OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verbroedering Balen

K. Verbroedering Balen is een Belgische voetbalclub uit Balen. De club is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 1774 en heeft geel en blauw als clubkleuren. De club speelde in haar bestaan vijf seizoenen in de nationale reeksen.

## Geschiedenis

In 1915 werd in Balen een wijkclub opgericht, kortweg Balen of Balen Sport genoemd, die lokale vriendschappelijke wedstrijden speelde. In 1925 vroeg de club haar aansluiting bij de Belgische Voetbalbond, maar in afwachting speelde ze in andere, regionale voetbalbonden. In 1928 sloot men zich aan bij de Vlaamse Voetbalbond en in 1929 bij het Kempisch Verbond. In 1931 verkreeg de club uiteindelijk aansluiting bij de Belgische Voetbalbond onder stamnummer 1774 als Baelense Sport Club, later Balensche Sport Club. Dat jaar sloot ook een andere, nieuwe Balense club zich aan bij de Belgische Voetbalbond, namelijk FC Rijsberg Sport uit de Rijsbergwijk, onder stamnummer 1751. In 1933 kwam er met Schoor Sport uit de wijk Schoorheide onder stamnummer 2051 nog een Balense club bij.
Balensche SC ging in de regionale reeksen spelen, maar kon er opklimmen en in 1942 bereikte de club voor het eerst de nationale bevorderingsreeksen, in die tijd het derde niveau. Balen eindigde er dat eerste seizoen meteen als vierde in zijn reeks. De club kon zich handhaven in de nationale reeksen, en na de onderbroken competities op het eind van de Tweede Wereldoorlog behaalde men in 1945/46 een tweede plaats. De club kon dit resultaat niet meer herhalen en strandde in 1948 uiteindelijk op een voorlaatste plaats. Na vijf seizoenen nationaal voetbal zakte Balen terug naar de provinciale reeksen.
De club kon niet meer terugkeren in de nationale reeksen. De spelling van de clubnaam werd vernieuwd tot Balense Sport Club. In 1975 veranderden de statuten van de club en de clubnaam werd Balense Sportkring (Balense SK). In 1998 fusioneerde de club met de Balense club Balen Sporting Rijsberg Schoor Verbroedering (Balen Sporting RSV) een fusieclub met stamnummer 2051 die in 1993 al was ontstaan uit de fusie van Schoor Sport en Rijsberg Sport. De nieuwe Balense fusieclub werd Koninklijke Verbroedering Balen genoemd en speelde verder met stamnummer 1774 van Balense SK.
# Verbroedering Geel

Verbroedering Geel kan verwijzen naar:
* KFC Verbroedering Geel, een Belgische voetbalclub met stamnummer 395, werd opgericht in 1924 en verdween in 2008
* AS Verbroedering Geel, een Belgische voetbalclub met stamnummer 2169 en werd opgericht in 1934 als FC Hand In Hand Meerhout, vanaf 2008 Verbroedering Meerhout-Geel en vanaf 2013 AS Verbroedering Geel geheten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Verbroedering Geel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Verwelkingsziekte

Verwelkingsziekte (veroorzaakt door Verticillium-species, bepaalde schimmel-soorten) is een veel voorkomende plantenziekte, die onder andere voorkomt bij de tomaat, aardbei, luzerne, paardenkastanje, passiebloemen en esdoorn. Deze ziekte kan ook tuinplanten, zoals grootbloemige clematissen aantasten, maar komt gewoonlijk vaker voor in de broeikas of tropische tuin.
Deze schimmels komen vaak voor in natte grond en kunnen verspreid worden door messen en snoeischaren tijdens het snoeien. De schimmel dringt de plant via de wortels binnen en verstoort de sapstroom waardoor de plant verwelkt en afsterft.
Geïnfecteerde planten moeten vernietigd worden en de aarde waarin ze groeien moet verwijderd worden om verdere besmetting te voorkomen. Voordat er nieuwe planten kunnen worden aangeplant moet de bodem worden ontsmet met een bodemsterilisator.
In de cultuuraardappel zijn resistentiegenen geïdentificeerd en gekloneerd (Kawchuck en Simko).
# Vilivalla (Hiiumaa)

Vilivalla (Duits: Williwalla) is een plaats in de Estlandse gemeente Hiiumaa, provincie Hiiumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 behoorde Vilivalla tot de gemeente Pühalepa. In die maand werd de fusiegemeente Hiiumaa gevormd, waarin Pühalepa opging.

