OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johan Bal

Johan Bal (Wilrijk, 7 april 1975) is een Belgisch voormalig voetballer die speelde als verdediger.

## Carrière

Bal speelde in de jeugd van Verbroedering Hemiksem en KV Mechelen voordat hij in 1995 zijn profdebuut maakte bij Mechelen. Na de eerste twee seizoenen degradeerde de club naar de tweede klasse. In het tweede seizoen in de tweede klasse werd de club kampioen en trad deze weer aan in de eerste klasse. Na opnieuw twee seizoenen eerste klasse degradeerde de club opnieuw. Van 1999 tot 2000 was Bal aanvoerder. Hij kreeg op 23 mei 2002 te horen dat hij een nieuwe club mocht zoeken, nadat hij dat seizoen eerst in de C-kern en daarna in de B-kern had gespeeld.
Hij ging in 2002 spelen voor Tempo Overijse, waarmee hij uitkwam in de vierde klasse. Na het seizoen 2004/05 moest de club degraderen naar provinciaal voetbal en Bal maakte de overstap naar SK Londerzeel. Hij werd in zijn laatste seizoen nog kampioen in de vierde klasse. Hierna speelde hij nog twee jaar bij Kontich FC.

## Erelijst

* Tweede klasse: 1999, 2002
* Vierde klasse: 2006
* ↑ SK Londerzeel is rond met transfers. Voetbalkrant.com (8 mei 2005). Geraadpleegd op 20 januari 2024.
* https://www.transfermarkt.be/johan-bal/profil/spieler/143580
* https://www.worldfootball.net/player_summary/johan-bal/
# Gyrstinge

Gyrstinge kan verwijzen naar:
* Gyrstinge (plaats), een plaats in de gemeente Ringsted in de Deense regio Seeland
* Gyrstinge (parochie), een parochie van de Deense Volkskerk in de gemeente Ringsted
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gyrstinge en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Laccophilus grammicus

Laccophilus grammicus is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door Sharp.
# Distichopora gracilis

Distichopora gracilis is een hydroïdpoliep uit de familie Stylasteridae. De poliep komt uit het geslacht Distichopora. Distichopora gracilis werd in 1848 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Dana.
# Heteromycteris

Heteromycteris is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van eigenlijke tongen (Soleidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1858 door Johann Jakob Kaup.

## Soorten

* Heteromycteris capensis Kaup, 1858
* Heteromycteris hartzfeldii (Bleeker, 1853)
* Heteromycteris japonicus (Temminck & Schlegel, 1846)
* Heteromycteris matsubarai Ochiai, 1963
* Heteromycteris oculus (Alcock, 1889)
* Heteromycteris proboscideus (Chabanaud, 1925)
* ↑ (en) Heteromycteris. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Hilversumsestraatweg 22

Hilversumsestraatweg 22 of Zouthuisje is een voormalig rijksmonument bij Lage Vuursche aan de Hilversumsestraatweg tussen Baarn en Hilversum. Het gebouw werd na een brand in 1994 helemaal gerestaureerd.
Het witte pand heeft een met riet gedekte overstekende kap en doet wat Chinees aan. In het midden van de symmetrische voorgevel zit de deur. De daklijst is versierd met een gekartelde rand, op het dak zijn twee dakkapellen aangebracht.

## Zouthuisje

Het huis wordt ook wel 'zouthuisje' genoemd, hier moest vroeger belasting over zout dat vervoerd werd worden betaald. Het werd ook als tolhuis gebruikt.
* Baarn, geschiedenis en architectuur, Fred Gaasbeek, Jan van ’t Hof en Maarten Koenders, Zeist 1994
* ↑ Duizend jaar Baarn - Historische Kring Baerne 2014
# Hilvertshof

Hilvertshof is een overdekt winkelcentrum met meerdere verdiepingen in het centrum van de Noord-Hollandse plaats Hilversum. Het winkelcentrum kende in 2017 circa 35 winkels waaronder een grote supermarkt en een Primark.

