OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wereldkampioenschappen veldrijden 1998

De wereldkampioenschappen veldrijden 1998 werden gehouden in het weekend van 31 januari en 1 februari 1998 in Middelfart, Denemarken.

## Uitslagen
### Mannen, elite

| Plaats | Renner | Land | Tijd |
| | Mario De Clercq | België | 1:04.06 |
| 2 | Erwin Vervecken | België | + 1.04 |
| 3 | Henrik Djernis | Denemarken | + 1.07 |
| 4. | Daniele Pontoni | Italië | z.t. |
| 5. | Radomír Šimůnek | Tsjechië | + 1.19 |
| 6. | Emmanuel Magnien | Frankrijk | + 1.23 |
| 7. | Dieter Runkel | Zwitserland | + 1.55 |
| 8. | Christophe Mengin | Frankrijk | + 2.17 |
| 9. | Richard Groenendaal | Nederland | + 2.28 |
| 10. | Beat Wabel | Zwitserland | + 2.31 |

### Mannen, beloften

| Plaats | Renner | Land | Tijd |
| | Sven Nys | België | 52.14 |
| 2 | Bart Wellens | België | + 0.24 |
| 3 | Petr Dlask | Tsjechië | + 0.29 |
| 4. | Klaus Nielsen | Denemarken | + 0.45 |
| 5. | Giullaume Benoist | Frankrijk | + 0.47 |
| 6. | Pavel Prošek | Tsjechië | + 0.59 |
| 7. | Maarten Nijland | Nederland | + 1.08 |
| 8. | Raymond Lubberman | Nederland | + 1.10 |
| 9. | Fabrizio Dall'Oste | Italië | + 1.12 |
| 10. | Timothy Johnson | Verenigde Staten | z.t. |

### Jongens, junioren

| Plaats | Renner | Land | Tijd |
| | Michael Baumgarter | Zwitserland | 38.56 |
| 2 | Stefano Toffoletti | Italië | + 0.03 |
| 3 | Davy Commeyne | België | z.t. |
| 4. | Martin Ocásek | Tsjechië | + 0.05 |
| 5. | Sven Vanthourenhout | België | + 0.09 |
| 6. | Björn Schröder | Duitsland | z.t. |
| 7. | Tilo Schüler | Duitsland | + 0.16 |
| 8. | Tomáš Trunschka | Tsjechië | z.t. |
| 9. | Pavel Bartos | Tsjechië | z.t. |
| 10. | Grégory Rast | Zwitserland | z.t. |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | België | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 2 | Zwitserland | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 | Italië | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 | Tsjechië | 0 | 0 | 1 | 1 |
| 4 | Denemarken | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | 3 | 3 | 3 | 9 |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Przełajowym 1998 op de Poolstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Kampioenschappen: Wereldkampioenschappen · Belgische kampioenschappen · Nederlandse kampioenschappen
Klassementen: Wereldbeker · Superprestige · GvA Trofee · Challenge national
1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Categorieën Mannen elite · vrouwen elite · mannen beloften · vrouwen beloften · jongens junioren · meisjes junioren · gemengde estafette Voormalig: mannen amateurs
# Anna Pjatych

Anna Viktorovna Pjatych (Russisch: Анна Викторовна Пятых) (Moskou, 4 april 1981) is een Russische hink-stap-springster. Ze won viermaal op een rij de SPAR Europacup en nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

In 2004 maakte Pjatych haar olympisch debuut bij de Olympische Spelen van 2004 in Athene en eindigde hierbij op een achtste plaats. Op de wereldkampioenschappen van 2005 in Helsinki won ze een bronzen medaille. Met een verste poging van 14,78 m eindigde ze achter de Jamaicaanse Trecia Smith (goud; 15,11) en Cubaanse Yargelis Savigne (zilver; 14,82).
Op de wereldindoorkampioenschappen van 2006 won Pjatych met 14,93 een zilveren medaille, op slechts 2 cm achter haar landgenote Tatjana Lebedeva. Op de WK van 2007 in Osaka viste zij met een vierde plaats net naast de medailles. Op de Olympische Spelen van 2008 in Peking eindigde ze, net als vier jaar eerder, op een achtste plaats.

