OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hoplicnema lata

Hoplicnema lata is een keversoort uit de familie molmkogeltjes (Corylophidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1987 gepubliceerd door Pakaluk.
# Hylaeus arnoldi

Hylaeus arnoldi is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Friese.
# Hylaeus asper

Hylaeus asper is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Vachal.
# Hylaeus armeniacus

Hylaeus armeniacus is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Warncke.
# Hydroptila metoeca

Hydroptila metoeca is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Howeina higashimeyaensis

Howeina higashimeyaensis is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Cytheruridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Ishizaki.
# Hynirhynchus pantherinus

Hynirhynchus pantherinus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Bigot.
# Hynnekleiv

Hynnekleiv is een plaats de fylke Agder in het zuiden van Noorwegen. Het dorp ligt aan het kruispunt van Riksvei 41 en Fylkesvei 42. Tovdalselva stroomt langs het dorp dat tot 1970 ook een station had aan Sørlandsbanen, de spoorweg tussen Oslo en Kristiansand.
# Hynobius glacialis

Hynobius glacialis is een salamandersoort uit de familie der Aziatische landsalamanders (Hynobiidae).

## Naamgeving

Hynobius glacialis werd samen Hynobius fuca in 2008 als een nieuwe soort beschreven door June-Shiang Lai en Kuang-Yang Lue van de National Taiwan Normal University in Taipei. Ze noemden het dier Nanhu-salamander, naar de vindplaats Nanhu Lodge op Mount Nanhu.

## Verspreiding en habitat

De beide soorten zijn endemisch in Taiwan. H. glacialis komt voor in de bergen in het noorden van Taiwan op meer dan 3000 meter hoogte. Het holotype is afkomstig uit het arrondissement Taichung. De exacte locatie is 24°24'N, 121°25'E, op een hoogte van 3536 meter boven zeeniveau.
Hynobus glacialis is de langste van de vijf Hynobius-soorten die op Taiwan voorkomen. De kop-romplengte is gemiddeld 60 mm. De rug is geelbruin met onregelmatige korte zwarte strepen. De buikzijde is grijs. Er zijn bleke gele stippen op het hoofd. Er zijn vier tenen aan de voorste ledematen en vijf aan de achterste.
Ze leven nabij alpine toendra in de buurt van koude bronnen en stroompjes. Tijdens de dag schuilen ze meestal onder rotsen of steenslag.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Hynobius glacialis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Hynobius glacialis. Gearchiveerd op 10 oktober 2019.
* ↑ June-Shiang Lai, Kuang-Yang Lue. "Two New Hynobius (Caudata: Hynobiidae) Salamanders from Taiwan." Herpetologica (2008), vol. 64 nr. 1, blz. 63-80.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Hynobius glacialis. Gearchiveerd op 5 augustus 2023.
* ↑ BiotaTaiwanica: Hynobius glacialis

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Hynobius glacialis - Website Geconsulteerd 13 maart 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Hynobius glacialis - Website
# Hypena griseolalis

Hypena griseolalis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Rothschild.
# Hradište pod Vrátnom

Hradište pod Vrátnom (Hongaars: Harádics) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Senica. Hradište pod Vrátnom telt in oktober 2010 685 inwoners.
# Hradište (okres Poltár)

Hradište (Hongaars: Várkút) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Poltár. Hradište telt 1.029 inwoners.
Breznička · Cinobaňa · České Brezovo · Ďubákovo · Hradište · Hrnčiarska Ves · Hrnčiarske Zalužany · Kalinovo · Kokava nad Rimavicou · Krná · Málinec · Mládzovo · Ozdín · Poltár · Rovňany · Selce · Sušany · Šoltýska · Uhorské · Utekáč · Veľká Ves · Zlatno
# Hradište

Hradište kan verwijzen naar:
* Hradište (okres Partizánske), een Slowaakse gemeente in de regio Trenčín, in het district Partizánske
* Hradište (okres Poltár), een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, in het district Poltár
# Hradištko (okres Praha-západ)

