OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gita (Bulgarije)

Gita (Bulgaars: Гита) is een dorp in Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Tsjirpan, oblast Stara Zagora. Het dorp ligt 28 km ten zuidwesten van Stara Zagora en 183 kilometer ten zuidoosten van Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Gita 727 inwoners, een lichte stijging ten opzichte van 669 inwoners in 2011. Het aantal inwoners vertoonde echter tientallen jaren een dalende trend: in 1946 woonden er nog 2.008 mensen in het dorp.
* Bevolkingsontwikkeling tussen 1934 en 2020
* Bron: Nationaal Statistisch Instituut van Bulgarije
In het dorp wonen grotendeels etnische Bulgaren. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden 580 van de 667 respondenten zichzelf als etnische Bulgaren, oftewel 87% van de bevolking. De rest van de bevolking bestond vooral uit etnische Roma (62 personen) of Turken (18 personen).
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 87,0% | 87,0% |
| Turken | Turken | 2,7% | 2,7% |
| Roma | Roma | 9,3% | 9,3% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 1,0% | 1,0% |
* ↑ (en) The population of all towns and villages in Stara Zagora Province with 50 inhabitants or more according to census results and latest official estimates.
* ↑ (en) NATIONAL REGISTER OF POPULATED PLACES
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
# Goera yamamotoi

Goera yamamotoi is een schietmot uit de familie Goeridae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Glorix

Glorix is een merk bleekmiddel en bestaat uit een oplossing van onder andere natriumhypochloriet in water. Er zijn kunstmatige geur- en kleurstoffen aan toegevoegd om de geur te veraangenamen. In combinatie met zure (bijvoorbeeld azijn) of basische (bijvoorbeeld ammonia, soda of zeep) treedt een reactie op waarbij het giftige chloorgas vrijkomt.
Het bleekmiddel werd oorspronkelijk geproduceerd door de Zwolse zeepfabriek De Fenix, die in 1964 werd overgenomen door Unilever. Sinds 1994 maakt Unilever het product elders.

## Externe link

* Productinformatie
* ↑ Gevonden in Delpher - Het Parool. www.delpher.nl. Geraadpleegd op 18 november 2022.
# Gloriëtte

Een gloriëtte is een gebouw in een tuin met een verhoogde ligging ten opzichte van het omringende landschap. Het architectonisch ontwerp en de vorm kan heel verschillend zijn, vaak in de vorm van min of meer open paviljoens of tempietto.
De bekendste en grootste gloriëtte is die gelegen in de kasteeltuin van Schloss Schönbrunn in Wenen (Oostenrijk). Andere als gloriëtte bekendstaande gebouwen bevinden zich onder andere in:
* Gloriëtte in het Proosdijpark van Meerssen (Nederland)
* het park bij kasteel Schloss Esterházy in Eisenstadt (Oostenrijk)
* het Muskauer Park / Park Muzakowski in Bad Muskau (Duitsland)
* het Bergpark Wilhelmshöhe in Kassel (Duitsland)
* het park van Slot Nymphenburg nabij München (Duitsland) (Apollotempel)
* het park van het kasteel van Bayreuth (Duitsland)
* Trogir (Kroatië)
* Karlsbad (Tsjechië) (Maiers-Gloriëtte)
* Fertőboz (Hongarije)
* het park van Brukenthal’sche Sommerresidenz in Avrig (Roemenië)
* het Parc des Buttes-Chaumont in Parijs (Frankrijk)
* het Jardin des Plantes in Parijs (Frankrijk)
* Coucy-le-Château-Auffrique (Frankrijk)
* het park van paleis Villa Olmo in Como (Italië)
* Portmeirion (Wales)
* Drogenbroodberg op kasteeldomein Kasteel de Lovie in Poperinge (België)

## Galerij

* De gloriëtte in het Proosdijpark van Meerssen
* Gloriëtte op de muren van Coucy-le-Château-Auffrique
* Gloriëtte in het Parc des Buttes-Chaumont in Parijs
* Gloriëtte met de naam Apollotempel in het park van Slot Nymphenburg, nabij München
* De Monopteros in het park van het kasteel van Bayreuth (1765)
* De Monopteros in het park van paleis Villa Olmo in Como
# Glycinde dorsalis

