OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Josh Files

Joshua Luke Files (Norwich, 9 januari 1991) is een Brits autocoureur die bekend is van het winnen van de Eurocup Clio en de Britse Renault Clio Cup in 2013.

## Carrière

Files begon zijn autosportcarrière in 2009 in de Thoroughbred Sports Cars en bleef hier actief tot 2010, het jaar dat hij kampioen werd in deze klasse. In 2011 stapte hij over naar de Britse Renault Clio Cup, waarbij hij zevende werd in zijn debuutseizoen. In 2012 stond hij vier keer op pole position in deze klasse en verbeterde zichzelf naar de zesde plaats in de eindstand. In 2013 behaalde hij vijf pole positions en twee overwinningen op het Croft Circuit en het Snetterton Motor Racing Circuit, waarmee hij het kampioenschap op zijn naam schreef. Dat jaar nam hij ook deel aan de Eurocup Clio als onderdeel van de World Series by Renault, waar hij vier keer op pole position stond en vier races won op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari, het Circuit de Barcelona-Catalunya (tweemaal) en het Motorland Aragón en won hiermee ook dit kampioenschap. In 2014 bleef hij rijden in de Eurocup Clio en werd achtste na de tweede helft van het seizoen te hebben gemist. Daarnaast reed hij als gastrijder in de Britse Porsche Carrera Cup en werd vijfde en vierde op Silverstone.
In 2015 nam Files deel aan de Italiaanse Clio Cup en werd derde in de eindstand met overwinningen op het Autodromo Enzo e Dino Ferrari, de Red Bull Ring en de Adria International Raceway. Aan het eind van dat seizoen maakte hij zijn debuut in de TCR International Series in een Opel Astra OPC voor het team Campos Racing tijdens het laatste raceweekend op het Circuito da Guia. In de eerste race eindigde hij als dertiende, maar in de tweede race viel hij uit, wat resulteerde in een 51e plaats in de eindstand.
# Jouy-le-Châtel

Jouy-le-Châtel is een gemeente in het Franse departement Seine-et-Marne (regio Île-de-France) en telt 1392 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Provins.

## Geografie

De oppervlakte van Jouy-le-Châtel bedraagt 37,9 km², de bevolkingsdichtheid is 36,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jouy-le-Châtel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# José de Sigüenza

José de Sigüenza (Sigüenza, 1544 - El Escorial, 22 mei 1606), ook bekend als Fray José de Sigüenza, was een Spaanse kerkhistoricus, hiëronymiet, theoloog en dichter.
José was de buitenechtelijke zoon van Asensio Martínez, geestelijke verbonden aan de kathedraal van Sigüenza en Francisca de Espinosa, weduwe. Hij had ook een jongere volle zus, Matea. Hij stond bekend als José de Espinosa, omdat hij zijn vaders naam niet kon dragen. Hij studeerde aan de kunstenfaculteit en daarna de theologiefaculteit van Sigüenza. De laatste studie rondde hij niet af, omdat hij de examenkosten niet kon betalen. Hij werd lid van de Orde van de Heilige Hiëronymus.
Filips II benoemde hem tot bibliothecaris van het Escorial. Daar stond hij onder de invloed van Benito Arias Montano en zijn bijbels, antischolastiek humanisme. Van 1577 tot 1587 reisde hij rond als prediker en verleende diensten aan de hiëronymieten. In 1592 werd hij aangeklaagd door de Inquisitie. Hij kwam er licht vanaf met een korte gevangenisstraf. In 1603 werd hij tot prior van het Escorial verkozen en in 1606, zijn overlijdensjaar, herkozen. José staat vooral bekend om zijn Historia de la Orden de San Jerónimo ("Historie van de Orde van de Heilige Hiëronymus", 1595-1605) en zijn andere geschiedkundige bijdragen, die vooral de kerkgeschiedenis behandelen. In de Spaanse letterkunde wordt hij gevierd als een der beste stilisten in de Spaanse taal.
José de Sigüenza wordt als theoloog gekenmerkt door zijn toespitsing op de tekst van de Bijbel, met een voorkeur voor het Hebreeuws boven de Septuagint en verwerping van de scholastiek. Ook liet hij zich neerbuigend uit over de overleveringen van de heiligen.
Als prior van het Escorial weerlegde hij in 1605 verdenkingen van ketterij aangaande Jeroen Bosch, die in Spanje aan het einde van de zestiende eeuw in een kwade reuk was komen te staan als gevolg van de Contrareformatie.
* 1 2 Kevin Ingram, Converso Non-Conformism in Early Modern Spain, p. 143.
* ↑ Walter Bosing, Hieronymus Bosch, C. 1450-1516: Between Heaven and Hell, p. 8.
# Joyce Aluoch

