OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gedong Kirtya

Gedong Kirtya is een museum over Balinese palmbladmanuscripten in de Indonesische plaats Singaraja.
Het museum is in 1928 opgericht en kwam onder beheer van de stichting Kirtya Liefrinck-Van der Tuuk. De stichting is vernoemd naar taalkundige Herman Neubronner van der Tuuk en bestuursambtenaar Frederik Albert Liefrinck. Kirtya staat in de naam voor stichting en werd ingebracht door de vorst van Buleleng I Gusti Putu Djelantik. Initiatiefnemer van het museum was resident Leonardus Johannes Jacobus Caron. De officiële opening werd verricht door de gouverneur-generaal van Nederlands-Indië Andries Cornelis Dirk de Graeff op 14 september 1928.
De stichting kreeg als doel alle palmbladmanuscripten te catalogiseren en manuscripten die niet kunnen worden afgestaan te kopiëren. Daarnaast stond onderzoek naar godsdienst en cultuur van Bali centraal. Kennis werd verspreid door de uitgave van Mededeelingen van de Kirtya Liefrinck- Van der Tuuk in samenwerking met het Java-Instituut. De palmbladcollectie werd vanaf 1931 sterk uitgebreid door Roelof Goris en bibliothecaris I Wayan Bhadra.

## Collectie

De collectie omvat 1750 palmbladmanuscripten. Ze worden gesorteerd bewaard in speciale houten kisten. Daarnaast omvat de collectie 8480 boeken over religie, taalwetenschappen en Balinese cultuur.
In 1980 zijn door Christiaan Hooykaas 503 transcripties van deze manuscripten aan het KITLV nagelaten. In 2014 werden deze in bruikleen gegeven aan de Universiteitsbibliotheek Leiden.

## Huisvesting

Het museum en bibliotheek is gevestigd in een gebouw dat zich bevindt op het terrein van het oude paleis van het Buleleng-koninkrijk, Sasana Budaya. Het gebouw is ingeschreven als cultureel erfgoed onder nummer 3/14-08/STS/53.
* ↑ http://archive.ivaa-online.org/files/uploads/texts/001-010.pdf
* ↑ https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010279095:mpeg21:a0001
* ↑ https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010285053:mpeg21:a0307
* ↑ https://e-journal.unair.ac.id/RLJ/article/view/35309/17629
* ↑ https://collectionguides.universiteitleiden.nl/resources/ubl351
* ↑ https://kebudayaan.kemdikbud.go.id/bpcbbali/gedunggedong-kirtya-singaraja-sebagai-situs-cagar-budaya/
# Geert Meyer

Geert Meyer (Groningen, 13 maart 1937 – Gulpen,15 januari 2011) was een Nederlandse schilder en tekenaar

## Leven en werk

Meyer (ook: Meijer) kreeg zijn opleiding aan de Vrije Academie in Amsterdam (1959) en de Jan van Eyck Academie in Maastricht (1960-1964). Hij kreeg les van onder meer Gerrit van 't Net,Frans Nols, Jaap Min en Ko Sarneel.
In Maastricht was hij medeoprichter van kunstenaarsvereniging Artishock. In 1966 keerde hij terug naar zijn geboortestad, hij werd er leraar aan Academie Minerva (1967 t/m 1981). Hij was onder andere de nestor van de kunstschilder Uko Post.
Meyer was lid van de kunstenaarsgroep Nu en later lid en voorzitter (1979-1980) van De Ploeg. Hij behoorde met onder anderen Eddy Roos, Harm van Weerden, Maria Klinkenberg en Martin den Hollander tot de groep die zich afsplitste van De Ploeg en in 1981 het 'Groninger Kunstenaars Kollektief' oprichtte. Hij was lid van de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars. Sinds 1992 woonde en werkte Meyer in Mechelen.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
# Geert Lotsij

Gerhard Oswald (Geert) Lotsij (Dordrecht, 13 januari 1878 - Hilversum, 29 juni 1959) was een Nederlandse roeier. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en won hierbij één medaille.
Hij nam in 1900 op 22-jarige leeftijd als roeier deel aan de Olympische Spelen van Parijs. Net als zijn jongere broer Paul Lotsij nam hij deel aan het onderdeel vier met stuurman. In deze controversiële wedstrijd eindigde het Nederlandse team op een tweede plaats in een tijd van 6 minuten en 3 seconden. Tegen de reglementen in wilde de Franse jury namelijk twee niet geplaatste Franse boten alsnog laten meevaren in de finale. Uit protest deden het Duitse, Belgische en Nederlandse boten niet meer mee. Onder druk gezet door internationale leden besloot de Franse jury een tweede finale te houden.
Lotsij was een broer van voetballer Dirk Lotsij. Hij was aangesloten bij de Amsterdamse studentenroeivereniging ASR Nereus. Hij werkte als arts in onder meer Caïro.