Glycinde dorsalis is een borstelworm uit de familie Goniadidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Glycinde dorsalis werd in 1905 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ehlers.
# Glycinde pacifica

Glycinde pacifica is een borstelworm uit de familie Goniadidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Glycinde pacifica werd in 1928 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Monro.
# Godert Willem van Dedem

Godert Willem van Dedem kan verwijzen naar:
* Godert Willem van Dedem (1840-1911), Nederlands politicus, o.a. Tweede Kamerlid
* Godert Willem van Dedem (1927-1978), Nederlands burgemeester
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Godert Willem van Dedem en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Godert Willem van Dedem (1840-1911)

Godert Willem baron van Dedem (Dalfsen, 17 december 1840 - aldaar, 18 maart 1911) was een Nederlands politicus uit het geslacht Van Dedem.
Van Dedem was een baron uit een Overijsselse familie met veel bestuurders. Hij werd na advocaat en officier van justitie te zijn geweest kantonrechter in Ommen en Wageningen. In 1888 versloeg hij in het district Elst met gering verschil zijn katholieke tegenstander Bahlmann. Een andere katholiek, Van Basten Batenburg, 'wipte' hem echter bij de Tweede Kamerverkiezingen van 1894. Als Kamerlid speelde Godert een vrij onopvallende rol; veel minder opvallend dan zijn broer Alexander.
* Biografisch Portaal: 15834271
* Parlement.com: vg09lkznr400
* Virtual International Authority File: 5623153834758164450008
* WorldCat (via VIAF): 5623153834758164450008
# Glypta infrequens

Glypta infrequens is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1988.
# Gouvernement Novorossiejsk

Het gouvernement Novorossiejsk (Russisch: Новороссийская губерния, Novorossijskaja goebernija) was een gouvernement (goebernija) van het keizerrijk Rusland. Het gouvernement bestond met korte tussenpozen van 1764 tot 1802. Het administratieve centrum, Fort St. Elizabeth (Kropyvnytsky), was bedoeld om de zuidelijke grensgebieden te beschermen tegen het Ottomaanse Rijk. In 1765 verplaatste de hoofdstad naar Krementsjoek en van 1797 tot 1802 naar Jekaterinoslav (Dnipro).
Het gouvernement zou als landhoofd dienen in de Russisch-Turkse Oorlog. De voorbereidingen waren strategisch succesvol, omdat de Russen een goede uitgangspositie hadden. De Russen wonnen de oorlog en veroverden het gebied tot de Zwarte Zee. Dit gebied zou bekend komen te staan als Nieuw-Rusland. In 1802 werd het gouvernement opgesplitst tussen Jekaterinoslav, Taurida en Nikolajev.

## Gouverneurs

* 1789–1794 Vasilij Kakhovski
* 1795–1796 Josif Khorvat
* 1797–1800 Ivan Seletski
* 1800–1801 Ivan Nikolajev
* 1801–1802 Mikhail Miklasjevski
# Goudbrasem

De goudbrasem (Sparus aurata) is een straalvinnige vis uit de familie van de zeebrasems (Sparidae), die voorkomt in het noordoosten en het oosten van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee.

## Beschrijving

De goudbrasem kan een lengte bereiken van 70 centimeter en kan maximaal 11 jaar oud worden. De vis heeft één rugvin met 11 stekels en 13-14 vinstralen en één aarsvin met drie stekels en 11-12 vinstralen.

## Leefwijze

De goudbrasem komt zowel in zoet, zout als brak water voor in gematigde wateren. De soort is voornamelijk te vinden in kustwateren en komt ook voor in de Nederlandse Waddenzee. De diepte waarop de soort voorkomt is 1 tot 150 meter.
Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit schaal- en schelpdieren. Verder is de vis bijkomend herbivoor.

## Relatie tot de mens

De goudbrasem is voor de visserij van aanzienlijk commercieel belang. Bovendien wordt er op de vis gejaagd in de hengelsport.
In Mediterrane landen als Griekenland, Turkije en Spanje wordt de vis gekweekt. In Frankrijk wordt de goudbrasem "daurade (of dorade) royale" genoemd.
De soort staat niet op de Rode Lijst van de IUCN.