Joyce Aluoch (Kisumu, 22 oktober 1947) is een Keniaans jurist. Van 1974 tot 2008 was ze rechter aan verschillende rechtbanken in haar geboorteland, waaronder van 1983 tot 2007 aan het Hooggerechtshof. Sinds 2009 dient ze als rechter van het Internationale Strafhof.

## Levensloop

Aluoch studeerde rechten aan de Universiteit van Nairobi en slaagde hier in 1973 voor haar Bachelor of Laws. Daarna volgde een studie van een jaar aan de Kenya School of Law. Enkele decennia later voltooide ze nog een studie in internationale betrekkingen aan de Fletcher School of Law and Diplomacy van de Amerikaanse Tuftsuniversiteit en sloot deze af met een Master of Arts.
Van 1974 tot 1982 was ze in haar land werkzaam als rechter en hield ze zich vooral bezig met zaken in het jeugdstrafrecht, het volwassenenstrafrecht en het familierecht. Sinds 1983 was ze rechter van het Hooggerechtshof in Kenia. Deze functie bekleedde ze tot 2007, waarna ze nog twee jaar werkte voor het gerechtshof voor hoger beroepszaken.
Van 2001 tot 2005 leidde Aluoch de expertcommissie voor de kinderrechten van de Afrikaanse Unie en van 2003 tot 2008 was ze verder lid en vicevoorzitter van de VN-commissie voor de rechten van het kind. In 2009 werd ze gekozen tot rechter van het Internationale Strafhof in Den Haag voor een termijn van negen jaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joyce Aluoch op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jotam van Juda

Jotam (Hebreeuws: יותם, Jowtham, "De Heer is volmaakt") was de koning van het koninkrijk Juda. Hij volgde zijn vader Uzzia op. Zijn koningschap wordt tegenwoordig gedateerd van 742 v.Chr. tot 735 v.Chr. of van 740 v.Chr. tot 732 v.Chr..
Onduidelijk is wanneer Jotam precies koning werd. Wegens huidvraat moest zijn vader Uzzia de laatste jaren van zijn regeerperiode in afzondering leven. Jotam was in deze periode regent. Zowel in 2 Kronieken als in 2 Koningen wordt verteld dat Jotam op vijfentwintigjarige leeftijd de troon besteeg, maar de meeste onderzoekers denken dat dit de leeftijd was waarop Jotam regent werd. De zestien jaar die Jotam koning was volgens beide Bijbelboeken is zeer waarschijnlijk inclusief de tijd als waarnemer voor zijn vader.
Tijdens de regeerperiode van Jotam werd de Bovenpoort van de tempel van Jeruzalem afgebouwd. Ook verrichtte Jotam werkzaamheden bij de stadsmuur van Ofel.
Jotam voerde verschillende oorlogen tijdens zijn bewind. In Kronieken wordt melding gemaakt van een overwinning van Jotam op de Ammonieten en in Koningen wordt een oorlog genoemd tegen een bondgenootschap van koning Resin van Aram en koning Pekach van het koninkrijk Israël.
Jotam stierf op (vermoedelijk) 41-jarige leeftijd. Hij werd begraven in Jeruzalem. Zijn opvolger was zijn zoon Achaz.
# Johnny Hot

Johnny Hot, geboren als Julien Hoste, (25 maart 1932 - Woluwe-Saint-Lambert, 24 februari 2018) was een Belgische jazzpianist, arrangeur en orkestleider.

