OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jacques Johan Mogendorff

Jacques Johan Mogendorff (Groenlo, 12 december 1898 – Wassenaar, 1 augustus 1961) was een Nederlands koopman. Hij wordt beschouwd als de uitvinder van het bordspel Stratego.

## Levensloop

Mogendorff werkte als vertegenwoordiger bij een internationaal bedrijf in huiden. Het Joodse gezin Mogendorff maakte deel uit van de Barneveldgroep, een groep met een speciale status die daardoor tot het einde van de Tweede Wereldoorlog een "beschermde" status had. Op 29 september 1943 werd Mogendorff met zijn vrouw en twee zonen naar kamp Westerbork gedeporteerd. Van daaruit werd het gezin met het laatste transport op 13 september 1944 gedeporteerd naar het concentratiekamp Bergen-Belsen. Op 13 april 1945 werden zij bij hun transport uit Bergen-Belsen in Farsleben bevrijd.

## Stratego

Stratego werd door Mogendorff waarschijnlijk tijdens de Tweede Wereldoorlog bedacht. De naam Stratego werd op 20 april 1942 geregistreerd als handelsmerk van het Nederlandse bedrijf Van Perlstein & Roeper Bosch N.V. (dat ook de eerste editie van Monopoly produceerde). Aangezien Mogendorff Joods was, kon het merk vanwege de Duitse bezetting niet op zijn naam geregistreerd worden. In 1946 gaf Mogendorff het spel in licentie aan de firma Smeets & Schippers. De figuren waren toen nog van karton, wat als nadeel had dat ze snel beschadigd en beduimeld raakten, waardoor ze tijdens het spelen al te herkennen waren. Dit was een belangrijke reden dat het spel aanvankelijk weinig succes had. Toen Mogendorff het spel in 1958 verkocht aan Hausemann & Hötte begon het grote succes. De stukken waren aanvankelijk donkerrood en donkerblauw gelakte houten blokjes, later werden ze van plastic vervaardigd.
* ↑ Uitspraak in de zaak van de nakomelingen van Gunter Sigmund Elkan tegen Hasbro (PDF; 52 kB) bij de districtsrechtbank in Oregon, 18 november 2005 (Engels). Gearchiveerd op 25 april 2022.
* ↑ D. Giltay Veth en A.J. van der Leeuw, Rapport door het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie uitgebracht aan de minister van justitie inzake de activiteiten van drs. F. Weinreb gedurende de jaren 1940-1945, in het licht van nadere gegevens bezien, Den Haag, 1976, blz. 1645.
* ↑ Lijst van personen die bevrijd werden in Farsleben op 13 april 1945 op Teaching History Matters (Engels). Gearchiveerd op 10 juni 2023.
# Jacobus Carolius Juda

Jacobus Carolius Juda (Paramaribo, 2 september 1853 – 23 augustus 1944) was een Surinaams politicus en plantagedirecteur.
Hij was nog geen 16 jaar toen hij bij een cacaoplantage werd aangesteld als leerling-opzichter. Hij zou in totaal ruim 50 jaar planter zijn. Juda was directeur van de plantage Leliëndaal.
Naast zijn werk als planter had hij andere functies. Bij tussentijdse verkiezingen in 1905 werd hij verkozen tot lid van de Koloniale Staten en twee jaar later gaf hij het Statenlidmaatschap al weer op. Hij was ook lid van de Bedrijfscommissie voor de Gouvernementsonderneming Slootwijk.
Juda overleed in 1944 op 90-jarige leeftijd.
# Jackson Robert Scott

Jackson Robert Scott (Phoenix (Arizona), 18 september 2008) is een Amerikaanse (jeugd)acteur, bekend van het spelen van Bode Locke in de Netflix-serie Locke & Key (2020-heden) en Georgie Denbrough in de films It Chapter One (2017) en It Chapter Two (2019).
Scott is geboren en getogen in Phoenix, Arizona. Hij is ingeschreven in het Mandarin Immersion Program van zijn school, waarin hij Mandarijn heeft leren spreken. Hij maakte deel uit van het CGTV-acteerprogramma, waar hij veel van zijn acteertechnieken leerde. Tijdens het CGTV-programma werkte hij met acteurs van Nickelodeon en Disney, evenals met Adrian R'Mante, de oprichter van CGTV. Zijn favoriete les was Improvisational Workshop. Hij werd ontdekt door een topbureau enige tijd na zijn tijd bij CGTV en begon zijn start met audities en zelfopnames voor toptelevisieshows.

