OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Banikoara

Banikoara is een van de 77 gemeenten (communes) in Benin. De gemeente ligt in het departement Alibori en telt 246.575 inwoners (2013). De gemeente is onderverdeeld in tien arrondissementen:
* Banikoara
* Founougo
* Gomparou
* Goumori
* Kokey
* Kokiborou
* Ounet
* Somperoukou
* Soroko
* Toura
Ongeveer de helft van de bevolking werkte in 2011 in de landbouw. Banikoara is de Beninese gemeente waar het meeste katoen wordt verbouwd. Andere belangrijke gewassen zijn maïs, sorghum, rijst, yams, maniok en soja. Er is ook extensieve veeteelt. Er zijn wegverbindingen naar Kérou en naar Kérémou en zo naar de grensovergang met Burkina Faso.

## Geografie

De gemeente ligt in het noordwesten van het departement en heeft een oppervlakte van 4.383 km². In het westen grenst ze aan Burkina Faso. Ongeveer 50% van de oppervlakte van de gemeente bestaat uit natuurgebied. Een deel van het Nationaal park W strekt zich uit over Banikoara.
De gemiddelde jaartemperatuur bedraagt 27,5° C en de gemiddelde jaarlijkse neerslaghoeveelheid 850 mm. Er zijn twee onderscheiden seizoenen, een droog en een regenseizoen.

## Bevolking

In 2002 telde de gemeente 152.028 inwoners. In 2020 waren dat ongeveer 240.000 inwoners.
    Opm: Bevolkingscijfers in duizendtallen
    Bron: Banikoara Commune in Benin; 1979-2013: volkstellingen
    Bron: Institut National de la Statistique Benin; 2013: volkstelling

## Afbeeldingen

* Gemeentehuis
* Lokale entree van een voorziening in Banikoara
* Standbeeld
* Velden in Ounet
* ↑ (en) Banikoara Commune in Benin (citypopulation.de) Geraadpleegd op 20 augustus 2024.
* ↑ (fr) Histoire résumée de BANIKOARA. Ministère de la Décentralisation et de la Gouvernance locale. Geraadpleegd op 27 juli 2024.
* ↑ (fr) Situation géographique et administrative de la commune de Banikoara. researchgate.net (2014-11). Geraadpleegd op 27 juli 2024.
* ↑ Volkstelling 2002-02-15 insae, geraadpleegd via geohive
* ↑ (fr) I dam kooma Banikoara. Consulat du Bénin au Mali (15 november 2020). Geraadpleegd op 27 juli 2024.
# Barok

Barok kan verwijzen naar:
* Barok (stijlperiode), een stijlperiode die zich uitte in de:
** schilderkunst; zie Lijst van schilders uit de barok
** Barokarchitectuur
** Barokliteratuur
** Barokmuziek
* Barokpaard, een type paard
* Barokpop, een muziekgenre
* Baroque, een druivensoort
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Barok en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Batillipes friaufi

Batillipes friaufi is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Batillipes en behoort tot de familie Batillipedidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Riggin.
# Bakaran Batu

Bakaran Batu kan verwijzen naar:
* Bakaran Batu (Lubuk Pakam), een plaats in Indonesië
* Bakaran Batu (Sei Bamban), een plaats in Indonesië
* Bakaran Batu (Batang Kuis), een plaats in Indonesië
* Bakaran Batu (Rantau Selatan), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bakaran Batu en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Balance (film)

Balance is een Duitse animatiefilm uit 1989. Hij is geregisseerd door de gebroeders Lauenstein: Christoph en Wolfgang. De film won in 1989 de Academy Award voor Beste Korte Animatiefilm.

## Verhaal

Het verhaal van de film gaat over vijf individuen op een platform in de ruimte. Wanneer er één zich verplaatst, moeten de andere vier dat ook doen. De groep werkt samen om de balans te bewaren, totdat een van hen een doos op het platform zet. Aangezien alle individuen van het platform nieuwsgierig zijn wat erin zit, komen ze allemaal bij de doos kijken. Hierdoor wordt de balans verstoord, waardoor vier van de vijf van het platform vallen. De laatst overgeblevene moet met behulp van de doos de balans bewaren, maar de doos staat wel buiten zijn bereik.