Hradištko (Duits: Hradischko) is een Tsjechische gemeente in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Praha-západ. Hradištko telt 1476 inwoners (2006).
Bojanovice · Bratřínov · Březová-Oleško · Buš · Černolice · Černošice · Červený Újezd · Číčovice · Čisovice · Davle · Dobrovíz · Dobříč · Dobřichovice · Dolní Břežany · Drahelčice · Holubice · Horoměřice · Hostivice · Hradištko · Hvozdnice · Choteč · Chrášťany · Chýně · Chýnice · Jeneč · Jesenice · Jílové u Prahy · Jíloviště · Jinočany · Kamenný Přívoz · Karlík · Klínec · Kněževes · Kosoř · Kytín · Lety · Libčice nad Vltavou · Libeř · Lichoceves · Líšnice · Měchenice · Mníšek pod Brdy · Nučice · Ohrobec · Okoř · Okrouhlo · Ořech · Petrov · Pohoří · Průhonice · Psáry · Ptice · Roblín · Roztoky · Rudná · Řevnice · Řitka · Slapy · Statenice · Středokluky · Svrkyně · Štěchovice · Tachlovice · Trnová · Třebotov · Tuchoměřice · Tursko · Úholičky · Úhonice · Únětice · Velké Přílepy · Vestec · Vonoklasy · Vrané nad Vltavou · Všenory · Zahořany · Zbuzany · Zlatníky-Hodkovice · Zvole
# Hyalophora columbia

Hyalophora columbia is een vlinder uit de familie nachtpauwogen (Saturniidae), onderfamilie Saturniinae.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door S.I. Smith in 1865.
# Hydractinia armata

Hydractinia armata is een hydroïdpoliep uit de familie Hydractiniidae. De poliep komt uit het geslacht Hydractinia. Hydractinia armata werd in 1940 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fraser.
# Hydractinia antonii

Hydractinia antonii is een hydroïdpoliep uit de familie Hydractiniidae. De poliep komt uit het geslacht Hydractinia. Hydractinia antonii werd in 2006 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Miglietta.
# Hydractinia australis

Hydractinia australis is een hydroïdpoliep uit de familie Hydractiniidae. De poliep komt uit het geslacht Hydractinia. Hydractinia australis werd in 1996 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Schuchert.
# Lapsias tovarensis

Lapsias tovarensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Lapsias. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Eugène Simon.
# Stirling North

Stirling North is een plaats in de Australische deelstaat Zuid-Australië en telt 350 inwoners (2006).
# Maurice Nio

M.H.L. (Maurice) Nio (Dabo Singkep (Riau-archipel), 3 november 1959 – Rotterdam, 11 juli 2023) was een Nederlands architect en schrijver.

## Loopbaan

Nio had vanaf het jaar 2000 een eigen ontwerpbureau, Nio architecten in Rotterdam, vanaf 2004 met Joan Almekinders. Samen met architect Lars Spuybroek gaf Nio van 1991 tot 1994 het tijdschrift in boekvorm Nox uit, waarvan vier delen uitkwamen.
Nio overleed in 2023 op 63-jarige leeftijd.

## Ontwerpen (selectie)

* Viaducten, tunnels en bushaltes voor Zuidtangent (NH) op het 'kerntraject' Schiphol-Haarlem, 2002.
* Busstation The Amazing Whale Jaw, piepschuim met een buitenlaag van polyester, in Hoofddorp, bij het Spaarne Ziekenhuis, 2002. Plaatselijk is het ook bekend als de Zwerfkei. Dit wordt beschouwd als het grootste bouwwerk ter wereld dat geheel uit kunststof materialen is opgebouwd. De gemeente Haarlemmermeer kondigde in 2022 aan dit kunstwerk, dat duur is in onderhoud, te willen verwijderen.
* Ophaalbrug, Prayer of Shadow Protection, over het Amstel-Drechtkanaal in Vrouwenakker, 2008. Hiervoor wonnen Nio en Sean Matsumoto in 2010 de Dutch Design Award voor 'beste product openbare ruimte'.

## Website

* NIO architecten
* Architectuurgids: gebouwen van Maurice Nio
* Maurice Nio: You Have the Right to Remain Silent, Amsterdam, 1998, ISBN 978 90 71346 27 9.
* Maurice Nio: Unseen I Slipped Away: Sovereignty & Singularity, uitg. 010, Rotterdam, 2004, ISBN 978 90 6450 468 6.
* Maurice Nio en Joan Almekinders: Eat This!, Het kookpunt van publiek domein, 2006, ISBN 978 90 71346 36 1.
* Silvio Carta (red.): Urban Presences, Maurice Nio 2000-2011, uitg. AADCU, 2011, ISBN 978 721407524 6.
* ↑ Architect Maurice Nio op 63-jarige leeftijd overleden, Architectenweb.nl, 13 juli 2023. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
* ↑ The Amazing Whale Jaw bij NIO architecten
* ↑ Nieuwe eigenaar voor bijzondere bushalte van 50 meter lang en 10 meter hoog gezocht, NOS Nieuws, 28 april 2022. Gearchiveerd op 18 mei 2023.
* ↑ Nio architects: Prayer of Shadow Protection
* ↑ Dutch Design Awards 2010. Gearchiveerd op 24 maart 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 122189787
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2007408365
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 113133
* Union List of Artist Names: 500249136
* Virtual International Authority File: 145328383
* WorldCat (via VIAF): 145328383
# McClelland's

