OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Papiermolen

In een papiermolen werd vroeger uit textiel papier gemaakt. Het geproduceerde papier, geschept papier, geldt als zeer waardevol.
In Nederland zijn er nog drie molens die op oude ambachtelijke wijze geschept papier produceren:
* De Schoolmeester in Westzaan bij Zaandam
* Achterste Molen in het Nederlands Openluchtmuseum Arnhem
* Papierfabriek de Middelste Molen te Loenen
In het Drukkerijmuseum te Meppel worden regelmatig demonstraties handmatig papierscheppen gegeven.

## Proces

Van lompen worden de aangevoerde lappen in kleine stukjes gescheurd en met hamers of messen (bewogen door het mechaniek van de molen) zo fijn mogelijk gehakt of geplet.
Daarna gaat het fijngehakte materiaal voor de laatste bewerking in een maalbak, vaak hollander genoemd (een kuip met water met daarin een draaiende trommel met messen en een maalplaat op de bodem) waarin de textieldraadjes tot vezels worden vermalen. De hoogte van de trommel ten opzichte van de maalplaat is verstelbaar.
De vezelpap wordt daarna overgegoten in een schepkuip, waaruit de papierschepper met behulp van een raam met fijn gaas wat papierpap uit de bak schept en onderwijl het water weg laat lopen. In het gaas kan zich een afbeelding bevinden, die als watermerk in het papier achterblijft. Op het gaas blijft dan een laagje nat papier achter, wat na persen en drogen een velletje geschept papier wordt.
Voor het beschrijfbaar en sterker maken van het papier wordt het gedompeld in de lijmketel, die gevuld is met een warm mengsel van water, dierlijke lijm en aluin. Hierna gaat het weer terug naar de droogschuur.
* Tafel voor het scheuren van lompen
* Hamerbak voor het fijnstampen van de stukjes lompen tot draadjes
* Hollander voor het verkrijgen van de vezels
* Het scheppen van de vezels met behulp van een zeefraam
* Na verwijdering uit het schepraam, ligt het natte vel op viltdoeken om later te kunnen persen

## Geschiedenis

Voor het produceren van wit papier is veel zuiver water nodig. Papiermolens waren dan ook alleen watergedreven molens. In Nederland lag het centrum van de papiernijverheid in Apeldoorn. Pas 100 jaar later kwam de Zaanstreek met de windmolens op als papierproducent. Hiervan is alleen De Schoolmeester nog over. Rond 1650 waren er op de Veluwe 165 papiermolens, die 150.000 riem papier produceerden. Na 1673 liep door de inval van het Frans leger de productie snel terug, doordat de papiermakers naar de Zaanstreek vluchtten, waar ook al een papierindustrie aanwezig was, zij het dat daar alleen grauw en blauw papier werd vervaardigd. De Veluwse papiermakers zorgden ervoor dat de Zaanstreek overging in het maken van wit papier. Het papier van de Zaanstreek werd wereldberoemd. Rond 1880 waren er van de Veluwse papiermolens niet veel meer over en de nog overgebleven molens gingen kleren wassen.
# Atyoidea

Atyoidea zijn een superfamilie van garnalen (Caridea).

## Taxonomie

Binnen de superfamilie is slechts één familie ingedeeld:
* Atyidae de Haan, 1849
* 1 2 de Haan W. (1833-1850) Crustacea. In: von Siebold PF Fauna Japonica sive descriptio animalium, quae in itenere per Japoniam, jussu et auspiciis superiorum, qui summum in India Batava imperium tenent, suscepto, annis 1823-1830 collegit, notis, observationibus et admumbrationibus illustravit. Lugduni-Batavorum, i-xvii, ix-xvi, 1-243, [244], I-xxxi, Plates A-J, L-Q, 1-55
* ↑ Sammy De Grave, N. Dean Pentcheff, Shane T. Ahyong et al. (2009) "A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans". Raffles Bulletin of Zoology Suppl. 21: 1–109. Gearchiveerd op 30 oktober 2012.
# Osmia gabrielis

Osmia gabrielis is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.
# Les Bordes

Les Bordes is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Les Bordes (Indre)
* Les Bordes (Loiret)
* Les Bordes (Saône-et-Loire)
* Les Bordes (Yonne)
ook:
    Les Bordes-Aumont, Aube
    Les Bordes-sur-Arize, Ariège
    Les Bordes-sur-Lez, Ariège
    gemeenten met de naam Bordes
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Les Bordes en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Strophomenia regularis

Strophomenia regularis is een Solenogastressoort uit de familie van de Strophomeniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Heath.
# Sendangrejo