## Bevolking

Het dorp had 12 inwoners op 31 december 2011 en 19 inwoners op 31 december 2021.

## Geschiedenis

Vilivalla werd in 1564 genoemd als boerderij onder de naam Hans Villewall. In 1576 heette de plaats Willewalle, in 1599 Willawalla. In 1783 was Vilivalla een zelfstandig landgoed, in 1798 viel het als ‘Beigut’ onder Großenhof (Suuremõisa). Een Beigut (Estisch: poolmõis) was een landgoed dat een min of meer zelfstandige eenheid vormde binnen een groter landgoed. In 1826 werd Vilivalla samen met het buurdorp Loja genoemd als één veehouderij: Williwalla und Loja. Ze werden samen ook wel Hienhoff genoemd. In 1855 waren het weer aparte stukken land. In 1919, bij de onteigening door het onafhankelijk geworden Estland, was Vilivalla in handen van een Russische plattelandsbank.
In de jaren twintig van de 20e eeuw was Vilivalla een nederzetting op het voormalige landgoed. In 1977 kreeg ze de status van dorp. De buurdorpen Tammela en Undama maakten tussen 1977 en 1997 deel uit van Vilivalla.

## Foto's

* Het landschap bij Vilivalla
* Bushalte
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 675.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 23 februari 2024. Tik boven het middelste vak ‘9338 Vilivalla village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 24 februari 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘9338 Vilivalla village’ in.
* 1 2 (et) Marja Kallasmaa, Vilivalla. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 11 maart 2021. Geraadpleegd op 24 februari 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Loja. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 5 februari 2024. Geraadpleegd op 24 februari 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Tammela. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 19 februari 2024. Geraadpleegd op 24 februari 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Undama. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 23 juli 2022. Geraadpleegd op 24 februari 2024.
# Viciria praemandibularis

Viciria praemandibularis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Viciria. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Hasselt.
# Vlaamse gevel

Een Vlaamse gevel is de voorgevel van een dakkapel die in hetzelfde vlak ligt als de gevel van het gebouw. De Vlaamse gevel kan op veel verschillende manieren worden uitgevoerd, bijvoorbeeld als tuitgevel, klokgevel of lijstgevel. De Vlaamse gevel wordt ook wel aangeduid als dakerker of dakhuis, maar die laatste term wordt ook in andere betekenissen gebruikt.
De term Vlaamse gevel is uitsluitend in Nederland gangbaar. Bekende gebouwen met de Vlaamse gevel zijn de Kloveniersdoelen in Middelburg en het Stadhuis van Rotterdam.
# Vlag van Apulië

De vlag van Apulië werd officieel aangenomen op 10 augustus 2001. De vlag bestaat uit een wit veld met twee verticale banen in de kleuren groen (links) en rood, zoals deze ook in de Italiaanse vlag voorkomen. Tussen deze twee banen staat het wapen van Apulië, waarin een olijfboom centraal staat. Dit wapen staat onder een kroon.
De groene en rode strepen is een verwijzing naar de nationale vlag van Italië. Het schild, met daarop de kroon van Frederik II, bestaat uit:
* Zes bezanten (munten) bovenaan, die de zes provincies van Apulië vertegenwoordigen; voor de oprichting van de provincie Barletta-Andria-Trani in 2009 waren er slechts vijf bezanten.
* Een achthoek die het Castel del Monte voorstelt, gebouwd door Frederik II.
* Een olijfboom, een symbool van vrede en broederschap en een gemeenschappelijk kenmerk van het Apulische platteland.
# Vieska (okres Dunajská Streda)

Vieska (Hongaars: Dunakisfalud) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Dunajská Streda. Vieska telt 431 inwoners.
# Vieska nad Blhom

Vieska nad Blhom (Hongaars: Balogújfalu) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Rimavská Sobota. Vieska nad Blhom telt 176 inwoners in 2021.

