OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# TOI-2109b

TOI-2109b is een exoplaneet in een baan om de ster TOI-2109. De planeet cirkelt rond de begeleidende ster in een tijd van ongeveer 16 Aardse uren. Het staat ook dichter bij de moederster, op 0,01791 AE. Het stelsel staat in het sterrenbeeld Hercules op ongeveer 855 lichtjaar van de Aarde.

## Omschrijving

De planeet TOI-2109b werd in eind 2021 voor het eerst waargenomen door NASA's Transiting Exoplanet Survey Satellite mission (TESS). De planetaire aard werd bevestigd via radiële snelheid, gemeten via verschillende telescopen over een periode van maanden. De afstand tussen de planeet en de begeleidende ster is slechts 2,4 miljoen kilometer (= 0,01791 AE), dat is minder dan tussen de Zon en Mercurius. Deze korte afstand zorgt er ook voor dat de planeet elke 16 uur een ronde om haar zon maakt, deze korte omloop is de kortste bij een gasreus die bekend is bij de wetenschap. Door baanverval van de planeet komt deze elk Aards jaar met een snelheid van 10 tot 750 milliseconden dichter bij de begeleidende ster te staan. Het zal nog zo'n 10 miljoen jaar duren voordat de twee elkaar zullen raken.
De temperatuur op de oppervlakte is ongeveer 3500 K, dit is echter alleen op de zijde die naar de ster gericht is, want de planeet heeft een synchrone rotatie, waardoor altijd dezelfde kant naar de ster gericht is. Vergelijkbaar met de Maan die altijd met dezelfde zijde naar de Aarde gericht is. Het is tevens de op één na heetste exoplaneet voor zover bekend. Over de temperatuur op de nachtzijde is niets bekend, omdat deze zijde van de planeet niet goed waargenomen kon worden door TESS. Het kan daar of zeer koud zijn, of juist wel warm doordat er hitte van de dagzijde naar de nachtzijde gebracht wordt.

## Externe link

* (en) TOI-2109b in SIMBAD
* The Extrasolar Planet Encyclopedia
* ↑ (2022). Hete raceplaneet. Quest (nr. 2): p. 15
* ↑ (en) TOI-2109 b. Exoplanet Catalog - NASA. Gearchiveerd op 10 februari 2022. Geraadpleegd op 1 maart 2022.
* ↑ (en) Anderson, Natali, Ultrahot Gas Giant Found Circling TOI-2109. Sci-News (29 november 2021). Gearchiveerd op 2 december 2021. Geraadpleegd op 28 februari 2022.
* 1 2 Arie Nouwen, Voor hete Jupiter TOI-2109b duurt een jaar slechts 16 uur. Astro Blog (24 november 2021). Geraadpleegd op 28 februari 2022.
* 1 2 3 (en) Jennifer Chu, One year on this giant, blistering hot planet is just 16 hours long. MIT News (23 november 2021). Gearchiveerd op 18 augustus 2022. Geraadpleegd op 2 maart 2022.
# TON 618

TON 618 (Tonantzintla 618) is een zeer verafgelegen en bijzonder lichtsterke quasar in het sterrenbeeld Jachthonden. Het betreft wellicht het meest massieve zwarte gat dat ons bekend is met een geschatte massa van 66 miljard zonsmassa's. De schwarzschildradius is bepaald op 1300 AE.

## Observatiegeschiedenis

Omdat quasars als astronomisch object niet werden herkend tot 1963 waren de eigenschappen van dit zwarte gat onbekend toen het voor het eerst werd beschreven tijdens een onderzoek naar zwakke blauwe sterren in 1957. Op de fotografische platen van het observatorium van Tonantzintla in Mexico was nummer 618 van de Tonantzintla-catalogus "duidelijk violet".
In 1970 is bij een onderzoek naar radiogolven door het radioastronomisch instituut van Bologna radiostraling van TON 618 gedetecteerd, waardoor afgeleid kon worden dat het object een quasar is. Marie-Helene Ulrich heeft daarna optische spectra van TON 618 verkregen op het McDonald-observatorium in Texas, en vond daarin quasar-typische spectraallijnnen. Uit de roodverschuiving van de lijnen kon Ulrich afleiden dat TON 618 een zeer grote afstand had en het dus een van de meest lichtsterke quasars die bekend waren moest zijn.

