OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Sirkeci

Station Sirkeci (Turks: Sirkeci garı) is een spoorweg-eindstation in het Europese gedeelte van de Turkse stad Istanboel gelegen op het punt van het schiereiland aan de monding van de Gouden Hoorn.

## Geschiedenis

Het station werd op 27 juli 1872 geopend door de Ottomaanse spoorwegmaatschappij Chemins de fer Orientaux. Het gebouw werd in gebruik genomen in 1890 als eindstation van de spoorlijn Oriënt-Express, die vanaf 1889 tot in het toenmalige Constantinopel reed. Het ligt in het district Eminönü, vlak naast het Gülhanepark en het Topkapıpaleis.
Met de opening van de Marmarayspoortunnel heeft dit station zijn oude bestaansrecht grotendeels verloren. Treinreizigers hoeven immers niet meer de veerboot te nemen over de Bosporus om vanuit dit station het station Haydarpaşa aan de Aziatische zijde van Istanboel te bereiken. In oktober 2013 opende onder het oude station een ondergronds deel van het station met een enkel eilandperron en twee sporen op de Marmaraylijn.
* Zijzicht op het station Sirkeci
* Binnenaanzicht in het station Sirkeci
* Sporen en perrons
# Station Sitges

Sitges is een station van de Rodalies Barcelona. Het is gelegen in de gemeente Sitges. Langs dit station rijdt lijn 2 Sud.

## Lijnen

| Eindbestemming | Vorig station | Lijn | Volgend station | Eindbestemming |
| Sant Vicenç de Calders | Vilanova i la Geltrú | | Garraf | Granollers Centre |
# Station Tinglev

Station Tinglev is een station in Tinglev in de Deense gemeente Aabenraa. Het station ligt aan de doorgaande lijn van Padborg naar het noorden.
Vanaf Tinglev loopt een zijlijn naar Sønderborg. Tot 2001 liep er ook nog een zijlijn naar Tønder, maar die is gesloten en grotendeels opgebroken.

## Externe link

* DSB (Deens)
0,0: Fredericia · 8,6: Taulov · Eltang · 19,9: Kolding · Ejstrup · 32,8: Lunderskov · 43,8: Farris · 51,8: Sommersted · Jegerup · 59,2: Vojens · Over Jerstal · Hovslund · 79,6: Rødekro · Hjordkær · Bolderslev · 95,3: Tinglev · Bajstrup · 102,9: Vejbæk · Fårhus · 109,7: Padborg
0,0: Sønderborg · 3,8: Ragebøl · 6,6: Vester Sottrup · 10,2: Avnbøl · 13,8: Adsbøl · 16,3: Gråsten · 19,9: Rinkenæs · 24,0: Tørsbøl ·
28,0: Lundtoft · 32,0: Kliplev · 36,0: Bjerndrup · 41,2: Tinglev
# Station Sokule

Station Sokule is een spoorwegstation in de Poolse plaats Sokule.
# Station Trengereid

Station Trengereid is een spoorwegstation in Trengereid in de gemeente Bergen in Noorwegen. Het stationsgebouw dateert uit 1883. Het station wordt enkel bediend door de stoptreinen van lijn 45 tussen Bergen en Voss.

## Externe link

* Station op Jernbaneverket (Noors)
# Stefanie Köhle

Stefanie Köhle (Zams, 6 juni 1986) is een Oostenrijkse voormalige alpineskiester.

## Carrière

Bij haar wereldbekerdebuut, in oktober 2007 in Sölden, scoorde Köhle direct haar eerste wereldbekerpunten. In maart 2009 behaalde de Oostenrijkse in Åre haar eerste toptienklassering in een wereldbekerwedstrijd. Vijf jaar na haar debuut stond Köhle in Sölden voor de eerste maal op het podium van een wereldbekerwedstrijd.