## Titels

* Russisch kampioene hink-stap-springen - 2004, 2007
* Russisch indoorkampioene hink-stap-springen - 2006, 2008

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| verspringen | 6,72 m | 29 juni 2007 | Moskou |
| hink-stap-springen | 15,02 m | 9 augustus 2006 | Göteborg |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| verspringen | 6,57 m | 23 januari 2005 | Moskou |
| hink-stap-springen | 14,93 m | 11 maart 2006 | Moskou |

## Palmares
### hink-stap-springen
#### Kampioenschappen

* 1999: 3 EJK - 13,36 m
* 2000: 2 WJK - 14,18 m
* 2002: 8e EK - 14,08 m
* 2002: 1 Europacup - 14,67 m
* 2003: 4e WK indoor 14,35 m
* 2003: 1 Europacup - 14,79 m
* 2003: 4e WK - 14,72 m
* 2003: 4e Wereldatletiekfinale - 14,55 m
* 2004: 1 Europacup - 14,85 m
* 2004: 8e OS - 14,79 m
* 2004: 6e Wereldatletiekfinale - 14,57 m
* 2005: 1 Europacup - 14,72 m
* 2005: 3 WK - 14,78 m
* 2005: 5e Wereldatletiekfinale - 14,65 m
* 2006: 2 WK indoor - 14,93 m
* 2006: 3 EK - 15,02 m
* 2006: 4e Wereldatletiekfinale - 14,60 m
* 2007: 4e WK - 14,88 m
* 2008: 11e in kwal. WK indoor - 13,99 m
* 2008: 8e OS - 14,73 m
* 2008: 1 Wereldatletiekfinale - 14,78 m
* 2009: 2 EK team - 14,10 m
* 2009: 3 WK - 14,58 m
* 2009: 6e Wereldatletiekfinale - 14,33 m
* 2010: 3 WK indoor - 14,64 m
* 2013: 7e WK - 14,29 m

#### Golden League-podiumplekken

* 2005: 2 Meeting Gaz de France – 14,70 m
* 2005: 3 Weltklasse Zürich – 14,57 m
* 2006: 3 Golden Gala – 14,59 m

#### Diamond League-podiumplekken

* 2010: 3 Shanghai Golden Grand Prix – 13,94 m
* 2011: 3 Prefontaine Classic – 13,98 m
* 2013: 3 Bislett Games – 14,16 m
* 2014: 2 Adidas Grand Prix – 14,19 m
# Anomalohalacarus septentrionalis

Anomalohalacarus septentrionalis is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Bartsch.
# Anomalohalacarus intermedius

Anomalohalacarus intermedius is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Bartsch.
# Anomalohalacarus macellus

Anomalohalacarus macellus is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Bartsch.
# Anomalohalacarus marcandrei

Anomalohalacarus marcandrei is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Monniot.
# Weteringkerk

De Weteringkerk is een kerkgebouw aan de Veluwelaan in Amsterdam-Zuid. Het gebouw, destijds aangekondigd als Nieuwe Weteringkerk, werd in 1968/69 gebouwd.

## Geschiedenis

De oorspronkelijke Weteringkerk was een rond 1800 aan Derde Weteringdwarsstraat te Amsterdam gebouwd pand. Het was een theater dat na diverse bestemmingswijzigingen rond 1870 werd omgebouwd tot kerkgebouw voor de Vrije Evangelische Gemeenten, een kerkgenootschap dat was ontstaan uit de Christelijke Gereformeerde Kerken.
In de jaren zestig van de 20e eeuw was de staat van het gebouw zo slecht dat het gesloopt moest worden. De Vrije Evangelische Gemeente kon na de grondverkoop een kerk bouwen aan de Veluwelaan in de toen nieuwe Landstrekenbuurt. Tijdelijk moest gebruik gemaakt worden van een noodgebouw.

