OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frank Drebin

Luitenant Frank Drebin (volledige titel Sergeant Frank Drebin, Detective Lieutenant Police Squad) is een personage uit de televisieserie Police Squad! en de The Naked Gun-filmreeks. Hij wordt gespeeld door acteur Leslie Nielsen.

## Biografie

Er is niet veel bekend over Frank Drebins verleden. Hij is in de films en televisieseries al vele jaren werkzaam bij een speciaal politieteam, waar hij bekendstaat als een van de beste agenten/detectives. In werkelijkheid is hij echter een blunderende idioot die meestal door toevalligheden een zaak oplost en niet door schijnt te hebben wat er om hem heen gebeurt. Hij werkt altijd samen met kapitein Ed Hocken en Nordberg.
In de eerste Naked Gun-film kreeg Frank een relatie met Jane Spencer, die toen nog werkte voor de schurk Vincent Ludwig. De relatie kende voor- en tegenspoed. In de derde film waren ze getrouwd en kregen ze aan het eind ook een kind.

## Personage

Er zijn duidelijke verschillen tussen hoe Frank Drebin in de televisieserie wordt neergezet en hoe hij in de film is. In de televisieserie is hij meer een competent en minder een humoristisch personage. Hij was in de televisieserie bedoeld als een parodie op de traditionele serieuze agenten uit televisieseries. Zijn personage was dan ook een tegenhanger van de chaos die altijd om hem heen ontstond.
In de films werd Franks personage meer zoals het eveneens fictieve personage Maxwell Smart. In de films werd hij een komisch en stuntelig iemand, die zelf voortdurend de chaos veroorzaakte.

## Trivia

* Franks volledige titel is geen echte titel maar een combinatie van drie wel bestaande titels (sergeant, luitenant en detective). Er bestaat wel zoiets als een Detective Sergeant en Detective Lieutenant. Franks titel is hier een parodie op.
* In de eerste film werd onthuld dat Frank van Nederlands-Ierse afkomst is. Dezelfde film sprak dit echter ook tegen door te melden dat Franks vader uit Wales komt.
* Franks Drebins woon- en werkplaats, alsmede die van zijn collega's, verschillen nogal eens per serie of per film. De serie speelt zich af in Chicago, terwijl de eerste en de derde film zich afspelen in Los Angeles en de tweede film in Washington D.C..
# Frederik van Bohemen

Frederik van Bohemen (circa 1142 - 25 maart 1189) was vanaf 1164 hertog van Olomouc en daarna van 1172 tot 1173 en van 1178 tot 1189 hertog van Bohemen.

## Levensloop

Nadat zijn vader in 1172 troonsafstand deed, volgde Frederik zijn vader op als hertog van Bohemen. Omdat hij niet de officiële toestemming van Heilig Rooms keizer Frederik I Barbarossa had gevraagd om Bohemen te mogen regeren, werd hij echter al snel afgezet. In 1173 werd zijn neef Soběslav II benoemd tot de nieuwe hertog van Bohemen.
Soběslav was zeer populair bij de Boheemse bevolking, maar had een zeer slechte band met Frederik I Barbarossa en de Boheemse adel. Frederik steunde keizer Frederik I Barbarossa toen hij ten strijde trok tegen Soběslav II. Nadat de troepen van de keizer wonnen, werd Frederik in 1178 opnieuw benoemd tot hertog van Bohemen. Ook werd hij vazal van keizer Frederik I Barbarossa.
Als hertog van Bohemen werd Frederik gedomineerd door de keizer. Toen hij in 1189 overleed, werd hij opgevolgd door zijn verre neef Koenraad Otto, de markgraaf van Moravië.
Hij was vanaf 1157 gehuwd met Elisabeth van Hongarije, een dochter van koning Géza II van Hongarije. Samen kregen ze zes kinderen:
* Helena (geboren in 1158), verloofd met Peter, de zoon van keizer Manuel I Komnenos van het Byzantijnse Rijk.
* Sophie (overleden in 1185), gehuwd met Albrecht I van Meissen
* Ludmilla (circa 1170 - 1240), gehuwd met Albert III van Bogen en daarna met Lodewijk I van Beieren
* Wratislaus (overleden in 1180)
* Olga (overleden rond 1163)
* Margareta (overleden in 1167)

