OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verwelkingspunt

Het verwelkingspunt of permanente verwelkingspunt is het vochtgehalte van de bodem, waarbij de plant geen water meer kan opnemen uit de bodem, gewoonlijk bij Ψ = -1,5 MPa of 15 bar of ongeveer 160 meter waterkolom. De zuiging van de grond is dan ongeveer 4,2 pF. De plant verwelkt en kan zich niet meer herstellen, ook niet nadat deze gedurende 12 uur in een donkere en vochtige ruimte is gezet.
Er zijn echter droogte resistente plantensoorten, overwegend xerofyten, die hogere zuigspanningen dan 4,2 pF kunnen ontwikkelen. Zo kan de creosootstruik nog groeien onder extreem droge omstandigheden door een zuigspanning van 4,5 pF (-5 MPa of -50 bar) te ontwikkelen en kunnen ze nog in leven blijven tot een zuigspanning van wel 5,2 pF (-12 MPa of -120 bar).
Het nog aanwezige gehalte aan water bij het verwelkingspunt geeft een goede vergelijking voor het kleigehalte van de bodem.
# Vilis Daudziņš

Vilis Daudziņš (7 november 1970) is een Lets acteur. Hij is actief sinds 2007 en speelde onder andere in de film Sapņu komanda 1935.

## Filmografie

* Neprāta cena (televisieprogramma), 2007, 166 afleveringen
* Monotonija, 2007
* Rīgas sargi, 2007
* The Courageous Heart of Irena Sendler, 2009
* Seržanta Lapiņa atgriešanās, 2010
* Curiosity (televisieprogramma), 2011, 1 aflevering
* Zabytyy(miniserie), 2011, alle afleveringen
* Sapņu komanda 1935, 2012

## Externe link

* (en) Vilis Daudziņš in de Internet Movie Database
* Gemeinsame Normdatei: 124147964X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 1708 2831
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0266915
* Virtual International Authority File: 305088036
* WorldCat (via VIAF): 305088036
# Vilima

Vilima is een plaats in de Estlandse gemeente Hiiumaa, provincie Hiiumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Vilima lag tot in oktober 2013 in de gemeente Kõrgessaare, daarna tot in oktober 2017 in de gemeente Hiiu en sindsdien in de fusiegemeente Hiiumaa.

## Bevolking

De plaats had in 2000 geen inwoners meer. Ook in 2011 was het inwonertal 0. In 2021 waren er ineens weer 4 inwoners.

## Ligging

De plaats ligt op het schiereiland Kõpu.

## Geschiedenis

De naam Vilima is waarschijnlijk afgeleid van de voornaam Villem, het Estische equivalent van Willem. In 1609 werd Vilima voor het eerst genoemd onder de naam Willema Larß, een boerderij op het landgoed van Hohenholm (Kõrgessaare). In 1834 heette ze Willima Jaak. In de jaren dertig van de 20e eeuw was de naam Vilima niet meer terug te vinden; vermoedelijk was het grondgebied opgedeeld tussen de buurdorpen. In 1997 werd Vilima weer een afzonderlijk dorp.
* ↑ (et) Vilima küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 27 juli 2021.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 24 februari 2024. Tik boven het middelste vak ‘Vilima village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 24 februari 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Vilima village’ in.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Vilima. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 27 juli 2021. Geraadpleegd op 24 februari 2024.
# Vilimoni Botitu

Vilimoni Botitu (15 juni 1998) is een Fijisch rugbyspeler.

## Carrière

Botitu won met de ploeg van Fiji tijdens de Olympische Zomerspelen van Tokio de gouden medaille. Botitu scoorde twee conversies.

