OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pomadasys furcatus

Pomadasys furcatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grombaarzen (Haemulidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1801 door Bloch & Schneider.
* ↑ (en) Pomadasys furcatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pomadasys furcatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Polydora mossambica

Polydora mossambica is een borstelworm uit de familie Spionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Polydora mossambica werd in 1974 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hartman.
# Polybrachia eastwardae

Polybrachia eastwardae is een borstelworm uit de familie Siboglinidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Polybrachia eastwardae werd in 1968 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Southward & Brattegard.
# Porella donoghueorum

Porella donoghueorum is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bryocryptellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Dick, Grischenko & Mawatari.
# Porella fragilis

Porella fragilis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bryocryptellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Levinsen.
# Porotergus gymnotus

Porotergus gymnotus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de staartvinmesalen (Apteronotidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Ellis.
* ↑ (en) Porotergus gymnotus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Porotergus gymnotus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Porotaka

Porotaka is een geslacht van spinnen uit de familie van de Agelenidae (trechterspinnen).

## Soorten

* Porotaka detrita Forster & Wilton, 1973
* Porotaka florae Forster & Wilton, 1973
# Polyrhachis exercita

Polyrhachis exercita is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Walker.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Polyrhachis flavibasis

Polyrhachis flavibasis is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Clark.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Porterius

Porterius is een geslacht van tweekleppigen uit de familie van de Parallelodontidae.

## Soorten

* † Porterius adversidentatus (Deshayes, 1858)
* † Porterius andersoni (van Winkle Palmer, 1918)
* Porterius dalli (E.A. Smith, 1885)
# Porta Genova FS

Porta Genova FS is een metrostation in de Italiaanse stad Milaan dat werd geopend op 30 oktober 1983 en wordt bediend door lijn 2 van de metro van Milaan.

## Geschiedenis

In het metroplan uit 1952 was geen metrostation opgenomen bij Porta Genova, het Milanese eindpunt van de spoorlijn naar Alessandria. Dat station had al sinds 1931 een bijrol en staat op de lijst van te sluiten stations, al is het in 2021 nog steeds in gebruik voor de stoptreinen naar het zuidwesten. In het tracébesluit van 1976 lag het metrotracé buiten de stadsmuur echter westelijker dan in het metroplan. Hierdoor kreeg ook Porta Genova een aansluiting op de metro toen het op 30 oktober 1983 het zuidelijke eindpunt van lijn 2 werd. Op 13 april 1985 werd de metro doorgetrokken tot de ringspoorlijn bij Romolo.

## Ligging en inrichting

Ondergronds liggen twee sporen met zijperrons met een rij zuilen tussen de sporen. Ten noorden van de perrons liggen overloopwissels waarmee de uit de stad komende metro kan binnenrijden op het spoor voor de metro stadinwaarts. Ten zuiden van de perrons ligt een kruiswissel waar metro's kunnen keren, hetgeen toen het eindpunt was de normale afwikkeling was. Boven de sporen ligt de ondergrondse verdeelhal die toegankelijk is via een toegang op het stationsplein en een in de Via Casale. Het ligt in de wijk Navigli op een paar honderd meter van het Darsena, het vroegere havendok. Op het stationsplein liggen de eindlussen van diverse tramlijnen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Porta Genova FS (metropolitana di Milano) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Porrhomma rosenhaueri

Porrhomma rosenhaueri is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Porrhomma. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Ludwig Carl Christian Koch.
# Polyplectropus bacphanensis

Polyplectropus bacphanensis is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Port Mansfield

Port Mansfield is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Willacy County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 415.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 14,8 km², waarvan 13,5 km² land en 1,3 km² water. Port Mansfield ligt op ongeveer 1 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Port Mansfield.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Port-Mansfield op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Port Macquarie-Hastings Council

Port Macquarie-Hastings Council is een Local Government Area (LGA) in de Australische deelstaat New South Wales.
# Portret van Christian Leibbrandt (Utrecht)

Portret van Christian Leibbrandt is een schilderij van Theo van Doesburg in het Centraal Museum in Utrecht.