## Voorouders

Voorouders van Frederik van Bohemen :
| Overgrootouders | Vratislav II van Bohemen (1035-1092) ∞ Swatawa van Polen (1048-1126) | Hendrik I van Berg (1073-1122) ∞ Adelheid van Mochental (-) | Leopold II van Oostenrijk (1050–1095) ∞ Ida van Cham (1055–1101) | Keizer Hendrik IV (1050–1106) ∞ 909 Bertha van Savoye (1051–1087) |
| Grootouders | Wladislaus I van Bohemen (1070-1125) ∞ Richeza van Berg (1095-1125) | Wladislaus I van Bohemen (1070-1125) ∞ Richeza van Berg (1095-1125) | Leopold III van Oostenrijk (1073–1136) ∞ Agnes van Waiblingen (1072–1143) | Leopold III van Oostenrijk (1073–1136) ∞ Agnes van Waiblingen (1072–1143) |
| Ouders | Wladislaus II van Bohemen (1110-1174) ∞ Gertrudis van Oostenrijk (1118-1150) | Wladislaus II van Bohemen (1110-1174) ∞ Gertrudis van Oostenrijk (1118-1150) | Wladislaus II van Bohemen (1110-1174) ∞ Gertrudis van Oostenrijk (1118-1150) | Wladislaus II van Bohemen (1110-1174) ∞ Gertrudis van Oostenrijk (1118-1150) |
| Frederik van Bohemen (1142-1189) |||||
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Frederick, Duke of Bohemia op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Frank Pé

Frank Pé (Elsene, 15 juli 1956) is een Belgisch stripauteur.
Hij volgde les aan de hogeschool Sint-Lucas in Brussel. Met Terence (pseudoniem van Thierry Martens) maakte hij in 1976 de strip Vincent Morres: achter tralies, waarvan maar één deel verscheen. Hij tekende korte, humoristische strips voor het weekblad Robbedoes tussen 1981 en 1986 (L'élan), die later werden verzameld in een album (L'élan n'aura jamais d'album, 1984). In 1978 creëerde hij de figuur van Ragebol voor een rubriek in Robbedoes over de natuur. Met scenarist Bom maakte Frank Pé van deze figuur een strippersonage. In 1984 verscheen het eerste album, De droom van de walvis. Ragebol combineert dierentekeningen met tederheid en poëzie, in een semi-realistische tekenstijl. Er verschenen nog drie albums tussen 1987 en 1989. En in 2003 verscheen een vijfde album, Een faun op je schouder, dat Frank Pé solo maakte. Na de ontmoeting met scenarist Philippe Bonifay ontstond de reeks Zoo, een meer realistisch getekende strip met aandacht voor de psychologische ontwikkeling van de personages. De strip werd gepubliceerd in de collectie Vrije Vlucht van uitgever Dupuis. Een eerste album verscheen in 1994 en het derde deel pas in 2007. In 2017 tekende hij een avontuur van Robbedoes, op scenario van Zidrou.
Naast stripauteur is Frank Pé ook actief als beeldhouwer en illustrator. Hij werkte ook als animator voor tekenfilms.
* Henri Filippini, Dictionnaire de la bande dessinée, Bordas, Parijs, 1989
* Frank Pé, de zoon van Tarzan, in Het Belgisch stripverhaal, een kruisbestuiving, Snoeck, 2009, ISBN 9-789053-497401
* Biblioteca Nacional de España: XX1049359
* Bibliothèque nationale de France: cb12158787d (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058509135206706
* Gemeinsame Normdatei: 123524644
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7970 0667
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0212131
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071398678
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 123881
* SNAC: w6qw3z3c
* Système universitaire de documentation: 030105374
* Virtual International Authority File: 7429073
* WorldCat (via VIAF): 7429073
# Frank R. Seltzer

Frank R. Seltzer (Philadelphia, 21 december 1863 – aldaar, 25 juli 1924) was een Amerikaans componist, dirigent, muziekcriticus, kornettist en muziekuitgever.

