OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wilma Jeuken

Wilma Henriëtte Johanna Jeuken, na haar huwelijk Wilma Willink (Amsterdam, 29 april 1905 - aldaar, 25 april 1960) was de tweede echtgenote van de Nederlandse kunstschilder Carel Willink. Zij was van 20 september 1933 tot haar overlijden in 1960 met Willink getrouwd. Wilma Willink overleed door een hersenbloeding.
Carel Willink maakte elf geschilderde portretten van haar, maar ook tekeningen:
* Wilma en profiel, tekening (1930)
* Wilma met paard (1930)
* De blauwe Wilma (1931), zij poseert hier voor de Buitensingel Amsterdam.
* Schilder met zijn vrouw (1934) Het paar staat op een terras, waarop ook een beeld uit de klassieke oudheid.
* 1938
* Wilma met kat (1940). Museum Arnhem maakte voor zijn 100-jarig bestaan dit portret na als muurschildering aan de Utrechtsestraat in Arnhem.
* Portret van Wilma (1952). Met sigaret en turban op het hoofd. Dit portret werd door Carel Willink gebruikt op de kaart die hij stuurde om te bedanken voor alle reacties na haar overlijden. Het werd in 1975 met een broodmes vernield door Willinks derde vrouw, Mathilde Willink. Het werd gerestaureerd door Willem Kas sr. in opdracht van kunsthandelaar A. van der Meer.
Een voorstudie van een van de portretten is in het bezit van Rijksmuseum Amsterdam, in een schetsboek met 29 bladen. Ook lag Wilma Jeuken model voor het schilderij Rustende Venus uit 1931.

## Externe link

* Wilma Willink 1905 -1960, 2e vrouw van schilder Carel Willink 2018, video over het werk en leven Carel Willink en Wilma Willink, regie Sylvia Willink
* ↑ Carel Willink. Dutch Art Store. Gearchiveerd op 27 november 2020. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* 1 2 Carel Willink. rkd.nl. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* ↑ C. Blotkamp, Willink, Albert Carel (1900-1983). resources.huygens.knaw.nl (12 januari 2015). Geraadpleegd op 21 april 2019.
* 1 2 3 Een leven gemarkeerd door echtgenotes. NRC. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* 1 2 3 Zeeuws meisje Carel Willink: ‘ik ben geen vrouwenliefhebber. maar ik kan niet zonder vrouw’. De Groene Amsterdammer. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* 1 2 Wilma Willink, 1905 -1960, 2e vrouw van schilder Carel Willink. Youtube film met de portretten. Auteur Sylvia Willink
* ↑ Grrr.nl, Wilma in profiel - Carel Willink. www.stedelijk.nl. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* ↑ Pat Wyffels (2010). Orthopedische casuïstiek. Bohn Stafleu van Loghum, Houten, 617–618. ISBN 9789031388035.
* ↑ CAREL WILLINK - WILMA. Gearchiveerd op 21-4-2019. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* ↑ Wilma met kat. Museum Arnhem. Gearchiveerd op 21 april 2019. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* ↑ Kunsthandelaar liet de twee vernielde doeken restaureren Redding van Willinks schilderijen Herstel is 'gewoon kwestie van het oude handwerk Het Parool, 13 december 1975
* ↑ Voorstudie voor 'Portret van Wilma Jeuken', Carel Willink, in of voor 1930. Rijksmuseum. Geraadpleegd op 21 april 2019.
* ↑ Carel Willink en zijn vrouwen in kasteel Ruurlo | Marc Couwenbergh / cti. creative texts and images / cti - journalistieke producties over kunst, cultuur en historie (9 januari 2018). Geraadpleegd op 21 april 2019.
# Anzaldo (gemeente)

Anzaldo is een gemeente (municipio) in de Boliviaanse provincie Esteban Arce in het departement Cochabamba. De gemeente telt naar schatting 7.423 inwoners (2018). De hoofdplaats is Anzaldo.
* ↑ Ministerio de Defensa Civil; Evaluación de Daños y Análisis de Necessidados (EDAN); Ficha municipal actualizada.
* ↑ Instituto Nacional de Estadística (INE); Schatting bevolking per gemeente.
# Anzaldo (plaats)

Anzaldo (Quechua: Ansaltu) is een plaats in het departement Cochabamba, Bolivia. Het is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente, gelegen in de Esteban Arce provincie.

