OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pentamagnesiumdigallide

Pentamagnesiumdigallide, ook bekend onder de naam magnesiumgallide(−V), is een chemische verbinding uit de familie van de magnesiumgallides ${\ce {( Mg_{x}Ga_{y})}}$. Gallium heeft in deze verbinding de heel ongebruikelijke oxidatiegetal van −5. De verbinding wordt gemaakt door een gesmolten mengsel van magnesium en gallium zeer snel te koelen. De ontstane vaste stof wordt vervolgens verwarmd tot 350 °C:
       ${\ce {5 Mg \ + 2 Ga -> Mg5Ga2}}$
Dit magnesiumgallide ontstaat ook, ongewenst, als een legering van magnesium en gallium blootgesteld worden aan te hoge temperaturen.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pentamagnesium digallide op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Bruno Predel, Knut Hülse, (1979). Metastabile kristalline und glasartige phasen im system Magnesium-Gallium. Journal of the Less Common Metals 63 (1): 45–56. DOI: 10.1016/0022-5088(79)90207-8.
* ↑ (de) Patrick Hofmann, "Colture. Ein Programm zur interaktiven Visualisierung von Festkörperstrukturen sowie Synthese, Struktur und Eigenschaften von binären und ternären Alkali- und Erdalkalimetallgalliden", p. 72.
* ↑ (en) Yan Feng, Ri-chu Wang, Chao-qun Peng (2011). Influence of Mg5Ga2 compound on microstructures and electrochemical properties of Mg-5%Hg-22%Ga alloy. Progress in Natural Science: Materials International 21 (1): 73–79. DOI: 10.1016/S1002-0071(12)60028-8.
# Longitarsus melanocephalus

Longitarsus melanocephalus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1775 gepubliceerd door Charles De Geer.
# Klárafalva

Klárafalva is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Csongrád. Klárafalva telt 516 inwoners (2002).
# Chilostoma melpomene

Chilostoma melpomene is een slakkensoort uit de familie van de Helicidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Subai.
* ↑ (en) Chilostoma melpomene op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Chilostoma melpomene bij Fauna Europaea.
# Agelas mauritiana

Agelas mauritiana is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Agelas en behoort tot de familie Agelasidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Carter.
# Koos Terpstra

Koos Terpstra (Texel, 12 januari 1955) is een Nederlands schrijver en toneelregisseur.
Na zijn studie Nederlands deed Koos Terpstra de kopstudie theaterwetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam. Na zijn afstuderen in 1988 was hij regisseur bij verschillende gezelschappen waaronder De Toneelschuur, Fact en Theater van het Oosten. Met Vijand van het volk (1994) en Troje Trilogie (1995) werd hij geselecteerd voor Het Theaterfestival. Koos Terpstra werd genomineerd voor de Gouden Gids Publieksprijs met het stuk Elektra in 1997. In 1994 won hij de Perspectiefprijs, en in 1995 de Prijs van de Kritiek en de CJP Podiumprijs.
Naast regisseren heeft Koos Terpstra ook geschreven, onder andere Coriolanus, Het Neerstorten van de Hindenburg en Wat Daarna Gebeurde, Zweet en Oud. De Troje Trilogie kreeg de Taalunie Toneelschrijfprijs als het beste stuk van 1995. Dit stuk is vertaald in het Duits, Spaans, Engels, Pools, Frans en het Zweeds.
Tevens was hij artistiek leider van verschillende gezelschappen. Van 1986 tot en met 1988 bij het Brandtheater. Van 1995 tot en met 1998 van het Rotheater en vanaf 1999 tot 1 januari 2009 is hij artistiek leider/algemeen directeur van het Noord Nederlands Toneel.
Koos Terpstra begeleidt ook regelmatig cabaretgezelschappen. Sinds 1990 werkt hij al samen met Lebbis en Jansen. Daarnaast regisseerde hij voorstellingen van De Ploeg. Met dit laatste gezelschap maakte hij een toneelbewerking van Festen en Vendetta.
Hij is een van de eindredacteuren bij Dit was het nieuws.
# Buikvlies

