OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eliica

De Eliica (Electric Lithium-Ion battery Car) (Japans: エリーカ) is een Japanse, door accu's aangedreven, elektrische auto. Deze conceptauto werd ontworpen en gebouwd door een team onder leiding van professor Hiroshi Shmizu aan de Keio-universiteit in Tokio.
De 5,1 meter lange auto accelereert van 0 tot 100 km/h in slechts vier seconden, sneller dan een Porsche 911 Turbo. In 2004 haalde hij op een testcircuit in Italië een snelheid van 370 kilometer per uur. Het uiteindelijke doel van het team is een snelheid van 400 km/h. Daarmee zou de auto sneller zijn dan de snelste voor de openbare weg goedgekeurde auto met een benzinemotor.
De aerodynamische auto weegt 2.400 kilogram en biedt plaats aan de chauffeur en drie passagiers. De voorportieren zijn conventioneel uitgevoerd maar de achterportieren zijn vleugeldeuren. In de auto bevinden zich vier series van elk 80 lithium-ion-accu's, die in ongeveer 10 uur via het lichtnet kunnen worden opgeladen.
De auto heeft acht wielen, waarvan de voorste vier gebruikt worden om te sturen. In elk wiel zit een elektromotor met een vermogen van 60 kW (80 pk). Het aldus ontstane totaal vermogen van 480 kW zorgt voor een constante acceleratie van 0,8 g. Naast de mogelijkheid tot recuperatief remmen zit in elk wiel bovendien een schijfrem.
Er werden twee uitvoeringen van de Eliica ontworpen en vervaardigd: één gebouwd op snelheid en één gebouwd op acceleratie. Het snelheidsmodel, vooral bedoeld voor op het racecircuit, heeft zoals eerder vermeld een topsnelheid van 370 km/h, die gecombineerd wordt met een actieradius van 200 kilometer. Het acceleratiemodel, meer bedoeld voor dagelijks gebruik, haalt "slechts" 190 km/h en heeft een actieradius van 320 kilometer.
Dankzij sponsoring door het bedrijfsleven zakte de prijs tot (2007) zo'n 250.000 Amerikaanse dollar. De bedoeling was dat er ten minste 200 exemplaren gebouwd gingen worden. De auto werd echter niet gebouwd voor consumenten omdat er maar twee pre-orders geplaatst werden.
# Elasticiteitsleer

Elasticiteitsleer is een discipline van de vervormingsleer als bijzonder geval van de sterkteleer.

## Omschrijving

De elasticiteitsleer houdt zich bezig met de studie van elastische vervormingen. Zij bestudeert de samenhang tussen de belasting (uitwendige krachten) en de vormveranderingen (inwendige krachten).
Elastische vervormingen zijn vervormingen die omkeerbaar zijn, dus die weer verdwijnen als de kracht die ze teweegbrengt opnieuw wegvalt. Dit staat dan in tegenstelling tot plastische vervormingen, die blijvend zijn.
Elementen van de elasticiteitsleer zijn de elasticiteitsmodulus, de wet van Hooke, de coëfficiënt van Poisson. Verder zijn er de betrekkingen en vergelijkingen van Gabriel Lamé, de ellipsoïde van Lamé, de betrekkingen van Beltrami, de cirkel van Mohr.
De elasticiteitsleer is van groot belang in de techniek, omdat de meeste voorkomende vervormingen in echte constructiedelen elastisch zijn. Zo levert de elasticiteitsleer de grondslag voor statische berekeningen van gebouwen en bruggen, maar ook van dynamische berekeningen van bewegende machinedelen of thermische uitzetting in motoren en andere machines.
De elastische vervorming in balken (bijv. I, U of H profielen) kan berekend worden met balktheorie. Voor de vervorming in onderdelen met ingewikkeldere geometrie kan gebruik gemaakt worden van de Eindige-elementenmethode (EEM).
# Elasticiteit

Elasticiteit of Elasticity kan verwijzen naar:
* elasticiteit (economie), de mate waarin een grootheid als de vraag of het aanbod varieert bij verandering van de prijs of een andere grootheid.
* elasticiteit (materiaalkunde), de mate waarop een materiaal een tegenkracht uitoefent als het elastisch (dat wil zeggen 'niet permanent') vervormd wordt.
* elasticiteit (algemeen), 1. het vermogen van een nieuwe toestand om tot de oude toestand terug te keren ; 2. de meetbare maat van dat vermogen.
* elastische botsing (natuurkunde), een speciaal geval van een botsing c.q. verstrooiing waarbij na de interactie de totale kinetische energie van de 'botsende' deeltjes identiek blijft. Bij inelastische botsingen vinden energieomzettingen plaats.
* Elasticity, een single van Serj Tankian
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Elasticiteit en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Elastase

