OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# André Baillon

André Baillon (Antwerpen, 27 april 1875 - Saint-Germain-en-Laye, 10 april 1932) was een Vlaamse, maar in het Frans schrijvende, Antwerpse schrijver uit het begin van de 20e eeuw.
Baillon kende een bewogen leven. Hij werd jong wees, en werd opgevoed door zijn oom (industrieel) en "strenge" tante (Mademoiselle Autorité), een naam die later ook in zijn roman Le Neveu de Mlle Autorité (1930) zou voorkomen. Hij ging eerst op school bij de Jezuïeten en studeerde vervolgens aan de Katholieke Universiteit Leuven. Toen hij meerderjarig werd verliet hij Leuven, eiste zijn erfdeel op en verbraste dit samen met een jonge minnares. In 1902 trouwde hij met Marie Vandenberghe, een prostituee die hij later als heldin onder meer zal opvoeren in zijn roman Histoire d'une Marie (1921). Hij voelde zich niet thuis in het bourgeoisie-milieu van het einde van de 19e eeuw en trok zich samen met Marie terug in de landelijke Kempen, nabij de abdij van Westmalle, maar zijn kippenkwekerij mislukte. Deze ervaringen verwerkte hij in En sabots (1922). Daarna ging hij in Brussel wonen waar hij als journalist van een dagblad aan de kost kwam, wat hij later zou evoceren in Par fil spécial (1924). In 1912 ontmoette hij de pianiste Germaine Lievens en vertrok met haar naar Parijs, waar hij de rest van zijn leven zou blijven.
In Parijs had hij als "literaire gigolo" tijdelijk meer succes, maar hij eindigde in een psychiatrische instelling te Saint-Germain-en-Laye nabij Parijs. Vanwege zijn labiele toestand verbleef hij tweemaal in het ziekenhuis La Salpêtrière, wat hij vertelde in twee prachtige verhalen: Un homme si simple (1925) en Chalet I (1926), die zonder twijfel samen met Délires (1927) behoren tot het interessantste deel van zijn oeuvre. Baillons laatste jaren werden gekenmerkt door zijn affaire met een jonge dichteres, Marie Vivier, met wie hij een hartstochtelijke correspondentie begon. Na een eerste zelfmoordpoging in 1931 maakte hij het volgende jaar zelf een einde aan zijn leven.
André Baillons werk kreeg een kleine revival sedert zijn biografie door Frans Denissen in 1999 voor de AKO Literatuurprijs werd genomineerd, en enkele van zijn werken in het Nederlands werden (her-)uitgegeven.

## Enkele werken

* Un homme si simple (Een doodeenvoudig man)
* Histoire d'une Marie
* En sabots (Op klompen), beschrijft zijn belevenissen in Westmalle.
* Roseau
* Zonzon Pépette, fille de Londres
* Par fil spécial
* Perce-oreille du Luxembourg (Doodzonde)
* Délires (Waanzinnen)
* Chalet 1 (In de Piepzak), beschrijft zijn periode in de psychiatrische afdeling van het Parijse ziekenhuis La Salpêtrière, waar hij op 16 april 1923 wordt opgenomen. Het ziekenhuis wordt door de patiënten onder elkaar La Pépette - de Piepzak - genoemd. Hij krijgt tijdens zijn verblijf aldaar de Prix de la Renaissance, het allereerste blijk van literaire erkenning.
# Watertoren (Weesp)

De watertoren in Weesp is gebouwd in 1907 en is ontworpen door architect Jan Schotel. De watertoren had een hoogte van 30,35 meter en een waterreservoir van 200 m³. De toren is in 1970 gesloopt.
Aalsmeer · Alkmaar · Amsterdam (Westergasfabriek · Nieuwer-Amstel · Watergraafsmeer · Sloten · Spaklerweg · Amstelveenseweg · Waterkeringweg) · Assendelft · Bennebroek (Vogelenzang) · Bussum · Castricum · Den Helder (Oude · Nieuwe) · Egmond aan Zee · Heemstede · Hilversum (Oude · Nieuwe) · Hoogkarspel · Hoorn · IJmuiden (Dokweg · Evertsenstraat) · Kwadijk · Laren · Ouderkerk aan de Amstel · Overveen · Weesp · Wieringerwaard · Wormer (Hollandia · Van Gelder) · Wormerveer · Zaandam · Zandvoort (Oude · Nieuwe)
# Analytarcha cyathodes

