OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Justo José de Urquiza

Justo José de Urquiza y García (Talar de Arroyo Largo, Entre Ríos, 18 oktober 1801 - Palacio San José, Entre Ríos, 11 april 1870) was een Argentijnse generaal en politicus. Hij was president van de Argentijnse Confederatie van 1854 tot 1860.
Als caudillo van Entre Ríos, hielp Urquiza Juan Manuel de Rosas bij het in stand houden van zijn machtspositie. In 1851 was hij de dominante positie van Buenos Aires zat en kwam hij in opstand tegen de Rosas. Gesteund door andere liberalen uit Brazilië en Uruguay, dwong hij Manuel Oribe zich over te geven, waarmee de jarenlange bezetting van Montevideo in oktober 1851 ten einde kwam. Dit betekende het definitieve einde van de Rosas op 3 februari 1852 bij de Slag bij Caseros.
Urquiza begon direct Argentinië te reorganiseren. Hij werd voorzitter van de Argentijnse Confederatie in mei 1852. In 1853, nam een constitutioneel asemblee een grondwet aan, gebaseerd op de ideeën van Juan Bautista Alberdi. In maart 1854 werd Urquiza officieel president van de Confederatie.
Tijdens zijn ambtstermijn werden de relaties met andere landen in de regio verbeterd, het onderwijs ging vooruit, kolonisatie werd gestimuleerd, en er kwamen plannen voor de aanleg van een spoorwegnetwerk. Hij werd echter sterk tegengewerkt door de centralistische oppositie in Buenos Aires, die uit de Confederatie stapten. In 1859 brak er een oorlog uit. Urquiza versloeg het provinciale leger onder leiding van Bartolomé Mitre in oktober 1859, en Buenos Aires trad toch weer toe tot de Confederatie.
De onenigheid bleef bestaan en in 1861 moest Urquiza het opnieuw in een oorlog opnemen tegen Mitre. De oorlog bleef onbeslist, maar Urquiza trok zich terug uit de strijd, waardoor de overwinning toch voor Mitre was. Urquiza trok zich terug in Palacio San José, zijn residentie in Entre Ríos, waarvandaan hij bleef regering tot hij op 69-jarige leeftijd werd vermoord (samen met zijn zoons Justo en Waldino) door volgelingen van Ricardo López Jordán, een van zijn rivalen.
Hij werd opgevolgd door Santiago Derqui.
* Bibsys: 11034125
* Bibliothèque nationale de France: cb124211184 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 123605520
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2226 1755
* Library of Congress Control Number: n81093131
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278455005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073564990
* SNAC: w6n32v2r
* Système universitaire de documentation: 120680750
* Virtual International Authority File: 9937566
* WorldCat (via VIAF): 9937566
# Ari Valvee

Ari Valvee (Eura, 1 december 1960) is een voormalig profvoetballer uit Finland, die speelde als aanvaller gedurende zijn carrière. Hij beëindigde zijn actieve loopbaan in 1992 bij de Finse club Pallo-Iirot Rauma, dat hij in 2001 korte tijd trainde.

## Interlandcarrière

Valvee kwam in totaal 47 keer uit voor de nationale ploeg van Finland in de periode 1980–1989, en scoorde negen keer in die periode. Hij maakte zijn debuut onder leiding van bondscoach Esko Malm op 30 november 1980 in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Bolivia (3-0 nederlaag) in La Paz, net als Kari Bergqvist, Juha Annunen, Jukka Ikäläinen, Juha Äijälä, Pasi Jaakonsaari en Olavi Huttunen. Zijn 47ste en laatste interland speelde Valvee op 25 oktober 1989 in de vriendschappelijke uitwedstrijd tegen Trinidad & Tobago, die met 2-0 werd verloren. Valvee viel in dat duel na 53 minuten in voor Jukka Turunen.

