OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Carl Weiss

Carl Austin Weiss (Baton Rouge, 6 december 1906 - aldaar, 8 september 1935) was de vermeende moordenaar van senator Huey Long. In Louisiana werd hij beschouwd als een veelbelovend arts.

## Loopbaan

Carl Austin Weiss werd op 6 december 1906 geboren in Baton Rouge (Louisiana). In 1925 studeerde hij af in geneeskunde en vertrok voor postdoctorale werkzaamheden naar Wenen, Oostenrijk. In 1932 keerde Carl terug naar zijn geboortestad en begon daar een artsenpraktijk. In 1933 trouwde hij met Yvonne Louise Pavy. Het echtpaar kreeg in 1934 een zoon: Carl Austin Weiss jr.

## Anti Huey Long

De arts had een grote hekel aan de omstreden senator (en ex-gouverneur) Huey Long. Weiss had in Oostenrijk de opkomst van het fascisme meegemaakt en vreesde dat Louisiana hetzelfde zou overkomen. Bovendien was Weiss de schoonzoon van rechter Benjamin Henry, die het voortdurend aan de stok had met Huey Long. Zijn rechterlijke baan stond in 1935 op de tocht door een herindeling van districten.

## De aanslag op Huey Long

Op 8 september 1935 verscheen Carl Weiss in het capitool van Baton Rouge. Hij zou op Huey Long zijn afgestapt en hem van dichtbij met een pistool hebben vermoord. Weiss werd meteen daarna doodgeschoten door Longs lijfwachten. Of Carl Weiss de moordenaar is geweest, is niet met zekerheid te zeggen. Het wordt namelijk niet uitgesloten dat Huey Long per ongeluk is neergeschoten door zijn lijfwachten. Voorts hebben de twijfelachtige lijkschouwingen van Carl Weiss en Huey Long bijgedragen aan complottheorieën. Sommige aanhangers van Huey Long, onder wie zijn vertrouweling Gerald Lyman Kenneth Smith, meenden zelfs dat het Witte Huis deze moord had georganiseerd.

## Trivia

* Antisemitische bewegingen beweren dat Carl Weiss een jood zou zijn. Dit misververstand berust op zijn achternaam. Weiss had echter geen joodse achtergrond; hij was van rooms-katholieken huize.

## Literatuur

* David Zinman, The Day Huey Long was shot, New York, I. Obolensky [1963].
* ↑ Long's alleged assassin wasn't armed Louisiana History
# Carl Walz

Carl Erwin Walz (Cleveland, 6 september 1955) is een voormalig Amerikaans ruimtevaarder. Walz zijn eerste ruimtevlucht was STS-51 met de spaceshuttle Discovery en vond plaats op 12 september 1993. Tijdens de missie werd de Advanced Communications Technology satelliet (ACTS) in een baan rond de aarde gebracht.
Walz maakte deel uit van NASA Astronaut Group 13. Deze groep van 23 astronauten begon hun training in januari 1990 en werden in juli 1991 astronaut. In totaal heeft Walz vier ruimtevluchten op zijn naam staan, waaronder een missie naar het Internationaal ruimtestation ISS en een missie naar het Russische ruimtestation Mir. In totaal maakte Walz drie ruimtewandelingen. In 2008 verliet hij NASA en ging hij als astronaut met pensioen.
* (en) Biografie op NASA.gov, december 2008, geraadpleegd 10 april 2016
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 4 juli 2009, geraadpleegd 10 april 2016
# Castel di Judica

Castel di Judica is een gemeente in de Italiaanse provincie Catania (regio Sicilië) en telt 4758 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 102 km², de bevolkingsdichtheid is 47 inwoners per km².