## Bevolking

| Jaar | Populatie |
| 1992 | 779 |
| 2001 | 1.178 |
| 2012 | 1.209 |
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Anzaldo op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# William Gropper

William Gropper (New York, 3 december 1897 - aldaar, 6 januari 1977) was een Amerikaans cartoonist en kunstenaar. Tijdens zijn leven had hij vooral veel sympathie voor het socialisme.

## Leven

In 1912/13 studeerde hij aan het New York School of Fine and Applied Arts, waar hij onder ander les kreeg van Robert Henri (realisme) en George Bellows (cartoonist). Een jaar later werd hij betrokken bij de Ashcan School, een groep socialistische kunstenaars. Tijdens zijn studie werkte hij ook nog voor tijdschriften als de New York Tribune en Rebel Worker. Zijn cartoons gingen vaak over stakingen en over het onrecht in Amerika. Gropper overleed in 1977 aan een hartinfarct.

## William Gropper’s America its folklore

Na de Tweede Wereldoorlog werd Gropper verdacht van het verspreiden van communistische propaganda. In 1946 publiceerde hij namelijk een map met daarop hoe hij de Amerikaanse wereld zag. Op deze map bevinden zich bekende rovers, zoals (Jesse James), mythes, missionarissen en volksverhalen. Hoewel het cartoon een onschuldig samenraapsel liet zien, dacht de senator Joseph McCarthy er echter anders over. Volgens hem was het gebaseerd op het communisme. In mei 1953 werd Gropper voorgeleid voor de rechter, maar deze rechtszaak liep op niets uit, want Gropper weigerde te spreken. Na de hoorzitting zei hij later in een interview: Ik hou niet van labels. Ik ben geïnteresseerd in de mensheid. De mensen creëren de landschap in mijn werk. Ik vecht waar het verkeerd gaat.
De rechtszaak had geleid dat hij op een zwarte lijst kwam te staan. Dit hield in dat hij een tijdelijke ontzegging kreeg voor het publiceren van zijn kunst.
# William Grainge

William Grainge (Dishforth, 25 januari 1818 – Harrogate, 29 september 1895) was een Brits antiquaar, dichter en historicus. Hij werd geboren in een boerenfamilie in Kirkby Malzeard. Later zette hij een boekhandel op in de buurt van Harrogate. Ook publiceerde hij vele boeken over de geschiedenis en topografie van Yorkshire.
Er hangt een groot portret van Grainge in de Bibliotheek van Harrogate.
# Anna Abrahams

Anna Adelaïde Abrahams (Middelburg, 16 juni 1849 - Den Haag, 18 januari 1930) was een Nederlandse kunstschilderes.

