ivresse du pouvoir (2006) · La Fille coupée en deux (2007) · Bellamy (2009)
# Leistus cycloderus

Leistus cycloderus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Tschitscherine.
# Leizhuang

Leizhuang is een plaats in het arrondissement Huaxi, Guiyang, Guizhou, China. De luchthaven van Leizhuang is 30-35 km ten westen van de binnenstad van Guiyang. De Gevangenis van Yang'ai is in Leizhuang.
# Leivadia

Leivadia vroeger Livadeia, nog vroeger Levadeia (Grieks: Λειβαδιά, vroeger Λιβαδειά, nog vroeger Λεβάδεια) is sedert 2011 een fusiegemeente (dimos) in de Griekse bestuurlijke regio (periferia) Centraal-Griekenland.
De vijf deelgemeenten (dimotiki enotita) van de fusiegemeente zijn:
* Chaironeia (Χαιρώνεια)
* Davleia (Δαύλεια)
* Koroneia (Κορώνεια)
* Kyriaki (Κυριάκι)
* Leivadia (Λειβαδιά)
* ↑ (el) Volks- en woningtelling 2011: Voorlopige uitslagen van het aantal inwoners (p. 5 Δήμος Λεβαδέων). Gearchiveerd op 15 oktober 2015.
* ↑ (el) Bestuurlijke indeling vanaf 2011 en aantal inwoners in 2001 (p. 17415 ΔΗΜΟΣ ΛΕΒΑΔΕΩΝ)
# Le Loreur

Le Loreur is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 177 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Coutances.

## Geografie

De oppervlakte van Le Loreur bedraagt 3,2 km², de bevolkingsdichtheid is 55,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Le Loreur met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Le Loroux

Le Loroux is een gemeente in het Franse departement Ille-et-Vilaine (regio Bretagne) en telt 520 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fougères-Vitré.
* Kerk in Le Loroux
* Le Loroux
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Le Loroux bedraagt 11,4 km², de bevolkingsdichtheid is 45,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Le Loroux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Le Lorrain

Le Lorrain is een gemeente in Martinique en telde 6.768 inwoners in 2019. De oppervlakte bedraagt 50,33 km². Het bevindt zich ongeveer 25 km ten noorden van de hoofdstad Fort-de-France.

## Geschiedenis

Er zijn Taíno nederzettingen uit de 1e eeuw n.Chr in het gebied aangetroffen. Het werd later bewoond door de Cariben, maar in 1658 werden ze door de Franse kolonisten uit het gebied verdreven. In 1680 werd de parochie opgericht. In 1840 werd het een gemeente. In 1848 werd de slavernij afgeschaft, en werden contractarbeiders uit India gehaald om op de plantages te werken. De gemeente werd oorspronkelijk Grande Anse genoemd naar de baai, maar in 1878 werd de naam gewijzigd in Lorrain. In 1902 werd de plaats gespaard tijdens de uitbarsting van Mont Pelée. In 1946 telde Le Lorrain ongeveer 10.000 inwoners, maar sindsdien is er sprake van een gestage bevolkingsafname. De economie is grotendeels gebaseerd op bananenteelt.

## Galerij

* Weg D22 door de bananenvelden
* Schuilhut om Mont Pelée te observeren (1903)
* Bananen in Le Lorrain
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ (fr) INSEE, Populations légales 2019 Commune du Lorrain (97214). Gearchiveerd op 5 oktober 2022.
* ↑ Distance calculator, Interactieve site. Gearchiveerd op 13 augustus 2023.
* ↑ (en) AZ Martinique, Lorrain. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* ↑ (fr) Petit Futé, Le Lorrain. Gearchiveerd op 7 oktober 2022.
L'Ajoupa-Bouillon · Les Anses-d'Arlet · Basse-Pointe · Bellefontaine · Le Carbet · Case-Pilote · Le Diamant · Ducos · Fonds-Saint-Denis · Fort-de-France · Le François · Grand'Rivière · Le Gros-Morne · Le Lamentin · Le Lorrain · Macouba · Le Marigot · Le Marin · Le Morne-Rouge · Le Morne-Vert · Le Prêcheur · Rivière-Pilote · Rivière-Salée · Le Robert · Saint-Esprit · Saint-Joseph · Saint-Pierre · Sainte-Anne · Sainte-Luce · Sainte-Marie · Schœlcher · La Trinité · Les Trois-Îlets · Le Vauclin
# Leiophron borealis

Leiophron borealis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Loan in 1974.
# Leiophron arsenjevi

Leiophron arsenjevi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 1993.
# Lepidotrigona trochanterica

Lepidotrigona trochanterica is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Cockerell.
# Lepidozamia

Lepidozamia is een geslacht van palmvarens uit de familie Zamiaceae. Het geslacht telt twee soorten, die beide endemisch zijn in Oost-Australië. De soorten komen voor in regenwouden in het oosten van Queensland en New South Wales.