## Superzwaar zwart gat

De quasar TON 618 bestaat vermoedelijk uit een accretieschijf van extreem heet gas en plasma, dat wervelend om een superzwaar zwart gat draait, welk zich in het midden van een sterrenstelsel bevindt. De leeftijd van het licht dat van deze quasar afkomt wordt geschat op 10,4 miljard jaar wanneer het de aarde heeft bereikt. Het omringende sterrenstelsel is dan ook niet zichtbaar omdat de lichtbron te fel is en deze verbloemt. Met een absolute magnitude van −30,7 geeft deze licht af met een energie van 4×10$^{40}$ watt. Dit staat gelijk aan 140 biljoen keer de lichtkracht van de zon. Het is daarmee een van de felste lichtbronnen uit het waarneembaar heelal.

## Externe link

* (en) TON 618 in SIMBAD
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel TON 618 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ http://cdsads.u-strasbg.fr/abs/1957BOTT....2p...3I
* ↑ http://adsabs.harvard.edu/abs/1976ApJ...207L..73U
* ↑ Results for object FBQS J122824.9+312837 (ton 618) NASA/IPAC Extragalactic Database. Geraadpleegd op 27 maart 2019
# Tahaa

Tahaa vormt samen met het eiland Raiatea een atol gelegen in de Stille Oceaan. Het eiland behoort samen met andere eilanden, zoals Tahiti en Moorea, tot Frans-Polynesië. Het eiland bestaat uit een uitgedoofde vulkaan, dit is de 590 meter hoge Mont Ohiri, en een door een rif omgeven lagune. In het jaar 2002 telde het eiland 4845 inwoners.
De belangrijkste plaatsen zijn: Patio, Haamene, Vaitoare en Tiva.
Bovenwindse Eilanden: Maiao · Mehetia · Moorea · Tahiti · Tetiaroa
Benedenwindse Eilanden: Bora Bora · Huahine · Manuae · Maupihaa · Maupiti · Motu One · Raiatea · Tahaa · Tupai
# Tahal

Tahal is een dorp en gemeente in de provincie Almería in de Spaanse regio Andalusië. Tahal heeft een oppervlakte van 95 km² met 473 inwoners.

## Burgemeester

De burgemeester van Tahal heet Ramón Romero Molina.

## Demografische ontwikkeling
### Volkstellingen

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
    Opm.: in 1857 werd Benitorafe een zelfstandige gemeente maar in 1877 werd Benitorafe opnieuw aangehecht

### Jaarlijkse cijfers

| Jaar | Inwoners |
| 1996 | 415 |
| 1998 | 368 |
| 1999 | 392 |
| 2000 | 407 |
| 2001 | 395 |
| 2002 | 378 |
| 2003 | 373 |
| 2004 | 385 |
| 2005 | 383 |
| 2006 | 416 |
| 2007 | 441 |
| 2008 | 439 |
| 2009 | 446 |
| 2010 | 431 |
| 2011 | 553 |
| 2012 | 473 |
| 2013 | 441 |
| 2014 | 396 |
| 2015 | 396 |
# Sävar

Sävar is een plaats in de gemeente Umeå in het landschap Västerbotten en de provincie Västerbottens län in Zweden. De plaats heeft 2672 inwoners (2005) en een oppervlakte van 246 hectare. De plaats ligt iets ten noorden van de stad Umeå aan de Europese weg 4. Door de plaats loopt de rivier Sävarån.
# Säva

Säva is een plaats in de gemeente Enköping in het landschap Uppland en de provincie Uppsala län in Zweden. De plaats heeft 50 inwoners (2005) en een oppervlakte van 10 hectare.
# Tabanus albifrons

Tabanus albifrons is een vliegensoort uit de familie van de dazen (Tabanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Szilady.
# Taf (textiel)

Taf is een zijden of kunstzijden weefsel in effenbinding. Ook wel taft, taffet, taffetas of tafzijde genoemd. De naam zou ontleend zijn aan het Perzische woord ‘taftâ’, dat op verschillende manieren vertaald wordt: ‘spinnen’, ‘gedraaid geweven’, ‘dat wat geweven is’.

