OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vecht en Lommer

Vecht en Lommer, na 1830 ook Kalorama is een buitenplaats en rijksmonument aan Oud Over 59 in Loenen aan de Vecht.
Het huis staat haaks op de Vecht. Als eerste eigenaar wordt Pieter Hoogeveen genoemd. Hij liet een eenvoudig huis bouwen dat pas in de 20e eeuw zijn huidige omvang kreeg. De familie Hoogeveen leverde verschillende keren de schout van Loenen en Kronenburg.

## Kalorama

In 1835 wordt J.W. van Reenen eigenaar, hij verhuurde het huis. Johannes Willem van Reenen was 'buitenplaatsverzamelaar' en noemde het buiten Kalorama, Grieks voor Schoon Zicht. Pas in 1997 kreeg het buiten de oorspronkelijke naam Vecht en Lommer terug. Het aan de Vechtzijde witgepleisterde huis kreeg in 1920 een noord- en zuidvleugel. Nieuwe bewoner werd de familie Kappeyne van de Coppello. De familie nam een aantal zaken mee vanuit Amsterdam, zoals twee marmeren schoorsteenmantels en een houten hoekschouw in Lodewijk XIV-stijl met een aantal schilderstukken uit ca. 1700 van Van der Aa. Ten slotte werd uit zijn huis in Amsterdam een second empire schoorsteenpartij overgebracht naar Kalorama. Alle vertrekken op de begane grond kregen zo verwarming.
Boven enkele deuren is stucwerk aangebracht met klassieke voorstellingen. Aan de topgevels aan de Vechtzijde is een vrouwenbuste aangebracht, aan de straatzijde een mannenbuste. Op het dak staat een klokkenstoel met bronzen luidklok met de tekst M.E. Pieter Seest Amstelodami Ao 1763.
Aan de linkerkant lagen in de 18de eeuw kamers en suite. Rechts waren toen de keuken, een gedeelte met de trap naar boven, een bijkeuken, provisiekamer, de trap naar de kelder en een wc en aan de Vechtzijde een kamer. In 1820 was een grote verbouwing. De keuken, bijkeuken, dienkeuken en wc's werden verplaatst naar de nieuwe aanbouw aan de noordkant. De oude keuken werd ingericht als biljartkamer, de kamer rechts achter werd eetkamer. Later werd aan de zuidkant een muziekzaal toegevoegd in Amsterdamse Schoolstijl. Bij het buiten hoort een koetshuis.

## Tuin

Aan de oostkant van Oud Over ligt de overtuin van de buitenplaats, deels gebruikt als boomgaard en als recreatieplek. De overtuin van 10 ha. was vroeger zo'n 25 ha. groot. De oost-west lopende tuinmuur is in 18e-eeuwse stijl. De tuin is aangelegd in gemengde tuinstijl, met rechthoekige vakken en boomgroepen aan de randen. Hier staat ook de tuinmanswoning.

## Bewoners

* ± 1726 - Peter Hoogeveen
* 1734 - Adriaan Hoogeveen
* - 1835 H. de Valck
* 1835 - 1860 mr. J.W. van Reenen
* 1860 - 1879 Titus de Meester x jonkvrouw Cath. Henr. Com de Ranitz
* 1879 - 1890 Titus de Meester x
* 1890 - 1908 Joh. Allegonda van de Crab van Leent
* 1908 - 1920 mr. J. Kappeyne van de Coppello
* 1920 - 1992 mr. dr. N.J.C.M. Kappeyne van de Coppello
* 1992 - Nicolaas Theodoor Kappeijne van de Coppello
# Veerwagen

