OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sertularella obtusa

Sertularella obtusa is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Sertularella. Sertularella obtusa werd in 1931 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Stechow.
# Silhouettea nuchipunctatus

Silhouettea nuchipunctatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Herre.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Onzeker, beoordelingsjaar 2009.
* 1 2 (en) Silhouettea nuchipunctatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Silhouettea nuchipunctatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Siemens-Martinoven

Een Siemens-Martinoven is een vlamoven om staal te bereiden uit ruwijzer volgens het Siemens-Martinproces.
Het Siemens-Martinproces is vernoemd naar de uitvinders Pierre-Émile Martin (1824-1915) uit Frankrijk en de Duitse Carl Wilhelm Siemens (1823-1883). In 1865 werd het voor het eerst op industriële schaal toegepast.
De basis van dit proces is om de overtollige koolstof uit het ruwijzer te oxideren met behulp van een toeslag, bestaande uit schroot, ijzererts en kalksteen. In een met vuurvaste stenen beklede oven werd aan het vloeibare ruwijzer een hoeveelheid schroot toegevoegd. Met behulp van regeneratieve warmtewisselaars wordt de temperatuur in de oven opgevoerd tot 1800°C. Als brandstof voor de vlam die urenlang over het vloeibare ijzerbad streek werd generatorgas of stookolie gebruikt. Door deze langdurige verhitting werd het ruwijzer ontdaan van ongewenste stoffen.
Het Siemens-Martinproces is ongeschikt voor fosforrijke metaalertsen. Sinds 1877 werd daartoe de Thomas-convertor gebruikt. Om deze redenen werd in België het Siemens-Martinproces slechts sporadisch toegepast.
In Nederland werd het proces bij Koninklijke Hoogovens te IJmuiden toegepast, en wel van 1939 tot 1972. In 1937 nam Hoogovens het besluit een staalfabriek te bouwen met een Siemens-Martinoven met een capaciteit van 60 ton of zo'n 50.000 ton staal op jaarbasis. Deze eerste oven kwam in maart 1939 in gebruik en de zesde en laatste in 1957. Het Siemens-Martinproces werd een decennium later vervangen door het oxystaalproces. In 1958 kwamen de eerste twee 60-tons converters van de oxystaalfabriek 1 in bedrijf en gaandeweg namen deze het staalproductie over van de Siemens-Martinovens. In 1972 werd de Martinstaalfabriek van Hoogovens buiten gebruik gesteld.
Ook Nedstaal, onderdeel van de voormalige Nederlandse Kabelfabriek in Alblasserdam installeerde eind jaren 30 twee Siemens-Martin ovens. Deze werden half jaren 60 buiten gebruik gesteld omdat men overstapte op het oxystaalproces, hiertoe werden eind jaren 50 al twee Vlamboogovens geïnstalleerd van Brown, Boveri & Cie. Niet veel later werden ook daar de door Maerz gebouwde Martinovens ontmanteld.
* ↑ Dr. J.J. Dankers e.a. Hoogovens 1945-1993, Sdu Uitgeverij Den Haag (1993) ISBN 90 12 08030 4, p.57
* ↑ Dr. J.J. Dankers e.a., p.57
# Siemens (eenheid)