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 475 m boven zeeniveau.
Castel di Judica grenst aan de volgende gemeenten: Agira (EN), Catenanuova (EN), Centuripe (EN), Paternò, Ramacca.
* Italiaans bureau voor statistiek
Aci Bonaccorsi · Aci Castello · Aci Catena · Aci Sant'Antonio · Acireale · Adrano · Belpasso · Biancavilla · Bronte · Calatabiano · Caltagirone · Camporotondo Etneo · Castel di Judica · Castiglione di Sicilia · Catania · Fiumefreddo di Sicilia · Giarre · Grammichele · Gravina di Catania · Licodia Eubea · Linguaglossa · Maletto · Maniace · Mascali · Mascalucia · Mazzarrone · Militello in Val di Catania · Milo · Mineo · Mirabella Imbaccari · Misterbianco · Motta Sant'Anastasia · Nicolosi · Palagonia · Paternò · Pedara · Piedimonte Etneo · Raddusa · Ragalna · Ramacca · Randazzo · Riposto · San Cono · San Giovanni la Punta · San Gregorio di Catania · San Michele di Ganzaria · San Pietro Clarenza · Sant'Agata li Battiati · Sant'Alfio · Santa Maria di Licodia · Santa Venerina · Scordia · Trecastagni · Tremestieri Etneo · Valverde · Viagrande · Vizzini · Zafferana Etnea
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Cathelotis sanidopa

Cathelotis sanidopa is een vlinder uit de familie van de Copromorphidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Meyrick.
# Casinaria legalis

Casinaria legalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1874.
# Carlos Pace

José Carlos Pace (São Paulo, 6 oktober 1944 – vlak bij São Paulo, 18 maart 1977) was een Formule 1-coureur uit Brazilië.
Hij nam tussen 1972 en 1977 deel aan 73 Grands Prix weekeinden en startte 72 maal een wedstrijd voor de teams Williams, Surtees en Brabham. Hij behaalde hierin één overwinning (zijn thuisrace in 1975), één pole position (de Grand Prix van Zuid-Afrika in 1975), 5 snelste ronden, 6 podia en 58 punten.
Hij kwam om bij een vliegtuigongeluk in 1977. Het circuit dat nu de Grand Prix van Brazilië organiseert, de Autódromo José Carlos Pace of Interlagos, draagt zijn naam omdat hij hier in 1975 zijn enige Grand Prix won. Hij is begraven op Cemitério do Araça in São Paulo.
# Catoptometra hartlaubi

Catoptometra hartlaubi is een haarster uit de familie Zygometridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1907 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.
# Catopta tropicalis

Catopta tropicalis is een vlinder uit de familie van de houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Yakovlev en Witt.
# Catherine Plewinski

Catherine Plewinski (Courrières, 12 juli 1968) is een voormalig topzwemster uit Frankrijk, die namens haar vaderland twee bronzen medailles won bij de Olympische Spelen.
Haar eerste olympische plak behaalde Plewinski in 1988, bij de Olympische Spelen van Seoel, waar ze als derde eindigde op de 100 meter vrije slag. Vier jaar later, bij de Olympische Spelen van Barcelona, won ze brons op de 100 meter vlinderslag.
# Catascopus aeneus

Catascopus aeneus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Saunders.
# Cebrio robustus

Cebrio robustus is een keversoort uit de familie Cebrionidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Pic.
# Catch a Fire

Catch a Fire kan verwijzen naar:
* Catch a Fire (album), een muziekalbum uit 1973 van Bob Marley & The Wailers
* Catch a Fire (Haddaway), een nummer en single van Haddaway
* Catch a Fire (film), een film uit 2006 van Phillip Noyce
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Catch a Fire en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Cecile Rigolle

Cecile Rigolle (Waregem, 6 mei 1924 – aldaar, 19 februari 2017) was een Vlaamse actrice en regisseuse.

## Theater

Rigolle woonde in Waregem en was er onderwijzeres in de gemeentelijke meisjesschool in de Stationsstraat. Ze debuteerde als actrice in lokale theatergezelschappen. Daarnaast ging ze regisseren bij diverse West- en Oost-Vlaamse amateurgezelschappen.

