OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Blandina

Blandina, of ook wel Blondina, Baldina en Sint-Blandina genoemd (gestorven in 177, te Lyon, Frankrijk), was een gemartelde slavin. Het verhaal van haar dood is overgeleverd door Eusebius van Caesarea.
In de zomer van 177 nam de vijandigheid tegen christenen in Lyon sterk toe. Eerst werd ze de toegang geweigerd tot openbare plaatsen zoals de markten en de baden. Toen de provinciale gouverneur de stad uit was, werden christenen openlijk opgejaagd en aangevallen. Christelijke werkgevers werden er van beschuldigd seksuele wreedheden en kannibalisme te hebben gepleegd. Elke dag waren er nieuwe slachtoffers en de meest uitgesproken leden van de kerken in Lyon of in de naburige stad Vienne. Ze werden gearresteerd en terwijl ze wachtten op de dag van de massa-executie, die plaats zou vinden op 1 augustus 177, werden ze gemarteld in de gevangenis. Deze geplande executie en de martelingen waren ter vermaak van de bevolking – zo bespaarden de provinciale ambtenaren de kosten voor het inhuren van professionele gladiatoren, boksers, worstelteams en zwaardvechters.
Blandina werd samen met haar meester Pothinus en vele andere christenen gevangengenomen. Niet-christelijke slaven hadden, uit angst ook gemarteld te worden, getuigd tegen hun christelijke meesters, dat zij inderdaad de schandalige dingen hadden gedaan waarvan ze werden beschuldigd. Men verwachtte dat Blandina, doordat ze lichamelijk niet sterk was, de martelingen niet zou overleven. Zo werd ze onder andere geslagen met de zweep en als aas voor dieren gegooid. Ook heeft ze op een ijzeren stoel gezeten die men in brand had gezet, zodat het haar vlees zou schroeien. Men wist op een zeker moment niet meer wat ze met haar moesten doen, want ze overleefde alle martelingen en op elke vraag antwoordde zij met: ‘Ik ben een christen en wij plegen geen wangedrag.’ Ze was vastgebonden aan een paal in het Amfitheater, als aas voor wilde dieren die op haar werden losgelaten. Ze bleef bidden tot God en gaf zo ook hoop aan haar metgezellen. Geen van de dieren had haar aangeraakt en Blandina was degene, hoe klein en kwetsbaar ze ook was, die haar broeders inspiratie en moed gaf. Iedereen werd gemarteld en gedood en Blandina bleef als laatste over. Op de laatste dag van de gladiatorenspelen, bracht men Blandina opnieuw naar het Amfitheater. De dagen ervoor werd ze elke dag gedwongen naar het lijden van haar metgezellen te kijken en zij werd gedwongen te zweren bij de Romeinse goden. Toch bleef ze bij God en het christelijke geloof, wat er toe leidde dat de menigte boos werd. Uiteindelijk heeft men haar met een net vastgebonden en voor een stier gegooid. Door dit dier werd ze de lucht in gegooid en uiteindelijk is ze met een dolk gedood. Haar lichaam, en die van anderen die waren gemarteld en gedood, bleef onbegraven, bewaakt door soldaten. Na zes dagen werden de resten verbrand en de as werd in de Rhône geworpen.
# Blandine Rannou

Blandine Rannou (Clermont-Ferrand, 1966) is een Franse klaveciniste.

## Levensloop

In 1983 behaalde ze de Eerste prijs in de Concours national in Angers. Ze studeerde vervolgens aan het Nationaal Conservatorium in Parijs en behaalde er in 1987 Eerste prijzen voor klavecimbel en basso continuo en in 1988 een Eerste prijs voor kamermuziek. Ze ging zich daarop vervolmaken in Amsterdam bij Bob van Asperen en Gustav Leonhardt.
In 1992 behaalde ze de Tweede prijs (geen eerste prijs toegekend), alsook de publieksprijs, in het internationaal klavecimbelconcours gehouden in Brugge in het kader van het Festival Oude Muziek. In 2004 was ze zelf jurylid voor deze prestigieuze wedstrijd.
Rannou heeft een carrière als solo uitvoerder, maar treedt ook op met heel wat barokensembles. Ze is de vaste continuo voor Il Seminario Musicale van Gérard Lesne, en heeft ook gewerkt met le Concert Spirituel van Hervé Niquet.
Blandine Rannou doceert basso continuo aan het Nationaal Conservatorium in Parijs en klavecimbel aan het Conservatorium van Versailles.

