OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Goniasteridae

De Goniasteridae zijn een familie van zeesterren uit de orde van de Valvatida.

## Geslachten
### onderfamilie Hippasterinae Verrill, 1899

* Evoplosoma Fisher, 1906
* Gilbertaster Fisher, 1906
* Hippasteria Gray, 1840
* Sthenaster Mah, Nizinski & Lundsten, 2010

### onderfamilie Pentagonasterinae Perrier, 1884

* Akelbaster Mah, 2007
* Anchitosia Mah, 2007
* Eknomiaster H.E.S. Clark, 2001
* Pawsonaster Mah, 2007
* Pentagonaster Gray, 1840
* Ryukuaster Mah, 2007
* Toraster A.M. Clark, 1952
* Tosia Gray, 1840

### onderfamilie Mediasterinae Verrill, 1899

* Mediaster Stimpson, 1857

### onderfamilie Goniasterinae

* Goniaster L. Agassiz, 1836

### niet in een onderfamilie geplaatst

* Anthenoides Perrier, 1881
* Apollonaster Halpern, 1970
* Astroceramus Fisher, 1906
* Astropatricia McKnight, 2006
* Astrothauma Fisher, 1913
* Atelorias Fisher, 1911
* Calliaster Gray, 1840
* Calliderma Gray, 1847
* Ceramaster Verrill, 1899
* Chitonaster Sladen, 1889
* Circeaster Koehler, 1909
* Cladaster Verrill, 1899
* Diplasiaster Halpern, 1970
* Enigmaster McKnight & H.E.S. Clark, 1996
* Eratosaster Mah, 2011
* Floriaster Downey, 1980
* Fromia Gray, 1840
* Gigantaster Döderlein, 1924
* Glyphodiscus Fisher, 1917
* Iconaster Sladen, 1889
* Johannaster Koehler, 1909
* Kermitaster H.E.S. Clark, 2001
* Lithosoma Fisher, 1911
* Litonotaster Verrill, 1899
* Lydiaster Koehler, 1909
* Mabahissaster Macan, 1938
* Mariaster A.H. Clark, 1916
* Milteliphaster Alcock, 1893
* Nectria Gray, 1840
* Neoferdina Livingstone, 1931
* Notioceramus Fisher, 1940
* Nymphaster Sladen, 1889
* Ogmaster von Martens, 1865
* Peltaster Verrill, 1899
* Pergamaster Koehler, 1920
* Pillsburiaster Halpern, 1970
* Plinthaster Verrill, 1899
* Pontioceramus Fisher, 1911
* Progoniaster Döderlein, 1924
* Pseudoceramaster Jangoux, 1981
* Pseudogoniodiscaster Livingstone, 1930
* Rosaster Perrier, 1894
* Sibogaster Döderlein, 1924
* Siraster H.L. Clark, 1915
* Sphaeriodiscus Fisher, 1910
* Stellaster Gray, 1840
* Stellasteropsis Dollfus, 1936
* Styphlaster H.L. Clark, 1938
* Tessellaster H.L. Clark, 1941

## Afbeeldingen

* Akelbaster novaecaledoniae
* Anthenoides piercei
* Apollonaster kelleyi
* Astroceramus eldredgei
* Calliaster baccatus
* Ceramaster granularis
* Chitonaster trangae
* Circeaster sandrae
* Cladaster analogus
* Eknomiaster beccae
* Eratosaster jenae
* Evoplosoma sp.
* Fromia monilis
* Gilbertaster caribaea
* Glyphodiscus magnificus
* Goniaster tessellatus
* Hippasteria spinosa
* Iconaster longimanus
* Mediaster aequalis
* Nectria macrobrachia
* Neoferdina cumingi
* Nymphaster arenatus
* Peltaster placenta
* Pawsonaster parvus
* Pentagonaster duebeni
* Pillsburiaster calvus
* Plinthaster dentatus
* Ryukuaster onnae
* Sphaeriodiscus mirabilis
* Stellaster equestris
* Sthenaster emmae
* Tosia australis
# Goniaster

Goniaster is een geslacht van zeesterren, en het typegeslacht van de familie Goniasteridae.

## Soort

* Goniaster tessellatus (Lamarck, 1816)
# Gorochovius

Gorochovius is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Xie, Zheng & Li.

