OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean François de Steenhault de Waerbeek

Jean François Alexandre de Steenhault de Waerbeek (Vollezele, 19 oktober 1789 – Mechelen, 23 februari 1845) was een Zuid-Nederlands politicus.

## Levensloop

Hij was de zoon van Jean-Augustin en aldus lid van het geslacht De Steenhault de Waerbeek.
Onder het Franse keizerrijk werd hij officier in een artillerieregiment. In 1815 trouwde hij in Mechelen met Caroline de Richterich (1789-1852), dochter van Jean-Théodore de Richterich, die onder het ancien régime griffier en secretaris was van de Grote Raad van Mechelen. In 1816, ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werd hij erkend in de erfelijke adel met de titel baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte en benoemd in de Ridderschap van de provincie Antwerpen.
Hij werd lid van de Provinciale Staten van deze provincie en burgemeester van Mechelen. Dit laatste mandaat oefende hij uit van 1842 tot aan zijn dood.
In de Stedelijke Musea Mechelen bevindt zich een borstbeeld in gips vervaardigd door Oct. Huysmans in 1899, alsook een borstbeeld in witte steen gekapt door Hendrik Van Eygen omstreeks 1931.
* ↑ Burgemeester Baron de Steenhault overleden op 23.02.1845. Phil. De Pauw benoemd als burgemeester, 1845-1846; Inventaris van het archief van de provincie Antwerpen
* ↑ Borstbeeld van Baron Jean François de Steenhault de Waerbeek, burgemeester van Mechelen van 1842 tot 1845 (1); Europeana. Gearchiveerd op 4 november 2016.
* ↑ Borstbeeld van Baron Jean François de Steenhault de Waerbeek, burgemeester van Mechelen van 1842 tot 1845 (2); Europeana
# Jins

Jins is de benaming voor een leeftijdsgroep bij scouting in Vlaanderen.
De naam jin is een afkorting van de leuze 'Jij en Ik een Noodzaak'. Jins zijn jongeren van 17/18 jaar die een voorbereidend jaar op leiding doen na hun laatste jaar als verkenner, gids, of giver. Ze krijgen tijdens dat jaar de kans wekelijks activiteiten voor elkaar te verzinnen. Ze leren hoe ze het later voor jongere leden kunnen organiseren. Het is tevens hun laatste jaar als deelnemend lid en genieten dan ook van deze speciale status. De jinwerking kan van regio tot regio verschillen. Zo zijn er groepen die hun eigen jintak hebben en andere groepen die samen één jintak vormen. Beide werkvormen bieden hun eigen voor- en nadelen.
# Jesse Ramsden

Jesse Ramsden (Satherhebble, 6 oktober 1735 – Brighton, 5 november 1800) was een Engels maker van astronomische en andere wetenschappelijke instrumenten.

## Biografie

Ramsden was de zoon van herbergier Thomas Ramsden. Van 1751 tot 1755 werkte hij als leerling bij een textielwerker. In 1755 vertrok hij naar Londen, waar hij leerling werd bij Mark Burton, een instrumentmaker tot hij in 1762 een eigen zaak op de Haymarket kon beginnen. Vanaf 1775 huisde hij aan Piccadilly.
Een nabij buurman van Ramsden was John Dollond, lid van de Royal Society en een bedreven ontwerper van optische instrumentatie. Bij hem deed Ramsden de nodige ervaring op. Ook ontmoette hij er John Dollonds dochter Sarah, met wie hij in 1766 in het huwelijk trad. Uit dit huwelijk werden twee zonen en een dochter geboren, waarvan echter maar een zoon, John Ramsden, de volwassen leeftijd behaalde.
Het huwelijk zorgde er ook voor dat Ramsden als bruidsschat een aandeel kreeg in het octrooi dat Dollond had verkregen op diens belangrijkste uitvinding, de achromatische lens.

