OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gerard van Rooy

Gerard van Rooy (Maartensdijk, 20 maart 1938 - Utrecht, 20 oktober 2006) was een Nederlands graficus. Van Rooy was zijn leven lang woonachtig in de stad Utrecht.

## Oeuvre

Zijn oeuvre bestaat uit meer dan 300 prenten. Hij werkte vrijwel alleen in zwart-wit. Van Rooy werkte figuratief, maar bereikte daarmee vaak een bijna abstract resultaat. Veelal combineerde hij verschillende technieken op één plaat.
Hij maakte onder meer een grote serie van stille, poëtische beelden van eenvoudige onderwerpen: een bolletje touw, een doosje, een schelp, een paar veren. De laatste jaren werden zijn werken verhalender en was er, bijvoorbeeld, ook plaats voor oud kinderspeelgoed.
Van Rooy maakte in de jaren zestig en zeventig deel uit van het Grafisch Gezelschap De Luis. In de jaren negentig was er een keramische samenwerking met de Utrechtse kunstenaars Gert de Rijk, Anco van der Haar en Henk van der Haar in Z4.

## Monografie/exposities

November 2007 verscheen bij uitgeverij Optima een monografie over Van Rooy (Gerard van Rooy, Etser) met daarin opgenomen een uitgebreide oeuvrecatalogus. Het Centraal Museum in Utrecht organiseerde naar aanleiding hiervan een overzichtsexpositie. Enkele maanden eerder ging zijn website online. In het najaar van 2008 was in Museum Het Rembrandthuis een tentoonstelling te zien over De Luis.

## Privéleven

Uit Van Rooys eerste huwelijk zijn twee dochters geboren. Met zijn tweede vrouw leefde hij samen tot aan zijn dood. Gerard van Rooy ligt in Utrecht begraven op Soestbergen.

## Werk in Musea en Collectie's

* Centraal Museum te Utrecht
* N-K-Collectie te Amersfoort
* Het Utrechts Archief

## Externe link

* Officiële site over Gerard van Rooy
* Biografisch Portaal: 18563520
* Gemeinsame Normdatei: 134247558
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1054 670X
* Library of Congress Control Number: nb2006008202
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 298489562
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 68143
* Système universitaire de documentation: 253821126
* Virtual International Authority File: 36439990
* WorldCat (via VIAF): 36439990
# Gauliga Berlin-Brandenburg 1944/45

De Gauliga Berlin-Brandenburg 1944/45 was het twaalfde en laatste voetbalkampioenschap van de Gauliga Berlin-Brandenburg. Door het nakende einde van de Tweede Wereldoorlog ging het seizoen 1944/45 in een groot deel van het Derde Rijk niet van start of werd de competitie na enkele wedstrijden afgebroken. In Berlijn haalden ze dertien speeldagen van de achttien maar dan moesten ook deze clubs de strijd staken. Om een volwaardig team op te kunnen stellen vormden enkele clubs ook een eenmalige fusie (KSG).
Na dit seizoen werd de Gauliga opgeheven en vervangen door de Berliner Stadtliga.

## Eindstand

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Berliner SV 92 | 13 | 10 | 2 | 1 | 53:16 | 22:4 |
| 2. | SpVgg Blau-Weiß 1890 Berlin | 13 | 8 | 2 | 3 | 33:16 | 18:8 |
| 3. | SC Union 06 Oberschöneweide (N) | 13 | 6 | 5 | 2 | 32:22 | 17:9 |
| 4. | SpVgg 03 Potsdam | 13 | 6 | 3 | 4 | 28:23 | 15:11 |
| 5. | SC Wacker 04 Tegel | 13 | 6 | 3 | 4 | 40:40 | 15:11 |
| 6. | SG Ordnungspolizei Berlin (N) | 12 | 6 | 2 | 4 | 32:24 | 14:10 |
| 7. | Tennis Borussia Berlin | 12 | 5 | 2 | 5 | 38:32 | 12:12 |
| 8. | Hertha BSC (K) | 13 | 4 | 1 | 8 | 28:37 | 9:17 |
| 9. | KSG Minerva 93/Spandauer SV Berlin | 13 | 2 | 4 | 7 | 15:40 | 8:18 |
| 10. | SC Tasmania 1900 Neukölln | 12 | 1 | 3 | 8 | 18:36 | 5:19 |
| 11. | KSG Lufthansa/Viktoria 89 Berlin | 13 | 2 | 1 | 10 | 16:47 | 5:21 |
| | Kampioen |
| (K) | Titelverdediger |
| (N) | Promovendus |

