OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# William Murphy jr.

William Parry Murphy jr. (Boston (Massachusetts), 11 november 1923 – Coral Gables (Florida), 30 november 2023) was een Amerikaans medicus en uitvinder. Hij was een der pioniers op het gebied van toepassing van instrumenten in de geneeskunde en een van de grondleggers van de biomedische industrie.

## Loopbaan

William P. Murphy jr. was de zoon van de Amerikaanse medicus William P. Murphy, winnaar van de Nobelprijs in 1934. Murphy jr. studeerde af in zowel geneeskunde als ook in architectuur aan de Harvard Universiteit. Hij haalde zijn doctoraal aan de Medische Universiteit van Illinois en studeerde voor Mechanisch Ontwerper aan het Institute of Technology in Massachusetts. Deze gecombineerde interesse voor mechanica en geneeskunde werd bepalend voor zijn latere carrière. Hij moet dan ook worden gezien als een der pioniers op het gebied van toepassing van instrumenten in de geneeskunde en een van de grondleggers van de biomedische industrie.
In 1957 begon hij een eigen bedrijf, de Medical Development Corporation, het latere Cordis Corporation, dat tegenwoordig onderdeel uitmaakt van Johnson & Johnson. In 2003 had hij 17 patenten op zijn naam staan. Hij ontwierp en construeerde de eerste dialyseapparaten, de zogenaamde kunstnier, hartkatheters en andere medische apparatuur. Tot zijn uitvindingen behoren verder een verbeterd ontwerp van de bloedzak, gebruikt voor bloedtransfusies, en een medische wegwerpkoffer met medische instrumenten en medicijnen. Beide uitvindingen werden met succes getest in de Koreaanse Oorlog. Zijn meest aansprekende uitvinding was de fysiologische hartpacemaker, die hij als eigenaar van zijn bedrijf Cordis Corporation ontwikkelde.
In 1989 richtte hij samen met Dean Kamen de Foundation for Inspiration and Recognition of Science and Technology (FIRST) op. Als eerbetoon voor zijn totale werk ontving hij in 1993 de American Institute of Medical and Biological Engineering Founding Fellow en in 2000 de FIRST Founder's Award. In 2008 werd hij opgenomen in de National Inventors Hall of Fame.
Murphy overleed in 2023, enkele weken na zijn honderdste verjaardag.
* ↑ William P. Murphy, Jr., 50 Years National Inventors Hall of Fame, Invent.org.
* ↑ Dr. William P. Murphy, Jr. 1923-2023, Chiefdelphi.com, 1 december 2023.
* ↑ (en) William P. Murphy Jr., an Inventor of the Modern Blood Bag, Dies at 100
# Anthonie Duyck

Anthonie Duyck of Anthonis Duyck ('s-Gravenhage, circa 1560 - ?, 1629) was raadpensionaris van Holland van 1621 tot zijn dood in 1629.
Duyck werd geboren in 's-Gravenhage en studeerde rechten aan de Universiteit Leiden. In 1589 werd hij openbare aanklager bij de Raad van State. De volgende stap was naar de Staten-Generaal, het centrale constitutionele lichaam van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Als hoofd van de Raad van State vergezelde hij Maurits van Nassau, de latere prins van Oranje, tijdens zijn militaire campagnes tussen 1591 en 1602. Hij schreef zeer lange reportages over deze militaire campagnes voor zijn superieuren in 's-Gravenhage. In 1602 werd Duyck archivaris bij het Hof van Holland. Duyck moest zijns ondanks samen met François van Aerssen optreden als een van de aanklagers in het speciaal samengestelde hof van rechters dat verantwoordelijk was voor het proces tegen Johan van Oldenbarnevelt. Dit hof sprak de doodstraf uit in 1619.
Duyck werd raadpensionaris van Holland in 1621. Zijn taken waren bescheiden vergeleken met die van Johan van Oldenbarnevelt. Van Oldenbarnevelt was een belangrijk politiek leider geweest, terwijl Duyck meer een ambtelijke figuur werd, omdat de machtsstrijd tussen Holland en de Republiek der verenigde Nederlanden was gewonnen door prins Maurits, en het centrum van de macht was verschoven van de Staten van Holland naar de Staten-Generaal, zowel politiek als militair.