| Veel­voud | Naam | Sym­bool |
| 1 | siemens | S |
De siemens (symbool S) is de SI-eenheid voor geleidbaarheid. De geleidbaarheid $G$ is groter naarmate de stroomsterkte $I$ groter is bij dezelfde aangelegde spanning $U$ en is de omgekeerde van de weerstand $R$. Voor de geleidbaarheid in siemens geldt:
    $G={\frac {I}{U}}={\frac {1}{R}}$
met de stroomsterkte in ampère (A) en de spanning in volt (V).
Voor de siemens geldt dus:
    $1\,{\text{S}}={\frac {1\,{\text{A}}}{1\,{\text{V}}}}={\frac {1}{1\,\Omega }}$
waarin Ω staat voor ohm.
Een weerstand van 2 ohm heeft dus een geleidingsvermogen van 0,5 siemens.
De eenheid siemens is genoemd naar de Duitse industrieel en uitvinder Werner von Siemens (1816–1892). Omdat de siemens de omgekeerde van de weerstandseenheid ohm is, wordt de siemens door elektrotechnici wel mho genoemd (ohm, omgekeerd), en genoteerd als een omgedraaide hoofdletter omega: ℧. De term mho werd voorgesteld door de Britse natuurkundige William Thomson (1824–1907).
Omdat de eenheid volt in de basiseenheden wordt uitgedrukt als:
    $1\,{\text{V}}=1\,{\frac {{\text{kg}}\cdot {\text{m}}^{2}}{{\text{A}}\cdot {\text{s}}^{3}}}$,
waarin A staat voor ampère, s voor seconde, kg voor kilogram en m voor meter, geldt voor de siemens:
    $1\,{\text{S}}={\frac {1\,{\text{A}}}{1\,{\text{V}}}}=1\,{\frac {{\text{A}}^{2}\cdot {\text{s}}^{3}}{{\text{kg}}\cdot {\text{m}}^{2}}}$
In de elektrotechniek wordt de siemens weinig gebruikt, wel is de geleidbaarheid een goede indicator voor de hoeveelheid opgeloste zouten in water, gemeten met een salinometer, zodat deze bijvoorbeeld bij de zuivering van drinkwater of demiwater als kwaliteitsparameter gebruikt wordt, uitgedrukt in mS/m of μS/cm. De geleidbaarheid van ultrapuur water geldt dan als referentiepunt.
# Shifty Adventures in Nookie Wood

Shifty Adventures in Nookie Wood is het 15de studioalbum van John Cale. Dit album kwam in Nederland uit op 28 september 2012.

## Tracklist

* I Wanna Talk 2 U − 3:32
* Scotland Yard − 4:59
* Hemingway − 3:58
* Face to the Sky − 4:58
* Nookie Wood − 4:05
* December Rains − 4:41
* Mary − 5:39
* Vampire Cafe − 5:47
* Mothra − 3:30
* Living with You − 4:03
* Midnight Feast − 5:00
* Sandman (Flying Dutchman) − 3:44

## Musici

* John Cale − zang, gitaar, basgitaar, piano, orgel, keyboard, synthesizer, altviool, drumcomputer, slaginstrument
* Dustin Boyer − gitaar, synthesizer, achtergrondzang
* Michael Jerome Moore − drumstel, slaginstrument, cajón
* Joey Maramba − basgitaar
* Danger Mouse − basgitaar, synthesizer ("I Wanna Talk 2 U")
* Erik Sanko − basgitaar ("Scotland Yard")
* Eden Cale − achtergrondzang ("Hemingway")

## Voetnoten

* ↑ Awards
* ↑ Shifty Adventures in Nookie Wood
# Shiga-Kogen

Shiga-Kogen (志賀高原) is een van de grootste skigebieden van Japan. Het dorp is gelegen in de gemeente Yamanouchi in het District Shimotakai in de prefectuur Nagano, Japan. Het dorp bevindt zich op ongeveer 40 min. van Nagano. Een groot deel van de skiwedstrijden van de Olympische Spelen werden hier gehouden. Tevens vinden er regelmatig wedstrijden voor de Wereldbeker Alpineskiën plaats.

## Externe link

* (en) https://web.archive.org/web/20060908194356/http://www.shigakogen.gr.jp/english/ Website Shiga-Kogen skigebied
# Shigatse (prefectuur)

Xigazê of Shigatse is een prefectuur in de Tibetaanse Autonome Regio in China. De prefectuur ligt in het gebied van de traditionele Tibetaanse provincie U-Tsang. De hoofdstad van de prefectuur is de gelijknamige stad Shigatse (Xigazê), wat tevens de tweede stad van Tibet is.

