OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sabir Bougrine

Sabir Bougrine (Mechelen, 10 juli 1996) is een Belgische voetballer. Hij speelt als middenvelder bij Raja Casablanca.

## Carrière

Bougrine werd opgeleid door de jeugdacademie van Jean-Marc Guillou in Tongerlo. Door de nauwe samenwerking met Lierse SK debuteerde Bougrine op 24 mei 2015 voor de Pallieters in de eindrondewedstrijd tegen Lommel United. Hij speelde daarna nog drie seizoenen voor Lierse in de Proximus League. Na het faillissement van de club trok hij transfervrij naar de Franse tweedeklasser Paris FC. Vanwege de geringe speelkansen verliet hij de club al voor één jaar voor F91 Dudelange.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014/15 | K. Lierse SK | | Jupiler Pro League | 1 | 0 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| 2015/16 | K. Lierse SK | | Tweede Klasse | 32 | 2 | 2 | 0 | — | — | 34 | 2 |
| 2016/17 | K. Lierse SK | | Eerste klasse B | 29 | 0 | 2 | 0 | — | — | 31 | 0 |
| 2017/18 | K. Lierse SK | | Eerste klasse B | 15 | 1 | 2 | 0 | — | — | 17 | 1 |
| 2018/19 | Paris FC | | Ligue 2 | 4 | 0 | 1 | 0 | — | — | 5 | 0 |
| 2019/20 | F91 Dudelange | | Nationaldivisioun | 10 | 1 | 2 | 1 | 10 | 1 | 22 | 3 |
| 2020/21 | Neftçi Bakoe | | Premyer Liqasi | 10 | 1 | 0 | 0 | 2 | 1 | 12 | 2 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 101 | 5 | 9 | 1 | 12 | 2 | 122 | 8 |
Bijgewerkt t/m 12 juli 2019.

## Externe link

* transfermarkt.nl
1 Joubert · 2 Stumpf · 3 Ewert · 4 Cools · 5 Schnell · 6 Gonzales · 7 Agović · 8 Pokar · 9 Sinani · 10 Stolz · 11 Barbosa · 12 Conti · 13 Natami · 15 Delgado · 16 Lesquoy · 17 Djetou · 18 Pomponi · 19 Bouchentouf · 20 Garos · 21 Leveque · 22 Bernier · 23 Klapp · 24 Kirch · 26 Lavie · 27 Bettaieb · 28 Morren · 30 Kips · 31 Moutha-Sebtaoui · 33 Frising · 34 Bouchouari · 39 Muratovic · 44 Skenderović · 45 Dramé · 77 Bougrine · 80 Couto Pinto · 94 Ouamri · 98 Mendy · Luisi · Coach: Crasson
# Doug McClelland

Doug McClelland (South Shields, 30 november 1949) is een Engelse golfer. Zijn enige overwinning op de Europese PGA Tour was in Nederland.

## Levensloop

McClelland was goed in allerlei balsporten maar besloot zich toe te leggen op golf en werd in 1969 professional. Hij won het Dutch Open in 1973, toen het op de Koninklijke Haagsche Golf & Country Club werd gespeeld. Het prijzengeld was £ 2.800. Dat jaar verloor hij de finale van de Benson & Hedges Matchplay op de Hillside Golf Club aan Neil Coles en werd hij 7de bij het Viyella PGA-kampioenschap dat door Peter Oosterhuis gewonnen werd. Vanaf 1999 mocht hij op de Europese Senior Tour spelen, maar dat deed hij slechts eenmaal.
McClelland werd Director of Golf van de Silvermere Golf Club in Cobham, Surrey. Hij trouwde met een Amerikaanse en was daarna vaak in de Verenigde Staten. Daar ontdekte hij het concept van de grote discount golfwinkels. Hij nam het concept mee naar Engeland en opende The Doug McClelland Golf Superstore in Cobham in 1983.

## Gewonnen

* 1973: Dutch Open
* 1980: Southern Professional Championship in Eastbourne
* 1981: Southern Professional Championship in Eastbourne
* 1982: Sunningdale Foursomes met Neil Coles
* Website Europese Tour
* Ruim 30 jaar bij de Silvermere GC
# Guy Butler

Guy Montagu Butler (Harrow, 25 augustus 1899 – St. Neots, 22 februari 1981) was een Brits atleet. Hij won als lid van het Britse 4 x 400 m estafette-team de gouden medaille tijdens de Olympische Spelen van 1920 en de zilveren medaille op de 400 meter, vier jaar later won Butler op de Olympische Spelen van 1924 de bronzen medaille op de 400 meter en de 4x400 meter estafette.

