OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hilary and Jackie

Hilary and Jackie is een Britse biografische dramafilm uit 1998 onder regie van Anand Tucker. Het verhaal is gebaseerd op de inhoud van het boek A Genius in the Family van Piers du Pré en Hilary du Pré. Beiden zijn ook personages in de film, waarin het levensverhaal van hun zus, de celliste Jacqueline du Pré weergegeven wordt vanuit hun eigen perspectief.
Zowel hoofdrolspeelster Emily Watson als bijrolspeelster Rachel Griffiths werd genomineerd voor een Academy Award, terwijl Watson ook werd genomineerd voor een Golden Globe en een BAFTA Award. Watson en regisseur Tucker wonnen ieder een British Independent Film Award.

## Verhaal

Vanaf haar jongste jaren als musicus is fluitiste Hilary du Pré (Rachel Griffiths) voor haar moeder Iris (Celia Imrie) de beste en de belangrijkste. Op zeker moment draagt die niettemin Jacqueline (Emily Watson) op om even goed te worden als haar zus, als ze bij haar wil zijn. Jackie neemt haar moeders woorden bloedserieus en werpt zich op het volledig beheersen van de cello. Na haar debuutoptreden in de Wigmore Hall te Londen presenteert een onbekende weldoener haar een Stradivarius, de beroemde "Davidoff"-cello.
Gedurende de tijden waarin de volgende concerten plaatsvinden, raken de levens van Jacqueline en Hilary gescheiden. Hilary keert terug naar Londen en vervolgt haar fluitstudie, terwijl Jacqueline zich concentreert op haar internationale carrière. In Londen ontmoet Hilary Christopher 'Kiffer' Finzi (David Morrissey) en sticht een gezin met hem, terwijl Jackie dirigent Daniel 'Danny' Barenboim (James Frain) ontmoet en met hem trouwt.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Emily Watson | Jackie du Pré |
| Rachel Griffiths | Hilary du Pré |
| James Frain | Daniel 'Danny' Barenboim |
| David Morrissey | Christopher 'Kiffer' Finzi |
| Charles Dance | Derek du Pré |
| Celia Imrie | Iris du Pré |
| Rupert Penry-Jones | Piers du Pré |
| Bill Paterson | Celloleraar William Pleeth |
| Auriol Evans | Jackie (jonge versie) |
| Keylee Jade Flanders | Hilary (jonge versie) |
| Grace Chatto | Teena |
| Nyree Dawn Porter | Dame Margot Fonteyn |
| Maggie McCarthy | Margaret |
| Vernon Dobtcheff | Professor Bentley |

## Trivia

Hilary and Jackie riep veel controverse op onder de vrienden van Jacqueline du Pré, die in 1987 stierf aan multiple sclerose. De film werd in Frankrijk niet uitgebracht om te voorkomen dat de echte Daniel Barenboim, die in Parijs woonde met zijn tweede vrouw, een proces zou aanspannen.
# Gerardus Majella (doorverwijspagina)

Gerardus Majella kan verwijzen naar:

## Personen

* Gerardus Majella, heilige (1726-1755)

## Ziekenhuizen

* Gerardus Majella (leprozerie), leprozerie in Suriname
* Sint Gerardus Majellaziekenhuis, ziekenhuis in Hengelo

## Kerkgebouwen

* Gerardus Majellakerk, kerken doorverwijspagina
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gerardus Majella en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Penicillaria nigriplaga

Penicillaria nigriplaga is een vlinder uit de familie van de Euteliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Warren.
# Final noise

Final noise is het tweede livealbum van The Enid. Die muziekgroep was eigenlijk al opgeheven toen dit album verscheen. De laatste twee leden Godfrey en Stewart runden hun eigen geluidsstudio. November 1988 viel (voorlopig) het doek voor The Enid. Stewart wilde verder als geluidstechnicus, Godfrey als begeleider. Wel verscheen van hun samen het album The seed and the sower, maar niet meer onder de bandnaam. In 1989 ging ook de geluidsstudio dicht en verhuisde.
In 1990 probeerde Godfrey het onder eigen naam. In 1993 startte hij Come September, opnamen voor een ep werden gemaakt, maar ook voor die band viel het doek vroegtijdig. In 1993 probeerde Godfrey een nieuwe versie van The Enid op te zetten.
Het album vermeldde geen plaats en datum van opnamen.

