OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Polyplectropus banksianus

Polyplectropus banksianus is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Polyplectropus annulicornis

Polyplectropus annulicornis is een schietmot uit de familie Polycentropodidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Port Matilda

Port Matilda is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Centre County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 638. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 635.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,4 km², waarvan 1,4 km² land en 0,0 km² water. Port Matilda ligt op ongeveer 328 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Port Matilda.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Port-Matilda op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Porterville

Porterville kan verwijzen naar:
* Porterville (Canada)
* Porterville (Zuid-Afrika)
* Porterville (Californië)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Porterville en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Portret van Maria Trip

Portret van Maria Trip is een schilderij van Rembrandt in het Rijksmuseum in Amsterdam.

## Voorstelling

Het stelt waarschijnlijk Maria Trip voor, zus van Jacobus Trip en latere echtgenote van Balthasar Coymans, en daarna met Pieter Ruysch. Ze was de dochter van Elias Trip (1570-1636) en Aletta Adriaensdr. (1570-1656). Deze identificatie is gebaseerd op de herkomstgegevens van het werk en werd gedaan op basis van onderzoek door Isabella Henriette van Eeghen (1913-1996).
In 1639 schilderde Rembrandt ook het portret van haar moeder.
In het British Museum bevindt zich een voorstudie van het portret. Omdat deze voorstudie een veel groter beschilderd oppervlak laat zien denken leden van het Rembrandt Research Project dat het schilderij aan alle zijden is ingekort. Wanneer dit gebeurde is echter onbekend.

## Toeschrijving en datering

Het werk is linksonder gesigneerd ‘Rembrandt f / 1639’. Volgens het Rembrandt Research Project is deze signatuur echter gekopieerd van een ander werk en niet authentiek. Over de echtheid van het werk zelf wordt niet getwijfeld.

## Herkomst

Het werk wordt voor het eerst vermeld in 1858 in de ‘Inventaris van portretten en familiebescheiden Van Weede’, opgesteld in Utrecht door Everhard van Weede. Hij erfde het van zijn grootvader, Everard van Weede van Dijkveld (1775-1844), die het waarschijnlijk erfde van zijn vader Hendrik Maurits van Weede (1737-1796), die het waarschijnlijk erfde van zijn moeder Philippina Baltina Elisabeth van Arkel (1716-1803), die het waarschijnlijk erfde van haar moeder Constantia Isabella Smissaert (1682-1731), die het waarschijnlijk erfde van haar moeder Constancia Coymans (1652-....), die het waarschijnlijk erfde van Maria Trip.
Na de dood van Everhard van Weede in 1893 werd het werk overgedragen aan de Familie Van Weede Stichting, die het in mei 1897 in bruikleen gaf aan het Rijksmuseum.
# Portret van Mathilde de Canisy, markiezin van Antin

Het Portret van Mathilde de Canisy, markiezin van Antin is een schilderij van Jean-Marc Nattier uit 1738. Het geldt als een van de beste werken van de schilder. Sinds 1891 maakt het deel uit van de collectie van het Musée Jacquemart-André in Parijs.

## Mathilde de Canisy

Nattier schilderde Marie-François-Renée (bekend als Mathilde) de Carbonnel-Canisy (1725-1796) toen ze veertien jaar was. Ze was enige dochter van René-Anne de Carbonnel, graaf van Canisy. Ze zou in haar leven veel van haar naasten overleven. Zo werd ze al op driejarige leeftijd wees, trouwde ze toen ze twaalf was met Antoine François de Pardaillan de Gondrin, markies van Antin, maar was ze voor haar zestiende al weer weduwe. Ook haar tweede huwelijk eindigde met de dood van haar echtgenoot. Ze verkeerde in de kringen van het hof in Versailles en was zelfs korte tijd de minnares van de koning. Ze werd geroemd om haar schoonheid. De hertog van Luynes schreef dat “het niet mogelijk is knapper te zijn dan madame de Forcalquier. Ze is klein (…), een vleesgeworden schoonheid, een rond gezicht, grote en mooie ogen, en alles wordt mooier gemaakt door de uitdrukking van het gezicht.”