## Levensloop

Seltzer behoorde als kornettist onder andere tot de Ellis Brook's Band en de Sousa Band. Van 1907 tot 1911 was hij solo-trompettist in het Philadelphia Orchestra. Voor de Jacob's Band Monthly schreef hij van 1916 tot zijn overlijden artikelen, die meestal over de kornet en het bespelen daarvan gingen.
Hij schreef als componist werken voor harmonieorkesten.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1895 The New Columbia March
* Royal Trumpeters March

## Publicaties

* Mark Fonder: The Patrick Conway Military Band School, 1922-1929, in: Journal of Research in Music Education, Vol. 40, No. 1 (Spring, 1992), pp. 62-79
* Michael Cwach: Two Examples of Czech-Americans’ Influence in American Popular Musical Culture in the Early Twentieth-Century: Bohumir Kryl and J.S. Zamecnik, zie:
* Samuel A. Floyd, Jr.: Alton Augustus Adams: The First Black Bandmaster in the U. S. Navy, in: The Black Perspective in Music, Vol. 5, No. 2 (Autumn, 1977), pp. 173-187
* Virtual International Authority File: 41146095321000372440
* WorldCat (via VIAF): 41146095321000372440
# Frank Peterson

Frank Peterson (20 december 1963) is een Duitse muziekproducent, die bekend is geworden door zijn werk met Enigma en Gregorian, en artiesten als Sarah Brightman en Ofra Haza.
# Fred Hemmes sr.

Fred Hemmes sr. (Den Haag, 14 juni 1950) is een voormalig professioneel tennisspeler uit Nederland. Zijn zoon, Fred Hemmes jr., had ook een carrière als tennisspeler.

## Loopbaan

Hemmes sr. speelde in het Nederlandse Davis Cup-team in de periode van 1971 tot en met 1977. Van de achttien wedstrijden die hij speelde won hij er zeven, vier in het enkelspel en drie in het dubbelspel. Zijn verloren wedstrijden waren inclusief het mannenenkelspel tegen Björn Borg en Ilie Năstase.
Hij speelde zowel in het mannendubbelspel als in het gemengd dubbelspel op Wimbledon 1973. Zijn partners waren respectievelijk Jan Hordijk en Tine Zwaan. In 1974 speelde hij ook mee op Wimbledon in het gemengd dubbelspel met Nora Lauteslager.
Zijn beste resultaten behaalde hij in het Dutch Open van 1976, waar hij, ondanks zijn binnenkomst als lucky loser, in de openingsronde de toptennisser Wojtek Fibak wist te verslaan.
# Fusivoluta blaizei

Fusivoluta blaizei is een slakkensoort uit de familie van de Volutidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Barnard.
# Friedensroute

De Friedensroute is een langeafstandsfietsroute in Duitsland vernoemd naar de Vrede van Münster. De lusvormige route start in Münster en verbindt deze stad met Osnabrück. Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen.

## Traject

De route start in Münster waar kan worden aangesloten op de EuroVelo EV2 Hoofdstedenroute. Ook kan de EV3 Pelgrimsroute verder gevolgd worden.
In Osnabrück kan worden aangesloten op het vervolg van de EV3 Pelgrimsroute noordwaarts middels de Brückenradweg.

## Aansluitingen met Europese routes

* In Münster sluit de route aan op de EuroVelo EV2 Hoofdstedenroute.

## Aansluitingen met andere routes

* In Münster kan worden aangesloten op de 100 Schlösser Route.
* In Osnabrück kan worden aangesloten op de Brückenradweg.
* Op elk willekeurig punt kan gebruik worden gemaakt van het fietsroutenetwerk ter plaatse.

## Externe link

* Friedensroute
# Fresnes-en-Tardenois

Fresnes-en-Tardenois is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 247 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Château-Thierry.

## Geografie

De oppervlakte van Fresnes-en-Tardenois bedraagt 8,8 km², de bevolkingsdichtheid is 28,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Fresnes-en-Tardenois met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Gaapworm

De gaapworm (Syngamus trachea) is een parasitaire rondworm (nematode) uit de orde van de Strongylida en de familie Syngamidae. Deze rondworm leeft als parasiet in de luchtpijp van bepaalde vogelsoorten.