## Erelijst
### Valkeakosken Haka

* Suomen Cup
    1982, 1988

### HJK Helsinki

* Fins landskampioen
    1985
# Jongen (familienaam)

Jongen kan naast de algemene betekenis van een mannelijk persoon/kind ook duiden op een familienaam:
* Diego Jongen (1983), Nederlands voetballer
* Joseph Jongen (1873-1953), Belgisch componist en muziekpedagoog
* Léon Jongen (1885-1969), Belgisch componist, broer van Joseph Jongen.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jongen (familienaam) en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Banco de Portugal

De Banco de Portugal is de centrale bank van Portugal.
Deze bank is op 19 november 1846 opgericht. Als een centrale bank, was zij tot 1911 verantwoordelijk voor de uitgifte van bankbiljetten van Portugese Real's, en later voor de Portugese escudo tot de invoering van de euro op 1 januari 2002. In 1999 werd Banco de Portugal onderdeel van de Europese Centrale Bank en behoort tot het Europees Stelsel van Centrale Banken.
# Homoshelas epichthonia

Homoshelas epichthonia is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Meyrick.
# Allmaniopsis

Allmaniopsis is een geslacht uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt in Kenia.

## Soorten

* Allmaniopsis fruticulosa Suess.
* ↑ (en) Allmaniopsis Suess. Kew Royal Botanical Gardens. Gearchiveerd op 17 augustus 2021.
... · Achyranthes · Aerva · Alternanthera · Amaranthus (Amarant) · Atriplex (Melde) · Axyris · Bassia (Zoutkruid) · Beta (Biet) · Blitum (Spiesganzenvoet) · Celosia · Chenopodium (Ganzenvoet) · Corispermum (Vlieszaad) · Dysphania · Halimione (Zoutmelde) · Halocnemum · Halothamnus · Haloxylon · Kochia · Krascheninnikovia · Polycnemum (Knarkruid) · Patellifolia · Ptilotus · Pupalia · Salicornia (Zeekraal) · Salsola (Loogkruid) · Spinacia · Suaeda · Traganum · ...
# Kinta (Oklahoma)

Kinta is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Haskell County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 243. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 249, een stijging van 6 (2,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,6 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Kinta.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Kinta op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Kaiwo Maru (schip, 1989)

De Kaiwo Maru II (海王丸 Kaiō-Maru) is een in 1989 gebouwd, Japans tallship dat een gelijknamig, ouder, tallship vervangt. Ze is een zusterschip van de Nippon Maru II.
Dit schip is geregeld op internationale tallship-bijeenkomsten zoals de Operation Sail.
Zowel de viermastbark Kaiwo Maru II als haar zusterschip Nippon Maru II vervangen de eerder in 1930 gebouwde Japanse opleidingsschepen Kaiwo Maru I en Nippon Maru I. De Nippon Maru I is nu een museumschip en ligt in de haven van Yokohama. Omdat het oorspronkelijke schip niet meer kon voldoen aan de veiligheidseisen van de 21ste eeuw, werd het nieuwe en moderne opleidingsschip Kaiwo Maru II gebouwd door Sumitomo Heavy Industries.
De eigenlijke taak van het schip is de opleiding van koopvaardij cadetten. Maar ook voor de jeugd in het algemeen worden reizen georganiseerd. Daarom is het schip met opzet gebouwd als een passagiersschip met klaslokalen en geschikt voor een breed aanbod van trainingsfaciliteiten.
Het Japanse opleidingsschip wordt geëxploiteerd door het National Institute for Sea Training (NIST). Hoewel van oorsprong een overheidsinstelling, is het nu een onafhankelijk instituut.
De Kaiwo Maru heeft de Boston Beanpot Trophy viermaal gewonnen.

