OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sibbergrubbe

De Sibbergrubbe is een holle weg in het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg tussen de plaatsen Valkenburg en Sibbe. De ca. 2 km lange Sibbergrubbe is in het Limburgse Heuvelland een matig steile helling, die vooral bij wielrenners bekendheid geniet.

## Ligging

De Sibbergrubbe ligt aan de zuidoostkant van Valkenburg en vormt aan deze zijde de laatste bebouwing van het Geulstadje. De weg begint vrij vlak bij de T-splitsing met de straten Neerhem en Oud Valkenburgerweg. Buiten de bebouwde kom van Valkenburg stijgt de weg meteen vrij sterk, met een aantal scherpe bochten. Hier neemt de weg het profiel aan van een typische holle weg, een grubbe met aan weerszijden metershoge bermen met dichte hellingbossen. Bovenaan de helling gaat de weg over in de Bergstraat, onderdeel van de bebouwde kom van Sibbe. In deze overgang zit de iconische 'hobbel', die gemaakt is om water af te remmen dat naar beneden stroomt.
Ten oosten van de Sibbergrubbe ligt het Biebosch, ten westen ligt de Heunsberg. Op de helling van de Heunsberg bevindt zich het Sprookjesbos Valkenburg. Langs de Sibbergrubbe bevinden zich diverse cultuurhistorisch waardevolle objecten, zoals de Kalkoven Biebosch, de Vallenberggroeve, de Sibbergroeve en een archeologische vindplaats van prehistorische vuursteenwinning.

## Wielrennen

De helling is meermaals opgenomen in de wielerklassieker Amstel Gold Race. De klim wordt dan tweemaal bedwongen, als vijfde klim na de Bergseweg en voor de Cauberg en als twintigste klim tussen Vrakelberg en Cauberg. Opvallend aan deze klim is dat het percentage over de gehele lengte vrij constant is. In de laatste fase van de Amstel Gold Race vormt de Sibbergrubbe de afdaling naar Valkenburg, vlak voor de finish op de Cauberg.

## Groeves

In of nabij de Sibbergrubbe bevinden zich meerdere hoofdzakelijk ondergrondse kalksteengroeves, waaronder:
* Vuursteenmijnen Biebosch
* Sibbergroeve
* Fleschenberggroeve
* Groeve het Nullelokske
* Groeve het Paulusbergske
* Groeve het Kornelsbergske
* Groeve Lemmekenskoel
* Groeve achter Lemmekenskoel
* Groeve in de Grindkuil (IJzeren Koeweg)
* Groeve aan de Heide (IJzeren Koeweg)
* Heiberggroeve (IJzeren Koeweg)
* Sint-Jansboschheidegroeve (IJzeren Koeweg)
* Sansovet (IJzeren Koeweg)
* Canadasbergske (IJzeren Koeweg)
* Ingvarsputje (IJzeren Koeweg)
* Groeve van de Verdwenen Honden (IJzeren Koeweg)
* Vallenberggroeve
* Bieboschgroeve
* Beckersbergske
* Groeve naast Beckersbergske
# Simra cecidophila

Simra cecidophila is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Quicke in 1993.
# Sikorsky

Sikorski of Sikorsky kan verwijzen naar:

## Persoon met de achternaam Sikorski/Sikorsky

* Kazimierz Sikorski, Pools componist
* Radosław Sikorski, Pools politicus en journalist
* Władysław Sikorski, Pools militair en politicus
* Igor Sikorsky, Oekraïens-Amerikaans luchtvaartpionier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sikorsky en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sikorsky R-4

De Sikorsky R-4 was de eerste helikopter die in productie werd genomen en was ook de eerste dienstheli van wat in die tijd nog de American Air Force (AAF) was.