## Levenscyclus van de parasiet

De gaapworm leeft in de luchtpijp van bepaalde vogels, waardoor de ademhaling van deze vogels wordt gehinderd. Gaapworm wordt veel aangetroffen bij (jonge) kippen (Gallus gallus domesticus) en kalkoenen (Meleagris gallopavo). Wanneer de vrouwelijke worm haar eitjes legt in de luchtpijp van een geïnfecteerde vogel dan worden deze door de gastheer opgehoest, doorgeslikt en komen met de ontlasting naar buiten, waarna de eitjes opgegeten kunnen worden door vogels. Via de uitwerpselen komen de eitjes in de grond en worden daar opgenomen door ongewervelde dieren die als tussengastheer kunnen optreden. Regenwormen (Lumbricidae) maar ook slakken zoals de Planorbarius corneus of de Bithynia tentaculata kunnen optreden als tussengastheer.
De larve van de gaapworm kan lange tijd, tot wel drie jaar, doorbrengen in het lichaam van de tussengastheer. Dit larvestadium heet L3s. Vogels kunnen direct besmet worden door de eitjes of indirect via de L3s larven uit de tussengastheer.
Deze larven via de tussengastheer veroorzaken zwaardere infecties.
Eenmaal weer in het maag-darmstelsel van een vogel, worden de larven actief. Ze boren zich door de maag- of darmwand en komen dan via het bloed en de longen in de luchtwegen terecht net zoals veel soorten longwormen uit de orde Strongylida.

## Symptomen en bestrijding

De gaapworm komt voor in de bovenste luchtwegen en niet alleen bij kippen maar ook bij andere hoenders en een groot aantal in het wilde levende vogels. Uitbraken worden vooral gezien bij patrijzen, pauwen en fazanten die in volières en rennen worden gehouden. Klinische symptomen zijn: ademhalingsmoeilijkheden, waardoor de vogels met de snavel wijd open naar lucht happen. Vandaar de naam gaapworm. Bij zwaardere infecties treedt een algemene verzwakking, lusteloosheid en vermagering op. Indien onbehandeld kunnen de geïnfecteerde dieren uiteindelijk sterven aan verstikking.
Meestal is een wormenkuur (met ivermectine) en een vervanging van het strooisel noodzakelijk om van de besmetting af te komen.
* (en) University of Pennsylvania School of Veterinary Medicin
* Kippenforum
# Gaande werk

Het gaande werk is de aandrijflijn van een molen. Het omvat alle onderdelen die in beweging worden gezet door het wiekenkruis dan wel door het waterrad.

## Overbrenging

In een windmolen ligt bovenin de bovenas, die de energie van de wind rechtstreeks uit het wiekenkruis ontvangt. Hoe die energie verder wordt overgedragen op de werktuigen, hangt af van het type windmolen:
* In een standerdmolen en een paltrokmolen bevindt de bovenas zich altijd in dezelfde positie ten opzichte van de werktuigen, waardoor hij die direct kan aandrijven.
* In een bovenkruier waarbij de gehele molenkap kan draaien, drijft de bovenas door middel van het bovenwiel eerst de verticaal opgestelde koningsspil aan. Vanuit deze spil wordt vervolgens de rest van de werktuigen aangedreven. Dezelfde constructie treft men ook in een wipmolen aan.
* In een torenkotmolen is een deel van het gaande werk in het draaibare deel ondergebracht en een ander deel in het torenkot. Hier treft men dan ook een combinatie van de twee bovenstaande methoden aan.
In een watermolen is er een as waar het waterrad aan vastzit. In tegenstelling tot de windmolen zullen hier de meeste werktuigen van onderen aangedreven worden.

