OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marco Scopetta

Marco Scopetta is een voormalig professioneel golfer uit Zwitserland.
In 1992 won Scopetta het Zwitserse PGA Kampioenschap na een play-off tegen Steve Rey. In 1994 speelde Scopetta de World Cup met André Bossert in Puerto Rico. Vijfmaal kwalificeerde hij zich voor het Zwitsers Open. Zijn beste resultaat was een score van 291 in 1996, goed voor de 68ste plaats.
Hij was president van Golf Club Signal De Bougy in Bougy-Villars. Deze nieuwe baan (2004) ligt tussen Genève en Lausanne op een hoogte van 700 meter, uitkijkend over het Meer van Genève en de achterliggende Alpen. Signal de Bougy behoort met zes andere banen tot 'Golf Parc Migros'.
Hij is in 2014 verhuisd naar Thailand en is daar nu sales & marketing directeur bij Golfasian.

## Gewonnen

* 1992: PGA Kampioenschap

## Teams

* World Cup: 1994
# Marco Schällibaum

Marco Schällibaum (Zürich, 6 april 1962) is een Zwitsers voormalig voetballer en voetbalcoach die speelde als verdediger.

## Carrière

Schällibaum speelde gedurende zijn 15-jarige carrière voor verschillende ploegen in Zwitserland. Hij speelde achtereen volgens voor Grasshopper, FC Basel, Servette en FC Luzern.
Hij maakte in 1982 zijn debuut voor Zwitserland waarvoor hij 31 wedstrijden speelde en 1 keer kon scoren.
Daarna begon Schällibaum een carrière uit te bouwen waarbij hij een hele reeks van Zwitserse clubs trainde. Enkel de Canadese club Montreal Impact was een buitenlands avontuur. In eigen land trainde hij achtereenvolgens Stade Nyonnais, FC Basel, BSC Young Boys, Servette, Concordia Basel, FC Sion, FC Schaffhausen, AC Bellinzona, FC Lugano, FC Chiasso, FC Aarau en terug FC Basel.
Bij Basel was hij maar kort assistent maar kreeg hij in de loop van de volgende jaren functies als individuele trainer, hoofd jeugdopleiding en interim jeugdcoach.

## Erelijst
### Als Trainer

* Montreal Impact
** Canadian Championship: 2013
* https://www.transfermarkt.nl/marco-schallibaum/profil/spieler/239928
# Marc Janssen

Marc Janssen kan verwijzen naar:
* Marc Janssen (acteur) (1940), een Vlaams acteur
* Marc Jansen (historicus) (1946), een Nederlands historicus
* Marc Janssen (voetballer), een voetbalspeler
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Marc Janssen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Manchar

Manchar is een census town in het district Poona van de Indiase staat Maharashtra.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 13793 mensen in Manchar, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 72%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Mancha Blanca

Mancha Blanca is een plaats in de gemeente Tinajo op het Spaanse eiland Lanzarote. Het dorp telt 752 inwoners (2007). Het ligt 3 km ten zuiden van het dorp Tinajo.
Toeristische trekpleister is het witte kerkje Nuestra Señora de Los Dolores (Onze-Lieve-Vrouw van Smarten, patroonheilige van het eiland). Verder bevindt het nationaal park Timanfaya zich enkele kilometers ten zuiden van de plaats.

## Verkeer en vervoer

Het dorp is bereikbaar over de LZ-67, de LZ-46 en de LZ-56.
* Mancha Blanca en de Montaña Tinache
* Calle Virgen de Los Dolores
# Marc Ford

Marc Ford (Los Angeles, 1966) is de voormalige gitarist van de band The Black Crowes.
Hij begon zijn carrière met de bluesrockband Burning Tree in de jaren tachtig. Ford kwam bij The Black Crowes in 1991 nadat hij al enige malen op concerten als invaller had gespeeld. De Amerikaan Marc Ford was lange tijd leadgitarist van The Black Crowes. In 1997 werd Ford door de band ontslagen vanwege excessief drugsgebruik. Twee dagen voor een nieuwe tournee met die band in 2006 liet Ford echter weten geen lid meer te willen zijn. Inmiddels is Ford weer helemaal clean en klaar, en speelt solo met zijn begeleidingsband The Neptune Blues Club.
* Bibliothèque nationale de France: cb15019025k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134677188
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4491 5377
* Library of Congress Control Number: no2002047669
* MusicBrainz: 490a40c1-f0c4-4203-b62b-0d5e25cf6412
* Virtual International Authority File: 38145542584596641772
* WorldCat (via VIAF): 38145542584596641772
# Marcello Morandini

Marcello Morandini (Mantua, 15 mei 1940) is een Italiaanse constructivistische beeldhouwer, graficus en designer.

