OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Dalmatië

De vlag van Dalmatië is een rechthoekig doek dat horizontaal in twee gelijke delen is verdeeld. Het bovenste deel is blauw en het onderste deel is geel. Net als de Kroatische vlag is deze al bekend sinds de tijd van Oostenrijk-Hongarije. Het wapen van Dalmatië - een blauw schild met drie gekroonde leeuwenkoppen in volle kop - is nooit op de vlag gebruikt. Na 1918 bestond Dalmatië als één bestuurlijke regio niet meer en daarom werden er geen vlaggen gebruikt. De moderne provincies van Kroatië erfden de blauwe en gele kleuren en geen van hen heeft het recht om het volledige historische wapen en de vlag van Dalmatië "op te eisen". Aan de andere kant is het wapen opgenomen in zowel het Kroatische wapen als de vlag.
De vlag is identiek aan de moderne vlag van Oekraïne, hoewel er geen verband is tussen beide.
Rijksstad Aken · Anhalt · Baden · Bataafse Republiek · Koninkrijk der Beide Siciliën · Koninkrijk Beieren · Groothertogdom Berg · Hertogdom Bourgondië · Brunswijk · Cornwall · Koninkrijk Dalmatië · Vrije Stad Danzig · Duitse Democratische Republiek · Duitse Rijk · Deutschösterreich · Engelse Gemenebest · Koninkrijk Etrurië · Vrijstaat Fiume · Republiek Gumuljina · Koninkrijk Hannover · Hanze · Heilige Roomse Rijk · Herceg-Bosna · Hessen-Darmstadt · Hessen-Kassel · Hessen-Homburg · Volksstaat Hessen · Idel-Oeral Staat · Joegoslavië · Kerkelijke Staat · Koeban · Koerland · Republiek Krakau · Lucca · Prinsbisdom Luik · Luikse Republiek · Mecklenburg-Schwerin · Mecklenburg-Strelitz · Memelland · Midden-Litouwen · Nazi-Duitsland · Neutraal Moresnet · Occitanië · Oldenburg · Oost-Roemelië · Oostenrijk-Hongarije · Ottomaanse Rijk · Parthenopeïsche Republiek · Pommeren · Pruisen · Republiek Ragusa · Reuss jongere linie · Reuss oudere linie · Volksstaat Reuss · Rijnprovincie · Protectoraat Saarland · Saksen · Saksen-Altenburg · Saksen-Coburg en Gotha · Saksen-Hildburghausen · Saksen-Meiningen · Servië en Montenegro · Sovjet-Unie · Transkaukasische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek · Tsjecho-Slowakije · Unie van Kalmar · Republiek Venetië · Waldeck-Pyrmont · Westfalen · Weimarrepubliek · Württemberg · Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (1572-1795) · Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (1650-1795)
# Vlag van Dalsland

De vlag van Dalsland is de vlag van Dalsland, een landschappen in Zweden. De vlag bestaat uit een wit veld met een lopende rode stier met gouden oren en tenen. Het is een rechthoekige banier van het wapen van deze Zweedse landschap.
Oorspronkelijk bestond het wapen, dat werd toegevoegd bij de begrafenis van Gustaaf Wasa in 1560, uit een os met een hangende staart. De os werd waarschijnlijk gekozen als symbool voor de extensieve veeteelt die in die tijd in Dalsland plaatsvond. In oudere tijden (vanaf het midden van de 16e eeuw) droeg het landschap de titel van Grevskap (graafschap), maar nu heeft het, net als alle landschappen van het koninkrijk, de waardigheid van hertogdom.
# Vlag van Dagestan

De vlag van Dagestan is een driekleur in de kleurencombinatie groen-blauw-rood. Groen symboliseert het leven en de overvloed van het land Dagestan en is ook de kleur van de islam, de dominante religie in de regio. Lichtblauw is de kleur van de Kaspische Zee, die de republiek in het oosten begrenst. Het symboliseert ook schoonheid en de grootsheid van het volk. Rood staat voor democratie, de educatieve kracht van de menselijke rede tijdens het creëren van het leven, maar ook voor de moed en dapperheid van de mensen in de bergachtige regio.
De vlag werd aangenomen op 26 februari 1994, waarbij opgemerkt moet worden dat de hoogte-breedteverhouding toen 1:2 was. Deze ratio werd op 19 november 2003 veranderd in 2:3.