## Biografie

Johnny Hot stamde uit een familie van muzikanten, op zijn vijfde begon hij piano te spelen. Hij trad al snel op voor de radio (Radio Berchem en Radio Schaerbeek), toen hij dertien was won hij een prijs als beste amateurpianist, op een door Hot Club de Belgique georganiseerde wedstrijd. In de vroege jaren 50 speelde hij in de groep Jump College, een Belgisch dansorkest dat hij later leidde. Hij trad op met Sidney Bechet, Django Reinhardt, Jacques Pelzer en Slide Hampton. In 1950 nam hij voor het eerst op, met The Minstrel’s Club Orchestra, zijn Johnny Hot Trio (met Benoît Quersin, Jean Delange) en Jump College (Jazz Vivant). In 1951 speelde hij bij de Jack Sels All Stars (met o.a. Herman Sandy, Toots Thielemans), in 1952 bij een jamsessie (Jazz at the Beaux Arts) met Roy Eldridge, Émile Peiffer, Don Byas, James Moody, Roger Asselberghs, Paul Dubois en Kenny Clarke. Eind jaren 60 was hij lid van de Johnny Dover Big Band en in 1972 nam hij met de Belgian Big Band o.l.v. Fats Sadi op. In de jazz was hij tussen 1950 en 1972 betrokken bij 13 opnamesessies. In latere jaren speelde hij bij het Retro Jazz Orchestra (album That’s My Desire).
# Joris Fauconnier

Joris Fauconnier (Aalst, 19 mei 1998) is een voormalig Belgisch basketballer die uitkwam als pointguard.

## Carrière

Fauconnier speelde in de jeugd van Red Dragons Huldenberg en BCT Overijse waarna hij overstapte naar de jeugd van de Leuven Bears. Via het tweede team maakte hij in het seizoen 2016/2017 zijn debuut in het eerste team. Hier zou hij uiteindelijk vast gaan spelen in het seizoen 2020/2021. In het seizoen 2021/22 maakte hij de overstap naar Limburg United, waar hij enkele wedstrijden voor het eerste team zou spelen maar voornamelijk voor het tweede team uitkwam.
Fauconnier was jeugdinternational voor de Belgische nationale ploeg. Hij was ook reservespeler voor de 3×3-ploeg op de Olympische Spelen van 2021 in Tokyo.
In september 2022 stopte Fauconnier met topsport en richtte een eigen sportmediabedrijf op.
* ↑ Joris Fauconnier verlaat Leuven Bears: “Ik doe stapje terug om vertrouwen op te doen”. www.nieuwsblad.be (7 april 2021). Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ Leuvenaar Joris Fauconnier debuteert bij United A tegen zijn ex-ploeg. www.hbvl.be (19 november 2021). Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ Joris Fauconnier twee seizoenen langer bij Limburg United. www.hbvl.be (10 november 2021). Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ 3x3 anekdotes over de revelaties van de 3x3: "Naar kantoor in trainingspak". sporza.be (28 juli 2021). Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ Reservespeler Joris Fauconnier: “Ik wist dat mijn verblijf in Tokio tot negen dagen beperkt zou blijven”. www.nieuwsblad.be (2 augustus 2021). Gearchiveerd op 3 juli 2023. Geraadpleegd op 3 juli 2023.
* Profiel op Proballers
# Juliana de Lannoy

