OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Calliopsis coloratipes

Calliopsis coloratipes is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Cockerell.
# Svartalfheim

In de Noordse mythologie is Svartalfheim een van de negen werelden, het land van de svartalfer (de zwarte elfen; de lichtelfen wonen in Ljossalfheimr). Dit land bevindt zich volgens de mythologie in het middelste van de drie niveaus van de wereld, en sommige bronnen zeggen dat deze wereld zich onder de grond bevindt.
Er wordt in de Gylfaginning (de jongere Edda van Snorri Sturluson) verteld dat nadat de Asen vreesden dat ze Fenrir nooit zouden kunnen binden, Odin Skírnir (de boodschapper van Freyr) naar Svartalfheim stuurde om de svartalfer een speciale ketting te laten smeden.
# Vicious Attack

Vicious Attack is een album van de metalband Abattoir.

## Inhoud

* 'Screams From The Grave' (3:22)
* 'Vicious Attack (Maniac)' (2:49)
* 'The Enemy' (3:11)
* 'Ace Of Spades' (3:00)
* 'The Living And The Dead' (3:43)
* 'Stronger Than Evil' (3:16)
* 'Don't Walk Alone' (3:02)
* 'Game Of Death' (5:04)

## Artiesten

* Steve Gaines - vocalist
* Juan Garcia - gitarist
* Mark Caro - gitarist
* Mel Sanchez - basgitarist
* Robert Wayne - drummer
# Pella (Iowa)

Pella (Iowa) is een stadje in de staat Iowa in de Verenigde Staten van Amerika.
Het stadje kent een groot aantal inwoners met Nederlandse voorouders, afstammelingen van de groep emigranten die onder leiding van de predikant Hendrik Scholte in 1847 uit Noord Brabant verhuisden. Er is een Hollands openluchtmuseum gevestigd, compleet met een grote stellingmolen, de 'Vermeer Mill'. De naam Pella is afkomstig van de Palestijnse stad Pella, een toevluchtsoord voor Christenen in de eerste eeuw.
Er wordt door oudere inwoners nog beperkt Pella-Nederlands gesproken, een dialect van het Nederlands met elementen uit het grensgebied van Zuid-Holland en Gelderland.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 9832. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 10.245, een stijging van 413 (4,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 17,7 km², geheel bestaande uit land. Pella ligt op ongeveer 264 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Pella.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pella op city-data.com
* ↑ Reenen, Pieter van: De Zuidhollands-Gelderse herkomst van het Pella Dutch in Iowa, Nederlandse Taalkunde 5, 301-324 (2000)
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Zelotes inqayi

Zelotes inqayi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Zelotes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door FitzPatrick.
# Zonder titel (Hans Ittmann)

Aan De Mirandalaan in Amsterdam-Zuid staat een titelloos artistiek kunstwerk van Hans Ittmann.
Hij maakt dit beeld voor de vestiging van het Joods Kindertehuis Le-Ezrath Ha-Jeled (Het kind ter hulpe), dat hier in 1965 gevestigd werd. Koningin Juliana der Nederlanden kwam op 16 november 1965 het gebouw openen. Vermoedelijk kwam het beeld voort uit de 1%-regeling van destijds, waarvoor subsidie moet worden aangevraagd bij het Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen Een foto ("klaar voor opening") geschoten door Jack de Nijs op 15 november 1965 laat het beeld zien. Het kreeg de naam Joods Monument, maar Ittmann had het zo geconstrueerd dat het ook door de kinderen wel gebruikt kon worden als speelobject (klimpaal). Het kindertehuis vertrok al spoedig (1975) en Stichting HVO Querido (dak- en thuislozen) neemt het gebouw en beeld over. In 1996 verdwijnt ook het paviljoenachtige gebouw om plaats te maken voor nieuwbouw van architect Bruno Albert, die het beeld wel vindt passen bij de nieuwbouw. Het beeld wordt eerst van bouwput naar bouwput gesleept om uiteindelijk bij de oplevering in de tuin te belanden van U-vormige vleugels. Het staat daar dan enige tijd, waarbij de kennis over het beeld langzaam verdwijnt. Een medewerker van het Judith van Swethuis van HVO vond dat jammer en ging zelf op onderzoek uit, waarbij hij langzaam achter de geschiedenis van het beeld kwam.
Na een schoonmaakbeurt verrees het beeld in 2019 op haar oude plek langs de laan. In april 2019 wordt het opnieuw onthuld waarbij de conservator moderne kunst van het Stedelijk Museum Amsterdam Beatrice von Bormann een toelichting geeft over beeld en kunstenaar. De uiteindelijk onthulling wordt verricht door Sebastiaan Capel van de stadsdeelraad in bijzijn van een neef van de kunstenaar. Het beeld heeft dan wel haar naam verloren.
* Querido over de zoektocht naar de kunstenaar, 2012 (geraadpleegd 3 mei 2023)
* Het beeld van Ittmann op de site van HVO Querido, 2019 (geraadpleegd 3 mei 2023)
# Zonder titel (Guido Geelen)

