OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Smicridea olivacea

Smicridea olivacea is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Slavek en Slavko

Slavek en Slavko zijn de officiële mascottes van het Europees kampioenschap voetbal 2012 dat wordt gehouden in Polen en Oekraïne.

## Uiterlijk

Slavek en Slavko zijn poppen met een blanke huidskleur en dragen de shirts van de nationale voetbalteams van de gastlanden. Op de achterzijde van hun shirt staat respectievelijk rugnummer 20 en 12, deze nummers vormen samen het jaartal van het Europees kampioenschap. Beide zijn elkaars tweelingbroer. Hun omhoogstaande kapsels hebben de kleuren van de vlaggen van Polen en Oekraïne. Slavek vertegenwoordigt Polen en Slavko staat voor Oekraïne. Hun beeltenis werd op 16 november 2010 gepresenteerd in het Pools Theater. Het ontwerp en de bouw van de pakken werd uitgevoerd door Warner Bros.

## Naamkeuze

Uitslag naamstemming :
| Positie | Namen | Percentage |
| 1 | Slavek en Slavko | 56% |
| 2 | Siemko en Strimko | 29% |
| 3 | Klemek en Ladko | 15% |
De UEFA schreef een wedstrijd uit voor de beste naam voor het tweetal. Inwoners van Polen en Oekraïne konden stemmen tijdens een promotietour van beide poppen door beide landen, bij vestigingen van McDonald's en buitenlanders konden terecht op de website van de UEFA. Op 4 december 2010 maakte de voetbalbond bekend dat 39.233 mensen hun stem hadden uitgebracht. De president van het Europees Kampioenschap voetbal 2012, František Laurinec, maakte de winnende namen bekend tijdens een persbijeenkomst in het Kiev Intercontinental Hotel. Hij zei hierbij dat "de mascottes de organiserende landen positief promoten. Ze zijn jong en dynamisch, net als Oekraïne en Polen".
* EURO 2012 mascots named Slavek and Slavko, UEFA.com, 4 december 2010
1980: Pinocchio · 1984: Peno · 1988: Berni · 1992: Rabbit · 1996: Goliath · 2000: Benelucky · 2004: Kinas · 2008: Trix en Flix · 2012: Slavek en Slavko · 2016: Super Victor · 2020: Skillzy · 2024: Albärt
# Slavenborderel

Een slavenborderel is een overzicht van slaafgemaakten per eigenaar of plantage in de West-Indische koloniën van het Koninkrijk der Nederlanden. Slavenborderellen zijn opgemaakt in 1862 en bevinden zich in het archief van de Algemene Rekenkamer beheerd door het Nationaal Archief.
Op 1 juli 1863 werd in het Koninkrijk der Nederlanden de slavernij in de koloniën Suriname en Curaçao en Onderhorigheden (de Caribische eilanden Curaçao, Aruba, Sint Maarten, Bonaire, Sint Eustatius en Saba) afgeschaft. De Nederlandse staat betaalde de slavenbezitters een vergoeding voor elke vrijverklaarde slaafgemaakte.
Om voor een vergoeding in aanmerking te komen, moesten de eigenaren (of een gevolmachtigde) in 1862 een formulier (borderel van aangifte) indienen dat door de Algemene Rekenkamer nauwkeurig werd gecontroleerd alvorens over te gaan tot uitbetaling. Op het borderel werd de plantage van de eigenaren vermeld, hun naam en woonplaats (of die van de gevolmachtigden) en per slaafgemaakte de onderstaande gegevens:
* slavenroepnaam
* geslacht (m/v)
* leeftijd of geboortejaar
* beroep
* religieuze overtuiging.
Historicus Okke ten Hove en Heinrich Helstone, een gepensioneerde leraar, digitaliseerden de Surinaamse borderellen waarin tevens de schadeloosstelling is te vinden die de slaveneigenaren ontvingen. De borderellen van Curaçao zijn ook opgenomen in de database Slavenregisters Curaçao. Via de website van het Nationaal Archief zijn de borderellen te raadplegen en op naam van de eigenaar, slaafgemaakte of plantage doorzoekbaar.
# Smilisca

Smilisca is een geslacht van kikkers uit de familie boomkikkers (Hylidae). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Edward Drinker Cope in 1865.
Er zijn acht soorten die voorkomen in Noord-Amerika (Verenigde Staten, Mexico), Midden-Amerika en noordwestelijk Zuid-Amerika.

