OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alberto Romualdez sr.

Alberto Z. Romualdez sr. (Tolosa, 26 oktober 1915 - Quezon City, 21 november 1986) was een Filipijns medicus.

## Biografie

Alberto Romualdez werd geboren op 26 oktober 1915 in Tolosa in de Filipijnse provincie Leyte. Hij was het zesde kind uit een gezin van zeven van Miguel Romualdez en Brigida Zialzita. Zijn vader was een broer van rechter Norberto Romualdez en Vicente Romualdez, de vader van Imelda Marcos. Na het behalen van een Associate of Arts-diploma aan de Ateneo de Manila studeerde Romualdez medicijnen aan de University of Santo Tomas. Naast zijn studie was hij van 1938 tot 1939 president van de centrale studentenraad van de universiteit. Na het voltooien van zijn studie slaagde hij 1939 voor het doktersexamen. In de Tweede Wereldoorlog diende Romualdez in USAFIP. Ook ondersteunde hij de ondergrondse guerrillabeweging.
Na de oorlog was hij professor aan de Manila Central University en de University of the East. Van 1951 tot 1955 was Romualdez resident physician van Adamson University in Manilla. Van 1956 tot 1961 was hij secretaris van de Philippine Medical Association (PMA). In 1961 vertegenwoordigde hij de Filipijnen bij de bijeenkomst van de bijeenkomst van de World Medical Association (WMA) in New York. Het jaar erop werd hij gekozen tot secretaris-generaal van de WMA. Deze functie vervulde hij tot 1973. In 1972 was hij voorzitter van de vierde wereldconferentie over medisch onderwijs in Amsterdam. Later vertegenwoordigde hij de Filipijnen nog drie maal bij dergelijke bijeenkomsten in Tokio in 1975, Sao Paulo in 1976 en Dublin in 1977.
Romualdez overleed hij in 1986 op 71-jarige leeftijd in het Philippine Lung Center. Hij was getrouwd met Covadonga del Gallego en kreeg met haar zeven kinderen, waaronder Alberto Romualdez jr.
# Alfonsiella

Alfonsiella is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie vijgenwespen (Agaonidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Waterston.

## Soorten

Het geslacht Alfonsiella omvat de volgende soorten:
* Alfonsiella bergi Wiebes, 1988
* Alfonsiella binghami Wiebes, 1988
* Alfonsiella brongersmai Wiebes, 1972
* Alfonsiella fimbriata Waterston, 1920
* Alfonsiella longiscapa Joseph, 1959
* Alfonsiella michaloudi Wiebes, 1988
* Alfonsiella natalensis Wiebes, 1972
* Alfonsiella pipithiensis Erasmus, van Noort & Jousselin, 2007
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Alfonsiella binghami

Alfonsiella binghami is een vliesvleugelig insect uit de familie vijgenwespen (Agaonidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Wiebes.
# Aletia legraini

Aletia legraini is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Plante.
# Mimopydna anaemica

Mimopydna anaemica is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Kiriakoff.
# Elixir d'Anvers (likeur)

Elixir d'Anvers is een kruidenlikeur die sinds 1863 wordt bereid door de Antwerpse likeurstokerij van de familie De Beukelaer (de NV FX De Beukelaer).

## Geschiedenis

De oprichter, François-Xavier De Beukelaer, geboren te Ekeren op 18 april 1838, stelde het recept in 1863 op punt na jarenlang experimenteren. De likeur werd snel bekend voor zijn goede digestieve en weldoende eigenschappen. Hij werd o.a. ook tegen kolieken bij paarden gebruikt. De likeur wordt nog steeds volgens dit oorspronkelijk recept geproduceerd. De likeurstokerij was eerst gevestigd op de Paardenmarkt in Antwerpen. Sedert 1894 bevindt het bedrijf zich aan de Haantjeslei. FX De Beukelaer is een van de oudste distilleerderijen van België.

## Productie

32 verschillende planten- en kruidensoorten liggen aan de basis van deze likeur. Ze worden eerst gemacereerd en dan gedestilleerd. Het resultaat rijpt daarna in eikenhouten vaten. In het totaal duurt het productieproces ongeveer vijf maanden.

## Gebruik

Elixir d'Anvers kan men puur drinken of met ijs of in koffie, maar ook in allerlei cocktails verwerken. Ook kan de likeur in de gastronomie gebruikt worden.
Sinds 1982 is er een variant van de Antwerpse handjes met een vulling van marsepein en Elixir d'Anvers.

