OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vindasia

Vindasia is een geslacht van planten uit de acanthusfamilie (Acanthaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt op het eiland Madagaskar.

## Soorten

* Vindasia virgata Benoist
* ↑ (en) Vindasia Benoist Kew Royal Botanic Gardens
... · Acanthopsis · Acanthus · Achyrocalyx · Afrofittonia · Ambongia · Ancistranthus · Andrographis · Angkalanthus · Anisacanthus · Anisosepalum · Anisotes · Anomacanthus · Aphanosperma · Aphelandra · Ascotheca · Asystasia · Avicennia · Ballochia · Barleria · Barleriola · Blepharis · Borneacanthus · Boutonia · Brachystephanus · Bravaisia · Brillantaisia · Brunoniella · Calacanthus · Calycacanthus · Camarotea · Carlowrightia · Celerina · Cephalacanthus · Chalarothyrsus · Chamaeranthemum · Chileranthemum · Chlamydacanthus · Chlamydocardia · Chorisochora · Chroesthes · Clinacanthus · Clistax · Codonacanthus · Conocalyx · Cosmianthemum · Crabbea · Crossandra · Crossandrella · Cyclacanthus · Cynarospermum · Cyphacanthus · Danguya · Dasytropis · Dichazothece · Dicladanthera · Dicliptera · Dischistocalyx · Duosperma · Dyschoriste · Ecbolium · Echinacanthus · Elytraria · Encephalosphaera · Eranthemum · Eremomastax · Filetia · Fittonia · Forcipella · Glossochilus · Graphandra · Graptophyllum · Gymnostachyum · Gypsacanthus · Hansteinia · Haplanthodes · Harpochilus · Hemigraphis · Henrya · Herpetacanthus · Heteradelphia · Holographis · Hoverdenia · Hulemacanthus · Hygrophila · Hypoestes · Ichthyostoma · Isoglossa · Isotheca · Jadunia · Justicia · Kalbreyeriella · Kosmosiphon · Kudoacanthus · Lankesteria · Leandriella · Lepidagathis · Megalochlamys · Ruellia · Strobilanthes · Thunbergia · ...
# Virgularia halisceptrum

Virgularia halisceptrum is een Pennatulaceasoort uit de familie van de Virgulariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Broch.
# Vicar

Vicar kan verwijzen naar:
* Vícar, een Spaanse gemeente
* Vicar (striptekenaar), een pseudoniem van de Chileense striptekenaar Víctor Arriagada Ríos
* vicar, Engelse benaming van een anglicaanse pastoor
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vicar en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vicarie

Een vicarie is volgens het Nederlands recht een stichting. Het was oorspronkelijk een middeleeuwse rechtspersoon naar kerkelijk én wereldlijk recht. Vanaf de Reformatie zijn het in Nederland geen geestelijke instellingen meer. Zij kregen veelal een andere functie en vielen alleen nog maar onder het wereldlijke recht. Sinds de invoering van het Nieuw Burgerlijk Wetboek hebben vicarieën dezelfde juridische jas aangetrokken als een gewone stichting, maar verschillen zij in hun oorsprong. Anno 2018 zijn er nog slechts zo'n 45 vicariestichtingen bekend die zijn ingeschreven bij de Kamer van Koophandel met in hun naam het woord vicarie, prebende, beneficie, Fries leen, of capellanie.

## Middeleeuwen en Reformatie

Oorspronkelijk was de vicarie in de Middeleeuwen een afgezonderd vermogen waarvan de opbrengst bestemd was voor het levensonderhoud van een priester. Deze vicaris moest daarvoor aan een bepaald altaar een of meer heilige missen opdragen, in gebeden bepaalde personen gedenken en eventueel nog andere, in de stichtingsbrief opgedragen, taken uitvoeren. De inkomsten van zo'n vicarie werden gegeven aan een door de collator uitgekozen vicaris die formeel door de geestelijke overheid (de bisschop) in dit geestelijk ambt werd gesteld. De collator was de stichter of zijn opvolger, die het collatierecht had (ook patronaatsrecht genoemd). De vicaris was dan bezitter van de vicarie geworden onder de verplichting de vicariegoederen te beheren en die daarvoor kon optreden in het rechtsverkeer.
De Staten van de gewesten brachten tijdens de Reformatie de vicarieën onder het wereldlijke recht en wijzigden de bestemming (het werden veelal studiebeurzen) en zij namen het toezicht op de bestemming en het beheer van de goederen van de vicarieën van de geestelijke overheid over.