## Resultaten
### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AD ! | RS | SG | SC |
| 2007/2008 | 116e | – | 47e | – | – |
| 2008/2009 | 45e | 42e | 21e | 32e | 18e |
| 2009/2010 | 69e | – | 22e | 39e | 45e |
| 2010/2011 | 74e | – | 23e | – | 42e |
| 2011/2012 | 35e | – | 11e | 31e | – |
| 2012/2013 | 35e | – | 13e | 25e | – |
| 2013/2014 | 76e | – | 49e | 26e | – |
# Stefanie Leys

Stefanie Leys (1988) is een Belgisch rafster.

## Levensloop

Leys groeide op te Essen-Hoek. Tijdens haar 3e bachelor startte ze met kajak. Op voorstel van haar toenmalige trainer werd ze lid van het Belgisch vrouwenraftingteam. Met dit team werd ze in 2012 Europees kampioene in het Tsjechische Lipno nad Vltavou. In 2013 werden ze zesde op het wereldkampioenschap in Nieuw-Zeeland.
Leys is woonachtig in Kalmthout.
* ↑ Team, Waterproof Rafting Team Belgium
* ↑ De pluim: Waterproof raftingteam; Het Nieuwsblad; 10 april 2013
* ↑ Kalmthoutse Stefanie Leys Europees Kampioene Rafting; De Polder; 11 september 2012
* ↑ TILBORGHS Margo; "Het wilde water geeft me een zalig gevoel, Gazet van Antwerpen; 24 oktober 2013
# Station Aix-les-Bains-Le Revard

Station Aix-les-Bains-Le Revard is een spoorwegstation in de Franse gemeente Aix-les-Bains.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| TGV 6400 | TGV (SNCF) | Paris-Lyon – Mâcon-Ville – Bourg-en-Bresse – Aix-les-Bains-Le Revard – Chambéry-Challes-les-Eaux – Albertville – Moutiers-Salins-Brides-les-Bains – Aime-La Plagne – Landry – Bourg-Saint-Maurice | Een trein via Mâcon, Bourg-en-Bresse en Aix-les-Bains |
| TGV 6930 | TGV (SNCF) | Paris-Lyon – Mâcon-Loché-TGV – Bourg-en-Bresse – Aix-les-Bains-Le Revard – Annecy | |
# Station Dalheim

Station Dalheim (Duits: Bahnhof Dalheim), is een station in Dalheim, een plaats in de gemeente Wegberg. Het station ligt aan de lijn Rheydt - Dalheim (onderdeel van de IJzeren Rijn). VIAS rail bedient het station met een uurdienst richting Mönchengladbach. Voorheen lag het ook aan de lijn Jülich - Dalheim.
Naast kopspoor 1, dat als perronspoor fungeert, is er een tweede spoor aanwezig, dat de verbinding vormt met Nederland. Dit spoor is nog aanwezig, ondanks dat het al sinds ongeveer 1990 niet gebruikt is. De NAVO betaalt voor de overweg, waardoor de DB de wissel en het spoor in stand houdt. In het geval van oorlog eist de NAVO namelijk, dat het spoor per direct weer in gebruik kan worden genomen. Belangengroepen hebben voorstellen gedaan om deze spoorlijn onder de naam Meinlijn te reactiveren.
Naast de twee perronsporen, is er op het spoorwegterrein nog een seinhuis aanwezig. In dit seinhuis worden de in- en uitrijseinen en de spoorwissel bediend.
0,0: Rheydt Hbf · 1,4: Rheydt Gbf · 5,3: Mönchengladbach-Günhoven · 7,4: Mönchengladbach-Rheindahlen · 9,5: Mönchengladbach-Genhausen · 12,8: Wegberg · 18,1: Arsbeck · 20,1: Dalheim
* ↑ Dienstregeling station Dalheim
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 14 mei 2019. Geraadpleegd op 14 mei 2019.
# Station Wapno

Station Wapno is een spoorwegstation in de Poolse plaats Wapno.
# Station Vigneux-sur-Seine

Vigneux-sur-Seine is een station aan lijn D van het RER-netwerk gelegen in de Franse gemeente Vigneux-sur-Seine in het departement Essonne.
# Steindorf (Wetzlar)

Steindorf is een plaats in de Duitse gemeente Wetzlar, deelstaat Hessen, en telt 1704 inwoners (31.12.2007).
# Steine (Eötvös)

