OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aldealpozo

Aldealpozo is een gemeente in de Spaanse provincie Soria in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 11,87 km². Aldealpozo telt 19 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Abejar · Adradas · Ágreda · Alconaba · Alcubilla de Avellaneda · Alcubilla de las Peñas · Aldealafuente · Aldealices · Aldealpozo · Aldealseñor · Aldehuela de Periáñez · Las Aldehuelas · Alentisque · Aliud · Almajano · Almaluez · Almarza · Almazul · Almazán · Almenar de Soria · Alpanseque · Arancón · Arcos de Jalón · Arenillas · Arévalo de la Sierra · Ausejo de la Sierra · Baraona · Barca · Barcones · Bayubas de Abajo · Bayubas de Arriba · Beratón · Berlanga de Duero · Blacos · Bliecos · Borjabad · Borobia · Buberos · Buitrago · Burgo de Osma-Ciudad de Osma · Cabrejas del Campo · Cabrejas del Pinar · Calatañazor · Caltojar · Cañamaque · Candilichera · Carabantes · Caracena · Carrascosa de Abajo · Carrascosa de la Sierra · Casarejos · Castilfrío de la Sierra · Castillejo de Robledo · Castilruiz · Centenera de Andaluz · Cerbón · Cidones · Cigudosa · Cihuela · Ciria · Cirujales del Río · Coscurita · Covaleda · Cubilla · Cubo de la Solana · Cueva de Ágreda · Dévanos · Deza · Duruelo de la Sierra · Escobosa de Almazán · Espeja de San Marcelino · Espejón · Estepa de San Juan · Frechilla de Almazán · Fresno de Caracena · Fuentearmegil · Fuentecambrón · Fuentecantos · Fuentelmonge · Fuentelsaz de Soria · Fuentepinilla · Fuentes de Magaña · Fuentestrún · Garray · Golmayo · Gómara · Gormaz · Herrera de Soria · Hinojosa del Campo · Langa de Duero · Liceras · La Losilla · Magaña · Maján · Matalebreras · Matamala de Almazán · Medinaceli · Miño de Medinaceli · Miño de San Esteban · Molinos de Duero · Momblona · Monteagudo de las Vicarías · Montejo de Tiermes · Montenegro de Cameros · Morón de Almazán · Muriel de la Fuente · Muriel Viejo · Nafría de Ucero · Narros · Navaleno · Nepas · Nolay · Noviercas · Ólvega · Oncala · Pinilla del Campo · Portillo de Soria · La Póveda de Soria · Pozalmuro · Quintana Redonda · Quintanas de Gormaz · Quiñonería · Rebollar · Recuerda · Rello · Renieblas · Retortillo de Soria · Reznos · La Riba de Escalote · Rioseco de Soria · Los Rábanos · Rollamienta · El Royo · Salduero · San Esteban de Gormaz · San Felices · San Leonardo de Yagüe · San Pedro Manrique · Santa Cruz de Yanguas · Santa María de Huerta · Santa María de las Hoyas · Serón de Nágima · Soliedra · Soria · Sotillo del Rincón · Suellacabras · Tajahuerce · Tajueco · Talveila · Tardelcuende · Taroda · Tejado · Torlengua · Torreblacos · Torrubia de Soria · Trévago · Ucero · Vadillo · Valdeavellano de Tera · Valdegeña · Valdelagua del Cerro · Valdemaluque · Valdenebro · Valdeprado · Valderrodilla · Valtajeros · Velamazán · Velilla de la Sierra · Velilla de los Ajos · Viana de Duero · Villaciervos · Villanueva de Gormaz · Villar del Ala · Villar del Campo · Villar del Río · Los Villares de Soria · Villasayas · Villaseca de Arciel · Vinuesa · Vizmanos · Vozmediano · Yanguas · Yelo
# Aleksandr Grin

Aleksander Grin (Russisch: Александр Грин), pseudoniem van Aleksandr Stepanovitsj Grinevski (Russisch: Александр Степанович Гриневский; Vjatka, 11 augustus/23 augustus 1880 – Stari Krim, 8 juli 1932), was een Russisch schrijver. Hij schreef voornamelijk korte verhalen in een niet nader genoemde Europese of Latijns-Amerikaanse omgeving. Zijn verhalen gaan voornamelijk over de zee, avonturen en de liefde.

