OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Finale FA Cup 1999

De finale van de FA Cup van het seizoen 1998/99 werd gehouden op 22 mei 1999. Manchester United nam het op tegen het Newcastle United van coach Ruud Gullit. De wedstrijd vond plaats in het Wembley Stadium in Londen. Newcastle verloor de finale voor het tweede jaar op rij met 2-0, waardoor Manchester voor de tiende keer de beker in ontvangst mocht nemen. Manchester United won in 1999 de treble; naast de beker veroverde het team van Alex Ferguson ook de landstitel en de UEFA Champions League.
Bij Manchester United zaten er met Jaap Stam en Raimond van der Gouw twee Nederlanders op de bank. Stam mocht na 78 minuten invallen voor doelpuntenmaker Paul Scholes.

## Finale
### Wedstrijd

Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 79.101 Scheidsrechter: Peter Jones (Engeland) :
| 22 mei 1999 15:00 UTC+1 | Sheringham 11' Scholes 53' | Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 79.101 Scheidsrechter: Peter Jones (Engeland) |
| Manchester United | Newcastle United |
Manchester United: :
| GK | 1 | Peter Schmeichel |
| RB | 2 | Gary Neville |
| CB | 5 | Ronny Johnsen |
| CB | 4 | David May |
| LB | 12 | Phil Neville |
| RM | 7 | David Beckham |
| CM | 18 | Paul Scholes | 78' |
| CM | 16 | Roy Keane | 9' |
| LM | 11 | Ryan Giggs |
| CF | 9 | Andy Cole | 60' |
| CF | 20 | Ole Gunnar Solskjær |
| Wisselspelers: |||
| GK | 17 | Raimond van der Gouw |
| DF | 6 | Jaap Stam | 78' |
| MF | 15 | Jesper Blomqvist |
| FW | 10 | Teddy Sheringham | 9' |
| FW | 19 | Dwight Yorke | 60' |
| Coach: |||
| Alex Ferguson ||||
Newcastle United: :
| GK | 13 | Steve Harper |
| RB | 38 | Andy Griffin |
| CB | 16 | Laurent Charvet |
| CB | 34 | Nikos Dabizas |
| LB | 4 | Didier Domi |
| RM | 7 | Rob Lee |
| CM | 12 | Dietmar Hamann | 5' 46' |
| AM | 14 | Temoeri Ketsbaia | 79' |
| CM | 11 | Gary Speed |
| LM | 24 | Nolberto Solano | 68' |
| CF | 9 | Alan Shearer |
| Wisselspelers: |||
| GK | 1 | Shay Given |
| DF | 2 | Warren Barton |
| MF | 10 | Silvio Marić | 68' |
| MF | 17 | Stephen Glass | 79' |
| FW | 20 | Duncan Ferguson | 46' |
| Coach: |||
| Ruud Gullit ||||
1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Finale FA Cup 2000

De finale van de FA Cup van het seizoen 1999/00 werd gehouden op 20 mei 2000. Chelsea nam het op tegen Aston Villa. De wedstrijd vond plaats in het Wembley Stadium in Londen. Chelsea won met het kleinste verschil na een doelpunt van Roberto Di Matteo. Aanvoerder Dennis Wise werd na afloop verkozen tot man van de wedstrijd.
Bij Chelsea stonden er met Ed de Goeij en Mario Melchiot twee Nederlanders in de basis. Bij Aston Villa speelde George Boateng de volledige wedstrijd.