Aan de zuidelijke oevers van het IJ in Amsterdam-Centrum staat een titelloos kunstwerk. Het zou de werklust, saamhorigheid en ondernemerszin weergeven en ook het lokale met het internationale verbinden.
Het is een creatie van Guido Geelen die het verzoek kreeg een beeld voor deze plek te maken. De financier wenste onbekend te blijven. Het beeld staat opgesteld op de plek waar het IJdok en de Westerdoksdijk elkaar kruizen. Geelen kwam met een kunstwerk dat de afmeting heeft van een zeecontainer (12 bij 2,60 bij 2,44 meter), ten teken van de bedrijvigheid van de Amsterdamse haven. Het beeld valt in twee gelijke delen uiteen. De sokkel is zes meter hoog en bestaat alleen uit de ribben van de denkbeeldig halve container. Daarboven staat het beeld, dat bestaat uit gelaste met elkaar in verbinding staande cirkels, waarbij de oude techniek filigraan lijkt te zijn gebruikt, maar dan zonder achtergrond. De cirkels hebben daarbij verschillende diameters. Door deze constructie te gebruiken is het beeld doorzichtig. De bedoeling daarachter is dat het kunstwerk het vrije uitzicht over het IJ niet belemmert. Een veelvuldig bezwaar van sommige Amsterdammers is dat zij als bewoners het contact met het IJ hebben verloren door bijvoorbeeld het Station Amsterdam Centraal. In het bovenste deel zijn nog restanten van het gietwerk te vinden zoals gietkanalen en gietbeker; bovendien zijn lasnaden en gietfouten expres niet weggewerkt. Het gebruikte materiaal is siliciumbrons (silicon bronze), dat bestand moet zijn tegenover weersinvloeden.
Geelen werkt vaker met open constructies, zie bijvoorbeeld zijn Ei 2011.
* Wise Guys
* Guido Geelen
# Zonder titel (Han Schuil)

Bij Station Duivendrecht, gemeente Ouder-Amstel staan twee titelloze artistieke kunstwerken.
Voor de opening van het station in 1993 kreeg kunstenaar Han Schuil opdracht tot het maken van kunstobjecten. Hij kwam met een zestal stukken van staal, die drie aan drie bevestigd zijn aan het talud van de overspanning die het station draagt. De zes lijken de kijker iets te moeten zeggen, maar onduidelijk is wat. Zo is er een groene pijl te zien; een rood Andreaskruis en een teken dat lijkt te waarschuwen voor ontploffingsgevaar.
Han Schuils handtekening; uitsnijdingen uit metaalplaat, dat ook te zien is in Wolk, is in het beeld terug te vinden in de twee middelste objecten.
* Spoorbeeld
* Kunst op Nederlandse station, Uitgeverij Thoth/Bureau Spoorbouwmeester
* De Volkskrant, 19 mei 1993, opening Station Duivendrecht
# Zeuctoboarmia