## Leven

Grin werd geboren in een buitenwijk van Vjatka, het tegenwoordige Kirov, als zoon van een Poolse emigrant. Zijn moeder overleed toen Grin 13 was. Na het voltooien van zijn opleiding ging Grin naar Odessa, waar hij vele dienstbetrekkingen had, zoals matroos, mijnwerker of bouwvakker. Vaak had hij echter geen betrekking en moest hij zijn toevlucht nemen tot bedelen.
Nadat hij het leger in was gegaan, sloot hij zich aan bij de Sociaal-Revolutionaire Partij, en deserteerde. Dit leidde tot zijn arrestatie en gevangenisstraf wegens het bedrijven van revolutionaire propaganda. In 1906 publiceerde hij zijn eerste novelle, maar in hetzelfde jaar werd hij opnieuw gearresteerd in Sint-Petersburg. Hij werd veroordeeld tot 4 jaar verbanning naar Tobolsk in Siberië. Grin ontsnapte echter kort na aankomst in Tobolsk en keerde terug naar Sint-Petersburg. In 1910 werd hij opnieuw opgepakt en verbannen naar Archangelsk. Daar verbleef hij tot 1912 samen met zijn vrouw.
Na terugkeer in Sint-Petersburg scheidde hij van zijn echtgenote. Hij had tot dan slechts korte verhalen geschreven, maar na de Russische Revolutie zou Grin ook langere verhalen schrijven. In 1921 trouwde hij opnieuw, en in 1924 verhuisde het gezin naar Feodosija op de Krim, zodat Grin dicht bij zijn geliefde zee kon wonen. Grins romantische schrijfstijl was niet geliefd bij de Sovjet-uitgeverijen en het gezin leefde in grote armoede. Grin overleed aan tuberculose in Stari Krim.

## Werk

Grins verhalen hebben geen directe relatie met het tsaristische Rusland of de Sovjet-Unie, omdat ze alle zijn gesitueerd in een door hemzelf verzonnen omgeving; liefhebbers van zijn werk noemen dit fictieve land Grinlandia. De personages hebben namen die vaag doen denken aan West-Europese namen.
Zijn werk is simpel en romantisch, en was populair bij tienermeisjes. Toch heeft Grin ook serieuze bewonderaars, zoals Konstantin Paustovski, die in eerste instantie dacht dat hij een vertaling van een West-Europees werk aan het lezen was. Buiten Rusland is Grin nagenoeg onbekend. Zijn belangrijkste, ook in het Nederlands vertaalde werk is De scharlaken zeilen (Алые паруса), een kort romantisch verhaal uit 1923.

## Erkenning

Tijdens de regeerperiode van Nikita Chroesjtsjov werden de werken van Grin plotseling populair. Er kwam in 1961 zelfs een verfilming van De scharlaken zeilen. Zijn woonhuizen in Kirov en Stari Krim zijn tegenwoordig musea, en in 1970 werd in Feodosija een speciaal museum voor hem geopend.
# Aleksandr Gradski

Aleksandr Borisovtisj Gradski (Russisch: Алекса́ндр Бори́сович Гра́дский; Kopejsk, 3 november 1949 - Moskou, 28 november 2021) was een Russische rockzanger. Gradski wordt gezien als een van de grondleggers van de Russische rock.

## Biografie

Aleksandr Gradski werd als Aleksandr Fradkin geboren in Kopejsk, een stad in Oblast Tsjeljabinsk. Zijn vader Boris Fradkin was monteur en zijn moeder Tamara Gradskaja een muzikante. In 1957 verhuisde de familie naar Moskou. Zes jaar later overleed Fradkin's moeder en zodoende veranderde zijn vader de familienaam van Fradkin naar Gradski, als herinnering aan haar.