## Ontwikkeling en inzet

Het originele militaire model, de XR-4, was ondersteund als de beroemde experimentele VS-300 helikopter, uitgevonden door Igor Sikorsky en openbaar gedemonstreerd in 1940. De XR-4 maakte zijn eerste vlucht op 13 januari 1942 met als resultaat van de succesvolle vluchten dat de United States Army Forces 3 YR-4A’s en 27 YR-4B’s kocht voor diensttests en training.
Van deze 30 vloog er een naar Birma en een naar Alaska terwijl enkele anderen werden aangewezen tot heli’s van de US Navy, US Coast Guard en de Britse Royal Navy. In de Royal Air Force (RAF) dienst waren ze Hoverfly genoemd. De R-4 was de eerste militaire helikopter die de Britse marine in dienst had genomen. Met deze heli begonnen ze in 1945 de Helicopter Training School op de RAF Andover basis. De R-4 presteerde zeer goed en daarom kocht de AAF 100 R-4B’s in mei 1944.

## Musea met R-4's

* National Museum of the United States Air Force in de Wright-Patterson Air Force Base bij Dayton (Ohio).
* RAF Museum bij Hendon in de regio Groot-Londen.
* Canada Aviation Museum in Ottawa (Ontario).
# Sikopo

Sikopo is een eiland in de Salomonseilanden, en ligt tussen Santa Isabel en Choiseul.
Er komen slechts drie zoogdieren voor: de geïntroduceerde Polynesische rat (Rattus exulans) en de vleermuizen Nyctimene major en Pteropus woodfordi.
# Sint-Pauluskerk (Langemark)

De Sint-Pauluskerk (soms voluit: Sint-Paulus Bekeringkerk) is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Langemark-Poelkapelle behorende plaats Langemark, gelegen aan de Markt.

## Geschiedenis

Mogelijk werd begin 7e eeuw hier een kapel gebouwd die aan Sint-Eligius was gewijd. In 1102 was sprake van een zelfstandige parochie. In de 14e eeuw werd een gotische kerk gebouwd, welke in de jaren 1566-1582 vernield werd tijdens de godsdiensttwisten. Enkel de toren bleef behouden. In 1620 was de kerk weer hersteld. In 1798 brandde de kerk af, waarbij slechts de toren en de muren bleven staan. Opnieuw werd de kerk hersteld maar, tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij volledig verwoest.
In 1921 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Thierry Nolf.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige hallenkerk in historiserende gotische stijl, met voorgebouwde westtoren op vierkante plattegrond, welke voorzien is van vier hoektorentjes op de torentrans. De toren wordt geflankeerd door een vijfzijdig traptorentje.
Het kerkmeubilair heeft neorenaissance kenmerken.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sinar Pagi

Sinar Pagi kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Sinar Pagi (Tanah Pinem), een plaats in het regentschap Dairi van de provincie Noord-Sumatra
* Sinar Pagi (Seluma Utara), een plaats in het regentschap Seluma van de provincie Bengkulu, Sumatra
* Sinar Pagi (Kaur Selatan), een plaats in het regentschap Kaur van de provincie Bengkulu, Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sinar Pagi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Simaetha colemani

Simaetha colemani is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simaetha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Marek Żabka.
# Sinochlora semicircula

Sinochlora semicircula is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Liu.
# Sinochlora nonspinosa

Sinochlora nonspinosa is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Liu & Kang.
# Sinochlora cucullata

Sinochlora cucullata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Wang, Lu & Shi.
# Sint-Vincentiuskerk (Cardona)

De Sint Vincentiuskerk of Canònica de Sant Vicenç is een romaanse reguliere kapittelkerk in de stad Cardona (Bages), in de vallei van de Cardener ten noorden van Barcelona in Catalonië, toegewijd aan Vincentius van Zaragoza. Hij bevindt zich op een hoogte boven de stad binnen de vesting van het Kasteel van Cardona.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was het een eenvoudige burchtkapel, eigendom van de heren van Osona. Een eerste schriftelijke vermelding dateert uit 980. De kerk profiteerde van de royale giften van de burchtheren, zodat ze spoedig tot priorij verheven werd in de hoop het tot een dekenij binnen het bisdom van La Seu d'Urgell te promoveren. In 1019 begint de burggraaf Bermon van Cardona onder impuls van abt Oliba, met de bouw dan een kapittelkerk. Het gebouw werd voltooid in 1040 en ingewijd door Eribal, bisschop van Urgell. In 1090 voerde de burggraaf Ramon Folc II van Cardona voor de reguliere kanunniken van het kapittel de regel van Augustinus van Hippo in. Het reguliere leven kwam ten einde toen de reguliere kapittels in 1592 geseculariseerd werden. De ombouw van kasteel en kerk tot kazerne in 1794 maakte een einde aan het religieuze leven. In de kerk werden een aantal verdiepingen gebouwd om slaapzalen te maken. Toen de soldaten vertrokken, begon een langzaam verval. In 1952 werd met de restauratie begonnen.

