OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Slanke glasvleugelwants

Slanke glasvleugelwants kan verwijzen naar:
* Grote slanke glasvleugelwants
* Kleine slanke glasvleugelwants
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slanke glasvleugelwants en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Martinuskerk (Volkegem)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Oudenaarde behorende plaats Volkegem, gelegen aan het De La Kethulleplein.

## Geschiedenis

Al in de 7e eeuw zou er sprake zijn van een kerk, die tevens de moederkerk was van Edelare, Leupegem en Pamele. In 1110 wred de kerk voor het eerst vermeld. Het patronaatsrecht kwam toen in bezit van de Abdij van Ename. Uit deze tijd zou een eenbeukig romaans kerkje stammen, opgetrokken in Doornikse steen. Omstreeks 1500 werd een zuidelijke zijkapel bijgebouwd en ook een klein koor dat mogelijk een romaans koor verving. Verder werden de -oorspronkelijk romaanse- vensters vergroot en een nieuw portaal gebouwd. Omstreeks 1700 werd het dak van een dakruiter voorzien.

## Gebouw

Het kerkje heeft een van oorsprong romaans schip in Doornikse steen en een smaller koor. Haaks op het schip staat een later bijgebouwde zijkapel. Op het dak bevindt zich een vierkante houten dakruiter.

## Interieur

Het stucwerk van het plafond is van 1725. Simon II de Pape vervaardigde het schilderij: Sint-Maarten deelt zijn mantel met een arme uit 1673. Uit de 18e eeuw zijn de schilderijen: Aanbidding der koningen en Sint-Appolonia.
De kerk bezit een, mogelijk in de 17e eeuw vervaardigd, portiekaltaar in barokstijl. De preekstoel is van 1732. R. van Caelenberg vervaardigde in 1906 het houten altaarstuk in neogotische stijl. Het orgel is van 1821-1822 en werd vervaardigd door Jacobus Hubau en diens zoon Francis Hubau. Het doopvont is 17e-eeuws en er is nog een 15e-eeuwse grafsteen va een pastoor die zich in de altaartafel bevindt.
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Slingback

Een slingback is een damesschoen die wordt gekarakteriseerd door een riempje achter de hiel of enkel. Een slingbackriempje verschilt van een enkelriempje: het laatste gaat helemaal om de enkel heen.
Slingbacks kunnen worden beschouwd als een soort sandaal. Ze zijn er in een ruime variëteit aan stijlen, van casual tot gekleed, met een hakhoogte die varieert van niets tot hoog, waarbij de hak kan variëren van zo dun als een stiletto tot zo dik als een sleehak, en ze kunnen zowel een open als een gesloten neus hebben.
Het riempje van een slingback kan meestal op lengte worden gemaakt met een gesp of een elastiek. Dit stelt de draagster in staat haar voet gemakkelijk in de sandaal te steken zonder dat zij de gesp of riem met de hand hoeft aan te passen, terwijl haar voet in de sandaal redelijk op zijn plaats wordt gehouden. De gesp kan van metaal, plastic of soms zelfs van steen zijn.
Slingpumps hebben nooit een gesp maar zijn altijd van achteren gesloten.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Slingback op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Ann T. Kellogg: The Greenwood Encyclopedia of Clothing Through American History 1900 to the Present. Greenwood Press, 2008, ISBN 978-0-313-35855-5, S. 243
# Sociale luiheid

Het fenomeen sociale luiheid (Engels: 'social loafing') is een verschijnsel in de psychologie dat in 1985 beschreven is door Jeffrey Jackson en Stephen Harkins.
Het beschrijft de neiging van individuen om minder moeite te doen voor bepaalde taken als ze werken in het gezelschap van een groep, dan wanneer ze dat in hun eentje zouden moeten doen.

## Experiment

In 1913 deed de Franse landbouwkundig ingenieur en hoogleraar Max Ringelmann een onderzoek naar dit fenomeen. Dat deed hij door mensen zowel in groepen als individueel aan een touw te laten trekken. Zo ontdekte hij dat mensen die in een groep aan het touw moesten trekken minder moeite deden dan mensen die het alleen moesten doen. Dit effect is bekend geworden als het Ringelmann-effect.