## Erelijst
### Met Fiji

* Olympische Zomerspelen: 1 2021
* (en) Profiel van Vilimoni Botitu op olympedia.org
# Violette organist

De violette organist (Euphonia violacea) is een zangvogel uit de familie Fringillidae (vinkachtigen). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Fringilla violacea in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Ondersoorten

* E. v. rodwayi – Venezuela en Trinidad.
* E. v. violacea – de Guyana's en noordelijk Brazilië.
* E. v. aurantiicollis – van oostelijk Brazilië tot noordelijk Paraguay en noordoostelijk Argentinië.
* juveniel mannetje
* vrouwtje
* onderkant vleugels

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Violette organist op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 182
# Violette pijlstaartrog

De violette pijlstaartrog of de pelagische pijlstaartrog (Pteroplatytrygon violacea) is de enige soort van het geslacht Pteroplatytrygon van de familie Dasyatidae. Deze pijlstaartrog komt overal in de wereldzeeën voor in gematigde en (sub)tropische wateren over de hele wereld (zie verspreidingskaartje). Deze pijlstaartrog is geen bodemvis, maar een rog die net als de adelaarsroggen een pelagische leefwijze heeft.

## Beschrijving

De volwassen exemplaren kunnen 160 cm (inclusief staart) lang worden en 80 cm breed. De violette pijlstaartrog is volwassen bij een lengte tussen de 40 en 50 cm, de gemiddelde lengte is 110 cm. Opvallend aan de violette pijlstaartrog is de kleur: egaal grijs tot blauw-paars-groen over het hele lichaam en verder de grote, wigvormige borstvinnen die een grotere breedte dan lengte hebben. De ogen, in tegenstelling tot andere pijlstaartroggen, zijn niet zo prominent aanwezig. In de bek (gelegen aan de buikzijde) zitten 25-34 rijen tanden in de bovenkaak en in de onderkaak 25-31. De tanden zijn scherp en puntig en zijn meer geschikt voor het afbijten dan voor het vermalen en kneuzen van prooien (zoals bij de bodembewonende soorten pijlstaartroggen). De staart is lang en zweepvormig met een of twee giftige stekels.
De violette pijlstaartrog is een wendbare zwemmer die zich voedt met kleine vissen, inktvis, kwallen en pelagisch levende kreeftachtigen. Hij leidt de prooi naar de bek met behulp van de borstvinnen. Deze pijlstaartrog komt voor in diep water en zwemt op een diepte tussen de 1 en 100 m. Er zijn ook exemplaren op grotere diepte gevangen, tot 380 meter onder het wateroppervlak. De soort is eierlevendbarend en trekt naar warmere wateren om jongen te werpen.

## Taxonomie en afstamming

De violette pijlstaartrog werd eerst beschreven door de Franse natuurkenner Charles Lucien Bonaparte als Trygon violacea. Het geslacht Trygon ging later op in het grote geslacht Dasyatis. In 1910 plaatste de Amerikaanse zoöloog Henry Weed Fowler de violette pijlstaartrog in een speciaal geslacht Pteroplatytrygon. Dit woord is afgeleid van het Oudgreekse pteron (vleugel), platy (breed) en trygon (pijlstaartrog).

## Relatie tot de mens

De violette pijlstaartrog wordt als bijvangst gevangen bij de langelijnvisserij op onder andere tonijn. Deze pijlstaartroggen worden meestal over boord gegooid, maar omdat ze uit vrees voor de giftige stekel op weinig zachtzinnige wijze van de haak worden gehaald, hebben deze roggen een lage overlevingskans. Desondanks heeft de beroepsvisserij geen negatieve invloed op de populatiegrootte en daarom staat de violette pijlstaartrog als niet bedreigd op de internationale rode lijst.
* 1 2 (en) Violette pijlstaartrog op de IUCN Red List of Threatened Species.
* (en) Pteroplatytrygon violacea. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. nov. 2010 version. N.p.: FishBase, 2010.
* Foto's van deze soort op FishBase
# Vicus Patricius

De Vicus Patricius was een straat in het oude Rome. Het was een belangrijke en oude straat, die vermoedelijk al in de koningstijd bestond.
De Vicus Patricius begon als zijstraat van het Argiletum in de Subura en liep vervolgens omhoog in het dal tussen de heuvels Cispius en Viminaal, tot aan de Porta Viminalis. De huidige Via Urbana volgt waarschijnlijk grotendeels dezelfde route.
De vicus vormde waarschijnlijk de grens tussen de districten IV en VI. Langs de straat stond een Tempel van Diana, die niet toegankelijk was voor mannen. Ten tijde van Antoninus Pius werden hier de Thermae Novati gebouwd, een klein badhuis, dat na de derde eeuw werd omgebouwd voor de bouw van de nog steeds bestaande kerk Santa Pudenziana. Langs de weg zijn restanten van enkele grote antieke huizen opgegraven.

