OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elias Ashmole

Esoterie :
* Westerse esoterie |
* Esoterie in de klassieke oudheid |
* Esoterische vakgebieden
* Alchemie
* Occultisme
* Magie
* Astrologie
* Waarzeggerij
* Geomantiek
* Handlijnkunde
* Numerologie
* Tarot
* Esoterische stromingen
* Antroposofie
* Christelijke theosofie
* Esoterisch christendom
* Gnosis
* Golden Dawn
* Hermetisme
* Iatrosofie
* Illuminisme
* Mysticisme
* Neoplatonisme
* Neopythagorisme
* New age
* New thought
* Pythagorisme
* Rozenkruisers
* Theosofie
* Vrijmetselarij
* Esoterische teksten
* De alchemische bruiloft van Christiaan Rozenkruis
* De occulta philosophia libri tres
* Chaldeïsche orakelen
* Ephesia grammata
* Griekse magische papyri
* Grimoire
* Hermetica
* Merseburger toverspreuken
* Monas Hieroglyphica
* Nag Hammadigeschriften
* Orfica
* Picatrix
* Sibillijnse orakelen
* Theologie van de rekenkunde
* Theologia Platonica
* Turba philosophorum
* Esoterici en onderzoekers
* Antoine Faivre
* Arturo Reghini
* Cecco d'Ascoli
* Giovanni Pico della Mirandola
* Giulio Camillo
* Hermes Trismegistus
* John Dee
* Julius Evola
* Marsilio Ficino
* Nicholas Goodrick-Clarke
* Plotinus
* Pythagoras
* Gilles Quispel
* Wouter Hanegraaff
* Kocku von Stuckrad
* Portaal   Esoterie |
Elias Ashmole (23 mei 1617 – 18 mei 1692) was een gevierd Engels oudheidkundige, politicus, legerofficier, astroloog en alchemiestudent. Ashmole steunde de royalistische zijde gedurende de Engelse Burgeroorlog en werd bij de restauratie van het bewind van Karel II beloond met verschillende winstgevende ambten.
Ashmole was een antiquair die bewondering had voor de wijze waarop Francis Bacon de studie van natuurwetenschappen aanpakte. Zijn bibliotheek weerspiegelt zijn intellectuele interesses met werken over Engelse geschiedenis, alchemie, astrologie, astronomie en plantkunde. Hoewel hij een van de stichtende leden was van de Royal Society, die een sleutelrol vervulde bij het stimuleren van wetenschappelijk onderzoek, ging zijn interesse toch evenveel uit naar de oudheid en het mystieke. Hij behoorde tot de eerste vrijmetselaars hoewel zijn engagement op dat gebied niet duidelijk is.
Heel zijn leven bleef hij een verwoed verzamelaar van curiosa en artefacten. Veel van deze voorwerpen had hij verworven via de reiziger, botanicus en verzamelaar John Tradescant de jongere. Ashmole schonk het grootste deel van zijn collectie, zijn antiquarische bibliotheek en kostbare manuscripten aan de Universiteit van Oxford, waar hij studeerde, om het Ashmolean Museum op te richten.
# Elysius atrobrunnea

Elysius atrobrunnea is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Rothschild.
# Elysium Mons

Elysium Mons is een vulkaan op Mars gelegen in de vlakte Elysium Planitia, op 25°N, 213°W, op het oostelijk halfrond van Mars. Hij steekt ongeveer 13,9 km uit boven de omringende lavavlakte en ongeveer 16 km boven het Mars datumniveau (het gekozen nulhoogteniveau op een atmosferische druk van 610.5 Pa (6.105 mbar) bij een temperatuur van 273,16 K). De doorsnee is omstreeks 240 km, met een caldera op de top die 14 km breed is.
Daarmee is deze vulkaan kleiner dan de Tharsisvulkanen, maar vergelijkbaar met de vulkanen op Hawaï.
Elysium Mons werd ontdekt in 1972 op foto's van de Mariner 9 orbiter.

## Oppervlak

De flanken van de vulkaan hebben meer inslagkraters dan Olympus Mons, dus zijn deze waarschijnlijk geologisch ouder. Dit bleek uit kratertellingen in Viking-beelden uit 1988. Met de scherpere foto's van de Mars Global Surveyor uit 1999 schatte Hartmann de ouderdom van de lava op 600 tot 2000 miljoen jaar.