## Soorten

Tafsoorten worden onderscheiden naar patroon of naar de kleur van de ketting- of inslagdraden. Men onderscheidt onder andere:
* Barré: gekleurde strepen in dwarsrichting
* Broché: ingeweven figuren, gelijklopend aan de inslag
* Caméléon: changeant
* Chiné: fijndradig, met bedrukte kettingdraden, waardoor onregelmatig gevormde dessins ontstaan;
* Ecossais: Schots (geruit);
* Rayé: gestreept.
De belangrijkste tafsoorten zijn Gros de Tour en Gros de Naples. Deze twee zijden stoffen onderscheiden zich door sterkere ketting- en inslagdraden en subtiele verschillen in de binding. Gros de Tours is een cannelé-weefsel; een kettingrips, waarbij steeds twee inslagdraden door dezelfde sprong zijn gebracht. Bij Gros de Naples bestaat de ketting uit twee- of driedraads garen, de inslag uit drie- of vierdraads garen.

## Gebruikte materialen

Naast zijde worden voor de vervaardiging van taft diverse combinaties van textielvezels gebruikt zoals:
* 58% polyester met 42% polyamide
* 65% polyester met 35% nylon
* 58% polyester met 42% katoen
* 100% polyester

## Literatuur

* Diderot et d'Alembert, Encyclopédie ou Dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers, vol. 7, p. 953.
* J.J. Bonthond, Woordenboek voor den manufacturier, 3e druk, Groningen 1947.
* Johanna M. Diehl, A.J. de Graaf, Daniël de Jonghe (eindred.), Textiellexicon. Verklarend weeftechnisch woordenboek, Amsterdam 1991.
# Tafalisca

Tafalisca is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Francis Walker.

## Soorten

Het geslacht Tafalisca omvat de volgende soorten:
* Tafalisca bahama Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Tafalisca bahiensis Saussure, 1878
* Tafalisca bogotensis Saussure, 1878
* Tafalisca brasiliana Saussure, 1878
* Tafalisca claudicans Brunner von Wattenwyl, 1893
* Tafalisca crypsiphonus Saussure, 1878
* Tafalisca ecuador Gorochov, 2011
* Tafalisca eleuthera Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Tafalisca evimon Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Tafalisca furfurosa Otte, 2006
* Tafalisca gnophos Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Tafalisca heros Brunner von Wattenwyl, 1893
* Tafalisca lineatipes Bruner, 1916
* Tafalisca lurida Walker, 1869
* Tafalisca maroniensis Chopard, 1930
* Tafalisca mexico Gorochov, 2011
* Tafalisca muta Saussure, 1878
* Tafalisca pallidocincta Kirby, 1890
* Tafalisca periplanes Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Tafalisca porteri Chopard, 1930
* Tafalisca proxima Gorochov, 2011
* Tafalisca rico Otte & Perez-Gelabert, 2009
* Tafalisca unicolor Walker, 1869
* Tafalisca virescens Saussure, 1878
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
* ↑ Francis Walker. Catalogue of the specimens of Dermaptera Saltatoria and supplement to the Blattariae in the collection of the British Museum. Londen, 1869, blz. 52
# Tabulaephorus maracandicus

Tabulaephorus maracandicus is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Arenberger.
# Tabulaephorus parthica

Tabulaephorus parthica is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Lederer.
# Tabulaephorus djebeli

Tabulaephorus djebeli is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Arenberger.
# Takahashi Shotei