## Bron

* L. Richardson, jr, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Baltimore - London 1992. pp.426 ISBN 0801843006

## Externe link

* Maquettes Historiques - Maquette van het centrum van Rome met de Vicus Patricius
# Vicuña (Chili)

Vicuña is een gemeente in de Chileense provincie Elqui in de regio Coquimbo. Vicuña telde 27.771 inwoners in 2017 en heeft een oppervlakte van 7610 km².

## Geboren

* Juan Antonio Iribarren (1885-1966), Chileens staatsman
* Gabriela Mistral (1889-1957), dichteres, diplomaat, hoogleraar en Nobelprijswinnares (1945)
* Gemeinsame Normdatei: 1066543798
* Library of Congress Control Number: nr97032744
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007545008605171
* Virtual International Authority File: 141175529
* WorldCat (via VIAF): 141175529
# Villaboerderij

Een villaboerderij is een boerderij, waarvan de schuur is aangebouwd tegen een woonhuis in de stijl van een villa. Een voorloper daarvan is de dwarshuisboerderij.
Enkele voorbeelden:
* Villaboerderij (Tweede Exloërmond), monumentale boerderij uit 1927
* Villaboerderij (Exloërkijl), monumentale boerderij uit 1936
* Hardenberg (villaboerderij), in Nieuw-Beerta uit 1912
* Villaboerderij (Eexterveen) uit 1925
* Villaboerderij aan de Omtadaweg 6 t Zandt uit 1780
# Vincristine

Vincristine is een cytostaticum, een middel tegen kanker, dat valt onder de groep van anti-mitotische cytostatica. Het middel is onder de merknaam Oncovin® op de markt gebracht.
Anti-mitose houdt in dat het middel de mitose remt tijdens de celkerndeling. Vincristine blokkeert de celdeling door de vorming van microtubuli te blokkeren. Vincristine bindt aan tubuline-dimeren, zodat deze geen microtubuli kunnen vormen. Microtubuli zijn belangrijk bij de deling van de celkern.
Het middel wordt toegediend door middel van een infuus of wordt in één keer toegediend als een bolusinjectie. Combinatie van radiotherapie en vincristine kan zowel het therapeutische als het toxische effect van de behandeling versterken.
Bijwerkingen zijn onder anderen onderdrukking van de werking van het beenmerg, neuropathie, misselijkheid, braken, haaruitval en obstipatie.
De roze maagdenpalm produceert vincristine door biosynthese uitgaande van isopentenyldifosfaat en dimethylallyldifosfaat.
De stof is opgenomen in de lijst van essentiële geneesmiddelen van de WHO.

## Externe link

* Farmacotherapeutisch kompas
# Vinculopsis

Vinculopsis is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Glaphyriinae. De wetenschappelijke naam en de beschrijving van dit geslacht zijn voor het eerst gepubliceerd in 1957 door Hans Georg Amsel.

## Soorten

* Vinculopsis epipaschia Munroe, 1964
* Vinculopsis scybalistia (Hampson, 1899)
* Vinculopsis venezuelensis (Amsel, 1956)
* (en) Nuss, M.; et al. (2003–2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 09-03-2022.
# Vinco

Vinco kan verwijzen naar:
* Vinco (motorfiets), een Brits historisch merk van motorfietsen
* Vinco (Pennsylvania), een plaats in de staat Pennsylvania in de Verenigde Staten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vinco en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van Ardooie

