OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Q (letter)

De letter Q is de zeventiende letter van het moderne Latijnse alfabet.

## Ontwikkeling

| Egyptische hiëroglief wj | Fenicische Q | Etruskische Q | Griekse Qoppa |
De klank van de Semitische letter Qôp was de stemloze uvulaire plosief /q/ (met de tong tegen de uvula of huig), een veelvoorkomende klank in de Semitische talen, maar afwezig in Indo-Europese talen. In het Internationaal Fonetische Alfabet (IPA) wordt eveneens het teken [q] gebruik voor deze klank. De vorm van de letter is wellicht afgeleid van qaw, een streng wol, en mogelijk gebaseerd op een Egyptische hiëroglief.
In het Grieks werd deze letter de Qoppa (Ϙ, ϙ), die verscheidene plofklanken kon voorstellen, waaronder /kw/ en /kw$^h$/. Als een gevolg van latere klankverschuivingen veranderden deze klanken in het Grieks in respectievelijk /p/ en /ph/. Mogelijk werd daarom de Qoppa omgevormd tot twee verschillende tekens: de Qoppa (ook wel koppa), alleen nog gebruikt als een cijfer dat stond voor het getal negentig (90), en de letter Phi (Φ, φ) die een weergave was van de zuigende klank /ph/ en eveneens als cijfer diende (voor het getal 500). In modern Grieks wordt de phi uitgesproken als de letter F in het Nederlands. Overigens zijn niet alle wetenschappers ervan overtuigd dat Q en Phi een relatie met elkaar hebben.
De Etrusken gebruikten de Q alleen samen met de letter V voor de weergave van de tweeklank /kw/. De Romeinen namen dit over in het Latijnse alfabet.

## Uitspraak en toepassing in moderne talen

In veel moderne talen wordt de Q net als in het Latijn standaard gevolgd door een U. Samen worden ze als 'kw' uitgesproken. In het Frans en Spaans wordt die u niet uitgesproken en klinkt de combinatie qu dus als k.
In het Azerbeidzjaans, het Oezbeeks en het Tataars wordt de Q identiek uitgesproken als de Semitische Q.
De Q is de minst voorkomende letter in het Nederlands, en komt uitsluitend voor in leenwoorden, vooral uit het Latijn, Frans of Engels en dan dus gevolgd door een u. Een uitzonderlijk geval van een q zonder u vormt het woord qat, overgenomen uit het Arabisch.

## Telefoonalfabet

In het internationale spellingsalfabet wordt de Q weergegeven door middel van de naam Quebec. In het Nederlands telefoonalfabet wordt de Q weergegeven door middel van het woord Quotiënt (verouderd: Querinus).
# Villasmundo

Villasmundo is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Melilli.
# Villasor

Villasor is een gemeente in de Italiaanse provincie Zuid-Sardinië (regio Sardinië) en telt 7022 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 86,6 km², de bevolkingsdichtheid is 81 inwoners per km².

## Demografie

Villasor telt ongeveer 2415 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 3,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 7294 |
| 2001 | 7065 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 26 m boven zeeniveau.
Villasor grenst aan de volgende gemeenten: Decimomannu, Decimoputzu, Monastir, Nuraminis, San Sperate, Serramanna (MD), Vallermosa, Villacidro (MD).

## Externe link

* http://www.comune.villasor.ca.it/
* https://web.archive.org/web/20080427043654/http://www.prolocovillasor.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Armungia · Assemini · Ballao · Barrali · Burcei · Cagliari · Capoterra · Castiadas · Decimomannu · Decimoputzu · Dolianova · Domus de Maria · Donòri · Elmas · Escalaplano · Escolca · Esterzili · Gergei · Gesico · Goni · Guamaggiore · Guasila · Isili · Mandas · Maracalagonis · Monastir · Monserrato · Muravera · Nuragus · Nurallao · Nuraminis · Nurri · Orroli · Ortacesus · Pimentel · Pula · Quartu Sant'Elena · Quartucciu · Sadali · Samatzai · San Basilio · San Nicolò Gerrei · San Sperate · San Vito · Sant'Andrea Frius · Sarroch · Selargius · Selegas · Senorbì · Serdiana · Serri · Sestu · Settimo San Pietro · Seulo · Siliqua · Silius · Sinnai · Siurgus Donigala · Soleminis · Suelli · Teulada · Ussana · Uta · Vallermosa · Villa San Pietro · Villanova Tulo · Villaputzu · Villasalto · Villasimius · Villasor · Villaspeciosa
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Villastellone

Villastellone is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 4826 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 19,7 km², de bevolkingsdichtheid is 245 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Borgo Cornalese en Tetti Mauriti.