Analytarcha cyathodes is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
# Anelaphus subfasciatus

Anelaphus subfasciatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Gahan.
# Westduin

Westduin is een gemeentelijke begraafplaats aan de Ockenburghstraat aan de zuidwestrand van de Nederlandse gemeente Den Haag.
Deze begraafplaats is in 1950 in gebruik genomen. De begraafplaats ligt naast crematorium Ockenburgh. De begraafplaats heeft ook een urnentuin met een urnenmuur en urnengraven. In 1994 besloot de gemeenteraad acht begraafakkers van begraafplaats Westduin beschikbaar te stellen voor het islamitisch begraven.

## Monument Stijkelgroep

Op de begraafplaats bevindt zich een monument van de beeldhouwster Marian Gobius met daarnaast 43 graven van de Stijkelgroep.
Op 1 augustus 1947 is een herdenkingsdienst in de St. Jacobuskerk in de Parkstraat in Den Haag gehouden, waarna 33 leden van de Stijkelgroep worden herbegraven op Westduin. Hun stoffelijke overschotten waren overgebracht uit Berlijn, waar ze op 4 juni 1943 waren geëxecuteerd. Ook werd er een kruis neergezet voor de tien slachtoffers van wie de stoffelijke overschotten nooit zijn teruggevonden.
In 1953 onthulde burgemeester Frans Schokking een nieuw monument, bestaande uit een gemetseld monument met een kalkstenen plaat waarop alle namen staan. De houten kruisen zijn vervangen door kalkstenen kruisen.

## Oorlogsgraven van het Gemenebest

Links van de ingang bevindt zich een ereveld met gesneuvelden uit het Gemenebest. Er zijn 87 graven, de meeste van vliegeniers. 70 graven dragen een naam, 17 graven zijn van onbekende slachtoffers.
Op het ereveld staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht.
De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor dit ereveld.

## Bekende personen

* Ko van Dijk jr. (1916-1978), acteur en regisseur
* Sebilla Niemans (1927-1959), bijgenaamd Blonde Dolly, Haagse madam
* Georgette Hagedoorn (1910-1995), actrice
* Kees Klop (1947-2007), socioloog en bestuurskundige
* Alfred Lagarde (1949-1998), dj en muziekproducer
* Frans Luitjes (1944-1965), atleet
* Victor Marijnen (1917-1975), minister-president
* Martinus Nijhoff (1894-1953), dichter en schrijver
* Annemiek Padt-Jansen (1921-2007), harpiste en politica
* Jozef Rulof (1898-1952), esoterisch medium, schrijver en schilder
# West-Sikkim

West-Sikkim is een district van de Indiase staat Sikkim. Het district telt 123.174 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 1166 km².
Grootste steden: Gangtok (hoofdstad) · Jorethang · Singtam · Rangpo · Upper Tadong
Districten: Noord-Sikkim · Oost-Sikkim · West-Sikkim · Zuid-Sikkim
Zie ook: Vlag van Sikkim · Koninkrijk Sikkim
# Andrej Tsjesnokov

Andrej Edoeardovitsj Tsjesnokov (Russisch: Андрей Эдуардович Чесноков) (Moskou, 2 februari 1966) is een voormalig Russisch tennisser.
De hoogste ranking hij in zijn carrière bereikte was de negende plek in 1991. Hij won het ATP-toernooi van Monte Carlo in 1990, en het ATP-toernooi van Montréal/Toronto in 1991. Zijn beste prestatie in de Grand Slams was in 1989 op Roland Garros. Hij bereikte daar de halve finale, waar hij verslagen werd door de latere winnaar Michael Chang.
In zijn hele loopbaan heeft Tsjesnokov zeven toernooien op zijn naam geschreven, en een prijzengeld van US$ 3.084.188 gewonnen. In 1999 nam hij afscheid van het professionele tennis.
Op 20 november 2005 werd Tsjesnokov in een restaurant in Dnipro (Oekraïne) neergeschoten met twee rubber kogels, toen hij in een ruzie tussen twee onbekend gebleven mannen terechtkwam.
Tsjesnokov is lid van het comité van aanbeveling van de benefietwedstrijd ter nagedachtenis aan de Loezjnikiramp. Als zestienjarige supporter van Spartak Moskou was hij destijds getuige van deze ramp.