## Palmares
### roeien (vier met stuurman)

* 1900: 2 OS - 6.03,0
* (en) profiel van Geert Lotsij op WorldRowing.com
* (en) Profiel van Geert Lotsij op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
Coenraad Hiebendaal · Geert Lotsij · Paul Lotsij · Johannes Terwogt · Herman Brockmann (stuurman)
# Gaurax maculicornis

Gaurax maculicornis is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Sabrosky.
# Genitocotyle mediterranea

Genitocotyle mediterranea is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Genitocotyle en behoort tot de familie Opecoelidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Bartoli, Gibson & Riutort.
# Gelechia dromicella

Gelechia dromicella is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Busck.
# Gelechia cuneatella

Gelechia cuneatella is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Douglas.
De soort komt voor in Europa.
# Gelechia cuneifera

Gelechia cuneifera is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Walsingham.
# Gelechia discostrigella

Gelechia discostrigella is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Chambers.
# Geldmuntstraat

De Geldmuntstraat is een straat in Brugge.

## Beschrijving

De Munt, het huis waar de munt als betaalmiddel geslagen werd, bevond zich aanvankelijk op de Markt. Na verloop van tijd werd een lokaal in de straat verkozen, waar men de naam Guldmuntstraat aan gaf. Men vindt:
* 1305: Ghiltusstraat,
* 1320: Giltinenstrate.
Tot in de 17de eeuw heette de straat Ghilthuustraete. Van toen af werd het Geldmuntstraat.
De straat loopt van het kruispunt Sint-Jakobsstraat, Kuipersstraat en Eiermarkt tot aan de Noordzandstraat. Samen met deze laatste, die er in het verlengde van ligt, vormt de Geldmuntstraat vandaag een van de belangrijkste winkelstraten in de Brugse binnenstad.

## Literatuur

* Albert SCHOUTEET, De straatnamen van Brugge. Oorsprong en betekenis, Brugge, 1977, ISBN 9789062675036.
* Jean-Luc MEULEMEESTER, Het Brugse munthuis, in: Karel de Stoute en de laat-Bourgondische cultuur, Tijdschrift Vlaanderen, 2009
* Chris WEYMEIS, Brugge van Academiestraat tot Zwijnstraat. Deel 2 (E tot I), Brugge, 2012
* Historische huizen in de Geldmundstraat
Straten en pleinen in Brugge met een artikel op Wikipedia:
# Gauzlin II van Maine

Gauzlin II van Maine (overleden in 914) was van 893 tot 895 graaf van Maine. Hij behoorde tot het huis der Rorgoniden.

## Levensloop

Gauzlin II was een zoon van markgraaf Gauzfrid van Neustrië, tevens graaf van Maine.
Zijn vader overleed in 878. Door zijn jonge leeftijd was hij nog niet in staat om zijn gebieden te erven en werd zijn neef Ragenold de nieuwe markgraaf van Neustrië en graaf van Maine. Nadat deze laatste was overleden, werd Hendrik van Babenberg markgraaf van Neustrië en Rogier uit het huis Hugoniden graaf van Maine. Gauzlin allieerde zich rond dat moment met de Robertijnen. Aangezien Odo I, een lid van deze dynastie, in die periode koning van Frankrijk was, zette hij in 893 Rogier af als graaf van Maine en verleende het graafschap vervolgens aan Gauzlin. Hij kon zich echter niet handhaven en in 895 hernam Rogier de controle over Maine.
Gauzlin zette nadien de strijd voort tegen Rogier en diens zoon Hugo I van Maine. Uiteindelijk sloten beide partijen vrede en huwde Hugo ter gelegenheid daarvan met een dochter van Gauzlin. Hij overleed in 914.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gauzlin II du Maine op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gauzlin