## Musici

* Robert John Godfrey – toetsinstrumenten
* Stephen Stewart – gitaar
* Damian Risdon, Chris North – slagwerk
* Niall Feldman – basgitaar
* Robert Perry – toetsinstrumenten
* Troy Donockley - blaasinstrumenten

## Nummers

* het album
* discogs.com (tijden)
# Metachrostis subvelox

Metachrostis subvelox is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Hacker & Saldaitis.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Digonogastra lacteifasciata

Digonogastra lacteifasciata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1887.
# Giovanni Stroppa

Giovanni Stroppa (Mulazzano, 24 januari 1968) is een voormalig Italiaans voetballer.

## Voetbalcarrière

Stroppa kwam voort uit de jeugdopleiding van AC Milan. Zijn spelervaring deed hij eind jaren 80 op bij Monza, waar Milan destijds een samenwerkingsverband mee had. In 1989 keerde hij terug bij zijn oude club, waar hij onder leiding van Arrigo Sacchi onder andere de Europacup I, twee Europese Supercups en twee Wereldbekers won. Stroppa speelde daarbij echter geen grote rol, alleen in de Wereldbeker van 1990 wist hij zich te onderscheiden. In het duel tegen het Paraguayaanse Olimpia was hij verantwoordelijk voor het derde doelpunt waardoor de finale definitief werd beslist.
In 1991 vertrok hij naar Lazio om twee jaar later naar Foggia te verkassen. Bij Foggia maakte Stroppa indruk en dwong hij ook een oproep voor het Italiaanse elftal af. Na één jaar hield hij het echter voor gezien en keerde hij voor een seizoen terug naar AC Milan.
Vervolgens speelde hij twee seizoenen bij Udinese en twee en een half jaar bij Piacenza voordat hij naar Brescia vertrok in de winter van 2001. Vanaf dat moment nam hij afscheid van de Serie A en kwam hij alleen nog uit in de Serie B of de lagere regionen van het Italiaanse voetbal. Hij speelde nog achtereenvolgens voor Genoa, Alzano, Avellino, Foggia en nam in 2006 afscheid van het voetbal bij Chiari.

## Trainerscarrière

Sinds 2009 is Stroppa opnieuw in dienst bij AC Milan als trainer van de Primavera (het jeugdelftal).

## Erelijst

Met AC Milan:
* Europacup I: 1989/90
* Europese Supercup: 1989, 1990
* Wereldbeker: 1989, 1990
* Supercoppa: 1994
# Herdenkingskerk Sint-Job

De Herdenkingskerk Sint-Job (Russisch: Церковь в честь святого праведного Иова Многострадального, Kerk ter ere van het lijden van de heilige en rechtvaardige Job) is een Russisch-orthodoxe kerk in Ukkel.

## Geschiedenis

De kerk is gebouwd door emigranten die de Russische Revolutie waren ontvlucht. Ze begonnen fondsen in te zamelen in 1928 en konden de eerste steen leggen op 2 februari 1936. De architect-schilder Nicolaj Istselenov werd bijgestaan door een comité. De patroonheilige Sint-Job is gekozen omdat zijn feestdag, 19 mei, samenvalt met de verjaardag van tsaar Nicolaas II, aan wiens herinnering de kerk is opgedragen. Meer algemeen was ze bedoeld om het lijden van de keizerlijke familie en de slachtoffers van de revolutie te herdenken.
Het gebouw was nagenoeg af in 1938, maar werd pas na de Tweede Wereldoorlog, op 1 oktober 1950, ingewijd door de metropoliet Anastasius (1873-1965).
In juli 1984 zijn de kerk, de pastorij en aanhorigheden als monument beschermd.

## Beschrijving

Het model voor de kerk waren de zijkapellen van de 16e-eeuwse Transfiguratiekerk van het dorp Ostrov in de oblast Moskou. Het resultaat is een gebouw in oudrussische stijl met een typische uienkoepel. Binnen zijn herdenkingsplaten aangebracht met de namen van bolsjevistische slachtoffers.
# Perdita rehni

Perdita rehni is een vliesvleugelig insect uit de familie Andrenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Cockerell.
# Gobiopsis

Gobiopsis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van grondels (Gobiidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1860 door Franz Steindachner.