## Soorten

Geslacht Smilisca
* Soort Smilisca baudinii
* Soort Smilisca cyanosticta
* Soort Smilisca dentata
* Soort Smilisca fodiens
* Soort Smilisca manisorum
* Soort Smilisca phaeota
* Soort Smilisca puma
* Soort Smilisca sila
* Soort Smilisca sordida

### Referenties

* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Smilisca.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Smilisca.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Smilisca - Website Geconsulteerd 1 januari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Smilisca - Website
Anotheca · Bromeliohyla · Charadrahyla · Diaglena · Dryophytes · Duellmanohyla · Ecnomiohyla · Exerodonta · Hyla · Isthmohyla · Megastomatohyla · Plectrohyla · Ptychohyla · Rheohyla · Sarcohyla · Smilisca · Tlalocohyla · Triprion
# Urdaneta (Pangasinan)

Urdaneta is een stad in de Filipijnse provincie Pangasinan op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de stad bijna 121 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Urdaneta is onderverdeeld in de volgende 34 barangays:
| Anonas Bactad East Bayaoas Bolaoen Cabaruan Cabuloan Camanang Camantiles Casantaan Catablan Cayambanan Consolacion | Dilan Paurido Dr. Pedro T. Orata Labit Proper Labit West Mabanogbog Macalong Nancalobasaan Nancamaliran East Nancamaliran West Nancayasan Oltama | Palina East Palina West Pinmaludpod Poblacion San Jose San Vicente Santa Lucia Santo Domingo Sugcong Tipuso Tulong |

## Demografie

Urdaneta had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 120.785 mensen. Dit zijn 9.203 mensen (8,2%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,10%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 20.522 (20,5%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Urdaneta was ten tijde van de laatste census, met 120.785 inwoners op 121 km², 998,2 mensen per km².

## Geboren in Urdaneta

* Danny Ildefonso (8 december 1976), basketballer;
* 1 2 Persbericht van het National Statistics Office met de resultaten van de Census van 2007.
* ↑ Philippine Standard Geographic Code. Gearchiveerd op 13 april 2012. Geraadpleegd op 2 januari 2008.
Agno · Aguilar · Alaminos · Alcala · Anda · Asingan · Balungao · Bani · Basista · Bautista · Bayambang · Binalonan · Binmaley · Bolinao · Bugallon · Burgos · Calasiao · Dagupan · Dasol · Infanta · Labrador · Laoac · Lingayen · Mabini · Malasiqui · Manaoag · Mangaldan · Mangatarem · Mapandan · Natividad · Pozorrubio · Rosales · San Carlos · San Fabian · San Jacinto · San Manuel · San Nicolas · San Quintin · Santa Barbara · Santa Maria · Santo Tomas · Sison · Sual · Tayug · Umingan · Urbiztondo · Urdaneta · Villasis
# Vonk (Mulisch)

Vonk, met als ondertitel Fragment, is de eerste versie van De ontdekking van de hemel (1992), het magnum opus van Harry Mulisch. Het werd in de jaren 70 van de twintigste eeuw geschreven en uitgegeven in 2002. In het 40 bladzijden lange boekje bereidt een engel in de hemel een mensenziel voor op zijn afdaling naar de aarde (een thema dat terugkeert in De ontdekking van de hemel). Het gaat dan ook om een monoloog van deze engel. De inspiratie hiertoe, zo vertelt Mulisch in de inleiding, was de geboorte van zijn eerste kind Anna.

## Wereldbeeld

In de inleiding noemt Mulisch het wereldbeeld dat naar voren wordt gebracht 'pseudo-gnostisch'. Het kan dus beschouwd worden als een niet al te serieuze poging om de kosmos te schematiseren. Volgens Vonk is er wel een leven voor de geboorte, maar niet na de (aardse) dood. De meeste van de zielen die in de hemel de kans krijgen om naar aarde af te dalen, doen dit niet; zij leven dan wel eeuwig, maar hebben iets gemist in hun bestaan. Van de zielen die wel naar de aarde afdalen, sneuvelen de meeste onderweg.