## Voorstelling

Het stelt de amateurschilder Christian Leibbrandt voor. Van Doesburg was van 1906 tot 1915 goed bevriend met Leibbrandt en zijn vrouw Mina de Jager. Van Doesburg heeft ook minstens twee tekeningen van een slapende Leibbrandt gemaakt, beide vermoedelijk uit 1909. Een tweede geschilderd portret van Leibbrandt (met hoed) is in het bezit van de familie Leibbrandt in Nijmegen.

## Datering

Het schilderij is rechtsonder gemonogrammeerd ‘VD’. De datering is gebaseerd op een etiket op de achterzijde met daarop de tekst ‘Manskop 1908. / (Impressionistisch) / Theo van Doesburg’. Ook in Van Doesburgs portfolio in het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie wordt het 1908 gedateerd.

## Herkomst

Na Van Doesburgs dood in 1931 kwam het werk in bezit van zijn vrouw Nelly van Doesburg, die het in 1975 aan haar nicht Wies van Moorsel naliet. Van Moorsel schonk het in 1981 aan de Dienst Verspreide Rijkscollecties (nu Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed), die het in 1999 in blijvend bruikleen gaf aan het Centraal Museum.
# Portret van Boudewijn van Lannoy

Portret van Boudewijn van Lannoy is een portret in olieverf op paneel, geschilderd door Jan van Eyck in 1435. De afgebeelde persoon is Boudewijn I van Lannoy (1388-1474), heer van Molenbaix.
Boudewijn van Lannoy was raadgever en kamerheer van Filips de Goede en was onder meer ambassadeur van aan het hof van Hendrik V van Engeland. Hij gaf opdracht voor dit portret aan Jan van Eyck nadat hij was opgenomen als ridder in de Orde van het Gulden Vlies bij de stichting van de orde in 1430. Het portret wordt momenteel bewaard in de Gemäldegalerie in Berlijn.
De zitter werd afgebeeld in een violet-purperen overkleed in brokaat, gedragen over een witte tuniek. Hij draagt de keten van de Orde van het Gulden Vlies. Zijn donkere kleding is geborduurd met gouden motieven die lijken op eikenbladeren of varens en afgezet aan de halsuitsnijding en de polsen met roodbruine pels. Hij houdt een witte houten stok in beide handen, het symbool van zijn functie aan het hertogelijk hof. Aan de pink van de rechterhand draagt hij een gouden ring. Boudewijn is getooid met een zwart hoofddeksel dat erg goed lijkt op dat van Giovanni Arnolfini op het Portret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw, geschilderd in dezelfde periode.
Na het overlijden van zijn laatste nakomeling in rechte lijn kwam het portret misschien in het bezit van Horatius de Lannoy, prins van Solmona en Otonammare in de Abruzzen, de achterkleinzoon van Hugo, de broer van Boudewijn. Evenwel blijft dit een thesis zonder bewijs. Het is wel zeker dat het schilderij in de zeventiende eeuw in Italië was, in het bezit van een Spaanssprekende familie die het, volgens een nota op de achterzijde, toeschreven aan Manteña. Het kwam later in het bezit van de markiezin Coccapane van Modena via de Genuese familie Imperiale. In 1900 werd het aangekocht door de Gemäldegalerie.
Het portret wordt in voorbereiding van de tentoonstelling 'Van Eyck. Een optische revolutie' van 1 februari tot en met 30 april 2020 in het Museum voor Schone Kunsten van Gent gerestaureerd in Berlijn.

## Weblinks

Men kan een aantal werken van Jan van Eyck raadplegen en sterk vergroten op de website Further works by Jan van Eyck van het KIK/IRPA.
* ↑ Een voormalige gemeente in de provincie Henegouwen, nu een deel van Celles.
* ↑ Portret van Baudouin de Lannoy op RKD.
* ↑ W. H. James Weale, Portrait of Baldwin de Lannoy by John van Eyck, The Burlington Magazine for Connoisseurs, Vol. 5, No. 16 (Jul., 1904), pp. 408-409.
* ↑ Beschreibendes Verzeichnis der Gemälde im Kaiser-Friedrich-Museum edited by Wilhelm Bode, Kaiser-Friedrich-Museum, 1904, pp. 124.
# Portunus (Monomia) lecromi

Portunus (Monomia) lecromi is een krabbensoort uit de familie van de Portunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Moosa.
# Portunus (Monomia) australiensis

Portunus (Monomia) australiensis is een krabbensoort uit de familie van de Portunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Stephenson & Cook.
# Portunus (Monomia) curvipenis

Portunus (Monomia) curvipenis is een krabbensoort uit de familie van de Portunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Stephenson.
# Portunus (Monomia) gladiator

Portunus (Monomia) gladiator is een krabbensoort uit de familie van de Portunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1798 door Fabricius.
# Portugal Cove-St. Philip's

Portugal Cove-St. Philip's is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. Portugal Cove-St. Philip's telt ruim 8400 inwoners en is daarmee een van de gemeenten met het hoogste inwonersaantal van de provincie.