## Leven en werk

Morandini werd geboren in de stad Mantua in de regio Lombardije en verhuisde in 1947 naar Varese. Hij bezocht de Accademia di belle Arti di Brera in Milaan. Vanaf 1960 was hij eerst als industrieel ontwerper en later als graficus bij een reclamebureau in Milaan werkzaam. In 1963 had Morandini zijn eerste expositie. Zijn werk stond onder invloed van de Italiaanse architect/designer Enzo Mari (1932). In 1964 startte hij zijn eigen bureau in Varese.
In 1964 creëerde hij zijn eerste driedimensionale objecten die zijn gebaseerd op geometrische vormen en evenals zijn zeefdrukken en sculpturen in zwart en wit uitgevoerd. Na een deelname aan de Biënnale van São Paulo, ontving hij in 1968 een uitnodiging voor de Biënnale van Venetië.
Een eerste retrospectieve tentoonstelling van zijn werk vond plaats in 1972 bij de Kerstner Gesellschaft in Hannover. Dit was het begin van een vruchtbare periode van samenwerking met musea, galerieën en ondernemingen, met name met de porseleinfabriek Rosenthal AG in Selb. In 1977 werd hij uitgenodigd voor documenta 6 in Kassel en in 1986 nam hij deel aan een beeldhouwersymposium voor concrete kunst in Kunststation Kleinsassen in Hofbieber-Kleinsassen met het werk Dreieck unendlich.
Sinds aanvang der tachtiger jaren werkte Morandini als ontwerper nauw samen met de architectenbureaus Miraglia in Varese en Ong&Ong in Singapore. In 1993 vond in München een overzichtstentoonstelling plaats van zijn kunstwerken en designobjecten in het museum voor toegepaste kunst Die Neue Sammlung. In 2008 organiseerde de International Gallery of Modern Art Ca'Pesaro een expositie met meer dan 60 werken tijdens de architectuurbiënnale in Venetië.
Van 1995 tot 1997 was hij als docent kunst en design verbonden aan de internationale zomeracademie in Salzburg en aan de zomeracademie van Plauen. Sinds 1997 is hij docent Design aan de Kantonsschule von Lausanne in het Zwitserse Lausanne en directeur van het internationale museum voor keramiekontwerp in Cerro, Laveno. In 2001 was hij de oprichter van het "Centro editoriale di design Marienza". In 2001 en 2004 werd het werk van Morandini getoond bij de Stiftung für Konkrete Kunst Roland Phleps in Freiburg im Breisgau.

## Enkele werken in de openbare ruimte

* Scultura Progreto No. 205 (1974) in het Beeldenpark van het Quadrat Bottrop in Bottrop
* Ombralatina (2004) bij het Wilhelm-Hack Museum in Ludwigshafen
* La Porta Operta (2010) in de Martin-Luther-Straße in Hattingen

## Fotogalerij

* Scultura progretto No. 205, Bottrop
* Ombralatina, Ludwigshafen
* La Porta Aperta, Hattingen

## Literatuur

* Germano Celant e.a.: Marcello Morandini, Art-design 1964-2000 (2000) ISBN 978-88 8158 283 9
# Marcello Mio

Marcello Mio is een Frans-Italiaanse filmkomedie uit 2024, geschreven en geregisseerd door Christophe Honoré. De hoofdrollen worden vertolkt door Chiara Mastroianni, Catherine Deneuve, Fabrice Luchini en Nicole Garcia.