## Finale
### Wedstrijd

Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 78.217 Scheidsrechter: Graham Poll (Engeland) :
| 20 mei 2000 15:00 UTC+1 | Di Matteo 73' | Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 78.217 Scheidsrechter: Graham Poll (Engeland) |
| Chelsea | Aston Villa |
Chelsea: :
| GK | 1 | Ed de Goeij |
| RB | 2 | Mario Melchiot | 18' |
| CB | 5 | Marcel Desailly |
| CB | 4 | Frank Lebœuf |
| LB | 12 | Celestine Babayaro |
| DM | 7 | Didier Deschamps |
| CM | 11 | Dennis Wise | 28' |
| CM | 16 | Roberto Di Matteo |
| AM | 8 | Gustavo Poyet | |
| CF | 25 | Gianfranco Zola | 89' |
| CF | 31 | George Weah | 88' |
| Wisselspelers: |||
| GK | 23 | Carlo Cudicini |
| DF | 26 | John Terry |
| MF | 34 | Jon Harley |
| MF | 20 | Jody Morris | 89' |
| FW | 19 | Tore André Flo | 88' |
| Coach: |||
| Gianluca Vialli ||||
Aston Villa: :
| GK | 1 | David James |
| RWB | 24 | Mark Delaney |
| CB | 5 | Ugo Ehiogu |
| CB | 4 | Gareth Southgate |
| CB | 15 | Gareth Barry | 16' |
| LWB | 3 | Alan Wright | 88' |
| DM | 6 | George Boateng | |
| CM | 10 | Paul Merson |
| CM | 7 | Ian Taylor | 79' |
| AM | 18 | Benito Carbone | 79' |
| CF | 9 | Dion Dublin |
| Wisselspelers: |||
| GK | 39 | Peter Enckelman |
| DF | 31 | Jlloyd Samuel |
| MF | 26 | Steve Stone | 79' |
| MF | 17 | Lee Hendrie | 88' |
| FW | 12 | Julian Joachim | 79' |
| Coach: |||
| John Gregory ||||
1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Finland op het Eurovisiesongfestival 1987

Finland nam in 1987 deel aan het Eurovisiesongfestival in Brussel, België. Het was de zesentwintigste deelname van het land op het festival. Het land werd vertegenwoordigd door Vivre rosti met het lied Sata salamaa.

## Selectieprocedure

De finale werd gehouden in de studio's van YLE in Helsinki en het werd gepresenteerd door Laila Halme en Lasse Marteson. De winnaar werd aangeduid door de gewone man die per postkaart hun favoriet mocht aanduiden.
| Volgorde | Artiest | Lied | Punten | Plaats |
| 1 | Matti Esko | Isäni maa | 4513 | 6de |
| 2 | Leena Nilsson | Ei yhtään laivaa | 1074 | 9de |
| 3 | Kisu | Kiitos ja anteeks | 1001 | 10de |
| 4 | Virve Rosti | Sata salamaa | 16935 | 1ste |
| 5 | Jorma Kääriäinen | Tuuli soittaa | 2589 | 7de |
| 6 | Paula Koivuniemi | Musiikki on niinku se on | 8753 | 3de |
| 7 | Johnny Lee Michaels | Kesätuuli | 15369 | 2de |
| 8 | Jussi Halme and Helena Miller | Hei, me lennetään | 4925 | 5de |
| 9 | Leena Nilsson Family | Eilinen uudelleen | 1383 | 8ste |
| 10 | Tauski & Co. | Communication | 7294 | 4de |

## In Brussel

Op het Eurovisiesongfestival zelf trad Finland als 18de van 22 deelnemers aan, na Cyprus en voor Denemarken. Aan het einde van de puntentelling stond Finland op een 15de plaats te zijn geëindigd met 32 punten. België gaf geen punten aan deze inzending en Nederland 8.

### Gekregen punten
#### Finale

| 12 punten | 10 punten | 8 punten | 7 punten | 6 punten |
| | Noorwegen | Nederland | | |
| 5 punten | 4 punten | 3 punten | 2 punten | 1 punt |
| | Portugal | Zweden | Luxemburg  Spanje | Duitsland  Griekenland Joegoslavië |

### Punten gegeven door Finland
#### Finale

Punten gegeven in de finale:
| 12 punten | Ierland |
| 10 punten | Duitsland |
| 8 punten | Denemarken |
| 7 punten | Israël |
| 6 punten | Cyprus |
| 5 punten | Noorwegen |
| 4 punten | Italië |
| 3 punten | België |
| 2 punten | Nederland |
| 1 punt | Verenigd Koninkrijk |
* ↑ https://www.eurovision-spain.com/iphp/pais_historia.php?numero=318. Gearchiveerd op 13 augustus 2020.
* ↑ http://www.eurovision.tv/page/history/by-year/contest?event=303
1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Franc Belge

Franc Belge is een Belgisch bier gebrouwen in Brouwerij De Ranke te Dottenijs in Henegouwen. Het is een amberkleurig bier (20 EBC) van het type Spéciale belge met een alcoholpercentage van 5,2%. De bitterheidsgraad is 40 IBU.
Het bier werd op 31 januari 2019 gelanceerd. Het etiket op de fles toont de kop- en muntzijde van een oud muntstuk van 1 Belgische frank van het type gebruikt in de jaren 1950 en '60.
# François Cavanna

François Cavanna (Parijs, 22 februari 1923 – Créteil, 29 januari 2014) was een Franse (satirische) schrijver, journalist en tekenaar.