## Architectuur

De kerk is een typisch voorbeeld van de Catalaanse romaanse architectuur: een basilica met drie beuken, een transept en een hoogkoor, gebouwd in de lokale natuursteen. Elke beuk wordt aan de oostzijde door een apsis afgesloten. Het koor en de centrale apsis liggen hoger, boven op een crypte met drie beuken, gescheiden door monolithische zuilen. Binnen in de kerk bevinden zich enkele merkwaardig goed bewaarde fresco's in de stijl van de Meester van Polinyà.
Naast de kerk bevindt zich de gotische kloostergang. Het gedeelte dat in de loop der tijden verdwenen was wordt geëvoceerd door een eigentijdse constructie in staal en steen die het oorspronkelijke volume herstelt, die echter als eigentijdse aanvulling goed van de oude delen onderscheiden is.
* Het gerestaureerde kloosterpand
* De cripte
* Fresco Pantocrator
# Sint-Vincentiuskerk (Evere)

De Sint-Vincentiuskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw te Evere, gelegen aan Sint-Vincentiusstraat 1.

## Geschiedenis

Reeds in 1120 was er sprake van een bedehuis, daar een document meedeelt dat het patronaatsrecht van het altaar te Everna (Evere) door de Bisschop van Kamerijk geschonken werd aan het kapittel van Zinnik, verbonden aan de Sint-Vincentiuskerk aldaar. De parochie werd voor het eerst genoemd in een document van 1247 en het kerkgebouw in een document van 1527, toen een nieuw koor werd aangebouwd.
De kerk heeft te lijden gehad van de Beeldenstorm tussen 1578 en 1585, en daarbij werd ook de kerk beschadigd. Pas in 1602 kreeg de kerk weer een nieuw dak. In 1705 werd de kerk vergroot van een eenbeukige naar een driebeukige kerk. Architect was Edige Vanden Eynde. In 1742 werd de school naast de kerk afgebroken en werd een kleine doopkapel aangebouwd. In 1845-1846 werd de kerk nog vergroot. Het kerkhof rond de kerk werd op het einde van de XIXe eeuw verwijderd, enkele grafstenen blijven nog tegen de muren over, onder andere degene van Jean De Guchteneere. De pastorie werd tijdens de Tweede Wereldoorlog (mei 1944) verwoest en de kerk licht beschadigd. Direct na de Bevrijding werd de kerk gerestaureerd.

## Gebouw

De kerk is opgetrokken in de witte zandsteen die in plaatselijke groeven werd gewonnen. Het betreft een eenvoudige driebeukige kerk in classicistische stijl. De ingebouwde toren is veel ouder. Ze zal omstreeks 1200 gebouwd zijn, in elk geval tussen 1125 en 1250. Het is een vierkante toren, gedekt door een tentdak. Het gebouw staat op een hoogte die eertijds uitzicht bood over de Zenne.