## Verhaal

Chiara is een actrice en de dochter van Marcello Mastroianni en Catherine Deneuve. Op een zomer zegt ze tegen zichzelf dat ze liever het leven van haar vader zou leiden. Ze kleedt zich zoals hij, spreekt zoals hij, en ze doet het met zo'n overtuiging dat anderen om haar heen het uiteindelijk gaan geloven en haar 'Marcello' beginnen te noemen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Chiara Mastroianni | zichzelf / Marcello |
| Catherine Deneuve | zichzelf |
| Fabrice Luchini | zichzelf |
| Nicole Garcia | zichzelf |
| Benjamin Biolay | zichzelf |
| Melvil Poupaud | zichzelf |
| Hugh Skinner | Colin |
| Stefania Sandrelli | zichzelf |

## Productie

De belangrijkste filmopnames begonnen op 21 augustus 2023 in Parijs en er werd vervolgens gefilmd in Rome, de provincie Latina en Formia, waarvan de laatste een stad was die Marcello Mastroianni dierbaar was. De opnames waren op 13 oktober, na acht weken voltooid.

## Release

Marcello Mio ging op 21 mei 2024 in première op het Filmfestival van Cannes in de competitie voor de Gouden Palm. De film werd tegelijkertijd vertoond in de Franse bioscopen vanaf 21 mei 2024.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Filmfestival van Cannes | Gouden Palm | Christophe Honore | Genomineerd |
# Manitou (mythisch wezen)

Het woord Manitou wordt door Indianen van de Algonquian-taalgroep gebruikt om geesten aan te duiden. De betekenis van het woord raakt ook dat wat wij "essentie" zouden noemen.
De uitdrukking is voor het eerst door een Europese bezoeker genoteerd in 1585, toen de Engelse etnograaf Thomas Harriot haar opnam in een woordenlijst. Hij gaf correct het meervoud mantóac weer, met de niet helemaal juiste vertaling "Goden".
De naam van het Canadese meer en de provincie Manitoba zijn verbasteringen van "manitou-wapow", "de engte van de manitou" (van het meer). Ook het Franse bedrijf Manitou is ernaar vernoemd. Manitou is ook een veelvoorkomende naam voor uiteenlopende concepten in scoutsgroepen.
# Manitoulin

Manitoulin is een eiland in het Huronmeer in de Canadese provincie Ontario. Met een oppervlakte van 2.766 km² is Manitoulin groter dan Luxemburg en is het eiland het grootste eiland in een meer ter wereld.
Manitoulin scheidt het grootste deel van het Huronmeer van de Georgianbaai in het oosten en van het North Channel in het noorden. Geologisch gezien ligt het eiland op de Niagara Escarpment, een langgerekte cuesta in Canada en de Verenigde Staten, en bestaat het hoofdzakelijk uit dolomiet. Het eiland bezit drie rivieren, de Kagawong, de Manitou en de Mindemoya, die rijk zijn aan zalm en forel. Ook beschikt het meereiland over 108 eigen meren.
De voor zover bekend eerste Europeaan op het eiland was Joseph Poncet, een Franse jezuïet, die in 1648 een missie opzette in de buurt van Wikwemikong. De jezuïeten noemden het eiland "Île de Ste. Marie". Ziektes die door de nieuwe bezoekers werden meegebracht hadden grote gevolgen voor de inheemse bevolking van het eiland. Invallen van de Five Nations-Irokezen dreven tot 1650 ook de overgebleven bevolking van het eiland. Het eiland werd volgens de mondelinge overlevering bij wijze van reiniging verbrand en bleef de 150 daaropvolgende jaren nagenoeg onbewoond.
Na de oorlog van 1812 begonnen indiaanse volkeren terug te keren naar Manitoulin. In 1836 werd het eiland aan de Kroon afgestaan en kreeg het de status van indianenreservaat. Jean-Baptiste Proulx begon er in 1838 een katholieke missie, die in 1845 door de jezuïeten werd overgenomen.
Het eiland had in 2007 12.600 inwoners, waarvan ongeveer de helft bestaat uit indianen van de Ojibweg-stam. In het Ojibwe betekent Manitoulin "geesteneiland". In de zomer neemt de bevolking vanwege het toerisme met meer dan een kwart toe.
De enige vaste verbinding tussen Manitoulin en het vasteland wordt gevormd door de Little Current Swing Bridge, een draaibrug bij het noordelijk gelegen plaatsje Little Current. Van mei tot en met oktober bestaat daarnaast een bootverbinding, de MS Chi-Cheemaun, tussen South Baymoth op het zuiden van het eiland en de plaats Tobermory op het Bruce-schiereiland.
# Marco Zanetti

Marco Zanetti (Bozen, 10 april 1962) is een Italiaanse carambolebiljarter die gespecialiseerd is in driebanden. Hij won het wereldkampioenschap driebanden in 2002 en 2008.