McClelland's Single Malts zijn een aantal Schotse single malt whiskies, die worden geproduceerd door Morrison Bowmore. McClelland's is een goedkope whisky, die een fractie kost van de meeste andere single malts.
McClelland's is geen distilleerderij: het bedrijf bottelt de whisky van moederbedrijf Morrison Bowmore Distillers en andere merken. Onder de naam McClelland worden dan ook vertegenwoordigers van diverse whiskyregio's op de markt gebracht.
De whisky van McClellan kenmerkt zich door een wat harde smaak, waar de jonge leeftijd aan bijdraagt. Op het etiket van de flessen wordt noch de leeftijd, noch de distilleerderij vermeld. Dit geeft gerenommeerde distilleerderijen de mogelijkheid een goedkope whisky op de markt te zetten, zonder het risico van aantasting van het eigen merk.

## Whisky's

* McClelland's Highland
* McClelland's Islay
* McClelland's Lowland
* McClelland's Speyside
* McClelland's Speyside 12 Years Old
# McClure

McClure kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* McClure (Ohio)
* McClure (Pennsylvania)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van McClure en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# McCloud

McCloud kan verwijzen naar:
* McCloud (televisieserie), een televisieserie.
* McCloud (Californië), een plaats in de Verenigde Staten van Amerika.
* McCloud (rivier), een rivier door de gelijknamige plaats.
* Fox McCloud, een personage uit de computerspelserie Star Fox.
* Scott McCloud, gitarist van Soulside en Girls against Boys.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van McCloud en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# McClelland Gallery and Sculpture Park

McClelland Gallery and Sculpture Park is een beeldenpark en expositieruimte voor moderne en hedendaagse kunst in Langwarring bij Melbourne in de Australische staat Victoria.

## Galerie en beeldenpark

McClelland, dat werd opgericht in 1971, beschikt over drie expositieruimtes voor wisseltentoonstellingen van Australische beeldhouw- en schilderkunst, grafiek en fotografie, alsmede sinds 1989 een beeldenpark, dat in 2007 met acht hectare aanzienlijk werd uitgebreid tot 16 hectare. Het beeldenpark is vrij toegankelijk en toont 70 werken van onder anderen Auguste Rodin (Monument pour Balzac) en Henry Moore (Draped Seated Woman), alsmede van prominente Australische beeldhouwers.
Tot de permanente collectie behoren werken van vrijwel alle leden van de kunstenaarsgroepering Centre Five, zoals Inge King, Norma Redpath, Clifford Last en Lenton Parr, waarmee McClelland Gallery and Sculpture Park altijd een bijzondere band heeft gehad.

## Permanente collectie

* Bruce Armstrong : City (1987)
* George Baldessin : Untitled (1966/67)
* Geoffrey Bartlett : The rise of the flowering plants (1984)
* Ewan Coates (1965, Melbourne) : Three pillars of instant gratification (2007)
* Peter Corlett (1944) : Tarax Play Sculpture (1969), La Stupenda (2003)
* Vincas Jomantas (1922-2001) : Landing object II (1992)
* John Kelly (1965, Bristol (U.K.) : Maquette for a public monument (2003), Untitled (2006)
* Inge King (1918, Berlijn): Flight Arrested (1964), Jabaroo (1984), Island Sculpture (1991)
* Clifford Last (1918 - 1991) : Metamorphosis II (1987)
* Michael Le Grand: Schism (2006)
* Clement Meadmore (1929, Melbourne) : Paraphernalia (1999)
* Robert Owen: Double Vision Nr. 2 (2003)
* Adrian Page : Torus - Hidden and revealed (2003)
* Lenton Parr (1924 - 2003, Melbourne): Custom House Screen
* Phil Price (1965, Nelson, Nieuw-Zeeland): Ratytus (2005)
* Anthony Pryor (1951 - 1991, Melbourne): Sea Legend (1991-2000)
* Norma Redpath (1928, Melbourne) : Untitled (1964), Desert Arch (1968), Landscape Caryatid (1980/85)
* Ron Robertson-Swann (1941, Sydney) : Turn (1988), Lunar chariot (2003)
* Lisa Roet (1967, Melbourne) : White Ape (2005)
* Peter Schipperheyn (1955, Melbourne) : Thus Spake Zarathustra (2006)
* Ken Unsworth (1931, Melbourne) : Annulus of stones (2007)
* David Wilson (1947, Londen): Black Vessel (1977), Earth (1978), Dry pool (1979), Shore column (1981), Stump stall (1985) en Around the mirror (1987)