## Soorten

Het geslacht Gorochovius is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Gorochovius trinervus (Xie, Zheng & Li, 2004)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Grabie

Grabie (Chlewiotki, Grabia, Grabic, Graby, Kocina, Rastrum, Szczuki) was een Poolse heraldische clan (ród herbowy) van middeleeuws Polen en later het Pools-Litouwse Gemenebest. Grabie betekent hark. De clan vindt zijn oorsprong in het Koninkrijk Bohemen. Het zegel van Jerzy z Kocina uit 1345 wordt gezien als het oudste Grabie-zegel. De eerste schriftelijke vermelding stamt uit 1398.
De historicus Tadeusz Gajl heeft 156 Poolse Grabie clanfamilies geïdentificeerd.

## Telgen

De clan bracht de volgende bekende telgen voort:
* Lipski
** Andrzej Lipski, bisschop
** Jan Aleksander Lipski, kardinaal en ridder in de Orde van de Witte Adelaar
** Józef Lipski, generaal-majoor
** Józef Lipski, generaal
** Józef Lipski, politicus en diplomaat
* Stanisław Szczuka, staatsman

## Galerij

* Het wapen van Grabie op het paleis in Czerniejew
* (pl) Gajl, T., Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów (2007)
* (en) Heim, B.B., Or and Argent (1994)
* (pl) Kulikowski, A., Heraldyka szlachecka (1990)

### Noten

* ↑ Heim 1994, blz. 97
* ↑ Kulikowski 1990, blz. 117
* ↑ Gajl 2007, blz. 406-539
# Grabica

Grabica kan verwijzen naar:
* Grabica (gemeente), een landgemeente in het Poolse woiwodschap Łódź, in powiat Piotrkowski
* Grabica (powiat Łaski), een dorp in het Poolse woiwodschap Łódź, in het district Łaski
* Grabica (powiat Piotrkowski), een dorp in het Poolse woiwodschap Łódź, in het district Piotrkowski
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Grabica en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Goseong (Gangwon)

Goseong (Koreaans: 고성군, Geochang-gun) is een district in het noorden de provincie Gangwon-do in Zuid-Korea. Het district telde 29.118 inwoners in 2018.

## Stedenbanden

Goseong heeft 2 partnersteden, beide in Azië.
* Jixi, Heilongjiang, China
* Gangbuk-gu, Seoul
# Graphium gelon

Graphium gelon is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Jean Baptiste Boisduval.
# Grote Noord 104

Grote Noord 104 is een rijksmonument aan het Grote Noord in de Noord-Hollandse stad Hoorn.

## Beschrijving

Het betreft een hoekpand met oud zadeldak. De gevel werd gemoderniseerd. Het ontwerp van de voorgevel is van de hand van A.C. Bleijs, alleen de bovenzijde hiervan is nog aanwezig. Op de gevel werden (aldus Jacob van Lennep en Jan ter Gouw) de hoofden van de Griekse filosofen Democritus en Heraclitus aangebracht met daaronder de tekst 'In de twe vergulde hofd'.
Het College van Gecommitteerde Raden van het Noorderkwartier en Westfriesland koos in 1573 Hoorn als vergaderplaats. Als vergaderlocatie werd gekozen voor "een pand aan het Grote Noord ‘Waar het vergulde Hoofd uythangt’", aldus Herma M. van den Berg. Zij spreekt het vermoeden uit dat hiermee dit pand Grote Noord 104 bedoeld zou zijn.
Het pand loopt aan de achterzijde door naar het pand Nieuwe Noord 45, dat eveneens een rijksmonument is.
* ↑ Fiche Diep hoekpand onder oud zadeldak. Gevel gemoderniseerd. Gevelsteen: "In de twe vergulde Hofd" in Hoorn, Rijksmonumenten.nl
* ↑ Fiche Grote Noord 104, Hoorn, Monumenten.nl
* ↑ Adrianus Cyriacus Bleijs (1842-1912) | Hoorns Biografisch Woordenboek. www.oudhoorn.nl. Geraadpleegd op 11 mei 2023.
* ↑ Gevelstenen in de binnenstad, Vereniging Oud Hoorn
* ↑ Berg, Herma M. van den, 'Westfriesland, Tessel en Wieringen - Hoorn' in De Nederlandse monumenten van geschiedenis en kunst, 1955). Gearchiveerd op 11 mei 2023.
# Gualtherus Johannes Kolff

Gualtherus Johannes Kolff (Rotterdam, 31 januari 1846 - Den Haag, 14 oktober 1918), oprichter van de Nederlandse Blindenbibliotheek.