## Televisie

Later werd acteren het beroep van Rigolle. Ze speelde mee op televisie in tientallen films en series, zoals Wij, Heren van Zichem, De Paradijsvogels, De Leeuw van Vlaanderen, Het gezin van Paemel, Alfa Papa Tango, Postbus X, Buiten De Zone, Wittekerke, Aspe, Witse, Eigen Kweek en Auwch.

## Privé

Cecile Rigolle was de weduwe van Frans Damman. Het echtpaar kreeg drie dochters: Bernadette, Katrien en Sofie.
* ↑ hln.be - "Ze was een trotse vrouw, door iedereen graag gezien", 21 februari 2017. Gearchiveerd op 22 juli 2020.
* ↑ nieuwsblad.be - Theatermonument Cecile Rigolle is overleden, 21 februari 2017. Gearchiveerd op 22 juli 2020.
# Cecile Sinclair

Cecile Sinclair (Manamah, Bahrein 21 februari 1987) is een Nederlands model dat de derde serie van Holland's Next Top Model heeft gewonnen in het najaar van 2007.

## Biografie

Cecile Sinclair werd geboren in Manamah in Bahrein en heeft een Engelse en een Nederlandse ouder. Als gevolg van haar vaders beroep woonde zij in verschillende plaatsen, waaronder San Francisco, Hongkong en Engeland.
Sinclair slaagde in Internationaal Baccalaureaat op de Internationale school in Surrey. Zij studeerde hierna aan de Roosevelt Academie in Middelburg.
Sinclair deed in het najaar van 2007 mee aan het RTL 5-programma Holland's Next Top Model, waarin ze eerste werd. Ze won van Kassandra Schreuder en Carmen Klaassen. Sinclair won een contract bij het modellenbureau MTA Models en een geldprijs.
In juni 2009 werd Sinclair in de Elsevier opgenomen in de lijst van 'Vijftig grootste beloften voor de toekomst'. Zij deed in januari 2008 mee aan Ford Model's Supermodel of the World contest in New York.

## Carrière
### Modellenbureaus

Huidig
* Mega Models - Miami
* PMA - Promod Model Agency
* Ford Models -New York
* Union Models
* Elite Model Management - Milaan
* Touché models - Amsterdam
Voormalig
* 2011 - 2011 Elite Model Management - Amsterdam
* 2009 - 2011 Silent Models - Parijs
* 2007 - 2011 MTA - Modelmasters The Agency - Amsterdam

### Advertenties

* Badgley Mischka
* Baldinini
* D.S.Dundee
* Janet Sport
* L'Oréal
* Piazza Sempione
* Segue

### Tijdschriftomslagen

* Glamour - February 2008 (Nederland)

### Modeshows

* Lente/zomer 2010: Acne, Ashish, Dean Quin, Future Classics, Jasmine Di Milo.
* Herfst/winter 2010: Band of Outsiders, Betsey Johnson, Ecco Domani, Matthew Ames, Nanette Lepore, Rachel Comey, Salvor Projects.
* Biografie van Cecile Sinclair
* ↑ Cecile Holland's Next Top Model Dagblad De Gelderlander, 17 december 2007
* ↑ De Telegraaf, 17 december 2007 - Cecile is Holland's Next Top Model! (Internet Archive)
# Cecile Heuer

Cecile Heuer (Amsterdam, 1951) is een Nederlands actrice. Zij is de dochter van acteur Ben Heuer en de zus van actrice Marlies Heuer.