## Journaal van Maurits' krijgsverrichtingen

Duyck hield een dagboek bij over de veldtochten van Maurits van Nassau. Dit werd met aantekeningen als Journaal van Maurits' krijgsverrichtingen van 1591-1602 uitgegeven door Lodewijk Mulder in 3 delen, 's-Gravenhage en Arnhem, 1862-'66.

## Externe link

* Anthony Duyck in het Biographisch woordenboek der Noord- en Zuidnederlandsche letterkunde (1888-1891)
* Journaal, 1591-1602 door Anthony Duyck online op Google books.
# Anthonie Ek

Anthonie Ek (Azn) (1857 - Dordrecht, 29 januari 1921) was een architect uit Dordrecht. Samen met zijn broer (gebroeders Ek ) had hij een architect- en timmerbedrijf.
Enkele werken van zijn hand zijn het pand aan de Singel 46-48 (frontwoning van 'hof' De Vereniging), het onderhoud Arend Maertenshof en den Lenghenhof, en de Spaarbank aan de Johan de Wittstraat 2, alle in Dordrecht.
# Anthonie Leemans

Anthonie Leemans (Den Haag, 1631 - Amsterdam, 1673) was een Nederlands kunstschilder uit de periode van de Gouden Eeuw. Hij vervaardigde vanitas-, vruchten- en jachtstillevens, vaak met een trompe-l'oeil-effect, op groot formaat.
Leemans werd op 16 februari 1631 gedoopt in Den Haag. Hij was de oudere broer van de schilder Johannes Leemans, die werkzaam was in hetzelfde genre. Arnold Houbraken noemt in zijn werk De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen de naam van Leemans in het voorbijgaan als een kundig schilder van jachttaferelen en -benodigdheden, zonder overigens te vermelden over welke van de broers het gaat.
Anthonie Leemans was werkzaam in Den Haag in de periode 1650 - 1655. Hij trouwde er op 24 mei 1654 met Catharina van Nuyssenberch. Nadien vertrok hij naar Amsterdam, waar hij actief was van 1655 tot zijn dood. Hij was echter ook actief in andere Nederlandse plaatsen en het is eveneens mogelijk dat hij in Dordrecht is overleden.
# Werner Kaegi

Werner Kaegi kan verwijzen naar:
* Werner Kaegi (geschiedkundige) (1901-1979), Zwitsers geschiedkundige
* Werner Kägi (rechtsgeleerde) (1909-2005), Zwitsers rechtsgeleerde
* Werner Kaegi (musicus) (1926), Zwitsers muziekwetenschapper en componist
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Werner Kaegi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Werner Kaessmann

Werner Kaessmann (Unna, 12 juli 1947) is een voormalig hockeyer uit Duitsland.
Kaessmann eindigde met de West-Duitse ploeg als vijfde op de eerste wereldkampioenschappen en won één jaar later met zijn ploeggenoten de olympische gouden medaille tijdens de spelen in eigen land.

## Erelijst

* 1971 – 5e Wereldkampioenschap in Barcelona
* 1972 – 1 Olympische Spelen in München
* 1976 – 5e Olympische Spelen in Montreal
* (en) Profiel van Werner Kaessmann op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Wet van Brugmann

De wet van Brugmann (vernoemd naar Karl Brugmann) is een hypothetische klankwet volgens welke de Proto-Indo-Europese o als ablaut van e in het Indo-Iraans in open lettergrepen die niet het einde van een woord vormden veranderde in ā, en op alle andere plekken in ǎ. De regel gaat niet op voor een woord als *poti- ("heer, meester"), omdat hier geen afgeleide wortel *pet van bestaat; in het Sanskriet is het daarom pati- en niet *pāti geworden.
Met behulp van deze theorie kunnen verschijnselen worden verklaard die anders onbegrijpelijk zijn. In het Sanskriet zijn de meervouden van "vader", "moeder" en "broer" pitaras, mātaras en bhrātaras, terwijl daarnaast het meervoud van "zuster" svasāras is. Dit lijkt een logisch gevolg van het feit dat de gemeenschappelijke wortel van de eerste 3 woorden *-ter- is, terwijl het laatste woord teruggaat tot de wortel *swesor- (vgl. het Latijnse pater, māter en frāter versus soror). Ook het feit dat veel n-stammen in het Sanskriet worden voorafggaan door een lange a terwijl de cognaten in andere Indo-Europese taalfamilies hier vaak een -on stam hebben (bijvoorbeeld śvānas, "honden") is op deze manier goed verklaarbaar.