Een veerwagen is een bijzonder soort pontveer, dat niet vaart maar over op de bodem van het water gelegen rails rijdt. Het gaat daarbij om een platform op een boven water stekende stellage, waar wielen onder gemonteerd zijn. Die trekt zichzelf aan een ketting over de bodem van een kanaal naar de overkant.
Na de in 1933 begonnen aanleg van het Nederlandse Amsterdam-Rijnkanaal exploiteerde Rijkswaterstaat een zestal veerwagens die gelegenheid gaven dit kanaal over te steken. Ze hadden een bedieningsruimte en schuilgelegenheid op het dek, en waren in later jaren voorzien van radar. De veerwagens waren bedoeld voor de bedrijfsvoering van boeren van wie door de aanleg van het Amsterdam-Rijnkanaal het land aan weerszijden van het kanaal was komen te liggen. Door ruilverkaveling verviel die noodzaak ten slotte. Met de verbreding van het Amsterdam-Rijnkanaal zijn de veerwagens in 1972 afgeschaft en vervangen door vrij varende pontveren.
De railbaan in het Amsterdam-Rijnkanaal lag een meter lager dan de gemiddelde vaardiepte van het kanaal, zodat de schepen de railbaan niet raakten. De veerwagen stak het kanaal recht over. Door de veerstoep in een inham haaks op het kanaal te leggen konden auto's en fietsers in de lengterichting van het kanaal oprijden en konden ze ook weer rechtuit afrijden. De haventjes voor de veerwagen waren heel kort, waardoor slechts een klein stukje van de kanaaldijken verlegd hoefde te worden. Het rijdek van de veerwagen lag op dezelfde hoogte als de weg over de kanaaldijk. Zo konden de boeren makkelijk het veer op en af. Voetgangers en fietsers mochten tot 1960 van deze veren geen gebruik maken, zij waren tot dat jaar aangewezen op overzet per roeiboot.
De veerwagens staken het kanaal over bij:
* Houten, ten zuidoosten van de A27, deze wagen is in 1949 gaan rijden en per 1 februari 1972 buiten dienst gesteld;
* Nieuwer Ter Aa (na Tweede Wereldoorlog);
* Baambrugge Indijkweg/Kanaaldijk West - Kanaaldijk Oost (na Tweede Wereldoorlog);
* Nigtevecht Velterslaan/Kanaaldijk West - Nigtevecht Kanaaldijk Oost (1952-1967);
* Over-Diemen Kanaaldijk - Overdiemerweg (1941);
* Oud-Diemen (1939), van de Ouddiemerlaan naar de Diemerzeedijk.
Er waren zeven veerwagens voor deze zes verbindingen, waardoor er een veerwagen reserve was. Onderhoud vond plaats in Jutphaas. De wagens waren uitgerust met een Kromhout- of G.M.C.-motor. Met een snelheid van circa 3 km/h duurde een overtocht 2 minuten. De "spoorbreedte" was ongeveer 9 meter, de fundering van het spoor lag 5,02 meter onder het wateroppervlak.
Een alternatief voor de veerpont is de zweefbrug: een hangende constructie. In Nederland was er een zweefbrug die onder de Maarsserbrug (en wellicht ook onder de Jutfasebrug) hing en in 1959 is verwijderd.
# Veerweg

Veerweg kan verwijzen naar:
* Veerweg (Culemborg)
* Veerweg (Beusichem)
* Veerweg (Kamperland)
* Veerweg (Broekhuizen)
* Veerweg (Beesd)
* Veerweg (Wolphaartsdijk)
* Veerweg (Gorssel)
* Veerweg (Hendrik-Ido-Ambacht)
* Veerweg (Sprang-Capelle)
* Veerweg (Lottum)
* Veerweg (Blitterswijck)
* Veerweg (Papendrecht)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Veerweg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Veessen

Veessen is een dorp in de gemeente Heerde, in de Nederlandse provincie Gelderland. In 2023 telde het dorp en de directe omgeving 670 inwoners. Het dorp is gelegen aan de westelijke oever van de rivier de IJssel.

