OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hemidactylus principensis

Hemidactylus principensis is een hagedis die behoort tot de gekko's en de familie Gekkonidae.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Elizabeth C. Miller, Anna B. Sellas en Robert C. Drewes in 2012. De hagedis werd afgesplitst van de soort Hemidactylus greeffi die op het grotere eiland Sao Tomé voorkomt. De soortaanduiding principensis betekent vrij vertaald 'wonend op Principe' en verwijst naar het verspreidingsgebied.

## Verspreiding en habitat

Deze gekko is endemisch in het Afrikaanse Sao Tomé en Principe in de Golf van Guinee, en alleen op het eiland Principe. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische laaglandbossen. Ook in door de mens aangepaste streken zoals landelijke tuinen kan de hagedis worden gevonden. De soort is aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 400 meter boven zeeniveau.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'gevoelig' toegewezen (Near Threatened of NT).
# Allopseudaxine yaito

Allopseudaxine yaito is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Allopseudaxine en behoort tot de familie Gastrocotylidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Yamaguti.
# Principelijster

De principelijster (Turdus xanthorhynchus) is een zangvogel uit de familie lijsters (Turdidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Tommaso Salvadori. Het is een ernstig bedreigde endemische vogelsoort op een eiland in de Golf van Guinee.
De principelijster wordt soms beschouwd als een ondersoort (T. olivaceofuscus xanthorhynchus) van de sãotomélijster (Turdus olivaceofuscus), maar meestal als eigen soort gezien.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Sao Tomé en Principe en komt binnen dat land alleen voor op het eiland Principe.

## Status

De Principelijster staat sinds 2011 als "Kritiek" op de lijst van de IUCN. Zijn kleine verspreidingsgebied in combinatie met habibatverlies (ontbossing) en bedreiging door opportunistische jacht zorgen hebben ervoor gezorgd dat er nog maar zeer weinig over zijn. De populatie werd in 2007 op 364 vogels geschat, maar in 2010 werd deze schatting naar beneden bijgesteld, er zouden nog minder dan 250 Principelijsters over zijn.

## Gedrag en voeding

Deze lijster eet met name ongewervelden en fruit.
# Neptis gracilis

Neptis gracilis is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Theodor Franz Wilhelm Kirsch.
# Triphyllozoon mauritzoni

Triphyllozoon mauritzoni is een mosdiertjessoort uit de familie van de Phidoloporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Silén.
# Liberius

Liberius kan verwijzen naar:
* paus Liberius (+366), paus (352-366)
* Liberius (patricius) (ca. 465-ca. 554), Romeins bestuurder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Liberius en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Malacorhynchus

Malacorhynchus is een geslacht van vogels uit de familie eenden, ganzen en zwanen (Anatidae). Het geslacht telt één nog levende soort.

## Soorten

* Malacorhynchus membranaceus – Lepelbekeend
* † Malacorhynchus scarletti (uitgestorven)
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1. Gearchiveerd op 5 september 2023.
# De val van de Feniks

De val van de Feniks is het 90ste album van de stripverhalenreeks Robert en Bertrand. Het werd in 1991 uitgegeven bij Standaard Uitgeverij. Het is getekend door Ron Van Riet en geschreven door Marck Meul.

