OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lymfocyt homing receptor

Lymfocyt homing receptoren zijn adhesiemoleculen op de celmembraan van lymfocyten die interactie kunnen ondergaan met structuren op de celmembranen van endotheel cellen. Deze receptoren zijn onder andere betrokken bij de migratie van lymfocyten, uit de bloedbaan, de weefsels in. Migratie van lymfocyten in lymfeknopen is bijvoorbeeld afhankelijk van de homing receptor L-selectine, die gesulfateerde koolhydraten zoals CD34 en GlyCAM-1 kan herkennen. De meeste geactiveerde CD8+ T-lymfocyten stoppen met de expressie van L-selectine ten gunste van LFA-1, een receptor die bindt aan ICAM-1, en VLA-4. Combinaties van verschillende liganden voor lymfocyte homing receptoren kunnen specifieke lymfocyten aantrekken.
De binding van de homing receptoren is zodanig zwak dat de lymfocyt in staat is mee te rollen over het endotheel met de bloedstroom. Een sterker bindingssysteem, gemedieerd door integrinen, kan echter geactiveerd worden door de aanwezigheid van bepaalde chemokinen.
# Auburndale (Florida)

Auburndale is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Polk County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 11.032. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 13.038, een stijging van 2006 (18,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 24,1 km², waarvan 13,5 km² land en 10,6 km² water. Auburndale ligt op ongeveer 44 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Auburndale.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Auburndale op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Lycosa leucogastra

Lycosa leucogastra is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Lycosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1944 door Cândido Firmino de Mello-Leitão.
# Afrikaanse bosuil

De Afrikaanse bosuil (Strix woodfordii) is een lid van de familie van de 'echte' uilen (Strigidae). Deze bosuilsoort komt voor in Afrika bezuiden de Sahara.

## Kenmerken

De vogel is 30 tot 36 cm lang, het mannetje weegt 240 tot 270 g, het vrouwtje 285 tot 350 g. Het is een middelgrote uil met een grote ronde kop. Rond de ogen heeft deze uil een licht roodbruine gekleurde gezichtsspiegel en daarboven opvallende lichte wenkbrauwen. Verder is de uil op de kop donker roodbruin met kleine witte vlekken en op de rug meer grijsbruin met witte en licht roodbruine vlekken. De borst en buik zijn horizontaal gestreept, afwisselend wit en roodbruin. De ondersoorten verschillen onderling in tint, S. w. nuchalis is vrij licht, S. w. nigricantior heeft zwarte vlekken.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt vier ondersoorten:
* S. w. umbrina: zuidoostelijk Soedan en Ethiopië.
* S. w. nigricantior: van zuidelijk Somalië tot Tanzania en oostelijk Congo-Kinshasa.
* S. w. nuchalis: van Senegal en Gambia tot zuidelijk Soedan en noordelijk Angola, centraal Congo-Kinshasa en Oeganda.
* S. w. woodfordii: van zuidelijk Angola en Congo-Kinshasa tot zuidwestelijk Tanzania en Zuid-Afrika.
Het leefgebied bestaat uit een aantal typen bos waaronder dicht montaan bos tot op 3700 m, verder bossen langs kusten en waterlopen en ook wel in aangeplant bos. Het is een van de meest algemene uilensoorten in Afrikaans bos.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd, maar de uil is wijd verspreid en algemeen. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de Afrikaanse bosuil als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Afrikaanse bosuil op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 5, 1999.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1

### Externe link

* Website Handbook of the Birds of the World
# Caulleriella viridis

Caulleriella viridis is een borstelworm uit de familie Cirratulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Caulleriella viridis werd in 1880 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Langherans.
# Maria ad Graduskerk

Maria ad Graduskerk kan verwijzen naar:
* Maria ad Graduskerk (Keulen)
* Maria ad Graduskerk (Mainz)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Maria ad Graduskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Branchiosyllis exilis

Branchiosyllis exilis is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Branchiosyllis exilis werd in 1900 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gravier.
# Kwelderslak

De (gewone) kwelderslak (Alderia modesta) is een slakkensoort uit de familie van de Limapontiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1844 voor het eerst geldig gepubliceerd door Lovén. Het wordt gevonden in estuariene leefomgevingen en kwelders aan weerszijden van de Noord-Atlantische Oceaan en de Noord-Stille Oceaan.