## Trivia

* Emile De Beukelaer, zoon van de stichter van Elixir d'Anvers, was een succesvolle Belgische wielrenner in de jaren 1880 en latere voorzitter van de UCI.
* "Elixir d'Anvers" is ook de titel van een Vlaamse film van Robbe De Hert uit 1996/7.
* Elixir d'Anvers was ook het vaste drankje van het Thuis-personage Florke "Ons Moe" Bomans, vertolkt door Ann Petersen.
* Ook in de Vlaamse komische reeks Lili & Marleen wordt vaak Elixir d'Anvers gedronken.
# Spilomicrus moniliatus

Spilomicrus moniliatus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Diapriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Herrich-Schäffer.
# Larrelt

Larrelt is een voormalig dorp in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het eeuwenoude dorp, de oudste vermelding dateert uit 930, behoorde oorspronkelijk tot de voormalige Landkreis Norden, maar werd direct na de oorlog bij Emden gevoegd.
# Om Sions Wil

Om Sions Wil is een Nederlands pastoraal tijdschrift dat zich profileert als een blad voor de gereformeerde gezindte.
Om Sions Wil is op 17 oktober 1936 opgericht door ds G. de Pater als voortzetting van het hervormd-gereformeerde kerkblad van Haastrecht. Later kreeg dit plaatselijke blad een landelijke verspreiding.
Het blad verschijnt eens keer per twee weken en heeft een oplage van 6.000 exemplaren. Hoewel het blad zich in de ondertitel zegt te richten op de gehele gereformeerde gemeenschap, wordt het in de praktijk vooral door bevindelijk gereformeerden gelezen. De medewerkers en scribenten komen zodoende uit de Hersteld Hervormde Kerk, Protestantse Kerk in Nederland, Christelijke Gereformeerde Kerken, Gereformeerde Gemeenten, Gereformeerde Gemeenten in Nederland en Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland.
# On Fire (Loïc Nottet)

On Fire is een nummer van de Belgische zanger Loïc Nottet uit 2018. Het is de tweede single van zijn tweede vierde studioalbum Sillygomania.
"On Fire" gaat over onderwerpen als waardeloosheid, doorzettingsvermogen en wedergeboorte. Dit heeft betrekking op de kritiek die Nottet tijdens zijn carrière heeft gekregen. Het nummer werd door critici vergeleken met het werk van Sia. Nottet scoorde met het nummer een grote hit in Wallonië, waar het de 10e positie behaalde. In Vlaanderen was het succes kleiner, daar behaalde het de 8e positie in de Tipparade.

## Tracklijst

* Muziekdownload
* "On Fire" - 3:47
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Wallonië
# Oeljana Donskova

Oeljana Vjatsjeslavovna Donskova (Russisch: Ульяна Вячеславовна Донскова) (Rostov Oblast, 24 augustus 1992) is een Russisch gymnaste.
Op de Olympische Zomerspelen 2012 behaalde ze met het Russische team goud bij de Ritmische gymnastiek landenwedstrijd.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2012 | Londen | ritmische gymnastiek landenwedstrijd |

### Wereldkampioenschappen ritmische gymnastiek

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2009 | Mie | 1 landenwedstrijd 5 ballen 3 landenwedstrijd 3 landenwedstrijd 3 knotsen + 2 hoepels |
| 2010 | Moskou | 1 landenwedstrijd 3 knotsen + 2 hoepels 1 landenwedstrijd 5 ballen 3 landenwedstrijd |
| 2011 | Montpellier | 1 landenwedstrijd 5 ballen 2 landenwedstrijd |
* (en) Profiel van Oeljana Donskova op olympedia.org
1996: Baldó, Cabanillas, Giménez, Guréndez, Lamarca, Martínez · 2000: Belova, Lavrova, Netejesova, Sjimanskaja, Tsjalamova, Zilber · 2004: Beloegina, Glatskich, Koerbakova, Lavrova, Moerzina, Posevina · 2008: Alijtsjoek, Gavrilenko, Gorboenova, Posevina, Sjkoerichina, Zoejeva · 2012: Bliznjoek, Donskova, Doedkina, Makarenko, Nazarenko, Svastjanova · 2016: Birjoekova, Bliznjoek, Maksimova, Tatareva, Tolkatsjova · 2020: Dyankova, Kiryakova, Radukanova, Traets, Zafirova · 2024: Guo, Hao, Huang, Wang, Ding
# Oelitsa Sergeja Ejzensjtejna

Oelitsa Sergeja Ejzensjtejna (Russisch: Улица Сергея Эйзенштейна) is het oostelijke eindstation van de Moskouse monorail.

