OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Coelopencyrtus primus

Coelopencyrtus primus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Myartseva.
# Nicole van Châtillon

Nicole van Châtillon (circa 1424 - 3 januari 1480) was van 1454 tot aan haar dood gravin van Penthièvre. Zij behoorde tot het huis Châtillon.

## Levensloop

Nicole was de dochter van Karel van Châtillon, heer van Avaugour, en Isabeau de Vivonne. Na de dood van haar vader in 1434 werd ze geadopteerd door Jan I van Brosse, maarschalk van Frankrijk. Drie jaar later, op 18 juni 1437, huwde ze met diens zoon Jan II van Brosse.
Na het overlijden van haar oom Jan van Châtillon in 1454 werden Nicole en haar echtgenoot Jan II graaf van Penthièvre. Het echtpaar regeerde samen over dit graafschap. In 1479 verkochten Jan II en Nicole hun aanspraken op het hertogdom Bretagne voor 50.000 livre aan koning Lodewijk XI van Frankrijk.
In januari 1480 stierf Nicole op ongeveer 56-jarige leeftijd.

## Nakomelingen

Nicole en Jan II kregen zes kinderen:
* Jan III (overleden in 1502), graaf van Penthièvre
* Anton, huwde in 1502 met Jeanne de La Praye
* Pauline (1450-1479), huwde in 1471 met Jan van Bourgondië, graaf van Nevers
* Claudine (1450-1513), huwde in 1485 met hertog Filips II van Savoye
* Bernarde (overleden in 1485), huwde in 1474 met markgraaf Willem VIII van Monferrato
* Helena (overleden in 1484), huwde in 1483 met markgraaf Bonifatius III van Monferrato
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nicole de Châtillon op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Erronea onyx

Erronea onyx is een slakkensoort uit de familie Cypraeidae. De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Vrh nad Želimljami

Vrh nad Želimljami is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Škofljica in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 372 inwoners op 1 januari 2020.
# Elimaea jacobsoni

Elimaea jacobsoni is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Karny.
# Gasparo Visconti

Gasparo Visconti (Cremona, 1683 - aldaar, 1730?) was een Italiaans componist van barokmuziek en violist.

## Biografie

Over het leven van Gasparo Visconti is niet al te veel bekend. Bij veel van zijn composities ondertekende hij met de naam "Gasparini" (dit veroorzaakte vaak verwarring omdat deze naam vaak verwisseld wordt met die van Francesco Gasparini (1668-1727), de beroemde operacomponist en leraar. Visconti stamde uit een zeer welgestelde famililie net zoals Tomaso Albinoni en de broers Alessandro Marcello en Benedetto Marcello en hij beoefende het vak van componist louter als hobby. Hij maakte tussen 1702 en 1705 reizen naar Londen waar hij regelmatig optrad als vioolsolist. Naar eigen zeggen was hij vijf jaar lang een leerling van Arcangelo Corelli. Zijn eerstgepubliceerde muziek, de zes vioolsonates op. 1 (Amsterdam, 1703), gedrukt bij Estienne Roger, zijn composities in de typische Corellistijl, dus deze beweringen berusten waarschijnlijk op waarheid. Waar Visconti na 1705 verbleef is onzeker, maar het is duidelijk dat hij in 1713 terugging naar zijn geboortestad. Dit is tevens het jaar waarin zijn dochter werd geboren. Van zijn leven na 1713 is bijna niets bekend, ook de datum van zijn dood is onbekend. Omdat hij de leraar was van violist-componist Carlo Zuccari (1704 - 1792), wordt aangenomen dat hij actief was in Cremona tot zeker 1723, het jaar van Zuccaris vertrek naar Wenen.