## Beschrijving

De kwelderslak is een kieuwloze zeenaaktslak die kan uitgroeien tot een lengte van ongeveer 12 mm wanneer volledig volwassen is. De voet is breder dan het lichaam en de zijkanten. Het bovenoppervlak, behalve het voorste derde deel, zijn bedekt met cerata (vingerachtige uitgroeisels). Bij jonge individuen zijn deze georganiseerd in maximaal zeven rijen, maar bij volwassenen zijn de rijen niet langer duidelijk. De anus is geplaatst op een papil op het bovenoppervlak nabij de achterkant. Het omhulsel is doorschijnend en de vertakkende darm en spijsverteringsklier zijn zichtbaar door de cerata en het oppervlak van de voet. De cerata zijn betrokken bij de ademhaling en pulseren regelmatig; dit helpt het bloed door het lichaam te verplaatsen, aangezien er geen hart in dit geslacht is. De algemene kleur van deze zeeslak is transparant bruin, groen of geel, met meer of minder zwarte, bruine, donkergroene of witte vlekjes.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van de kwelderslak omvat beide zijden van de Noord-Atlantische Oceaan; in West-Europa strekt dit uit van Noorwegen tot Frankrijk en in Noord-Amerika, van Newfoundland tot de staat New York. Het komt ook voor aan de Pacifische kust van Noord-Amerika, van Brits-Columbia tot Californië en in het noordoosten van Azië, waar het voorkomt in de baai van Peter de Grote en de Gele Zee. Zijn leefomgeving zijn kwelders en estuaria, bij voorkeur in gebieden die onder invloed van het getij staan. In Nederland komt deze soort plaatselijk voor in Zeeland langs de Ooster- en Westerschelde en in het Grevelingenmeer, alsmede op de Waddeneilanden en langs de vastelandskust van het Waddengebied. Het voedsel bestaat specifiek uit nopjeswieren: draadvormige geelgroene algen uit het geslacht Vaucheria.
* ↑ Gofas, S. (2012). Alderia modesta (Lovén, 1844). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Lovén, S. (1844). Om nordiska hafs-mollusker. Öfversigt af Kungliga Vetenskaps-Akademiens Förhandlingar, Stockholm 1(3): 48-53. German translation in: Archiv Skandinavischer Beiträge zur. Naturgeschichte (Greifswald. 1: 151-156
* ↑ Kwelderslak - Alderia modesta, (Lovén, 1844), blauwtipje.nl
* ↑ Soortenbeschrijving van Kwelderslak, Stichting ANEMOON. Gearchiveerd op 1 december 2021.
# Lymfoplasmacytair lymfoom

Het lymfoplasmacytair lymfoom (LPL) is een mild-kwaadaardig non-hodgkinlymfoom (lymfeklierkanker). Wanneer het beenmerg betrokken is bij de aandoening en een overmaat aan immunoglobuline M (monoklonale gammopathie) aanwezig is in het serum, dan is sprake van de ziekte van Waldenström.
LPL is net als de ziekte van Waldenström (nog) niet te genezen.
# Aulosaphoides constractus

Aulosaphoides constractus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Chen & He in 1996.
# Luka Janežič

Luka Janežič (Vodice, 14 november 1995) is een Sloveens sprinter, gespecialiseerd in de 400 meter. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen.

