OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Beeldwit

Beeldwit kan verwijzen naar:
* Beeldwit (mythisch wezen), een bovennatuurlijke geest of heks
* in het Nederlands volksgeloof iemand die 'met de helm geboren' is
* een modern dialectwoord voor een slaapwandelaar, onder andere in Dordrecht en omstreken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Beeldwit en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bebius variegatus

Bebius variegatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Blackburn.
# Begijnhof Tienen

Het Begijnhof van Tienen is een begijnhof in de Vlaams-Brabantse stad Tienen, gelegen nabij de Berg van Leningstraat.
Het begijnhof werd gesticht in de eerste helft van de 13e eeuw. De begijnen verwierven gaandeweg een aantal woningen en vestigden zich uiteindelijk nabij de Bostsestraat, net buiten de stadsomwalling, op een terrein met vierkante plattegrond.
Tijdens de 14e en 15e eeuw kwam het begijnhof tot bloei, waarbij er op het hoogtepunt zo'n 300 begijnen gevestigd waren. Na de godsdiensttwisten (2e helft 16e eeuw) kwam het begijnhof niet meer tot een dergelijke bloei. In 1622 zouden wer nog een 50-tal begijnen hebben gewoond. In 1798, onder het Franse bewind, werd het begijnhof opgeheven. Het bijbehorende ziekenhuis bleef nog enige tijd in gebruik. De kloostergebouwen werden in 1844 aangekocht door de Dominicanen en in 1854 gerestaureerd en verbouwd naar de smaak van die tijd. Na 1944 werd de zuidvleugel nieuw gebouwd.
De huizen, oorspronkelijk stammend uit de 16e en 17e eeuw, werden later door particulieren bewoond en deels verbouwd. Enkele huizen werden gesloopt.
De begijnhofkerk, in de volksmond de Paterskerk genaamd, brandde af in 1976. De ruïne werd geconserveerd en is nu een wandelgebied.
# Begijnhofkapel (Overijse)

De Begijnhofkapel is een kapel in de Vlaams-Brabantse plaats Overijse, gelegen aan het Begijnhof.

## Geschiedenis

Het begijnhof van Overijse werd in 1264 gesticht en was gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw. Het viel onder de Abdij van Hertogendal te Hamme-Mille. Het begijnhof kwam in financiële moeilijkheden en omstreeks 1650 was het gedaan met de begijnengemeenschap. In de 18e eeuw werd gepoogd het begijnenleven te herstellen, maar dit leidde niet tot blijvend resultaat.
Eind 18e eeuw had het begijnhof de status van godshuis en kon daarmee ook onder Keizer Jozef II blijven voortbestaan. Na de Franse Revolutie kwam de instelling aan de Burgerlijke Godshuizen (waaruit het OCMW is voortgekomen). Tot 1965 werden hier de armen opgevangen maar daarna werden de begijnenhuisjes afgebroken. Ook het bijbehorende kerkhof werd begin 16e eeuw al gedeeltelijk geruimd en in de 20e eeuw verdween het geheel. De bron, Begijnenborre genaamd, bleef bestaan.
De kapel werd voor het eerst vermeld in 1509 maar is vermoedelijk eind 15e eeuw gebouwd. Vanaf 1941 vonden er restauratiewerken plaats. In 1965 werd de kapel opnieuw ingewijd en er vonden nog enkele erediensten plaats, maar in 1994 werd de kapel onttrokken aan de eredienst en onder meer ingezet voor het gemeentelijk archief.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukige bakstenen kapel met recht afgesloten koor.

## Interieur

Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf met rococostucwerk van 1745.
Het kerkmeubilair werd vrijwel geheel verwijderd. Het huidige altaar is van 1965. Drie grafstenen werden in de muren ingemetseld: één van 1302, één van 1307 en één van 1637.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Beizhen

Beizhen is een stad in de provincie Liaoning van China. Beizhen ligt in de prefectuur Jinzhou. Beizhen is ook een arrondissement. In 1999 had de stad 532.945 inwoners.

