OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Belfort van Sint-Winoksbergen

Het Belfort van Sint-Winoksbergen is het belfort van het Noord-Franse stadje Sint-Winoksbergen (Bergues).
Het is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die tot werelderfgoed van de UNESCO verklaard zijn.
Het belfort is een sobere schepping van vierenvijftig meter hoog met daarbovenop een Vlaamse Leeuw. Elke maandag laat de beiaard van vijftig klokken zijn klanken uitwaaieren over het plein en de stad aan de voet van de toren. Hoewel het belfort op het eerste gezicht een fraai gotisch bouwwerk lijkt, blijkt het bij nader toezien een recente indruk, en dat is niet zo vreemd want het is nu (2023) iets over de zestig jaar oud. Dit bouwwerk werd zoals zoveel andere in deze omgeving verwoest en pas in 1961 in een eenvoudiger versie weer opgebouwd. In het nostalgische lofdicht Tot Sint-Winoksbergen en zijn 'Groenberg' huldigt de Vlaamse dichter Bert Peleman het 'wonderbaar herrijzen' van het belfort als symbool van het rijke en glorieuze verleden van Sint-Winoksbergen.
De oorspronkelijke toren was een eind-14e-eeuwse constructie, afgewerkt met talrijke spitsbogige gevelnissen (nu verenigd in lange opwaartse nissen) en bekroond met een lantaarn en vier gehelmde hoektorentjes. De klokkenverdieping werd reeds in mei 1940 door een brandbom getroffen, maar de beiaard zelf, met klokken uit 1628 en de 18e eeuw, was toen net voor herstel weggehaald en is dus gered. Omdat de hoge toren een bedreiging vormde voor de ingesloten vesting van Duinkerke werd hij in september 1944 gedynamiteerd. De herbouw gebeurde weliswaar met veel respect voor de oude gedaante, maar de karakteristieke levendigheid die het oude belfort had, is niet gereproduceerd. In het inlichtingenkantoor in de voormalige Halle aan de voet van het belfort zijn foto's te zien van hoe het in Bergen ooit geweest is.
* ↑ (nl) Belfort van Sint-Winoksbergen - website Hauts de Flandre office de tourisme
* ↑ (nl) Platelle, Henri, Vlaanderen. Culturele uitstraling van de abdijen in de Nederlanden in Frankrijk tijdens de middeleeuwen, Jaargang 31 (1982)– tijdschrift Vlaanderen, Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren, p. 295. Gearchiveerd op 20 oktober 2021.
# Rhopaliella bicolorata

Rhopaliella bicolorata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Monné.
# Jan Hendrik Paling

Jan Hendrik Paling (Woerden, 14 december 1796 – Rotterdam, 23 februari 1879) was een Nederlands organist en pianobouwer.
Zijn ouders Rijk Paling (Janszoon) en Adrieana Geertruijda van Baarzel lieten hem op 21 december dopen in de Nederlands Hervormde kerk in Woerden, met vermelding van geboortedatum. Zelf trouwde hij met Aagje Paling. Twee zoons werden eveneens pianobouwer. Anton Adriaan Paling nam de fabriek van zijn vader over; Willem Hendrik Paling startte er één in Australië.
Hij studeerde aan een muziekschool in Woerden. Na de studie werd hij organist en beiaardier in Schiedam, alwaar hij ook muziekonderwijzer werd. In 1828 nam hij vrijwillig afstand van de post als stadsklokkenist en werd een sollicitatieprocedure gestart. Vanaf 1824 was hij terug in Rotterdam en wel als organist van de Remonstrantse Gemeente; hij zou die functie tot aan zijn dood vervullen. In die functie gaf hij regelmatig concerten, soms ten bate van goede doelen, zoals de slachtoffers van de Stormvloed van 1825.
In 1826 startte hij in de hoedanigheid van "Handelaar in muziek en muziekinstrumenten" samen met collega Willem Cornelis de Vletter J.H. Paling & Co, eveneens een handel en muziek en muziekinstrumenten, dat ook een onderdeel pianobouwer zou herbergen. Die fabriek zou net geen eeuw bestaan; in 1925 werd de fabriek door de nakomelingen verkocht aan Quispel. Vanaf 1844 (de oprichting) tot 1866 was hij docent piano en piano aan de Muziekschool van de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst. Die Maatschappij zou hem tot erelid benoemen. Hij componeerde ook enkele liederen en pianowerkjes (Gedichten en gezangen van Jan Schouten en Jan Hendrik Paling, Uitgeverij Immerzeel, 1819). Hij bedreef ook een kleine muziekuitgeverij. Hij was gedurende zijn leven betrokken bij de vernieuwing van het orgels in de bijvoorbeeld Laurenskerk in Rotterdam (rond 1943) en kerken in Zaamslag en IJsselmonde (jaren zestig), waarbij hij ook wel inspeelsessies hield.
* Eduard A. Melchior: Woordenboek der toonkunst 1890, pagina 508
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 134
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 538
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 7, pagina 363
* Genoemd in Biografisch Woordenboek (XV) van A.J. van der Aa (1872) en Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek van P.C. Molhuysen en P.J. Blok uit 1912
# Silver Plume