## Leven en werk

Abrahams werd in 1849 in Middelburg geboren als dochter van de boekhandelaar Hendrik Paulus Abrahams en Johanna Wilhelmina Oudraat. Haar eerste schilderlessen kreeg Abrahams van Jan Frederik Schütz sr., een marineschilder. Omstreeks 1866 verbleef Abrahams in het Gelderse Oosterbeek, waar ze door meerdere schilders werd opgeleid. Vanaf 1877 volgde ze schilderlessen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Ook volgde ze lessen bij de kunstschilder Petrus van der Velden. Abrahams schilderde hoofdzakelijk stillevens, vooral van bloemen of vruchten. Werken van Abrahams werden bekroond met een eervolle vermelding tijdens internationale tentoonstellingen in Parijs in 1899 en in 1900. Haar werk werd geëxposeerd in onder andere Amsterdam, Berlijn, Brussel, Chicago, Den Haag (1890), Düsseldorf, Parijs en Utrecht.
Abrahams was lid van de Haagse schilderessenvereniging ODIS, van de Haagse Kunstkring, van het kunstenaarsgenootschap Pulchri Studio in Den Haag en van Arti et Amicitiae in Amsterdam.
Werk van Abrahams maakt deel uit van de Mesdag Collectie in Den Haag. Ook het Stedelijk Museum Amsterdam, het Gemeentemuseum Den Haag, het Zeeuws Museum, het Museum Gouda, het Museum Veluwezoom, het Museum Boijmans Van Beuningen en het Kröller-Müller Museum bezitten werk van Abrahams in hun collecties.
Abrahams was ongehuwd. Zij overleed in januari 1930 op 80-jarige leeftijd in haar woonplaats Den Haag. Zij werd op 21 januari 1930 begraven op de Algemene Begraafplaats Kerkhoflaan. Na haar overlijden werd op 21 oktober 1930 haar nagelaten werk geveild. Behalve werk van haarzelf betrof het onder andere werken van Paul Arntzenius, Hendrik Haverman, Sientje van Houten en Willem de Zwart.
* Stilleven van Anna Abrahams
* Stilleven toegeschreven aan Anna Abrahams
# Wijken en buurten in Maasgouw

De Nederlandse gemeente Maasgouw is voor statistische doeleinden onderverdeeld in wijken en buurten. De gemeente is verdeeld in de volgende statistische wijken:
* Wijk 00 Maasbracht (CBS-wijkcode:164100)
* Wijk 01 Linne (CBS-wijkcode:164101)
* Wijk 02 Stevensweert (CBS-wijkcode:164102)
* Wijk 03 Ohé en Laak (CBS-wijkcode:164103)
* Wijk 04 Thorn (CBS-wijkcode:164104)
* Wijk 05 Heel (CBS-wijkcode:164105)
* Wijk 06 Beegden (CBS-wijkcode:164106)
* Wijk 07 Wessem (CBS-wijkcode:164107)
Een statistische wijk kan bestaan uit meerdere buurten. Onderstaande tabel geeft de buurtindeling met kentallen volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (2008):
| CBS-buurtcode | Buurtnaam | Inwonertal | Opp. totaal (ha) | Opp. land (ha) |
| BU16410000 | Maasbracht | 5980 | 438 | 329 |
| BU16410001 | Brachterbeek | 1250 | 101 | 101 |
| BU16410009 | Verspreide huizen Het Vonderen | 110 | 538 | 433 |
| BU16410100 | Linne | 3700 | 232 | 229 |
| BU16410109 | Verspreide huizen Linnerveld en Weerd | 20 | 167 | 143 |
| BU16410200 | Stevensweert waaronder Bilt | 1380 | 467 | 329 |
| BU16410201 | Eiland-Brandt | 290 | 266 | 184 |
| BU16410300 | Laak | 210 | 195 | 153 |
| BU16410301 | Ohé | 660 | 194 | 152 |
| BU16410400 | Thorn | 2460 | 183 | 178 |
| BU16410409 | Verspreide huizen Thorn | 100 | 486 | 400 |
| BU16410500 | Heel | 4040 | 378 | 346 |
| BU16410501 | Panheel | 220 | 120 | 96 |
| BU16410509 | Verspreide huizen Heel | 160 | 692 | 500 |
| BU16410600 | Beegden | 1780 | 810 | 730 |
| BU16410700 | Wessem | 2190 | 537 | 278 |
# Anticoma litoris

Anticoma litoris is een rondwormensoort uit de familie van de Anticomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Chitwood.
# William Thompson

William Thompson kan verwijzen naar:
* William Thompson (filosoof) (1775-1883), Iers filosoof
* William Thompson (bioloog) (1805-1852), Iers bioloog
* William Thompson (boogschutter) (1848-1918), Amerikaans boogschutter
* William Thompson (roeier) (1908-1956), Amerikaans roeier
* William Francis Kynaston Thompson (1909-1980), Brits militair
* William Thompson (politicus) (1939-2010), Noord-Iers politicus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van William Thompson en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# William Thompson (politicus)

William John Thompson (26 oktober 1939 – 12 december 2010) was een Noord-Iers politicus van de Ulster Unionist Party. In 1997 werd hij het eerste parlementslid voor het kiesdistrict West Tyrone. In 2001 werd hij vervangen door Pat Doherty. Thompson was een van de Ulster Unionist Party-leden die gekant waren tegen het Goedevrijdagakkoord.