### Carrière

Gradski startte zijn muzikale carrière midden jaren zestig en speelde bij verschillende bands. Hij werd het bekendst in de band Skomorochi waarvan hij tussen 1966 en 1989 lid van was. Intussen hield Gradski zich ook bezig met het componeren van muziek. Hij werd uitgekozen door regisseur Andrej Kontsjalovski om de muziek te componeren voor de film Romans o vljoebljonnych die in 1974 uitkwam. Hetzelfde jaar studeerde Gradski af aan de Gnessin Staatsacademie voor Muziek.
Na de successen met filmmuziek verkoos Gradski het componeren boven het zingen en schreef filmmuziek voor meer dan vijftig films. Wel bleef hij actief in het zingen van opera's, waar hij vooral in de jaren tachtig aan deed. Naast het zingen en componeren gaf Gradski ook les aan de Gnessin Staatsacademie voor Muziek.
In 2000 werd Gradski geëerd met de titel Volksartiest van de Russische Federatie, die hij uit handen kreeg van Vladimir Poetin.
Na de eeuwwisseling werd Gradski minder actief en schreef ook minder muziek voor andere artiesten. Vanaf 2012 werd hij bij het publiek weer bekender nadat bekend was geworden dat Gradski een van de vier coaches zou worden van de Russische versie van The Voice. Hij was coach in seizoen 1, 2, 3, 4, 6 en 10. Maar liefst vier keer zat de uiteindelijke winnaar in zijn team. In het eerste seizoen coachte hij Dina Garipova, die Rusland vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival 2013. Het tiende seizoen kon hij niet afmaken vanwege zijn dood.
In september 2021 raakte Gradski besmet met het coronavirus. In de maanden daarna verslechterde zijn gezondheid steeds meer. Op 26 november 2021 werd hij met spoed opgenomen in het ziekenhuis, waar hij twee dagen later overleed.
* Gemeinsame Normdatei: 1038019958
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3155 9860
* Library of Congress Control Number: n93091362
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000239814
* MusicBrainz: be3cd5d7-ba60-4533-a42d-385b680d4884
* Virtual International Authority File: 304966117
* WorldCat (via VIAF): 304966117
* ↑ (ru) Народный артист России Александр Градский умер в возрасте 72 лет. lenta.ru (28 november 2021). Gearchiveerd op 9 december 2021.
* ↑ https://www.rmf.fm/magazyn/news,43983,nie-zyje-juror-the-voice-niedawno-byl-zakazony-koronawirusem-aleksandr-gradski-zmarl-w-szpitalu.html. Gearchiveerd op 14 december 2021.
# Aligena laterodentata

Aligena laterodentata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Lasaeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Harry, Britton & Nunley.
# Aleuroclava longisetosus

Aleuroclava longisetosus is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Jesudasan & David in 1991.
# Alexander Os

Alexander Os (Fauske, 21 januari 1980) is een Noorse biatleet. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver.

## Carrière

Os maakte zijn wereldbekerdebuut in januari 2003 in Oberhof. Zijn eerste wereldbekerpunten scoorde hij in december 2004 dankzij een negende plaats in Beitostölen, in maart 2007 stond de Noor in Lahti voor de eerste maal in zijn carrière op het podium van een wereldbekerwedstrijd. In Östersund nam Os deel aan wereldkampioenschappen biatlon 2008. Op dit toernooi eindigde hij als eenenveertigste op de 20 kilometer individueel, samen met Anne Ingstadbjørg, Julie Bonnevie-Svendsen en Rune Brattsveen eindigde hij als achtste op de gemengde estafette. Op de wereldkampioenschappen biatlon 2009 in Pyeongchang veroverde de Noor de bronzen medaille op de 12,5 kilometer achtervolging, een dag eerder was hij als vierde geëindigd op de 10 kilometer sprint. Tijdens de Olympische Winterspelen van 2010 in Vancouver eindigde Os als achtentwintigste op de 20 kilometer individueel.
In Chanty-Mansiejsk nam de Noor deel aan de wereldkampioenschappen biatlon 2011. Op dit toernooi eindigde hij als drieënveertigste op de 20 kilometer individueel, op de 4×7,5 kilometer estafette legde hij samen met Ole Einar Bjørndalen, Emil Hegle Svendsen en Tarjei Bø beslag op de wereldtitel.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2010 | Vancouver | 28e 20 km individueel |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2008 | Östersund | 41e 20 km individueel 8e 4×7,5 km estafette |
| 2009 | Pyeongchang | 28e 20 km individueel 4e 10 km sprint 3 12,5 km achtervolging |
| 2011 | Chanty-Mansiejsk | 43e 20 km individueel 1 4×7,5 km estafette |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algemeen | Individueel | Sprint | Achtervolging | Massastart |
| 2004/2005 | 34e | - | 30e | 28e | 29e |
| 2005/2006 | 40e | - | 44e | 28e | - |
| 2006/2007 | 34e | 60e | 33e | 25e | 40e |
| 2007/2008 | 24e | - | 19e | 14e | 36e |
| 2008/2009 | 13e | 11e | 6e | 13e | 23e |
| 2009/2010 | 19e | 10e | 21e | 37e | 16e |
| 2010/2011 | 28e | 37e | 30e | 19e | 25e |
| 2011/2012 | 89e | - | - | 64e | - |
| 2012/2013 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2013/2014 | 68e | - | 76e | 59e | - |
| 2014/2015 | 35e | - | 33e | 35e | 37e |
| 2015/2016 | 54e | - | 46e | 59e | 43e |