## Externe link

* (en) Balance in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Balance (film) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bartali

Moto Gino Bartali en Bartali zijn Italiaanse historische merken van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Mototecnica Dell'Italia Centrale, Firenze.
Wielrenner Gino Bartali begon al voor het einde van zijn carrière fietsen en later ook motorfietsen te produceren. Rond 1953 verscheen het eerste model met een 160cc-FBM-tweetaktmotor en vier versnellingen. In 1955 volgde een licht gewijzigde sportversie van deze motorfiets, maar ook de 160cc Bartali Marziano, die als racemotor voor de in Italië populaire lange-afstandsraces was bedoeld. Naast de Sport en de Marziano kwam in 1956 een 48cc-bromfiets op de markt, in toer- en sportversie. In dat jaar kwam ook een 175cc-viertaktmotor met vier versnellingen. Die machine leverde 11 pk en was ook uiterst sportief vormgegeven. In 1957 volgden twee 125cc-modellen, ook weer in toer- en sportversie. In 1958 bestond het aanbod uit de 160 Sport, de 160 Lusso en de 160 Marziano, maar ook de Turismo en Sport bromfietsen. Het 175cc-model was verdwenen om plaats te maken voor een 160cc-crossmotor. In 1959 verscheen een nieuw 125cc-model, de Gabbianio, met een plaatframe en een motor met liggende cilinder.
Al met al waren de motorfietsen van Bartali degelijk geconstrueerde, vlotte machines. Toch eindigde de productie in 1961.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
* http://cybermotorcycle.com/euro/brands/bartali.htm
# Barg

Een barg of borg is een gecastreerd mannetjesvarken (beer). Om varkensvlees van zijn door de consument en voedingsindustrie als onaangenaam ervaren berengeur te ontdoen, worden mannelijke biggen gecastreerd als ze 2 of 3 weken oud zijn.
Het woord barg is verwant aan het Oudhoogduits 'barug' (hoogduits Barch), Oudengels 'bearg', en is vermoedelijk etymologisch verwant met het Proto-Germaanse 'berjan' en het Proto-Indo-Europees *bherH- dat 'slaan of kloppen' betekent; vroeger werden voor castratie de testikels murw geklopt, vandaar ook het woord klophengst.
# Bascanichthys paulensis

Bascanichthys paulensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slangalen (Ophichthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Storey.
* ↑ (en) Bascanichthys paulensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Bascanichthys paulensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Bascanus

Bascanus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Peringuey.

## Soorten

Het geslacht Bascanus omvat de volgende soorten:
* Bascanus andreaei Basilewsky, 1961
* Bascanus claeysbuooaerti Basilewsky, 1953
* Bascanus dissidens Peringuey, 1908
* Bascanus fortesculptus Basilewsky, 1961
* Bascanus gracilis Peringuey, 1896
* Bascanus leleupi Basilewsky, 1961
* Bascanus longicollis Peringuey, 1896
* Bascanus natalicus Basilewsky, 1961
* Bascanus transvaalensis Basilewsky, 1961
* Bascanus vandenberghei Basilewsky, 1953
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Bascanichthys sibogae

Bascanichthys sibogae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van slangalen (Ophichthidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Weber.
# Bambois

Bambois is een plaats in de Belgische gemeente Fosses-la-Ville. Bambois ligt in de provincie Namen.
Het plaatsje is vooral bekend vanwege het Meer van Bambois. Langs de spoorlijn tussen Tamines en Jemelle had Bambois een spoorweghalte.
# Basiliek van Rankweil

De Parochie- en bedevaartskerk Onze-Lieve-Vrouw Maria Visitatie (Duits: Pfarr- und Wallfahrtskirche Unsere Liebe Frau Mariä Heimsuchung), ook: Basiliek van Rankweil, is een rooms-katholieke basiliek in het Oostenrijkse Rankweil. De kerk is centraal in de plaats gelegen op de Liebfrauenberg. In 1985 werd de tot het bisdom Feldkirch behorende kerk tot basilica minor verheven.
Van de voormalige burcht van het gravenhuis Montfort bleef niet over. Vanaf het jaar 1470 werd een reeds bestaande weerkerk gerenoveerd en vergroot. In het oosten van de kerk bevindt zich een kerkhof met verdedigingsmuren en overdekte weergangen met schietgaten en een forse poorttoren.