## Externe link

* Kandidatuur-profiel voor de verkiezingen van 2001
* ↑ (en) Former Unionist MP Thompson dies
# Antocha (Antocha) shansiensis

Antocha (Antocha) shansiensis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Winkelcentrum Lelycentre

Lelycentre is een deels overdekt winkelcentrum in de Zuiderzeewijk in de Nederlandse plaats Lelystad. Het is een ontwerp van architect W.W. Buitenweg.

## Geschiedenis

De officiële opening van het winkelcentrum Lelycentre was op 8 oktober 1970 en werd verricht door de landdrost van het Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders, Will Marie Otto. Het centrum huisvestte toen 34 winkels. In 1967 waren er twee winkelstraten, de Grutterswal en de Koopmansstraat. Toentertijd heette het nog Koopcentrum Lelystad. Op 30 maart 1971 werd hier ook het VVV-kantoor ondergebracht. Destijds was het vernieuwend om winkels in één groot gebouw onder te brengen.

## Links

* Officiële website
* ↑ En verder..., Trouw, 6 oktober 1970
* Lelystad 35 jaar - Het nieuwe winkelen in het Lelycentre
# Winkelcentrum Nieuwe Brink

Winkelcentrum Nieuwe Brink is een winkelcentrum in het centrum van de Noord-Hollandse plaats Bussum. Het complex werd in 1986 opgeleverd. Onder het winkelcentrum (circa 20 winkels) bevindt zich een publieke parkeergarage.
Het bronzen beeld Dame die een hoed past (Ek van Zanten) bevindt zich op het pleintje voor de winkels, verderop staan nog enkele beelden.
* Beeld Dame met hoed
* La Rencontre
* Elengance
# Wim Tehupeiory

Willem Karel (Wim) Tehupeiory (Ema, 1883 - Batavia, 1946) was een arts in Nederlands-Indië.
Tehupeiory werd geboren op het eiland Ambon. Hij volgde met zijn broer Johan een opleiding aan de School tot Opleiding van Inlandsche Artsen (Stovia) in Batavia. Ze studeerden in 1902 af. Hij werd dokter in onder meer de gevangenis en het ziekenhuis van Medan. In 1907 trokken de broers naar Nederland, waar ze geneeskunde studeerden aan de Universiteit van Amsterdam. Anderhalf jaar later studeerden ze af. Johan overleed niet veel later door een noodlottig ongeval.
In 1909, inmiddels getrouwd met Anna Ommering, keerde Tehupeiory terug naar Nederlands-Indië. Hij richtte er de Vereeniging Ambonsch Studiefonds op, bedoeld om jonge Ambonezen te kunnen laten studeren. Hij was ook oprichter van een beroepsvereniging voor inlandse artsen. Hij werd Europees geneesheer bij de tinwinning in Blinjoe, op het eiland Banka (1910-1916). In 1910 werd hij tot Nederlander genaturaliseerd.
Van 1916 tot 1922 woonde Tehupeiroy met zijn gezin in Nederland. Ook daar bleef hij betrokken bij de Ambonese belangen. Hij was er bestuurslid van de culturele vereniging Mudato en pleitte in 1919 op een congres in Den Haag voor uitbouw van de Stovia tot een Nederlands-Indische universiteit.
In 1922 ging Tehupeiory wegens financiële omstandigheden terug naar Batavia, waar hij zich vestigde als huisarts. Hij had daarnaast diverse nevenactiviteiten en was onder meer betrokken bij Commissie van Toezicht van de Stovia en was in 1928 medeoprichter van het Moluks Politiek Verbond (MPV). Hij overleed in 1946 in Batavia.

