OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Clifford J. Rogers (schip, 1955)

De Clifford J. Rogers was het eerste containerschip ter wereld. Het werd gebouwd door de Vickers-werf in Montreal voor White Pass & Yukon Route. Het voer op de route North Vancouver-Skagway, waar het aansloot op de treinverbinding van White Pass. Het kon 600 containers vervoeren. Deze waren echter nog niet van de huidige afmetingen. In 1965 werd het schip vervangen door de Frank H. Brown.
Rond 1967 werd ze verkocht aan Marine Chartering in San Francisco, maar werd geregistreerd in Londen, en ging varen tussen New Orleans en centraal Amerikaanse havens. Ook wel in Micronesia met uitstapjes naar Nieuw-Zeeland.
Vier maanden later maakte Ideal X van Malcom McLean de eerste reis. Dit schip wordt abusievelijk vaak als eerste containerschip genoemd.
In 1968 wilde de eigenaren haar verkopen en voer daarvoor naar Hongkong, maar daar waren geen kopers en vroeg in 1969 voer het schip onder een nieuwe gezagvoerder terug naar New Orleans en deed onderweg zoveel mogelijk lading op.
Halverwege werd het schip door Jardines gekocht vanwege de lading timmerhout uit Borneo, en die moest in Hong Kong afgeleverd worden. Het werd een reisje van zo'n 29.600 zeemijlen waarbij maar 6 dagen in ballast werd gevaren. De grootste afstand maar op één motor, vanwege een slecht lager. 9,5 knopen op één /11,25 knopen op twee motoren, maar er werd verschrikkelijk veel brandstof mee bespaard.
Terug in Hong Kong bleek dat Marine Chartering de meeste handel in timmerhout van Jardines had overgenomen, dus Jardines besloot het schip vanuit Los Angeles te laten varen – met eigen bemanning. Maar op het moment dat Clifford J. Rogers daar aankwam, werd het verhuurd om weer te gaan varen in de Golf van Mexico.
Het schip werd verkocht aan Griekse eigenaren en kreeg de naam Lampsia en werd gewoon weer verhuurd aan Marine Chartering. Later werd het schip weer vernoemd: Drosia. Het leed in 1975 in slecht weer schipbreuk, waarbij acht van de vijftien bemanningsleden het leven lieten.
# Collioure (wijn)

Collioure is een Franse wijn uit Roussillon.

## Variëteiten

Onder de AOC Collioure valt zowel rode (60%), witte (14%) als rosé (26%) wijn.

## Kwaliteitsaanduiding

Collioure heeft sinds 1971 een AOC-AOP-status.

## Gebied

De wijnstreek ligt in het oostelijke deel van departement Pyrénées-Orientales.

## Toegestane druivensoorten

* Rood en rosé bestaat uit een blend van minimaal twee van de volgende druivensoorten: grenache noir, syrah, mourvèdre en carignan.
* Wit bestaat uit een blend van minimaal twee van de volgende druivensoorten: grenache blanc, grenache gris, roussanne, marsanne, vermentino, macabeu en malvoisie de Roussillon.

## Opbrengst en productie

* Areaal is 630 ha.
* Opbrengst mag maximaal 40 hl/ha bedragen.
* Productie bedraagt 19.000 hl.

## Bronnen en externe links

* Roussillon wines
* Wines from Languedoc-Rousillon
# Closterocerus oryzamyntor

Closterocerus oryzamyntor is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Gumovsky & Zhu.
# Colubraria tenera

Colubraria tenera is een slakkensoort uit de familie van de Colubrariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1839 door Gray.
# Colubraria soverbii

Colubraria soverbii is een slakkensoort uit de familie van de Colubrariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Reeve.
# Colossus van Constantijn

De Colossus van Constantijn was een groot standbeeld van Constantijn de Grote in het oude Rome.
Het standbeeld was een zogenaamde akroliet. Dit is een beeld waarbij het lichaam van met brons verguld hout is gemaakt, met een bakstenen kern. De ledematen en het hoofd zijn van marmer. Het beeld van Constantijn stond in de westelijke apsis van de Basilica Nova, die door Constantijn rond 315 werd voltooid. Het standbeeld beeldde Constantijn gezeten op zijn troon uit.
In de middeleeuwen werd het beeld afgebroken, mogelijk om het brons te kunnen verwijderen. In 1487 werden de marmeren restanten van het beeld opgegraven. De bewaard gebleven delen zijn het hoofd, de rechterarm, de rechterknie, twee rechterhanden, de rechtervoet, het linkeronderbeen, de linkerknie en de linkervoet. De twee rechterhanden zijn vrijwel identiek. Mogelijk had het beeld oorspronkelijk een scepter in zijn rechterhand en is deze in latere jaren vervangen door een nieuwe hand met christelijk symbool. Al deze fragmenten worden tentoongesteld op een binnenplaats van het Palazzo dei Conservatori van de Capitolijnse Musea.
Het hoofd is 2,5 meter hoog en de voeten zijn 2 meter lang. Uit deze afmetingen kan worden geconcludeerd dat het gezeten standbeeld zo'n 12 meter hoog moet zijn geweest.