## Geboren

* Li Wenliang (1986-2020), oogarts en klokkenluider voor het Wuhan-virus
# Beja (district)

Beja (IPA: [ˈbɛʒɐ]) is een district in Portugal. De oppervlakte is 10.225 km²; Beja is daarmee het grootste district van Portugal. Beja grenst in het westen aan de Atlantische Oceaan, in het noorden aan de districten Setúbal en Évora, in het zuiden aan Faro en in het oosten aan Spanje. Het inwoneraantal is 161.000 (2001). De hoofdstad is de gelijknamige stad Beja.
Beja is verder onderverdeeld in 14 gemeenten:
* Aljustrel
* Almodôvar
* Alvito
* Barrancos
* Beja
* Castro Verde
* Cuba
* Ferreira do Alentejo
* Mértola
* Moura
* Odemira
* Ourique
* Serpa
* Vidigueira
Aveiro · Beja · Braga · Bragança · Castelo Branco · Coimbra · Évora · Faro · Guarda · Leiria · Lissabon · Portalegre · Porto · Santarém · Setúbal · Viana do Castelo · Vila Real · Viseu Autonome regio's van Portugal: Azoren · Madeira
# Johannes Justus Montijn

Johannes Justus Montijn kan verwijzen naar:
* Johannes Justus Montijn (1769-1833), Nederlands burgemeester
* Johannes Justus Montijn (1819-1848), Nederlands burgemeester
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Johannes Justus Montijn en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Johannes Antonius Meijs

Johannes Antonius Meijs (Megen, Haren en Macharen, 9 juli 1896 – Breda, 31 augustus 1988) was een Nederlands politicus van de KVP.
Hij werd geboren als zoon van Jan Hendrik Meijs (1858-1932; landbouwer) en Wilhelmina Martina Roefs (1861-1945). Hij was bankbeambte maar ook betrokken bij de lokale politiek. Zo was hij meer dan dertig jaar gemeenteraadslid. Begin jaren 50 was hij namens de KVP wethouder in Breda maar later kwam hij daar in de gemeenteraad voor de Lijst Meijs. In 1966 stapte de Bredase burgemeester Geuljans op na dagbladpublicaties over zijn grondtransacties. In september van dat jaar werd Meijs benoemd tot waarnemend burgemeester van Breda. Bijna een half jaar later werd hij opgevolgd door Willem Merkx.
Meijs was officier in de Orde van Oranje-Nassau, drager van de pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice en ereburger van de gemeente Breda.
Meijs overleed in 1988 op 92-jarige leeftijd.
# Jehan de Vidieu

Jehan de Vidieu, geboren rond 1070, waarschijnlijk in Bouillon en stierf in november 1097 tijdens het Beleg van Antiochië, is een ridder van Neder-Lotharingen. Hij onderscheidde zich door deel te nemen aan de Eerste Kruistocht.
* ↑ La Belgique centenaire, Éditions nationales, Bruxelles, 1930
* ↑ De kruistochten in België, François Citaud, Éditions de l'Université libre de Bruxelles, 1873
* ↑ Hervé Hasquin, La Wallonie, zoon geschiedenis, Editions Luc Pire, 1999
* ↑ Pierre Ripert, Histoire des croisades
# Joaquín Gericó Trilla

Joaquín Gericó Trilla (Alcàsser, Valencia, 28 oktober 1962) is een hedendaags Spaans componist, muziekpedagoog, dirigent en fluitist.

## Levensloop

Zijn eerste muzieklessen kreeg hij in de muziekschool van de plaatselijke banda sinfónica. Later studeerde hij aan het Conservatorio Superior de Música de Valencia bij Jesús Campos García. Verder studeerde hij aan het Real Conservatorio Superior de Música de Madrid bij Andrés Carreres López en later in Frankrijk bij Raymond Guiot en Alain Marion, alsook in het Verenigd Koninkrijk bij Geoffrey Gilbert en Trevor Wye.
In 1982 werd hij lid van het Orquesta Sinfónica de Asturias. In 1986 was hij medewerker in het Ministerio de Educación y Ciencia en verantwoordelijk voor fluit opleiding. Hij is professor aan de conservatoria Conservatorio "Juan de Antxieta" y "Julián Gayarre" te Bilbao en het Conservatorio Superior de Música de Salamanca.
Sinds 1987 tot 1999 was hij hoofd van de afdeling fluit aan het Real Conservatorio Superior de Música de Madrid en tegenwoordig is hij professor aan het Conservatorio Superior de Música "Joaquín Rodrigo" te Valencia. Aan het conservatorium te Valencia heeft hij een fluitorkest opgericht en ook als componist werken voor fluitorkest geschreven. Sinds 1989 is hij medeoprichter en president van de Asociación Española de Flautistas.
Gericó Trilla is directeur van de muziekschool en dirigent van de Banda de la Unión Musical de La Pobla Llarga. Verder is hij leraar aan de muziekschool van de Banda de Música de Alba de Tormes.
Als solofluitist concerteert hij met het Orquesta Sinfónica de Bilbao, de Filarmónica de Gran Canaria, de Sinfónica de Valencia, de Capilla Real, het Orquesta Comunidad de Madrid en het Orquesta Nacional de España.
Hij heeft een serie gepubliceerd over de historische ontwikkeling van de fluitmuziek in Spanje, die in 2005 met de Euterpe prijs bekroond werd.