## Boek

In 2001 ontdekte de journalist Herman Keppy op een zolder in Alkmaar twee koffers met foto's en persoonlijke papieren van Tehupeiory. Het inspireerde hem tot het schrijven van de roman Tussen Ambon en Amsterdam. Keppy heeft de papieren overgedragen aan het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis.
* ↑ Tussen Ambon en Amsterdam
* ↑ Keppy, H. (2004) Tussen Ambon en Amsterdam. Historische Roman. Schoorl:Conserve
* ↑ Archief Willem Karel Tehupeiory
* ↑ Fotocollectie Willem Karel Tehupeiory
# Wildenborch

Wildenborch is een buurtschap in de gemeente Bronckhorst in de Nederlandse provincie Gelderland. Het ligt 4 kilometer ten noordoosten van Vorden.
De buurtschap dankt haar naam aan het uit de middeleeuwen daterende kasteel De Wildenborch waarvan het landgoed eind achttiende eeuw ontgonnen werd door D.H. Staring, vader van de dichter en landbouwkundige Anthony Staring.
Op ongeveer twee kilometer ten zuidwesten van Wildenborch ligt de Zunnebelt.
Hoofdplaats: Hengelo Stadjes: Bronkhorst · Laag-Keppel Dorpen: Achter-Drempt · Baak · Drempt · Halle · Hengelo · Hoog-Keppel · Hummelo · Keijenborg · Kranenburg · Olburgen · Steenderen · Toldijk · Velswijk · Vierakker · Voor-Drempt · Vorden · Wichmond · Zelhem Buurtschappen: Bekveld · Delden · Dunsborg · Eldrik · Gooi · Halle-Heide · Halle-Nijman · Heidenhoek · Heurne (deels) · Linde · De Meene · Medler · Meuhoek · Mossel · Noordink · Oosterwijk · Rha · Varssel · Veldhoek (deels) · Veldwijk · Wassinkbrink · Wientjesvoort · Wildenborch · Winkelshoek · Wittebrink · Wolfersveen Voormalige gemeenten: Hengelo · Hummelo en Keppel · Steenderen · Vorden · Zelhem Gelderland · Steden en dorpen in Gelderland Nederland · Provincies · Gemeenten
# Wildenberg

Wildenberg is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Kelheim. Wildenberg telt 1.392 inwoners.
Abensberg · Aiglsbach · Attenhofen · Bad Abbach · Biburg · Elsendorf · Essing · Ihrlerstein · Hausen · Herrngiersdorf · Kelheim (stad) · Kirchdorf · Langquaid · Mainburg · Neustadt an der Donau · Painten · Riedenburg · Rohr in Niederbayern · Saal an der Donau · Siegenburg · Teugn · Train · Volkenschwand · Wildenberg
# Antonie Frans Monna

Antonie Frans Monna (Den Haag, 10 maart 1909 – De Bilt, 7 oktober 1995) was een Nederlandse wiskundige en wetenschapshistoricus.

## Leven en werk

Monna studeerde aan de Universiteit van Leiden (doctoraalexamen 1933), onder andere bij Paul Ehrenfest en Willem van der Woude en promoveerde in 1935 bij Johannes Droste over het Dirichlet-probleem.
Daarna doceerde hij op scholen in Den Haag en Middelburg, werkte in 1936 in een laboratorium van de Technische Natuurkunde (bij C. Zwikker in Delft) en vanaf 1937 in Dordrecht in de verzekeringsbranche (Eerste Nederlandsche Verzekering-Maatschappij).
Vanaf 1942 werkte Monna voor het ministerie van Onderwijs in Den Haag, voordat hij in 1961 naar de Universiteit Utrecht kwam. Daar werd hij in 1965 hoogleraar en ging hij in 1979 met emeritaat. Hij was in de jaren 1960 lid van het Nederlands nationaal comité om het onderwijs in wiskunde te moderniseren en had op dit gebied begin nauw contact met Hans Freudenthal.
Monna hield zich aanvankelijk bezig met potentiaaltheorie. Hij correspondeerde sinds 1938 daarover met Marcel Brelot in Frankrijk en kwam zo vroeg in aanraking met de ideeën van Bourbaki, die een grote indruk op hem maakte. Vanaf de jaren 1940 was hij ook betrokken bij de p-adische getallen en p-adische Banachruimten. In 1966 organiseerde hij samen met Tonny Albert Springer het congres Local Fields in Driebergen.
In 1973 schreef Monna een geschiedenis van de functionaalanalyse ("Functional analysis in historical perspective", Utrecht). In 1978 publiceerde hij een verzamelwerk over Carl Friedrich Gauss.