Silver Plume is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Colorado, en valt bestuurlijk gezien onder Clear Creek County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 203. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 190, een daling van 13 (-6,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Silver Plume.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Silver-Plume op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Antonius van Paduakerk (Nijmegen)

De Antonius van Paduakerk is een rooms-katholieke kerk aan de Groesbeekseweg in Nijmegen. Het neogotische gebouw werd in 1916-1917 opgetrokken naar een ontwerp van de Rotterdamse architect Jos Margry. De kerk is toegewijd aan de heilige Antonius van Padua. De bouw werd ondersteund door de Kerkbouw-stichting, die tot doel had kerken te bouwen die gewijd werden aan deze heilige.
De Antonius van Paduakerk is een bakstenen driebeukige kruisbasiliek. Het transept heeft twee beuken. Boven de viering bevindt zich een zeskantige koepel met daarop een kleine klokkentoren. Aan de voorzijde van het gebouw had Margry een 50 meter hoge toren ontworpen, maar deze is nooit gerealiseerd. De voor deze toren bedoelde aansluitingspunten zijn nog goed zichtbaar, alsmede de grote spitsboog die als toegang tot de kerk had moeten dienen. De glas-in-loodramen zijn van de Nijmeegse kunstenaar Piet Gerrits en van Lambert Simon. In de kerk staat een Verschuerenorgel. Naast de kerk bevindt zich de pastorie uit 1917, die eveneens door J. Margry werd ontworpen.
Behalve voor liturgische plechtigheden wordt de kerk ook dikwijls gebruikt voor concerten, met name door koren. In 2008 werd de kerk aangewezen als gemeentelijk monument.
In Nijmegen bevindt zich nog een kerk die aan Antonius van Padua is toegewijd, de Heilige Antonius van Padua-Sint Annakerk, ook wel Groenestraatkerk genoemd. Deze kerk in de wijk Hazenkamp werd ontworpen door Albert Margry, de vader van Jos Margry.

## Externe link

* Antonius van Paduaparochie
* Beschrijving kerkgebouw in het monumentenregister van Nijmegen
* ↑ Zie contantpagina website
# Thopeutica togiana

Thopeutica togiana is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Cassola.
# Panorpa bichai

Panorpa bichai is een insect uit de orde van de schorpioenvliegen (Mecoptera), familie van de schorpioenvliegen (Panorpidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Byers in 1993.
De soort komt voor in Indiana en Tennessee (Verenigde Staten).
# Deuringen

Deuringen is een plaats in de Duitse gemeente Stadtbergen, deelstaat Beieren, en telt 1500 inwoners (2008).
# Wasa