### Nieuwe kerk

De nieuwe Weteringkerk, een ontwerp van architect Jelle Abma, kwam in 1969 gereed. De bouwkosten bedroegen ca. 550.000 gulden. Voor het interieur was 100.000 gulden uitgetrokken. Er kwam een zaal met 220 plaatsen die door het wegnemen van een tussenwand kon worden vergroot zodat in totaal 400 kerkgangers de dienst konden bijwonen. De kerkzaal is van buitenaf te zien. Opvallend zijn de wand van glasblokken en de klokkenstoel.
De Vrije Evangelische Gemeente Amsterdam zou de kerk samen met steeds meer andere christelijke geloofsgemeenschappen tot najaar 2019 in gebruik houden. Er waren toen nog zo weinig leden dat een zelfstandig voortbestaan niet meer mogelijk was. Het gebouw ging over naar de Stichting Weteringkerk Amsterdam. Het is in 2020 verbouwd en vervolgens in gebruik genomen door diverse gebruikers ten behoeve van christelijke en sociaal-maatschappelijke doelen.
* Weteringkerk
* XYZ van Amsterdam, door Jaap Kruizinga en Gerrit Vermeer
* ↑ Algemeen Handelsblad, 2 oktober 1969, Onder de Keizerskroon, De Weteringkerk kwam naar Zuid
# Weteringpoort

Weteringpoort kan verwijzen naar:
* Weteringpoort (Amsterdam), een voormalige stadspoort.
** De Weteringpoort (brug), de over het water van deze poort gebouwde brug.
* Weteringpoort (Noordwijk), een straat
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Weteringpoort en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Anicius Faustus Albinus Basilius

Anicius Faustus Albinus Basilius was een patriciër en de laatste niet-keizerlijke consul van het Romeinse Rijk.
Basilius behoorde tot een belangrijke aristocratische familie. Waarschijnlijk was hij de zoon van de Faustus Albinus, die in 493 consul was. Op 1 januari 541 werd Basilius tot consul benoemd in Constantinopel, als de laatste niet-keizerlijke persoon die dit ambt zou vervullen. Keizer Justinianus I schafte het ambt de facto af vanaf 542. Na het consulaat van Basilius werd er nog tot 565 doorgeteld (post consulatum Basilii), en tot 668 ging men dan verder met wie de huidige keizer was - tot en met Constans II namen alle keizers bij het begin van hun regeerperiode voor korte tijd nominaal het consulschap op zich.
In 546 was Basilius in Rome. Samen met Bessas, ook Patriciër en tevens magister militum, ontvluchtte hij toen die stad, omdat Totila, koning van de Ostrogoten de stad veroverde. Met verschillende andere aristocraten vertrokken ze naar Constantinopel.

## Literatuur

* John R. Martindale: The Prosopography of the Later Roman Empire. Volume IIIa, Cambridge 1992, S. 174.
# Anicla

Anicla is een geslacht van vlinders van de familie Uilen (Noctuidae), uit de onderfamilie Noctuinae.

## Soorten

* A. cemolia Franclemont, 1967
* A. ignicans Guenée, 1852
* A. incaica Köhler, 1979
* A. infecta Ochsenheimer, 1816
* A. mahalpa Schaus, 1898
* A. oceanica Schaus, 1923
* A. ornea Druce, 1889
* A. striolata Draudt, 1924
* A. temperata Schaus, 1894
# Anoplothyrea

Anoplothyrea is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* A. indiana Joseph & Parui, 1987
* A. javana (Meijere, 1911)
# Anoplotrupes hornii

Anoplotrupes hornii is een keversoort uit de familie mesttorren (Geotrupidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1888 gepubliceerd door Charles Émile Blanchard.
# Anoplotrupes balyi

Anoplotrupes balyi is een keversoort uit de familie mesttorren (Geotrupidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1866 gepubliceerd door Henri Jekel.
# Anoplodera izumii

Anoplodera izumii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Mitono & Tamanuki.
# Anoplodera przewalskii

Anoplodera przewalskii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Miroshnikov.
# William Munro

William Munro (1818 - 29 januari 1880) was een Engels plantenverzamelaar, botanicus, agrostoloog en officier.

