OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gouvernement Grodno

Het gouvernement Grodno (Russisch: Гродненская губерния; Grodnenskaja goebernija, Wit-Russisch: Гродзенская губерня, Pools: Gubernia grodzieńska, Litouws: Gardino gubernija) was een gouvernement (goebernija) van het keizerrijk Rusland.

## Overzicht

Het gouvernement Grodno was in het noorden begrensd door het gouvernement Vilnius, in het oosten door het gouvernement Minsk, ten zuiden door het gouvernement Wolynië en ten westen door het Congres-Polen. Het gebied werd verdeeld in negen districten: Grodno, Brest, Bielsk, Volkovysk, Kobryn, Prushana, Slonin en Białystok. Het gouvernement werd bestuurd door een gouverneur die onder de Russische tsaar stond. In 1870 had het gouvernement 1.008.521 inwoners. De belangrijkste bevolkingsgroepen waren Polen, Lipka-Tataren, Litouwers en Duitsers. De hoofdstad was Grodno. In Grodno waren er acht rooms-katholieke, een Russisch-orthodoxe en twee Oekraïense Grieks-katholieke kerken. Er waren twee joodse synagogen.
In het gouvernement waren er 4 Russisch-orthodoxe kloosters, 490 kerken en 54 kapellen, 57 synagogen en gebedshuizen en 316 joodse scholen. Twee katholieke kloosters, 92 kerken en 58 kapellen. Zeven protestantse kerken en zes kapellen en er waren drie moskeeën.

## Geschiedenis
### Gouvernement Slonim

Het gouvernement Gvodmo ontstond in 1796, tijdens de Derde Poolse Deling en werd oorspronkelijk gouvernement Slonim dat bestond tot 12 december 1796 toen tsaar Paul I het met het gouvernement Vilnius tot het gouvernement Litouwen samenvoegde.

### Gouvernement Litouwen

Op 12 december 1796 werd het gouvernement Grodno (Slonim) en het gouvernement Vilnius samengevoegd tot het gouvernement Litouwen.

### Gouvernement Litouwen-Grodno

Op 9 september 1801 na de dood van Paul I werd het gouvernement gesplitst in het gouvernement Litouwen-Vilnius' en Litouwen-Grodno door tsaar Alexander I van Rusland. Het gouvernement Litouwen-Grodno had dezelfde grenzen als het gouvernement Slonim uit 1796.

### Gouvernement Grodno

In 1843 werd de term Litouwen geschrapt en heette het gouvernement gouvernment Grodno. In 1843 werd het gebied van de oblast Belostok onderdeel van het gouvernement Grodno. Het gebied van de oblast verdeeld in de provincies Belostok, Belsk en Sokolka. De provincie Lida werd overgedragen aan het gouvernement Vilnius. De provincie Novogrudok werd overgedragen aan het gouvernement Minsk.
Van 1870 tot 1912 viel het gouvernement Grodno met het gouvernement Vilnius en het gouvernement Kovno onder het generaal-gouvernement Litouwen met de zetel in Vilnius.
Het gouvernement Grodno werd bezet door het keizerrijk Duitsland in 1915 tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het gebied maakte als het district Bialystok-Grodno onderdeel uit van het militair bestuur Ober-Ost. In 1919 was het bezet door Polen het woiwodschap Białystok, woiwodschap Nowogródek en woiwodschap Polesië.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Grodno Governorate op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Eurycletodes (Oligocletodes) echinatus

Eurycletodes (Oligocletodes) echinatus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Argestidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Lang.
# Henk Knol (dichter)

Henk Knol (Overschild, 8 maart 1955) is een Nederlands dichter van protestantse signatuur. De dichtbundel Toch maar de tuin geruimd was in 1990 zijn debuut.

## Levensloop

Knol werd geboren en groeide op in het Groningse dorp Overschild als tweede zoon in een gereformeerd gezin met zeven kinderen. Hij studeerde aan de sociale academie in Zwolle en werkte vanaf het einde van de jaren zeventig in de jeugdzorg voor verschillende instellingen, sinds 1982 voor de Stichting De Driehoek (tegenwoordig Stichting Gereformeerd Jeugdwelzijn) in Ede en Amersfoort. Naast zijn werk in de jeugdzorg publiceerde Knol in een gestaag tempo verschillende bundels en werkt hij als kunstschilder. Henk Knol is getrouwd en heeft vijf kinderen, een zoon en vier dochters, en woont in Ede. Hij is een groot bewonderaar van het oeuvre van o.a. Jan Hanlo en Chr. J. van Geel alsook van het werk van Bob Dylan.