## Biografie

Op twintigjarige leeftijd ging Gualtherus Kolff naar het Duitse Baden-Baden om aan te sterken, omdat hij een zwak gestel had. Het kuuroord deed hem geen goed. Hij liep er een oogontsteking op, die hem na een paar jaar volledig blind zou maken. De ziekte tastte op den duur ook zijn gehoor aan, waardoor hij tegen het eind van zijn leven zowel blind als doof was. Ook lopen lukte toen niet meer en Gualtherus werd afhankelijk van een rolstoel. Gualtherus werkte in eerste instantie onder de hoede van zijn familie: in de 'koffiemakelaardij' en sinds 1871 bij zijn broer Marie Henri die koopman was in lndië. Het zag ernaar uit dat hij, evenals zijn vader en broers - zijn andere broer was firmant bij Kolff & Witkamp - in het bedrijfsleven zou blijven. Zijn handicap zette hem echter op een geheel ander spoor. Toen zijn blindheid hem steeds meer beperkte, vertrok hij naar Frankrijk om zich te bekwamen in een nieuwe vaardigheid: het door de blinde onderwijzer Louis Braille (1809-1852) ontwikkelde blindenschrift. Terug in Nederland trok hij in bij zijn oudere zuster Henriëtte (1835-1927) in Den Haag. Daar sloot hij zich aan bij de zojuist ontstane 'brailleerbeweging', waarvan de leden bestaande literatuur omzetten in braille, onderwijs gaven en het braillesysteem onder de aandacht van lotgenoten brachten. Gualtherus, die ongehuwd en financieel onafhankelijk was, stak al zijn tijd in de beweging. Zijn inspanningen leidden in 1891 tot de oprichting van de Nederlandse Blindenbibliotheek in Den Haag, een nog altijd bestaand instituut. Gualtherus was niet alleen oprichter, maar ook de eerste directeur.
Gualtherus richtte samen met een aantal lotgenoten de Nederlandse Blindenbond op. De stichting van de bibliotheek en deze bond zijn belangrijk geweest bij de emancipatie van blinde en slechtziende Nederlanders. Gualtherus zette zich ook anderszins in voor zijn blinde medeburgers. Samen met zijn zuster Henriëtte Kolff richtte hij de Vereniging Kolff's Blindenfonds op. Het fonds verstrekte materiaal aan blinden, die daar hand- en knutselwerkjes van konden maken. Henriëtte richtte met haar broer de Stichting Blindenhulp op om blinden aan betaalde arbeid te helpen. Deze laatste activiteit had veel succes en kreeg na verloop van tijd financiële steun van de gemeente Den Haag. Gualtherus heeft zich tot aan zijn dood actief ingezet voor zijn lotgenoten in zijn woonplaats Den Haag.
# Gualosuchus

Gualosuchus is een geslacht van uitgestorven proterochampside archosauriformen uit de Chañares-formatie uit het Midden-Trias van Argentinië. Het type- en de enige soort is Gualosuchus reigi, benoemd door paleontoloog Alfred Romer in 1971.
Het holotype 1964-XI-14-13, een gedeeltelijk skelet met schedel, werd in 1964 gevonden bij de rivier de Gualo, waarnaar de geslachtsnaam verwijst. De soortaanduiding eert Osvaldo Alfredo Reig. In 1989 werd het postcraniaal skelet PVL 4576 toegewezen.
# Gualta

Gualta is een gemeente in de Spaanse provincie Girona in de regio Catalonië met een oppervlakte van 9 km². Gualta telt 376 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Gračac Slavetićki

Gračac Slavetićki is een plaats in de gemeente Jastrebarsko in de Kroatische provincie Zagreb. De plaats telt 12 inwoners (2001).
# Gruenewaldia

Gruenewaldia is een geslacht van uitgestorven tweekleppigen uit de familie van de Myophoriidae.