## Biografie

In 2015 behaalde Janežič een bronzen medaille op de Europese kampioenschappen U23. Op de EK van 2016 eindigde Janežič op de vijfde plaats in de finale van de 400 m.
In 2016 nam hij deel aan de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Hij kwam uit op de 400 m. Janežič kon zich kwalificeren voor de halve finales. In de tweede halve finale eindigde hij in een Sloveens record (45,07) op de vierde plaats. Deze tijd was niet snel genoeg om zich te plaatsen voor de finale. In 2017 werd Janežič Europees kampioen op de 400 m bij de U23.
In 2021 nam Janežič deel aan de uitgestelde Olympische Spelen van 2020 in Tokio. Op de 400 m liep hij in de eerste halve finale naar de zevende plaats, waarmee hij zich niet kon kwalificeren voor de finale.

## Titels

* Europees kampioen U23 400 m - 2017
* Balkan kampioen 400 m - 2015, 2021
* Balkan indoorkampioen 400 m - 2020
* Sloveens kampioen 100 m - 2015
* Sloveens kampioen 200 m - 2015, 2016, 2019
* Sloveens kampioen 400 m - 2013, 2016, 2020, 2021
* Sloveens kampioen 4 × 400 m - 2020
* Sloveens indoorkampioen 400 m - 2015, 2016, 2017

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,50 (+0,2 m/s) | 25 juli 2015 | Nova Gorica |
| 200 m | 20,60 (+0,6 m/s) | 24 juni 2017 | Tel Aviv |
| 300 m | 31,89 (NR) | 27 mei 2017 | Slovenska Bistrica |
| 400 m | 44,84 (NR) | 21 juli 2017 | Monaco |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 60 m | 6,92 | 8 februari 2014 | Ljubljana |
| 200 m | 21,54 | 24 januari 2015 | Wenen |
| 400 m | 46,02 (NR) | 27 januari 2018 | Wenen |

## Palmares
### 400 m

* 2013: 3 EK U23 - 45,73 s
* 2015: 6e in reeksen WK - 45,28 s
* 2016: DSQ in ½ fin. WK Indoor
* 2016: 5e EK - 45,65 s
* 2016: 4e in ½ fin. OS - 45,07 s
* 2017: 1 Europese kampioenschappen U23 - 45,33 s
* 2017: 5e in series WK - 46,06 s
* 2017: DSQ in series EK Indoor
* 2018: 5e EK - 45,43 s
* 2018: 3e in ½ fin. WK Indoor - 46,37 s
* 2019: 4e EK Indoor - 46,15 s
* 2019: 6e in series WK - 46,84 s
* 2021: 7e in ½ fin. OS - 45,36 s
* 2021: 6e EK Indoor - 47,22 s

#### Diamond League-podiumplaatsen

* 2020: 2 BAUHAUS-galan - 45,85 s
* (en) World Athletics-profiel voor Luka Janežič
* (en) EAA-profiel voor Luka Janežič
* (en) Profiel van Luka Janežič op olympedia.org
* (en) Profiel van Luka Janežič op de Diamond League
# Afrikaanse boompadden

Afrikaanse boompadden (Nectophryne) zijn een geslacht van kikkers uit de familie van de padden (Bufonidae). De groep werd beschreven door Reinhold Wilhelm Buchholz en Wilhelm Peters in 1875.
Afrikaanse boompadden danken hun naam aan het feit dat ze de eieren in bomen afzetten, in tegenstelling tot vrijwel alle andere padden. Alleen met water gevulde holtes in bomen worden gebruikt, en hierin ontwikkelen zich de kikkervisjes. Van Nectophryne afra is bekend dat de mannetjes de eieren bewaken.
Er zijn twee soorten die voorkomen in delen van Afrika en leven in de landen Congo-Kinshasa, Equatoriaal-Guinea, Gabon, Kameroen en Nigeria.