## Verhaal

Leonardo, de gesel van de wereld, wilde de hele aarde aan zijn geniale brein onderwerpen. Maar Robert en Bertrand slaagden er in om het kwaad te overwinnen en het recht te doen zegevieren. Leonardo verdween in het magma van Moeder Aarde. Maar er is een legende dat uit het vuur de feniks herrijst. En zo gebeurde het. Leonardo herrees als een kleine vogel en kwam terecht in het atelier van een beeldhouwer, in een toren in het park van Wijnegem. Deze kwam al snel in Leonardo's macht en maakte voor hem een enorm marmeren beeld van een vogel, waarin Leonardo zich vestigde. Van hieruit wilde hij weer macht krijgen.
Intussen zijn Robert en Bertrand in Wijnegem gearriveerd. Na een bezoek aan een café gaan ze met een aantal stamgasten naar het atelier van de beeldhouwer die hen zijn nieuwste creatie wil laten zien : Het beeld van Leonardo. Daar worden ze door Leonardo herkend en hij besluit om hen zo snel mogelijk uit de weg te ruimen. 's Nachts in het logement waar Robert en Bertrand liggen te slapen breekt brand uit, door Leonardo aangestoken. Robert en Bertrand kunnen op tijd het logement verlaten. Maar ze worden nu beschouwd als oproerkraaiers en achtervolgd door de stamgasten, die hen in een gevecht bewusteloos slaan en in de rivier gooien. Net op tijd worden ze door een bevriende stamgast uit de rivier gevist en gered. Ze besluiten om zich voorlopig dood te houden en de volgende dag is hun begrafenis. Kort daarop komen ze terug in Wijnegem, nu vermomd als twee toeristen die een fietstocht maken door Europa. Met de hulp van hun vrienden Joeki en Evelyne en een paar stamgasten willen ze alsnog proberen om Leonardo uit te schakelen. Uiteindelijk lukt dat. De beeldhouwer komt weer bij zinnen en het marmeren beeld wordt vernietigd. De vogel Leonardo wordt gevangen genomen en daarna met een kanon de lucht in gestuurd waarna hij explodeert.
* ↑ https://www.stripinfo.be/reeks/index/1884_Robert_en_Bertrand
# Allopseudocolocyntotrema alioshkini

Allopseudocolocyntotrema alioshkini is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Allopseudocolocyntotrema en behoort tot de familie Didymozoidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Pozdnyakov.
# Neptis ida

Neptis ida is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Frederic Moore.
# Tryphana malmii

Tryphana malmii is een vlokreeftensoort uit de familie van de Tryphanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Boeck.
# Hemitrella cyclopea

Hemitrella cyclopea is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Gorochov.
# Malacosaccus

Malacosaccus is een geslacht van sponsdieren uit de klasse van de Hexactinellida.

## Soorten

* Malacosaccus coatsi Topsent, 1910
* Malacosaccus erectus Lévi, 1964
* Malacosaccus floricomatus Topsent, 1901
* Malacosaccus heteropinularia Tabachnick, 1990
* Malacosaccus pedunculatus Topsent, 1910
* Malacosaccus unguiculatus Schulze, 1886
* Malacosaccus vastus Schulze, 1886
# Debilissa rufoflavida

Debilissa rufoflavida is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Fairmaire.
# Allopterus reticulatus

Allopterus reticulatus is een keversoort uit de familie winterkevers (Tetratomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1883 gepubliceerd door Thomas Broun.
# Primerigonina

Primerigonina is een geslacht van spinnen uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Primerigonina australis Wunderlich, 1995
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Neptune Mission

Neptune Mission (ook wel bekend als Neptune's Mission) is een korte 30 minuut durende documentairefilm uit 1958, geproduceerd door de National Film Board of Canada (NFB) voor de Canadian Broadcasting Corporation (CBC) televisieserie Perspective.
De film documenteert de onderzeebootjachtmissie van het RACF Neptune-vliegtuig aan de Atlantische kust tijdens de Koude Oorlog. Neptune Mission is geproduceerd door David Bairstow en geregisseerd door Walford Hewitson.

## Externe link

* (en) Neptune Mission in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Neptune Mission. NFB Collection. Geraadpleegd op 16 december 2023.
# Liberiakoesimanse

De Liberiakoesimanse (Liberiictis kuhni) is een roofdier uit de familie van mangoesten (Herpestidae), het is de enige soort van het geslacht Liberiictis. Ze leven in Liberia, Ivoorkust en mogelijk Guinee. De mannetjes hebben een gemiddelde lengte van 42,3 cm, met een staart van 19,7 cm en de vrouwtjes een lengte van 47,8 cm, met een staart van 20,5 cm. Ze wegen ongeveer 2,3 kg. Ze hebben een donkerbruine kleur vacht. Van de voortplanting is weinig bekend. De levensduur is ook onbekend. Ze eten voornamelijk insecten, maar ook wormen, eieren en kleine ongewervelden.
# Hemitrella

Hemitrella is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Gorochov.

