OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# The Miracle of Morgan's Creek

The Miracle of Morgan's Creek is een Amerikaanse filmkomedie uit 1944 onder de regie van Preston Sturges.

## Verhaal

Trudy Kockenlocker werkt in een platenzaak in een klein stadje. Op een wild afscheidsfeestje trouwt ze in dronken toestand met een soldaat. Ze kan zich de volgende morgen zijn naam echter niet meer herinneren. Tot overmaat van ramp ontdekt ze bovendien dat haar onbekende echtgenoot haar zwanger heeft gemaakt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Eddie Bracken | Norval Jones |
| Betty Hutton | Trudy Kockenlocker |
| Diana Lynn | Emmy Kockenlocker |
| William Demarest | Edmund Kockenlocker |
| Porter Hall | Vrederechter |
| Emory Parnell | Mijnheer Tuerck |
| Al Bridge | Mijnheer Johnson |
| Julius Tannen | Mijnheer Rafferty |
| Victor Potel | Krantenredacteur |
| Brian Donlevy | Gouverneur McGinty |
| Akim Tamiroff | Partijchef |

## Externe link

* (en) The Miracle of Morgan's Creek in de Internet Movie Database
The Great McGinty (1940) · Christmas in July (1940) · The Lady Eve (1941) · Sullivan's Travels (1941) · The Palm Beach Story (1942) · The Miracle of Morgan's Creek (1944) · Hail the Conquering Hero (1944) · The Great Moment (1944) · The Sin of Harold Diddlebock (1947) · Unfaithfully Yours (1948) · The Beautiful Blonde from Bashful Bend (1949) · Les Carnets du Major Thompson (1955)
# Theodoor Verhaegen

Theodoor Verhaegen (Mechelen, 4 juni 1700 - Mechelen, 25 juli 1759) was een Vlaamse houtsnijder en beeldhouwer.
Theodoor Verhaegen werd geboren te Mechelen als oudste van de 4 kinderen van Rombout Verhaegen (overl. te Mechelen op 10 september 1713) en Elisabeth Van Groenendael (overl. te Mechelen op 21 april 1754) (gehuwd te Mechelen op 9 april 1698). Na hem volgden nog Frans (Mechelen, 10 november 1701 - Mechelen, 18 november 1701), Anna (Mechelen, 10 januari 1703 - Mechelen, 15 januari 1703) en Elisabeth (Mechelen, 20 juni 1706 - ?).
Hij werd opgeleid in talrijke ateliers, waaronder die van Jan Frans Boeckstuyns (1650-1734), Michiel van der Voort (1667-1737), J. De Cock, G. Kerrickx en Pierre-Denis Plumier (1688 - 1721). Hij werd in 1720 meester te Mechelen en vervaardigde in hoofdzaak houten laat-barok kerkmeubilair. Zijn beste werken (preekstoel en de kerkmeestersbanken) zijn te zien in de Sint-Janskerk en de Onze-Lieve-Vrouw van Hanswijkbasiliek te Mechelen.
Hij trouwde te Mechelen op 30 juni 1732) met Emerentiana Van Hoijvorst (Mechelen, 5 januari 1697 - Mechelen, 3 juli 1772), dochter van Jan Antoon Van Hoijvorst (overl. te Mechelen op 3 maart 1748) en Margarita Bodart (overl. te Mechelen op 2 oktober 1729) (gehuwd te Mechelen op 5 februari 1696). Uit dit huwelijk sproten 2 kinderen: Elisabeth Maria (Mechelen, 3 juni 1733 - ?) en Jan Theodoor (Mechelen, 8 januari 1735 - Mechelen, 18 mei 1790), priester, kapelaan van de St. Romboutsparochie te Mechelen en koster van de St. Katelijneparochie te Mechelen.