## Demografie

Villastellone telt ongeveer 1951 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 0,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4657 |
| 2001 | 4641 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 234 m boven zeeniveau.
Villastellone grenst aan de volgende gemeenten: Moncalieri, Cambiano, Santena, Poirino, Carignano en Carmagnola.
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Vivien Keszthelyi

Vivien Keszthelyi (Debrecen, 7 december 2000) is een Hongaars autocoureur.

## Carrière

Keszthelyi begon haar autosportcarrière in 2014, toen zij debuteerde in de Europese Swift Cup. Zij had hiervoor een speciale licentie nodig, aangezien zij pas dertien jaar oud was. Zij eindigde uiteindelijk als zesde in het kampioenschap. Tevens werd zij derde in de Junior-klasse en won zij de klasse voor vrouwen. Vanwege haar resultaten werd zij door de organisatie van de Oostenrijkse Swift Cup uitgenodigd voor de seizoensfinale van het kampioenschap, waarin zij de race als vierde eindigde.
In 2015 bleef Keszthelyi rijden in de Europese Swift Cup. Zij won twee races in het algehele kampioenschap op de Pannonia Ring en de Hungaroring. Hierdoor eindigde zij als derde in het kampioenschap. Hiernaast werd zij tweede in de Junior-klasse en werd zij opnieuw kampioen in de klasse voor vrouwen. Aan het einde van het jaar werd zij door Audi opgenomen in hun opleidingsprogramma voor jonge coureurs.
In 2016 reed Keszthelyi in de D-2000-categorie van de Central European Zone Trophy, waarin zij uitkwam in zowel het hoofdkampioenschap als het endurance-kampioenschap voor langeafstandsraces. In het hoofdkampioenschap begon ze het seizoen met twee tweede plaatsen, alvorens ze de resterende tien races won en zo kampioen werd in de klasse. In de endurance-categorie werden drie races gehouden, die zij allemaal winnend afsloot, waardoor zij ook in deze klasse de titel won.
In 2017 kwam Keszthelyi voor het eerst uit in een internationaal kampioenschap toen zij de overstap maakte naar de Audi Sport TT Cup. Na een reeks problemen aan het begin van het seizoen, verbeterde zij zich in de tweede helft van het jaar en behaalde twee achtste plaatsen op de Norisring en de Hockenheimring als beste raceklasseringen. Met 65 punten eindigde zij op de dertiende plaats in het kampioenschap.
In 2018 hield de Audi Sport TT Cup op te bestaan, waarop Keszthelyi overstapte naar de Audi Sport Seyffarth R8 LMS Cup. Zij kende een sterk debuutseizoen, waarin zij in haar eerste raceweekend op de Hockenheimring twee podiumplaatsen behaalde en hier op de Hungaroring een derde podiumfinish aan toevoegde. Met 129 punten werd zij tweede in de eindstand, terwijl ze het rookiekampioenschap wist te winnen.
In 2019 maakte Keszthelyi haar debuut in het formuleracing. Zij begon in het winterkampioenschap van de Aziatische Formule 3, waar zij in uitkwam voor het BlackArts Racing Team. In de seizoensopener op het Chang International Circuit behaalde zij met een achtste plaats haar beste klassering. Gedurende het seizoen zou zij nog viermaal punten scoren, waardoor zij dertiende werd in de eindstand met 13 punten. Aansluitend werd zij dat jaar geselecteerd als reservecoureur in het eerste seizoen van de W Series, een kampioenschap waar enkel vrouwen aan deelnemen. Vanwege een blessure van Emma Kimiläinen mocht zij deelnemen in de races op het Circuit Zolder en het Misano World Circuit Marco Simoncelli, waarin zij in de laatste race haar eerste punt behaalde met een tiende plaats. Vanaf de vierde race op de Norisring werd zij gepromoveerd tot vaste coureur, als vervanger van Megan Gilkes.
# Rakovica (Čajetina)

Rakovica (Servisch cyrillisch Раковица) is een plaats in de Servische gemeente Čajetina. De plaats telt 108 inwoners (2002).
# Rakovica (Kroatië)

Rakovica is een gemeente in de Kroatische provincie Karlovac.
Rakovica telt 2623 inwoners (2001). De oppervlakte bedraagt 261 km², de bevolkingsdichtheid is 10 inwoners per km².