## Referentie

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Colossus of Constantine op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Colostethus agilis

Colostethus agilis is een giftige kikker uit de familie pijlgifkikkers (Dendrobatidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Douglas Lynch en Pedro M. Ruíz-Carranza in 1985.
Het zijn kleine kikkers met een lichaamslengte (snout-to-vent length of SVL) van gemiddeld 24 mm bij mannetjes en 28 mm bij vrouwtjes; dit is een normale grootte voor een Colostethus-soort.

## Voorkomen

Colostethus agilis komt voor in Colombia en leeft in het woud op de westelijke flanken van de Cordillera Occidental op een hoogte van 2190–2600 m in de departementen Cauca en Valle del Cauca. Het verspreidingsgebied is vermoedelijk minder dan 5.000 km² groot en het verlies of verandering van habitat is een mogelijke bedreiging voor de soort.

### Referenties

* ↑ (en) Colostethus agilis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Colostethus agilis.
* ↑ Lynch, J. D., P. M. Ruiz-Carranza. "Una nueva especie de Colostethus (Amphibia: Dendrobatidae) de la Cordillera Occidental de Colombia." Lozania. Bogotá (1984), 54: 1–6
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Colostethus agilis. Gearchiveerd op 17 juni 2023.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Colostethus agilis - Website Geconsulteerd 22 februari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Colostethus agilis - Website
# Compsoneuria sinuosa

Compsoneuria sinuosa is een haft uit de familie Heptageniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Navás. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Compsoneuria perakensis

Compsoneuria perakensis is een haft uit de familie Heptageniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Braasch & Boonsoong. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Common-mode rejection ratio

De common-mode rejection ratio (CMRR) van een operationele versterker (opamp, of een andere versterker) geeft informatie over de eigenschap van het circuit om ingangssignalen die op beide ingangsklemmen aanwezig zijn niet te zien of te negeren (rejectie).
Een hoge CMRR is belangrijk in toepassingen waar het relevante signaal aangevoerd wordt door een kleine spanningsvariatie gesuperponeerd op twee grote offsetspanningen, of wanneer de relevante informatie zich bevindt in het spanningsverschil tussen de twee signalen
Ideaal neemt een opamp de spanningen: $V_{+}$ en $V_{-}$ op zijn twee ingangen en produceert een uitgangsspanning $V_{\mathrm {o} }=A_{d}(V_{+}-V_{-})$, waar $A_{\mathrm {d} }$ de verschilversterking is. In een minder ideaal geval moet rekening gehouden worden met common-mode versterking. Een betere benadering is dan:
    $V_{\mathrm {o} }=A_{\mathrm {d} }(V_{+}-V_{-})+{\frac {1}{2}}A_{\mathrm {s} }(V_{+}+V_{-}),$
waar $A_{\mathrm {s} }$ de common-mode versterking is, welke typisch veel kleiner is dan de verschilversterking.
De CMRR, gemeten in positieve decibels, wordt gedefinieerd als
    $\mathrm {CMRR} =20\log _{10}\left({\frac {A_{\mathrm {d} }}{|A_{\mathrm {s} }|}}\right),$
De CMRR is een zeer belangrijke specificatie, het geeft aan hoeveel van het gemeenschappelijk signaal dat op de twee ingangen staat (common-mode signaal) zal tevoorschijn komen op de uitgang of de meting. De waarde van de CMRR hangt ook af van de signaalfrequentie, en moet worden gespecificeerd als een functie ervan.
CMRR is altijd belangrijk in het reduceren van storing op transmissielijnen. Bijvoorbeeld bij de meting van thermokoppelingangen in een omgeving met veel storing. Het signaal en de storing van de omgeving verschijnt als offset op de beide ingangen, hierdoor wordt het een gemeenschappelijk ingangssignaal (common-mode signaal). De CMRR van het meetinstrument definieert de versterking toegepast op de offset of storing.

