OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fort McMurray

Fort McMurray, dat van 1947 tot 1962 McMurray heette, is een stedelijk servicegebied ('urban service area') in de gemeente Wood Buffalo in Alberta, Canada. Het is gelegen bij de samenvloeiing van de rivieren de Athabasca en de Clearwater.
De regio is vooral bekend vanwege de grootschalige winning van teerzand en de daarmee verbonden olie-industrie. Daarnaast wordt er ook aardgas gewonnen.
Op circa 10 km ten zuidoosten van Fort McMurray ligt de luchthaven Fort McMurray International Airport.

## Klimaat

Fort McMurray kent strenge winters, behalve tijdens periodes waarin een warme chinookwind waait. De zomers zijn relatief mild tot zelfs warm, maar momenteel zijn er slechts drie maanden waarbij de gemiddelde temperatuur boven de 10°C uitkomt (juni, juli en augustus). Fort McMurray heeft nu nog een subarctisch of boreaal klimaat (Dfc), maar het klimaat ligt net op de grens van het vochtig continentaal klimaat (Dfb). Door de opwarming van de aarde zal het klimaat van Fort McMurray binnen enige tijd een gematigd landklimaat (Dfb) krijgen, een zogeheten hemiboreaal klimaat. Juli is de warmste maand, januari de koudste. In de herfst daalt de gemiddelde temperatuur opvallend snel: van 15,4°C in augustus tot -8,6°C in november. De gemiddelde temperatuur overdag in november bedraagt slechts -4,3°C. De winter in Fort McMurray duurt relatief lang, van november tot en met maart. Door de sneeuwval in de winter en het blijvende sneeuwpak gaat de opwarming in de lente wat trager dan de afkoeling in de herfst.

## Brand

Op 1 mei 2016 brak brand uit op zo’n 15 kilometer ten zuidwesten van de plaats waarschijnlijk door menselijk handelen. De droogte, hoge temperaturen en hoge windsnelheden maakten een snelle verspreiding van het vuur mogelijk. Op 3 mei bereikte het Fort McMurray en de 88.000 inwoners moesten de stad halsoverkop verlaten. Ook dorpen ten zuiden van Fort McMurray werden bedreigd. Zo'n 2400 huizen gingen in rook op, dit was zo’n 10% van het woningbestand. Het vuur trok verder richting het noorden en bedreigde de teerzandoliewingebieden, maar door een verandering van de wind boog het af naar het oosten in de richting van Saskatchewan. Het duurde tot 5 juli alvorens de brand onder controle was. Circa 590.000 hectare is door het vuur aangetast en de materiële schade werd getaxeerd op C$ 9 miljard.
* 1 2 3 (en) Munich Re Firestorm in Fort McMurray, 16 december 2016, geraadpleegd op 17 januari 2017
* ↑ NOS.NL Fort McMurray brandt; 88000 Canadezen geëvacueerd, 5 mei 2016. Gearchiveerd op 18 januari 2022.
# Honger

Honger is het biologische signaal van het lichaam dat er behoefte aan eten is. Het wordt veroorzaakt door de daling van het glycogeen-gehalte in de lever tot onder een bepaald niveau. Een mens kan in principe tot vijftig dagen zonder voedsel, maar geen drie dagen zonder drinken (zie ook: dorst). Ook te veel eten na een periode van honger kan leiden tot de dood.
Honger wordt vaak onderscheiden van trek of appetijt: bij honger is er een acute noodzaak om voedsel tot zich te nemen, omdat anders ernstige lichamelijke schade kan ontstaan. Daarentegen kan men echter trek hebben zonder dat de primaire levensbehoefte aan voedsel in het gedrang is. Sommige mensen vinden, met name wanneer ze zelf in het verleden te maken hebben gehad met hongersnood, de dagelijkse uitdrukking 'Ik heb honger' ongepast, omdat trek niet te vergelijken zou zijn met daadwerkelijke honger.
In tegenstelling tot honger, die onvrijwillig is, kan men ervoor kiezen om te vasten, dit is zich gedurende een periode te onthouden van voedsel, meestal vanuit een religie of andere overtuiging. Een hongerstaking is een vasten om geweldloos pressie uit te oefenen, doorgaans voor een politiek doel. Ook kan men vergeten te eten, bij onbewuste verdringing. Hieraan ligt vaak een eetstoornis ten grondslag.
Ook overdrachtelijk kan honger tot grote nood leiden. Geestelijke honger is de ervaring van gebrek aan culturele en spirituele impulsen.
# Helice formosensis