## Begin

Op 25 maart 1973 werd winkelcentrum Hilvertshof officieel geopend door burgemeester P.J. Plateel. Het 'koop- en kijkpaleis' telde destijds ongeveer 85 winkels op een oppervlakte van 20.000 m². Hilvertshof claimt het eerste meerlaagse overdekte winkelcentrum van Nederland te zijn geweest, een maand later opende winkelcentrum Hoog Catharijne in Utrecht. Delta Lloyd, WestlandUtrecht Bank en Matser BV investeerden veertig miljoen gulden in het project. In het oog springende onderdelen van het complex waren de luchtbruggen naar de toenmalige winkel van Vroom & Dreesmann, de buitenroltrap aan de Groest en de parkeerdekken voor ruim 200 auto's.

## Verbouwingen

Sinds de opening is Hilvertshof drie keer grootschalig verbouwd. Tot midden jaren 1990 waren er bruin/groene vloertegels en open plafonds. Nieuwe eigenaar Kroonenberg Groep gaf het winkelcentrum in 2001 een in- en uitwendige renovatie. De ingangen Groest, Zeedijk en Kerkstraat werden voorzien van grote glaswanden en nieuwe automatische schuifdeuren. Een groot deel van de roltrappen werd vervangen en de luchtbehandelingsinstallatie vernieuwd.
In 2015 werd een nieuwe grootschalige renovatie van het winkelcentrum begonnen naar een ontwerp van architect Rijnboutt. Licht, lucht en ruimte bieden was daarbij een belangrijke doelstelling. Harde vierkante vormen maakten plaats voor ronde vormen met veel glas. Sommige vloeren werden opengebroken, hetgeen hoogte en licht creëerde. Het aantal winkels reduceerde hiermee tot ongeveer 50 Roltrappen en liften zijn verplaatst, en de ingangen Groest en Kerkstraat zijn vernieuwd. De veranderingen waren nodig om winkels met een grotere oppervlakte te kunnen verhuren aan bedrijven als H&M, Zara en Primark. Op 13 juni 2017 is het vernieuwde winkelcentrum heropend door Burgemeester Pieter Broertjes.
* Hilvertshof
* ↑ Grote metamorfose Hilvertshof centrumhilversum.nl
* ↑ Gooi- en Eemlander, woensdag 26 maart 2014
* ↑ Nieuw Hilvertshof start met feestweek Hilversumsnieuws.nl
# Heteropoda analis

Heteropoda analis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heteropoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Heteropoda annulipoda

Heteropoda annulipoda is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heteropoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Embrik Strand.
# Heteropoda aemulans

Heteropoda aemulans is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Heteropoda. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Bayer & Peter Jäger.
# Herman Hendrik Kolkmeijer

Herman Hendrik Kolkmeijer (H.H. Kolkmeijer) (Rotterdam, 30 december 1870 - Oberneuland, omstreeks 16 mei 1914) was een Nederlands violist.
Hij was zoon van Johan Hendrik Kolkmeijer en Harmana de Boer. Hij trouwde in Chemnitz met Charlotte Auguste Lisbeth Horn.
Het zag er eerst niet uit dat hij in de muziek zou gaan; hij kreeg een opleiding voor in de handel. Hij verwisselde het kantoor voor de Rotterdamse muziekschool, alwaar hij les kreeg van Willy Hess. Hij werd in 1890 concertmeester bij de Arnhemsche Orkest Vereeniging, vertrok na twee jaar naar het orkest van Julius Laube in Hamburg. Hij speelde vervolgens bij het stedelijk orkest in Chemnitz en daarna in Homburg (zomer) en Frankfurt am Main (winter) als concertmeester in het Museumorkest van Gustav Kogel. Vanaf 1896 was hij dat in Mainz bij het plaatselijk symfonie- en operaorkest. Hij trad ook als solist op binnen Nederland, Duitsland en Rusland. Zijn laatste vaste orkest was de Bremer Philharmonie.
Hij overleed na een lang ziektebed.
Violist Maarten Marinus Breemer was leerling van hem uit zijn Rotterdamse periode.
* Onze Musici (1898), Nijgh & Van Ditmar
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 93
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philip Kruseman, Den Haag; pagina 350, (ongewijzigd ten opzichte van Letzer)
* Redactie, Overlijdensadvertentie. Nieuwe Rotterdamsche Courant (18 mei 1914). Geraadpleegd op 15 september 2022 – via delpher.nl.
# Herman Hendrik Vitringa (1757-1801)

Herman Hendrik Vitringa (Arnhem, gedoopt 22 september 1757 - Den Haag, 19 mei 1801) was een Nederlandse politicus.