Het buikvlies of peritoneum is een epitheelweefsel dat de binnenkant van de buikholte en de buitenkant van de daarin gelegen organen bekleedt.
Het buikvlies omhult de (intra)peritoneale ruimte, waarin zich een aantal spijsverteringsorganen bevindt. Dit zijn: de maag, de dunne darm (behalve het duodenum), het horizontale gedeelte (colon transversum) en het S-vormige gedeelte (colon sigmoides) van de dikke darm, de lever, de staart van de alvleesklier en de milt.
Daarnaast bedekt het buikvlies ook nog een gedeelte van organen in de retroperitoneale en de subperitoneale ruimte.

## Aangrenzende ruimten

Achter de intraperitoneale ruimte vinden we de retroperitoneale ruimte. Het retroperitoneum bevat de nieren, de bijnieren, de twaalfvingerige darm (duodenum), de twee verticale gedeelten van de dikke darm (colon ascendens en colon descendens) en de kop van de alvleesklier.
Onder de intraperitoneale ruimte ligt de subperitoneale ruimte, met daarin de blaas, bij mannen ook de prostaat en bij vrouwen ook de baarmoeder, de eierstokken met eileiders en de vagina. Het laatste stukje van de dikke darm, de endeldarm (rectum) ligt aan de bovenkant retro- en aan de onderkant subperitoneaal.
De organen in de retroperitoneale en de subperitoneale ruimte steken deels in de buikholte en zijn daardoor aan hun oppervlakte gedeeltelijk met buikvlies bekleed.

## Opbouw van het buikvlies

Het buikvlies aan de binnenzijde van de buik is het peritonaeum parietale (parietale = met betrekking tot de wand), het buikvlies dat de buitenkant van de inwendige organen bekleedt is het peritonaeum viscerale (viscerale = met betrekking tot de ingewanden). Daartussen bevindt zich een kleine hoeveelheid vrij vocht (in totaal circa 50 ml). Dit vocht wordt geproduceerd door het buikvlies zelf en dient als "smeermiddel" tussen de inwendige organen van de buikholte, zodat deze gemakkelijk langs elkaar heen kunnen glijden, bijvoorbeeld bij de spijsvertering.
Het buikvlies heeft geen open verbinding met de buitenwereld, behalve bij vrouwen via de eileiders, baarmoederholte, cervixkanaal en de schede. Deze weg is normaal echter goed afgesloten tegen binnendringende micro-organismen door beschermende slijmproppen. De buikholte is normaal dan ook steriel.
Als er een infectie plaatsvindt of door beschadiging van een orgaan een prikkelende stof binnen het peritoneum vrijkomt, zoals maagsap, pus, darminhoud, gal of bloed, ontstaat er een ontstekingsreactie die buikvliesontsteking (peritonitis) wordt genoemd.
Het buikvlies heeft een aanzienlijk oppervlak, bij een volwassene ongeveer 2 vierkante meter.
# Peponapis limitaris

Peponapis limitaris is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Cockerell.
# Luciosoma pellegrinii

Luciosoma pellegrinii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Popta.
* ↑ (en) Luciosoma pellegrinii op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Luciosoma pellegrinii. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Kompienga

Kompienga is een van de 45 provincies van Burkina Faso. De hoofdstad is Pama.

## Bevolking

In 1997 leefden er 73.949 mensen in de provincie. In 2019 waren dat er naar schatting 117.000.

## Geografie

Kompienga heeft een oppervlakte van 7.029 km² en ligt in de regio Est. De provincie grenst aan Togo en aan Benin.
De provincie is opgedeeld in drie departementen.
Balé · Bam · Banwa · Bazéga · Bougouriba · Boulgou · Boulkiemdé · Comoé · Ganzourgou · Gnagna · Gourma · Houet · Ioba · Kadiogo · Kénédougou · Komondjari · Kompienga · Kossi · Koulpélogo · Kouritenga · Kourwéogo · Léraba · Loroum · Mouhoun · Nahouri · Namentenga · Nayala · Noumbiel · Oubritenga · Oudalan · Passoré · Poni · Sanguié · Sanmatenga · Séno · Sissili · Soum · Sourou · Tapoa · Tuy · Yagha · Yatenga · Ziro · Zondoma · Zoundwéogo
# Halectinosoma similidistinctum