## Literatuur

* (fr) Monna, Analyse non-archimédienne, Springer 1970
* (en) Monna, Functional Analysis in historical perspective, Wiley 1973
* (en) Monna, Dirk van Dalen Sets and Integration. An outline of the development, Wolters-Noordhoff, Groningen, 1972
* (en) Monna Methods, concepts and ideas in mathematics: aspects of an evolution, CWI Tracts, 1986

## Literatuur

* (en) Joseph W. Dauben, Christoph J. Scriba (Hrsg.): Writing the history of mathematics. Its historical development. Birkhäuser, Basel u. a. 2002, ISBN 3-7643-6167-0, (Science networks 27).

## Externe link

* (nl) Adriaan Monna, Marius van der Put over Monna, Nieuw Archief voor Wiskunde, Juni 2004, pdf bestand
# Antonie Jan Prins

Antonie Jan Prins (1846 - Arnhem, 10 september 1916) was een Nederlands generaal-majoor der infanterie van het Nederlandse leger.

## Loopbaan

Prins werd in 1867 benoemd tot tweede luitenant bij de infanterie. In 1871 werd hij bevorderd tot eerste luitenant, in 1875 tot kapitein, in 1890 tot majoor, in 1892 tot luitenant-kolonel, en in 1897 tot kolonel, commandant van het achtste regiment infanterie te Arnhem. In november 1900 werd hij benoemd tot generaal-majoor, commandant van de tweede divisie. Prins was gedurende enige tijd gedetacheerd bij het Indische leger en nam toen deel aan de krijgsverrichtingen te Atjeh. Tijdens de grote veldoefeningen die in 1903 door de tweede en derde divisie werden gehouden had hij samen met generaal-majoor Kraijenhoff van de Leur de leiding. Prins richtte onder meer de compagniesopleiding op.
Hij ging in 1904 eervol met pensioen en vestigde zich te Velp. Zijn verdiensten werden door de regering erkend door zijn benoeming tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
In het begin van de Eerste Wereldoorlog schreef Prins naar aanleiding van een bezoek aan het Duitse westelijke front als correspondent een aantal artikelen in Het Vaderland. Deze artikelen werden niet onverdeeld positief ontvangen. Men vond dat hij te weinig kritisch was: deze nobele en edele krijgsoverste deed niet veel anders dan uitstapjes maken en dinertjes bezoeken van en met Duitse stafofficieren, waarvan hij dan getrouw aan zijn blad verslag deed.
De artikelen werden in 1915 in boekvorm uitgegeven onder de titel Aan het front en in België: Brieven verschenen in Het Vaderland.
Op 10 september 1916 wandelde Prins te Arnhem bij de Zijpse Poort naar de tram om zich naar zijn woning te Velp te begeven toen hij werd getroffen door een hartstilstand en ineenzakte. Door een arts kon slechts de dood geconstateerd worden. Prins werd begraven op de begraafplaats Heiderust te Rheden.
* ↑ 1916. Generaal Prins overleden. Prins der Geïllustreerde Bladen.
* ↑ Tilburgse Courant, 12 september 1916
* ↑ Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië, 7 juni 1915
* ↑ Het Nieuws van den Dag voor Nederlandsch-Indië, 7 juni 1915
* ↑ Algemeen Handelsblad, 11 september 1916
* ↑ Het Centrum, 14 september 1916
# Abacetus rubidicollis