## Vriendschap met Giuseppe Tartini

Giuseppe Tartini bezocht hem in Cremona rond 1723 en zou zeer te spreken zijn geweest over zijn talent. Dat zes van zijn concerten werden gepubliceerd in 1730 samen met de concerten van Giuseppe Tartini is misschien een aanwijzing dat hij in 1730 is overleden. In ieder geval is het een aanwijzing van de vriendschap die Tartini had met Visconti. Het is moeilijk een andere reden te bedenken, waarom Tartini de zeer ongebruikelijke stap zou hebben genomen voor het omzetten van zijn eigen opera prima in een bloemlezing van twee componisten werk.

## Werken

Hieronder een selectie van werken van Visconti:
* 6 Sonates voor viool en basso continuo op. 1 (Amsterdam, 1703), rond 1710 uitgebreid en bekend als Gasperinis Solos
* Een verzameling Airs pour la flûte voor 2 fluiten, op. 2 (Londen, 1703)
* The Third Book for the Violin, met inleding voor beginnende spelers (Londen, 1704)
* 3 Concerten, voor viool en strijkers
* 5 Sonates, voor viool en basso continuo
* 6 Concerti a 5 delli sigr. Giuseppe Tartini e Gasparo Visconti, tevens op. 1 getiteld, (Amsterdam, ca. 1730)
* Biografie
* Muziek van Visconti
* Bibliothèque nationale de France: cb14844024w (data)
* CiNii: DA13337878
* Gemeinsame Normdatei: 12889640X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8416 2453
* Library of Congress Control Number: no93030300
* MusicBrainz: e03f50f1-35ab-4dfe-b3ff-30f066b667f0
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20060721006
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007349931405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 171645693
* Virtual International Authority File: 120787366
* WorldCat (via VIAF): 120787366
# Colpotrochia brevicincta

Colpotrochia brevicincta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Chiu in 1962.
# Nola funasta

Nola funasta is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Inoue.
# Eriopyga nocanoca

Eriopyga nocanoca is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Dyar.
# Aleksandr Lvov

Aleksandr Michajlovitsj Lvov (Russisch: Александр Михайлович Львов) (Leningrad, 27 januari 1972) is een Russisch autocoureur.

## Carrière

Lvov werd tweemaal kampioen in het Russian Touring Car Championship, in 2001 in een Opel Astra en in 2007 in een Honda Accord. In 2006 won hij de Super Production-klasse in de European Touring Car Cup in een Honda Civic op het Autódromo do Estoril.
In 2007 maakte Lvov zijn debuut in het World Touring Car Championship in een Honda Accord Euro R in het racewekeend op de Scandinavian Raceway naast zijn landgenoot Andrej Smetski voor het team Golden Motors. In 2008 nam hij deel aan de raceweekenden op het Circuit Ricardo Tormo Valencia en het Automotodrom Brno, waarbij een zestiende plaats in de tweede race in Valencia zijn beste resultaat was.
# Elektrische flux

De elektrische flux over een oppervlak is de oppervlakte-integraal van de elektrische veldsterkte over dat oppervlak. De elektrische flux wordt uitgedrukt in Vm of Nm²/C en kan gezien worden als een maat voor het aantal veldlijnen door een oppervlak. Als symbool voor elektrische flux wordt doorgaans de Griekse hoofdletter $\Psi$ (Psi) gebruikt.
    $\Psi =\iint _{S}{\vec {E}}\cdot {\vec {\mathrm {d} A}}$
Daarin is:
* ${\vec {E}}$ elektrische veldsterkte in V/m
* $S$ het integratie-oppervlak
* ${\vec {\mathrm {d} A}}$ het oppervlakte-element, een normaalvector op het oppervlak ter plaatse, in m²
# Giuseppe Piccioni

Giuseppe Piccioni (Ascoli Piceno, 2 juli 1953) is een Italiaans filmregisseur en scenarioschrijver.