## Externe link

* Euroleagues
1933/34 · 1934/35 · 1935/36 · 1936/37 · 1937/38 · 1938/39 · 1939/40 · 1940/41 · 1941/42 · 1942/43 · 1943/44 · 1944/45
Baden · Bayern · Berlin-Brandenburg · Böhmen-Mähren · Danzig-Westpreußen · Elsaß · Hamburg · Hessen-Nassau · Kurhessen · Mitte · Niederrhein · Niederschlesien · Oberschlesien · Osthannover · Ostmark · Ostpreußen · Pommern · Sachsen · Schleswig-Holstein · Südhannover-Braunschweig · Weser-Ems · Westfalen · Württemberg
# Lijst van voetbalinterlands Britse Maagdeneilanden - Dominicaanse Republiek

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van de Britse Maagdeneilanden en de Dominicaanse Republiek. De landen speelden tot op heden drie keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting was een kwalificatiewedstrijd voor de Caribbean Cup 1999 op 17 maart 1999 in Port-au-Prince (Haïti). Het laatste duel, een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 2026, vond plaats in San Cristóbal op 11 juni 2024.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Port-au-Prince | 17 maart 1999 | Caribbean Cup 1999 kwalificatie | Dom. Rep. − Br. Maagdeneil. | 0 − 0 |
| 2 | San Cristóbal | 14 oktober 2010 | Caribbean Cup 2010 kwalificatie | Dom. Rep. − Br. Maagdeneil. | 17 − 0 |
| 3 | San Cristóbal | 11 juni 2024 | WK 2026 kwalificatie | Dom. Rep. − Br. Maagdeneil. | 4 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Br. Maagdeneil. | Gelijk | Winst Dom. Rep. | Doelsaldo Br. Maagdeneil. – Dom. Rep. |
| WK-kwalificatie | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 4 |
| Caribbean Cup-kwalificatie | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 − 17 |
| Totaal | 3 | 0 | 1 | 2 | 0 − 21 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
# Coelotes unicatus

Coelotes unicatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de nachtkaardespinnen (Amaurobiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Coelotes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Takeo Yaginuma.
# Nisibistum kaisanum

Nisibistum kaisanum is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Thomson.
# Erythrinus kessleri

Erythrinus kessleri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de forelzalmen (Erythrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Steindachner.
# Aleurodicus

Aleurodicus is een geslacht van halfvleugeligen (Hemiptera) uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleurodicinae.
De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd door Douglas in Morgan in 1892. De typesoort is Aleurodicus anonae.

## Soorten

Aleurodicus omvat de volgende soorten:
* Aleurodicus antidesmae Corbett, 1926
* Aleurodicus antillensis Dozier, 1936
* Aleurodicus araujoi Sampson & Drews, 1941
* Aleurodicus capiangae Bondar, 1923
* Aleurodicus cinnamomi Takahashi, 1951
* Aleurodicus coccolobae Quaintance & Baker, 1913
* Aleurodicus cocois (Curtis, 1846)
* Aleurodicus destructor (Mackie, 1912)
* Aleurodicus dispersus Russell, 1965
* Aleurodicus dugesii Cockerell, 1896
* Aleurodicus essigi Sampson & Drews, 1941
* Aleurodicus flavus Hempel, 1922
* Aleurodicus fucatus Bondar, 1923
* Aleurodicus guppyi Quaintance & Baker, 1913
* Aleurodicus holmesii (Maskell, 1896)
* Aleurodicus indicus Regu & David, 1992
* Aleurodicus inversus Martin, 2004
* Aleurodicus jamaicensis Cockerell, 1902
* Aleurodicus juleikae Bondar, 1923
* Aleurodicus machili Takahashi, 1931
* Aleurodicus magnificus Costa Lima, 1928
* Aleurodicus maritimus Hempel, 1922
* Aleurodicus marmoratus Hempel, 1922
* Aleurodicus neglectus Quaintance & Baker, 1913
* Aleurodicus niveus Martin, 2004
* Aleurodicus ornatus Cockerell, 1893
* Aleurodicus pauciporus Martin, 2004
* Aleurodicus pulvinatus (Maskell, 1896)
* Aleurodicus rugioperculatus Martin, 2004
* Aleurodicus talamancensis Martin, 2005
* Aleurodicus trinidadensis Quaintance & Baker, 1913
* Aleurodicus vinculus Martin, 2004
* Aleurodicus wallaceus Martin, 1988
* 1 2 Jon H. Martin & Laurence A. Mound (2007) "An annotated check list of the world’s whiteflies (Insecta: Hemiptera: Aleyrodidae)" Zootaxa 1492: 1-84 Link. Gearchiveerd op 24 juni 2021.
# Elzensmalsnuit

Kleidocerys privignus of elzensmalsnuit is een wants uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae) en is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Géza Horváth in 1894.