## Inrichting

In de kerk bevindt zich een crucifix uit het einde van de 12e eeuw. De klokken dateren uit de jaren 1470, 1497, 1548, en 1719. Het orgel van Alois Schönach uit het jaar 1873 werd in 1961 verbouwd.
In de jaren 1657-1658 werd door de bouwmeester Michael Beer een barokke Loretokapel als zijschip toegevoegd.

## Bedevaart

In de kerk bevinden zich drie voorwerpen van verering.
Het genadebeeld van lindehout stamt uit de 15e eeuw en werd door Hans Rueland uit Opfenbach (Allgäu) gemaakt. Het betreft een Maria die op een maansikkel staat. Maria draagt Jezus op haar linkerarm, die zich met de rechterarm aan de hals van zijn moeder vasthoudt. In de andere hand houdt het kind een gouden walnoot in de hand. De walnoot is een symbool van Christus: de groene bolster duidt op Christus' lijden op aarde, de houten schaal wijst op het hout van het kruis en de daarin verborgen vrucht staat symbool voor de leven gevende, goddelijke natuur van Christus,
Het zilveren kruis kwam in 1233 naar de kerk en bevindt zich in een omhulsel van zilverbeslag. Het houten kruis werd in 1723 met koper bekleed. In 1780 verving een goudsmid uit Feldkirch heimelijk het koper door zilver. Hiervoor gebruikte de goudsmid de zilveren votiefgaven, om ze te behoeden voor een verplichte uitlevering aan de keizerlijke regering in Wenen. Het kruis is 131 centimeter hoog en weegt ongeveer 36 kg.
In de kleine Fridolinkapel onder de sacristie bevindt zich de steen van de heilige Fridolin, een belangrijke evangelist in de Duitse streken. Volgens de legende zou de heilige Fridolin bij de steen hebben geknield en gebeden en wel zo vurig, dat hij met zijn armen en knie afdrukken in de steen achterliet. Sommige mensen geloven dat een knie in de afdrukken reuma en andere pijnen verzacht.

## Oorlogsmonument

Het oorlogsmonument werd in het jaar 1951 naar het ontwerp van Hugo Wank gemaakt. Het toont een engel, een gevallene en een mozaïek van Martin Häusle uit 1952.

## Externe link

* (de) Website van de kerk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Basilika Rankweil op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ https://web.archive.org/web/20150516014056/http://www.basilika-rankweil.at/Basilika/wallfahrtGeschichte.php
# Baskische Wikipedia

De Baskische Wikipedia (Baskisch: Euskarazko Wikipedia) is een uitgave in de Baskische taal van de online encyclopedie Wikipedia. De Baskische Wikipedia ging op 6 december 2001 van start. In februari 2011 waren er circa 64.531 artikelen en 24.250 geregistreerde gebruikers.

## Mijlpalen

| Aantal artikelen | Datum | Artikel |
| 1 | 6 december 2001 | Lurra |
| 25.000 | 6 april 2008 | Euskal Herriak Bere Eskola |
| 50.000 | 30 december 2009 | Errinozero |
| 60.000 | 8 november 2010 | Posta Kode |
| 70.000 | 18 april 2010 | Écurat |
| 80.000 | 22 april 2010 | Kolonbiako geografia |
| 292.462 | 13 april 2018 | |
# Baskoentsjakspoorlijn