## Moderne tijd

In de praktijk functioneerde de rechtspersoon-stichting in de middeleeuwen reeds lang voordat de Staat in de Wet op stichtingen van 31 mei 1956 (stb.327) formeel de (vicarie als) rechtspersoon-stichting erkende. Pas veel later is men vicarieën gaan begrijpen als rechtspersoon-stichtingen. De stichtingen functioneerden aanvankelijk op basis van het in de praktijk ontwikkelde gewoonterecht.
Sinds de Franse tijd centraliseerde de Staat het toezicht op de vicariestichtingen. De Overheid oefende op grond van het besluit van de Souvereine Vorst van 8 mei 1814 nr. 147, preventief toezicht uit op de bestemming van de vicarieën, op dezelfde wijze als dat in ieder der provincies gebruikelijk was geweest. Deze stichtingen bleven geregeld door het bestaande gewoonterecht. De Wet van 29 oktober 1892 (stb.240) stelde een preventief toezicht op het beheer van vicariegoederen in. Dit gecentraliseerde preventieve toezicht door de Overheid eindigde door de Wet van 30 oktober 1974 (stb.700) en de invoering van Boek 2 Burgerlijk Wetboek.
Artikel 55 Overgangswet Nieuw B.W. bepaalt dat vicarieën met ingang van 26 juli 1976 worden geregeerd door de bepalingen van boek 2 B.W. betreffende de stichtingen en staan daardoor nu onder rechterlijke controle (‘repressief toezicht’).
# Vittangirivier

Vittangirivier (Zweeds: Vittangi älv; Samisch: Vazášeatnu) is een rivier, die stroomt in de Zweedse gemeente Kiruna. De rivier krijgt haar water van beken die het Vittangimeer voeden. Dat meer watert aan de oostkant af via de Vittangirivier (hier Vittangieno). Al snel stroomt de rivier door nog een meer, het Tahkomeer en krijgt dan de naam Vittangojoki. Zij stroomt door onbewoond en onherbergzaam gebied. Haar belangrijkste zijrivier de Sevujoki stroomt in. Een aantal kilometers daarna krijgt ze haar naam Vittangirivier. Het blijft nog kilometers onbewoond gebied. Als zij Vittangi nadert stroomt ze in de Torne en kruist daarmee de Europese weg 45. De rivier heeft dan inclusief de grootste bronrivier 127 kilometer afgelegd.
# Vittangimeer

Het Vittangimeer, Zweeds: Vittangijärvi, is een meer in Zweedse, in de gemeente Kiruna. Het meer is een opvangbekken van beken en rivieren, die van alle kanten toestromen. De grootste zijn de Birtimes en Rienakka. Er liggen ten zuiden van het meer een berg: de Vittangiberg en een gehucht: Vittangijärvi met dezelfde naam.
Afwatering: meer Vittangimeer → Vittangirivier → Torne → Botnische Golf
# Videotheek

Een videotheek is een bedrijf dat voorbespeelde beelddragers (voornamelijk dvd's en voorheen ook videobanden) verhuurt aan particulieren.
Op het moment dat de bezoekersaantallen van een film in de bioscoop begonnen terug te lopen, kwam die film in het assortiment van de videotheek terecht, meestal eerst als duurdere dagfilm en later als goedkopere weekfilm. Naast algemene videotheken waren ook videotheken die bijvoorbeeld uitsluitend filmhuisfilms verhuren, of uitsluitend erotische films.
In de jaren 80 nam het aantal videotheken sterk toe dankzij de komst van de videorecorder. De videotheken boden verschillende videoformaten aan (Betamax, VHS, Video 2000). In de jaren 90 richtten de videotheken zich meer op VHS en cd. In het begin van 21e eeuw verdreven dvd's en blu-rays de traditionele videobanden.
Door internet, filesharing en video on demanddiensten verdwenen de meeste standaardvideotheken in de jaren 10 van de 21e eeuw. De overgebleven zaken zijn vaak uitgegroeid tot entertainmentwinkels met een breder assortiment, of tot online platforms zoals Videoland.