De elastasen vormen een eiwitfamilie van de serineproteasen. Deze chemische stof is in staat om eiwitten af te breken door peptidebindingen door te knippen. Deze afbraak geschiedt door middel van hydrolyse. Elastase kan bijvoorbeeld de celwand van een bacterie afbreken of de elastine in voedingseiwit. Naast de peptidebindingen van eiwitten kan het ook amiden and esters hydrolyseren.
In de mens komt elastase in verschillende vormen voor:
* Pancreaselastase als bestanddeel van het pancreassap. Hier draagt het bij aan de vertering van eiwitten in de dunne darm.
* Neutrofiele elastase (leukocytelastase), komt voor in neutrofiele granulocyten (een type witte bloedcellen). Hier wordt het als mediator ingezet bij de vernietiging van schadelijke bacteriën of het opruimen van oude cellen.
Het actieve centrum van elastase bestaat uit de aminozuren Ser-His-Asp, een residuengroep van de katalytische triade die veel voorkomt.
# Elastic Harmonic

Elastic Harmonic is een soort vioolconcert van de Ierse componist Donnacha Dennehy.
Het is een concert in de oude traditie voor wat betreft de communicatie tussen solist en orkest, maar daarmee houdt het ook meteen op, het lijkt hier op speed-daten. Het werk is een eendelig concert dat bestaat uit drie secties (delen is te grof in dit geval) die zonder stiltes tussendoor uitgevoerd moeten worden.

## Compositie

De solist speelt een in principe lyrische partij met herhalende patronen, af en toe schiet de solist echter door naar hysterie, de muziek klinkt overspannen.Het huilen staat de solist af en toe nader dan het lachen. Sectie 1: De solist speelt hier tegen het orkest. De muziek is minimal music, waarbij het thema steeds wordt onderbroken; de klank van de solist is duidelijk, die van het orkest is mystiek en vaag en lijkt zich af te spelen in een verkeerd tempo; Sectie 2: na ongeveer 5 minuten probeert het slagwerk door zware pulsen in ¾ maat het orkest op gang te krijgen; het zware slagwerk geeft duidelijk de maat aan, maar doordat het zware geluid er relatief lang over doet om te klinken vertraagt het meer dan dat het tempo in het werk brengt; vlak daarna roert ook de kleine trom zich, met herhalende één slag en dan roffel, dit heeft hetzelfde effect als de grote trom. De solist speelt nu tegenover een stampende en bonkende machine; Sectie 3: na ongeveer 8 minuten is het zware gedeelte van de compositie achter de rug; de solist krijgt nu te maken met een orkest dat door toepassing van harp en vibrafoon klinkt als gamelan. Het wordt een zangerige en zwevende achtergrond. Normaal gesproken dient deze gamelanmuziek als begeleiding bij meditatie, dat is hier onmogelijk, de begeleiding klinkt overspannen en opdringerig.
Sectie 3 heeft iets weg van de muziek van Philip Glass, die wisselt ook snelle herhalende akkoorden af met langere tragere gedeelten; dit gebeurt bij Glass vloeiend, bij Dennehy gaat alles met horten en stoten.

## Bron en discografie

* Uitgave NMC Recordings 133: RTÉ Symphony Orchestra o.l.v. Gavin Maloney met solist Darragh Morgan.
# Elevatie (liturgie)

Elevatie (elevationem in het Latijn) is een rituele handeling binnen het christendom. Het betekent letterlijk "opheffen".
In de Rooms-Katholieke Kerk heeft de handeling enkel zin, indien ze wordt uitgevoerd door een priester bij een eucharistieviering. Door het uitspreken van de instellingswoorden bij het eucharistisch gebed worden brood en wijn symbolisch in gedaante veranderd naar Lichaam en Bloed van Jezus Christus. Dit is de consecratie.
Na de consecratie tot het Lichaam van Christus wordt de hostie opgeheven, en zichtbaar getoond aan de mensen. Het opheffen van de hostie wordt elevatie genoemd. Daarna volgt hetzelfde ritueel voor de kelk met wijn. Deze wordt eerst geconsacreerd tot het Bloed van Christus. Daarna wordt de kelk opgeheven en zichtbaar getoond aan de mensen.
# Elerji