## Geschiedenis

De plaatsnaam kwam in 1217 voor als Vesce, al bestaan er twijfels of daar werkelijk het huidige Veessen mee bedoeld werd. Het is in elk geval wel duidelijk dat in 1365 de plaats als Vesen werd geschreven. In 1459 dook de huidige spelling van de plaatsnaam op.
Bij de bevrijding van Nederland in november 1813 werd bij Veessen een schipbrug gelegd ten behoeve van het beleg van Deventer. Maar door het hoge water kwamen de uiterwaarden blank te staan en had de schipbrug geen zin meer. Wel bleven de Veessenaren maandenlang zitten met enkele honderden kozakken, die paarden, jenever en vrouwen vorderden. Ter herinnering aan deze tijd staat er in het haventje van Veessen een standbeeld van een kozak.
Op 1 januari 1812 was Veessen als zelfstandige gemeente afgesplitst van Heerde (met de plaatsen Welsum, Vorchten en Marle), maar op 1 januari 1818 kwam er alweer een eind aan de zelfstandigheid en keerde Veessen terug bij Heerde. Opvallend detail is dat de gemeente Veessen geen gemeentewapen had. Op een aanvraag van 29 juli 1816 gaf de burgemeester van Veessen zelfs aan dat men er ook niet voor in aanmerking wilde komen.

## Voorzieningen

Veessen heeft een basisschool, "De IJsselvallei". Er zijn enkele winkels. In Veessen staat een kerk, eigendom van de PKN-gemeente. Noemenswaard is het orgel, gebouwd door Petrus van Oeckelen. Als een van de weinige orgels van de hand van deze bouwer is dit orgel nog in oorspronkelijke staat. Verder is er een voetbalclub genaamd VEVO en een fanfare die "Vivo" heet. Het dorp telt drie campings. In het buitengebied van Veessen zijn melkveebedrijven gevestigd. Aan de IJsseldijk staat de Mölle van Bats, een korenmolen uit 1779. Er is een voet-fietsveer tussen Veessen en Fortmond.

## Hoogwatergeul

Bij Veessen is, in opdracht van Rijkswaterstaat, een hoogwatergeul of groene rivier aangelegd. Dit project vanwege Ruimte voor de rivier is tussen 2014 en 2017 gerealiseerd. De geul loopt parallel aan de IJssel en wordt gevormd door twee dijken die 500 - 1500 meter uit elkaar liggen en acht kilometer noordelijker weer op de rivier aansluiten. Deze 'bypass' zal uitsluitend bij een waterhoogte van 5.65 m boven Normaal Amsterdams Peil watervoerend zijn en dan de waterstand van de IJssel met 71 cm verlagen. Het landbouwgebied tussen de dijken is dan een tweede rivier en Veessen is alleen nog per brug of boot bereikbaar. De verwachting is dat dit gemiddeld eenmaal in 75 jaar zal gebeuren. De Tolbrug over de inlaat van de groene rivier vormt de verbinding met Heerde, hij is vernoemd naar het tolhuis uit 1854 dat vanwege de aanleg van de geul in 2014 werd afgebroken.

## Foto's

* Hervormde Kerk
* Haven
* Molen van Bats
* Boerderij de Holle Wand
* Veessen aan de IJssel
* Huizen in Veessen
* Standbeeld van Basjkierse strijder aan de IJssel
* Hoogwater bij Veessen
# Verneuil-sur-Igneraie

Verneuil-sur-Igneraie is een gemeente in het Franse departement Indre (regio Centre-Val de Loire) en telt 342 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Châtre.

## Geografie

De oppervlakte van Verneuil-sur-Igneraie bedraagt 9,9 km², de bevolkingsdichtheid is 34,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Verneuil-sur-Igneraie met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Verneuil-sous-Coucy

Verneuil-sous-Coucy is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 131 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Laon.

