OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jelle Taeke de Boer

Jelle Taeke de Boer (1908-1970) was een controversieel Nederlands kunsthandelaar en -verzamelaar die bijna zijn gehele werkzame leven besteedde aan het verzamelen van niet eerder ontdekte meesterwerken van bekende impressionisten. Hij werd echter in Nederlandse kunstkringen niet serieus genomen.
Alhoewel hij voornamelijk werken kocht die hij toedichtte aan Vincent van Gogh, zocht hij ook naar werken van andere beroemde meesters als Manet, Monet, Paul Cézanne, Renoir en Henri de Toulouse-Lautrec. Ook wist hij de hand te leggen op tekeningen en schilderijen van mindere goden zoals Israëls, Koekkoek, De Vlaminck, en Luns (de vader van oud-minister Joseph Luns) en 9 stukken van de Amerikaanse impressionist Walter Castle Keith. De Jelle de Boer-collectie heeft op een bepaald moment mogelijk 1000 werken bevat. Toen De Boer zijn collectie in 1966 toonde aan kunstcritici, werd door hun geconcludeerd dat vrijwel alle werken vervalsingen waren.
Op 14 augustus 1967 werd door de Zwitserse Justitie een deel van de collectie van Jelle de Boer in beslag genomen, omdat men eveneens meende dat het om vervalsingen ging. Volgens De Boer bevatte de in de Hofgalerie te Luzern geëxposeerde collectie meer dan honderd onbekende meesterwerken van impressionisten als Vincent van Gogh en tijdgenoten. Een deel werd korte tijd daarna vrijgegeven maar 21 werken bleven achter slot en grendel in het Politiemuseum van Luzerne. Na vele rechtszaken werden de laatste 21 werken uiteindelijk in 2002 teruggegeven.
# Jelena Prochorowa

Jelena Vladimirovna Prochorowa (Елена Владимировна Прохорова) (Kemerovo, 16 april 1978) is een Russische atlete, die zich heeft gespecialiseerd in de meerkamp. Ze won zilver op de Olympische Spelen van 2000 op de zevenkamp.
In 2001 werd ze wereldkampioene op dit onderdeel.
Door het gebruik van doping werd Prochorowa door de IAAF geschorst van oktober 2005 tot oktober 2006.

## Titels

* Wereldkampioene zevenkamp - 2001
* Europees indoorkampioene vijfkamp - 2002
* Russisch kampioene zevenkamp - 2000

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Wind (m/s) | Datum | Plaats |
| 200 m | 23,37 | -0,2 | 22 juli 2000 | Toela |
| 400 m | 54,25 | -0,2 | 8 juni 2003 | Toela |
| 800 m | 2.04,27 | | 23 juli 2000 | Toela |
| 100 m horden | 13,54 | -2,8 | 22 juli 2000 | Toela |
| hoogspringen | 1,88 | | 4 augustus 2001 | Edmonton |
| verspringen | 6,72 | +1,0 | 23 juli 2000 | Toela |
| kogelstoten | 14,30 | | 22 juli 2000 | Toela |
| speerwerpen | 50,73 | | 5 augustus 2001 | Edmonton |
| zevenkamp | 6765 | | 22/23 juli 2000 | Toela |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 800 m | 2.09,85 | 9 maart 2001 | Lissabon |
| verspringen | 6,52 | 25 februari 2000 | Gent |
| vijfkamp | 4711 | 9 maart 2001 | Lissabon |