## Voorstelling

De jonge markiezin wordt afgebeeld aan de voet van een eik. Ze speelt met een klein zwart hondje, terwijl ze een parkiet in haar rechterhand houdt. De compositie van het schilderij wordt gekenmerkt door de diagonaal gevormd door de armen die een omgekeerde kromming hebben en de kleurrijke bloemenslinger die schuin over de borst loopt. De witte zijden jurk die het meisje draagt, komt ook op andere werken van Nattier voor en was ongetwijfeld uitgekozen om haar ouder te doen lijken. Op de achtergrond is een landschap in zachte kleuren te zien. Er zijn enkele details te onderscheiden, zoals een kasteel en een brug over een rivier die de kleuren van de lucht weerspiegelt.
Nattier schilderde het portret toen hij de vijftig al gepasseerd was, maar tien jaar voor hij de officiële portrettist van de koninklijke familie werd. De koningin en haar dochters waardeerden de elegantie en lichtheid van zijn portretten. Tijdens de Salon van 1738 kon het portret van Mathilde de Canisy echter op weinig bijval rekenen.

## Herkomst

* tot 1839: in de verzameling Demidoff.
* tot 1881: in bezit van de verzamelaar Alexis-Joseph Febvre.
* 18 november 1891: gekocht door Édouard André en Nélie Jacquemart voor 60.000 frank bij de antiquair Leclercq, Parijs.
* 1912: de gehele collectie van het echtpaar wordt nagelaten aan het Institut de France en tentoongesteld in hun voormalige herenhuis, het huidige Musée Jacquemart-André.

## Afbeelding

* Het schilderij in de Salon des peintures in het museum

## Literatuur

* Keti Castéraa (red.) (2012). The Musée Jacquemart-André. Florence: Scala. pp. 102-03
* Xavier Salmon (1999). Jean-Marc Nattier: 1685-1766 : exposition du Musée national des châteaux de Versailles et de Trianon Réunion des musées nationaux. pp. 106-108
# Portret van Maximinus Thrax

Het Portret van Maximinus Thrax is een marmeren buste uit de collectie van de Capitolijnse Musea in Rome. Er zijn nog twee andere portretten van Maximinus van hetzelfde type bekend, één in de Ny Carlsberg Glyptotek in Kopenhagen en één in het Museo Nazionale Romano (Thermen van Diocletianus) in Rome. De versie in de Capitolijnse Musea is mede door restauraties het best bewaard gebleven.

## Voorstelling

Nadat Maximinus werd getroffen door een damnatio memoriae, raakte dit portret, net als alle andere, ernstig beschadigd: een deel van de linkerwenkbrauw, de neus, de linkerhelft van de kin en beide oren zijn moderne restauraties. Daarnaast vertoont het hoofd diepe breuken.
Maximinus was een ruwe Thracische soldaat, de eerste barbaar die de Romeinse keizerlijke troon besteeg. Het portret van deze keizer wordt gekenmerkt door de stevige plasticiteit die zich in het voorgaande decennium had verspreid, bijvoorbeeld in de portretten van Caracalla en Severus Alexander. Het gedrongen gezicht lijkt de provinciale afkomst van Maximinus te onderstrepen, met zijn vierkante kaak en prominente kin. Het korte, militaire kapsel omlijst zijn gezicht met kleine incisies die typerend zijn voor de portretten van die jaren. De baard op het gezicht en de hals is vrijwel onzichtbaar, gemaakt met korte oppervlakkige incisies. Het gelaat van de keizer wordt getekend door diepe expressieve rimpels.
In het portret van de keizer lijkt een vluchtige uitdrukking te zijn vastgelegd die toch inzicht geeft in de psychologie van de keizer, net zoals in het portret van Caracalla. Het ruwe karakter van Maximinus, dat uit de bronnen naar voren komt, lijkt te worden onderstreept in het portret, waar elke poging tot verzachting van de gelaatstrekken ontbreekt.
Het feit dat Maximinus na zijn verkiezing tot keizer nooit een voet in Rome heeft gezet, zorgt voor complexe problemen met betrekking tot de relatie tussen de verschillende gevonden versies.

## Herkomst

Het portret van Maximus Thrax is afkomstig uit de verzameling van de familie Albani. De versie in Kopenhagen is afkomstig uit de Villa Ludovisi.

## Afbeeldingen

* Versie in de Ny Carlsberg Glyptotek
* Versie in het Museo Nazionale Romano
* Buste van Caracalla

## Literatuur

* Eric R. Varner (2004). Mutilation and transformation: damnatio memoriae and Roman imperial portraiture. BRILL. p. 201.
* Ranuccio Bianchi Bandinelli en Mario Torelli (1976). L'arte dell'antichità classica, Etruria-Roma. Turijn: Utet.