## Soort

* Gruenewaldia woehrmanni (Bittner, 1895) †
# Grote watereppe

De grote watereppe (Sium latifolium) is een vaste plant, die behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De grote watereppe komt van nature voor in de gematigde gebieden van Eurazië. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als een soort die in Nederland algemeen voorkomt en matig afgenomen is. Het aantal chromosomen is 2n = 20. De wortel en de vruchten zijn giftig door de aanwezigheid van de polyynen falcarinol en falcarinon.
De plant wordt 60 - 120 cm hoog. De holle stengel is kantig en gegroefd. De ondergedoken voorjaarsbladeren zijn 2 - 3-voudig geveerd met lijnvormige slippen. De boven water uitstekende, tot 40 cm lange bladeren zijn enkel geveerd. De 4 - 7 cm lange en 0,8 - 2 cm brede, lancetvormige tot langwerpige blaadjes hebben een fijn gezaagde bladrand en het topblaadje is gesteeld. De bladsteel van de onderste bladeren hebben twee of meer dwarsschotten.
De plant bloeit in juli en augustus met 4 mm grote, witte bloemen in eindelingse, 6 - 10 cm brede, 20 - 30 stralige schermen. De kelkbladen zijn priemvormig en vaak ongelijk. Er zijn meestal 2 - 6 omwindselbladeren en omwindselblaadjes.
De vrucht is een tweedelige splitvrucht met 2 mm brede, ronde deelvruchten. In het vooraanzicht is de 3 - 4 mm lange vrucht eirond. De vrucht heeft vrij brede, sterk uitspringende, afgeronde ribben. De deelvruchten hebben dunne ribben en een dunne, kurkachtige wand.
* Grote watereppe
* Bloeiwijze

## Voorkomen

De grote watereppe komt voor langs het water, op drijftillen en in grienden en moerasbossen.
# Grote wederik

Grote wederik (Lysimachia vulgaris) is een vaste plant uit het geslacht wederik (Lysimachia).

## Kenmerken

De plant wordt 0,5-1,5 m hoog. De bloemen staan in eindelingse pluimen. De bloemkroon is geel. De bloemen hebben vijf kroonslippen die 7-30 mm lang zijn. Aan de voet hebben de kroonslippen dikwijls een bruinrode vlek. Aan de rand zijn ze bezet met klierharen. De kelkslippen zijn 3-5 mm lang en aan de rand gewimperd. De bladeren staan soms in tweetallen of in kransen van drie of vier aan de stengel. Ze zijn kortgesteeld, langwerpig en lopen in de top uit in een spits. De nerven springen een beetje uit en vormen netwerkjes. Op de bladeren zitten onregelmatige, rode klierpuntjes, die als het blad tegen het licht gehouden wordt goed zijn te zien. De plant heeft wortelstokken, in het water kunnen die soms rood en meterslang zijn. De vrucht is een doosvrucht.

## Verspreiding

De grote wederik komt voor in de gematigde zone van Eurazië. In Nederland is de plant algemeen, met uitzondering van de zeekleigebieden en de Waddeneilanden. Ook in België is de plant aan de kust zeldzamer dan in het binnenland.
Grote wederik komt voor op natte tot vochtige bodems. Ze kan deel uitmaken van allerlei verschillende typen vegetaties. Zo kan ze onderdeel uitmaken van ruigten op niet te voedselrijke bodem en groeit in vrij voedselarme grasland alsook in bossen. Langs waterkanten is ze geregeld aan te treffen.

## Ecologische betekenis

De grote wederik heeft een bijzondere relatie met slobkousbijen (Macropis), een geslacht van solitaire bijen. Soorten daarvan zijn onder andere de gewone slobkousbij en de bruine slobkousbij. De plant vormt olieklieren aan de voet van meeldraden. De olie wordt door vrouwelijke slobkousbijen verzameld samen met het stuifmeel. Tijdens het bezoek van de bij aan de bloemen komen de olie en het stuifmeel op de borst van de bij terecht, die ze tijdens het vliegen naar de poten overbrengt en vasthecht aan speciale haren, de 'slobkousen.' Het mengsel van olie en stuifmeel dient als voedsel voor de bijenlarven. Vooral langs spoorsloten komt deze ecologische relatie voor.