Takahashi Shōtei (Japans: 高橋松亭) (Tokio, 2 januari 1871 – aldaar, 11 februari 1945) was een Japans prentkunstenaar, deel uitmakend van de shin hanga-beweging.
Shōtei werd in 1871 te Tokio geboren als Matsumoto Katsutarō. Hij ging in de leer bij zijn oom Matsumoto Fūko, een nihonga-schilder. De oom gaf hem de naam Takahashi Shōtei. Vanaf 1889 maakte Shōtei illustraties voor kranten, magazines en boeken. In 1907 begon hij voor de uitgeverij van Watanabe Shōzaburō te werken. Op diens vraag specialiseerde Shōtei zich in landschapsprenten. In 1921 nam hij de naam Hiroaki ('drager van goed licht') aan. Tijdens de aardbeving van Kanto in 1923 werd een groot deel van zijn werk vernietigd. Watanabe vroeg hem om zijn werk opnieuw te maken. Daardoor zijn er verschillen tussen de prenten voor en na de aardbeving. Hiroaki bleef tot 1942 voor Watanabe en drie andere uitgeverijen werken. In 1945 stierf hij aan een longontsteking. Zijn werk hangt onder meer in het Rijksmuseum en het Museum Kunst & Geschiedenis.
* Pruimenboom in de sneeuw, voor 1936
* Sneeuw in Asakusa, Yedo, provincie Musashi, voor 1936
* Brug over een waterval, tussen 1924 en 1927
* ↑ (en) Marc Kahn, All About Takahashi Shōtei. Geraadpleegd op 6 november 2022.
* ↑ Uhlenbeck, Chris, Jim Dwinger, Philo Ouweleen (2022). Shin hanga, de nieuwe prenten van Japan 1900-1960. Ludion, Brussel, blz.216. ISBN 978-94-9303-965-0.
* ↑ Takahashi Hiroaki. Rijksmuseum. Geraadpleegd op 6 november 2022.
* ↑ Takahashi Hiroaki. Museum Kunst & Geschiedenis. Geraadpleegd op 6 november 2022.
* Art Gallery of South Australia: 6298
* CiNii: DA09594287
* Gemeinsame Normdatei: 1135504970
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8699 1214
* Library of Congress Control Number: nr2006032518
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00487834
* National Gallery of Victoria: 7332
* Virtual International Authority File: 259917335
* WorldCat (via VIAF): 259917335
# Takaharu Furukawa

Takaharu Furukawa (9 augustus 1984) is een Japans boogschutter.

## Carrière

Furukawa nam deel aan vier Olympische Spelen waar hij in 2012 de zilveren medaille won in de individuele competitie. In 2004 werd hij 22e, vier jaar later werd hij 33e en in 2016 8e.
Hij won een aantal medailles op wereldkampioenschappen en in de World Cup.

## Erelijst
### Olympische Zomerspelen

* 2012: 2 Londen (individueel)
* 2020: 3 Tokio (team)
* 2020: 3 Tokio (individueel)

### Wereldkampioenschap

* 2015: 3 Kopenhagen (individueel)

### Aziatische Spelen

* 2018: 1 Jakarta (gemengd)

### World Cup

* 2010: 3 Antalya (team)
* 2010: 2 Shanghai (team)
* 2011: 2 Shanghai (gemengd)
* 2011: 2 Shanghai (team)
* 2013: 2 Antalya (team)
* 2014: 1 Shanghai (team)
* 2014: 3 Antalya (individueel)
* 2014: 3 Antalya (team)
* 2015: 2 Shanghai (gemengd)
* 2015: 1 Shanghai (team)
* 2015: 3 Antalya (gemengd)
* 2015: 3 Medellin (gemengd)
* 2017: 3 Shanghai (team)
* 2017: 3 Antalya (team)
* 2017: 2 Berlijn (gemengd)
* 2018: 2 Shanghai (team)
* 2018: 1 Antalya (gemengd)
* 2018: 2 Antalya (team)
* https://worldarchery.sport/profile/3611/takaharu-furukawa/results
# Tange (Denemarken)

Tange is een plaats in de Deense regio Midden-Jutland, gemeente Viborg. De plaats telt 231 inwoners (2008).
Bij Tange bevindt zich het grote stuwmeer Tange Sø.
# Tange (Alteveer)

Tange (Gronings: Taange) is een buurtschap tussen de dorpen Alteveer en Onstwedde in de gemeente Stadskanaal in de Nederlandse provincie Groningen.
Er wonen iets minder dan 150 inwoners die vooral werken in de kleine middenstand, landbouw of bij regionale fabrieken.
Het gehucht bestaat uit voor de regio typerende lintbebouwing, die zich over een lengte van ongeveer 600 meter uitstrekt langs de Beumeesweg.