## Oorzaken

* Motivatie: Individuen die over het algemeen al minder gemotiveerd zijn, zullen in een groep nog minder motivatie tonen.
* Spreiding van verantwoordelijkheid: In groepen is er gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de uiteindelijke uitkomst van een opdracht. Zo voelt het individu dus minder eigen verantwoordelijkheid. Dit is ook te zien als een individu ooggetuige is van een persoon in nood. Het individu maakt dan minder snel aanstalten om diegene te helpen omdat er meer mensen in de omgeving zijn die het ook zien en ook zouden kunnen helpen. Dit fenomeen wordt vaak uitgelegd met het 'omstandereffect'.
* De grootte van de groep: De hoeveelheid mensen die deel uitmaken van de groep kan de 'heftigheid' van het 'social loafing'-fenomeen ook bevorderen of remmen. Als een individu in een kleine groep werkt is de productiviteit groter, omdat de deelname of het gebrek aan deelname meer invloed heeft op het eindresultaat dan deelname in een grotere groep. In een extreem geval doet een individu helemaal niets, omdat die het idee heeft dat zijn bijdrage in de grote groep toch niets uitmaakt.
* Verwachtingen: Wanneer men van teamgenoten al verwacht dat ze zich weinig zullen gaan inspannen, is er minder zin om zelf hard aan de slag te gaan, omdat er dan de angst is dat alles alleen gedaan moet worden.
* (en) How Social Loafing Explains Why We Do Less When We're in a Group. Verywell Mind. Geraadpleegd op 10 maart 2023.
# Sint-Suïtbertuskerk

Sint-Suïtbertuskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Suïtbertuskerk (Düsseldorf)
* Sint-Suïtbertuskerk (Geldermalsen)
* Sint-Suïtbertuskerk (Stokkum)
* Sint-Suïtbertuskerk (Wuppertal)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Suïtbertuskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sofiakathedraal (Harbin)

De Sofiakathedraal of Kathedraal van de Heilige Wijsheid van God (Chinees: 哈尔滨圣·索非亚大教堂, Hanyu pinyin: Ha'erbin Sheng Sufeiya dajiaotang) is een voormalige Russisch-orthodoxe kathedraal in een van de oudste wijken van de Chinese stad Harbin.

## Geschiedenis

De Sofiakathedraal werd oorspronkelijk gebouwd van hout in 1907, na de voltooiing van de Trans-Siberische spoorlijn in 1903, die Vladivostok verbond met Noordoost-China. De aanleiding van de bouw was de komst van een Russisch legeronderdeel in deze regio na de Russische nederlaag in de Russisch-Japanse Oorlog (1904-1905). Door de oprichting van een imposant spiritueel symbool meende men het moreel van de Russische troepen weer wat op te vijzelen.
Na de oktoberrevolutie in Rusland nam de Russische bevolking in Harbin aanzienlijk toe. In 1921 was een derde van de bewoners van de stad van Russische herkomst op een bevolkingsaantal van 300.000. Deze aanwas maakt dat de bestaande kerk te klein werd en in 1923 werd daarom begonnen met de bouw van een grotere Sofiakerk. Na negen jaar, op 25 november 1932, was de neo-byzantijnse kathedraal voltooid. Met een hoogte van 48,55 meter en plaats voor tweeduizend gelovigen werd het nieuwe bouwwerk het grootste orthodoxe bouwwerk in Oost-Azië.
Na de vestiging van de Volksrepubliek China werd de kathedraal gesloten. Alhoewel de voorgenomen vernietiging van de kathedraal niet werd uitgevoerd, werd het lege gebouw gebruikt als magazijn voor een nabijgelegen warenhuis. De ramen van de kathedraal werden dichtgemetseld en planten groeiden op het dak. Van alle kanten werd de kathedraal ingebouwd door betonnen hoogbouw. En zo bleef de Sofiakathedraal voor decennia ontoegankelijk en vanaf de straat grotendeels onttrokken aan het gezicht. Totdat de regering als onderdeel van een landelijk initiatief om historische plaatsen te beschermen de kathedraal in 1996 tot nationaal erfgoed verklaarde.