Steine is een compositie uit 1990 van Peter Eötvös.
Het werk is deels gebaseerd op een eerder werk van Eötvös: "Pierre-Ydill" uit 1985. Dit werk was opgedragen aan de zestigste verjaardag van Pierre Boulez. Net als eerdere werken is het gecomponeerd als combinatie van geschreven muziek en improvisatie. De musici hebben een geschreven partij, maar zijn daarbij gedwongen op elkaar te reageren, waardoor steeds een andere uitvoering ontstaat.
Aangezien het werk voor 22 musici is geschreven is er wel een coördinator nodig, in dit geval de dirigent, die dus ook eindverantwoordelijke is van de gehele compositie. In meerdere composities van Eötvös is het onderscheid tussen de taak van componist en dirigent vervaagd. Het werk bestaat uit drie secties, die zonder onderbreking achter elkaar gespeeld worden.

## Musici

* dirigent;
* viool (2);
* altviool;
* cello;
* contrabas;
* dwarsfluit;
* klarinet (2);
* hobo;
* fagot;
* hoorn (2);
* trompet (2);
* trombone (2);
* tuba;
* harp;
* celesta;
* Percussie (3).

## Opstelling

Er is een vaste opstelling. De dirigent staat op zijn/haar traditionele plaats. Daarvoor zijn opgesteld:
* eerste ring: de celesta (links) en de harp (rechts);
* tweede ring: 1e viool, cello, altviool en 2e viool (van links naar rechts);
* derde ring: klarinet, fagot, hobo, dwarsfluit, klarinet;
* vierde ring: 1e trompet, 1e trombone, 1e hoorn, contrabas; tuba, 2e hoorn, 2e trombone, 2e trompet;
* linkerhoek: 1e percussie; rechterhoek 2e en 3e percussie.
De celesta, harp en contrabas zijn elektronisch versterkt; de geluidsboxen voor celesta en harp staan vanaf de dirigent/publiek; de geluidsbox van de contrabas staat richting dirigent/publiek.

## Motief

In de compositie is een motief terug te vinden. In de twaalftoonstechiek is de naam Pierre Boulez genoteerd.

## Bron

* uitgave van Kairos
# Steindalsnosi

Steindalsnosi kan verwijzen naar:
* Store Steindalsnosi, een berg in Noorwegen
* Vestre Steindalsnosi, een berg in Noorwegen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Steindalsnosi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stegomyia perplexa

Stegomyia perplexa is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Leicester.
# Stegomyia pernotata

Stegomyia pernotata is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Farner & Bohart.
# Stegomyia polynesiensis

Stegomyia polynesiensis is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Marks.
# Station Limerlé

Station Limerlé is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 163 (Libramont – Bastenaken – Gouvy) in de Belgisch-Luxemburgse plaats en deelgemeente Limerlé, in de gemeente Gouvy.
Het station is geopend in 1884 en gesloten in 1984.
Het station was van het Type 1873. Het station is ernstig beschadigd in 1944/1945 en in 1985 verder vernield. Er is anno 2019 niets meer van over.