## Werk

Knol publiceerde vanaf 1983 in verschillende literaire tijdschriften als Woordwerk, Bloknoot, Maatstaf en Liter. Geloof en geloofstwijfel, het dorp Overschild en de dood zijn elementen die een terugkerend thema vormen in Knols poëzie. In 1990 verscheen zijn debuut Toch maar de tuin geruimd, vier jaar later gevolgd door Ander hooglied, een bibliofiele uitgave in samenwerking met beeldend kunstenaar Libbe Venema en grafisch vormgever Steven van der Gaauw. Zijn derde bundel Houdbaar stof kwam uit in 2000 (Mozaïekreeks, Zoetermeer). In 2006 verscheen Knols dichtbundel De overtijd bij uitgeverij Mozaïek.
Aan het tijdschrift Liter is Henk Knol sinds 2004 verbonden als redacteur. Behalve de eerder genoemde dichtbundels publiceert Knol met regelmaat werk in opdracht, zoals voor het Nederlands Dagblad, of de reeks 'Kruidentuin' in de publicatie Huis Kernhem (2003). Diverse gedichten van Knol zijn in zeefdruk verschenen, zoals het gedicht 'Tot een kruisbeeld', in een ontwerp van grafisch vormgever Steven van der Gaauw. Henk Knol werkte bovendien mee aan diverse poëziefestivals.
Werk van Henk Knol is opgenomen in verschillende bloemlezingen, waaronder Een zucht als vluchtig eerbetoon (Meulenhoff/Manteau, 1995), Het evangelie volgens dichters (Lannoo/Atlas), Vrede is eten met muziek. Sporen van oorlog in de Nederlandse poëzie (Van Gennep, Amsterdam 2005) en 25 jaar Nederlandstalige poëzie 1980-2005 in 666 en een stuk of wat gedichten (BnM Uitgevers, Nijmegen 2006).

## Publicaties

* Toch maar de tuin geruimd (1990)
* Ander hooglied (1994)
* Houdbaar stof (2000)
* De overtijd (2006)
* Schoon vlees (2013)
# Delta del Cauto

Delta del Cauto is een wetland (humedal) van 660 km² in de provincie Granma van Cuba. De Río Cauto heeft dan driehonderd kilometer afgelegd.
De begroeiing bestaat hoofdzakelijk uit mangroven.
Het beschermd natuurgebied werd in 2002 in de Ramsar-lijst opgenomen.
# Diatenes igneipicta

Diatenes igneipicta is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Lower.
# Exocentrus taniguchii

Exocentrus taniguchii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Makihara.
# Curtitoma hinae

Curtitoma hinae is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Okutani.
# Cyclotrachelus spoliatus

Cyclotrachelus spoliatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Newman.
# Giovanni Lajolo

Giovanni Lajolo (Novara, 3 januari 1935) is een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Lajolo studeerde aan het kleinseminarie in Novara en aan het Pauselijk Romeins Seminarie en het Gregorianum in Rome. Hij werd op 29 april 1960 priester gewijd. Hij vertrok hierop naar München, waar hij in 1965 aan de Universiteit van München promoveerde in het canoniek recht. Hierna studeerde hij aan de Pauselijke Ecclesiastische Academie, de diplomatenopleiding van de Heilige Stoel.
Lajolo trad in 1970 in dienst bij het staatssecretariaat van de Heilige Stoel. Tot 1974 werkte hij op de apostolische nuntiatuur in Bonn. Hierna was hij staflid van de Raad voor de Publieke Aangelegenheden van de Kerk. In die hoedanigheid was hij nauw betrokken bij de herziening van het concordaat tussen de Heilige Stoel en Italië.
Op 3 oktober 1988 werd Lajolo benoemd tot secretaris van de Administratie van het Patrimonium van de Heilige Stoel en tot titulair aartsbisschop van Caesariana; zijn bisschopswijding vond plaats op 6 januari 1989. Op 7 december 1995 werd hij benoemd tot nuntius in Duitsland. In 2003 werd hij secretaris voor de Relaties met Staten (minister van Buitenlandse Zaken van het Vaticaan). Op 22 juni 2006 volgde zijn benoeming tot president van de Pauselijke Commissie voor de Staat Vaticaanstad en dus tot feitelijk leider van de wetgevende macht van Vaticaanstad.
Lajolo werd tijdens het consistorie van 24 november 2007 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-diaken. Zijn titeldiakonie werd de Santa Maria Liberatrice a Monte Testaccio. Lajolo nam deel aan het conclaaf van 2013.
Lajolo ging op 1 oktober 2011 met emeritaat.
Op 3 januari 2015 verloor Lajolo - in verband met het bereiken van de 80-jarige leeftijd - het recht om deel te nemen aan een toekomstig conclaaf.
Op 19 mei 2018 werd Lajolo bevorderd tot kardinaal-priester. Zijn titeldiakonie werd tevens zijn titelkerk pro hac vice.
* Bibliothèque nationale de France: cb17036319f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 121109178
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5958 2543
* Library of Congress Control Number: n2006208758
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003177106
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 298470969
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV046885
* Système universitaire de documentation: 103810048
* Virtual International Authority File: 37765276
* WorldCat (via VIAF): 37765276
# Eurycletodes (Oligocletodes) irelandica