## Geschiedenis

De bouw van de monorail begon in het voorjaar van 2001 en het was toen de bedoeling om de eerste fase in 2003 te openen. De eerste fase loopt van het VDNCh terrein langs het omroepcentrum naar het westen, de tweede fase zou in noordelijke richting naar station Botanitsjeski Sad lopen maar verder dan het depot vlak ten noorden van Oelitsa Sergeja Ejzensjtejna kwam de aanleg niet. Het station en de naamgevende straat zijn genoemde naar de Letse regisseur Sergej Eisenstein. De monorail werd op 20 november 2004 geopend als een toeristische attractie, de zogeheten excursie modus. De twee treinen reden om het half uur en reizigers konden alleen instappen op Oelitsa Sergeja Ejzensjtejna. Vanaf 29 november 2004 waren instappers ook welkom op Timirjazevskaja. Het duurde echter nog tot 10 januari 2008 voordat de monorail regulier onderdeel werd van het opnebaarvervoer waarbij op alle stations tussen 6:50 uur en 23:00 uur kon worden in- en uitgestapt. Op 23 januari 2017 werd teruggekeerd in de excursie modus tussen 7:50 uur en 20:00 uur. In mei volgde plannen voor de ombouw tot tramlijn, eind 2018 verklaarde het stadsbestuur dat ze niet van plan zijn om de monorail te sluiten.
* Uitzicht vanaf het perron op de Moskouhal, het voormalige Sovjetpaviljoen van de Expo 67, dat op het VDNCh terrein is herbouwd.
* De stationshal
* De keerlus en het depot aan de noordkant van Oelitsa Sergeja Ejzensjtejna

## Ligging

Het station ligt bij de noordelijke ingang van het VDNCh bij de hallen 70 en 75 die via de lift aan de zuidkant van het perron direct te bereiken is. De stationshal, die met roltrappen met het perron verbonden is, ligt aan de noordkant bij de Oelitsa Sergeja Ejzensjtejna in het verlengde van de 1$^e$ landbouwpassage. Aan de overkant van de Oelitsa Sergeja Ejzensjtejna ligt een keerlus voor de monorail en het depot aan de 1$^e$ landbouwpassage. Dit depot is gebouwd op de plaats van het vroegere openbaarvervoermuseum. Zowel aan de west- als aan de oostkant wordt het station geflankeerd door vroegere Sovjet inzendingen voor de wereldtentoonstellingen die hier zijn herbouwd. Hal 70 was het paviljoen op de Expo 67 in Montreal en op het plein aan de oostkant staat het Sovjetpaviljoen met het beeld van de arbeider en de boerin dat op de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs stond. Reizigers kunnen overstappen op de buslijnen 154 en 428 bij de bushaltes naast het station. Ook kan worden overgestapt op Rostokino, dat 2,4 km noordelijker ligt, zonder opnieuw het instaptarief te betalen in omgekeerde richting kan dit echter niet.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Улица Сергея Эйзенштейна (станция монорельса) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Oelitsa Skobelevskaja

Oelitsa Skobelevskaja (Russisch: Улица Скобелевская uitspraak) is een station aan de Boetovskaja-lijn van de Moskouse metro dat op 27 december 2003 geopend werd.

## Ligging en ontwerp

Het station ligt op een stalen viaduct haaks over de Oelitsa Skobelevskaja die is genoemd naar de Russische generaal Michail Skobelev. De twee verdeelhallen bevinden zich onder het viaduct in de middenberm van de kruisende Boelvar Admirala Oesjakova. Deze verdeelhallen zijn met roltrappen verbonden met de kopse kanten van het perron. Het station is gebouwd volgens de specificaties van het “lichte metro” project dat in 1999 werd gelanceerd. Hierdoor is het perron slechts 90 meter lang en 7 meter breed langs een, voor Moskou ongebruikelijk, bovengronds tracé. Het perrondak bevindt zich op 9,6 meter boven straatniveau. Dit dak wordt gedragen door zuilen de paarsgewijs op het perron staan. Aan de buitenzijde zijn doorzichtige geluidsschermen aangebracht. Rolstoelgebruikers kunnen het perron bereiken met een lift in het midden die het perron en het maaiveld rechtstreeks met elkaar verbinden.
* De noordzijde van het station
* Het perron gezien uit het oosten
* De lift
Reizigers kunnen vanaf 5:46 uur de metro naar het zuiden nemen. Naar het noorden is dit doordeweeks vanaf 6:04 uur en in het weekeinde vanaf 6:05 uur.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Улица Скобелевская (станция метро) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Onze-Lieve-Vrouw-Boodschapskerk (Liedekerke)