## Bron

* Kaiwo Maru, Japan op SimonsShips.com

## Externe link

* (en) Officiële site
# Arthur Eisenmenger

Arthur Eisenmenger (Bazel, 20 oktober 1914 - Eislingen/Fils, 19 februari 2002) was een Duitse ontwerper en tot 1975 hoofd grafisch ontwerp van de Europese Gemeenschap. Hij was auteur van de CE-markering en (naar eigen zeggen) het eurosymbool.

## Biografie

Eisenmenger studeerde aan een kunstopleiding. Tijdens de Koude Oorlog was hij betrokken bij de militaire operaties van de Amerikaanse generaal Lucius D. Clay voor de luchtbrug tussen West-Duitsland en West-Berlijn in de periode 1948-49.
Al snel begon hij aan een carrière als grafisch ontwerper. Namens de toenmalige Europese gemeenschap ontwikkelde hij de CE-markering en werkte hij aan de vlag van Europa. Hij ging met pensioen in 1975.
In 1999 ontving hij op initiatief van Rainer Wieland de Robert Schuman-medaille, uitgereikt door de Groep van de Europese Volkspartij.
In de laatste jaren van zijn leven beweerde Eisenmenger de auteur te zijn van het eurosymbool, dat hij in de jaren zeventig zou hebben gecreëerd. Het was een van zijn laatste werken voor de Europese gemeenschap. Het ontwerp verdween echter uit beeld, tot in 1997 de nieuwe munteenheid werd aangekondigd. De Europese Unie erkende het auteurschap van Eisenmenger van het werk niet, dat in plaats daarvan werd toegeschreven aan een team van ontwerpers dat anoniem bleef.
Eisenmenger was lid van de CDU van Duitsland.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Arthur Eisenmenger op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Südwest Presse Online-Dienste GmbH, GANZ UNTER UNS vom 22. Februar. swp.de. Gearchiveerd op 13 augustus 2014. Geraadpleegd op 29 november 2020.
* ↑ Connolly, Kate, Inventor who coined euro sign fights for recognition. The Observer (23 december 2001). Gearchiveerd op 16 april 2007. Geraadpleegd op 5 juni 2007. “Arthur Eisenmenger (1914-2002), created in 1973-74 - as the head of designers - the euro symbol - which is being presented as a 'brand new' sign - 40 years ago. It was one of his last assignments before retiring as chief graphic designer for the European Economic Community [...] Eisenmenger was also responsible for creating the European Union flag and for designing the 'CE' European consumer goods quality control symbol.”
* Gemeinsame Normdatei: 1131640306
* Virtual International Authority File: 1575149489084693810000
* WorldCat (via VIAF): 1575149489084693810000
# Jose Dalman

Jose Dalman is een gemeente in de Filipijnse provincie Zamboanga del Norte op het eiland Mindanao. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 26 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Jose Dalman is onderverdeeld in de volgende 18 barangays:
| Balatakan Bitoon Dinasan Ilihan Labakid Lipay Litalip Lopero Lumanping | Madalag Manawan Marupay Poblacion Sigamok Siparok Tabon Tamarok Tamil |

## Demografie

Jose Dalman had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 26.017 mensen. Dit zijn 2.695 mensen (11,6%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,52%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 4.272 (19,6%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Jose Dalman was ten tijde van de laatste census, met 26.017 inwoners op 135 km², 192,7 mensen per km².
# Bolangera

Bolangera is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Hayat & Noyes.

## Soorten

Het geslacht Bolangera is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Bolangera sankarani Hayat & Noyes, 1986
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Homosetia tephropis

Homosetia tephropis is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Meyrick.
# Aardbeving Atjeh 2016

De Aardbeving in Atjeh op 7 december 2016 was een aardbeving met een kracht van 6,4 op de schaal van Richter. Om 05:03 lokale tijd (WIT) / 6 december 23:03 Nederlandse tijd (WET) vond de beving plaats. Het epicentrum was gelegen op ongeveer 100 km ten oosten van Banda Atjeh, de hoofdstad van de provincie. Er vielen ten minste 94 doden en honderden gewonden.
# Allumiere

Allumiere is een gemeente in de Italiaanse provincie Rome (regio Latium) en telt 4186 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 92,2 km², de bevolkingsdichtheid is 69 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Contrade: Burò, Ghetto, La Bianca, Nona, Polveriera, Sant'Antonio.