## Composities
### Werken voor orkest

* 1995 Balada per a dolçaina, tabalet i orquestra

### Werken voor banda (harmonieorkest)

* 1992 Concert per a dos dolçaines i banda simfònica, voor twee dolçaines en harmonieorkest
* 1994 Alba de Tormes, ouverture voor het festival van Verano
* 1994 Un Canto a Alcácer, voor koor en harmonieorkest
* 1998 X Aniversario
* 2001 Fantasía Española para castañuelas y orquesta de viento
* 2002 Javier Valverde, torero paso-doble naar een verhaal van Toño Blázquez
* 2004 Temple y Majeza de Juán Diego, paso-doble
* 2005 Himne a la Falla del Mercat

### Missen, geestelijke en religieuze muziek

* 1993 Himno al Santísimo Cristo de la Fe, voor koor en orgel
* 1993 Himno a la Virgen del Carmen, voor koor en orgel
* 1993 Himno a la Virgen de la Asunción, voor koor en orgel
* 1993 Misa a tres voces en castellano, voor koor en orgel

### Kamermuziek

* 1984 Amafort, voor piano
* 1993 Cercavila d¿Alcàsser, voor twee fluiten
* 1993 Camí de l¿Alter, voor twee fluiten
* 1993 Dansa-Bolero de la Torre Vella, voor fluit
* 1993 Processó del Crist de la Fe, voor twee fluiten
* 1993 Processó a Sant Martí Bisbe, voor twee fluiten
* 1995 Episodios de una historia de amor, voor fagot en cello
* 2000 Toc de Castell, voor fluit
# Jean Dumoulin

Jean Dumoulin (ook: Joannes Dumoulin of J.H.J. Dumoulin) (Maastricht, 9 januari 1800 - aldaar, 4 oktober 1857) was architect van een aantal kerken in Nederlands Limburg. Deze zogenaamde waterstaatskerken werden uitgevoerd in neoclassicistische stijl.
Hij was de zoon van meubelmaker Christiaan Dumoulin en Anna Catharina Batta. Jean Dumoulin was ongehuwd en overleed op 57-jarige leeftijd in zijn woonplaats Maastricht..
Tot zijn werken behoren:
* De Sint-Paulusbekeringkerk te Epen, 1841
* De Sint-Rozakerk te Sibbe, 1841
* De Sint-Bernarduskerk te Ubachsberg, 1841
* De Sint-Laurentiuskerk te Voerendaal, 1841
* De Sint-Gertrudiskerk te Beesel, 1842
* De Sint-Agneskerk te Bunde, 1842-1843
* De Sint-Jacobus de Meerderekerk te Roosteren, 1843
* De Sint-Augustinuskerk te Elsloo, 1848
# Joculator mygaki

Joculator mygaki is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Jay & Drivas.
# Jeugdcross

Jeugdcross kan verwijzen naar:
* een tak van de motorcross voor de jeugd van circa tussen 5 en 17 jaar, waarbij beperkingen van de grootte van het wiel en de kracht van de crossmotor aanwezig zijn
* duiding voor jeugdwedstrijd in het veldlopen
* duiding voor jeugdwedstrijd in het veldrijden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jeugdcross en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jeugdcultuurfonds

Het Jeugdfonds Sport & Cultuur (voorheen Jeugdcultuurfonds) betaalt de contributie / het lesgeld voor kinderen en jongeren uit gezinnen waar te weinig geld is om te sporten, muziek te maken, te dansen, schilderen, toneel te spelen of iets anders creatiefs te doen. Ouders kunnen zelf geen aanvraag doen. Aanvragen voor een bijdrage worden gedaan door een intermediair: bijvoorbeeld een leerkracht, buurtsportcoach, sociaal wijkteam of schuldhulpverlener. De contributie / het lesgeld wordt direct aan de sportclub of culturele instelling betaald.

