OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paterskerkhof (Schimmert)

Met het Paterskerkhof van het Nederlandse kerkdorp Schimmert wordt de begraafplaats van de Paters Montfortanen en Dochters der Wijsheid bedoeld. Ze ligt in de buurtschap Op de Bies tussen de huisnummers 46 en 48.

## Historie

De Montfortanen vestigden zich in 1881 in Schimmert, nadat ze uit Frankrijk werden verdreven. Ze stichtten een kleinseminarie ("Huize Op de Bies") waar veel jonge mannen werden gevormd tot deugdzame burgers of hun roeping tot het priesterschap kregen. Later werd het gebouw een tehuis voor mensen met een handicap en nog later werd het gebruikt als een opvangcentrum voor asielzoekers. Het gebouw is enkele jaren geleden gesloopt.

## De begraafplaats

Op de begraafplaats liggen in totaal 320 paters, broeders en zusters begraven.
Er staan 230 enkel gebruikte grafstenen, alle gelijk in uiterlijk en grootte, zonder onderscheid tussen bisschop, pater, broeder of zuster. Daarnaast zijn er 13 dubbel gebruikte grafstenen, dus een persoon aan de ene kant en een persoon aan de andere kant. Verder worden 61 namen gememoreerd op drie borden onder een groot kruisbeeld. Tot slot zijn er op 24 januari 2001 16 mensen herbegraven die oorspronkelijk in Voorschoten waren begraven.

## Enkele statistieken

In totaal zijn er begraven:
* 2 bisschoppen:
** Bisschop Mgr. E. Vroemen, 1910-1982, Bisschop-emeritus van Chikwawa, Malawi
** Bisschop Mgr. F. Bruls, 1897-1988, Bisschop-emeritus van Villavicencio, Colombia.
* 157 paters, waaronder:
** Pater-generaal A. Maurille, 1843-1903.
** Pater-provinciaal J. Hermans, 1910-1971.
* 77 zusters van de Dochters der Wijsheid, de vrouwelijke tak van de Montfortanen.
* 63 broeders. 56 worden genoemd "broeder", 7 worden genoemd "frater". In de praktijk is dit hetzelfde.
* 20 mensen van wie niet bekend is of zij pater, broeder of zuster waren.
* 1 persoon met de titel "pastoor".
Het eerste graf werd gedolven in 1882, één jaar nadat de Montfortanen zich in Schimmert vestigden.
* ↑ gegevens tot en met november 2010
Bronnen
* pater Jan-Mathijs Schoffeleers smm, Montfortanen in de Lage Landen, 1881-2006 Oirschot, 2006. ISBN 9789075393088.
* Website Catholic Hierarchy
# Parumasan

Parumasan kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Parumasan (Cipeucang), een plaats in het bestuurlijke gebied Pandeglang in de provincie Bantam
* Parumasan (Sodonghilir), een plaats in het bestuurlijke gebied Tasikmalaya in de provincie West-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Parumasan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pawgammm rougemonti

Pawgammm rougemonti is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Morvan.
# Paul Magriel

Paul David Magriel Jr. (1 juli 1946 - 5 maart 2018) was een Amerikaanse poker- en backgammonspeler en schrijver. In de backgammonwereld had hij de bijnaam X-22.

## Schaken

Hij leerde schaken toen hij vijf was. Op 19-jarige leeftijd won hij als schaker, toen hij nog studeerde aan de New York University, het staatskampioenschap van New York. Hij stopte hiermee omdat hij niet zijn hele leven aan dit spel wilde wijden.

## Backgammon

Hij won meer dan 50 backgammontoernooien, waaronder het wereldkampioenschap backgammon in 1978 op de Bahama's. Van 1977 tot 1980 had hij een wekelijkse backgammon column in de The New York Times. Paul Magriel en Renee Magriel, zijn vrouw, schreven samen twee boeken over backgammon getiteld "Backgammon" en "An Introduction to Backgammon: A Step-by-Step Guide". Beide boeken worden gezien als de bijbel van het spel. Hij gaf ook live commentaar bij verschillende grote backgammonwedstrijden.