## Historische vlaggen

Dagestan heeft in zijn periode als deelrepubliek van de Russische Sovjetrepubliek een aantal verschillende vlaggen gehad:
* Vlag van Dagestan, 1925-1927
* Vlag van Dagestan, 1927-1954
* Vlag van Dagestan, 1954-1992
# Vlasdolik

De vlasdolik (Lolium remotum) is een eenjarig, tot 60 cm groot wordend gras. De Vlasdolik dankt de naam aan haar aanwezigheid op de vlas- en serradelle-akkers.
Het geelgroene gras heeft dunne, zwakke min of meer rechtopstaande stengels, die bovenaan ruw zijn. De bladscheden zijn glad, de bladschijven 2-3 mm breed, vlak, glad maar soms ruw. De 7-10 mm lange aartjes zijn 4-8-bloemig, heldergroen, staan boven dicht bijeen, beneden verder uiteen. Het kelkkafje is korter dan het aartje, maar tweemaal zo lang als het er naast staande kroonkafje. De kroonkafjes hebben meestal geen naalden.
De verwante dolik (Lolium temulentum) heeft langere aartjes (tot 25 mm) en 15-30 cm lange kelkkafjes. Het zaad wordt nogal eens besmet door de roestzwam en is dan zeer giftig; het bevat dan het gif temulin. Enkele doliksoorten, bijvoorbeeld Engels raaigras (Lolium perenne) of Italiaans raaigras (Lolium multiflorum) worden vaak op weiden ingezaaid.
De soort is verdwenen uit Nederland, Vlaanderen en het Brussels Gewest.
# Vitessa ternatica

Vitessa ternatica is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Lederer.
# Vitessa vitialis

Vitessa vitialis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Hampson.
# Villafranca Tirrena

Villafranca Tirrena is een gemeente in de Italiaanse provincie Messina (regio Sicilië) en telt 8921 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 14,3 km², de bevolkingsdichtheid is 624 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Serro, Divieto, Castelluccio, Castello en Calvaruso.

## Demografie

Villafranca Tirrena telt ongeveer 3540 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 15,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 7372 |
| 2001 | 8517 |

## Geografie

Villafranca Tirrena grenst aan de volgende gemeenten: Messina en Saponara.

## Sport

Villafranca Tirrena was op 6 oktober 2020 aankomstplaats van de vierde etappe van wielerkoers Ronde van Italië. Deze etappe werd gewonnen door de Fransman Arnaud Démare.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20060221225314/http://www.comunevillafrancatirrena.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquedolci · Alcara li Fusi · Alì · Alì Terme · Antillo · Barcellona Pozzo di Gotto · Basicò · Brolo · Capizzi · Capo d'Orlando · Capri Leone · Caronia · Casalvecchio Siculo · Castel di Lucio · Castell'Umberto · Castelmola · Castroreale · Cesarò · Condrò · Falcone · Ficarra · Fiumedinisi · Floresta · Fondachelli-Fantina · Forza d'Agrò · Francavilla di Sicilia · Frazzanò · Furci Siculo · Furnari · Gaggi · Galati Mamertino · Gallodoro · Giardini-Naxos · Gioiosa Marea · Graniti · Gualtieri Sicaminò · Itala · Leni · Letojanni · Librizzi · Limina · Lipari · Longi · Malfa · Malvagna · Mandanici · Mazzarrà Sant'Andrea · Merì · Messina · Milazzo · Militello Rosmarino · Mirto · Mistretta · Mojo Alcantara · Monforte San Giorgio · Mongiuffi Melia · Montagnareale · Montalbano Elicona · Motta Camastra · Motta d'Affermo · Naso · Nizza di Sicilia · Novara di Sicilia · Oliveri · Pace del Mela · Pagliara · Patti · Pettineo · Piraino · Raccuja · Reitano · Roccafiorita · Roccalumera · Roccavaldina · Roccella Valdemone · Rodì Milici · Rometta · San Filippo del Mela · San Fratello · San Marco d'Alunzio · San Pier Niceto · San Piero Patti · San Salvatore di Fitalia · San Teodoro · Sant'Agata di Militello · Sant'Alessio Siculo · Sant'Angelo di Brolo · Santa Domenica Vittoria · Santa Lucia del Mela · Santa Marina Salina · Santa Teresa di Riva · Santo Stefano di Camastra · Saponara · Savoca · Scaletta Zanclea · Sinagra · Spadafora · Taormina · Terme Vigliatore · Torregrotta · Torrenova · Tortorici · Tripi · Tusa · Ucria · Valdina · Venetico · Villafranca Tirrena
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Volkstelling in het Russische Rijk