Helice formosensis is een krabbensoort uit de familie van de Varunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Rathbun.
# Dicyema octopusi

Dicyema octopusi is een soort in de taxonomische indeling van de Rhombozoa. Deze minuscule, wormachtige parasieten hebben geen weefsels of organen en bestaan uit slechts enkele tientallen cellen.
Het organisme behoort tot het geslacht Dicyema en behoort tot de familie Dicyemidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Kalavati, Narasimhamurti & Suseela.
# Duque de San Fernando Luis

Duque de San Fernando Luis is een sinds 1816 bestaande Spaanse adellijke titel.

## Geschiedenis

Op 7 februari 1816 werd de titel van hertog van San Fernando Luis gecreëerd door Ferdinand VII van Spanje voor de Franse diplomaat Anne Adrien Pierre de Montmorency-Laval, Frans hertog van Laval (1768-1837), ambassadeur te Madrid. Tegelijkertijd werd aan deze titel de Grandeza de España verleend. De titel ging door rehabilitatie in 1866 vervolgens over naar het geslacht De Lévis-Mirepoix, in welk laatste geslacht de titel zich nog steeds bevindt.
Huidig titeldrager is sinds 10 januari 1985 Antoine de Lévis-Mirepoix (1942), schrijver en landbouwproducent in Frankrijk en in Argentinië; hij is getrouwd geweest met Isabelle prinses de Croÿ (1943) die het familiekasteel van Léran bewoont, een kasteel dat al voor de 14e eeuw tot het bezit van het geslacht Lévis behoorde. Hun zoon Guillaume de Lévis-Mirepoix (1975) is de vermoedelijke opvolger in de titel.
* Elenco de grandezas y titulos nobiliarios españoles (2017), p. 710.
# Dipulus

Dipulus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van naaldvissen (Bythitidae).

## Soorten

* Dipulus caecus Waite, 1905
* Dipulus hutchinsi Møller & Schwarzhans, 2006
* Dipulus multiradiatus (McCulloch & Waite, 1918)
* Dipulus norfolkanus Machida, 1993
* ↑ (en) Dipulus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Gerardus Josephus Xavery

Gerardus Josephus Xavery (gedoopt Antwerpen, 27 juli 1700 - na 1752) was een kunstschilder, tekenaar en etser uit de Zuidelijke Nederlanden, die zich vestigde in Den Haag. Hij wordt ook vermeld als Gerard Joseph Xavery.

## Leven en werk

Xavery was een zoon van de Antwerpse beeldhouwer Albert Xavery en Catharina Maria Herry/Herri en een jongere broer van Jan-Baptist Xavery. Hoewel zowel zijn broer en vader als grootvader Jeronimus Xavery beeldhouwers waren, koos hij voor de schilderkunst. Hij vestigde zich in Den Haag, waar hij in 1741 lid werd van de Confrerie Pictura. Xavery schilderde, tekende en etste onder meer landschappen, portretten en bloemstillevens. Hij maakte daarnaast series etsen over de commedia dell'arte, met harlekijnen en acrobaten, die in boekvorm werden gepubliceerd. Hij gaf les aan zijn oomzegger Frans Xavery. G.J. Xavery is vermoedelijk in 1752 of 1753 in Den Haag overleden.

## Enkele werken

* Scène uit de Commedia dell'Arte met Pierrot die de was doet, collectie Rijksmuseum Amsterdam.
* Portret van François Fagel, collectie Rijksmuseum Amsterdam. Ets van Pieter Tanjé naar een tekening van Xavery.
* Portret van predikant Henricus Velse, collectie Rijksmuseum Amsterdam.
* ↑ "Gerardus Josephus Xavery", ECARTICO, Universiteit van Amsterdam.
* 1 2 A.J. van der Aa, "Gerardus Josephus Xavery", Biographisch woordenboek der Nederlanden. Deel 21 (1878). Gearchiveerd op 15 juni 2021.
* ↑ Christiaan Kramm, "Xavery, (Gerardus Josephus)", De levens en werken der Hollandsche en Vlaamsche kunstschilders, beeldhouwers, graveurs en bouwmeesters, van den vroegsten tot op onzen tijd. Amsterdam: Gebroeders Diederichs. Gearchiveerd op 6 augustus 2021.
* Biografisch Portaal: 20808272
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: xave003
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2012714766
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 128717696
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 85885
* Union List of Artist Names: 500029434
* Virtual International Authority File: 95863311
* WorldCat (via VIAF): 95863311
# Dicranomyia (Erostrata) cnephosa

Dicranomyia (Erostrata) cnephosa is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Frans Wedemeijer

Frans Wedemeijer (Bergen op Zoom, 1 februari 1838 – Amsterdam, 27 september 1896) was een Nederlands dirigent.