## Poker

Magriel eindigde midden jaren negentig in de toplijst bij verschillende pokertoernooien. Zijn grootste prijs won hij in januari 1985 met het winnen van $ 1,000 No Limit Hold'em in Las Vegas. Hij incasseerde hiermee $ 79,625. Met het winnen van de € 2,000 No Limit Holdem in september 2002 in Parijs streek hij $ 47,404 op. Bij het poker schreeuwt zijn vrouw veelal "Kwak Kwak", zodra tijdens het bieden het geldbedrag begint met 22 (zoals 2200 of 220000). Dit omdat bij het backgammon een 2-2 bekendstaat als een "pair of ducks" en bij het poker als "ducks". In 2011 was zijn totale winst bij het poker $ 522.826.
Hij woonde in Las Vegas en was tussen 1969 en 1973 was hij wiskundedocent aan het Newark College of Engineering. Hij speelde tot aan zijn dood nog steeds poker en backgammon.

## Boeken

* An introduction to backgammon : a step-by-step guide, 1978, New York : Times Books, ISBN 9780812907353
* Backgammon, 1976, Quadrangle/The New York Times Book Co, ISBN 978-0812906158
* ↑ Profiel van Paul Magriel op The Hendon Mob
* Gemeinsame Normdatei: 1048484904
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7499 1880
* Library of Congress Control Number: n2013017111
* Virtual International Authority File: 103939886
* WorldCat (via VIAF): 103939886
# Pease

Pease is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Mille Lacs County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 163. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 187, een stijging van 24 (14,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Pease.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pease op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Tedrovec

Tedrovec is een plaats in de gemeente Brckovljani in de Kroatische provincie Zagreb. De plaats telt 111 inwoners (2001).
# Tedingerbroekpolder

De Tedingerbroekpolder is een grote polder en voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Delen van de polder hebben door een reeks gemeentelijke herindelingen sinds de 19e eeuw deel uitgemaakt van diverse gemeenten: Stompwijk, Leidschendam, Pijnacker en Nootdorp. Momenteel ligt de polder in de gemeente Den Haag. Waterstaatkundig behoort de polder tot het Hoogheemraadschap Delfland. De polder grens in het zuidwesten aan de Broekpolder, in het zuidoosten aan de Oost- en West Negentig Morgen polders in Nootdorp; in het noordwesten aan het Rijn-Schiekanaal (ook de Vliet genaamd), en in het noordoosten aan de zogenaamde landscheiding (= de grens met het Hoogheemraadschap Rijnland. Het waterschap was verantwoordelijk voor de drooglegging en de waterhuishouding in de polder.

## Huidig gebruik

Sinds de polder op 1 januari 2002 door een gemeentelijke herindeling bij Den Haag werd gevoegd, is het landelijke karakter verloren gegaan. De spoorlijn Den Haag-Utrecht en de autosnelwegen A12 en A4 doorsneden reeds het gebied, met onder andere het grote knooppunt Prins Clausplein midden in de polder. Daar kwamen later ook de RandstadRail en HTM tramlijnen 15 en 19 bij. Ook het vliegveld Ypenburg lag grotendeels in de Tedingerbroekpolder; het werd in 1992 gesloten. Tegenwoordig ligt daar de Vinex-wijk Ypenburg. Ook de Vinex-wijk Leidschenveen en het bedrijventerrein Forepark liggen in de polder. De oude geografische en cultuurhistorische lijnen van bijvoorbeeld verkavelings- en veenontginningspatronen in de polder zijn bij de aanleg van deze Vinex-wijken nauwelijks gerespecteerd en zijn dus nauwelijks te herkennen in het stratenplan. Slechts de Tedingerbroekplas, een visplas, is overgebleven.

## Externe link

* Geschiedenis
# Paus Silverius

Silverius (Ceccano, geboortedatum onbekend - Palmarola, 20 juni 537) was de 58e paus van de Rooms-Katholieke Kerk. Hij was de zoon van paus Hormisdas, voordat deze priester werd.
Zijn beleid tijdens zijn pontificaat maakte hem zeer impopulair in het Byzantijnse Rijk. Keizerin Theodora van het Byzantijnse Rijk probeerde daarom Vigilius tot paus te maken. Het grootste probleem was de steun van Silverius aan het besluit van paus Agapitus I, zijn voorganger, om patriarch Antimus van Byzantium af te zetten, omdat deze een monofysiet was.
Rome werd op 9 december 536 door Belisarius ingenomen. Toen Witiges, koning der Ostrogoten, daarop probeerde de stad door belegering terug te veroveren, kwam het zover dat de bevolking daarbij bijna verhongerde. Men beweerde dat Silverius daarom Witiges beloofde de stad te zullen verraden voor hem. Dit leidde ertoe dat hij in maart 537 gedegradeerd werd tot een gewone monnik. Hij ging verhaal halen bij Justinianus I, waarna deze hem herstelde in zijn oude waardigheid. Vigilius, die toen echter al paus was, slaagde erin zijn concurrent vast te zetten op het gevangeniseiland Panditaria. Het Liber Pontificalis beweert echter dat hij naar Palmarola verbannen werd.
Silverius is een heilige. Het wonder dat hem heilig maakte is dat hij een groep vissers van het eiland Ponza, door een storm verrast, gered zou hebben nadat zij hem aanriepen. Van dit eiland is hij daarom de beschermheilige.
Cursief: tegenpaus
# Tenjonagara