## Palmares
### 200 m

* 1928: KF OS - 22,8

### 400 m

* 1920: 2 OS - 49,2
* 1924: 3 OS - 48,6

### 4 x 400 m

* 1920: 1 OS - 3.22,2
* 1920: 3 OS - 3.17,4
* (en) Profiel van Guy Butler op sports-reference.com (gearchiveerd)
1912: Sheppard, Lindberg, Meredith, Reidpath · 1920: Griffiths, Lindsay, Ainsworth-Davis, Butler · 1924: Cochran, Helffrich, MacDonald, Stevenson · 1928: Baird, Alderman, Spencer, Barbuti · 1932: Fuqua, Ablowich, Warner, Carr · 1936: Wolff, Rampling, Roberts, Brown · 1948: Harnden, Bourland, Cochran, Whitfield · 1952: Wint, Laing, McKenley, Rhoden · 1956: Jenkins, Jones, Mashburn, Courtney · 1960: Yerman, Young, G. Davis, O. Davis · 1964: Cassell, Larrabee, Williams, Carr · 1968: Matthews, Freeman, James, Evans · 1972: Asati, Nyamau, Ouko, Sang · 1976: Frazier, Brown, Newhouse, Parks · 1980: Valiulis, Linge, Tsjernetski, Markin · 1984: Nix, Armstead, Babers, McKay · 1988: Everett, Lewis, Robinzine, Reynolds · 1992: Valmon, Watts, Johnson, Lewis · 1996: Harrison, Smith, Mills, Maybank · 2000: Bada, Chukwu, Monye, Udo-Obong · 2004: Harris, Brew, Wariner, Williamson · 2008: Merritt, Taylor, Neville, Wariner · 2012: Brown, Pinder, Mathieu, Miller · 2016: Hall, McQuay, Roberts, Merritt · 2020: Cherry, Norman, Deadmon, Benjamin · 2024: Bailey, Norwood, Deadmon, Benjamin
* Bibliothèque nationale de France: cb177150989 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 6456 6572
* Virtual International Authority File: 7050152080608107230002
* WorldCat (via VIAF): 7050152080608107230002
# Ystad (stad)

Ystad is de hoofdstad van de gemeente Ystad in de Zweedse provincie Skåne län en het landschap Skåne. De stad heeft 17.286 inwoners en een oppervlakte van 792 hectare.
Ystads ligging aan een baai zorgde ervoor dat er al sinds lange tijd mensen op deze locatie wonen. Toerisme is een belangrijke bron van inkomsten; de binnenstad bevat oude vakwerkhuizen die veel bezoekers trekken. Een markant gebouw in Ystad is het Saltsjöbaden Hotel, gelegen aan de kust.

## Geschiedenis

Ystad werd in de 13e eeuw gesticht aan de monding van de Vassån, een kleine rivier. De stad werd voor het eerst genoemd in 1244 toen de stad, gelegen in de provincie Skåne, nog onderdeel was van Denemarken. Het in de plaats gelegen klooster Gråbrödraklostret van de kloosterorde franciscanen stamt uit het midden van die 13de eeuw.
In de Schoonse Oorlog werd de stad op 7 juli 1676 door een gecombineerde Deens-Hollandse vloot onder aanvoering van Cornelis Tromp veroverd.

## Vervoer

Er zijn veerboten van de plaats naar het Deense eiland Bornholm en Świnoujście in Polen. De stad heeft treinverbindingen met Malmö, Simrishamn en Kopenhagen.
Langs de stad gaat de Riksväg 9 en de Europese weg 65 die vanuit hier oversteekt naar Świnoujście in Polen. Tevens beginnen/eindigen de Riksväg 13 en Riksväg 19 bij de stad.
Ystad is het eindpunt van de spoorlijn Malmö - Ystad en dat van de spoorlijn Ystad - Eslöv. Van die laatste lijn maakte ook de spoorlijn Ystad - St. Olof gebruik.

## Trivia

* Ystad is internationaal bekend als de stad waar veel politieromans van Henning Mankell zich afspelen, dit geldt ook voor de televisieserie Wallander.
* De oud-secretaris-generaal (van 1953 tot 1961) van de Verenigde Naties Dag Hammarskjöld had een huis net buiten de stad.