## Soorten

Het geslacht Hemitrella omvat de volgende soorten:
* Hemitrella cyclopea Gorochov, 2003
* Hemitrella halmaherae Gorochov, 2003
* Hemitrella papuana Gorochov, 2003
* Hemitrella proxima Gorochov, 2003
* Hemitrella raggei Bhowmik, 1981
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Mae Muller

Holly Mae Muller (Londen, 26 augustus 1997) is een Britse zangeres.

## Biografie

Muller startte op achtjarige leeftijd met het schrijven van haar eigen nummers. In haar tienerjaren gaf ze haar baan bij American Apparel op om in een bar te gaan werken, hetgeen haar tijd gaf om zich meer aan muziek te gaan wijden. In 2018 bracht ze een eerste ep uit, gevolgd door een eerste album een jaar later.
In maart 2023 maakte de BBC bekend dat Muller het Verenigd Koninkrijk mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2023, dat gehouden werd in Liverpool. Met 9 punten van het publiek en 15 punten van de vakjury behaalde Muller in de finale op 13 mei 2023 de 25ste plaats.

## Trivia

* Als kind was Muller te zien in de videoclip van Grace Kelly van Mika. Deze videoclip was op YouTube begin 2023 ruim 60 miljoen keer bekeken. Ze mocht meedoen in de videoclip omdat ze de dochter was van Sophie Muller, die de videoclip regisseerde.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Mae Muller will represent the United Kingdom. Eurovision.tv. Gearchiveerd op 15 maart 2023. Geraadpleegd op 13 maart 2023.
* ↑ Den Blanken, Mark, meisje uit grace kelly clip van mika gaat voor verenigd koninkrijk naar het songfestival (10 maart 2023). Gearchiveerd op 19 maart 2023.
1957: Patricia Bredin · 1959: Pearl Carr & Teddy Johnson · 1960: Bryan Johnson · 1961: The Allisons · 1962: Ronnie Carroll · 1963: Ronnie Carroll · 1964: Matt Monro · 1965: Kathy Kirby · 1966: Kenneth McKellar · 1967: Sandie Shaw · 1968: Cliff Richard · 1969: Lulu · 1970: Mary Hopkin · 1971: Clodagh Rodgers · 1972: The New Seekers · 1973: Cliff Richard · 1974: Olivia Newton-John · 1975: The Shadows · 1976: Brotherhood of Man · 1977: Lynsey de Paul & Mike Moran · 1978: Co-Co · 1979: Black Lace · 1980: Prima Donna · 1981: Bucks Fizz · 1982: Bardo · 1983: Sweet Dreams · 1984: Belle & The Devotions · 1985: Vikki Watson · 1986: Ryder · 1987: Rikki · 1988: Scott Fitzgerald · 1989: Live Report · 1990: Emma · 1991: Samantha Janus · 1992: Michael Ball · 1993: Sonia · 1994: Frances Ruffelle · 1995: Love City Groove · 1996: Gina G · 1997: Katrina & the Waves · 1998: Imaani · 1999: Precious · 2000: Nicki French · 2001: Lindsay Dracass · 2002: Jessica Garlick · 2003: Jemini · 2004: James Fox · 2005: Javine Hylton · 2006: Daz Sampson · 2007: Scooch · 2008: Andy Abraham · 2009: Jade Ewen · 2010: Josh Dubovie · 2011: Blue · 2012: Engelbert Humperdinck · 2013: Bonnie Tyler · 2014: Molly · 2015: Electro Velvet · 2016: Joe & Jake · 2017: Lucie Jones · 2018: SuRie · 2019: Michael Rice · 2021: James Newman · 2022: Sam Ryder · 2023: Mae Muller · 2024: Olly Alexander
# De Holm

