OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Datsan

Datsan (Russisch: Дацан) is in Rusland de benaming voor boeddhistische universiteitskloosters van de Tibetaanse gelugtraditie. Deze bevinden zich voornamelijk in Oost-Siberië. Volgens de regels bevinden zich binnen datsanen twee afdelingen; een filosofische en een medische, waaraan soms de afdeling van de tantrische praktijken wordt toegevoegd, waar monniken alleen kunnen studeren na het afronden van hun studies in de filosofische afdeling. In het Rusland van voor de 20e eeuw bestonden datsanen traditioneel alleen in Boerjatië en Transbaikalië.
Datsanen kregen in 1734 officiële erkenning binnen het Russische Rijk. Bij een statuut uit 1853 werden 34 datsanen erkend: 2 in het gouvernement Irkoetsk en 32 in het gouvernement Transbaikal. De eerste datsan in Europa was de datsan Goenzetsjojnej. Deze werd tussen 1903 en 1913 gebouwd in de hoofdstad Sint-Petersburg en begon officieel op 2 februari 1913.
Tussen 1927 en 1938 werden door de atheïstische sovjets alle bestaande 47 datsanen uit Boerjatië en Transbaikalië gesloten of verwoest. In 1945 werd de eerste en enige datsan uit de hele Sovjet-Unie; datsan Ivolginski geopend in Oelan-Oede en een aantal jaar later hervatte de datsan Aginski in Aginskoje haar werkzaamheden. Pas in 1991 werden de volgende datsanen geopend.

## Lijst van datsanen in Rusland

* datsan Aginski (Агинский Дацан) in Aginskoje
* datsan Aninski (Анинский дацан) in Ana
* datsan Baldan Brejboen (Дацан Балдан Брэйбун) in Moerotsji
* datsan Chambyn Choere (Улан-Удэнский Дацан Хамбын Хурэ) in Oelan-Oede
* datsan Chojmorski (Хойморский дацан) in Arsjan
* datsan Egitoejski (Эгитуйский Дацан) in Egitoej
* datsan Ivolginski (Иволгинский Дацан) in Verchnjaja Ivolga
* datsan Kizjinginski (Кижингинский Дацан) in Kizjinga
* datsan Koeroemkanski (Курумканский Дацан) in Koeroemkan
* datsan Kyrenski (Кыренский дацан) in Kyren
* datsan Oegdanski (Угданский дацан)
* datsan Oest-Ordynski (Усть-Ордынский (Абатанатский) дацан) in Oest-Ordynski
* datsan Okinski (Окинский дацан) in Orlik
* datsan Sanaginski (Санагинский Дацан) in Sanaga
* datsan Sartoeoel Gegetoej (Сартуул Гэгэтуйский Дацан) in Gegetoej
* datsan Tamtsjinski (Тамчинский дацан) in Goesinoje Ozero
* datsan Toegnoejski (Тугнуйский дацан) in Moechorsjibir
* datsan Tsjesanski (Чесанский дацан) in Tsjesan
* datsan Tsoegolski (Цугольский дацан) in Tsoegol
* datsan Goenzetsjojnej datsan (Дацан Гунзэчойнэй) in Sint-Petersburg
# De Doortocht (Zoetermeer)