## Palmares
### vijfkamp

* 2001: 2 WK indoor - 4711 p
* 2002: 1 EK indoor - 4622 p

### zevenkamp

* 1999: 2 EK U23 te Göteborg - 6011 p
* 2000: 1 Russische kamp. - 6765 p
* 2000: 2 OS - 6531 p
* 2001: 2 Hypomeeting in Götzis - 6576 p
* 2001: 1 WK - 6694 p
* 2003: 4e WK indoor - 6452 p
* 2003: 2 IAAF World Combined Events Challenge - 19019 p
* 2004: 4e Hypomeeting
* 2004: 5e OS - 6289 p
* Werkgroep Statistiek KNAU (2000) Statistisch jaarboek 99 KNAU
* Red. AA (2001) Warners grijpt naast WK-richttotaal Atletiek Actueel nr. 11: KNAU
* (en) Russian Championships op gbrathletics.com
* ↑ IAAF NEWS july 25, 2006

#### Externe links

* (en) World Athletics-profiel voor Jelena Prochorowa
* (en) Profiel van Jelena Prochorowa op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel van Jelena Prochorowa op de website van Sporting Heroes
1983 Ramona Neubert · 1987 Jackie Joyner-Kersee · 1991 Sabine Braun · 1993 Jackie Joyner-Kersee · 1995 Ghada Shouaa · 1997 Sabine Braun · 1999 Eunice Barber · 2001 Jelena Prochorowa · 2003 Carolina Klüft · 2005 Carolina Klüft · 2007 Carolina Klüft · 2009 Jessica Ennis · 2011 Jessica Ennis · 2013 Hanna Melnitsjenko · 2015 Jessica Ennis-Hill · 2017 Nafissatou Thiam · 2019 Katarina Johnson-Thompson · 2022 Nafissatou Thiam · 2023 Katarina Johnson-Thompson
# Jelena Roezina

Jelena Roezina (Russisch: Елена Ивановна Рузина) (Voronezj, 3 april 1964) is een Russisch atlete.
Op de Olympische Zomerspelen van Barcelona in 1992 behaalde ze een gouden medaille op het onderdeel 4x400 meter estafette.
* ↑ Sports Reference––profiel
* ↑ World Athletics––profiel
* ↑ Olympedia––profiel
* ↑ Track and Field Statistics––profiel. Gearchiveerd op 16 augustus 2023.
1972: Käsling, Kühne, Seidler, Zehrt · 1976: Maletzki, Rohde, Streidt, Brehmer · 1980: Prorotsjenko, Gojsjtsjik, Zjoeskova, Nazarova · 1984: Leatherwood, Howard, Brisco-Hooks, Cheeseborough · 1988: Ledovskaja, Nazarova, Pinigina, Bryzgina · 1992: Roezina, Dzjigalova, Nazarova, Bryzgina · 1996: Stevens, Malone, Graham, Miles · 2000: Miles Clark, Hennagan, Colander, Anderson · 2004: Trotter, Henderson, Richards, Hennagan · 2008: Wineberg, Felix, Henderson, Richards · 2012: Trotter, Felix, McCorory, Richards-Ross · 2016: Okolo, Hastings, Francis, Felix · 2020: McLaughlin, Felix, Muhammad, Mu · 2024: Little, McLaughlin-Levrone, Thomas, Holmes
# Jelena Sadina

Jelena Sadina (Russisch: Елена Садина) (Ivanovo, 1970) is een Russische beiaardier, volksmuzikante en docente.
Sadina studeerde in 1994 af aan het Staatsconservatorium van Saratov. In hetzelfde jaar behaalde zij het einddiploma aan de Russische Academie voor Klokkenkunst. In 2003 studeerde zij af aan de Koninklijke Beiaardschool Jef Denyn te Mechelen. Zij geniet internationale vermaardheid dankzij haar vele concertreizen en deelname aan (carillon-)festivals in Europa en de Verenigde Staten.
Sinds 2004 doceert zij beiaardspel, piano en samenzang aan de Beiaardschool Jef Denyn. Tevens is ze sinds 2000 als gastdocente verbonden aan het Middlebury College in Amerikaanse staat Vermont. Van haar kwam het initiatief om een kinderbeiaardklas op te richten aan de Beiaardschool Jef Denyn. Zij won verschillende internationale beiaardwedstrijden.
Sadina is mede-oprichtster en lid van de volksmuziekgroep Zolotoj Plyos ("gouden trio"), waarin zij verschillende traditionele instrumenten bespeelt. Dit ensemble werd gevormd in Saratov in 1994, maar de musici wonen nu alle drie in België.
* Elena Sadina op de website van de Koninklijke Beiaardschool Jef Denyn (gearchiveerd)
* Docenten van de Kinderbeiaardklas te Mechelen
* Elena Sadina op de website van Middlebury College Language Schools
# Jet Ski Riders