Sendangrejo kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Sendangrejo (Baturetno), een plaats in het bestuurlijke gebied Wonogiri in de provincie Midden-Java
* Sendangrejo (Bogorejo), een plaats in het bestuurlijke gebied Blora in de provincie Midden-Java
* Sendangrejo (Klego), een plaats in het bestuurlijke gebied Boyolali in de provincie Midden-Java
* Sendangrejo (Ngaringan), een plaats in het bestuurlijke gebied Grobogan in de provincie Midden-Java
* Sendangrejo (Ngawen), een plaats in het bestuurlijke gebied Blora in de provincie Midden-Java
* Sendangrejo (Tayu), een plaats in het bestuurlijke gebied Pati in de provincie Midden-Java
* Sendangrejo (Madiun), een plaats in het bestuurlijke gebied Madiun in de provincie Oost-Java
* Sendangrejo (Ngimbang), een plaats in het bestuurlijke gebied Lamongan in de provincie Oost-Java
* Sendangrejo (Parengan), een plaats in het bestuurlijke gebied Tuban in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sendangrejo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Porella acutirostris

Porella acutirostris is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bryocryptellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Smitt.
# Edokasteel

Het Edokasteel is een kasteel in Chiyoda in Tokio, Japan. Het kasteel werd in 1457 gebouwd door Ota Dokan. Door de eeuwen heen is het zowel een machtsbasis, als een keizerswoning geweest.

## Geschiedenis

De eerste bewoner van het kasteel, Oto Dokan, werd in 1486 vermoord en zijn kasteel bleef verwoest achter. In 1590 koos Tokugawa Ieyasu, een man wiens macht steeds groter werd, ervoor om te gaan wonen in het vissersstadje Edo, waar natuurlijk ook het Edokasteel stond. Op 1 augustus 1590 nam Ieyasu bezit van het kasteel. Hij bouwde deze ruïnes om tot een grote, nieuwe burcht.
De zoon van Ieyasu, Tokugawa Hidetada, werd in april 1605 shōgun, een hoge titel in de Japanse cultuur. De zoon moest de basisstructuur van het kasteel versterken. In 1632 overleed Hidetada en hij werd opgevolgd door zijn zoon Tokugawa Iemitsu. Deze liet het kasteel nog verder uitbreiden en in 1640, zo'n 50 jaar na het begin van de werken aan het kasteel, was het werk voltooid.
Het kasteel was ingedeeld in secties, die door hoge muren van elkaar gescheiden waren. Tussen de secties lagen bruggen die met poorten afgesloten konden worden. Het had een concentrische opbouw, met in het midden de honmaru met het paleis waar de shōgun leefde. Daaromheen lag de ninomaru en die werd weer geheel omsloten door de sannomaru. Hoe dichter men bij het paleis woonde hij belangrijker men was. Het paleis zelf was 44,3 meter hoog. Het stond op een plateau van 20 meter hoog om een eventuele belegering te weerstaan.
Op 2 maart 1657 brandde het Edokasteel af in de Meireki-brand. Drie dagen lang bleef de stad branden waarbij ongeveer 60% van Edo werd verwoest en meer dan 100.000 slachtoffers vielen. De heropbouw duurde meer dan twee jaar.
Sinds de Meiji-restauratie is het kasteel de residentie van de Japanse keizers.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) overgenomen van de pagina Edokasteel op de wiki van Japanse geschiedenis van de opleiding Japanse studies aan de KU Leuven, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding – GelijkDelen 2.0 valt.
# Atypena superciliosa

Atypena superciliosa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Atypena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Eugène Simon.
# Osmia flavipes

Osmia flavipes is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Friese.
# Leucania albimacula

Leucania albimacula is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Gaede.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Strophomena

Strophomena is een monotypisch geslacht van uitgestorven brachiopoden, dat voorkwam van het Midden- tot het Laat-Ordovicium.

## Beschrijving

Deze 1,5 tot 3,5 centimeter lange brachiopode kenmerkt zich door de brede, waaiervormige schelp, met een bolle armklep en een holle steelklep. De schelp is het breedst nabij het rechte slot. Binnen in de armklep zijn in de slotplaat duidelijke tandholten zichtbaar. Een stevig belangrijk uitsteeksel diende voor de aanhechting van de spieren, die de kleppen moesten opentrekken. De kleine steelopening wordt gedeeltelijk door een plaatje afgesloten. Op beide kleppen bevinden zich smalle costae, die straalsgewijs van de top naar de rand lopen. In volwassen toestand verloor het dier zijn pedunculus en lag het op de bodem, met de armklep naar beneden op allerlei zachte substraten.