## Demografie

Allumiere telt ongeveer 1674 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 2,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4273 |
| 2001 | 4187 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 522 m boven zeeniveau.
Allumiere grenst aan de volgende gemeenten: Civitavecchia, Santa Marinella, Tarquinia (VT), Tolfa.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20210425140103/http://www.allumiere.org/
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
Affile · Agosta · Albano Laziale · Allumiere · Anguillara Sabazia · Anticoli Corrado · Anzio · Arcinazzo Romano · Ardea · Ariccia · Arsoli · Artena · Bellegra · Bracciano · Camerata Nuova · Campagnano di Roma · Canale Monterano · Canterano · Capena · Capranica Prenestina · Carpineto Romano · Casape · Castel Gandolfo · Castel Madama · Castel San Pietro Romano · Castelnuovo di Porto · Cave · Cerreto Laziale · Cervara di Roma · Cerveteri · Ciampino · Ciciliano · Cineto Romano · Civitavecchia · Civitella San Paolo · Colleferro · Colonna · Fiano Romano · Filacciano · Fiumicino · Fonte Nuova · Formello · Frascati · Gallicano nel Lazio · Gavignano · Genazzano · Genzano di Roma · Gerano · Gorga · Grottaferrata · Guidonia Montecelio · Jenne · Labico · Ladispoli · Lanuvio · Lariano · Licenza · Magliano Romano · Mandela · Manziana · Marano Equo · Marcellina · Marino · Mazzano Romano · Mentana · Monte Compatri · Monte Porzio Catone · Monteflavio · Montelanico · Montelibretti · Monterotondo · Montorio Romano · Moricone · Morlupo · Nazzano · Nemi · Nerola · Nettuno · Olevano Romano · Palestrina · Palombara Sabina · Percile · Pisoniano · Poli · Pomezia · Ponzano Romano · Riano · Rignano Flaminio · Riofreddo · Rocca Canterano · Rocca Priora · Rocca Santo Stefano · Rocca di Cave · Rocca di Papa · Roccagiovine · Roiate · Rome · Roviano · Sacrofano · Sambuci · San Cesareo · San Gregorio da Sassola · San Polo dei Cavalieri · San Vito Romano · Sant'Angelo Romano · Sant'Oreste · Santa Marinella · Saracinesco · Segni · Subiaco · Tivoli · Tolfa · Torrita Tiberina · Trevignano Romano · Vallepietra · Vallinfreda · Valmontone · Velletri · Vicovaro · Vivaro Romano · Zagarolo
# Kintai

Kintai (Duits: Kinten in Ostpreußen) is een plaats in het Litouwse district Klaipėda. De plaats telt 833 inwoners (2001).
# Julien Liradelfo

Julien Liradelfo (Luik, 6 augustus 1985) is een Belgisch marxistisch politicus voor de PTB.