## Prestatietabel

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Prestatietabel grand slam, enkelspel

| Toernooi | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 |
| Australian Open | 1R | – | – | KF | – | 2R | 1R | 4R | 2R | 1R | – | 1R | 1R | – |
| Roland Garros | 3R | KF | 3R | KF | HF | 4R | 3R | 1R | 2R | 1R | 4R | 1R | – | 1R |
| Wimbledon | – | 1R | – | 1R | 1R | – | – | 1R | 1R | – | 1R | 1R | – | – |
| US Open | – | 4R | 4R | – | 4R | 3R | 2R | 2R | 1R | 2R | 2R | 1R | – | – |

### Prestatietabel grand slam, dubbelspel

| Toernooi | 1986 |
| Australian Open | – |
| Roland Garros | – |
| Wimbledon | 1R |
| US Open | – |
# Andrej Vladimirovitsj Kozyrev

Andrej Vladimirovitsj Kozyrev (Russisch: Андрей Владимирович Козырев) (Brussel, 27 maart 1951) was Russisch minister van Buitenlandse Zaken in de regering van Boris Jeltsin. Hij bekleedde dit ambt van oktober 1990 tot januari 1996.
Hij is een oud-leerling van het Staatsinstituut voor Internationale Betrekkingen van Moskou. Sinds 1968 werkte hij in het Ministerie van Buitenlandse Zaken van de Sovjet-Unie, waar hij van 1986 tot 1990 de afdeling "Internationale Organisaties" leidde.
In 1993 vertegenwoordigde hij Rusland bij de ondertekening van de "Declaratie van Principes over de Reglementen van Interim Zelfbestuur" of "Eerste Oslo-akkoord". Zijn politieke koers werd door een grote meerderheid van het parlement evenwel te veel als toenadering tot de NAVO bevonden, wat leidde tot zijn vervanging door Jevgeni Primakov in 1996.
# Andries van der Wal

Andries van der Wal (Schiedam, 18 maart 1945) is een Nederlands uitgever en dichter.
Hij bracht een aantal jaren van zijn jeugd op Curaçao door als Shell-kind. Eind jaren zeventig van de 20ste eeuw was hij uitgever van het Rotterdamse Flamboyant/P., een klein gebleven fonds dat toen als een van de weinige Nederlandse uitgeverijen werk uitgaf van belangrijke Antilliaanse auteurs als Charles Corsen, Boeli van Leeuwen, Tip Marugg en Frank Martinus Arion, maar ook bijvoorbeeld van de Surinaamse dichteres Johanna Schouten-Elsenhout.
Hij schreef enkele dichtbundels, onder meer Hoogstens wat kaktusnaalden in je knie & Curaçaose gedichten (1975), werkte mee aan het Schrijvers prentenboek van de Nederlandse Antillen (1980) en schreef met Freek van Wel een brochure over de Antilliaanse literatuur: Met eigen stem (1980).
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067513360
* Système universitaire de documentation: 028059212
* Virtual International Authority File: 56619204
* WorldCat (via VIAF): 56619204
# Anilocra ankistra

Anilocra ankistra is een pissebed uit de familie Cymothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Bruce.
# Anilocra capensis

Anilocra capensis is een pissebed uit de familie Cymothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1818 door William Elford Leach.
# Anisodonta pseudoscintilla

Anisodonta pseudoscintilla is een tweekleppigensoort uit de familie van de Basterotiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Ponder.
# Weerter- en Budelerbergen