De Doortocht is een rooms-katholiek kerkgebouw in de wijk De Leyens in de Nederlandse stad Zoetermeer, een wijk waar aanvankelijk geen katholieke kerk gepland was maar die er toch gekomen is vanwege de groei van Zoetermeer waarmee ook later in andere wijken kleinschalige kerkgebouwen zijn gebouwd. De kerk met 250-300 zitplaatsen is ontworpen door de architecten J.F. van Vliet en Ph. Herpertz. Zij ontwierpen in 1973 een soortgelijk kerkgebouw in Leidschendam, de Gedachteniskerk Paus Johannes XXIII. De Doortocht werd in een weiland gebouwd als een van de eerste gebouwen in de wijk. De ingebruikname was op 14 december 1975 toen de kerk werd ingewijd door de bisschop van Rotterdam, mgr. dr. A.J. Simonis.
Luidklok De luidklok van de kerk dateert van rond 1768 en is afkomstig van een schuurkerk (ook wel ‘kerckhuysinge’ genoemd) uit die tijd; de kerk van Crooneveen aan de Voorweg 190 (tussen Zoetermeer en Leidschendam/Wilsveen alwaar nu de N469 de Voorweg kruist). Omdat katholieken destijds hun godsdienst niet in het openbaar mochten belijden weken ze uit naar dergelijke schuilkerken.
Oorkonde In de in augustus 1975 gelegde eerste steen van De Doortocht is een oorkonde verwerkt met de tekst:
    In het jaar des Heren 1975 op zondag 10 augustus, werd de eerste steen gelegd van dit kerkgebouw, de "Doortocht". De parochie van de H. Nicolaas heeft haar geloof in de toekomst willen belijden door de bouw van deze sobere ruimte. Als deze oorkonde wordt gelezen zullen de namen vergeten zijn van hen die hier ondertekenen. Mogen er dan anderen zijn om onze Doortocht voort te zetten.
De koperen plaat op de eerste steen bevat het opschrift:
    want wij hebben hier geen blijvende stad, maar zijn op zoek naar de stad van de toekomst (Heb.13,14).
Naam De naam van de kerk refereert aan het Tweede Vaticaans Concilie waar de kerk beschreven werd als Gods volk onderweg. Bovendien ligt de kerk aan een oude, al eeuwen bestaande en in de wijk gehandhaafde, poldersloot of 'tocht'.
Pastores met een specifieke zending voor De Doortocht waren father Chr. Cook, pater J.P. Hoogma s.j., dr. C.T.M. van Vliet en Huub L.J. Spaan. Daarnaast waren en zijn de pastores van de Zoetermeerse H. Nicolaasparochie verantwoordelijk voor de pastoraal in De Doortocht.
Broekweg = Kerkenweg De Doortocht ligt aan de eeuwenoude Broekweg. Aan deze weg die het stadshart van Zoetermeer verbindt met het recreatiegebied rond de Zoetermeerse Plas en de Noord Aa staan meerdere kerkgebouwen. Dit zijn de Vredekerk van de Gereformeerde gemeente, de Olijftak van de PKN (inmiddels gesloten), De Lichtzijde van de samenwerkingsgemeente De Lichtzijde, een samenvoeging van de Christelijke Gereformeerde en de Nederlands Gereformeerde Kerken van Zoetermeer, in het Wijkgebouw De Leyens de Menorah van de Evangelie gemeente en dan nog De Silo van de Christengemeente Harvest regio Zoetermeer.

## Externe link

* Homepage van De Doortocht
# De Groote Club

De Groote Club was een herensociëteit aan de Dam in Amsterdam van 1872 tot 1976. Op 1 januari 1976 ging de club een fusie aan met de Industrieele Club, die in 1913 was opgericht, en tezamen vormden ze De Industrieele Groote Club, sinds 2013 Koninklijke Industrieele Groote Club geheten. In 2022 voegde de Amstel Club zich bij de De Industrieele Groote Club.

## Geschiedenis

In 1788 werd een leesgezelschap in Amsterdam opgericht met de naam Doctrina et Amicitia. De leden waren patriotten, veelal afkomstig uit de Amsterdamse koopmannen-, rechters-, notarissen- en ambtenarenwereld. Als politiek gezelschap mochten zij geen bijeenkomsten houden maar als leesgezelschap kwamen zij regelmatig bijeen. Doctrina et Amicitia had een grote bibliotheek met 8.000 titels, waarvan een groot deel bewaard is gebleven.
In 1872 werd in het gebouw ernaast de Sociëteit de Groote Club opgericht en in 1922 fuseerde Doctrina et Amicitia met de Groote Club, waarna de naam Sociëteit De Groote Club Doctrina et Amicitia gebruikt werd.
In 1937 werd prins Bernhard erelid.