De eerste en enige volkstelling in het Russische Rijk werd gehouden in 1897. De datum van de geregistreerde gegevens is 28 januari O.S. 15 januari 1897. Daarvoor verstrekte het Centrale Statistische Bureau statistische tabellen, die waren gebaseerd op fiscale lijsten (Russisch: ревизские списки).
Het project voor de volkstelling werd voorgesteld door een beroemde Russische geograaf; de directeur van het Centrale Statistische Bureau Pjotr Semjonov-Tiansjanski in 1877. Dit werd echter pas goedgekeurd door tsaar Nicolaas II in 1895.
De volkstelling werd uitgevoerd in twee fasen. Bij de eerste fase, die liep van december 1896 tot januari 1897 bezochten de tellers (135.000 personen: soldaten, onderwijzers en priesters die konden lezen en schrijven) alle huishoudens en vulden de vragenlijsten in, die werden gecontroleerd door lokale bestuurders voor de volkstelling. Bij de tweede fase, op 28 december (O.S.) 1897, bezochten de tellers tegelijkertijd alle huishoudens om de vragenlijsten te controleren en bij te werken.
De verwerking van de gegevens nam 8 jaar in beslag, waarbij gebruikgemaakt werd van Hollerithkaartmachines. De publicatie van de resultaten begon in 1898 en was voltooid in 1905. Alles bij elkaar bestond het uit 119 delen voor 89 gouvernementen, met daarbij een tweedelige samenvatting.
Voor 1915 was een tweede Russische volkstelling gepland, maar deze werd afgelast vanwege de Eerste Wereldoorlog. De eerste volkstelling die erop volgde was de Sovjetvolkstelling van 1923.

## Vragenlijst

De vragenlijst bevatte de volgende vragen:
* Familienaam, voornaam, patroniem of bijnaam (прозвище)
* Sekse
* Relatie met betrekking tot het hoofd van de familie of het huishouden
* Leeftijd
* Burgerlijke staat
* Sociale status: sosloviye, rang of titel (сословие, состояние, звание)
* Geboorteplaats
* Plaats van registratie
* Gewoonlijke verblijfplaats
* Notitie van afwezigheid
* Geloof
* Moedertaal¹
* Alfabetisering
* Beroep (vak, branche, positie van kantoor of dienst), zowel primair als secundair
¹ In de overzichtstabellen van de volkstelling werd de nationaliteit gebaseerd op de aangegeven moedertaal van de respondenten.

## Volkstellingsresultaten

De totale bevolking van het Russische Rijk werd bij de volkstelling geregistreerd als 125.640.021 personen, waarvan 50,2% vrouw en 49,8% man. 16.828.395 van hen waren woonachtig in de stad.
Uit de telling kwam verder dat 55.667.469 inwoners Russisch (als 'Groot-Russisch') als moedertaal hadden en 22.380.551 mensen Oekraïens ('Klein-Russisch'). Een grote meerderheid (69,34%) hing het oosters-orthodoxe geloof aan.
# Vjatsjeslav Ivanenko

Vjatsjeslav Ivanovitsj Ivanenko (Russisch: Вячеслав Иванович Иваненко) (Kemerovo, 3 maart 1961) is een voormalig Sovjet-Russisch snelwandelaar. Eind jaren tachtig boekte hij enkele grote successen bij het 50 km snelwandelen.
Op het het EK 1986 in Stuttgart won Ivanenko een zilveren medaille, achter Hartwig Gauder (goud) uit de DDR en voor zijn landgenoot Valeriy Suntsov (brons). Op het WK een jaar later eindigt hij als derde achter weer Hartwig Gauder (goud) en Ronald Weigel (zilver), ook uit de DDR.
Op de Olympische Spelen van 1988 in Seoel slaagt hij er in om goud te winnen, ditmaal voor Weigel (zilver) en Gauder (brons). Zijn tijd van 3:28.29, zijn PR, is nog altijd het actuele Olympisch record (peildatum juni 2008).
Ivanenko is in het snelwandelen terechtgekomen, nadat hij naar zijn werk ging wandelen vanwege last van zijn rug. Op televisie had hij gezien dat wandelen daar goed tegen was. Hij woonde in Siberië zo'n vier kilometer van zijn werk. Bij koud weer moest hij flink doorlopen en werd opgemerkt door een snelwandeltrainer, die onder de indruk was van zijn tempo en hem uitnodigde om te komen trainen. Enkele jaren later was hij wereldtopper.