## Discografie

* 2001 : 'Monsieur Rameau', Integrale van de klavecimbelwerken van Jean-Philippe Rameau
* 2002 : Johann Sebastian Bach, Suites françaises
* 2003 : Johann Sebastian Bach, Suites anglaises
* 2004 : François Couperin, Pièces pour Clavecin,
* 2007 : Johann Sebastian Bach, Sonates voor viola da gamba en klavecimbel, met Guido Balestracci
* 2008 : Forqueray, Werk voor klavecimbel
* 2010 : Johann Sebastian Bach, Variations Goldberg
# Blandford Forum

Blandford Forum is een civil parish in het bestuurlijke gebied North Dorset, in het Engelse graafschap Dorset. In 2001 telde het dorp 8745 inwoners.
# Blandine Maisonnier

Blandine Maisonnier (Rijsel, 3 januari 1986) is een Franse meerkampster.
Op het Europees Kampioenschap voor neo-senioren in 2007 behaalde ze bij de zevenkamp een tiende plaats. Met een persoonlijk record van 6157 punten won ze op 8 juni 2008 in het Franse Arles de zevenkamp. Hiermee versloeg ze onder andere de Nederlandse Laurien Hoos, die tweede werd met 5961 punten.

## Titels

* Frans kampioene zevenkamp - 2008

## Persoonlijke records

Outdoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 12,37 s | 3 juni 2007 | Vénissieux |
| 200 m | 24,78 s | 14 juli 2007 | Debrecen |
| 800 m | 2.13,06 | 8 juni 2008 | Arles |
| 100 m horden | 13,87 s | 25 mei 2007 | Bourgoin-Jallieu |
| 400 m horden | 59,53 s | 4 mei 2008 | Vénissieux |
| hoogspringen | 1,81 m | 24 mei 2008 | Bourgoin-Jallieu |
| verspringen | 6,37 m | 31 mei 2008 | Genève |
| hink-stap-springen | 13,18 m | 10 juni 2007 | Tours |
| kogelstoten | 12,92 m | 4 april 2008 | Vénissieux |
| speerwerpen | 40,25 m | 24 juni 2007 | Annecy |
| zevenkamp | 6157 p | 8 juni 2008 | Arles |
| Heptathlon Girls | 5149 | 22 juni 2003 | Évian-les-Bains |
Indoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen | 1,78 m | 19 januari 2008 | Aubière |
| verspringen | 6,03 m | 20 januari 2008 | Aubière |
| kogelstoten | 11,44 m | 19 januari 2008 | Aubière |
| vijfkamp | 4355 p | 1 maart 2008 | Parijs |

## Palmares
### tienkamp

* 2007: 10e EK (onder 23 jaar) - 5894 p
# Bill Frisell

William Richard "Bill" Frisell (Baltimore, 1951) is een Amerikaanse gitarist, componist en arrangeur. Frisell is een van de leidende jazzgitaristen sinds eind jaren 80. Frisell maakt een eclectische vorm van progressieve rock, klassieke muziek, country, noise en meer. Een van de kenmerken van Frisell is het gebruik van effectpedalen.
Bill Frisell werd geboren in Baltimore en bracht zijn jeugd door in Denver, Colorado, waar hij klarinet speelde. Zijn interesse in gitaar werd gewekt door het beluisteren van popmuziek op de radio. Al snel werd echter de Chicago Blues van Otis Rush, BB King, Paul Butterfield en Buddy Guy zijn favoriete muziek. Op de middelbare school speelde hij in bands en speelde covers van pop- en soulklassiekers, alsook songs van James Brown en andere dansmuziek. Later studeerde Frisell muziek aan de Universiteit van Noord Colorado, waarna hij in het Berklee College of Music in Boston les volgde bij John Damian, Herb Pomeroy en Michael Gibbs. In 1978 verhuisde Frisell voor een jaar naar België, waar hij zich bezighield met het schrijven van muziek. In deze periode toerde hij met Michael Gibbs en maakte hij opnames met de Duitse bassist Eberhard Weber.