## Externe link

* (en) Frederik Poulsen, Catalogue of Ancient Sculpture in the Ny Carlsberg Glyptotek.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ritratto di Massimino il Trace op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Portret van Catharina Felicia Rosalia Cuypers

Portret van Catharina Felicia Rosalia Cuypers is een tekening van Thérèse Schwartze in het Cuypershuis in Roermond.

## Voorstelling

Het stelt Catharina Felicia Rosalia Cuypers, dochter van architect Pierre Cuypers en zijn eerste vrouw, Maria Rosalia van de Vin. Ze trouwde in 1876 met Eduardus Maria Alberdingk Thijm, een zoon van de halfbroer van Joseph Alberdingk Thijm, en vestigde zich in Amsterdam. Zowel haar vader als Thérèse Schwartze waren lid van De Vioolstruik, een literaire kring die de literatuur en muziek uit de Middeleeuwen bevorderde. Omstreeks 1887 schilderde Schwartze het portret van haar vader (nu in het Rijksmuseum in Amsterdam.

## Toeschrijving en datering

De tekening is rechtsboven gemonogrammeerd ‘Th. v. D. S.’ (Thérèse van Duyl-Schwartze). Het werk moet dus na het huwelijk van Schwartze met Anton van Duyl in 1906 zijn ontstaan.
# Portunus (Monomia) ponticus

Portunus (Monomia) ponticus is een krabbensoort uit de familie van de Portunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1798 door Fabricius.
# Poseidonamicus pintoi

Poseidonamicus pintoi is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Thaerocytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Benson.
# Poseidonamicus punctatus

Poseidonamicus punctatus is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Thaerocytheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Whatley, Downing, Kesler & Harlow.
# Portstewart

Portstewart (Iers: 'Port na Binne Uaine' of 'Port Stíobhaird') is een plaats in het Noord-Ierse graafschap Londonderry. De plaats telt 7.803 inwoners (2001).
Het is een welvarende badplaats, die al in de victoriaanse tijd druk werd bezocht. De plaats herbergt ook een aanzienlijk aantal studenten van de nabijgelegen campus van Coleraine van de Universiteit van Ulster.
De naam is afkomstig van een zekere Luitenant Stewart die in 1734 een stuk land kon pachten van de Graaf van Antrim. Halverwege de achttiende eeuw ontstond aldaar een kleine vissersplaats.
In Portstewart bevindt zich een imposant Dominicaans klooster annex "college" op de rand van een klif.
Van de bevolking heeft 38,7% een rooms-katholieke en 57,5% een protestantse achtergrond (2001).
* Portstewart, Windsor Hotel
* Gezicht op Portstewart
Arghadowey · Ballykelly · Ballymaguigan · Ballyronan · Bellagy · Castledawson · Coleraine · Derry · Draperstown · Dumananagh · Dungiven · Eglinton · Feeny · Garvagh · Kilrea · Lavey · Limavady · Maghera · Magherafelt · Moneymore · Portstewart · Traad · Upperlands
# Pont de Namur

De Pont de Namur is een spoorbrug over de Ourthe in Luik.
Door deze brug kan spoorlijn 40 van Luik Guillemins zich naar het noorden begeven, richting Wezet en Maastricht.
Het is een metalen vakwerkbrug van ongeveer 150 meter lengte, die Vennes met Kinkempois verbindt.
# Potamonautes depressus

Potamonautes depressus is een krabbensoort uit de familie van de Potamonautidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Krauss.
* ↑ (en) Potamonautes depressus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Potamonautes depressus (Krauss, 1843). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443494
# Potamonautes calcaratus

Potamonautes calcaratus is een krabbensoort uit de familie van de Potamonautidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Gordon.
* ↑ (en) Potamonautes calcaratus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Potamonautes calcaratus (Gordon, 1929). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443491
# Poropuntius krempfi

Poropuntius krempfi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Pellegrin & Chevey.
* ↑ (en) Poropuntius krempfi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Poropuntius krempfi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Porphyrostachys

Porphyrostachys is een geslacht uit de orchideeënfamilie en de onderfamilie Orchidoideae.
Het geslacht telt twee soorten afkomstig uit de Zuid-Amerikaanse Andes die waarschijnlijk bestoven worden door kolibries.

## Naamgeving en etymologie

De botanische naam Porphyrostachys is een samenstelling van Oudgrieks πορφύρα, porphura (paars), en στάχυς, stachus (aar), naar de kleur van de bloemaar.