## Soorten

* Strophomena amoena
* Strophomena billingsi
* Strophomena concordensis
* Strophomena costellata
* Strophomena dignata
* Strophomena extensa
* Strophomena euglypha
* Strophomena filitexta
* Strophomena fluctuosa
* Strophomena hecuba
* Strophomena hirundo
* Strophomena incurvata
* Strophomena lenta
* Strophomena minuta
* Strophomena nutans
* Strophomena orthonurensis
* Strophomena perconcava
* Strophomena planumbona
* Strophomena plattinensis
* Strophomena rhomboidalis
* Strophomena striatissima
* Strophomena vetusta
Literatuur
* Frank H.T. Rodes, Herbert S. Zim en Paul R. Shaffer (1993) - Natuurgids Fossielen (het ontstaan, prepareren en rangschikken van fossielen), Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar. ISBN D-1993-0001-361
* Cyril Walker & David Ward (1993) - Fossielen: Sesam Natuur Handboeken, Bosch & Keuning, Baarn. ISBN 90-246-4924-2
Noten
* ↑ Fossilworks: Strophomena. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 17-01-2023.
* Strophomena in de Paleobiology Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Strophomena op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sergnano

Sergnano is een gemeente in de Italiaanse provincie Cremona (regio Lombardije) en telt 3219 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is 254 inwoners per km².

## Demografie

Sergnano telt ongeveer 1232 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 12,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2719 |
| 2001 | 3067 |

## Geografie

Sergnano grenst aan de volgende gemeenten: Campagnola Cremasca, Capralba, Caravaggio (BG), Casale Cremasco-Vidolasco, Castel Gabbiano, Mozzanica (BG), Pianengo, Ricengo.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquanegra Cremonese · Agnadello · Annicco · Azzanello · Bagnolo Cremasco · Bonemerse · Bordolano · Ca' d'Andrea · Calvatone · Camisano · Campagnola Cremasca · Capergnanica · Cappella Cantone · Cappella de' Picenardi · Capralba · Casalbuttano ed Uniti · Casale Cremasco-Vidolasco · Casaletto Ceredano · Casaletto Vaprio · Casaletto di Sopra · Casalmaggiore · Casalmorano · Castel Gabbiano · Casteldidone · Castelleone · Castelverde · Castelvisconti · Cella Dati · Chieve · Cicognolo · Cingia de' Botti · Corte de' Cortesi con Cignone · Corte de' Frati · Credera Rubbiano · Crema · Cremona · Cremosano · Crotta d'Adda · Cumignano sul Naviglio · Derovere · Dovera · Drizzona · Fiesco · Formigara · Gabbioneta-Binanuova · Gadesco-Pieve Delmona · Genivolta · Gerre de' Caprioli · Gombito · Grontardo · Grumello Cremonese ed Uniti · Gussola · Isola Dovarese · Izano · Madignano · Malagnino · Martignana di Po · Monte Cremasco · Montodine · Moscazzano · Motta Baluffi · Offanengo · Olmeneta · Ostiano · Paderno Ponchielli · Palazzo Pignano · Pandino · Persico Dosimo · Pescarolo ed Uniti · Pessina Cremonese · Piadena · Pianengo · Pieranica · Pieve San Giacomo · Pieve d'Olmi · Pozzaglio ed Uniti · Quintano · Ricengo · Ripalta Arpina · Ripalta Cremasca · Ripalta Guerina · Rivarolo del Re ed Uniti · Rivolta d'Adda · Robecco d'Oglio · Romanengo · Salvirola · San Bassano · San Daniele Po · San Giovanni in Croce · San Martino del Lago · Scandolara Ravara · Scandolara Ripa d'Oglio · Sergnano · Sesto ed Uniti · Solarolo Rainerio · Soresina · Sospiro · Soncino · Pizzighettone · Spinadesco · Spineda · Spino d'Adda · Stagno Lombardo · Ticengo · Torlino Vimercati · Tornata · Torre de' Picenardi · Torricella del Pizzo · Trescore Cremasco · Trigolo · Vaiano Cremasco · Vailate · Vescovato · Volongo · Voltido
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Polypoetes tenebrosa

Polypoetes tenebrosa is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Warren.
# Edosa sanctifica

Edosa sanctifica is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Palaeocomatella

Palaeocomatella is een geslacht van haarsterren uit de familie Comatulidae.