## Aantal instappende reizigers

De grafiek en tabel geven het gemiddeld aantal instappende reizigers weer op een week-, zater- en zondag.
Tabel: aantal instappende reizigers station Limerlé :
| | Weekdag | Zaterdag | Zondag |
| 1977 | 30 | 13 | 7 |
| 1978 | 54 | 10 | 21 |
| 1979 | 49 | 24 | 14 |
| 1980 | 62 | 24 | 22 |
| 1981 | 52 | 20 | 10 |
| 1982 | 44 | 40 | 36 |
| 1983 | 51 | 31 | 34 |
* 163 Libramont - Gouvy - St. Vith (webarchief)
* L. 163 Paul Kevers - Belgische spoorlijnen: Libramont - Sankt-Vith
* Kevers - Lijst van Belgische spoorwegstations met telegrafische afkortingen
* (fr) rail.lu: Ligne SNCB 163
* ↑ De bron voor de gegevens is NMBS – Reizigerstellingen. De tellingen worden meestal uitgevoerd in de maand oktober: gedurende 9 opeenvolgende dagen (5 werkdagen en de 2 omliggende weekends) worden dan door het stations- en treinbegeleidingspersoneel visuele tellingen verricht. De methode bestaat erin het aantal in- en uitstappende reizigers te tellen in alle stations en stopplaatsen en dit voor alle treinen van het binnenlands verkeer. Het getal naast het kopje 'weekdag' slaat op het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld gedeeld door vijf), zaterdag en zondag staan apart vermeld. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn.
* ↑ Historische gegevens van Station Limerlé verzameld door Jean-Pierre Schenkel
* ↑ (fr) Afbeeldingen van station Limerlé
* ↑ De bron voor de gegevens zijn de jaarlijks door de NMBS in oktober uitgevoerde reizigerstellingen. Stationspersoneel en treinbegeleiders tellen dan visueel gedurende negen opeenvolgende dagen (vijf werkdagen en de twee aansluitende weekends) in alle stations en stopplaatsen het aantal instappende reizigers en dit voor alle binnenlandse treinen. De groene balk geeft het gemiddeld aantal opstappende (dus niet het aantal afstappende) reizigers weer op een weekdag (maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag opgeteld en gedeeld door vijf). Zaterdag wordt weergegeven door de blauwe en zondag door de rode balk. De cijfers geven een indicatie en hebben een foutenmarge, die in sommige gevallen aanzienlijk kan zijn. In 2008, 2010, 2011 en 2021 (corona) werden geen tellingen uitgevoerd. De gegevens zijn online raadpleegbaar, zoekterm Reizigerstellingen
0,0: Libramont · 3,5: Ourt · 6,6: Bernimont · 10,5: Wideumont · 15,7: Rosières · 18,9: Morhet · 22,2: Sibret · 24,2: Villeroux · 28,7: Bastenaken-Zuid · 29,8: Bastenaken-Noord · 33,4: Bizory · 38,9: Bourcy · 44,6: Tavigny · 52,5: Limerlé · 58,9: Gouvy · 66,4: Beho · 69,0: Maldange · 71,4: Weisten · 74,2: Crombach · 79,0: Sankt Vith
# Stemmatophora ugandalis

Stemmatophora ugandalis is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Le Cerf.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Stenasellus bragai

Stenasellus bragai is een pissebed uit de familie Stenasellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Guy Magniez.
# Staverse jol

De Staverse jol is open boot met een ondiepe en geheel doorlopende kiel. Hoewel hij wat lomp oogt, werd hij geroemd om zijn zeewaardigheid.

## Kenmerken

De Staverse jollen varieerden in lengte van 18 tot 25 voet. Een schip met een lengte van 6 meter (ruim 21 voet) kende een breedte van 2,44 m. De kleinere jollen voerden een spriettuig, de grotere uitvoeringen, vaak uitgevoerd met een vaste plecht, voerden een gaffeltuig. Staverse jollen zijn (naast het Marker Waterschip) de enige schepen in het Zuiderzeegebied die zijn uitgevoerd met een kiel en dus zonder zwaarden.

## Ontstaan

Over het ontstaan van de Staverse jollen verschillen de meningen. Enerzijds wordt gedacht aan evolutie van modellen die al in de Middeleeuwen werden gebruikt. Anderzijds wordt de opkomst van de ansjovisvangst rond 1870 gezien als startpunt van de ontwikkeling van dit bijzondere scheepstype en wordt de ontwikkeling toegeschreven aan scheepsbouwer Roosjen uit Stavoren. In de hoogtijdagen voeren er meer dan 200 exemplaren op de Zuiderzee. De werf van de gebroeders Wildschut uit Gaastmeer was de belangrijkste leverancier van dit scheepstype.

## Gebruik

Staverse jollen, en de kleinere uitvoering die ansjovisjol werd genoemd, werden vooral ingezet voor de vangst van haring en ansjovis. Voor de dunne netten die werden gebruikt en die met hand moesten worden binnengehaald, was dit type schip zonder uitstekende zwaarden en berghout heel geschikt.
In de collectie van het Zuiderzeemuseum bevinden zich meerdere Staverse jollen, onder andere een exemplaar in de Marker haven van het Buitenmuseum.