## Levensloop

Liradelfo, zoon van een Italiaanse vader en een Belgische moeder, studeerde aan de technische school in Herstal. Op zijn negentiende werd hij actief op de arbeidsmarkt. Hij oefende negen verschillende beroepen uit en was onder meer chauffagist, grondwerker, logistieke bediende en bandwerker alvorens een opleiding te volgen als technicus in numerieke besturing.
In 2011 ging hij aan de slag als mecanicien bij staalfabriek ArcelorMittal, bij de hoogovens van Chertal. Kort daarna werd bekend dat de fabriek geleidelijk haar activiteiten zou stilleggen, waartegen hij mee actie voerde. In 2013 werd Liradelfo ontslagen bij ArcelorMittal, waarna hij opnieuw verschillende banen ging uitoefenen, waaronder bij IKEA. Na daarvoor een opleiding te hebben gevolgd, werkte hij van 2016 tot 2019 als luchtvaarttechnicus voor Defensie.
Liradelfo werd politiek actief voor de PTB en stelde zich in oktober 2012 voor het eerst kandidaat bij de gemeenteraadsverkiezingen in Herstal. Sinds februari 2018 is hij effectief gemeenteraadslid van de stad, waarbij hij zijn tweelingbroer Maxime Liradelfo opvolgde.
In mei 2019 werd hij voor het arrondissement Luik tevens verkozen tot lid van het Waals Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap. Als parlementslid ging hij beleid rond werkgelegenheid opvolgen en van 2021 tot 2022 was hij ondervoorzitter van de onderzoekscommissie in het Waals Parlement naar de oorzaken en het crisisbeheer van de overstromingen in juli 2021. Bij de Waalse verkiezingen van juni 2024 werd Liradelfo herkozen.
* ↑ (fr) Fiche Julien Liradelfo; Parlement de Wallonie. Gearchiveerd op 2 september 2023.
* ↑ (fr) Fiche Julien Liradelfo; Parlement de la Fédération Wallonie-Bruxelles. Gearchiveerd op 8 maart 2022.
* ↑ (fr) Le député ex-sidérurgiste !, La Dernière Heure, 15 juli 2019.
* ↑ (fr) PTB de Herstal: Maxime Liradelfo remplacé par... Julien Liradelfo, La Meuse, 5 februari 2018.
* ↑ (fr) LEFÈVRE Jonathan; Entrée des nouveaux élus du PTB qui vont ouvrir les portes du Parlement wallon, Solidaire, 11 juni 2019. Gearchiveerd op 2 april 2023.
* ↑ Fiche Julien Liradelfo in het Waals Parlement.
# Alexander Mollinger

Godard Alexander Gerrit Philip Mollinger (Utrecht, 8 maart 1836 – aldaar, 14 september 1867) was een Nederlands kunstschilder.

## Leven en werk

Mollinger werd geboren als zoon van een infanterieofficier. Hij doorliep de Utrechtse stadstekenschool en ging in Utrecht in de leer bij Willem Benedictus Stoof (1816 - 1900) en bij zijn broer Louis Mollinger (1825 - 1860), die zich als portretschilder in Utrecht gevestigd had. Van 1856 tot 1858 kreeg hij in Brussel lessen van Willem Roelofs met wie hij sterk bevriend raakte.
Roelofs beschouwde hem als zijn meest veelbelovende leerling. Alexander legde zich toe op het landschapschilderen in de stijl van de Barbizonschool en ontwikkelde zich tot een schilder met een apart gevoel voor kleur en compositie. Zijn werk had veel succes in Engeland (internationale tentoonstelling Londen 1862) en Schotland (tentoonstelling Edinburgh 1866). In de zomer van 1866 kwam de Schotse schilder Sir George Reid (1841 - 1913) naar Utrecht om bij Alexander les te nemen. Reid introduceerde in Schotland de manier van schilderen die hij in Nederland had opgedaan, waarmee hij overigens niet ieders waardering oogstte.
Samen met Roelofs schilderde en aquarelleerde Mollinger onder andere in Meerkerk, Abcoude en Drenthe. Zijn toekomst zag er voorspoedig uit, ware het niet dat in 1865 de eerste tekenen van longtuberculose zich openbaarden. Zijn artistieke ontwikkeling bleef daardoor steken op de drempel van de Haagse School, de richting waarin Willem Roelofs iets later furore maakte. Ook Mollingers vrienden Jozef Israëls en Adolph Artz zouden hun grote bekendheid als Haagse Schoolschilders verwerven.
In 1866 en 1867 verbleef Mollinger enkele maanden in Menton (Franse Rivièra) om te kuren, maar de slopende ziekte werd hem uiteindelijk fataal. In de tweede helft van 1867 overleed hij in het ouderlijk huis te Utrecht, door velen betreurd, niet alleen vanwege zijn fraai en kundig schilderwerk, maar ook om zijn innemende persoonlijkheid. Op de Begraafplaats Soestbergen in Utrecht wordt de plek waar hij zijn laatste rustplaats vond, gemarkeerd door een gedenkteken, waarvoor vrienden en bewonderaars het geld bijeenbrachten.