## Filmografie
### Film

| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
| 2017 | It Chapter One | Georgie Denbrough | |
| 2018 | Skin | Troy | Korte film Oscar voor beste korte film |
| 2019 | The Prodigy | Miles Blume | |
| 2019 | It Chapter Two | Georgie Denbrough | |
| 2020 | Gossamer Folds | Tate | |
| 2021 | They Came From Below | Luke | Korte film |

### Televisie

| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
| 2015 | Criminal Minds | Cole Vasquez | Aflevering: "Outlaw" |
| 2017 | Fear the Walking Dead | jonge Troy Otto | Aflevering: "TEOTWAWKI" |
| 2020-2022 | Locke & Key | Bode Locke | Hoofdrol in 28 afleveringen |
| 2021 | WandaVision | Billy Reference | 4 afleveringen |

## Externe link

* (en) Jackson Robert Scott in de Internet Movie Database
* ↑ (en) 5 Year gets 15 agent callbacks and secures a costar role in Criminal Minds after CGTV CGTV, geraadpleegd op 9 januari 2021. Gearchiveerd op 22 oktober 2020.
* Library of Congress Control Number: no2018012386
* Virtual International Authority File: 31156217930304740044
* WorldCat (via VIAF): 31156217930304740044
# Jacob Dirks

Jacob Dirks (Leeuwarden, 19 juni 1811 – aldaar, 25 november 1892) was een Nederlands advocaat en conservatief politicus.
Dirks was de zoon van de graanhandelaar, olieslager en steenbakker Nolle Jan Dirks en Atje Jacobs de Haan. Hij volgde de lagere school (1817-1823) en Latijnse school (1826-1830) in Leeuwarden, volgde privéonderwijs, en ging naar de avondschool voor boekhouden en Frans. Hij behaalde zijn kandidaats rechten aan het Athenaeum te Franeker (1830-1832) en promoveerde in Romeins en hedendaags recht aan de Hogeschool te Leiden (1832-1835).
Na het afronden van zijn studie rechten ging hij aan de slag als advocaat te Leeuwarden, zijn geboortestad. In 1848 versloeg hij in het district Franeker de liberaal Anne Franszoon Jongstra (na herstemming), en vanaf februari 1849 was hij daarmee lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. In 1850, 1853, 1856, 1860 en 1864 werd hij wederom gekozen, maar in 1860 werd hij aanvankelijk niet toegelaten als lid vanwege onregelmatigheden bij de verkiezingen die hij met slechts 20 stemmen verschil had gewonnen - na herstemming won hij nogmaals. In 1866 en 1868 was Dirks ook verkiesbaar, maar werd hij verslagen door de liberalen Jan Karel Hendrik de Roo van Alderwerelt en Sybrand Hingst.
Tijdens zijn vijftienjarig lidmaatschap van de Kamer voerde hij regelmatig het woord, over uiteenlopende onderwerpen. In 1860 stemde hij voor een motie van Willem Wintgens waarin om een hervorming van het cultuurstelsel werd gevraagd. Hij stemde in 1866 tegen de omstreden motie van afkeuring van Levinus Wilhelmus Christiaan Keuchenius, die handelde over de benoeming van Pieter Mijer tot gouverneur van Nederlands-Indië, en welke een periode van onenigheid tussen Kamer en Kabinet inluidde. Van 1855 tot 1859 was Dirks lid van de Staatscommissie tot onderzoek van de zaken der Maatschappij van Weldadigheid, en in 1852 van de Staatscommissie jaarlijks onderzoek koloniale financiën. Na zijn Kamerlidmaatschap was Dirks nog 23 jaar lid van de gemeenteraad van Leeuwarden.
Dirks publiceerde veel over munt- en penningkunde, en over Friese historie. Hij was bestuurslid van het Friesch Genootschap van Geschied-, Oudheid- en Taalkunde te Leeuwarden, en tussen 1836 en 1892 president, en daarna erevoorzitter. Ook was hij kerkmeester van de Nederduits Hervormde gemeente te Leeuwarden.
Dirks was lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, afdeling Letteren (vanaf 1856) en de Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde te Leiden. In 1858 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, en in 1877 tot Commandeur in de Orde van de Eikenkroon.
Dirks trouwde in 1836 met Minskje Bolman, met wie hij één dochter kreeg.
De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Jay Bentley