## Plaatsen in de gemeente

Basara, Brajdić Selo, Brezovac, Broćanac, Čatrnja, Ćuić Brdo, Drage, Drežnik Grad, Gornja Močila, Grabovac, Irinovac, Jamarje, Jelov Klanac, Koranski Lug, Kordunski Ljeskovac, Korita, Lipovac, Lipovača, Mašvina, Nova Kršlja, Oštarski Stanovi, Rakovica, Rakovičko Selište, Sadilovac, Selište Drežničko, Stara Kršlja
Steden (gradovi): Karlovac · Duga Resa · Ogulin · Ozalj · Slunj Gemeenten (općine): Barilović · Bosiljevo · Cetingrad · Draganić · Generalski Stol · Josipdol · Kamanje · Krnjak · Lasinja · Netretić · Plaški · Rakovica · Ribnik · Saborsko · Tounj · Vojnić · Žakanje
# Rakovec (Šmarje pri Jelšah)

Rakovec is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Šmarje pri Jelšah in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 63 inwoners op 1 januari 2020.
# Vladimir Horowitz

Vladimir Samoylovich Horowitz (Hebreeuws: ולדימיר הורוביץ, Oekraïens: Володимир Самійлович Горовиць, Volodymyr Samiilovytsj Horowyts, Russisch: Владимир Самойлович Горовиц, Vladimir Samoilovitsj Gorowits) (Kiev, 1 oktober 1903 – New York, 5 november 1989) was een Oekraïens-Amerikaanse pianist, een van de invloedrijkste pianisten ter wereld.

## Levensloop

Horowitz werd in Kiev geboren, dat in 1903 nog in het Russische Rijk lag, maar tegenwoordig de hoofdstad van Oekraïne is. Zijn vader was ingenieur, zijn moeder was eveneens pianiste en zijn eerste pianodocente. Op zijn tiende werd hij ingeschreven op het Conservatorium van Kiev. Daar kwam hij eerst bij Sergej Tarnovski in de klas en later bij Felix Blumenfeld. Blumenfeld had destijds ook Simon Barere en Anatole Kitain onder zijn hoede. Horowitz' uitzonderlijke talent werd opgemerkt, wat hem de mogelijkheid gaf om in twee jaar af te studeren. Hij speelde als afstudeerstuk het derde pianoconcert van Sergej Rachmaninov. Zijn debuut in Charkov volgde en het enthousiasme van het publiek gaf hem de mogelijkheid in Leningrad en Moskou op te treden.
Op eigen kosten ging hij naar Berlijn (1924), Hamburg en Parijs om concerten te geven. Op 6 januari 1927 trad hij op voor de microfoon van de Hilversumsche Draadlooze Omroep met het Concertgebouworkest onder leiding van Pierre Monteux. In 1928 maakte hij een tournee door de VS en besloot hij nooit meer naar Rusland terug te keren, met de pijnlijke consequentie dat hij zijn familie nooit meer zou terugzien. Hij maakte ook hier een succesvol debuut, samen met dirigent Thomas Beecham in Carnegie Hall.
In 1940 vestigde Horowitz zich definitief in New York en in 1942 werd hij Amerikaans staatsburger. In 1953 besloot hij, leeg door het jarenlang leven als concertpianist, om tijdelijk niet meer op het podium te verschijnen, zodat hij genoeg tijd kreeg om jong talent te coachen. In 1965 keerde hij terug op het podium en wederom kreeg hij zeer lovende kritieken. Toen hij in 1986 op hoge leeftijd een concertreis maakte naar zijn geboorteland, was dit zowel een belangrijk muzikaal als politiek moment en kreeg hij wereldwijde aandacht. Hij maakte in de jaren tachtig nogmaals een tournee langs alle belangrijke Europese concertzalen, waaronder een meermaals uitverkocht Concertgebouw in Amsterdam. Horowitz’ stijl kenmerkte zich door het ogenschijnlijk gemak waarmee hij de piano bespeelde, alsof hij dat ‘zomaar even’ deed, zonder veel pathos en lichamelijke expressie, maar altijd met maximaal artistiek effect. Dat maakte hem tot een van de grootste pianisten uit de vorige eeuw. De Amerikaanse pianist Shura Cherkassky zei ooit: 'In 1928 hoorde ik Horowitz voor het eerst. Vanaf de allereerste noot, een B, was ik onmiddellijk gehypnotiseerd. Ik herhaal, onmiddellijk. Ik kan dat gevoel niet uitleggen en ik ben dat moment nooit vergeten. Ik zat genageld aan mijn stoel. Ik heb dat gevoel nooit bij een andere kunstenaar gehad, bij niemand, en het is mijn hele leven bij me gebleven'
Horowitz overleed in New York op 86-jarige leeftijd aan een hartaanval. Hij is in Milaan begraven. Zijn (zelfgekozen?) bijnaam was "de laatste romanticus".
# RWS Directie Wegen

De RWS Directie Wegen was (wanneer de voorlopers worden meegerekend) van 1923 tot 1981 een specialistische dienst van de Rijkswaterstaat, opgericht voor en belast met de aanleg van het autosnelwegennet in Nederland.