### Dam 16

De Groote Club liet door architecten Theodoor Gerard Schill en D.H. Haverkamp in 1912 op de hoek van de Dam en de Kalverstraat tekeningen voor een mooi clubgebouw maken. De eerste tekeningen werden afgekeurd door de Dam-Raadhuiscommissie, maar in 1914 was het gebouw, Dam 16, klaar. Beide architecten hadden gewerkt op het bureau van P.J.H. Cuypers tijdens de bouw van het Rijksmuseum. Het clubgebouw werd een rijksmonument. De kelder was van beton, in het dak was een daglicht met glas in lood.

### Oorlogsjaren

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw door de Duitse Marine in beslag genomen. Zij verkochten het gebouw aan De Nederlanden van 1845. Mondeling werd toegezegd dat de club het gebouw na de oorlog zou kunnen terugkopen.

#### Schietpartij 7 mei 1945

Op 7 mei 1945 verzamelden Amsterdammers zich op de Dam om de Canadese bevrijders te onthalen. Om 13.00 uur kwamen Engelsen de Dam oprijden, een infanteriedivisie in vier lichte pantserwagens en zes bren-carriers. Zij werden warm onthaald en verdwenen weer. Om 15.00 uur barstte de hel los; de Duitse Marine opende plotseling een schietpartij vanaf de balkons van De Groote Club. Er vielen ten minste 32 doden en 100 tot 120 gewonden.

### Na de oorlog

Na de oorlog bleek de club het gebouw niet te kunnen terugkopen, waarna zij het pand tot en met 1975 huurde. Op 1 januari 1976 was de fusie met de Industrieele Club, die in 1913 was opgericht, een feit. Na deze fusie werd vanaf 1 januari 1976 de naam De Industrieele Groote Club en het pand aan de Dam 27 te Amsterdam gebruikt.

## Externe link

* Vereniging de 'Koninklijke Industrieele Groote Club'
* ↑ Onderzoek Stichting Memorial voor Damslachtoffers zeven mei 1945. Gearchiveerd op 20 juni 2023.
# De Groote Prijs W.P. Stutjens

De Groote Prijs W.P. Stutjens was een wedstrijd voor radiohumor, georganiseerd door de Vlaamse radio-omroep Studio Brussel.
De wedstrijd vond plaats op zaterdag 2 april in 1994 in studio 4 van het Falgey gebouw in Elsene. In de jury zaten Kamagurka, Hugo Matthysen en Dirk Denoyelle. Dit werd uitgezonden op paasmaandag 4 april 1994.
De wedstrijd werd gewonnen door het toen nog onbekende trio Gunter Lamoot, Piet De Praitere en Bart Vanneste. Na deze overwinning maakten ze samen met Kamagurka het humoristische radioprogramma Studio Kafka op Studio Brussel.
De Groote Prijs W.P. Stutjens was de eerste humorwedstrijd in Vlaanderen in dit genre, en wordt beschouwd als voorloper van de huidige comedy-wedstrijden als Humo's Comedy Cup, The Lunatic Comedy Award en de Comedy Casino Cup.
W.P. Stutjens is een personage verzonnen door toenmalig Studio Brussel presentator Paul De Wyngaert, die ook de wedstrijd presenteerde. De opname werd opgeluisterd door het orkest van de Londerzeelse muziek academie.
# De muiters van Anker

De muiters van Anker is een stripalbum uit 2011 en het zesentwintigste deel uit de stripreeks Storm, getekend door Romano Molenaar en ingekleurd door Jorg de Vos naar een scenario van Jorg de Vos. Het is het zeventiende deel van de subreeks De kronieken van Pandarve.