Gauzlin kan verwijzen naar:
* Gauzlin I, graaf van Maine (ca. 800)
* Gauzlin II, graaf van Maine (893-895)
* Gauzlin (bisschop) (ca. 834-886), bisschop van Parijs rond 880
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gauzlin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Geminella ceramensis

Geminella ceramensis is een hydroïdpoliep uit de familie Sertulariidae. De poliep komt uit het geslacht Geminella. Geminella ceramensis werd in 1925 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Billard.
# Georgisch voetbalelftal

Georgisch voetbalelftal kan verwijzen naar:
* Georgisch voetbalelftal (mannen)
* Georgisch voetbalelftal (vrouwen)
* Georgisch voetbalelftal onder 21 (mannen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Georgisch voetbalelftal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Georges Willocq

Georges Victor Louis Willocq (Lessen, 9 november 1887 - aldaar, 25 juni 1945) was een Belgisch politicus en volksvertegenwoordiger.

## Biografie

Willocq was doctor in de rechten en werd in 1926 verkozen tot gemeenteraadslid van zijn geboorteplaats. Van 1925 tot 1935 was hij provincieraadslid in de provincie Henegouwen. Vanaf 29 januari 1935 zetelde hij als katholiek in de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement van Zinnik; hij volgde daarin Pierre Delannoy op. Al in 1936 nam hij ontslag als volksvertegenwoordiger.
* Paul van Molle, Het Belgisch parlement 1894-1972. Antwerpen/Utrecht, 1972, p. 384.
# Geraldus cambrensis

Geraldus cambrensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Fitton in 1987.
# Geoffroykat

De geoffroykat (Leopardus geoffroyi) is een wilde katachtige uit de struikgebieden van zuidelijk Zuid-Amerika. Hij is het nauwst verwant aan de nachtkat of kodkod (Leopardus guigna), die aan de andere zijde van de Andes woont. De geoffroykat is genoemd naar de Franse bioloog Étienne Geoffroy Saint-Hilaire (1772-1844).

## Kenmerken

De geoffroykat heeft een geelbruine tot zilvergrijze vacht. In het noorden is hij geliger van kleur, in het zuiden grijziger. De vacht is getekend met vele onregelmatig verspreide zwarte vlekken en strepen. Ook het gezicht is onregelmatig gestreept. De kat wordt tussen de 42 en de 70 centimeter lang en 2 tot 6 kilogram zwaar. De staart wordt 24 tot 36 centimeter lang.

## Leefwijze

De solitaire geoffroykat jaagt voornamelijk 's nachts op kleine knaagdieren, vogeltjes en hagedissen. Hij jaagt voornamelijk op de grond. Het is echter ook een goede klimmer, en hij achtervolgt prooi regelmatig tot in de bomen. Ook bespringt hij vaak vanaf een tak zijn prooi. De geoffroykat is ook niet bang voor water en vangt daar regelmatig dieren als vissen en kikkers. Hij schijnt zelfs regelmatig een bad te houden. De geoffroykat rust meestal op een boomtak.

## Voortplanting

Het vrouwtje krijgt in de zomer twee tot drie jongen per worp.

## Verspreiding

Deze katachtige komt voor van Bolivia en Zuid-Brazilië tot Patagonië, voornamelijk in Argentinië, Uruguay en Paraguay. De geoffroykat komt in verscheidene habitattypes voor, maar heeft een voorkeur voor afwisselende gebieden in bergachtige streken, als struweel en open bossen. Hij vermijdt open graslanden en dichte loofwouden. Hij kan worden aangetroffen tot op een hoogte van 3300 meter.

## Jacht

Tussen de jaren zestig en de jaren tachtig werd er zwaar op deze katachtige gejaagd voor de kostbare pels. Vooral toen de jacht op de ocelot (Leopardus pardalis) door beschermingsmaatregelen sterk daalde, steeg de vraag naar de pels van de geoffroykat, en daarmee de jacht op deze soort. Aan het begin van de jaren tachtig zijn er zeker 75.000 huiden van deze soort geëxporteerd. Ondanks de jacht is de geoffroykat is een van de meest algemene katachtigen van Latijns-Amerika.
* ↑ (en) Geoffroykat op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Georgi Jartsev

Georgi Aleksandrovitsj Jartsev (Russisch: Гео́ргий Алекса́ндрович Я́рцев) (Nikolskoje, 11 april 1948 – Moskou, 15 juli 2022) was een Russisch voetballer en trainer, die als speler uitkwam voor de Sovjet-Unie.