## Arrondissementen

De volgende bestuurlijke gebieden op arrondissementniveau liggen in de prefectuur Xigazê.
Pinyin :
| 1. | Shigatse | གཞིས་ཀ་རྩེ་གྲོང་ཁྱེར་ | gzhis ka rtse grong khyer | 日喀则市 | Rìkāzé Shì |
| 2. | arrondissement Namling | རྣམ་གླིང་རྫོང་ | rnam gling rdzong | 南木林县 | Nánmùlín Xiàn |
| 3. | arrondissement Gyantse | རྒྱལ་རྩེ་རྫོང་ | rgyal rtse rdzong | 江孜县 | Jiāngzī Xiàn |
| 4. | arrondissement Tingri | དིང་རི་རྫོང་ | ding ri rdzong | 定日县 | Dìngrì Xiàn |
| 5. | arrondissement Sakya | ས་སྐྱ་རྫོང་ | sa skya rdzong | 萨迦县 | Sàjiā Xiàn |
| 6. | arrondissement Lhatse | ལྷ་རྩེ་རྫོང་ | lha rtse rdzong | 拉孜县 | Lāzī Xiàn |
| 7. | arrondissement Ngamring | ངམ་རིང་རྫོང་ | ngam ring rdzong | 昂仁县 | Ángrén Xiàn |
| 8. | arrondissement Shathong Mon | བཞད་མཐོང་སྨོན་རྫོང་ | bzhad mthong smon rdzong | 谢通门县 | Xiètōngmén Xiàn |
| 9. | arrondissement Panam | པ་སྣམ་རྫོང་ | pa snam rdzong | 白朗县 | Báilǎng Xiàn |
| 10. | arrondissement Rinpung | རིན་སྤུངས་རྫོང་ | rin spungs rdzong | 仁布县 | Rénbù Xiàn |
| 11. | arrondissement Kangma | ཁང་དམར་རྫོང་ | khang dmar rdzong | 康马县 | Kāngmǎ Xiàn |
| 12. | arrondissement Dinggye | གདིང་སྐྱེས་རྫོང་ | gding skyes rdzong | 定结县 | Dìngjié Xiàn |
| 13. | arrondissement Drongpa | འབྲོང་པ་རྫོང་ | 'brong pa rdzong | 仲巴县 | Zhòngbā Xiàn |
| 14. | arrondissement Yatung | གྲོ་མོ་རྫོང་ | gro mo rdzong | 亚东县 | Yàdōng Xiàn |
| 15. | arrondissement Gyirong | སྐྱིད་གྲོང་རྫོང་ | skyid grong rdzong | 吉隆县 | Jílóng Xiàn |
| 16. | arrondissement Nyalam | གཉའ་ལམ་རྫོང་ | gnya' lam rdzong | 聂拉木县 | Nièlāmù Xiàn |
| 17. | arrondissement Saga | ས་དགའ་རྫོང་ | sa dga' rdzong | 萨嘎县 | Sàgā Xiàn |
| 18. | arrondissement Gampa | གམ་པ་རྫོང་ | gam pa rdzong | 岗巴县 | Gǎngbā Xiàn |
# Sint-Amanduskerk (Sint-Amandsberg)

De Sint-Amanduskerk is een kerkgebouw in de Belgische deelgemeente Sint-Amandsberg. De kerk heeft Amandus en Jozef als patroonheilige.