Abacetus rubidicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Wiedemann.
# Abacetus rufipalpis

Abacetus rufipalpis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Chaudoir.
# Aartsbisdom Cali

Het aartsbisdom Cali (Latijn: Archidioecesis Caliensis) is een rooms-katholiek aartsbisdom met als zetel Cali, in Colombia. De aartsbisschop van Cali is metropoliet van de kerkprovincie Cali, waartoe ook de volgende suffragane bisdommen behoren:
* Buenaventura
* Buga
* Cartago
* Palmira

## Geschiedenis

Het aartsbisdom werd opgericht op 7 juni 1910, als bisdom Cali, uit delen van het aartsbisdom Popayán, en was suffragaan aan het aartsbisdom Popayán. Op 20 juni 1964 werd het verheven tot metropolitaan aartsbisdom.

## Parochies

Het aartsbisdom had in 2021 een oppervlakte van 2.504 km$^2$ en telde 2.863.000 inwoners waarvan 84,9% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Bisschoppen

* Heladio Posidio Perlaza Ramírez (11 augustus 1911 - 28 september 1926)
* Luis Adriano Díaz Melo (13 april 1927 - 13 november 1947)
* Julio Caicedo Téllez (23 februari 1948 - 24 september 1958)
** Miguel Antonio Medina y Medina (hulpbisschop: 16 juli 1952 - 1959)
* Francisco Gallego Pérez (18 december 1958 - 21 mei 1960)

### Aartsbisschoppen

* Alberto Uribe Urdaneta (13 juli 1960 - 7 februari 1985)
** Augusto Aristizábal Ospina (hulpbisschop: 2 juni 1969 - 29 oktober 1977)
* Pedro Rubiano Sàenz (7 februari 1985 - 27 december 1994; coadjutor sinds 26 maart 1983)
** Héctor Luis Gutiérrez Pabón (hulpbisschop: 13 februari 1987 - 2 februari 1998)
** Alfonso Cabezas Aristizábal (hulpbisschop: 22 april 1988 - 13 mei 1992)
** Julio Enrique Prado Bolaños (hulpbisschop: 8 juli 1992 - 2 februari 1995)
** Edgar de Jesús Garcia Gil (hulpbisschop: 8 juli 1992 - 28 oktober 2002)
* Isaías Duarte Cancino (19 augustus 1995 - 16 maart 2002)
** José Soleibe Arbeláez (hulpbisschop: 19 juli 1999 - 6 december 2002)
** Luis Adriano Piedrahíta Sandoval (hulpbisschop: 19 juli 1999 - 3 juli 2007)
* Juan Francisco Sarasti Jaramillo (17 augustus 2002 - 18 mei 2011; hulpbisschop 8 maart 1978 - 23 december 1983)
** Gonzalo Restrepo Restrepo (hulpbisschop: 12 december 2003 - 11 juli 2006)
** Julio Hernando García Peláez (hulpbisschop: 11 februari 2005 - 5 juni 2010)
** José Alejandro Castaño Arbeláez (hulpbisschop: 13 november 2006 - 21 oktober 2010)
** José Daniel Falla Robles (hulpbisschop: 15 april 2009 - 29 juni 2016)
* Darío de Jesús Monsalve Mejía (18 mei 2011 - 8 december 2022; coadjutor sinds 3 juni 2010)
** Juan Carlos Cárdenas Toro (hulpbisschop: 26 juni 2015 - 1 oktober 2020)
* Luis Fernando Rodríguez Velásquez (8 december 2022 - heden; coadjutor sinds 22 april 2022, hulpbisschop sinds 5 juli 2014)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het aartsbisdom Cali
* Kaart van de kerkprovincie Cali
* Archdiocese of Cali. catholic hierarchy (2023). Gearchiveerd op 23 januari 2024. Geraadpleegd op 23 januari 2024.
Cali (aartsbisdom) · Buenaventura · Buga · Cartago · Palmira