## Biografie

Heuer volgde begin jaren 70 de Akademie voor Expressie door Woord en Gebaar, die later zou opgaan in de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Na enkele jaren in het jeugdtoneel werkzaam te zijn geweest, trad zij in 1981 toe tot Theatergroep Carrousel. Ze debuteerde in het stuk Iets in de regen naast Leny Breederveld en Beppie Melissen, onder regie van Pieter Kramer. Ze bleef tot 1987 verbonden aan de groep. In 1987 maakte ze haar filmdebuut als museumsuppoost in Theo en Thea en de ontmaskering van het tenenkaasimperium. In 1992 en 1996 had ze rollen in de films De Noorderlingen en De jurk van Alex van Warmerdam. In 1998 speelde ze met Peer Mascini de ouders van hoofdrolspeelster Thekla Reuten in de film Het 14e kippetje.
Vanaf 2000 was zij veelvuldig te zien in films en televisieseries. In de televisieserie Bij ons in de Jordaan portretteerde ze de moeder van Johnny Jordaan. Hetzelfde jaar speelde ze de hoofdrol in de satirische televisieserie Televisie naast Arjan Ederveen. In de serie Keyzer & De Boer Advocaten was zij van 2005 tot 2008 te zien als rechter Hofstra. In 2012 speelde ze, naast Pleuni Touw, Loes Luca en Beppie Melissen, een van de hoofdrollen in Golden Girls, een Nederlandse remake van de Amerikaanse televisieserie The Golden Girls. In 2013 speelde ze in de serie Sophie's Web, waarin Jennifer Hoffman de hoofdrol vervulde. In de serie Jeuk speelde ze de moeder van Jelka van Houten.

## Filmografie

* ↑ Hanny van der Harst, Prentieloos toneel bij Carrousel. Trouw (26 september 1981). Geraadpleegd op 23 september 2019.
* ↑ Loes Luca over Golden Girls. Televizier (8 september 2012). Gearchiveerd op 9 juni 2023. Geraadpleegd op 23 september 2019.
# Catoblepia berecynthia

Catoblepia berecynthia is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1777 door Pieter Cramer.
# Causa Mortis

Causa Mortis kan verwijzen naar:
* Donatio mortis causa, Latijn en betekent "geschenk ter gelegenheid van de dood"
* Doodsoorzaak, de Nederlandse betekenis van dit woord
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Causa Mortis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Causa holosericea

Causa holosericea is een slakkensoort uit de familie van de Helicidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door S. Studer.
* ↑ (en) Causa holosericea op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Causa holosericea bij Fauna Europaea.
# Ceraclea transversa

Ceraclea transversa is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Centa

Centa is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Velike Lašče in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 20 inwoners op 1 januari 2020.
Adamovo · Bane · Bavdek · Borovec pri Karlovici · Boštetje · Brankovo · Brlog · Bukovec · Centa · Četež pri Turjaku · Dednik · Dolenje Kališče · Dolnje Retje · Dolščaki · Dvorska vas · Gorenje Kališče · Gornje Retje · Gradež · Gradišče · Grm · Hlebče · Hrustovo · Jakičevo · Javorje · Kaplanovo · Karlovica · Knej · Kot pri Veliki Slevici · Krkovo pri Karlovici · Krvava Peč · Kukmaka · Laporje · Laze · Logarji · Lužarji · Mački · Mala Slevica · Male Lašče · Mali Ločnik · Mali Osolnik · Marinčki · Medvedjek · Mohorje · Naredi · Opalkovo · Osredek · Pečki · Plosovo · Podhojni Hrib · Podkogelj · Podkraj · Podlog · Podsmreka pri Velikih Laščah · Podstrmec · Podulaka · Podžaga · Polzelo · Poznikovo · Prazniki · Prhajevo · Prilesje · Purkače · Pušče · Rašica · Rob · Rupe · Sekirišče · Selo pri Robu · Sloka Gora · Srnjak · Srobotnik pri Velikih Laščah · Stope · Strletje · Strmec · Ščurki · Škamevec · Škrlovica · Tomažini · Turjak · Ulaka · Uzmani · Velika Slevica · Velike Lašče · Veliki Ločnik · Veliki Osolnik · Vrh · Zgonče · Žaga
# Cele Goldsmith