## Geschiedenis

Op 23 april 1846 legde bisschop Lodewijk Jozef Delebecque de eerste steen van de toekomstige parochiekerk. Eerst in 1847 werd de parochie Sint-Amandsberg opgericht. Kerkdiensten hadden tot dan toe plaats in de intussen te klein geworden Sint-Amanduskapel. Jozef Van Damme was de eerste pastoor van de nieuwe parochie.
In 1932 besliste de kerkraad van de kerkfabriek om de kerk te vergroten. Het portaal werd verfraaid en men bouwde een doopkapel aan de kant van de Gentstraat (1932-1934). Dringende herstellingswerken aan de kerktoren vertraagden de uitvoering. Metselwerk werd vernieuwd en de zijgevel kreeg nieuwe glasramen (1933-1936). In de twee volgende jaren bouwde men een nieuw transept, priesterkoor en sacristie. Grote renovatiewerken volgden in de periode 1984-2000.
In 1980 werd de weekkapel opgericht, rechts van het hoofdaltaar.
* ↑ Glenn Hoens en Geert, Julien en Marc Van Bockstaele, Inventaris van het archief van de kerkfabriek en parochie Sint-Amandus te Sint-Amandsberg. Geraadpleegd op 15 maart 2019.
* ↑ Sint-Amanduskerk Sint-Amandsberg (B-9040). www.kerkeninvlaanderen.be. Gearchiveerd op 3 augustus 2016. Geraadpleegd op 15 maart 2019.
# Sint-Amanduskerk (Zammelen)

De Sint-Amanduskerk is de parochiekerk van Zammelen, gelegen aan de Sint-Amandusstraat.
Reeds lange tijd bestond hier een aan de Heilige Amandus gewijd kerkje, dat waarschijnlijk onderhorig was aan de parochie van Gors-Opleeuw. In 1246 werd dit kerkje reeds genoemd.
In 1835 werd de parochie van Zammelen zelfstandig. Van 1865-1872 werd, nadat het oude kerkje bouwvallig was verklaard, een nieuwe kerk gebouwd. Architect was Herman Jaminé.
Het betreft een bakstenen eenbeukige zaalkerk in een eclectische stijl met vooral neoromaanse elementen. De toren is half ingebouwd en telt vier geledingen.

## Interieur

Uit de vroegere kerk zijn afkomstig: een romaans hardstenen doopvont (12e eeuw); twee barokke zijaltaren (begin 18e eeuw); een beeld van Jezus aan het Kruis in gepolychromeerd hout (Luikse school, omstreeks 1525); een gotisch kruisbeeld (ongeveer 1500). Dan is er een Onze-Lieve-Vrouwebeeld uit de 17e eeuw.
Verder kent de kerk een Kruisweg (1920), waarvan de statie geschilderd zijn door Beyaert. Uit omstreeks 1865 stammen het hoofdaltaar, de communiebank, de credenstafel en de biechtstoelen.
De begraafplaats telt enkele 17e- en 18e-eeuwse grafstenen. Een ervan is in de kerkmuur ingemetseld. Deze steen gedenkt pastoor Joes Colet (1665).
# Simodontus leai

Simodontus leai is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Sloane.
# Simodontus holomelanus

Simodontus holomelanus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Germar.
# Siaka Tiéné

Siaka Chico Tiéné (Abidjan, 22 februari 1982) is een Ivoriaans voormalig betaald voetballer die bij voorkeur op het middenveld speelde.
Hij begon bij ASEC Mimosas en kwam via het Zuid-Afrikaanse Mamelodi Sundowns in 2005 naar Frankrijk bij AS Saint-Étienne. In het seizoen 2006/07 speelde hij op huurbasis voor Stade Reims en van 2008 tot 2010 kwam hij uit voor Valenciennes. Hij verruilde in 2013 Paris Saint-Germain transfervrij voor Montpellier waar hij in 2015 zijn loopbaan beëindigde. In april 2000 debuteerde hij in het Ivoriaans voetbalelftal, waarvoor hij bijna honderd interlands speelde.
Hij voetbalde met het Ivoriaans nationaal elftal op het Wereldkampioenschap voetbal 2006 en 2010. Ook speelde hij op zeven edities van het Afrikaans kampioenschap voetbal en maakte deel uit van het winnende team in 2015.