## Geboren

* Ernst-Hugo Järegård (1928-1998), acteur
* Bengt Sigurd (1928-2010), taalkundige
* Ivar Jacobson (1939), informaticus
* Malik Bendjelloul (1977-2014), regisseur
* Lykke Li (1986), zangeres
* Niclas Ekberg (1988), handballer
* Frans Jeppsson-Wall (1998), zanger
# Mímir

Mímir of Mímr ("Mijmeraar" in het Oudnoords) is in de Noordse mythologie de naam van een reus of jotun, de bewaarder van de bron van wijsheid in Jotunheim. Hoewel hij zelf geen godheid is en als gast in Vanaheim verblijft, wordt hij soms toch tot de Asen gerekend, met wie hij nauw verbonden is. Van Odin eiste hij in ruil voor het drinken van de bron van wijsheid als offer een oog, van Heimdal een oor. Op die manier verwierf Mímir 'helder zien' en 'helder horen'.
Alnaargelang de bronnen wordt Mímir ofwel bij de Asen of bij de Jötunreuzen gerangschikt, of zelfs bij de Dwergen. Als persoon duikt hij in de Eddaliederen nauwelijks op, wel in verwijzingen naar zijn bron en naar zijn hoofd.
Mímirs bron ligt onder de wortel van de Wereldes Yggdrasil.
De verhalen over Mímirs hoofd berichten dat Mímir na de kosmische oorlog tussen Wanen en Asen door de Wanen als gijzelaar werd genomen, samen met de Ase Hœnir die hij dan als raadgever moest bijstaan. Maar spoedig merkten de Wanen dat Hœnir volledig van Mímirs raad afhankelijk werd. Daarom onthoofdden ze de wijze en stuurden zijn hoofd terug naar de Asen. Odin conserveerde toen het hoofd met kruiden en toverspreuken en ontving er wijsheden en boodschappen vanuit de andere wereld door.
Interpretatie en samenhang van beide vertellingen zijn lang omstreden geweest. Zo ging onder andere Jan de Vries ervan uit dat het om twee onafhankelijke mythen ging. Nieuwe aanwijzingen verwijzen echter naar de Keltische mythologie, waar vaak de aanwezigheid van wijsheid vertellende hoofden in bronnen of waterheiligdommen wordt gewaand.
In de Thidrekssaga komt een dwergsmid Mime (Noorse vorm van het Oudnoordse Mímir) voor, die Siegfried en Wieland als leerlingen had. In Richard Wagners opera Siegfried is hij in dezelfde functie de broer van dwergenkoning Alberich.
Mímir is ook degene die regelmatig de gistende mede uit Gjallarhorn drinkt.
Naast de bron van Mimir is er ook de boom van Mimir, ofwel Mimameid - de Boom van Kennis.
# Peter Thangaraj

Peter Thangaraj (Andhra Pradesh, 1938 - Bokaro, 24 november 2008) was een Indiaas voetbalkeeper die gold als een van de beste doelmannen die het land heeft voortgebracht. Van 1954 tot 1968 kwam hij uit voor het nationale team. Thangaraj stond onder de lat toen India in 1962 in Jakarta tijdens de Aziatische Spelen de voetbal-finale won van Zuid-Korea (2-1). Hij was ook doelman in het Indiase elftal tijdens de Olympische Spelen van Melbourne (1956) en Rome (1960). In 1958 werd hij uitgeroepen tot beste keeper van Azië. In 1968 kreeg hij de Arjuna Award. In 1971 stopte hij met voetbal.
Zijn belangrijkste clubs waren Madras Regimental Centre (waar hij speelde als midvoor) en de topclubs van Kolkata: Mohun Bagan, East Bengal en Mohammedan Sporting. Na zijn voetbalcarrière was Thangaraj trainer, onder meer van Vasco in Goa. Hij was een van de initiatiefnemers van een voetbal-academie en trainde plaatselijke voetballers. Thangaraj stierf aan de gevolgen van een hartaanval.
# Iphiteon

Iphiteon is een monotypisch geslacht van sponsdieren uit de klasse van de Hexactinellida.

## Soort

* Iphiteon panicea Bowerbank, 1869
# Leymen

Leymen (Duits: Leimen) is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin in de regio Grand Est en telt 1055 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mulhouse.

## Geografie

De oppervlakte van Leymen bedraagt 11,6 km², de bevolkingsdichtheid is 90,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Leymen met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Tram

De gemeente wordt bediend door een halte van Zwitserse tramlijn 10 van Bazel naar Rodersdorf. Deze tramlijn is geopend in 1910, toen de streek nog in Duitsland lag.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sabir Mateen

Sabir Mateen (Philadelphia, 16 april 1951) is een Amerikaanse jazzmuzikant (saxofoon, klarinet, fluit).