## Verhaallijn

Onderweg naar Anker redden Storm, Roodhaar en Nomad een piloot nadat die met zijn luchtschip neerstortte. Ze brengen hem terug naar Anker waar hij gezocht wordt voor muiterij. De muiter wordt opgesloten, maar ontsnapt enige tijd later en neemt daarbij Roodhaar mee als gijzelaar. Storm vertrekt richting een roversnest, terwijl Nomad het volk van Anker voorbereid op een strijd met de rovers. In het roversnest verslaat Storm de leider van de roversbende en bevrijdt Roodhaar. De achterna gekomen Nomad vernietigt het roversnest met alles er in en er aan.
# De moordenaars van Brussel

De moordenaars van Brussel is een spionageroman van auteur Gérard de Villiers en het 92e deel uit de S.A.S.-reeks met als protagonist de Oostenrijkse prins en freelance CIA-agent Malko Linge.

## Het verhaal

De CIA voorziet de Contra's uit Nicaragua geheimenlijk van wapens. Philip Burton is door de CIA aangesteld om de wapens te exporteren nadat hij deze via de officiële kanalen in België heeft verkregen. Deze wapens, afkomstig van FN te Herstal, zijn echter allen voorzien van een uniek identificatienummer en van alle verkochte wapenpartijen is bekend door wie deze zijn aangeschaft.
Dan vinden in België plots enkele moorden plaats op linksradicalen met de wapens bestemd voor Nicaragua. De CIA is bang dat dit kan resulteren in een internationaal schandaal.
Malko wordt ingeschakeld om te achterhalen hoe deze wapens in handen zijn gekomen van rechtsradicalen. Hij komt al snel op het spoor van de mystrieuze “Fox”.

## Personages

* Malko Linge, Oostenrijkse prins en CIA-agent;
* Philip Burton, CIA-agent;
* De “Fox”.
# David López Silva

David López Silva (Barcelona, 9 oktober 1989) is een Spaans voetballer die doorgaans als defensieve middenvelder speelt. Hij verruilde SSC Napoli in augustus 2016 voor RCD Espanyol.

## Clubcarrière

López speelde in de jeugd bij CD Leganés en RCD Espanyol. Die laatste club verhuurde hem tijdens het seizoen 2009/10 aan Terrassa. Hij debuteerde in het seizoen 2010/11 voor RCD Espanyol. López bracht de twee daaropvolgende seizoenen weer op huurbasis elders door, eerst bij CD Leganés en daarna bij SD Huesca. Hij keerde in 2013 terug bij Espanyol, waar hij deze keer onder trainer Javier Aguirre een basisplek veroverde.
López verruilde Espanyol in augustus 2014 voor SSC Napoli. Hier was hij één seizoen basisspeler, maar moest hij het in het seizoen 2015/16 doen met voornamelijk invalbeurten. Hij won in dat eerste jaar de Supercoppa 2014 met de club, zijn eerste hoofdprijs in zijn profcarrière. Nadat hij de reguliere speeltijd helemaal speelde, zag hij vanaf de kant hoe zijn ploeggenoten Juventus na strafschoppen versloegen. López keerde in augustus 2016 terug naar Espanyol, waar hij weer basiskracht werd.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Napoli |
| Supercoppa | 1x | 2014 |
1 García · 2 Gil · 3 Gómez · 4 Ruiz · 5 Calero · 6 Cabrera · 7 Puado · 8 Bare · 9 Baldé · 10 Lozano · 11 Milla · 12 Ramon · 13 Pacheco · 14 Oliván · 15 Gragera · 16 Lazo · 17 Carreras · 18 Aguado · 19 Sánchez · 20 Expósito · 21 Melamed · 22 Braithwaite · Coach: García · Keeperstrainer: N'Kono
# David Mach

David Mach (Methil (Fife), 18 maart 1956) is een Schots beeldhouwer, die sculpturen en installaties vaak maakt met alledaags recyclemateriaal. Hij kan daarom doorgaan voor assemblagist. Hij liet The diving woman plaatsen op het strand van De Haan in Vlaanderen, in het kader van de kunstmanifestatie 2003 Beaufort aan de Belgische kust.