## Geschiedenis

Het gehucht ontstond na de markeverdeling van Onstwedde, toen de omringende woeste gronden in gebruik genomen werden. Het eerste huis werd gebouwd in 1835.
Het zuidelijke deel van de Beumeesweg, de Verlengde Luringstraat en een deel van de Luringstraat werden vroeger aangeduid met de naam Huttenstreek. Deze naam verwijst naar de armoedige toestanden ter plaatse. Een ander gehucht in de buurt heette Hutplak. De bouw van Huttenstreek begon in 1829, na de verdeling van de markegronden tussen Onstwedde en de Holte.
Het westelijke deel van Tange werd in de loop van de tijd onderdeel van Alteveer, terwijl de naam Tange overging op het westelijke deel van de Huttenstreek langs de zuidelijke Beumeesweg en Verlengde Luringstraat. Het oostelijke deel langs de Luringstraat werd onderdeel van de kom van Onstwedde. In 1971 verdween de naam Huttenstreek van de kaart.
* 1 2 Abbes, J. et al. (2021), Landschapsbiografie van Westerwolde. p. 443.
Dorpen: Alteveer (deels) · Ceresdorp · Kopstukken · Mussel · Musselkanaal · Onstwedde · Smeerling · Stadskanaal Gehuchten: Barlage · Blekslage · Braamberg · Höchte · Horsten · Sterenborg · Ter Wupping · Vledderhuizen · Vledderveen · Vosseberg Buurtschappen: Höfte · Holte · Oomsberg · Tange · Ter Maarsch · Veenhuizen · Wessinghuizen Kanalen: Stadskanaal · Musselkanaal · Mussel-Aa-kanaal Bos: Dr. Hommesbos Groningen: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Súni Olsen

Súni Olsen (Tórshavn, 7 maart 1981) is een Faeröers voetballer die momenteel voor Víkingur Gøta op de Faeröer speelt. Hij is een middenvelder. In het seizoen 2001-2002 heeft hij in Nederland bij FC Zwolle gevoetbald.

## Carrière

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Goals |
| 1997-2000 | GÍ Gøta | Faeröer | Meistaradeildin | 48 | 20 |
| 2001-2002 | FC Zwolle | Nederland | Eerste divisie | 22 | 2 |
| 2002-2005 | GÍ Gøta | Faeröer | Meistaradeildin | 47 | 26 |
| 2005-2007 | AaB Aalborg | Denemarken | SAS Ligaen | 26 | 1 |
| 2008 | Viborg FF | Denemarken | Viasat Sport Divisionen | 7 | 1 |
| 2008 | B36 Tórshavn | Faeröer | Meistaradeildin | 2 | 0 |
| 2009-2010 | Víkingur Gøta | Faeröer | Meistaradeildin | 38 | 10 |
| 2011-2013 | B36 Tórshavn | Faeröer | Meistaradeildin | 43 | 8 |
| 2014-2015 | Víkingur Gøta | Faeröer | Meistaradeildin | – | – |
| 2016-2017 | KÍ Klaksvík | Faeröer | Meistaradeildin | – | – |

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Kampioen Eerste Divisie | 1x | 2001/02 |

## Doelpunten nationaal elftal

| # | Datum | Plaats | Tegenstander | Score | Einduitslag | Competitie |
| 1. | 10 september 2003 | Toftir, Faeröer | Litouwen | 1–1 | 1–3 | Kwalificatie EURO 2004 |
| 2. | 9 september 2009 | Toftir, Faeröer | Luxemburg | 3–1 | 4–2 | Vriendschappelijk |
| 3. | 4 juni 2008 | Tallinn, Estland | Estland | 3–3 | 3–4 | Vriendschappelijk |
| 4. | 9 september 2009 | Toftir, Faeröer | Litouwen | 1–0 | 2–1 | Kwalificatie WK 2010 |
# Taconische orogenese

De Taconische orogenese (Engels: Taconic orogeny) was een fase van gebergtevorming aan de zuidelijke rand van het paleocontinent Laurentia, tegenwoordig de oostkust van Noord-Amerika. Deze fase vond plaats in het Ordovicium, van ongeveer 480 tot 435 miljoen jaar geleden.