## Werk

Ramsden groeide uit tot een toonaangevend astronomisch instrumentmaker in Europa in de tweede helft van de achttiende eeuw. Zijn klanten waren bereid drie jaar te wachten op de levering van een van zijn sextanten, theodolieten of micrometers. In 1785 bouwde Ramsden een nieuwe theodoliet voor de Eerste driehoeksmeting van Groot-Brittannië. Hij maakte ook een 5-voet verticale cirkelsextant die in 1789 door Giuseppe Piazzi te Palermo werd gebruikt bij de samenstelling van zijn sterrencatalogus.
Hij publiceerde in 1777 zijn Description of an Engine for dividing Mathematical Instruments, waarvoor hij £165 ontving van de Longitude Board. Hierin beschreef hij een verbeterde nauwkeurigheid van instrumenten door mechanische kalibratie van zowel de lineaire als circulaire schalen. Dit proces werd daarvoor handmatig gedaan met liniaal, passer, schaalverdeler en vooral de (vaste) hand van de instrumentmaker.
Ook is hij de uitvinder van het naar hem vernoemde ramsdenoculair, een in astronomische kijkers toegepast positief oculair, waarbij – anders dan bij het huygensoculair – het door het objectief ontworpen beeld voor de veldlens van het oculair valt, zodat het toegankelijk is voor het aanbrengen van bijvoorbeeld meetdraden.
Naast zijn normale inspanningen bouwde Ramsden, geïntrigeerd door elektriciteit, een van de eerste elektriseermachines. De door zijn generator opgewekte elektriciteit werd gebruikt in onder meer verschillende medische toepassingen van die tijd, waaronder die voor behandeling van verlamming, spierspasmes en hartproblemen.
In 1786 werd Ramsden verkozen tot lid van de Royal Society en onderscheiden met de Copley Medal in 1795. Ter ere van hem werd er een krater op de maan naar hem vernoemd.
# Jesse Schuurman

Jesse Schuurman (Bemmel, 11 maart 1998) is een Nederlands voetballer die doorgaans als middenvelder speelt. Hij verruilde Vitesse in juli 2019 voor De Graafschap. Hij is een broer van doelman Job Schuurman. Inmiddels speelt Schuurman bij Derdedivisionist IJsselmeervogels.

## Carrière

Schuurman speelde in de jeugd van Sportclub Bemmel en Vitesse. Hij debuteerde in 2016 in Jong Vitesse. Hij maakte op 14 april 2018 zijn debuut in de hoofdmacht, in een met 7-0 gewonnen wedstrijd thuis tegen Sparta Rotterdam. Schuurman kwam in de 88$^e$ minuut in het veld voor Mason Mount. In het seizoen 2017/18 werd hij met Jong Vitesse kampioen in de Derde divisie. Nadat hij vier seizoenen uitkwam voor BV De Graafschap vervolgde hij zijn carrière bij Derdedivisionist IJsselmeervogels.

## Clubstatistieken
### Beloften

| Seizoen | Club | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2016/17 | Jong Vitesse | Tweede divisie | 8 | 0 |
| 2017/18 | Jong Vitesse | Derde divisie | 23 | 6 |
| 2018/19 | Jong Vitesse | Tweede divisie | 33 | 8 |
| Totaal beloften | Totaal beloften | Totaal beloften | 64 | 14 |
| Bijgewerkt op 21 juni 2019 |||||

### Senioren

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | Vitesse | Eredivisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2018/19 | Vitesse | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | | | 0 | 0 |
| 2019/20 | De Graafschap | Eerste divisie | 8 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 |
| 2020/21 | De Graafschap | Eerste divisie | 36 | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 39 | 2 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 45 | 2 | 3 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 49 | 2 |

## Erelijst
#### Met Jong Vitesse

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Derde divisie | 1x | 2018 |
# Johannes Franciscus Grahame

Johannes Franciscus Grahame (1760 - Brugge, 27 september 1832) was een Belgisch journalist en openbaar schrijver in Brugge.

## Levensloop

Grahame was afkomstig uit Sluis. Zijn ouders heetten Willem Grahame en Anna Piersens. Hij trouwde in 1800 in Brugge met Anna Tulpinck. Hij verdiende de kost als openbaar schrijver. Hij stelde allerhande brieven, rekwesten en aankondigingen op. Hij was boekhouder bij enkele handelaars, leverde genealogieën en gaf privélessen in boekhouden en schoonschrift. Daarnaast was hij ook een actief dagbladschrijver.
Vanaf 1818 en tot in 1829 was Grahame een regelmatig medewerker aan de Nieuwe Gazette van Brugge, het uitgesproken katholieke blad dat in Brugge werd uitgegeven door Pieter De Vliegher. Zijn talrijke bijdragen betroffen enerzijds Brugs nieuws, anderzijds artikels overgenomen uit Franse of Engelse kranten en door hem vertaald.
Hij werd vaak in andere kranten of in lezersbrieven aangevallen om reden van zijn Hollandse afkomst of van zijn stevige katholieke overtuiging en zijn verspreiding van christelijke gedachten.
Hij publiceerde als eerste en waarschijnlijk enige, een boek in het Nederlands gewijd aan de gebeurtenissen tijdens de revolutieperiode van 1830 in België en meer bepaald ook in Brugge. Het werd postuum gepubliceerd bij de Brugse drukker De Moor.