## Galerij

* Windmolen in een zomerlandschap, 1858
* Zomerlandschap met koeien bij een brug, ca. 1860

## Literatuur

* Van Romantiek tot Realisme, J. Knoef, A.A.M. Stols, 's-Gravenhage, 1947
* De Haagse School in Drenthe, Saskia de Bodt e.a., Waanders uitgevers, Zwolle, 1997
* "Groet Molletje van mij. Alexander Mollinger (1836-1867), een Utrechtse schilder op de drempel van de Haagse School" - Rudo den Hartog, Utrecht, 2008
* Biografisch Portaal: 19485883
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: moll051
* Gemeinsame Normdatei: 137501498
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6689 8299
* Library of Congress Control Number: no2009074441
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 315489146
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 56758
* Système universitaire de documentation: 135658861
* Union List of Artist Names: 500019979
* Virtual International Authority File: 81683829
* WorldCat (via VIAF): 81683829
# John Oude Wesselink

John Oude Wesselink (Enschede, 9 oktober 1950) is een voormalig Nederlands voetballer. Hij kwam gedurende zijn hele loopbaan uit voor Go Ahead Eagles.
John 'Johnny' Oude Wesselink debuteerde in 1969 voor de Deventenaren en nam pas zeventien jaar later in 1986 afscheid. Go Ahead Eagles speelde in die periode onafgebroken in de eredivisie. Oude Wesselink speelde in totaal 415 wedstrijden voor Go Ahead Eagles, hiermee is hij nog altijd recordhouder.
Na zijn professionele loopbaan als voetballer speelde hij nog bij Koninklijke UD. Daarnaast dreef hij een sportzaak in Deventer. Hij was tevens manager technische zaken bij Go Ahead Eagles.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Goals |
| 1969/70 | Go Ahead | Nederland | Eredivisie | 32 | 0 |
| 1970/71 | Go Ahead | Nederland | Eredivisie | 11 | 2 |
| 1971/72 | Go Ahead | Nederland | Eredivisie | 18 | 0 |
| 1972/73 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | - | - |
| 1973/74 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 10 | 1 |
| 1974/75 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 31 | 1 |
| 1975/76 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 33 | 2 |
| 1976/77 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 30 | 1 |
| 1977/78 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 21 | 2 |
| 1978/79 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 25 | 1 |
| 1979/80 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 29 | 3 |
| 1980/81 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 30 | 4 |
| 1981/82 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 33 | 1 |
| 1982/83 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 31 | 2 |
| 1983/84 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 31 | 1 |
| 1984/85 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 21 | 1 |
| 1985/86 | Go Ahead Eagles | Nederland | Eredivisie | 29 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 415 | 22 |
# José Eugenio Hernández

José Eugenio Hernández (Bogotá, 18 maart 1956) is een voormalig profvoetballer uit Colombia, die als middenvelder onder meer speelde voor Millonarios en Deportivo Pereira.
Hernández nam met het Colombiaans voetbalelftal deel aan de Olympische Spelen van 1980 in Moskou, en speelde daar mee in de eerste groepswedstrijd tegen Tsjechoslowakije, die met 3-0 werd verloren.
Na zijn actieve loopbaan stapte Hernández het trainersvak in. Hij was in die rol onder meer werkzaam bij Deportivo Cali, Atlético Nacional en Millonarios.

## Erelijst
### Millonarios

* Colombiaans landskampioen
    1978