## Plaattektonische aanleiding

In het Cambrium was Laurentia, dat ongeveer overeenkomt met de landmassa van het tegenwoordige Noord-Amerika, omgeven door oceanen. In het oosten en zuiden lag de Iapetusoceaan. In deze oceaan ontwikkelde zich tijdens het vroege Cambrium een subductiezone waar oceanische korst zuidoostwaarts onder andere oceanische korst subduceerde. Boven deze subductiezone ontstond door vulkanisme een eilandboog (de Taconische boog), die langzaam richting het noordwesten bewoog. De oceaan ten zuidoosten van de boog wordt ter onderscheiding wel de Merrimackoceaan genoemd. In het Ordovicium werd de boog op Laurentia gedrukt, wat de Taconische orogenese veroorzaakte.

## Relatie met andere orogeneses

De Taconische orogenese is in gesteenten uit de Noord-Amerikaanse Appalachen (vooral in New England) te herkennen als een aparte fase. De ouderdom van deze fase is door radiometrische datering van metamorfe mineralen bepaald. Op de Taconische fase volgden in de Appalachen de Salinische fase (420 tot 405 miljoen jaar geleden) en de Acadische orogenese (390 tot 355 miljoen jaar geleden).
Geologen aan beide kanten van de Atlantische Oceaan gebruiken hun eigen namen voor oude fasen van gebergtevorming, hoewel deze oceaan in het Paleozoïcum nog niet bestond. In gebieden die verder naar het noordwesten langs de rand van Laurentia lagen, zoals Schotland, Groenland en Noorwegen, wordt de Taconische fase niet altijd duidelijk herkend.
De Salinische fase in Noord-Amerika is gelijktijdig met de Scandische fase van de Caledonische orogenese in Europa, die het gevolg was van de continentale collisie tussen Laurentia en Baltica. Sommige auteurs hebben Ordovicische fases van deformatie juist wel met tektonische fases in Noorwegen in verband gebracht.

### Voetnoten

* ↑ Ziegler (1990), p. 18
* ↑ Deze naam wordt gebruikt door Ziegler (1990), maar komt niet in alle bronnen voor
* ↑ Zie bijvoorbeeld Yoshinobu et al. (2002)

### Literatuur

* (en) Yoshinobu, A.S.; Barnes, C.G.; Nordgulen, Ø.; Prestvik, T.; Fanning, M. & Pedersen, R.B.; 2002: Ordovician magmatism, deformation, and exhumation in the Caledonides of central Norway: an orphan of the Taconic orogeny?, Geology 30, pp. 883– 886.
* (en) Ziegler, P.A.; 1990 (2e druk): Geological Atlas of Western and Central Europe, Shell Internationale Petroleum Maatschappij BV, ISBN 90-6644-125-9.
# Tanousia stenostoma

Tanousia stenostoma is een uitgestorven zoetwaterkieuwslak.

## Naam

De soortnaam werd in 1901 gepubliceerd door Valdemar Nordmann als Nematurella stenostoma. Door andere inzichten in de taxonomie is de soort later in het geslacht Tanousia geplaatst. Als gevolg van deze naamswijziging worden auteursnaam en datum nu tussen haakjes gezet.