## Huurabonnement

Sommige videotheken hadden abonnementen voor een vast bedrag per maand waarmee men onbeperkt films kon lenen. Er was alleen een beperking van het aantal films dat men tegelijk te leen had.
* Last Action Heroes: de laatste videotheken van Nederland, Mark van den Tempel, Nieuwe Revu, 26 maart 2017
# Vitrea schneideri

Vitrea schneideri is een slakkensoort uit de familie van de Pristilomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Riedel & P. Reischutz.
# Vladimir Petsjerin

Vladimir Sergevitsj Petsjerin (Russisch: Владимир Сергеевич Печерин) (Dimerka (nu Verenigde Dimerka, (oblast Kiev), 27 juli 1807- Dublin, 29 april 1885) was een Russisch politiek denker, schrijver en dichter.

## Leven en werk

Petsjerin studeerde klassieke talen en werd hoogleraar in de Griekse talen te Moskou. In deze tijd ontwikkelde hij ook als veelbelovend dichter, maar ook tot activist. Aangetrokken door het utopisch socialisme vertrok hij in 1836 vooral om avontuurlijke- maar volgens hemzelf ook politieke redenen naar het Westen, in eerste instantie België. In 1840 bekeerde hij zich tot het Katholicisme en sloot zich aan als monnik bij de Orde der Redemptoristen. Hij zwierf vervolgens een tijdlang door Europa en trad uiteindelijk toe in een klooster nabij Londen.
Na twintig jaar in een klooster te hebben geleefd verliet Petsjerin de orde der Redemptoristen en werd voor de laatste 23 jaar van zijn leven kapelaan in een ziekenhuis te Dublin. In deze tijd schreef hij ook zijn beroemde memoires “Van over het graf” (in Nederland verschenen in de reeks Privé-Domein). Deze memoires geven een prachtig tijdsbeeld van het Russische intellectuele denken in de jaren tussen 1860 en 1870, maar ook een prachtig en ongepolijst levensverslag. In heftig geschreven fragmenten komen we in dit boek tal van intrigerende revolutionaire activisten van de tweede garnituur tegen, alsook oplichters en avonturiers, kleine burgers, proletariërs en verknipte monniken.
De memoires van Petsjerin vonden in Nederland een groot pleitbezorger in Karel van het Reve, die aan Petsjerin een apart hoofdstuk wijdde in zijn “Geschiedenis van de Russische Literatuur”.
Petsjerin overleed in Dublin op 29 april 1885.

## Literatuur

* Karel van het Reve: Geschiedenis van de Russische literatuur (1985)
* Bibliothèque nationale de France: cb160720049 (data)
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: pets002
* Gemeinsame Normdatei: 131631616
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2279 5949
* Library of Congress Control Number: no00024642
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js2014835777
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007527113305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070887322
* LIBRIS: 367419
* Système universitaire de documentation: 112220533
* Virtual International Authority File: 47899683
* WorldCat (via VIAF): 47899683
# Vix vagans

Vix vagans is een mosdiertjessoort uit de familie van de Vicidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Thornely.
# Vixsinusia kuranella

Vixsinusia kuranella is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Amsel.
# Vintage

Vintage kan verwijzen naar:
* Vintage (wijn)
* Vintage port
* vintage, tweedehands met een min of meer antieke uitstraling
* Vintagekleding, oude, opnieuw gedragen kleding als modeverschijnsel
* Vintage (motorfietstaal), een bepaald type oude motorfietsen
* Vintage (muziek), oude verzamelwaardige apparatuur en muziekinstrumenten
* Vintage (band), een band uit het zuiden van Nederland.
* Vintage Guitars, een gitaarmerk van Trevor Wilkinson
# Vipio scutum