Wasa kan verwijzen naar:
* Wasa, een merk knäckebröd, in 1960 in Nederland door Verkade geïntroduceerd.
* Wasa (poolstation), een Zweeds poolstation op Antarctica
* Huis Wasa, een Europees vorstengeslacht
# Jean Malter

Jean Malter (gestorven in Londen, november 1805), met artiestennaam Hamoir, was een Frans balletdanser en theaterdirecteur. Hij was een van de laatste leden van de Malter familie, een 18e-eeuwse dansdynastie.
Hamoir stond op de planken van de Parijse Comédie-Italienne tijdens het seizoen 1762-1763, waarna hij van 1765 tot 1772 verbleef in Londen. Het jaar daarop keerde hij terug naar Parijs, waar hij aan de Comédie-Italienne werd aangenomen als premier danseur van 1773 tot 1777. Ondertussen bleef hij ook actief in Londen en Dublin. Tussen 1779 en 1781 ging Hamoir aan de slag in het Théâtre des Variétés-Amusantes te Parijs, waar hij onder meer voorstellingen van Le Forgeron, La Place publique, Les Bostangis, La Fausse peur, Les Quakers, Les Jardins protégés par l'Amour en Les Ruses villageoises organiseerde.
Hamoir werd in 1783 aangenomen als balletmeester en premier danseur comique aan de Koninklijke Muntschouwburg en aan het Koninklijk Parktheater te Brussel. Hij werkte er samen met zijn zus Rosalie, van wie hij onafscheidelijk was en wie hij vaak voor zijn echtgenote liet doorgaan.
Bij zijn terugkeer naar Engeland in 1785 werd Hamoir dansleerkracht in Birmingham en trad hij op in Londen tot in 1791. Zijn laatste productie was L'Heureux Naufrage, een ballet “in Schotse stijl” dat in juli 1796 plaatsvond in Her Majesty’s Theatre.

## Literatuur

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hamoir (dancer) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Godelieveabdij

Sint-Godelieveabdij kan verwijzen naar:
* Sint-Godelieveabdij (Brugge)
* Abdij Ten Putte ook wel Sint-Godelieveabdij
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Godelieveabdij en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Anthela achromata

Anthela achromata is een vlinder uit de familie van de Anthelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Turner.
# Thopeutica virginalis

Thopeutica virginalis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door W.Horn.
# Panorpa banksiana

Panorpa banksiana is een insect uit de orde van de schorpioenvliegen (Mecoptera), familie van de schorpioenvliegen (Panorpidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Penny & Byers in 1979.
De soort komt voor in North Carolina en New Jersey (Verenigde Staten).
# Deutsche Grammophon