## Restauratie

Het besluit om de kathedraal tot nationaal erfgoed te verklaren leidde tot een actie in de media om fondsen te verwerven ten behoeve van de restauratie van de "verborgen" kathedraal. De donaties leverden een bedrag van 12.000.000 yuan op. In 1997 herkreeg de kathedraal haar zichtbaarheid doordat de omringende woonblokken werden gesloopt. Vervolgens werd de kathedraal gerestaureerd. De kathedraal werd nu een Gemeentelijk Museum voor Architectuur en Kunst waar de multiculturele ontwikkelingen van de architectuur van Harbin door de eeuwen heen worden geëtaleerd. Het gehele plein werd gereconstrueerd en kreeg een Europese uitstraling. De restauratie van de kathedraal was het hoogtepunt van het gemeentelijke streven om de koloniale bouwwerken van de stad door restauratie als toeristische attracties te bestemmen.

## Galerij

* De oude Sofiakerk (1910)
* De kathedraal tijdens de bouw in 1928
* Interieur
* Koepel
* Het Laatste Avondmaal
# Sint-Willibrordkerk (Casteren)

De Sint-Willibrordkerk is een kerkgebouw in Casteren in de gemeente Bladel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Kerkstraat in het dorp, aan het plein waar ook de Zandstraat op uitkomt. Achter de kerk (oostzijde) bevindt zich het kerkhof.
De kerk is gewijd aan Sint-Willibrord.

## Geschiedenis

In 1841 nam men een kerk in gebruik. Dit was een zogenaamde waterstaatskerk.
In 1845 kwam er een reliek van de heilige Elisabeth naar de kerk. Deze heilige is in de kerk aanwezig met een beeld uit 1811. In haar linkerhand draagt ze een boek met drie rozen, wat verwijst naar een legende volgens welke het brood dat zij uitdeelde aan de armen in rozen zou zijn veranderd.
Omstreeks 1905 werd deze kerk buiten gebruik gesteld en gesloopt.
In 1907 werd een nieuwe kerk gebouwd naar het ontwerp van architect Caspar Franssen, in neoromaanse stijl.
In 1935 werden twee zijbeuken aan de kerk gebouwd en werd de kerk een basiliek.

## Opbouw

Het bakstenen gebouw is opgetrokken in neoromaanse stijl en bestaat uit een westtoren, een driebeukig basilicaal schip met drie traveeën, een transept en een koor. De toren heeft vier geledingen, met in de onderste geleding een rondboogportaal, in de tweede geleding een rondboogvenster, in de derde geleding twee smalle rondboogvensters, in de vierde geleding twee keer twee gekoppelde galmgaten aan iedere zijde en gedekt door een tentdak. Onder de dakrand bevindt zich een rondboogfries. Aan de zuidzijde van de toren bevindt zich een traptoren over de onderste drie geledingen. Het middenschip wordt gesteund door drie steunberen die deels schuin uitgemetseld zijn. De rest van de kerk heeft ook gelijke rondboogfriezen onder dakrand als de toren. Het koor heeft één travee en een ronde koorsluiting.
* De Sint-Willibrordkerk op Reliwiki
* ↑ LIJST VAN 63 MONUMENTALE EN BEELDBEPALENDE PANDEN IN DE GEMEENTE BLADEL (PDF). Gemeente Bladel. Geraadpleegd op 2 maart 2015.
# Sluipspinnendoder

Sluipspinnendoder kan verwijzen naar:
* Gele sluipspinnendoder
* Rode sluipspinnendoder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sluipspinnendoder en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Siphonogorgia duriuscula

Siphonogorgia duriuscula is een zachte koraalsoort uit de familie Nidaliidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Siphonogorgia. Siphonogorgia duriuscula werd in 1909 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomson & Simpson.
# Sobreiró de Baixo

Sobreiró de Baixo is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Vinhais en telt 404 inwoners (2001).
# Sobreda