## Externe link

* Foto's van de goudbrasem op FishBase
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
* ↑ (en) Goudbrasem op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Sparus aurata Linnaeus, 1758. Fishbase.org.
# Graciliano Ramos

Graciliano Ramos (Quebrangulo, 27 oktober 1892 - Rio de Janeiro, 20 maart 1953) was een Braziliaans schrijver. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste Braziliaanse auteurs van de 20e eeuw.
Ramos groeide op in veel Noordoostelijke provincies van Brazilië, gekarakteriseerd door armoede en droogte. Na zijn middelbare school ging Ramos naar Rio de Janeiro om als journalist te werken. In 1915 reisde hij naar Palmeira dos Indios, in de staat Alagoas, om samen bij zijn vader te gaan wonen. Hier werd hij in 1927 verkozen tot burgemeester.
Ramos stierf in 1953 op 60-jarige leeftijd. Zijn droge schrijfstijl en de conflicten tussen de protagonist en de wereld zijn typisch voor zijn werken.

## Werken

* Caetés - roman, 1933
* São Bernardo - roman, 1934
* Angústia (Angst) - roman, 1936
* Vidas Secas - roman, 1938
* A Terra dos Meninos Pelados - kinderverhalen, 1939
* Brandão Entre o Mar e o Amor - roman, 1942 (geschreven samen met Jorge Amado, José Lins do Rego, Aníbal Machado en Rachel de Queiroz)
* Histórias de Alexandre - kinderverhalen, 1944
* Infância - memoires, 1945
* Dois Dedos - verzameling korte verhalen, 1945
* Histórias Incompletas - verzameling korte verhalen, 1946
* Insônia - verhalen, 1947
* Histórias Verdadeiras, 1951
* Memórias do Cárcere - memoires, 1953 (postmortem)
* Viagem - kronieken, 1954 (postmortem)
* Linhas Tortas - kronieken, 1962 (postmortem)
* Viventes das Alagoas - kronieken, 1962 (postmortem)
* Alexandre e Outros Heróis - kinderverhalen, 1962 (postmortem)
* Cartas - correspondentie, 1980; (postmortem)
* O Estribo de Prata - kinderboek, 1984; (postmortem)
* Cartas de amor à Heloísa - correspondentie, 1992 (postmortem)
* Garranchos - niet-gepubliceerde teksten, 2012 (postmortem)

## Films

* Vidas Secas (1963)
* S. Bernardo (1971)
* Insônia (1982)
* Memórias do Cárcere (1984)
* Alexandre e Outros Heróis (2013)

## Museum

In Palmeira dos Indios is zijn huis een museum, Casa Museu Graciliano Ramos. Er is ook een bibliotheek naar hem vernoemd, Biblioteca Graciliano Ramos.
# Gracilechinus lucidus

Gracilechinus lucidus is een zee-egel uit de familie Echinidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1885 gepubliceerd door Ludwig Döderlein.
# Gneisenaustraße (metrostation)

Gneisenaustraße is een station van de metro van Berlijn, gelegen onder de gelijknamige straat in het Berlijnse stadsdeel Kreuzberg. Het metrostation werd geopend op 19 april 1924 en was ruim een half jaar het zuidelijke eindpunt van de Nord-Süd-Bahn. Tegenwoordig is het station onderdeel van lijn U7.
Het Berlijnse stadsbestuur kampte bij de aanleg van de Nord-Süd-Bahn met een constant gebrek aan financiële middelen, waardoor de lijn na de opening in 1923 steeds in kleine etappes werd verlengd. Als eerste besloot men de oostelijke tak naar Neukölln, de latere lijn C$^I$ en de huidige U7, aan te leggen. Het 1300 meter lange eerste deel van deze tak kwam in gebruik op 19 april 1924 en telde twee stations: het latere splitsingsstation Mehringdamm en Gneisenaustraße. Op 14 december 1924 volgde een verlenging met één station tot Hasenheide (nu Südstern).
Station Gneisenaustraße kreeg een standaardontwerp van Alfred Grenander met de voor de Nord-Süd-Bahn karakteristieke gepleisterde wanden en had de kenkleur wit. Het eilandperron was oorspronkelijk 80 meter lang, zoals in alle andere stations aan de Nord-Süd-Bahn. In 1968 werd het perron verlengd tot 110 meter, om ruimte aan zesrijtuigtreinen te bieden. Tegelijkertijd werd het station gerenoveerd en werd de wandbepleistering vervangen door groene tegels. Ook de stalen pilaren kregen de kleur groen. Aan beide uiteinden van het station bevindt zich een uitgang naar de middenberm van de Gneisenaustraße.
# Gnephoek

