OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nicolaaskerk (Wijhe)

De Nicolaaskerk in de Overijsselse plaats Wijhe is een driebeukige laatgotische kerk.

## Geschiedenis

De oudste kerk op deze plaats dateert van omstreeks 1100. De tufstenen van deze kerk zijn later hergebruikt bij de bouw van de nieuwe kerk. De toren werd omstreeks 1300 gebouwd in romaanse stijl. In een latere periode werd de toren in gotische stijl verder verhoogd. Laat in de 14e eeuw werd het koor vernieuwd. Het schip van de kerk kreeg in de loop van de 15e en 16e eeuw zijn huidige vorm. In de kerk bevinden zich drie graftombes voor respectievelijk voor de drost van Salland Robert van Ittersum tot Nijenhuis (1645-1705), voor het lid van de ridderschap van Holland en van de gecommitteerde raden en van de Raad van State Transislanus Adolf van Voorst tot Hagenvoorde (1651-1707) en voor het lid van de ridderschap van Overijssel en de gouverneur van Bergen op Zoom Koenraad Willem van Dedem tot de Gelder (1644-1714), de laatste twee gemaakt door Jan Mast.
Op de wanden van de kerk bevinden zich diverse muurschilderingen van Bijbelse figuren en heiligen. Deze taferelen zijn na de restauratie van 1983 weer in het zicht gekomen. Na de reformatie waren deze taferelen bedekt onder een pleisterlaag. Het orgel werd in 1821 geschonken door de oud-VOC-koopman en oud-resident Johan Lubbert Umbgrove (1759-1826). Het orgel werd gebouwd door Georg Heinrich Quellhorst en zijn stiefzoon Carl Friedrich August Naber.

## Kerktoren

De toren heeft twee klokken waarvan er één in 1681 werd hergoten door Gerrit Schimmel. Op deze klok is het volgende gedicht aangebracht:
   Als Sallands opperhooft drost Bentinck was Van Laar ter Wyssche vierschaar 't vonnis las Kemnerus hier vertolkte 's hemels taal Gaf Schimmel mij mijn wezen andermaal Ik brom nu met een schel geluyt Aant Wysche volk mijn uyrtall uyt Ik roep Godts scharen tempelwaart En tot der lijken gravewaart
Kerk en toren werden in 1969 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister.
* Toren
* Interieur
* Muurschildering
* Interieur met orgel en muurschilderingen
* Het orgel uit 1821

## Literatuur

* Dijk, Henk [et al.] "De Nicolaaskerk in Wijhe: een reis door de tijd", Wijhe 2014
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Kerk Wijhe
* Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed: Toren Wijhe
* Stenvert, Ronald [et al.], Monumenten in Nederland. Overijssel - Wijhe, Zeist/Zwolle, 2000
* Kuile, E.H. ter en A.C.F. Koch, Wije in Zuid-Salland, Den Haag, 1964
* Canon van Wijhe: De Nicolaaskerk
Noot
* ↑ Zuid Salland, 1964
# Ophiernus alepidotus

Ophiernus alepidotus is een slangster uit de familie Ophiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1977 gepubliceerd door Fritz Jensenius Madsen.
# Nicolaaskerk in Kotelniki (Moskou)

De Kerk van de Heilige Nicolaas in Kotelniki (Russisch: Храм Святителя Николая в Котельниках) is een Russisch-orthodoxe Kerk in het stadsdeel Taganski van het Centraal Administratieve Okroeg van Moskou. De toevoeging "Kotelniki" is vernoemd naar de naam van de nederzetting van ambachtslieden die in het begin van de 17e eeuw hier was gevestigd.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd in Empirestijl in de jaren 1822-1824 op kosten van prins Sergej Michailovitsj Golitsyn. Een eerste stenen kerk op deze plek werd gebouwd in 1688 door de familie Stroganov, die de kerk ook gebruikte als plek waar de leden van de familie werden begraven. Aan het begin van de 19e eeuw verslechterde de toestand van de kerk en tijdens de invasie van Napoleon in 1812 werd de kerk verwoest door brand. De architecten van het gebouw waren Bova en Gilardi. Metropoliet Filaret van Moskou wijdde de kerk op 24 augustus 1824 in. Op de kerk werd een koepel geplaatst met halfronde ramen die van elkaar worden gescheiden door pilasters. Het zuidelijke deel van de kerk is gedecoreerd met bas-reliëfs van de Intocht in Jeruzalem, de Aanbidding van de Drie Koningen en de Moord op de onnozele kinderen. Aan de noordkant werd een kapel gebouwd voor de Russische heiligen Zosima van Solovki en Savvaty van Solovki. De kerk kreeg een klokkentoren van twee verdiepingen. In 1873 werd een kapel gebouwd ter ere van Eudoxia van Heliopolis.