Jet Ski Riders (Japans: ジェットスキー・ライダー), ook wel Wave Rally is een videospel dat werd ontwikkeld door Opus Studio en uitgegeven door Eidos Interactive. Het spel kwam in 2001 uit voor het platform Sony PlayStation 2. Het spel is een jetski racespel. Het spel zou ook uitkomen voor de Xbox maar dit werd geannuleerd. Het spel omvat vijf modi, namelijk: Arcade, Championship, Time Trial, Multiplayer en Freestyle. De speler kan in het spel langs de stranden van Florida, de waters van Nieuw-Zeeland en in de kanalen van Venetië racen.

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Jaar | Score |
| GamePro (US) | 2002 | 80% |
| GameSpy | 2002 | 74% |
| 4Players.de | 2002 | 74% |
| IGN | 2001 | 71% |
| Jeuxvideo.com | 2001 | 70% |
| Gamezilla | 2002 | 68% |
| GameSpot | 2001 | 63% |
| GameZone | 2001 | 59% |
| PlayFrance | 2003 | 45% |
| The Video Game Critic | 2003 | 0% |
* (en) Jet Ski Riders op MobyGames
* (en) Info op gamefaqs.com
# Jadwiga Jędrzejowska

Jadwiga Jędrzejowska (Krakau, 15 oktober 1912 – Katowice, 28 februari 1980) is een tennisspeelster uit Polen.
In 1931 speelde zij voor het eerst op Wimbledon; in 1947 was daar haar laatste deelname. Uiteindelijk speelde zij op dat toernooi 103 partijen, waarvan zij er 70 won. In 1937 stond zij in de finale van het enkelspel op Wimbledon en de US Open. Twee jaar later bereikte ze ook de finale van het enkelspel op Roland Garros.
In 1938 won zij de London tennis championships.
In 1939 won zij met de Française Simonne Mathieu het dubbelspeltoernooi van Roland Garros van Alice Florian en Hella Kovac met 6-3, 6-3.
Jędrzejowska werd begraven op de Rakowicki-begraafplaats in Krakau.

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |
$^†$ in 1946 en 1947 werd Roland Garros na Wimbledon gehouden

### Enkelspel

| toernooi | 1931 | 1932 | 1933 | 1934 | 1935 | 1936 | 1937 | 1938 | 1939 | 1946$^†$ | 1947$^†$ | 1948 | 1957 | 1959 | 1962 |
| Australian Open | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
| Roland Garros | 2R | – | 1R | 3R | – | 3R | HF | – | F | 3R | 3R | 1R | 2R | 1R | – |
| Wimbledon | 1R | 3R | 3R | 4R | KF | HF | F | KF | KF | 2R | 2R | – | – | – | – |
| US Open | – | – | – | – | – | – | F | – | – | – | – | – | – | – | 1R |

### Vrouwendubbelspel

| toernooi | 1931 | 1932 | 1933 | 1934 | 1935 | 1936 | 1937 | 1938 | 1939 | 1946$^†$ | 1947$^†$ | 1948 | 1957 | 1958 |
| Australian Open | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – |
| Roland Garros | 1R | – | 2R | HF | 1R | F | KF | – | W | KF | HF | 2R | KF | 1R |
| Wimbledon | 2R | 1R | KF | 1R | KF | KF | KF | 2R | 1R | 2R | KF | – | – | – |
| US Open | – | – | – | – | – | – | – | F | – | – | – | – | – | – |