Jelarji is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Koper in de NUTS-3-regio Obalnokraška.
Abitanti · Babiči · Barizoni · Belvedur · Bertoki · Bezovica · Bočaji · Bonini · Boršt · Bošamarin · Brezovica pri Gradinu · Brežec pri Podgorju · Brič · Butari · Cepki · Cerej · Dekani · Dilici · Dol pri Hrastovljah · Dvori · Čentur · Čežarji · Črni Kal · Črnotiče · Fijeroga · Gabrovica pri Črnem Kalu · Galantiči · Gažon · Glem · Gradin · Gračišče · Grinjan · Grintovec · Hrastovlje · Hrvatini · Jelarji · Kampel · Karli · Kastelec · Kolomban · Koromači-Boškini · Kortine · Kozloviči · Koštabona · Krkavče · Krnica · Kubed · Labor · Loka · Lopar · Lukini · Manžan · Marezige · Maršiči · Močunigi · Montinjan · Movraž · Olika · Osp · Peraji · Pisari · Plavje · Pobegi · Podgorje · Podpeč · Poletiči · Pomjan · Popetre · Prade · Praproče · Predloka · Pregara · Premančan · Puče · Rakitovec · Rižana · Rožar · Sirči · Smokvica · Socerb · Sočerga · Sokoliči · Spodnje Škofije · Srgaši · Stepani · Šalara · Šeki · Škocjan · Šmarje · Sv. Anton · Tinjan · Topolovec · Trebeše · Triban · Trsek · Truške · Tuljaki · Vanganel · Zabavlje · Zanigrad · Zazid · Zgornje Škofije · Župančiči
# Elesma

Elesma is een geslacht van vlinders van de familie visstaartjes (Nolidae), uit de onderfamilie Chloephorinae.

## Soorten

* E. subglauca Walker, 1865
# Elesma subglauca

Elesma subglauca is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.
# Elias Beeckman

Elias Beeckman (Diksmuide, geboortedatum onbekend - aldaar, 21 juni 1677) was een Nederlands militair die in de Hollandse Oorlog streed tegen de Fransen.
Elias Beeckman werd geboren in Diksmuide en stamde uit een van oorsprong Vlaams geslacht. In het rampjaar 1672 was hij vaandrig in het Staatse leger. Hij was gelegerd in Aardenburg, waar op 25 en 26 juni dat jaar Franse troepen onder leiding van Claude Antoine de Dreux, graaf De Nancré, aanvielen. Met de verdediging van Aardenburg was het niet best gesteld. Al voor aanvang van de Hollandse Oorlog had men de daar aanwezige vestingwerken willen slopen. Dit was niet gebeurd, maar er was ook geen aandacht geschonken aan de verbetering van de vestingwerken. Ook had Beeckman maar weinig middelen tot zijn beschikking; de bezetting van de vesting bestond uit ongeveer 40 man en een paar kleine stukken geschut. Per kanon had hij slechts één kanonnier ter beschikking. Samen met de burgerij van de stad verdedigde Beeckman de vesting. Op 26 juni kreeg hij versterking van een klein detachement militairen uit Cadzand, in totaal stonden hem dan zo'n 240 man ter beschikking, die het tegen een overmacht van zo'n 6000 man moesten opnemen. Wegens de te sterke tegenstand trokken de Fransen uiteindelijk weg. Naar verluidt waren er bij de verdedigers van de stad geen doden of gewonden te betreuren, aan de Franse kant vielen 1500 doden en gewonden en werden 620 man krijgsgevangen gemaakt.
Op 21 juni 1677 kwam Beeckman, inmiddels kapitein in het regiment van kolonel Gaspar de Mauregnault, bij een tweegevecht naar aanleiding van een ruzie om het leven.