De vlag van Ardooie werd door de gemeenteraad op 4 juni 1984 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de West-Vlaamse gemeente Ardooie. Op 7 mei 1985 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 8 juli 1986 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Wit met drie rode vijfbladen.
De vlag is gelijk aan het oude gemeentewapen, evenals gelijk aan het eerste en vierde kwart van het huidige gemeentewapen.
* Ontwerp vlag getekend door Karel Poma
* Het oude wapen van Ardooie (1847-1986).
# Vladislav Frolov

Vladislav Joerjevitsj Frolov (Russisch: Владислав Юрьевич Фролов) (Tambov, 24 juli 1980) is een Russische sprinter, die gespecialiseerd is in de 400 m.
Op de Europese kampioenschappen atletiek 2006 in Göteborg won hij een zilveren medaille op de 400 m, waarbij hij een persoonlijk record liep van 45.09 seconden. Op de Europese kampioenschappen indooratletiek 2007 won hij met zijn teamgenoten Ivan Boezolin, Maksim Dyldin en Artjom Sergejenkov een zilveren medaille op de 4 x 400 m estafette. Het Russische team eindigde eigenlijk als derde, maar omdat de Russische slotloper Sergejenkov geduwd werd door de Duitse atleet Bastian Swillims werd het Duitse team gediskwalificeerd.
Op de wereldkampioenschappen atletiek 2007 in Osaka sneuvelde hij al in de voorrondes ondanks zijn snelle tijd van 45,69 seconden. Op de estafetteloop werd hij toen vijfde. Op de Olympische Spelen van 2008 in Peking nam hij wederom deel aan de 4 x 400 m estafette. Met zijn teamgenoten Maksim Dyldin, Anton Kokorin en Denis Alexeev veroverden ze een olympisch bronzen medaille in een nationaal record van 2.58,06. De wedstrijd werd gewonnen door de Amerikaanse estafetteploeg, die het olympisch record verbeterde tot 2.55,39, en de Bahamaanse estafetteploeg werd tweede in 2.58,03. In 2018 werd Frolov de bronzen medaille van de 4x400 meter van de spelen van 2008 ontnomen vanwege een positieve test van zijn ploeggenoot Denis Alexeev

## Titels

* Russisch kampioen 400 m (outdoor) - 2006
* Russisch kampioen 400 m (indoor) - 2007

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 400 m (outdoor) | 45,09 s | 9 augustus 2006 | Göteborg |
| 400 m (indoor) | 46,52 s | 24 januari 2006 | Moskou |

## Palmares
### 400 m

* 2006: 6e Wereldbeker - 45,76 s
* 2006: 2 EK - 45,09 s
* 2006: 2 Europacup - 46,13 s

### 4 x 400 m estafette

* 2006: 6e Wereldbeker - 3.04,15
* 2007: 2 EK indoor - 3.08,10
* 2007: 5e WK - 3.01,62
* 2008: DQ OS - 2.58,06
# Vlag van Damme

De vlag van Damme werd door de gemeenteraad op 20 januari 1981 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de West-Vlaamse gemeente Damme. Op 13 maart 1981 werd hij door het koninklijk besluit bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 30 april 1981 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Drie even hoge banen van rood, van wit en van rood, met op het wit een zwarte springende gehalsbande hond.
De vlag is volledig gebaseerd op het wapen van de stad en ziet er dus helemaal hetzelfde uit.
# Vire (plaats)

Vire is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Calvados in de regio Normandië en telt 12.815 inwoners (1999).