## Galerij

* Out of order in Kingston upon Thames
* Brick train bij Darlington aan de A66
* The Big Heids, aan de M8/A8 als eerbetoon aan de staalindustrie in Lanarkshire

## Externe link

* (en) Officiële website
* Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki: 801
* Bibsys: 90864410
* Biblioteca Nacional de España: XX1114755
* Bibliothèque nationale de France: cb12494270p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058513151206706
* CiNii: DA04539703
* Gemeinsame Normdatei: 118896768
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7823 0093
* Library of Congress Control Number: nr95029626
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00470856
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2012686357
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007455050405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 093720165
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 51722
* SNAC: w6wm32zm
* Système universitaire de documentation: 071331352
* Trove: 1056003
* Union List of Artist Names: 500097793
* Virtual International Authority File: 62346926
* WorldCat (via VIAF): 62346926
# Davisia nototheniae

Davisia nototheniae is een microscopische parasiet uit de familie Sinuolineidae. Davisia nototheniae werd in 2002 beschreven door Kovaljova, Rodjuk & Grudney.
# De Turk

De Turk kan verwijzen naar:
* Raymond Westerling, diens bijnaam, een Nederlandse militaire commandant in Nederlands-Indië
* Turk (schaakmachine), een zogenaamde schakende machine in de 18e eeuw
* Draaiorgel de Turk, een Nederlands draaiorgel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Turk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De stelling Van Foreest, een schaakfamilie

De stelling Van Foreest, een schaakfamilie is een documentaire waarin de schaakfamilie Van Foreest gevolgd wordt. Het is een familieportret van twee ouders met zes kinderen die, mede middels thuisonderwijs, op topniveau schaken. Het programma draait rondom de vraag hoe het voor de kinderen en ouders is om een dergelijke opvoeding vol te houden.
De documentaire is gemaakt door Thomas Doebele en Maarten Schmidt en is voor het eerst in de zomer van 2017 door de VPRO uitgezonden.

## Synopsis

De documentaire volgt rond het jaar 2016 het gezin van Nicky van Foreest, een universitair docent uit het adellijke geslacht Van Foreest, zijn vrouw Sheila Timp en hun zes kinderen, Jorden (16, toen de jongste in Nederland geboren Nederlandse schaakgrootmeester), Lucas, Pieter, Tristan, Nanne en Machteld. De ouders gaven de kinderen de keuze tussen regulier en thuisonderwijs. Op een kind na werd er voor het thuisonderwijs gekozen. Jorden volgde de laatste jaren van zijn opleiding wel op de middelbare school. Doordat er veel tijd overbleef, konden de drie oudsten zich uitgebreid op het schaken richten en vormden zo een voorbeeld voor de jongste drie, die voor hetzelfde pad kozen. Alle kinderen bleken een groot schaaktalent te hebben.