## Uiterlijk

De wantsen uit het genus Kleidocerys hebben, voor een groot gedeelte, doorzichtige voorvleugels. Het lichaam is grotendeels bruin met variabele donkere accenten. Van de antennes is het laatste segment zwart gekleurd. De volwassen wants is altijd langvleugelig en kan 4,5 tot 6 mm lang worden. De in Nederland voorkomende Kleidocerys-soorten lijken sterk op elkaar en de taxonomische status staat volgens sommige auteurs ter discussie. De wants lijkt op de berkensmalsnuit (Kleidocerys resedae) maar die wordt voornamelijk op berken gevonden en op de heidesmalsnuit (Kleidocerys ericae) Deze laatste leeft in heidegebieden en heeft meestal minder donkere vlekjes en een groter lichtgekleurd gedeelte op het scutellum. De soorten uit het genus Kleidocerys striduleren, ze maken een zacht geluid door met een kammetje op de onderkant van een ader in de achtervleugel over een richel op het achterste deel van het borststuk te wrijven.

## Leefwijze

De wants kan gevonden worden in vochtige gebieden. Er is een enkele generatie per jaar en de nimfen leven op zwarte els (Alnus glutinosa). Ze leven van de zaden en overwinteren als volwassen dier in oude elzenproppen.

## Voorkomen

De wants is in Nederland vooral in het rivierengebied en in het zuiden te vinden. Boven de grote rivieren komt de soort minder voor. Verder strekt het leefgebied zich uit van Europa tot het midden-Oosten en de Kaukasus.

## Foto's

* Kleidocerys privignus, zijaanzicht
* Kleidocerys privignus, vooraanzicht
* Kleidocerys privignus, detail
* Kleidocerys privignus, detail
* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).
# Gerard van Spaendonck

Gerard van Spaendonck (Tilburg, 22 maart 1746 – Parijs, 11 mei 1822) was een Nederlands kunstschilder.
Gerard was een oudere broer van Cornelis van Spaendonck (1756-1840), die eveneens een bekend schilder was. In de jaren 1760-1769 studeerde hij in Antwerpen bij de decoratieschilder Willem Herreyns. In 1769 verhuisde hij naar Parijs, en in 1774 werd hij dankzij bemiddeling door Claude-Henri Watelet op 28-jarige leeftijd tot miniatuurschilder aan het hof van Lodewijk XVI benoemd. Hij exposeerde voor het eerst in 1777. In 1780 volgde hij Françoise Basseporte (1701-1780) op als hoogleraar bloemschilderen aan de Jardin des Plantes. Kort daarop werd hij gekozen tot lid van de Académie des beaux-arts.
Van Spaendonck schilderde zowel in olieverf als aquarel. Hij maakte meer dan vijftig werken voor de Vélins du Roi, een befaamde collectie botanische aquarellen in het bezit van de Franse koninklijke familie. Van 1799 tot 1801 publiceerde hij 24 platen van zijn Fleurs Dessinées d'après Nature (Bloemen getekend naar het leven); gravures voor studenten bloemschilderen van hoge kwaliteit. Tegenwoordig is Fleurs dessinées d'après nature een hoog aangeslagen boek op het gebied van bloemschilderen.
In 1788 werd Van Spaendonck benoemd tot adviseur van de Académie, en in 1795 was hij een der oprichters van het Institut de France. In 1804 kreeg hij het Legioen van Eer. Kort daarop werd hij door Napoleon Bonaparte in de adelstand verheven. Van Spaendonck overleed in 1822 op 76-jarige leeftijd.
Op Groeseindstraat 99 in Tilburg is een plaquette te zien waar voorheen het geboortehuis van de gebroeders van Spaendonck heeft gestaan. Het graf van Gerards minder bekende broer Cornelis/Corneille ligt naast dat van Gerard. Deze liggen pal achter het graf van Chopin.