## Fotogalerij

* Untitled (2006) van John Kelly
* Tarax Play Sculpture (1969) van Peter Corlett
* Torus - Hidden and revealed (2003) van Adrian Page

## Externe link

* (en) Website McClelland Gallery and Sculpture Park
# Max Reneman

Max Feiko Reneman (Groningen, 20 oktober 1923 – bij Cinisi, Palermo, 23 december 1978) was een Nederlandse tandarts en kunstenaar.

## Leven en werk

Reneman mocht van zijn vader - die een groothandel in tandtechnische apparatuur had - alleen kunstenaar worden als hij ook een 'echt vak' leerde. Hij studeerde tandheelkunde, was tandarts in Groningen en wetenschappelijk medewerker bij de vakgroep tandheelkunde aan de Universiteit Utrecht. Na zijn doctoraal vestigde hij zich in 1947 in Amsterdam. Hij volgde daar lessen aan de Rijksnormaalschool voor Tekenleraren en, als leerling van Heinrich Campendonk, aan de Rijksakademie van beeldende kunsten en ontplooide zich als beeldhouwer en kunstschilder. Naast kunstenaar bleef hij actief als tandarts en specialiseerde zich in tandprothesen.
In 1960 werd Reneman voorzitter van kunstenaarsvereniging De Keerkring, die jaarlijks in het Stedelijk Museum exposeerde. Hij raakte betrokken bij alternatieve kunstuitingen in de jaren 60 en 70. Hij richtte in 1970/1971 met onder anderen Robert Jasper Grootveld en Theo Kley het Deskundologisch Laboratorium op. Voor Grootveld maakte hij ook een kunstgebit.
Reneman was van huis uit katholiek en kreeg meerdere opdrachten ter verfraaiing van kerken, waarvoor hij onder meer wandreliëfs maakte. In zijn werk is de vogel een terugkerend thema, zij het vaak in een abstracte vorm. Een voorbeeld hiervan is het werk Communicatie, dat werd geplaatst op het dak van een telefooncentrale in de stad Groningen.
Reneman kwam op 55-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk voor de kust van de noordelijke provincie Palermo, Sicilië. Hij werd begraven op de Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied.
Zijn neef, de journalist Max Westerman (1958), is naar hem genoemd.

## Werken (selectie)

* 1959 Communicatie, Groningen
* 1960 glas-in-loodramen, Mariakerk (later: Gereformeerde kerk "Magnalia Dei") in Groningen
* 1960 Phoenix, glas-in-betonwand, Christus Koningkerk, Utrecht
* 1962 Bemint (muurschildering), R.K. Parochie De Goddelijke Verlosser in Drachten
* 1964 glas-in-betonwand Morgensterkerk (Heemskerk)
* 1965 wandsculptuur voor het kantoor van Stadsbeheer in Groningen
* 1969 De Springbok, Nieuwegein

## Fotogalerij

* Communicatie (1959), Groningen
* Phoenix (1960), Utrecht
* Bemint (1962) De Goddelijke Verlosser, Drachten
* Het Monster, Emmen
# Maurizio Arrivabene

Maurizio Arrivabene (Brescia, 7 maart 1957) is de voormalige president van Formule 1-team Scuderia Ferrari en CEO van de Italiaanse club Juventus FC.

## Carrière

Arrivabene heeft een marketing- en verkoopachtergrond. In 1997 begon hij met werken bij Philip Morris International, waarna hij vicepresident van Marlboro Global Communication and Promotions werd in 2007, en vicepresident van Consumer Channel Strategy and Event Marketing in 2011. Door zijn werk bij Philip Morris, werd hij betrokken bij het sponsoren van het bedrijf (onder de naam Marlboro, een bedrijf dat toendertijd ook een sponsor was van Ferrari) en zat vanaf 2010 in de Formule 1-commissie als vertegenwoordiger van de sportsponsors.
Arrivabene verving zakenman Marco Mattiacci in november 2014 als teambaas van Ferrari. Deze beslissing werd genomen door de nieuwe voorzitter van Ferrari Sergio Marchionne. Het team behaalde in de tijd dat hij teambaas was 14 overwinningen. In 2019 maakte Ferrari in een statement bekend dat Mattia Binotto de Ferrari-baas zou vervangen, omdat Arrivabene andere dingen die hem interesseren wou gaan doen.
Arrivabene is sinds 2021 CEO van voetbalclub Juventus FC, alhoewel hij al sinds 2012 betrokken was bij management van het team.
In 2022 stapte Arrivabene op als CEO bij Juventus. Volgens Italiaanse media had dit te maken met een onderzoek naar fraude bij de club.