De Baskoentsjakspoorlijn (Russisch: Баскунчакская железная дорога; Baskoentsjakskaja zjeleznaja doroga) was tussen 1884 en 1918 de benaming van een Russische spoorlijn van het Baskoentsjakmeer naar de Vladimirpier aan de rivier de Wolga in het gouvernement Astrachan. Vanaf 1918 werd de spoorlijn onderdeel van de Rjazan-Oeralspoorlijn, die in 1953 opging in de Wolgaspoorlijn.
De spoorlijn werd aangelegd voor het vervoer van zout vanaf het zoutmeer Baskoentsjak naar de Wolga. De lijn was alleen geopend tijdens het vaarseizoen over de Wolga. Bij hoogtij reed de trein tot de Mamajpier aan de zijrivier de Achtoebe. Bij laagtij reed de trein naar de Vladimirpier aan de rivier de Vladimirovka. De lengte van de spoorlijn bedroeg 76,3 kilometer, waarvan 16,7 kilometer als dubbelspoor was uitgevoerd. In de spoorlijn bevonden zich 17 bruggen, 9 duikers, 2 stenen locomotiefloodsen: 'Baskoentsjak' met een oppervlakte van 368,8 m² en 'Achtoeba' met een oppervlakte van 750,5 m². Van 1887 tot 1888 stond de spoorlijn onder leiding van ingenieur K. Jakovlev. De hele spoorlijn werd bediend door slechts 11 mensen.
Aan de lijn lagen de stations Baskoentsjak, Kotsjevaja, Solontsjak (opgeheven), Pristan Mamaj (opgeheven), Vladimirovka en Achtoeba.
De lijn telde 10 locomotieven (7 uit de serie T met tender en 3 uit de serie TP zonder tender), 482 wagons (2 tankwagons, 30 overdekte wagons, 50 platformwagons en 400 zoutwagons). Ook waren er 9 drieassige passagierswagons, die waren gebouwd bij een fabriek in Parijs en aangepast waren voor het spoornetwerk in de fabrieken van de Syzran-Vjazmaspoorlijn. De 30 overdekte en 50 platformwagons waren tweeassig en waren in een Duitse fabriek gebouwd. De zoutwagons waren eveneens tweeassig en kwamen uit de Krasnoje Sormovofabriek (uit het district Sormovski van de stad Nizjni Novgorod). De tenders ten slotte, waren ook tweeassig en kwamen uit de fabrieken van het Russisch-Baltisch Genootschap.
De locomotieven die op de spoorlijn reden werden gestookt met brandhout, behalve op het traject Vladimirovka – Achtoeba, waar ze op stookolie reden. De locomotieven betrokken hun water bij de meeste stations met behulp van stoommachines en pulsometers; alleen op station Vladimirovka moest dit met een handpomp worden gedaan.
# Bastiaan de Langeplaat

De Bastiaan de Langeplaat is een onbewoond eiland gelegen in het Veerse Meer in de Nederlandse provincie Zeeland. Het eiland heeft een L-vorm en is 8 hectare groot. Het bestaat uit weidegebied maar er is ook bebossing. Er zijn vier aanlegsteigers. Het eilandje ligt westelijk van het recreatiegebied De Piet en eiland Spieringplaat.
De Bastiaan de Langeplaat is net als de buureilandjes Spieringplaat en Zandkreekplaat vrij toegankelijk voor bezoekers. De maximale tijd aan een ligplaats is 24 uur.
* ↑ Verdriet bij langliggers Veerse Meer: handhavers sturen bootjes weg. Omroep Zeeland (7 augustus 2022). Gearchiveerd op 7 augustus 2022. Geraadpleegd op 2 september 2022. “24-uursregeling”
* ↑ U kunt gratis afmeren voor 24 uur. Waterschap Scheldestromen. Gearchiveerd op 25 januari 2021. Geraadpleegd op 2 september 2022. “afmeerregeling”
# Bastiaans

Bastiaans kan verwijzen naar:
* Johannes Gijsbertus Bastiaans (1812-1875), organist
** Maria Bastiaans, organiste (dochter)
** Johannes Bastiaans, organist (zoon)
** Clara Bastiaans, organiste (dochter)
** Tonia Bastiaans, zangeres, pianiste (dochter)
** Anna van Otterbeek Bastiaans, zangeres (achternicht)
* Kees Bastiaans (1909-1986), kunstschilder
* Jan Bastiaans (1907-1997), psychiater
* Christiaan Bastiaans (1951), kunstenaar
* Monique Bastiaans (1954), kunstenares
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bastiaans en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bannacris punctonotus

Bannacris punctonotus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Zheng.
# Bannapone mulanae

Bannapone mulanae is een mierensoort uit de onderfamilie van de Amblyoponinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Xu.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Bayerius fragilissimus

Bayerius fragilissimus is een slakkensoort uit de familie van de Buccinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Dall.
# Bayern

Bayern kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bayern en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bayerius arnoldi

Bayerius arnoldi is een slakkensoort uit de familie van de Buccinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Lus.
# Bathytoma regnans

Bathytoma regnans is een slakkensoort uit de familie van de Borsoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Melvill.
# Bathytoma profundis

Bathytoma profundis is een slakkensoort uit de familie van de Borsoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Laseron.
# Bartın (stad)

Bartın is de hoofdstad (İlçe Merkezi) van het gelijknamige district en de provincie Bartın in Turkije.