## Biografie

Mateen maakte zijn eerste opnamen in 1980 met Horace Tapscotts Pan African People's Arkestra. In 1989 keerde hij terug naar New York, waar hij in 1995 samen met drummer Tom Bruno het duoalbum Getting Away With Murder uitbracht, een liveopname van een optreden in de Grand Central Terminal in New York. Vervolgens behoorde hij naast Matt Heyner en Daniel Carter tot Bruno's kwartet Test en werd hij bekend om zijn optredens in het metrosysteem van New York.
Hij behoorde ook tot het Raphe Malik Quartet en het One World Ensemble en vormde het Trio Tenor Rising, Drums Expanding met Daniel Carter en David Nuss. In 1997 nam hij met zijn eigen trio (met John Voigt en Lawrence Cook) het album Divine Mad Love op. In de daaropvolgende jaren nam Mateen duo-albums op met Sunny Murray, Hamid Drake en Ben Karetnick. In 2001 volgde het album Secrets of When met The Sabir Mateen Quintet. Hij werkte als sideman met onder anderen Cecil Taylor, William Parker, Alan Silva, Butch en Wilber Morris, Steve Swell, Mark Whitecage, Roy Campbell, Matthew Shipp, Marc Edwards, Jemeel Moondoc, William Hooker, Henry Grimes, Rashid Bakr en Kali Fasteau.

## Discografie

* 1995: Getting Away With Murder met Tom Bruno
* 1997: Divine Mad Love met Laurence Cook, John Voigt
* 1998: We Are Not at the Opera met Sunny Murray
* 2001: Secrets of When met Raphe Malik, Jane Wang
* 2000: Brothers Together met Hamid Drake
* 2002: Sun Xing [live] met Ben Karetnick
* 2006: Prophecies Come to Pass
* 2008: Sabir Mateen, Sirone, Andrew Barker: Infinite Flowers (Sagittarius A-Star, ed. 2013)
* 2009: SaMa Live in Moscow Duo met Matthew Shipp VÖ 2011
* 2012: The Sabir Mateen Jubilee Ensemble (Not Two Records)
* 2016: Mateen, Bauer, Tokar, Kugel: Collective Four (For Tune), met Mark Tokar, Conny Bauer, Klaus Kugel
* 2017: The Gathering of the Angels (Klopotec)
* 2020: Survival Situation (577 Records), met Patrick Holmes, Federico Ughi
* ↑ (en) Sabir Mateen. Discogs. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* ↑ DownBeat Reviews. downbeat.com. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* ↑ (en) P.A.P.A. -. panafrikanpeoplesarkestra.com. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* ↑ (en) Tom Bruno – Roulette. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* ↑ (en) Tom Bruno. Discogs. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* ↑ (en) Matthew Heyner. Discogs. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* ↑ (en) Daniel Carter. Discogs. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* ↑ (en) John Voigt. Discogs. Geraadpleegd op 15-07-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sabir Mateen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb142044709 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8210 8519
* Library of Congress Control Number: no2001016587
* MusicBrainz: 1883206b-c3e1-4fb1-ac4d-47d93c62b098
* Système universitaire de documentation: 157336476
* Virtual International Authority File: 263667317
* WorldCat (via VIAF): 263667317
# Dr. Doomsday

Dr. Doomsday (alias Victor Von Doom) is een superschurk uit de strips van Amalgam Comics, en een vijand van de Challengers of the Fantastic, Magnetic Men, Judgment League Avengers en de X-Patrol. Hij maakte zijn debuut in X-Patrol #1, maar zijn oorsprong werd verteld in Challengers of the Fantastic #5
Dr. Doomsday is een combinatie van Marvel Comics' Dr. Doom en DC Comics' Doomsday. Hij ziet eruit als een Doomsday met metalen handschoenen en Dr. Dooms bekende groene cape/mantel.

## Biografie

Victor von Doom was de hoofdwetenschapper van Project Cadmus. Hij deed onderzoek naar kosmische straling vanuit een basis op aarde, geholpen door de toekomstige Challengers of the Fantastic (die in een spaceshuttle zaten). Daar hij bang was dat de Challengers alle eer zouden stelen, deactiveerde hij de schilden van de shuttle en vluchtte voordat de shuttle neerstortte op Aarde.
Doom vond later het lijk van het buitenaardse wezen Doomsday, die was gedood door Speed Demon. Terwijl Doom het lichaam onderzocht, ontplofte een van de botten van het monster in zijn gezicht. Het DNA van het monster veranderde Victor van een knappe man in een monsterlijk wezen.
Victor nam naderhand de naam Dr. Doomsday aan, en werd een superschurk. Hij is een van de meest voorkomende superschurken in de verhalen van Amalgam Comics.

