OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Castelló Masters

De Castelló Masters Costa Azahar is een voormalig internationaal golftoernooi van de Europese PGA Tour. Het wordt op de Club de Campo del Mediterráneo bij Valencia gespeeld. Het toernooi is op de agenda in de plaats gekomen van de Mallorca Classic, die van 2003 - 2007 werd gespeeld. In 2010 wordt de Mallorca Classic voortgezet als de Open Cala Millor Mallorca en heeft een plaats op de agenda gekregen in de maand mei.
De eerste editie van de Castelló Masters werd gewonnen door Sergio García, die tevens gastheer van het toernooi was, aangezien zijn vader op die baan les geeft en hijzelf daar opgroeide. Hij won met een score van -20. Tweede werd de Zweed Peter Hedblom.
Een jaar later won Michael Jonzon toevallig met dezelfde score. De tweede plaats werd toen gedeeld door Christian Nilsson en Martin Kaymer. Maarten Lafeber werd vijfde met -16, Robert-Jan Derksen werd 25ste met -9.
In 2010 won de 17-jarige Italiaanse rookie Matteo Manassero. Ignacio Garrido werd tweede met -12 en Joost Luiten eindigde met -11 op de derde plaats.

## Winnaars

| Jaar | Winnaar | Score | Score |
| Castelló Masters Costa Azahar ||||
| 2008 | Sergio Garcia | 264 | -20 |
| 2009 | Michael Jonzon | 264 | -20 |
| 2010 | Matteo Manassero | 268 | -16 |
| Castelló Masters ||||
| 2011 | Sergio García | 257 | -27 |
# Cauratettix gracilis

Cauratettix gracilis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Roberts.
# Cataclysme (geslacht)

Cataclysme is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Larentiinae.

## Soorten

* C. conturbata Walker, 1863
* C. dissimilata (Rambur, 1833)
* C. obliquilineata Hampson, 1895
* C. obscurata Hulst, 1896
* C. plurilinearia Leech, 1897
* C. polygramma Hampson, 1907
* C. riguata
       Kalkbandspanner (Hübner, 1813)
* C. shirniensis Ebert, 1965
* C. uniformata (Bellier, 1862)
# Cataclasiet

Een cataclasiet is een soort gesteente dat ontstaat door tektonische krachten, een tektoniet. Het ontstaat in de diepere aardkorst, in de buurt van de overgang tussen het brosse en ductiele domein.
Cataclasieten bestaan uit hoekige klasten in een fijne matrix, maar in tegenstelling tot breukbreccie hebben cataclasieten een interne cohesie.
Cataclasieten ontstaan wanneer beweging plaatsvindt langs een breukzone, waardoor materiaal verbrokkeld en verpulverd raakt. Omdat ze op grotere diepte gevormd worden dan breukbreccie blijft het gesteente coherent, het blijft aan elkaar zitten. Met het blote oog zijn een later opnieuw geconsolideerde breukbreccie en een cataclasiet daarom vaak niet te onderscheiden.
Nog dieper in de aardkorst, op ongeveer rond de 8 tot 11 km diepte, begint gesteente ductiel te deformeren en worden langs schuifzones mylonieten gevormd. De overgang van cataclasiet naar myloniet is geleidelijk, vaak kunnen in schuifzones zowel sporen van ductiele als van brosse deformatie aangetroffen worden, zeker ook wanneer de schuifzone door tektonische opheffing omhoog gekomen is.
# Cataclysme conturbata

Cataclysme conturbata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Walker.
# Celama leucolopha

Celama leucolopha is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Turner.
# Celama marmorea

Celama marmorea is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Talbot.
# Celama durcki

Celama durcki is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Schwingenschuss.
# Celama japonibia

Celama japonibia is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Strand.
# Celama kreuteli

Celama kreuteli is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Vartian.
# Catapaguroides foresti

Catapaguroides foresti is een tienpotigensoort uit de familie van de Paguridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door McLaughlin.
# Corbulidae

De Corbulidae of korfschelpen is een familie tweekleppige weekdieren.

## Kenmerken

De schelpen zijn opvallend ongelijkkleppig: de rechterklep is bij sommige soorten aanzienlijk groter dan de linkerklep en omvat deze deels. De kleppen zijn vooraan afgerond, aan de achterzijde vaak smaller, hoekige of gesnaveld. De schelpkleppen hebben een doorsnede van 2 tot 30 mm.