## Werk in openbare collecties (selectie)
### Nederland

* Noordbrabants Museum, 's-Hertogenbosch
* Rijksmuseum Amsterdam, Amsterdam
* Stadsmuseum Tilburg, Tilburg (alleen te zien tijdens exposities)

## Vernoemingen

De schilder heeft in enkele dorpen en steden een straat naar hem vernoemd gekregen. Onder andere in Tilburg, Vlijmen en Rosmalen.
# Geelkopkaakvis

De geelkopkaakvis (Opistognathus aurifrons) is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kaakvissen (Opistognathidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Jordan & Thompson. Deze vis wordt ook wel Jack-in-the-box genoemd.

## Kenmerken

Ze hebben een halftransparant wit tot lichtblauw lichaam, witte tot blauwe vinnen en een felgele kop. De lichaamslengte bedraagt 10 cm.

## Voortplanting

Het legsel wordt in een zelfgegraven hol in het zand afgezet, waarna het mannetje de eieren in zijn bek neemt en ze uitbroedt. Als hij honger heeft, spuwt hij de eitjes terug in het hol en gaat er vlak voorstaan, uitkijkend naar prooi.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de Caraïbische Zee en aan de noordkust van Zuid-Amerika in ondiepe tropische kustzeeën met helder water met zandbodems.
* ↑ (en) Geelkopkaakvis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Opistognathus aurifrons. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
# Lijst van voetbalinterlands Australië - België (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Australië en België. De landen hebben tot nu toe één keer tegen elkaar gespeeld. Deze wedstrijd vond plaats op 19 augustus 1997 in Brussel.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Brussel | 19 augustus 1997 | Vriendschappelijk | België − Australië | 1 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Australië | Gelijk | Winst België | Doelsaldo Australië – België |
| Vriendschappelijk | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 1 |
| Totaal | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 1 |
# Coby Miller

Coby Miller (Ackerman, 19 oktober 1976) is een Amerikaanse sprinter. Zijn beste prestatie is het winnen van een zilveren medaille op de Olympische Spelen op het onderdeel 4 x 100 m estafette.
Achtereenvolgens studeerde hij aan de Louisville (1995), Meridian CC (1997), Auburn (2000). In Auburn raakte hij in aanraking met atletiek, maar daarvoor deed hij een rugby wegens het gebrek aan een atletiekgroep op zijn school.
Zijn eerste succes behaalde hij in 1999 met het winnen van een gouden medaille op de Universiade. Hij versloeg met 20,32 seconden in Palma de Mallorca de Nederlander Patrick van Balkom (20,57 s) en de Griek Christos Magos. Een jaar later werd hij op de Olympische Spelen van Sydney zevende op de 200 m in 20,35 seconden.
In 2004 beleefde hij een sterk jaar. Op de Amerikaanse Olympische selectiewedstrijden werd hij vierde op de 100 m. Op de Olympische Spelen van Athene in 2004 maakte hij onderdeel uit van de 4 x 100 mestafetteploeg met zijn teamgenoten Shawn Crawford, Justin Gatlin en Maurice Greene. De Amerikaanse ploeg won met 38,08 s een zilveren medaille achter de Britse ploeg (goud) en voor Nigeriaanse ploeg (brons). Op de Nacht van de Atletiek in Heusden-Zolder toonde hij zijn overwicht op de 100 m door Churandy Martina van de Nederlandse Antillen en de Australiër Patrick Johnson achter zich te laten.

## Titels

* Amerikaans kampioen 200 m (indoor) - 2001
* NCAA kampioen (indoor) 200 m - 2000

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 9,95 s | 12 oktober 2003 | Abuja |
| 200 m | 20,25 s | 10 juni 2002 | Athene |

## Palmares
### 100 meter
#### Kampioenschappen

* 2000: 4e Grand Prix Finale - 10,52 s
* 2002: 6e Grand Prix Finale - 10,21 s

#### Golden League-podiumplekken

* 2002: 1 ISTAF – 10,07 s
* 2002: 1 Weltklasse Zürich – 10,00 s

### 200 meter
#### Kampioenschappen

* 1999: 1 Universiade - 20,32 s
* 2000: 7e OS - 20,35 s

#### Golden League-podiumplek

* 2002: 1 Memorial Van Damme

### Estafette 4 x 100 m

* 2004: 2 OS - 38,03 s
* (en) World Athletics-profiel voor Coby Miller
* (en) Profiel van Coby Miller op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Uitslagen van Coby Miller
* (en) Biografie op de website van USA Track & Field
# Nordic Open (golf)