Jay Dee Bentley (Wichita (Kansas), 6 juni 1964) is de huidige basgitarist en medeoprichter van de Amerikaanse punkrockband Bad Religion. Hij speelde mee tot 1982, vóór de uitgave van het tweede album van de band: Into the Unknown. In 1986 keerde hij terug bij de band.

## Albums

Bentley speelde mee op de volgende albums van Bad Religion:
* How Could Hell Be Any Worse? (1982)
* Suffer (1988)
* No Control (1989)
* Against the Grain (1990)
* Generator (1992)
* Recipe for Hate (1993)
* Stranger than Fiction (1994)
* The Gray Race (1996)
* Tested (1997)
* No Substance (1998)
* The New America (2000)
* The Process of Belief (2002)
* The Empire Strikes First (2004)
* Live at the Palladium (2006)
* New Maps of Hell (2007)
* 30 Years Live (2010)
* The Dissent of Man (2010)
# Jan van Châtillon

Jan van Châtillon bijgenaamd de Adelaar (circa 1395 - 1454) was van 1433 tot aan zijn dood graaf van Penthièvre en van 1437 tot aan zijn dood graaf van Périgord. Hij behoorde tot het huis Châtillon.

## Levensloop

Jan was de tweede zoon van Jan I van Châtillon, graaf van Penthièvre, en Marguerite van Clisson, dochter van de Bretonse edelman Olivier V de Clisson.
In 1433 werd hij na de dood van zijn oudere broer Olivier graaf van Penthièvre en burggraaf van Limoges. In 1437 kwam Jan eveneens in het bezit van het graafschap Périgord, nadat hij dit graafschap had overgekocht van graaf Jan van Angoulême.
Hij was gehuwd met Marguerite de Chauvigny, maar dit huwelijk bleef kinderloos. In 1454 stierf Jan van Châtillon. Zijn jongere broer Willem erfde het graafschap Périgord en het burggraafschap Limoges, terwijl Penthièvre naar zijn nicht Nicole en haar echtgenoot Jan II van Brosse ging.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean de L'Aigle op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jan Ronnes

J.G.M. (Jan) Ronnes (Vortum-Mullem, 18 augustus 1938) is een Nederlands oud-politicus voor de KVP en later het CDA.
Binnen het CDA was Ronnes actief als gemeenteraadslid en wethouder in de gemeente Vierlingsbeek en nadat dat in 1998 was opgegaan in Boxmeer ook in die gemeente. Na het vertrek in 1989 van de Vierlingsbeekse burgemeester Huub van de Moosdijk nam hij diens functie als loco-burgemeester twee jaar waar. Verder was hij Statenlid, bestuurslid, regiovoorzitter, campagneleider en waterschapsbestuurder.
Buiten de politiek was hij onder andere voorzitter van de Boxmeerse lokale omroep BLOS en bestuurslid van de Unie KBO.
Eind 2008 ontving Ronnes tijdens een CDA-bijeenkomst in Uden de Zilveren Speld van Verdiensten van de partij uit handen van provinciaal partijvoorzitter Hans Janssen. Ronnes is Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Zijn zoon Erik is voormalig Tweede Kamerlid en gedeputeerde in Noord-Brabant.
# Jan Willem Kips