## Verspreiding en leefgebied

De dieren vertonen een ruime verspreiding, zowel in warmere als koudere zeegebieden (westelijk en oostelijk deel van de Grote Oceaan, Atlantische Oceaan, Middellandse Zee) en tevens in brak water.

## Taxonomie

De volgende geslachten zijn bij de familie ingedeeld:
* Anisocorbula Iredale, 1930
* Anticorbula Dall, 1898
* Apachecorbula Oliver & Vestheim, 2015
* Caestocorbula Vincent, 1910
* Caryocorbula J. Gardner, 1926
* Corbula Bruguière, 1797
* Cuneocorbula Cossmann, 1886
* Hexacorbula Olsson, 1932
* Juliacorbula Olsson & Harbison, 1953
* Lentidium de Cristofori & Jan, 1832
* Panamicorbula Pilsbry, 1932
* Potamocorbula Habe, 1955
* Tenuicorbula Olsson, 1932
* Varicorbula Grant & Gale, 1931
# Adiantoideae

Adiantoideae zijn een onderfamilie van de lintvarenfamilie (Pteridaceae), een familie van varens met negen geslachten en ongeveer 300 soorten.
Deze onderfamilie is voor het eerst beschreven door Smith et al. (2006).
Er komen geen soorten van deze onderfamilie van nature in België of Nederland voor, meer het echt venushaar (Adiantum capillus-veneris) is wel verwilderd aangetroffen, onder andere in Antwerpen.

## Naamgeving en etymologie

De botanische naam Adiantoideae is overgenomen van het geslacht Adiantum.

## Taxonomie

De onderfamilie is voor het eerst beschreven door Smith et al. (2006). Volgens deze opvatting omvat de onderfamilie negen geslachten en ongeveer driehonderd soorten die eerder in de aparte families Adiantaceae en Vittariaceae waren opgenomen:
* Geslachten:
** Adiantum - Ananthacorus - Anetium - Antrophyum - Hecistopteris - Monogramma - Rheopteris - Vaginularia - Vittaria

### Beschreven soorten

Van de Adiantoideae worden de volgende soorten in detail beschreven:
* Geslacht: Adiantum
** Soorten:
*** Adiantum capillus-veneris (Echt venushaar)
*** Adiantum diaphanum (Smal venushaar)
*** Adiantum pedatum (Hoefijzervaren)
*** Adiantum raddianum (Fijn venushaar)
*** Adiantum reniforme
*** Adiantum viridimontanum
* A.R. Smith, K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider, P.G. Wolf, 2006: A classification for extant ferns. Taxon. 55 (3), 2006, blz. 705–731. PDF; 424 KB
Onderfamilie Adiantoideae Geslachten Adiantum (Venushaar) · Ananthacorus · Anetium · Antrophyum · Hecistopteris · Monogramma · Rheopteris · Vaginularia · Vittaria Onderfamilie Cheilanthoideae Geslachten Adiantopsis · Aleuritopteris · Argyrochosma · Aspidotis · Astrolepis · Bommeria · Calciphilopteris · Cassebeera · Cheilanthes · Cheiloplecton · Doryopteris · Gaga · Hemionitis · Negripteris · Notholaena · Paraceterach · Paragymnopteris · Pellaea · Pentagramma · Sinopteris · Trachypteris · Tryonella Onderfamilie Cryptogrammoideae Geslachten Coniogramme · Cryptogramma · Llavea Onderfamilie Parkerioideae Geslachten Acrostichum · Ceratopteris Onderfamilie Pteridoideae Geslachten Actiniopteris · Afropteris · Anogramma · Anopteris · Austrogramme · Cerosora · Cosentinia · Eriosorus · Jamesonia · Monachosorum · Nephopteris · Nevrocallis · Onychium · Ochropteris · Pityrogramma · Pteris · Pterozonium · Syngramma · Taenitis
# Scelio fulvipes

Scelio fulvipes is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Scelionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Foerster.
# Helvig van Sleeswijk

Helvig van Sleeswijk (circa 1320 - Hillerød, 1374) was van 1340 tot aan haar dood koningin-gemalin van Denemarken. Ze behoorde tot het huis Estridsen.