## Ambassadeurs

Ambassadeurs van het Jeugdcultuurfonds zijn onder andere de violiste Liza Ferschtman en cabaretière Sara Kroos

## Geschiedenis

Het Jeugdcultuurfonds is in 2009 opgericht door Bertien Minco naar het voorbeeld van het Jeugdsportfonds. Beide fondsen delen een centraal kantoor in Amsterdam en zijn per 1 januari 2017 gefuseerd tot de Stichting Jeugdsportfonds en Jeugdcultuurfonds Nederland. Per 1 april 2018 zijn beide fondsen verder gegaan als het Jeugdfonds Sport & Cultuur.

## Externe link

* website van het Jeugdfonds Sport & Cultuur
# John Evan

John Evan (Blackpool (Engeland), 28 maart 1948) was de keyboardspeler van de Britse progressieve rockband Jethro Tull van 1970 tot 1980. Zijn officiële naam is John Evans, maar hij gebruikt de artiestennaam sinds zijn eerste band The Blades de naam veranderde in The John Evan Band. Jeffrey Hammond-Hammond vond dat The John Evan Band beter klonk dan The John Evans Band.
Evan verliet Jethro Tull in 1980, om samen met David Palmer de band Tallis op te richten.

## Vroeg leven

De vader van Evans was hoofd van een dorpsschool in Derbyshire en zijn moeder was een plaatselijke concertpianiste en pianolerares. Het gezin verhuisde in oktober 1949 naar Blackpool, Lancashire. Evans volgde zijn opleiding aan de Blackpool Grammar School, waar hij Ian Anderson en Jeffrey Hammond leerde kennen, en aan het Chelsea College, nu King's College London.

## Carrière

Evans veranderde zijn naam toen zijn eerste band, The Blades, hun naam veranderden in The John Evan Band. Jeffrey Hammond vond 'The John Evan Band' blijkbaar beter klinken dan 'The John Evans Band'. Hij nam deel aan de muziekscene van Blackpool, met de meeste muzikanten die later Jethro Tull zouden worden, waaronder Barrie Barlow, Jeffrey Hammond, Glenn Cornick en Ian Anderson.
Later ging Evan naar de universiteit toen hij toevallig zijn toen toekomstige bandleden op de radio herkende met het nummer "Living in the Past". Jaren later merkte hij op dat het hem opviel vanwege de nogal ongebruikelijke maatsoort voor een popsong.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6319 2006
* Library of Congress Control Number: n2021015755
* MusicBrainz: 16d9683a-6e64-4163-a56a-fa351d56b13d
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0059499
* Virtual International Authority File: 225173424
* WorldCat (via VIAF): 225173424
# Jodi Kantor

Jodi Kantor (New York, 21 april 1975) is een prijswinnende Amerikaanse journaliste. Ze schrijft voor The New York Times over onder meer technologie, gender en werkomgeving. In 2017 schreef ze samen met journaliste Megan Twohey een invloedrijk artikel waarin het seksueel wangedrag van filmproducent Harvey Weinstein werd onthuld. Ze publiceerden hierover in oktober 2019 het boek Zij zei. #MeToo: Het journalistieke onderzoek, de onthullingen en de wereldwijde impact. Eerder schreef Kantor het boek Barack en Michelle over president Barack Obama en first lady Michelle Obama. Kantor werkt ook voor de Amerikaanse zender CBS.

## Onderscheidingen

Kantor werd bekroond met prijzen van onder meer Colombia College, PEN Amerika, The Los Angeles Press Club. Door Crain's Magazine werd ze geselecteerd als een van de 'veertig jonger dan veertig' meest veelbelovende New Yorkers. Hollywood Reporter noemde haar een van de machtigste vrouwen in de entertainmentinudustrie en Time Magazine riep haar in 2017 uit tot een van de 100 meest invloedrijke mensen van dat jaar. In 2018 ontving ze een George Polk Award en een McGill Medaille voor journalistieke moed van het Grady College voor journalistiek. Met The New York Times en collega-journalist Megan Twohey werd ze in 2018 bekroond met een Pulitzerprijs voor hun verslaggeving rondom Harvey Weinstein, een prijs die ze deelden met Ronan Farrow voor The New Yorker.
# Jikke Gaastra