## Soorten

* Lepidozamia hopei (W.Hill) Regel
* Lepidozamia peroffskyana Regel
* ↑ (en) Lepidozamia Regel Royal Botanic Gardens, Kew Gearchiveerd op 26 juli 2023.
# Lepidotrigona nitidiventris

Lepidotrigona nitidiventris is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Smith.
# Leistus miroslavae

Leistus miroslavae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Farkac & Sciaky.
# Leistus makaluensis

Leistus makaluensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Perrault.
# Leo Lodewijk Marie van Nispen tot Sevenaer

Jhr. Leo Lodewijk Marie van Nispen tot Sevenaer ('s-Gravenhage, 10 april 1939 − Amsterdam, 8 mei 2017) was directeur van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg.

## Biografie

Van Nispen was een telg uit het geslacht Van Nispen en een zoon van jhr. mr. Eugène Octave Marie van Nispen tot Sevenaer (1895-1957), kunsthistoricus en ook directeur van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg, en Marie Johanna barones van Voorst tot Voorst (1907-2009), telg uit het geslacht Van Voorst tot Voorst. Hij trouwde in 1966 met Elise Pauline Arnold met wie hij vier kinderen kreeg. In 1969 studeerde hij af als bouwkundig ingenieur aan de Technische Hogeschool Delft. In 1976 werd hij benoemd tot directeur van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg, waarvan zijn vader tussen 1939 en 1956 ook directeur was. Meteen in zijn eerste jaarverslag, dat over 1975 (tevens Europees Monumentenjaar), ontvouwde hij een nieuwe visie op monumentenbeleid: er moest niet langer worden uitgegeaan van de bescherming van louter individuele monumenten, maar er moest tevens naar de omgeving worden gekeken. (Dit was bijvoorbeeld een visie die al was ontvouwd door jhr. dr. Henri Wolter Matheus van der Wyck (1927-2001), in 1975 nog medewerker van de RDMZ, in zijn proefschrift over Nederlandse buitenplaatsen.) Inmiddels was er een hoofddirecteur bij de dienst benoemd, Jan Jessurun, en werd Van Nispen plaatsvervangend hoofddirecteur; in 1987 volgde Van Nispen Jessurun op, die directeur-generaal op het ministerie werd, maar met de titel directeur. Vanaf 1 oktober 1991 werd hij directeur van het internationaal secretariaat van de International Council on Monuments and Sites (ICOMOS) te Parijs waarvan hij sinds 1 mei van dat jaar al interim-manager was; hij zou tot 1994 directeur blijven. Bij de Nederlandse dienst werd hij opgevolgd door Fons Asselbergs (na een interim-periode met de Amersfoortse wethouder U.F. Hylkema).
Jhr. ir. L.L.M. van Nispen tot Sevenaer was Officier in de Orde van Oranje-Nassau en overleed in 2017 op 78-jarige leeftijd.
* Krantenberichten (via delpher.nl).
* Nederland's Adelsboek 89 (2000-2001), p. 132.
* Overlijdensbericht, op: icomos.nl.
# Lengede

Lengede is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen, en maakt deel uit van het Landkreis Peine. Lengede telt 13.559 inwoners.
Tot deze gemeente behoren tevens de ortsteilen:
* Barbecke
* Broistedt
* Klein Lafferde
* Lengede
* Woltwiesche
* Gemeinsame Normdatei: 4035319-9
* Library of Congress Control Number: no2004072465
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007471614905171
* Virtual International Authority File: 235469508
* WorldCat (via VIAF): 235469508
Edemissen · Hohenhameln · Ilsede · Lahstedt · Lengede · Peine · Vechelde · Wendeburg