## Privéleven

Arrivabene en Ulrika Eriksson waren vanaf 1990 tot en 1995 getrouwd. Met Ulrika heeft Arrivabene een dochter gekregen, genaamd Stefania. Hij is nu getrouwd met Stefania Bocchi, die ook bij Ferrari werkte.
* ↑ sportredactie, Door onze, Voltallig Juventus-bestuur stapt op, vrijwel zeker door onderzoek naar fraude. NU (28 november 2022). Gearchiveerd op 29 november 2022. Geraadpleegd op 29 november 2022.
# Meander (rivier in Turkije)

De Meander (Turks: Büyük Menderes, letterlijk: "grote Meander", ter onderscheid met de Küçük Menderes ("kleine Meander"), een andere rivier 30 km noordelijker) is een rivier in het westen van Turkije.
Zij stroomt door zuidwestelijk Anatolië en mondt uit in de Egeïsche Zee.
De rivier kronkelt veel en heeft haar naam gegeven aan omega-vormige bochten in andere rivieren. Zie meander.
Volgens de omschrijving in de Hellenica Oxyrhynchia is ze een rivier, "die haar bron heeft te Kelainai, de grootste stad van Phrygië, en uitstroomt in zee in de buurt van Priëne en..." (XII 3).
* Bibliothèque nationale de France: cb12194629t (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4211257-6
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge322222
* Virtual International Authority File: 239514138
* WorldCat (via VIAF): 239514138
# Martina Kämpfert

Martina Kämpfert (Berlijn, 11 november 1959) is een atleet uit Duitsland.
Op de Olympische Zomerspelen van Moskou in 1980 nam Kämpfert deel aan de 800 meter, waar ze in de finale als vierde finishte.
In 1982 won ze zilver op de Europese kampioenschappen indoor, en in 1981 was ze was ze nationaal kampioene van Oost-Duitsland.
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ IAAF––profiel
* ↑ Olympedia––profiel. Gearchiveerd op 8 mei 2022.
# Mecynorhinella ugandensis

Mecynorhinella ugandensis (voorheen Mecynorrhina ugandensis) is een zeer grote Afrikaanse kever behorend tot de bladsprietkevers, onderfamilie cetoniinae, tribus goliathini. De kever, waarvan de mannetjes 5 tot 8 cm lang kunnen worden, komt voor in de relatief kleine regio van het Ituriwoud (Democratische Republiek Congo en Oeganda) in Afrika.
De kever heeft een ongewoon grote variabiliteit in kleur, van roodbruin tot groen tot blauw, met of zonder witte streeptekening op het halsschild en de dekschilden. De vele kleurvarianten hebben allemaal wel een roodbruine achtertibia gemeen. De mannetjes onderscheiden zich van de vrouwtjes door een hoorn op de clypeus, langere en sterker bedoornde voorpoten en een uitholling in de onderzijde van het abdomen. Deze laatste twee kenmerken stellen hem in staat zich bij de paring beter aan het vrouwtje vast te houden; de eerste om rivalen mee te verslaan.
De larven leven in organisch rottend materiaal zoals hopen dode bladeren en kunnen 30-40 gram zwaar worden. De imagines (volwassen kevers) leven van zacht fruit zoals banaan. De ontwikkeling van de larven ( via drie larvestadia, aangeduid met L1, L2 en L3) kan maanden tot een jaar duren; de kevers leven slechts enkele weken tot maanden.
Door het verdwijnen van het regenwoudareaal in de provincie Ituri is de soort waarschijnlijk bedreigd.

## Cultuur

De kever wordt door liefhebbers wel gekweekt. In een 10-15 cm dikke laag van organisch substraat, bestaande uit vergaand eiken- en beukenblad gedijen de larven bij een temperatuur rond 25 graden. Na het derde larvestadium verpoppen ze zich binnen een cocon (ter grootte van een kippenei) van substraatmateriaal om na circa 2 maanden als volwassen kever tevoorschijn te komen. Behalve aan rottende plantenresten hebben de larven ook behoefte aan extra eiwit, waarin voorzien kan worden door eenmaal per week enkele droge kattenbrokjes per larve in het substraat te brengen. Het houden van meer larven in een container kan – vooral bij sterke grootteverschillen – tot kannibalisme leiden.