## Militaire loopbaan

Munro werd geboren als oudste zoon van Willem Munro in Druids Stoke te Gloucestershire in 1818. In 1834 kwam hij bij het 39e (Dorsetshire) Regiment of Foot als een vaandrig. Hij werd gepromoveerd tot luitenant in april 1836, kapitein in juli 1844, mayor in mei 1852 en luitenant-kolonel in november 1853. Hij was vele jaren met zijn regiment in India, maar tijdens de Slag van Maharajpore werd hij zwaargewond op 24 december 1843. In 1878 bereikte hij de rang van generaal.

## Planten verzamelen en agrostologie

Munro werd een Fellow van de Linnean Society of London in 1840. Hij dirigeerde verzamelexpedities naar India (1834-1838), Kashmir (1847) en Barbados (1870-1875). Zijn voornaamste onderzoeksterrein waren tropische grassen, waaronder de bamboesoorten die hij publiceerde in een monografie in 1868. Het geslacht Munronia is naar hem vernoemd.
Munro overleed in Taunton (Somerset) op 29 januari 1880.
* Brummitt, RK; CE-Powell (1992). Authors of Plant Names. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 1-84246-085-4.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel William Munro op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Author citation (botany): Munro
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8948 623X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 229523803
* Virtual International Authority File: 282875207
* WorldCat (via VIAF): 282875207
# Anisogomphus forresti

Anisogomphus forresti is een libellensoort uit de familie van de rombouten (Gomphidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Morton.
* ↑ (en) Anisogomphus forresti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011. Gearchiveerd op 28 juli 2013.
# Anisogomphus orites

Anisogomphus orites is een libellensoort uit de familie van de rombouten (Gomphidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als onzeker, beoordelingsjaar 2010.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Laidlaw.
* 1 2 (en) Anisogomphus orites op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011. Gearchiveerd op 28 juli 2013.
# Anthicus thyreocephalus

Anthicus thyreocephalus is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Solsky.
# Anthicus uhligi

Anthicus uhligi is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Uhmann.
# Wicken Bonhunt

Wicken Bonhunt is een civil parish in het bestuurlijke gebied Uttlesford, in het Engelse graafschap Essex. In 2001 telde het dorp 233 inwoners. Het dorp heeft een kerk.
# Anseropoda grandis

Anseropoda grandis is een zeester uit de familie Asterinidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1933 gepubliceerd door Theodor Mortensen.
# Willem Smalt (musicus)

Willem Smalt (Rotterdam, 23 april 1888 - Amsterdam, 4 april 1950) was een Nederlands pianist en muziekpedagoog.

## Familie

Hij was zoon van Anna Catharina Koch en schrijver/journalist Willem Smalt, zoon van Johannes Reinier Smalt, promotor van klassieke muziek in Rotterdam. Hijzelf was vanaf 1920 getrouwd met Jeannette ten Noever de Brauw. Voor zover bekend kreeg het echtpaar vijf kinderen. Zoon Jan Smalt werd eveneens musicus. Dochter Johanna Jeannette (Hans) Smalt was kortstondig fluitiste en trouwde met fluitist Johan Feltkamp; dochter Anna Marie Smalt werd tweede vrouw van Luctor Ponse.

## Muziek

Hij kreeg zijn opleiding aan het Conservatorium van Keulen en zou daar ook hebben lesgegeven. In 1917 werd hij aangesteld als docent piano aan de Muziekschool van de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst van Ulfert Schults, vanaf 1942 was hij hoofddocent piano aan Conservatorium van Amsterdam.
Hij overleed vlak voordat zijn leerling Jo Dusseldorp in oktober 1950 een prix d'excellence piano won.
Hij werd begraven op Begraafplaats Buitenveldert.
* Redactie, Willem Smalt overleden. Algemeen Handelsblad (6 april 1950). Geraadpleegd op 30 september 2024 – via delpher.nl.
* Weduwe, Familieberichten: Bericht van overlijden. Algemeen Handelsblad (5 april 1950). Geraadpleegd op 30 september 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Gemeente Amsterdam: Archiefkaart Willem Smalt.
# Willem Smalt (schrijver)