## Bevolking

Op 1 januari 2021 had Vieska nad Blhom 176 inwoners: hiervan waren er 165 etnisch Hongaars (93,75%), 6 Slowaaks (3,41%) en 5 Roma (2,84%). Van deze 176 inwoners spraken 171 inwoners het Hongaars als moedertaal - oftewel 97,16% van de totale bevolking. Hiermee heeft Vieska nad Blhom het grootste percentage Hongaarastaligen in Slowakije en na Jestice het hoogste percentage etnische Hongaren. De overige 5 inwoners spraken het Slowaaks als moedertaal, oftewel 2,84% van alle inwoners.
Bevolkingsontwikkeling tussen 1991-2021 :
| Jaar | 1991 | 2001 | 2011 | 2021 |
| Inwoners | 158 | 150 | 164 | 176 |
De bevolking van Vieska nad Blhom is jong: 46 personen zijn tussen de 0-14 jaar oud (26,14%), 114 personen zijn tussen 15-64 jaar oud (64,77%) en 16 personen zijn 65 jaar of ouder (9,09%). De oudste inwoner was een 86-jarige vrouw, terwijl er 3 baby's werden geregistreerd.
De grootste religie was de Rooms-Katholieke Kerk met 110 leden, oftewel 62,5% van de bevolking. De Hervormde kerk had 43 leden, oftewel 24,43% van de bevolking. De resterende 23 personen hadden geen religie(ueze overtuiging), oftewel 13,07% van de bevolking.
Abovce · Babinec · Barca · Bátka · Belín · Blhovce · Bottovo · Budikovany · Cakov · Čerenčany · Čierny Potok · Číž · Dolné Zahorany · Dražice · Drienčany · Drňa · Dubno · Dubovec · Dulovo · Figa · Gemerček · Gemerské Dechtáre · Gemerské Michalovce · Gemerský Jablonec · Gortva · Hajnáčka · Hodejov · Hodejovec · Horné Zahorany · Hostice · Hostišovce · Hrachovo · Hrušovo · Hubovo · Hnúšťa · Husiná · Chanava · Chrámec · Ivanice · Janice · Jesenské · Jestice · Kaloša · Kesovce · Klenovec · Kociha · Konrádovce · Kráľ · Kraskovo · Krokava · Kružno · Kyjatice · Lehota nad Rimavicou · Lenartovce · Lenka · Lipovec · Lukovištia · Martinová · Neporadza · Nižný Skálnik · Nová Bašta · Orávka · Ožďany · Padarovce · Pavlovce · Petrovce · Poproč · Potok · Radnovce · Rakytník · Ratkovská Lehota · Ratkovská Suchá · Riečka · Rimavská Baňa · Rimavská Seč · Rimavská Sobota · Rimavské Brezovo · Rimavské Janovce · Rimavské Zalužany · Rovné · Rumince · Slizké · Stará Bašta · Stránska · Studená · Sútor · Šimonovce · Širkovce · Španie Pole · Štrkovec · Tachty · Teplý Vrch · Tisovec · Tomášovce · Uzovská Panica · Valice · Včelince · Večelkov · Veľké Teriakovce · Veľký Blh · Vieska nad Blhom · Vlkyňa · Vyšné Valice · Vyšný Skálnik · Zacharovce · Zádor · Žíp
* ↑ (en) Number of population by ethnicity in all municipalities in the SR at 1. 1. 2021
* ↑ (en) Number of population by mother tongue in all municipalities in the SR at 1. 1. 2021
* ↑ (en) Number of population by economic age groups in the municipality Vieska nad Blhom at 1. 1. 2021
* ↑ (en) Structure of population by religious belief in the municipality Vieska nad Blhom at 1. 1. 2021
# Viessoix

