OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wan Pipel

Wan Pipel ("Eén Volk") is een Nederlands-Surinaamse speelfilm uit 1976 van de Surinaams-Nederlandse filmregisseur Pim de la Parra. Het scenario is van Pim de la Parra en Rudi F. Kross; de scriptconsultant was Lou Lichtveld. De film is in samenwerking met het EYE Film Instituut Nederland uitgebracht op dvd.
De film is geproduceerd door Wim Verstappen en Pim de la Parra. Het was de eerste speelfilm van Suriname na de onafhankelijkheid. De begroting werd ver overschreden en de verwachte bezoekersaantallen werden bij lange na niet gehaald. De ruzie die als gevolg hiervan tussen ‘Pim en Wim’ ontstond, betekende het einde voor Scorpio Films.
De hoofdrollen worden vertolkt door Borger Breeveld, Diana Gangaram Panday en Willeke van Ammelrooy. Het camerawerk is van Marc Felperlaan; geluidsopnamen zijn van Hugo de Vries en Kees Linthorst.

## Verhaal

De Afro-Surinamer Roy die in Nederland studeert, wordt per telegram teruggeroepen naar Suriname omdat zijn moeder op sterven ligt. Zijn Nederlandse vriendin Karina (Willeke van Ammelrooy) leent hem geld voor een vliegticket. Eenmaal terug in Suriname begint Roy een verhouding met het Hindoestaanse meisje Rubia. Hij komt erachter hoe slecht hij zijn eigen land kent, en wil niet meer terug naar Nederland om zijn studie af te maken, zelfs niet als Karina uit Nederland overkomt om hem op te halen. Zijn leven ligt in Suriname, vindt hij, en hij meent dat het zijn taak is om het land te helpen opbouwen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Borger Breeveld | Roy |
| Diana Gangaram Panday | Rubia |
| Willeke van Ammelrooy | Karina |
| Emanuel van Gonter | Roy's vader |
| Ro Jackson-Breeveld | Roy's moeder |
| Sieuwpal Soekhlall | Rubia's vader |
| Dick Scheffer | Oom Frans |
| Otto Sterman | Mr. Frenkel |
| Diana Dobbelman | Mr. Frenkels secretaresse |

## Ontvangst in Suriname

In die tijd liepen de spanningen tussen Creolen en Hindoestanen hoog op. Gemengde koppels zoals in de film waren controversieel. Hoofdrolspeelster Diana Gangaram Panday zelf was trots dat deze film de weg heeft vrijgemaakt voor gemengde koppels.

## Trivia

* De Surinaamse staatsomroep STVS en andere televisiestations vertonen Wan Pipel elk jaar op Onafhankelijkheidsdag.
* ↑ Wan Pipel. Cinemagazine. Geraadpleegd op 29 mei 2021.
* ↑ ‘Zonder Rubia zou Wan Pipel niet zo goed zijn’. Werkgroep Caraïbische Letteren. Geraadpleegd op 29 mei 2021.
1896-1909 · 1910-19 · 1920-29 · 1930-39 · 1940-49 · 1950-59 · 1960-69 · 1970-79 · 1980-89 · 1990-99 · 2000-09 · 2010-19 · 2020-29
# Wapen van Bangladesh

Het wapen van Bangladesh werd kort nadat Bangladesh in 1971 een onafhankelijke staat werd officieel aangenomen.
Gecentreerd staat een op het water drijvende waterlelie, aan twee kanten geflankeerd door rijsttakken. Boven de lelie staan vier vijfpuntige sterren en drie theebladeren. De waterlelie is de nationale bloem van Bangladesh en symboliseert de vele rivieren die het land doorkruisen. Rijst staat voor het voedsel en de landbouw van het land. De vier sterren symboliseren de vier principes die in de eerste grondwet werden opgenomen: nationalisme, secularisme, socialisme en democratie.
# Wapen van Bakkeveen

Het wapen van Bakkeveen is het dorpswapen van het Nederlandse dorp Bakkeveen, in de Friese gemeente Opsterland. Het wapen werd in 1999 geregistreerd.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   In goud twee groene flanken met over alles heen een verlaagde en versmalde dwarsbalk, van zilver op het groen en van zwart op goud; de flanken boven de balk beladen met rechts een rechtopstaand gouden eikenblad en links een gouden klaverblad; het schildhoofd beladen met een rood breedarmig kruisje, de schildvoet beladen met een rode roos.
De heraldische kleuren zijn: goud (geel), sinopel (groen), zilver (zilver), sabel (zwart) en keel (rood).