## Geografie

De oppervlakte van Verneuil-sous-Coucy bedraagt 4,6 km², de bevolkingsdichtheid is 28,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Verneuil-sous-Coucy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Verona van Leefdaal

Verona van Leefdaal is een heilige in de rooms-katholieke kerk.
Zij leefde in de 9e eeuw en zou een zus zijn van Veronus van Lembeek die als kluizenaar ging leven en, voordat hij vertrok, voorspelde hij dat zijn dood tot wonderbaarlijke tekenen zou leiden. Er zou een storm opsteken en de bomen zouden omvallen in de richting van zijn graf.
Toen de tekenen zich voordeden ging zij op weg en kwam uit in Berchem, van waar hij naar Lembeek werd doorverwezen. Daar vond hij Veronus' lijk dat nog ongeschonden bleek te zijn.
De heilige wordt aangeroepen tegen de koorts.
Verwarring kan ontstaan met Verona van Leuven (ook: Verona van Mainz) die dochter zou zijn geweest van de in 875 gestorven Lodewijk II van Italië, keizer van het Roomse Rijk. Mogelijk gaat het om dezelfde persoon.
De Sint-Veronakapel te Sint-Verona is aan haar gewijd.
* Heiligennet
* Legende van Verona
# Verrallina lankaensis

Verrallina lankaensis is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Stone & Knight.
# Veľké Kostoľany

Veľké Kostoľany (Hongaars:Nagykosztolány) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Piešťany. Veľké Kostoľany telt 2658 inwoners.
# Veľké Orvište

Veľké Orvište (Hongaars:Nagyőrvistye) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Piešťany. Veľké Orvište telt 1004 inwoners.
# Verzetsmonument Zuidlaren

Het Verzetsmonument in de Drentse plaats Zuidlaren is een monument ter nagedachtenis aan het Nederlands verzet in de Tweede Wereldoorlog.

## Achtergrond

Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwamen diverse inwoners van Zuidlaren om bij oorlogshandelingen; Willem Thomas Coppij sneuvelde als militair al in de meidagen van 1940, Wessel Jan Knot en Geert Por werden met acht andere verzetsmensen gefusilleerd op 20 september 1943 op het Witterveld bij Assen als repercussie na onder andere een brand in het gemeentehuis van Exloo. Na de oorlog werd besloten een herdenkingsmonument ter herinnering aan twaalf slachtoffers uit Zuidlaren te plaatsen en er werd een 'commissie van voorbereiding' gevormd. De opdracht voor het monument werd gegeven aan de in Ridderkerk woonachtige beeldhouwster Lidi Buma-van Mourik Broekman.
Op zaterdag 3 mei 1947 werd een buitengewone openbare raadsvergadering gehouden; burgemeester J.H. Roukema herdacht de gevallenen, waarna de heer Hertz namens de commissie van voorbereiding het monument overdroeg aan de gemeente. In zijn dankwoord bedankte de burgemeester ook de beeldhouwster, tevens zijn schoonzus. Vanaf de Brink trok vervolgens een stille tocht naar de hoek van de Kerkbrink en Groningerstraat. Het monument werd daar onthuld door mevrouw J.A. barones de Vos van Steenwijk-van Royen, echtgenote van de Drentse commissaris der koningin mr. dr. R.H. baron de Vos van Steenwijk. Na de kranslegging werd in de nabij gelegen Nederlandse Hervormde Kerk een dienst gehouden.
Tijdens de jaarlijkse dodenherdenking worden bloemen en kransen bij het monument gelegd.