## Leven en werk

Vitringa werd in september 1757 te Arnhem geboren als zoon van de predikant Martinus Vitringa en van Diderica Maria Otters. Hij studeerde van 1773 tot 1776 rechten aan de hogeschool van Groningen en promoveerde op een proefschrift getiteld "De confessione reorum". Vitringa trouwde op 30 april 1780 te Doornspijk met Catharina Metta Lucretia van Hoeclum. Hij werd in 1786 als leider van de patriottische beweging van Elburg benoemd tot secretaris van deze Gelderse plaats. Na de bezetting van Elburg door de prinsgezinden week hij enige tijd uit naar Frankrijk. Het hof van Gelderland verbande hem voor zes jaar uit het gewest. Hij koos van 1787 tot 1795 domicilie in Kampen. In 1795 keerde hij terug op het politieke toneel. Zijn rentree begon in Gelderland waar hij gekozen werd tot lid van de vergadering van provisionele representanten van het volk in het kwartier van de Veluwe. Ook werd hij benoemd tot lid en secretaris van het college van politie, financiën en algemeen welzijn in Gelderland. Daarna werd hij ook op nationaal terrein politiek actief. Hij vertegenwoordigde in 1795 en 1796 Gelderland in de vergaderingen der Staten-Generaal. Hij was lid en voorzitter van de Eerste Nationale Vergadering (1796-1797) en lid van de Tweede Nationale Vergadering (1797-1798). In 1798 werd hij als federalist enkele maanden gevangen gehouden in Huis ten Bosch. Na zijn vrijlating werd hij benoemd tot raadsheer bij het Hof van Justitie van Gelre en Zutphen. In 1799 werd hij gekozen tot lid van het Vertegenwoordigend Lichaam. Deze functie vervulde hij tot zijn overlijden op 19 mei 1801 te 's-Gravenhage. Hij werd twee dagen later begraven in de Kloosterkerk aldaar.
Zijn zoon Campegius Lambertus was van 1814 tot 1851 burgemeester van Nunspeet en van Ermelo. Deze zoon beschreef in het eerste deel van zijn in de jaren 1857-1864 uitgegeven vierdelig werk Gedenkschrift onder meer de staatkundige loopbaan van zijn vader Mr. Herman Hendrik Vitringa.
Zijn broer Lambertus Julius was landsadvocaat en president van de Hoge Militaire Vierschaar.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig uit het artikel Mr. H.H. Vitringa op de website Parlement & Politiek. Overname is toegestaan met bronvermelding.
* Nederland's Patriciaat, jaargang 6, 1915, blz. 383 t/m 389
* Molhuysen, P.C. en P.J. Blok Vitringa, Herman Hendrik in: Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek, deel 5, Leiden 1921
* Biografisch Portaal: 04570896
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: vitr006
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9582 6165
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07004368X
* Parlement.com: vg09llx8c5tk
* Virtual International Authority File: 290652267
* WorldCat (via VIAF): 290652267
# Hindes babbelaar

De Hindes babbelaar (Turdoides hindei) is een zangvogel uit de familie Leiothrichidae. De vogel werd in 1900 door Richard Bowdler Sharpe geldig beschreven en vernoemd naar Sidney Langford Hinde (1863-1930), officier van gezondheid in Britse koloniale dienst in Oost-Afrika. Het is een kwetsbare, endemische vogelsoort uit Kenia.

## Kenmerken

De vogel is 20 tot 23 cm lang. De vogel is merendeels bruin en heeft een patroon van lichte schubben op de kop, buik, borst en mantel. Dit patroon verschilt sterk per individu, waardoor de vogels onderling sterk verschillen. De vleugelveren en de staart zijn egaal donkerbruin, het oog is rood, de snavel zwart en de poten hoornkleurig. Er is geen constant verschil tussen de seksen.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het oostelijke deel van Midden-Kenia. Het oorspronkelijke leefgebied bestond uit montaan bos op rotsige hellingen op 100 tot 1700 meter boven zeeniveau. De vogel heeft zich aangepast aan gebieden met koffieplantages, afgewisseld met stukken secundair bos, vaak in de buurt van stromend water.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Hindes babbelaar op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Bulletin of the British Ornithologists' Club 11 p.29 BHL
* 1 2 (en) Collar, N., Robson, C. & Garcia, E.F.J., 2018. Hinde's Babbler (Turdoides hindei). In: del Hoyo, J. et al (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/59569 on 19 October 2018).
# High Voltage (1929)

High Voltage is een Amerikaanse film uit 1929 onder regie van Howard Higgin.