## Geschiedenis van de organisatie

De groeiende populariteit van de auto aan het begin van de 20e eeuw maakte duidelijk dat het rijkswegennet, dat dateerde uit de napoleontische tijd, drastisch verbetering behoefde. Minister Lely voorzag als eerste een grote toekomst voor de automobiel. In 1915 stelde Lely voor de belangrijkste en drukste verbindingen te verbeteren. Door de uitgebroken Eerste Wereldoorlog strandde zijn voorstel door benzine- en geldgebrek.
Toch werd al vanaf 1920 binnen de Rijkswaterstaat nieuwe kennis over wegen, infrastructuurplanning en mobiliteit opgebouwd. Daartoe werd op 1 juli 1923 het District Wegentechniek ingesteld, een van de eerste specialistische diensten. Een van de producten van dit district was het uitbrengen van het eerste Rijkswegenplan in 1927. Dit plan was de aanzet van de modernisering van het net van Rijkswegen. De taak van het nieuwe district was zowel de planning en uitvoering van nieuwe projecten (Rijksweg 12 werd als eerste aangepakt) als de ontwikkeling van kennis op het gebied van materialen en van grote rivierkruisingen.
Al in 1927 kwam uit het District Wegentechniek het Rijkswegenbouwlaboratorium voort (officiële naam het Laboratorium voor Chemisch-Technologisch onderzoek voor bouwstoffen voor de wegenbouw). Voor het ontwerp en de bouw van de vele rivierkruisingen werd in 1928 binnen het District Wegentechniek een apart Bruggenbureau - de start van de latere Directie Bruggen - opgericht. Eind 1929 werd de naam van het district Directie Wegenverbetering.
De ontwikkeling van de wegen- en bruggenbouw in de jaren dertig ging zo snel dat de organisatieaanpassingen ook snel gingen. In 1936 werd de Directie Wegenverbetering gesplitst in een Directie Bruggen en een district Nieuwe Wegen. De Rijkswegenplannen van 1932 en 1938 voorzagen in de aanleg van een zo groot aantal autosnelwegen dat het district Nieuwe Wegen in 1937 gesplitst werd in twee districten (Nieuwe Wegen I en Nieuwe Wegen II). Tijdens de Duitse bezetting, in 1941, moest voor de aanleg van het voor de Duitsers zo belangrijke Hazepad een derde district opgericht worden. Dit district werd een directie: Directie Nieuwe Wegen III. Na de oorlog zou deze directie in 1946 met de andere twee districten fuseren tot de Directie Wegen.
Deze directie heeft tot 1981 bestaan. Tijdens haar bestaan heeft zij een groot deel van de uitbouw van het autosnelwegennet gerealiseerd. In februari 1981 werden haar taken overgeheveld naar de regionale directies.
De eerste versie van dit artikel is gebaseerd op de publicatie
* ir.J.R. Hoogland, Ingenieur van den Waterstaat, Geschiedenis van de organisatie van de Rijkswaterstaat en zijn managers, Den Haag, 2010, Interne publicatie Rijkswaterstaat
* Dirk Maarten Ligtermoet, Beleid en Planning in de Wegenbouw, RWS-reeks Historische publicaties no.51, Den Haag 1990
# Vlag van Hidalgo

De niet-officiële vlag van Hidalgo toont het wapen van Hidalgo centraal op een witte achtergrond, waarbij de hoogte-breedteverhouding van de vlag net als die van de Mexicaanse vlag 4:7 is.
Net als de meeste andere staten van Mexico heeft de naar Miguel Hidalgo vernoemde staat Hidalgo geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt.
# Vlag van Hiiumaa