### Gemengd dubbelspel

| toernooi | 1947$^†$ | 1957 | 1958 |
| Australian Open | – | – | – |
| Roland Garros | F | 2R | 1R |
| Wimbledon | – | – | – |
| US Open | – | – | – |
# Jean Humbert (schilder)

Jean Humbert (inofficieel ook Jean Humbert de Superville) (Amsterdam, 7 mei 1734 – begr. Amstelveen, 22 september 1794) was een Nederlandse kunstschilder van Zwitsers-Franse komaf. Hij is vooral bekend geworden als portretschilder.
Jean Humbert was een zoon van Pierre Humbert en diens tweede vrouw Emilie de Superville. Zijn vader Pierre was een koopman uit Genève die zich in 1706 in Amsterdam had gevestigd als boekenverkoper en uitgever. Zijn moeder Emilie was een dochter van de calvinistische theoloog en predikant Daniël de Superville, een uit Saumur afkomstige hugenoot die in 1685 naar Nederland was gevlucht.
Humbert studeerde in Parijs, waar hij in de leer was bij de kunstschilder Jean Fournier en daarna waarschijnlijk bij Joseph-Marie Vien. Hij verhuisde in 1761 of 1762 van Amsterdam naar Den Haag. In 1767 werd hij leerling aan de tekenacademie van de kunstenaarsvereniging Confrerie Pictura. In 1787 werd hij verkozen tot regent van Pictura en in 1792 tot hoofd van de vereniging.
Humbert schilderde vooral historiestukken, mythologische onderwerpen en portretten. Hij maakte onder meer portretten van de VOC-bewindvoerder Abraham Adriaan du Bois (1760), de politicus Hendrik baron Fagel (1766) en de schrijfster Belle van Zuylen (1769). Het portret van Du Bois hing oorspronkelijk in het Oostindisch Huis in Rotterdam, maar bevindt zich nu in het Rijksmuseum in Amsterdam.
Humbert ontwierp de rijk versierde gevel van het Haagse stadhuis ter gelegenheid van het huwelijk in 1767 van stadhouder Willem V met Wilhelmina van Pruisen. Ook schilderde hij een vertrek in het Hof van Justitie in Den Haag. Werk van Humbert hing in de stadhoudersvertrekken van het Binnenhof, maar werd rond 1808, samen met een reeks andere schilderijen, verwijderd tijdens een verbouwing in opdracht van de toenmalige koning Lodewijk I, die de stadhoudersvertrekken in 1806 als koninklijk paleis in gebruik had genomen.
Humbert trouwde op 14 augustus 1768 in Den Haag met Elisabeth Antoinette Deel (Den Haag, 23 maart 1748 – Leiden, 28 juni 1809). Zij was een dochter van de hofbehanger Abraham Deel en Anna Françoise Aguitont. Zij kregen zeven kinderen (twee dochters en vijf zoons), die allen zijn geboren in Den Haag en van wie er twee bekendheid hebben verworven:
* Jean Emile Humbert, militair ingenieur en archeoloog die de verdwenen stad Carthago heeft herontdekt.
* David Pierre Giottino Humbert de Superville, kunstenaar, universitair docent en schrijver van het invloedrijke Essai sur les signes inconditionnels dans l'art.
# Jan Maarten Slagter