## Biografie

Jartsev begon zijn carrière bij Spartak Kostroma. Hij speelde voor meerdere clubs, maar brak pas door bij Spartak Moskou toen hij al 29 was. In 1978 werd hij topschutter van de Top Liga en een jaar later won hij met Spartak de landstitel. In 1981 ging hij nog een jaar voor Lokomotiv Moskou spelen. Hij speelde ook vijf wedstrijden voor het nationale elftal.
Na zijn spelerscarrière werd hij trainer. In 1994 werd hij assistent trainer van Oleg Romantsev bij Spartak. Romantsev was ook bondscoach en in 1996 focuste hij zich meer daarop waardoor Jartsev hoofdtrainer werd en dat jaar ook landskampioen werd. Na de terugkeer van Romantsev werd Jartsev terug hulptrainer. In 1998 trok hij naar aartsrivaal Dinamo Moskou, waarmee hij wel de finale van de beker bereikte, maar in 1999 toch ontslagen werd wegens gebrek aan succes. In januari 2000 ging hij naar Rotor Volgograd, maar behaalde ook daar geen succes en stopte in juni 2000. De volgende drie jaar trainde hij de veteranen van Spartak. In 2003 werd hij onverwachts verkozen tot bondscoach en leidde de Russen naar het EK 2004. Op het EK verloren ze meteen van Spanje en Portugal en was zo het eerste team dat de koffers mocht pakken. Na de eerste wedstrijd had hij al de ervaren middenvelder Aleksandr Mostovoj naar huis gestuurd omdat die in de media geklaagd had over de zware trainingen van Jartsev waardoor er weinig energie overbleef voor de wedstrijd. In de laatste wedstrijd wonnen de Russen wel met 2-1 van Griekenland, uitgerekend de latere Europese kampioen. Ondanks de vroege uitschakeling werd Jartsev niet ontslagen. Zelfs na een 1-7 pak rammel van Portugal in de kwalificatie voor het WK 2006 bleef hij aan, maar nam dan zelf ontslag na een gelijkspel tegen Estland.
In 2007 werd hij trainer van Torpedo Moskou, dat voor het eerst gedegradeerd was in 2006. Doordat hij het team slechts in de middenmoot kon houden werd hij ontslagen. Van 2003 tot 2014 trainde hij nog het Moldaafse Milsami.
Jartsev overleed op 74-jarige leeftijd aan acuut hartfalen.
* ↑ (en) BREAKING NEWS: Former national Russian football coach Georgi Yartsev dies. Euro Weekly News. Gearchiveerd op 5 oktober 2022.
* ↑ (ru) Ярцев Георгий Александрович, 11.04.1948, футболист. footballfacts.ru. Gearchiveerd op 15 juli 2022. Geraadpleegd op 15 juli 2022.
1 Ovtsjinnikov · 2 Radimov · 3 Sytsjov · 4 Smertin · 5 Karjaka · 6 Semsjov · 7 Izmailov · 8 Goesev · 9 Boelykin · 10 Mostovoj · 11 Kerzjakov · 12 Malafejev · 13 Sjaronov · 14 Anjoekov · 15 Alenitsjev · 16 Jevsejev · 17 Sennikov · 18 Kirisjenko · 19 Bystrov · 20 Loskov · 21 Boegajev · 22 Aldonin · 23 Akinfejev · Coach: Jartsev
# Gazza

Gazza is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de ponyvissen (Leiognathidae).

## Soorten

* Gazza achlamys Jordan & Starks, 1917
* Gazza dentex (Valenciennes, 1835)
* Gazza minuta (Bloch, 1795)
* Gazza rhombea Kimura, Yamashita & Iwatsuki, 2000
* Gazza squamiventralis Yamashita & Kimura, 2001
* ↑ (en) Gazza. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Gerd Rüdiger Puin

Gerd Rüdiger Puin (Königsberg, 1940) is een Duits geleerde die beschouwd wordt als de meest vooraanstaande autoriteit van de paleografie (het bestuderen en interpreteren van oude manuscripten) van de Koran. Hij is gespecialiseerd in Arabische kalligrafie. Hij was lector aan de universiteit van Saarland in Saarbrücken.