## Krachten en vaardigheden

Dr. Doomsday kan niet permanent worden gedood. Hij komt altijd weer tot leven na te zijn gestorven, en is bij zijn wederopstanding immuun geworden voor datgene wat hem gedood heeft. Derhalve wordt hij elke keer sterker.
Dr. Doomsday kan ook weerstand creëren tegen verwondingen. Zijn lichaam is vrijwel onverwoestbaar, en bedekt met scherpe uitsteeksels die als wapens en bescherming dienen.
Dr. Doomsday beschikt over enorme fysieke kracht. Hij is onkwetsbaar voor hitte, kou en verwondingen, en kan in elke omgeving overleven; zelfs in de ruimte. Hij heeft tevens een vrijwel onuitputtelijk uithoudingsvermogen. Als hij gewond raakt, geneest hij razendsnel. Hij hoeft niet te eten, drinken, slapen of ademen.
Dr. Doomsdays gevaarlijkste wapen is zijn intelligentie. Hij heeft ervaring op vrijwel elk gebied van de wetenschap. Hij heeft honderden apparaten gemaakt, waaronder een tijdmachine en robots. Zijn meest gebruikte robots zijn “Doombots”, mechanische replica’s van hoe hij er vroeger uitzag.
Dr. Doomsday beschikt ook over magische krachten. Hij kan energiestralen afvuren, krachtvelden oproepen en poorten openen naar andere dimensies.

## Latkovia

Dr. Doomsday is de heerser van Latkovia, een eilandnatie in Europa. Latcovia is tevens de thuisbasis van andere schurken, maar het is niet bekend of zij een band hebben met Dr. Doomsday.
Latkovia is een fusie van Marvel Comics' Latveria en DC Comics’ Markovia.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Doctor Doomsday op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* X-Patrol #1 (1996)
* Challengers of the Fantastic #1 (1997)
* Who's Who: Handbook of the Amalgam Universe
# Habrotrocha heinisi

Habrotrocha heinisi is een raderdiertjessoort uit de familie Habrotrochidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Bartos.
# Ystihver

De Ystihver is een geiser op IJsland. IJsland is bij vele mensen mede bekend vanwege de vele geisers die er op voor zouden komen. Zo is de naam geiser van de Geysir afgeleid, een grote geiser die vroeger actief was. In werkelijkheid zijn de huidige geisers op IJsland niet echt spectaculair meer om te zien. Alleen de Strokkur is op dit moment de enige die aan de verwachtingen van een geiser voldoet.
De Ystihver (Noordelijkste warme bron) ligt in het geothermale veld Hveravellir in Reykjadalur, Noord-IJsland. Het is een geiser waarvan de activiteit laag is. Er komt geen fontein heet water omhoog, maar meer een flinke gasbel die het water slechts een halve meter omhoog doet stuwen. De Ystihver is de grootste warme bron van Hveravellir en in vroeger tijden was het daardoor ook de grootste geiser van Noord-IJsland. Nadat men zo'n 40 jaar geleden in de onmiddellijke nabijheid naar warm water is gaan boren, is de activiteit van de geiser een stuk minder geworden. Een paar meter van de Ystihver ligt de warme bron Strokkur (Karnton) die nu is afgedekt om het warme water op te kunnen vangen (op de foto is linksachter de geiser nog net de betonnen opvangbak zichtbaar).
In het Hveravellir-gebied liggen nog meer warme bronnen en twee daarvan zijn geisers. De Uxahver (Ossen warme bron) ligt ten zuiden van de Ystihver en was in vroeger tijden de meest actieve en de meest bekende geiser van Noord-IJsland. Het waterniveau in de geiser is kunstmatig verlaagd waardoor de hoogte van de erupties ia afgenomen en de activiteit is toegenomen. Nog verder naar het zuiden ligt de Syðstihver (Zuidelijkste warme bron), een geiser met twee openingen. Na een aardbeving in 1872 erupteert hij niet meer en stroomt er alleen nog maar warm water uit. Beide geisers zijn nu ten behoeve van de warmwatervoorziening voor de boerderijen en de kassen in de omgeving afgedekt.
Een andere plaats op IJsland met een geiser is Hveragerði, een klein plaatsje in het zuiden met de kleine en niet frequent spuitende Grýla. Vlak bij Reykholt (in het Borgarfjörðurdistrict) ligt Vellir, een voormalige geiser in een riviertje.
De andere geisers op IJsland zijn ten behoeve van de warmwatervoorziening afgedopt, zoals de Reykholtshver bij Reykholt, Árnessýsla.
# NGC 368