## Leven en werk
### Afkomst en eerste jobs

Cavanna werd in Parijs geboren als het enige kind van een Italiaanse immigrant en een Franse moeder. Zijn vader verdiende de kost als metselaar. De jonge François was van jongs af aan een gepassioneerd lezer. Op school behaalde hij uitstekende resultaten maar hij had weinig zin om verder te studeren. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog trad hij in dienst van de post. Tijdens de oorlog zag hij zich genoodzaakt enkele keren van werk te veranderen. Zo was hij onder meer bediende in een groenten- en fruitzaak en metselaar in verscheidene bouwfirma's. Aan het begin van 1943 werd hij opgeëist door de Service du travail obligatoire om in Duitsland te gaan werken.

### Tekenaar en Hara-Kiri / Charlie Hebdo

Na de oorlog werd hij bediende voor de Association des déportés du travail. In die hoedanigheid leverde hij zijn eerste stripverhaal af voor het dagblad Le Déporté du travail. Wanneer hij ontslagen werd uit besparingsoverwegingen besloot hij voltijds te werken als tekenaar. Zijn pseudoniem Sépia behield hij tot in de jaren zestig. In 1954 werd hij gevraagd mee te werken aan een gans nieuw tijdschrift, Zéro. Daar leerde hij Georges Bernier kennen. Samen met hem stond hij aan de wieg van de satirische weekbladen Hara-Kiri (1960) en Charlie Hebdo (1970), de opvolger van Hara-Kiri. Toptalenten als Georges Wolinski, Roland Topor, Jean-Marc Reiser en Fred vonden een perfect oefenterrein in deze anarchistische en polemische stripbladen vol zwarte humor. De tijdschriften pasten wonderwel in het kader van het journalistieke mei 1968.

### Werken

Van zijn talrijke werken zijn onder meer zijn autobiografische geschriften vermeldenswaardig. Op het einde van de jaren zeventig verschenen de eerste twee delen van zijn autobiografie. In Les Ritals (1978) riep hij zijn kindertijd op als zoon van een rital, een pejoratief Frans woord voor een Italiaan. De vaderfiguur was hier dominant aanwezig. Het tweede luik, Les Russkoffs verscheen een jaar later en behaalde de Prix Interallié. Hier blikte hij terug op zijn ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog. In Bête et méchant (1981) had hij het over de pionierstijd bij Hara Kiri. Les yeux plus grands que le ventre (1983) was helemaal gewijd aan zijn liefdesleven, dat ook in Maria (1985) ter sprake kwam. En in L’Œil du lapin (1987) kwam hij terug op zijn kindertijd en op zijn moeder. Daarnaast schreef Cavanna ook een aantal historische romans die zich voornamelijk in de vroege middeleeuwen afspeelden. In Lune de miel (2010), zijn laatste werk, maakte Cavanna bekend dat hij leed aan de ziekte van Parkinson. Hij liep nog een dijbeenbreuk op en overleed eind januari 2014 aan de gevolgen van longcomplicaties op 90-jarige leeftijd.
# Formatie van Ciney

De Formatie van Ciney is een geologische formatie in de Belgische ondergrond. De formatie behoort tot het Devoon en dagzoomt in het zuidwesten van de Ardennen. De Formatie van Ciney is genoemd naar de stad Ciney in de provincie Namen.

## Beschrijving

De Formatie van Ciney bestaat uit zand- en siltsteenlagen, waarin ook kalkklasten en lagen van knollige kalksteen voorkomen. De kalksteenklasten zijn vaak fossielen. De groei van mica's geeft de formatie een metamorfe foliatie.
Vooral aan de basis van de formatie kunnen de zandsteenbedden grotere dikte hebben. Ze tonen een duidelijke gelaagdheid met cross-bedding of parallelle laminatie. De zandsteen is vaak kalkig van samenstelling, soms gedolomitiseerd.
Naar boven toe neemt de dikte van de zandsteenbedden geleidelijk af en worden ze afgewisseld met de siltsteen, schalie en kalksteen. De schalie en siltsteen kunnen grotere kalkklasten bevatten en zijn dan te classificeren als wackes.
Aan de top van de formatie komen massieve kalksteenbedden voor.