De Onze-Lieve-Vrouw-Boodschapskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse plaats Liedekerke behorende buurtschap Muilem, gelegen aan de Ommegangstraat 53.
Deze kerk werd in 1973 gebouwd naar ontwerp van Marc Dessauvage en bezit, naast een kerkzaal, een vergaderlokaal, een dagkapel en een sacristie.

## Bron

* Omer Vandeputte (red.):Gids voor Vlaanderen, ISBN 9789020959635, Lannoo, 2007, p. 761.
# Onze-Lieve-Vrouw-Boodschapskerk (Antwerpen)

De Onze-Lieve-Vrouw-Boodschapskerk is een kerkgebouw in de tot de stad Antwerpen behorende wijk Luchtbal, gelegen aan de Canadalaan 105.

## Geschiedenis

In de wijk Luchtbal werd vanaf de jaren '20 van de 20e eeuw een tuinwijk voor havenarbeiders gebouwd. In 1926-1927 werd op de hoek van de Canadalaan en de Cardiffstraat een klein neoromaans kerkje gebouwd.
Vanaf 1950 steeg het bevolkingsaantal met duizenden inwoners. Allereerst kwam er een parochiecentrum met theaterzaal, feestzalen en een café. Dit werd gebouwd van 1955-1957 en werd ontworpen door René Van Steenbergen in traditionalistische stijl.
Een kerk werd van 1964-1967 gebouwd, nu naar ontwerp van dezelfde architect, maar dit keer in modernistische stijl.

## Gebouw

Het betreft een kubusvormige kerk met op de lage benedenverdieping een kapel en een bibliotheek/vergaderzaal en de eigenlijke kerkzaal op de bovenverdieping. Aan de oostzijde vindt men een atrium en aan de zuidzijde een klokkentoren. Het atrium dient als toegangszone voor de kerk die via een trap wordt betreden.
De kerk is gebouwd als een betonskelet, bekleed met bakstenen. De massieve, blokvormige klokkentoren wordt bekroond door een piramidevormige spits met kruis.
De kerk wordt van binnen verlicht door kleurige glas-in-loodwanden. De noordelijke glas-in-loodwand meet zelfs 11 bij 40 meter.
Het is een vrijstaand kerkgebouw en maakt als zodanig een massale indruk.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte en Sint-Philippuskerk

De Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte en Sint-Philippuskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Damme behorende plaats Vivenkapelle, gelegen aan Bradericplein 16B.

## Geschiedenis

De geschiedenis van de kapel die aan deze kerk voorafging staat beschreven in de geschiedenis van Vivenkapelle. Uiteindelijk werd deze kapel, in gebruik als schuur, in 1827 gekocht door Philippe Verhulst en terugbestemd voor de eredienst. Een 17e-eeuws Mariabeeld, vroeger doel van bedevaarten, werd teruggeplaatst. Dit beeld was, toen de kapel door de Fransgezinden in 1797 geplunderd werd, bij de inwoners van Vivenkapelle terechtgekomen. Er mocht aanvankelijk op de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte een Mis worden opgedragen. In 1858 werd de kapel tot proosdij verheven, afhankelijk van de parochie van Sint-Kruis.
Naar ontwerp van Jean-Baptiste de Béthune werd uiteindelijk een kerk gebouwd, waarin de oude 14e-eeuwse kapel werd geïntegreerd, en wel als zuidkoor. Het barokinterieur werd daarbij door een neogotisch interieur vervangen. De kerk werd gebouwd van 1861-1864, in 1867 werd ze ingezegend en in 1877 was de kerk ook volledig gemeubileerd in neogotische stijl. Tal van kunstenaars werkten aan de aankleding van de kerk. In 1885 werd de kerk van Vivenkapelle verheven tot parochiekerk.