Deutsche Grammophon of Deutsche Grammophon Gesellschaft (DGG) is een Duits platenlabel voor klassieke muziek, dat bekendstaat om zijn hoge standaardeisen voor audio-hi-fi.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 1898 in Londen door Emile Berliner opgericht onder de naam "Grammophone Company". Ongeveer tien jaar van technische en ook commerciële experimenten met de "Grammophon" en de bijbehorende "plaat" waren hieraan voorafgegaan, waarvoor Berliner op 29 september 1887 een Amerikaans octrooi verwierf. Kort na het oprichten van het bedrijf in Londen richtte hij in zijn geboortestad Hannover een Duitse tak van het bedrijf op, de Deutsche Grammophon Gesellschaft.
Het bedrijf was wereldwijd het eerste dat platenopnames maakte en verkocht. In 1900 werd de vestiging in Hannover naar Berlijn verplaatst en werden er uitsluitend platen gemaakt voor de "Grammophone Company". Een van de vroege opnames was in 1903 een serie van acht enkelzijdige platen met Strauss-muziek onder leiding van dirigent Johann Strauss III.
In 1917 werd de Deutsche Grammophon door de Britten in beslag genomen en verloor de fabriek de buitenlandse rechten op de catalogus en op het label His Master's Voice aan EMI. Voor export van nieuwe platenopnames werd daarom Polydor opgericht.
In 1937 nam Telefunken de DG over, maar deze gaf de aandelen van het bedrijf in 1941 over aan Siemens & Halske. In de naoorlogse periode wordt DG een van de belangrijkste Duitse en ook wereldwijde platenfirma's, bij wie een groot deel van de Duitse maar ook buitenlandse kunstenaars een contract hadden.
In 1962 vormden Siemens en Philips in Nederland een joint venture om zo in 1972 een nieuw concern op te richten, PolyGram.
Deutsche Grammophon was ook een van de pioniers in de introductie op de markt van de compact disc in de klassieke muziek, met in 1983 het debuut van Herbert von Karajan met de Berliner Philharmoniker in een uitvoering van Eine Alpensinfonie van Richard Strauss. Deze dirigent en zijn orkest waren belangrijk in de ontwikkeling van dit medium.
In 1987 verkocht Siemens zijn aandeel in Deutsche Grammophon en werd Philips de hoofdaandeelhouder.
In 1998 kocht Seagram Company Ltd in Canada Deutsche Grammophon en PolyGram. Sindsdien is Deutsche Grammophon onderdeel van de Universal Music Group, een afdeling van Vivendi Universal.
Op dit moment bezit Deutsche Grammophon een aanzienlijke catalogus van belangrijke opnames. Het bedrijf is bezig om een aantal werken onder de naam "Originals" opnieuw uit te geven.
Traditionele labels die Deutsche Grammophon naast zijn klassieke label ontwikkelde waren onder andere Polydor, Archiv Produktion en Literarische Archiv.
# Belegering van Sebastopol

Belegering van Sebastopol kan verwijzen naar:
* Belegering van Sebastopol (1854-1855)
* Belegering van Sebastopol (1941-1942)
* Belegering van Sebastopol (panorama), panoramaschilderij annex museum van Franz Roubaud in Sebastopol over de belegering tijdens de Krimoorlog (1854-1855)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Belegering van Sebastopol en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Walter Eich

Walter Eich (Zürich, 27 mei 1925 - 1 juni 2018) was een Zwitsers voetballer en voetbalcoach die speelde als doelman.

## Carrière

Eich speelde eerst een korte periode bij Young Fellows Zürich maar ging in 1948 spelen voor Young Boys Bern. Hij werd met hen kampioen in 1957, 1958, 1959 en 1960 en won de beker in 1953 en 1958.
Hij speelde vijf interlands voor Zwitserland, waarin hij niet kon scoren. Hij nam met de Zwitserse ploeg deel aan het WK voetbal 1954 in eigen land.
Na zijn spelersloopbaan werd hij keeperstrainer en jeugdcoach bij Young Boys Bern. Hij is korte tijd hoofdcoach geweest bij SC Burgdorf na het vertrek van Fritz Morf in 1965. Hij was samen met Heinz Schneiter tweemaal interim-trainer bij Young Boys Bern, een eerste keer in 1970 na het ontslag van de Franse coach Henri Skiba en een tweede keer in 1983.

## Erelijst

* Young Boys Bern
** Landskampioen: 1957, 1958, 1959, 1960
** Zwitserse voetbalbeker: 1953, 1958
* https://www.national-football-teams.com/player/40135/Walter_Eich.html
* http://bel.worldfootball.net/speler_profiel/walter-eich/
* ↑ (de) La Suisse Libérale 15. November 1948 — e-newspaperarchives.ch. www.e-newspaperarchives.ch. Geraadpleegd op 30 juli 2020.
* ↑ (de) Thuner Tagblatt 11. Juni 1965 — e-newspaperarchives.ch. www.e-newspaperarchives.ch. Geraadpleegd op 30 juli 2020.
* ↑ (de) Walliser Bote 20. Oktober 1983 — e-newspaperarchives.ch. www.e-newspaperarchives.ch. Geraadpleegd op 30 juli 2020.
# Ivan Stević

Ivan Stević (Servisch: Иван Стевић) (Belgrado, 12 maart 1980) is een Servisch wielrenner.
Op 22 oktober 2010 werd Stević geschorst door de UCI voor het gebruiken van een verdachte substantie. Al zijn behaalde resultaten in de periode 17 september 2008 tot en met 16 september 2010 werden geschrapt uit de officiële lijsten.
In 2016 nam Stević deel aan de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, maar reed deze niet uit.