## Albums

| Titel | Jaar | Label |
| In Line | 1983 | ECM |
| Rambler | 1984 | ECM |
| Lookout for Hope | 1987 | ECM |
| Before We Were Born | 1989 | Nonesuch |
| Is That You? | 1990 | Nonesuch |
| Where in the World? | 1991 | Nonesuch |
| Have a Little Faith | 1992 | Nonesuch |
| This Land | 1994 | Nonesuch |
| Go West: Music for the Films of Buster Keaton | 1995 | Nonesuch |
| The High Sign/One Week: Music for the Films of Buster Keaton | 1995 | Nonesuch |
| Live | 1995 | Gramavision |
| Quartet | 1996 | Nonesuch |
| Nashville | 1997 | Nonesuch |
| Gone, Just Like a Train | 1998 | Nonesuch |
| Good Dog, Happy Man | 1999 | Nonesuch |
| The Sweetest Punch, The New Songs of Elvis Costello & Burt Bacharach | 1999 | Decca |
| Ghost Town | 2000 | Nonesuch |
| Blues Dream | 2001 | Nonesuch |
| With Dave Holland and Elvin Jones | 2001 | Nonesuch |
| The Willies | 2002 | Nonesuch |
| The Intercontinentals | 2003 | Nonesuch |
| Unspeakable | 2004 | Nonesuch |
| Richter 858 | 2005 | Songlines |
| East/West | 2005 | Nonesuch |
| Further East/Further West | 2005 | Nonesuch |
| Bill Frisell, Ron Carter, Paul Motian | 2006 | Nonesuch |
| Floratone | 2007 | Blue Note |
| History, Mystery | 2008 | Nonesuch |
| Disfarmer | 2009 | Nonesuch |
| Beautiful Dreamers | 2010 | Savoy Label Group |
| Lágrimas Mexicanas with Vinicius Cantuária | 2011 | E1 Music/Naïve |
| Sign of Life: Music for 858 Quartet | 2011 | Savoy Label Group |
| All We Are Saying, Frisell Plays Lennon | 2011 | Savoy Label Group |
| Floratone II | 2012 | Savoy Jazz |
# Bill English

Bill English (Lumsden, 30 december 1961) is een Nieuw-Zeelands politicus. Van december 2016 tot en met oktober 2017 was hij premier van Nieuw-Zeeland.

## Biografie

English werd in 1990 voor het eerst verkozen als parlementslid. Van 2001 tot 2003 was hij leider van de New Zealand National Party. Hij kon zijn partij evenwel niet naar een verkiezingsoverwinning stuwen. In de jaren nadien bekleedde hij wel verschillende ministerposten. In 2008 werd hij vicepremier onder John Key. Nadat deze laatste in december 2016 verrassend aankondigde een stap opzij te zetten om privéredenen, volgde English hem op als premier van Nieuw-Zeeland. Na de verkiezingen in 2017 kwam Labour aan de macht en werd English opgevolgd door Jacinda Ardern.
# Bisdom Piacenza-Bobbio

Het bisdom Piacenza-Bobbio (Latijn: Dioecesis Placentina-Bobiensis, Italiaans: Diocesi di Piacenza-Bobbio) is een bisdom van de Rooms-Katholieke Kerk in Italië. Het bisdom is suffrafaan aan het aartsbisdom Modena-Nonantola en ligt in de regio Emilia-Romagna. Van de samenstellende delen is het bisdom Piacenza het oudst. Het werd gesticht in de vierde eeuw. Het bisdom Bobbio werd in de elfde eeuw opgericht. In 1989 werden beide bisdommen op last van paus Johannes Paulus II samengevoegd. Daartoe werd Bobbio afgescheiden van het aartsbisdom Genua, waartoe het tot dan toe behoorde. Het bisdom is onderverdeeld in zeven vicariaten. Er wonen anno 2010 bijna 290.000 mensen in het bisdom. Daarvan is 96,4% katholiek. Zij worden bediend door 374 priesters in 422 parochies.
Sinds 2007 is Gianni Ambrosio bisschop van Piacenza-Bobbio.
* Dom van Piacenza, zetel van het bisdom
* Cokathedraal van Bobbio
# Bleekgezichtbuulbuul

De bleekgezichtbuulbuul (Pycnonotus leucops) is een zangvogel uit de familie van de Buulbuuls (Pycnonotidae). Het is een endemische soort in montane gebieden in Midden- en Noord-Borneo.

## Taxonomie

De vogel werd in 1888 door de Britse vogelkundige Richard Bowdler Sharpe geldig als soort beschreven.Daarna werd het taxon lange tijd beschouwd als ondersoort van de geelwangbuulbuul (P. flavescens). Volgens onderzoek gepubliceerd in 2016 is dit niet juist, de vogel zou eerder nauw verwant zijn aan de goudteugelbuulbuul (P. bimaculatus). Op de IOC World Bird List staat dit taxon nu (weer) als aparte soort.