Gnephoek is een polder en buurtschap in de gemeente Alphen aan den Rijn in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De buurtschap had in 2007 ongeveer 240 inwoners en ligt tegen het westen van de gemeentelijke hoofdplaats Alphen aan den Rijn.
In 2005 kwam er protest toen bekend werd dat er plannen waren om te gaan bouwen in de polder Gnephoek.
* 1 2 Centraal Bureau voor de statistiek
* ↑ Website Milieudefensie
* ↑ Lokale Omroep Rijnwoude
Hoofdplaats: Alphen aan den Rijn Wijken en Buurten: Oudshoorn · Ridderveld · Zegersloot · Hoorn · Hoge Zijde · Lage Zijde · Steekterpolder · Kerk en Zanen · Rietveld Dorpen: Aarlanderveen · Benthuizen · Boskoop · Hazerswoude-Dorp · Hazerswoude-Rijndijk · Koudekerk aan den Rijn · Zwammerdam Buurtschappen: Bent · Benthorn · De Roemer · Draaibrug · Gnephoek · Gouwsluis · Groenendijk · Groeneweg · Halve Raak · Heimansbuurt · Hogeveen · Hoogewaard · Hoorn · Kort-Steekterweg · Laag Boskoop · Lagewaard · Loete · Middelburg (deels) · 's-Molenaarsbuurt · Oostbuurt · Otweg · Ridderbuurt · Rietveld · De Roemer · Steekterweg/Goudse Rijpad · Spoelwijk · Voorweg · Westeinde Historische gemeentes: Rijnwoude · Zuidwijk Zuid-Holland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Golla Hammerich

Golla Hamerich (Roskilde, 1 november 1854 – Kopenhagen, 1 mei 1903) was een Deens pianiste en soms klavecinist.

## Achtergrond

Golla Andrea Bodenhoff Jensen werd geboren binnen het gezin van professor geneeskunde Hans Peter Jensen (1818-1915) en Golla Hermandine Rosing Bodenhoff (1820-1906). In 1874 huwde ze muziekhistoricus Algul Hammerich, ook een zoon van een professor, die haar ook weleens recenseerde. Golla en Algul kregen twee kinderen, Bodil Hammerich, die toneelacteur werd en Kaj Fredrik Hammerich. Golla Hammerich was een kind van een familie met theatermensen, maar koos voor de muziek. Ze had een korte romance met componist Johan Svendsen.
Angul Hammerich was zowel de broer van Thyra Hammerich, als van componist Asger Hamerik (verdeensd).