Jan Willem Kips (Utrecht, 27 juni 1880 – Den Haag, 23 november 1964) was een Nederlands ingenieur en voetbalbestuurder.
Kips was vanaf 1896 bestuurslid en van 1903 tot 1906 voorzitter van de Haagse voetbalclub HBS. Vanaf 1906 was hij bestuurslid van de Nederlandse Voetbalbond (NVB). In 1919 volgde hij Jasper Warner op als voorzitter van de NVB. Kips bleef dit tot 1930, toen hij werd opgevolgd door Dirk van Prooije. De NVB had inmiddels het predicaat Koninklijk gekregen en was daarmee in 1929 KNVB geworden.
In het maatschappelijk leven was Kips directeur van een constructiebedrijf in Schiedam en later leraar op een middelbare school in Den Haag.
Jan Willem Kips overleed na een ziekte van enkele weken op 84-jarige leeftijd in het ziekenhuis Bronovo in Den Haag.
# Jan Willem Noteboom

Jan Willem Noteboom (Utrecht, 4 oktober 1893 – Hilversum, 21 juni 1974) was een Nederlands politicus van de ARP.
Hij werd geboren als zoon van Willem Jan Noteboom (1858-1932; bakker) en Levina van Splunder (1868-1910). Hij is aan de Universiteit van Amsterdam in 1920 gepromoveerd in de rechtswetenschappen op het proefschrift Beschouwingen over het Ontwerp tot wijziging en aanvulling van de bepalingen van het Burgerlijk Wetboek omtrent de erfopvolging. Daarna was hij particulier secretaris van A.W.F. Idenburg; voormalig Gouverneur-generaal van Nederlands-Indië en ARP-politicus. Vanaf 1921 was hij verbonden aan de Dr. A. Kuyper Stichting (het wetenschappelijk bureau van de ARP) waar hij het bracht tot secretaris en vanaf 1931 als directeur. In 1939 kwam hij in de Provinciale Staten van Zuid-Holland. Noteboom werd in oktober 1940 opgepakt en belandde als Indisch gijzelaar in het concentratiekamp Buchenwald. Vanaf eind 1941 was hij als gijzelaar geïnterneerd in Noord-Brabant en kort na Dolle Dinsdag (5 september 1944) kwam hij vrij. Vervolgens was hij enige tijd militair commissaris van Noord-Oost-Zuid-Brabant. Daarna volgde hij Hendrik van Boeijen op als voorzitter van het Centraal Orgaan voor de Zuivering van het Overheidspersoneel (COZO). Van 1946 tot zijn pensionering in 1958 was Noteboom de burgemeester van Voorburg. Daarnaast was hij hoogheemraad van Delfland. Begin jaren 60 is hij nog waarnemend burgemeester van Culemborg en Goes geweest. Noteboom overleed in 1974 op 80-jarige leeftijd.
# Jean-Michel Alberola