Cele Goldsmith (1933 - 14 januari 2002) was een Amerikaanse redactrice. Ze was de redacteur van Amazing Stories van 1959 tot 1965 en van Fantastic van 1958 tot 1965. In 1962 werd ze daarvoor onderscheiden met een Hugo Special Award.
Goldsmith begon haar redactiewerk onder Paul W. Fairman. Na het vertrek van Fairman bij uitgeverij Ziff-Davis in 1958, werd Goldsmith redacteur van Amazing Stories en Fantastic. Ze stond open voor nieuwe auteurs en experimenten. Zo heeft ze verschillende belangrijke sciencefiction en fantasy schrijvers ontdekt, waaronder Thomas M. Disch, Ursula K. Le Guin, Keith Laumer, Sonya Dorman en Roger Zelazny. Ook heeft ze Fritz Leiber uit zijn schrijversblok gekregen en was ze een van de eerste Amerikaanse redacteurs die de Britse auteur J. G. Ballard publiceerde.
Ursula Le Guin en de latere redacteurs van Fantastic en Amazing Barry N. Malzberg en Ted White benadrukken dat Goldsmith een belangrijke rol heeft gespeeld voor het genre.
In 1965 werden Amazing Stories en Fantastic verkocht aan de uitgeverij Ultimate Publications van Sol Cohen. Goldsmith bleef bij Ziff-Davis, waar ze nog 30 jaar lang werkte voor het het tijdschrift Modern Bride. Ze overleed in 2002 aan de gevolgen van een auto-ongeval.
# Centromacronema oculatum

Centromacronema oculatum is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Cenoloba obliteralis

Cenoloba obliteralis is een vlinder uit de familie van de Tineodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
# Ceramica Flaminia/2006

Deze pagina geeft een overzicht van de Italiaanse wielerploeg Ceramica Flaminia in 2006. In 2006 reden de volgende renners mee.
| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2005 |
| Adriano Angeloni | 31-01-1983 | Italië | Futura Team Matricardi |
| Stefano Boggia | 25-09-1980 | Italië | Team Icet |
| Davide Bonuccelli (Stagiair) | 22-09-1982 | Italië | |
| Ivan Degasperi (vanaf 12.04) | 26-07-1981 | Italië | Team LPR |
| Gianluca Geremia | 26-04-1981 | Italië | Zalf-Désirée-Fior |
| Hubert Krys | 17-12-1983 | Polen | Cargo Embassy-Pedale Larigiano |
| Aljaksandr Koetsjynski | 27-10-1979 | Wit-Rusland | Amore & Vita |
| Paolo Longo Borghini (vanaf 01.06) | 10-12-1980 | Italië | Team Barloworld-Valsir |
| Tomasz Marczyński | 06-03-1984 | Polen | Polisportiva Valdarno |
| Massimiliano Martella | 24-01-1977 | Italië | |
| Julián Muñoz (Stagiair) | 15-08-1983 | Colombia | |
| Domenico Quagliarella | 03-12-1979 | Italië | |
| Gianmario Rovaletti (tot 05.04) | 24-04-1979 | Italië | |
| Maxim Rudenko | 12-10-1979 | Oekraïne | Jartazi-Revor |
| Manuele Spadi | 19-10-1981 | Italië | |
| Krzysztof Szczawiński | 29-05-1979 | Polen | |
| Maurizio Varini | 30-08-1978 | Italië | |
2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010
# Ceramiche Ariostea

Ceramiche Ariostea was een Italiaanse topwielerploeg in de jaren '80 en '90 en werd gesponsord door een keramiekfabrikant.

## Historiek

De ploeg werd in 1984 opgericht met Giorgio Vannucci aan het hoofd. De ploegleiding werd in 1986 overgenomen door Giancarlo Ferretti en de ploeg werd in de loop der jaren steeds succesvoller. In totaal won Ariostea zestien etappes in de Ronde van Italië en zes in de Ronde van Frankrijk. Daarnaast wonnen Ariostea-renners nog acht klassiekers.
In 1993 werd de ploeg weer opgeheven, maar alle renners van het team van Ariostea vonden makkelijk een nieuwe werkgever. Ook Ferretti vond een nieuwe ploeg en kwam terecht bij GB-MG Maglificio.