## Verwijzing

* "Elysium Mons Volcano" - NASA-beelden van Elysium Mons, geleverd door Malin Space Science Systems
# Emmanuel Marie de Bethune

Emmanuel Marie Jean-Baptiste François de Sales Ghislain de Bethune (Gent, 8 juli 1869 - Marke, 19 juli 1909) was een Belgische politicus. Hij was burgemeester van Oostrozebeke en Marke.

## Levensloop

Emmanuel de Bethune was het negende en jongste kind van architect Jean Bethune en Emilie van Ourtyve d'Ydewalle, uit het geslacht Van Outryve d'Ydewalle.
Hij was amper 26 toen hij burgemeester werd van Oostrozebeke, de gemeente waar de familie van Outryve d'Ydewalle haar wortels had. Zijn broer Jean-Baptiste de Bethune was hem in die functie voorgegaan van 1879 tot 1892. Emmanuel bleef burgemeester tot in 1899.
In 1898 trouwde hij in Wannegem-Lede met Josephine de Ghellinck d'Elseghem (1878-1904), de dochter van de Wannegemse kasteelheer.
Ze hadden een dochter en een zoon, Jean-Baptiste de Bethune (1900-1981) die schepen van Marke werd en trouwde met barones Louise de Vinck (1901-1977). Onder de zes kinderen uit dit huwelijk bevindt zich Emmanuel Pierre de Bethune die burgemeester van Marke en van Kortrijk werd.

## Burgemeester van Marke

Na het huwelijk verhuisde het echtpaar Emmanuel de Bethune naar Marke en ging het kasteel bewonen, waar de grootvader, architect Bethune, in 1894 was overleden.
Hij werd al onmiddellijk in 1900 tot burgemeester van de gemeente benoemd. Hij bekleedde dit ambt tot hij, pas veertig geworden, in 1909 overleed. Zijn vrouw was vijf jaar voordien al overleden.

## Literatuur

* Jean DE BETHUNE, La fête de grand-mère au château de Wanneghem, in: Bulletin de l'Association royale de la noblesse du royaume de Belgique, 1971, blz. 97-106.
* Philippe DESPRIET (dir.), Marke, Marke, 1980
* Emmanuel DE BETHUNE, Esquisse généalogique de la famille de Bethune, Marke, 2002
* Emmanuel DE BETHUNE, Le château de Marke. Deux cents ans d'histoire, Stichting de Bethune, Kortrijk, 2010
# Enallagma ambiguum

Enallagma ambiguum is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Navás.
# Endrodiellus speciosus

Endrodiellus speciosus is een keversoort uit de familie Cybocephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Endrödy-Younga.
# Eloel

Eloel (Hebreeuws: אֱלוּל) is de twaalfde maand van het joodse jaar en telt 29 dagen.
Deze maand valt ongeveer samen met de tweede helft van augustus en de eerste helft van september van de algemene of gregoriaanse kalender.
Er vallen geen feest- of treurdagen in de maand eloel.
# Eloeophila aldrichi aldrichi

Eloeophila aldrichi aldrichi is een ondersoort van de tweevleugelige Eloeophila aldrichi uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Elymnias luteofasciata

Elymnias luteofasciata is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Okuba.
# Elymnias hewitsoni

Elymnias hewitsoni is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Alfred Russel Wallace.
# Endeavouria septemlineata

Endeavouria septemlineata is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Endeavouria, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Geoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Hyman.
# Endecatomus dorsalis

Endecatomus dorsalis is een keversoort uit de familie Endecatomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Mellié.
# Engelbert Drerup

Engelbert Drerup, volledige naam Julius Philipp Engelbert Drerup, (Borghorst, 11 februari 1871 - Münster, 16 september 1942) was een Duits klassiek filoloog.