## Voorbeeld: operationele versterkers

Een opamp heeft twee ingangen, V+ en V$_−$ en een openlusversterking G. In het ideale geval gedraagt de uitgang van de ideale opamp zich volgens de vergelijking:
    $V_{\mathrm {out} }=(V_{+}-V_{-})\cdot G_{\mathrm {openloop} }$
Deze vergelijking stelt een oneindige CMRR voor. Indien beide ingangen met dezelfde waarde fluctueren (maar constant blijven ten opzichte van elkaar), zal deze verandering geen invloed hebben op de uitgang. In reële toepassingen is dit niet het geval: hoe lager de CMRR, hoe groter het effect op het uitgangssignaal. De LM741, een veel toegepaste opamp, heeft een CMRR van 90 dB, dit is aanvaardbaar voor de meeste toepassingen. Een waarde van 70 dB kan voldoende zijn voor toepassingen welke ongevoelig zijn voor deze effecten op de versterkeruitgang, aan de andere kant, sommige hoogwaardige apparaten gebruiken opamps met een CMRR van 120 dB of meer.
* ↑ ti.com. Gearchiveerd op 27 december 2022.
# Code for America

Code for America is een onpartijdige, niet-politieke organisatie, opgericht in 2009 om iets te doen aan het steeds groter wordende verschil tussen de publieke en private sector in het succesvol inzetten van technologie en design.
Volgens de website van Code for America werkt de organisatie aan het verbeteren van digitale overheidsdiensten voor iedereen, maar vooral voor diegenen die van deze diensten het meest afhankelijk zijn. De organisatie begon met het aantrekken van professionele developers en designers om deze in te zetten in gemeentelijke overheden in de Verenigde Staten, om zo te bouwen aan open source applicaties en openheid, participatie en efficiënte overheid te promoten. Ondertussen is ze uitgegroeid tot een breed netwerk van civic tech organisaties en personen en een platform voor "civic hacking".
# Coelorinchus lasti

Coelorinchus lasti is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rattenstaarten (Macrouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Iwamoto & Williams.
# Coelorinchus macrorhynchus

Coelorinchus macrorhynchus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van rattenstaarten (Macrouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Smith & Radcliffe.
# Coleophora seminalis

Coleophora seminalis is een vlinder uit de familie van de kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.

## Synoniemen

* Coleophora immortalis Meyrick, 1922
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ Baldizzone, G., 1989: A taxonomic review of the Coleophoridae (Lepidoptera) of China. Contribution to the knowledge of the Coleophoridae, LIII. Tijdschrift Voor Entomologie 132: 199-240.
# Coleophora semistrigata

Coleophora semistrigata is een vlinder uit de familie van de kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Toll.
# Coleophora sergiella

Coleophora sergiella is een vlinder uit de familie kokermotten (Coleophoridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Falkovitsh.
De soort komt voor in Europa.
# Continugieten

Continugieten is een gietmethode om het stalen smelt dat in een staalfabriek wordt geproduceerd, te verwerken alvorens het wordt toegevoerd aan een warmbandwalserij. De methode wordt ook toegepast voor andere metalen, zoals koper en aluminium.

## Achtergrond

Vanouds werd het stalen smelt, dat uit de oven of de converter, in gekoelde vormen (matrijs) gegoten, de zogeheten coquilles. Hieruit resulteren blokken staal, de ingots.
Dit blokgieten is een discontinu proces. Er ontstaan problemen met de homogeniteit van het product. Het kost extra energie, omdat de ingots weer moeten worden opgewarmd alvorens ze in de warmbandwalserij verder verwerkt kunnen worden. Bovendien is een continu proces sneller en is het beter regelbaar.

## Continugieten

Vanaf de jaren 50 van de 20e eeuw werd daarom een nieuwe technologie ontwikkeld en toegepast op industriële schaal. Dit was de technologie van het continugieten. Dit geschiedt in een continugietmachine. De smelt wordt in gietpannen gegoten die hun inhoud via een buis afvoeren naar een bassin, de zogenaamde verdeelbak. Vaak zijn er twee gietpannen die beurtelings worden gevuld, en via een draaitoren beurtelings boven het bassin worden geplaatst, dat als buffer dient om een continue aanvoer naar de gietvorm te garanderen. Vanuit het bassin wordt de gietvorm gevuld. Dit is een watergekoelde, rechthoekige koperen vorm zonder bodem die verticaal staat opgesteld en een lengte heeft van ongeveer 90 cm. Aan deze vorm koelt de huid. De kern is dan nog gesmolten, reden waarom het materiaal, dat de gietvorm verlaat, nog door rollen moet worden ondersteund. De gietvorm maakt een schuddende beweging om vastplakken te voorkomen.
Na het gieten wordt de strang naar de koelkamer geleid, waar ze, door middel van watersproeiers, zover afkoelt dat ook het binnenste ervan geheel stolt. Vervolgens wordt de strang in plakken verdeeld door middel van scharen of branders. De plakken zijn 225 mm dik.