De Weerter- en Budelerbergen, ook wel bekend als de Weerter- en Buulderbergen (Limburgs: Wieërter- en Beulderbêrge) is een natuurgebied van 912 hectare dat zich uitstrekt ter weerszijden van de grens van de Nederlandse gemeenten Cranendonck en Weert.
Het gebied is aangewezen onder de Europese Vogelrichtlijn ter bescherming van zeldzame en bedreigde vogelsoorten. Broedvogels die onder deze bescherming vallen zijn de nachtzwaluw, roodborsttapuit en boomleeuwerik. Daarnaast komen dertien Rode lijst-soorten voor, waaronder geelgors, spotvogel, tapuit en duinpieper.
Het gebied bestaat uit naaldbossen, droge heidevelden en stuifzanden. Een groot deel ervan is militair oefenterrein, genaamd Legerplaats Budel. In het noorden van dit gebied bevindt zich de Nassau-Dietzkazerne.
Het grootste deel van dit gebied is eigendom van het Ministerie van Defensie. Ook zijn er particuliere bezittingen. Ten oosten van het gebied ligt aansluitend de Weerterheide, een terrein dat eigendom is van de Vereniging Natuurmonumenten. Een groot deel van de terreinen is vrij toegankelijk. Als defensie het gebied verlaat zullen natuurontwikkelingsprojecten worden uitgevoerd. Het gebied behoort tot het Natura 2000-gebied Weerter- en Budelerbergen & Ringselven, dat een nog groter gebied omvat.
Het zuidelijk deel van dit gebied wordt gevormd door de Boshoverheide, waar archeologisch belangwekkende objecten te vinden zijn. De stuifzanden zijn in de late middeleeuwen ontstaan, daarna gestabiliseerd door de aanleg van naaldbos, om vervolgens weer geactiveerd te worden door de militaire activiteiten.
In de komende jaren zal het gebied verbonden worden met aangrenzende natuurgebieden. In maart 2014 is een ecoduct geopend over de snelweg A2 en de spoorlijn Eindhoven - Weert nabij het wegrestaurant De Wildenberg op de provinciegrens met Noord-Brabant. De Weerter- en Budelerbergen worden hiermee verbonden met het Weerterbos. De aanleg van dit ecoduct is gestart in januari 2013. In het zuiden zullen de Weerter en Budelerbergen verbonden worden met de Laurabossen. Hiertoe wordt een ecoduct aangelegd over de Zuid-Willemsvaart en de N564. Wanneer de aanleg van dit ecoduct start is nog niet bekend.
Vanaf De Wildenberg start een gemarkeerde rondwandeling door het gebied met een lengte van 9 km. Ook enkele lange-afstandswandelingen doorkruisen het gebied.

## Monumenten

Voor het Wegkruis en het Grensmonument aan de Geuzendijk, zie: Boshoven
* ↑ Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, Gebiedsinformatie op website Natura 2000. Geraadpleegd op 21 april 2020.
* ↑ Natuurbrug Weerter- en Budelerbergen geopend. Rijkswaterstaat (12 maart 2014). Gearchiveerd op 18 september 2016. Geraadpleegd op 19 juli 2016.
Hugterheide · Weerterbos · Weerter- en Budelerbergen · IJzeren Man · Kruispeel · Laurabossen · Kettingdijk · De Krang · Tungelerwallen · Stramprooierbroek · Wijffelterbroek · Lozerheide · Sint-Maartensheide · De Luysen · Smeetshof · Grootbroek · 't Hasselterbroek · Zig en Goort · Itterdal · Tösch-Langeren
# Anepsion maritatum

Anepsion maritatum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Anepsion. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Octavius Pickard-Cambridge.
# Wet natuurbescherming

De Wet natuurbescherming was een Nederlandse wet die de bescherming van natuurgebieden, soorten en bos regelde. De wet was vanaf 1 januari 2017 van kracht, hij verving drie andere wetten: de Natuurbeschermingswet 1998, de Boswet en de Flora- en Faunawet. Sinds 1 januari 2024 is de Wet natuurbescherming vervangen door de Omgevingswet.

## Aanleiding en doel

Toen staatssecretaris Bleker, verantwoordelijk voor natuurbeleid, de 'Wet natuur' in 2012 indiende, was een van zijn doelstellingen de verantwoordelijkheid voor natuurbeleid meer dan voorheen bij lagere overheden en maatschappelijke organisaties te leggen. Hij wilde 'economie en ecologie meer verbinden', de wetgeving beter laten aansluiten op internationale afspraken en bezuinigen op de uitgaven voor natuurbeleid. De natuurbeschermingsinspanningen van de Nederlandse rijksoverheid moesten beperkt worden tot datgene waartoe Europese regelgeving verplichtte. In de wet waren deze elementen terug te vinden.
De Wet natuurbescherming had drie subdoelen. Naast de bescherming van de biodiversiteit in Nederland ging het om decentralisatie van natuurbescherming en om de vereenvoudiging van regels. De provincies werden met de wet voor een groot deel verantwoordelijk voor natuurbeleid. Verder werden vergunningen en ontheffingen in een enkel document geregeld. In de wet werden gebiedsbescherming, soortbescherming en bosbescherming in afzonderlijke delen behandeld, voortbouwend op de drie vervangen wetten.