Vipio scutum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brulle in 1846.
# Vipio sexmaculatus

Vipio sexmaculatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brulle in 1846.
# Vipio semistriatus

Vipio semistriatus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Brulle in 1846.
# Vlag van Oulu

De vlag van Oulu is een vierkante banier van het wapen van deze provincie, dat is samengesteld uit het wapen van de historische regio Österbotten (witte schapen op een blauwe achtergrond) en dat van de stad Kajaani (een toren op een blauwe achtergrond). De historische regio Österbotten was een provincie van het Zweedse koninkrijk, totdat Finland in 1809 deel van Rusland ging uitmaken. De huidige provincie Oulu is gelegen op een deel van het grondgebied van de historische provincie.
De vlag is, net als de provincie Oulu, gecreëerd in 1997.
Op 1 januari 2010 werden de Finse provincies opgeheven. Hiermee verviel de vlag.
# Vogelkopkatvogel

De vogelkopkatvogel (Ailuroedus arfakianus) is een van de meer dan twintig soorten prieelvogels. De vogel werd in 1874 door Adolf Bernhard Meyer als aparte soort beschreven. De soort werd daarna vaak als ondersoort van de zwartoorkatvogel (A. melanotis) beschouwd. Maar volgens moleculair genetisch onderzoek is de status van soort verdedigbaar.

## Kenmerken

De vogel is ongeveer 29 cm lang en lijkt uiterlijk sterk op de zwartoorkatvogel. De vogel is iets donkerder gekleurd, van boven donkerder groen en ook op de kin en borst meer zwart dan bij de zwartoorkatvogel.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in het westen van Nieuw-Guinea op het schiereiland Vogelkop en het eiland Misool. Er zijn twee ondersoorten:
* A. a. misoliensis: Misool.
* A. a. arfakianus: Vogelkop.
De vogel komt voor in montaan tropisch bos in het Arfakgebergte op hoogten tussen de 600 en 2300 meter boven zeeniveau.

## Status

De vogelkopkatvogel komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de zwartoorkatvogel (A. melanotis misoliensis/arfaianus).
* ↑ Meyer, AB, 1874. Ailuroedus arfakianus (protoniem). Sitz. Math.-Nat. Cl. K. Akad. Wiss. Wien 69 p.82
* ↑ (en) Irestedt, Martin et al., 2016. Contrasting phylogeographic signatures in two Australo-Papuan bowerbird species complexes (Aves: Ailuroedus). Zoologica Scripta 22 dec. 2015.DOI:10.1111/zsc.12163
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Vojsko (Vodice)

Vojsko is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Vodice in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 153 inwoners op 1 januari 2020.
# Vojenský újezd

Vojenský újezd kan verwijzen naar:
* Vojenský újezd Boletice; een Tsjechisch militair oefenterrein in de regio Zuid-Bohemen
* Vojenský újezd Brdy; een voormalig Tsjechisch militair oefenterrein in de regio Midden-Bohemen
* Vojenský újezd Březina; een Tsjechisch militair oefenterrein in de regio Zuid-Moravië
* Vojenský újezd Hradiště; een Tsjechisch militair oefenterrein in de regio Karlsbad
* Vojenský újezd Libavá; een Tsjechisch militar oefenterrein in de regio Olomouc
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vojenský újezd en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vojenský újezd Brdy