## Symboliek

* Gouden veld: symbool voor de dekzandrug waar Bakkeveen op gelegen is.
* Groene flanken: verwijzing naar het veen in het gebied.
* Zilveren dwarsbalk: verwijst naar de Drachtster Compagnonsvaart.
* Gouden eikenblad: staat voor de bossen in de omgeving.
* Gouden klaverblad: symboliseert de weidegrond rond het dorp.
* Rood kruis: ten teken van de uithof die het klooster Mariëngaarde hier had.
* Rode roos: ontleend aan het wapen van de familie Van Eysinga, plaatselijk grootgrondbezitter.
# Walworth (Durham)

Walworth is een civil parish in het bestuurlijke gebied Darlington, in het Engelse graafschap Durham.
# Walvistraan

Walvistraan (ook wel: smeer genoemd) is de olie verkregen door het uitkoken onder druk van voornamelijk vetweefsel (blubber) van baleinwalvissen. De productie van traan was een van de belangrijkste redenen voor de walvisvaart, totdat deze sterk ingeperkt werd door de oprichting van de Internationale Walvisvaartcommissie.
Walvistraan werd van de 17e tot diep in de 19e eeuw gebruikt als lampolie en bij de zeepbereiding. Verdere toepassingen lagen in de fabricage van kaarsen en het werd ook gebruikt als smeermiddel.
Met de opkomst van patentolie, gebaseerd op gemodificeerde raapolie, en later petroleum, die uit aardolie geraffineerd werd, ging de functie van walvistraan als brandstof verloren. Ook de opkomst van de gasverlichting droeg aanzienlijk aan dit alles bij. Vanaf het einde van de 19e eeuw werd het voornamelijk verwerkt in de margarine-industrie, waarin echter voldoende alternatieve grondstoffen voorhanden waren.

## Trivia

De voormalige nederzetting Smeerenburg op het eiland Amsterdam (Spitsbergen) is vernoemd naar walvistraan.
# Wapen van Linden

Wapen van Linden kan verwijzen naar:

## Duitsland

* Wapen van Linden (Dithmarschen), een plaats in de deelstaat Sleeswijk-Holstein
* Wapen van Linden (Hessen), een gemeente in de deelstaat Hessen
* Wapen van Linden (Palts), een plaats in de deelstaat Rijnland-Palts
* Wapen van Linden (Westerwald), een plaats in de deelstaat Rijnland-Palts
* Wapen van Fohren-Linden, een plaats in de deelstaat Rijnland-Palts

## Zwitserland

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wapen van Linden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wapen van De Wilp

Het wapen van De Wilp is het dorpswapen van het Nederlandse dorp De Wilp, in de Groningse gemeente Westerkwartier. Het wapen werd in 2012 geregistreerd.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Van sinopel een wulp van zilver, een schildhoofd van sabel ondersteund door een versmalde balk van zilver, het schildhoofd is beladen met een plompenblad van goud vergezeld aan weerszijden van een klaverblad van zilver.
De heraldische kleuren zijn: sinopel (groen), zilver (zilver), sabel (zwart) en goud (goud).

## Symboliek

* Groen veld: verwijst naar de weidegronden rond het dorp.
* Wulp: de weidevogel waar het dorp zijn naam aan ontleent.
* Zwart schildhoofd: duidt op de veenontginning.
* Zilveren balk: staat symbool voor de vaart door het dorp.
* Gouden plompenblad: verwijzing naar zowel de rijkdom die het dorp vergaarde als naar het Friese karakter van De Wilp.
* Klaverbladen: staan voor het agrarische karakter van het dorp.
# Welt am Draht