## Soorten

* Nectophryne afra
* Nectophryne batesii

### Referenties

* ↑ Grzimek, Bernhard (1971). Het leven der dieren deel V:Vissen (II) en amfibieën. Kindler Verlag AG, Pagina 513. ISBN 90 274 8625 5.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Nectophryne.
* ↑ Amphibia Web, Nectophryne.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Nectophryne - Website Geconsulteerd 23 november 2016
* (en) - Amphibiaweb - Nectophryne - Website
Adenomus · Altiphrynoides · Amazophrynella · Anaxyrus · Ansonia · Atelopus · Barbarophryne · Blythophryne · Bufo · Bufoides · Bufotes · Capensibufo · Churamiti · Dendrophryniscus · Didynamipus · Duttaphrynus · Epidalea · Frostius · Ghatophryne · Incilius · Ingerophrynus · Laurentophryne · Leptophryne · Melanophryniscus · Mertensophryne · Metaphryniscus · Nannophryne · Nectophryne · Nectophrynoides · Nimbaphrynoides · Oreophrynella · Osornophryne · Parapelophryne · Pedostibes · Pelophryne · Peltophryne · Phrynoidis · Poyntonophrynus · Pseudobufo · Rentapia · Rhaebo · Rhinella · Sabahphrynus · Schismaderma · Sclerophrys · Strauchbufo · Truebella · Vandijkophrynus · Werneria · Wolterstorffina · Xanthophryne
# Caullery Communal Cemetery

Caullery Communal Cemetery is een Britse militaire begraafplaats gelegen in de Franse plaats Caullery (Noorderdepartement). De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
De begraafplaats telt een Brits graf uit de Eerste Wereldoorlog.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Commonwealth War Graves Commission (geïdentificeerde graven)
# Maria ad Graduskerk (Keulen)

De Maria ad Graduskerk (Duits: Maria zu den Stufen, Nederlands: Maria-aan-de Trappen) was een romaanse stiftskerk in de Duitse stad Keulen ten oosten van de dom van Keulen. In de kerk rustte tot de afbraak het overschot van de heilige Richeza, koningin van Polen en kleindochter van keizer Otto II. De Maria ad Graduskerk werd in 1817 afgebroken.

## Geschiedenis

De kerk werd door aartsbisschop Herman gebouwd op de plek van een bij de dom horende doopkapel. In een document van 1075 verklaarde aartsbisschop Anno II dat het stift naar ontwerp en met de middelen van aartsbisschop Herman werd opgericht. De bouw werd vermoedelijk voltooid in het jaar 1062. De kerk was ongeveer 55 meter lang en 42 meter breed, had zowel een oostelijk als een westelijk koor en bezat twee dwarsschepen. In 1085 brandde de kerk af, werd herbouwd en later in gotische stijl vergroot. Een dubbele, open zuilenrij verbond de Maria ad Graduskerk met de dom.
De Franse bezetting van het Rijnland in 1794 leidde tot opheffing van de kloosters en stiften. In veel gevallen werden de gebouwen afgebroken en soms kregen de gebouwen een profane bestemming. Om de kerken te redden namen parochiegemeenschappen zo veel mogelijk stiftskerken over, die dan vervolgens de eigen oude parochiekerken afstoten. In het geval van de Maria ad Graduskerk bleek dit niet mogelijk, omdat deze kerk te dicht bij andere kerken (de dom, de Andreaskerk en de Grote Martinunskerk) stond en het gebied voldoende parochiekerken telde.

## Sloop

Na aanvankelijk te zijn gebruikt als magazijn werd het voormalige kerkgebouw in het jaar 1817 afgebroken. Bij de afgraving van de grond bij de dom gingen in 1827 eveneens de fundamenten verloren. De resten van de heilige Richeza werd overgebracht naar de dom.

## Erfgoed

Bij het oostelijk koor van de dom bevinden zich nog enige fragmenten en staat nog een zuil met kapiteel van de oorspronkelijke zuilenrij die de kerk verbond met de dom, de zogenaamde Domsäule. In de aartsbisschoppelijke bibliotheek van Keulse bisdom bevindt zich nog een evangeliarium uit de kerk. De Hessischen Landes- und Hochschulbibliothek te Darmstadt bezit het zogenaamde Richeza-evangeliarium, dat eveneens tot de inventaris van de kerk behoorde.