Zeuctoboarmia is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* Z. albella Herbulot, 1981
* Z. amieti Herbulot, 1973
* Z. bipandata (Prout, 1915)
* Z. cataimena (Prout, 1915)
* Z. contortilinea (Warren, 1897)
* Z. corolla Herbulot, 1981
* Z. dargei Herbulot, 1981
* Z. hyrax (Townsend, 1952)
* Z. ingens Herbulot, 1973
* Z. lemairei Herbulot, 1981
* Z. octopunctata (Warren, 1897)
* Z. ochracea Herbulot, 1985
* Z. pectinata (Warren, 1897)
* Z. phantasma Herbulot, 1981
* Z. plantei Herbulot, 1981
* Z. ruandana Herbulot, 1981
* Z. sabinei (Prout, 1915)
* Z. severa Herbulot, 1973
* Z. seydeli (Prout, 1934)
* Z. simplex Prout, 1915
* Z. smithi (Warren, 1902)
* Z. syntropha (Prout, 1931)
* Z. translata Prout, 1915
* Z. viverra Herbulot, 1981
* Z. werneri (Rebel, 1917)
# Zonsverduistering van 9 maart 1997

De totale zonsverduistering van 9 maart 1997 trok veel over land en was achtereenvolgens te zien in deze vier landen: China, Kazachstan, Rusland en Mongolië.

## Lengte
### Maximum

Het punt met maximale totaliteit lag in Rusland niet ver van de plaatsen Chagda en Aim en duurde 2m50,1s.

### Limieten

| Fenomeen | Code | Tijdstip UTC |
| Eerste contact bijschaduw | P1 | 23:16:36.0 |
| Eerste contact kernschaduw | U1 | 00:41:02.5 |
| Kernschaduw compleet vanaf | U2 | 00:45:56.6 |
| Bijschaduw compleet vanaf | P2 | Niet |
| Maximum eclips | GE | 01:23:48.2 |
| Bijschaduw compleet t/m | P3 | Niet |
| Kernschaduw compleet t/m | U3 | 02:01:18.4 |
| Laatste contact kernschaduw | U4 | 02:06:11.4 |
| Laatste contact bijschaduw | P4 | 03:30:47.7 |
# Zwitserland op het Eurovisiesongfestival 1997

Zwitserland nam deel aan het Eurovisiesongfestival 1997, gehouden in Dublin, Ierland. Het was de 41ste deelname van het land.

## Selectieprocedure

Net zoals de vorige jaren koos men er deze keer voor om een interne selectie te organiseren. Er werd gekozen voor de Zwitserse zangeres Barbara Berta met het lied Dentro di me.

## In Dublin

Zwitserland moest als 7de aantreden op het festival, net na Slovenië en voor Nederland. Op het einde van de puntentelling bleek dat ze 5 punten hadden verzameld, wat goed was voor een 22ste plaats.
Nederland gaf geen punten aan deze inzending en België deed niet mee in 1997.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| | | Spanje | Italië | |

### Punten gegeven door Zwitserland
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Verenigd Koninkrijk |
| 10 punten | Italië |
| 8 punten | Spanje |
| 7 punten | Ierland |
| 6 punten | Turkije |
| 5 punten | Duitsland |
| 4 punten | Cyprus |
| 3 punten | Frankrijk |
| 2 punten | Bosnië en Herzegovina |
| 1 punt | Denemarken |
* ↑ http://www.eurovision-spain.com/iphp/pais_historia.php?numero=873
* ↑ http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=312
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Rosiora bela

Rosiora bela is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Swinhoe.
# Rynkatorpa challengeri

Rynkatorpa challengeri is een zeekomkommer uit de familie Synaptidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1886 gepubliceerd door Johan Hjalmar Théel.
# Rynkatorpa bicornis

Rynkatorpa bicornis is een zeekomkommer uit de familie Synaptidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1901 gepubliceerd door Carel Philip Sluiter.
# Zygaena magnifica

Zygaena magnifica is een vlinder uit de familie van de bloeddrupjes (Zygaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Reiss.
# Åmotfors

Åmotfors is een plaats in de gemeente Eda in het landschap Värmland en de provincie Värmlands län in Zweden. De plaats heeft 1476 inwoners (2005) en een oppervlakte van 261 hectare. De plaats ligt ongeveer 22 km ten noordwesten van Arvika. Tot 1917 heette de plaats Åmot, daarna werd de naam veranderd in het huidige Åmotfors.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats lopen de Riksväg 61 en Länsväg 177.
De plaats heeft een station aan de spoorlijn Charlottenberg - Laxå.
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# S-Lijn