## Werken van Verhaegen

* 1736: biechtstoel, Abdijkerk, Ninove
* 1736: preekstoel in de Sint-Laurentiuskerk te Lokeren (de 12-jarige Jezus onderwijst de schriftgeleerden)
* 1736-1741: preekstoel van de Sint-Janskerk te Mechelen
* 1743: stenen beelden van de vier kerkvaders in de St.-Romboutskerk te Mechelen
* 1743-1746: groep van wenende Adam en Eva, preekstoel O.-L.-Vrouw van Hanswijk, Mechelen
* 1744: kerkmeestersbanken van de Sint-Janskerk te Mechelen
* 1751: twee zijaltaren in de Abdijkerk te Ninove
* barok O.L.Vrouwebeeld met kind op wereldbolvormige sokkel met statig gestileerd wolkendek, slang, engelenkopjes en banderol, met opschrift "Maria weest gegroet"
* preekstoel voor de norbertinessenkloosterkerk te Leliëndaal/Mechelen, thans in St.-Rombout [gesneden (1721-1723) door Michiel van der Voort met de assistentie van de jonge Theodoor, toen 21 tot 23 jaar oud]
* orgelontwerp van de Sint-Janskerk te Mechelen (uitgevoerd in 1784 door Pieter Valckx)

## Foto's

* Barok O.L.Vrouwebeeld met kind op wereldbolvormige sokkel
* Preekstoel in de Onze-Lieve-Vrouw van Hanswijkbasiliek
* Preekstoel in de St-Janskerk
* Preekstoel Laurentiuskerk, Lokeren
* Preekstoel Laurentiuskerk, Lokeren
# Theodoor Van den Berghe

Theodoor van den Berghe (Vlaanderen, ca. 1545 - Colchester, april 1598), ook Theodorus Montanus was een Nederlands predikant in Engeland en in Vlaanderen.

## Levensloop

Van den Berghe werd op een niet nader vermelde plaats in Vlaanderen geboren. Over de eerste decennia van zijn leven is vooralsnog niets bekend, behalve het feit dat hij hervormingsgezind werd en om deze reden naar Engeland vluchtte. In 1572 werd hij predikant voor de in Colchester gevestigde gemeenschap van vluchtelingen uit de Lage Landen.
In 1575 nam hij deel aan de eerste bijeenkomst van de Nederlandse vluchtelingenkerken in Engeland. In 1577 zat hij eenzelfde bijeenkomst voor in Colchester.
In 1578 werd hij door de kerkraad van Colchester tijdelijk 'uitgeleend' aan de Nederlanden. Op 1 oktober 1578 werd hij predikant in de stad Brugge die recent een calvinistische republiek was geworden. In juni 1579 was hij weer in Colchester. Een paar maanden later was hij opnieuw in Brugge, waar hem de Sint-Salvatorskerk werd toegewezen, en waar hij bleef tot in 1583. De gemeente in Colchester wilde hem graag spoedig terug, maar vanuit Brugge werd geschreven dat hij in deze stad onmisbaar was.
Tijdens zijn verblijf in Brugge zat hij op 3 mei 1581 in Sluis een classisvergadering voor. Op 8 en 9 mei 1582 zat hij in Brugge de Oost- en West-Vlaamse synode voor. Op de classisbijeenkomst van 3 juli 1582 in Dudzele kreeg hij de opdracht de gebeden op te stellen die moesten dienen bij de opening en sluiting van de classisbijeenkomsten.
In 1581 rezen disputen tussen Van den Berghe en de predikant Johannes Capito. Verschillende bijeenkomsten van verantwoordelijken op synodaal en klassikaal niveau bogen zich over het probleem. Ze trokken telkens partij voor Van den Berghe en slaagden er moeizaam in om Capito ertoe te brengen zich te excuseren.
In 1583 keerde Van den Berghe definitief naar Colchester terug en bleef er predikant tot aan zijn dood in 1598.
Jacobus Regius, predikant in Londen, schreef in 1596 over hem: Hij is een gheleert man ende getrouwe dienaer Christi, gesondt inder reyne leere, geschict van leven ende ervare in kerckregegieringhe, die aldaer de gemeinte stichtelick ende vredelick bedient heeft.