Halectinosoma similidistinctum is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ectinosomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Lang.
# Cheiracanthium pennuliferum

Cheiracanthium pennuliferum is een spinnensoort uit de familie Cheiracanthiidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door Eugène Simon.
# Albert Mertens

Albert Mertens (Lier, 22 november 1940 – Anderlecht, 9 april 1973) was een Belgisch trombonist.
Net als zijn broer trompettist Theo verkreeg hij zijn opleiding aan het Conservatorium in Antwerpen. In eerste instantie ging het daarbij ook om de trompet bij leraar Ernst Maes (1952-1956), maar daarna koos hij voor de trombone bij J. de Haes (1956-1960). In 1960 behaalde hij een eerste prijs voor trombone en kamermuziek, in 1964 gevolgd door een hoger diploma kamermuziek en de Prijs Linssen-Tervooren. Al tijdens de studie trad hij toe tot het Antwerpse Filharmonie waar hij een aantal jaren solotrombonist was (1957-1964). Van 1964 tot 1967 was hij te vinden bij het festivalorkest van de BRT en aansluitend van 1968 tot 1973 bij het Omroeporkest van die omroep.
In aanvulling op genoemde functies was hij muziekdocent koperblaasinstrumenten aan de Muziekacademie van Deurne (sinds 1963) en Muziekacademie van Merksem (sinds 1966). Hij onderwees vanaf 1969 aan het Koninklijk Conservatorium Brussel. Deze functies zou hij tot zijn dood, als gevolg van een verkeersongeval, vervullen.
Samen met zijn broer Theo Mertens bestierde hij het Kamerkoperkwartet Theo Mertens en Groot Koperensemble Theo Mertens.
Albert Mertens was getrouwd met zangeres Tonia.
# Kofanovka

Kofanovka kan verwijzen naar:
* Kofanovka (district Fatezjski) - dorp in de Russische oblast Koersk
* Kofanovka (district Medvenski) - choetor in de Russische oblast Koersk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kofanovka en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Buikvet

Buikvet is vetweefsel in de buikholte. Dit vetweefsel speelt een actievere rol in de stofwisseling en hormoonhuishouding dan ander vetweefsel. De hoeveelheid buikvet kan medebepalend zijn voor de buikomvang.
Het bevat bijvoorbeeld enzymen die de omzetting van cortisol naar cortison beïnvloeden. Ook worden er ontstekingsfactoren door dit vetweefsel afgegeven, zoals de tumornecrosefactor (TNF). Verhoogde concentraties van cortisol en van TNF in het bloed zijn een risicofactor voor metabool syndroom en eventueel voor diabetes type II.
Buikvet kan onder meer gezien worden met behulp van een CT scan. Ook het opmeten van de buikomvang – ter hoogte van de navel – geeft een aanwijzing. Volgens onderzoek zou niet alleen de formule van een BMI een maatstaf voor een goed lichaamsgewicht zijn. Juist ook de verhouding met buikvet is bepalend.
De buikomvang gedeeld door de lichaamslengte levert een getal op dat een belangrijke indicatie is in de verhouding lichaamsgewicht. Dat getal zou in ideale situatie maximaal 0,5 moeten zijn. Voorbeeld: een buikomvang van 103cm en een lengte van 180cm levert het getal 0,57 op en zou daarmee wijzen op te veel buikvet. Een getal boven de 0,6 wijst op een verhoogd risico hart- en vaatziekten en diabetes.
Een teveel aan buikvet komt voor bij zwaarlijvige mensen, maar ook een tekort aan groeihormoon bij volwassenen kan de oorzaak zijn.
# Peponapis timberlakei

Peponapis timberlakei is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Hurd & Linsley.
# Lumberton (Mississippi)