## Literatuur

Brugmann, K. en Delbrück, B., Grundriß der vergleichenden Grammatik der indogermanischen Sprachen I/II, 1886-1916
# Wet van Berthollet

De wet van Berthollet, ook bekend als de wet van chemische actie, is een wet opgesteld door de Franse chemicus Claude Louis Berthollet die handelt over de hoeveelheden waarin chemische substanties voorkomen tijdens evenwichtsreacties. Hoewel de wet niet helemaal correct is, was Berthollet een van de eersten die opmerkte dat de hoeveelheden of concentraties waarin chemicaliën aanwezig zijn het chemische evenwicht kunnen beïnvloeden.

## Geschiedenis

Aan het begin van de 19de eeuw was Berthollet op zoek naar een chemische drijvende kracht of activiteit. Tot dan toe werd gesproken over affiniteiten, maar Berthollet merkte dat de aanwezige hoeveelheden invloed hadden op de chemische kracht. Dit werd als volgt geformuleerd:
    chemische kracht = affiniteit × concentratie
Bij een evenwichtsreactie van de vorm
    $AB+C\Leftrightarrow A+BC$
zal toevoeging van de component C het evenwicht naar rechts verschuiven. De affiniteit blijft constant, maar de concentratie C zorgt voor een verhoogde activiteit. Later is uit de wet van Berthollet de wet der massawerking gevloeid.
# Wickenburg (Arizona)

Wickenburg is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Arizona, en valt bestuurlijk gezien onder Maricopa County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 5082. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 6423, een stijging van 1341 (26,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 29,8 km², geheel bestaande uit land. Wickenburg ligt op ongeveer 596 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 56 km rond Wickenburg.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Wickenburg op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Anurida callainii

Anurida callainii is een springstaartensoort uit de familie van de Neanuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Dallai & Martinozzi.
# Byrsopteryx gomezi

Byrsopteryx gomezi is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Gerard Ouweneel

Gerard Leendert Ouweneel (Rotterdam, 3 juni 1937) is een Nederlandse vogelkenner annex vogelbeschermer, reisleider, columnist en publicist. Sinds zijn vroege tienerjaren bestudeert Ouweneel vogels, in eerste instantie in de omgeving van Rotterdam, later in heel Nederland, Europa en daarbuiten.

## Publicaties

In de jaren vijftig begon Ouweneel over vogels en landschappen te publiceren. Zijn eerste publicatie, in 1956, was een bijdrage aan Wiek en Sneb, de voorganger van het tijdschrift Het Vogeljaar. Vele honderden artikelen zouden volgen, in tijdschriften als Limosa, Dutch Birding, Lepelaar/Vogels, Het Vogeljaar, De Takkeling, De Skor, Natura, Ardea, Grasduinen, De Levende Natuur, Natuur en Landschap, In Vogelvlucht, British Birds, het Bulletin of the African Bird Club, Birding Asia en in het Goose Bulletin. Voorts schrijft hij sinds eind jaren tachtig columns over belevenissen van en met vogelaars. Deze columns zijn gebundeld in diverse boeken (zie bibliografie). Ouweneel schreef veel over het vogeleiland 'De Beer' bij Hoek van Holland. Hij was co-auteur van o.a. De vogels van de Hoeksche Waard (1992), Vogellogboek van de Twintigste Eeuw (2000), Tussen Haringvliet en Grevelingen (2004), Kreken van de Hoeksche Waard (2006) en Een eeuw vogels beschermen (2007). Voor diverse vogeltijdschriften recenseerde Ouweneel boeken.