## Geschiedenis

Vire ontstond rond een feodaal kasteel dat werd gebouwd op een rots op de rechteroever van de Vire. In 1123 kreeg het kasteel een stenen donjon en hertog Hendik Beauclerc liet de stad ommuren. Vire was immers strategisch belangrijk als grensstad van het hertogdom Normandië. In de 12e eeuw kreeg de stad een eigen parochiekerk. Deze eerste romaanse kerk werd in de 13e eeuw vervangen door een groter, gotisch exemplaar. Vire verkreeg in de 13e eeuw stadsrechten. In 1483 werd de stad deel van het koninklijk domein.
In 1867 werd het spoorwegstation van Vire geopend.
Vire werd grotendeels verwoest tijdens luchtbombardementen op 6 juni 1944 in het kader van de geallieerde landing in Normandië. Ongeveer 400 burgers overleden en de stad brandde gedurende twee weken. Amerikaanse troepen bevrijdden de stad op 8 augustus, na gevechten die vier dagen duurden. Tussen 1949 en 1964 werd Vire heropgebouwd naar plannen van Marcel Clot.
Op 1 januari 2016 met een aantal omliggende gemeenten gefuseerd tot de huidige gemeente Vire Normandie, waarvan Vire de hoofdplaats werd. Deze gemeente maakt deel uit van het arrondissement Vire.

## Geografie

De oppervlakte van Vire bedraagt 22,5 km², de bevolkingsdichtheid is 569,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vire (plaats) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Sport

Vire is vijf keer etappeplaats geweest in wielerkoers Ronde van Frankrijk. Van 1935 tot 1939 was dat jaarlijks het geval, waarbij de Fransman René le Greves in de twee eerste jaren won. De laatste ritwinnaar in Vire is de Italiaan Mario Cipollini in 1997.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Vire.

## Bekende inwoners

* Michel Drucker (1942), radio- en televisiepresentator;
* Thierry Gouvenou (1969), wielrenner;
* Adolfo Kaminsky (1925-2023), verzetsstrĳder.
* ↑ (fr) Les monuments. virenormandie.fr. Geraadpleegd op 12 december 2022.
* ↑ (fr) Retour sur le 6 juin 1944. virenormandie.fr. Geraadpleegd op 12 december 2022.
Coulonces · Maisoncelles-la-Jourdan · Roullours · Saint-Germain-de-Tallevende-la-Lande-Vaumont · Truttemer-le-Grand · Truttemer-le-Petit · Vaudry · Vire
# Vire (rivier in België)

De Vire is een riviertje van het Maasbekken.
Zij stroomt voornamelijk in de Gaume, het zuiden van Belgische provincie Luxemburg. De Vire ontspringt in het bos van Pertot, tussen Rachecourt en Battincourt in de gemeente Aubange en stroomt door Belgisch Lotharingen tot zij bij Saint-Mard in de Ton stroomt.
* Virtual International Authority File: 154315012
* WorldCat (via VIAF): 154315012
# Villar del Salz

Villar del Salz is een gemeente in de Spaanse provincie Teruel in de regio Aragón met een oppervlakte van 38,69 km². Villar del Salz telt 70 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Allueva · Bádenas · Báguena · Bañón · Barrachina · Bea · Bello · Blancas · Bueña · Burbáguena · Calamocha · Caminreal · Castejón de Tornos · Cosa · Cucalón · Ferreruela de Huerva · Fonfría · Fuentes Claras · Lagueruela · Lanzuela · Loscos · Monforte de Moyuela · Monreal del Campo · Nogueras · Odón · Ojos Negros · Peracense · Pozuel del Campo · Rubielos de la Cérida · San Martín del Río · Santa Cruz de Nogueras · Singra · Tornos · Torralba de los Sisones · Torrecilla del Rebollar · Torre los Negros · Torrijo del Campo · Villafranca del Campo · Villahermosa del Campo · Villar del Salz
# Villar del Rey