## Onderdelen

Het gaande werk van een molen kan, afhankelijk van de functie en opbouw van de molen, uit de volgende delen bestaan:
* Bij een korenmolen:
** Het luiwerk en eventueel het afschietwerk, voor het hijsen en laten zakken van de zakken maalgoed.
** Het spoorwiel onderaan de koningsspil, die op zijn beurt aandrijft:
** De steenspillen met de maalkoppels die het koren tot meel vermalen.
* Bij een poldermolen:
** De onderschijfloop onderaan de koningsspil, dat het scheprad aandrijft, of:
** De onderbonkelaar, die de vijzel aandrijft waarmee het water wordt opgevoerd.
** In een enkel geval drijft de molen via een kamwiel of een riem een schroefpomp aan.
* Bij een pelmolen:
** Het pelwerk waarmee het kaf van de gerst of rijst wordt gepeld.
** De "harp" of zifterij voor het sorteren van de graankorrels.
** De waaierij waarmee het kaf van de gepelde graankorrels wordt gescheiden.
* Bij een houtzaagmolen:
** De krukas met de wuifelaars voor het op en neer bewegen van de zaagramen.
** De zaagramen voor het zagen van de boomstammen.
** De zaagsleden waar de boomstammen op worden vastgesjord.
** Het krabbelwerk voert de zaagslede door het zaagraam.
** De winderij, waarmee de boomstammen uit het balkengat via een sleephelling naar binnen worden getrokken en de zaagslede terug wordt getrokken.
** De kraan of jijntakel op een paltrokmolen, waarmee de boomstammen uit het balkengat opgehesen worden.
* Bij een oliemolen:
** De onderschijfloop onderaan de koningsspil, die het steenwiel aandrijft.
** De onderbonkelaar, die het wentelwiel van de wentelas aandrijft.
** Het steenwiel die de kantstenen aandrijft.
** De twee kransen op de wentelas die de varkenswielen aandrijven.
** Het varkenswiel die de overwerker op de roerstok met het roerijzer voor de vuisterpan aandrijft.
* Bij een papiermolen:
** Hiervoor wordt vanwege de vele overbrengingen verwezen naar de beschrijving van de papiermolen De Schoolmeester.
# Franklinville

Franklinville kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Franklinville (New York)
* Franklinville (North Carolina)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Franklinville en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gabriele Tarquini

Gabriele Tarquini (Giulianova, 2 maart 1962) is een Italiaans autocoureur die tegenwoordig in het WTCR (opvolger van het WTCC) uitkomt. Tarquini heeft het record van het hoogst aantal mislukte kwalificaties in de Formule 1.
De vader van Tarquini had een kartbaan en Gabriele begon al vroeg met racen. In 1984 werd hij Italiaans, Europees en wereldkampioen karting. Daarnaast kwam hij uit in Formule 3, Formule 3000 en was deelnemer aan de 24 uur van Le Mans. Tijdens de Grand Prix van San Marino in 1987 maakte hij zijn debuut in de Formule 1 voor het kleine team van Osella. Tarquini zou zijn hele carrière voor kleine teams rijden.
Voor het seizoen 1988 was Tarquini de enige coureur van Coloni met een achtste plaats in Canada als beste resultaat. Een jaar later zou hij voor FIRST uitkomen maar nadat het team door de FIA was geweigerd, werd hij door AGS aangetrokken als vervanger van Philippe Streiff die zwaar gecrasht was tijdens testritten. Bij de Grand Prix van Mexico pakte Tarquini de zesde plaats en dus een punt. In de loop van 1989 werd de AGS steeds zwakker en in 1990 en 1991 kwam Tarquini nog maar zelden aan de start.
Eind 1991 stapte Tarquini over naar Fondmetal dat in 1992 met name in trainingen een goede indruk achter liet en Tarquini kwalificeerde zich altijd. De wagen bleek echter zeer onbetrouwbaar en haalde hij maar een keer de finish. Na de Grand Prix van Italië werd Fondmetal opgedoekt. Tarquini zocht daarop zijn heil in toerwagens en was met Alfa Romeo zeer succesvol. In 1995 reed hij nog eenmalig als invaller voor Tyrrell tijdens de Grand Prix van Europa.
In 2009 werd Gabriele Tarquini voor het eerst wereldkampioen bij de toerwagens, toen hij met een officiële Seat Leon TDI het WTCC wist te winnen.
In 2018 werd hij met een Hyundai wereldkampioen in het WTCR, de opvolger van het WTCC.
# Gabriele Veneziano

Gabriele Veneziano (Florence, 7 september 1942) is een Italiaans natuurkundige. Hij staat bekend als een van de theoretici van de snaartheorie.