## Leven en werk

Johannes Franciscus Wedemeijer was een zoon van de stafmuzikant Petrus Wedemeijer en Lucia Bruijnen. Hij huwde op 17 april 1873 in Amsterdam met de Haagse Johanna Jacoba Maria Frölich Hubert.
Hij kreeg zijn muzikale opleiding van zijn vader, die korte tijd muziekdocent in Amsterdam is geweest en zich in Leeuwarden als musicus had gevestigd. Hij kon in 1859 aan de slag als violist en klarinettist in het orkest van Willem Stumpff. In dat orkest was hij tevens tweede concertmeester. In 1867 ging dat orkest ter ziele. In 1884 richtte hijzelf een symfonieorkest op, dat enige jaren succes had. Hij gaf in die tijd ook leiding aan het Parkorkest (achter Stumpff), de Amsterdamse Orkestvereeniging (achter Johannes Meinardus Coenen) en verzorgde daarmee onder andere de begeleiding van de Nederlandse Opera) in de Stadsschouwburg. In 1888 schoof hij aan als tweede dirigent van het Concertgebouworkest achter Willem Kes. Hij zou bij meer dan zestig concerten op de bok staan. Na een jaar vertrok hij naar het orkest van het Paleis voor Volksvlijt, maar weer achter de leiders Hol en Coenen. Nadat ook dat orkest sneuvelde richtte hij weer zelf een orkest op. Omdat hij maar niet echt doorbrak, zou hij te boek komen staan als eeuwige tweede. Wedemeijer was tevens kapelmeester van de Amsterdamse schutterij.
Wedemeijer heeft een bewerking geschreven van de Ungarische Suite van Heinrich Hoffmann. Deze werd in 1880 uitgevoerd in Leeuwarden, waarbij melding werd gemaakt van "de zoon van onze geachten stadgenoot".
Wedemeijer kwam ongelukkig aan zijn einde. Na het verlaten van zijn woning aan de Jacob Van Campenstraat op zaterdagavond 26 september 1896 is hij omstreeks één uur 's nachts te water geraakt van de Singelgracht. Zijn lijk werd op de vroege zondagmorgen 27 september omstreeks vijf uur opgehaald uit het water langs de Stadhouderskade tussen de Van Wou- en Ferdinand Bolstraat. Hij werd op 1 oktober 1896 in Sloten begraven op de begraafplaats Huis te Vraag.

## Externe link

* Het geheugen van Nederland: J.F. Wedemeijer † (met portret)
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 192.
* ↑ Algemeen Handelsblad d.d. 30 september 1896: rouwadvertentie
* ↑ Huwelijksakte d.d. 17 april 1873 Amsterdam
* ↑ Concertgebouworkest: dirigent: Wedemeijer, Frans (J.F.) - 62 concerten
* ↑ Algemeen Handelsblad, 28 september 1896
* ↑ O.a. in Het Nieuws van de Dag d.d. 29 september 1896: Stadsnieuws en het Algemeen Handelsblad d.d. 28 september 1896: J.F.Wedemeijer† en zijn overlijdensakte. Ook andere kranten maakten melding van dit tragische ongeval.
# Hugo Christiaan Carsten (1772-1832)