## Carrière

Zanetti begon met biljarten op 7-jarige leeftijd. Daarbij had hij een stoel nodig om te spelen. Zijn vader was voorzitter van de biljartkring in Bolzano. Op 15-jarige leeftijd behaalde de zoon zijn eerste Italiaanse titel, in het libre.
In 1997 en 2000 eindigde hij als derde op het wereldkampioenschap driebanden. In 2001 verloor hij in de finale van Raymond Ceulemans. In 2002 won hij de titel door in de finale Dion Nelin te verslaan. In 2003 eindigde hij op een gedeelde derde plaats.
Hij werd voor de tweede keer wereldkampioen in 2008 in Sankt Wendel door in de finale de favoriet Torbjörn Blomdahl (die als enige in de kwart- en halve finale een moyenne boven 2 haalde) met 3-2 te verslaan. Zanetti behaalde in de finale een moyenne van 1,87 en Blomdahl 1,63.
Hij is tot nu toe de enige Italiaan die ooit wereldkampioen driebanden is geworden. Zijn hoogste serie in een partij is 19 en zijn hoogste partijgemiddelde is 5,555 (50 punten in 9 beurten).
# Marco Werner

Marco Werner (Dortmund, 27 april 1966) is een Duits autocoureur.
In het begin van zijn loopbaan eindigde Werner op de tweede plaats in de Formule Opel Euroseries (1989) en de Duitse Formule 3 (1991).
Het lukte Werner niet om de Formule 1 te bereiken, dus zette hij zijn zinnen op langeafstandsraces en toerwagens. Werner deed in de jaren 90 mee aan de Super Tourenwagen Cup en de Porsche Supercup. Hij had echter meer succes in de 24 uur van Daytona die hij won in 1995 met een Kremer-Porsche.
In 2001 ging hij rijden voorAudi Sport Team Joest en werd hij een vaste waarde in de American Le Mans Series. Werner won de 24 uur van Le Mans in 2005 met een Audi R8, en in 2006 en 2007 met een Audi R10.
In 2008, aan het stuur van een Audi R10, behaalde hij met teamgenoot Lucas Luhr, zes overwinningen en acht overwinningen in zijn klasse in de American Le Mans Series en won het kampioenschap in de LMP1-klasse.
# Maria ad Graduskerk (Mainz)

De Maria ad Graduskerk (Duits: Maria zu den Stufen) was een aan de Moeder Gods gewijde kerk in de Duitse stad Mainz en stond pal ten oosten van de Mainzer Dom. In de volksmond werd de kerk "Onze-Lieve-Vrouw" (Duits: Liebfrauen) genoemd, aangevuld met de woorden zu den Greden of zu den Staffeln (vert.: aan de trappen), omdat een hoge trap van het oostelijke portaal van de kerk naar een dieper gelegen gebied aan de aan de Rijnoever gelegen Vispoort voerde.

## Geschiedenis en beschrijving

De oorsprong van de kerk voerde terug naar de stichting van een Mariastift in de 9e eeuw. Op 17 april 1285 brandde deze Mariakerk af, maar werd in gotische stijl herbouwd. De kerk betrof een gedrongen, driebeukige hallenkerk, met de steunberen binnen de muren, waaruit kan worden geconcludeerd dat er voor de bouw van de kerk een beperkte ruimte beschikbaar was. Het plan was om naast de naar voren springende apsis twee torens te bouwen maar slechts de noordelijke toren werd daadwerkelijk gerealiseerd. De kerk werd met kruisribgewelven overspannen. De kapitelen van de pilaren hadden florale motieven.