## Levensloop

Helvig was een dochter van hertog Erik II van Sleeswijk en diens echtgenote Adelheid, dochter van graaf Hendrik I van Holstein-Rendsburg.
In de late jaren 1330 sloot haar broer Waldemar V een bondgenootschap met koning Waldemar IV van Denemarken tegen zijn oom Gerard III van Holstein-Rendsburg. Als onderdeel hiervan werd Helvig aan Waldemar IV uitgehuwelijkt. Als bruidsschat bracht ze de verpande provincie Noord-Jutland, een deel van Jutland ten noorden van de Kongeå-rivier in het huwelijk, dat in 1340 plaatsvond in het kasteel van Sønderborg.
Er is weinig informatie bekend over Helwigs periode als koningin-gemalin. Vanaf 1353 wordt ze in documenten niet meer vermeld als koningin naast de zijde van Waldemar IV. Er zijn hier twee theorieën over. De ene zegt dat Waldemar zich van Helwig had laten scheiden en haar opgesloten had in het kasteel van Søborg omdat ze overspel had gepleegd. Volgens de andere theorie scheidde Helwig zelf van Waldemar IV nadat ze vreemdgegaan was en verhuisde ze in 1355 naar de Abdij van Esrum in Hillerød.
In ieder geval stierf Helvig in 1374 gescheiden van haar man in de Abdij van Esrum. Ze werd bijgezet in de kerk van deze abdij.

## Nakomelingen

Uit het huwelijk van Helvig en Waldemar IV zijn zes kinderen bekend:
* Christoffel (1344-1363), hertog van Lolland
* Margaretha (1345-1350), verloofd met hertog Hendrik III van Mecklenburg
* Ingeborg (1347-1370), huwde in 1362 met hertog Hendrik III van Mecklenburg
* Catharina (1349), jong gestorven
* Waldemar (1350), jong gestorven
* Margaretha I (1353-1412), koningin van Denemarken
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Helvig of Schleswig op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Arhaconotus papuanus

Arhaconotus papuanus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Belokobylskij in 2001.
# Callyspongia fungosa

Callyspongia fungosa is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Callyspongia en behoort tot de familie Callyspongiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Hooper & Wiedenmayer.
# Santiago Tuxtla

Santiago Tuxtla is een stadje in de Sierra de los Tuxtlas in de Mexicaanse deelstaat Veracruz. San Andrés Tuxtla heeft 15.225 inwoners (census 2005) en is de hoofdplaats van de gemeente Santiago Tuxtla.
# Schietincident in Hebron op 24 maart 2016

Het schietincident in Hebron vond plaats op 24 maart 2016 in het Palestijnse Hebron. Het vond plaats op de dag dat Joden in de stad Poerim vierden, maar was tevens de Poerimdag waarop in 1994 een bloedbad werd aangericht in de Ibrahimi-moskee in Hebron.

## Beschrijving en afwikkeling

Op 24 maart 2016 vielen twee Palestijnen in Hebron een Israëlische militaire post bij Tel Rumeida aan en verwondden daarbij met een mes een Israëlische soldaat. Beide mannen werden neergeschoten, waarbij een van hen werd gedood en de ander, Abdel Fattah al-Sharif, zwaargewond. Terwijl Al-Sharif bewegingloos op de grond lag, werd hij door een Israëlische soldaat, Elor Azaria, door het hoofd geschoten, met de dood ten gevolge. Brigadier generaal Almoz verklaarde dat het incident verder onderzocht zou worden. Defensieminister Moshe Ya'alon noemde het een zeer ernstige zaak, volledig in strijd met de waarden en gevechtsmoraal van het IDF. Ook zou onderzocht worden waarom men de gewonden minutenlang op de grond had laten liggen zonder eerste hulp of medische behandeling zoals het IDF voorschrijft.
Op nieuwe video's, onder meer tijdens de verhoren getoond, tonen aan dat een, bij het incident aanwezige, bekende Joodse kolonist in Hebron, Ofer Ohana, die de ambulance bestuurde, een mes dichter bij het lichaam van de gedode Palestijn schoof. Een aanvullende video toonde dat na de aanslag Azaria en de extreem-rechtse rabbijn, de in Hebron wonende kolonist Baruch Marzel, elkaar de hand schudden.

## Veroordeling

Azaria werd aanvankelijk voor 'moord', later voor 'doodslag' veroordeeld tot 18 maanden gevangenisstraf. Later werd deze straf teruggebracht tot 14 maanden. Azaria kreeg steun van politici, onder wie premier Benjamin Netanyahu en diverse ministers op grond van 'de algemene publieke opinie'. Baruch Marzel drong er bij de Israëlische strijdkrachten op aan om Palestijnen, die tijdens een verzets-aanval gewond raken, 'af te maken' door hen geen eerste hulp te geven maar ze te laten doodbloeden.