De vlag van Hiiumaa, een provincie van Estland, bestaat net als alle vijftien andere Estische provincievlaggen uit twee even hoge banen van wit en groen met het provinciewapen op het midden van de witte baan. Groen staat voor de natuur in Estland. Ook toen werd gekozen voor een unieke en als zodanig direct herkenbare provincievlag. De vlag is, net als alle andere provincievlaggen, vastgelegd door toenmalig president Konstantin Päts: dit gebeurde op 25 november 1996. De hoogtelengte verhouding van de vlaggen is 7:11; bij een vlag van 105 bij 165 centimeter is de hoogte van het wapen 40 centimeter.
Het provinciewapen op het midden van de witte baan van de vlag bestaat uit een wit schild met een verticaal geplaatst stuk touw van rood met drie knopen, geflankeerd aan beide zijden door twee lelies van hetzelfde.
De nieuw gevormde provincie Hiiu had geen wapen, derhalve werd er in 1990 een competitie gehouden voor een ontwerp. Van de 64 inzendingen koos de commissie in 1994 het ontwerp van Tõnu Kuku. De lelies komen uit het familiewapen van de landheer Otto R.L. von Ungern-Sternberg (1744-1811) uit Suuremõisa, een dorp op Hiiumaa. Zijn excentrieke levensstijl inspireerde zowel vele literaire werken als de lokale folklore. Het viertal staat voor de vier gemeenten op het eiland. Het touw komt uit een lokale legende, beschreven door de Estse volkenkundige en auteur M.J. Eisen.
* Hiiumaa County (Estonia). www.crwflags.com. Geraadpleegd op 22 december 2023.
* van Westerhoven, Marcel (voorjaar 2015). De provincievlaggen van Estland. Vlag! (16)
# Ville (België)

Ville is een dorp in de Belgische provincie Luik. Het ligt in My, een deelgemeente van Ferrières. Ville ligt anderhalve kilometer ten noordoosten van het dorpscentrum van My. De plaats wordt ook wel Ville-en-Condroz genoemd.

## Geschiedenis

Op het eind van het ancien régime werd Ville-en-Condroz een gemeente, maar in 1823 werd de gemeente alweer opgeheven en bij My gevoegd.
# Rai (ruilmiddel)

De Rai vormden eeuwenlang de munteenheid van de Micronesische eilandengroep Yap.
Deze ronde, uit kalksteen gehakte stenen, bestaan uit het mineraal calciet. De doorsnede kon variëren van 1 tot zelfs 4 meter.
De stenen staan verspreid over de eilanden, langs de weg en tegen huizen. Ze werden zelden van plaats veranderd.

## Traditie

De rai wisselden weliswaar van eigenaar, maar aangezien ze erg moeilijk te verplaatsen waren, bleven ze op hun plaats. Iedereen in een dorp onthield van wie welke steen was en bij elke transactie waren getuigen aanwezig. Hierdoor was diefstal niet mogelijk.
De waarde van een steen hing af van een aantal factoren. Zo werd gekeken naar de grootte en de vorm maar ook naar hoe oud de rai was en de geschiedenis van de rai.
De rai werden altijd rechtop gezet. Het gold als een belediging om een rai neer te leggen of deze om te laten vallen of er op te gaan zitten. Alleen mannen mochten een rai bezitten.

## Geschiedenis

De rai werden per kano vanuit Palau ingevoerd, dat zo'n 400 km verderop ligt.
Tegen het einde van de 19e eeuw kregen de inwoners van Yap te kampen met inflatie. De Ierse schipper David Dean O'Keefe was namelijk aangespoeld en zette een handel op waarbij rai, relatief goedkoop, per schip werden ingevoerd in ruil voor kopra en zeekomkommers. Deze goederen werden in Hongkong vervolgens tegen geld verhandeld. De handel verliep zo voorspoedig dat op de eilanden een groot aantal stenen in omloop kwam.
Intussen zijn de rai als ruilmiddel vervangen door de Amerikaanse dollar. Een groot deel van de rai is intussen verkocht en bevindt zich niet meer op de eilanden. Waarschijnlijk zijn er wereldwijd zo'n 6000 exemplaren te vinden. Ze zijn wel een symbool van de deelstaat geworden en staan afgebeeld op de lokale nummerborden.
# Racing Zwijnaarde

Racing Zwijnaarde was een Belgische voetbalclub uit het dorp Zwijnaarde. De club sloot in 1986 aan bij de KBVB met stamnummer 9047.