Vojenský újezd Brdy (vroeger vojenský výcvikový prostor Jince en Nederlands: Militair oefenterrein Brdy) was een militair oefenterrein van het Tsjechische leger in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Příbram. Brdy telde in 2015 27 inwoners. Het militaire oefenterrein is in 2016 opgeheven en het grondgebied is verdeeld over 27 omliggende gemeenten in de districten Příbram en Beroun in de regio Midden-Bohemen en Pilsen-zuid en Rokycany in de regio Pilsen.
Bezděkov pod Třemšínem · Bohostice · Bohutín · Borotice · Bratkovice · Březnice · Buková u Příbramě · Bukovany · Cetyně · Čenkov · Čím · Daleké Dušníky · Dlouhá Lhota · Dobříš · Dolní Hbity · Drahenice · Drahlín · Drásov · Drevníky · Drhovy · Dubenec · Dublovice · Dubno · Háje · Hluboš · Hlubyně · Horčápsko · Hřiměždice · Hudčice · Hvožďany · Chotilsko · Chrást · Chraštice · Jablonná · Jesenice · Jince · Kamýk nad Vltavou · Klučenice · Kňovice · Korkyně · Kosova Hora · Kotenčice · Koupě · Kozárovice · Krásná Hora nad Vltavou · Křepenice · Křešín · Láz · Lazsko · Lešetice · Lhota u Příbramě · Malá Hraštice · Milešov · Milín · Modřovice · Mokrovraty · Nalžovice · Narysov · Nečín · Nedrahovice · Nechvalice · Nepomuk · Nestrašovice · Nová Ves pod Pleší · Nové Dvory · Nový Knín · Občov · Obecnice · Obory · Obořiště · Ohrazenice · Osečany · Ostrov · Ouběnice · Pečice · Petrovice · Pičín · Počaply · Počepice · Podlesí · Prosenická Lhota · Příbram · Příčovy · Radětice · Radíč · Rosovice · Rožmitál pod Třemšínem · Rybníky · Sádek · Sedlčany · Sedlec-Prčice · Sedlice · Smolotely · Solenice · Stará Huť · Starosedlský Hrádek · Suchodol · Svaté Pole · Svatý Jan · Svojšice · Štětkovice · Těchařovice · Tochovice · Trhové Dušníky · Třebsko · Tušovice · Velká Lečice · Věšín · Višňová · Volenice · Voznice · Vrančice · Vranovice · Vševily · Vysoká u Příbramě · Vysoký Chlumec · Zalužany · Zbenice · Zduchovice · Županovice
# Vojenský újezd Hradiště

Vojenský újezd Hradiště (Nederlands: Militair oefenterrein Hradiště) is een militair oefenterrein in de regio Karlsbad, en maakt deel uit van het district Karlovy Vary. Hradiště telt geen inwoners (2023).
Het oefenterrein stamt uit het begin van de jaren vijftig en ligt in een gebied dat vroeger door Boheemse Duitsers werd bewoond. Vanaf 1945 werden zij verdreven en was het gebied relatief leeg.
In het gebied van het oefenterrein lagen oorspronkelijk 18 gemeenten: Albeřice (Alberitz), Bražec (Bergles), Bukovina (Buckwa), Činov (Schönau), Dlouhá (Langgrün), Dolní Lomnice (Unterlomitz), Dolní Valov (Unterwohlau), Javorná (Ohorn), Korunní (Krondorf), Lochotín (Lochotin), Lučina (Hartmannsgrün), Lučiny , Malý Hlavákov (Kleinlubigau), Obrovice (Wobern), Ořkov , Radošov (Reschwitz), Střelnice en Svatobor (Zwetbau). Tussen haakjes staan de oude Duitse namen. In 2016 zijn, bij de verkleining van de Vojenský ůjezd Hradiště, Bražec en Doupovské Hradiště zelfstandige gemeenten geworden.
Abertamy · Andělská Hora · Bečov nad Teplou · Bochov · Boží Dar · Božičany · Bražec · Březová · Černava · Čichalov · Dalovice · Děpoltovice · Doupovské Hradiště · Hájek · Horní Blatná · Hory · Hroznětín · Chodov · Chyše · Jáchymov · Jenišov · Karlsbad (Karlovy Vary) · Kolová · Krásné Údolí · Krásný Les · Kyselka · Merklín · Mírová · Nejdek · Nová Role · Nové Hamry · Ostrov · Otovice · Otročín · Pernink · Pila · Potůčky · Pšov · Sadov · Smolné Pece · Stanovice · Stráž nad Ohří · Stružná · Šemnice · Štědrá · Teplička · Toužim · Útvina · Valeč · Velichov · Verušičky · Vojenský újezd Hradiště · Vojkovice · Vrbice · Vysoká Pec · Žlutice
# Volvatella ficula