## Koranvondst Sanaa

Puin stond aan het hoofd van een restauratieproject in opdracht van de regering van Jemen en besteedde veel tijd aan onderzoek van Koranfragmenten, manuscripten die ontdekt waren in de Grote moskee van Sanaa in Jemen, in 1972. Zijn onderzoek onthulde voorbeelden van een ongebruikelijke rangschikking van de verzen, tekstvariaties en afwijkende spelling ten opzichte van de later geautoriseerde versie. Dit weerlegt de bewering dat de Koran nooit veranderd zou zijn nadat hij eenmaal was neergeschreven. De geschriften waren geschreven in het vroege Hijazi Arabische schrift, passend bij de stukken van de vroegst bekende Koranfragmenten. Sommige papyri waarop de tekst staat tonen tekenen van hergebruik: oudere stukken weggeschrapte tekst zijn ook zichtbaar. De weggeschrapte en nieuw opgebrachte versies lijken tekstueel niet van elkaar te verschillen, maar verschillen dus wel van de officieel gebruikte versie.
Meer dan 15 000 vel van Jemenitische korans zijn nauwgezet schoongemaakt, gesorteerd, behandeld en gefotografeerd op 35.000 foto’s van de manuscripten. Enkele eerste opmerkingen van Puin over zijn bevindingen zijn te vinden in zijn opstel Observations on Early Qur'an Manuscripts in San'a.

## Beoordeling van de Koran

Puins research steunt de conclusie van John Wansbrough en zijn leerlingen, dat de Koran zoals wij die kennen niet uit de tijd van Mohammed stamt.
In 1999 wordt Gerd Puin als volgt geciteerd:
"Naar mijn idee is de Koran een soort cocktail van teksten, die zelfs ten tijde van Mohammed niet volledig werden begrepen. Veel daarvan kunnen zelfs zo’n honderd jaar ouder zijn dan de islam zelf. Zelfs binnen de islamitische traditie is er een grote hoeveelheid tegenstrijdige informatie, waaronder een aanzienlijk christelijk substraat; men kan er, indien gewenst, een volledige tegengeschiedenis van de islam uit afleiden."
"De Koran beweert over zichzelf 'mubeen' of 'helder' te zijn, maar welbeschouwd zul je merken dat zowat elke vijfde zin onzin is. Veel moslims - en oriëntalisten - zullen het tegenspreken, natuurlijk, maar het feit is dat een vijfde van de Koranteksten gewoon onbegrijpelijk is. Dit veroorzaakte de traditionele huiver voor vertalingen. Als de Koran niet begrijpelijk is - wanneer het zelfs niet in het Arabisch begrepen kan worden - dan kan het niet worden vertaald. Mensen zijn daar bang voor. En omdat de Koran bij herhaling stelt dat hij helder is, maar dat duidelijk niet is - zelfs sprekers van het Arabisch zullen dat zeggen - dan is er een tegenspraak. Er moet iets anders aan de hand zijn."
# Gerd Strack

Gerd Strack (Kerpen, 1 september 1955- 21 mei 2020, plaats van overlijden onbekend) was een (West-)Duits voormalig voetballer die speelde als verdediger.

## Carrière

Starck maakte zijn profdebuut voor 1. FC Köln in 1972, hij speelde bijna heel zijn carrière voor de club en speelde kampioen in 1978. De beker won hij driemaal met de club in 1977, 1978 en 1983. Daarna speelde hij nog voor FC Basel en Fortuna Düsseldorf alvorens zijn carrière te stoppen.
Hij speelde tien interlands voor West-Duitsland waarin hij een keer kon scoren. Met de Duitse ploeg nam hij deel aan het EK voetbal 1984.