## Gebouw

Het betreft een neogotische driebeukige bakstenen kruiskerk met vieringtoren met de kapel als zuidkoor, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, en het noordelijk zijkoor gewijd aan Sint-Philippus (naar Philippe Verhulst). De kerk bevindt zich in een vierkante tuin, waarin een zevental kapelletjes (De Smarten van Maria) en een Calvarieberg is opgenomen. De kerk heeft een neogotisch interieur en is voorzien van muurschilderingen.
De kerk is een voorbeeld van de neogotische filosofie. In 1975 werd de kerk geklasseerd als monument en in 1980 werden ook de overige neogotische gebouwen van het ensemble (kloosters, pastorie) als zodanig geklasseerd.

## Literatuur

* A. VAN BECELAERE, Geschiedenis van Onze Lieve Vrouwe van Viven. Heerlijkheid, kapel, wonderbeeld, proosdie, kerk, klooster, parochie, Roeselare, 1901.
* Emmanuel DE BETHUNE, Vijve-kapelle, een neogotische droom in 't Oosten van Brugge, in: Biekorf, 1978.
* Robert BOTERBERGHE, Vivenkapelle, parel van de neogotiek, Damme, 1990.
* Miek GOOSSENS, De Onze-Lieve-Vrouw-Geboorte en Heilige Philippuskerk te Vivenkapelle, de volmaakte neogotische dorpskerk, in: M&L, Monumenten en Landschappen, 1990.
* Luc DEVLIEGHER & Lori VAN BIERVLIET, Vivenkapelle, een neogotischkerkdorp in Vlaanderen, in: Biekorf, 2003.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Oorlogskruis voor Burgerlijke Verdienste

Het Oorlogskruis voor Burgerlijke Verdienste (Duits: "Kriegskreuz für Zivilverdienste") was een hoge onderscheiding van het Keizerrijk Oostenrijk. De onderscheiding die tot de orden van verdienste gerekend mag worden heeft drie klassen en werd in de Eerste Wereldoorlog door Keizer Frans Jozef van Oostenrijk ingesteld.
Het kruis is de civiele evenknie van het Kruis voor Militaire Verdienste. De Eerste Klasse kwam in de strenge Draagvolgorde van de Oostenrijkse onderscheidingen na het Grootkruis van de Frans Jozef-Orde en was hoger in rang dan het Keizerlijk-Koninklijk Oostenrijks-Hongaars Ereteken voor Kunst en Wetenschap en het commandeurskruis van de Oostenrijkse Leopold-Orde.
Deze hoge onderscheiding werd op 16 augustus 1915 ingesteld door Frans Jozef Keizer van Oostenrijk en Apostolisch Koning van Hongarije. De orde had vier klassen en was bedoeld als een beloning voor mensen die tijdens de Eerste Wereldoorlog opvielen door grote ijver en het aanbieden van speciale diensten.

## De versierselen

Het wit geëmailleerde kruis heeft de vorm van een Kruis pattée met een om het kruis gevlochten lauwerkrans. In het medaillon staat het monogram van de stichter "FJI". Daaromheen stat in gouden of zilveren letters "Merito Civili tempore Belli MCMXV".
De kruisen van de Eerste en Tweede Klasse zijn van verguld zilver, De Derde Klasse is verzilverd brons en de Vierde Klasse is van niet geëmailleerd brons.
De Ie Klasse draagt een keur voor het zilver, de Wiener Dianakopfpunze en het stempel "WW" dat voor de beroemde Wiener Werkstätte staat. De IIe Klasse draagt het stempel R. u. F voor Rozet u. Fischmeister.
Het kruis werd eenmaal "met diamanten" uitgereikt; aan de Oostenrijks-Hongaarse ambassadeur Kajetan Merey van Kapo-Mere die namens Keizer Karel I van Oostenrijk het Verdrag van Brest-Litovsk tekende.
# Oorlogsmisdadiger