## Overige activiteiten

Ouweneel was vijftien jaar lang redacteur van het tijdschrift De Lepelaar (later Vogels) van de Vogelbescherming Nederland (1976-1991). Namens Vogelbescherming had hij zitting in de Nederlandse sectie van de International Council for Bird Preservation (ICBP, voorloper van BirdLife International, 1978-1992) en was hij bestuurslid van de European Committee for the Preservation of Mass Destruction of Migratory Birds. Vervolgens was hij bestuurslid van de Heimans en Thijsse Stichting. In 1993 was hij medeoprichter van de Stichting Vogelreizen, waarvan hij jarenlang voorzitter was en waarvoor hij ook actief was als reisleider. Dan was Ouweneel jarenlang lid van de Ledenraad van SOVON Vogelonderzoek Nederland en van Vogelbescherming Nederland. Van 2004 tot en met 2012 was hij bestuurslid van de Nederlandse Ornithologische Unie. In 2005 was Ouweneel medeoprichter van de Stichting Werkgroep Grauwe Kiekendief, waarvan hij ook enkele jaren bestuurslid was. Sinds 2010 is hij bestuurslid van de Goose Specialist Working Group. Naast zijn vogel(beschermings)activiteiten had Ouweneel een carrière bij oliemaatschappij Total.

## Privéleven

Gerard Ouweneel is getrouwd en heeft twee kinderen.
# Vlag van Emst

De vlag van Emst werd in 2000 door het Nederlandse dorp Emst in gebruik genomen en tot stand gekomen na het houden van een ontwerpwedstrijd. De vlag is ontworpen door meneer Vijge. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Verdeeld in 4 kwartieren: linksboven en rechtsonder groen, rechtsboven en linksonder geel, gescheiden door een blauwe baan, in het midden een blauw rond veld, waarin een geel/bruine hooiberg is afgebeeld.
De cirkelvorm houdt de centrale ligging van Emst in, in het geheel van de gemeente Epe. Het houten hooischuurtje geeft de plattelandsligging weer. De vakverdeling wijst op de vier dorpen binnen de gemeente: Epe, Oene, Emst en Vaassen. De kleur groen symboliseert op Nationaal Park Veluwezoom. De kleur bruin symboliseert de aanwezige houtsoorten. De kleur geel symboliseert de Veluwse zandgrond en het koren en het geeft een zonnige uitstraling. De kleur blauw symboliseert het water: beekjes, kanalen, weteringen, meren.
Acquoy · Beekbergen-Lieren · Beemte-Broekland · Bemmel · Bennekom · Bredevoort · Deil · Doornenburg · Ederveen · Elden · Emst · Enspijk · Epse · Gameren · Gellicum · Groenlo · Harskamp · Herwijnen · Heukelum · Heveadorp · Hoenderloo · Kerkdriel · Klarenbeek · Kootwijkerbroek · Laag-Keppel · Lathum · Leuvenum · Loenen · Loil · Meteren · Netterden · Oosterhuizen · Radio Kootwijk · Rumpt · Schaarsbergen · Spijk · Stroe · Teuge · Uddel · Ugchelen · Vaassen · Vierhouten · Voorthuizen · Vredenburg/Kronenburg
* Geschiedenis van Emst | Naamsverklaring, wapen en vlag. Geraadpleegd op 15 december 2023.
* emstervlag, emst2000, hr vijge ontwerper, hhoischuur, sprengen, korenvelden, emst. web.archive.org (18 oktober 2004). Gearchiveerd op 18 oktober 2004. Geraadpleegd op 15 december 2023.
* Epe (The Netherlands). www.crwflags.com. Geraadpleegd op 15 december 2023.
# Zieken

Het Zieken is een kade in de Stationsbuurt van Den Haag. De kade loopt langs het Zieke. De kade aan de overzijde heet Pletterijkade.

## Historisch

Tot de middeleeuwen bestond de Zusterpolder uit drassig veen. Door het graven van sloten en kanalen werd het bewoonbaar. In het zuidoostelijke deel ligt nu de Stationsbuurt. De buurt wordt begrensd door de Hoefkade (Hoefwetering) en het Zieken.
Het Zieke (vroeger Syecken) is de oudste open gracht van Den Haag, samen met het kleine stukje van de Hofsingel die nog te zien is tussen het torentje van de Minister-President en het Mauritshuis. Beide dateren uit de 14de eeuw.
Het Zieke loopt tussen het Spui, dat begin 20ste eeuw gedempt werd, en de Haagse Trekvliet bij het Rijswijkseplein. De aanliggende kades heten Het Zieken en de Pletterijkade. Bij het Spui splitst het Zieke zich in de Zuid Singelsgracht (waarlangs de Bierkade en Groene Wegje) en de Zuid Oost Singelsgracht (waarlangs de Uilebomen).