De Holm is een buurtje in de gemeente Westerkwartier in de provincie Groningen. Het ligt aan de doorgaande weg tussen Tolbert en Niebert. Langs de buurt liep vroeger de Tramlijn Drachten - Groningen.
De naam De Holm komt van Holm = eilandje, zandige hoogte. De buurt ligt op de zandrug in het zuidelijk Westerkwartier, waarop ook Tolbert, Niebert en Nuis liggen. In de stad Groningen zijn diverse straten met de toevoeging holm, zoals Munnikeholm en Schoolholm. Aan de schoolholm werd het buurtcentrum 'de Holm' genoemd. De Holm is nu een activiteitencentrum en is gelegen aan een binnenterrein tussen de Schoolholm en de Folkingestraat. Vroeger deed dit gebouw dienst als school.
# Aloencyrtus indicus

Aloencyrtus indicus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Singh & Prasad.
# Programmaraad

Een programmaraad was een onafhankelijk Nederlands regionaal adviesorgaan voor kabelexploitanten. Het adviseerde kabelexploitanten – zoals UPC en Ziggo – bij de samenstelling van het wettelijk basispakket zenders op de kabel. Dat basispakket bestond uit 15 tv- en 25 radiozenders. Daarnaast kon de raad in sommige gevallen over meer zenders adviseren. Er waren 61 programmaraden in Nederland. Een programmaraad werd op grond van de Mediawet sinds 1998 benoemd door de gemeenteraad en bestond uit burgers met interesse voor radio en tv. Maar voordat dit door de mediawet was geregeld, bestonden er in veel gemeenten op grond van gemeentelijke verordeningen of de contracten met de kabelexploitant al vormen van mediacommissies, raden of bewonerscomités om invloed uit te oefenen op de programmering van de Centrale Antenne Installatie. In veel gemeenten had de gemeenteraad dan het laatste woord.
De programmaraad trad op als consumentenvertegenwoordiging voor de kijkers en luisteraars. De programmaraad moest ervoor zorgen dat er een pluriform pakket op de kabel werd doorgegeven. Op 1 januari 2014 werd de Mediawet zodanig gewijzigd dat het instellen van programmaraden niet langer tot een gemeentelijke taak behoort. Het is wel de bedoeling van de wetgever dat er in plaats van de raden een andere vorm van consumenteninvloed door de exploitanten wordt ingesteld.
De programmaraad bracht een onafhankelijk advies uit over ten minste 15 televisiezenders en 25 radiozenders, het zogenaamde wettelijk basispakket. Binnen dit advies stonden zeven tv- en negen radiozenders al vast. Deze zenders worden de must-carry zenders genoemd. Het gaat om de tv-zenders Nederland 1, 2 en 3, en 2 Vlaamse stations, zoals VRT 1 en Canvas/Ketnet. Daarnaast moesten ook de publieke regionale en lokale tv-zender worden doorgegeven.
Op radiogebied was de doorgifte van Radio 1 tot en met Radio 5 verplicht. Hierbij kwamen nog de regionale en lokale zenders en twee Vlaamse radiozenders (de programmaraad maakt een keuze uit Radio 1, Radio 2, Klara, Studio Brussel en MNM).
De programmaraad probeerde ervoor te zorgen dat het basispakket evenwichtig was samengesteld. Dat betekende bijvoorbeeld dat er een goede mix was tussen publieke en commerciële zenders en dat alle leeftijds- en doelgroepen iets van hun gading vonden. De kabelexploitant was in principe verplicht om het advies uit te voeren. Alleen om zwaarwichtige redenen kon de kabelexploitant hier van afwijken. Een programmaraad vergaderde gemiddeld zes keer per jaar om tot een jaarlijks radio- en tv-advies te kunnen komen. Vooral de laatste jaren kwam het tot veelvuldige en langlopende bezwaar- en beroepsprocedures tussen respectievelijk de programmaraden, het Commissariaat voor de Media en de diverse exploitanten.
De Nederlandse programmaraden werden bijgestaan door een landelijk steunpunt Kabelraden.nl dat eveneens op 1 januari 2014 is opgeheven.