## Geschriften

* Van den Berghe vertaalde de commentaren van Marloratus op de brieven van Jacobus, Judas en Johannes.
* Hij vertaalde ook de commentaren die Theodore de Bèze schreef op de 'katholieke' brieven van de apostelen.

## Literatuur

* HESSELS, Ecclesiae Londono-Batavae Archivum, Cambridge, 1887-1897.
* H. Q. JANSSEN, De Kerkhervorming in Vlaanderen, Arnhem, 1868.
* W. H. MANCHÉE, Nederlandse, Waalse en Vlaamse Clergy List. 1550-1874, in: Proceedings of the Huguenot Society of London, vol. XI, Londen, 1917.
* G.B. BEEMAN, The Early History of the Strangers' Church, 1550 to 1561, in: Proceedings of the Huguenot Society of London, Londen, 1935.
* Dirk VAN DER BAUWHEEDE, De acta van de Oostvlaamse synode, Brugge, 1582, in: Marc Goetinck en Dirk Van der Bauwheede (eds.), Brugge in de Geuzentijd, Brugge, 1982.
# Tierpark Gotha

Tierpark Gotha is de dierentuin van de Duitse stad Gotha in de deelstaat Thüringen. De dierentuin is zes hectare groot en er worden ongeveer 140 diersoorten gehouden in Tierpark Gotha.

## Beschrijving

Tierpark Gotha richt zich in het bijzonder op kleine zoogdieren en zeldzame huisdierrassen. Uit de eerste groep worden verschillende grotere knaagdiersoorten (zoals capibara's, viscacha's, hutia's, stekelvarkens, springhazen en bobakmarmotten), rotsklipdassen, gordeldieren, kangoeroes en kleine roofdieren (zoals genetkatten en rode neusberen) gehouden. Daarnaast heeft de dierentuin een ruime collectie uilen, die tien inheemse soorten omvat. Verschillende oude en kleine verblijven zijn na de Duitse hereniging vervangen door moderne, ruimere verblijven. Vermeldingswaardig zijn de nieuwe verblijven van de Siberische tijgers en dingo's en het vernieuwde combinatieverblijf van de Syrische beren en steppevossen.
* Plattegrond (1)
* Plattegrond (2)

## Externe link

* Website Tierpark Gotha
# Tierpark (metrostation)