## Soorten

* Gobiopsis angustifrons Lachner & McKinney, 1978
* Gobiopsis aporia Lachner & McKinney, 1978
* Gobiopsis arenaria (Snyder, 1908)
* Gobiopsis atrata (Griffin, 1933)
* Gobiopsis bravoi (Herre, 1940)
* Gobiopsis canalis Lachner & McKinney, 1978
* Gobiopsis exigua Lachner & McKinney, 1979
* Gobiopsis macrostoma Steindachner, 1861
* Gobiopsis malekulae (Herre, 1935)
* Gobiopsis namnas Shibukawa, 2010
* Gobiopsis pinto (Smith, 1947)
* Gobiopsis quinquecincta (Smith, 1931)
* Gobiopsis springeri Lachner & McKinney, 1979
* Gobiopsis woodsi Lachner & McKinney, 1978
* ↑ (en) Gobiopsis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Michael Sendivogius

Michael Sendivogius (Pools: Michał Sędziwój) (1566 – 1636) was een Poolse alchemist, scheikundige en arts.
Sendivogius was een pionier op het gebied van de chemie. Hij ontwikkelde manieren om verschillende zuren, metalen en andere chemische verbindingen te kunnen maken. Zijn belangrijkste ontdekking was dat lucht geen enkelvoudige stof is en dat lucht een levensgevende stof bevat, die bijna twee eeuwen later de naam zuurstof zou krijgen. Deze ontdekking werd in latere tijden in de jaren 1770 opnieuw gedaan door Carl Wilhelm Scheele en Joseph Priestley. Sendivogius identificeerde dit 'voedsel voor het leven' met het gas (zuurstof) dat vrijkomt door nitrum (salpeter) te verhitten. Deze stof, het 'centrale nitrum', had een centrale positie in Sendivogius' schema van het universum.
Bijna zeker maakte de Hollandse uitvinder Cornelis Drebbel in het begin van de jaren 1620 in Londen gebruik van deze vinding van Sendivogius bij zijn testen van de eerste duikboot. Beide heren waren in de jaren 1610-1612 in Praag, het toenmalige mekka van de alchemie met elkaar in contact gekomen.
# Dgèrnésiais

Het Dgèrnésiais, Guernésiais of Guernsiaans is het Normandisch-Franse dialect dat op Guernsey gesproken werd maar dat nu grotendeels verdrongen is door het Engels.
Het Guernsiaans is onderling verstaanbaar met het Jèrriais in Jersey en het Normandisch van het vasteland. Het is echter meer beïnvloed door het Engels en het Noors.
Elementen van de oorspronkelijke taal van Gernsey zijn nog overvloedig te vinden in de plaats- en straatnamen. Musea, luchthavens, zeehavens en sommige gemeenten gebruiken twee- of meertalige berichtenborden.

## Taalgeschiedenis

Tot in die 19e eeuw bleef het Guernsiaans de omgangstaal van het grootste deel van die bevolking, en tot de Tweede Wereldoorlog verstonden bijna alle inwoners de taal. In kerk- en bestuurszaken was het standaard-Frans gebruikelijk. De overschakeling naar het Engels begon in de 19e eeuw, aanvankelijk vooral door de aanwezigheid van Engelse soldaten op het eiland. De verengelsing zette zich in de 20e eeuw nagenoeg volledig door.

## Fonologie

Metatesis van /r/ is algemeen in het Guernésiais, in vergelijking met het Sercquiais of het Jèrriais.
| Guernésiais | Sercquiais | Jèrriais | Frans | Nederlands |
| kérouaïe | krwee | crouaix | croix | kruis |
| méquerdi | mekrëdi | Mêcrédi | mercredi | woensdag |
Andere voorbeelden van metatesis van /r/ zijn te vinden in pourmenade (promenade), persentaïr (present), terpid (driepoot).

## Werkwoorden

aver – hebben (hulpwerkwoord)
| present | preterite | imperfect | future | conditional |
| j'ai | j'aëus | j'avais | j'érai | j'érais |
| t'as | t'aëus | t'avais | t'éras | t'érais |
| il a | il aëut | il avait | il éra | il érait |
| all' a | all' aeut | all' avait | all' éra | all' érait |
| j'avaöns | j'eûnmes | j'avaëmes | j'éraöns | j'éraëmes |
| vous avaïz | vous aeutes | vous avaites | vous éraïz | vous éthêtes |
| il aönt | il aëurent | il avaient | il éraönt | il éraient |
oimaïr – liefhebben (reguliere vervoeging)
| present | preterite | imperfect | future | conditional |
| j'oime | j'oimis | j'oimais | j'oim'rai | j' oim'rais |
| t'oimes | t'oimis | t'oimais | t'oim'ras | t'oim'rais |
| il oime | il oimit | il oimait | il oim'ra | il oim'rait |
| all' oime | all' oimit | all' oimait | all' oim'ra | all' oim'rait |
| j'oimaöns | j'oimaëmes | j'oimaëmes | j'oim'rons | j' oim'raëmes |
| vous oimaïz | vous oimites | vous oimaites | vous oim'raïz | vous oim'raites |
| il' oiment | il' oimirent | il' oimaient | il' oim'raönt | il' oim'raient |