## Muziek

Ze kreeg als kind les van pianist Orpheline Olsen. Daarna kon ze terecht bij C.F.E. Horneman, Franz Neruda en August Winding. Haar loopbaan als pianiste kwam echter in de beginjaren niet van de grond, doordat ze al vroeg huwde en voor de kinderen (en man) moest zorgen. Thuis was ze overigens wel in de gelegenheid te musiceren met andere kamermuzikanten en zangers. In 1895 was ze betrokken bij een initiatief van de stad Kopenhagen om te laten zien wat vrouwen konden binnen de Deense wereld. Naast handwerken etc. kwamen ook de scheppende kunsten aan bod, zoals muziek en schilderkunst. Door haar deelname kwam ze meer in het middelpunt van de belangstelling te staan en kreeg in 1896 een eigen concertavond toegewezen. In de concertzaal van Hornung & Moller speelde ze pianostukken van Edvard Grieg en Julius Röntgen. Een paar jaar later gevolgd door concerten met Frederik Hilmer en cellist Ernst Høeberg in een programma met muziek van Anton Arenski. Ze speelde in 1900 de première van het Pianokwintent van Fredrik Rung en ook delen uit diens Vierentwintig pianostukken. Alhoewel haar belangstelling uitging naar (toen) nieuwe muziek, speelde ze ook af en toe “klassiekers”. 16 maart 1896 voerde ze samen met Agnes Adler een versie voor vierhandig piano uit van Tweede symfonie van Gustav Mahler, solist was Emmy Menzel. Die uitvoering inspireerde Asger Hamerik tot diens Zevende symfonie.
Naast musiceren was Hammerich ook betrokken bij Dansk Musikpædagogisk Forening, waarbij de een eindexamen voor muziekdocenten liet invoeren. Ze mocht daarbij zelf de aanstaande pianodocenten jureren. Ook gaf ze soms schriftelijk toelichtingen bij muziek.
Johan Svendsen legde de liefde vast in zijn werk Albumblad, dat is opgedragen aan Golla Hammerich. Haar naam Golla Andrea Bodenhoff Hammerich is afgekort tot GABH; in het werk is een motief te horen terug te voeren op die afkorting G-A-Bes-B.
* Deens leksikon of vrouwen
* Svendsen
# Graecoanatolica anatolica

Graecoanatolica anatolica is een slakkensoort uit de familie van de Hydrobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Schütt.
# Goniada rottnestensis

Goniada rottnestensis is een borstelworm uit de familie Goniadidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Goniada rottnestensis werd in 2005 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Böggemann.
# Gobiosoma hemigymnum

Gobiosoma hemigymnum is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Eigenmann & Eigenmann.
# Gobiosoma hildebrandi

Gobiosoma hildebrandi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Ginsburg.
* ↑ (en) Gobiosoma hildebrandi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gobiosoma hildebrandi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Grafkapel familie de Loë Mheer

De grafkapel familie de Loë Mheer is een grafkapel in Mheer in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Eijsden-Margraten. De kapel met mausoleum van de familie De Loë staat direct ten noorden van de Sint-Lambertuskerk in het dorp op het kerkhof. Op ongeveer 60 meter naar het westen staat het Kasteel van Mheer en op ongeveer 30 meter naar het noordoosten staat een Heilig Hartbeeld.

## Geschiedenis

In 1864-1865 werd de grafkapel ontworpen door architect Charles Weber. De bouw vond plaats in opdracht van Otto Napoleon baron de Loë die de grafkapel liet bouwen voor zijn tweede echtgenote Johanna Friederica Maria Antonetta Huberta Walburgia Gräfin Wolff-Metternich zur Gracht (1836-1864) die in 1864 was overleden.
Op 23 oktober 2006 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister.

## Bouwwerk

De mergelstenen grafkapel is opgetrokken in neogotische stijl op kruisvormig plattegrond. Het bouwwerk wordt gedekt door een kruisdak dat is uitgevoerd in koperen leien. Op de kruising van het dak staat een achtzijdige mergelstenen sokkel met daarop een kruis. De kapel heeft twee spitsboogvormige ingangen met dubbele toegangsdeur: een in het zuiden en een in het westen. Boven de ingangen bevinden zich een latei en daarboven (evenals in de twee blinde gevels) bevinden zich glas-in-loodramen met vierpassen en ronde passen. In de gevel boven de westelijke ingang bevindt zich een wapenplaquette met de wapens van de familie De Loë- Wolff Metternich. Op de hoeken van de gevels bevinden zich steunberen.
In de kapel voert achter de ingang een steile trap naar de crypte waarin de graven zich bevinden.
In het landschapspark rond het kasteel is er een doorzicht aangelegd met zicht vanuit het kasteel op de grafkapel.
# Grafkapel Geradts-Regout

De grafkapel van Geradts-Regout of Geradts-Mulbracht is een kapel in Posterholt in de gemeente Roerdalen in de Nederlandse provincie Limburg. De grafkapel staat midden op het kerkhof van Posterholt aan de Monseigneur Koningsstraat. Het kerkhof ligt ongeveer 200 meter ten oosten van de oude Sint-Matthiaskerk en 650 meter ten oosten van de huidige Sint-Matthiaskerk.