## Stratigrafie

De Formatie van Ciney komt uitsluitend voor in het westelijke en centrale deel van het Synclinorium van Dinant. Ze gaat lateraal gezien vertand over in de gelaagde zandsteen van de Formatie van Évieux of de kalksteen van de Formatie van Beverire. Deels is de Formatie van Ciney ook gelijktijdig met de Formatie van Comblain-la-Tour ontstaan, maar ze ligt vaak onder deze formatie. Onder de Formatie van Ciney liggen de oudere Formaties van Haversin en Souverain-Pré.
De Formatie van Ciney behoort tot het Midden-Famenniaan. Dat betekent dat de ouderdom ongeveer 365 miljoen jaar is. De formatie heeft een kust-nabije facies.
# Fort Jones

Fort Jones is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Californië, en valt bestuurlijk gezien onder Siskiyou County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 660. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 659, een daling van 1 (-0,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,6 km², geheel bestaande uit land. Fort Jones ligt op ongeveer 842 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Fort Jones.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Fort-Jones op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Fléchinelle

Fléchinelle is een dorp in de Franse gemeente Enquin-lez-Guinegatte in het departement Pas-de-Calais in de regio Hauts-de-France. Fléchinelle ligt in het zuiden van de gemeente, anderhalve kilometer ten zuidoosten van het dorpscentrum van Enquin-les-Mines.

## Geschiedenis

Een oude vermelding van de plaats dateert uit de twaalfde eeuw als Felcinel.
Op het eind van het ancien régime werd Fléchinelle een gemeente. In 1822 werd de gemeente (151 inwoners in 1821) al opgeheven en samen met Serny aangehecht bij de gemeente Enquin.
In het midden van de 19de eeuw werd in de buurt van Fléchinelle steenkool ontdekt. De Compagnie des mines de la Lys-Supérieure verkreeg hier een concessie (Concession de Fléchinelle) in de jaren 1850 en begon nabij Fléchinelle met de exploitatie van een mijn. De mijn kende na een tijd rendabiliteitsproblemen en sloot al rond 1928.
Enquin-les-Mines was onderdeel van het kanton Fauquembergues totdat dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeente werden opgenomen in het kanton Fruges. Op 1 januari 2017 fuseerde de gemeente met Enguinegatte tot de commune nouvelle Enquin-lez-Guinegatte.

## Bezienswaardigheden

* De Église Saint-Wandrille
Enguinegatte‎ · Enquin-les-Mines · Fléchinelle · Serny
# Flémalle-Grande

Flémalle-Grande (Waals: Li Grande Flémåle) is een plaats en deelgemeente van Flémalle in de Belgische provincie Luik. Tot 1977 was Flémalle-Grande een zelfstandige gemeente.

## Geschiedenis

Dit gebied was reeds bewoond in de Romeinse tijd. In de 11e en 12e eeuw was het gebied van de twee Flémalles opgedeeld tussen de Luikse Sint-Laurentiusabdij en het Luikse Sint-Pieterskapittel, wat vooral bezittingen had in Flémalle-Haute.
In 1205 kwam ook een bescheiden wereldlijke heerlijkheid tot stand, waarvan enkele heren als de trois frères de Flémalle bekendheid verwierven tijdens de Awans- en Warouxoorlog. Vanaf de 15e eeuw begon het Sint-Pieterskapittel met het exploiteren van steengroeven en kalkovens. De steenkoolwinning is tot de 14e en 15e eeuw terug te voeren, maar in 1955 sloot de laatste steenkoolmijn. Ook aluin werd gewonnen, en wel vanaf de 12e eeuw, met een piek in de 16e en 17e eeuw. In de 19e eeuw verdween deze nijverheid.
De landbouw was vroeger van grote betekenis, maar deze verdween omdat het grondgebied uiteindelijk vrijwel geheel door woningen en bedrijvigheid werd ingenomen. Er was één kleine parochiekerk voor beide Flémalles, en wel in Flémalle-Grande. Ook de Hospitaalridders vestigden zich hier, en stichtten een kerk die in 1304 aan Johannes de Doper werd gewijd, de patroonheilige van de Hospitaalridders. In 1762 werd de Mattheusparochie in Flémalle-Haute opgericht, welke onderhorig was aan het Sint-Pieterskapittel.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Geografie
### Nabijgelegen kernen