## Carrière

* 1999-2003: ASEC Mimosas
* 2003-2005: Mamelodi Sundowns
* 2005-2008: AS Saint-Etienne
** 2006-2007: Stade Reims (huur)
* 2008-2010: Valenciennes FC
* 2010-2013 : Paris Saint-Germain
* 2013-2015 : Montpellier

## Erelijst
### ASEC Mimosas

* Ivoriaans landskampioen
    2000, 2001, 2002 en 2003
* Ivoriaans bekerwinnaar
    2003

### Paris Saint-Germain

* Ligue 1
    2013
    Ivoorkust
* Afrikaans kampioenschap voetbal
    2015
# Sibbele

Sible Willem Tjebbe Maria (Wim) Westendorp, bijgenaamd Sibbele (Sneek, 17 maart 1966 – Volendam, 29 juli 2012), was een Nederlands zanger.

## Biografie

Sibbele was de zoon van Wim Westendorp, voormalig burgemeester van Medemblik en Edam-Volendam en oud-voorzitter van FC Volendam. Wim junior volgde in 1999 Pé Mühren op als stadionspeaker van diezelfde FC en deed dat tot het eind van het seizoen 2011-2012. Hij was docent op het Don Bosco College in Volendam, schrijver en zanger van diverse kermishits en bassist van de feestband Alive.
Sibbele kwam met O la la... het zusje van Jan Smit in de Nederlandstalige Top 30. Het lied ging over Monique Smit en haar zus en werd door Pink Records uitgebracht. Andere liedjes van hem waren onder andere Het dorp van mijn dromen en Hou me vast.
Westendorp overleed op zondag 29 juli 2012 onverwacht op 46-jarige leeftijd in zijn woning in Volendam. De avond ervoor had hij nog met zijn band opgetreden op de kermis in Middenbeemster.
De bijnaam Sibbele had te maken met de Friese afkomst van Westendorp.
# Sint-Magdalenakerk (Jette)

De Sint-Magdalenakerk (ook Heilige Magdalenakerk) is een rooms-katholiek kerkgebouw te Jette, gelegen op het Koningin Astridplein.
Deze neogotische kerk werd gebouwd in 1903 en een jaar later ingewijd als kloosterkerk voor de redemptoristen, welke daar het neogotische Maria-Magdalenaklooster hadden gebouwd en betrokken. Dezen kwamen oorspronkelijk uit Brussel, waarvan de Magdalenakerk aldaar nog getuigt. De redemptoristen van Jette verlieten hun klooster in 2010. Daarna trokken de Paters van Sint-Jan in het gebouw.

## Exterieur

De kerk werd ontworpen door architect Georges Dhaeyer en is een sober driebeukig neogotisch gebouw in rode baksteen, opgebouwd volgens een Latijns kruis. Links van de voorgevel bevindt zich een vierkante klokkentoren waarvan de spits door vier zijtorentjes wordt geflankeerd. Aan de westgevel is een dubbele toegangsdeur waartussen zich een beeld van Maria Magdalena bevindt. Boven beide deuren bevinden zich drie lancetboogvensters bekroond met een roosvenster met een mozaïek die een episode uit het leven van Maria Magdalena toont. Pinakels en een traptorentje maken deel uit van de versiering. De omlijsting van de spitvormige deuren zijn in blauwe hardsteen.

## Interieur

Het interieur is typerend voor de neogotische religieuze architectuur. Het schip heeft drie beuken en vier traveeën, overwelfd met kruisribgewelven. Het middenschip heeft een triforium met een hooggeplaatste lichtbeuk en glasramen. De zuilen werden donkerbruin geschilderd en de muren wit gepleisterd. De kerk is rechtstreeks verbonden met het bijhorend klooster.
De kerk werd samen met het bijhorende redemptoristenklooster en tuin in juni 2000 erkend als beschermd erfgoed.
# Sint-Magnus

Sint-Magnus kan verwijzen naar:
* Magnus Erlendsson (Magnus van Orkney), feestdag 16 april
* Magnus van Avignon, feestdag 19 augustus
* Magnus van Füssen, feestdag 6 september
* Magnus van Trani, feestdag 19 augustus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Magnus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sikorius sikorai

Sikorius sikorai is een keversoort uit de familie mierkevers (Cleridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Kuwert.
# Sinar Palembang