Viessoix is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Calvados in de regio Normandië en telt 679 inwoners (2004).
Op 22 maart 2015 werd het kanton Vassy, waar de toenmalige gemeente toe behoorde, opgeheven en opgenomen in het kanton Condé-sur-Noireau. Op 1 januari 2016 fuseerden de gemeenten van het voormalige kanton tot de huidige gemeente Valdallière. Deze gemeente maakt deel uit van het arrondissement Vire.

## Geografie

De oppervlakte van Viessoix bedraagt 13,0 km², de bevolkingsdichtheid is 52,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Viessoix met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
Bernières-le-Patry · Burcy · Chênedollé · Le Désert · Estry · Montchamp · Pierres · Presles · La Rocque · Rully · Saint-Charles-de-Percy · Le Theil-Bocage · Vassy · Viessoix
# Vlag van Dantumadeel

De vlag van Dantumadeel is sinds 22 maart 1962 de gemeentelijke vlag van de Friese gemeente Dantumadeel. De vlag is afgeleid van het gemeentewapen en bestaat uit vier horizontale banen van gelijke hoogte in de kleuren wit, rood, geel en groen. Het ontwerp is afkomstig van de Hoge Raad van Adel.

## Dorpsvlaggen

Alle dorpen behalve Damwoude in de gemeente Dantumadeel hebben een eigen dorpsvlag.
* Vlag van Broeksterwoude
* Vlag van De Valom
* Vlag van Driesum
* Vlag van Rinsumageest
* Vlag van Roodkerk
* Vlag van Sijbrandahuis
* Vlag van Veenwouden
* Vlag van Wouterswoude
* Vlag van Zwaagwesteinde

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Dantumadeel
Achtkarspelen · Ameland · Dantumadeel · De Friese Meren · Harlingen · Heerenveen · Leeuwarden · Noardeast-Fryslân · Ooststellingwerf · Opsterland · Schiermonnikoog · Smallingerland · Súdwest-Fryslân · Terschelling · Tietjerksteradeel · Vlieland · Waadhoeke · Weststellingwerf
* Historie van de gemeente. Gemeente Dantumadeel. Geraadpleegd op 18 november 2016.
* Dantumadeel (The Netherlands). Flags of the World. Geraadpleegd op 18 november 2016.
* Sierksma, Kl. (1962). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum / vantoen.nu (herdruk), p.54-55. ISBN 9789031502882.
# Vireaux

Vireaux is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 150 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avallon.

## Geografie

De oppervlakte van Vireaux bedraagt 15,3 km², de bevolkingsdichtheid is 9,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vireaux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Virectaria

Virectaria is een geslacht uit de sterbladigenfamilie (Rubiaceae). De soorten uit het geslacht komen voor in tropisch Afrika.

## Soorten

* Virectaria angustifolia (Hiern) Bremek.
* Virectaria belingana N.Hallé
* Virectaria herbacoursi N.Hallé
* Virectaria major (K.Schum.) Verdc.
* Virectaria multiflora (Sm.) Bremek.
* Virectaria procumbens (Sm.) Bremek.
* Virectaria salicoides (C.H.Wright) Bremek.
* Virectaria tenella J.B..Hall
* ↑ (en) Virectaria Bremek. Kew Royal Botanic Gardens
... · Afrocanthium · Asperula (Bedstro) · Atractocarpus · Belonophora · Bouvardia · Breonadia · Byrsophyllum · Callipeltis · Cephalanthus (Kogelbloem) · Chassalia · Cinchona · Coffea (Koffie) · Coprosma · Cruciata · Deppea · Galium (Walstro) · Gardenia · Genipa · Morinda · Nertera · Pentas · Plocama · Portlandia · Psydrax · Richardia · Rothmannia · Rubia · Rutidea · Rytigynia · Sabicea · Sarcocephalus · Sericanthe · Sherardia · Spermacoce · Tarenna · Tricalysia · Uncaria · Vangueria · Virectaria ·
Wendlandia · ...
# Vihula