## Titels

* Olympisch kampioen 50 km snelwandelen – 1988
* Sovjet-Russisch kampioen 20 km snelwandelen – 1987
* Sovjet-Russisch kampioen 50 km snelwandelen – 1988

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 20 km snelwandelen | 1:21.28 | 1987 | |
| 50 km snelwandelen | 3:28.29 | 30 september 1988 | Seoel |

## Palmares
### 20 km snelwandelen

* 1986: 6e Goodwill Games - 1:25.00

### 50 km snelwandelen

* 1986: 2 EK - 3:41.54
* 1987: 4e Wereldbeker - 3:44.02
* 1987: 3 WK - 3:44.02
* 1988: 1 OS - 3:38.29
* (en) World Athletics-profiel voor Vjatsjeslav Ivanenko
* (en) Vjatsjeslav Ivanenko op Sporting-Heroes
* (en) Profiel van Vjatsjeslav Ivanenko op sports-reference.com (gearchiveerd)
* ↑ A Walk in the Park Attracts Top Field, New York Times, 1 mei 1987.
1932: Thomas Green · 1936: Harold Whitlock · 1948: John Ljunggren · 1952: Pino Dordoni · 1956: Norman Read · 1960: Don Thompson · 1964: Abdon Pamich · 1968: Christoph Höhne · 1972: Bernd Kannenberg · 1980: Hartwig Gauder · 1984: Raúl González · 1988: Vjatsjeslav Ivanenko · 1992: Andrej Perlov · 1996: Robert Korzeniowski · 2000: Robert Korzeniowski · 2004: Robert Korzeniowski · 2008: Alex Schwazer · 2012: Jared Tallent · 2016: Matej Tóth · 2020: Dawid Tomala
# Virslīga 1993

In 1993 werd het negentiende voetbalseizoen gespeeld van de Letse Virslīga. Skonto werd kampioen.

## Eindstand

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Skonto Riga | 18 | 17 | 0 | 1 | 63-7 | 34 |
| 2. | Olimpija Riga | 18 | 12 | 2 | 4 | 31-17 | 26 |
| 3. | RAF Jelgava | 18 | 12 | 2 | 4 | 34-11 | 26 |
| 4. | Pārdaugava Riga | 18 | 10 | 4 | 4 | 29-13 | 24 |
| 5. | Auseklis | 18 | 7 | 5 | 6 | 22-17 | 19 |
| 6. | Vidus | 18 | 6 | 7 | 5 | 19-13 | 19 |
| 7. | Olimpija Liepāja | 18 | 3 | 6 | 9 | 24-46 | 12 |
| 8. | VEF-Zenta | 18 | 3 | 4 | 11 | 15-29 | 10 |
| 9. | Vairogs | 18 | 3 | 3 | 12 | 12-36 | 9 |
| 10. | FK Gauja | 18 | 0 | 1 | 17 | 14-74 | 1 |
* VEF Riga wijzigde de naam in VEF/Zenta
* BFJK Daugavpils wijzigde de naam in Auseklis
* Torpedo Riga wijzigde de naam in Vidus Riga
* Kampioen, geplaatst voor voorronde UEFA Cup 1994/95
* Bekerwinnaar, geplaatst voor Europacup II 1993/94
* Degradatie

## Kampioen

* Virslīga 1993
* SKONTO Kampioen (2° titel)

## Externe link

* RSSSF
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 1993 Latvian Higher League op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Volovja reber

Volovja reber is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Ilirska Bistrica in de NUTS-3-regio Notranjskokraška.
# Vlag van Esperanto

De vlag van Esperanto is groen met linksbovenin een wit vierkant met daarin de groene vijfpuntige ster. In het Esperanto heet de vlag verda stelo, wat groene ster betekent. Ze wordt gebruikt door esperantisten om hun taal te vertegenwoordigen. Het gebruik van de kleur groen en de ster vinden hun oorsprong bij de Zweedse esperantist G. Jonson, die hiertoe een oproep had gedaan. De doorbraak van deze symbolen kwam met het gebruik van de kleur en ster op boeken geschreven in de taal, waarmee Louis de Beaufront was begonnen. In 1893 werd door C. Rjabinis en P. Deullin het uiteindelijke ontwerp gemaakt, daarin staat de kleur groen voor hoop, de vijf punten van de ster voor de vijf continenten en het witte kanton voor de vrede.