Juliana Cornelia de Lannoy (Breda, 20 december 1738 - Geertruidenberg, 18 februari 1782) was een Nederlandse dichteres.
Zij was de dochter van Carel Wijbrandus de Lannoy, een telg uit een familie van officieren die later stadsgouverneur van Geertruidenberg werd, en Maria Aletta Schull, een telg uit een bemiddelde bestuurdersfamilie.
In 1743 verhuisde ze naar Nijmegen naar de grootouders van haar moeder. Na het overlijden van haar moeder en haar broer in de periode 1746-1750 ging ze naar familie van haar vader in Zutphen. Toen hij hertrouwd was (1752) ging ze weer bij hem wonen in Deventer. Zes jaar later verhuisde het gezin naar Geertruidenberg, waar haar vader stadsgouverneur werd. Hun huis is nu Museum De Roos.
Juliana leerde tekenen en schilderen, en de rector van de Latijnse school in Breda, Adamus Christianus Schonck (1730-1774), onderwees haar in de taal- en dichtkunst.
Haar eerste bekende gedicht, Aan Aristus, dateert van 1764 en is een ode aan haar vroegere leraar Schonck. Haar eerste publicatie, Aan myn Geest, verscheen twee jaar later. In deze dichtbrief in dialoogvorm rekende ze af met het vooroordeel dat vrouwen niet tot dichten in staat zouden zijn.
De Lannoy schreef drie treurspelen: Leo de Groote (1767), De belegering van Haerlem (1770) en Cleopatra, koningin van Syriën (1776). De belegering was opgedragen aan stadhouder Willem V: De Lannoy zou altijd prinsgezind blijven. Ondertussen werd ze geprezen om haar manlyke Poëzy. In 1772 was ze het eerste vrouwelijke lid van het Haagse dichtgenootschap Kunstliefde spaart geen vlyt. Ze won prijzen, onder meer met haar Lierzang Lof der Heeren Van der Does, Van der Werff, en Van Hout, verdedigers van Leyden. Ze schreef een viertal sonnetten, waarvan De onbestendigheid (1779) het bekendste is. Ook zond ze tsarina Catharina II van Rusland een lovend gedicht, wat zeer door haar werd gewaardeerd.
Samen met Simon van der Waal en Izaak van Nuijssenburg vormde zij het 'dichterlijk klaverblad', terwijl ze correspondeerde met de jeugdige Willem Bilderdijk en Rhijnvis Feith, die bewonderaars van haar waren. Ze stierf echter vroeg. Ze werd bijgezet in het koor van de Geertruidskerk. Haar onvoltooide werk werd, naar haar wens, verbrand. Een deel van de waardering voor haar werk was politiek van aard: een aanzienlijk deel van haar werk ging over vaderlandsliefde, een onderwerp dat vooral in historische context moet worden gezien. Ze schreef echter ook satirische en hekeldichten, waarin in een plotselinge wending de humor naar voren komt.
# Judi Mesman

Judi Mesman (Aduard, 14 augustus 1974) is een Nederlandse hoogleraar maatschappelijke verantwoordelijkheid en impact bij de Universiteit Leiden. Van 2016 tot 2022 was zij decaan van het Leiden University College in Den Haag. In 2021 werd zij onderscheiden met de Stevinpremie.

## Loopbaan

Mesman behaalde in 1996 haar mastergraad in de klinische en gezondheidspsychologie aan de Universiteit Leiden. Vier jaar promoveerde ze in Rotterdam aan de Erasmus Universiteit op de afdeling Child and Addolescent Psychiatry. Aansluitend was ze postdoc in Leiden. In 2003 werd Mesman benoemd tot universitair docent bij het Centre for Child and Family Studies aan de Universiteit Leiden. Drie jaar later volgde een promotie tot universitair hoofddocent en in 2009 werd ze er hoogleraar. Sinds 2024 is zij Universiteitshoogleraar (distinguished professor) op het gebied van maatschappelijke verantwoordelijkheid en impact.
Samen met drie andere vooraanstaande vrouwelijke hoogleraren, Eveline Crone, Naomi Ellemers en Ineke Sluiter, zette ze in 2005 Athena's Angels op, een organisatie die zich inzet voor de belangen van vrouwen in de wetenschap.