## Kenmerken

De vogel is 17,5 tot 19 cm lang. De vogel lijkt op de geelwangbuulbuul (P. flavescens) maar is minder effen gekleurd. Opvallend is het "witte gezicht" dat contrasteert met de relatief donkere kruin, de ogen en de snavel. De vogel is ook minder geel dan de geelwangbuulbuul, alleen de onderbuik en de onderstaartdekveren zijn geel.

## Verspreiding en leefgebied

De bleekgezichtbuulbuul komt voor op in heuvelland en berggebieden in vochtig tropische natuurlijk bos of hellingbos met struikgewas in noordelijk en Midden-Borneo op hoogten tussen 900 en 3600 meter boven zeeniveau. Het is bijvoorbeeld een algemene vogel in het national park Gunung Kinabalu. Het is geen bedreigde soort.
* 1 2 (en) Bleekgezichtbuulbuul op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Ibis (5) 6 (24) p. 388-389, pl. IX, fig. 1 BHL
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2)
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
* ↑ (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
# Bisdom Quilon

Het bisdom Quilon (Latijn: Dioecesis Quilonensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Kollam (voorheen Quilon genaamd), in India. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Trivandrum.

## Geschiedenis

Volgens traditie zou de apostel Tomas zeven kerken hebben gebouwd in India, waaronder een in Quilon. Het werd in de 13e en 14e eeuw een actief missiegebied.
Op 9 augustus 1329 werd het bisdom voor de eerste keer opgericht door paus Johannes XXII. Het was het eerste bisdom in India en was suffragaan aan het aartsbisdom Soltania in Perzië. Jordanus Catala de Sévérac werd de eerste bisschop. Na diens martelaarschap werd geen nieuwe bisschop benoemd. Op 31 januari 1533 werd het onderdrukt bij de oprichting van het bisdom Goa.
Het bisdom werd opnieuw opgericht op 12 mei 1845, als het apostolisch pro-vicariaat Quilon, uit delen van het apostolisch vicariaat Verapoly. Op 15 maart 1853 werd het verheven tot apostolisch vicariaat. Op 1 september 1886 werd het verheven tot bisdom, en was suffragaan aan het aartsbisdom Verapoly. Op 15 juni 2004 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Trivandrum.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 1.950 km$^2$ en telde 2.635.375 inwoners waarvan 9,1% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Bisschoppen

* Jordanus Catala de Sévérac (21 august 1329 - 1336)

### Apostolisch vicarissen

* Bernardo of St. Theresa Baccinelli (pro-vicaris: 26 januari 1847 - 15 maart 1853)
* Bernardino di Sant’Agnese (15 maart 1853; niet in bezit genomen)
* Carlo Giacinto Valerga (pro-vicaris: 31 mei 1854 - 23 mei 1859, vicaris tot 24 december 1864)
* Ephrem-Edouard-Lucien-Théoponte Garrelon (24 juli 1868 - 3 juni 1870)
* Ildefonso Giovanni Battista Borgna (24 mei 1871 - 1883)

### Bisschoppen

* Ferdinand Maria Ossi (3 april 1883 - 18 augustus 1905)
* Alberic Ludwig Benziger (16 augustus 1905 - 23 juli 1931)
* Vincent Victor Dereere (10 februari 1936 - 1 juli 1937)
* Jerome M. Fernandez (25 september 1937 - 30 januari 1978)
* Joseph Gabriel Fernandez (30 januari 1978 - 16 oktober 2001)
* Stanley Roman (16 oktober 2001 - 18 april 2018)
* Paul Anthony Mullassery (18 april 2018 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Woning van de bisschop
* Bisschop Paul Anthony Mullassery (2018-heden)
* Bisschop Stanley Roman (2001-2018)
* Bisschop Joseph Gabriel Fernandez (1978-2001)
* Bisschop Alberic Ludwig Benziger (1905-1931)
* Apostolisch vicaris Ildefonso Borgna (1871-1883)
* Apostolisch vicaris Carlo Giacinto Valerga (1854-1864)
* Diocese of Quilon. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 22 maart 2024.
Trivandrum (aartsbisdom) · Alleppey · Neyyattinkara · Punalur · Quilon
# Bisdom Quibdó

Het bisdom Quibdó (Latijn: Dioecesis Quibduana) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Quibdó, in Colombia. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Santa Fe de Antioquia.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 14 november 1952, als het apostolisch vicariaat Quibdó, uit delen van het bisdom Antioquia en de apostolische prefectuur Chocó. Op 30 april 1990 werd het verheven tot bisdom.