## Externe link

* Stichting De Staverse Jol
# Staverton

Staverton kan verwijzen naar:
* Staverton (Devon), een plaats in Engeland
* Staverton (Gloucestershire), een plaats in Engeland
* Staverton (Northamptonshire), een plaats in Engeland
* Staverton (Suffolk), een plaats in Engeland
* Staverton (Tasmania), een plaats in Australië
* Staverton (Wiltshire), een plaats in Engeland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Staverton en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Steninvreia petiolata

Steninvreia petiolata is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Boucek.
# Stegophiura nodosa

Stegophiura nodosa is een slangster uit de familie Ophiuridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd als Ophiura nodosa in 1855 gepubliceerd door Christian Frederik Lütken.
# Station Otyń

Station Otyń is een spoorwegstation in de Poolse plaats Otyń.
# Stenamma smithi

Stenamma smithi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Cole.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Stenia signatalis

Stenia signatalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Zeller.
# Stenichneumon posticalis

Stenichneumon posticalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Matsumura in 1912.
# Stenoma phaeomistis

Stenoma phaeomistis is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Meyrick.
# Stenoma phyllocosma

Stenoma phyllocosma is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Meyrick.
# Stenoma procritica

Stenoma procritica is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Meyrick.
# Stictoleptura heydeni

Stictoleptura heydeni is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Ganglbauer.
# Stephanauge tuberculata

Stephanauge tuberculata is een zeeanemonensoort uit de familie Hormathiidae.
Stephanauge tuberculata is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hertwig in 1882.
* http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/Cnidaria/Family/Hormathiidae.txt
* World Register of Marine Species, Stephanauge tuberculata. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 23-11-2011.
# Stephanella

Stephanella is een monotypisch mosdiertjesgeslacht uit de familie van de Stephanellidae en de orde Plumatellida

## Soort

* Stephanella hina Oka, 1908

## Uitgestorven

* Stephanella continentalis Vinogradov, 1995 †
* Stephanella trichopterina Vinogradov, 1995 †
# Stenotarsus pulcher

Stenotarsus pulcher is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1900 gepubliceerd door Csiki.
# Stenotarsus pumilio

Stenotarsus pumilio is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1887 gepubliceerd door Ludwig Wilhelm Schaufuss.
# Stichting Kunstweek

Stichting Kunstweek is een Nederlandse stichting die de collectieve promotie van beeldende kunst ten doel heeft, door het vergroten van de belangstelling voor beeldende kunst in het algemeen en daarbij in het bijzonder de bekendheid van Nederlandse beeldend kunstenaars en hun werk.
De stichting organiseert sinds 2003 jaarlijks de verkiezing Kunstenaar van het Jaar. Winnaars tot op heden waren: zie lijst Kunstenaar van het Jaar
In 2021 kwam de stichting negatief in het nieuws door het verkopen van certificaten aan kunstenaars.
# Strongylocentrotus pallidus

Strongylocentrotus pallidus is een zee-egel uit de familie Strongylocentrotidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1871 gepubliceerd door Georg Ossian Sars.
# Strongylocentrotus droebachiensis

Strongylocentrotus droebachiensis is een zee-egel uit de familie Strongylocentrotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1776 gepubliceerd door Otto Friedrich Müller. De soortnaam "droebachiensis" is afgeleid van de naam van de Noorse stad Drøbak.

## Beschrijving

De zee-egel Strongylocentrotus droebachiensis groeit tot 8 cm in diameter met een laag plat profiel. De skeletplaten zijn groenbruin met talrijke roodachtige, groenachtige of zelfs violette stekels die meestal een witte punt hebben. Tussen de stekels bevinden grote opvallende pedicellariën, die duidelijk zichtbaar zijn. S. droebachiensis eet het liefst zeewier, maar eet ook andere organismen. Ze worden gegeten door een verscheidenheid aan roofdieren, waaronder zeesterren, krabben, grote vissen, zoogdieren, vogels en mensen.

