OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Synsynella inoi

Synsynella inoi is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Sueo M. Shiino.
# Pachygnatha africana

Pachygnatha africana is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de strekspinnen.
Het dier behoort tot het geslacht Pachygnatha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Embrik Strand.
# P112

P112 kan verwijzen naar:
* P112 (Letland), een regionale weg in Letland
* Papyrus 112, een handschrift op papyrus van het Nieuwe Testament
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van P112 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pachypasa jamiesoni

Pachypasa jamiesoni is een vlinder uit de familie van de spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Bethune-Baker.
# Pachypasa fulgurata

Pachypasa fulgurata is een vlinder uit de familie van de spinners (Lasiocampidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Aurivillius.
# Synoicum apectetum

Synoicum apectetum is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Millar.
# Pagasae

Pagasae (Grieks: Παγασαί) was een havenstad in het oude Griekenland, belangrijk genoeg om haar naam te verlenen aan de "Pagasitische Golf" (Παγασιτικός Κόλπος, een andere naam voor de "Golf van Volos"), waaraan ook de belangrijke havenstad Volos ligt.
Volgens één versie van de beroemde Argonautensage bouwde Jason hier zijn schip, de Argo, en vertrok hij van hier uit op voor zoektocht naar het Gulden Vlies. Ook was het de zetel van een vermaard orakel.
Pagasae diende eerst als haven voor Iolkos (voorloper van het huidige Volos), maar in de 4e eeuw v.Chr. werd het veroverd door het naburige Pherae, waarvan het de haven werd, totdat de gehele omgeving in handen viel van Philippus II van Macedonië. Daarna werd het oude Pagasae gedeeltelijk overvleugeld door de nieuwe stichting Demetrias, en verloor het zijn betekenis.
Demetrias werd in 293 v.Chr. gesticht door Demetrius Poliorcetes en vervolgens bijzonder begunstigd door de Antigoniden, totdat het in 196 v.Chr. in handen viel van de Romeinse veldheer Flaminius. Ten slotte werden in 167 v.Chr. de vestingwerken gedeeltelijk ontmanteld, op bevel van de Romeinse senaat.
Van de ca. 8 kilometer lange wallen van Demetrias blijven nog belangrijke resten zichtbaar, alsook van de agora (met Artemis-tempel), en van een vroegchristelijke basilica. Het antieke theater (nog van Pagasae) ligt vlak bij de plek waar de tirannen van Pherae (Lycophron en zijn opvolgers) hun paleis hadden. Bovendien bleef een deel bewaard van een Romeins aquaduct dat de stad Demetrias van drinkwater moest voorzien.
# Turris Davidica

Turris Davidica (Nederlands: Toren van David) is een van de eretitels van Maria uit de litanie van Loreto.
Zoals vele aanroepingen uit deze litanie is ook deze ontleend aan de Heilige Schrift, meer in bijzonder aan het Hooglied (4:4) waar staat:
   Uw hals is als Davids toren, die gebouwd is tot ophanging van wapentuig, waar duizend rondassen aan hangen, altemaal zijnde schilden der helden.
Met dit beeld trachtte de dichter van het Hooglied weer te geven dat de bruid een fiere houding had en dat haar halssieraden hem deden denken aan de wapenschilden die hingen aan de toren van Koning David, zoals beschreven in II Samuel (8:7):
   En David nam de gouden schilden die de dienaren van Hadadezer gedragen hadden, en bracht ze naar Jeruzalem.
De kracht van de oude stad Jeruzalem lag in zijn ommuring maar evenzeer in zijn hoge toren, vanwaaruit de vijand kon worden geobserveerd en aangevallen. Met de aanroeping van Maria als Toren van David, wordt tot uitdrukking gebracht dat wat de Toren van David was voor de stad Jeruzalem, Maria is voor de gehele Kerk. Zij is in die zin zowel de krachtbron van de strijdende Kerk als de beschermvrouwe van de Kerk.
In het Noord-Brabantse Berlicum zou Maria als Toren van David tussen 1976 en 1992 verschillende keren verschenen zijn aan een zieneres genaamd Elisabeth Sleutjes (1919-2007). De plaats waar dat gebeurde, Maria's Hofke is sindsdien een bescheiden bedevaartsoord.
Voetnoten
# Apoderus volkovitshi