Jan Maarten Slagter (Leiden, 9 augustus 1969) is een Nederlandse journalist en belegger. Hij was tot 2014 directeur van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB).
Van 1 oktober 2007 was Jan Maarten Slagter de directeur van de Vereniging van Effectenbezitters waar hij Peter Paul de Vries is opgevolgd. In dienst van de VEB behartigt Jan Maarten Slagter de belangen van voornamelijk kleine beleggers. Halverwege 2014 maakte hij plaats voor Paul Koster.
Tot en met medio 2016 werkte hij bij Business University Nyenrode, en begin 2016 kwam er een boek van zijn hand uit over KPN.
Jan Maarten Slagter studeerde rechten in Leiden en was in zijn studietijd een jaar voorzitter van studentenvereniging ALSV Quintus. Daarna heeft hij vier jaar gewerkt als advocaat op het gebied van fusies en overnames bij Loeff Claeys Verbeke. In 1998 is hij overgestapt van de advocatuur naar de media en is in dienst getreden als redacteur bij het Financieele Dagblad. Voor deze krant is Jan Maarten Slagter vanaf 2004 gestationeerd geweest als correspondent in Londen.
Slagter was vanaf mei 2015 tot januari 2017 commissaris bij KPMG. Vanaf 1 januari 2017 is hij CEO van het International Bureau of Fiscal Documentation (IBFD).
# Jesús M. Guajardo

Jesús M. Guajardo (Monterrey, 1880 - aldaar, 1920) was een Mexicaans militair. Guajardo is vooral bekend wegens het orkestreren van de moord op Emiliano Zapata in 1919.
Guajardo was geboren in de staat Nuevo León. Hij sloot zich in 1913 aan bij de Mexicaanse Revolutie aan de zijde van Pablo González tegen de dictator Victoriano Huerta. Nadat Huerta in 1914 was verdreven en een scheuring ontstond in het revolutionaire leiderschap bleef Guajardo González trouw, en vocht hij als kolonel in de staat Morelos tegen de rebellen van Emiliano Zapata. Guajardo was impopulair, zijn troepen plunderden en verkrachtten op grote schaal, waarvoor González hem bekritiseerde. Zapata hoopte gebruik te maken van de dreigende ruzie tussen Guajardo en González en zocht toenadering tot Guajardo. Guajardo besloot gebruik te maken van de mogelijkheid en zette een plan op Zapata om het leven te brengen. Hij gaf te kennen te willen onderhandelen met Zapata in de haciënda van Chinameca op 10 april 1919. Bij het binnentreden werd Zapata echter onthaald met een kogelregen en stierf.
Guajardo steunde in 1920 het plan van Agua Prieta van Adolfo de la Huerta tegen president Venustiano Carranza. Nadat De la Huerta echter vrede tekende met Zapata's opvolger Gildardo Magaña besefte Guajardo dat hij weleens vervolgd zou kunnen worden, en sloot zich aan bij een opstand tegen De la Huerta. Deze mislukte echter. Guajardo werd gevangengenomen, in een militaire rechtbank veroordeeld wegens moord en gefusilleerd.
# Jesús Malverde