De S-Lijn was een modetrend voor vrouwen aan het einde van de negentiende eeuw en de eerste jaren van de twintigste eeuw.
Deze trend hield in om met een Droit-devant korset de taille zodanig in te snoeren dat er een S-silhouet ontstond. De buik werd naar achteren geduwd, waardoor de boezem naar voren kwam en het achterwerk nog meer naar achteren werd gedrukt. Er ontstond een sinuslijn, vandaar de naam S-lijn, waarbij de borsten en de billen sterk werden geaccentueerd. Vrouwen die zich te hard insnoerden kregen last van misvorming van de vitale organen. De taille kon soms beangstigend smal zijn, een taille van 40 à 45 cm omtrek was een bereikbaar streefdoel. Op oude foto's werden vrouwen van lichte zeden afgebeeld met een taille van soms 25-30 cm; vaak werden deze foto's geretoucheerd.
# Rudolf Berlin

Rudolf August Johann Ludwig Wilhelm Berlin (2 mei 1833 – 12 september 1897), ook bekend als Rudolph Berlin, was een Duitse oogarts.

## Leven en werk

Rudolf Berlin was de zoon van August Berlin (1803–1880), een arts, en zijn vrouw Amalie (geboren in Runge, 1808–1884) in Friedland (Mecklenburg). Zijn grootvader, George Ludwig Berlin (1772–1823), was eerder burgemeester van Friedland.
Rudolf Berlin volgde het Gymnasium in zijn geboortestad en nam zijn Abitur op 29 september 1853. Hij studeerde daarna geneeskunde in Göttingen, Würzburg en Erlangen, en oogheelkunde onder Albrecht von Graefe aan het Charité in Berlijn. Rudolf Berlin was lid van het Korps Hannovera Göttingen en Nassovia Würzburg. Na zijn studie werd hij assistent van Alexander Pagenstecher in Wiesbaden en op de chirurgische kliniek in Tübingen. In 1861 richtte hij een oogkliniek in Stuttgart op.
In 1870 voltooide Berlin een habilitatie in fysiologische optica aan de Technische Universiteit van Stuttgart. In 1875 werd hij hoogleraar in de vergelijkende oogheelkunde aan de Veterinaire School in Stuttgart. Berlin was de eerste die systematisch vergelijkende oogheelkunde uitvoerde. Vanaf 1882 gaf hij het Zeitschrift für Vergleichende Augenheilkunde (Tijdschrift voor vergelijkende oogheelkunde) uit. In dat tijdschrift publiceerde hij zijn werk aan de fysisch-optische constructie van het oog van het paard. In 1884 werd hij verkozen tot lid van het Nationale Akademie der Wetenschappen Leopoldina.
In 1887 bedacht Rudolf Berlin de term dyslexie.
In 1895 bekleedde Berlin de positie van decaan van de Universiteit van Rostock de Faculteit der Geneeskunde. In 1897 werd hij verkozen tot rector van de universiteit. Een paar maanden later overleed hij op 65-jarige leeftijd tijdens een spa verblijf in Zwitserland. Hij ligt begraven op het oude kerkhof in Rostock, vandaag Lindenpark.

## Publicaties

* Eine besondere Art der Wortblindheit (Dyslexie) ("Een bijzondere vorm van woordblindheid (Dyslexie)"). Wiesbaden 1887. (Online copy)
# Rudolf Bernhardt