## Vrijlating en reacties

In maart 2018 werd bekendgemaakt dat Azaria in mei zou worden vrijgelaten wanneer hij de helft, 9 maanden, van zijn straf had uitgezeten. Hij had tijdens de verhoren geen spijt getoond van zijn daad.
Na zijn vrijlating op 8 mei werd Azaria omringd en verwelkomd door aanhangers en politici. In de Israëlische nederzetting in Hebron werd hij onthaald door onder meer Baruch Marzel. Hij verklaarde geen spijt te hebben van zijn daad en het precies zo weer te doen.
Knessetlid Ahmad Tibi van de Gezamenlijke Lijst achtte de Israëlische ministers en politici niet minder verantwoordelijk dan de schutter, en hij hield Netanyahu persoonlijk verantwoordelijk voor deze moord. Hij benadrukte dat dit incident gedocumenteerd was, maar dat er vele zijn die niet gedocumenteerd worden.
In februari 2019 gebruikte Likoed Knessetlid Yaron Mazuz (de controversiële bekendheid van) Elor Azaria voor zijn verkiezingscampagne door met hem op de foto te gaan en die op Facebook te plaatsen.
# Saumos

Saumos is een gemeente in het Franse departement Gironde (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 339 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lesparre-Médoc.

## Geografie

De oppervlakte van Saumos bedraagt 57,7 km², de bevolkingsdichtheid is 5,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saumos met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Schliha

Schliha is een historisch Duits motorfietsmerk.
De bedrijfsnaam was: Schlüpmannsche Industrie- & Handelsgesellschaft mbH, later Schliha GmbH, Berlijn-Niederschönwiede.
Schlüpmann was een Duitse constructeur, die "bovengestuurde” tweetakten (met een inlaatklep!) van 129- tot 596 cc bouwde. Ze werden uitgevoerd in een hemelsblauwe kleur. Vooral de zwaardere typen vertoonden technische onvolkomenheden. De productie begon in 1924 en eindigde in 1933.
* Erwin Tragatsch, Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern, Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch, The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles, Secaucus 1985. ISBN 0890098689
# Schlierenoptica

Schlieren zijn voor het menselijk oog onzichtbare optische inhomogeniteiten in transparante materialen. Deze inhomogeniteiten zijn plaatselijke verschillen in brekingsindex, en daardoor in de optische weglengte. Hierdoor ontstaan faseverschillen, waardoor de lichtbundel iets wordt afgebogen. Deze afbuiging veroorzaakt een schaduweffect, dat kan worden waargenomen. Schlierenfysica is ontstaan vanuit de behoefte aan lenzen van zeer hoge kwaliteit, die vrij zijn van deze inhomogeniteiten.
Een bekend voorbeeld zijn de schaduwbeelden die ontstaan als licht door opstijgende warme lucht heen op een wand schijnt. Dit illustreert tevens dat de inhomogeniteiten zelf onzichtbaar zijn, alleen de gevolgen zijn zichtbaar.
Het woord schlieren is het meervoud van het Duitse Schliere, dat onder andere sliert of veeg betekent.

## Geschiedenis

Schlieren zijn voor het eerst in 1665 door Robert Hooke waargenomen. Hij gebruikte een grote convexe, bolle lens en twee kaarsen. Een kaars diende als lichtbron, de andere als warmtebron om de schlieren op te wekken.
Het conventionele schlierensysteem is vooral aan de Duitse fysicus August Toepler te danken. Zijn oorspronkelijke systeem was ontworpen om schlieren in glas te detecteren voor het maken van lenzen. In het conventionele schlierensysteem wordt een puntbron gebruikt om het testgedeelte te verlichten waar de schlieren ontstaan. Van dit licht wordt met een convergerende lens, ook wel een schlierenlens genoemd, een beeld gevormd. De plaats van dit beeld wordt bepaald door de formule voor een dunne lens:
    ${\frac {1}{f}}={\frac {1}{v}}+{\frac {1}{b}}$
waarin f = de brandpuntsafstand, v = voorwerpsafstand en b = beeldafstand van de lens. Vlak bij de puntbron wordt een mes in de bundel geplaatst om een deel van het licht tegen te houden. De belichting van het beeld wordt hierdoor gelijkmatig verzwakt. Met een tweede lens wordt het testgedeelte op het scherm afgebeeld.