Jesús Malverde was een Mexicaans bandiet die is uitgegroeid tot volksheilige. Hij wordt vooral vereerd door mensen die betrokken zijn bij de drugshandel en staat dan ook wel bekend als de narcoheilige (narcosanto). Of hij echt bestaan heeft is niet helemaal zeker. Malverde's schrijn staat in Culiacán in Sinaloa.
Malverde zou geleefd hebben tijdens het Porfiriato, de dictatuur van Porfirio Díaz (1876-1911). Mogelijk was zijn echte naam Jesús Juárez Mazo. Zijn legenden vertonen gelijkenissen met andere bandieten als Chucho El Roto en de eveneens uit Sinaloa afkomstige Heraclio Bernal. Volgens de legende was Malverde een outlaw uit Sinaloa met een Robin Hood-imago die op 3 mei 1909 werd gedood door de autoriteiten. Malverde zou zijn verraden door een vriend nadat de gouverneur van Sinaloa Francisco Cañedo een prijs had uitgeloofd voor degene die Malverde te pakken zou krijgen. Ook wordt wel gezegd dat Malverde in een shoot-out gewond was geraakt en de bergen invluchtte. Nadat hij daar gangreen ontwikkelde en besefte dat hij toch niet meer zou overleven, zou hij aan een vriend hebben voorgesteld dat deze hem aangaf, zodat hij de beloning kon opstrijken. Volgens sommigen is hij doodgeschoten, volgens anderen is hij opgehangen en heeft de boom waaraan dat gebeurde sindsdien nooit meer gebloeid.
Malverde is vooral populair in het noordwesten van Mexico, in Sinaloa, Sonora, Chihuahua en Baja California, maar ook in Mexicaans-Amerikaanse gemeenschappen in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Naast drugshandelaars wordt hij ook wel aangeroepen door migranten die proberen (illegaal) de grens tussen Mexico en de Verenigde Staten over te steken.
De cultus rond Malverde zou zijn ontstaan toen in de jaren 70 de lokale drugsbaas Julio Escalante zijn zoon Raymundo liet vermoorden nadat deze achter zijn rug om zou hebben gehandeld. Raymundo werd met kogels beschoten en vervolgens in zee gegooid, maar zou door tot Malverde te bidden overleefd hebben en zijn gered door een visser.
Malverdes heiligdom in Culiacán trekt elk jaar duizenden bezoekers, vooral op 3 mei, en gelovigen laten er kaarsen, ex voto's en wierook, maar ook bier, tequila en zelfs drugs achter. Er zijn verschillende films over zijn leven gemaakt, hij is een populair onderwerp in narcocorrido's en sinds 2007 is er zelfs een Malverde-bier op de markt.
# Jean François Sigault

Jean François Sigault (Parijs, 14 februari 1786 – Amsterdam, 20 januari 1833) was een Nederlands beeldhouwer.

## Leven en werk

Sigault werd geboren in Parijs als zoon van de Brugse beeldhouwer Charles François Joseph Sigault (ca. 1756-1831) en Jeanne Francoise Mathieu. Hij trouwde in 1822 in Amsterdam met Johanna Frederica Schönbeck (1797-).
Vader en zoon Sigault woonden en werkten als beeld- en steenhouwers in Amsterdam en hebben diverse opdrachten samen uitgevoerd. Ze werkten onder meer met marmer en hardsteen. De eveneens uit Frankrijk afkomstige etser Alphonse Pierre Giraud maakte diverse gravures van hun werken.
Sigault overleed op 46-jarige leeftijd, slechts twee jaar na zijn vader. Het bedrijf werd voortgezet door zijn weduwe, tot zij in 1846 -op eigen verzoek- onder curatele werd gesteld. In 1852 werd de zaak te koop gezet.

## Werken (selectie)

* Grafmonument voor predikant Jan Nieuwenhuyzen (1724-1806) in de Grote of Sint Nicolaaskerk in Monnickendam
* Borstbeeld koning Willem I en gedenkplaat (1825) in de Sint-Bavokerk in Haarlem
* Guyotmonument (1829) ter nagedachtenis aan Henri Daniel Guyot (1753-1828), oprichter van het eerste Nederlandse doveninstituut, in Groningen
* Grafmonument (1831) van commandant Jan van Speijk (1802-1831) in de Nieuwe Kerk in Amsterdam
* Gedenkteken (1831) voor Van Speijk in het Burgerweeshuis, Amsterdam.

## Afbeeldingen

* Grafmonument Jan Nieuwenhuyzen
* Borstbeeld Willem I en gedenkplaat
* Guyotmonument
# Jevgenia Nikonova

Jevgenia Viktorovna Nikonova (Russisch: Евгения Викторовна Никонова; geboortenaam: Швед; Sjved) (Belgorod, 1 november 1970) is een voormalig Russische basketbalspeelster, die speelde voor het nationale team van Rusland. Ze kreeg de onderscheiding Meester in de sport van Rusland.