## Externe link

* Website voormalig steunpunt Kabelraden.nl
* ↑ Jarco Kriek, Uiterlijk in 2014 einde oefening voor programmaraden, 22 juni 2014, bekeken op 28 november 2014
# Nepenthes veitchii

Nepenthes veitchii is een vleesetende bekerplant uit de familie Nepenthaceae. De soort is endemisch op Borneo. De naam is een eerbetoon aan de Britse kwekerij Veitch and Sons.

## Beschrijving

Nepenthes veitchii is wijdverspreid op het noordwesten van Borneo. Ook is de plant aangetroffen in delen van Kalimantan. Hij groeit gewoonlijk als een epifyt, met uitzondering van de exemplaren in Bario te Sarawak. Hier groeit N. veitchii voor zover bekend alleen op de grond en is het geen klimplant.
Mogelijk is Nepenthes veitchii nauw verwant aan de Filipijnse soorten N. robcantleyi en N. truncata.

## Natuurlijke hybriden

De volgende natuurlijke hybriden van Nepenthes veitchii zijn beschreven:
* N. albomarginata × N. veitchii
* N. chaniana × N. veitchii
* ? N. faizaliana × N. veitchii
* N. fusca × N. veitchii [=?N. hurrelliana]
* N. hurrelliana × N. veitchii [=?(N. fusca × N. veitchii) × N. veitchii]
* N. lowii × N. veitchii
* N. stenophylla × N. veitchii
* ↑ (en) Nepenthes veitchii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) J.F. Hooker (1859). XXXV. On the origin and development of the pitchers of Nepenthes, with an account of some new Bornean plants of that genus. The Transactions of the Linnean Society of London 22 (4): 432. DOI: 10.1111/j.1096-3642.1856.tb00113.x.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nepenthes veitchii op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
... · N. alata · N. albomarginata · N. ampullaria · N. argentii · N. aristolochioides · N. attenboroughii · N. bicalcarata · N. bokorensis · N. bongso · N. boschiana · N. burkei · N. campanulata · N. chaniana · N. danseri · N. deaniana · N. densiflora · N. diatas · N. distillatoria · N. edwardsiana · N. ephippiata · N. gracilis · N. gymnamphora · N. hirsuta · N. inermis · N. insignis · N. jamban · N. khasiana · N. lamii · N. leyte · N. lingulata · N. lowii · N. macfarlanei · N. macrophylla · N. madagascariensis · N. masoalensis · N. maxima · N. mirabilis · N. monticola · N. northiana · N. ovata · N. peltata · N. pervillei · N. pitopangii · N. rafflesiana · N. rajah · N. rhombicaulis · N. rosea · N. sanguinea · N. sibuyanensis · N. spathulata · N. tenax · N. tenuis · N. veitchii · N. ventricosa · N. vieillardii · N. villosa · ...
# Tripterygion delaisi

Tripterygion delaisi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van drievinslijmvissen (Tripterygiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Cadenat & Blache.
* ↑ (en) Tripterygion delaisi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Tripterygion delaisi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Lichtgevoelige weerstand

Een lichtgevoelige weerstand of LDR (light-dependent resistor) is een elektrische component waarvan de weerstand beïnvloed wordt door de hoeveelheid licht die erop valt.
De weerstandswaarde van een LDR wordt kleiner, naarmate de LDR sterker wordt belicht. Hierdoor kan de waarde van de weerstand sterk variëren. Het gebruikte materiaal is meestal cadmiumsulfide, de weerstand in onbelichte toestand (donkerweerstand) bedraagt 1-10 MΩ, terwijl de weerstand bij belichting (lichtweerstand) (afhankelijk van het type en de hoeveelheid licht) 75-300 Ω is.
LDR's reageren tamelijk traag. Met name het opbouwen van de donkerweerstand heeft een halfwaardetijd in de grootteorde van enige honderden milliseconden.