Sinar Palembang is een bestuurslaag in het regentschap Lampung Selatan van de provincie Lampung, Indonesië. Sinar Palembang telt 1818 inwoners (volkstelling 2010).
# Sinar Pasemah

Sinar Pasemah is een bestuurslaag in het regentschap Lampung Selatan van de provincie Lampung, Indonesië. Sinar Pasemah telt 3133 inwoners (volkstelling 2010).
# Simaetha gongi

Simaetha gongi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simaetha. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Peng, Gong & Joo-Pil Kim.
# Sinochlora mesominora

Sinochlora mesominora is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Liu & Kang.
# Sinochlora apicalis

Sinochlora apicalis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Wang, Lu & Shi.
# Sint-Pieterskerk (Ukkel)

De Sint-Pieterskerk is een kerk in Ukkel in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, België.

## Geschiedenis

De eerste kerk in Ukkel dateerde vermoedelijk uit de dertiende eeuw maar de huidige kerk werd in 1782 voltooid. De realisatie van dit neoklassieke gebouw werd toevertrouwd aan de architect Jean-François Wincqz en de bouwwerken werden gestart in 1771. De kerk werd als beschermd monument geklasseerd op 25 oktober 1938.

## Architectuur

Het kerkgebouw is opgetrokken in neoclassicistische stijl. In de driedelige neoklassieke gevel worden rode baksteen, witte steen en blauwe steen gecombineerd. De grote witte stenen overkoepelen aan de voorzijde de rode baksteen terwijl de blauwe steen wordt gebruikt voor de kozijnen van ramen en deuren. De achthoekige klokkentoren in rode baksteen is versierd met witte hoekstenen.
# Sint-Waltrudiskerk

Sint-Waltrudiskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Waltrudiskerk (Bergen)
* Sint-Waltrudiskerk (Herentals)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Waltrudiskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Walrickkapel

De ruïne van de Sint-Walrickkapel (ook geschreven als Sint-Walrickskapel) is een Nederlands rijksmonument, gelegen in de Overasseltse Vennen in de gemeente Heumen.

## Geschiedenis

De kapel werd in de 15e eeuw gebouwd en was in gebruik door monniken van de abdij van Saint-Valery-sur-Somme die in het gebied een priorij hadden. Het was een laatgotische rechthoekige kapel. Hiervan bleef vanaf de 17e eeuw een deel van de oostelijke wand met rondbogige vensters en een deel van de lange muren over als ruïne. De kapel was gewijd aan de heilige Walricus (Sint-Walrick) die beschouwd werd als patroon van zieken, specifiek van lijders aan koorts.
Halverwege de 17e eeuw kwam het gebied in particulier bezit en halverwege de 19e eeuw in bezit van de stichting De Algemeene Armen uit Overasselt. Er stond voordien een offerblok voor de armen bij de kapel. Er vonden meerdere restauraties plaats.
Vanaf de jaren 50 van de 20e eeuw kreeg de ruïne het huidige aanzien. Er werd een door Peter Roovers in 1953 gemaakt beeld van O.L. Vrouw met kind geplaatst in opdracht van de Lourdesgroep van de Katholieke Verkenners ter gelegenheid van de honderdjarige terugkeer van het beeld van de Zoete Lieve Vrouw van Den Bosch van Brussel naar Den Bosch. De steen die onder dit beeld werd ingemetseld, komt uit Lourdes.
In 1986 droeg Staatsbosbeheer het gebied rond de ruïne over aan de op 2 februari 1983 opgerichte Monumentenstichting Baet en Borgh. Deze stichting heeft in Appeltern ook Stoomgemaal De Tuut en het dijkmagazijn in beheer, alsmede het Torentje van de Blanckenburg in Beuningen.