## Werk

Het onderzoek van Mesman richt zich de overdracht tussen generaties in verschillende culturen van sociale normen en gedragspatronen. Ofwel, welke invloed hebben opvoeding en onderwijs op het wereldbeeld van kinderen wat betreft huidskleur, gender en seksualiteit. Met name de rol van gender-, cultuur- en sociaaleconomische factoren van ouders en hun kinderen bij het vormgeven van ouder-kind-interacties in hun ontwikkeling. Zo liet ze onder andere zien dat ouders op subtiele wijze en vaak onbewust aan hun kinderen laten merken welk gedrag ze acceptabel vinden voor jongens en meisjes. Ook toonde haar onderzoek aan dat een 'kleurenblinde' opvoeding waarin ouders doen alsof ze geen verschillen in huidskleur zien samenhangt met meer interetnische vooroordelen bij hun kinderen. In 2021 publiceerde Mesman over dit laatste onderzoek het boek 'Opgroeien in kleur', over antiracitisch opvoeden. In 2024 publiceerde ze het rapport 'Leiderschap in kleur' over mensen van kleur in leiderschapsposities.
# Just Göbel

Marius Jan ("Just") Göbel (Soerabaja, 21 november 1891 – Wageningen, 5 maart 1984) was een Nederlandse voetbalkeeper die geboren was in Nederlands-Indië.
Just Göbel groeide bij de Nederlandse voetbalclub Vitesse, waar hij was gaan spelen op zijn zestiende, uit tot een groot keeper in de periode 1910–1922, dit mede doordat zijn stijl afweek van andere keepers van toen. Göbel was namelijk de eerste keeper in Nederland die de bal niet probeerde weg te stompen of weg te trappen, maar juist te vangen. Het kwam mede door zijn grote lengte dat hij deze nieuwe stijl goed kon etaleren. Hij keepte klemvast en volgens velen ook erg stijlvol. Een andere techniek die hij in Nederland introduceerde was al vallend de bal van de voeten van de aanvaller plukken. Deze techniek werd al gebruikt op de Engelse velden. Göbel zelf had de techniek geleerd van de Engelse trainer Warburton bij de voetbalclub Hercules uit Utrecht.
Göbel speelde in 1909 voor het Oostelijke Elftal en had daar indruk gemaakt, waardoor hij het jaar erop debuteerde in het eerste van Vitesse. Op 19 maart 1911 was hij voor het eerst de keeper van het Nederlands elftal. In totaal zou hij 22 wedstrijden spelen voor het Nederlands elftal. Op de oudste filmbeelden van het Nederlands voetbalelftal, daterend van 28 april 1912, is Göbel in actie te zien tegen België. Zijn beroemdste wedstrijd was die op Houtrust in Den Haag in 1913, toen hij met zijn reddingen een grote bijdrage leverde aan de eerste overwinning van Nederland op de amateurs van Engeland. Hij werd zowel in Nederland als daarbuiten erg geroemd, en werd diverse malen genoemd als beste keeper in Europa. Göbel zelf was altijd bescheiden en vond alle heisa om hem heen nogal overdreven.
Zijn carrière werd onderbroken door de Eerste Wereldoorlog en in de loop van zijn carrière besloot hij een studie medicijnen te gaan volgen waardoor hij niet altijd speelde. Tijdens deze studie liep hij In het laboratorium een oogverwonding op. Nadien speelde hij vaak met bril wat hem enigszins hinderde bij het uitvoeren van zijn befaamde vangtechniek. Daarom besloot hij uiteindelijk zich alleen nog maar met zijn werk bezig te houden en niet meer te keepen.
Just Göbel wordt beschouwd als een van de belangrijke symbolen van Vitesse. Door zijn rol in het eerste voetbalteam van de Arnhemmers droeg hij sterk bij aan de successen van de club. Hij groeide uit tot een van de boegbeelden van de club. Vitesse heeft op 14 april 2016 bekendgemaakt de West-tribune in GelreDome te vernoemen naar Just Göbel.
# Julien Hutsebaut

Julien Hutsebaut (6 maart 1920) is een Belgische voormalige atleet, die gespecialiseerd was in het verspringen. Hij werd eenmaal Belgisch kampioen.