## Soorten

* Palaeocomatella decora (A.H. Clark, 1912)
* Palaeocomatella difficilis (Carpenter, 1888)
* Palaeocomatella hiwia McKnight, 1977
# Aulotrachichthys latus

Aulotrachichthys latus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zaagbuikvissen (Trachichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Fowler.
* ↑ (en) Aulotrachichthys latus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Aulotrachichthys latus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Leuwigoong

Leuwigoong kan verwijzen naar:
* Leuwigoong (plaats), een plaats in Indonesië
* Leuwigoong (onderdistrict), een onderdistrict in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Leuwigoong en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Strophomenia indica

Strophomenia indica is een Solenogastressoort uit de familie van de Strophomeniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Nierstrasz.
# Serolina orriella

Serolina orriella is een pissebed uit de familie Serolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Gary C.B. Poore.
# Polypoetes villiopsis

Polypoetes villiopsis is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Hering.
# Eberhardzell

Eberhardzell is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Landkreis Biberach. Eberhardzell telt 4.548 inwoners.
Achstetten · Alleshausen · Allmannsweiler · Altheim · Attenweiler · Bad Buchau · Bad Schussenried · Berkheim · Betzenweiler · Biberach an der Riß · Burgrieden · Dettingen an der Iller · Dürmentingen · Dürnau · Eberhardzell · Erlenmoos · Erolzheim · Ertingen · Gutenzell-Hürbel · Hochdorf · Ingoldingen · Kanzach · Kirchberg an der Iller · Kirchdorf an der Iller · Langenenslingen · Laupheim · Maselheim · Mietingen · Mittelbiberach · Moosburg · Ochsenhausen · Oggelshausen · Riedlingen · Rot an der Rot · Schemmerhofen · Schwendi · Seekirch · Steinhausen an der Rottum · Tannheim · Tiefenbach · Ummendorf · Unlingen · Uttenweiler · Wain · Warthausen
# Palaeocopa

Palaeocopa is een onderklasse van kreeftachtigen binnen de stam van de Arthropoda (geleedpotigen).

## Orde

* Palaeocopida
# Leviapseudes bipartitus

Leviapseudes bipartitus is een naaldkreeftjessoort uit de familie van de Apseudidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Larsen.
# Strumigenys anderseni

Strumigenys anderseni is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Aubinyà

Aubinyà, ook gespeld als Auvinyà (en vroeger Albinyà), is een dorp in de zuidelijkste Andorrese parochie Sant Julià de Lòria en telde 182 inwoners (2009). Het aantal inwoners neemt langzaam toe en bedroeg 221 in het jaar 2017..
Het dorp beschikt over enkele hotels, restaurants en bars.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Romanuskerk (Catalaans: església de Sant Romà d'Aubinyà)
Quarts: Aixirivall · Aubinyà · Bixessarri · Fontaneda · Nagol · Sant Julià de Lòria Overige kernen: Aixovall · Certers · Juverri · La Muxella · Les Pardines · Llumeneres · Mas d'Alins
* ↑ Bevolkingsstatistiek Andorra Geraadpleegd 23 december 2018
# Organisatie voor Economische Samenwerking in het Zwarte Zeegebied

Op 25 juni 1992 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van elf landen in Istanboel de Topconferentieverklaring ondertekend en daarmee de Organisatie voor Economische Samenwerking in het Zwarte Zeegebied (officieel: Black Sea Economic Cooperation of BSEC) opgericht. Het ontstond als een model voor multilateraal politiek en economisch initiatief gericht op het bevorderen van interactie en harmonie tussen de lidstaten, alsmede het waarborgen van vrede, stabiliteit en welvaart aan te moedigen voor een vriendelijke en goede nabuurschap in de regio rond de Zwarte Zee.
Het hoofdkwartier van de BSEC, het Permanent International Secretariat of the Organization of the Black Sea Economic Cooperation (BSEC PERMIS), werd opgericht in maart 1994 in Istanboel.
Met de inwerkingtreding van het Handvest op 1 mei 1999 verwierf BSEC internationale juridische identiteit en werd omgevormd tot een volwaardige regionale en economische organisatie. Met de toetreding van Servië (toen nog Servië en Montenegro) in april 2004 heeft de organisatie nu twaalf lidstaten.
Hoewel de naam zou vermoeden, is het lidmaatschap niet beperkt tot landen die toegang hebben tot de Zwarte Zee. Zes lidstaten hebben geen kustlijn aan de Zwarte Zee.