Het Nordic Open was een golftoernooi van de Europese PGA Tour in 2003. Het werd gespeeld op de Simons Golf Club in Humlebæk, ten Noorden van Kopenhagen. Winnaar was Ian Poulter.
Lange tijd was golf in Denemarken niet erg populair, er waren ook nauwelijks Deense spelers op de Tour. Thomas Bjørn (1971) was de eerste internationale speler, later kwamen daar Mark F Haastrup, Anders Hansen, Søren Hansen, Jeppe Huldahl en Søren Kjeldsen bij.
Er werd in 1991 een Deens Open opgericht dat vanaf 1993 meetelde voor de Europese Challenge Tour. Het Nordic Open was in Denemarken het eerste en tot 2014 enige toernooi van de Europese Tour. Het trok te weinig publiek en werd tien jaar lang niet herhaald.
Abama Open de Canarias · AGF Open · Allianz Open de Lyon · Andalucia Masters · ANZ Kampioenschap · Argentijns Open · Atlantic Open · Australian Masters · Ballantine's Kampioenschap · Barcelona Open · Belgisch Open · Benson & Hedges International Open · BMW Asian Open · Brazil Rio de Janeiro 500 Years Open · Brazil São Paulo 500 Years Open · British Masters · Callers of Newcastle · Cannes Open · Car Care Plan International · Castelló Masters · Celtic International · Dimension Data Pro-Am · Double Diamond International · Duits Open · El Bosque Open · El Paraiso Open · Engels Open · Epson Grand Prix of Europe · Estoril Open · Extremadura Open · German Masters · Girona Open · Glasgow Open · Great North Open · Greater Manchester Open · Greg Norman Holden International · GSI L'Equipe Open · Heineken Classic · Honda Open · Indian Masters · Indonesian Open · Iskandar Johor Open · Jersey Open · John Player Classic · John Player Trophy · Johnnie Walker Classic · Kerrygold International Classic · Kronenbourg Open · Lawrence Batley International · Madrid Masters · Madrid Open · Mallorca Open · Marokkaans Open · Martini International · Match Play Championship · Merseyside International Open · Monte Carlo Open · Murphy's Cup · Nelson Mandela Championship · New Zealand Open · Newcastle Brown "900" Open · NH Collection Open · Nordic Open · North West of Ireland Open · Oki Pro-Am · Open Catalonia · Open de Andalucía · Open de Baleares · Open de Sevilla · Open Mediterrania · Open Novotel Perrier · Penfold Tournament · Perth International Golf Championship · Piccadilly Medal · PLM Open · Portugees Open · Roma Masters · Saint-Omer Open · Sanyo Open · Sarazen World Open · Scandinavian Enterprise Open · Schots PGA Kampioenschap · Siciliaans Open · Singapore Masters · Skol Lager Individual · TCL Classic · Tenerife Open · The Championship at Laguna National · The Heritage · Timex Open · TPC of Europe · Trophée Lancôme · Tunesisch Open · Turespaña Masters · Uniroyal International Championship · Vodacom Players Championship · Volvo Golf Champions · Volvo Open · W.D. & H.O. Wills Tournament · Wang Four Stars · Welsh Golf Classic
# Ernst Fuhrmann

Ernst Fuhrmann (Wenen, 21 oktober 1918 - Teufenbach, 6 februari 1995) was tot 1956 hoofd van de afdeling motortesten, en van 1972 tot 1980 voorzitter van de raad van bestuur van Porsche. Hij was in het bezit van het Duitse staatsburgerschap.

## Biografie

Na de lagere school en het gymnasium studeerde Fuhrmann van 1936 tot 1941 aan de Technische Universiteit in Wenen. Na zijn tewerkstelling in het Duitse leger en diverse activiteiten in Oostenrijk ging hij in 1947 bij Porsche werken. In 1950 promoveerde hij op een speciaal soort ventiel op snellopende verbrandingsmotoren. In hetzelfde jaar trouwde hij met zijn vrouw Elfriede.
Fuhrmann leverde onder meer een aanzienlijke bijdrage aan de ontwikkeling van de 547-motor, die Fuhrmann-motor genoemd wordt, een viercilinder boxermotor met twee bovenliggende nokkenassen per cilinderbank, om de ruimer geplaatste kleppen te bedienen.
In 1956 verliet hij de firma Porsche om de technische ontwikkeling op zich te nemen bij Goetze, een specialist in autoaccessoires. Maar in 1971 keerde hij naar Porsche terug, dat nu een groot bedrijf was geworden. Eerst was hij technisch manager en van 1972 tot 31 december 1980 bestuursvoorzitter. Hij werd opgevolgd door de Duitstalige Amerikaan Peter W. Schutz. In 1977 werd Fuhrmann erehoogleraar aan de Technische Universiteit van Wenen.