## Biografie

In 1946 werd Hutsebaut Belgisch kampioen verspringen.
Hutsebaut was aangesloten bij Racing Club Brussel.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| verspringen | 1946 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| verspringen | 6,90 m | | |

## Palmares
### verspringen

* 1946: 1 BK AC - 6,84 m
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
# KR-völlur

KR-völlur is een sportstadion in de IJslandse hoofdstad Reykjavík. Het wordt meestal gebruikt voor voetbalwedstrijden en is sinds 1984 de thuisbasis van Knattspyrnufélag Reykjavíkur. Het stadion heeft een totale capaciteit van 3000 plaatsen, waarvan 1500 zitplaatsen.

## Statistieken

Ligging: Westen van Reykjavík.
Oppervlakte: 105 x 68 meter
Eerste wedstrijd: 18 juli 1951 KR-Vålerenga 3-2
Recordaantal toeschouwers: 5400 KR-ÍBV Vestmannaeyjar (26/09/1998)
# KPV Kokkola

Kokkolan Pallo-Veikot is een Finse voetbalclub uit de stad Kokkola. De club is opgericht in 1930 en speelt haar thuiswedstrijden in het Kokkolan Keskuskenttä. De clubkleuren zijn groen-zwart. Naar Fins gebruik wordt de club afgekort met KPV.

## Geschiedenis

KPV werd opgericht als de Finstalige voetbalclub uit de stad. Het kent rivaliteit met de Zweedstalige stadsgenoot GBK.
In 1969 werd KPV landskampioen, maar sinds 1990 kwam het niet meer uit in de Veikkausliiga. De terugkeer op het hoogste niveau volgde pas 28 seizoenen later: in 2018 won het de play-off-finale tegen herkanser TPS (thuis 0–0, uit 1–1). Het jaar erop degradeerde het naar de Ykkönen, nadat men deze keer de eindronde verloor van TPS (uit 0–0, thuis 0–3).

## Erelijst

* Landskampioen
    1969
* Beker van Finland
    Finalist: 1982, 2006
* Kampioen tweede divisie
    1973
* Kampioen derde divisie
    1971, 1975, 2015

## Eindklasseringen

| Seizoen | № | Clubs | Divisie | Duels | Winst | Gelijk | Verlies | Doelsaldo | Punten | Tsch |
| 2005 | 4 | 14 | Ykkönen | 26 | 13 | 2 | 11 | 36–29 | 41 | |
| 2006 | 9 | 14 | Ykkönen | 26 | 8 | 9 | 9 | 42–47 | 33 | |
| 2007 | 10 | 14 | Ykkönen | 26 | 8 | 7 | 11 | 27–46 | 31 | |
| 2008 | 6 | 14 | Ykkönen | 26 | 10 | 8 | 8 | 37–36 | 38 | |
| 2009 | 2 | 14 | Ykkönen | 26 | 15 | 6 | 5 | 32–25 | 51 | |
| 2010 | 4 | 14 | Ykkönen | 26 | 14 | 5 | 7 | 43–31 | 47 | |
| 2011 | 12 | 13 | Ykkönen | 24 | 4 | 4 | 16 | 19–58 | 16 | |
| 2012 | 7 | 10 | Kakkonen-Noord | 27 | 7 | 7 | 10 | 31–42 | 28 | |
| 2013 | 6 | 10 | Kakkonen-Noord | 27 | 11 | 4 | 12 | 46–47 | 37 | |
| 2014 | 6 | 10 | Kakkonen-Noord | 27 | 9 | 7 | 11 | 28–35 | 34 | |
| 2015 | 1 | 10 | Kakkonen-Noord | 27 | 18 | 4 | 5 | 63–35 | 58 | |
| 2016 | 5 | 10 | Ykkönen | 27 | 11 | 6 | 10 | 40–43 | 39 | 839 |
| 2017 | 3 | 10 | Ykkönen | 27 | 12 | 9 | 6 | 42–26 | 45 | 888 |
| 2018 | 2 | 10 | Ykkönen | 27 | 16 | 4 | 7 | 44–26 | 52 | 993 |
| 2019 | 11 | 12 | Veikkausliiga | 27 | 7 | 4 | 16 | 32–47 | 25 | 1.733 |
| 2020 | 8 | 12 | Ykkönen | 22 | 8 | 4 | 10 | 38–34 | 28 | 801 |
| 2021 | 7 | 12 | Ykkönen | 27 | 11 | 8 | 8 | 35–30 | 41 | 707 |