Willem Smalt (Rotterdam, 19 september 1853 – Rotterdam, 18 juni 1915) was een Nederlands schrijver en journalist.
Hij was zoon van Hermina Francine Maria van Hengelaar en graanhandelaar Johannes Reinier Smalt, tevens promotor van klassieke muziek in Rotterdam. Hijzelf trouwde met Anna Catharina Koch. Zoon Willem Smalt was musicus, ook kleinkinderen belanden in de muziekwereld.
Smalt werd opgeleid tot notaris en werkte ook enige tijd als zodanig. Hij ging vervolgens in de handel, hij was onder meer handelaar in kaas. Wellicht onder invloed van zijn vader raakte hij betrokken bij de klassieke muziek. Zo schreef hij het libretto bij opera Imilda (1884) van Theodoor Verhey. In 1885 werd hij ook muziekcriticus bij het Rotterdamsch Nieuwsblad; een functie die hij tot 1902 kon aanhouden. Hij schreef voor dat blad ook recensies over beeldende kunst (1886-1894). Zijn kritische pen leverde hem diverse aanvaringen op en leidde uiteindelijk tot zijn ontslag.
Die kritische noot vertaalde zich tevens tot oprichting van het ironisch tijdschrift Abraham Prikkie’s Op- en aanmerkingen, waarvoor hij zelf schreef. Het blad bestond tussen 1891 en 1896 (dus tijdens zijn journalistenleven). Met tekenaar Jan Linse vulde hij het blad met schrijfsels tussen Bram Prikkie en tante Lien, waarin de recente gebeurtenissen en roddels werden aangestipt.
Het eerder genoemd jaar 1902 betekende een keerpunt; hij verliet gedesillusioneerd de schrijverswereld en trok zich terug. Hij stierf in armoe. Bij zijn overlijden in 1915 werd genoemd blad in De Telegraaf nog steeds herinnerd als “een der beste satirische, fijn geestige periodieken” genoemd; helemaal neutraal was het blad niet; hij had ook voor dat blad geschreven.
* Huygens Instituut over Willem Smalt (geraadpleegd 30 september 2024)
* Hollandsche Opera, Advertenie Imilda. Rotterdamsch Nieuwsblad (13 februari 1886). Geraadpleegd op 30 september 2024 – via delpher.nl.
* Redactie, Willem Smalt overleden. De Telegraaf (24 juni 1915). Geraadpleegd op 30 september 2024 – via delpher.nl.
* Redactie, Willem Smalt overleden. Nieuwe Rotterdamsche Courant (23 juni 1915). Geraadpleegd op 30 september 2024 – via delpher.nl.
* Weduwe, Familieberichten: Bericht van overlijden. Nieuwe Rotterdamsche Courant (21 juni 1915). Geraadpleegd op 30 september 2024 – via delpher.nl.
* Biografisch Portaal: 31208969
* Gemeinsame Normdatei: 1330465164
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 125199570
* Virtual International Authority File: 313036910
* WorldCat (via VIAF): 313036910
# Antsla

Antsla kan verwijzen naar:
* Antsla (gemeente), een gemeente in de Estlandse gemeente Võrumaa
* Antsla (stad), een stad in Estland, hoofdplaats van de gelijknamige gemeente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Antsla en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Antsiranana I

Antsiranana I is een district van Madagaskar in de regio Diana. Het district telt 108.980 inwoners (2011). Het grondgebied komt overeen met de stad Antsiranana heeft een oppervlakte van 222 km².
# Antiporus femoralis

Antiporus femoralis is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Carl Henrik Boheman.
# Wessel Gansfortprijs

De Wessel Gansfortprijs is de cultuurprijs van de provincie Groningen die tweejaarlijks wordt toegekend.
De prijs is genoemd naar de Groninger humanist en wetenschapper Wessel Gansfort (1419-1489), en wordt tweejaarlijks uitgereikt aan een persoon of instelling, die op een bijzondere wijze een impuls heeft gegeven aan het culturele leven in de Provincie Groningen. De prijs bestaat uit een wisselplastiek van Cees Sillen en een geldprijs.