## Gebiedsbescherming

De wet regelde de bescherming van de in het kader van Europees natuurbeleid aangewezen Natura 2000-gebieden op een soortgelijke manier als in de voorgaande wetgeving. De zogenaamde Beschermde natuurmonumenten kregen anders dan in vorige wetten geen wettelijke bescherming meer.
De Stikstofwet van 2021, bedoeld om de stikstofbelasting voor de natuur te verminderen, bevatte een bouwvrijstelling die de toepassing van de Stikstofwet versoepelde voor projecten nabij Natura 2000-gebieden. Op 2 november 2022 werd deze echter door de Raad van State ongeldig verklaard.

## Soortbescherming

De wet regelde de bescherming van planten- en diersoorten, op soortgelijke manier als in de voorgaande wet. Er waren echter enkele verschillen. Zo was verstoren niet meer strafbaar als dit zonder opzet gebeurde. Ook was opzettelijke verstoring van vogels soms mogelijk. Verder was in de wet de lijst van beschermde soorten aangepast. Het aantal beschermde vaatplanten, libellen en vlinders werd uitgebreid, terwijl de bescherming van mieren kwam te vervallen.

## Bosbescherming

De wet regelde bescherming van bos en houtopstanden, ongeveer op dezelfde manier als in voorgaande wetgeving. Zo was er een meldingsplicht en herplantplicht: wie wilde kappen moet dat melden en eenzelfde areaal herplanten. De provincies zouden dit volgens de wet regelen. Wanneer het ging om natuurontwikkeling bij een Natura 2000-gebied, gold de herplantplicht niet meer.
# Ann Driscoll

Ann "Annie" Driscoll (Saint Paul, 30 augustus 1978) is een schaatsster uit de Verenigde Staten. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op de Olympische Winterspelen 2002 in Salt Lake City.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2002 | Salt Lake City | 21e 3000 m 14e 5000 m |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2001 Afstanden 2001 Allround | Salt Lake City Boedapest | 22e 3000 m 22e Allround |
| 2002 Allround | Heerenveen | 14e Allround |

### Wereldbeker

| Seizoen | 500 m | 1000 m | 1500 m | 3000 m & 5000 m |
| 1999/2000 | - | - | 40e | 38e |
| 2000/2001 | - | 43e | 39e | 32e |
| 2001/2002 | 54e | 49e | - | - |
| 2002/2003 | 52e | - | - | - |

### USA kampioenschappen

| Jaar | Sprint | Allround |
| 2001 | 29e | 1 |
| 2003 | 5e | 12e |

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 100 meter | 14,81 | 7 februari 1987 | Winnipeg |
| 500 meter | 39,69 | 3 februari 2002 | Salt Lake City |
| 1000 meter | 1.18,31 | 21 december 2001 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.59,50 | 19 december 2001 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 4.14,73 | 2 maart 2001 | Calgary |
| 5000 meter | 7.35,23 | 9 februari 2002 | Salt Lake City |
# Ann De Martelaer

Ann De Martelaer (Kimpangu [fr] (Congo), 20 november 1959) is een Belgisch politica voor Groen.

## Biografie

Ann De Martelaer studeerde in 1981 af als maatschappelijk assistent aan het Stedelijk Hoger Instituut voor Sociale Studie in Gent en behaalde in 2011 een postgraduaat diversiteitsmanagement aan de Katholieke Universiteit Leuven.
De Martelaer werd beroepshalve van 1982 tot 1993 maatschappelijk werker bij het OCMW van Lubbeek. Daarna was ze van 1993 tot 1999 directeur van een gezinsvervangend tehuis. Van 2004 tot 2011 was ze directeur van het Vlaams Gebruikersoverleg voor Personen met een Handicap. Van 2011 tot 2014 was ze vervolgens algemeen directeur van een beschutte werkplaats en van 2011 tot 2019 was ze eindwerkbegeleider aan de hogeschool Odisee. Van 2015 tot 2017 werkte De Martelaer als vormingsmedewerker bij het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid (BIVV) en in 2017 was ze enkele maanden als stafmedewerker aan de slag bij de bijstandsorganisatie Onafhankelijk leven. Ten slotte was ze van 2018 tot 2019 stafmedewerker sensibilisatie bij de vzw GRIP, die opkomt voor gelijke rechten voor personen met een handicap.
Ze werd tevens politiek actief voor Agalev en daarna Groen en was voor deze partij van 1994 tot 1999 en van 2006 tot 2012 gemeenteraadslid van Lubbeek, waar ze van 2010 tot 2012 voorzitter van de gemeenteraad was. Na de tweede rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 13 juni 1999 kwam ze midden juli 1999 voor de kieskring Leuven in het Vlaams Parlement terecht als opvolgster van Magda Aelvoet, die lid werd van de federale regering. Ze bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 2004. Tijdens haar eerste ambt als parlementslid zetelde ze als plaatsvervanger in de commissies Welzijn, Volksgezondheid en Gezin en Binnenlands Bestuur. In juni 2004 werd De Martelaer niet herkozen.
In november 2016 werd Ann De Martelaer provincieraadslid van Vlaams-Brabant, wat ze bleef tot in 2018. In de provincieraad was ze tevens voorzitter van de commissie Welzijn. Bij de verkiezingen van 26 mei 2019 werd De Martelaer opnieuw verkozen tot Vlaams Parlementslid. Ze nam in het Vlaams Parlement opnieuw zitting in de commissie Welzijn, Volksgezondheid en Gezin. Bij de Vlaamse verkiezingen van 9 juni 2024 kwam ze niet meer op.
# Anguillosyllis capensis