## Publicaties

* Oogslag over Frankrijk en de Nederlanden en bijzonder over de leste gebeurtenissen in de zelve landen, de oorzaken die er aenleyding toe gegeeven hebben en de gevolgen der omwenteling die er uytgesprooten is, 2 delen, Brugge, De Moor, 1832 & 1834.
* Promenades pittoresques dans la ville de Bruges, Handschrift 20 in Stadsarchief Brugge.

## Literatuur

* Lori VAN BIERVLIET, Johanne Franciscus Grahame, een merkwaardige figuur in de wereld van de pers te Brugge 1818-1829, in: Biekorf, 1983.
* Lori VAN BIERVLIET, Een Brugse wandelgids van J. F. Grahame uit 1832, in: Brugs Ommeland, 1983.
* Fernand BONNEURE, Johannes Grahame, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 4, Torhout, 1987.
# Johannes Franciscus Hoppenbrouwers

Johannes Franciscus Hoppenbrouwers (Den Haag, 16 april 1819 - aldaar, 17 juli 1866) was een Nederlands kunstschilder. Hij maakte vooral landschappen in een romantische stijl.

## Leven en werk

Hoppenbrouwers genoot een schildersopleiding op de Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag en ging vervolgens in de leer bij Andreas Schelfhout. Hij schilderde in een romantische stijl, die qua compositie en atmosfeer sterk aan zijn leermeester Schelfhout doet denken.
Hoppenbrouwers werd vooral bekend door zijn landschappen, veelal winterlandschappen, waarbij hij de figuurstoffage vaak overliet aan zijn vriend Charles Rochussen, een enkele keer ook aan anderen als David Bles, Salomon Verveer, Johan Daniël Koelman en Hendrik Scheeres. Daarnaast maakte hij ook een aantal panoramische vergezichten, meestal op klein formaat en vaak met de bergachtige Rijnoever in Duitsland als onderwerp.
Hoppenbrouwers exposeerde regelmatig tijdens de Tentoonstelling van Levende Meesters. Hij was bevriend met schilder Johannes Cornelis Apol, hij werd dan ook de leermeester van diens zoon Louis Apol. In 1866 overleed Hoppenbrouwers op 47-jarige leeftijd. Zijn werk bevindt zich onder andere in het Rijksmuseum Amsterdam, het Kunstmuseum Den Haag, het Amsterdam Museum, het Teylers Museum te Haarlem. en het Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam. Ook het Metropolitan Museum te New York heeft een winterlandschap van Hoppenbrouwers in zijn collectie.

## Galerij

* Terugkeer van de jacht, 1846, Rijksmuseum
* IJsgezicht met schaatsers, ca. 1850
* Winters ijsgezicht met schaatsers, ca. 1850
* Rijngezicht met stoomboot, ca. 1850
* Wasdag, ca. 1850
* Winterlandschap, 1854 Metropolitan Museum, New York
* Duinlandschap, 1856, Rijksmuseum
* Netvissen, maanlicht, 1856, Bowes Museum

## Literatuur en bron

* M. van Heteren, G. Jansen, R. de Leeuw: Poëzie der werkelijkheid; Nederlandse schilders van de negentiende eeuw. Rijksmuseum Amsterdam, Waanders Uitgevers, blz. 84-85 , 2000. ISBN 90-400-9419-5

## Noot

* ↑ Zie Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 43773909
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: hopp018
* Gemeinsame Normdatei: 1038773903
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6963 9583
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 39697
* Union List of Artist Names: 500028194
* Virtual International Authority File: 95855710
* WorldCat (via VIAF): 95855710
# Johannes Franciscus Barbiers

Johannes Franciscus Barbiers (gedoopt Amsterdam, 14 december 1806 – Brussel, 7 februari 1848) was een Nederlandse schilder.