#### Wereldbekerzeges

| Nr. | Datum | Plaats | Onderdeel |
| Estafettes ||||
| 1. | 9 december 2007 | Hochfilzen | 4x7,5 km estafette |
| 2. | 4 januari 2008 | Oberhof | 4x7,5 km estafette |
| 3. | 2 maart 2008 | Pyeongchang | Gemengde estafette |
| 4. | 15 januari 2009 | Ruhpolding | 4x7,5 km estafette |
| 5. | 12 december 2010 | Hochfilzen | 4x7,5 km estafette |

## Trivia

* Alexander Os is een van de weinige linkshandige schutters in de biatlonwereld. Hoewel hij rechtshandig is schiet hij met links, omdat zijn rechteroog verminderd gezichtsvermogen heeft.
# Alexander O'Neal

Alexander O'Neal (Natchez, 15 november 1953) is een Amerikaans r&b zanger, liedjesschrijver en arrangeur. Zijn muzikale carrière omvat meer dan 30 jaar. Hij werd midden jaren 80 populair als soloartiest en gaf veertien singles uit die in het Verenigd Koninkrijk in de UK Singles Chart en ook diverse singles die in Nederland in zowel de Nederlandse Top 40 als de Nationale Hitparade Top 100 terechtkwamen.

## Biografie
### Vroege jaren

O'Neal werd geboren in de plaats Natchez. Na het voltooien van de middelbare school studeerde hij verder aan de Alcorn State Universiteit. Op zijn twintigste jaar verhuisde O'Neal naar Minneapolis waar hij optrad in diverse bands, waaronder Flyte Tyme met Monte Moir en producer-duo Jimmy Jam & Terry Lewis. Flyte Time werd omgedoopt tot The Time toen de band in 1981 door Prince werd gecontracteerd. O'Neal vertrok na een conflict en werd vervangen door Morris Day.

### Solocarrière

In 1985 kwam zijn gelijknamige debuutalbum uit; Alexander O'Neal dat geproduceerd was door Jimmy Jam & Terry Lewis die ook de opvolgers Hearsay uit 1987 en All True Man uit 1991 voor hun rekening namen. O'Neal werkte in deze periode ook samen met The S.O.S. Band en Cherrelle. Verder kwamen er nog zes studioalbums, zes compilatiealbums, en een live-album uit.
O'Neal verscheen op tv in de Britse versies van Just the Two of Us (2006, 2007), Jouw Vrouw, Mijn Vrouw VIPS (2008) en Big Brother VIPS (2015).
Ter gelegenheid van het dertigjarig jubileum van Hearsay werd het album opnieuw opgenomen met de funkband Mamma Freedom uit Manchester en volgde er een tournee.
Zijn muziek is te beluisteren op verschillende streamingsdiensten en wordt met regelmaat op soul en funk gerelateerde radiozenders afgespeeld.

## Discografie
### Nederlandse Top 40

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Fake | 1987 | 01-08-1987 | 15 | 6 | #20 in de Nationale Hitparade Top 100 |
| Criticize | 1987 | 21-11-1987 | 17 | 8 | #17 in de Nationale Hitparade Top 100 |
| Never Knew Love Like This | 1988 | 05-03-1988 | 16 | 5 | feat. Cherrelle / #24 in de Nationale Hitparade Top 100 |
| All True Man | 1991 | 09-02-1991 | 16 | 5 | #20 in de Nationale Top 100 |
| Love Makes No Sense | 1993 | 27-02-1993 | Tip 7 | - | |
| All That Matters To Me | 1993 | 22-05-1993 | Tip 16 | - | |

### Studioalbums

* Alexander O'Neal (1985)
* Hearsay (1987)
* My Gift to You (1988)
* All True Man (1991)
* Love Makes No Sense (1993)
* Lovers Again (1996)
* Saga of a Married Man (2002)
* Alex Loves... (2008)
* Five Questions: The New Journey (2010)
* Hearsay 30 (2017)