### Leprozen

De naam van het Zieken verwijst naar het oude Leprozenhuis dat sinds de 15de eeuw bij het huidige Rijswijkseplein stond, midden in de weilanden buiten de stad. Het leprozenhuis en hun tuin waren ommuurd, de bewoners mochten alleen op de kade wandelen, langs Het Zieke. Omdat er geen verkeer was, breidde hun wandelgebied zich uit richting Wagenstraat.
In 1592 werd het Zieken voor verkeer opengesteld en vanaf toen kwamen er schepen op Het Zieke. Het leprozenhuis werd in de 17de eeuw gesloten omdat de ziekte verdwenen was, en werd een Proveniershuis. In 1826 werd het afgebroken. In de tuin werd 'Het Wachtje' gebouwd waar de stedelijke accijnzen betaald moesten worden.
Aan het Zieken bij het Groene Wegje kwam een stadsherberg. Er was per trekschuit verbinding met Delft.

## Renovatie

Er is veel geld gestoken in het renoveren van het Zieken, maar met succes. In tien jaren is de buurt, die klaarlag voor de slopershamer, opgeknapt en aantrekkelijk geworden.

### Nieuwe Stadprijs

Het Zieken won in 1999 de Nieuwe Stad Prijs. Er was toen net een begin gemaakt aan het opknappen van de panden langs Het Zieke.

### Haven

Op 22 mei 2010 kreeg het Zieken een historische haven die via de Spuibrug bereikt kan worden. Stichting De Ooievaart, die de passantenhaven aan de Bierkade beheert, beheert een deel van de historische haven.
Het startsein voor de aanleg was op 22 februari gegeven door wethouder Rabin Baldewsingh (Leefbaarheid) en raadslid Willem Minderhout (PvdA), die hiertoe het voorstel heeft ingediend in het initiatiefvoorstel "Het Spuigat Uit". Er is een 150 meter lange drijvende steiger gekomen. Historische schepen kunnen daar voor anker gaan en zo het historische karakter van de gevels meer tot zijn recht laten komen.
Sinds 1 juli 2012 is de steiger aan het Zieken door de gemeente Den Haag ook opengesteld voor de Samenwerkende Rondvaartorganisaties van Den Haag (De Willemsvaart, Salonboot Rondvaart Den Haag, Oranjeboot Den Haag, de Scheveningenvaart en De Haagse Vloot).
# Desisopsis

Desisopsis is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Hüdepohl.

## Soorten

Desisopsis omvat de volgende soorten:
* Desisopsis maculata Hüdepohl, 1995
* Desisopsis magallanesorum Vives, 2012
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Mississippi County (Arkansas)

Mississippi County is een county in de Amerikaanse staat Arkansas.
De county heeft een landoppervlakte van 2.326 km² en telt 51.979 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Blytheville.
# Mississippi Delta

De Mississippi Delta is een moerasgebied in het noordwesten van de Amerikaanse staat Mississippi. Dit gebied moet niet verward worden met de Mississippi River Delta in Louisiana, want dat is de plek waar de Mississippi in zee stroomt.
De Mississippi Delta ligt aan de oostkant van de rivier de Mississippi en begint iets ten zuiden van de stad Memphis (Tennessee). Aan de andere kant wordt het gebied voor het grootste deel begrensd door de rivier de Yazoo. Driehonderd kilometer zuidelijker komen beide rivieren bij elkaar.
Het gebied heeft een oppervlakte van 11.000 vierkante kilometer, wat ongeveer gelijk staat aan twee derde van België of twee vijfde van Nederland.

## Cultuur

De Mississippi Delta wordt wel de The Most Southern Place on Earth genoemd omdat het qua landschap, cultuur en geschiedenis de sfeer van het echte zuiden van de Verenigde Staten uitstraalt.
De Delta heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van de blues en de rock-'n-roll. Ook is hier het subgenre Delta blues ontstaan.
# Miphora shirakii

Miphora shirakii is een halfvleugelig insect uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Matsumura.
# Miphora

Miphora is een geslacht van halfvleugeligen uit de familie Aphrophoridae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Matsumura.