## Verhaal

De film gaat over een buschauffeur en zijn 4 passagiers. Onder hen bevindt zich een vrouwelijke gevangene. Zij wordt begeleid door een detective. De bus rijdt door een afgelegen gebied in Sierra Nevada waar zeer veel sneeuw ligt. De weg wordt steeds onbegaanbaarder en de bus komt vast te zitten in de sneeuw. In de verte zien ze een gebouwtje en daar lopen ze naar toe. Het is een leegstaand kerkje. In de kerk wordt de groep verrast door een zwerver die er al langer verblijft. Zijn confronterende gedrag geeft bij de groep nieuwe complicaties in hun toch al vreemde verstandhouding.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| William Boyd | Bill |
| Carole Lombard | Billie Davis |
| Owen Moore | Det. Dan Egan |
| Phillips Smalley | Henderson |
| Billy Bevan | Gus |
| Diane Ellis | The kid |
# Hermann Kasack

Hermann Robert Richard Eugen Kasack (Potsdam, 24 juli 1896 – Stuttgart, 10 januari 1966) was een Duits schrijver. Hij wordt vooral gerekend tot de stroming van het expressionisme. Ook maakte hij naam als pionier van literaire hoorspelen.

## Leven en werk

Kasack was de zoon van een arts en studeerde economie en literatuurwetenschap aan de Humboldtuniversiteit te Berlijn. Hij publiceerde zijn eerste gedichten in 1915. Twee jaar later sloot hij vriendschap met de kunstschilder Walter Gramatté, die later model zou staan voor de schilder Catell in zijn roman Die Stadt hinter dem Strom. Ook was hij bevriend met de dichter Oskar Loerke, die hem sterk beïnvloedde. Zijn lyriek is doortrokken van overpeinzingen en kent expressionistische tendensen, later vooral met belangstelling voor natuur en landschap.
Vanaf 1920 werkte Kasack als literair redacteur voor 'Gustav-Kiepenheuer-Verlag' in Potsdam. In 1927 werd hij directeur bij 'Fischer Verlag'. Onder de pseudoniemen 'Hermann Wilhelm' en 'Hermann Merten' begon hij vanaf 1925 met veel succes literaire hoorspelen te schrijven voor Funk-Stunde Berlin, maar in 1933 werd hem de medewerking aan het radiostation door de nazi's verboden.
Kasack schreef ook verhalen en na de oorlog enkele romans. Zijn proza heeft een sterk symbolisch karakter en doet soms denken aan Kafka. Zijn motieven zijn vaak gecompliceerd en voor meerdere interpretaties vatbaar. Zijn bekendste roman is Die Stadt hinter dem Strom uit 1947, een surrealistische roman over de naoorlogse misère in Duitsland en de verlammende gevolgen van de nazi-heerschappij. Hoofdpersoon is een stadsarchivaris die een functie gaat bekleden in een stad van puinhopen, waar alles schimmig blijft en hem ontglipt. Als hij er uiteindelijk vertrekt en zijn wederwaardigheden aan anderen probeert te vertellen wil niemand hem geloven. Het boek lokte in het toenmalige Duitsland veel discussie uit.
Kasack was in 1948 medeoprichter van de Duitse PEN-club. Hij was verder voorzitter van de Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung en lid van de Akademie der Wissenschaften und der Literatur. In 1956 kreeg hij de Goethe-Plakette des Landes Hessen. Hij overleed in 1966 te Stuttgart, waar hij sinds 1949 woonde.
Zijn zoon Wolfgang Kasack (1927-2003) was een vooraanstaande Duits slavist.
# Hermann Kesten