## De ontdekking van de hemel

De ontdekking van de hemel is in plaats van een monoloog een dialoog tussen twee engelen. Het deel van het boek dat het meeste doet denken aan Vonk, is het eindhoofdstuk van het eerste deel, De opdracht. Hierin wordt de ziel van Quinten Quist op een gelijkaardige manier aangespoord om naar de aarde af te dalen.
# Roodkeelalethe

De roodkeelalethe (Chamaetylas poliophrys; synoniem: Alethe poliophrys) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 2 ondersoorten:
* C. p. poliophrys: noordoostelijk en oostelijk Congo-Kinshasa, westelijk Oeganda, westelijk Burundi en westelijk Rwanda.
* C. p. kaboboensis: Mount Kabobo (oostelijk Congo-Kinshasa).

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Roodkeelalethe op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Quentalia napima

Quentalia napima is een vlinder uit de familie van de echte spinners (Bombycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door William Schaus.
# Stenophorina

Stenophorina is een geslacht van insecten uit de familie van de Bochelvliegen (Phoridae), die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort.

## Soort

* S. petiolata Borgmeier, 1963
# SuS 1908 Gevelsberg

SuS 1908 Gevelsberg was een Duitse voetbalclub uit Gevelsberg, Noordrijn-Westfalen.

## Geschiedenis

De club werd opgericht als FC Gevelsberg 08. De club sloot zich aan bij de West-Duitse voetbalbond. In 1920 fuseerde de club met SuS 09 Gevelsberg, TV Gevelsberg en TV Eintracht Gevelsberg tot de grote sportvereniging TuS Gevelsberg. De voetballers speelden dat jaar in de hoogste klasse van de Bergisch-Markse competitie, die in vier reeksen opgedeeld was. Gevelsberg werd in zijn groep tweede achter Eppenhausener SC 1911. De vier reeksen werden samengevoegd en door de goede plaats kwalificeerde de club zich voor de gezamenlijke competitie waarin de club slechts voorlaatste werd. Na dit seizoen werd de club overgeheveld naar de nieuwe Zuidwestfaalse competitie. In 1923 werd de naam SuS 1908 Gevelsberg aangenomen. De club eindigde steeds in de middenmoot tot een degradatie volgde in 1925/26. Nadat de competitie in 1929 naar twee reeksen uitgebreid werd promoveerde de club weer en werd nu derde in de groep Sauerland. In 1932 degradeerde de club opnieuw.
In 1933 fuseerde de club met SC Lichtenplatz en TuS Westfalia 1913 Gevelsberg tot Sportring 33 Gevelsberg.
# Subarachnoïdale ruimte

De subarachnoïdale ruimte of cavum hyparachnoidicum is de ruimte tussen het spinnenwebvlies en het zachte hersenvlies. Rond alle delen van het centrale zenuwstelsel komt de subarachnoïdale ruimte voor. Deze ruimte is gevuld met hersenvocht.
Verder lopen er bloedvaten door de hersenvliezen en zenuwen. Hierdoor kan bij letsel van de hersenvliezen hoofdpijn gevoeld worden.
Een subarachnoïdale bloeding is een bloeding in deze ruimte, die met meestal felle hoofdpijn gepaard gaat en levensgevaarlijk kan zijn.
* ↑ Hafferl, A. (1953). Lehrbuch der topographischen Anatomie. Berlin/Göttingen/Heidelberg: Springer Verlag.
* ↑ Triepel, H. (1910). Nomina Anatomica. Mit Unterstützung von Fachphilologen. Wiesbaden: Verlag J.F. Bergmann.
# Supercytis

Supercytis is een geslacht van mosdiertjes uit de familie van de Cytididae en de orde Cyclostomatida. De wetenschappelijke naam ervan werd in 1854 voor het eerst geldig gepubliceerd door Alcide d'Orbigny.