Sobreda is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Almada en telt 14 000 inwoners (2006).
# Solenonotus

Solenonotus is een geslacht van wantsen uit de familie bloemwantsen (Anthocoridae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Odo Reuter in 1871.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Solenonotus angustatus Poppius, 1913
* Solenonotus canaliculatus Champion, 1900
* Solenonotus nigromarginatus Champion, 1900
* Solenonotus sulcifer (Stål, 1860)
* ↑ Solenonotus Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 22 september 2019.
* ↑ Solenonotus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 22 september 2019.
* ↑ Solenonotus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 22 september 2019.
# Sol Tax

Sol Tax (30 oktober 1907 - 4 januari 1995) was een Amerikaans antropoloog. Hij is bekend geworden door zijn studies naar de Meskwakihaki, een volk van indianen in Noord-Amerika en door het oprichten van het antropologisch tijdschrift Current Anthropology. In 1935 ontving hij zijn doctoraat van de University of Chicago.
Tax groei op in Milwaukee, Wisconsin. Hij begon zijn bachelor-opleiding aan de Universiteit van Chicago, maar moest uiteindelijk vertrekken bij gebrek aan fondsen. Hij ging weer naar school bij de Universiteit van Wisconsin–Madison. Hij werd beïnvloed door de antropoloog van de Universiteit van Chicago, Fred Eggan. Later volgde hij Eggan in diens voetsporen in een poging om de beginselen van de sociale antropologie te integreren. Later onderwees Tax aan de Universiteit van Chicago.
De American Anthropological Association schonk in 1977 Tax de Franz Boas-award wegens "uitstekende diensten" aan de antropologie. In 1959 was hij president van de beroepsorganisatie.
* Biblioteca Nacional de España: XX1002431
* Bibliothèque nationale de France: cb12384799d (data)
* CiNii: DA01553413
* Gemeinsame Normdatei: 119077485
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1473 832X
* Library of Congress Control Number: n78089017
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: osd2017947379
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007578603705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069502536
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV019577
* LIBRIS: 301098
* SNAC: w63t9rt9
* Système universitaire de documentation: 032908954
* Virtual International Authority File: 64087824
* WorldCat (via VIAF): 64087824
# Social shopping

Social shopping is een combinatie van sociaalnetwerksites, zoals Facebook en virale marketing. Gebruikers kunnen op socialshoppingsites een profiel aanmaken en hun favoriete producten tentoonstellen.

## Bezoekers

Op socialshoppingsites kunnen bezoekers beschrijvingen van producten die ze online tegenkomen opslaan. De verlanglijsten zijn openbaar. De eigen pagina is een etalage met spullen: zowel bezittingen, zonder dat die te koop zijn, als wat men zou willen bezitten. Bezoekers kunnen op elkaar reageren met ervaringen. De openbaarheid zorgt ervoor dat er een grote verzameling artikelen op internet te vinden is. Het is een manier om nieuwe producten te ontdekken. Men kan neuzen in verlanglijstjes van mensen met dezelfde smaak of behoefte. Of het eigen lijstje delen met familie en vrienden.

## Webshops

Uit onderzoek blijkt dat online community's steeds meer invloed hebben op koopgedrag van consumenten. Webshops kunnen hier gebruik van maken door hun klanten de mogelijkheid te geven hun producten op een socialshoppingsite te delen en er zo reclame voor te maken. Dit gebeurt door het opnemen van web 2.0-iconen bij hun producten. In Nederland ontstonden de eerste socialshopping-initiatieven eind 2007.
# Sociale Partij van Nationale Eenheid

De Sociale Partij van Nationale Eenheid' (Spaans: Partido Social de Unidad Nacional), is een Colombiaanse beweging, beter bekend als de Partido de «la U». De PSUN is geen echte partij in de moderne zin van het woord: het is een alliantie van diverse pro-Uribe partijen en partijtjes.