Jean-Michel Alberola (Saïda Frans-Algerije, 1953) is een Frans kunstenaar, schilder, beeldhouwer, filmmaker en schrijver. Sinds 1991 is hij verbonden aan de École nationale supérieure des beaux-arts te Parijs. Hij signeert zijn werk met 'Actéon dixit' (Actéon heeft gezegd), 'Actéon fecit' (Actéon heeft gemaakt), 'Actéon invenit' (Actéon heeft gevonden) of 'Actéon pinxit' (Actéon heeft geschilderd), een verwijzing naar Actaeon, een jager uit Boeotië, bekend uit de Griekse mythologie.
Zijn werk werd voor de eerste maal geëxposeerd in 1982 in het ARC (Animation, Recherche, Confrontation), het departement voor hedendaagse kunst van het musée d'art moderne de la ville de Paris (Museum voor moderne kunst van de stad Parijs). Een belangrijk deel van zijn oeuvre ontwikkelde hij begin jaren tachtig op basis van Bijbelse (Susanna en de ouderlingen) of mythologische iconografie (Diana en Actaeon), onder invloed van Manet, Tintoretto, Velázquez en Veronese. Zijn werk wordt tentoongesteld in diverse galeries en musea in Frankrijk en in het buitenland.
In 1999 ontwierp hij een grote lichtkoepel met zenith voor de Stadsschouwburg van Kortrijk.
Hij maakte twee documentaires over Japanse rijstboeren in een gehucht op 300 kilometer benoordwesten Tokyo, Koyamaru, l’hiver et le printemps (2009) en Koyamaru, l’été et l’automne (2010).
* ↑ Jean-Michel Alberola, École nationale supérieure des beaux-arts
* ↑ Lycée Louis Pasteur, Lempdes
* ↑ De Pont, museum voor hedendaagse kunst, Tilburg. Gearchiveerd op 16 augustus 2017.
* ↑ Portail du film documentaire, Koyamaru, l’hiver et le printemps
* ↑ Portail du film documentaire, Koyamaru, l’été et l’automne
* Bibliothèque nationale de France: cb121784274 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 11918950X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1780 138X
* Library of Congress Control Number: n84090042
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jx20110330001
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007574495705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073268453
* PIC: 310004
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 881
* Système universitaire de documentation: 030351200
* Union List of Artist Names: 500089441
* Virtual International Authority File: 112995330
* WorldCat (via VIAF): 112995330
# Jean-Mathieu-Philibert Sérurier

Jean-Mathieu-Philibert Sérurier, 1e graaf Sérurier (Laon, 8 december 1742 - Parijs, 21 december 1819) was een Frans militair, politicus en maarschalk van Frankrijk.

## Jonge jaren

Sérurier werd geboren in een middenklassengezin in Laon. In die stad werd hij luitenant in de militie en daarna schreef hij zich in bij het Franse leger. Hij diende in de Zevenjarige Oorlog, onder andere in campagnes naar Hannover (1759), Portugal (1762) en Corsica (1771). Bij het uitbreken van de Franse Revolutie had hij de rang van majoor, en nadien werd Sérurier achtereenvolgens kolonel, brigadegeneraal en divisiegeneraal.

## Na de Revolutie en onder Napoleon

In de oorlogen die uitbraken na de Franse Revolutie vocht Sérurier onder Kellermann en Schérer in het Leger van de Alpen. Na 1795 werd hij overgeplaatst naar Napoleons Italiaanse Leger, en vocht daar mee in de slagen van Vico, Mondovi, Castiglione en het Beleg van Mantua.
Naast zijn militaire vaardigheden bezat hij ook bestuurlijke talenten, in het bijzonder in zijn functies als gouverneur van Venetië (1801) en Lucca (1798). Tijdens de staatsgreep van Napoleon in 1799 hielp Sérurier hem. Onder Napoleon had Sérurier een glansrijke carrière als senator, maarschalk (in 1804) en gouverneur van Les Invalides. Ook kreeg hij van Napoleon de titel van comte de l'Empire (graaf) in 1808. In zijn functie van gouverneur van Les Invalides vernietigde hij alle buitgemaakte vaandels van Napoleon, toen Parijs door de geallieerden werd bedreigd in 1814.