Jitske (Jikke) Minderhout - Gaastra (Oldeboorn, 1888 – Arnhem, 1963), was een Nederlands schaatsster. Zij was in 1912 de eerste vrouw die de Elfstedentocht reed. Ze reed de tocht met haar broer Jelle Gaastra.
Ze reed de tocht niet uit. In Sneek, dat jaar de laatste stad voor de finish in Leeuwarden aangezien de tocht tegen de klok in werd gereden, kreeg Gaastra samen met andere deelnemers te horen dat ze niet verder mocht rijden omdat het Bestuur voltooiing van de tocht te gevaarlijk achtte. Iedereen die tot Sneek gekomen was werd geacht de tocht te hebben uitgereden en ontving een Elfstedenkruisje.
* ↑ https://resources.huygens.knaw.nl/vrouwenlexicon/lemmata/data/Gaastra. Gearchiveerd op 19 december 2022.
* ↑ https://www.nrc.nl/handelsblad/2003/10/23/nu-ook-vrouwen-in-schaatsmuseum-7659073
* ↑ https://www.elfstedensite.nl/over-de-elfstedentocht/alle-tochten/7-februari-1912/. Gearchiveerd op 7 oktober 2022.
# Johan Coenraad Marcus

Johan Coenraad Marcus (Paramaribo, 14 december 1872 - aldaar?, ca. 1925?) was een Surinaams drukker en schrijver.
Joh.C. Marcus stamde uit een oud drukkersgeslacht, oudste broer van drukker en verzenschrijver A.W. Marcus. Hoogstwaarschijnlijk dreef hij de boekhandel (vermoedelijk ook algemeen magazijn), annex drukkerij en papierhandel Excelsior aan de Zwartenhovenbrugstraat in Paramaribo. In 1906 gaf hij de brochure Waardoor kan Suriname's lot worden verbeterd? uit, later volgden Het Modernisme, een vijand van den Christus, twee delen Ons Fundament, De getrouwheid van een hond, in 1913 Suriname's economische vooruitgang door eene in Augustus te houden tentoonstelling, beschouwingen die sterk aan leesbaarheid hebben ingeboet. Van 1906 tot 1910 fungeerde hij als redacteur-uitgever van Excelsior, christelijk vooruitstrevend tijdschrift voor Suriname; later gaf hij enkele andere blaadjes uit. Als president van de Algemeene Volksvereeniging en schrijver van de zich in Nederland afspelende roman Deugd en belooning of Hoogmoed komt voor den val (1910), betoonde hij zich een vooruitstrevend christen. In 1912 en 1913 werd zijn blijspel Het briefgeheim opgevoerd, naar een stuk van de Duitser Christian Thiele.

## Literatuur

* Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur, Breda: De Geus, 2003, dl. I, pp. 429-431.
# Joeropsis ceylonensis

Joeropsis ceylonensis is een pissebed uit de familie Joeropsididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Mueller.
# Johannes Evangelistkerk (Valkenswaard)

De Johannes Evangelistkerk was een katholieke kerk te Valkenswaard, gelegen aan de C. Ruys de Beerenbrouckstraat 3.
Deze kerk werd ingewijd in 1964 en werd ontworpen door architectenbureau Geenen & Oskam. Het was een kerk in modernistische stijl. Het was een rechthoekig gebouw met vijf naast elkaar gelegen zadeldaken, hoge glasgevels en het koor in een smal, doosvormig bakstenen gebouw vervat, dat tegen genoemde zadeldaken aan was geplaatst. Voor de kerk stond een hoge, slanke klokkentoren, opgebouwd uit vier bakstenen kolommen die een kruisvorm suggereren.
De kerk werd in 1988 onttrokken aan de eredienst, en in 1989 gesloopt.
# Johannes Faber

Johannes Alle Faber (Leeuwarden, 25 september 1925 - Bennekom, 7 oktober 2007) was een Nederlands historicus.