Apoderus volkovitshi is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2003 gepubliceerd door Andrei Aleksandrovich Legalov.
# Stelling van von Staudt-Clausen

De stelling van von Staudt-Clausen is een stelling uit de getaltheorie over de Bernoulligetallen. De stelling is genoemd naar Karl von Staudt en Thomas Clausen, die ze onafhankelijk van elkaar formuleerden in 1840.
De stelling zegt dat, als bij het Bernouilligetal $B_{n}$ met positieve even index $n$ de reciproquen van alle priemgetallen $p$ optelt waarvoor $p-1$ een deler is van $n$, men een geheel getal verkrijgt:
    $B_{n}+\sum _{(p-1)|n}{\frac {1}{p}}\quad \in \mathbb {Z}$
Bijgevolg kan men de Bernouilligetallen $B_{2k}(k\geq 1)$ uitdrukken als:
    $B_{2k}=A_{2k}-\sum _{(p-1)|2k}{\frac {1}{p}}$
waarin $A_{2k}$ een geheel getal is.
Hieruit blijkt dat de noemer van het Bernouilligetal $B_{n}$ gelijk is aan het product van alle priemgetallen $p$ waarvoor $p-1$ een deler is van $n$. Deze noemers zijn kwadraatvrij en steeds een veelvoud van zes, vermits de priemgetallen 2 en 3 in elke som voorkomen.
De gehele getallen $A_{2k}$ voor $k=1,2,3,\ldots$ zijn:
    1, 1, 1, 1, 1, 1, 2, −6, 56, −528, ...

## Voorbeelden

    $B_{6}=1-\left({\tfrac {1}{2}}+{\tfrac {1}{3}}+{\tfrac {1}{7}}\right)={\frac {1}{42}}$
    $B_{12}=1-\left({\tfrac {1}{2}}+{\tfrac {1}{3}}+{\tfrac {1}{5}}+{\tfrac {1}{7}}+{\tfrac {1}{13}}\right)=-{\frac {691}{2730}}$
# Acerophagus abstrusus

Acerophagus abstrusus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Gahan.
# Lipotriches victoriae

Lipotriches victoriae is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Cockerell.
# Afroleptomydas namaquensis

Afroleptomydas namaquensis is een vliegensoort uit de familie Mydidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Hesse.
De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# Paradocus kenyensis

Paradocus kenyensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Teocchi & Sudre.
# Stratus fractus

Stratus fractus of fractostratus is een wolkensoort en is onderdeel van een internationaal systeem om wolken te classificeren naar eigenschap volgens de internationale wolkenclassificatie. Stratus fractus komt van het geslacht stratus, met als betekenis gelaagd en de term fractus komt van gebroken. Het is een wolkensoort uit de familie van de lage wolken.
# Oonopinus argentinus

Oonopinus argentinus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergcelspinnen (Oonopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oonopinus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Birabén.
# Oonopinus centralis

Oonopinus centralis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dwergcelspinnen (Oonopidae).
Het dier behoort tot het geslacht Oonopinus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Willis J. Gertsch.
# Stenalcidia praeparata

Stenalcidia praeparata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Prout.
# Stilbops limneriaeformis

Stilbops limneriaeformis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Schmiedeknecht.
# Straatweg