## Latere leven

Ondanks zijn daad stemde Sérurier voor de abdicatie van Napoleon later dat jaar en steunde hij de Restauratie van de Bourbon-dynastie. Hij werd uit zijn functie bij Les Invalides gezet omdat hij Napoleon tijdens diens Honderd Dagen wel weer steunde, maar stemde wel voor de doodstraf van Michel Ney.
Sérurier stierf in afzondering en werd begraven in Père Lachaise, totdat zijn lichaam in 1847 naar Les Invalides werd overgebracht. In Laon is een standbeeld ter herinnering aan hem opgericht.
Louis Alexandre Berthier · Joachim Murat · Bon Adrien Jeannot de Moncey · Jean-Baptiste Jourdan · André Masséna · Pierre François Charles Augereau · Jean-Baptiste Bernadotte · Guillaume Brune · Nicolas Jean-de-Dieu Soult · Jean Lannes · Édouard Adolphe Casimir Joseph Mortier · Michel Ney · Louis Nicolas Davout · Jean-Baptiste Bessières · François Christophe Kellermann · François Joseph Lefebvre · Dominique-Catherine de Pérignon · Jean-Mathieu-Philibert Sérurier · Claude Victor-Perrin · Étienne Jacques Joseph Macdonald · Nicolas Charles Oudinot · Auguste de Marmont · Louis Gabriel Suchet · Laurent de Gouvion Saint-Cyr · Józef Poniatowski · Emmanuel de Grouchy
* Bibliothèque nationale de France: cb10706943k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 11746791X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1143 8620
* Base Léonore: LH//2508/78
* SNAC: w6r35qqp
* Système universitaire de documentation: 153984481
* Virtual International Authority File: 161997739
* WorldCat (via VIAF): 161997739
# Jean-Max Bellerive

Jean-Max Bellerive (Port-au-Prince, 1958) is een Haïtiaans politicus en de voormalige premier van Haïti. Hij werd op 30 oktober 2009 aangesteld door president René Préval, een dag nadat de senaat zijn voorganger Michèle Pierre-Louis was weggestemd. In 2011 diende hij zijn ontslag in.
Bellerive is de zoon van een prominente doktor en inmiddels getrouwd en vader van twee dochters. Op jonge leeftijd heeft hij gestudeerd in Zwitserland, Frankrijk en België. Met een graad in de Political Science en International Relations, keerde Bellerive in 1986 terug naar zijn vaderland, net voor de val van Jean-Claude Duvalier.
Célestin · Préval · Honorat · Bazin · Malval · Michel · Werleigh · Smarth · Alexis · Chérestal · Neptune · Latortue · Alexis · Pierre-Louis · Bellerive · Conille · Lamothe · Guillaume · Paul · Jean · Jean-Charles · Lafontant · Céant · Lapin · Jouthe · Joseph · Henry
# Jean-Maurice Goossens

Louis Jean Mathieu (Jean-Maurice) Goossens (Seraing, 16 januari 1892 - Antwerpen, 6 juli 1965) was een Belgisch ijshockeyer.

## Levensloop

Goossens was van 1911 tot 1923 op clubniveau actief bij Club des Patineurs de Bruxelles (CPB).
Op het Europees kampioenschap van 1913 in het Duitse München won hij met de nationale ploeg goud. Daarnaast maakte hij deel uit van de Belgische ploeg op de Olympische Spelen van 1920 te Antwerpen.
* (en) Léon Goossens, Hockey Archives
* (en) Fiche Jean-Maurice Goossens, Sport-reference
* (en) Fiche Léon Goossens, Eurohockey
* ↑ (en) Biography Jean-Maurice Goossens, Olympedia
* ↑ (en) Biography Léon Goossens, International Hockey. Gearchiveerd op 21 februari 2022.
* ↑ (en) Fiche Jean-Maurice Goossens, Elite Prospects. Gearchiveerd op 14 januari 2023.
* ↑ (en) MAŁOLEPSZY Tomasz, European Ice Hockey Championship Results (p.5-7), The Scarecrow Press (2013), ISBN 978 0 8108 8781 7. Gearchiveerd op 24 juni 2023.
* ↑ Het 1ste Olympische ijshockeytoernooi: Face-off 100 jaar geleden op de Olympische Spelen in Antwerpen, KBIJF, 27 april 2020. Gearchiveerd op 27 maart 2023.
# Jan van Haestrecht