## Sovjet-periode

De kerk werd in 1932 gesloten. Een klein deel van de kerkelijke goederen werd overgebracht naar een museum en een kerk in Kolomna. Wat resteerde werd geplunderd of vernield. De kruisen, koepel, een deel van de klokkentoren en de reliëfs werden gesloopt. Na aanpassing van het gebouw werd er een chemisch laboratorium gevestigd.

## Heropening

in 1992 werd de Nicolaaskerk weer overgedragen aan de Russisch-orthodoxe kerk. In hetzelfde jaar begon een grondige restauratie. Sinds 1998 is er een kantoor van de vertegenwoordiging van de Orthodoxe Kerk in de Tsjechische Landen en Slowakije gevestigd.
# Ophieleotris

Ophieleotris is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van slaapgrondels (Eleotridae).
# Nicolaaskerk in Saboerovo

De Kerk van de Heilige Nicolaas in Saboerovo (Russisch: Храм святителя Николая в Сабурове) is een Russisch-orthodoxe Kerk in Moskou. De kerk is gelegen aan de hoge oever van de Moskva in het voormalige dorp Saboerovo. Tegenwoordig is Saboerovo een stadswijk van Moskou met veel hoogbouw, waardoor de kerk aan het zicht van passerende bezoekers wordt onttrokken.

## Geschiedenis

Het wordt aangenomen dat de eerste stenen kerk gebouwd werd in de jaren 1693-1695 op de plaats waar sinds 1592 een houten kerk stond. Het was een eenvoudig, vierkant gebouw zonder toren. De kerk werd in 1812 geplunderd, slechts de iconostase en een icoon van de heilige profeet Elias overleefde de plundering. In 1861 financierden Moskouse handelaren de bouw van een refter en klokkentoren.

## Sluiting

De kerk werd na 1917 beroofd van waardevolle voorwerpen, maar bleef toch nog vrij lang geopend voor de eredienst. Pas in 1939 werd ook deze kerk gesloten. Vanaf 1940 kreeg de kerk bedrijfsmatige bestemmingen, waaronder een garage. De klokkentoren werd tot de onderste verdieping afgebroken en de kerk verloor de koepel, waardoor de oorspronkelijke bestemming van het gebouw steeds minder herkenbaar werd.

## Heropening

De kerk werd in 1990 teruggegeven, althans wat er nog over was van het gebouw. De staat van het gebouw was zeer slecht. Vanaf 1991 werden er alweer erediensten gevierd. In 1994 werden de herstelwerkzaamheden aan de kerk afgerond. Enkele jaren later (1998) werd de toren herbouwd. Inmiddels is ook het interieur weer bijna volledig hersteld.
# Oreonoma funesta

Oreonoma funesta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Warren.
# Oreonetides sajanensis

Oreonetides sajanensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oreonetides. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Kirill Yuryevich Eskov.
# Nishio

Nishio (Japans: 西尾市, Nishio-shi) is een stad in de Japanse prefectuur Aichi. De oppervlakte van deze stad is 75,78 km² en eind 2009 had de stad ruim 107.000 inwoners.

## Geschiedenis

Nishio werd op 15 december 1953 een stad (shi).
Op 10 augustus 1954 werden er twee gemeenten en twee dorpen bij de stad gevoegd en op 1 april 1955 volgden nog twee dorpen.
Op 26 september 1959 werd de stad, net als enkele buursteden, zwaar getroffen door de Isewan tyfoon (internationaal bekend als Tyfoon Vera (1959) of onder nummer 5915).
Op 1 april 2011 werden de gemeenten Hazu, Isshiki en Kira van het district Hazu samengevoegd met de stad Nishio. Het district Hazu verdween na deze fusie.

## Economie

Nishio is bekend als een van de oudste regio's ter wereld waar thee wordt geproduceerd. De eerste theeplantage in Nishio werd in 1271 gestart toen de oprichter van de Jissotempel de eerste theestruiken plantte in de tuin van de tempel. Tegenwoordig komt ongeveer 50% van de totale matcha-theeproductie van Japan uit Nishio.
In 2006 werd Nishio opgenomen in het Guinness Book of Records met de grootste theeceremonie ooit.
De metaalindustrie en machinebouw plus de katoenverwerkende industrie zijn de belangrijkste industrietakken van Nishio.
De financiële sector is in Nishio sterk vertegenwoordigd.