## Leven en werk

Barbiers, lid van de schildersfamilie Barbiers, werd gedoopt in de rooms-katholieke kerk De Lely in Amsterdam als zoon van kunstschilder Pieter Barbiers (1749-1842) en Ida Egbers. Hij was een halfbroer van Bartholomeus Barbiers (1783-1816). Hij schilderde vooral landschappen en kerkinterieurs en was werkzaam in Amsterdam.
# Johan Theobald Metzger von Weibnum

Johan (Jan) Theobald baron von Weibnum (of in het Frans: de Weibnom), in het Ned.: "Heer van Webbenum", geboren Metzger, (Kettenheim [Rijnland-Palts], 21 december 1626 – 's-Gravenhage, 23 februari 1691) was luitenant-generaal der cavalerie in dienst van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, en van 1678 tot zijn overlijden militair gouverneur (stad- en slotvoogd) van de vesting Breda. Hoewel overtuigd katholiek was hij een vriend van koning-stadhouder Willem III van Oranje, die Baron van Breda was. Zijn graf met grafzerk ligt in de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk (Breda).

## Naam

In zijn Bredase periode veranderde Metzger zijn naam in Theobald Metzger von Weibnom, met de toegevoegde naam vernoemd naar de geboorteplaats van zijn moeder, Webenheim (eerder: „Weibenau“ → Weibnum) in Saarland. In deze plaats was Theobald ook opgevoed tot zijn 18e jaar, bij de pastoor aldaar, die een vriend was van de familie van moederskant.

## Loopbaan

Kolonel van het regiment der cavalerie (1672-1691), generaal-majoor op 23/9/1675, gouverneur van Breda (1678-1691), inspecteur-generaal der cavalerie, luitenant-generaal op 20/10/1683.

## Referentie

* ↑ G.W.C. van Wezel, De Onze-Lieve-Vrouwekerk en de grafkapel voor Oranje-Nassau te Breda, Amersfoort: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2003.
# Jevgeni Agranovitsj

Jevgeni Danilovitsj Agranovitsj (Russisch: Евгений Данилович Агранович) (Orjol, 13 oktober 1918 - Moskou, 29 januari 2010) was een Russisch dichter en bard.
Hij studeerde aan het "Letterkundig Instituut Maksim Gorki". Jevgeni Agranovitsj schreef talrijke populaire Russische liedjes, zoals Одесса-мама (Odessa-mama), Я в весеннем лесу пил берёзовый сок (Ja v vessennem lesoe pil berjozovy sok; "Ik dronk berkensap in het lentebos") en Вечный огонь (Vetsjny Ogon; "De eeuwige vlam").
* Gemeinsame Normdatei: 1238545084
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0323 4881
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000168210
* MusicBrainz: 878d0fe4-33cd-4ac2-a99f-484dc90b5029
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2013755252
* Virtual International Authority File: 299797243
* WorldCat (via VIAF): 299797243
# Jevgeni Agrest

Jevgeni Romanovitsj Agrest (Russisch: Евгений Романович Агрест) (Zweedse schijfwijze: Evgenij) (Vitebsk, 15 augustus 1966) is een Wit-Russisch-Zweeds schaker. Sinds 1997 is hij een grootmeester. In 1994 emigreerde hij naar Zweden en hij komt sindsdien voor dat land uit.
* In juli 2005 speelde hij mee in het toernooi om het kampioenschap van Zweden dat in Göteborg verspeeld werd. Hij werd zevende met 8 punten. Stellan Brynell werd kampioen met 9 punten uit 13 ronden.
* Van 24 augustus t/m 4 september 2005 speelde Agrest mee in het toernooi om het Noords kampioenschap dat in het Finse Vammala verspeeld werd. Hij eindigde met 9.5 punt uit 11 ronden op de eerste plaats..
* In 2007 nam hij in het Turkse Kemer met de vereniging Sollentuna Chessclub deel aan de European Club Cup.
Hij is getrouwd met de schaakster Svetlana Agrest, meester bij de vrouwen (WIM).