## Plantengemeenschap

De grote wederik is een kensoort voor het onderverbond Circaeo-Alnenion van het verbond van els en gewone vogelkers (Alno-padion).

## Toepassingen

De grote wederik wordt evenals de puntwederik aangeplant in tuinen, al is de laatste meer een uitgesproken tuinplant. De bruinrode vlek op de kroonslippen is binnen de signatuurleer opgevat als een aanwijzing dat de plant zou helpen tegen bloedspuwingen.
# Grote waternavel

De grote waternavel (Hydrocotyle ranunculoides) is een moerasplant die behoort tot de klimopfamilie (Araliaceae). Van nature komt de plant voor in Noord-Amerika. In België en Nederland is de plant een exoot.

## Invasieve uitheemse soort

Grote waternavel werd in Nederland voor het eerst waargenomen in 1994 en bleek in staat om door sterke woekering in hoog tempo watergangen dicht te laten groeien. De doorstroming wordt daardoor belemmerd en de levensomstandigheden van plant en dier bedreigd door gebrek aan zuurstof. De plant is op jonge leeftijd vaak moeilijk te onderscheiden van de gewone waternavel (Hydrocotyle vulgaris). In België komt de soort redelijk wijdverspreid ten noorden van Samber en Maas. Meer zuidelijker is de plant eerder zeldzaam.
Bestrijding van grote waternavel is moeilijk, aangezien de plant makkelijk in stukken breekt en deze kleine fragmenten makkelijk terug aangroeien.
Vanwege het invasieve karakter werd de soort opgenomen op de lijst van soorten die zorgwekkend zijn voor de Europese Unie. De plant mag in Nederland, België en de andere Europese lidstaten niet meer worden verkocht. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit heeft grote waternavel geplaatst op de lijst van invasieve exoten.
* Opvang en verwijdering Grote waternavel uit het Drongelens Kanaal
* ↑ ecopedia. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* ↑ Unielijst invasieve soorten. Gearchiveerd op 24 maart 2023. Geraadpleegd op juni 2021.
* ↑ Europese Verordening invasieve soorten. Geraadpleegd op juni 2021.
* ↑ NVWA, Invasieve oever- en waterplanten + invasieve landplanten. Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Guainía (departement)

Guainía is een departement in het oosten van Colombia aan de grens met Venezuela en Brazilië. Het departement heeft een oppervlakte van 72.238 km² en wordt bewoond door 35.230 mensen (2005). De hoofdstad van het departement is Puerto Inírida, een andere noemenswaardige stad is Puerto Colombia.

## Bestuurlijke indeling

Het departement bestaat uit één gemeente en acht corregimientos.
| Gemeente | Inwoners |
| Inírida | 10.891 |
| District | - |
| Barranco Minas | 1.262 |
| Cacahual | 1.662 |
| La Guadalupe | 326 |
| Mapiripana | 2.958 |
| Morichal | 776 |
| Pana Pana | 2.388 |
| Puerto Colombia | 1.043 |
| San Felipe | 2.189 |
* Detailkaart

## Externe link

* (es) Website van het departement Guainía
Amazonas · Antioquia · Arauca · Atlántico · Bolívar · Boyacá · Caldas · Caquetá · Casanare · Cauca · Cesar · Chocó · Córdoba · Cundinamarca · Guainía · Guaviare · Huila · La Guajira · Magdalena · Meta · Nariño · Norte de Santander · Putumayo · Quindío · Risaralda · San Andrés en Providencia · Santander · Sucre · Tolima · Valle del Cauca · Vaupés · Vichada Federaal district: Hoofdstedelijk District Bogota
# Guadalcanallijster

De guadalcanallijster (Zoothera turipavae) is een zangvogel uit de familie Turdidae (lijsters). De vogel werd in 1955 beschreven als een ondersoort van de makiragoudlijster als Zoothera margaretae turipavae. Het is een kwetsbare vogelsoort op een van de Salomonseilanden.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Guadalcanal (Salomonseilanden). Er zijn slecht enkele waarnemingen van deze vogel sinds de eerste beschrijving uit 1955. Het leefgebied is montaan bos op hoogten rond de 1450 meter boven zeeniveau. Daar verblijft de vogel voornamelijk op de bosbodem. Dit leefgebied wordt aangetast door ontbossing en de aanleg van infrastructuur voor mijnbouwactiviteiten en dit brengt ook met zich mee dat er invasieve soorten als verwilderde katten gemakkelijker het leefgebied in komen. Daarom staat deze vogelsoort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Guadalcanallijster op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Cain, A.J. & I. C. J. Galbraith, 1955. Five new subspecies from the mountains of Guadalcanal. Bulletin of the British Ornithologists' Club. 75:90-93 BHL
# Guadalcanaldwergijsvogel