## Geschiedenis

De PSUN is een jonge beweging, zij werd in 2005 opgericht door ministers en parlementsleden die het beleid van president Álvaro Uribe steunen. Het initiatief tot oprichting van de PSUN ging uit van Uribe, minister van Defensie Juan Manuel Santos en minister van Binnenlandse Zaken en senator Óscar Iván Zuluega en diverse parlementsleden. Voorheen behoorden deze ministers en parlementsleden tot allerlei pro-Uribe partijen en partijtjes en de oprichting van de Partido de la U trachtte alle Uribegezinde krachten in het Congres te verenigen. De partij van Uribe, Colombia Eerst (Primero Colombia), vormt het belangrijkste bestanddeel van de PSUN. Een aantal Uribegezinde politici en partijen weigerden zich echter bij de Partido de la U aan te sluiten, waaronder de invloedrijke Partij voor Radicale Verandering (Partido Cambio Radical) van Germán Vargas Lleras.
Bij de parlementsverkiezingen van 12 maart 2006 werd de PSUN met 16,7% van de stemmen de tweede partij in de Kamer van Afgevaardigden (29 zetels) achter de Colombiaanse Liberale Partij en voor de Colombiaanse Conservatieve Partij en werd de partij met 17,49% van de stemmen (20 zetels) de grootste partij in de Senaat. op 28 mei van dat jaar werd Uribe als president herkozen.

## Ideologie

De ideologie van de Partido de la U is het sociaaldemocratie en het sociaal liberalisme.
De PSUN is voor een harde opstelling tegen de linkse rebellenbewegingen, zoals de FARC.

## Verkiezingsresultaten 2006

| Kamer in het Congres | zetels |
| Kamer van Afgevaardigden | 35 |
| Senaat | 20 |

## Partijleiding

* Voorzitter: Carlos Garcia Orjuela
* Secretaris-Generaal: Luís Guillermo Giraldo
* Assistent Secretaris-Generaal: Jeimy Martha Castillo Barros

## Externe link

* (es) Officiële website
# Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst

De Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst is een overheidsdienst in verschillende landen:
* Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (Nederland)
* Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (België)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sippe van Meckema

Sippe van Meckema kan verwijzen naar:
* Sippe van Meckema (-1519) - grietman van Kollumerland
* Sippe van Meckema (-1599) - grietman van Kollumerland en Nieuwkruisland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sippe van Meckema en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sopho Chalvasji

Sopho Chalvasji (Georgisch: სოფო ხალვაში) (Batoemi, 31 mei 1986) is een Georgisch zangeres. Ze is van Lazische afkomst.

## Korte biografie

Chalvasji werd bekend via enkele talentenjachten. Uiteindelijk ze Sopho in 2004 School of Nutsa en in 2006 haalde ze brons op het festival New Wave 2006 in het Letse Jūrmala.
Naast haar zangcarrière presenteerde ze ook een televisieprogramma.

## Eurovisiesongfestival

Sopho Chalvasji verzorgde in 2007 de eerste inzending van Georgië ooit aan het Eurovisiesongfestival. Het nummer waarmee ze deelnam, Visionary dream, was een mengeling tussen Madonna-achtige muziek, dans en Georgische folk. Ze haalde in de eindronde de 12de plaats.
# Solariella bermejoi

Solariella bermejoi is een slakkensoort uit de familie van de Solariellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Rolán, Hernández & Déniz.
# Sparedrus holzschuhi

Sparedrus holzschuhi is een keversoort uit de familie schijnboktorren (Oedemeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Švihla.
# Sparedrus klapperichi

Sparedrus klapperichi is een keversoort uit de familie schijnboktorren (Oedemeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Švihla.
# Somacantha

Somacantha is een geslacht van Phasmatodea uit de familie Anisacanthidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Cliquennois.

## Soorten

Het geslacht Somacantha is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Somacantha kalolohai Cliquennois, 2008
* Brock, P.D. Phasmida Species File Online. Version 5.0/5.0. http://Phasmida.SpeciesFile.org [bezocht 2 juli 2013]
# Sophie Köhler-van Dijk

Sophie Köhler-van Dijk (Haarlem, 18 mei 1892 – Amsterdam, 12 augustus 1967) was een Nederlandse (hoorspel)actrice. Ze speelde in de jaren vijftig onder meer de rol van Saartje in de televisieserie Swiebertje. Zij was gehuwd met de Nederlandse zanger/acteur Piet Köhler.