## Biografie

Drerup was de zoon van een postmeester, distilleerder en herbergier. Hij volgde de middelbare school in zijn geboorteplaats en later aan het Rheine Gymnasium en het Paulinum Gymnasium in Münster. Na zijn afstuderen in 1889 studeerde hij klassieke filologie in Münster, München, Freiburg im Breisgau, Berlijn en Leipzig. Daar promoveerde hij in 1894 op het proefschrift De codicum Isocrateorum auctoritate.
Drerup was een enthousiaste KV'er (Kartellverband katholischer deutscher Studentenvereine), lid van Germania in Münster, van Saxonia in München en van Askania-Burgundia in Berlijn. In 1893 was hij medeoprichter van de plaatselijke kringen van de KV in Rome en in 1901 in Parijs.
Zijn universitaire studie werd gevolgd door een jaarlange studiereis door Italië en Griekenland (1895/1896) en kort daarna (1897) de habilitatie in de klassieke filologie in München. Tijdens zijn tijd als privédocent in München ontmoette Drerup de dichter Martin Greif en ontwikkelde hij een sterke literaire interesse. Hij bleef echter een academische carrière nastreven. In 1906 werd hij benoemd tot universitair hoofddocent. In 1910 werd hij erelid van de Archeologische Vereniging in Athene.
In 1913 verkreeg Drerup het hoogleraarschap aan de Universiteit van Würzburg, dat hij aanvaardde. In 1923 verhuisde hij naar de Nederlandse Katholieke Universiteit Nijmegen, waar hij in 1929 tot decaan en in 1930 tot rector werd benoemd. Als rector volgde hij Joannes Henricus Paulus Bellefroid op en werd hij zelf in 1931 opgevolgd door R.L. Jansen. In 1939 ging hij met pensioen. In april 1941 verhuisde hij naar Münster, waar hij op 16 september 1942 na een langdurige ziekte overleed.
Drerups belangrijkste onderzoeksinteresses waren oude retoriek, onderzoek naar het werk van Homerus en de uitspraak van het Grieks. Hij publiceerde talloze monografieën en essays, evenals gedichten.

## Publicaties

* Perioden der klassieke philologie. Grondslagen eener geschiedenis van het humanisme. Nijmegen, Dekker & van de Vegt, 1930
* Isocratis opera omnia (hrsg.), Band 1 (meer niet verschenen), Leipzig 1906.
* Aus einer alten Advokatenrepublik. (Demosthenes und seine Zeit) Paderborn 1916.
* Die Schulaussprache des Griechischen von der Renaissance bis zur Gegenwart. Schöningh, Paderborn, 1930–1932, nadruk Johnson, New York, Londen 1968.
** Deel 1: Vom XV. bis zum Ende des XVII. Jahrhunderts. 1930 (Studien zur Geschichte und Kultur des Altertums. Ergänzungsband 6)
** Deel 2: Vom XVIII. Jahrhundert bis zur Gegenwart. 1932 (Studien zur Geschichte und Kultur des Altertums. Ergänzungsband 7)
# Engelbert Besednjak

Engelbert Besednjak (Gorica, 14 maart 1894 - Triëst, 21 december 1968) was een Sloveense christendemocratische politicus, advocaat en journalist. In de jaren 1920, was hij een van de leiders van de Sloveense en de Kroatische minderheid in het door Italië regeerde Julisch Venetië. In de jaren 1930, was hij een van de leiders van de Sloveense antifascistische emigranten uit Primorska, samen met Josip Vilfan, Ivan Marija Čok en Lavo Čermelj.
* Gemeinsame Normdatei: 121008975
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5887 7367
* Library of Congress Control Number: no2009061216
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TSAV018462
* Virtual International Authority File: 45146378
* WorldCat (via VIAF): 45146378
# Enantiola spinicollis

Enantiola spinicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door W.Horn.
# Enantiodromie