De guadalcanaldwergijsvogel (Ceyx nigromaxilla) is een vogel uit de familie Alcedinidae (ijsvogels). De vogel werd in 1905 als ondersoort van de Molukse dwergijsvogel (Ceyx lepidus) door Lionel Walter Rothschild en Ernst Hartert beschreven.

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn twee ondersoorten (soms als aparte soorten beschouwd).
* C. n. nigromaxilla: endemisch op Guadalcanal,
* C. n. malaitae: endemisch op Malaita (Malaitadwergijsvogel)
Beide eilanden van de Salomonseilanden.
* ↑ (en) Guadalcanaldwergijsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Novitates Zoologicae 12: 256.
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1)
# Guilhem Bec

Guilhem Bec (Rodez, 20 april 1972), die signeert onze zijn voornaam Guilhem, is een Frans stripauteur en illustrator.

## Carrière

Guilhem Bec is de twee jaar jongere broer van Christophe Bec, die eveneens werkzaam is als stripauteur. Samen tekenden ze als scholier enkele amateurblaadjes met strips. Guilhem startte een opleiding industrieel tekenaar maar koos al snel voor een beroep als striptekenaar. Hij volgde een stage bij Peyo en kon daarna aan de slag als illustrator voor Franse tijdschriften als Le Journal de Mickey en Télé 7 Jeux. Daarna werd hij gecontacteerd door scenarist Pierre Veys om de stripreeks Space Mounties te tekenen, die oorspronkelijk getekend zou worden door Denis Bodart. Daarna tekende hij de humoristische fantasystrip Zarla op scenario van Jean-Louis Janssens, die werd gepubliceerd door Dupuis.
# Gurubira tristis

Gurubira tristis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Chevrolat.
# Gymnopsyra magnipunctata

Gymnopsyra magnipunctata is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Knull.
# Alucita agapeta

Alucita agapeta is een vlinder uit de familie van de waaiermotten (Alucitidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Turner.
# Pianosonate nr. 9 (Prokofjev)

De Pianosonate nr. 9 in C majeur, opus 103 is een compositie van de Russische componist Sergej Prokofjev. Prokofjev componeerde het werk in 1947.
De sonate bestaat uit vier delen:
* Allegretto
* Allegro strepitoso
* Andante tranquillo
* Allegro con brio, ma non troppo presto

## Geschiedenis

Prokofjevs negende sonate blijft tot op de dag van vandaag zijn minst succesvolle. Prokofjev ging qua sfeer in deze sonate weer terug naar de intiemere vierde uit 1917 en liet de sfeer van de sonates zes, zeven en acht - de zogenaamde "Oorlogssonates" - achter zich.
Prokofjev droeg het werk op aan Sviatoslav Richter. De pianosonate zou Prokofjevs laatst voltooide pianowerk worden.

## De pianosonate

De beschaafde lyrische en simpelere componeerstijl van zijn eerdere sonates liet Prokofjev in dit werk terugkomen. Dit is te horen aan gebruikte technieken als diatoniek, simpele ritmes en geestige harmonische en cadenza-achtige passages die in overvloed aanwezig zijn.
Het eerste deel is geschreven in sonatevorm. Het tweede deel is een scherzo met virtuoze passages. Het Andante tranquillo is meer lyrisch en melodisch van aard. Het laatste deel is energetisch en lichtvoetig geschreven in een rondovorm met virtuoze passages en bevat een aantal pianotechnische hoogstandjes.
# Uranotaenia rickenbachi

Uranotaenia rickenbachi is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door da Cunha Ramos.
# Synodontis laessoei

Synodontis laessoei is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de baardmeervallen (Mochokidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Norman.
* ↑ (en) Synodontis laessoei op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Synodontis laessoei. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.