Vihula kan verwijzen naar:
* Vihula (gemeente), een vroegere gemeente in Estland
* Vihula (plaats), een plaats in de gemeente Haljala, Estland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vihula en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van Cerro Largo

De vlag van Cerro Largo is ontworpen door Carlos Enrique Etcheverry Benítez en toont het wapen van Cerro Largo op een witte achtergrond, met boven het wapen een muurkroon met vier torens en onder het wapen een rood lint met daarop de naam van het departement. Het wapen wordt op de vlag omringd door twee takken van de acacia caven.
De vlag is in gebruik vanaf 26 juni 2006.

## Externe link

* Intendencia de Cerro Largo - Foto van de vlag in de hoofdstad Melo
# Vilho Tuulos

Vilho Immanuel (Ville) Tuulos (Tampere, 26 maart 1895 - aldaar, 5 september 1967) was een Fins atleet, die gespecialiseerd was in het hink-stap-springen en verspringen.

## Biografie

Tuulos nam driemaal deel aan de Olympische Spelen en won driemaal een medaille. Bij zijn debuut in 1920 won hij de gouden medaille bij het hink-stap-springen en in 1924 en 1928 de bronzen medaille. In 1924 en 1928 nam hij ook deel aan het verspringen en behaalde in 1924 zijn beste prestatie met de vierde plaats. In 1923 sprong Tuulos een Europees record hink-stap-springen dat vijftien jaar bleef staan.

## Titels

* Olympisch kampioen hink-stap-springen - 1920

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen | 15,48 m | 6 juli 1923 | Borås |
| verspringen | 7,31 m | 1923 | |

## Palmares
### hink-stap-springen

* 1920: 1 OS - 14,505 m
* 1924: 3 OS - 15,37 m
* 1928: 3 OS - 15,11 m

### verspringen

* 1924: 4e OS - 7,07 m
* 1928: KW OS - 7,11 m
* (en) Profiel van Vilho Tuulos op sports-reference.com (gearchiveerd)
1896: James Connolly · 1900: Meyer Prinstein · 1904: Meyer Prinstein · 1908: Tim Ahearne · 1912: Gustaf Lindblom · 1920: Vilho Tuulos · 1924: Nick Winter · 1928: Mikio Oda · 1932: Chuhei Nambu · 1936: Naoto Tajima · 1948: Arne Åhman · 1952: Adhemar da Silva · 1956: Adhemar da Silva · 1960: Józef Szmidt · 1964: Józef Szmidt · 1968: Viktor Sanjejev · 1972: Viktor Sanjejev · 1976: Viktor Sanjejev · 1980: Jaak Uudmäe · 1984: Al Joyner · 1988: Christo Markov · 1992: Mike Conley · 1996: Kenny Harrison · 2000: Jonathan Edwards · 2004: Christian Olsson · 2008: Nelson Évora · 2012: Christian Taylor · 2016: Christian Taylor · 2020: Pedro Pablo Pichardo · 2024: Jordan Díaz
# Vilhonneur

Vilhonneur is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Charente (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 274 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Angoulême. Vilhonneur is op 1 januari 2019 gefuseerd met de gemeente Rancogne tot de gemeente Moulins-sur-Tardoire. Bezienswaardig is het Kasteel van Vilhonneur. In de gemeente bevindt zich de Grot van Les Garennes.