## Verdere ontwikkelingen

Er bestaan ook continugietmachines met twee gietopeningen, waarmee parallel twee strangen kunnen worden geproduceerd.
Bij de, later ontwikkelde, dungietmachines is de gegoten strip ongeveer 70 mm. De met de dungietmachine geproduceerde strangen kunnen warm worden gewalst tot een dikte van 1 mm. Dit gebeurt direct als de strip voldoende is afgekoeld. Het afknippen gebeurt dan bij de gewalste strip (bij snelheden van 80 km/uur).
Naast platte strangen kunnen ook knuppels worden gegoten met het continugietproces. In dit geval zijn er meerdere gietopeningen. De knuppels dienen als beginproduct voor staaf- en draadwalserijen.

## Startketting

Bij het opstarten van de machine wordt gebruikgemaakt van een zogenaamde startketting. Dit is in wezen een uit schakels bestaande, dus flexibele, pseudo-strang, met een vast uiteinde, dat precies in de uitstroomopening van de gietvorm past. Dit uiteinde wordt van onderen in de gietvorm geschoven, waarna het stalen smelt erop wordt gegoten. De ketting wordt dan naar beneden getrokken en trekt daarbij de uit gesmolten staal bestaande strang mee, die vervolgens op eigen kracht verder kan worden getransporteerd.
# Conura efficta

Conura efficta is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
# Conura equadorica

Conura equadorica is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Özdikmen.
# Conura elaeisis

Conura elaeisis is een vliesvleugelig insect uit de familie bronswespen (Chalcididae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Delvare.
# Colorado (Rio Grande do Sul)

Colorado is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 3.771 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Carazinho, Ibirubá, Lagoa dos Três Cantos, Não-Me-Toque, Saldanha Marinho en Selbach.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Colorado (album van Neil Young)

Colorado is het 39e studioalbum van Neil Young. Het werd door Reprise Records op 25 oktober 2019 uitgebracht. Het is het eerste album sinds 2012 waar Crazy Horse op meespeelt, inclusief de in 2018 teruggekeerde Nils Lofgren, die voor het eerst in 17 jaar weer meespeelt. Zoals meestal het geval is bij albums van Young met Crazy Horse, overheersen ook op dit album de stevig rockende nummers.

## Muzikanten

* Neil Young – zang, gitaar, piano, harmonica, glass harmonica
* Nils Lofgren – zang, gitaar, piano, harmonium, bugel, vocals
* Billy Talbot – bas, zang
* Ralph Molina – drums, zang

## Tracklist

Alle nummers zijn geschreven door Neil Young.
* recensie AllMusic
# Concórdia do Pará

Concórdia do Pará is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Pará. De gemeente telt 22.251 inwoners (schatting 2009).
# Compsomera fenestrata

Compsomera fenestrata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Gerstaecker.
# Compsomyiops

Compsomyiops is een geslacht van insecten uit de familie van de Bromvliegen (Calliphoridae), die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Soort

* C. callipes (Bigot, 1877)
# Compsoneuria

Compsoneuria is een geslacht van haften (Ephemeroptera) uit de familie Heptageniidae.

## Soorten

Het geslacht Compsoneuria omvat de volgende soorten:
* Compsoneuria bequaerti
* Compsoneuria cabayuganensis
* Compsoneuria cingulata
* Compsoneuria diehli
* Compsoneuria flowersi
* Compsoneuria josettae
* Compsoneuria langensis
* Compsoneuria lieftincki
* Compsoneuria njalensis
* Compsoneuria perakensis
* Compsoneuria sinuosa
* Compsoneuria spectabilis
* Compsoneuria tagbanua
* Compsoneuria taipokauensis
* Compsoneuria thienemanni
* Compsoneuria tortinervis
# Compsoctenus

Compsoctenus is een geslacht van kevers uit de familie
kniptorren (Elateridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1861 door Philippi.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soort:
* Compsoctenus elegans Philippi, 1861
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 13 december 2008
# Conféderation des Syndicats Libres du Congo

De Conféderation des Syndicats Libres du Congo (CSLC) was een Congolese vakbond.