Villar del Rey is een gemeente in de Spaanse provincie Badajoz in de regio Extremadura met een oppervlakte van 99 km². Villar del Rey heeft 2.241 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
Acedera · Aceuchal · Ahillones · Alange · Alburquerque · Alconchel · Alconera · Aljucén · Almendral · Almendralejo · Arroyo de San Serván · Atalaya · Azuaga · Badajoz · Barcarrota · Baterno · Benquerencia de la Serena · Berlanga · Bienvenida · Bodonal de la Sierra · Burguillos del Cerro · Cabeza del Buey · Cabeza la Vaca · Calamonte · Calera de León · Calzadilla de los Barros · Campanario · Campillo de Llerena · Capilla · Carmonita · Casas de Don Pedro · Casas de Reina · Castilblanco · Castuera · Cheles · Cordobilla de Lácara · Corte de Peleas · Cristina · Don Álvaro · Don Benito · El Carrascalejo · Entrín Bajo · Esparragalejo · Esparragosa de Lares · Esparragosa de la Serena · Feria · Fregenal de la Sierra · Fuenlabrada de los Montes · Fuente de Cantos · Fuente del Arco · Fuente del Maestre · Fuentes de León · Garbayuela · Garlitos · Granja de Torrehermosa · Guadiana · Guareña · Helechosa de los Montes · Herrera del Duque · Higuera de Llerena · Higuera de Vargas · Higuera de la Serena · Higuera la Real · Hinojosa del Valle · Hornachos · Jerez de los Caballeros · La Albuera · La Codosera · La Coronada · La Garrovilla · La Haba · La Lapa · La Morera · La Nava de Santiago · La Parra · La Roca de la Sierra · La Zarza · Llera · Llerena · Lobón · Los Santos de Maimona · Magacela · Maguilla · Malcocinado · Malpartida de la Serena · Manchita · Medellín · Medina de las Torres · Mengabril · Mérida · Mirandilla · Monesterio · Montemolín · Monterrubio de la Serena · Montijo · Navalvillar de Pela · Nogales · Oliva de la Frontera · Oliva de Mérida · Olivenza · Orellana de la Sierra · Orellana la Vieja · Palomas · Peñalsordo · Peraleda del Zaucejo · Puebla de Alcocer · Puebla de la Calzada · Puebla de la Reina · Puebla de Obando · Puebla de Sancho Pérez · Puebla del Maestre · Puebla del Prior · Pueblonuevo del Guadiana · Quintana de la Serena · Reina · Rena · Retamal de Llerena · Ribera del Fresno · Risco · Salvaleón · Salvatierra de los Barros · San Pedro de Mérida · San Vicente de Alcántara · Sancti-Spíritus · Santa Amalia · Santa Marta · Segura de León · Siruela · Solana de los Barros · Talarrubias · Talavera la Real · Táliga · Tamurejo · Torre de Miguel Sesmero · Torremayor · Torremejía · Trasierra · Trujillanos · Usagre · Valdecaballeros · Valdelacalzada · Valdetorres · Valencia de las Torres · Valencia del Mombuey · Valencia del Ventoso · Valle de Matamoros · Valle de Santa Ana · Valle de la Serena · Valverde de Burguillos · Valverde de Leganés · Valverde de Llerena · Valverde de Mérida · Villafranca de los Barros · Villagarcía de la Torre · Villagonzalo · Villalba de los Barros · Villanueva de la Serena · Villanueva del Fresno · Villar de Rena · Villar del Rey · Villarta de los Montes · Zafra · Zahínos · Zalamea de la Serena · Zarza-Capilla
# Vlag van Ceuta

De vlag van Ceuta heeft een patroon van acht driehoeken in zwart en wit, de kleuren van de Dominicanenorde. De vlag vertoont grote overeenkomsten met de vlag van Lissabon en het wapen van Portugal, hetgeen verwijst naar de verovering van de stad door de Portugezen in 1415. De vlag is op 13 maart 1995 in gebruik genomen.

## Externe link

* (es) Overheid van Ceuta: Geschiedenis van de vlag en het wapen van Ceuta
# Vlag van Chanto-Mansië

De vlag van Chanto-Mansië is in gebruik sinds 14 september 1995. De vlag bestaat uit twee horizontale banen van blauw en groen en een smalle witte verticale baan in de broeking, 1/20 van de vlaglengte. De kleuren van de vlag vertegenwoordigen de geografische kenmerken van de regio, blauw voor het water in de rivieren en meren, groen voor de bossen en wit voor de sneeuw die de regio meer dan 200 dagen per jaar bedekt. In de broektop staat een symbool van het wapen, het belangrijkste element van het nationale ornament. Dit embleem doet denken aan het gewei van een rendier, een dier dat centraal staat in de cultuur van het volk.