## Levensloop

Johannes Faber studeerde economie aan de Rijksuniversiteit Groningen en in 1956 behaalde hij het doctoraal. Hij studeerde daarna letteren aan de Universiteit Utrecht en promoveerde in 1972 tot doctor op het proefschrift Drie eeuwen Friesland. Economische en sociale ontwikkelingen van 1500 tot 1800. Faber begon zijn carrière in 1956 als wetenschappelijk medewerker bij de Landbouwbouwhogeschool Wageningen op de afdeling Agrarische Geschiedenis. Zijn specialisatie was economische geschiedenis van de provincie Friesland, maar hij publiceerde ook op het gebied van de economische geschiedenis van Nederland en de bezittingen van Amsterdammers tussen 1701 en 1710. In 1974 ontving hij voor zijn proefschrift de Joast Halbertsma prijs. Vanaf 1974 was hij hoogleraar economische en sociale geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij was lid van de Friese Academie en de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen te Haarlem.
Johannes Faber was getrouwd met de oefentherapeute Geertruida H. Reeders.

## Externe link

* Overzicht van de publicaties van Johannes Alle Faber
* Personen encyclopedie: Faber, Johannes Alle
* Overlijdensbericht: Overleden Johannes Alle Faber
# Johan Luger

Johan Hendrik Jozef Luger (Hoorn, 1887 - Amsterdam, 26 maart 1964) was als journalist en columnschrijver meer dan 50 jaar verbonden aan dagblad De Telegraaf in Amsterdam. In de jaren 20 verschenen reportages en reisverslagen van zijn hand in dat dagblad. Via het Nansen-comité van de Volkenbond ging Luger onder meer met een delegatie van het Zweedse Rode Kruis naar de door hongersnood getroffen Sovjet-Unie. Zijn schrijnende verslagen werden in 1922 gebundeld in het boek 'In het stervende Wolgagebied'.
Vanaf 1930 beoefende Luger humaninterestjournalistiek. De series 'Amsterdam zwart op wit', 'Artis zwart op wit', 'Zonderlinge reizen zwart op wit' en 'De Amsterdammer zwart op wit' gemaakt met tekenaar Jo Spier werden gebundeld en beleefden vele herdrukken, net als de afleveringen van Lugers rubriek 'De kleine misdaad voor de politierechter'. Zijn betekenis voor De Telegraaf nam toe toen hij in 1938 zijn eigen column, onder de naam 'Pasquino' rechtsboven op pagina drie kreeg.
Na de Duitse bezetting van Nederland in mei 1940 schikte De Telegraaf zich geheel naar de wensen van de bezettende macht. Luger bleef gedurende alle vijf oorlogsjaren de krant trouw. Het aantreden van Hakkie Holdert, de fel nationaalsocialistische zoon van H.M.C. Holdert als directeur, bevestigde het imago als grote collaborerende krant. Toen na oktober 1944 de nazi-toonzetting werd opgevoerd, stapte een groot deel van de redactie op, maar Luger bleef met nog enkele oudgedienden tot de bevrijding aan. De Telegraaf kreeg in 1945 een verschijningsverbod. Na zuivering door de Persraad ging Luger voor de communistische krant De Waarheid als verslaggever naar de Neurenbergse processen. Hij schreef samen met G.H. Wallagh onder meer 'All about Amsterdam' voor hier verblijvende geallieerden. Luger publiceerde een biografie van Louis Davids en begon voor de AVRO zijn radiopraatje tijdens het lunchuur 'In het Spionnetje'. Toen De Telegraaf in september 1949 opnieuw uitkwam stond Pasquino's column meteen weer op pagina drie. Op 26 maart 1964, de dag van zijn overlijden, verscheen de laatste.
Johan Luger was getrouwd met de concertzangeres Suze van Beuge (van 1916 tot 1927), en daarna met Elisabet von Toll. Uit dat laatste huwelijk werden twee zoons geboren, onder wie de neerlandicus Bernt Luger (1934-1996). Uit zijn derde huwelijk met Greta I. Wiesler (1900 - 1974) ontsprong een zoon.

## Publicaties (selectie)

* De veertien dagen van Tom en Thijs, journalistendetectives (1932)
* Naar wij vernemen... (1941)
* Adriaan verhuist de Balkan (1942)
* Tom Poes en een vrolijke beestenboel (1946)
* De man als gezinshoofd (1946)
* De zeven kapitale leugens van den heer Berkenmeier (1947)
* Mannen in katoen (1947)
* Nederland zoals de toerist het ziet met foto's van Cas Oorthuys (1947)
* Het dagboek van Daatje (1950).

## Externe link

* Publicatis van Luger bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Mariëtte Wolf, Het geheim van de Telegraaf. Amsterdam, Boom, 2009