## Interieur

De kerk bezit diverse kunstschatten, zoals zijaltaren, lambrisering, biectstoel, preekstoel en doksaal, alles van 1674. Er zijn beelden, namelijk Madonna met Kind (16e eeuw), Sint-Vincentius van Zinnik en zijn zonen (17e eeuw). Van de schilderijen kunnen worden genoemd: Verrijzenis van Christus van Hendrick de Clerck (omstreeks 1600), en het altaarstuk: Sint-Vincentius neemt de monnikspij aan, uit de 2e helft van de 16e eeuw. De glazenier Pierre Majerus vervaardigde in 1985 vier glas-in-loodramen, welke de Apocalyps verbeelden.
Het orgel dateert van 1872 en werd gebouwd door Joseph Merklin van de firma Merklin-Schütze. Pierre Schyven, die later het kathedraalorgel van Antwerpen zou bouwen, had de leiding over diens atelier in die tijd en had mogelijk een groot aandeel in de bouw ervan, gezien Merklin zelf in dat jaar al naar Parijs getrokken was om er een dochterfirma op te richten. Het orgel is in praktisch originele staat bewaard gebleven. Het vertoont qua opzet veel gelijkenissen met het grotere orgel van de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken dat enkele jaren later door dezelfde firma werd gebouwd.
* Kerken in Vlaanderen
* Brussels Hoofdstedelijk Gewest
* ↑ foto's van de grafstenen op Geneanet
* ↑ Romantisch galerijorgel (Merklin, 1809) - Sint-Vincentiuskerk - Orgels in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. www.orgues.irisnet.be. Geraadpleegd op 14 december 2021.
# Sint-Waldetrudiskerk

De Sint-Waldetrudiskerk is een kerk in Herentals, gebouwd in de Brabants gotische stijl.

## Architectuur en kunst

De toren, het enige overblijfsel van de kerk uit de 14e eeuw, staat op een ongebruikelijke plaats, tussen koor en beuk. De hoge spits, uit 1901, vervangt een oudere bolvormige spits uit 1796. Nog opmerkelijker is de wijze waarop de kruisribbengewelven van het middenschip en van het hoogkoor worden geschraagd, die bijna uniek is in de architectuurgeschiedenis.
De kerk bevat een interessant altaarstuk uit het begin van de 16e eeuw van Passier Borreman dat de marteldood van de HH. Crispijn en Crispinianus, beschermheiligen van schoenmakers en leerlooiers voorstelt (Vlaamse Meesters in Situ) en verder schilderijen van Frans Francken (I) en Pieter-Jozef Verhaghen (18e eeuw), een bewerkt koorgestoelte uit de 17e eeuw en een Romaanse doopvont).

## Orgel

Het huidige orgel werd gebouwd tussen 1767 en 1770 door de Geelse gebroeders Fredericus Jacobus en Ludovicus Francisus Verbuecken. Dit nieuwe orgel werd op een rococo-oksaal tegen de westgevel geplaatst, waarna vermoedelijk het grote westraam en het portaal werden dichtgemetseld. De orgelkast werd door meerdere mensen vervaardigd.
In 1927 werd het herbouwd door de weduwe F. Joris en haar zonen uit Zichem, maar al in 1942 was een nieuw herstel nodig, uitgevoerd door de Leuvenaar Hubert Van De Loo. Deze twee 'restauraties' werden in 1949 als rampzalig beschouwd door Flor Peeters, die het in zijn collegetijd (1916-1917) nog bespeeld had. Tussen 1967 en 1968 voerde Bernard Pels-D'Hondt eindelijk de restauratie uit, onder supervisie van Flor Peeters. Ook het aantal registers en orgelpijpen werd uitgebreid.
Nog een restauratie, ditmaal door Pieter Vanhaecke uit Watermaal-Bosvoorde, gebeurde van 2001 tot 2003.
# Sinuspiridae

Sinuspiridae zijn een uitgestorven familie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Taxonomie

De volgende geslachten zijn bij de familie ingedeeld:
* † Coelocaulus Oehlert, 1888
* † Michelia F. A. Roemer, 1852
* † Sinuspira Perner, 1907
* ↑ Mazaev A.V. (2011) Pennsylvanian gastropods of the suborders Murchisoniina Cox et Knight, 1960 and Sinuspirina Mazaev subordo nov. from the central regions of the Russian Platform: Morphology, taxonomy, and phylogeny. Paleontological Journal. 45:(12): 1533-1599. p: 1562
# Sinusknoop