Een oorlogsmisdadiger is iemand die oorlogsmisdaden heeft gepleegd. Bijvoorbeeld een oorlogsmisdrijf of een ander internationaal misdrijf dat in tijd van oorlog is gepleegd (zoals een misdrijf tegen de menselijkheid, genocide of misdrijf tegen de vrede).
In het dagelijkse spraakgebruik wordt de term oorlogsmisdadiger ook gebruikt om collaborateurs, politieke delinquenten en andere verraders mee aan te duiden. Dit gebruik moet als foutief worden gezien.
Het begrip kan in verschillende contexten dus verwijzen naar:
* oorlogsmisdadiger in het internationaal recht, iemand die tijdens een oorlog een delict tegen het humanitair oorlogsrecht, de menselijkheid of het volkenrecht pleegt
* oorlogsmisdadiger in het oorlogsrecht, iemand die tijdens een oorlog een delict tegen de wetten en gebruiken van de oorlog pleegt
* collaborateur, iemand die in tijd van oorlog met de vijand tegen zijn eigen land samenspant
** inciviek, iemand die tijdens de Tweede Wereldoorlog in België steun heeft verleend aan de Duitse bezetter
** politiek delinquent, iemand die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland steun heeft verleend aan de Duitse bezetter.
* landverrader, iemand die in of buiten oorlogstijd opzettelijk de veiligheid van zijn land in gevaar brengt
# Oorlogsmisdaad

Een oorlogsmisdaad is een daad in tijd van oorlog die een schending is van het oorlogs- of volkenrecht of de mensenrechten, bijvoorbeeld een oorlogsmisdrijf, genocide of een ander internationaal misdrijf. In populair spraakgebruik wordt het begrip ook onjuist gebruikt voor de daden van verraders, landverraders of collaborateurs.
Het begrip oorlogsmisdaad heeft daarmee drie verschillende te onderscheiden betekenissen:
* Als zelfstandig delict strafbaar gestelde schendingen van de wetten en gebruiken van het oorlogsrecht.
* Internationaal misdrijven gepleegd in tijd van oorlog, zoals genocide, misdrijven tegen de menselijkheid, misdrijven tegen de vrede.
* Burgerlijke delicten gepleegd in tijd van oorlog, zoals landverraad of collaboratie (in populair taalgebruik).
# Ophicrania palinurus

Ophicrania palinurus is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Westwood.
# Ommatospila descriptalis

Ommatospila descriptalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1866 door Francis Walker.
De soort komt voor in de Dominicaanse Republiek.
# Ommatoptera mutila

Ommatoptera mutila is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Vignon.
# Omega Helden

Omega Helden is een kort televisieprogramma van de EO. In dit programma duikt presentator Ben Ketting in levens van kinderen en jongeren.
Het programma sluit nauw aan bij de Omega Code. Omega Helden wordt altijd direct na dit programma uitgezonden en iedere aflevering van Omega Helden heeft ook te maken met een karaktereigenschap die het Bijbelpersonage uit de Omega Code ook had. Zo ging Ben, na de aflevering over de barmhartige Samaritaan op bezoek bij vier jongeren die het leven van een ander hebben gered en na de aflevering van Bartimeüs bezocht Ben iemand die op de stichting Bartiméus zit.
Ben interviewt de kinderen en soms laat Ben ze dingen doen, of ze laten uit zichzelf iets aan Ben zien. Na dit interview overhandigt Ben ze een logboek waarin ze hun belevenissen kunnen opschrijven (dit is sinds het tweede seizoen). Ben heeft hier altijd alvast een wens en een handtekening ingezet. Vervolgens verrast hij de 'Omega Held' met een toepasselijke verrassing.
# Omega Doom

Omega Doom is een Amerikaanse sciencefictionfilm uit 1997 van regisseur Albert Pyun.

## Verhaal

Na een vernietigende oorlog tussen de mensheid en de machines ligt de wereld in puin. Ook de robots onderling bestrijden elkaar meedogenloos. Omega Doom model 5.5 kreeg een opdracht mee van enkele overlevenden in de hoop opnieuw een leefbare wereld te creëren.

## Rolbezetting

| Acteur | Personage |
| Rutger Hauer | Omega Doom |
| Norbert Weisser | Robothoofd |
| Shannon Whirry | Zed, Droid leidster |
| Tina Cote | Blackheart, Rom leidster |
| Anna Katarina | de café eigenares |
| Jill Pierce | Zinc (Rom) |
| Cynthia Ireland | Ironface (Rom) |
| Simon Poland | Zed Too (Droid) |
| Jahi J.J. Zuri | Marko (Droid) |
| Earl White | Titus (Droid) |
# Opius hydrellivorus

Opius hydrellivorus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg in 1977.
# Opius humilifactus

Opius humilifactus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fischer in 1965.