## Geschiedenis

De vlag werd in 1905 aangenomen als symbool van wederzijdse erkenning onder Esperantisten, en wordt door de meeste Esperantisten gebruikt. Als alternatief voor de vlag is recenter (in 1987) het jubileumsymbool ("jubilea simbolo") voorgesteld.

## Ontwerp

De vlag bestaat uit een groene achtergrond met een wit kanton, met daarin een groene ster. Groen symboliseert hoop, Wit staat voor vrede en neutraliteit, en de groene ster staat voor de vijf continenten (Europa, Amerika, Azië, Oceanië, Afrika).
Op aanbeveling van het bestuur van de Universala Esperanto-Asocio moet de vlag de volgende verhoudingen hebben: De verhouding van de breedte van de vlag tot de hoogte van de vlag en een zijde van het witte vierkant moet 3 tot 2 tot 1 zijn. De verhouding van een zijde van het witte vierkant tot de straal van een cirkel die de ster omsluit moet 10 tot 3,5 zijn.

### Verhoudingen

Het witte vierkant meet een derde van de lengte van de vlag. De straal van de groene ster meet 3,5 eenheden bij 20 eenheden vlaghoogte.

### Kleuren

Groen en wit zijn de enige kleuren in de vlag waarbij groen de dominante kleur is.
| Kleurmodel | Wit | Groen |
| CMYK | 0-0-0-0 | 100-0-100-40 |
| RGB (decimaal) | 255-255-255 | 0-153-0 |
| RGB (hexadecimaal) | #FFFFFF | #009900 |
# Vlag van Florida

Vlag van Florida kan verwijzen naar:
* De vlag van Florida (Verenigde Staten), Amerikaanse staat
* De vlag van Florida (Bolivia), Boliviaanse provincie
* De vlag van Florida (Chili), Chileense gemeente
* De vlag van Florida (Valle del Cauca), Colombiaanse gemeente
* De vlag van Florida (Puerto Rico), Puertoricaanse gemeente
* De vlag van Florida (Uruguay), Uruguayaans departement
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlag van Florida en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van Florida (Uruguay)

De vlag van Florida, Uruguay, heeft een witte achtergrond met daarop twee horizontale en één verticale rode baan. Op de plaats waar de bovenste horizontale baan de verticale baan kruist, staat het wapen van Florida.
Het wit symboliseert zuiverheid, vrijheid en integriteit, het rood staat voor kracht en de rechte lijnen symboliseren standvastigheid.
De hoogte van de bovenste horizontale baan is gelijk aan een kwart van de hoogte van de vlag; de hoogte van de andere horizontale baan komt overeen met 1/20 van de hoogte. De afstand tussen de bovenkant van de vlag en de bovenste rode baan is 1/8 van de hoogte van de vlag. De afstand tussen beide rode horizontale banen is 1/40 van de hoogte van de vlag. De verticale baan is gelijk aan de bovenste horizontale, maar dan verticaal geplaatst. Deze baan bevindt zich op 1/8 van de breedte (lengte) van de vlag.
De vlag werd ontworpen door Maria E. Echeverria Duro en officieel aangenomen op 6 september 1990.
# Volvarina zonata

Volvarina zonata is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Kiener.
# Volvarina volunta

Volvarina volunta is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Laseron.
# Volvarina yolandae

Volvarina yolandae is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Espinosa & Ortea.
# Vorstenspiegel