## Geografie

De oppervlakte van Vilhonneur bedraagt 9,4 km², de bevolkingsdichtheid is 29,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vilhonneur met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vitellinus approximatus

Vitellinus approximatus is een keversoort uit de familie Passalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1832 door Klug.
# Viljans Öga

Viljans Öga is een studioalbum van de Zweedse muziekgroep Änglagård. Het album werd opgenomen in 2011 en 2012. Het verscheen na achttien jaar radiostilte rondom de band, ze hadden er even genoeg van. Daarna ging de band op tournee, die tot in Japan voerde. Opnamen vonden plaats in de Atlantis geluidsstudio, Studio Crazy Horse, Vintage Recording studio, Roth-Händle Studio (Olsson) en Granstigen Studio. Er waren al jaren geruchten dat Änglagård met een nieuw album zou komen, maar de uitgave werd steeds maar uitgesteld. In juni 2012 werden de geruchten bewaarheid, de muziekgroep trad op tijdens NEARfest en speelde toen drie van de vier nieuwe nummers. Het album kon vervolgens via mailorder besteld worden. De eerste oplage was al snel uitverkocht, een tweede deed op zich wachten door een fout bij de persing. Zoals gebruikelijk bij de band verscheen het album niet alleen op compact disc, maar ook op elpee.

## Musici

* Jonas Endegård – gitaar
* Anna Holmgren – dwarsfluit, tenorsaxofoon
* Johan Brand – basgitaar, baspedalen
* Mattias Olsson – slagwerk, percussie, geluidseffecten
* Thomas Johnson – toetsinstrumenten
Met
* Tove Törnberg – cello
* Daniel Borgegård Älgå – klarinet, basklarinet, baritonsaxofoon
* Ulf Åkerstedt – tuba, bastrompet, contrabastrompet

## Muziek

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Viljans Öga op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* hardcopy van het album
# Vlag van Transkarpatië

De vlag van Transkarpatië is een symbool van de oblast Transkarpatië zonder officiële status. De vlag bestaat uit de blauw-gele banen van de Oekraïense vlag, met in het midden het (wel officiële) wapen van Transkarpatië.
Het wapen dat centraal in de vlag staat werd op 18 december 1990 officieel aangenomen, maar is het historische wapen van de streek rondom Oezjhorod. Het bestaat voor de rechter (van voren gezien linker) helft uit blauwe en gele balken en toont in de andere helft een rode beer op een wit veld. Tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog behoorde de streek tot Tsjecho-Slowakije en maakte het schild deel uit van het wapen van Tsjecho-Slowakije. In 1939 verklaarde het gebied zich korte tijd onafhankelijk als Karpatho-Oekraïne en werd het schild gebruikt als nationaal wapen en de Oekraïense blauw-gele vlag als nationale vlag. Na de Tweede Wereldoorlog ging het gebied deel uitmaken van de Oekraïense SSR en zou het wapen tot 1990 niet meer officieel gebruikt worden.
# Vlag van Trenčín

De vlag van Trenčín, een regio van Slowakije, bestaat uit vier horizontale banen in de kleurencombinatie blauw-wit-rood-blauw, waarbij de blauwe banen elk half zo groot zijn als de witte en de rode baan. De kleuren zijn afgeleid van de kleuren die in het wapen van Trenčín gebruikt worden.
De vlag werd op 23 oktober 2002 aangenomen.
# Vlag van Transkei

De vlag van Transkei werd voor het eerst officieel gehesen op 20 mei 1966. Het rood-oker in de vlag is afgeleid van de kleur van de grond of "Im-bola" waaruit traditionele hutten worden gebouwd. Het is ook de kleur van traditionele dekens, terwijl wit staat voor vrede en het groen staat voor de glooiende heuvels van het platteland, dat belangrijk grasland biedt voor vee dat een belangrijke rol speelt in de Xhosacultuur.
Op 27 april 1994 werd Transkei, samen met de negen andere thuislanden, herenigd met Zuid-Afrika. Hiermee verviel de vlag.

## Verwante afbeeldingen

* Het wapen van Transkei
* ↑ Smith, Whitney (1975). Spectrum Vlaggenboek. Het Spectrum (Utrecht/Antwerpen), p. 281-282. ISBN 9789027483584.
* ↑ Transkei (South African homeland). www.crwflags.com. Geraadpleegd op 19 september 2023.