## Willibrordcultus en koortsboom

Eind 19e eeuw verscheen in de Katholieke Illustratie een verhaal over een zieke dochter van een leider van Hoemannen, lokale heidenen, die op aanwijzing van de heilige Willibrord genezen werd door een haarband in een struik te hangen. Hierop bekeerden beiden zich tot het christendom en werden daarna vermoord door de andere Hoemannen. Ook zou Karel de Grote in 777 de geneeskrachtige werking van de plaats ervaren hebben en een kapel aan Sint-Willibrord gewijd hebben. Hierna werd de plaats een pelgrimsoord voor zieken ter ere van Sint-Willibrord. Deze bedevaarten werden in 1846 beschreven in tijdschrift De Fakkel en waren tot halverwege de 20e eeuw in gebruik.
De oorspronkelijke kapel zou echter niet voor Sint-Willibrord, maar ter ere van de heilige Walricus zijn gesticht. Sint-Walrick was in de loop der tijd in de vergetelheid geraakt. Vanaf de jaren 1990 werd het gebruik van de koortsboom populair en werden lappen gehangen aan een eik die nog steeds naast de ruïne van de Sint-Walrickkapel staat. Nabij de kapel ligt het Scoutingkampeerterrein St. Walrick, een van de belangrijkste scoutingterreinen in Nederland.

## Externe link

* Reportage over de koortsboom bij Omroep Gelderland, 8 februari 2017 (3.25-5.01 min.)
* ↑ Overasselt, H. Walrick / H. Willibrord / koortsboom, Meertens Instituut.
* ↑ Legendarische koortsboom dreigt te bezwijken onder gewicht kleding, gelderlander.nl, 8 februari 2017
* Rijksmonument: 32124
# Sint-Waltrudiskerk (Bergen)

De collegiale Sint-Waltrudiskerk in Bergen is een kerk, gebouwd in de stijl van de Brabantse gotiek, die gewijd is aan de patroonheilige van de stad, Sint-Waltrudis.
De eerste steen van de kerk, oorspronkelijk ontworpen door de architect Jan Spijkens, werd gelegd in het jaar 1450 op last van het kapittel van Sint-Waltrudis. Vanaf 1457 werd de leiding van de pas begonnen werkzaamheden toevertrouwd aan Matthijs de Layens, die zich liet inspireren door de Sint-Pieterskerk te Leuven. Er werd aan doorgewerkt tot in 1686, maar de stilistische eenheid van het gebouw heeft daar niet onder geleden. Met zijn 16e-eeuwse glasramen en de beroemde Car d'or, een rijkelijk versierde, vergulde praalwagen uit 1780, met het reliekschrijn van de heilige Waltrudis, die ieder jaar in processie door de stad gereden wordt tijdens de Doudou, is het interieur van de kerk bijzonder merkwaardig. In de 16e eeuw kreeg de kerk er een opmerkelijk kunstwerk bij: een albasten doksaal versierd met renaissancebeeldhouwwerk van de plaatselijke kunstenaar Jacques Dubrœucq. Het doksaal zelf werd tijdens de Franse revolutie in 1797 vernield, maar enkele beelden en bas-reliëfs konden worden hersteld en zijn her en der opgesteld in het koor, de dwarsbeuk en de zijkapellen.
# Sinusintegraal

De sinusintegraal is in de wiskunde de functie Si gedefinieerd als de integraal:
    ${\rm {{Si}(x)=\int _{0}^{x}{\frac {sin(t)}{t}}\;{\rm {d}}t.}}$
De sinusintegraal kan niet in elementaire functies worden uitgedrukt, maar de waarden ervan zijn beschikbaar in tabellen of via numerieke benaderingen.
De sinusintegraal heeft de volgende reeksontwikkeling;
    ${\rm {{Si}(x)=x-{\frac {x^{3}}{3!\cdot 3}}+{\frac {x^{5}}{5!\cdot 5}}-{\frac {x^{7}}{7!\cdot 7}}+\ldots =\sum _{k=0}^{\infty }{\frac {(-1)^{k}}{(2k+1)!\cdot (2k+1)}}x^{2k+1}}}$
Er bestaat ook een cosinusintegraal.
# Siseme pallas

Siseme pallas is een vlindersoort uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae), onderfamilie Riodininae.
Siseme pallas werd in 1809 beschreven door Latreille.