## Beschrijving

Het monument bestaat uit een bronzen mannenfiguur, als het ware staande voor een vuurpeloton, geplaatst op een tufstenen sokkel. Johan Dijkstra beschreef het daags na de onthulling als "een jonge mannenfiguur met ontbloot bovenlichaam op het moment, dat hij de kogel krijgt, als het ware, staande voor de Eeuwigheid; er is een houding van overgave aan de dood in het bijna onbewogen gelaat, dat zeer sober is uitgedrukt. Het beeld mist alle uiterlijke pathos, elk overdreven gebaar. Juist daardoor lijkt het een goed monument geworden, gesloten van vorm, indrukwekkend door de diepe gedachte en gevoelig door de fijne detaillering." Het beeld werd gegoten bij Bronsbeeldgieterij Binder B.V..
Op de sokkel is in reliëf een tekst aangebracht:
   1940 - 1945 DE VRIJHEID VAN DE GEEST BLOEIT BOVEN TIJD EN DOOD
Daaronder de namen en geboortedata van twaalf oorlogsslachtoffers: Willem Thomas Coppij (1905-1940), Johan Herman Harmsen (1917-1945), Jan ten Hoor (1906-1945), Wessel Jan Knot (1915-1943), H. Kok (1918-1940), Gerrit Riemerius van der Laan (1915-1944), Hielke Lijn (1903-1944), Johannes Pieter Moesker (1923-1944), Gerard Catharinus Oosting (1917-1944), Geert Por (1917-1943), Jan Niklaas Veldman (1912-1944) en Ate Visser (1907-1942).

## Literatuur

* Ramaker, W. en Bohemen, B. van (1980) Sta een ogenblik stil... Monumentenboek 1940/1945. Kampen: Uitgeversmaatschappij J.H. Kok
# Verzetsmonument Wildervank

Het verzetsmonument in de Groningse plaats Wildervank is een monument ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog.

## Beschrijving

Het oorspronkelijke monument werd gemaakt door beeldhouwer Wladimir de Vries. Het bestond uit een zich oprichtende, naakte mannenfiguur van brons op een natuurstenen sokkel. De man houdt een arm opgeheven, waarmee hij afweert en zich beschermt. Op de sokkel staat de tekst, geschreven door Wildervanker Klaas Kuiper (1907-1978):
   een volk in zijn verzet tot eenheid saamgebonden heeft in de stille strijd zijn vrijheid weergevonden
Het beeld werd 13 april 1949 onthuld door de dames Lubbers en Kamminga, zij waren nabestaanden van in de oorlog omgekomen verzetsstrijders. In 2002 werd naast het monument een plaquette op een sokkel geplaatst, met daarop de namen van Hirzo K. Smook (28 jr), Jan Kamminga (29 jr), Christinus W. Lubbers (45 jr) en Arend Talens (23 jr).
Het bronzen beeld van De Vries werd in de nacht van 20 op 21 juni 2013 gestolen. Op 22 april 2014 werd een nieuw werk op de sokkel geplaatst. Dit beeld is ontworpen door kunstenaar Mark Witteveen uit Noordbroek en bestaat uit een weergave van het oorspronkelijke monument in foliedruk in glas.
* Ramaker, W. en Bohemen, B. van (1980) Sta een ogenblik stil... Monumentenboek 1940/1945. Kampen: Uitgeversmaatschappij J.H. Kok
* ↑ Wildervank, verzetsmonument. Nationaal Comité 4 en 5 mei. Geraadpleegd op 22 april 2014.
* ↑ Oorlogsmonument Wildervank gestolen. RTV Noord (21 juni 2013). Geraadpleegd op 22 april 2014.
* ↑ Oorlogsmonument Wildervank geplaatst. RTV Noord (22 april 2014). Geraadpleegd op 22 april 2014.
# Velká Polom

Velká Polom (Duits: Groß Pahlom) is een Tsjechische gemeente in de regio Moravië-Silezië, en maakt deel uit van het district Ostrava-město. Velká Polom telt 1629 inwoners (2006).
Čavisov · Dolní Lhota · Horní Lhota · Klimkovice · Olbramice · Ostrava · Stará Ves nad Ondřejnicí · Šenov · Václavovice · Velká Polom · Vratimov · Vřesina · Zbyslavice
# Denormalisatie