Welt am Draht (Wereld aan een draad), is een tweedelige sciencefictionfilm, speciaal gemaakt voor de Duitse televisie, waar de film in 1973 was te zien. De film werd geregisseerd door Rainer Werner Fassbinder en is gebaseerd op het boek Simulacron Three van Daniel F. Galouye.
Het verhaal gaat over een personage dat er langzaam achter komt dat zijn wereld een illusie is en in werkelijkheid een geavanceerde alle zintuigen omvattende simulatie of virtual reality is in een computer en hij probeert hieruit te ontsnappen.
In 1999 kwam er een remake in Hollywood onder de titel The Thirteenth Floor. De bekendere filmtrilogie over The Matrix behandelt eenzelfde soort thema.
Een gerestaureerde versie van de film is in 2010 op DVD verschenen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Klaus Löwitsch | dokter Fred Stiller |
| Barbara Valentin | Gloria Fromm |
| Mascha Rabben | Eva Vollmer |
| Karl-Heinz Vosgerau | Herbert Siskins |
| Wolfgang Schenck | Franz Hahn |
| Günter Lamprecht | Fritz Walfang |
| Ulli Lommel | Rupp, de journalist |
| Joachim Hansen | Hans Edelkern |
| Kurt Raab | Mark Holm |
| Margit Carstensen | Maya Schmidt-Gentner |
| Ingrid Caven | de journaliste |
| El Hedi ben Salem | Castro |
| Adrian Hoven | professor Henry Vollmer |
| Ivan Desny | Günther Lause |
| Gottfried John | Einstein |
| Rudolf Lenz | Hartmann |
| Lilo Pempeit | typiste |
| Peter Chatel | staatssecretaris Hirse |
| Eddie Constantine | de man in de Rolls Royce |
| Christine Kaufmann | gaste op het feest van Siskins |
Der Stadtstreicher (1965) · Das kleine Chaos (1967) · Liebe ist kälter als der Tod (1969) · Katzelmacher (1969) · Götter der Pest (1969) · Warum läuft Herr R. Amok? (1969) · Rio das Mortes (1970) · Whity (1970) · Die Niklashauser Fart (1970) · Der amerikanische Soldat (1970) · Warnung vor einer heiligen Nutte (1970) · Pioniere in Ingolstadt (1970) · Händler der vier Jahreszeiten (1971) · Wildwechsel (1972) · Die bitteren Tränen der Petra von Kant (1972) · Acht Stunden sind kein Tag (1972) · Welt am Draht (1973) · Angst essen Seele auf (1973) · Martha (1973) · Fontane Effi Briest (1973) · Faustrecht der Freiheit (1974) · Mutter Küsters' Fahrt zum Himmel (1975) · Ich will doch nur, daß ihr mich liebt (1975) · Satansbraten (1976) · Chinesisches Roulette (1976) · Bolwieser (1977) · Despair – Eine Reise ins Licht (1977) · Deutschland im Herbst (1977) · Die Ehe der Maria Braun (1978) · In einem Jahr mit 13 Monden (1978) · Die dritte Generation (1978) · Berlin Alexanderplatz (1980) · Lili Marleen (1980) · Theater in Trance (1981) · Lola (1981) · Die Sehnsucht der Veronika Voss (1982) · Querelle (1982)
# Walter How

Walter How (Bermondsey, 25 december 1885 - Londen, 5 augustus 1972) was een Brits ontdekkingsreiziger.

## Biografie

How werkte als matroos op de Endurance-expeditie van Ernest Shackleton in 1914. De expeditie strandde op Elephanteiland, waar ze vier maanden later gered werden. Na de expeditie ontving hij de Polar Medal.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkte hij op koopvaardijschepen. In 1964, vijftig jaar na de Endurance-expeditie, was hij op reünie samen met de twee andere overlevers, Lionel Greenstreet en Charles Green.
How overleed in 1972 op 86-jarige leeftijd.
# Wasmannia scrobifera

Wasmannia scrobifera is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Kempf.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Wasmannia williamsoni

Wasmannia williamsoni is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Kusnezov.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Warkton

Warkton is een civil parish in het bestuurlijke gebied Kettering, in het Engelse graafschap Northamptonshire met 136 inwoners.
# We're in This Together (Simply Red)

We're in This Together is een nummer van de Britse band Simply Red uit 1996. Het is de vierde en laatste single van hun vijfde studioalbum Life.
"We're in This Together" was het officiële themalied voor het EK van 1996 in Engeland. Het nummer werd een hitje in het VK, Duitsland, Oostenrijk en Nederland. In het Verenigd Koninkrijk bereikte het de 11e positie, terwijl het in de Nederlandse Top 40 een bescheiden 28e positie behaalde.
# We're different

We're different is een single van Lynn Anderson en Jerry Lane. Het bevat countrymuziek en werd uitgegeven door Chart Records. Het werd in 1969 opgenomen in een verzamelalbum Duet country met werk van verschillende countrymuziekduo’s. Op dat album staan vier nummers van Anderson en Lane, waarvan er twee geschreven waren door Andersons moeder Liz Anderson. We're different is geschreven door Jerry Lane, net als de B-kant For better or worse. Lane was van huis uit geluidstechnicus.
We're different kreeg geen enkele hitnotering. Bijna al haar singles na deze haalden de specifieke countrylijst van Billboard. Haar grootste hit Rose Garden verscheen in 1970.
* ↑ 45cat.com: We’re different
* ↑ YouTube: We’re different
* ↑ Chart Records: discografie
* ↑ Chart Records: Album
# Waterroodstaart

De waterroodstaart (Phoenicurus fuliginosus synoniem: Rhyacornis fuliginosa ) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae.