## Kritische beschouwing

De methode van Van Foreest, zoals getoond in de documentaire, kreeg gemengde reacties. Hans Ree was vol bewondering over het gezin: "Voor de kinderen lijkt schaken vanaf hun vroegste jeugd zo natuurlijk als ademhalen te zijn geweest. De gewone leerstof waarvoor andere kinderen naar school gaan, leerden ze thuis naast het schaken en passant in sneltreinvaart en ondanks hun extreme schaakspecialisatie kunnen ze veel dingen die ik niet kan, zoals een gebakken ei uit de pan gooien, of rolschaatsen". Het Parool daarentegen was kritisch: "uiterst beklemmend, zo’n opgedrongen jeugd," hoewel recensent Han Lips op zijn beurt van stemmingmakerij beticht werd. Hij zou zijn eigen mening voor de feiten, zoals die nota bene in de documentaire getoond werden, plaatsen.
Een vergelijking ligt voor de hand met het beroemde doch controversiële experiment waarin de Polgar zussen ( Sofia, Zsuzsa en Judit) door hun vader opgeleid werden. Het verschil tussen de twee families zou echter groot zijn. Volgens Knight zou de vader van de Polgars sociaal geïsoleerd en maatschappelijk achtergesteld zijn en gebruikte hij zijn dochters om revanche te nemen op de communistische Hongaarse samenleving van destijds. Nicky van Foreest daarentegen was een universitair docent in een open Nederlandse samenleving die, aldus Knight, zijn kinderen alle vrijheid gaf.
In 2020, enkele jaren na de uitzending van de documentaire, memoreerde Jorden dat veel mensen wezen op het sociale aspect van hun opvoeding: dat ze bang waren dat ze geïsoleerd zouden opgroeien. Jorden heeft het naar eigen zeggen nooit zo ervaren. Hij meende een groot voordeel gehad te hebben door school en schaken thuis te kunnen combineren. Hij had toen het vwo afgerond, Lucas zat toen in zijn examenjaar, Pieter en Tristan volgden de eerste jaren van het voortgezet onderwijs op school en Nanne en Machteld leerden toen nog thuis.
# Degradatie (materiaal)

Degradatie is het proces waarbij de oorspronkelijke materiaaleigenschappen verloren gaan, zoals verstijven/verharden, verweken, zwellen, verkleven, breken of openbarsten.
Een goed voorbeeld hiervan is het (tot enkele maten groter) opzwellen van rubber handschoenen in olie.

## Voorbeelden

* Corrosie
* Verrotting
# Degnepoll

Degnepoll or Deknepollen is een dorp in de gemeente Vågsøy in de Noorse provincie Vestland met 245 inwoners (2001).
Degnepoll kan worden gezien als een buitenwijk van de plaats Måløy. Tussen Degnepoll en Måløy ligt de Måløybrug van 1224 meter lengte. Degnepoll ligt 15 kilometer ten oosten van Bryggja. Het dorp Tennebø ligt een kilometer ten zuidoosten van Degnepoll. Tussen Tennebø en Degnepoll ligt het meer Degnepollvatnet.
De naam Degnepoll kan worden vertaald als "kleine fjord van de deken". Degnepoll is ook een achternaam die in deze gemeenschap voorkomt.
De belangrijkste industriële bedrijvigheid is een fabriek voor de verwerking van vis tot visolie en diervoeding. Deze fabriek was in aanbouw tijdense de Tweede Wereldoorlog. Enkele dagen voordat het in gebruik zou worden genomen, werd het hij echter volledig vernietigd tijdens Operatie Archery.
Het dorp heeft een benzinepomp waar ook een postagentschap en een fastfoodrestaurant is gevestigd. Verder zijn er een electronicawinkel, twee autohandels en twee supermarkten.
* ↑ (no) Folke- og bustadteljing 2001 van het Noors Bureau voor Statistiek
* ↑ (no) Deknepollen op de pagina Store norske leksikon
# Degocheirocratus spani

Degocheirocratus spani is een vlokreeftensoort uit de familie van de Cheirocratidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door G. Karaman.
# Degoes

De degoes (Octodon) zijn een geslacht van zoogdieren uit de familie van de schijnratten (Octodontidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1823 gepubliceerd door Edward Turner Bennett.

## Soorten

Er worden 5 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Octodon bridgesii Waterhouse, 1845
* Octodon degus (G. I. Molina, 1782) - Degoe
* Octodon lunatus Osgood, 1943
* Octodon pacificus Hutterer, 1994
* Octodon ricardojeda D'Elía et al., 2020
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.12.1) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 31-03-2024.
# Demonax detortus

Demonax detortus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Pascoe.
# Demonax diversesignatus

Demonax diversesignatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Pic.
# De oorlogen van Obama

De oorlogen van Obama (Obama's Wars) is een boek over de beleidsdiscussies binnen de regering van de Amerikaanse president Barack Obama met betrekking tot de gevoerde oorlogen in Irak en Afghanistan van de Amerikaanse journalist Bob Woodward.