## Biografie

Giuseppe Piccioni werd in 1953 geboren in Ascoli Piceno. Nadat hij afstudeerde in de sociologie volgde Piccioni een opleiding in de filmschool Gaumont. In 1985 richtte hij samen met Domenico Procacci de filmstudio Vertigo Film op waarmee hij in 1987 zijn eerste speelfilm Il grande Blek realiseerde. Zijn film Fuori dal mondo uit 1998 werd negen maal genomineerd voor de Premi David di Donatello, de Italiaanse filmprijzen, en won er vijf (beste film, beste montage, beste productie, beste actrice en beste scenario). De film werd ook gekozen als Italiaanse inzending voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film. In 2001 werd zijn film Luce dei miei occhi op het filmfestival van Venetië bekroond met de Coppa Volpi zowel voor beste acteur (Luigi Lo Casio) als beste actrice (Sandra Ceccarelli).
Piccioni was in 2005 medeoprichter van de Libreria del Cinema di Roma.

## Filmografie

* L'ombra del giorno (2022)
* Questi giorni (2016)
* Il rosso e il blu (2012)
* Giulia non esce la sera (2009)
* La vita che vorrei (2004)
* Luce dei miei occhi (2001)
* Fuori dal mondo (1998)
* Cuori al verde (1996)
* Condannato a nozze (1992)
* Chiedi la luna (1990)
* Il grande Blek (1987)

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Film | Uitslag |
| 2002 | Premi David di Donatello | Beste film | Luce dei miei occhi | Genomineerd |
| 2002 | Premi David di Donatello | Beste regie | Luce dei miei occhi | Genomineerd |
| 1999 | Premi David di Donatello | Beste film | Fuori dal mondo | Gewonnen |
| 1999 | Premi David di Donatello | Beste regie | Fuori dal mondo | Genomineerd |
| 1999 | Premi David di Donatello | Beste scenario | Fuori dal mondo | Gewonnen |

## Externe link

* (en) Giuseppe Piccioni in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Giuseppe Piccioni op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX1107614
* CiNii: DA15698662
* Gemeinsame Normdatei: 138885265
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7887 7145
* Library of Congress Control Number: n2004154590
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007440224905171
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: REAV096766
* Système universitaire de documentation: 059442247
* Virtual International Authority File: 95500106
* WorldCat (via VIAF): 95500106
# Gene Kardos

Gene Kardos (New York, 12 juni 1899 – 27 augustus 1980) was een Amerikaanse violist en bigband-leider uit het swingtijdperk. Van 1931 tot 1938 leidde hij een swingband, die regelmatig optrad in Roseland Ballroom in New York. Met het orkest maakte hij ook opnames, voor RCA, ARC en (onder de naam van zijn pianist, Joel Shaw) Crown. Vocalisten in de band waren onder meer Dick Robertson en Bea Wain.

## Discografie

* New York Jazz in the Early Thirties: Gene Kardos and Joel Shaw vol. 1 en 2, the Old Masters
* Bibliothèque nationale de France: cb13895856v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 127553851
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1113 9700
* Library of Congress Control Number: no93019423
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007323003605171
* Système universitaire de documentation: 156502739
* Virtual International Authority File: 161442974
* WorldCat (via VIAF): 161442974
# Lijst van lichaamsdelen