Eurycletodes (Oligocletodes) irelandica is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Argestidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Roe.
# Delta del Tigre

Delta del Tigre is een voormalige zelfstandige stad in Uruguay, die sinds 25 oktober 2006 tot de nieuwgevormde stad Ciudad del Plata behoort, waarvan het een Barrio (stadsdeel) is. In 2010 werd de Municipio de Ciudad del Plata gevormd, waarvan ook de omliggende landelijke gebieden deel uitmaken en dat zich uitstrekt tot kilometer 39 van de autoweg Ruta 1.

## Geografie

Delta del Tigre ligt in het Departamento San José aan de oever van de Río de la Plata. De stad ligt ten westen van de monding van de Santa Lucía in de Río de la Plata. Ze grenst aan Playa Pascual, Safici (Parque Postel) en aan Monte Grande, wat vroeger zelfstandige gemeenten waren en tegenwoordig wijken van Ciudad del Plata.

## Infrastructuur

Door Delta del Tigre loopt de autoweg Ruta 1. Deze gaat van Colonia del Sacramento, de oudste stad van Uruguay, naar de hoofdstad Montevideo die ongeveer 20 km ten oosten van Delta del Tigre ligt.

## Inwoners

Het aantal inwoners van Delta del Tigre bedroeg in het jaar 2011 20.240 waarvan 9.864 mannelijk en 10.376 vrouwelijk.
| Jaar | Aantal inwoners |
| 1963 | 3.474 |
| 1975 | 8.831 |
| 1985 | 9.618 |
| 1996 | 14.120 |
| 2004 | 17.457 |
| 2011 | 20.240 |
Het aantal inwoners van Ciudad del Plata als geheel bedroeg in 2011 31.146; een viertal kleinere wijken hadden gezamenlijk circa 11.000 inwoners.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Delta del Tigre y Villas op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Cyclosa tardipes

Cyclosa tardipes is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Cyclosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Eusitalces (rechtvleugeligen)

Eusitalces is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Bruner.

## Soorten

Het geslacht Eusitalces omvat de volgende soorten:
* Eusitalces apolinari (Hebard, 1923)
* Eusitalces rubripes Günther, 1940
* Eusitalces vittatus Bruner, 1911
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 23 may 2024]
# Henk Knopers

Hendrik Jan (Henk) Knopers (Almelo, 26 oktober 1918 – 25 december 2001) was een Nederlands politicus van de PvdA.
In de meidagen van 1940 was hij als dienstplichtig sergeant ingezet bij de verdediging van de Grebbeberg. Hij voerde het bevel over een van de twee stukken pantserafweergeschut die onder leiding stonden van sergeant Chris Meijer. Deze laatste besloot op 11 mei 1940 op eigen initiatief de stelling bij de Grebbeberg te verlaten en met dat pantserafweergeschut naar de Vesting Holland te gaan. Een dag later werd Meijer door de krijgsraad in verband met desertie ter dood veroordeeld en later die dag geëxecuteerd.
Knopers was referendaris bij de gemeentesecretarie te Zutphen voor hij midden 1966 benoemd werd tot burgemeester van de gemeente Dodewaard. Daar werd tijdens zijn burgemeesterschap de Kerncentrale Dodewaard in bedrijf genomen. In mei 1972 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Borculo wat hij tot november 1983 zou blijven. Eind 2001 overleed hij op 83-jarige leeftijd.
# Cyphon pilumnus

Cyphon pilumnus is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1980 gepubliceerd door Bernard Klausnitzer.
# Cyclotrachelus parafaber

Cyclotrachelus parafaber is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Freitag.
# Giovanni Lanza

Domenico Giovanni Giuseppe Maria Lanza (Casale Monferrato, 15 februari 1810 - Rome, 9 maart 1882) was van 1869 tot 1873 premier van Italië.