## Parochies

Het bisdom had in 2020 een oppervlakte van 15.679 km$^2$ en telde 273.470 inwoners waarvan 81,3% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Pedro Grau y Arola (24 Mar 1953 - 6 Jun 1983)
* Jorge Iván Castaño Rubio (6 Jun 1983 - 16 Feb 2001)
* Fidel León Cadavid Marin (25 Jul 2001 - 2 Feb 2011)
* Juan Carlos Barreto Barreto (30 Jan 2013 - 25 Apr 2022)
** Mario de Jesús Álvarez Gómez (apostolisch administrator: 29 juni 2022 - heden)
* sedisvacatie

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom Quibdó
* Diocese of Quibdó. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 1 februari 2024.
Santa Fe de Antioquia (aartsbisdom) · Apartadó · Istmina-Tadó · Quibdó · Santa Rosa de Osos
# Blauwkopgrondscharrelaar

De blauwkopgrondscharrelaar (Atelornis pittoides) is een vogel uit de familie Brachypteraciidae (grondscharrelaars).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Madagaskar.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Blauwkopgrondscharrelaar op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Blauwknobbelhokko

De blauwknobbelhokko (Crax alberti) is een vogel uit de familie sjakohoenders en hokko's (Cracidae). Het is een ernstig bedreigde vogelsoort die thuishoort in het regenwoud. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Fraser.

## Kenmerken

De vogel is 82 tot 92 cm lang. Het is de enige soort hokko met eenblauwe washuid en een lellen.

## Voorkomen

De soort is endemisch in noordelijk Colombia. Het leefgebied bestaat uit vochtig, onaangetast regenwoud onder de 1.200 meter (meestal 600 meter) boven de zeespiegel.

## Beschermingsstatus

De blauwknobbelhokko heeft een klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2010 door BirdLife International geschat op 150 tot 700 volwassen individuen en het populatie-aantal neemt af. Het leefgebied wordt ontbost en omgezet in land voor agrarisch gebruik zoals katoenteelt en de teelt van illegale drugs (coca). Daarnaast is er jacht en neemt de bevolkingsdruk toe. Om deze redenen staat deze soort als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Blauwknobbelhokko op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 2, 1994.
* ↑ Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2014). IOC World Bird List (v 4.1).

### Externe link

* Website Handbook of the Birds of the World
# Bobby Orr (ijshockeyer)

Robert Gordon Orr (Parry Sound, 20 maart 1948) is een Canadees voormalig professionele ijshockey speler. Orr speelde 4 seizoenen bij de Oshawa Generals voordat hij in 1966 12 jaar in de National Hockey League (NHL) uitkwam, de volgende tien seizoenen met de Boston Bruins, zijn laatste 2 jaar speelde hij bij de Chicago Blackhawks. Orr wordt algemeen erkend als een van de grootste ijshockeyspelers aller tijden, volgens sommigen een meer complete speler dan Wayne Gretzky (The Great One).
* Gemeinsame Normdatei: 1053033273
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7404 9422
* Library of Congress Control Number: n50002373
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0189105
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007421314005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 322368944
* Système universitaire de documentation: 242767710
* Virtual International Authority File: 92322940
* WorldCat (via VIAF): 92322940
# Bjorn Vandewege

Bjorn Vandewege (1972, Gent) is een Belgische bergbeklimmer en expeditieleider bij Climbing Managers. Hij bereikte in 2007 de top van de Mount Everest en werd in 2010 de 5e Belg die de Seven Summits (hoogste bergen van elk continent) trotseerde.

## Biografie

Bjorn Vandewege studeerde economie aan de Universiteit Gent die hij voltooide in 1995. Na zijn studie werkte hij 6 jaar lang als zelfstandig event- en projectleider.
In 2001 startte hij zowel zijn klimparcours als zijn managementcarrière. In 2007 bereikte hij de top van de Mount Everest en vanaf dat jaar werd Vandewege gecontacteerd om te praten over zijn klimparcours door verschillende on en - offline platformen zoals Radio 1, kranten en blogs.