Tenjonagara kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Tenjonagara (Cigalontang), een plaats in het bestuurlijke gebied Tasikmalaya in de provincie West-Java
* Tenjonagara (Sucinaraja), een plaats in het bestuurlijke gebied Garut in de provincie West-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tenjonagara en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tenke Fungurume-mijn

De Tenke Fungurume-mijn in het zuidoosten van de Democratische Republiek Congo, ligt in een gebied met een van de grootste koper- en kobaltreserves ter wereld. De mijn ligt nu in de provincie Lualaba, die in 2015 is ontstaan uit de opsplitsing van de vroegere provincie Katanga. De mijn zelf is verspreid over twee concessies met een totale oppervlakte van ongeveer 1.600 km$^2$. Het is een open mijn in dagbouw.
De mijn is genoemd naar de twee dichtstbije plaatsen: Tenke, een spoorwegknooppunt, en Fungurume, een stad met een vliegveld.

## Start van het project

Het project is gestart in 2009. Reeds in 2007 zegde de Europese Investeringsbank haar steun toe door middel van een lening. Gelet op eerdere illegale exploitaties in de Congolese mijnbouwsector, stelde de bank als voorwaarde dat het project moest voldoen aan een aantal sociale en ecologische vereisten, onder meer opgesteld door de Europese Unie en de Verenigde Naties. Ook werd van de regering een grondige projectevaluatie verwacht. In maart 2010 stelde de EIB vast dat het project was opgestart zonder haar hulp, en bood alsnog medewerking aan.

## Eigendomstructuur

Tenke Fungurume was aanvankelijk een joint venture van Freeport-McMoRan (56-60%), Lundin Mining (20-25%) en Gécamines, het mijnbedrijf van de Congolese staat. In mei 2016 kondigde Freeport aan zijn meerderheidsparticipatie in de mijn te zullen verkopen aan het Chinese China Molybdenum, tegen de zin van Gécamines, het Congolese staatsbedrijf dat een participatie van 20% had in de mijn en buiten de onderhandelingen was gehouden. Uiteindelijk kwam men eind november 2016 tot een akkoord voor een verkoop à 2,65 miljard $, via offshore-constructies, dus buiten het bereik van de Congolese regering.
Voor China past de aankoop in een wereldwijde strategie om de Chinese industrie van grondstoffen te voorzien.

## Hoofdzetel en découpage

Mijnbedrijven zoals Freeport, China Molybdenum en Glencore hielden traditioneel een hoofdzetel aan in Lubumbashi, de hoofdstad van het vroegere Katanga. Na de herindeling van de provincies (van 10 naar 26) eiste de minister van Mijnbouw dat de mijnbedrijven hun zetel zouden overbrengen naar de provincie van exploitatie, en daar hun taksen betalen. Voor Tenke Fungurume is dat de provincie Lualaba, en niet Haut-Katanga. Politici uit Lubumbashi reageerden daarom ontstemd op wat zij de découpage (en dus verlies van inkomsten) van Katanga noemen.

## Exploitatie

China Molybdenum verklaarde in 2019 dat de mijn verlieslatend was vanwege belastingen en marktprijzen, maar kondigde in 2021 aan 2,51 miljard dollar te gaan investeren om de koper- en kobaltproductie te verdubbelen.
# Tellinangulus corbuloides

Tellinangulus corbuloides is een tweekleppigensoort uit de familie van de Tellinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Okutani.
# Tellina wallaceae

Tellina wallaceae is een tweekleppigensoort uit de familie van de Tellinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Salisbury.
# Paussus basilewskyi

Paussus basilewskyi is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Reichensperger.
# Peltekening

Een peltekening of pelling is een patroon op de veren van bepaalde kippenrassen, de pelhoenders. Het patroon bestaat uit drie tot vijf vlekken aan weerszijden van de veerschacht.

## Naam

Volgens sommigen is de aanduiding 'pellen' ontleend aan een vroeger gebruikte vaatdoek met een soortgelijk stipjespatroon.