Tierpark is een station van de metro van Berlijn, gelegen bij de ingang van het Tierpark Berlin in het stadsdeel Berlin-Friedrichsfelde. Het kwam in gebruik op 25 juni 1973, toen de Oost-Berlijnse lijn E met één station werd verlengd vanaf het eerdere eindpunt Friedrichsfelde, en is het enige ondergrondse metrostation dat in de DDR werd gebouwd. Station Tierpark, nu onderdeel van lijn U5, was het oostelijke eindpunt van de lijn totdat deze in juli 1988 werd doorgetrokken naar Elsterwerdaer Platz.
Plannen voor verlenging van lijn E ontstonden al kort na de opening in 1930. Aanvankelijk wilde men de lijn in zuidelijke richting doortrekken naar Oberschönweide via Karlshorst, een villawijk waar zich na de Tweede Wereldoorlog het Sovjet-Russische militaire bestuur had gevestigd. Vanwege de grote vraag naar nieuwe woningen kreeg de woningbouw echter prioriteit over metroprojecten. Een van de eerste stadsuitbreidingsgebieden werd de omgeving van het Tierpark, waar 9000 woningen aan 25.000 mensen onderdak moesten gaan bieden. Ter ontsluiting van de nieuwe woonwijk werd besloten metrolijn E met één station te verlengen. Het nieuwe station Tierpark diende naast de inwoners van het gebied ook de 2,5 miljoen mensen die het park jaarlijks bezochten, wat het project extra lonend maakte. De aanleg van het eerste metroproject in de DDR begon in 1969. Men kon gebruikmaken van een al in 1930 gebouwde tunnelaansluiting bij de verbinding naar de bovengrondse metrowerkplaats Friedrichsfelde, gelegen ten zuiden van het toenmalige eindpunt. Na een bouwtijd van ongeveer vier jaar kwam het 1,2 kilometer lange traject op 25 juni 1973 in dienst.
Het nieuwe station kreeg een ontwerp dat enigszins in overeenstemming was gebracht met de oudere stations op de lijn, ontworpen door Alfred Grenander. Ook de Russische invloed – in de bevriende Sovjet-Unie had men al veel ervaring met metrobouw en was een eigen standaard ontwikkeld – is echter zichtbaar. Station Tierpark heeft een breed eilandperron met twee rijen vierkante zuilen en een hoog dak. Hiermee weerspiegelt het metrostation het in de Sovjet-Unie veel toegepaste "zuilentype". De betegeling is uitgevoerd in de kleuren turquoise (zuilen) en crème (wanden). Een opvallend element is de dominerende toezichtsruimte, die een kleine drie meter boven het midden van het perron hangt.
De ontwikkeling van Hellersdorf, een enorm nieuwbouwgebied aan de oostrand van Berlijn, maakte aan het eind van de jaren 1980 een nieuwe metroverbinding noodzakelijk. De zuidelijke verlenging van lijn E, in het kader waarvan station Tierpark was gebouwd, werd geschrapt; de metrolijn zou naar het oosten doorgetrokken moeten worden. Hiertoe legde men ten zuiden van het station een kort tunneltraject aan, dat na een scherpe bocht in oostelijke richting aansluit op het bovengrondse tracé richting Biesdorf-Süd. De afstand tot dit station bedraagt ruim 1850 meter – de grootste afstand tussen twee stations in het Berlijnse metronet.
# Tierne Carion

De Tierne Carion is een helling in de Belgische provincie Henegouwen.

## Wielrennen

De helling is opgenomen in de Cotacol Encyclopedie met de 1.000 zwaarste beklimmingen van België.

## Externe link

* Traject Tierne Carion op Google Maps
# Thesea rigida

Thesea rigida is een zachte koraalsoort uit de familie Plexauridae. De koraalsoort komt uit het geslacht Thesea. Thesea rigida werd in 1927 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomson.
# Tichelaar

Tichelaar of Tiggelaar is een Nederlandse achternaam gevormd naar het beroep van pannen- of steenbakker (Duits Ziegler), en kan verwijzen naar:
* Willem Tichelaar (ca.1642 - ca.1714), barbier uit de Hoeksche Waard en verrader van De Witt
* Paul August Tichelaar (1861 - 1913), Nederlands hoogleraar rechten
* Jacques Tichelaar (1953), Nederlands politicus voor de PvdA
* Ben Tiggelaar (1969), Nederlands bedrijfskundige en trainer
Ook kan het verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tichelaar en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Thrinchostoma mwangai

Thrinchostoma mwangai is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Blüthgen.
# Thrinchostoma nigrum

Thrinchostoma nigrum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Pauly.
# The Serpent (televisieserie)

The Serpent is een Britse dramaserie van BBC One. De achtdelige miniserie is een co-productie van BBC en Netflix. Het verhaal is gebaseerd op de misdaden van seriemoordenaar Charles Sobhraj, die tussen 1975 en 1976 jonge toeristen vermoordde. De serie werd opgenomen in Thailand. Door de coronapandemie werden de opnames in maart 2020 voor vijf maanden stilgelegd. In augustus 2020 werden deze hervat. De serie ging in première op 1 januari 2021 op BBC One. Op 2 april 2021 lanceerde Netflix de serie internationaal.
De laatste vier afleveringen zijn door de Belgische regisseur Hans Herbots geregisseerd.