## Kenmerken

De vogel is 12 tot 13 cm en weegt 13 tot 23 gram. Het mannetje is leikleurig blauwgrijs, met een kastanjekleurige staart en anaalstreek, verder een zwarte snavel en vleeskleurige poten. Het vrouwtje is leigrijs van boven met twee dunne vleugelstrepen, een witte stuit en een zwarte staart. De borst en buik zijn gestreept in een soort schubbenpatroon.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Azië. Er zijn twee ondersoorten:
* P. a. fuliginosus (Oost-Afghanistan tot in het noorden en oosten van China verder Indochina en Noordwest Thailand)
* P. a. affinis (Taiwan)
Het leefgebied bestaat uit de stenige oevers van beken en rivieren in berggebieden. Soms ook te vinden in beekgeleidend bos. Komt in de Himalaya voor tussen de 1000 en 4000 m boven de zeespiegel, in China tussen de 1200 en 3600 m en op Taiwan tussen de 600 en 2000 m. De vogel verblijft 's winters op lagere hoogten.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de waterroodstaart als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Waterroodstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 10, 2005.
* ↑ Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2014). IOC World Bird List (v 4.1).
# Weese

Weese is een plaatsje in de Duitse gemeente Voltlage, deelstaat Nedersaksen. Zie verder: Voltlage; Samtgemeinde Neuenkirchen. Het is een weinig belangrijk boerendorpje, dat op de grens met de deelstaat Noordrijn-Westfalen, ten zuidwesten van het hoofddorp Voltlage ligt. Te Weese staat een kleine fabriek van schoonmaakmachines.
# Wees niet bang voor mijn lul

Wees niet bang voor mijn lul is een rock-'n-roll-nummer uit 1978 van de Nederlandse skaband Doe Maar.
Het nummer werd geschreven door Ernst Jansz. De albumversie werd ingezongen door bassist en zanger Piet Dekker, met Carel Copier als tweede stem. Het lied verscheen in 1979 op het naamloze eerste album van de groep. Op de hoes stond een vrijwel naakte Dekker, enkel gekleed in een wijd open lange jas, sokken en met een pet op het hoofd. Het album kwam uit in een periode waarin er nauwelijks markt was voor Nederlandstalige muziek, anders dan schlagers en carnavalskrakers. Johnny Hoes, van platenmaatschappij Telstar, zag echter wel iets in de band en bood een contract aan. Mogelijk had het te maken met Hoes' voorliefde voor schuine teksten en het vooruitzicht dat Doe Maar dit genre in haar repertoire had, naast dromerige liefdesliedjes en protestliederen.
De tekst is geschreven vanuit het perspektief van de bezitter van het bezongen lichaamsdeel. De bezitter spreekt goedmoedig over zijn lid (« hij is net zo lief als ik ») en geeft advies aan de toehoorder hoe bij eventuele dreiging te handelen (« geef hem niet altijd zijn zin […] lach erom en dan wordt 'ie wel weer krom »).
Het nummer werd in totaal ten minste drie keer live opgevoerd. De oorspronkelijke bezetting van Doe Maar, die ook verantwoordelijk was voor het eerste album, speelde het nummer tijdens het allereerste optreden in juni 1978 in het Groningse Vera en in februari 1980 voor de VPRO Radio. Nadat Henny Vrienten aan de band werd toegevoegd, als vervanging van Piet Dekker, schoof de muziekstijl van de band op naar ska en werden de meeste nummers van het eerste album - dat een scala aan muziekstijlen bevatte - niet of nauwelijks meer gespeeld. Voor het afscheidsconcert in 1984 in de Maaspoort in 's-Hertogenbosch. werden de oorspronkelijke bandleden Dekker, Copier en René van Collem ingevlogen om het nummer alsnog een laatste keer te kunnen vertolken.
* ↑ Carel Copier - Wikiwand. www.wikiwand.com. Geraadpleegd op 26 januari 2022.
* ↑ Die Europäische Welle De opkomst van popmuziek in je moerstaal in Nederland en Duitsland Pieter-Bas van Wiechen - PDF Free Download. docplayer.nl. Geraadpleegd op 26 januari 2022.
* ↑ Doe maar - Wees niet bang voor Mijn lul – via YouTube.
* ↑ Wees niet bang voor mijn lul by Doe Maar song statistics | setlist.fm. www.setlist.fm. Geraadpleegd op 26 januari 2022.
* ↑ De laatste tranen over Doe Maar: « Was het echt de laatste keer? ». De Volkskrant. Geraadpleegd op 26 januari 2022 – via Delpher.
# Watersipora nigra