### Compilatiealbums

* All Mixed Up (1987)
* Twelve Inch Mixes (1992)
* This Thing Called Love: The Greatest Hits of Alexander O'Neal (1992)
* The Best of Alexander O'Neal (1995)
* Greatest Hits (2004)
* Icon (2011)

### Single CD

* The official bootleg megamix Vol.2 (1989)

### Live-album

* Live at the Hammersmith Apollo - London (2005)

## Tours

* 30 Years of Hearsay Tour (2017)
# Alfa Romeo 33 Carabo

De Alfa Romeo 33 Carabo is een conceptauto van het Italiaanse automerk Alfa Romeo. De wagen werd in 1968 ontworpen door Marcello Gandini. Het woord Carabo is Italiaans voor kever. Het prototype van de wagen werd gebouwd op het chassis van de Alfa Romeo Tipo 33, een V8-model. Tevens bevatte de wagen deuren met een opwaartse opening, die later inspiratie brachten voor de productie van de Lamborghini Countach.
# Alfa Romeo 33

De Alfa Romeo 33 is een compacte auto van het Italiaanse merk Alfa Romeo. De 33 volgde in 1983 de Alfasud op in het segment van de compacte voorwielaangedreven middenklassers. De naam 33 verwijst naar de Tipo 33 racewagens van Alfa Romeo uit de jaren zestig en zeventig.
De mechanische onderdelen werden licht gewijzigd overgenomen van de Alfasud, maar het uiterlijk van de wagen veranderde wel aanzienlijk. De 33 kreeg een moderner ontwerp van het Centro Stile Alfa Romeo waarbij de stationwagen, de Sportwagon, werd ontworpen door Ermanno Cressoni en geproduceerd door Pininfarina.
Opvallend aan het interieur bij de eerste serie was dat het in de hoogte verstelbare stuur, één unit vormde met het instrumentenpaneel. Als je het stuur in hoogte verstelde, bewogen de instrumenten automatisch mee.
De 33 kwam er alleen als vijfdeurs, de kleinere en goedkopere Alfa Romeo Arna zou de driedeurs Alfa Romeo Alfasud moeten opvolgen. Gezien de verkoopresultaten is na vier jaar gestopt met de productie van de Arna.
De 33 kon beschikken over een 1351 cc motor van 79 of 86 pk, of een 1490 cc motor van 95 pk, afhankelijk van het aantal gebruikte carburateurs. De 1490 cc versie was ook beschikbaar als Quadrifoglio Verde (QV) en dan kon hij een maximaal vermogen van 105 pk produceren. Quadrifoglio Verde, Italiaans voor groen klavertjevier, werd in de jaren 20 en 30 gebruikt als geluksbrenger op de racewagens en werd later gebruikt op de snelste uitvoeringen van de modellen.
In 1985 kwam er een stationwagen van de 33 op de markt onder de naam 33 Giardinetta en werd er een 4WD systeem aangeboden. In 1987 kreeg de 33 een eerste kleine facelift (Serie II) en werd een 1712 cc motor beschikbaar. Het 4WD systeem verdween alweer en de naam van de stationwagen veranderde naar 33 Sportwagon.
De derde serie kwam er onder leiding van Walter de'Silva in 1989 en zorgde voor meer veranderingen. Zowel de neus als de achterkant werden volledig opnieuw ontworpen, in de stijl van de 164. Ook de motoren werden vernieuwd en de 33 kon nu uitgerust worden met een 1.7 motor met 16 kleppen met een maximaal vermogen van 132 pk. Ook werd er weer een 4WD systeem aangeboden.
# Alexander (rivier)

De Alexander is een korte rivier in de regio Goldfields-Esperance in West-Australië.

## Geschiedenis

John Forrest vernoemde de rivier in 1870 vermoedelijk naar zijn broer Alexander Forrest.

## Geografie

De Alexander ontstaat onder Mungliginup Hill. De rivier stroomt vervolgens door een natuurgebied, 10 kilometer in zuidelijke richting, en mondt via de Alexander Bay in de Indische Oceaan uit.
De monding bestaat uit een klein estuarium dat op een kilometer van de kust aanvangt.
* ↑ (en) History of River Names. Landgate Western Australian Government. Gearchiveerd op 23 september 2019. Geraadpleegd op 14 november 2019.
* ↑ (en) Map of Alexander River, WA. Bonzle.com. Geraadpleegd op 14 november 2019.
* ↑ (en) Waterways east of Esperance. South Coast Rivercare. Geraadpleegd op 14 november 2019.
# Alfons Carlier

Alfons Carlier (Roeselare, 23 februari 1845 – Roeselare, 1 oktober 1912) was een Belgisch politicus en textielfabrikant.