Hermann Kesten (Podwołoczyska, Galicië, Oostenrijk-Hongarije (nu Pidwolotschysk in Oekraïne), 28 januari 1900 – Bazel, 3 mei 1996) was een Duits schrijver en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de literaire nieuwe zakelijkheid gedurende de jaren 1920 in Duitsland.
Een paar jaar na de geboorte van Hermann, in 1904, verhuisde het gezin Kesten naar Neurenberg. In 1918 stierf zijn vader in Lublin, Polen. Kesten studeerde in de jaren 1919 tot 1923 recht en economie, geschiedenis, Duitse literatuur en filosofie in Erlangen en Frankfurt am Main; een doctoraal project over Heinrich Mann bleef onafgewerkt. Kesten onderbrak zijn studie van 1923 tot 1926 en was in die tijd in de handel.
In 1926 publiceerde hij de novelle Vergebliche Flucht in de Frankfurter Zeitung. Na 1927 vestigde Kesten zich in Berlijn, waar hij aanvankelijk als schrijver, dan als een docent, samen met Fritz H. Landshoff en Walter Landauer bij uitgeverij Gustav Kiepenheuer Verlag ging werken.
Vanwege zijn Joodse afkomst en zijn politieke overtuiging werd hij in 1933 uitgewezen uit Duitsland. In datzelfde jaar, na zijn vlucht naar Frankrijk, woonde hij na Parijs in het ballingschap-centrum Sanary-sur-Mer bij Toulon, daarna in Londen, Brussel, Oostende en Amsterdam. In Amsterdam werd hij - weer samen met Walter Landauer – leider van de Duitse afdeling van de uitgeverij Allert de Lange. Deze uitgever was de concurrent van Querido Verlag (waar Fritz H. Landshoff de leider was van de Duitse afdeling) maar had ook een samenwerkingsverband met Allert de Lange.
Na een kort verblijf in Nièvre Colombes in 1939 vluchtte Kesten in 1940 met een bezoekersvisum naar de Verenigde Staten. Daar woonde hij in New York en was actief vanaf 1940 tot 1942 als honoraray advisor in het Emergency Rescue Committee voor de redding van hoofdzakelijk Duitse auteurs uit de vervolging door het naziregime.
In 1949 nam Kesten het Amerikaanse staatsburgerschap aan. In datzelfde jaar woonde hij, op een Europese tour, het Internationale PEN-congres bij, waarbij er sprake was van een reünie in Duitsland en ontmoetingen met oude vrienden in Neurenberg. In 1950 werd Hermann Kesten lid van de Academie van Wetenschappen en Letterkunde in Mainz. In 1953 verhuisde hij naar Rome en bleef daar tot 1977. Toen zijn vrouw Toni Kesten overleed in 1977, ging Kesten naar Bazel en bracht de laatste jaren van zijn leven door in het Joodse bejaardentehuis, La Charmille in de buurt van Bazel.
Aan Kesten werd in 1974 de Georg-Büchner-Preis toegekend.
# Hiltrudia globulosa

Hiltrudia globulosa is een slakkensoort uit de familie van de Hygromiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Subai.
# Hiltrudia kusmici

Hiltrudia kusmici is een slakkensoort uit de familie van de Hygromiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Clessin.
# Hindisvík

Hindisvík is een baai en een verlaten nederzetting aan de noordpunt van het schiereiland Vatnsnes in de regio Húnaþing vestra in het noordwesten van IJsland.
De nederzetting werd in 1923 gesticht door priester Sigurður Nordland en ligt ongeveer 25 km ten noorden van Hvammstangi aan de Vatnsnesvegur (Vatnsnesweg) met wegnummer 711. Het leek hem een ideale plaats voor een vissershaven, maar uiteindelijk werd de plaats in 1955 verlaten. De verlaten visserswoningen en de resten van een visverwerkingsfabriek staan er nog steeds. Heden is Hindisvík vooral bekend vanwege de zeehonden: het is waarschijnlijk de grootste robbenkolonie van het land. De afgelopen jaren is het aantal robben drastisch afgenomen. De oorzaak is niet duidelijk, maar men vermoedt dat de grote aantallen bezoekers een rol speelt. Daarom hebben de IJslandse autoriteiten het gebied voor onbevoegden afgesloten. De beste plaats om zeehonden te kunnen zien is bij de boerderij Illugastaðir en bij Hvítserkur.