## Soorten

* Supercytis gracilis Gordon & Taylor, 2010
* Supercytis savii Ramalho, Muricy & Taylor, 2009
* Supercytis tubigera Busk, 1886
Niet geaccepteerde soort:
* Supercytis watersi Harmer, 1915 → Telopora watersi (Harmer, 1915)
# Svetlana Baitova

Svetlana Nikolajevna Baitova (Wit-Russisch: Святлана Мікалаеўна Баітава; Russisch: Светлана Николаевна Баитова) (Mahiljow, 3 september 1972) is een voormalig turnster uit de Sovjet-Unie.
Baitova won tijdens de Olympische Zomerspelen 1988 in het de gouden medaille in de landenwedstrijd.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1988 | Seoel | landenwedstrijd |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1987 | Rotterdam | 2 landenwedstrijd |
| 1989 | Stuttgart | 1 landenwedstrijd |
# Svetlana Bojko

Svetlana Bojko kan verwijzen naar:
* Svetlana Bojko (schermster)
* Svetlana Bojko (schaatsster)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Svetlana Bojko en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Svetlana Bazjanova

Svetlana Valerjevna Bazjanova (Russisch: Светла́на Вале́рьевна Бажа́нова) (Tsjeljabinsk, 1 december 1972) is een voormalig (Sovjet-)Russisch langebaanschaatsster. Ze is getrouwd met de voormalige Russische langebaanschaatser Vadim Sayutin.

## Biografie

Bazjanova begon haar internationale carrière bij de senioren in 1992, na een tweede plaats bij het wereldkampioenschap junioren. In 1993 wist ze op 20-jarige leeftijd een podiumplaats te bemachtigen op een internationaal kampioenschap: op het EK Allround in Heerenveen eindigde Bazjanova achter de Oostenrijkse Emese Hunyady en de Duitse Heike Warnicke als derde.
Ze verbeterde haar prestatie op het EK Allround van 1994 in Hamar waar ze tweede werd achter Gunda Niemann. In dezelfde schaatshal werd een maand later de Olympische Winterspelen georganiseerd. In het Vikingschip voelde de Russische zich waarschijnlijk thuis, want zeer verrassend werd ze olympisch kampioen op de 3000 meter. Hunyady en Claudia Pechstein kwamen nog dicht in de buurt bij haar tijd en naderden tot op minder dan een seconde, maar dit was niet genoeg om het eerste Russische damesgoud te voorkomen.
In de jaren die volgden bleef Bazjanova aan de top en belandde ze nog eenmaal op het podium. Op het EK Allround van 1998 in Helsinki werd ze derde achter Pechstein en Anni Friesinger. Ze nam zeven keer deel aan het WK Allround en op het WK van 1996 veroverde ze haar enige afstandsmedaille: zilver op de 1500 meter. Na het seizoen 2002/2003 stopte ze.
Nationaal werd ze in 1993 en 1997 allroundkampioene van Rusland en in 1995 werd ze tweede op dit kampioenschap.

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | Olympische Spelen | WK Afstanden | WK Allround | WK Junioren |
| 1989 | | | | | 5e |
| 1990 | | | | | 7e |
| 1991 | | | | | 2 |
| 1992 | | 6e 1500m 7e 3000m 7e 5000m | | 9e | |
| 1993 | 3 | | | DQ2 | |
| 1994 | 2 | 6e 1500m 1 3000m 5e 5000m | | | |
| 1995 | 6e | | | NF1 | |
| 1996 | 5e | | 7e 1500m 6e 3000m | 6e | |
| 1997 | 5e | | 4e 1500m 6e 3000m | 6e | |
| 1998 | 3 | 9e 1500m 10e 3000m | | | |
| 1999 | | | 13 1500m 10e 3000m | | |
| 2000 | 9e | | 5e 1500m 7e 3000m 5e 5000m | 7e | |
| 2001 | | | | | |
| 2002 | | | | | |
| 2003 | 10e | | 12e 1500m | NC15 | |

### Medaillespiegel

| Kampioenschap | 1 | 2 | 3 |
| EK Allround | 0 | 1 | 2 |
| Olympische Spelen | 1 | 0 | 0 |
| WK Junioren | 0 | 1 | 0 |