Rudolf Bernhardt (Kassel, 29 april 1925 – Heidelberg, 1 december 2021) was een Duits rechtsgeleerde en rechter van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM).
Bernhardt volgde op 27 januari 1981 Hermann Mosler op om Duitsland te vertegenwoordigen bij het EHRM. In 1992 werd hij er tot vicepresident verheven. Deze functie vervulde hij tot in 1998. Na de dood van Rolv Ryssdal fungeerde hij zeven maanden lang als president van het EHRM, tot de inwerkingtreding op 1 november 1998 van protocol 11 bij het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens waarmee het hof een permanente instelling van de Raad van Europa werd.
Bernhardt overleed op 96-jarige leeftijd.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rudolf Bernhardt op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibsys: 90315610
* Bibliothèque nationale de France: cb123120239 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119256886
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8173 5076
* Library of Congress Control Number: n50007086
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00433112
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2012702693
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007442876205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069052603
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A002997494
* Système universitaire de documentation: 032009186
* Virtual International Authority File: 64073352
* WorldCat (via VIAF): 64073352
# Échannay

Échannay is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 121 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dijon.

## Geografie

De oppervlakte van Échannay bedraagt 7,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 16,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Échannay met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Échauffour

Échauffour is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 797 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mortagne-au-Perche.

## Geografie

De oppervlakte van Échauffour bedraagt 33,4 km², de bevolkingsdichtheid is 23,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Échauffour met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Écharcon

Écharcon is een gemeente in het Franse departement Essonne (regio Île-de-France) en telt 575 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évry.

## Geografie

De oppervlakte van Écharcon bedraagt 6,8 km², de bevolkingsdichtheid is 84,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Écharcon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Zuidwest (Veenendaal)

Zuidwest is een wijk in de gemeente Veenendaal in de Nederlandse provincie Utrecht. In de wijk wonen ruim 7.100 mensen.

## Geschiedenis

Zuidwest is een wijk in Veenendaal. De wijk bestaat uit de oudere buurt Franse Gat, een villawijk en een gecombineerde buurt.

## Buurten

De wijk bestaat uit de buurten:
* 't Goeie Spoor en omgeving
* Franse Gat
* Salamander
* Nieuw Salamander

## Voorzieningen

In de wijk ligt een groot buurtwinkelcentrum Bruïneplein.

## Openbaar vervoer

Vanaf Elst rijdt buslijn 50 via de Kerkewijk langs Zuidwest richting station Veenendaal Centrum en station Veenendaal-De Klomp.
* 1 2 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
Wijken: Centrum · Noordoost · Zuidoost · Zuidwest · Noordwest · West
Buurten: Koopcentrum · Vijgendam en omgeving · Schrijverswijk · Beatrixstraat en omgeving · Dragonder-Noord · Dragonder-Oost · Dragonder-Zuid · Spitsbergen · Veenendaal-Oost · Engelenburg · Boslaan en omgeving · Petenbos-West · Petenbos-Oost · De Groene Velden · 't Goeie Spoor en omgeving · Franse Gat · Salamander · Molenbrug · 't Hoorntje · De Pol · De Gelderse Blom · Oudeveen en De Schans en omgeving · Componistenbuurt · Vogelbuurt · Schepenbuurt · Dichtersbuurt
Industriegebieden: Het Ambacht · Nijverkamp · De Faktorij en De Vendel · De Compagnie · De Compagnie-Oost · De Batterijen
Buitengebieden: Fort Buurtsteeg · Bezuiden de Dijkstraat · De Blauwe Hel · Bezuiden de Middelbuurtseweg
Utrecht · Plaatsen in de provincie Nederland · Provincies · Gemeenten
# Zuidwesten (wijnstreek)

Met het Zuidwesten – in het Frans de Sud-Ouest genoemd – wordt de aldaar in Frankrijk gelegen wijnstreek bedoeld. De streek omvat meerdere wat kleinere wijngebieden die versnipperd liggen in dit deel van Frankrijk. De Bordeaux wordt hier dan niet toegerekend.
Naast wijn produceert men er ook andere op wijn gebaseerde dranken. Zo wordt in de Gers het destillaat Armagnac gemaakt en in de Côtes de Gascogne de drank Floc de Gascogne.

## De individuele wijngebieden

De op zichzelf staande wijngebieden binnen de wijnstreek "Sud-Quest" hebben een AOC-status dan wel een IGP-status als beschermde geografische aanduiding. Gegroepeerd kan men de gebieden in regio's met hun wijnstatus indelen.