Watersipora nigra is een mosdiertjessoort uit de familie van de Watersiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Pachycleithonia nigra, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Ferdinand Canu en Ray Smith Bassler.
* ↑ Bock, P. (2012). Watersipora nigra (Canu & Bassler, 1930). In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Canu, F.; Bassler, R. S. (1930). The Bryozoa of the Galapagos Islands. Proceedings of the U.S. national museum. 76: 1-78
# Watersnuffels

De watersnuffels (Enallagma) vormen een geslacht van libellen (Odonata) uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae).

## Soorten

De lijst is ontleend aan World Odonata List. De Nederlandstalige namen zijn, voor zover niet voorkomend in het Nederlands Soortenregister, ontleend aan Libellen van Europa.
* Enallagma ambiguum Navás, 1936
* Enallagma anna Williamson, 1900
* Enallagma annexum (Hagen, 1861)
* Enallagma antennatum (Say, 1840)
* Enallagma aspersum (Hagen, 1861)
* Enallagma basidens Calvert, 1902
* Enallagma boreale Selys, 1875
* Enallagma cardenium Hagen, 1876
* Enallagma carunculatum Morse, 1895
* Enallagma circulatum Selys, 1883
* Enallagma civile (Hagen, 1861)
* Enallagma clausum Morse, 1895
* Enallagma coecum (Hagen, 1861)
* Enallagma concisum Williamson, 1922
* Enallagma cyathigerum (Charpentier, 1840) – Watersnuffel
* Enallagma daeckii (Calvert, 1903)
* Enallagma davisi Westfall, 1943
* Enallagma deserti Selys, 1871 – Woestijnsnuffel
* Enallagma divagans Selys, 1876
* Enallagma doubledayi (Selys, 1850)
* Enallagma dubium Root, 1924
* Enallagma durum (Hagen, 1861)
* Enallagma ebrium (Hagen, 1861)
* Enallagma eiseni Calvert, 1895
* Enallagma exsulans (Hagen, 1861)
* Enallagma geminatum Kellicott, 1895
* Enallagma hageni (Walsh, 1863)
* Enallagma laterale Morse, 1895
* Enallagma maldivense Laidlaw, 1902
* Enallagma minusculum Morse, 1895
* Enallagma novaehispaniae Calvert, 1907
* Enallagma pallidum Root, 1923
* Enallagma pictum Morse, 1895
* Enallagma pollutum (Hagen, 1861)
* Enallagma praevarum (Hagen, 1861)
* Enallagma recurvatum Davis, 1913
* Enallagma rua Donnelly, 1968
* Enallagma semicirculare Selys, 1876
* Enallagma signatum (Hagen, 1861)
* Enallagma sulcatum Williamson, 1922
* Enallagma traviatum Selys, 1876
* Enallagma truncatum (Gundlach, 1888)
* Enallagma vernale Gloyd, 1943
* Enallagma vesperum Calvert, 1919
* Enallagma weewa Byers, 1927
* ↑ World Odonata List, versie 9 april 2021
* ↑ Dijkstra, K.-D.B. (2008). Libellen van Europa, veldgids met alle libellen tussen Noordpool en Sahara. Kosmos, Utrecht/Antwerpen. Deze namen worden ook in world.observation.org, de internationale versie van waarneming.nl en waarnemingen.be, gebruikt.
# Watersnoodwoning