## Bevolking

Bartın telde in 1997 34.741 inwoners; in 2021 woonden er 81.692 inwoners in de stad verspreid over 28 stadswijken. De grootste wijk is Kemer Köprü met ongeveer 12.200 inwoners, gevolgd door Orduyeri en Gölbucağı met (afgerond) 8.500 respectievelijk 8.000 inwoners.

## Verkeer en vervoer
### Wegen

Bartın ligt aan de nationale wegen D010 en D755 en de provinciale weg 74-50.
* Gemeinsame Normdatei: 4225294-5
* Library of Congress Control Number: n2007004078
* MusicBrainz: a4109e16-75ec-4e8e-b583-ce3344735928
* Virtual International Authority File: 158493957
* WorldCat (via VIAF): 158493957
# Bartążek

Bartązek (Duits: Klein Bertung) is een dorp in de Poolse woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Stawiguda.

## Geografie

Bartązek ligt in het westen van het Mazurisch Merenplateau, een morenegebied dat deel uitmaakt van de Baltische Landrug. Karakteristiek voor dit gebied zijn de talrijke meren, rivieren en zowel naald- als loofbomen. Het dorp ligt in het dal van de rivier de Lyna, aan het Bartąg-meer. Het centrum van Olsztyn is 8 km verderop, Stawiguda 13 km en het dichtstbijzijnde dorp Bartąg ruim 2 km.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk woonden in dit gebied de heidense Pruzzen. Sinds 1243 was het bisdom Ermland onderdeel van de Duitse Orde, en viel in 1331 onder het Kulmer Recht. In 1335 richtten de autoriteiten van het Kapittel Ermland een klein houten kasteel op, onder de naam Pruzzisch Bertung. In 1448 had het Kapittel het idee om in Bertung de vesting Allenstein te bouwen. Ze kozen echter voor een vanuit defensef oogpunt betere locatie bij een verderop gelegen bocht in de Łyna, alwaar kasteel Allensteind werd gebouwd. Na de Tweede Vrede van Thorn in 1466 viel Ermland als Vorstenbisdom Ermland onder het Koninkrijk Polen.

## Sport en recreatie

* Door deze plaats loopt de Europese wandelroute E11. De E11 loopt van Den Haag naar het oosten, op dit moment de grens Polen/Litouwen. Ter plaatse komt de route van het zuidwesten van Ruś, en vervolgt min of meer langs de oostzijde van het Bartąg-meer noordelijke richting naar Olsztyn.

## Literatuur

* (pl) Georg Kellmann, Historia parafii Klebark Wielki, jej wiosek i okolic (Geschiedenis van de Grote parochie Klebark met haar dorpen en het omliggende gebied). Parafia p.w. Znalezienia Krzyża Świętego i Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Klebarku Wielkim, Klebark Wielki 2007, ISBN 978-83-918968-1-5
* ↑ Internetsite van gemeente Stawiguda.
* ↑ (pl) Centraal Bureau voor de Statistiek (GUS); TERYT (Nationale Register van landindeling) (01-06-2008).
# Bathybuccinum

Bathybuccinum is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Bathybuccinum bicordatum Golikov & Sirenko, 1988
* Bathybuccinum clarki Kantor & Harasewych, 1998
* Bathybuccinum higuchii Fraussen & Chino, 2009
* Bathybuccinum unicordatum Golikov & Sirenko, 1988
* Bathybuccinum yadai Fraussen & Chino, 2009
# Beagle-harrier

De beagle-harrier is een door de FCI erkend en van oorsprong in Frankrijk gefokt hondenras. Ze worden gerekend tot de bloedhonden (geurjagers).