## Trivia

De Koninklijke Landmacht vernoemde in 1939 een kazerne in Ede naar hem: de Elias Beeckmankazerne.
* van Heiligerlee tot Korea, Geschiedenis van de Koninklijke Landmacht. J.G. Raatgever. Uitg. Koninklijke Militaire Bond Pro Rege, Utrecht, 1961
* "De dood van Elias Beeckman" door Johan Hendrik van Dale in het "Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, 1865" (link op Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren).
# Eloeophila bicolorata

Eloeophila bicolorata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Emmanuel Liais

Emmanuel Liais (15 februari 1826 - 5 maart 1900) was een Frans astronoom, botanicus en politicus.
Liais werd geboren in een rijke familie van scheepsbouwers in Cherbourg. Hij genoot geen formele wetenschappelijke opleiding. Hij bracht een groot deel van zijn leven in Brazilië door waar hij astronomische observaties deed en planten en dieren verzamelde. Zijn verzameling nam hij mee naar Frankrijk en richtte in Cherbourg, met zijn milde klimaat, een botanische tuin in met exotische planten. Hij was er ook burgemeester.
Na zijn dood erfde de stad zijn verzameling, zijn huis en de botanische tuin. Dit vormde de basis voor het natuurhistorisch museum van Cherbourg. Het parc Emmanuel-Liais, een straat in Cherbourg alsook een marskrater zijn naar hem genoemd.
# Emarginula adriatica

Emarginula adriatica is een slakkensoort uit de familie van de Fissurellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1829 door O. G. Costa.
# Enallagma anna

Enallagma anna is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Williamson.
* ↑ (en) Enallagma anna op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Enaliosuchus

Enaliosuchus is een dubieus geslacht van uitgestorven mariene krokodilachtigen binnen de familie Metriorhynchidae dat leefde tijdens het Valanginien van het Vroeg-Krijt.

## Naamgeving

Enaliosuchus is bekend van fossiele resten die zijn gevonden in Frankrijk en Duitsland en het werd door Ernst Koken benoemd in 1883. De naam Enaliosuchus betekent 'zeekrokodil', en is afgeleid van het Griekse enalios- ('van de zee') en -souchos ('krokodilgod'). Er zijn twee soorten benoemd. De typesoort is Enaliosuchus macrospondylus, beschreven in 1883. De soortaanduiding betekent 'met de lange wervels'. Het holotype is HMN R3636.1–6, een reeks wervels van de nek en de rug.

## Beschrijving

Enaliosuchus was een carnivoor die veel van, zo niet zijn hele leven op zee doorbracht. Er zijn geen Enaliosuchus-eieren of -nesten ontdekt, dus er is weinig bekend over de levenscyclus van het reptiel, in tegenstelling tot andere grote mariene reptielen van het Mesozoïcum, zoals plesiosauriërs of ichthyosauriërs, waarvan bekend is dat ze levendbarend waren. Waar Enaliosuchus gepaard heeft, op het land of op zee, is momenteel niet bekend.

## Fylogenie

Enaliosuchus is een lid van de Metriorhynchidae.
Recente fylogenetische analyse ondersteunt de monofylie van Enaliosuchus. Later bleek echter dat Enaliosuchus een sterk afgeleid lid is van het geslacht Geosaurus of Cricosaurus, maar Sachs et alii (2020) ondersteunen de opvatting dat Enaliosuchus een apart geslacht is en Sachs et alii vonden ook Enaliosuchus schroederi als zustersoort van Enaliosuchus macrospondylus.
* ↑ Fossilworks: Enaliosuchus. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 18-04-2023.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Enaliosuchus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Endromis subpyrinaea

Endromis subpyrinaea is een vlinder uit de familie van de gevlamde vlinders (Endromidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Bustillo.
# Endroedymolpus smaragdinus

Endroedymolpus smaragdinus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2001 gepubliceerd door Zoia.
# Endromarmata lutipalpis

Endromarmata lutipalpis is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Endroedymolpus taurinus

Endroedymolpus taurinus is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2001 gepubliceerd door Zoia.
# Elymnias mahesvara

Elymnias mahesvara is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Hans Fruhstorfer.
# Elymnias hicetas

Elymnias hicetas is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Alfred Russel Wallace.
# Endecamera palea

Endecamera palea is een borstelworm uit de familie Ampharetidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Endecamera palea werd in 1982 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Zottoli.
# Ellen Saey

Ellen Saey is een Belgisch korfbalster.

## Levensloop

Saey werd actief in het korfbal op achtjarige leeftijd bij ASKC. In 2014 maakte ze de overstap naar Scaldis. In april 2020 werd bekend dat ze voortaan uitkomt voor Borgerhout/Groen-Wit. Met deze club won ze in 2022 de Beker van België.
In het beachkorfbal behaalde ze met het Belgisch nationaal team brons op het wereldkampioenschap van 2022.
Haar jongere zus Britt is ook actief in het korfbal.