## Geschiedenis

Portugal Cove-St. Philip's ontstond in 1992 door de fusie van de gemeenten Portugal Cove, St. Philip's en Hogan's Pond.

## Geografie

De gemeente bestaat uit de dorpen Portugal Cove, St. Philip's en Hogan's Pond. Ze ligt op het schiereiland Avalon van het eiland Newfoundland, aan de oevers van Conception Bay. Portugal Cove-St. Philip's ligt direct ten westen van de provinciehoofdstad St. John's en maakt deel uit van de metropoolregio ervan.
Verspreid over de gemeente liggen achttien noemenswaardige meren, waaronder de Millers Pond (18 ha) en de Clements Pond (13 ha). Daarnaast zijn er een aantal beken, waaronder de Main River die met een watervalletje uitmondt in de haven van Portugal Cove. In het oosten van de gemeente ligt Voisey's Brook Park, een park en tevens populair recreatiedomein dat doorkruist wordt door de beek Voisey's Brook.

## Demografie

Portugal Cove-St. Philip's kent als slaapstad voornamelijk woonwijken van personen actief in de aangrenzende steden St. John's en Mount Pearl. Net als alle andere plaatsen in de metropoolregio van St. John's, kent ook Portugal Cove-St. Philip's reeds jarenlang een stevige demografische groei. Tussen 1991 en 2021 steeg de bevolkingsomvang van 5.459 naar 8.415. Dat komt neer op een stijging van 2.956 inwoners (+54,1%) in dertig jaar tijd.
* Demografische ontwikkeling van Portugal Cove-St. Philip's tussen 1991 en 2021
* Bron: Statistics Canada (1991–1996, 2001–2006, 2011–2016, 2021)
* De gegevens van 1991 slaan reeds op het in 1992 tot stand gekomen grondgebied.

### Taal

In 2016 hadden 8.010 (98,6%) inwoners van Portugal Cove-St. Philip's het Engels als moedertaal; 99,8% was het Engels machtig. Hoewel slechts 50 mensen (0,6%) het Frans als moedertaal hadden, waren er 720 mensen die die andere Canadese landstaal konden spreken (8,9%). De op twee na meest gekende taal was het Duits met 40 sprekers (0,5%).

## Sport en recreatie

Het Voisey's Brook Park heeft onder meer een voetbalveld, softbalveld, basketbalveld, skatepark, speeltuin en een hondenlosloopgebied.
Ten zuiden van Hogan's Pond ligt de Rainbow Gully-site. Deze is de thuisbasis van de lokale voetbalvereniging en huisvest ook infrastructuur voor verscheidene andere sporten.
Langs de kustlijn van de gemeente loopt de East Coast Trail, het bekendste langeafstandswandelpad van Newfoundland.

## Galerij

* Zicht op de haven van Portugal Cove
* Portugal Cove met de twee ferryboten die de verbinding naar Bell Island verzorgen
* Luchtbeeld met Portugal Cove uiterst links en Bell Island op de achtergrond.
# Squaroplatacris

Squaroplatacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Liang & Zheng.