De sinusknoop of nodus sinuatrialis is een groep cellen in het hart die het hart er periodiek toe aanzet om een contractie uit te voeren. De sinusknoop bevindt zich in de wand van het rechteratrium. Veel cellen in het hart geven spontaan periodiek een impuls af, maar de cellen in de sinusknoop 'winnen' het van de andere omdat zij van nature de hoogste frequentie hebben en die dus steeds voor zijn.
Na het samentrekken van de boezems geeft de AV-knoop de elektrische impuls door aan de kamers die op hun beurt samentrekken.
* ↑ Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* ↑ Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
# Siseme peculiaris

Siseme peculiaris is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Siseme peculiaris werd in 1904 beschreven door H. Druce.
# Sint-Leonarduskerk

Sint-Leonarduskerk of Sint-Leonarduskapel kan verwijzen naar:

## België

* Sint-Leonarduskerk (Aartselaar)
* Sint-Leonarduskapel (Forêt), te Fonds-de-Forêt
* Sint-Leonarduskerk (Molenbeersel)
* Sint-Leonarduskerk (Rocourt)
* Sint-Leonarduskerk (Sint-Lenaarts)
* Sint-Leonarduskerk (Zoutleeuw)
* Sint-Leonarduskerk (Zuidschote)

## Frankrijk

* Sint-Leonarduskerk (Dannemarie)
* Sint-Leonarduskerk (Fougères)
* Sint-Leonarduskapel (Mayenne)
* Sint-Leonarduskerk (Saint-Léonard)
* Sint-Leonarduskerk (Spijker)

## Nederland

* Sint-Leonarduskerk (Beek en Donk)
* Sint-Leonarduskerk (Helmond)
* Sint-Leonarduskerk ('s-Hertogenbosch)
* Sint-Leonarduskapel (Koningslust)
* Leonarduskerk (Leiden)
* Sint-Leonarduskerk (Oosterhout)
* Sint-Leonarduskapel (Wanssum)

## Oostenrijk

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Leonarduskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Leonarduskapel (Forêt)

De Sint-Leonarduskapel (Chapelle Saint-Léonard) is een kapel in de tot de Belgische gemeente Trooz behorende plaats Fonds-de-Forêt, gelegen aan de Rue de la Pompe.
De kapel werd gebouwd in 1886-1887 en is opgetrokken in blokken zandsteen en kalksteen.
Het is een eenvoudig kapelletje van twee traveeën met halfrond afgesloten koor en een dakruiter.
# Sitticus penicillatus adriaticus

Sitticus penicillatus adriaticus is een spinnenondersoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Sitticus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Gábor von Kolosváry.
# Situmekar

Situmekar kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Situmekar (Cisitu), een plaats in het bestuurlijke gebied Sumedang in de provincie West-Java
* Situmekar (Lembursitu), een plaats in het bestuurlijke gebied Kota Sukabumi in de provincie West-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Situmekar en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Skiinfo

Skiinfo is een internationaal bedrijf dat zich richt op de online publicatie van actuele wintersportdata. Het hoofdkantoor ligt in Oslo in Noorwegen. Skiinfo is vooral sterk vertegenwoordigd in de Alpenlanden en Scandinavië, maar is ook actief in Noord-Amerika en Oost-Europa. Sinds 2009 wordt ook informatie over Belgische skigebieden en Nederlandse indoor-skipistes gepubliceerd.

## Geschiedenis

In 1996 werd Skiinfo opgericht in Noorwegen. Binnen enkele jaren groeide het bedrijf en kreeg vestigingen in andere Europese landen. Meer dan 60 voltijdse medewerkers in meer dan tien Europese landen werken dagelijks samen. Tegenwoordig zijn er Skiinfo-vestigingen en vertegenwoordigingen in Oslo, Annecy, Turijn, Žilina en Münster en sinds enkele jaren ook in Londen, Kopenhagen, Madrid, Östersund en Maastricht. Vandaag de dag behoort Skiinfo tot de leidende wintersportportals van Europa, met informatie uit meer dan 2000 skigebieden en informatie beschikbaar in vijftien talen.