Lumberton is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Mississippi, en valt bestuurlijk gezien onder Lamar County en Pearl River County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 2228. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 2566, een stijging van 338 (15.2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 18,9 km², waarvan 18,8 km² land en 0,1 km² water. Lumberton ligt op ongeveer 98 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Lumberton.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Lumberton op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Korstvormig schorsschijfje

Het korstvormig schorsschijfje (Diatrype stigma) is een schimmel behorend tot de familie Diatrypaceae. De wratachtige tot puistige vruchtlichamen verschijnen het hele jaar door op beukentakken die op de grond liggen met de schors er nog aan. Hij groeit in dichte groepen. Hij komt vooral veel voor van de winter tot de lente. Het groeit zelden op andere loofbomen. De schimmel komt zeer veel voor in beukenbossen en kan bij een gerichte zoektocht nauwelijks over het hoofd worden gezien.

## Kenmerken

Het Korstvormig schorsschijfje betreft drie soorten die tot voor kort in Nederland niet werden onderscheiden:
* Diatrype stigma
* Diatrype decorticata
* Diatrype undulata
In het veld worden alle korstvormige zwarte stroma met barsten, zeker in het verleden, vaak aangeduid als Diatrype stigma. Onderscheid tussen deze drie soorten is alleen mogelijk aan de hand van vers materiaal. Oude stroma blijven weliswaar lang herkenbaar als korstvormig schorsschijfje (sensu lato) maar de onderscheidende kenmerken gaan snel verloren. Van de drie soorten is Diatrype undulata het gemakkelijkst te herkennen aan de duidelijk boven het stroma uitstekende papillen (loupe!) de steile stromarand en het substraat: voor zover bekend is het de enige die op berkenhout voorkomt. Het is ook de enige van het drietal die microscopisch te herkennen is aan de korte sporen. Diatrype decorticata onderscheidt zich in verse toestand door kort uitstekende fijne papillen en bruinige stromata met een donkere rand. Het is de soort die vooral op vers dode beukentakken is te vinden maar ook op vele andere loofbomen voorkomt. Door de ruime substraatkeuze is het wellicht de meest voorkomende van het drietal. Ten slotte is Diatrype stigma (Korstvormig schorsschijfje) te herkennen aan de meestal iets in het stroma verzonken papillen in combinatie met de zwarte stromata (vers materiaal!). Deze soort is mogelijk het enige korstvormig schorsschijfje op eikenhout. Men kan deze soort daarom ook het best leren herkennen door vondsten op eik te bekijken.

## Ecologie

Het korstvormig schorsschijfje is een veel voorkomende schimmel. Hij is het hele jaar door te vinden op dode takken van diverse loofbomen zoals berken, esdoorns of de gewone vogelkers, maar ook op eiken en de beuk. De stromata bedekken grotere takken vaak tot de helft. In het voorjaar hebben ze hun sporenrijpheid.

## Verspreiding

Het korstvormig schorsschijfje komt in Nederland uiterst zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 2 september 2023.
# Cheiracanthium peregrinum

Cheiracanthium peregrinum is een spinnensoort uit de familie Cheiracanthiidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Akureyrarvöllur

Het Akureyrarvöllur is een sportstadion in de IJslandse stad Akureyri. Het wordt meestal gebruikt voor voetbalwedstrijden en is de thuisbasis van zowel Þór Akureyri als KA Akureyri. Het stadion heeft een totale capaciteit van ongeveer 2.000 plaatsen.
# Kloosternaam

Kloosternaam is een term die wordt gebruikt in de rooms-katholieke en de oosters-orthodoxe kerken. Het is de nieuwe naam die mannen en vrouwen aannemen ter vervanging van hun 'gewone' naam of doopnaam bij het intreden in een klooster respectievelijk het lid worden van een door de Rooms-Katholieke Kerk erkende orde of congregatie.
De achtergrond van het aannemen van een kloosternaam is dat daarmee tot uitdrukking wordt gebracht dat de betrokken man of vrouw vanaf het moment van intreden een nieuwe identiteit krijgt en aan een nieuw, aan God gewijd leven begint. Als regel wordt de naam van een heilige gekozen met wie de nieuweling zich verwant voelt en wiens leven en werk een bron van inspiratie voor hem of haar kan zijn. Gebruikelijk is dat men - ter vermijding van verwarring - geen kloosternaam kan kiezen die binnen zijn of haar klooster, orde of congregatie al door een andere, nog in leven zijnde medebroeder of -zuster is gekozen.
# Buslijn 33 (Rotterdam)