## Uiterlijk

De beagle-harrier is een stevige middelgrote hond met een vrij dikke gladde vacht, waarvan de haren niet te kort zijn. De vacht is driekleurig, waarvan het wit niet mag overheersen. De rug is overwegend zwart, kop en poten tankleurig. De staart eindigt in een wit puntje en hij heeft vrij lange flaporen. Een volwassen dier wordt ongeveer 45 - 50 centimeter hoog en bereikt een gewicht van 20 tot 25 kilogram.
Alpenländische dachsbracke · American foxhound · Anglo-Français de petit vénerie · Ariégeois · Basset artésien normand · Basset bleu de Gascogne · Basset fauve de Bretagne · Basset hound · Beagle · Beagle-harrier · Beierse bergzweethond · Billy · Black and tan coonhound · Bloedhond · Bosanski ostrodlaki gonic barak · Brandlbracke · Briquet griffon vendéen · Chien d'Artois · Crnogorski planinski gonic · Dalmatiër · Drever · Duitse brak · Dunker · Eesti hagijas · Erdélyi kopó · Finse brak · Foxhound · Français blanc et noir · Français blanc et orange · Français tricolore · Gończy Polski · Grand anglo-français blanc et noir · Grand anglo-français blanc et orange · Grand anglo-français tricolore · Grand basset griffon vendéen · Grand bleu de Gascogne · Grand Gascon saintongeois · Grand griffon vendéen · Griffon bleu de Gascogne · Griffon fauve de Bretagne · Griffon nivernais · Haldenstøvare · Hamiltonstövare · Hannoveraanse zweethond · Harrier · Hellinikos ichnilatis · Hygenhund · Istarski kratkodlaki gonic · Istarski ostrodlaki gonic · Ogar polski · Otterhound · Petit basset griffon vendéen · Petit bleu de Gascogne · Petit Gascon saintongeois · Poitevin · Porcelaine · Posavski gonic · Pronkrug · Sabueso español · Schillerstövare · Schweizer Laufhund · Schweizerischer Niederlaufhund · Segugio italiano (korthaar) · Segugio italiano (ruwhaar) · Segugio maremmano · Slovensky kopov · Smalandstövare · Srpski gonic · Srpski trobojni gonic · Steirische rauhhaarbracke · Tiroler brak · Westfaalse dasbrak
# Bechstedtstraß

Bechstedtstraß is een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Landkreis Weimarer Land. Bechstedtstraß telt inwoners.
Er wordt aangenomen dat het dorp in het jaar 874 gesticht is. De Sint-Bonifatiuskerk in het dorp wordt in het jaar 918 voor de eerste maal vermeld, het is echter vrij zeker dat de bouw al eerder had plaatsgevonden. In de 18e eeuw is de kerk meerdere malen omgebouwd, maar het uiterlijk is in grote lijnen hetzelfde gebleven.
Een andere bekende attractie in het dorp is het orgelbouwmuseum (Thüringer Orgelbaumuseum Bechstedtstraß). Op het kerkhof is het achterste gedeelte gereserveerd voor Russische oorlogsgraven.
* 1 2 (de) Bevölkerung der Gemeinden vom Thüringer Landesamt für Statistik
* ↑ Bechstedtstraß, Verwaltungsgemeinschaft Grammetal, januari 2006
* ↑ Thüringer Orgelbaumuseum Bechstedtstraß, Weimarer Land, 26 december 2007
Am Ettersberg · Apolda · Bad Berka · Bad Sulza · Ballstedt · Bechstedtstraß · Blankenhain · Buchfart · Daasdorf a. Berge · Döbritschen · Eberstedt · Ettersburg · Frankendorf · Großheringen · Großschwabhausen · Hammerstedt · Hetschburg · Hohenfelden · Hopfgarten · Ilmtal-Weinstraße · Isseroda · Kapellendorf · Kiliansroda · Kleinschwabhausen · Klettbach · Kranichfeld · Lehnstedt · Magdala · Mechelroda · Mellingen · Mönchenholzhausen · Nauendorf · Neumark · Niedertrebra · Niederzimmern · Nohra · Obertrebra · Oettern · Ottstedt a. Berge · Rannstedt · Rittersdorf · Saaleplatte · Schmiedehausen · Tonndorf · Troistedt · Umpferstedt · Vollersroda · Wiegendorf