Het menselijk lichaam heeft vele organen, lichaamsdelen die allemaal hun functie hebben. De bouw der organen wordt bestudeerd in de anatomie.
Als lichaamsdeel worden aangemerkt: hoofd, romp, armen (met de handen en vingers) en benen (met de voeten en tenen).
Het lichaam bevat:
* een skelet bestaande uit botten
* huid (vrijwel het hele lichaam wordt erdoor bedekt), waarop zich haren bevinden
* spieren, waaronder het middenrif (diafragma)
* bloedsomloop, die omvat:
** hart
** bloedvaten, waaronder:
*** slagaders, aders en haarvaten
** het bloed, waarin zich bevinden:
*** witte bloedcellen (leukocyten)
*** rode bloedcellen (erytrocyten)
*** bloedplaatjes (trombocyten)
** milt
* het zenuwstelsel, waartoe behoren:
** hersenen
** ruggenmerg
** zenuwen
* de spijsverteringsorganen, waartoe gerekend worden
** mond; met daarin
*** tong
*** tanden en kiezen
** keel
** slokdarm
** maag
** darmen, onderverdeeld in
*** twaalfvingerige darm
*** dunne darm
*** dikke darm
*** endeldarm
** anus
* voor het uitscheiden van overtollige stoffen en afvalstoffen zorgen
** nieren
** longen
** lever
* veel hormonen en andere stoffen worden geproduceerd door de klieren, waaronder:
** alvleesklier (pancreas)
** bijnieren
** lymfeklieren
** hypofyse
** borst (bij vrouwen)
** schildklier (glandula thyreoidica)
** bijschildklieren (glandulae parathyreoidicae)
** zwezerik (thymus)
* voortplantingsorganen:
** vrouwelijke:
*** schaamlippen
*** vagina
*** baarmoeder (uterus)
*** eierstokken (ovarium)
** mannelijke:
*** penis (met de eikel)
*** scrotum met de teelballen (testes).
*** prostaat
* De zintuigen, worden gevormd door
** het gezichtsvermogen, waarvoor de ogen gebruikt worden, waarin:
*** iris, netvlies, ooglens
** het gehoor, dat zich in het slakkenhuis bevindt
** het evenwichtsorgaan, dat zich in het binnenoor bevindt
** tastorgaan, voornamelijk in de huid
** Proprioceptie, het vermogen om de positie van het eigen lichaam waar te nemen
** het reukorgaan, dat zich in de neusholte bevindt
** smaak, op de tong
Elk orgaan is uit een aantal weefsels opgebouwd.
# Colpotrochia celeria

Colpotrochia celeria is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gauld & Sithole in 2002.
# Noord-Afrikaanse koe-antilope

De Noord-Afrikaanse koe-antilope (Alcelaphus buselaphus buselaphus) is een uitgestorven antilope-achtige. Het was de meest noordelijk levende ondersoort van de hartebeesten (Afrikaans voor 'hertebeest', dus hertachtig dier), waarvan enkele andere ondersoorten nog niet zijn uitgestorven. De Noord-Afrikaanse koe-antilope was ongeveer honderddertig centimeter hoog bij de schoften, woog rond de honderdvijftig kilogram en had karakteristieke S-vormige hoorns. Mannetjes en vrouwtjes zagen er ongeveer hetzelfde uit, alleen waren de mannetjes wat groter.

## Geschiedenis

De Noord-Afrikaanse koe-antilope werd waarschijnlijk al door de oude Egyptenaren aangetroffen. Dit blijkt uit het feit dat de hoorns ervan werden aangetroffen in Egyptische graftomben. Waarschijnlijk gebruikte men het dier voor de slacht, niet alleen om op te eten, maar ook als offerdier. In het begin van de vorige eeuw was het al zeer bedreigd en alleen nog te vinden in de bergen in het zuiden van Algerije en het Atlasgebergte in Marokko. In de 19e eeuw waren er echter nog grote kuddes te vinden ten noorden van het Atlasgebergte. Deze kuddes verdwenen echter door de komst van de Franse bezetters, die jachtpartijen organiseerden waarbij de koe-antilopen in groten getale werden afgeschoten. Ook daarna waren er veel jagers die de barre omstandigheden trotseerden om de laatste exemplaren te doden. De jacht is dan ook de belangrijkste reden dat het dier is uitgestorven. De laatste keer dat een betrouwbare waarneming van een Noord-Afrikaanse koe-antilope werd gedaan was Algerije in 1902, al zijn er ook meer recent mensen geweest die beweerden het dier te hebben gezien. In 1925 schijnt er voor het laatst één in Marokko te zijn gezien, maar er zijn niet veel deskundigen die dit geloven. Niettemin wordt dit jaartal meestal als jaar van uitsterven aangehouden.
Over het algemeen wordt aangenomen dat het laatste exemplaar van de Noord-Afrikaanse koe-antilope een vrouwtje was, dat in 1923 stierf in de dierentuin van Parijs.