## Levensloop

Hoewel Giovanni Lanza promoveerde tot doctor in de medicijnen, was hij niet zo lang actief als arts en werkte liever op zijn landgoed.
In 1848 trad hij als vrijwilliger toe tot het leger en werd vervolgens van 1848 tot aan de vereniging van Italië lid van het Parlement van Piëmont. In het parlement ondersteunde hij in het begin extreemlinks, maar behoorde later tot de conservatieve fractie. In 1852 werd hij ondervoorzitter van het parlement en in 1855 ondersteunde hij de toetreding van Piëmont-Sardinië tot de Krimoorlog.
In november 1855 werd Lanza minister van Cultuur in de regering van Camillo Benso di Cavour en dit tot in juli 1859. In deze functie was hij een geduchte hervormer die werd voortgezet door zijn opvolger.
In 1860 was hij kort parlementsvoorzitter en na de vereniging van Italië was hij van 1867 tot 1868 en van 1869 tot 1870 voorzitter van de Kamer van Afgevaardigden.
Van 1864 tot 1865 was hij minister van Binnenlandse Zaken in de regering van Alfonso Ferrero La Marmora en stelde in deze functie voor om de hoofdstad te verplaatsen van Turijn naar Florence.
Van mei 1869 tot juli 1873 was hij eerste minister. Hij deed economische hervormingen en bij de oorlog tussen Frankrijk en Pruisen stelde Italië zich neutraal op. In september 1870 werd Rome tevens bij Italië aangesloten.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Giovanni Lanza op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Euophrys manicata

Euophrys manicata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Euophrys. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Eugène Simon.
# Delta V (band)

Delta V is een Italiaanse muziekgroep. De kern van de Milanese band bestaat uit het duo Carlo Bertotti en Flavio Ferri die sinds 1996 samenwerken. De hoofdvocalist van Delta V is Francesca Tourè, zij volgde in 2005 Gi Kalweit op. In 2006 verscheen het vijfde studioalbum van de groep: Piogia, Rosso, Acciaio. Delta V heeft de traditie om op ieder album een klassieker te coveren. Voorbeelden hiervan zijn Un' estate fa (belle histoire) en Prendila così. De Engelse versie van Un' estate fa, Summer's Ending trekt in 2001 ook de aandacht van de Britse Radio-dj's.

## Discografie

* Spazio (1998)
* Psychobeat (1999)
* Monaco '74 (2001)
* Le cose cambiano (2004)
* Delta V Collection (2005)
* Pioggia, Rosso, Acciaio (2006)
* Heimat (2019)
# Cyclosa trilobata

Cyclosa trilobata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Cyclosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Arthur T. Urquhart..
# Exuvium

Een exuvium is een afgeworpen huid van een vervellende geleedpotige (Arthropoda). In feite is het een incorrecte term afgeleid van het Latijn waarin exuviae de afgelegde kleren betekent, een woord zonder enkelvoud. Voor een enkele vervellingshuid wordt als enkelvoud dikwijls exuvium gebruikt met als meervoud exuvia. De betere en meest gehanteerde conventie is exuvia voor een enkele vervellingshuid en exuviae voor meerdere huidjes.

## Voorbeeld

Als een libellenlarve uit het water komt klimt hij over het algemeen in de oevervegetatie met uitzondering van de rombouten. Daar zet hij zich goed vast en binnen enige tijd verschijnt de imago. De overgebleven huid van de libel noemen we het exuvium, ofwel een vervellingshuidje. De libel houdt zich vaak nog enige tijd vast aan het exuvium tot het lichaam en de vleugels helemaal zijn opgepompt met lucht en uitgehard. Het is opvallend om te zien hoe alle onderdelen enorm in volume toenemen.
Bij ecologisch onderzoek worden vaak exuviae geteld, omdat die een duidelijke afspiegeling vormen van het belang van een water als voortplantingsmilieu voor libellensoorten.
Bij rombouten kunnen de exuvia aan de oever van rivieren en plassen op de kale grond worden gevonden. Het zoeken langs rivierstranden naar deze exuvia is een goede manier om de aanwezigheid van deze vrij schaarse libellen aan te tonen.
# Henri Boutet