## Verkeer

Nishio ligt aan de Nishio-lijn van de Nagoya Spoorwegmaatschappij (Meitetsu).
Nishio ligt aan de nationale autowegen 23 en 247.

## Partnersteden

Nishio heeft een stedenband met
* Porirua (Wellington), Nieuw-Zeeland

## Aangrenzende steden

* Anjo
* Hekinan
* Okazaki
# Stranger Eyes

Stranger Eyes (Chinees: 默視錄; Mò shì lù) is een internationale thriller uit 2024, geschreven en geregisseerd door Yeo Siew Hua. De hoofdrollen worden vertolkt door de Taiwanese acteurs Lee Kang-sheng en Wu Chien-ho en de Singaporese actrice Xenia Tan.

## Verhaal

In Singapore is de jonge vader Darren op zoek naar zijn babydochter die vermist is. Wanneer er mysterieuze beelden opduiken van zijn privé-leven, vermoedt Darren dat zijn buurman Goh gelinkt is aan de verdwijning van zijn dochter.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Lee Kang-sheng | Goh |
| Wu Chien-ho | Darren |
| Xenia Tan | Ling Po |

## Productie

Stranger Eyes is een productie van producer Fran Borgia van het Singaporese Akanga Film Asia, samen met Jean-Laurent Csinidis voor het Franse Films de Force Majeure, Stefano Centini voor het in Taiwan gevestigde Volos Films en Alex C. Lo voor het in de VS gevestigde Cinema Inutile in coproductie met Dan Koh uit Singapore. De film ontving steun van verschillende internationale filmfondsen en projectmarkten, waaronder Singapore's Infocomm Media Development Authority (IMDA), Frankrijk's Aide aux Cinémas du monde (CNC), Taiwan Creative Content Agency (TAICCA) en Purin Pictures (Thailand).

### Filmopnames

De filmopnames gingen van start in augustus 2023 met de verwachting dat de postproductie begin 2024 zou eindigen.

## Release

Stranger Eyes ging op 5 september 2024 in première op het Filmfestival van Venetië in de competitie voor de Gouden Leeuw. Het is de eerste Singaporese film ooit die meedeed aan de competitie voor de Gouden Leeuw.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Filmfestival van Venetië | Gouden Leeuw | Yeo Siew Hua | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Stranger Eyes in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Stranger Eyes op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Singapore’s Akanga Film Asia Reveals Eight-Film Slate, Including Venice Production Bridge Title ‘Stranger Eyes’ (EXCLUSIVE), Variety, 2 september 2022, geraadpleegd op 23 augustus 2024
* 1 2 (en) ‘A Land Imagined’ Director Yeo Siew Hua Casts Taiwan Star Lee Kang-Sheng in Surveillance Thriller ‘Stranger Eyes’ (EXCLUSIVE), Variety, 18 augustus 2023, geraadpleegd op 23 augustus 2024
* ↑ (en) Venezia 81 Competition, La Biennale di Venezia, geraadpleegd op 24 juli 2024
* ↑ (en) Yeo Siew Hua mystery is first S’pore film to compete for Venice Film Festival’s Golden Lion, The Staits Times, 24 juli 2024, geraadpleegd op 23 augustus 2024
# Nishiwaki

Nishiwaki (西脇市, Nishiwaki-shi) is een stad in de prefectuur Hyogo, Japan. Begin 2014 telde de stad 41.580 inwoners.

## Geschiedenis

Op 1 april 1952 werd Nishiwaki benoemd tot stad (shi). In 2005 werd de gemeente Kurodashō (黒田庄町) toegevoegd aan de stad.

## Partnersteden

* Renton, Verenigde Staten sinds 1969
Steden: Aioi · Akashi · Ako · Amagasaki · Asago · Ashiya · Awaji · Himeji · Itami · Kakogawa · Kasai · Kato · Kawanishi · Kobe (hoofdstad) · Miki · Minamiawaji · Nishinomiya · Nishiwaki · Ono · Sanda · Sasayama · Shiso · Sumoto · Takarazuka · Takasago · Tamba · Tatsuno · Toyooka · Yabu Districten: Ako · Ibo · Kako · Kanzaki · Kawabe · Mikata · Sayo · Taka
Gemeenten per district
# Nordica

Nordica kan verwijzen naar:
* Nordica (luchtvaartmaatschappij), Estse luchtvaartmaatschappij
* Nordica (fabrikant), fabrikant van wintersportartikelen
* Nordica (schip, 1994), Finse ijsbreker
* Nordica 16, een Canadees zeiljachtje
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Nordica en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sternaspis scutata

Sternaspis scutata is een borstelworm uit de familie Sternaspidae. Sternaspis scutata werd in 1817 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ranzani.