Een vorstenspiegel (Latijn: speculum principum) is een educatief literair werk waarin een vorst van advies wordt voorzien. In de middeleeuwen groeide dit uit tot een literair genre, maar ook ver daarvoor werden vergelijkbare teksten geschreven. Het is een specifieke vorm van de in de Middeleeuwen ook populaire spiegels die tot doel hadden het zelfinzicht van de mens te vergroten.
Bekend uit het oude Nabije Oosten is Advies aan een prins dat verwant is aan de wijsheidsliteratuur van die tijd. Uit de klassieke oudheid zijn bekende voorbeelden Kyropaedie (de opvoeding van Cyrus, ca. 360 v. Chr.) van Xenophon, Secreta secretorum van waarschijnlijk Aristoteles voor Alexander de Grote, de Caesarische redevoeringen van Cicero (Pro Marcello, Pro Ligario en Pro rege Deiotaro), het traktaat De clementia van Seneca en Panegyricus van Plinius.
Uit de renaissance zijn bekende voorbeelden Institutio (Opvoeding van een christelijke vorst, 1516) van Erasmus voor de jonge koning van Spanje, de latere keizer Karel V en Il principe (De vorst, 1513) van Machiavelli voor Lorenzo II de' Medici. Laatstgenoemd tractaat was door de auteur nimmer voor publicatie bedoeld.
Il principe wijkt af van de andere vorstenspiegels die normaal gesproken de waarden en normen benoemen waar een goede vorst zich aan dient te houden. Machiavelli beschrijft juist geen ideale, maar een realistische wereld, waarin het doel de middelen heiligt.
# Vleeshuis (Oudenaarde)

Het Vleeshuis is een historisch gebouw op de Markt in Oudenaarde in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het classicistische gebouw werd tussen 1779 en 1783 opgericht als vervanging van een overdekte vleesmarkt die dateerde uit de 14e eeuw. De voorgevel bestaat uit hardsteen van Feluy en heeft een centrale rondboogpoort. De gevel wordt verder gekenmerkt door Korinthische zuilen, het stadswapen, ovale medaillons en guirlandes. De bovenste verdieping werd (tot de jaren 70) als tekenacademie gebruikt; de onderste verdieping was (tot 1868) een vleeshal. Vanaf de jaren 80 wordt het gerestaureerde gebouw gebruikt voor de Oudenaardse stadsbibliotheek. Tussen 2020 en 2021 werd het gebouw gerenoveerd voor bibliotheek vLEESHUIS.

## Afbeeldingen

* ↑ Renovatie van vLEESHUIS in eindfase, Het Laatste Nieuws
* Inventaris onroerend erfgoed
* Stad Oudenaarde
# Vredewold (streek)

Vredewold is een streek en voormalige grietenij in Groningen. Het behoort tot het Westerkwartier, maar was voor een lange tijd een onafhankelijk Ommeland. De grens van het historische Vredewold komt grotendeels overeen met de grenzen van de voormalige gemeenten Leek en Marum. Vredewold wordt ten noorden begrensd door de streek Langewold, ten zuidwesten door de provincie Friesland en ten zuidoosten door de provincie Drenthe.
In de middeleeuwen hoorde Vredewold, net als het aangrenzende Langewold en Achtkarspelen en het noordelijk deel van de huidige provincie Groningen, tot het bisdom Münster. In 1559 ging Vredewold deel uitmaken van het nieuw opgerichte bisdom Groningen. In 1385 worden de kerken van Marum, Nuis, Niebert, Noordwijk en Lucaswolde voor het eerst genoemd. De westelijke dorpen Tolbert, Midwolde, Lettelbert en Oostwold (met een kapel te Lagemeeden) komen pas in de 15e eeuw in de bronnen voor. In de uiterste noordwesthoek van Vredewold lag het klooster Trimunt waarnaar het gelijknamige gehucht is genoemd.
De belangrijkste adel van Vredewold waren de families die in de borg Nienoord woonden. Dit waren achtereenvolgens de families Van Ewsum en Van Panhuys. De weduwe van Wigbold van Ewsum wist in 1531 via Karel van Gelre het grietmanschap van heel Vredewold erfelijk in handen te krijgen. Ook bezaten de heren van Nienoord een deel van de collatierechten in Vredewold, waardoor ze eeuwenlang veel invloed hadden op de benoeming van predikanten en schoolmeesters. In hun gebied ontstond in 1559 de turfgraversnederzetting Leek (op de Leek), die in 1702 een eigen kerk kreeg, maar onder het kerspel Midwolde bleef vallen.
Het rechthuis van Vredewold bevond zich in de 18e eeuw bij de klapbrug te Leek. Volgens een overlevering werden de buurrechters oorspronkelijk ingezworen bij de gerechtseik te 't Malijk bij Marum.