## Kenmerken van de pelling

Vorm, kleur en regelmatigheid zijn raskenmerken waar vooral bij sierrassen waarde aan wordt gehecht - men spreekt dan van 'correct' gepelde veren. De pellen moeten regelmatige tussenruimten hebben.
Bij Friese hoenders heeft de peltekening vanwege de ovale stippen wat weg van een korenaar en dit is dan ook de reden dat in het Fries over weiten (Fries voor tarwe) gesproken wordt.
Bij brakels en Chaamse, Kempische en Zottegemse hoenders is de peltekening van kant tot kant aanwezig, zodat hier over "banding" gesproken wordt.
Doorgaans heeft in het volwassen dier alleen de hen een peltekening, terwijl de haan deze in het jeugdkleed ook heeft. De kop en hals zijn ongetekend, de pellen komen alleen voor op de rug-, zadel-, buik- en dijbeenveren en op de kleine dekveertjes van de vleugels.

## Kleurslagen

Aangezien door genetische invloeden zowel de kleur van de goud of zilver gekleurde vederdelen alsook de kleur van de oorspronkelijk zwarte delen variëren kan, zijn veel kleurslagen mogelijk:
* Goudpel (goudgeel met zwart patroon)
* Zilverpel (wit met zwart patroon)
* Citroenpel (lichtgeel met zwart patroon)
* Roodpel (roodbruin met zwart patroon)
* Geelwitpel (goudgeel met wit patroon)
* Goudblauwpel (goudgeel met grijs patroon)
* Zilverblauwpel (wit met grijs patroon)
* Citroenblauwpel (lichtgeel met grijs patroon)
* Zilverparelgrijspel (wit met lichtgrijs patroon)
* Isabelpel (lichtgeel met lichtgrijs patroon)
* Ivoorpel (vergelijkbaar met isabelpel, maar nog lichter)
# Pelteobagrus

Pelteobagrus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van stekelmeervallen (Bagridae).

## Soorten

* Pelteobagrus eupogon (Boulenger, 1892)
* Pelteobagrus intermedius (Nichols & Pope, 1927)
* Pelteobagrus tonkinensis Nguyen, 2005
* Pelteobagrus ussuriensis (Dybowski, 1872)
* ↑ (en) Pelteobagrus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Pecannoot

De pecannoot (Carya illinoinensis) is een bladverliezende, tot 40 of 50 meter hoge boom uit de okkernootfamilie (Juglandaceae). De bladeren zijn afwisselend geplaatst, oneven geveerd en 30–50 cm lang. De deelblaadjes zijn ei- tot lancetvormig, 10–20 cm lang en aan de randen gezaagd. De geliggroene bloemen groeien in tot 12 cm lange bloeiwijzen.
De vruchten zijn langwerpig-ovale tot cilindrische nootvruchten. De schil is roodbruin van kleur en bezet met donkerbruine strepen. Het zaad is net als bij de walnoot sterk gegroefd. Het heeft een zoetig tot nootachtige smaak. De zaden bevatten tot 75% vet en circa 10% eiwit. Hiernaast bevatten ze veel zink en vitamine B1. Een handje pecannoten (25 g) bevat ongeveer een kwart van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zink en 18% aan vitamine B1.
De zaden van de noot worden rauw gegeten. Ook worden ze vaak geroosterd en gezouten aangeboden of voor de garnering van gebak, zoetwaren en ijs gebruikt. De olie die uit de vruchten kan worden gewonnen is eetbaar, maar wordt overwegend in de cosmetica-industrie gebruikt. Het wordt gebruikt voor de productie van kleurstoffen en zeep. Het hout van de boom is hard en wordt voor de fabricage van parket gebruikt. Qua belang ligt de pecannoot voor het gebruik als hardhout in de Verenigde Staten direct onder walnoten- en kersenhout. Omdat de plant een diep wortelsysteem heeft wordt de boom ook aangeplant om erosie tegen te gaan.
De pecannoot komt van nature voor in het zuiden van de Verenigde Staten. Hij wordt in gebieden met een subtropisch of warm gematigd klimaat aangeplant. Ook in het Nederlandse klimaat kunnen pecannoten groeien, in het bijzonder de meest noordelijke rassen uit de Verenigde Staten. Hoofdproducent van de pecannoten zijn de Verenigde Staten die jaarlijks 150.000 tot 200.000 ton produceren.
* ↑ Voedingswaarde pecannoot
* ↑ Pecanrassen in Nederland
# Pecanwood Golf & Country Club

De Pecanwood Golf & Country Club is een countryclub in Hartbeespoort, Zuid-Afrika. De club is opgericht in 1998 en heeft een 18-holes golfbaan met een par van 72.
Naast een golfbaan, biedt de club ook een kuuroord en een tennisbaan aan waar je ook tennislessen kunt volgen. Er is een bootclub aanwezig, dat naast de golfbaan ligt en uitzicht heeft op een dam, de "Hartbeespoortdam".