## Kenmerken

Porphyrostachys-soorten zijn forse terrestrische of lithofiele orchideeën die tot 80 cm hoog worden. Ze bezitten vlezige, spoelvormig verdikte, behaarde wortels en groene, gesteelde ovale bladeren in een bladrozet die bij de bloei reeds verwelken. De bloeiwijze is een rechtopstaande, onbehaarde maar met vliezige schutblaadjes bezette bloemstengel met een dichte eindstandige aar met talrijke, door groene schutblaadjes ondersteunde bloemen.
De in verhouding grote bloemen zijn niet-geresupineerd (de bloembloemlip wijst naar boven) en opvallen rood gekleurd. Het dorsale kelkblad is vrijstaand en teruggeslagen, de twee zijdelingse zijn aan de basis gefuseerd, asymmetrisch van vorm en eveneens teruggebogen of volledig teruggeslagen. De kroonblaadjes zijn lijnvormig en spiraalvormig opgedraaid. De lip is enigszins schelpvormig, hol, aan de basis sterk versmald, vergroeid met de voet van het gynostemium, en vormt samen met de laterale kelkbladen een buisvormige honingklier. Het gynostemium is langwerpig, slank, en fijn tot wrattig behaard, met een duidelijke voet. De stempel bestaat uit twee parallel lopende vlakken die elkaar onder het rostellum benaderen. Het rostellum tussen de stempel en de meeldraad is kort en rond, aan de randen ingesneden. De meeldraad is ovaal tot lancetvormig en draagt twee kegelvormige pollinia.
De kleur en de vorm van de bloemen deed Robert Dressler vermoeden dat de bestuiving plaatsvindt door kolibries.

## Habitat en verspreiding

Porphyrostachys-soorten komen vooral voor in de Zuid-Amerikaanse Andes in Ecuador en Peru. De soorten groeien voornamelijk in zonnige, droge en rotsige alpiene graslanden op hoogtes tussen 1.600 en 3.000 m.

## Taxonomie

Het geslacht telt twee soorten. De typesoort is Porphyrostachys pilifera.

### Soortenlijst

* Porphyrostachys parviflora (C.Schweinf.) Garay (1978)
* Porphyrostachys pilifera (Kunth) Rchb.f. (1854)
# Prachtcotinga

De prachtcotinga (Pipreola formosa) is een zangvogel uit de familie Cotingidae (cotinga's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het noorden van Venezuela en telt drie ondersoorten:
* P. f. formosa: het kustgebergte in het noorden.
* P. f. rubidior: de bergen in het noordoosten.
* P. f. pariae: het schiereiland Paria in het noordoosten.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Prachtcotinga op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Praxibulus lophicus

Praxibulus lophicus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Key.
# Požarje

Požarje is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Zagorje ob Savi in de NUTS-3-regio Zasavska. De plaats telde 11 inwoners op 1 januari 2020.
# Poświętne (powiat Opoczyński)

Poświętne is een dorp in het Poolse woiwodschap Łódź, in het district Opoczyński. De plaats maakt deel uit van de gemeente Poświętne en telt 412 inwoners.
# Prionotus teaguei

Prionotus teaguei is een straalvinnige vissensoort uit de familie van ponen (Triglidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Briggs.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Kwetsbaar, beoordelingsjaar 2007.
* 1 2 (en) Prionotus teaguei op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Prionotus teaguei. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Prionovolvinae

Prionovolvinae is een onderfamilie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslachten

* Archivolva Lorenz & Fehse, 2009
* Calpurnus Montfort, 1810
* Carpiscula Cate, 1973
* Crenavolva Cate, 1973
* Cuspivolva Cate, 1973
* Dentiovula Habe, 1961
* Diminovula Iredale, 1930
* Globovula Cate, 1973
* Habuprionovolva Azuma, 1970
* Margovula Iredale, 1935
* Primovula Thiele, 1925
* Prionovolva Iredale, 1930
* Procalpurnus Thiele, 1929
* Prosimnia Schilder, 1927
* Pseudosimnia Schilder, 1927
* Rotaovula Cate & Azuma in Cate, 1973
* Sandalia Cate, 1973
* Serratovolva Cate, 1973
* Testudovolva Cate, 1973
# Prionovolva freemani

Prionovolva freemani is een slakkensoort uit de familie van de Ovulidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Liltved & Millard.
# Poultonella

Poultonella is een geslacht van spinnen uit de familie springspinnen (Salticidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Poultonella alboimmaculata (Peckham & Peckham, 1883)
* Poultonella nuecesensis Cokendolpher & Horner, 1978
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Poultonella nuecesensis