## Biografie

Alfons Carlier was de zoon van Willem Carlier (1813-1888) die in Roeselare spinner en 36 jaar gemeenteraadslid was. Zoals vele Roeselarenaars van de gegoede klasse genoot hij zijn opleiding humaniora aan het plaatselijke Klein Seminarie. Dit beïnvloedde zijn politieke gedachtegang die katholiek en Vlaams was. Beroepshalve was Carlier in de spinnerij van zijn vader actief. Daarnaast was hij in de lokale culturele middens bedrijvig, onder meer als dichter. Vooral het letterkundig genootschap 'De Vriendschap' genoot zijn aandacht. Hij ijverde ook voor meer samenwerking tussen de Vlaamsgezinde letterkundige genootschappen in de provincie en werd van 1872 tot 1886 voorzitter van een dergelijk samenwerkingsverband 'De Bond'. Vanuit deze organisatie drong hij sterk aan op het gebruik van het Nederlands in de provinciale administratie.
Mede door de schoolstrijd en zijn katholieke achtergrond besloot hij 'De Bond' die partijloos was, in te ruilen voor een politiek mandaat. Na het overlijden van zijn vader nam hij niet alleen diens spinnerij over, maar werd hij in 1890 ook lid van de gemeenteraad in Roeselare. In 1897 werd hij schepen van onderwijs, een functie die hij aanhield tot zijn overlijden in 1912. In 1892 werd hij ook provincieraadslid waar hij zich vooral inzette voor het gebruik van het Nederlands, de industriële ontwikkeling en in het bijzonder de ontsluiting van de provincie. Zo ijverde hij nog voor de doortrekking van het Kanaal Roeselare-Leie naar de Noordzee en de pas opgerichte haven van Zeebrugge.
Na de Eerste Wereldoorlog werd een nieuwe straat in de Roeselaarse binnenstad naar hem de 'Alfons Carlierstraat' genoemd. Zijn zoon Maurice zou de spinnerij verder zetten.

## Bron

* DE BRUYNE, Michiel. Groten uit het Roeselaarse. III. Ledeberg, 1975.
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 327098228
* Virtual International Authority File: 289099615
* WorldCat (via VIAF): 289099615
# Alleen Eline

Alleen Eline is een Belgische film uit 2017 geregisseerd door Hugo Van Laere.

## Verhaal

De sociaal fysiotherapeute Eline heeft een nieuwe job. Daar is een van haar eerste patiënten, Joy, een meisje van zes die revalideert na een zwaar verkeersongeval. Eline woont samen met een vriend, maar raakt meer en meer geïntrigeerd door Lars, de jonge vader van Joy, een wat afwezige zakenman die meer met zijn zakelijke carrière bezig lijkt dan met Joy's herstel. De band tussen Eline en Lars wordt hechter maar zorgt zowel voor conflicten als romantiek. Lars merkt dat niet alles met geld te koop is.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Line Pillet | Eline |
| Morag Campbell | Joy |
| Yannick De Coster | Lars, vader van Joy |
| Joren Seldeslachts | vriend Eline |
| Mathias Van Mieghem | |
| Marleen Merckx | moeder van Eline |
Naast rollen voor Joke De Bruyn, Charlotte Anne Bongaerts, David Cantens, Oscar Willems, Frederik Lebeer, Khalid Koujili, Tuur Roels, Lize Feryn en Andy Van Kerschaver.

## Productie

Dit romantisch drama is het debuut van Van Laere die naast de regie ook het scenario leverde. De muziek in de film is van Ozark Henry. Opnames vonden plaats van begin november tot eind december 2016.
De film, oorspronkelijk met Frances Lefebure en Geert Van Rampelberg gecast voor de hoofdrollen, kreeg 300.000 euro subsidie van Screen Flanders.
* ↑ Hugo Van Laere start opnames van film "Alleen Eline", deredactie.be, 2 november 2016
* ↑ Ondersteunde projecten: oproep 2 - 2016, screenflanders.be