Volvatella ficula is een slakkensoort uit de familie van de Volvatellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Burn.
# Vivodina

Vivodina is een plaats in de gemeente Ozalj in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 75 inwoners (2001).
# Vivungi

Vivungi is een dorp binnen de Zweedse gemeente Kiruna. Het dorp ligt in een groot moerasgebied rond het meer Sovasjärvi en is alleen te bereiken over een smalle landweg, een afslag van de weg Vittangi – Lainio. Het is gesticht in ongeveer 1770.
Bestuurscentrum: Kiruna (Tätort)
Tätort: Jukkasjärvi · Karesuando · Kuttainen · Övre Soppero · Svappavaara · Vittangi
Småort: Abisko · Idivuoma · Kauppinen · Kurravaara · Lannavaara · Laxforsen · Masugnsbyn · Mertajärvi · Närvä · Paksuniemi · Piksinranta · Saivomuotka
Overig: Alalahti · Alttajärvi · Årosjåkk · Björkliden · Holmajärvi · Jänkänalusta · Kaalasjärvi · Kalixfors · Kattuvuoma · Käyrävuopio · Krokvik · Kuoksu · Lainio · Laukkusluspa · Luongaslompolo · Maunu · Merasjärvi · Nedre Soppero · Nurmasuanto · Paittasjärvi · Parakka · Piilijärvi · Pirttivuopio · Poikkijärvi · Puoltsa · Rautas · Rensjön · Salmi · Silkkimuotka · Stenbacken · Suijajärvi · Torneträsk · Tuolluvaara · Vassijaure · Viikusjärvi · Vittangi · Vivungi
# Voordorp (Utrecht)

Voordorp is een buurt van de wijk 'Noordoost' in Utrecht, de hoofdstad van de Nederlandse provincie Utrecht. De buurt werd gebouwd in de jaren negentig en was de laatste grotere stadsuitbreiding voor de bouw van Leidsche Rijn. Het grondgebied waar nu de wijk ligt had oorspronkelijk een bestemming voor onder meer volkstuinen en sportvelden en ligt ingeklemd tussen de spoorlijnen Utrecht - Amersfoort, Utrecht Maliebaan - Hilversum en de autosnelweg A27. In het zuiden grenst de buurt aan het terrein van de voormalige Utrechtse veemarkt.
Het is een compacte buurt van rond de 1600 woningen met een diversiteit aan bewoners: jonge gezinnen, ouderen, huurders en kopers. Voordorp is met veel aandacht voor detaillering, variatie en (mediterraan) kleurgebruik vormgegeven door architect Theo Bosch, die hiervoor de Rietveldprijs voor architectuur ontving.
In Voordorp zijn achttien straten vernoemd naar internationaal bekende vrijheidsstrijders: David Ben Goerion, Steve Biko, Simón Bolívar, Habib Bourguiba, Pedro Luis Brión, Raden Adjeng Kartini, Samora Machel, Pál Maléter, Tomáš Masaryk, Andrej Sacharov, Pablo Neruda, Agostinho Neto, Kemal Atatürk, Che Guevara, Chico Mendes, Aartsbisschop Romero, Augusto César Sandino en Tula.
De veemarkt is in 2012 gesloten en gesloopt. Op het terrein zijn woningen gekomen waarmee Voordorp werd uitgebreid.
Volgens een meting van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) is Voordorp de beste buurt van de grote steden in Nederland. Bij het onderzoek speelden gegevens over winkels, huisartsen en scholen een rol, maar ook aspecten als geluidshinder, vernieling en vervuiling.
U-OV lijn 4 geeft de wijk een verbinding met het centrum.
Huizingabuurt · Lauwerecht · Staatsliedenbuurt · Tuindorp · Tuindorp Oost · Tuinwijk-Oost · Tuinwijk-West · Veemarkt · Vogelenbuurt · Voordorp · Wittevrouwen · Zeeheldenbuurt