## De vernietiging

Tijdens het beschietingen van het Pruisische leger in 1793 werd de kerk licht beschadigd. Herstel en behoud lag zeker binnen de mogelijkheden, maar de Franse bezetter vond dat niet nodig. De bisschop van Mainz kon niet alle kerken van de stad redden en de Fransen hadden bovendien plannen een laan voor parades aan te leggen. Voor de aanleg van deze Grande Rue Napoléon (tegenwoordig Ludwigsstraße) stond de Maria ad Graduskerk in de weg. Daarom moest de gotische kerk in de jaren 1803-1807 het veld ruimen. De stenen van de kerk werden gebruikt voor de fortificatie van Mainz-Kastel en ter verbetering van de Finther Landstraße.

## Herinneringen aan de kerk

De beelden van het kerkportaal behoren tegenwoordig tot de oudste voorwerpen van het Landesmuseum Mainz. Een belangwekkend gotisch genadebeeld vond een nieuwe plek in de Augustijnerkerk van Mainz.
Op de plek waar ooit de kerk stond zijn zandstenen contouren aangelegd. Enkele delen van het koor steken boven de grond uit.

## Afbeeldingen

* De omgeving van het stift (reconstructie)
* Interieur
* Gravure 1633
* De beschadigde kerk kort voor de afbraak (circa 1800)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Maria ad Gradus (Mainz) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Marie Karoline von Fuchs-Mollard

Marie Karoline Gräfin von Fuchs-Mollard (14 januari 1681 – 27 april 1754) beter gekend als Charlotte was de gouvernante van Maria Theresia van Oostenrijk.
Ze werd geboren in Wenen en kwam naar het keizerlijke hof als hofdame van de toekomstige koningin van Portugal, Maria Anna van Oostenrijk, dochter van keizer Leopold I de keizer van het Heilig Roomse Rijk. In 1710 trouwde ze met Christoph Ernst Graf von Fuchs met wie ze twee dochters kreeg.
In 1717 vertrouwde keizerin Elisabeth Christine de opvoeding van haar dochter Maria Theresia, de vermoedelijke troonopvolgster van het Habsburgse Rijk, toe aan Marie Karoline. Tijdens de opvoeding leerde de gravin etiquette aan Maria Theresia en groeide er ook een sterke band tussen de twee.
Toen Maria Theresia haar vader opvolgde en zelf keizerin van het Heilige Roomse Rijk en koningin van Bohemen en Hongarije werd, schonk ze een kasteel aan gravin Fuchs.
Bij de dood van de gravin in Wenen beval Maria Theresia dat ze begraven moest worden in de Keizerlijke Crypte in Wenen. Zo is de gravin de enige niet-Habsburgse die werd begraven in deze crypte.
# Marathon van Parijs 1980

De marathon van Parijs 1980 werd gelopen op zaterdag 18 mei 1980. Het was de vijfde editie van deze marathon. De start was vanaf de Champs Elysées.
De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door de Fransman Sylvain Cacciatore in 2:25.50. Hij had slechts een kleine voorsprong op de Italiaan Maurizio Durante, die de wedstrijd in 2:26.08 volbracht. De snelste vrouw was Gillian Horovitz uit Groot-Brittannië. Zij voltooide het parcours in 2:49.42.
In totaal kwamen 5274 deelnemers aan de finish.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Sylvain Cacciatore | FRA | 2:25.50 |
| 2 | Maurizio Durante | ITA | 2:26.08 |
| 3 | Roland Marquet | FRA | 2:26.51 |
| 4 | Michel Bigot | FRA | 2:27.09 |
| 5 | Bernard Caraby | FRA | 2:27.12 |
| 6 | Maurice Hereau | FRA | 2:27.48 |
| 7 | Andre Lacour | FRA | 2:31.25 |
| 8 | Olivier Bourdon | FRA | 2:31.58 |
| 9 | Yves Renouvel | FRA | 2:32.07 |
| 10 | Fee Maddison | GBR | 2:33.39 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Gillian Horovitz | GBR | 2:49.42 |
* (en) Paris Marathon op www.arrs.run
* (en) World Marathon Rankings for 1980 op www.arrs.run
* (fr) Uitslagen op www.planete-marathon.fr
* (en) Info op more.arrs.run
1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017
# Marc Farry

Marc Antoine Farry (Parijs, 3 juli 1959) is een Franse golfprofessional, die lid was van de Europese PGA Tour van 1989 tot 2004. Hij speelt sinds 2009 op de Europese Senior Tour.
Marc Farry won het Frans amateurkampioenschap in 1977.