## Geschiedenis

Toen de club in juli 1986 bij de KBVB aansloot, werd het de tweede club uit Zwijnaarde die actief was bij de KBVB. VC Zwijnaarde was immers al jaren aangesloten. Een jaar later zou er met KVV Hou ende Trou Zwijnaarde nog een derde club bij komen.
Racing Zwijnaarde had zijn terrein in dezelfde straat als VC Zwijnaarde, Hondelee, maar op nummer 92, terwijl de oudere broer op nummer 1b speelt. Op het oude terrein van de club heeft nu een hondenclub zijn thuishaven.
Racing Zwijnaarde was niet bepaald succesvol, de club speelde zijn hele bestaan in Vierde Provinciale en eindigde 5 maal op de allerlaatste plaats, in het seizoen 1991-1992 werd geen enkele keer gewonnen.
Het succesvolste seizoen was 1994-1995, de enige keer dat de club in de bovenste helft van de rangschikking eindigde, een vijfde plaats was het resultaat. De twee seizoenen nadien resulteerden opnieuw in lage klasseringen.
Het laatste seizoen waarin de club aan de competitie deelnam, was 1996-1997, er werd één wedstrijd gewonnen, één keer gelijk gespeeld en 28 wedstrijden werden verloren. De doelpuntenverhouding was 25 voor en 235 tegen.
In januari 1998 nam de club ontslag uit de KBVB.
* ↑ Onze Hond De Pinte. www.facebook.com. Gearchiveerd op 28 augustus 2022. Geraadpleegd op 20 maart 2020.
# Racta dalla

Racta dalla is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door William Harry Evans.
# Rang (plantkunde)

In botanische nomenclatuur krijgt een taxon veelal een rang in een hiërarchie. Volgens Art 3.1 van de ICBN (International Code of Botanical Nomenclature) zijn de belangrijkste rangen: rijk, afdeling of phylum, klasse, orde, familie, geslacht en soort. Artikel 16.3 vermeldt, dat de termen "divisio" en "phylum" gelijkwaardig zijn.
Volgens Art 4.1 zijn de secundaire rangen : tak, sectie, serie, variëteit en vorm. Er is een onbepaald aantal rangen. De ICBN noemt expliciet:
primaire rangen
- - - secundaire rangen
- - - - - - - verdere rangen
rijk (regnum)
- - - - - - - subregnum
stam, afdeling of fylum (divisio, phylum)
- - - - - - - subdivisio of subphylum
klasse (classis)
- - - - - - - subclassis
orde (ordo)
- - - - - - - subordo
familie (familia)
- - - - - - - subfamilia
- - - tak (tribus)
- - - - - - - subtribus
geslacht of genus (genus)
- - - - - - - subgenus
- - - sectie (sectio)
- - - - - - - subsectio
- - - serie (series)
- - - - - - - subseries
soort (species)
- - - - - - - ondersoort (subspecies)
- - - variëteit (varietas)
- - - - - - - subvarietas
- - - vorm (forma)
- - - - - - - subforma
Wat betreft de regels in de ICBN is het zinnig om de rangen als volgt in te delen:
* een naam boven de rang van familie bestaat uit één deel (unitaire naam) en is óf beschrijvend óf gevormd door in de naam van een familie de uitgang -aceae te vervangen door de gepaste uitgang.
* een naam in een rang boven die van genus tot en met de rang van familie bestaat uit één deel (unitaire naam) en wordt gevormd vanuit de naam van een genus, met de gepaste uitgang (er is een beperkt aantal, exact gespecificeerde uitzonderingen: zie beschrijvende plantennaam).
* een naam in de rang van genus bestaat uit één deel (unitaire naam).
* een naam beneden de rang van genus, tot en met soort bestaat uit twee delen (binaire naam), waarbij de naam van het genus het eerste deel vormt.
* een naam beneden de rang van soort bestaat uit drie delen (ternaire naam, infraspecifieke naam), waarbij de naam van het genus het eerste deel vormt.
Voor een naam boven de rang van familie is toepassing van het beginsel van prioriteit slechts aanbevolen, niet verplicht. Elke naam heeft zijn eigen datum van publicatie, dit is dus anders dan in de dierkunde.
Voor hybriden, welke een hybridennaam krijgen, gelden dezelfde rangen, voorafgegaan door "notho"-, met "nothogenus" als de hoogste toegestane rang.

## Externe link

* International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants. (Melbourne Code)
* ↑ Note 1. The terms "divisio" and "phylum", and their equivalents in modern languages, are treated as referring to one and the same rank.
# Ramulus stilpnoides

Ramulus stilpnoides is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Kirby.
# Ramulus sparsidentatus

Ramulus sparsidentatus is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Chen & He.