Enantiodromie of enantiodromia (Grieks: enantios, tegenovergesteld, en dromos, looprichting) is de benaming voor het door de Zwitserse psychiater Carl Gustav Jung (1875-1961) ontdekte en geïntroduceerde beginsel, dat een sterke eenzijdige opvatting in het bewustzijn onvermijdelijk haar tegendeel oproept in het onbewuste en daardoor standpunten produceert die in het bewustzijn worden afgekeurd. Dit komt overeen met het evenwichts-principe in de natuurlijke wereld, in die zin dat levende systemen de ingebouwde neiging vertonen om alle uitersten – zoals overbevolking, politieke repressie of milieuvervuiling – door middel van de tegenovergestelde c.q. in hun voortbestaan bedreigde krachten weer met elkaar in evenwicht te brengen.
Hoewel het begrip enantiodromie als werkzaam principe pas in de twintigste eeuw door Jung werd bedacht en expliciet geformuleerd, valt het verschijnsel als zodanig al tot de geschriften van de presocratische denker Heraclitus (± 530-470 v.Chr.) te herleiden.
Sinds Jungs (h)erkenning ervan valt het vele eeuwen later ook in de moderne cultuur weer waar te nemen. Zo is het bijvoorbeeld in de film Das Leben der Anderen (2005) toegepast, om te laten zien hoe een aan een marxistisch regime toegewijd persoon zijn blinde loyaliteit weet te doorbreken en zich tot humanist te transformeren.
De term wordt ook als neologisme gebruikt om de neiging van een jongere generatie aan te duiden de ongewenste (karakter)-eigenschappen van de voorgaande, ondanks de afwijzing van deze zelfde kenmerken toen ze zèlf nog jong waren, op latere leeftijd – al dan niet uitbundig – uiteindelijk tòch te manifesteren.
# Enantiola wallacei

Enantiola wallacei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Bates.
# Ellen Schoeters

Ellen Schoeters ( 1 maart ) is een Vlaamse actrice. Ze was te zien als Lotus in de Nederlandse speelfilm De Ontsnapping, de verfilming van de gelijknamige bestseller van Heleen van Royen.
Haar eerste bekende rol is die van Lobke Corneel, caféhulpje van Elke en vriendin van Pierrot in de VTM-soap Familie.
Ze speelde verschillende gastrollen in tv-series als Crimi Clowns, Code 37, Aspe, Ella, Louis La Brocante, Mega Mindy, David en Quixote's Island. Daarnaast speelt ze in meerdere commercials en treedt ze regelmatig in het theater op, vaak voor jongere kinderen.
In 2012 vertolkte ze de hoofdrol van Dorien, een van de vier vriendinnen in de Vlaamse speelfilm Weekend aan zee van Ilse Somers.
In 2014 speelde ze de rol van Lilly in de Belgische-Amerikaanse kortfilm The Painting van Maxime Brulein.
In De Ontsnapping (2015) speelt Ellen de losbandige Vlaamse buurvrouw van hoofdpersonage Julia (Isa Hoes).

## Filmografie

* Spoed - Journaliste (2004)
* Thuis - Laura van Genechten (2005-2006)
* F.C. De Kampioenen - Vrouw (2006)
* Mega Mindy - Tina (2006)
* Familie - Lobke Corneel (2006-2008)
* Zone Stad - Meisje (2007)
* Aspe - Vanessa Mattijnen (2007)
* Taxi Marraxi (2009)
* Aspe - Evy Lucks (2009)
* Code 37 - Laia Dewael (2009)
* David (2010)
* Amika - Christine van Haeren (2010)
* Ella (televisieserie) - Lien (2010)
* De komedie compagnie (2010-2011)
* Quixote's Island - San's leraar (2011)
* Mega Mindy - Sofie (2011)
* Louis la brocante - Gastvrouw museum (2011)
* Weekend aan zee - Dorien (2012)
* Crimi Clowns - Vanessa Willems (2012-2014)
* De blauwe bank - Cil van Leeuwen (2013)
* Echte Verhalen: De Kliniek - Caro Gallant (2013)
* Familie - Carla Verbiest (2013)
* The painting - Lilly (2014)
* Nieuw Texas - Tess (2015)
* De ontsnapping - Lotus (2015)
* Baby blues - Linda (2016)
* Uitschot: Scum - Vanessa Willems (2016)

## Externe link

* (en) Ellen Schoeters in de Internet Movie Database
* ↑ RTL Boulevard Heleen van Royen strikt internationale ster
* ↑ NU.nl Deel van cast De Ontsnapping bekendgemaakt. Gearchiveerd op 20 april 2021.
# Engin Verel

Engin Verel (Istanboel, 15 september 1956) is een Turks voormalig profvoetballer van onder meer RSC Anderlecht, Galatasaray SK en Fenerbahçe SK. Hij speelde ook 26 keer voor de nationale ploeg van Turkije.