Straatweg kan verwijzen naar:
* In het algemeen een (vaak met klinkers) verharde weg buiten de bebouwde kom.
* Rijksstraatweg, een bestrate interlokale verbinding, aangelegd onder verantwoordelijkheid van het Rijk
* Straatweg (Rotterdam), de verbinding tussen Rotterdam en Hillegersberg
* Straatweg (Vecht), een weg die (onder andere) langs de rivier de Utrechtse Vecht loopt
* De Straatweg, afgekorte naam voor de Amsterdamsestraatweg
* De straatweg Hoorn - Enkhuizen, de eerste stenen straatweg in het gewest Holland
* De straatweg (1950), een sciencefictionverhaal geschreven door de Amerikaan Ray Bradbury
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Straatweg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Orasema aureoviridis

Orasema aureoviridis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eucharitidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Gahan.
# Ontwikkeling (schaken)

| 8 | | | | | | | | |
| 7 | | | | | | | | |
| 6 | | | | | | | | |
| 5 | | | | | | | | |
| 4 | | | | | | | | |
| 3 | | | | | | | | |
| 2 | | | | | | | | |
| 1 | | | | | | | | |
| | a | b | c | d | e | f | g | h |
Ontwikkelen betekent in het schaakspel het in het spel brengen van de stukken vanuit de beginstelling, zodanig dat ze een goede positie innemen en een nuttige rol vervullen.
De subtiele betekenis van het begrip ontwikkelen werd bondig samengevat door Max Euwe. Een van zijn leerboeken behandelt het geweigerd damegambiet, waarin het kernprobleem voor de zwartspeler is om de loper op c8 te ontwikkelen. In een partij speelt de zwartspeler de loze zet Lc8-d7, waarover Euwe zegt: "Zo is de loper wel verplaatst, maar niet ontwikkeld."
Een snelle ontwikkeling werd al vierhonderd jaar geleden aanbevolen door Gioacchino Greco.
De ontwikkeling van de stukken in het schaakspel is het proces dat zich richt op het zo snel mogelijk verplaatsen van zo veel mogelijk figuren vanuit de beginstelling naar strategische velden om zodoende:
* een sterk positiespel op te bouwen (Wilhelm Steinitz)
* het centrum te beheersen (Reuben Fine)
* een aanval op de koningsstelling uit te voeren
In het diagram is een duidelijk verschil in de ontwikkeling van wit en zwart waarneembaar.
De situatie van wit:
* de witte stukken hebben veel meer bewegingsvrijheid
* wit beheerst het centrum
* de witte stukken staan strategisch goed opgesteld
* wit bouwt aan een aanval op de koningsvleugel
* wit begint aan een combinatie voorafgegaan door een offer
De zwartspeler staat er niet gunstig voor:
* zwart staat gedrongen, heeft weinig ruimte
* de loper van zwart kan niet gespeeld worden: blokkade
* de zwarte koningsstelling is verzwakt door het opschuiven van de h-pion
* zwart heeft een dubbelpion
In deze stelling is de zogenaamde gulden regel door zwart niet toegepast!
# Stinkende mango