## Leefwijze en voortplanting

Noord-Afrikaanse koe-antilopen leefden in grote kuddes, tot wel driehonderd dieren groot, die weer onderverdeeld waren in kleinere groepen: een mannetje leidde een kudde van tien tot twintig vrouwtjes. Tachtig tot vijfennegentig procent van hun voedsel bestond uit gras. Als een roofdier de kudde naderde, sloegen één of meer antilopen alarm en kon de kudde wegrennen, waarbij ze snelheden konden bereiken van veertig tot vijftig kilometer per uur. Ze leefden zeer vreedzaam, behalve in de paartijd: dan vochten de mannetjes niet alleen met elkaar, maar waren ze ook zeer agressief tegen mensen.
De draagtijd van een Noord-Afrikaanse koe-antilope bedroeg tussen de zeven en acht maanden. De vrouwtjes bleven hun hele leven bij de moeder, de mannetjes gingen na twee tot drie jaar, als de hoorns volledig ontwikkeld waren, bij de moeder weg.
* ↑ (en) Noord-Afrikaanse koe-antilope op de IUCN Red List of Threatened Species.
* https://web.archive.org/web/20070311151227/http://www.petermaas.nl/extinct/speciesinfo/bubalhartebeest.htm
* http://www.robstewartphotography.com/facts/Hartebeest.asp?i_id=420
# Eriopyga nigripars

Eriopyga nigripars is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Schaus.
# Agylla delicia

Agylla delicia is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Schaus.
# Ellopion van Peparethus

Ellopion van Peparethus (Skopelos, 4de eeuw voor Christus) (Grieks: Ελλοπίων) was een socratisch filosoof, die vermeld werd door Plutarchus. Hij vergezelde Plato en Simmias in filosofische discussies met Chonuphis van Memphis.
Ellopion reisde met Plato naar Egypte, waar ze een filosofische discussie hielden met Chonuphis van Memphis.
# Gene Gnocchi

Gene Gnocchi (1 maart 1955) is een Italiaans voetballer en media-figuur.

## Biografie

Gene Gnocchi is de bijnaam van Eugenio Ghiozzi. Hij werd geboren in een arbeidersfamilie en speelde in zijn jeugd bij een Rockband, later studeerde hij af als advocaat, maar beide wegen bleken niets voor hem te zijn. Hij nam het advies van het publiek over en besloot om cabaretier te worden en begon in 1980 zijn carrière in Milaan.
In de jaren negentig genoot hij van het succes dat hij had in het programma Quelli che il calcio, een Italiaanse programma over voetbal op Rai Due.

## De serie A-droom

In het seizoen 2006/2007 van het programma Quelli che il calcio, daagde Gnocchi de hele wereld uit, door clubs te vragen om hem vijf minuten mee te laten spelen in een wedstrijd in de serie A. Hij wilde hiermee bewijzen dat hij beter was dan veel overgewaardeerde spelers in de serie A. Hij kreeg hierbij steun van onder anderen Marcello Lippi en Alessandro Del Piero. Hij was al sinds november 2006 op zoek naar een team in de serie A dat hem wilde contracteren, hij was op bezoek bij Atalanta Bergamo, Bologna, Siena en Torino, maar kwam uiteindelijk tot een overeenkomst met Parma, de club waar hij ook supporter van is. Hij kreeg rugnummer 52 (verwijzend naar zijn leeftijd) en de spelersnaam Gnoccao (om hem een soort van Braziliaanse naam te geven). Met het tekenen van het contract tekende hij tevens voor het minimumloon voor Italiaanse profvoetballers, van 18.000 euro per jaar.