## Beklimmingen

* 2001 - Kilimanjaro 5895 meter, hoogste top van Afrika beklommen met Steven van Poecke
* 2002 - Aconcagua 6962 meter, hoogste top van Zuid-Amerika solo beklommen met voorbereiding Stein Tant
* 2003 - Denali (Mount McKinley) 6194 meter, hoogste top van Noord-Amerika beklommen met Stef Maginelle
* 2005 - Mount Vinson 4892 meter, hoogste top van Antarctica beklommen met Magali Geens (= eerste Belgische vrouw op de Mount Vinson)
* 2007 - Mount Everest 8848 meter, hoogste top van de wereld in Azië in de Himalaya op de grens tussen Nepal en Tibet beklommen met Stef Maginelle en Stein Tant
* 2009 - Elbroes 5642 meter, hoogste top van Europa in Rusland beklommen met Magali Geens
* 2010 - Carstenszpiramide 4884 meter, hoogste top van Oceanië beklommen met Wilco van Rooijen

## Overige expedities

* 2014 - Mont Blanc 4808 meter, hoogste top van de Alpen beklommen met Gella Vandecaveye en Pascale Van Damme (niet succesvol)
* 2015 - Makalu 5485 meter, beklommen met Sofie Lenaerts, Rudy Van Snick, Stef Maginelle en Pascale Van Damme (niet succesvol)
* 2018 - Mount Stanley 5109 meter, hoogste top van Congo-Kinshasa en Oeganda beklommen met Karel Van Eetvelt
* 2018 - Alaska met Gella Vandecaveye
* 2019 - Ausangate trekking, Trias Trail 2019 in Peru beklommen met Els Callens
* 2019 - Kirigistan, paardentrektocht met Jan De Smet van Decospan, sponsor van Decospan Volley Team
# Boccardia semibranchiata

Boccardia semibranchiata is een borstelworm uit de familie Spionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Boccardia semibranchiata werd in 1990 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Guerin.
# Boccardiella bihamata

Boccardiella bihamata is een borstelworm uit de familie Spionidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Boccardiella bihamata werd in 1978 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Blake & Kudenov.
# Bolitophila cooremani

Bolitophila cooremani is een muggensoort uit de familie van de Bolitophilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Tollet.
# Bolitophila glabrata

Bolitophila glabrata is een muggensoort uit de familie van de Bolitophilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Loew.
# Blaaskwintet (Kokkonen)

Joonas Kokkonen werkte aan zijn enige Blaaskwintet van mei 1971 tot aan mei 1973.
Kokkonens muzikale stijl veranderde gedurende zijn leven veelvuldig. Er was eerst een periode dat hij zich hield aan de stijl die hem gedurende zijn opleiding was ingegeven. Vervolgens verdiepte hij zich in de dodecafonie om daarna weer terug te keren naar een behoudender stijl. Zijn blaaskwintet voor dwarsfluit, hobo, klarinet, hoorn en fagot behoort tot die laatste periode. Zijn blaaskwintet kwam tot stand, toen Kokkonen bezig was met wat zijn belangrijkste werk zou worden, zijn opera The last temptation. Hij gebruikte het blaaskwintet als muzikaal oefenmateriaal, dat was tevens de reden, dat de componeertermijn flink uitliep. Kokkonen paste het werk steeds aan. Het Helsinki Kwintet nam het in 1974 al op, maar toen had Den Norske Blåsekvintett op wiens verzoek het werk geschreven was, het nog niet publiekelijk gespeeld. De officiële première vond plaats op 15 april 1975. De genoemde opera zou vijf maanden later in première gaan.
Het blaaskwintet is vooral in Finland enigszins populair, buiten Finland is Kokkonen minder bekend. Toch werd dit kwintet uitgegeven door G. Schirmer, muziekuitgeverij in New York.
Het kwintet kent vier delen:
* Andante
* Allegro vivace
* Moderato quasi allegretto
* Allegro
* Uitgave Bis Records: Helsinki Kwintet; een opname uit 1974 (boekwerkje)
* Uitgave Bis Records: leden van het Symfonieorkest van Lahti, een opname uit 1991 in een serie gewijd aanwerken van Kokkonen (hardcopy)
* Uitvgave Alba Records Oy: Arktinen Hysteria (blaaskwintet), een opname uit 2009 (hardcopy)
# Bodemgeschiktheidskaart

Een bodemgeschiktheidskaart is een kaart waarop voor een bepaald gebied wordt aangegeven hoe geschikt de bodemtypes er zijn voor een bepaald doeleinde, zoals het regelmatig verbouwen van een bepaald gewas, de aanleg van een recreatieterrein, sportveld of drainage. Een bodemgeschiktheidskaart wordt afgeleid van een bodemkaart op basis van gegevens (zoals waterstanden), plaatselijke kwaliteitsmetingen en eerder opgedane ervaringen.