## Synopsis

De serie speelt zich af midden jaren 1970. Charles Sobhraj, van Vietnamese en Indiase afkomst, doet zich voor als juwelier Alain Gautier en drogeert en berooft voornamelijk rugzaktoeristen die de hippie trail volgen. Zijn Canadese vriendin Marie-Andrée (alias Monique) en zijn Indiase vriend Ajay worden ook bij de misdaden betrokken. Door de paspoorten van de toeristen te vervalsen met hun foto's, slagen zij erin constant van identiteit te wisselen en kunnen ze vrij reizen zonder opgemerkt te worden. Hierdoor is het zeer moeilijk om hen op te pakken, vandaar ook dat Sobhraj's bijnaam "The Serpent" is, waarnaar de serie is vernoemd.
De Nederlandse diplomaat Herman Knippenberg komt hem op het spoor nadat hij de dood van twee Nederlandse toeristen onderzoekt. Knippenberg gaat door het verzamelen van krantenknipsels, het schrijven van verslagen en het plegen van vele telefoontjes, steeds meer bewijsmateriaal zoeken om zo alsnog Sobhraj op te kunnen pakken.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Tahar Rahim | Charles Sobhraj (alias Alain Gautier) |
| Jenna Coleman | Marie-Andrée Leclerc (alias Monique) |
| Billy Howle | Herman Knippenberg (Nederlandse diplomaat) |
| Ellie Bamber | Angela Knippenberg (vrouw van Herman Knippenberg) later Angela Kane |
| Amesh Edireweer | Ajay Chowdhury |
| Tim McInnerny | Paul Siemons (Belgische diplomaat) |
| Ellie de Lange | Helena Dekker |
| Armand Rosbak | Willem Bloem |
| William Brand | Nederlandse ambassadeur van Dongen |
| Johan Van Assche | Otto Boeder (juwelen-koper in Parijs) |
| Thomas Ryckewaert | Jean Huygens |
* ↑ Sander Koreman, De seriemoordenaar die het op backpackers voorzien had: serie The Serpent is nu al de hit van 2021. Esquire (1 april 2021).
* ↑ Kaya Bouma, Van zijn verhaal werd een Netflix-serie gemaakt: ‘Serial killer Sobhraj, zijn dossiers bewaar ik’. de Volkskrant (23 augustus 2021). Geraadpleegd op 24 augustus 2021.
# Thorunna montrouzieri

Thorunna montrouzieri is een zeenaaktslak die behoort tot de familie van de Chromodorididae. Deze slak komt enkel voor langs de kust van Nieuw-Caledonië.
De slak is roze gekleurd, met een roze mantelrand. Over de rug strekt zich tussen de kieuwen en de rinoforen een brede witte zone uit, die omzoomd is met een rode lijn. De kieuwen en rinoforen zijn oranjerood gekleurd. De kop en de staart van de slak bevatten paarsachtige vlekken. Ze wordt, als ze volwassen is, zo'n 8 tot 15 mm lang. Ze voeden zich met sponzen.

## Externe link

* (en) Foto's van de T. montrouzieri
# Thorunna punicea

Thorunna punicea is een zeenaaktslak die behoort tot de familie van de Chromodorididae. Deze slak komt enkel voor langs de kust van Nieuw-Caledonië.
De slak is paars gekleurd, met een dunne witte mantelrand. De kieuwen en de rinoforen zijn gelige oranje met een roze basis en roze toppen. Ze wordt, als ze volwassen is, zo'n 12 mm lang. Ze voeden zich met sponzen.