De stinkende mango (Mangifera foetida) is een plant uit de pruikenboomfamilie (Anacardiaceae). Het is een weinig bekende verwant van de mango (Mangifera indica).
Het is een groenblijvende, tot 40 m hoge boom met een dichte kroon. De afwisselend geplaatste bladeren zijn smal-lancetvormig tot breed-ovaal, gaafrandig, toegespitst of afgerond, aan de basis wigvormig en 15-40 × 8-15 cm groot. De bovenkant van de bladeren is donkergroen en zwak-glanzend en de onderkant is mat en geelgroen. De bladschijf heeft een hoofdnerf met meer dan twintig zijnerven. De bladsteel is 1,5-8 cm lang.
De eindstandige bloeiwijze is vertakt, kaal, in omtrek kegelvormig en 10-40 cm lang. De kleine bloemen hebben rode steeltjes en roze tot gele bloemblaadjes. De kelkbladeren zijn 4-5 mm lang en de kroonbladeren zijn 6-9 mm lang. De bloemen bestaan uit vijf meeldraden waarvan er slechts één of twee vruchtbaar zijn. De stijl is 6-7 mm lang.
De vruchten zijn variabel in grootte en vorm, rond tot ovaal-langwerpig, tot 16 × 12 cm groot, niet afgevlakt en niet getuit. Het zijn steenvruchten. De 4-5 mm dikke schil is mat, glad met nerven of groeven, groen tot bruinachtig en vaak sterk gevlekt met licht- of donkergroene, bruine en zwartachtige vlekken en spikkels. De schil bevat een kleverig, irriterend melksap. Het zwavelgele tot oranjegele vruchtvlees is zacht, vezelig en sappig. Het smaakt zoetzuur aromatisch en heeft een licht harsige bijsmaak en ruikt onaangenaam naar terpentijn en bederf. De witte steen is tot 8 × 5 × 3,5 cm groot en is vergroeid met het vruchtvlees.
Rijpe vruchten worden gekookt, in curry's verwerkt en zoetzuur ingelegd. Voor gebruik als handfruit en verwerking in fruitsalades moet de vrucht dik geschild worden om huidirritaties en darmproblemen door het melksap uit de schil te voorkomen.
De stinkende mango komt oorspronkelijk voor op het schiereiland Malakka en in Indonesië in vochtige, laaggelegen regenwouden. De soort wordt in Zuidoost-Azië tot een hoogte van 1000 m veel geteeld. De vrucht is vanwege de onaangename geur niet geschikt voor de export.
De kwini (Manigifera odorata) is een hybride van de stinkende mango en de (gewone) mango.
* Tropische Früchte; Bernd Nowak & Bettina Schulz; BLV (1998); ISBN 3405151686
** Nederlandse vertaling: Tropische vruchten; Tirion (1999); ISBN 9052103399
* Mangifera foetida; in: AgroForestryTree Database; World Agroforestry Centre; online versie hier
# Stilbotis

Stilbotis is een geslacht van vlinders van de familie Uilen (Noctuidae), uit de onderfamilie Noctuinae.

## Soorten

* S. babaulti Laporte, 1984
* S. basalis (Berio, 1978)
* S. berioi Laporte, 1984
* S. dubium (Berio, 1939)
* S. ezanai Laporte, 1984
* S. fumigera Laporte, 1977
* S. georgyi Laporte, 1984
* S. ikondae Berio, 1972
* S. isopleuroides (Berio, 1966)
* S. jouanini Laporte, 1975
* S. nigra Berio, 1962
* S. nigroides (Berio, 1972)
* S. persitriata (Berio, 1972)
* S. perspicua Berio, 1974
* S. pseudasciodes (Berio, 1977)
* S. rubra (Berio, 1977)
* S. ungemachi (Laporte, 1984)
# Oostmanskapelle

Oostmanskapelle was een dorp in West-Zeeuws-Vlaanderen dat bestaan heeft in 1400 maar dat in 1404 door de Sint-Elisabethsvloed is weggespoeld.
Het dorp wordt beschouwd als de opvolger van het reeds in 1375 verdwenen Oostmanskerke. De kapel aldaar werd opgebouwd met de resten van de kerk van voornoemd dorp.
Omstreeks 1470 was het weer opgebouwd maar het ging tijdens de inundaties van 1583 alsnog ten onder.
Op grond van literatuurgegevens bepaalde Jan van Hinte de positie van dit dorp, maar die bleek onjuist. In 2004 werden op een andere plaats resten gevonden. Deze bevinden zich aan de Groeneweg te Schoondijke. Er zijn daar tal van kloostermoppen gevonden.
# Straškov-Vodochody