Buslijn 33 is een buslijn in de gemeente Rotterdam, die wordt geëxploiteerd door de RET. De lijn verbindt het metrostation Meijersplein/Airport via luchthaven Rotterdam The Hague Airport, Overschie en Blijdorp met het Station Rotterdam Centraal en is een zogenaamde "frequentbus" (tegenwoordig 6-4-2), wat inhoudt dat de lijn op maandag tot en met vrijdag overdag ten minste elke tien minuten rijdt.

## Geschiedenis

De geschiedenis van de lijn gaat terug naar 1884 toen door de IJsel Stoomtramweg-Maatschappij een stoomtramlijn werd ingesteld tussen het destijds nog niet tot Rotterdam behorende dorp Overschie en Rotterdam waar de lijn eindigde op het Slagveld. De gemeente Rotterdam verbood na een aantal ongevallen de stoomtram nog langer binnen haar grenzen te rijden en voortaan eindigde de lijn bij de stadsgrens. Daarna werd de stoomtram omgezet in een omnibusdienst en overgenomen door de Rotterdamsche Tramweg Maatschappij en werd later weer in een paardentramlijn omgezet. In 1923 werd de lijn door de RETM overgenomen en omgezet in een motortramlijn. Een aantal paardentramrijtuigen werden voorzien van een Ford benzinemotor. Twee daarvan werden omgebouwd tot een gelede wagen.

### Lijn D

Op 25 oktober 1928 werd deze motortram weer omgezet in buslijn D en bood een verbinding tussen het dorp Overschie en station Rotterdam Delftsche Poort aan de achterzijde nabij de Benticklaan. Op 1 juli 1936 werd de lijn vanuit Overschie doorgetrokken naar de Zweth en Delft. Op 20 december 1940 werd de lijn weer ingekort tot Overschie en kwam tussen Overschie en Delft een nieuwe lijn C.
In 1941 werd Overschie door Rotterdam geannexeerd en werd de tot dan toe interlokale buslijn een Rotterdamse stadslijn.

## Lijn 33

Op 1 november 1953 werd lijn D vernummerd in lijn 33 en later in het inmiddels door Rotterdam tot tuinstad uitgebouwde Overschie diverse malen verlegd en kreeg in het centrum zijn eindpunt bij het nieuwe Centraal Station. De lijn groeide uit tot een drukke en frequente lijn.
Sinds 1964 reed de lijn eenmaal per uur door van Overschie naar vliegveld Zestienhoven. Later gingen alle ritten door naar de luchthaven wat vandaag de dag nog steeds het geval is.
Tussen 2002 en 2004 werd de lijn in de spitsuren via de route van lijn 38 verlengd naar Crooswijk.
Met ingang 14 december 2014 zijn lijn 33 en lijn 50 samengevoegd. Vanaf Rotterdam The Hague Airport heeft lijn 33 de route van lijn 50 overgenomen en is verlengd naar Meijersplein en rijdt voortaan tussen Rotterdam Centraal en het Meijersplein via de luchthaven. Op zaterdag en zondag rijdt echter een deel van de ritten niet tussen de luchthaven en het Meijersplein.
Met ingang van 8 april 2024 ging lijn 33 via de oude ingang van Diergaarde Blijdorp rijden in plaats van via metrostation Blijdorp. Daarnaast reden in het weekend weer alle ritten de gehele route in plaats van dat de helft van de ritten een lusroute in Overschie reed.
* Wallast, Martin (1981). 75 jaar Autobussen in Rotterdam. Het Groene hart.
* Wallast, Martin (1981). Rotterdamse autobussen 1928-1968. DeBoektant. ISBN 9071802655.
# Peponocranium dubium

Peponocranium dubium is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Peponocranium. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Jörg Wunderlich.
# Louis Tregardt

Louis Johannes Tregardt (Oudtshoorn, 10 augustus 1783 - Delagoabaai, 25 oktober 1838), ook gespeld als Louis Trichardt, was een vroege leider van de Voortrekkers.