## Externe link

* (en) Foto van de T. punicea
# Thorvald Eriksson

Thorvald Eriksson (Þorvaldr Eiríksson) (975 - 1006) was een zoon van Erik de Rode en broer van Leif Eriksson, Thorstein Eriksson en Freydís Eiríksdóttir.
Hij leidde een expeditie van ongeveer dertig man naar Amerika, naar een gebied dat de Vikingen Vinland (Wijnland) noemden. Hij werd gedood door een pijl van de Indianen, door de Vikingen Skraelingen genoemd. Thorvald was de eerste Viking die in het nieuwe land begraven werd.
# Thomas Ott

Thomas Ott (Zurich, 10 juni 1966) is een Duitstalige, Zwitserse stripauteur. Daarnaast werkt hij ook als tattoeëerder en speelt hij in de rockgroep Beelzebub.
Ott begon strips te tekenen in de traditie van de Klare Lijn. Onder invloed van Marc Caro begon hij te werken met zwarte kaarten waarop men moet krabben om wit te laten verschijnen. Dit resulteert in sfeervolle maar duistere tekeningen. Inhoudelijk zijn de strips van Ott, die hij vaak baseert op faits divers, moralistisch van aard. Ott gebruikt geen woorden in zijn strips.

## Werk

* Cinema Panopticon (L'Association)
* Greetings from Hellville (Edition Moderne)
* Tales of error (Edition Moderne)
* Dead end (Edition Moderne)
* 73304-4153-6-96-8 (L'Association)
* La grande famiglia (L'Association)
* Exit (Delcourt)
* R.I.P. Best of 1985-2004 (L'Association)
* Jean-Pierre Fuéri, La galerie des illustres, Spirou, 3787, 10 november 2010, p. 42
* Bibliothèque nationale de France: cb13072907d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124044522
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0869 9985
* Library of Congress Control Number: no2005091344
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0005220
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001957913
* LIBRIS: 307147
* SIKART: 10712178
* Système universitaire de documentation: 034335889
* Virtual International Authority File: 12293797
* WorldCat (via VIAF): 12293797
# Tibioploides arcuatus

Tibioploides arcuatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tibioploides. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Albert Tullgren.
# Tibioploides cyclicus

Tibioploides cyclicus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tibioploides. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Sha & Zhu.
# Tibioplus diversus

Tibioplus diversus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tibioplus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Ludwig Carl Christian Koch.
# Tin Tin

Tin Tin kan verwijzen naar:
* Tin Tin (band), Australische band uit de jaren 1970
* Tin Tin (album), muziekalbum van Astral Taxi
* Tin Tin (kunstenaar), Frans tattoo-kunstenaar (1965–)
* Tin Tin (personage), personage uit Thunderbirds
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tin Tin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tipula (Lunatipula) sublimitata

Tipula (Lunatipula) sublimitata is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Tingwall Standing Stone

De Tingwall Standing Stone is een megaliet staande in Tingwall nabij de Loch of Tingwall, drie kilometer ten noorden van Scalloway, op het Shetlandse Mainland (Schotland).
De staande steen uit het tweede millennium voor Christus is twee meter hoog en staat direct naast de B9074, de weg die Tingwall en Scalloway met elkaar verbindt. De steen staat vlak bij de plaats waar de Loch of Tingwall en de Loch of Asta elkaar raken; deze twee meren vullen het grootste deel van het dal.
De Tingwall Standing Stone wordt ook wel de Murder Stone (de moordsteen) genoemd, omdat er een verhaal bestaat dat vertelt dat iemand die op het nabije Law Ting Holm, een plaats waar de Vikingen rechtspraken, ter dood was veroordeeld, nog één laatste kans om te leven kreeg als hij de Murder Stone zou halen voordat hij werd gegrepen door de bloedverwanten van de vermoorde persoon. Er bestaan geen bewijzen of aanwijzingen dat dit verhaal op waarheid zou berusten.
Andere standing stones in Shetland zijn bijvoorbeeld de Bordastubble Standing Stone (de grootste standing stone in Shetland) en de Uyea Breck Standing Stone, beide op Unst, en de Giant's Stones en de Skellister Standing Stone op Mainland.