## Hisotoriek

De CSLC werd opgericht in 1961 en groeide uit tot de tweede grootste vakbond van het land, met circa 50.000 leden. Ze was aangesloten bij de International Confederation of Free Trade Unions (ICFTU) en participeerde in de African Trade Union Confederation (ATUC). Tevens was de organisatie aangesloten bij de African Regional Organisation (AFRO).
Onder het regime van Mobutu fusioneerde de organisatie in 1967 met de Union des Travailleurs Congolais (UTC) en de Fédération Générale du Travail du Kongo (FGTK) tot de Union Nationale des Travailleurs Congolais (UNTC).
* ↑ Labor Digests on contries in Africa (nr. 102 - p.4); United States Department of Labor; 1966. Gearchiveerd op 29 juli 2018.
* ↑ MALU MALU J.J. Arthur; Le Congo Kinshasa (p.189); Éditions Karthala (2014); ISBN 978 28 111 1284 4. Gearchiveerd op 25 juli 2018.
* KISANGANI Emizet François; Acronyms and Abbreviations (xxii); Historical Dictionay of the Democratic Republic of the Congo - Fourth Edition; Rowman & Littlefield (2016) ISBN 978 14 422 7315 3
# Coptoglossus sulcatulus

Coptoglossus sulcatulus is een keversoort uit de familie loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Chaudoir, 186.
# Coptoglossus porphyriacus

Coptoglossus porphyriacus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Sloane.
# Coptolobus glabriculus

Coptolobus glabriculus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Chaudoir.
# Coriarachne nigrostriata

Coriarachne nigrostriata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Coriarachne. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Eugène Simon.
# Coribapta gigantodes

Coribapta gigantodes is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Wehrli.
# Conopia gabuna

Conopia gabuna is een vlinder uit de familie van de wespvlinders (Sesiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Beutenmüller.
# Conus raoulensis

Conus raoulensis is een in zee levende slakkensoort uit het geslacht Conus. De slak behoort tot de familie Conidae. Conus raoulensis werd in 1958 beschreven door Powel. Net zoals alle soorten binnen het geslacht Conus zijn deze slakken roofzuchtig en giftig. Zij bezitten een harpoenachtige structuur waarmee ze hun prooi kunnen steken en verlammen.
* 1 2 World Register of Marine Species, Conus raoulensis. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 21 september 2011.
* ↑ Filmer, R.M. (2001). A Catalogue of Nomenclature and Taxonomy in the Living Conidae 1758 - 1998. Backhuys Publishers, Leiden, pp. 388. ISBN 9057820773. Geraadpleegd op 23 september 2011.
# Conostigmus glabratus

Conostigmus glabratus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Megaspilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Hellen.
# Coptops purpureomixta

Coptops purpureomixta is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Pic.
# Coptops pascoei

Coptops pascoei is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Gahan.
# Coregonus alpenae

Coregonus alepnae is een uitgestorven soort houting (of marene) die voorkwam op grote diepten (100 m) in de Grote Meren zoals het Huronmeer, Michiganmeer en het Eriemeer. De naam is ontleend aan de plaats Alpena in Michigan.

## Beschrijving

Deze houting is was gemiddeld 28 cm lang. Het grootste (in 1932) gemeten en gewogen exemplaar was 54,6 cm en woog 1,8 kg. In het Duits heet deze vis langkaakhouting, hij had een opvallende onderkaak die langer was dan de bovenkaak.
Houtingen zijn onderling echter lastig te onderscheiden. Er zijn onderzoekers die deze soort niet als zelfstandige soort beschouwen, maar als ondersoort van Coregonus zenithicus.

## Relatie tot de mens

De oorzaken van het uitsterven zijn meervoudig. Genoemd wordt zowel watervervuiling in de Grote Meren als de introductie van de zeeprik. In de jaren 1930 bestond er nog een aanzienlijke visserij op deze houting. In de jaren 1950 stierf de vis al uit in het Eriemeer. In 1961 volgde het Michiganmeer, de visserij hield in 1967 op en het laatste exemplaar werd in 1975 in het Huronmeer waargenomen.

## Externe link

* Beschrijving van C. alpenae op FishBase