## Beschrijving

Sternaspis scutata is een mollige, witachtige, haltervormige worm die uitgroeit tot een lengte van ongeveer 3,5 cm. Het lichaam is verdeeld in 20-22 segmenten. Het voorste gebied bestaat uit zeven segmenten, waarbij het tweede tot het vierde segment laterale bundels van chaetae (borstelharen) draagt. Dit deel is smaller en korter dan het achterste deel van de worm, dat dertien tot vijftien segmenten heeft. Aan de onderkant van het achterste deel bevinden zich twee harde bruine chitineuze platen die een schild vormen, waarvan de randen zijn omrand met bundels lange chaetae. Een aantal lange, half opgerolde, draadachtige kieuwen komen voort uit de basis van het schild.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van S. scutata omvat de Middellandse Zee en de oostelijke Atlantische Oceaan tot aan het Engelse Kanaal. De typeplaats is de Golf van İzmir aan de westkust van Turkije. Het geeft de voorkeur aan diepten tussen 9 en 36 meter. Registraties van individuen op grotere diepte verwijzen waarschijnlijk naar andere, tot nu toe onbeschreven soorten. Het breidt zijn verspreidingsgebied uit en wordt steeds talrijker langs de zuidkust van Engeland. Zijn typische leefgebied is modder of ander zacht sediment, waar hij dicht bij het oppervlak van het substraat leeft.

## Gedrag

Deze worm leeft begraven in het sediment met zijn kop naar beneden en met zijn draadvormige kieuwen aan de oppervlakte, vermoedelijk om de zuurstofopname te verbeteren. Het is een detrivoor, die hoeveelheden modder opschept en doorslikt met zijn overdraagbare keelholte, en voedingsstoffen opneemt terwijl het grootste deel van het materiaal langs de lange, ingewikkelde darm gaat.
* Bellan, G. (2011). Sternaspis scutata (Ranzani, 1817). In: Read, G., Fauchald, K. (Ed) (2011). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species
* ↑ Ranzani, Camillo. (1817). Descrizione di una nuova specie del genere Thalassema. Opuscoli Scientifici, Bologna. 1: 112-116, Plate 4
# Nordihydrocapsaïcine

Nordihydrocapsaïcine is een alkaloïde, analoog en verwant aan capsaïcine. De stof komt voor in chilipepers (Capsicum).

## Eigenschappen

Nordihydrocapsaïcine is net als capsaïcine irriterend. Het totale mengsel aan capsaïcinoïden bestaat voor 7% uit nordihydrocapsaïcine en is ongeveer half zo scherp als capsaïcine. Pure nordihydrocapsaïcine is een lipofiele, kleurloze en reukloze kristallijne tot wasachtige stof. Op de scovilleschaal heeft het 9.100.000 Scoville-eenheden, significant hoger dan pepperspray.

## Naamgeving

De aanduiding "Nor" geeft aan dat de verbinding in vergelijking met capsaïcine een koolstofatoom minder heeft. De alkylketen is één CH$_2$-groep korter. "Dihydro" geeft aan dat de dubbele binding die in die verbinding voorkomt verzadigd is.
# Nieuw Leven (Wogmeer)

Nieuw Leven is een poldermolen aan het molenpad in Hensbroek, Noord-Hollandse gemeente Koggenland. De molen werd in 1921 onttakeld, maar tijdens de Tweede Wereldoorlog opnieuw maalvaardig gemaakt. In 1980 is hij definitief buiten bedrijf gesteld.
Het gevlucht van deze binnenkruier is uitgerust met het systeem Fauël met steekborden op beide roeden. De molen is sinds 1980 eigendom van Stichting De Westfriese Molens.
# Stictoptera poecilosoma

Stictoptera poecilosoma is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Saalmüller.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Nieuw Leven (Valburg)

Nieuw Leven is een standerdmolen in Valburg in de Nederlandse provincie Gelderland. De molen werd in 1750 gebouwd. Tussen 1900 en 1996 was de molen eigendom van de familie Hooyer. In laatstgenoemd jaar werd de molen door de Stichting OpNieuw Leven overgenomen.

## Restauraties

In 1942 kreeg de molen, nadat hij tien jaar had stilgestaan, een flinke opknapbeurt. 1966 vond opnieuw een grote restauratie plaats. Na de eigendomsoverdracht was er van 1996 - 1998 een volgende vernieuwing, de molen werd toen ook vijftig meter verplaatst. Een ingrijpende restauratie van de hoofdconstructie was in 2023 noodzakelijk. Er kwam een nieuwe stalenkern, de steenbalk werd gerestaureerd en de roeden vervangen.