## Soorten

Het geslacht Squaroplatacris omvat de volgende soorten:
* Squaroplatacris elegans Zheng & Cao, 1992
* Squaroplatacris violatibialis Liang & Zheng, 1987
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Elijah's Mantle

Elijah's Mantle was een muzikaal project van Mark St.John Ellis. In totaal bracht hij negen albums uit onder deze naam.
Het project werd in 1991 opgericht en het eerste album 'Angels of Perversity' kwam uit in 1993. Dit album werd opgenomen in de Quivvey Church studio van Brendan Perry (Dead Can Dance). Mark Ellis beschrijft de samenwerking met Brendan Perry als niet succesvol, maar geeft tevens aan dat het wel geholpen heeft zijn muziek bij een breder publiek onder de aandacht te krijgen.
De albums van Elijah's Mantle worden uitgracht door het door Mark Ellis in 1991 opgerichte label 'De Nova Da Capo', en gedistribueerd door 'World Serpent Distribution'. Op het in 1996 door De Nova Da Capo uitgebrachte compilatiealbum 'These Wings Without Feathers' verschenen ook twee voormalig onuitgebrachte composities van Lisa Gerrard. In 1995 tourde Elijah's Mantle als suport act met Lisa Gerrard tijdens haar tour ter promotie van haar eerste soloalbum.
In 2014 maakte Mark Ellis bekend dat Elijah's Mantle stopt. Zijn volgende album zal uitkomen onder de projectnaam NAG.

## discografie

* 1993: Angels of Perversity
* 1994: Remedies in Heresies
* 1995: Sorrows of Sophia
* 1996: Betrayals and Ecstasies
* 1997: Poets and Visionaries
* 1999: Psalms from Invocations
* 2000: Legacy of Corruption
* 2002: Breath of Lazarus
* 2010: Observations of an Atheist
* ↑ https://www.elijahsmantlemusic.com/index.php/albums/angels-perversity/. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
* ↑ https://www.elijahsmantlemusic.com/index.php/about-us/. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
* ↑ https://www.elijahsmantlemusic.com/index.php/news/. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
# Sorolopha herbifera

Sorolopha herbifera is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Meyrick.
# Echinodictyum luteum

Echinodictyum luteum is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Echinodictyum en behoort tot de familie Raspailiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Hooper, Sutcliffe & Schlacher-Hoenlinger.
# Dyrines

Dyrines is een geslacht van spinnen uit de familie van de Trechaleidae.

## Soorten

* Dyrines ducke Carico & Silva, 2008
* Dyrines huanuco Carico & Silva, 2008
* Dyrines striatipes (Simon, 1898)
# Eimeria wenyoni

Eimeria wenyoni is een soort in de taxonomische indeling van de Myzozoa, een stam van microscopische parasitaire dieren. Het organisme komt uit het geslacht Eimeria en behoort tot de familie Eimeriidae. Eimeria wenyoni werd in 1896 ontdekt door Labbe.
# Economie van Monaco

De economie van Monaco is populair door zijn casino's en zijn aangename klimaat.
De staat heeft geen inkomstenbelasting en lage belastingen en bloeit als belastingparadijs zowel voor mensen die er verblijven als voor buitenlandse bedrijven.
De levensstandaard is hoog en is vergelijkbaar met de Franse welvarende stedelijke gebieden.
Economische ontwikkeling werd gestimuleerd in de late 19de eeuw met de opening van de spoorwegverbinding naar Frankrijk. De economie van Monaco is nu vooral gericht op financiën, handel en toerisme. Lage belastingen hebben veel buitenlandse bedrijven getrokken en zijn goed voor 50% van de jaarlijkse overheidsinkomen. Toerisme is goed voor 25% voor de overheidsinkomen. Een belangrijk centrum van de economie van Monaco is de casino uit 1856.
Douane, postdiensten en telecommunicatie in Monaco worden beheerst door een economische en douane-unie met Frankrijk. De munteenheid is de euro. Voor de euro maakte Monaco gebruik van de Franse frank. Monaco mag zijn eigen euromunten slaan.
# Elaphropus thoracicus

Elaphropus thoracicus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Kolenati.
# Edward Heffron

Edward "Babe" Heffron (Philadelphia, 16 mei 1923 – Stratford, 1 december 2013) was een Amerikaans militair tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij werd bekend doordat hij geportretteerd wordt in de televisieserie Band of Brothers.

## Werk

Heffron maakte in de Tweede Wereldoorlog deel uit van de Easy Company van het 506e regiment in de 101e Luchtlandingsdivisie. Oorspronkelijk afkomstig uit Philadelphia kwam hij bij de compagnie vlak na de campagne in Normandië. Hij raakte goed bevriend met William Guarnere, die uit dezelfde stad afkomstig was.