## Externe koppelingen

* (en) Informatie over schaakpartijen van Jevgeni Agrest op ChessGames.com
* (en) Informatie over schaakpartijen van Jevgeni Agrest op 365chess.com
* (en) FIDE-ratinggegevens voor Jevgeni Agrest
# Jevgeni Aldonin

Jevgeni Valerjevitsj Aldonin (Russisch: Евгений Валерьевич Алдонин) (Aloepka (Krim), 22 januari 1980) is een Russisch voormalig voetballer die speelde als verdedigende middenvelder. Aldonin oogstte een rijk palmares bijeen als speler van CSKA Moskou. Hij speelde 29 interlands in het Russisch voetbalelftal.

## Clubcarrière

Aldonin begon zijn loopbaan bij Rotor Volgograd. Oorspronkelijk kwam hij daar uit voor het reserveteam. Aldonin zou van 1999 tot 2003 het mooie weer maken in het eerste elftal van Volgograd, in die mate dat de Russische topclub CSKA Moskou hem op de radar kreeg. Hiermee won Aldonin verschillende prijzen tussen 2004 en 2013. Aldonin won de Premjer-Liga met CSKA Moskou in 2005 en 2006, maar bovenal won hij de UEFA Cup 2004/05 tegen het Portugese Sporting Lissabon. De finale werd vanuit een verloren positie (1–0 achterstand voor de pauze) toch nog met 1–3 gewonnen. Aldonin verliet vier minuten voor affluiten het veld, Rolan Goesev loste hem af.
Aldonin, die ook vijf Russische voetbalbekers bemachtigde met CSKA, was een trouwe werkkracht op het middenveld van CSKA. Hij speelde 213 competitiewedstrijden voor de club in de Premjer-Liga. In 2013 verliet Aldonin de club en hij zette reeds een jaar een punt achter zijn loopbaan bij Volga Nizjni Novgorod.
In 2017 en 2018 was Aldonin opnieuw te zien als voetballer bij het bescheiden Zorki Krasnogorsk.

## Interlandcarrière

Aldonin nam met het Russisch voetbalelftal deel aan EURO 2004, waar Rusland niet verder reikte dan de groepsfase. Aldonin begon aan de aftrap voor de eerste twee groepswedstrijden tegen Spanje (1–0 verlies) en tegen gastland Portugal (0–2 verlies). Tegen Griekenland (2–1 winst), de eindwinnaar van het EK, speelde hij niet mee.
Aldonin, geboren op de Krim, moest onder Guus Hiddink plaatsruimen voor de "gouden generatie van 2008" met onder anderen Andrej Arsjavin en Joeri Zjirkov.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| CSKA Moskou |
| Premjer-Liga | 2x | 2005, 2006 |
| Russische voetbalbeker | 5x | 2005, 2006, 2008, 2009, 2011 |
| Russische supercup | 4x | 2004, 2006, 2007, 2009 |
| UEFA Cup | 1x | 2004/05 |
# John Byrne (voetballer)

John Frederick Byrne (Manchester, 1 februari 1961) is een voormalig profvoetballer uit Ierland die werd geboren in Engeland. Hij sloot zijn loopbaan in 1996 af bij de Engelse club Brighton & Hove Albion FC.

## Interlandcarrière

Byrne speelde in totaal 23 interlands voor het Iers voetbalelftal en scoorde vier keer voor de nationale ploeg in de periode 1985-1993. Hij maakte zijn debuut op 5 februari 1985 in het vriendschappelijke duel tegen Italië (1-2). Hij moest in die wedstrijd na 77 minuten plaatsmaken voor Alan Campbell.
# John Gebruers

Joannes Theodorus (John) Gebruers (Antwerpen, 28 februari 1898 – aldaar, 27 februari 1978) was een Belgisch organist en beiaardier. Hij is zoon van fabriekswerker Adrianus Gebruers en Maria Catharina Jacobs. John Gebruers ligt begraven op Schoonselhof. Broer Staf Gebruers was eveneens organist.
Hij kreeg zijn lessen aan de beiaardschool in Mechelen. Hij studeerde er in de periode 1924-1927. Hij kon al tijdens zijn studie vanaf 1925 definitief aan de slag als de organist van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal en beiaardier van de Sint-Catharinakerk in de wijk Kiel. Hij zou het orgel bespelen tot 1968 en was daarmee sinds 1740 de langst spelende organist van het orgel (gegevens 1983). In 1945 combineerde hij dat met het stadsbeiaardierschap, nadat hij al vanaf 1925 assistent-stadsbeiaardier was. Bovendien trad hij op als organist in een veeltal kerken in Nederland, België, maar zat ook in Cobh (zijn broer werkte daar) weleens achter het orgel. In 1959 bespeelde hij het toen vanwege het Hemonyjaar (François was 350 jaar geleden geboren) gerestaureerde klokkenspel van de Munttoren in Amsterdam. In 1968 moest hij bijna al zijn werkzaamheden beëindigen in verband met een zeer matige gezondheid.
Naast het orgelspel was hij ook voorzitter van de Bond van Oudleerlingen van de Beiaardschool van Mechelen.
Van zijn hand verscheen ook een beperkt aantal composities te weten een Preludium en een Ave Maria. Hij schreef tevens bewerkingen van andermans werken.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 3, pagina 349
* Foto op Anet
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4764 6483
* Library of Congress Control Number: no2007007509
* MusicBrainz: e66bc66a-2946-4864-9f5e-cd357f34ccbc
* Virtual International Authority File: 78548017
* WorldCat (via VIAF): 78548017
# John Gardner (Britse schrijver)