## Oorspronkelijke publicatie

Het boek van de bekende winnaar van de Pulitzerprijs, de onderzoeksjournalist Woodward, verscheen op 27 september 2010 bij uitgeverij Simon and Schuster. Het kwam op 23 november 2010 uit in de Nederlandse vertaling bij uitgeverij Balans. Woodward werd na de publicatie geïnterviewd door de tv-journalist Diane Sawyer tijdens het landelijke ABC News om het boek te promoten in oktober en ook door de PBS-journalist Charlie Rose.

## Synopsis

Het boek behandelt in chronologische volgorde vanaf het begin van de regering van Obama de interne debatten en discussies en beleidsbeslissingen over hoe men omgaat met de lopende oorlog in Afghanistan, Irak en de spanningen en bemoeienissen met de omringende landen. Hierbij wordt vooral ingegaan op de rol van de president in diens functie van Commander in chief van het Amerikaanse leger en geeft een beeld van hoe deze met zijn medewerkers en sleutelfiguren zaken aanpakt. De auteur baseerde zich hierbij op interne memo's, beleidsstukken, geheime documenten en interviews met alle geportretteerden. Hij beschrijft hoe de president en zijn directe werkomgeving omgaan met de voorliggende dilemma's als het voorkomen en stoppen van terroristische acties, het voorkomen van escalatie tot een atoomconflict en de angst die speelt omdat men weet dat de voorbereiding en maatregelen mogelijk niet adequaat zullen zijn om alles te voorkomen.

## Opzet en structuur

Elke sleutelfiguur wordt voorgesteld vanaf het moment dat die betrokken raakte bij de problemen en/of aangesteld werd door de nieuwe regering in een nieuwe functie. Ook de scheidende spelers die werkten voor de regering Bush worden ten tonele gevoerd en aangegeven wordt wat zij voorafgaand aan de regeerperiode gedaan hebben. Inzichtelijk wordt beschreven hoe de verschillende apparaten ambtelijke stammenstrijden voeren, elkaar soms onbedoeld en soms bedoeld tegenwerken, hoe de president manoeuvreert om alles in goede banen te helpen leiden en knopen doorhakt. Gekozen is voor een direct meekijken door de lezer aangezien de auteur deze meeneemt bij letterlijk in dialoogvorm weergegeven vergaderingen, bijeenkomsten en conversaties. Inzichtelijk wordt gemaakt hoe de president moet blijven proberen een visie en besluiten te formuleren te midden van een groep personen en organisaties die hem allen ten dienste staan maar soms tegengestelde deelbelangen en prioriteiten hebben.
* ↑ Aankondiging uitgeverij
* ↑ Interview met Diane Sawyer. Gearchiveerd op 9 februari 2023.
* ↑ Interview op PBS met Charlie Rose
* ↑ Details van het boek waarin Obama discussieert met adviseurs over de mogelijkheden om zich terug te trekken uit Afghanistan in de Washington Post. Gearchiveerd op 10 februari 2023.
# Day I Die

Day I Die is een nummer van de Amerikaanse indierockband The National uit 2017. Het is de vierde single van hun zevende studioalbum Sleep Well Beast.
"Day I Die" gaat over een gespannen en onzekere relatie. Het nummer bereikte in Amerika de 40e positie in de Rock Songs-lijst van Billboard, maar wist de Billboard Hot 100 niet te bereiken. In Nederland bereikte de plaat helemaal geen hitlijsten, terwijl het in Vlaanderen een klein succesje werd met een 3e positie in de Tipparade.

## Tracklijst

Muziekdownload
* "Day I Die" - 4:16
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Wallonië