## Belangrijkste overwinningen
### 2003

    Joegoslavisch kampioen op de weg, Elite

### 2004

    2e etappe Ronde van Cosenza

### 2005

    4e etappe Paths of King Nikola
    1e etappe Sea Otter Classic
    6e etappe Ronde van Servië
    Servisch en Montenegrijns kampioen op de weg, Elite

### 2006

    Servisch en Montenegrijns kampioen op de weg, Elite

### 2007

    2e etappe Ronde van Georgia

### 2009

    Servisch kampioen op de weg, Elite

### 2010

    4e etappe Ronde van het Qinghaimeer
    9e etappe Ronde van Bulgarije

### 2011

    Eindklassement Ronde van Servië

### 2012

    Eindklassement Grote Prijs van Sotsji
    1e etappe Vijf ringen van Moskou
    Servisch kampioen tijdrijden, Elite

### 2013

    Eindklassement Ronde van Servië

### 2014

    Banja Luka-Belgrado II

## Externe link

* (en) Profiel van Ivan Stević op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Coureurfiche Ivan Stević - dewielersite.net
* ↑ Officiële lijst van alle bestrafte wielrenners uit 2010.
Ambruš · Beganović · Danilović · Kalaba · Kasa · Mitić · Stanković · Stević · Zekavica · Zjaroven
# Sint-Godelieve-Instituut (Kapelle-op-den-Bos)

Het Sint-Godelieve-Instituut (SGI) is een katholieke school van de congregatie van de Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën in Kapelle-op-den-Bos (bisdom Mechelen-Brussel, provincie Vlaams-Brabant).
Samen met het Sint-Theresiacollege Kapelle-op-den-Bos in Kapelle-op-den-Bos, het Virgo Sapiens Instituut en het Gemeentelijk Technisch Instituut in Londerzeel vormt het Sint-Godelieve-Instituut de Scholengemeenschap voor Katholiek Secundair Onderwijs Noordwest-Brabant.
Intussen vormen de scholen STK en SGI samen KOBOS secundair: een middelbare school die onderwijs aanbiedt in ASO, TSO en BSO. De eerste graad van KOBOS secundair heeft volledig ingezet op de vernieuwing van het secundair sinds 2019. Vanaf schooljaar 2021-2022 zet deze vernieuwing zich door in het derde jaar. Er wordt les gegeven op beide campussen: in de Veldstraat en in de Mechelseweg.
Geschiedenis
Het SGI verstrekte Beroepssecundair onderwijs (BSO) en Technisch secundair onderwijs (TSO).
De school ontstond in 1893 toen de zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën een klooster en een lagere meisjesschool oprichtten tegenover de ingang van de Sint-Niklaaskerk.
De lagere school werd in de jaren 1940 verlengd met een negende, tiende en elfde leerjaar en in 1958 werd een autonome secundaire school opgericht: het Sint-Godelieve-Instituut met technische richtingen: Handel, Secretariaat-Talen en sinds schooljaar 2008-2009 de richting Boekhouden-Informatica. De beroepsrichtingen waren: Kantoor & Mode. De school werd Sint-Godelieve genoemd als eerbetoon aan overste Godelieve die de lagere meisjesschool had uitgebouwd in het begin van de twintigste eeuw.
De zusters hadden ondertussen aan de overkant van de Mechelseweg het schoolgebouw van de paters Assumptionisten aangekocht. Dit gebouw werd in 1960 betrokken door de leerkrachten en de leerlingen van het Sint-Godelieve-instituut.
Vanaf het schooljaar 1976-1977 werden ook jongens ingeschreven. De school telde in het jaar 2019 rond de 350 leerlingen.
# Aphaenogaster tinauti