## De baan

De golfbaan werd ontworpen door de golfbaanarchitect Jack Nicklaus. De fairways en de tees werden beplant met kikuyugras, een tropische grassoort, en de greens met struisgras.
Er zijn zeven waterhindernissen aanwezig op de golfbaan en een deel van de golfbaan ligt naast de Hartbeespoort Dam.

## Golftoernooien

* Nelson Mandela Invitational: 2000 & 2001
* Eskom Power Cup: 2007
# Peosidrilus dalei

Peosidrilus dalei is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Erséus.
# Peosidrilus aduncus

Peosidrilus aduncus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Erséus.
# Pentapora americana

Pentapora americana is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bitectiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Verrill.
# Teo Macero

Teo Macero (Glens Falls, 30 oktober 1925 – Riverhead, 19 februari 2008) was een Amerikaans jazz-saxofonist, componist en platenproducer.
Macero produceerde drie van de bestverkochte en invloedrijkste jazzalbums, Kind of Blue en Bitches Brew van Miles Davis en Time Out van Dave Brubeck. Dat deze albums met hun innovatieve karakter zo goed verkochten, was helemaal opmerkelijk in deze periode waarin jazz allang niet meer zo populair was. Naast het spel van Davis en Brubeck speelde de productie van Macero daarbij een belangrijke rol. Met zijn tape-editing wist hij materiaal tot nieuwe composities te maken.
Nadat Macero in de United States Navy had gediend, verhuisde hij in 1948 naar New York, waar hij in 1953 zijn studie compositie aan de vermaarde Juilliard School voltooide. Hij speelde midden jaren 1950 in de Jazz Workshop van bassist Charles Mingus, met wie hij als saxofonist ook enkele platen opnam.
Vanaf 1957 werkte hij als producer bij Columbia Records met onder anderen Duke Ellington, Ella Fitzgerald, Thelonious Monk, Count Basie, Dave Brubeck, Tony Bennett, Charlie Byrd, Simon & Garfunkel en Stan Getz.
In het midden van de jaren 1960 was hij een centrale figuur in de elektrische periode van Miles Davis. Davis en zijn band namen tijdens improvisaties en jams voor albums zoals Bitches Brew en In a Silent Way veel materiaal op, waarna Macero dat materiaal in fragmenten knipte en aaneen plakte tot nieuwe stukken muziek.
Buiten zijn bestaan als producer was Macero componist van vooral atonale jazz en klassieke stukken. Macero was ook als dirigent verbonden aan het New York Philharmonic en het London Philharmonic Orchestra.

## Externe link

* (en) New York Times-artikel
* Bibsys: 3041561
* Biblioteca Nacional de España: XX4581208
* Bibliothèque nationale de France: cb13923753s (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058518607906706
* Gemeinsame Normdatei: 134451236
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5513 9406
* Library of Congress Control Number: n80122947
* MusicBrainz: 64e2e449-234c-480d-89d3-d5fead5a7988
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007416866105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003740716
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070175705
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003544296
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV515658
* SNAC: w6f18zzc
* Système universitaire de documentation: 242803962
* Virtual International Authority File: 32185295
* WorldCat (via VIAF): 32185295
# Teo Martín Motorsport

Teo Martín Motorsport is een autosportteam uit Spanje, opgericht door Teo Martín in de jaren '80 van de 20e eeuw.

## Geschiedenis

In de jaren 80 van de 20e eeuw maakte Teo Martín Motorsport haar debuut in het Spaanse toerwagenkampioenschap en beleefde hier vele successen. In 2015 maakte het team tevens haar debuut in de International GT Open met Álvaro Parente en Miguel Ramos als coureurs. Zij wonnen races op Silverstone, Spa-Francorchamps, het Autodromo Nazionale Monza en het Circuit de Barcelona-Catalunya en werden kampioen in het eerste seizoen van het team in het kampioenschap.
In 2016 debuteert het team in het formuleracing in de nieuwe Formule V8 3.5, het vervolg van de Formule Renault 3.5 Series. Het team heeft de auto's van het voormalige FR3.5-team DAMS overgenomen.

## Externe link

* Officiële website