Henri Boutet (Sainte-Hermine, Vendee, 1851 - Parijs, 9 juni 1919), bijnaam le Petit Maître au corset, was een Franse belle-époque-kunstenaar wiens werk zich richtte op het genre La Parisienne. Hij portretteerde openhartig vrouwen, variërend van gewone winkelmeisjes tot elegante dames, in hun dagelijks bestaan en hun gemeenschappelijke kwaliteiten van koketterie en vrouwelijkheid.
Zijn succes was in grote mate te danken aan zijn portretteren van aantrekkelijke jonge vrouwen via zijn etsen , drogenaaldafbeeldingen en gravures. Zijn prenten werden vaak in gelimiteerde edities van 20 uitgebracht. Met de groei van zijn succes, richtte Boutet zich op een grotere markt door het vestigen van een eigen uitgeverij en het gebruik van het eau-fort synthetique-proces, dat op een duurdere etstechniek leek. Zijn talent voor het illustreren leidde tot zijn productie van grafiek voor tijdschriften, menu's en almanakken, items die vandaag de dag bij uitstek erg gezocht worden.
In 1902 publiceerde hij Les Modes Vrouwen du XIX e Siecle met groot succes. Zijn 100 drogenaaldetsen toonden de ontwikkeling van de mode voor elk jaar van 1801 tot 1900. Deze illustraties werden met de hand gekleurd, met veel aandacht voor detail, een behandeling die zijn liefde voor het onderwerp liet zien. Deze collectie van originele etsen beperkte zich tot een oplage van 600 exemplaren.

## Zijn publicaties

* L'Art moderne , 1882-1883
* Les Modes Feminines du XIX e Siecle , 100 drogenaaldschetsen 1902
* Les fils de Washington en France , 215 original lithographs, 1918
* Le Coeur de Paris en 1915
* L'Ame de Paris : Tableaux de la guerre de 1914, 1915
* L'année féminine (1895)
* Les deshabillés au théâtre , 1896
* Les petits mémoires de Paris , 1908-1909
* Autour d'Elles : Le Lever-Le Coucher , schetsen uit het dagelijks leven 1899

## Externe link

* Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki: 1151
* Bibliothèque nationale de France: cb121705938 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 129856053
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6644 9127
* KulturNav: df7e2997-5499-48f4-b6d5-a33fd07d4b1e
* Library of Congress Control Number: n86005789
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0044181
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007280003805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 10861882X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 11595
* SNAC: w6zf1rcd
* Système universitaire de documentation: 030248973
* Union List of Artist Names: 500055906
* Virtual International Authority File: 34498268
* WorldCat (via VIAF): 34498268
# Chrztowo

Chrztowo is een plaats in het Poolse district Kościerski, woiwodschap Pommeren. De plaats maakt deel uit van de gemeente Liniewo en telt 80 inwoners.
# Cyclotrachelus parasodalis

Cyclotrachelus parasodalis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Freitag.
# Euophrys mapuche

Euophrys mapuche is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Euophrys. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door María Elena Galiano.
# Courchamps (Maine-et-Loire)

Courchamps is een gemeente in het Franse departement Maine-et-Loire (regio Pays de la Loire) en telt 430 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saumur.

## Geografie

De oppervlakte van Courchamps bedraagt 7,0 km², de bevolkingsdichtheid is 61,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Courchamps (Maine-et-Loire) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Die Stücke der Windrose

Die Stücke der Windrose is een 8-delige cyclus van instrumentale muziekcomposities voor kamerensemble gecomponeerd door Mauricio Kagel (1931-2008) tussen 1988 en 1994.
Hij associeert in deze cyclus elke windrichting met de vraag wat die windrichting voor hem betekent. Het is geschreven voor Kamerorkest dat bestaat uit 5 strijkers, een piano, een harmonium ,een klarinet en slagwerk. Hij vermijdt elke vorm van academisme. Fris, fantasievol en grappig klinken de windrichtingen.
Mauricio Kagel was afkomstig van Argentinië, waardoor zijn visie op de windrichtingen tegengesteld was aan die van Noord-Europeanen. Hierdoor zal het deel Westen heel exotisch klinken. In Osten gebruikt hij een toonladder met typerende overmatige secunde.
Süden (geschreven op verzoek van het Holland Festival en daar in juni 1990 uitgevoerd door Reinbert de Leeuw en het Schönberg Ensemble) en Osten kwamen gereed in 1989, Südosten, Nordwesten en Nordosten in 1991, Südwesten in 1992, Westen en Norden in 1994.
In 2017 zijn er twee opnamen beschikbaar:
* Reinbert de Leeuw nam in 1993 met het Schönberg Ensemble vijf van de acht Windroosstukken op, toen nog voor het Franse label Auvidis Montaigne; later, volgden de overige drie
* Ensemble Aleph nam het in 2016 op voor Evidence Classics