## Bekende renners

* Moreno Argentin (1990-1992)
* Adriano Baffi (1985, 1989-1992)
* Fabio Casartelli (1993)
* Davide Cassani (1990-1993)
* Bruno Cenghialta (1988-1993)
* Alberto Elli (1989-1993)
* Andrea Ferrigato (1991-1993)
* Giorgio Furlan (1991-1993)
* Rolf Järmann (1992-1993)
* Stefan Joho (1988-1990, 1992)
* Massimiliano Lelli (1990-1993)
* Marco Lietti (1990-1992)
* Rodolfo Massi (1990-1991)
* Dag-Erik Pedersen (1986-1987)
* Pascal Richard (1993)
* Bjarne Riis (1992-1993)
* Marco Saligari (1987-1993)
* Rolf Sørensen (1988-1992)
* Guido Van Calster (1985)
* Paul Wellens (1984)

## Belangrijkste overwinningen

| Klassiekers Amstel Gold Race 1993: Rolf Järmann Luik-Bastenaken-Luik 1991: Moreno Argentin Parijs-Brussel 1992: Rolf Sørensen Parijs-Tours 1990: Rolf Sørensen Ronde van Lombardije 1993: Pascal Richard Ronde van Vlaanderen 1990: Moreno Argentin Waalse Pijl 1991: Moreno Argentin en 1992: Giorgio Furlan Belangrijke meerdaagse wedstrijden Ronde van Romandië 1993: Pascal Richard Ronde van Zwitserland 1992: Giorgio Furlan en 1993: Marco Saligari Tirreno-Adriatico 1992: Rolf Sørensen Zesdaagse van Zürich 1989 en 1990: Adriano Baffi | Etappes in de Grote Rondes Etappes in de Ronde van Italië 1986: Dag-Erik Pedersen en Sergio Santimaria 1988: Stefan Joho 1989: ploegentijdrit en Stefan Joho 1990: Adriano Baffi (2 maal) 1991: Massimiliano Lelli (2 maal) en Davide Cassani 1992: Giorgio Furlan en Marco Saligari 1993: Davide Cassani, Giorgio Furlan, Bjarne Riis en Marco Saligari Etappes in de Ronde van Frankrijk 1990: Moreno Argentin 1991: ploegentijdrit, Moreno Argentin, Bruno Cenghialta en Marco Lietti 1992: Rolf Jaermann 1992: Bjarne Riis |
# Celloconcert (Aho)

