# The spirit of England

The spirit of England is een compositie van de Britse componist Edward Elgar.
Elgar schreef het werk als reactie op een verzoek van Sidney Colvin. Colvin kwam met het idee een toonzetting te verzorgen bij aantal gedichten van Laurence Binyon. Van die dichter verscheen in 1914 een verzamelbundel getiteld The winnowing fan. Elgar zou voor The spirit of England een keus maken uit drie gedichten, refereren aan de Eerste Wereldoorlog:
* The fourth of August (Moderato e maestoso; G-majeur)
* To women (Moderato; As-majeur)
* For the fallen (Solenne; a-mineur)
Er was direct een probleem, want collega Cyril Rootham was ook al bezig met For the fallen, maar Colvin hield aan en Elgar stemde uiteindelijk nogmaals toe. To women en For the fallen had Elgar snel op papier. Echter het gedicht The fourth of August bevatte een dermate grove tekst ten opzichte van Duitsers dat Elgar er moeite mee had. Hij had Duitse vrienden, maar vond ook dat niet alleen Duitsers de schuld van de oorlog hadden.. Het eerste deel was dus als laatste klaar.
Het gehele werk ging in première op 4 oktober 1917 in Birmingham. Appleby Matthews gaf leiding aan het New Beecham Orchestra. In verband met de beperkte financiële middelen werd gekozen voor de optie van één solist, in dit geval de Nieuw-Zeelandse sopraan Rosina Buckman.
Het werk werd enthousiast ontvangen, maar de referentie aan de Grote Oorlog zorgde ervoor, dat het werk relatief weinig uitgevoerd werd. Uitvoeringen vinden normaliter plaats rond Remembrance Day. Uitvoeringen worden dan gezien in het licht van die tijd, waarbij het werk toch enigszins als pompeus wordt gezien. Dat het werk moeilijk ligt, is af te leiden uit het aantal uitvoeringen binnen de Promsconcerten. Het werk is daar nooit in haar geheel uitgevoerd. Het enige deel dat daar te horen is geweest was The fourth of August in de zomer van 2007. Ter vergelijking, Elgars Celloconcert was toen al 55 maal aan de beurt geweest. Hetzelfde geldt voor beschikbare opnamen; in 2016 is er slechts een handvol verkrijgbaar van The spirit; de uitgaven van het celloconcert zijn niet te tellen.
Orkestratie:
* sopraan, tenor
* gemengd koor (SATB)
* 1 piccolo, 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 1 althobo, 2 klarinetten, 1 basklarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 2 man/vrouw percussie, 2 harpen, pijporgel
* violen, altviolen, celli, contrabassen.
* Uitgave Dutton Epoch: Susan Gritton, Andrew Kennedy met het BBC Symphony Orchestra en bijbehorend koor onder leiding van David Lloyd-Jones in een opname uit 2006; er was toen gekozen voor de versie met twee solisten.
* The spirit of England op IMSLP
* Novello voor orkestratie
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Spirit of England op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Bedoeld wordt het Worcestershire Regiment
* 1 2 Volgens opuslijst
* ↑ Sidney Colvin was een van degenen aan wie Elgar zijn Celloconcert zou opdragen.
* ↑ 4 augustus 1914: de dag dat Engeland de oorlog aan Duitsland verklaarde.
* ↑ The barren creed of blood and iron, vampires of Europe’s wasted will.