## Stromingen visualiseren met schlieren

Stromingsvisualisatie met schlieren is gebaseerd op de afbuiging van het licht door een gradiënt in de brekingsindex. Deze gradiënt hangt direct samen met de stroomdichtheidsgradiënt. Het afgebogen licht wordt op het scherm vergeleken met het niet-afgebogen licht. Het niet-afgebogen licht wordt gedeeltelijk met een mes tegengehouden. Het licht dat naar het mes toe of er vanaf is gebogen, geeft een schaduwpatroon, dat ervan afhankelijk is of het al of niet was tegengehouden. Dit schaduwpatroon is een weergave in de lichtintensiteiten van de verdunningen, de gebieden met lagere dichtheid, en verdichtingen, de gebieden met hogere dichtheid, die de stroming karakteriseren.

## Schlierenfotografie

Schlierenbeelden kunnen ook worden gefotografeerd. Een belangrijke toepassing hiervan is in de stromingstechniek, zoals in windtunnelonderzoek, schokgolfonderzoek, procestechniek: mengprocessen van gassen of vloeistoffen, warmtewisselaars, maar ook in de ballistiek.
Een soortgelijk procedé werd gebruikt bij de Eidophor, de voorloper van de videoprojector. Hierbij bestond de inhomogene laag uit een oliefilm die door een elektronenbundel werd bestraald, waardoor de dichtheid plaatselijk veranderde.
# Schlimme

Schlimme is een historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Motorradbau Oskar Schlimme, Falkenberg.
Schlimme was een Duits bedrijfje dat 142- en 173 cc DKW-inbouwmotoren in eigen frames monteerde. De productie begon in 1924, maar in die periode ontstonden honderden kleine merken in Duitsland. Alleen al in het jaar 1925 verdwenen er meer dan 150 en dat gebeurde ook met Schlimme.
* Erwin Tragatsch, Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern, Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch, The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles, Secaucus 1985. ISBN 0890098689
# Scarites rugosus

Scarites rugosus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1821 door Wiedemann.
# Scarites rugiceps

Scarites rugiceps is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Wiedemann.
# Santo Spirito (eiland)

Santo Spirito is een eilandje in de lagune van Venetië, gelegen tussen Poveglia en San Clemente. De oppervlakte bedraagt 2,53 hectare.
De oudste informatie over Santo Spirito dateert uit 1140, toen de reguliere kanunniken daar hun hoofdzetel hadden. In 1379-1380, tijdens de Oorlog van Chioggia tussen Genua en Venetië, werden de monniken van het eiland verdreven. Het eiland werd vervolgens toegewezen aan de cisterciënzers van wie het Brondoloklooster door de terugtrekkende Genuese troepen was verwoest.
In 1430 werden de cisterciënzers afgelost door de Eremitani, de augustijnse bedelorde die daarvoor zijn hoofdzetel had in het Lazzaretto Vecchio. Zij lieten rond 1540 de kerk Santo Spirito in Isola herbouwen naar ontwerp van Jacopo Sansovino. Titiaan schilderde voor deze kerk twee altaarstukken, Tronende Sint-Marcus met heiligen en Pinksteren, en drie plafondstukken. Nadat de orde in 1656 door paus Alexander VII was opgeheven, werden de kunstwerken overgebracht naar de Santa Maria della Salute die op dat moment in aanbouw was, en vervangen door kopieën.
Toen Venetië in 1669 het eiland Candia (Kreta) verloor aan de Turken, keerden de daar aanwezige franciscanen terug naar Venetië en mochten ze hun intrek nemen op Santo Spirito. Ze bleven daar tot 1806, toen de troepen van Napoleon het klooster plunderden en het eiland gebruikten als militair garnizoen, waarbij de oude gebouwen werden gesloopt om plaats te maken voor kazernes en pakhuizen. In de Tweede Wereldoorlog fungeerde het eiland als kruitmagazijn. Sinds 1965 is het volledig verlaten.

## Literatuur

* Biadene, Susanna (red.) (1990). Titian: Prince of Painters. Prestel, New York/München.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Santo Spirito (isola) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Santo Spirito (Insel) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Biadene 1990, p. 95, 151-152, 255, 280.
# Scelotrichia miselia

Scelotrichia miselia is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Scelotrichia rumput

Scelotrichia rumput is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Schalkwijkerbrug

Schalkwijkerbrug kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Schalkwijkerbrug en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Centistes xanthosceles

Centistes xanthosceles is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg in 1985.