## Voorbeelden

| Guernésiais | Nederlands | Frans |
| Quaï temps qu’i fait? | Hoe is het weer? | Quel temps fait-il? |
| I' fait caoud ogniet | Het is warm vandaag | Il fait chaud aujourd'hui |
| Tchi qu’est vote naom? | Hoe heet je ? letterlijk: Wat is uw naam? | Comment vous appelez-vous? Quel est votre nom? |
| Coume tchi que l’affaire va? | Hoe gaat het? letterlijk: Hoe gaan de zaken? | Comment vont les affaires ? |
| Quaï heure qu'il est? | Hoe laat is het? | Quelle heure est-il ? |
| À la perchoine | Tot ziens | Au revoir À la prochaine (à plus tard) |
| Mercie bian | Dank u wel | Merci beaucoup |
# Glyphipterix xanthoplecta

Glyphipterix xanthoplecta is een vlinder uit de familie van de parelmotten (Glyphipterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Meyrick.
# Witgevlekte knopgalwesp

De witgevlekte knopgalwesp (Andricus paradoxus) is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Radoszkowski.
# Herdenkingskerk van Mozes

De Herdenkingskerk van Mozes bevindt zich op de Neboberg in het westen van Jordanië. De kerk werd gebouwd ter nagedachtenis van de profeet Mozes op de plek waar deze, volgens het Bijbelboek Deuteronomium, gestorven zou zijn.
In de tweede helft van de 4e eeuw werd door christenen een bestaand gebouw omgebouwd tot kerk. Een eerste beschrijving van de vrouwelijke pelgrim Egeria dateert uit 394. Deze kerk had drie apsissen en een vestibule of kerkportaal. Er waren mozaïekvloeren. Twee grafkapellen werden gevonden op een lager niveau ten noorden en zuiden van het portaal. Aan de westelijke zijde van een centraal binnenhof waren er kloostercellen en een baptisterium.
In augustus 531 werd, zoals blijkt uit de Griekse inscripties, een mozaïekvloer in het baptisterium aangelegd. Het centrale deel van deze vloer (later “jachtmozaïek” genoemd) bestaat uit afbeeldingen van mensen, dieren, bomen en bloemen op vier verschillende niveaus. In 597 (tijdens de verbouwing) werd dit mozaïek bedekt door een nieuwe vloer met aniconische geometrische motieven. Het oorspronkelijke mozaïek werd pas in 1976 opnieuw ontdekt.
In de late 6e eeuw werd het heiligdom vergroot en bijkomend werden kloostergebouwen opgetrokken. De oude kerk werd priesterkoor en op de plaats van het vroegere binnenhof en het kerkportaal werd een tripartiete basilica gebouwd. Van de toen aangelegde mozaïekvloeren, hoofdzakelijk in geometrische figuren, is alleen een deel in de zijbeuken en tussen de kolommen bewaard gebleven. Een nieuw baptisterium werd gebouwd met een monolithische doopvont versierd met een kruis en een dubbele, in cirkels gevatte, inscriptie. In het begin van de 7de eeuw werd een kapel gewijd aan de Theotokos toegevoegd.
Tot wanneer het klooster bewoond bleef is niet exact geweten. Bekend is dat het in 1217 nog bestond maar dat het in 1564 verlaten was.
In 1933, ten tijde van het emiraat Transjordanië, kwamen franciscaner monniken naar de locatie. In de loop der jaren werden door hen archeologische opgravingen en gedeeltelijke reconstructies uitgevoerd. Een overkapping werd gebouwd.
In het jubeljaar 2000 bracht paus Johannes Paulus II een bezoek aan de berg Nebo en de Mozeskerk en in 2009 deed zijn opvolger paus Benedictus XVI hetzelfde.