## Erelijst

* Beker van België kampioen, 2x (2022, 2023)
* Fiche Ellen Saey, Korfbal.be
* (en) Fiche Ellen Saey, IKF
* ↑ Ellen en Britt Saey verjongen en versterken verder ons team! Borgerhout/Groen-wit (Facebook), 19 april 2020. Gearchiveerd op 28 december 2022.
* ↑ SEGERS Stefaan, Ook Scorpions 3 en 4 zijn nu bekend!, Korfbal.be, 31 maart 2022
* ↑ Borgerhout/GroenWit steekt Beker van België op zak na dominante finale, Sporza, 1 mei 2022. Gearchiveerd op 29 december 2022.
* ↑ Het eerste WK beachkorfbal in Nador (Marokko), Korfbal.be
* ↑ (en) Poland is the first World Beach Korfball Champion, IKF, 20 augustus 2022. Gearchiveerd op 6 februari 2023.
# Engin Güngör

Engin Güngör (Nijmegen, 17 mei 1986) is een Nederlands-Turks voetballer die als aanvaller speelt.
Hij maakte zijn debuut bij FC Eindhoven op 2 februari 2007 in de uitwedstrijd tegen de Graafschap. In de thuiswedstrijd tegen TOP Oss op 30 maart 2007 maakte hij zijn eerste doelpunt voor FC Eindhoven. Voordat hij bij FC Eindhoven speelde, vertegenwoordigde hij de jeugdelftallen van Quick 1888 en van N.E.C.. In 2005 werd hij tweede in de verkiezing voor beste speler uit de landelijke A jeugd competitie van de KNVB achter Jonathan de Guzmán en voor Eljero Elia. In januari van 2007, na een conflict met een medespeler, werden beide spelers door N.E.C. ontslagen. Vlak daarna kwam hij bij FC Eindhoven.
Vanaf de zomer van 2008 komt hij uit voor Turkse Eredivisionist Hacettepe Spor Kulübü waar hij een contract tot medio 2013 tekende. Die club verhuurde hem de eerste zes maanden van 2010 aan Kastamonuspor. Begin 2011 stapte hij over naar Gaziosmanpaşaspor. In het seizoen 2011/12 kwam hij uit voor Tarsus Idman Yurdu en van 2012 tot 2015 speelde hij voor Altınordu SK. Begin 2015 ging hij voor Keçiörengücü spelen en in de zomer van 2015 stapte hij over naar Kırklarelispor. In januari 2017 ging hij naar Manisa Büyükşehir Belediyespor en in januari 2018 zou hij naar Muğlaspor gaan. Dit ketste na de presentatie alsnog af en in februari vervolgde hij zijn loopbaan in de 2. Lig bij Ottocool Karagümrük waar hij tot medio 2019 tekende. Begin augustus 2018 stapte Güngör over naar Osmaniyespor FK dat uitkomt in de 3. Lig. Vanaf januari 2019 speelde hij voor JVC Cuijk. Met de club degradeerde hij uit de Derde divisie en medio 2019 stopte JVC Cuijk vanwege financiële problemen ook met het eerste team. Güngör keerde in juni 2019 terug bij zijn eerste club Quick 1888.

## Carrière

| Seizoen | Club | Wedstrijden | Doelpunten | Competitie |
| 2006/07 | FC Eindhoven | 10 | 1 | Eerste divisie |
| 2007/08 | FC Eindhoven | 26 | 4 | Eerste divisie |
| 2008/09 | Hacettepe | | | Süper Lig |
| Totaal | Totaal | 36 | 5 | 5 | 5 |
# Enna minor

Enna minor is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Trechaleidae.
Het dier behoort tot het geslacht Enna. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Petrunkevitch.
# Endasys amoenus

Endasys amoenus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Habermehl in 1912.
# Endasys anglianus

Endasys anglianus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sawoniewicz & Luhman in 1992.
# Endasys aurantifex

Endasys aurantifex is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Luhman in 1990.
# Epamera berbera

Epamera berbera is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Bethune-Baker.
# Epamera diametra

Epamera diametra is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Karsch.
# Epamera cytaeis

Epamera cytaeis is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Hewitson.
# Eniclases proximus

Eniclases proximus is een keversoort uit de familie netschildkevers (Lycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1991 gepubliceerd door Ladislav Bocák & Bocáková.
# Encarsia lineolata

Encarsia lineolata is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Shih, Ko & Polaszek.
# Endotricha costaemaculalis

Endotricha costaemaculalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Christoph.
# Endotricha ellisoni

Endotricha ellisoni is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Whalley.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Endotricha dispergens

Endotricha dispergens is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Lucas.