## De naam Hindisvík

In tegenstelling tot de meeste andere namen van plaatsen, boerderijen en geologische structuren op IJsland, stond de naam Hindisvík niet van het begin al vast, maar hebben er in het verleden meerdere naamswijzigingen plaatsgevonden. In het Auðnarmáldagar uit 1318 werd de naam als Hamdisvyk geschreven, en in het Ólafsmáldagar uit 1461 Hanndis Vik. De boerderij werd daarna Vík á Vatnsnesi genoemd in het Sjávarborgarannáll rond 1686. In het Jarðabók (soort van atlas) van Árni Magnússon werd het landgoed Vijk genoemd, en soms ook wel Hindisvijk. De beide namen Vík en Hindisvík worden vanaf 1844 genoemd en de boerderij staat als Hindisvík op Björns Gunnlaugssons kaart van IJsland uit 1844. In een geschrift uit 1861 staat het echter als Hindingsvík te boek.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hindisvík op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hindisvík op de IJslandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Travelnet.is - Hindisvík
# Hindmarsh Shire

Hindmarsh Shire is een Local Government Area (LGA) in Australië in de staat Victoria. Hindmarsh Shire telt 6316 inwoners. De hoofdplaats is Nhill.

## Plaatsen

* Antwerp
* Dimboola
* Nhill
* Jeparit
* Rainbow
* Netherby
* Tarranyurk
# DK98

De DK98 (Pools: Droga krajowa nr 98) is een voormalige route op het Poolse nationale wegennet. De weg verbindt de DK5 met de snelweg A8 in de buurt van Wrocław. De weg loopt grotendeels parallel aan de A8.

## Steden langs de DK98

* Wrocław
* ↑ Regeling van de minister van Infrastructuur van 23 september 2019 betreffende het ontnemen van wegen van de categorie nationalwegen (Dz. U. z 2019 r. poz. 1850)
DK1 · DK2 · DK3 · DK4 · DK5 · DK6 · DK7 · DK8 · DK9 · DK10 · DK11 · DK12 · DK13 · DK14 · DK15 · DK16 · DK17 · DK18 · DK19 · DK20 · DK21 · DK22 · DK23 · DK24 · DK25 · DK26 · DK27 · DK28 · DK29 · DK30 · DK31 · DK32 · DK33 · DK34 · DK35 · DK36 · DK37 · DK38 · DK39 · DK40 · DK41 · DK42 · DK43 · DK44 · DK45 · DK46 · DK47 · DK48 · DK49 · DK50 · DK51 · DK52 · DK53 · DK54 · DK55 · DK56 · DK57 · DK58 · DK59 · DK60 · DK61 · DK62 · DK63 · DK64 · DK65 · DK66 · DK67 · DK68 · DK69 · DK70 · DK71 · DK72 · DK73 · DK74 · DK75 · DK76 · DK77 · DK78 · DK79 · DK80 · DK81 · DK82 · DK83 · DK84 · DK85 · DK86 · DK87 · DK88 · DK89 · DK90 · DK91 · DK92 · DK93 · DK94 · DK95 · DK96 · DK97 · DK98
# Bringin

Bringin kan verwijzen naar:
* Bringin (Bayan), een plaats in Indonesië
* Bringin (Bringin), een plaats in Indonesië
* Bringin (Ciwaringin), een plaats in Indonesië
* Bringin (Dasuk), een plaats in Indonesië
* Bringin (Godong), een plaats in Indonesië
* Bringin (Juwana), een plaats in Indonesië
* Bringin (Kauman), een plaats in Indonesië
* Bringin (Batealit), een plaats in Indonesië
* Bringin (Batealit), een plaats in Indonesië
* Bringin (Srumbung), een plaats in Indonesië
* Bringin (Wajak), een plaats in Indonesië
* Bringin (onderdistrict Ngawi), onderdistrict in het regentschap Ngawi
* Bringin (onderdistrict Semarang), onderdistrict in het regentschap Semarang
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bringin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Diastaltica separabilis

Diastaltica separabilis is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Walsingham.