## KPV in Europa

#R = #ronde, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA coëfficiënten .
Uitslagen vanuit gezichtspunt KPV
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 1970/71 | Europacup I | 1R | | Celtic FC | 0-14 | 0-9 (U) | 0-5 (T) | 0.0 |
| 1974/75 | UEFA Cup | 1R | | 1. FC Köln | 2-9 | 1-5 (U) | 1-4 (T) | 0.0 |
# Julien Koch

Julianus Jacobus Maria (Julien) Koch (Antwerpen, 25 april 1842 - aldaar, 17 december 1921) was een Belgisch industrieel en politicus voor de Katholieke Partij.

## Levensloop

Zoon van Jean Koch en Victoria Peeters, trouwde hij met Jeanne Havenith. Hij werd industrieel, directeur van de firma Koch & Reis in Antwerpen.
In 1892 werd hij verkozen tot katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Antwerpen en vervulde dit mandaat tot in 1900. In 1912 werd hij tot senator verkozen voor hetzelfde arrondissement en bleef dit tot twee weken voor zijn dood in 1921. Van 1895 tot 1911 was hij ook gemeenteraadslid van Antwerpen.
Hij was verder ook nog:
* lid van het uitvoerend comité voor de Wereldtentoonstelling in Antwerpen (1885),
* lid van de Inspectiecommissie van de Dienst Emigratie (1890-1921);
* voorzitter van het Beschermcomité voor vrijgelaten gevangenen en verlaten kinderen in het arrondissement Antwerpen (1907-1921),
* voorzitter van de Landsbond van de Kleine Burgerij (1900-1914),
* ondervoorzitter van de Hoge Raad voor de zelfstandigen en de kleine en middelgrote ondernemingen (1909-1920),
* bestuurder van het Hoger Instituut voor Handel, Antwerpen (1912-1921),
* bestuurslid van de Grondwettelijke en Conservatieve Vereeniging van Antwerpen.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.

## Externe link

* Fiche Julien Koch op Odis
# Julien Jousse

Julien Jousse (Les Issambres (Roquebrune-sur-Argens), 21 januari 1986) is een Frans autocoureur.

## Carrière

Jousse reed tussen 1997 en 2001 in de karting. Tijdens de periode 2002-2003 reed hij in de Formule Ford en in de periode 2004-2006 ging hij aan de slag in het Franse Formule Renault-kampioenschap. Hij eindigde op de derde plaats in het kampioenschap van 2006. In 2007 stapte hij over naar de Formule Renault 3.5 Series, waar hij dat jaar op de tiende plaats eindigde in het kampioenschap. Het volgende jaar reed hij een tweede seizoen in deze raceklasse. Hij won een race op het Circuit de Catalunya en finishte op de tweede plaats in het kampioenschap na de kampioen van dat jaar, de Nederlandse coureur Giedo van der Garde. In 2009 maakte hij de overstap naar het vernieuwde Formule 2-kampioenschap. Hij won een manche op Donington Park en eindigde op de vijfde plaats in het kampioenschap.

### Superleague Formula

In 2009 reed hij twee manches op de Autodromo Nazionale Monza voor het team van AS Roma in de Superleague Formula. Hij finishte op de derde plaats in de eerste manche, maar viel uit tijdens de tweede.

### Le Mans Series

In 2011 won hij met landgenoot Emmanuel Collard de Le Mans Series.

## Formule 2 resultaten

| Jaar | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Rang | Punten |
| 2009 | VAL 5 | VAL 10 | BRN 5 | BRN 2 | SPA 3 | SPA 6 | BRH 19 | BRH 9 | DON 7 | DON 1 | OSC Ret | OSC 3 | IMO 10 | IMO Ret | CAT 4 | CAT 8 | 5e | 49 |

## Externe link

* Officiële website