## Referentie

* PICCIRILLO Michèle MOUNT NEBO, Studium Biblicum Franciscanum, editie 2007 Custodia Terra Santa - Jerusalem.
# Gerhard Wilhelm Kernkamp

Gerhard Wilhelm (Willem) Kernkamp (Hoorn, 20 november 1864 - Utrecht, 9 oktober 1943) was hoogleraar geschiedenis aan de Universiteit Utrecht, en hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer.
Prof. Dr. Kernkamp was een pionier op het gebied van de economische en sociale geschiedenis. Tevens was hij een van de eerste hoogleraren die college gaven in archiefonderzoek en hij stuurde zijn studenten ook naar de archieven om daadwerkelijk historisch onderzoek te verrichten. Hij stond bekend om zijn vlotte en duidelijke spreek- en schrijfstijl. Politiek gezien stond Kernkamp aan de linkerkant, hoewel hij geen echte socialist was. Zijn ideeën kostten hem mogelijk in 1894 een hoogleraarsbenoeming in Groningen.

## Opleiding

Kernkamp volgde het Gymnasium in Haarlem, waarna hij van 1882 tot 1888 geschiedenis studeerde aan de Universiteit Utrecht. Hij promoveerde daar in 1890 bij J.A. Wijnne cum laude op het proefschrift De sleutels van de Sont.

## Loopbaan

* Leraar geschiedenis te Utrecht
* Hoogleraar geschiedenis Universiteit van Amsterdam (1901-1903)
* Hoogleraar algemene en vaderlandse geschiedenis Rijksuniversiteit Utrecht (1903-1935), als opvolger van Frederik Jan Louis Krämer
* Bijzonder hoogleraar geschiedenis Nederlandsche Handels-Hoogeschool Rotterdam (1913-1935)
* Rector magnificus aan de Universiteit van Utrecht (1918-1919)
* Hoofdredacteur De Groene Amsterdammer (1920-1929)
* Mede-oprichter Comité van Waakzaamheid tegen het Nationaal Socialisme (1936)

## Publicaties

o.a.
* Algemeene geschiedenis (samen met Hajo Brugmans) (Leiden 1902-1908)
* Van menschen en tijden (Haarlem 1931)
* Acta et Decreta senatus. Vroedschapsresolutiën en andere bescheiden betreffende de Utrechtsche Academie (Utrecht 1936-1940. 3 dln.)
* Prins Willem II (Amsterdam 1943, heruitgave Rotterdam 1977 ISBN 9789061001485)

## Literatuur

* P.B.M. Blaas: Historicus tussen wetenschap en journalistiek: G.W.Kernkamp (Rotterdam 1983)
* L.J. Dorsman: G.W. Kernkamp. Historicus en democraat 1864-1943 (Groningen 1990)
* J. Huizinga: 'G.W. Kernkamp'. In: Levensberichten KNAW
* S.B.J. Zilverberg, 'Kernkamp, Gerhard Wilhelm (1864-1943)', in: Biografisch Woordenboek van Nederland 1 (1979)
# (Up a) Lazy River

"(Up a) Lazy River" is een populair nummer van Hoagy Carmichael en Sidney Arodin, voor het eerst uitgevoerd in 1930. Het nummer valt in de genres jazz en klassieke pop. Veel artiesten, voornamelijk jazzzangers en bandleiders (with his orchestra) hebben het nummer uitgebracht.

## Opgenomen versies

* Acker Bilk
* Adam Faith (1963)
* Art Mooney (1952)
* Benny Goodman (1941)
* Betty Johnson (1950)
* Bing Crosby
* Bob Wills (1947)
* Bobby Darin (1961)
* Brenda Lee (1962)
* Casa Loma Orchestra (1938)
* Chet Atkins
* Chris Barber
* Crystal Gayle (1999)
* Dick Todd
* Eddy Howard
* Gene Vincent (1956)
* Georgie Fame & Annie Ross (1981)
* Glenn Miller
* Hank Thompson (1972)
* Harry Connick jr. (1988)
* Harry James
* Hoagy Carmichael (1930)
* Hugh and Karl Farr
* Julia Lee
* Kay Starr
* Kenny Ball
* Leon Redbone
* Les Brown
* Les Paul Trio
* Louis Armstrong (1931)
* Louis Prima (1936)
* Manhattan Transfer
* Megan Mullally
* Merle Travis
* Michael Bublé
* Nat King Cole Trio
* Pat Boone (1958)
* Paul Whiteman (1956)
* Peggy Lee
* Pete Fountain
* Phil Harris (1932)
* Ray Anthony
* Rex Allen (1961)
* Rickie Lee Jones
* Rockapella
* Rosemary Clooney (1956)
* Rusty Draper (1957)
* Sam Butera
* Sammy Davis jr. (1963)
* Si Zentner (1961)
* Svend Asmussen
* Tennessee Ernie Ford
* Tex Beneke
* The Ames Brothers
* The Four Lads
* The Gatlin Brothers (1994)
* The Ink Spots
* The Mills Brothers (1952)
* The Platters
* The Three Suns
* Woody Herman (1941)
# Dežno pri Podlehniku