Poultonella nuecesensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Poultonella. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Cokendolpher & Horner.
# Printechinus viridis

Printechinus viridis is een zee-egel uit de familie Temnopleuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1942 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Prapreče

Prapreče kan verwijzen naar:
* Prapreče (Trbovlje), een plaats in de Sloveense gemeente Trbovlje
* Prapreče (Vransko), een plaats in de Sloveense gemeente Vransko
* Prapreče (Zagorje ob Savi), een plaats in de Sloveense gemeente Zagorje ob Savi
* Prapreče (Žužemberk), een plaats in de Sloveense gemeente Žužemberk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Prapreče en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Prapreče (Zagorje ob Savi)

Prapreče is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Zagorje ob Savi in de NUTS-3-regio Zasavska. De plaats telde 54 inwoners op 1 januari 2020.
# Proasellus maleri

Proasellus maleri is een pissebed uit de familie Asellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Henry.
# Primate city

Een primate city (Engels voor voornaamste stad) is een stad die qua inwoneraantal en economische, politieke en culturele significantie disproportioneel groter is dan alle andere steden in het land of de regio. De aardrijkskundige Mark Jefferson definieerde een primate city in 1939 als "een stad die minstens twee keer zo groot en meer dan twee keer zo belangrijk is als de tweede stad van het gebied". Vaak (maar niet altijd) is een primate city ook de hoofdstad van een gebied.
Officiële inwoneraantallen kunnen misleidend zijn. Zo hebben de eerste en de tweede stad van de Filipijnen ieder ruim 2 miljoen inwoners wat de indruk wekt dat er geen primate city is. In werkelijkheid maken deze steden, Manilla en Quezon City, deel uit van de agglomeratie Metro Manila, waar bijna 20 miljoen mensen wonen. Een soortgelijk verhaal geldt voor Finland, waar de grootste steden allemaal in de agglomeratie Helsinki liggen. In zekere zin zou men de Randstad eveneens als een Nederlandse primate city kunnen beschouwen.
Het bestaan van een primate city kan wijzen op een scheve centrum-periferieverhouding, omdat het gebied buiten de stad vaak achtergebleven is. Primate cities komen veel voor in ontwikkelingslanden. Een primate city kan ontstaan door historische factoren, zoals strategische ligging in oorlogstijd, of economische factoren, zoals het agglomeratie-effect.
Een typisch voorbeeld van een primate city is de metropoolregio Parijs (11,2 miljoen inwoners), die bijna zeven keer zoveel inwoners heeft als de tweede metropool van Frankrijk, Lyon (1,7 miljoen inwoners).
# Primatech Paper Company

Primatech Paper Company is een fictief bedrijf uit de Amerikaanse televisieserie Heroes.

## Geschiedenis

Het papierbedrijf komt voor het eerst in de serie in "Nothing to hide" wanneer het voorgesteld wordt als de uitvalsbasis van Mr. Bennet in Texas. Sommige afdelingen van het bedrijf zijn wel degelijk onderdak voor een geheime organisatie die bekendstaat als 'The Company'. Primatech heeft verschillende mensen met superkrachten gekidnapt. Eden McCain bracht de schilder Isaac Mendez in de hoop dat zijn schilderijen kunnen helpen om het leven van de dochter van Mr. Bennet veilig te stellen. Hierdoor zijn ze in staat Sylar gevangen te nemen. Andere mensen die ontvoerd werden zijn Ted Sprague en Matt Parkman.

### Werknemers

Er zijn verschillende mensen die voor 'The Company' werken: Eden McCain, de Haïtiaan, Candice Wilmer en Hank en Lisa.

### Controle

De hogere structuren (dus boven Mr. Bennet) zijn redelijk wazig. We weten dat Noah onder Thompson staat en er zijn aanwijzingen dat Kaito Nakamura ook in 'The Company' betrokken is. We weten dat Mr. Linderman aan het hoofd staat van deze organisatie.

## Heroes 360

NBC heeft een website opgericht die volledig draait rond Primatech. Dankzij Hana Gitelman kunnen wij deze website ook bezoeken en hier zelfs nieuwigheden uithalen.

## Trivia

* 'The Company' kreeg als alias OWI (Organization Without Initials - Organisatie zonder Initialen) door Heroes-fans. Deze acronym werd door de cast van Heroes geadopteerd.
# Poľanovce

Poľanovce (Hongaars: Polyánfalu) is een Slowaakse gemeente in de regio Prešov, en maakt deel uit van het district Levoča. Poľanovce telt 177 inwoners.