## Wereldrecords

| Nr. | Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| jr1 | 1500 meter junioren | 2.05,14 | 2 maart 1991 | Calgary |
| jr2 | 3000 meter junioren | 4.21,59 | 3 maart 1991 | Calgary |
1960: Lidia Skoblikova · 1964: Lidia Skoblikova · 1968: Ans Schut · 1972: Stien Baas-Kaiser · 1976: Tatjana Averina · 1980: Bjørg Eva Jensen · 1984: Andrea Schöne · 1988: Yvonne van Gennip · 1992: Gunda Niemann · 1994: Svetlana Bazjanova · 1998: Gunda Niemann-Stirnemann · 2002: Claudia Pechstein · 2006: Ireen Wüst · 2010: Martina Sáblíková · 2014: Ireen Wüst · 2018: Carlijn Achtereekte · 2022: Irene Schouten
* Svetlana Bazjanova op www.speedskatingnews.info
* Svetlana Bazjanova op Jakub Majerski's speedskating database
# Svetlana Bojko (schaatsster)

Svetlana Sjoerova-Bojko (Russisch:Светлана Шурова-Бойко) (Moskou, 8 februari 1966) is een (Sovjet-)Russisch voormalig langebaanschaatsster. Ze nam in 1988 en 1992 deel aan de Olympische Winterspelen. Bij beide Spelen reed ze zowel de 3000 als 5000 meter. In Calgary werd ze zesde en vierde, vier jaar later in Albertville vijfde op de 3000 en zesde op de 5000 meter.
Ze nam drie maal mee aan het Europese kampioenschap allround, met als beste uitslag de vierde plaats in de eindrangschikking op het EK van 1990. Aan de Wereldkampioenschappen allround nam ze zes keer deel met de zesde plaats op het WK van 1991 als hoogste eindnotering.
Bij de nationale allroundkampioenschappen van de Sovjet-Unie eindigde ze in 1987 en 1988 als derde en in 1990 en 1991 als tweede in het klassement.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 43,10 | 17 januari 1990 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.26,38 | 30 november 1985 | Chemnitz |
| 1500 meter | 2.08,30 | 17 maart 1986 | Alma-Ata |
| 3000 meter | 4.21,87 | 23 december 1989 | Alma-Ata |
| 5000 meter | 7.28,03 | 7 maart 1992 | Heerenveen |

## Resultaten

| Jaar | EK allround | WK allround | Olympische Spelen | Wereldbeker |
| 1986 | | 12e (20, 5, 8, 7) | | 24e 1000m 25e 1500m 13e 3k/5k |
| 1987 | | NC26 (25, 25, 23, -) | | |
| 1988 | 10e (20, 5, 8, 7) | 12e (25, 7, 15, 7) | 6e 3000m 4e 5000m | 29e 1500m 23e 3k/5k |
| 1989 | | | | 39e 1500m 30e 3k/5k |
| 1990 | 4e (19, , 8, 4) | 14e (24, 13, 20, 6) | | 16e 1500m 10e 3k/5k |
| 1991 | 5e (20, 12, , ) | 6e (26, 4, 7, ) | | 21e 1500m 15e 3k/5k |
| 1992 | | 7e (31, , 21, ) | 5e 3000m 6e 5000m | 18e 3k/5k |
    NC# = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, maar wel als # geklasseerd in de eindrangschikking
    (#, #, #, #) = afstandspositie op allroundtoernooi (500m, 3000m, 1500m, 5000m).
    - = geen deelname
* Svetlana Bojko op SpeedSkatingNews.info
* Svetlana Bojko op Sportuitslagen.org
* (en) Profiel van Svetlana Bojko op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Suttonia lineata

Suttonia lineata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van zaag- of zeebaarzen (Serranidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Gosline.
* ↑ (en) Suttonia lineata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Suttonia lineata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Surd

Surd is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Zala. Surd telt 690 inwoners (2001).
# Symfonie nr. 4 (Bodley)

Seóirse Bodley voltooide zijn Symfonie nr. 4 in 1991.
Bodley kreeg zijn muzikale opleiding in Ierland en Duitsland. Het is daarom niet verbazingwekkend dat zijn muziek een mengeling is van klassieke muziek uit die beide landen. Voor wat betreft klassieke muziek is Ierland een grote onbekende, doch voor wat betreft muziek heeft het een lange staat van dienst. Denk daarbij aan de Keltische muziek, die tot op heden hoorbaar is in allerlei muzieksoorten tot popmuziek aan toen, denk daarbij aan Enya, maar ook aan Alan Stivell de Bretonse folkbard. Uiteraard heeft die Ierse invloed zich ook laten gelden in muziek die kwam uit Schotland, maar in mindere mate in Engeland.
Voeg daarbij dat Bodley het verzoek kreeg tot het schrijven van deze symfonie door een symfonieorkest uit Parma, Italië en een Europese symfonie lijkt geboren. De opdrachtgever was Orchestra Sinfonica dell'Emilia-Romagna 'Arturo Toscanini', die het werk op 21 juni 1991 haar eerste uitvoering gaf. Dirigent was Josè Ramon Encinar in het Teatro Farese.