Hugo Christiaan Carsten (Hoogeveen, gedoopt 28 juni 1772 - aldaar, 7 april 1832) was een Nederlandse schulte en gedeputeerde van Drenthe.
Mr. Carsten was een zoon van de schulte van Zuidwolde en Hoogeveen mr. Hendrik Jan Carsten en Aleida Rosendal. Hij studeerde rechten aan de universiteit van Groningen en promoveerde aldaar in 1794. Hij was achtereenvolgens schulte van Hoogeveen van 1795 tot 1803 en advocaat-fiscaal van de drost van Drenthe van 1803 tot 1810. In 1810 werd hij benoemd tot notaris te Hoogeveen. In 1814 werd hij gekozen tot lid van Provinciale Staten van Drenthe en tot gedeputeerde van deze provincie. Hij vervulde deze functies totdat hij in april 1832 op 59-jarige leeftijd in Hoogeveen overleed.
Carsten trouwde op 5 juni 1802 te Warfhuizen met Lubbina Brongers, dochter van de predikant JuIlenius Brongers en Henriette Clara Hagenouw. Na het overlijden van zijn eerste vrouw in 1807 hertrouwde hij op 10 september 1809 te Meppel met AIberta Lamberdina Kniphorst, dochter van Lambertus Kniphorst en AIeida Vos. Een zoon uit dit laatste huwelijk was het latere Eerste Kamerlid Hendrik Jan Carsten.

## Bezittingen in Hoogeveen en in Emmen

* De herenbehuizing Veenlust in Hoogeveen werd in 1764 gebouwd in opdracht van de compagnons van de Bentinckcompagnie. Deze maatschappij van verveners gebruikte het huis als vergaderplaats en elk van de compagnons bezat er een kamer. In de 19e eeuw bleek er nog één eigenaar van het huis en de bijbehorende landerijen te zijn, Hugo Christiaan Carsten. Hij begon met de bebossing van het ontgonnen veen. Dit werk werd na zijn dood voortgezet door zijn zoon Hendrik Jan, die onder meer burgemeester van Hoogeveen is geweest. Uiteindelijk lukte het deze zoon niet om zijn zaken rendabel te exploiteren. Hij ging in 1887 failliet en zag zich genoodzaakt al zijn functies neer te leggen. Veenlust was al ruim voor die tijd afgebroken.
* In Emmen bezat Carsten samen met enkele collega verveners uit Hoogeveen te weten W. de Jonge, Rudolph Otto van Holthe tot Echten en zijn broer de landschrijver van Drenthe Caspar Everhard het herenhuis den Angelso in Emmen, waarbij ook drie boerenplaatsen en landerijen behoorden. Waarschijnlijk gebruikten zij dit als beleggingsobject.
* Nederland's Patriciaat jrg. 54, 1968, blz. 9 t/m 23
* Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek. Deel 9: Carsten, Mr. Hugo Christiaan
* Encyclopedie Drenthe: Carsten, Hugo Christiaan
* Bos, Jan (et al.) Huizen van stand: geschiedenis van de Drentse havezaten en andere herenhuizen en hun bewoners (1989) uitg. Boom, Meppel, ISBN 90-6009-889-7
* ↑ Huizen van stand, blz. 96
# Heliceen

Helicenen zijn in de organische chemie verbindingen met in hun molecule ortho-verknoopte benzeenringen. Hiermee vallen deze verbindingen onder de polycyclische aromatische koolwaterstoffen. De verbindingen zijn vernoemd naar de helix die gevormd wordt door met name de verbindingen met 6 en meer ringen. De chemie van deze verbindingen trekt de aandacht door hun unieke combinatie van structurele, spectroscopische en optische eigenschappen.
Helicenes trekken onder andere de aandacht door hun chiraliteit zonder dat aan de standaardvoorwaarde ervoor (vier verschillende groepen aan één koolstofatoom) is voldaan. De chiraliteit van de helicenen berust op het feit dat helices die met de klok mee en tegen de klok in draaien niet met elkaar vereenzelvigd kunnen worden.

## Achtergrond

Het eerste [6]heliceen (ook bekend onder de naam hexaheliceen) werd bereid via een route waarin de twee centrale ringen gevormd werden met behulp van een Friedel-Crafts reactie van carbonzuurderivaten door M. S. Newman en D. Lednicer in 1956. Sindsdien zijn verschillende routes naar de helicenen gevonden. Tegenwoordig is het mogelijk helicenen met verschillende lengte en substituenten te bereiden. De oxidatieve fotocyclisatie van stilbeenderivaten is vaak de sleutelreactie. Het langste tot nu toe gerapporteerde heliceen, [14]heliceen, is in 1975 via deze route bereid.
Een voorbeeld van de synthese van een kleiner heliceen is de meerstapsbereiding van [5]heliceen in een alkeenmetathese van een divinylverbinding (op basis van 1,1'-bi-2-naftol (BINOL) met Grubbs' tweede generatie katalysator:
Polyacenen zijn de lineaire analoga van de helicenen.
# Diadegma simplificator

Diadegma simplificator is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Aubert in 1964.
# Duque de Sanlúcar la Mayor

Duque de Sanlúcar la Mayor is een sinds 1625 bestaande Spaanse adellijke titel.