## Verspreiding en leefgebied

Strongylocentrotus droebachiensis wordt algemeen aangetroffen in noordelijke wateren over de hele wereld, inclusief zowel de Stille als de Atlantische Oceaan tot een noordelijke breedtegraad van 81 graden en zo ver naar het zuiden als Maine (in de VS), Engeland en de Middellandse Zee. Deze soort wordt gevonden in zowel beschutte als blootgestelde kelpbedden en rotsachtige gebieden, gelegen in de lage intergetijdenzone en subtidale zone tot 1200 meter in de Atlantische Oceaan.

## Synoniemen

* Toxopneustes carnosus A. Agassiz, 1864
* Hansson, H. (2011). Strongylocentrotus droebachiensis (O.F. Müller, 1776). In: Kroh, A. & Mooi, R. (2010) World Echinoidea Database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species.
* Picton, B.E. & Morrow, C.C. (2016). Strongylocentrotus droebachiensis (O F Müller, 1776). [In] Encyclopedia of Marine Life of Britain and Ireland. (Geraadpleegd op 4 januari 2021)
* Foto van de lantaarn van Aristoteles
* ↑ Agassiz, A. (1864). Synopsis of the echinoids collected by Dr. W. Stimpson on the North Pacific Exploring Expedition under the command of Captains Ringgold and Rodgers. Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia 15: 357
# Stibara trilineata

Stibara trilineata is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Hope.
# Sterrenshow

De Sterrenshow was een groots opgezet televisiequizprogramma dat werd uitgezonden door de VARA in de periode 1984-1986 en werd gepresenteerd (en grotendeels bedacht) door Willem Ruis.
Het format voor de Sterrenshow werd door de amusementsafdeling van de VARA bedacht. In eerste instantie had de VARA Mies Bouwman als geschikte presentatrice in gedachten, omdat het er naar uitzag dat men Willem Ruis niet kon behouden als presentator bij de VARA.
Toen Willem Ruis toch een nieuw contract bij de VARA tekende, werd hij naar voren geschoven als de ideale presentator voor deze groots opgezette show.
De VARA had bedacht dat de show kriskras door Nederland uit een gigantische tent rechtstreeks werd uitgezonden. In eerste instantie zag Willem Ruis niets in de tent, maar ging overstag na te zien welke technische mogelijkheden er allemaal in de tent voorhanden waren. Ook kreeg hij carte blanche en kreeg hij de kans (en een oneindig budget) om het programma geheel naar zijn hand te zetten.
De tent van waaruit de Sterrenshow uitgezonden werd, was immens groot en bood plaatst aan 500 personen publiek. In de tent stonden drie zeer grote podia - in het tweede seizoen werd ook nog een enorme showtrap aan het decor toegevoegd. Daarnaast was de techniek in de tent van een zeer hoog niveau; de modernste technieken werden gebruikt.
Het opbouwen van de tent nam enkele dagen in beslag. Toen in het eerste seizoen de show wekelijks werd uitgezonden, werd er met een strak werkschema gewerkt om te zorgen dat de tent zo snel mogelijk in de volgende plaats stond waar de volgende show werd uitgezonden. Deze planning was zo strak dat binnen enkele minuten na de uitzending op zaterdag werd begonnen met het afbreken van de tent. Dit om te zorgen dat de tent op woensdagmorgen compleet opgebouwd in de volgende plaats stond, waarna de repetities aldaar konden beginnen.
Het spelverloop van de Sterrenshow was simpel: de koppels konden zich opgeven met een artistieke wens. Deze wens kon een optreden als goochelaar zijn, danser, meespelen in een scène van Zeg 'ns Aaa of een act met dieren zijn. Niets was te gek. De koppels bestonden o.a. uit vader/dochters, echtparen, broers/zussen of buren. Elke aflevering bestond uit drie wensen. De kandidaten werden geïntroduceerd in de show door een filmpje. Na de drie wensen/optredens mocht het publiek in de tent kiezen welke twee koppels doorgingen in de show en welk koppel afviel.
Het koppel dat afviel ging samen met Willem de 'dozenronde' spelen.