De Finse componist Kalevi Aho voltooide zijn Celloconcert in 1984.
Aho schreef het werk in eerste instantie voor de cellist Erkki Rautio, deze hielp Aho in 1977 met de uitvoering van Prelude, toccata en postlude voor cello en piano. Het concerto van Aho is een werk in de letterlijke betekenis van het woord: Wedijvering. In deze strijd zijn er vier partijen:
* de cellist
* de organist
* een groepje bestaande uit accordeon, mandoline, saxofoon, tuba en kleine trom
* het orkest.
De cellist moet het echter niet tegen de andere drie opnemen, hij hoeft alleen muzikaal te strijden met de organist en het orkest. Het groepje van vijf musici zit hem het gehele stuk niet in de weg, maar is als het ware een aparte solist binnen het orkest. Het concert bestaat uit twee delen, maar zij worden achter elkaar doorgespeeld. De twee delen zijn als volgt aangeduid:
* maatslag 69 – poco meno mosso – piu mosso – presto – meno mosso – prestissimo
* maatslag 92 – Tranquillo assai – cadens – presto leggierissimo – maatslag 52 e stringendo – coda.
In het celloconcert zijn alle factoren aanwezig van een klassiek concert. Uitgebreide passages voor de solist en een cadens waarin hij/zij zijn/haar virtuositeit kan laten horen. Echter het werk begin met een zeer ijle en schrille toon uit het orgel. Het orgel speelt een dubbelrol, soms treedt het op als solist, soms als onderdeel van het symfonieorkest. In de loop van het concert lijkt de cellist het te verliezen van de anderen, zeker in deel 2 waarin twee uitbarstingen van het orkest zitten, waarbij melodie, of akkoordenopbouw geen rol speelt, men lijkt allemaal door elkaar heen te spelen, als het maar fortissimo possibile is. Uiteindelijk sterft het werk uit en de cellist blijft als enige over.
De eerste uitvoering vond plaats op 1 september 1984 tijdens het Helsinki Festival, uitvoerenden waren Rautio en het Fins Radiosymfonieorkest onder leiding van Esa-Pekka Salonen.
Aho schreef het werk voor:
* solo cello
* orgel
* accordeon, mandoline, altsaxofoon, tuba, slagwerker
* 2 dwarsfluiten, 2 hobo's, 3 klarinetten, 2 fagotten
* 2 hoorns, 2 trompetten, 1 trombone, 1 eufonium
* 1 pauk, 1 man/vrouw percussie, 1 celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave BIS Records: Gary Hoffman (cello), Symfonieorkest van Lahti o.l.v. Osma Vänskä (1995)
* Uitgave Bis
* Fimic (Finse muziekcentrale)
# Celloconcert (Holmboe)

Vagn Holmboe voltooide zijn Concert voor cello en orkest in 1974. Het bleef zijn enige concerto voor de cello.
Holmboe schreef het werk in zijn eigen stijl van Metamorfose. Van het werk is vrijwel niets bekend. Het bestaat uit vijf delen die zonder tussenpauzen worden uitgevoerd:
* Moderato
* Andante
* Vivace
* Tempo giusto
* Vivace.
Er is van dit werk slechts één opname bekend en die dateert uit 1975. De cellist Erling Bløndal Bengtsson nam het 11 en 12 december 1975 op met het Deens Radio Symfonieorkest onder leiding van János Ferenczik.
Orkestratie:
* 1 fluit, 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 1 althobo, 2 klarinetten, 1 basklarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten
* pauken, percussie waaronder xylofoon celesta
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Edition Wilhelm Hansen
* Deense Componistendatabase
* Bis Records: opname 1975

## Concerto’s

    Altvioolconcert · Celloconcert · Concert voor blokfluit, strijkinstrumenten, celesta en vibrafoon · Concert voor orkest · Fluitconcert nr. 1 · Fluitconcert nr. 2 · Tubaconcert · Vioolconcert nr. 1 · Vioolconcert nr. 2

## Kamerconcerto’s

    Kamerconcert nr. 1 voor piano, strijkinstrumenten en pauken · Kamerconcert nr. 2 voor fluit, viool, strijkinstrumenten en percussie · Kamerconcert nr. 3 voor klarinet en kamerorkest · Kamerconcert nr. 4 voor pianotrio en kamerorkest · Kamerconcert nr. 5 voor altviool en kamerorkest · Kamerconcert nr. 6 voor viool en kamerorkest · Kamerconcert nr. 7 voor hobo en kamerorkest · Kamerconcert nr. 8 voor orkest · Kamerconcert nr. 9 voor viool, altviool en kamerorkest · Kamerconcert nr. 10 · Kamerconcert nr. 11 voor trompet en orkest · Kamerconcert nr. 12 voor trombone en orkest · Kamerconcert nr. 13 voor hobo, altviool en kamerorkest
# Cenodocus

Cenodocus is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Thomson.

## Soorten

Cenodocus omvat de volgende soorten:
* Cenodocus antennatus Thomson, 1864
* Cenodocus borneensis Gilmour & Breuning, 1963
* Cenodocus granulosus Pascoe, 1866
* Cenodocus laosensis Breuning, 1965
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)