## Ervaringen in de Tweede Wereldoorlog

Heffron maakte de parachutesprongen mee tijdens Operatie Market Garden, daarna ook de bevrijding van Eindhoven en vervolgens de operaties rond Nuenen, Veghel en rond Opheusden in oktober 1944. Na een terugkeer naar Frankrijk (Mourmelon), ging de compagnie ten slotte, na het tegenoffensief van Duitsland in de Slag om de Ardennen naar Bastenaken, waar ze de hel doormaakten. Artilleriebombardementen, kou en honger verwondden de soldaten, niet alleen lichamelijk maar ook mentaal.

## Bestorming

Na de bestorming van het dorpje Foy en de andere dorpen Noville en Rachamps ging de compagnie in reserve en werd het bevolen een deel van de stad in Hagenau bezet te houden. Daar ging Heffron mee in een patrouille om Duitsers gevangen te nemen. Later maakte hij ook de campagne in Duitsland zelf mee en ten slotte in Zell am See, Oostenrijk.

## Onderscheidingen en televisieserie

Heffron kreeg na de oorlog verschillende medailles en woonde aan het eind van zijn leven nog altijd rustig thuis in Philadelphia. Hij komt ook als rol voor in de minitelevisieserie Band of Brothers. De acteur die zijn rol vertolkt is Robin Laing. Heffron zelf speelt ook een figurantenrol in de serie: hij is te zien tijdens de bevrijding van Eindhoven, waar hij aan het tafeltje zit waar sergeant Talbert zit te zoenen met een Nederlandse.

## Decoraties

* Combat Infantry Badge
* Parachutist Badge
* Bronze Star
* Purple Heart
* Good Conduct Medal
* European-African-Middle Eastern Campaign Medal
* Army Presidential Unit Citation
* Army of Occupation Medal
* Croix de guerre with Palm
* World War II Victory Medal (United States)
* American Campaign Medal
* Overseas Service Bar (3)

## Externe link

(en) Medailles en batons en badges PFC Edward Heffron.
* ↑ http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=121088398
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 http://www.frankdeangelis.com/PFC%20Ed%20Babe%20Heffron.htm
# Eerschot

Eerschot is een buurtschap die deel uitmaakt van de plaats Sint-Oedenrode en een van de twee historische kernen van deze plaats vormt.
De in het dal van de Dommel gelegen buurtschap was de zetel van de zogenaamde Oude Vrijheid De Dommel, waartoe naast Eerschot ook het naburige Sint-Oedenrode behoorde. Vrijheidsrechten aan dit bezit werden in 1232 verleend door hertog Hendrik I van Brabant, terwijl hertog Jan III van Brabant in 1340 de grens van dit bezit nauwgezet omschreven heeft. Oorspronkelijk betrof het niet veel meer dan de onmiddellijke omgeving van Sint-Oedenrode en Eerschot. In 1404 werden de vrijheidsrechten ook tot het buitengebied uitgebreid door hertogin Johanna van Brabant.
Omstreeks 1100 werd hier een stenen kerkje gebouwd, dat aan Sint-Maarten was gewijd en dat voor het eerst vermeld werd in 1248. Toen werd het patronaatsrecht van de kerk door hertog Hendrik III van Brabant toegekend aan het kapittel van de kerk in Sint-Oedenrode.
In 1400 werd een gotische basiliek gebouwd die eveneens aan Sint-Maarten was gewijd. In 1440 kwam de toren gereed die later als knoptoren bekend zou worden. De Knoptorenkerk werd in 1583 in brand gestoken door Staatse troepen. Verdere wederwaardigheden van kerk en toren staan onder het lemma "knoptoren" vermeld.

## Heden

Tegenwoordig is de omgeving van de kerk een schilderachtig geheel, vooral als deze vanuit de Kerkdijk, dat is het wandelpad langs de Dommel, wordt benaderd. Daarbij vallen de zware muren van de begraafplaats op. Deze maakten oorspronkelijk deel uit van de oude Sint-Maartenskerk. Om de kerk heen staat nog een langgevelboerderij en enkele oude huizen zoals Domus Aqua. Het pleintje voor de kerk, die in gebruik is bij de Protestantse Gemeente, is met natuurkeien geplaveid.
Voor het overige is Eerschot een straatdorp dat zich ten westen van het centrum van Sint-Oedenrode bevindt.