## Soorten

Het geslacht Miphora omvat de volgende soorten:
* Miphora arisanella Matsumura, 1940
* Miphora shirakii Matsumura, 1942
* Miphora taiwana (Kato, 1933)
* (fr) Soulier-Perkins, A. (2013) COOL - Cercopoidea Organised On Line. http://hemiptera-databases.org/cool/ [bezocht 9 juni 2013]
# Miltochrista fasciata

Miltochrista fasciata is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Leech.
# Mistastin

De Mistastin is een 40 km lange rivier in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De rivier bevindt zich in het noorden van de regio Labrador.

## Geografie

De Mistastin vormt de uitstroom van het 338 m hoge Mistastin Lake, een kratermeer in het bergachtige binnenland van Labrador. Hij verlaat het meer aan het noordoostelijke uiteinde. De rivier stroomt in een overwegend noordoostelijke richting door het heuvellandschap van het Canadees Schild in het oosten van het schiereiland Labrador. Er zijn talloze stroomversnellingen langs de boven- en middenloop van de rivier. Na 17,5 km bereikt de Mistastin een 5,4 m hoge waterval.
De laatste 10 kilometer van de rivier worden gekenmerkt door talloze meanders en hoefijzermeren, met 8 km vóór de monding een grote naamloze rivier die uitmondt aan de linkeroever van de Mistastin. Na 40 km mondt de Mistastin uiteindelijk zelf uit in Head Brook, de bovenloop van de Kogaluk.

## Stroomgebied

De Mistastin heeft een stroomgebied met een oppervlakte van ongeveer 2000 km². De gemiddelde afvoer bij de uitstroom uit Mistastin Lake is 30,9 m³/s. De hoogste afvoer vindt plaats tijdens het smelten van de sneeuw in het late voorjaar, met juni als maand met de hoogste gemiddelde afvoer (namelijk 94,6 m³/s ter hoogte van het niveaumeetpunt). In de winter bevriest het wateroppervlak van de rivier.
# Mioacris nieuwenhuisi

Mioacris nieuwenhuisi is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door de Jong.
# Mio Otani

Mio Otani (大谷 未央, Ōtani Mio, Koka, 5 mei 1979) is een Japans voormalig voetbalster.

## Carrière

Otani speelde voor onder meer Tasaki Perule FC.
Zij nam met het Japans vrouwenvoetbalelftal deel aan de wereldkampioenschappen in 2003 en daar stond zij opgesteld in alle drie de wedstrijden van Japan. Zij scoorde daarin drie doelpunten, waaronder de winnende 6-0 tegen Argentinië. Zij nam met het Japans elftal deel aan de Olympische Zomerspelen in 2004 en daar stond zij in alle drie de wedstrijden van Japan opgesteld. Japan werd uitgeschakeld in de eerste knock-outronde. Zij nam met het Japans elftal deel aan de wereldkampioenschappen in 2007, maar zij kwam tijdens dit toernooi niet in actie.

## Statistieken

Japans vrouwenvoetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2000 | 5 | 0 |
| 2001 | 11 | 9 |
| 2002 | 10 | 2 |
| 2003 | 14 | 13 |
| 2004 | 10 | 7 |
| 2005 | 7 | 0 |
| 2006 | 9 | 0 |
| 2007 | 7 | 0 |
| Totaal | 73 | 31 |

## Externe link

* Profiel en statistieken van Mio Otani op Soccerway
* ↑ www.worldfootball.net
* 1 2 3 FIFA
* ↑ FIFA
* ↑ Japan Football Association (ja)
# Mioacris

Mioacris is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Pictet & Saussure.

## Soorten

Het geslacht Mioacris omvat de volgende soorten:
* Mioacris acutipennis Pictet & Saussure, 1892
* Mioacris brevifolia Haan, 1842
* Mioacris javana Pictet & Saussure, 1892
* Mioacris longicauda Burmeister, 1838
* Mioacris nieuwenhuisi de Jong, 1939
* Mioacris robusta Beier, 1954
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Mioacris acutipennis

Mioacris acutipennis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Pictet & Saussure.