## Afbeeldingen

* De kerk op een oude tekening
* Dom met op de voorgrond de toen nog aanwezige fundamenten van de kerk (tekening van Johann Peter Weyer, 1825)
* Domsäule
* fragmenten
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Maria ad Gradus (Köln) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Branchiosyllis bathyalis

Branchiosyllis bathyalis is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Branchiosyllis bathyalis werd in 1995 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Kirkegaard.
# La Bégude-de-Mazenc

La Bégude-de-Mazenc is een gemeente in het Franse departement Drôme (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nyons. La Bégude-de-Mazenc telde op 1 januari 2021 1.698 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van La Bégude-de-Mazenc bedraagt 23,62 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid is 70 inwoners per km² (per 1 januari 2019).

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen

* Gezicht op La Bégude-de-Mazenc
* Landschap ten westen van La Bégude-de-Mazenc
# Lucinisca fenestrata

Lucinisca fenestrata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Lucinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Hinds.
# Aspilota jaculans

Aspilota jaculans is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Haliday in 1838.
# Løgumkloster (parochie)

Løgumkloster is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Tønder. De parochie maakt deel uit van het bisdom Ribe en telt 3140 kerkleden op een bevolking van 3478 (2004).
Tussen 1920 en 1970 was de parochie deel van de herred Tønder, Højer og Lø. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Løgumkloster. Deze ging in 2007 op in de vergrote gemeente Tønder.
Abild · Ådum · Agerbæk · Agerskov · Ål · Alslev · Andst · Ansager · Årre · Arrild · Askov · Åstrup · Bække · Ballum · Bedsted · Billum · Blåhøj · Bølling · Børsmose Kirkedistrikt · Bramming · Brande · Branderup · Brede · Brejning · Brøns · Brørup · Bryndum · Bur · Burkal · Bylderup · Daler · Darum · Dejbjerg · Døstrup · Egvad · Emmerlev · Emmerske Kirkedistrikt · Fåborg · Farre Kirkedistrikt · Farup · Faster · Filskov · Finderup Kirkedistrikt · Fjelstervang Kirkedistrikt · Folding · Fole · Føvling · Gadbjerg · Gammel · Gesten · Give · Givskud · Gjesing · Gørding · Gørding · Gram · Grene · Grimstrup · Grindsted · Grundtvigs · Guldager · Hanning · Haurvig Kirkedistrikt · Hee · Hejnsvig · Hemmet · Henne · Herborg · Hjerpsted · Hjerting · Hjerting · Hjortlund · Ho · Hodde · Højer · Højst · Holmsland Klit · Holsted · Horne · Hostrup · Hostrup · Hovborg Kirkedistrikt · Hoven · Hover · Hunderup · Husby · Hviding · Janderup · Jerne · Jernved · Johanneskirken Kirkedistrikt · Kalvslund · Kvaglund · Kvong · Læborg · Langelund Kirkedistrikt · Lem Sydsogns Kirkedistrikt · Lindeballe · Lindknud · Lintrup · Løgumkloster · Lønborg · Lønne · Lunde · Lydum · Lyne · Lyngvig Kirkedistrikt · Madum · Malt · Mandø · Mjolden · Møgeltønder · Mosevrå Kirkedistrikt · Næsbjerg · No · Nollund Kirkedistrikt · Nordby · Nørre Bork · Nørre Løgum · Nørre Nebel · Nørre Omme · Nørre Vium · Nørup · Ny · Obbekær · Oksby · Ølgod · Ølstrup · Øse · Øster Lindet · Øster Nykirke · Ovtrup · Randbøl · Randerup · Ravsted · Rejsby · Ribe Domsogn · Rindum · Ringive · Ringkøbing · Roager · Rødding · Rømø · Rousthøje Kirkedistrikt · Sædden · Sædding · Sankt Katharine · Sankt Knuds Kirkedistrikt · Sankt Peders Kirkedistrikt · Seem · Skads · Skærbæk · Skærlund Kirkedistrikt · Skjern · Skjoldbjerg Kirkedistrikt · Skodborg · Skovlund · Skrave · Skrydstrup · Sneum · Sønder Bork · Sønder Borris · Sønder Hygum · Sønder Lem · Sønder Nissum · Sønder Omme · Sønder Skast · Sønder Vium · Sønderho · Spandet · Staby · Stadil · Stauning · Stenderup · Stenderup Kirkedistrikt · Strellev · Tarm · Thorstrup · Thyregod · Tim · Tinglev · Tirslund · Tistrup · Tjæreborg · Toftlund · Tønder · Torsted · Treenigheds · Troldhede · Ubjerg · Uhre Kirkedistrikt · Ulfborg · Urup Kirkedistrikt · Væggerskilde Kirkedistrikt · Varde · Vedersø · Veerst · Vejen · Vejrup · Velling · Vemb · Vester · Vester Nebel · Vester Nykirke · Vester Starup · Vester Vedsted · Vesterhede Kirkedistrikt · Videbæk · Vilslev · Visby · Vodder · Vonge Kirkedistrikt · Vor Frelser · Vorbasse · Vorgod · Vorslunde Kirkedistrikt · Zions
# Afrikaanse boomvalk