Flémalle-Haute, Souxhon, Mons-lez-Liège, Jemeppe-sur-Meuse, Ivoz

### Bezienswaardigehden

* Het Fort Flémalle, onderdeel van de Forten rond Luik
* De Sint-Jan-de-Doperkerk
* De Maagd der Armenkerk, een modern kerkgebouw aan de Rue de la Fontaine 262, in de wijk Profondval

### Natuur en landschap

De kern van Flémalle-Grande ligt in het Maasdal, waar zich het centrum en de kerk bevindt en waar ook de spoorlijn en de hoofdweg verloopt. Van daar verloopt een weg naar het Haspengouws Plateau, waar ook een aantal grote woonwijken liggen, zoals Profondval.
De steenkoolwinning, door de Charbonnages de Marihaye en de Société anonyme des Charbonnages de Gosson-Kessales is van grote invloed op de streek geweest. Twee terrils, nu omgevormd tot bosrijk natuurgebied, zijn nog aanwezig. Naar het zuiden toe vindt men het Maasdal, waar zich vroeger de Cokerie Flémalle bevond en wat nu tot logistiek bedrijventerrein is omgevormd. Daar ligt ook Petite-Flémalle, wat een onderdeel is van Flémalle-Haute.

## Bekende inwoners
### Geboren

* André Cools (1927-1991), politicus
* Jean-Marie Léonard (1943-2021), politicus
* Daniel Fedrigo (1950), politicus
* Geschiedenis
Deelgemeenten: Awirs · Chokier · Flémalle-Grande · Flémalle-Haute · Gleixhe · Ivoz-Ramet · Mons-lez-Liège Overige plaatsen: Cahottes · Souxhon Belgische gemeenten · arrondissement Luik · provincie Luik · Wallonië
# Frank Kramer (presentator, voetballer)

Frank Kramer (Amsterdam, 27 november 1947 – aldaar, 1 december 2020) was een Nederlands televisiepresentator, sportcommentator en voetballer.

## Carrière
### Voetballoopbaan

Kramer maakte in 1970 de overstap van de Amstelveense amateurvereniging RKAVIC naar Blauw-Wit dat uitkwam in de Eerste divisie. Bij de fusie van Blauw Wit en DWS tot FC Amsterdam in 1972 maakte hij de overstap naar de fusieclub, die uitkwam in de Eredivisie. Vanaf december 1973 werd hij voor een half jaar verhuurd aan MVV. Omdat hij overhoop lag met trainer Pim van de Meent wilde hij niet meer terugkeren naar FC Amsterdam en in seizoen 1974-1975 was hij clubloos. In juli 1975 tekende hij een contract bij Telstar en in 1977 maakte hij de overstap naar FC Volendam. Vanaf 1979 kwam hij voor één seizoen uit voor HFC Haarlem en in 1980 keerde hij terug bij Telstar. In 1981 verkaste hij opnieuw naar FC Volendam. In 1984 werd hij afgekeurd en beëindigde hij zijn loopbaan als profvoetballer.

### Entertainment

In de zomer van 1976 maakte hij deel uit van de door Ron Brandsteder geformeerde gelegenheidsband Full House. Zij scoorden met een veelvuldig op Hilversum 3 gedraaide plaat een hit in de Nederlandse Top 40, Nationale Hitparade en de TROS Europarade, genaamd Standing on the inside, een cover van Neil Sedaka. Net als enkele andere leden van de groep was de inbreng van Kramer beperkt tot het playbacken van de tekst en enkele houterige danspasjes.
Kramer, die eerder naast zijn voetballoopbaan werkte als leraar Duits en steward bij Lufthansa, was vanaf augustus 1977 presentator van het televisieprogramma AVRO's Sportpanorama. Voor de AVRO presenteerde hij in 1978, 1979 en 1980 tevens AVRO's Sterrenslag. Nadat hij bij de AVRO geen nieuw contract kreeg aangeboden, maakte hij in 1981 de overstap naar de KRO. Voor deze omroep presenteerde hij De Frank Kramer Show, het spelprogramma Hints en later het woordspelprogramma Boggle. In 1997 stopte hij na vele jaren met de presentatie van Hints en werd hij opgevolgd door Anita Witzier. De presentatie van Boggle werd overgenomen door Dodi Apeldoorn.
Kramer was vanaf 1994 tv-commentator bij Eurosport bij tennis- en voetbalwedstrijden. In 2018 nam Kramer zeer tegen zijn zin gedwongen afscheid bij Eurosport. Hij uitte daarover zijn frustratie door in de laatste voetbalwedstrijd die hij als tv-commentator voor Eurosport versloeg het over van alles en nog wat te hebben, maar niet over de wedstrijd zelf, tot ontevredenheid van zijn werkgever. Hij droeg in deze uitzending onder meer een gedicht van Willem Wilmink voor.
In december 2019 verscheen zijn biografie Eeuwig op de vlucht, een toevalstreffersleven, geschreven door NOS-sportcommentator Philip Kooke.