Anguillosyllis capensis is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Anguillosyllis capensis werd in 1963 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Day.
# Anguillosyllis hadra

Anguillosyllis hadra is een soort borstelworm uit de familie van de Syllidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2020 door Maciolek.
# Anguillosyllis denaria

Anguillosyllis denaria is een soort borstelworm uit de familie van de Syllidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2020 door Maciolek.
# Wereldkampioenschappen bobsleeën 2015

De wereldkampioenschappen bobsleeën 2015 (officieel: BMW FIBT Bob & Skeleton World Championships 2015) werden gehouden van 27 februari tot en met 8 maart op de Bobbahn Winterberg in Winterberg, Duitsland. Er stonden vier onderdelen op het programma. Tegelijkertijd werden de wereldkampioenschappen skeleton afgewerkt.
De wereldkampioenschappen bobsleeën & skeleton trokken ongeveer 20.000 toeschouwers.

## Wedstrijdschema

| Onderdeel | 27 februari | 28 februari | 1 maart | 7 maart | 8 maart |
| Tweevrouwsbob | run 1 en 2 | run 3 en 4 | | | |
| Tweemansbob | | run 1 en 2 | run 3 en 4 | | |
| Landenwedstrijd * | | | Alle runs | | |
| Viermansbob | | | | run 1 en 2 | run 3 en 4 |
    * In de landenwedstrijd worden per team twee (2-mans)bobslee- en twee skeleton-runs afgedaald.

## Medailles

| Onderdeel | 1 Goud | 1 Goud | 2 Zilver | 2 Zilver | 3 Brons | 3 Brons |
| Tweemansbob | GER | Francesco Friedrich Thorsten Margis | LAT | Oskars Melbārdis Daumants Dreiškens | Niet uitgereikt | Niet uitgereikt |
| Tweemansbob | GER | Francesco Friedrich Thorsten Margis | GER | Johannes Lochner Joshua Bluhm | Niet uitgereikt | Niet uitgereikt |
| Viermansbob | GER | Maximilian Arndt Alexander Rödiger Kevin Korona Ben Heber | GER | Nico Walther Andreas Bredau Marko Hübenbecker Christian Poser | LAT | Oskars Melbārdis Daumants Dreiškens Arvis Vilkaste Jānis Strenga |
| Tweevrouwsbob | USA | Elana Meyers Taylor Cherelle Garrett | GER | Anja Schneiderheinze Annika Drazek | GER | Cathleen Martini Stephanie Schneider |
| Landenwedstrijd | GER | Axel Jungk Cathleen Martini Lisette Thöne Tina Hermann Francesco Friedrich Martin Grothkopp | GER | Christopher Grotheer Anja Schneiderheinze Franziska Bertels Anja Selbach Johannes Lochner Gregor Bermbach | RUS | Aleksandr Tretjakov Aleksandra Rodionova Nadezjda Palejeva Maria Orlova Aleksandr Kasjanov Ilvir Tsjoesin |

### Medailleklassement

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Duitsland | 3 | 4 | 1 | 8 |
| 2 | Verenigde Staten | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 | Letland | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 4 | Rusland | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 4 | 4 | 4 | 12 |