## Carrière

Engin Verel werd geboren op 15 september 1956 in Istanboel en begon te voetballen bij Davutpaşa. In 1973 werd de 17-jarige Verel getransfereerd naar het bekende Galatasaray SK, een club uit de Süper Lig. Maar na nog geen twee seizoenen trok de aanvaller naar die andere grote club uit Istanboel: Fenerbahçe SK. Daar bleef hij vier seizoenen spelen. Verel werd een vaste waarde in de aanval en won in 1978 de landstitel. In 1979 won hij dan weer de Turkse Beker.
Het was een gouden periode voor Fenerbahçe SK dat in de rest van de wereld steeds bekender werd. En ook Engin Verel werd bekend buiten de grenzen van z'n vaderland. In 1979 maakte hij de overstap naar Hertha Berlijn, een club uit de Duitse Bundesliga. Geen wijze beslissing want Verel kwam er amper aan spelen toe. Hij aarzelde dan ook niet lang om in 1980 een contract te teken bij het Belgische RSC Anderlecht. Maar bij Anderlecht stootte hij op de concurrentie van spelers zoals onder meer Arie Haan, Franky Vercauteren, Kenneth Brylle, Ludo Coeck en Willy Geurts. Op het einde van het seizoen won RSC Anderlecht de titel, maar Verel zocht opnieuw andere oorden op.
Zo kwam de Turk terecht bij het Franse Lille OSC, een club uit de Ligue 1. Daar maakte hij een einde aan twee jaar zonder al te veel speelkansen en verkreeg opnieuw een basisplaats. Verel bedankte door in 31 wedstrijden 13 keer het doel te vinden. Hij was bij Lille ploegmaat van o.a. Slavoljub Muslin. Een jaar later speelde hij ook regelmatig, maar wist hij slechts 2 keer te scoren. Een mager doelpuntensaldo en dus liet Lille hem zonder al te veel moeite vertrekken.
Engin Verel ging terug naar Turkije. Hij tekende een contract bij Fenerbahçe SK, waar hij eind jaren 70 zijn grootste successen kende. In 1985 werd hij een laatste keer winnaar van de Süper Lig en een jaar later stopte hij met voetballen op het hoogste niveau.

## Clubs

| Seizoen | Club | Competitie |
| 1973-'74 | Galatasaray SK | Süper Lig |
| 1974-'75 | Galatasaray SK | Süper Lig |
| 1975-'76 | Fenerbahçe SK | Süper Lig |
| 1976-'77 | Fenerbahçe SK | Süper Lig |
| 1977-'78 | Fenerbahçe SK | Süper Lig |
| 1978-'79 | Fenerbahçe SK | Süper Lig |
| 1979-'80 | Hertha Berlijn | Bundesliga |
| 1980-'81 | RSC Anderlecht | Belgische eerste klasse |
| 1981-'82 | Lille OSC | Ligue 1 |
| 1982-'83 | Lille OSC | Ligue 1 |
| 1983-'84 | Fenerbahçe SK | Süper Lig |
| 1984-'85 | Fenerbahçe SK | Süper Lig |
| 1985-'86 | Fenerbahçe SK | Süper Lig |
# Epamera dubiosa

Epamera dubiosa is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Stempffer & Bennett.
# En la ciudad

En la ciudad is een Spaanse film uit 2003 geregisseerd door Cesc Gay.

## Verhaal

De film speelt zich af in Barcelona en volgt een vriendengroep van acht mannen en vrouwen van in de dertig. De vriendschappen binnen de groep lijken sterk, maar vrijwel iedereen heeft een verborgen leven waar de rest niets van weet.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Mónica López | Irene |
| Eduard Fernández | Mario |
| María Pujalte | Sofía |
| Àlex Brendemühl | Tomás |
| Vicenta N'Dongo | Sara |
| Chisco Amado | Manu |
| Miranda Makaroff | Ana |
| Carme Plà | Eva |
| Leonor Watling | Cristina |
| Àurea Márquez | Silvia |
| Jordi Sànchez | Andrés |
| Eric Bonicatto | Eric |

## Ontvangst
### Recensies

Op Rotten Tomatoes geeft 14% van de 7 recensenten de film een positieve recensie, met een gemiddelde score van 4,72/10. NRC schreef: "De personages bedriegen zichzelf en elkaar, houden krampachtig illusies in stand en hopen tegen beter weten in op een zonniger toekomst. De vriendschap gaat niet diep, maar toch kunnen ze niet zonder."