Straškov-Vodochody, Duits: Straschkow-Wodochau, is een gemeente in het noord westen van Tsjechië tussen Praag en Ústí nad Labem, 35 km van Praag en 37,5 km van Ústí nad Labem. De D8 komt door de rand van Přestavlky, maar heeft er geen afslag. Straškov-Vodochody telde 1 110 inwoners in 2024.
Bechlín · Bohušovice nad Ohří · Brňany · Brozany nad Ohří · Brzánky · Bříza · Budyně nad Ohří · Býčkovice · Ctiněves · Černěves · Černiv · Černouček · Čížkovice · Děčany · Dlažkovice · Dobříň · Doksany · Dolánky nad Ohří · Drahobuz · Dušníky · Evaň · Hlinná · Horní Beřkovice · Horní Řepčice · Hoštka · Hrobce · Chodouny · Chodovlice · Chotěšov · Chotiměř · Chotiněves · Chudoslavice · Jenčice · Kamýk · Keblice · Klapý · Kleneč · Kostomlaty pod Řípem · Krabčice · Křesín · Křešice · Kyškovice · Levín · Lhotka nad Labem · Liběšice · Libkovice pod Řípem · Libochovany · Libochovice · Libotenice · Litoměřice · Lkáň · Lovečkovice · Lovosice · Lukavec · Malé Žernoseky · Malíč · Martiněves · Michalovice · Miřejovice · Mlékojedy · Mnetěš · Mšené-lázně · Nové Dvory · Oleško · Píšťany · Ploskovice · Podsedice · Polepy · Prackovice nad Labem · Přestavlky · Račice · Račiněves · Radovesice · Rochov · Roudnice nad Labem · Sedlec · Siřejovice · Slatina · Snědovice · Staňkovice · Straškov-Vodochody · Sulejovice · Štětí · Terezín · Travčice · Trnovany · Třebenice · Třebívlice · Třebušín · Úpohlavy · Úštěk · Vědomice · Velemín · Velké Žernoseky · Vchynice · Vlastislav · Vražkov · Vrbice · Vrbičany · Vrutice · Záluží · Žabovřesky nad Ohří · Žalhostice · Židovice · Žitenice
# Strašice

Strašice kan verwijzen naar de volgende Tsjechische gemeenten:
* Strašice (okres Rokycany)
* Strašice (okres Strakonice)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Strašice en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Strašice (okres Rokycany)

Strašice (Duits: Straschitz) is een Tsjechische gemeente in de regio Pilsen, en maakt deel uit van het district Rokycany. Strašice telt 2438 inwoners.
Bezděkov · Břasy · Březina · Bujesily · Bušovice · Cekov · Čilá · Dobřív · Drahoňův Újezd · Ejpovice · Hlohovice · Holoubkov · Hrádek · Hradiště · Hůrky · Cheznovice · Chlum · Chomle · Kakejcov · Kamenec · Kamenný Újezd · Kařez · Kařízek · Klabava · Kladruby · Kornatice · Lhota pod Radčem · Lhotka u Radnic · Liblín · Líšná · Litohlavy · Medový Újezd · Mešno · Mirošov · Mlečice · Mýto · Němčovice · Nevid · Osek · Ostrovec-Lhotka · Plískov · Podmokly · Příkosice · Přívětice · Radnice · Raková · Rokycany · Sebečice · Sirá · Skomelno · Skořice · Smědčice · Strašice · Svojkovice · Štítov · Těně · Terešov · Těškov · Trokavec · Týček · Újezd u Svatého Kříže · Vejvanov · Veselá · Vísky · Volduchy · Všenice · Zbiroh · Zvíkovec
# Sternaspis rietschi

Sternaspis rietschi is een borstelworm uit de familie Sternaspidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Sternaspis rietschi werd in 1944 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Caullery.
# Onderste neusschelp

De onderste neusschelp (concha nasalis inferior) is een gepaard bot en een van de drie neusschelpen in de neus. Ze zitten horizontaal vast aan de laterale wand (zie Afb. 1) en zijn gevormd uit een lamina van spongieus bot. De functie is net als bij de andere neusschelpen om de instromende lucht te verwarmen, te bevochtigen en te ontdoen van stofdeeltjes. Doordat de neusschelpen gekruld zijn ongeveer als een rol papier gaat de lucht hierin wervelen.
De bovenste neusschelpen zijn deel van het zeefbeen en maken dus deel uit van de hersenschedel. De onderste hoort bij de aangezichtsschedel
Het bot heeft twee oppervlakken, twee grensvlakken en twee uiteinden:

## Oppervlakken

Het mediale oppervlak is convex, heeft meerdere openingetjes en groeven voor bloedvaten.
Het laterale oppervlak is deels concaaf en is deel van de onderste tryptische neusgang

## Grensvlakken

De bovengrens is onregelmatig van vorm en grenst aan meerdere botten in de laterale wand van de neusholte:
* het voorste deel is verbonden aan het bovenkaakbeen
* het achterste deel is verbonden met het verhemeltebeen
* het middelste deel heeft drie uitsteeksels die nogal van vorm wisselen van persoon tot persoon.
** vooraan is er een verbinding met het traanbeen, vormt hiermee de traanbuis.
** hierachter is er de verbinding met het zeefbeen via een brede, dunne plaat; vanaf de ondergrens loopt een dunne plaat omlaag en vormt daarmee de mediale wand van de kaakholte.
De ondergrens is vrij, dik en cellulair opgebouwd, vooral in het midden van het bot.

## Uiteinden

Beide uiteinden zijn min of meer puntig van vorm: het achterste loopt meer taps dan het voorste.

## Verbening

De onderste neusschelp verbeent vanuit een enkele kern, die ongeveer in de vijfde maand van de zwangerschap ontstaat.
voorhoofdsbeen · wandbeen · slaapbeen · achterhoofdsbeen · wiggenbeen · zeefbeen jukbeen · bovenkaakbeen · neusbeen · onderkaak · verhemeltebeen · traanbeen · ploegschaarbeen · onderste neusschelp hamer · aambeeld · stijgbeugel
# Opilio magnus

Opilio magnus is een hooiwagen uit de familie echte hooiwagens (Phalangiidae).
# Oregodasys rarus

Oregodasys rarus is een buikharige uit de familie Thaumastodermatidae. Het dier komt uit het geslacht Oregodasys. Oregodasys rarus werd in 1961 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Forneris.
# Oregon (Missouri)

Oregon is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Missouri, en valt bestuurlijk gezien onder Holt County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 935. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 888, een daling van 47 (-5,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,6 km², geheel bestaande uit land. Oregon ligt op ongeveer 267 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Oregon.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Oregon op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Oregon (Illinois)

Oregon is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Ogle County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 4060. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 4173, een stijging van 113 (2,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,5 km², waarvan 5,3 km² land en 0,2 km² water. Oregon ligt op ongeveer 216 m boven zeeniveau.
Oregon ligt aan de Rock River, een zijrivier van de Mississippi met een lengte van naar schatting 459 kilometer.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Oregon.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Oregon op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Organ harvest

Organ harvest is het zevende muziekalbum van de Britse band Radio Massacre International (RMI). Nadat RMI al eerder eigen opnamen hadden verspreid via hun eigen platenlabel Northern Echo, kwam bij de opnamen van dit album hun eigen geluidsstudio Northern Echo gereed. Het gehele album, in stijl van de Berlijnse School voor elektronische muziek, is opgenomen met analoge sequencer- en synthesizerapparatuur, er wordt nadrukkelijk vermeld dat er geen computer is gebruikt. Het album bestaat uit een suite, waarbij de bedoeling was het album als een geheel te laten klinken.
De eerste uitgifte van het album vond plaats tijdens de KLEMdagen (dagen gewijd aan elektronische muziek) van 1997.

## Musici

* Steve Dinsdale – synthesizers
* Duncan Goddard – synthesizers, gitaar
* Gary Houghton - synthesizers
# Opius amaichaensis

Opius amaichaensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1968.
# Opius alutacipectus

Opius alutacipectus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1968.
# Orgilus rasilis

Orgilus rasilis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Muesebeck in 1970.