## Muziek

De muziek is een mengeling van Europese klassieke muziek met daarin een vleugje van de Ierse muziek, in vergelijking tot de Europese muziek soms sprookjesachtig en mysterieus. Dit wordt dan afgewisseld met fortissimo-akkoorden. De symfonie kent de klassieke vierdelige opzet, waarbij het scherzo in deel 3 en het serieuze deel in deel 2 valt:
* Andante – Moderato
* Andante
* Allegro
* Alla marcia – Allegro.
De delen zijn qua thematiek per twee gekoppeld. De muziek is vrij toegankelijk voor een symfonie gecomponeerd in 1990-1991. Ook voor Bodley gold dat hij na zijn opleiding, waaronder zomercursussen in Darmstadt zich liet leiden door avant-garde muziek; later (en ook bij deze symfonie) keerde hij zich meer naar traditionelere muziek.

### Orkestratie

Het orkest heeft een vrij traditionele samenstelling:
* 3 dwarsfluiten, 3 hobo’s, 3 klarinetten, 3 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, percussie, harp
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Marco Polo; Nationaal Symfonieorkest van Ierland, o.l.v. Coleman Pearce in een opname van 1999
* de compact disc
* CMC; Ierse muziekcentrale voor moderne muziek
# Tangla subtinotalis

Tangla subtinotalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Hampson.
# Smiling Buddha

Smiling Buddha, formeel aangeduid als Pokhran-I, was de codenaam van de eerste kernproef die werd uitgevoerd door India.
De kernproef werd uitgevoerd op 18 mei 1974 bij Pokhran in het district Jaisalmer in de staat Rajasthan. De explosiekracht van de bom was 8 Kt. De kernproef werd uitgevoerd met hulp van Canadese nucleaire reactors en expertise.
De naam Smiling Buddha (Glimlachende Boeddha) zou de bom te danken hebben aan de toewijzing van de 400 studiebeurzen aan Indiase ingenieurs door de Amerikaanse president Dwight D. Eisenhower, in ruil voor de acceptatie door India van de veertiende dalai lama in diens ballingschap.

## Externe link

* (en) Nuclear Weapon Archive, India's Nuclear Weapons Program - Smiling Buddha: 1974
* ↑ (nl) Desimpelaere, Jean-Paul (2009) Tibet - Kroniek van het dak van de wereld, Uitgeverij EPO, ISBN 978-9064454790, pag. 191-197
# Urothoe femoralis

Urothoe femoralis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Urothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door K.H. Barnard.
# Vonken & vuur

Vonken & vuur is een nummer van de Belgische band Clouseau uit 2006. Het is de eerste single van hun vijftiende studioalbum Vonken & vuur.
Het vrolijke nummer gaat over een man die stapelverliefd is op een vrouw, en altijd weer nieuwe energie van haar krijgt. Het werd een grote hit in Vlaanderen, en wist de nummer 1-positie te behalen in de Vlaamse Ultratop 50.
# Roodkeelbekarde

De roodkeelbekarde (Pachyramphus minor) is een zangvogel uit de familie Cotingidae (Cotinga's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het Amazonegebied.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Roodkeelbekarde op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Lesson, RP, 1831. Querula minor (protoniem). Traité Orn. Tabl. Méth., livr. 5, p. 363. BHL
# Stenelmis aria

Stenelmis aria is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1961 gepubliceerd door Janssens.
# Urothoe marina

Urothoe marina is een vlokreeftensoort uit de familie van de Urothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Bate.
# Urothoe oniscoides

Urothoe oniscoides is een vlokreeftensoort uit de familie van de Urothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door K.H. Barnard.