### Prijzen en nominaties

Een selectie:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 2003 | San Sebastián Filmfestival | Gouden Schelp - Beste film | En la ciudad | Genomineerd |
| 2004 | Premios Goya (18de uitreiking) | Beste regisseur | Cesc Gay | Genomineerd |
| 2004 | Premios Goya (18de uitreiking) | Beste mannelijke bijrol | Eduard Fernández | Gewonnen |
| 2004 | Premios Goya (18de uitreiking) | Beste vrouwelijke bijrol | Mónica López | Genomineerd |
| 2004 | Premios Goya (18de uitreiking) | Beste origineel scenario | Tomàs Aragay, Cesc Gay | Genomineerd |
* ↑ (en) En la ciudad op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 8 april 2019
* ↑ Dertigers in Barcelona, NRC, 14 juli 2004
# En gycklares berättelser

Daniel Börtz componeerde zijn blokfluitconcert En gycklares berättelser in 1999-2000. Het werk kwam tot stand na bezoeken aan concerten waar virtuosi Michala Petri en Dan Laurin speelden. Zij speelden daarbij niet alleen het geijkte repertoire voor de klassieke blokfluit, maar ook modernere werken, die soms ook speciaal voor hen waren gecomponeerd. Börtz is bevriend met het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Stockholm en kreeg dan ook geld van hen om een blokfluitconcert op papier te zetten.

## Muziek

De titel van het werk En gycklares berättelser (Het verhaal van een clown) geeft al een indicatie van de stemming van de compositie. Het werk begint met een opening in de strijkerssectie. Het is niet een vloeiend begin; de muzikale zin is verbrokkeld. Na vier "valse starten" komt de strijkersgroep op gang met een muzieklijn, die zomaar door John Adams gecomponeerd had kunnen zijn. De strijkers bewegen om elkaar heen in een eeuwige strijd. Als eerste proberen de houtblazers de lijn te onderbreken, maar pas als koperblazers en slagwerk mee gaan spelen, wordt de muzieklijn gestopt. Daarna volgt een korte pauze, waarna de solist op een sopraninoblokfluit zijn/haar eerste tonen laat horen. Een schijnbaar toonhoogteloze pieptoon zet de stemming voor het vrolijke vervolg van het werk.
De stemming slaat om in de tweede sectie. Vrolijkheid slaat om in melancholie en droefheid. De solist is dan omgeschakeld naar de lager en voller klinkende tenorblokfluit en/of altblokfluit. In deze tweede sectie zit ook de cadenza, waarbij de nadruk niet ligt op de vingervlugheid, maar op de embouchure-techniek. Er worden door toepassing van intonatieverschillen op die manier glissandi en microtonen gespeeld, terwijl een blokfluit die mogelijkheid van nature niet heeft. Na de cadenza start de solist zoals de strijkers in sectie 1 zijn begonnen.
Het blokfluitconcert bestaat uit één deel, maar de verschillen zijn nadrukkelijk te horen. Zo sterft sectie 1 weg door een algemeen decrescendo, terwijl sectie 2 vrijwel direct begint met een crescendo in de dan stille orkestgroepen. Het slot lijkt gecomponeerd voor het platenlabel, waarop de opnamen zijn uitgegeven. BIS Records staat erom bekend, dat zijn compact discs nog een aantal seconden doorlopen, terwijl de muziek met al haar nagalm etc. volledig is uitgestorven. De solist speelt tot slot namelijk een aanloop tot de werkelijke slotnoot. Deze aanloop wordt zachter en wordt steeds onderbroken. Zonder hoofdtelefoon is de slotnoot nauwelijks hoorbaar, een laatste grap van de componist/solist/clown.

## Orkestratie

De blokfluit is een instrument met een beperkte dynamiek, toch staat tegenover de solist een heel symfonieorkest. De solist speelt nauwelijks met het orkest samen, wel met solisten uit het orkest, zoals met de cellist in de slotpassage. De orkestratie:
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten
* 2 hoorn, 2 trompetten, 2 trombones, 1 tuba
* 1 paukenist; 4 slagwerkers
* strijkorkest

## Bron en discografie

* Uitgave BIS Records: Stockholm Filharmonisch Orkest o.l.v. Alan Gilbert, solist Dan Laurin BIS-CD-1425