De Watersnoodwoning uit Raamsdonksveer is een prefab-woning door Noorwegen aan Nederland geschonken voor gedupeerden van de watersnoodramp van 1953. Woningen van dit type werden ook wel 'Geschenkwoningen' genoemd. In 2014 is de woning verplaatst naar het Nederlands Openluchtmuseum.
Tijdens de watersnoodramp stond het zeewater bij Raamsdonksveer. Vanuit deze plaats vonden evacuaties plaats van de bewoners met amfibievoertuigen waarvan de eerste beelden de gehele wereld overgingen. Nederland kreeg na de ramp via het Nederlandse Rode Kruis meer dan 900 bouwpakketten voor (prefab-) huizen uit het buitenland. Noorwegen schonk er 326, waaronder deze woning die werd geplaatst op Sandoel 17 in Raamsdonksveer.
De hulpactie voor Nederland brengt ook in Noorwegen nog steeds veel herinneringen boven. De verplaatsing naar Arnhem kostte 500.000 euro, gesponsord door de BankGiro Loterij. Op 15 april 2014 is de woning in het museum officieel geopend door de ambassadeur van Noorwegen.
* Woonkamer
* Keuken
* Slaapkamer
* Woning op de oorspronkelijke plek kort voor demontage in 2010
* Officiële opening in 2014
In Heijningen is in 2009 een dubbele watersnoodwoning beschikbaar gekomen als museumwoning. Na renovatie is deze overgedragen aan de opgerichte stichting watersnoodwoningmuseum Heijningen-Feynaert. De woning is ingericht met origineel meubilair uit 1954, dat toen eveneens door het Rode Kruis beschikbaar was gesteld. Het geheel is op 25 mei 2012 geopend door de Zweedse ambassadeur.
* 1 2 https://web.archive.org/web/20170921192619/http://www.veerserfgoed.nl/wordpress/raamsdonksveerse-noorse-woning-in-nederlands-openluchtmuseum/
* ↑ Watersnoodwoning Openluchtmuseum, Gerrit Korenberg
* ↑ https://www.brabantserfgoed.nl/page/14731/geschiedenis-van-het-watersnoodwoning-museum-heijningen-moerdijk
# Waterspinazie

De waterspinazie (Indisch-Nederlands: kangkoeng, Surinaams-Nederlands: dagoeblad) (Ipomoea aquatica) of waterwinde is een plant uit de windefamilie (Convolvulaceae). Het is een kleine, tot 25 cm hoge, kruidachtige semi-waterplant, die in moerassen groeit. De waterspinazie groeit in het water of in vochtige aarde. De stengels zijn hol, waardoor deze op het water kunnen drijven. De plant kan wortels vormen aan zijn stengelknopen. De bladeren zijn pijlvormig of lancetvormig, 7-14 cm lang en toegespitst. De bladstengels zijn ook hol en dragen bij aan het drijfvermogen.
De alleenstaande, rechtopstaande bloemen zijn trechtervormig en wit, roze of violet van kleur. De bloemen zijn maar één dag geopend. De vruchten zijn doosvruchten met vele kleine, zwarte zaden.
De bladeren en bladstelen kunnen net als spinazie worden gegeten of rauw aan salades worden toegevoegd. De bladeren zijn rijk aan niacine, caroteen en kalium.
De waterspinazie wordt in China al meer dan 2000 jaar gecultiveerd. Er worden twee cultuurvormen onderscheiden, die verschillen in bladvorm en bloemkleur. De 'ching quat' heeft lancetvormige bladeren en witte bloemen. Deze vorm wordt op moerassige bodem gekweekt. De 'pak quat' heeft pijlvormige bladeren en roze bloemen. Deze plant kan overstroming overleven en wordt in de keuken als waardevoller beschouwd.
De planten worden vermeerderd door stekken, die in de natte aarde worden geplant. Na dertig tot veertig dagen kan er al worden geoogst. Onder tropische omstandigheden kan de plant het hele jaar worden verbouwd. De geoogste bladeren worden gebundeld op lokale markten aangeboden.
De waterspinazie komt van nature voor in tropisch Afrika, India en Zuidoost-Azië.
De waterspinazie wordt in Nederland verkocht in Chinese supermarkten. Waterspinazie wordt ook kangkung/kankoeng (Indonesisch/Maleis), kang kung (Singalees), pak boeng (Thais: ผักบุ้ง), rau muống (Vietnamees), kongxincai (vereenvoudigd Chinees: 空心菜; Standaardkantonees: hóng sám chooi; Pinyin: kōngxīncài; letterlijk "holle hart groente") of ong choy (vereenvoudigd Chinees蕹菜; Standaardkantonees: ông ch'ooi; Pinyin: wéngcài) genoemd.
... · I. alba (Maanbloem) · I. aquatica (Waterspinazie) · I. batatas (Zoete aardappel) · I. cairica (Kairowinde) · I. indica · I. lobata (Spaanse vlag) · I. pes-caprae (Geitenhoefwinde) · I. quamoclit (Kardinaalswinde) · ...