## Parma

Parma, dat indertijd onder curatele stond door het Parmalat-schandaal, zag in de 52-jarige middenvelder wel een mooie publieksstunt. Het wilde zich op deze manier in de kijkers zetten, omdat het dat jaar verkocht ging worden aan de hoogste bieder. Gnocchi kwam pas voor speelminuten in aanmerking als de club zich handhaafde in de Serie A, maar vanwege degradatiegevaar kwam er geen speelgelegenheid. Hij debuteerde wel voor Parma op 31 mei 2007 in een vriendschappelijke wedstrijd tegen A.C. Carpenedolo (een team uit de serie Serie C2 A).
Na het avontuur bij Parma voegde hij zich per 12 februari 2009 bij het elftal van Genoa CFC dat op dat moment 5de in de Serie A stond. Ook hier kon hij niet rekenen op speelminuten in het eerste elftal. Later ging hij op lager niveau spelen bij Nuova Verolese.
# Colpotrochia cerbera

Colpotrochia cerbera is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst gepubliceerd door Hermann Dewitz in 1881.
# Nicolaaskerk in Chamovniki

De Nicolaaskerk in Chamovniki (Russisch: Церковь Святителя Николая Чудотворца в Хамовниках) of de Kerk van de Heilige Nicolaas van de Wevers is een Russisch-orthodoxe Kerk in het Moskouse district Chamovniki. De kerk bleef na de bolsjewistische machtsovername geopend.

## Geschiedenis

De eerste vermelding van een houten kerk op deze plek dateert uit 1625. Al in 1657 stond er een kerk van steen, maar de huidige kleurrijke kerk met vijf koepels werd gebouwd in de jaren 1679-1682 en gewijd op 25 juni 1682. Klokkentoren en refectorium werden rond 1694 toegevoegd.
De kerk werd gebouwd in een nederzetting van wevers. Het was ook deze beroepsgroep die de bouw van de kerk financierde. In Rusland is de heilige Nicolaas van Myra, onze Sint-Nicolaas, de patroonheilige van wevers, boeren en zeelui; het hoeft daarom geen verbazing te wekken dat de kerk gewijd werd aan deze zeer vereerde heilige in Rusland.
De klokkentoren van de kerk is een van de hoogste torens met tentdak van Moskou. De bouwstijl van de kerk is een voorbeeld van late Moskoubarok, een stijl die voorafging aan de Narysjkinbarok van de jaren 1690. Tijdens de invasie van Napoleon werd het interieur van de kerk ernstig vernield. In 1849 werden de restauratiewerkzaamheden afgerond, waarbij een aanzienlijk deel van de inrichting volledig werd vervangen. Kort daarvoor verkreeg de kerk haar belangrijkste reliek: de miraculeuze Icoon van de Moeder van God "Zekerheid van de zondaars". Op 5 november 1872 werd voor de icoon een kapel gewijd. De kerk bezit ook 17e-eeuwse iconen van de heiligen Alexis en Hodegetria van Smolensk. In 2002 schonk de Nicolaaskerk de Icoon van de Aartsengel Michaël aan de nabijgelegen, heropende en gerestaureerde Kerk van de Aartsengel Michaël.
De kerk bleef ook in de zware jaren na 1917 geopend, al verloor de kerk haar grootste klok. In 1992 werd de klok opnieuw in de toren gehangen. De kerk was de parochiekerk van de bekende Russische schrijver Leo Tolstoj die in de nabijheid van de kerk woonde. Restauraties van de kerk vonden plaats in de jaren 1896, 1949 en 1972.
# Erythrobapta bennigseni

Erythrobapta bennigseni is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1902 gepubliceerd door Julius Weise.
# Aleurodicus destructor

Aleurodicus destructor is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleurodicinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Mackie in 1912.
# Elzent-Noord

Elzent-Noord is een buurt in het stadsdeel Stratum in Eindhoven, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Deze buurt is het noordelijke deel van de opgesplitste buurt De Elzent en grenst direct aan het centrum van Eindhoven.
De buurt ligt in de wijk Oud-Stratum, die bestaat uit de volgende buurten:
* Elzent-Noord
* Elzent-Zuid
* Irisbuurt
* Rochusbuurt
* Tuindorp (Witte Dorp)
* Joriskwartier (Heistraat)
* Bloemenplein
* Looiakkers

## Foto's

* Moderne appartementen aan de Tesselschadelaan
* flats Bomanshof op de hoek Stratumsedijk/Elzentlaan
* Gebouw Den Elzent, aan de Elzentlaan