## Principe

De lichtgevoelige weerstand is gebaseerd op het foto-elektrisch effect: licht (fotonen) valt op elektronen die zich in de valentieband bevinden. Het elektron neemt de energie op en verkrijgt hierdoor voldoende energie om de verboden zone te overbruggen en van de valentieband naar de geleidingsband te springen. Daarmee is het elektron niet langer aan zijn atoom gebonden en beweegt als vrij elektron in het kristalrooster. Dit vrije elektron draagt bij aan de verhoging van de elektrische geleiding van de LDR (de verlaging van de weerstand).

## Kwaliteit, voor- en nadelen

LDR's verouderen vrij snel. De veroudering leidt ertoe dat de weerstand bij belichting steeds hoogohmiger wordt.

### Voordelen

* Goedkoop
* Zeer sterke signalen mogelijk: LDR's verdragen onbelicht spanningen tot 100 volt en meer, waardoor met name direct aan de netspanning gekoppelde schakelingen zeer eenvoudig gehouden kunnen worden
* Zeer geschikt voor elektronica-experimenteerdozen voor kinderen. Door het zeer sterke uitgangssignaal kan bijvoorbeeld direct een led ingeschakeld worden

### Nadelen

* Snelle veroudering
* Grote toleranties in de elektrische waarden
* Cadmiumsulfide, het materiaal waaruit de LDRs zijn opgebouwd is zeer giftig en bij onjuiste afvoer van de elektronika waarin een LDR is ingebouwd ontstaat een milieuprobleem.

### Toepassingen

* Elektronica-experimenteerdozen
* Lichtdetectorbewegingsmelders (tegenwoordig worden daarin vrijwel altijd fotodioden toegepast, die samen met de PIR-detector op een speciaal IC worden aangesloten.
* Schakelaar voor nacht(neon)lamp
# Heilig Hartbeeld (Werkhoven)

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Werkhoven, in de provincie Utrecht.

## Achtergrond

Het Heilig Hartbeeld werd gemaakt "in de ateliers van den beeldhouwer Dresmée te Utrecht". Vermoedelijk gaat het om Albert Dresmé, van zijn vader Adrianus Johannes Dresmé is vooral kleiner werk bekend. Het beeld is in 1930 geplaatst bij de Onze Lieve Vrouw ten Hemelopneming kerk.

## Beschrijving

Het beeld is een staande Christusfiguur in gedrapeerd gewaad en omhangen met een mantel. Hij houdt zijn beide handen langs het lichaam en toont de stigmata, op zijn borst is het Heilig Hart afgebeeld. De drie meter hoge getrapte sokkel, een ontwerp van Gerard van Aken, is uitgevoerd in drie kleuren baksteen. Op een plaquette op de sokkel staat de tekst
   WERKHOVEN AAN CHRISTUS
# Manduca gueneei

Manduca gueneei is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1932 gepubliceerd door Benjamin Preston Clark.
# Denka Big Swan Stadium

Niigata Stadium (新潟スタジアム), ook wel the Big Swan (grote zwaan) (ビッグスワン), is een atletiek- en voetbalstadion in de Japanse stad Niigata. Albirex Niigata speelt er zijn thuiswedstrijden en het was een van de stadions die werd gebruikt voor het Wereldkampioenschap voetbal 2002. Er werden drie wedstrijden gespeeld. Er kunnen 42.300 toeschouwers in het stadion.

## WK-interlands

| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Toeschouwers |
| 1. | 1 juni 2002 | Ierland – Kameroen | 1 – 1 | WK 2002 | 33.679 |
| 2. | 2 juni 2002 | Kroatië – Mexico | 0 – 1 | WK 2002 | 32.239 |
| 3. | 15 juni 2002 | Denemarken – Engeland | 0 – 3 | WK 2002 | 40.582 |
# Aloencyrtus nativus

Aloencyrtus nativus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Annecke.