## Externe link

* (en) StonePages, Tingwall Standing Stone
# Symfonie nr. 1 (Gillis)

Don Gillis schreef zijn Eerste symfonie "An American Symphony" als onderdeel van zijn afstudeerproject aan de North Texas State Teachers College (NTSTC). Het is opgedragen aan Catherine, zijn eerste vrouw.

## Compositie

Gillis had tijdens zijn opleiding al meerdere composities op zijn naam staan, daarom klinkt dit werk niet als een werk van een beginnend componist. De orkestratie en technieken wijzen al op een duidelijke ontwikkeling. Aangezien Gillis ook een jazzliefhebber was, vind je ook die invloeden in het werk. De compositie was klaar in 1941, toen Europa al vol in brand stond vanwege de Tweede Wereldoorlog. Amerika stond nog langs de zijlijn. Alhoewel aan militair klinkende fanfares, sobere soli en soms meditatieve muziek te horen is, dat er onzekere tijden aanbreken, is de symfonie toch relatief opgewekt van karakter. Dat komt zeker door de behoorlijk nationalistische aard van de muziek (zie de programmatitel). Je moet je daarbij voorstellen dat mensen in het algemeen en Amerikanen in het bijzonder in die tijd nog brokken in de keel kregen bij het alleen al zien van hun vlag. De première vond plaats op 3 mei 1941 aan de NTSTC, met het orkest van dat college; later vond ook een uitvoering plaats in januari 1942 in New York onder leiding van Maxim Waldo, die het Washington Heights Y Symphony Orchestra dirigeerde. Gillis was toen al klaar met zijn tweede symfonie.

## Delen

* Slowly: briskly-brightly;
* Slowly: tenderly;
* Finale: vivace.
De symfonie duurt ongeveer 30 minuten.
# Salustiano Sanchez

Salustiano Shorty Sanchez Blazquez (El Tejado de Béjar, Spanje, 8 juni 1901 – Grand Island, Verenigde Staten, 13 september 2013) was aan het einde van zijn leven, na het overlijden van de 116-jarige Japanner Jiroemon Kimura, gedurende drie maanden officieel de oudste man ter wereld.

## Levensloop

Sanchez werd geboren in het Spaanse dorpje El Tejado de Bejar, in de provincie Salamanca. Hij emigreerde op zijn zeventiende samen met zijn broer Pedro en enkele vrienden naar Cuba. Daar werkte hij op suikerrietplantages. In 1920 vertrok hij naar de Verenigde Staten, waar hij in de kolenmijnen van Lynch werkte. Later verhuisde hij naar Niagara Falls, waar hij onder andere werkte bij de Scrufari Construction Company en Union Carbide.
Hij trouwde in 1934 met Pearl Emilie Chiaresa. Samen kregen ze twee kinderen. Pearl overleed in 1988. Sanchez had, toen hij op 112-jarige leeftijd overleed, zeven kleinkinderen, vijftien achterkleinkinderen en vijf achterachterkleinkinderen. Hij woonde de laatste zes jaar van zijn leven in een tehuis in Grand Island, New York.
Omdat zijn leeftijd pas op 25 juli 2013 werd erkend, waren intussen zijn landgenoot James McCoubrey en Kimura's landgenoot Jokichi Ikarashi ten onrechte enige tijd als de oudste mannen ter wereld erkend. Dat was ook het geval voor de Italiaan Arturo Licata, maar die overleefde hem en is daarmee ook de oudste man ter wereld geweest (hoewel Ernest Peronneau Sanchez eerst nog opvolgde).
* 's Werelds oudste man (112) overleden in New York, Het Parool, 15 september 2013
* (en) Salustiano Sanchez-Blazquez: The world's oldest man, Independent, 16 september 2013
Referenties
* ↑ (fr) ↑ Décès du doyen de l'humanité de 112 ans, CNews, 15 september 2013.