## Ontvangers

* 1989 - Jean Pierre Rawie, dichter en vertaler
* 1991 - Olga Wiese, kunstenares
* 1993 - Henk Kraayenzank, decorontwerper
* 1995 - Gerard Ammerlaan, componist, Jo Willems, librettist
* 1997 - Evert de Jager
* 2000 - Jan Veldman, schrijver, zanger en cabaretier
* 2002 - Henk Scholte, zanger van Törf
* 2004 - Just Vink, regisseur, toneelschrijver en artistiek leider van Theater te Water
* 2006 - Kees Visscher, schrijver en verhalenverteller in het Gronings
* 2008 - Henk Helmantel, schilder
* 2010 - Peter Sikkema, programmeur, onder ander bij De Oosterpoort en Eurosonic Noorderslag
* 2013 - Guy Weizman, choreograaf van Club Guy and Roni
* 2015 - Noorderzon, festival
# Wess Johnson

Wesley (Wess) Johnson (Winston-Salem, 13 augustus 1945 – Winston-Salem, 21 september 2009) was een Amerikaanse zanger geboren in North Carolina.

## Loopbaan

Johnson verhuisde naar Italië en leerde daar Dori Ghezzi kennen, met wie hij een succesvol zangduo vormde. In 1973 namen ze deel aan het San Remo Festival met Tu nella mia vita. Ze haalden niet de top 3 maar verkochten wel de meeste platen van alle kandidaten dat jaar. Met Voglio stare con te en Noi due per sempre stelden ze hun populariteit veilig.
In 1974 won het duo de laatste editie van het muzikale televisieprogramma Canzonissima met Un corpo e un'anima, een compositie mede geschreven door Umberto Tozzi.
Ze vertegenwoordigden Italië op het Eurovisiesongfestival 1975 in Stockholm met het lied Era, ze werden derde.
Het succesverhaal liep verder in 1976, toen ze tweede werden in San Remo met Come stai? Con chi sei?. Ze bleven op televisie komen en namen albums op in Italië en in het buitenland.
1956: Franca Raimondi + Tonina Torrielli · 1957: Nunzio Gallo · 1958: Domenico Modugno · 1959: Domenico Modugno · 1960: Renato Rascel · 1961: Betty Curtis · 1962: Claudio Villa · 1963: Emilio Pericoli · 1964: Gigliola Cinquetti · 1965: Bobby Solo · 1966: Domenico Modugno · 1967: Claudio Villa · 1968: Sergio Endrigo · 1969: Iva Zanicchi · 1970: Gianni Morandi · 1971: Massimo Ranieri · 1972: Nicola di Bari · 1973: Massimo Ranieri · 1974: Gigliola Cinquetti · 1975: Wess & Dori Ghezzi · 1976: Al Bano & Romina Power · 1977: Mia Martini · 1978: Ricchi e Poveri · 1979: Matia Bazar · 1980: Alan Sorrenti · 1983: Riccardo Fogli · 1984: Alice & Battiato · 1985: Al Bano & Romina Power · 1987: Umberto Tozzi & Raf · 1988: Luca Barbarossa · 1989: Anna Oxa & Fausto Leali · 1990: Toto Cutugno · 1991: Peppino di Capri · 1992: Mia Martini · 1993: Enrico Ruggeri · 1997: Jalisse · 2011: Raphael Gualazzi · 2012: Nina Zilli · 2013: Marco Mengoni · 2014: Emma Marrone · 2015: Il Volo · 2016: Francesca Michielin · 2017: Francesco Gabbani · 2018: Ermal Meta & Fabrizio Moro · 2019: Mahmood · 2021: Måneskin · 2022: Mahmood & Blanco · 2023: Marco Mengoni · 2024: Angelina Mango