## Biografie

Tregardt werd geboren in het district Swellendam in de Kaapkolonie en was van Zweedse afkomst; zijn achternaam komt van het Zweedse trädgård (tuin). Hij was actief als boer in het district Graaff-Reinet maar besloot uit onvrede over het Britse gezag in 1835 de Kaapkolonie te verlaten met de Grote Trek.
Bij Bethulie stak Tregardt met zijn volgelingen de Oranjerivier over en bij de Caledonrivier kreeg hij gezelschap van Hans van Rensburg en zijn groep, maar zij scheidden na onenigheden bij Strydpoort. Tregardt vestigde zich op verschillende plekken in de Zoutpansberg waar hij meer dan een jaar bleef.
In augustus 1837 vertrok hij naar Lourenço Marques, een uitputtende reis over de Drakensbergen. Hij kwam in april 1838 aan bij zijn eindbestemming en bezweek hier op 25 oktober aan malaria. Het dagboek dat hij tijdens zijn reis bijhield is later gepubliceerd.
De stad Louis Trichardt is naar hem vernoemd.
# Knikbloem

De knikbloem (Chondrilla juncea) is een vaste plant, die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk afgenomen. De plant komt van nature voor in Eurazië en is onder meer in Brits-Columbia en Australië een invasieve soort.
De plant heeft een tot 2,5 m lange penwortel, wordt 60-120 cm hoog en heeft een vertakte en bebladerde stengel. De rozetbladeren zijn veerspletig en de bovenste stengelbladeren zijn tot 10 cm lang, lijnvormig en omvatten de stengel niet. Op de onderkant van de stengel zitten stijve naar beneden gerichte roodbruine haren. Bij de vorming van de bloemstengel verdorren de rozetbladeren.
De knikbloem bloeit in juli en augustus met kleine hoofdjes. De bloeiwijze is een pluim met zeven tot vijftien hoofdjes. De bloempjes zijn lichtgeel van kleur. Op de bodem van het bloemhoofdje zitten geen stroschubben. De pappus bestaat uit vele haren.
De vrucht is een nootje met een snavel. De kraag van de snavel heeft vijf tot zes korte, spitse schubben.
De plant komt tussen het gras voor op droge, zandige grond.

## Namen in andere talen

* Duits: Binsen-Knorpellattich, Großer Knorpellattich
* Engels: Rush Skeletonweed, Hogbite
* Frans: Chondrille, Chondrille effilée, Chondrille à tige de jonc, Salade à bûches

## Externe link

* Knikbloem (Chondrilla juncea) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
# Haliplectus brevispiculatus

Haliplectus brevispiculatus is een rondwormensoort uit de familie van de Haliplectidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Andrássy.
# Chimarra sandhamma

Chimarra sandhamma is een schietmot uit de familie Philopotamidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Akure

Akure is een stad in Nigeria en is de hoofdplaats van de staat Ondo.
Bestuurlijk is de stad opgedeeld in twee Local Government Area's (LGA): Akure North en Akure South. Samen telden deze LGA's in 2006 een bevolking van 491.033 en in 2016 een bevolking van naar schatting 662.800.
De stad ligt in het zuidelijk deel van de Yoruba Hills. Vanuit de stad vertrekken autowegen naar Ondo City, Ilesha, Ado-Ekiti en Owo.
Economisch is de stad een handelscentrum van landbouwproducten als maïs, cassave, bananen en rijst. Ook cacao, palmolie, katoen en teakhout worden en verhandeld voor de export.
In de stad zijn de onderwijsinstellingen Federal College of Agriculture (sinds 1957) en Federal University of Technology (sinds 1981) gevestigd.
Akure is de zetel van het rooms-katholieke bisdom Ondo.
* ↑ (en) Ondo State. citypopulation.de. Geraadpleegd op 20 april 2022.
* ↑ (en) Akure. Britannica. Geraadpleegd op 20 april 2022.