## Bijzonderheden

Door het doorzakken van de kast ging de molen steeds zwaarder kruien. Daarom zijn er een brasem onder de steenbalk en slekken onder de lange burriebalken geplaatst. Boven op de standerd, rond de stormpen, ligt een bronzen plaat. De molen kan nu zelfs door tegen de staart te duwen op de wind gezet worden in plaats van met het kruiwiel.
De roeden van de fabrikant Bremer uit Adorp hebben een lengte van 23 meter en zijn voorzien van het Oudhollands hekwerk met zeilen. De inrichting van de korenmolen bestaat uit twee koppels maalstenen. Een achtermolen heeft 15der blauwe stenen en de voormolen 16der kunststenen. Ook heeft de molen een steenkraan voor het lichten van de steen en is er een zakkenlift aanwezig.
De houten as is in 1943 vervangen door een 4,5 meter lange gietijzeren as afkomstig uit de molen De Hoop in Elst. In de koppelbalk is nog de uitholling te zien, die nodig was voor de toenmalige houten bovenas.
Om het bovenwiel zit een houten hoep waar de vlaamse vang op aangrijpt.
Vrijwillige molenaars stellen de molen wekelijks in bedrijf. De molen is dan toegankelijk voor publiek.

## Overbrengingen

* De overbrengingsverhouding is 1 : 5,53 van de voormolen en 1 : 5,57 van de achtermolen.
* Het bovenwiel heeft 83 kammen voor het aandrijven van de voormolen en het steenrondsel 15 staven. Het tweede, kleinere bovenwiel voor het aandrijven van de achtermolen heeft 78 kammen en het bijbehorende steenrondsel 14 staven. De steek, de afstand tussen de staven, is 10,8 cm.

## Afbeeldingen

* Nieuw leven, april 2017
* Standerd met zetel en kruisplaat
* Koppelbalk
* Bovenwiel achtermolen
* Achtermolen met blauwe stenen
* Voormolen
# Stictoptera poiensis

Stictoptera poiensis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Prout.
# Entephria punctipes

Entephria punctipes is een nachtvlinder uit de familie van de spanners (Geometridae).
De spanwijdte van deze vlinder is 24 tot 30 millimeter.
De vliegtijd is eind juni en juli.
De soort komt voor in het uiterste noorden van het Palearctisch en Nearctisch gebied.
De wetenschappelijke beschrijving van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door de Britse entomoloog John Curtis.
# Prionocrangon curvicaulis

Prionocrangon curvicaulis is een garnalensoort uit de familie van de Crangonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Yaldwyn.
# Australisch voetbalelftal

Australisch voetbalelftal kan verwijzen naar:
* Australisch voetbalelftal (mannen)
* Australisch voetbalelftal (vrouwen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Australisch voetbalelftal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Loimosina wilsoni

Loimosina wilsoni is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Loimosina en behoort tot de familie Loimoidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Manter.
# Epipole van Carystus

Epipole (Oudgrieks: Ἐπιπολή) is een vrouwelijke militair die volgens de mythe mee zou hebben gevochten in de Trojaanse oorlog. Haar vader Trachion kwam uit Carystus en om aan de zijde van de Grieken mee te kunnen strijden zou zij zich hebben uitgegeven voor een man. Daarmee is zij een van de eerste vermeldingen van een vrouw die zich vermomde om mee te kunnen strijden in een oorlog.
Palamedes ontdekte haar sekse. Hierna werd ze door haar Griekse strijdkameraden gestenigd. Een dergelijke reactie was extreem geeft Norena Shopland aan. Over het algemeen waren mannen voorzichtig positief tegenover vrouwen die aan hun zijde meestreden. Haar verhaal is opgetekend door Ptolomeaeus Chennus.
* ↑ (en) Weinberg, Tim, 15 Fearless Women Warriors. History Hit (July 6, 2020). Geraadpleegd op February 26, 2021.
* ↑ (fr) Chennus, Ptolémée Nouvelle Histoire., Bibliothèque de Photius. remacle.org. Geraadpleegd op 16 april 2020.
* ↑ (en) Snodgrass, Mary Ellen (2015). World Clothing and Fashion: An Encyclopedia of History, Culture, and Social Influence, p. 173.
* ↑ (en) Smith, William (ed.). "Epi'pole". A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. Retrieved February 26, 2021.
* ↑ (en) Shopland, Norena (2021). A History of Women in Men's Clothes: From Cross-Dressing to Empowerment, hoofdstuk 10.