## Erelijst

* 1. FC Köln
** Bundesliga: 1978
** DFB-Pokal: 1977, 1978, 1983
1 Schumacher · 2 Briegel · 3 Strack · 4 K. Förster · 5 B. Förster · 6 Rolff · 7 Brehme · 8 Allofs · 9 Völler · 10 Meier · 11 Rummenigge · 12 Burdenski · 13 Matthäus · 14 Falkenmayer · 15 Stielike · 16 Bruns · 17 Littbarski · 18 Buchwald · 19 Bommer · 20 Roleder · Coach: Derwall
* https://bel.worldfootball.net/speler_profiel/gerd-strack/
* https://www.national-football-teams.com/player/16952/Gerd_Strack.html
* https://www.transfermarkt.nl/gerd-strack/profil/spieler/96209
# Gerd Van Loock

Gerd Van Loock (28 februari 1961) is een Vlaams stripauteur. Hij tekent samen met zijn collega Philippe Delzenne de stripreeks Jommeke in het team van Studio Jef Nys, waar hij in 1986 aan de slag ging.
Sinds het overlijden van Jef Nys heeft hij met zijn collega Philippe Delzenne de taak om de stripreeks Jommeke verder te zetten, onder de strikte regels van geen geweld, geen wapens, geen seks, geen drugs en dergelijke meer. Sinds album 251 worden Van Loock en Delzenne ook met hun naam op de Jommekesalbums vermeld.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6895 8613
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 142817384
* Virtual International Authority File: 290401260
* WorldCat (via VIAF): 290401260
# Gewone drentelmier

De gewone drentelmier (Stenamma debile) is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Foerster.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Gewone doolhofspin

De gewone doolhofspin (Agelena labyrinthica) is een spinnensoort uit de familie van de trechterspinnen (Agelenidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Araneus labyrinthicus, in 1758 gepubliceerd door Carl Alexander Clerck.
De spin is meestal te vinden in dichte begroeiing bij zonnige bosranden. De doolhofspin creëert enorme trechterwebben tussen gras of lage vegetatie.

## Kenmerken

De gewone doolhofspin bereikt een lichaamslengte van maximaal 14 millimeter als vrouwtjes, de mannetjes zijn maximaal 12 millimeter groot. De buik (opisthosoma) is grijsbruin van kleur. Het grijze haar vormt een patroon van licht schuine strepen. Bij oudere dieren verslijt het haar steeds meer, waardoor ze bruiner lijken dan jonge dieren. Het voorlichaam (prosoma) is geelbruin tot roodbruin gekleurd. De grijze midden- en randharen resulteren in twee brede lengtestrepen op het voorlichaam. De spinnentepels van de gewone doolhofspin zijn bijzonder lang en opvallend. De poten komen qua kleur overeen met het achterlijf en hebben geen speciaal patroon.
* Zeer jong

## Web en prooidieren

Zoals de meeste trechterspinnen, bouwt de doolhofspin een strak geweven trechterweb met een hol nabij het midden van het web. Het net kan een diameter bereiken van 50 centimeter en wordt direct op de grond of op lage hoogte gebouwd. De spin wacht meestal in of voor het hoekje op prooiinsecten. Wanneer een prooi wordt waargenomen door het schudden van het web, rent de spin snel naar de prooi op het web en bindt deze vast met spinrag. Het insect raakt geïmmobiliseerd door een verlammende giftige beet. Hierna wordt het naar het hol getransporteerd en daar verteerd.
Bij verstoringen trekt de labyrintspin zich terug in de schuilplaats en kan in geval van nood door de naar achteren open trechter ontsnappen.

## Paring

De paring vindt plaats in de zomer. Het mannetje komt in het web van het vrouwtje. Als deze klaar is om te paren, blijft hij bij de trechteringang. Het mannetje grijpt dan het vrouwtje en steekt de pedipalpen in de epigyne. Na de paring ontwaakt het vrouwtje uit haar verdoving en het mannetje ontsnapt uit het web. Niet zelden wordt hij echter door het vrouwtje ingehaald en net als andere prooien gevangen en opgegeten.
In de nazomer verandert het vrouwtje haar web in een cocon. Deze wordt met sterk spinrag aan de begroeiing vastgemaakt. In deze cocon overwinteren de eitjes en jonge spinnen. Volgend voorjaar verlaten ze het nest.

## Voorkomen

De soort komt voor in het Palearctisch gebied: van Europe tot Centraal Azië, Mongolië, China, Korea en Japan, inclusief Nederland.
* 1 2 Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
* ↑ Volgens afspraak in Art. 3.1 van de ICZN
* ↑ Clerck, C. (1758). Svenska spindlar. Stockholm, 154 pp.
* ↑ Spikmans, F. (2009). Nederlands Soortenregister versie 2.0; geraadpleegd op 30 april 2010