Aphaenogaster tinauti is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Cagniant.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 1 augustus 2017.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Theropithecus

Theropithecus is een geslacht van primaten uit de familie van de Cercopithecidae. Het bevat een enkele levende soort, de gelada (Theropithecus gelada), afkomstig uit de Ethiopische Hooglanden.
Overige soorten zijn bekend uit fossielen, waaronder:
* Theropithecus brumpti
* Theropithecus darti
* Theropithecus oswaldi
# Papaipema inquaesita

Papaipema inquaesita is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Grote & Robinson.
# Dextrocarpa solitaris

Dextrocarpa solitaris is een zakpijpensoort uit de familie van de Styelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Millar.
# Bellinzona (gemeente)

Bellinzona (Italiaans: Bellinzona, Frans Bellinzone, Duits Bellenz, Latijn Bilitio) is de hoofdstad van het Zwitserse kanton Ticino.
De gemeente ligt op 238 meter hoogte, heeft 17.286 inwoners (dec. 2004) en beslaat 1984 hectare (19.84 km²).
De stad ligt ten oosten van de rivier de Ticino, die het kanton zijn naam heeft gegeven. De stad Bellinzona is een verkeerscentrum, van waaruit de Alpenpassen Sankt Gotthard, Lukmanier, San Bernardino en Nufenen kunnen worden bereikt.
In 1475 werd de stad de eerste keer in de literatuur genoemd in een document van de hertog van Milaan.
Bezienswaardigheden zijn, onder andere, de drie kastelen van de stad, die tot het werelderfgoed van de UNESCO behoren. Er zijn enkele musea en kerken.
De burgemeester van Bellizona is Brenno Martignoni.
Op 23 april 1924 vond er een ernstig treinongeluk plaats bij Bellizona, waarbij 15 doden vielen.

## Sport

* voetbalclub AC Bellinzona

## Geboren

* Fulgenzio Chicherio (1827-1907), ambtenaar, jurist en criminoloog
* Antonio Antognini (1993-1972), advocaat, notaris, bestuurder en politicus
* Elena Bonzanigo (1897-1974), schrijfster
* Ferruccio Bolla (1911-1984), rechter, redacteur, bestuurder en politicus
* Ernst Brugger (1914), politicus
* Filippo Lombardi (1956), politicus en journalist
* Franco Cesarini (1961), componist, dirigent en musicus
* Marina Carobbio Guscetti (1966), politica
* Marco Giampaolo (1967), voetballer en voetbalcoach
* Kubilay Türkyilmaz (1967), voetballer
* Massimo Busacca (1969), voetbalscheidsrechter
* Mauro Lustrinelli (1976), voetballer
* Danijel Milićević (1986), voetballer

## Overleden

* Fulgenzio Chicherio (1827-1907), Zwitsers ambtenaar, jurist en criminoloog
* Antonio Antognini (1993-1972), advocaat, notaris, bestuurder en politicus
* Giulietta Martelli-Tamoni (1890-1975), schrijfster en dichteres

## Externe link

* (it) Officiële website van Bellinzona
* ↑ (fr) Ferruccio Bolla in het Historisch woordenboek van Zwitserland. Gearchiveerd op 28 april 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb11974533m (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4005432-9
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002031
* Library of Congress Control Number: n79034885
* MusicBrainz: c4b19e67-677d-4d35-86f8-9962f6a1172e
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge259567
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007559530805171
* Virtual International Authority File: 128990305
* WorldCat (via VIAF): 128990305
Arbedo-Castione · Bellinzona · Cadenazzo · Camorino · Giubiasco · Gnosca · Gorduno · Gudo · Isone · Lumino · Moleno · Monte Carasso · Pianezzo · Preonzo · Sant'Antonino · Sant'Antonio · Sementina
# Rhopalomyia utahensis

Rhopalomyia utahensis is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Felt.