John Edmund Gardner (Seaton Delaval (Northumberland), 20 november 1926 - Basingstoke (Hampshire), 3 augustus 2007) was een Britse schrijver van spionagethrillers, onder meer van een aantal James Bondboeken.

## Levensloop

Gardner, zoon van een anglicaans priester, studeerde theologie aan de Universiteit van Cambridge en later aan die van Oxford. Hij gaf zich in de Tweede Wereldoorlog op als vrijwilliger voor de Britse marine. Hierna werd hij priester in de Anglicaanse Kerk maar na zeven jaar vond hij dat dit niet bij hem paste en werd hij journalist en theatercriticus.
In 1964 begon Gardner zijn schrijverscarrière met het boek The Liquidator, met het karakter Boysie Oakes als hoofdpersoon. Dit bleek een groot succes en werd verfilmd. Er volgden nog zeven boeken met dezelfde persoon in de hoofdrol in de daaropvolgende twaalf jaar.
Na de dood van Ian Fleming werd diens literaire erfenis overgedragen aan Gardner. Hij schreef tussen 1981 en 1995 zestien James Bondromans, waaronder Voor bijzondere diensten (1982), Niemand leeft eeuwig (1985) en Operatie Invincible (1989). Gardner schreef ook de boeken op basis van het scenario van twee Bondfilms: Licence to Kill (1989) en GoldenEye (1995).
De boeken waren een commercieel succes, maar Gardner had hierover ambivalente gevoelens omdat hij het karakter van James Bond niet had gecreëerd. In 1996 stopte Gardner met schrijven van de 007-boeken, waarna uitgever Glidrose Publications Raymond Benson koos om het werk van Ian Fleming voort te zetten.
In 1995 stopte Gardner voor een aantal jaren met schrijven vanwege een ernstige ziekte. Na zijn herstel kwam er in 2001 weer een roman van zijn hand, Day of Absolution, die goed ontvangen werd door de critici. In totaal schreef hij 43 boeken.
Gardner woonde in Engeland, vervolgens in Ierland, negen jaar in de Verenigde Staten om in 1997 weer terug te keren naar Engeland. Hij woonde tot aan zijn dood in Hampshire en had twee zonen en een dochter.
John Gardner overleed op tachtigjarige leeftijd.

## Externe link

* (en) Eigen website
* Bibsys: 90040101
* Biblioteca Nacional de España: XX1138910
* Bibliothèque nationale de France: cb12064586k (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058517493506706
* CiNii: DA02939890
* Gemeinsame Normdatei: 133294765
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0934 1432
* Library of Congress Control Number: n78041311
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000044999
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00440535
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0072940
* Nationale bibliotheek van Australië: 36060464
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007391962205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068421133
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A023062590
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV064894
* LIBRIS: 240147
* SNAC: w6x36q6w
* Système universitaire de documentation: 059661976
* Virtual International Authority File: 110081076
* WorldCat (via VIAF): 110081076
# Jim Marshall

Jim Marshall kan verwijzen naar:
* Jim Marshall (fotograaf), Amerikaans muziekfotograaf
* Jim Marshall (ondernemer), Brits ondernemer, pionier in de ontwikkeling van gitaarversterkers
* Jim Marshall (Amerikaans politicus), Amerikaans politicus, zetelde in het Huis van Afgevaardigden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jim Marshall en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.