Denormalisatie of denormalisering kan verwijzen naar:
* Denormalisatie (informatica), het intentioneel gedeeltelijk terugdraaien van de normalisatie van een gegevensmodel
* Denormalisatie (sociologie), de processen waarbij mensen ideeën en gedrag niet langer als 'normaal' gaan beschouwen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Denormalisatie en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ponometia sutor

Ponometia sutor is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Hampson.
# Saint-Martin-de-Bienfaite-la-Cressonnière

Saint-Martin-de-Bienfaite-la-Cressonnière is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 443 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lisieux.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martin-de-Bienfaite-la-Cressonnière bedraagt 11,6 km², de bevolkingsdichtheid is 38,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Martin-de-Bienfaite-la-Cressonnière met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Malczkówko

Malczkówko (Duits Neu Malzkow) is een plaats in het Poolse district Słupski, woiwodschap Pommeren. De plaats maakt deel uit van de gemeente Potęgowo en telt 41 inwoners.
# Acetylcholinesterase

Acetylcholine-esterase is een enzym dat de neurotransmitter acetylcholine door hydrolyse afbreekt, nadat de informatie tussen twee zenuwcellen of neuronen is overgedragen. Acetylcholine wordt afgebroken naar choline en acetaat (ook azijnzuur genaamd). Voor hergebruik van de componenten zal acetaat diffunderen doorheen het membraan van de presynaptische cel en zal choline getransporteerd worden door de ${\ce {Na+}}$/choline symporter.
Acetylcholine draagt het signaal van een zenuwcel over naar receptoren van een spiercel, waardoor deze samentrekt. Hierna wordt het acetylcholine afgebroken.
Bij alzheimerpatiënten wordt met medicijnen de afbraak van acetylcholine door acetylcholinesterase geremd om het dementeren tegen te gaan.
Veel zenuwgassen en neurotoxinen zijn sterke remmers van acetylcholinesterase (zie parasympathicomimeticum) en kunnen hierdoor spiercellen continu stimuleren tot samentrekking. In grote hoeveelheden kan dit de dood tot gevolg hebben.
# Chelonus armeniacus

Chelonus armeniacus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tobias in 1976.
# Stade Père-Jégo

Stade Père-Jégo is een voetbalstadion in de Marokkaanse stad Casablanca. Het is de thuisbasis van Racing de Casablanca. Stade Père-Jégo heeft een capaciteit van 10.000 zitplaatsen.
# Saint-Martin-de-Blagny

Saint-Martin-de-Blagny is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 122 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bayeux.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martin-de-Blagny bedraagt 8,9 km², de bevolkingsdichtheid is 13,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Martin-de-Blagny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Saint-Martin-de-Bonfossé

Saint-Martin-de-Bonfossé is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 520 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Lô.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martin-de-Bonfossé bedraagt 12,8 km², de bevolkingsdichtheid is 40,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Martin-de-Bonfossé met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Salome (Arizona)

Salome is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Arizona, en valt bestuurlijk gezien onder La Paz County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1690. In 2010 zou de bevolking zijn gedaald tot 1.530.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 71,0 km², geheel bestaande uit land. Salome ligt op ongeveer 571 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 80 km rond Salome.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Salome op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ Salome, Arizona City-data
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Salem (Ohio)

Salem is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Ohio, en valt bestuurlijk gezien onder Columbiana County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 12.197. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 11.974, een daling van 223 (-1,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 14,2 km², geheel bestaande uit land. Salem ligt op ongeveer 374 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Salem.

## Geboren

* Paul Stamets (1955), mycoloog

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Salem op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Sainte-Marie-à-Py

Sainte-Marie-à-Py is een gemeente in het Franse departement Marne (regio Grand Est) en telt 202 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châlons-en-Champagne.
* Kerk van Sainte-Marie-à-Py
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Sainte-Marie-à-Py bedraagt 26,6 km², de bevolkingsdichtheid is 7,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sainte-Marie-à-Py met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).