## Geschiedenis

Op 5 januari 1625 werd de titel van hertog van Sanlúcar la Mayor gecreëerd door Filips IV van Spanje voor Gaspar de Guzmán y Pimentel (1587-1645). De titel is ontleend aan de plaats Sanlúcar la Mayor. In 1632 werd aan deze titel de Grandeza de España verleend. De titel ging vervolgens over naar de geslachten Felipez, Osorio de Moscoso en Ruiz de Arana, in welk laatste geslacht de titel zich nog steeds bevindt.
Huidig titeldrager is sinds 31 januari 2000 via haar vader José María Ruiz de Arana y Montalvo (1933-2004) de klinisch psychologe dr. María Cristina del Carmen Margarita Ruiz de Arana y Marone-Cinzano (1968), tevens sinds 2006 draagster van de titel hertogin van Baena; zij is via haar moeder een kleindochter van de infante Maria Cristina van Spanje (1911-1996) (ook: María Cristina de Borbón y Battenberg).
* L'ordre de la noblesse 7 (1992), p. 925.
* Elenco de grandezas y titulos nobiliarios españoles (2017), p. 743.
# Diolcogaster merata

Diolcogaster merata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Saeed, Austin & Dangerfield in 1999.
# Diabrotica subsulcata

Diabrotica subsulcata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1865 gepubliceerd door Joseph Sugar Baly.
# Hedma

Hedma is een geslacht van vlinders van de familie tastermotten (Gelechiidae).

## Soorten

* H. abzacella Dumont, 1932
* H. iranica (Povolny, 1976)
* H. klimeschi (Povolny, 1972)
* H. maculata (Povolný, 1978)
* H. melongenae (Povolny & Bradley, 1980)
* H. microcasis (Meyrick, 1929)
* H. rhamnifoliae (Amsel & Hering, 1931)
# Diadegma sordipes

Diadegma sordipes is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Carl Gustaf Thomson in 1887.
# Druid

Druid kan verwijzen naar:
* Druid (band), Britse rockband
* Druid (voorvork), onderdeel voor motoren
* Druid (computerspel), computerspel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Druid en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ectmesopus zayasi

Ectmesopus zayasi is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1959 gepubliceerd door Blake.
# Gerardus Kuypers

Gerardus Kuypers (Mijnsheerenland, 11 oktober 1722 - Groningen, 5 juni 1798) was een Nederlands gereformeerd predikant en hoogleraar in de theologie aan de universiteit van Groningen. Hij is vooral bekend geworden door zijn rol in de Nijkerkse beroeringen, die ontstonden toen hij predikant in Nijkerk was.

## Levensloop

Gerardus Kuypers was de zoon van de predikant François Kuypers, die onder andere enkele pamfletten tegen de hernhutters publiceerde. Hij studeerde van 1738 tot 1744 in Leiden theologie en Oosterse talen. Na zijn studie werkte hij als hulpprediker in Amsterdam tot hij in 1745 predikant van Jutphaas werd. Op 27 april 1749 deed hij intrede in Nijkerk.
Al in november van hetzelfde jaar begon een opwekkingsbeweging die zich kenmerkte door toenemend zondebesef onder de gemeenteleden en meer belangstelling voor de prediking. Meer de aandacht trokken echter de emotionele uitbarstingen tijdens de kerkdiensten. Door deze verschijnselen kregen de plaatselijke predikanten veel kritiek van theologen, onder wie de Leidse leermeester van Kuypers, Johannes van den Honert. Kuypers verdedigde echter de opwekkingsbeweging door te verwijzen naar de geestelijke opleving die volgens hem in de gemeente had plaats gehad, ook al was hij zelf minder gelukkig met de onrust in de kerkdiensten. Deze probeerde hij te verminderen doordat hij de mensen die hun emoties niet konden beheersen uit de kerk liet brengen. Al in 1750 was de opwekkingsbeweging over haar hoogtepunt heen al ging de discussie over het beroeringswerk nog tot 1752 door.
In 1759 werd Kuypers predikant van de Groningse stad Winschoten, maar hij vertrok het volgende jaar alweer naar het nabijgelegen Scheemda. In 1765 werd Kuypers onverwacht benoemd tot hoogleraar in de theologie in Groningen en academieprediker als opvolger van Daniël Gerdes. In zijn inaugurele oratie toonde de vroegere opwekkingsprediker zich een gematigd aanhanger van de Verlichting. Zijn vakgebied was de homiletiek (predikkunde), dogmatiek en de exegese. Kuypers bleef professor tot zijn overlijden in 1798.