## Informatie raadplegen

Skiinfo biedt informatie over de sneeuwhoogte, laatste sneeuwval, lawinegevaar, actueel weer en weersverwachting, temperatuur, open skiliften en pistes. Ook zijn er webcams gerangschikt op sneeuwhoogte en actuele sneeuwval, en kunnen gebruikers de skicondities per skigebied vergelijken.
Tegenwoordig kunnen gebruikers ook online de sneeuwcondities checken van ruim 2.000 skigebieden. Zo heeft Skiinfo een "Snowfinder"-module met de sneeuwverwachting per skigebied. Een andere service is "Powderalarm": deze module verstuurt automatisch een e-mail als er binnen 24 uur meer dan 20 cm sneeuw is gevallen in het skigebied.
Skiinfo beschikt ook over een database met sneeuwgeschiedenis per skigebied. Per jaar en periode is aangegeven hoeveel sneeuw er was. Daarmee is te zien hoe sneeuwzeker een skigebied is tijdens een bepaalde periode.

## Informatiemodules

Skigebieden in Oostenrijk, Frankrijk, Zwitserland, Italië, Duitsland, Andorra, Noorwegen, de Verenigde Staten, Canada, Tsjechië, Slowakije, Polen, Slovenië, Bulgarije, Spanje, Zweden, Finland, Liechtenstein, België en Nederland voeren direct hun gegevens in de Skiinfo-database. Deze informatie is vervolgens beschikbaar op internet in 15 talen. Nationale media maken gebruik van speciaal ontwikkelde informatiemodules. Deze modules worden onder andere gebruikt door dagbladen, magazines, touroperators, skiverenigingen en in online tools als iGoogle. Voor beheerders van websites zijn er gratis skigebiedswidgets beschikbaar met webcam en actuele weer- en sneeuwcondities per skigebied.
# Sint-Lievenscollege (Antwerpen)

Het Sint-Lievenscollege is een school in Antwerpen op het Zuid, vernoemd naar Livinus van Gent.
Het Sint-Lievenscollege werd in 1930 opgericht met de steun van Lieven Gevaert. De school fuseerde met de handelsschool Mère Jeanne die dateert van 1866 en het Instituut Onze-Lieve-Vrouw aan de Amerikalei, uit 1885. De school benadrukt een “katholiek, Vlaams en sociaal” opvoedingsproject. De middelbare school van het Sint-Lievenscollege maakt deel uit van de scholengemeenschap Lieven Gevaert. De school is nu gevestigd op twee campussen, een aan de Kasteelpleinstraat, een tweede aan de Amerikalei.
De campus aan de Kasteelpleinstraat is een gebouw uit 1932 in art-decostijl van architecten Jef Huygh, Flor Van Reeth en Jan Smits. Het gebouw heeft beelden van Albert Poels en Rik Sauter en glaswerk van Eugeen Yoors. Het gebouw werd in 1995 beschermd als monument van onroerend erfgoed.

## oud-leerlingen

* Paul Snoek
* Walter Peeters
* André Leysen
* Hugo Coveliers
* Bruno Valkeniers
* Jan Schrooten
* André De Beul
* Jef Van Linden
* Vaast Leysen
* Frank Focketyn
* Kris Focketyn
* Donald Madder
* Ides Meire
* Gert Winckelmans
* Marie Vinck
* Wim Van de Velde
* Axel Daeseleire
* Jan Dircksens
* Tom Pintens
* Paul Quirynen
* Frank Swaelen
# Skorlagad

Skorlagad is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Morvan.

## Soorten

Het geslacht Skorlagad omvat de volgende soorten:
* Skorlagad cameroni (Louwerens, 1953)
* Skorlagad kornbihanik Morvan, 2007
* Skorlagad kucerai Morvan, 2007
* Skorlagad nepalensis Morvan, 1999
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Skorkov

Skorkov kan verwijzen naar de volgende Tsjechische gemeenten:
* Skorkov (okres Havlíčkův Brod)
* Skorkov (okres Mladá Boleslav)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Skorkov en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.