## Beschrijving
### Schelpkenmerken

Tanousia stenostoma heeft een schelp met een hoogconische vorm, een spitse apex, tot 51/4 bolle windingen met een matig diepe tot diepe sutuur. De laatste winding beslaat meer dan 3/4 van de totale schelphoogte.
Er is een nauwe navel. De mondopening is scheef ovaal, afgerond aan de onderkant en aan de bovenkant spits toelopend en neemt iets meer dan de helft van de totale schelphoogte in beslag. De pariëtale zijde is zwak gekromd. De mondrand is niet verdikt en is continu. Bij een deel van de exemplaren daalt de sutuur vlak voor de mondrand in stapjes naar beneden waardoor de mondrand los van de voorgaande winding raakt. De schelpwand is tamelijk dik en het schelpoppervlak is matglanzend en glad, er is een sculptuur die bestaat uit zeer veel fijne spiraalgroefjes die duidelijk zichtbaar zijn onder 50x vergroting. De groeilijnen verlopen omgekeerd zwak S-vormig.
Er is geen operculum bekend, waarschijnlijk bestond dit uit hoorn en fossiliseerde dit nooit.
Tanousia stenostoma verschilt van Tanousia runtoniana door de grotere en plompere schelp.

### Afmetingen van de schelp

* Hoogte: tot 5 mm.
* Breedte: tot 3 mm.

### Habitat en levenswijze

Tanousia stenostoma heeft mogelijk evenals andere Tanousia soorten geleefd in een lacustrien tot fluviatiel milieu. Het sediment (klei) waarin de exemplaren werden gevonden wijst op stilstaand tot zwakstromend water. Tanousia-soorten zijn alleen uit interglacialen bekend waaruit blijkt dat zij een gematigd warm klimaat nodig hebben.

### Areaal

De soort is alleen bekend uit een groeve bij Gudbjerg (Denemarken). Mogelijk behoren de exemplaren die in Pianico (Bergamo, Italië) werden aangetroffen eveneens tot Tanousia stenostoma

### Fossiel voorkomen

Tanousia stenostoma is aangetroffen in het Cromerien.

### Verwantschap

De taxonomie van Tanousia is nog niet helemaal duidelijk. Sommige auteurs plaatsen het genus in de Lithoglyphidae anderen in de Hydrobiidae Daarnaast beschouwen sommige auteurs deze soort als ondersoort of zelfs als jonger synoniem van Tanousia runtoniana Servain rekende Tanousia abusievelijk tot de Lymnaeidae. Hij behandelde Tanousia als aparte groep binnen deze familie na een opsomming van variëteiten van Galba truncatula. Dit heeft tot het misverstand geleid dat Servain Tanousia eveneens bij Galba rekende. Tanousia is daardoor door sommige latere auteurs nog als een synoniem voor Galba aangezien
Gebruikte synoniemen zijn: Nematurella stenostoma en Lithoglyphulus stenostoma.
# Tanousia zrmanjae

Tanousia zrmanjae is een slakkensoort uit de familie van de Lithoglyphulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Brusina.
* ↑ (en) Tanousia zrmanjae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Tanousia zrmanjae bij Fauna Europaea.
# Takeru Otsuka

Takeru Otsuka (2 april 2001) is een Japanse snowboarder.

## Carrière

Bij zijn wereldbekerdebuut, in maart 2017 in Špindlerův Mlýn, eindigde Otsuka op de 58e plaats. In september 2018 stond de Japanner in Cardrona voor de eerste maal in zijn carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. Op 3 november 2018 boekte hij in Modena zijn eerste wereldbekerzege.

## Resultaten
### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SBS | BA |
| 2016/2017 | 189e | 118e | - |
| 2018/2019 | | | |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 3 november 2018 | Modena | Big air |
# Takeshi Aoki

Takeshi Aoki (青木 剛, Aoki Takeshi, Takasaki, 28 september 1982) is een Japans voormalig voetballer die als verdediger speelde.

## Clubcarrière

Takeshi Aoki tekende in 2001 bij Kashima Antlers.

## Japans voetbalelftal

Takeshi Aoki debuteerde in 2008 in het Japans nationaal elftal en speelde 2 interlands.

## Statistieken

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2008 | 1 | 0 |
| 2009 | 1 | 0 |
| Totaal | 2 | 0 |