## Literatuur

* C. Huisman, Geloof in beweging. Gerardus Kuypers, pastor en patriot tussen vroomheid en verlichting. Zoetermeer, Boekencentrum, 1996. [Met bibliografie van Kuypers' werken]. ISBN 90-239-0546-6

## Externe link

* Beschrijving bij Rijksuniversiteit Groningen
* Biblioteca Nacional de España: XX1149754
* Biografisch Portaal: 07248862
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: kuij008
* Gemeinsame Normdatei: 11951799X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5929 5182
* Library of Congress Control Number: nb99037785
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070104220
* Système universitaire de documentation: 164312536
* Virtual International Authority File: 25414366
* WorldCat (via VIAF): 25414366
# Cymadusa alyxis

Cymadusa alyxis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ampithoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Hughes & Lowry.
# Francesca Massobrio

Francesca Massobrio (Asti, 9 juli 1993) is een atleet uit Italië.
Op de Olympische Jeugdzomerspelen in 2010 nam Massobrio deel aan het onderdeel kogelslingeren, en eindigde op de 14e plaats.
In 2017 nam ze deel aan de European Throwing Cup in Spanje en eindigde op de tiende plaats.
* ↑ FIDAL––profiel
* ↑ IAAF––profiel
* ↑ Olympedia––profiel. Gearchiveerd op 14 juni 2022.
* ↑ The-Sports.org––profiel. Gearchiveerd op 15 mei 2021.
# Hugo Charles Gustav van Lawick

Hugo Charles Gustav baron van Lawick (Batavia, Nederlands-Indië, 24 mei 1882 – Breda, Nederland, 13 september 1965) was als generaal-majoor in de periode rondom de Tweede Wereldoorlog gouverneur van de Koninklijke Militaire Academie (KMA) in Breda.

## Militair
#### Cavalerie

In 1905 werd Van Lawick aangesteld voor het Wapen der Cavalerie bij het 1e Regiment Huzaren, dat later het 4de Regiment Huzaren te Deventer werd. Hier bleef hij tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. In 1915 kwam hij bij de Staf cavalerie-brigade, waar hij in 1916 adjudant van de commandant werd.

#### KMA

Na de oorlog werd hij leraar aan de KMA totdat hij daar in 1934 als gouverneur werd aangesteld. Toen het Duitse leger de KMA bezet had, probeerden de Duitsers hem en een aantal andere hoge militairen over te halen om voor samenwerking met de Duitsers te tekenen. In ruil daarvoor zouden ze met rust gelaten worden. Hugo van Lawick en de andere militairen hebben dit echter geweigerd en zijn daarom als krijgsgevangene naar Duitsland afgevoerd. Overigens zijn ze als krijgsgevangenen waardig behandeld.
Na de oorlog werd hij militair raadsheer aan het Bijzonder Gerechtshof in Den Haag. Op 1 oktober werd hij eervol uit de militaire dienst ontslagen. Op 1 januari 1946 werd hij militair raadsheer aan het Bijzonder Gerechtshof in Den Bosch.

## Privéleven

Van Lawicks ouders waren Hugo Gustav van Lawick (1847-1897) en Wilhelmine Petronella Nicolasina Schuurman (1855-1939). Hij is twee keer getrouwd geweest. Uit zijn eerste huwelijk kreeg hij twee zoons waardoor hij de grootvader werd van filmmaker Hugo Arndt Rodolf baron van Lawick.
Hugo van Lawick was Rechtsridder in de Johanniterorde,

## Onderscheidingen

Van Lawick was Commandeur in de Orde van de Eikenkroon, Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, drager van het Mobilisatie-Oorlogskruis. het Onderscheidingsteken voor Langdurige Dienst als Officier, het Mobilisatiekruis 1914-1918, de Vaardigheidsmedaille van het Nederlands Olympisch Comité en het Officierskruis van de Orde van de Kroon van Roemenië (met de zwaarden).
Als teken van het met succes afmaken van de Hogere Krijgsschool droeg hij op de rechterborst een "Gouden Zon".

## Externe link

* Militaire loopbaan en foto's