## Externe link

* (en) Sophie Köhler-van Dijk in de Internet Movie Database
# Sota Hirayama

Sota Hirayama (平山 相太, Hirayama Sota, Kitakyushu, 6 juni 1985) is een Japans voormalig voetballer die als aanvaller speelde.

## Carrière

Hirayama speelde voor een universiteitsteam in Japan, genaamd Tsukuba University, voordat hij opviel bij het WK onder 20 in 2005 door onder meer een goal tegen Oranje onder 20. Het leverde hem onder meer een stageperiode op bij Feyenoord, maar die club zag het niet in hem zitten. Heracles Almelo sloeg daarop toe en legde Hirayama vast. Bij zijn debuut, in de eredivisie-wedstrijd tegen ADO Den Haag, mocht Hirayama ruim een kwartier meespelen, waarin hij twee doelpunten maakte en Heracles daarmee de overwinning bezorgde na een 1-0-achterstand. In totaal scoorde Sota Hirayama in de eredivisie acht maal.
Op 5 september 2006 werd bekendgemaakt dat Sota per direct terugging naar zijn thuisland Japan. Persoonlijke redenen, onder meer het vervolgen van zijn studie, zouden hieraan ten grondslag liggen. Enkele dagen later werd bekendgemaakt dat Sota getekend had bij FC Tokyo. Dit zorgde voor ophef bij Heracles, maar nadat de Japanse club een vergoeding aan de club uit Almelo had betaald, luwde dit weer.
Hij vertegenwoordigde zijn vaderland op de Olympische Spelen 2004 in Athene, waar de selectie onder leiding van bondscoach Masakuni Yamamoto in de groepsronde werd uitgeschakeld.

## Statistieken
### Clubs

| seizoen | club | land | competitie | duels | goals |
| 2005/06 | Heracles Almelo | Nederland | Eredivisie | 31 | 8 |
| 2006/07 | Heracles Almelo | Nederland | Eredivisie | 1 | 0 |
| 2006 | FC Tokyo | Japan | J-League | 7 | 2 |
| 2007 | FC Tokyo | Japan | J-League | 20 | 5 |
| 2008 | FC Tokyo | Japan | J-League | 24 | 2 |
| 2009 | FC Tokyo | Japan | J-League | 26 | 4 |
| 2010 | FC Tokyo | Japan | J-League | 30 | 7 |
| 2011 | FC Tokyo | Japan | J-League | 1 | 0 |
| 2012 | FC Tokyo | Japan | J-League | 4 | 0 |
| 2013 | FC Tokyo | Japan | J-League | 21 | 5 |
| 2014 | FC Tokyo | Japan | J-League | 19 | 3 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 184 | 36 |

### Interlands

Japans voetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 2010 | 4 | 3 |
| Totaal | 4 | 3 |

## Externe link

* Sota Hirayama op National Football Teams
* ↑ Japan National Football Team Database
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7707 9434
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00988921
* Virtual International Authority File: 254541044
* WorldCat (via VIAF): 254541044
# Sota

Sota (Hebreeuws: סוטה, een van overspel verdachte vrouw) is een traktaat (Masechet) van de Misjna en de Talmoed. Sota is het zesde traktaat van de Orde Nasjiem (Seder Nasjiem), en beslaat negen hoofdstukken.
Het traktaat behandelt de in de Thora beschreven vrouw die van overspel werd verdacht. (Zie Numeri 5:11).
Sota is onderdeel van zowel de Babylonische als de Jeruzalemse Talmoed. Het traktaat bevat 49 folia in de Babylonische Talmoed en 47 in de Jeruzalemse Talmoed.

## Literatuur

* Rabbijn mr.drs. R. Evers: Talmoedisch Denken, Amphora Books, Amsterdam, 1999.
* Moses Mielziner: Introduction to the Talmud, Bloch Publishing Company, New York, 1968.