## Literatuur en bronnen

* Das große Buch der Porsche-Typen. Motorbuch Verlag, Stuttgart 1994, ISBN 3-613-01284-7
# Ville di Reggio Emilia

Ville di Reggio Emilia is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Reggio nell'Emilia.
# Glaucocharis lunatella

Glaucocharis lunatella is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Wang & Sung.
# Geoplana gaucha

Geoplana gaucha is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Geoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Froehlich.
# Lijst van planetoïden 57801-57900

| Naam | Voorlopige naamgeving | Datum ontdekking | Ontdekker |
# Coenraad van Lier

Coenraad van Lier (Paramaribo, 6 januari 1836 – Amsterdam, 20 januari 1903) was een Surinaams medicus en politicus.
Hij kreeg een opleiding bij 's Rijks Kweekschool voor Militaire Geneeskundigen voor hij in 1856 benoemd werd tot officier van gezondheid 3e klasse bij de landmacht in West-Indië. Van Lier werd in 1861 bevorderd tot officier van gezondheid 2e klasse. Kort daarop promoveerde hij in Utrecht na het houden van een colloquium doctum tot doctor in de genees- en heelkunde. Vier jaar later verliet hij de militaire dienst en werd hij stedelijk heel- en grootmeester. Hij volgde in 1868 J.R. Arrias in Paramaribo op als tweede stadsgeneesheer.
Daarnaast was Van Lier actief in de politiek. Bij tussentijdse verkiezingen in 1877 werd hij verkozen tot lid van de Koloniale Staten. Rond september 1890 gaf hij die functie op en verhuisde naar Amsterdam. Daar overleed hij in 1903 op 67-jarige leeftijd.
# Euconchoecia pacifica

Euconchoecia pacifica is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Halocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Chavtur.
# Ahraura

Ahraura is een stad en gemeente in het district Mirzapur van de Indiase staat Uttar Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 23.142 mensen in Ahraura, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 52%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Empyreuma

Empyreuma is een geslacht van vlinders uit de familie van de spinneruilen (Erebidae) en de onderfamilie Arctiinae.

## Soorten

* Empyreuma affinis Rothschild, 1912
* Empyreuma anassa Forbes, 1917
* Empyreuma haitensis Rothschild, 1912
* Empyreuma heros Bates, 1934
* Empyreuma lichas Fabricius, 1781
* Empyreuma pugione Linnaeus, 1767
# Getal van Skewes

Het getal van Skewes is het eerste gehele getal x waarvoor geldt dat:
    $\pi (x)>li(x)$
waar $\pi (x)$ de priemgetal-telfunctie is en $li(x)$ de logaritmische integraalfunctie is.
De Zuid-Afrikaanse wiskundige Stanley Skewes gaf in 1933 de eerste benadering van dit getal:
    $e^{e^{e^{79}}}\approx 10^{10^{10^{34}}}$
Het getal van Skewes is dan ook naar hem genoemd. Deze benadering is erop gebaseerd dat de Riemann-hypothese geldt. Skewes gaf in 1955 een benadering waarvoor deze veronderstelling niet nodig is.
In latere jaren is de bovengrens met behulp van computers, die de nulpunten van de Riemann-zèta-functie zeer precies kunnen berekenen, naar beneden bijgesteld.
* (en) HJJ te Riele in Mathematics of Computation. On the difference π(x) − Li(x). 1987. 48, 323-328
* (en) S Skewes in Journal of the London Mathematical Society. On the difference π(x) – li(x), 1933. 8, 277-283
* (en) S Skewes in Proceedings of the London Mathematical Society. On the difference π(x) – li(x), 1955. 5, 48-70
# Lijst van planetoïden 57301-57400

| Naam | Voorlopige naamgeving | Datum ontdekking | Ontdekker |