NGC 368 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Phoenix. Het hemelobject ligt ongeveer 375 miljoen lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 5 september 1834 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* PGC 3826
* ESO 243-23
# Peter Thoben

Peter Thoben (Nijmegen, 1951) is een Nederlands conservator en auteur op het gebied van kunst en cultuurhistorie.

## Leven en werk

Thoben studeerde kunstgeschiedenis en archeologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, waar hij in 1980 afstudeerde. Van 1981 tot 2010 was hij directeur-conservator van Museum Kempenland in Eindhoven. In 2012 werd hij onbezoldigd conservator bij het Andreas Schotel Museum in Esbeek. Thoben is redacteur van De historische en eigentijdse encyclopedie van Eindhoven en was betrokken bij de opstelling van de Canon van Eindhoven. Hij verbond zich als bestuurslid aan onder meer de Monumentencommissie gemeente Eindhoven en de Heemkundige Studiekring Kempenland Eindhoven.

## Enkele publicaties

* Hans van der Grinten en Peter Thoben (1978) Beelden in Nijmegen. Nijmegen: Dekker & Van de Vegt. ISBN 90-255-9862-5
* Peter Thoben (1983) Kunstschilder / beeldhouwer Theo van Delft, 1883-1967. Waalwijk: Gemeente Waalwijk.
* Peter Thoben (1988) Wim van de Plas - gedreven vakmanschap. ISBN 9072478010
* Peter Thoben (1992) Harrie Pardoel : Een verteller in kleuren. Eindhoven: Museum Kempenland. ISBN 9072478142
* Peter Thoben (1994) Gerard van Iersel : monumentaal en vrij werk. Eindhoven: Museum Kempenland. ISBN 9072478290
* Peter Thoben (1995) Frans Clement: Uitgelichte realiteit. Eindhoven: Museum Kempenland. ISBN 9789072478368
* Peter Thoben (1995) Beeldhouwers in Roermond. Roermond: Stedelijk Museum Roermond. ISBN 90-74154-07-7.
* Peter Thoben (1999) Peter van den Braken 1896-1979 : rasschilder & globetrotter. Eindhoven: Museum Kempenland.
* Peter Thoben (1999) Joep Coppens. Eindhoven: Museum Kempenland. ISBN 90-72478-54-1
* Peter Thoben (2000) Toon Slegers : Expressieve poëzie in de ruimte Eindhoven: Museum Kempenland. ISBN 9072478584
* Peter Thoben (2001) Hans van Eerd : Beelden met een verhaal. Eindhoven: Museum Kempenland. ISBN 90-72478-66-5
* Jenneke Lambert en Peter Thoben (2001) Beeldenboek Eindhoven. Eindhoven: gemeente Eindhoven / Museum Kempenland. ISBN 90-711-57-16-4
* Peter Thoben (2007) De fantastische wereld van Léon Verburgt. Eindhoven: Museum Kempenland. ISBN 90-72478-90-8
* Jos Brouwer, Chris Manders, Rob Schoonen, Peter Thoben en Peter van Vlerken (2013) Hugo Brouwer. Eindhoven: [Z]OO producties. ISBN 978-90-74009-94-2
* Peter Thoben en René Erven (2018) Trotse burgers, Cuypers en de Sint-Catharinakerk. Eindhoven : [Z]OO producties. ISBN 978-94-92172-18-1
* ↑ "Drukbezocht afscheid Peter Thoben", Eindhovens Dagblad, 12 februari 2011.
* ↑ "De historische en eigentijdse encyclopedie van Eindhoven"
* ↑ Canon van Eindhoven
# Iphitime holobranchiata

Iphitime holobranchiata is een borstelworm uit de familie Dorvilleidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Iphitime holobranchiata werd in 1971 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Pilger.
# Leymeriaster

Leymeriaster is een geslacht van uitgestorven zee-egels uit de familie Hemiasteridae.

## Soorten

* Leymeriaster campestris van der Ham, Jagt & Janssens, 2011 †