## Geschiedenis

In 1856 werd kasteel Aerwinkel ontworpen naar het ontwerp van Pierre Cuypers in opdracht van Petrus Geradts (onder andere rechter te Hasselt).
Oorspronkelijk was dit het familiegraf van de familie Geradts-Mulbracht. Na het huwelijk van Jean Geradts (1898-1967) met Suzanne Regout (1904-2004) in 1929 werd de grafkapel aangeduid met de huidige benaming.
In 2010 is de grafkapel gerestaureerd.

## Opbouw

De grafkapel is gebouwd in negentiende-eeuws traditionalisme met een rechthoekig plattegrond van 12 vierkante meter en wordt gedekt door een zadeldak. In het gebouw zijn elementen van kasteel Aerwinkel opgenomen, zoals de vorm van de geleding van het bovenlicht. De kapel is bepleisterd, heeft een trapbordes met zijwaarts afgaande treden en op de hoeken een vierkante pijler, in de voorgevel bevindt zich een gevelsteen met een vierpas waarin het jaartal 1865 staat. Op de hoeken van de kapel zijn lisenen aangebracht.
Onder de kapel bevindt zich de graftombe, bereikbaar via een luik aan de voorzijde van de kapel. De grafkamer heeft twaalf nissen.
# Grafkapel Habets

De Grafkapel Habets is een grafmonument op de begraafplaats Cauberg in Valkenburg, bestaande uit een neogotische grafkapel met een bijbehorende grafkelder. Het bouwwerk is in 1892 ontworpen door Pierre Cuypers voor het echtpaar Habets-Willems en is een rijksmonument. Links van de grafkapel bevindt zich de Grafkelder De Guasco.

## Beschrijving Grafkapel

De grafkapel bevindt zich enkele meters rechts van de kelder op een verhoging van ongeveer een halve meter. De kapel in neogotische stijl is achtzijdig en is gebouwd van lokaal gedolven Limburgse mergel. De gevelopeningen worden gevormd door smalle spitsboogvormige glas-in-loodvensters en een rechthoekige toegang met decoratieve afwerking aan de bovenzijde in de vorm van een spitsboogvormige nis. De geveldelen lopen uit in topgeveltjes met hierin een driepasdecoratie en loden waterspuwers in de vorm van duivelskoppen op de hoeken. De toppen worden bekroond met loden bloemvormige decoraties. Het dak van de kapel bestaat uit acht zadeldakjes met daarop leien uit Wales in Maasdekking. De kapel wordt als geheel omsloten door een smeedijzeren hek. Aan de achterzijde van de kapel bevindt zich een keermuur met erin opgenomen waterspuwers. De kapel is in 2003 gerestaureerd.

## Beschrijving grafkelder

De toegang tot de grafkelder wordt gevormd door een grote opening in een mergelstenen wand. Achter een smeedijzeren toegangshek in de opening is een trap zichtbaar die naar de kelder leidt. De ingangspartij loopt uit in een frontonachtige topgevel met daarin een vierpasnis. Het fronton is aan de bovenzijde afgedekt met zink om inwatering te voorkomen. In de gevel is het bouwjaar met daaronder de tekst "Familiegraf H. Habets-Willems" uitgehouwen. De bakstenen trap naar de kelder loopt naar beneden breder uit. Aan de bakstenen is te zien dat deze later verbreed moet zijn, waarschijnlijk om de bocht te kunnen maken met de lijkkisten.
Onderaan de trap, bevindt zich de in de ondergrond uitgehouwen grafkelder. Hier bevinden zich 16 grafnissen, geordende in vier rijen van vier. Aan de rechterzijde bevindt zich in de wand een urnennis welke dateert uit 2003. Aan de andere zijde is een hardstenen plaat in de muur bevestigd ter herinnering aan een in Nederlands-Indië overleden zoon van het echtpaar Habets-Willems. Van de 16 grafnissen zijn de meeste afgesloten met een hardstenen tekstplaat.
* Zicht vanaf Cauberg
* Grafkapel Habets in 1976
* Kapel na restauratie
* Toegang grafkelder