## Leden

| Lidstaten  Albanië  Armenië  Azerbeidzjan  Bulgarije  Georgië  Griekenland  Moldavië  Oekraïne  Roemenië  Rusland  Servië  Turkije | Waarnemende lidstaten  Duitsland  Egypte  Frankrijk  Israël  Italië  Kroatië  Oostenrijk  Polen  Slowakije  Tsjechië  Tunesië  Verenigde Staten  Wit-Rusland |
# Serolis arntzi

Serolis arntzi is een pissebed uit de familie Serolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Brandt.
# Polypoetes trimacula

Polypoetes trimacula is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.
# Een vreemd verhaal

Een vreemd verhaal is een volksverhaal uit Suriname.

## Het verhaal

Nicolaes A. Wassenaar is geneesheer in Amsterdam en noteerde dit verhaal van Lourens Lourenszoon, een zeeman uit Zeeland die acht jaar lang bij de menseneters van de Wilde Kust heeft gewoond en in 1626 terugkeerde.
   De Arocouros vertelden over een volk zonder hoofden. Ze beloofden hem naar hen toe te brengen, omdat hij hen niet geloofde. Ze maakten hun boten klaar, ze gingen op oorlogspad met pijl-en-boog. Ze roeiden naar het oosten en gingen aan land na twee dagen. Ik zag meer dan honderd vreemde wezens die visten, maar wegvluchtten toen ze ons zagen. Een werd ingesloten en bleek ongelofelijk sterk. Ze namen hem mee naar het dorp en zijn neus groeide midden op zijn borst en zijn oren zaten onder de oksels en waren erg klein. Het wezen schreeuwde toen de Arocouros het met stokken doodden.
   Of het vlees lekker smaakt, weet ik niet. De indianen zijn gewend om het vlees van degene die ze versloegen op te eten. Ik heb het ook eens geproefd, zonder het te weten. Toen ik hoorde wat het was, moest ik braken en wist dat het voor God een gruwel was. Tijdens mijn verblijf onder de menseneters heeft niemand zijn vijand daarna nog opgegeten.

## Achtergronden

* De vertellingen in Suriname staan in verband met de religie van verschillende bevolkingsgroepen. De Indianen, Creolen, Marrons, Hindoestanen, Javanen, Chinezen, Libanezen, Hollandse kolonisten en Joden brachten elk eigen gebruiken en wezens mee naar het land. Niemand twijfelt aan hun bestaan en goede of kwade kracht. In Paramaribo, de Nederlandse invloed was daar groot, lijken de verhalen op gewone spookverhalen. Begraafplaatsen liggen daar midden in de stad. In het binnenland, de districten en plantages, liggen ze ver verwijderd van het dorp. In Suriname zijn verhalen bekend over de yorka (spook), leba (geest), bakru (geest), asema (vampier), didibri (draak) en andere wezens. De wezens worden soms met een ander wezen vergeleken (tussen haakjes), maar deze vergelijking is niet sluitend. Er worden in Suriname veel dingen versluierd, van officiële (Nederlandse, christelijke) zijde is altijd gestreden tegen het bijgeloof.
* In andere delen van Guiana zijn verhalen over mannen met hoofden onder de schouders. In brieven aan de koning schreven de eerste Spaanse reizigers over een plaats waar talrijke Indianen, met schouders hoger dan hun schedel, woonden.
* Het verhaal verscheen in Suriname: Spiegel der vaderlanse kooplieden, Ursy M. Lichtveld en dr. Jan Voorhoeve, 1958 en in Twaelfde deel of 't vervolgh van het Historisch Verhael aller gedenckwaerdiger geschiedeniss. die in Europa, Asia, Africa, America, voorgevallen zijn, 1627. Er wordt verwezen naar Korte en wonderlijcke Beschryvinge, Van de seltsame Wanschepsels Van Menschen, die ghevonden worden in het Coninckrijck Guianae, aen het Meyr Parime. Als mede van de Satyrs, en van de Vrouwen die Amazoonen Genoemt worden, daer van de oude Historien gewach maecken uit ca. 1660 (anoniem).
* Draken, volksverhalen uit kleurrijk Nederland, W.L. Idema, 1991, ISBN 90-6069-719-7
# Papilio ambrax

Papilio ambrax is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1832 door Jean Baptiste Boisduval.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vlindersoort komt voor in Nieuw-Guinea, noordoostelijk Australië en op enkele Indonesische eilanden van zeeniveau tot op 1200 meter hoogte in bergachtige streken.

## Waardplanten

De waardplanten zijn soorten van de geslachten Micromelum, Euodia, Zanthoxylum en Clausena uit de wijnruitfamilie (Rutaceae).
* Vlinderencyclopedie, (6e druk 2010) Rebo Productions B.V., Lisse. ISBN 978 90 366 2806 8.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Leucosyrinx mai

Leucosyrinx mai is een slakkensoort uit de familie van de Pseudomelatomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Li & Li.