## Privéleven

Kramer had van 1976 tot 1983 een relatie met musicus Judy Schomper. Samen met haar vader bedacht hij de naam van haar band: Flairck.
Op zijn 73e verjaardag werd hij onwel en geraakte in coma. Hij overleed vier dagen later.
# Frank Kriz

Frank Josef Kriz (Manhattan (New York), 26 maart 1894 - Manhattan (New York), 11 januari 1955) was een Amerikaans turner.
Kriz nam driemaal deel aan de Olympische Zomerspelen en won in 1924 de gouden medaille op sprong.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1920 | Antwerpen | 10e in de meerkamp |
| 1924 | Parijs | op sprong 19e in de meerkamp 5e in de landenwedstrijd 18e aan de rekstok 6e bij het touwklimmen 8e bij de zijwaartse sprong |
| 1928 | Amsterdam | 7e in de landenwedstrijd 12e op sprong |
* (en) Profiel van Frank Kriz op sports-reference.com (gearchiveerd)
1896: Carl Schuhmann · 1904: Anton Heida, George Eyser · 1924: Frank Kriz · 1928: Eugen Mack · 1932: Savino Guglielmetti · 1936: Alfred Schwarzmann · 1948: Paavo Aaltonen · 1952: Viktor Tsjoekarin · 1956: Helmut Bantz, Valentin Moeratov · 1960: Takashi Ono, Boris Sjachlin · 1964: Haruhiro Yamashita · 1968: Mikhail Voronin · 1972: Klaus Köste · 1976: Nikolaj Andrianov · 1980: Nikolaj Andrianov · 1984: Lou Yun · 1988: Lou Yun · 1992: Vitali Tsjerbo · 1996: Aleksej Nemov · 2000: Gervasio Deferr · 2004: Gervasio Deferr · 2008: Leszek Blanik · 2012: Yang Hak-seon · 2016: Ri Se-gwang · 2020: Shin Jea-hwan · 2024: Carlos Yulo
# Footix

Footix is de mascotte van het Wereldkampioenschap voetbal 1998, dat plaatsvond in Frankrijk.

## Uiterlijk

Footix is een haan, een van de symbolen van gastland Frankrijk. Hij heeft de kleuren van de Franse vlag en draagt voetbalschoenen en vaak ook een voetbal. Footix loopt op twee benen en heeft ook armen met handen, op zijn buik staat met witte letters FRANCE 98. Zijn beeltenis werd ontworpen door muzikant en grafisch ontwerper Fabrice Pialot. Footix is als Franse mascotte van een Europees kampioenschap de opvolger van Peno, eveneens een haan.

## Naam

De naam Footix is een verwijzing naar foot (Nederlands: voet) en indirect naar voetbal. De toevoeging -ix verwijst naar de namen van de Galliërs, wier namen volgens de strip Asterix en Obelix altijd op ix moesten eindigen. Andere voorgestelde namen voor deze haan waren Raffy, Houpi en Gallik.
De term Footix heeft in de huidige Franse cultuur een andere betekenis gekregen. Het verwijst op pejoratieve wijze naar een zelfbenoemd voetbalfan, die normaal geen fan is van deze sport of team. Een footix moedigt altijd het team met de beste prestaties aan.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Footix op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
1966: Willie · 1970: Juanito · 1974: Tip en Tap · 1978: Gauchito · 1982: Naranjito · 1986: Pique · 1990: Ciao · 1994: Striker · 1998: Footix · 2002: Ato, Kaz en Nik · 2006: Goleo VI · 2010: Zakumi · 2014: Fuleco · 2018: Zabivaka · 2022: La'eeb