Dežno pri Podlehniku is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Podlehnik in de NUTS-3-regio Podravska. De plaats telde 95 inwoners op 1 januari 2020.
# Giuseppe Prestia

Giuseppe Prestia (Palermo, 13 november 1993) is een Italiaans voetballer die doorgaans speelt als centrale verdediger. In juli 2022 verruilde hij Alessandria voor Cesena.

## Clubcarrière

Prestia speelde in de jeugdopleiding van Palermo, waar de verdediger aanvoerder was bij het belofteteam. Op 15 december 2010 debuteerde de jongeling onder coach Delio Rossi in de Europa League tegen Lausanne-Sport (0–1 winst). In juni 2012 werd bekendgemaakt dat Prestia voor de duur van één seizoen op huurbasis bij Ascoli zou gaan spelen. De verdediger kon daar meer wedstrijdritme opdoen, wat hem gezien de vijfentwintig optredens voor de club, ook wel lukte. Na zijn terugkeer in Palermo werd hij echter opnieuw van de hand gedaan, maar nu definitief. Parma nam Prestia over. Dat huwelijk werd echter geen groot succes, want al een maand later werd de verdediger opnieuw verkocht. Crotone bleek uiteindelijk de club waar hij wel zou gaan spelen in het seizoen 2013/14. In februari 2014 werd hij voor een half seizoen verhuurd aan Oțelul Galați. Hierna bleef Prestia in Roemenië voetballen, door bij Petrolul Ploiești te gaan voetballen. Na een halfjaar keerde hij terug naar Italië, waar hij tekende bij Catanzaro. In de zomer van 2017 tekende de centrumverdediger bij Virtus Francavilla. Na één seizoen nam Alessandria de centrumverdediger over. Prestia speelde vier seizoenen voor Alessandria, voor hij verkaste naar Cesena.
# Witgestreepte waaierslak

De witgestreepte waaierslak (Fjordia lineata) is een slakkensoort uit de familie van de Coryphellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1846 voor het eerst geldig gepubliceerd door Lovén als Aeolis lineata.

## Beschrijving

De witgestreepte waaierslak is een pluimvormige zeenaaktslak met lengte tot maximaal 50 mm (normaal 20–30 mm). Het lichaam is doorschijnend wit van kleur met dunne lijnen van ondoorzichtig wit pigment. De rugtentakels (de cerata genaamd) zijn talrijk en gerangschikt in 5-8 clusters langs de zijkanten van het lichaam. Ze zijn gevuld met spijsverteringsklieren van wisselende kleuren, zoals rood, roodbruin of geeloranje. Er zijn twee lijnen wit pigment aan de zijkanten van de cerata en hebben een ring van wit pigment onder de punt. De reuksprieten (rinoforen) zijn duidelijk lang en taps toelopend. Op de uiteinden zijn witte pigmentvlekken, met kleine wratjes zichtbaar.

## Verspreiding

De witgestreepte waaierslak is bekend dat het alleen voorkomt aan de Europese westkust, van Noorwegen, Zweden, via de Britse Eilanden tot aan de westelijke Middellandse Zee. Is zeldzaam in de Nederlandse kustwateren. De eerste Nederlandse waarneming was in 1954 (aangespoeld bij Den Helder). Vanaf 1999 aanwezig in de Oosterschelde nabij Burghsluis. In In 2011 en 2012 werd door soort ook aangetroffen op de Doggersbank. De witgestreepte waaierslak is een sublitorale soort die gewoonlijk wordt aangetroffen op een diepte van 20-40 meter, waar hij zich voedt met hydroïdpoliepen, zoals de penneschaft (Tubularia indivisa).
* ↑ Lovén, S. L. (1846) Index molluscorum litora Scandinaviae occidentalia habitantium. Öfversigt af Kongl. Vetenskaps Akademiens Forhandlinger, Stockholm 5: 135–160.
* ↑ Soortenbeschrijving Witgestreepte waaierslak, Stichting ANEMOON
* ↑ Peter H. van Bragt, Zeldzame Witgestreepte waaierslak in de Zeeuwse Delta. Nature Today (5 juni 2010).