De Afrikaanse boomvalk (Falco cuvierii) is een valkensoort die voorkomt in Afrika. Hij is nauw verwant aan de boomvalk (Falco subbuteo), die in Eurazië nestelt, ook in Nederland en Vlaanderen. De wetenschappelijke naam van de soort verwijst naar de Franse zoöloog Georges Cuvier.

## Kenmerken

De vogel is 26 tot 31 cm lang. Het mannetje weegt 125 tot 178 g, het vrouwtje 186 tot 224 g. De spanwijdte is 60 tot 73 cm. De Afrikaanse boomvalk is een kleine, slanke valk met een verenkleed dat aan de achterzijde zwart en aan de voorzijde rossig is. Ook de wangen, nek en keel zijn rossig gekleurd. Op de flanken en de keel zijn zwarte strepen te zien.

## Verspreiding en leefgebied

De Afrikaanse boomvalk komt wijd verspreid voor in Afrika ten zuiden van de Sahara.
Het leefgebied bestaat uit gebieden met meer dan 1000 mm regenval per jaar, half open bosgebieden zoals open plekken in regenwoud, bosranden en bossavanne. In Oeganda ook aangetroffen als broedvogel in de stad Kampala. De vogel komt voor in laagland tot hoog boven de zeespiegel (4100 m) in Ethiopië.

### Gedrag

Hij jaagt tijdens de schemering. Buiten de broedtijd jaagt hij vooral op vliegende insecten zoals termieten, krekels, sprinkhanen en cicaden. Tijdens de broedtijd ook kleine vogels zoals wevervogels en zwaluwen maar ook vleermuizen. Hij verschalkt zijn prooi zowel vanuit de lucht als door snelle uitvallen vanaf een uitkijkpunt.

## Voortplanting

De soort nestelt in een oud nest van een kraaiachtige of andere roofvogel (bijvoorbeeld de zwarte wouw) in een hoge boom. Het legsel bestaat gemiddeld uit drie eieren.

## Status

De Afrikaanse boomvalk heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De vogel is schaars. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar gaat achteruit. Echter, het tempo wordt geschat onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze soort boomvalk als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel African Hobby op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Global Raptor Information Network.
* 1 2 (en) Afrikaanse boomvalk op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 Handbook of the Birds of the World deel 2, 1994.
# Caullery

Caullery is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (regio Hauts-de-France) en telt 448 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cambrai.

## Geografie

De oppervlakte van Caullery bedraagt 2,5 km², de bevolkingsdichtheid is 179,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Caullery met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).