## Professional

In 1979 wordt Farry professional. Hij verhuisde naar Florida waar hij een paar jaar golfleraar
In Frankrijk heeft hij veel lokale professional wedstrijden gewonnen, waaronder het PGA Kampioenschap in 2000.

## Gewonnen

* 1985: Grand Prix PGA France
* 1996: BMW International Open
* 2000: Frans PGA Kampioenschap, Grand Prix PGA France

#### Europese Senior Tour

* 2010: Iers Senior Open, Cannes Mougins Masters

## Teams

* Alfred Dunhill Cup in 1990 (winnaars), waarbij hij Mark Calcavecchia verslaat.
# Margarita (Colombia)

Margarita is een gemeente in het Colombiaanse departement Bolívar. De gemeente telt 9368 inwoners (2005).
De locatie economie richt zich met name op de sinaasappelteelt. Er wordt ook veel suikerriet, bananen, cocos, maïs en yuca verbouwd.
Achí · Altos del Rosario · Arenal · Arjona · Arroyohondo · Barranco de Loba · Brazuelo de Papayal · Calamar · Cantagallo · Cartagena · Cicuco · Clemencia · Córdoba · El Carmen de Bolívar · El Guamo · El Peñón · Hatillo de Loba · Magangué · Mahates · Margarita · María La Baja · Montecristo · Morales · Norosí · Pinillos · Regidor · Río Viejo · San Cristobal · San Estanislao · San Fernando · San Jacinto · San Jacinto del Cauca · San Juan Nepomuceno · San Martín de Loba · San Pablo · Santa Catalina · Santa Cruz de Mompox · Santa Rosa · Santa Rosa del Sur · Simití · Soplaviento · Talaigua Nuevo · Tiquisio · Turbaco · Turbaná · Villanueva · Zambrano
# Margreet Spoelstra

Margreet Spoelstra (Vrouwenpolder, 1952) is een Nederlands dichter.

## Biografie

Spoelstra volgde een opleiding aan de Sociale Academie en werd maatschappelijk werkster. In 1985 startte ze met de opleiding theologie. Nadat ze een periode werkzaam was als pastor in de oecumenische basisgemeente "Jonge Kerk" in Roermond, werd ze geestelijk verzorger in de gezondheidszorg. Vanaf 1992 is zij als dichteres actief.
Het werk van Spoelstra wordt gekarakteriseerd als muzikaal. "Veel van haar gedichten zijn bijna liederen", aldus de recensent Hans Hamburger in Meander. In 2003 verscheen de CD Zomerregen met teksten van onder anderen de dichteressen M. Vasalis, Judith Herzberg en Ida Gerhardt en met een tekst van Spoelstra Beth, een huis voor onderweg. Teksten van Spoelstra zijn ook opgenomen in Zingenderwijs (2005), een bundel nieuwe teksten op bestaande religieuze melodieën met bijdragen van onder meer Huub Oosterhuis.
# Markov

Markov kan verwijzen naar:
* Andrej Markov (1856-1922), een Russisch wiskundige
* Georgi Markov (1929-1978), een Bulgaars schrijver en dissident
* Ilja Markov (1972), een Russisch snelwandelaar
* Dmitri Markov (1975), een Australisch polsstokhoogspringer
* Aleksej Markov (1979), een Russisch wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Markov en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Markovac

Markovac kan verwijzen naar de volgende plaatsen:

## Bosnië en Herzegovina

* Markovac (Čelinac), een plaats in de gemeente Čelinac in de Servische Republiek in Bosnië en Herzegovina

## Kroatië

* Markovac (Biskupija), een plaats in de Kroatische gemeente Biskupija
* Markovac (Daruvar), een plaats in de Kroatische gemeente Daruvar
* Markovac (Velika), een plaats in de Kroatische gemeente Velika
* Markovac (Višnjan), een plaats in de Kroatische gemeente Višnjan

## Servië

* Markovac (Mladenovac), een plaats in de Servische gemeente Mladenovac
* Markovac (Velika Plana), een plaats in de Servische gemeente Velika Plana
* Markovac (Vršac), een plaats in de Servische gemeente Vršac
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Markovac en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.