## Levensloop

Gabriele Veneziano studeerde tot 1965 natuurkunde aan de Universiteit van Florence. Van 1966 tot 1968 studeerde hij aan het Weizmann Instituut in Rehovot, Israël, waar hij in 1967 promoveerde.
Na een postdoc als bijzonder hoogleraar, "visiting associate Professor", aan het MIT ging hij 1972 weer naar het Weizmann Instituut, waar hij van 1975 tot 1977 hoogleraar was. Vanaf 1976 was Veneziano werkzaam bij CERN, vanaf 1977 als "Senior Staff Member" en vanaf 1994 tot 1996 als directeur van de theoretische afdeling. Vanaf 2004 was hij hoogleraar aan het Collège de France.

## Prijzen

* I. Ya. Pomeranchuk-prijs (1999)
* Dannie Heiman-prijs (2004)
* Enrico Fermi-prijs (2005)
* Albert Einsteinmedaille (2006)

## Literatuur

* Veneziano, An introduction to dual models of strong interactions and their physical motivations, Physics Reports Bd.9, 1974, S.199-242
* ders. Physics with a fundamental length, in Brink, Friedan, Polyakov The physics and mathematics of strings, 1990
# Gabriele Smargiassi

Gabriele Smargiassi (Vasto, 1798 – Napels, 12 mei 1882) was een kunstschilder in de Napolitaanse School, ook bekend als de School van Posillipo.

## Levensloop

Smargiassi groeide op in Vasto, in het koninkrijk Napels en Sicilië, het latere koninkrijk der Beide Siciliën. Als jongeman verhuisde hij van Vasto naar Napels om zich te scholen in de schilderkunst. Hij ging in de leer bij Giuseppe Cammarano en Antonie Sminck Pitloo. Het waren lesgevers aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst. De kleuren die hij koos, waren bleek en vol met licht.
Van 1824 tot 1828 werkte hij in Rome, waar hij zich interesseerde in kunst uit de Klassieke Oudheid.
Van 1828 tot 1837 werkte hij in Parijs. In Parijs leefde Smargiassi onder de bescherming van Marie Amélie van Bourbon-Sicilië, een Napolitaanse prinses die gehuwd was met koning Lodewijk Filips I van Frankrijk. Hij introduceerde de koningskinderen tot de schilderkunst. Tevens werden zijn werken voorgesteld aan Parijse kunstschilders.
In 1838 keerde Smargiassi naar Napels terug, want hij werd aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst benoemd tot docent Landschapsschildering. Deze benoeming bekwam hij door de openlijke steun van de graaf van Aquila. Naast landschappen schilderde Smargiassi onderwerpen uit de Klassieke Oudheid. Verschillende schilders uit de School van Posilippo waren zijn leerlingen. Wanneer de jonge Edgar Degas zijn grootvader in Napels bezocht, gaf Smargiassi ook aan hem les.

## Enkele werken

* Zicht op de Baai van Napels, geschilderd in Parijs (1830)
* Zicht op Vasto, zijn geboortestad. Parijs, 1831
* Landschap in Campanië. Napels, 1859
* ↑ (it) Smargiassi, Gabriele. Enciclopedia on line. Istituto della Enciclopedia Italiana fondata da Giovanni Treccani S.p.A., Rome. Gearchiveerd op 28 november 2022.
# Fysicawinkel

Een Fysicawinkel, ook wel Natuurkundewinkel genoemd, is een wetenschapswinkel die maatschappelijke vragen en problemen oplost die gerelateerd zijn aan de natuurkunde. Haar activiteiten zijn bedoeld voor non-profitorganisaties (en soms individuen) die op andere wijze geen toegang kunnen krijgen tot de wetenschappelijke wereld.

## Locaties

Fysicawinkels bestaan of bestonden aan de Technische Universiteit Eindhoven (opgeheven in 2014) en de Universiteit Utrecht. De fysicawinkel van de Rijksuniversiteit Groningen is opgegaan in de Bèta-Wetenschapswinkel van de Faculty of Science and Engineering van deze universiteit.