Jan van Haestrecht (geboren voor 1444 - overleden voor 1505) was als bastaardzoon van Paulus Pouwels van Haastrecht en Catharina van Naaldwijk de laatste mannelijke telg van het geslacht Van Haestrecht, dat van 1387-1507 de 'Heerlijkheid Tilburg en Goirle' in handen had. Jan van Haestrecht stond vanaf 1444 ingeschreven in ‘Venloon op ’t Sant’.
Van Haestrecht was een van de 'heren van Tilburg en Goirle', die destijds ook heersten over Oisterwijk, Enschot, Huikelom, Berkel, Udenhout, Helvoirt, Haaren en Belveren. In 1432 kreeg Van Haestrecht verder nog het dagelijks bestuur over Baardwijk.
Nog in de 15e eeuw was Van Haestrecht de vermoedelijke opdrachtgever voor de bouw van het Kasteel van Tilburg, Die stheenen camer aan die Hasselt. In 1858 werd dat afgebroken om ter plaatse een fabriek op te zetten. Het kasteel is nog terug te vinden in het wapen van Tilburg.
* ↑ Bron: Genealogische site
* ↑ Noot: Er bestaat enige twijfel of Van Haestrecht het kasteel liet bouwen of dat dat gebeurde in opdracht van zijn dochter Margriet en haar man Robrecht van Malsen
* ↑ Bron: Cubra.nl-heemkunde - Kasteel Hasselt-Tilburg. Gearchiveerd op 1 juli 2022.
* ↑ Bron: Nikhef.nl - Kwartierstaat Lapikás, Generatie 20. Gearchiveerd op 9 december 2022.
# Jan van Haensbergen

Johannes (Jan) van Haensbergen (2 januari 1642 – 10 januari 1705) was een Nederlandse schilder uit de Gouden Eeuw.

## Biografie

Volgens Houbraken was hij in Utrecht geboren. Een schilderij uit 1665 van Een slapende vrouw ondertekende hij met Joh. Haensbergh Gorco: fecit 1665, waaruit sommigen concluderen dat hij afkomstig was uit Gorinchem of dat hij er een tijd gewerkt heeft.
Van Haensbergen was een leerling van Cornelius van Poelenburgh, een belangrijke landschapsschilder uit de 17e eeuw. Hoewel hij in staat was om in de stijl van zijn meester te schilderen, besloot hij om over te stappen op portretten omdat hij hiermee meer geld kon verdienen. Hij was vooral bekend om zijn flatterende portretten van vrouwen met een blanke huid.
In 1665 trouwde hij met Johanna van Heusden. In 1668 was hij ingeschreven in het Sint-Lucasgilde van Utrecht. In 1669 verhuisde hij naar Den Haag, waar hij zich inschreef bij de Confrerie Pictura, en begon er portretten te schilderen voor de elite.
Naast zijn werk als schilder, was Van Haensbergen ook een bedrijvig kunsthandelaar, waarschijnlijk geholpen door zijn aanstelling als deken van de Confrerie Pictura, waar hij ook lessen gaf. Het RKD noemt echter alleen zijn zoon Willem Johan, uit zijn tweede huwelijk met Sophia van der Snouck in 1679, als zijn leerling.
Zijn landschapsschilderijen tonen de invloed van Poelenburgh en zijn portretten laten de invloed van Caspar Netscher zien. Van Haensbergens dochter Magdalena trouwde met Constantijn Netscher.
* ECARTICO, Amsterdam Centre for the Study of the Golden Age.
* ↑ Hàensbergen in Wurzbach, Alfred von (Oth.) Niederländisches Künstlerlexikon: mit mehr als 3000 Monogrammen (Band 1): A - K — Amsterdam, 1906
* 1 2 3 4 Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* 1 2 Joannes van Haansbergen biografie in De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen (1718) door Arnold Houbraken, met dank aan Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
* Biografisch Portaal: 80287546
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: haen012
* Gemeinsame Normdatei: 107779231X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6883 2269
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 301826498
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 35146
* SNAC: w69430zp
* Union List of Artist Names: 500027827
* Virtual International Authority File: 95853316
* WorldCat (via VIAF): 95853316