### Dordogne / Bergerac

* Bergerac
* Côtes de Duras
* Côtes de Montravel
* Haut-Montravel
* Monbazillac
* Montravel
* Pécharmant
* Rosette
* Saussignac

### Garonne

* Buzet
* Cahors
* Côtes de Duras
* Côtes du Marmandais
* Côtes du Frontonnais
* Gaillac
* Côtes du Brulhois
* Vins de Lavilledieu

### Gascogne

* Côtes de Saint-Mont
* Madiran
* Côtes de Montestruc
* Pacherenc du Vic-Bilh
* Tursan

### Baskenland

* Béarn
* Jurançon
* Irouléguy

### Overige regio's

* Entraygues en Fel
* Estaing
* Marcillac

## Gebruikte druivenrassen

In het zuidwesten worden meer dan zestig variëteiten druivenrassen aanbevolen of verplicht gesteld. Een aantal veel voorkomende zijn:
| Abouriou Arrufiac Baco Blanc Baco Noir Baroque Cabernet Franc Cabernet Sauvignon Clairette Colombard Courbu | Duras Fer Folle Blanche Gros-Manseng. Jurançon Len de l'El Malbec Merlot Muscadelle Négrette | Petit-Manseng Blauer Portugieser Raffiat de Moncade Sauvignon Blanc Sémillon Tannat Ugni blanc |
# SV Baesweiler 09

SV Baesweiler 09 was een Duitse voetbalclub uit Baesweiler, Noordrijn-Westfalen.

## Geschiedenis

De club werd in 1909 opgericht als Superior Baesweiler. In 1920 fuseerde de club met Alemannia Baesweiler tot SV Baesweiler 09. Twee jaar later sloot SV Oidtweiler zich ook bij de club aan. Baesweiler was bij de West-Duitse voetbalbond aangesloten en speelde in de Rijncompetitie. In 1931 slaagde de club erin te promoveren naar de hoogste klasse en werd meteen vierde in groep I. Bij een wedstrijd tegen topclub TSV Alemannia Aachen kwamen 11.000 supporters opdagen, een record voor de club. Het volgende seizoen werd de club zesde. Na dit seizoen kwam de NSDAP aan de macht en werd het voetbal in Duitsland grondig geherstructureerd. De Gauliga werd ingevoerd als hoogste klasse, en in West-Duitsland werden de acht bestaande competities ontbonden en vervangen door drie Gauliga's. Baesweiler kwalificeerde zich hier niet voor en slaagde er later ook niet meer in te promoveren.
Na de Tweede Wereldoorlog ging de club in 1947 in de Amateurliga Mittelrhein spelen, de derde klasse en speelde daar, met uitzondering van 1956/57 en 1964/65 tot 1970. In 1960 was de club kampioen geworden, maar miste de promotie in de eindronde aan BV Osterfeld. Na twee jaar afwezigheid promoveerde de club weer naar de derde klasse en plaatste zich in 1978 voor de nieuwe Oberliga Nordrhein.
In 1982 degradeerde de club en werd de volgende jaren een liftploeg. Na een nieuwe degradatie in 1987 ging de club twee jaar later zelfs naar de vijfde klasse. In 1991 promoveerde de club weer en in 1995 stootte de club ook weer door naar de Oberliga
Na financiële problemen ging de club failliet in 1999 en werd opgeheven. Om de succesvolle jeugdwerking in stand te houden werd opvolger Jugend-SV 09 Baesweiler opgericht.
# SV Helios 02 Leipzig

SV Helios 02 Leipzig was een Duitse voetbalclub uit Leipzig, Saksen.

## Geschiedenis

De club werd op 1 juli 1902 opgericht. De club was aangesloten bij de Midden-Duitse voetbalbond en speelde in de competitie van Noordwest-Saksen. In 1911 promoveerde de club naar de hoogste klasse, maar werd daar afgetekend laatste met slechts twee punten.
Na de Tweede Wereldoorlog werden alle Duitse voetbalclubs opgeheven. Helios werd niet meer heropgericht.
# Zwartstreepuil

De zwartstreepuil (Hyppa rectilinea) is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1788 door Esper.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Hyppa rectilinea bij Fauna Europaea.