## Carrière

Nikonova begon haar carrière bij Wisła Can-Pack Kraków in Polen omdat haar vader daar trainer was. In 2000 ging ze spelen bij BC Nice in Frankrijk. Na één jaar stapte ze over naar Dinamo Moskou. Met Dinamo werd Nikonova derde om het Landskampioenschap van Rusland in 2002. In 2002 ging Nikonova spelen voor Toulouse Launaguet Basket in Frankrijk. In 2004 stapte ze over naar Dinamo Oblast Moskou Ljoebertsy. In 2007 stopte ze met basketbal.

## Privé

Ze studeerde af aan de faculteit lichamelijke cultuur en sport van de Nationale Staatsuniversiteit van Belgorod. Ze trouwde met een voormalig basketbalspeler Andrej Nikonov en heeft een zoon die Dmitri heet. Ook heeft ze een jongere zus - Viktoria Timofejeva, die speelt voor het jeugd team van Rusland, en een jongere broer - Aleksej Sjved die brons won op de Olympische Zomerspelen 2012.

## Erelijst

* Landskampioen Rusland:
** Derde: 2002
* Landskampioen Polen:
** Tweede: 1999
** Derde: 1998, 2000
* Wereldkampioenschap:
** Zilver: 1998
* Europees Kampioenschap:
** Zilver: 2001
** Brons: 1995, 1999

## Externe link

* (en) Profiel van Jevgenia Nikonova op sports-reference.com (gearchiveerd)
4 Nikonova · 5 Latysjeva · 6 Roetkovskaja · 7 Marilova · 8 Baranova · 9 Svinoechova · 10 Keller · 11 Mozgovaja · 12 Soemnikova · 13 Sjakirova · 14 Larina · 15 Boermistrova · Coach: Groedin · Assistent-coach:  · Assistent-coach:
4 Nikonova · 5 Konovalova · 6 Roetkovskaja · 7 Stepanova · 8 Baranova · 9 Svinoechova · 10 Koeznetsova · 12 Soemnikova · 13 Sjakirova · 14 Psjikova · 15 Zaboloejeva · Coach: Kapranov · Assistent-coach: Groedin · Assistent-coach:
4 Psjikova · 5 Nikonova · 6 Roetkovskaja · 7 Marilova · 8 Baranova · 9 Minajeva · 10 Choedasjova · 11 Stepanova · 12 Abrosimova · 13 Skopa · 14 Zasoelskaja · 15 Zaboloejeva · Coach: Gomelski · Assistent-coach: Kapranov · Assistent-coach:
4 Nikonova · 5 Kalmykova · 6 Roetkovskaja · 7 Abrosimova · 8 Baranova · 9 Skopa · 10 Choedasjova · 11 Stepanova · 12 Soemnikova · 13 Sjakirova · 14 Zasoelskaja · 15 Zaboloejeva · Coach: Gomelski · Assistent-coach: Kapranov · Assistent-coach:
4 Nikonova · 5 Psjikova · 6 Roetkovskaja · 7 Artesjina · 8 Abrosimova · 9 Skopa · 10 Choedasjova · 11 Stepanova · 12 Soemnikova · 13 Sjakirova · 14 Zasoelskaja · 15 Archipova · Coach: Gomelski · Assistent-coach:  · Assistent-coach:
4 Nikonova · 5 Rachmatoelina · 6 Artesjina · 7 Archipova · 8 Baranova · 9 Skopa · 10 Choedasjova · 11 Stepanova · 12 Kalmykova · 13 Karpova · 14 Osipova · 15 Korstin · Coach: Kapranov · Assistent-coach:  · Assistent-coach:
# Jinshan

Jinshan (Vereenvoudigd Chinees: 金山区, Traditioneel Chinees: 金山區, pinyin: Jīnshān Qū, betekenis Gouden berg) is een district in het uiterste zuidwesten van de stadsprovincie Shanghai. Het district heeft een oppervlakte van 586,14 km² en telde in 2001 536.900 inwoners.
Het district grenst in het westen aan de provincie Zhejiang en heeft een 23,3 km lange kustlijn aan de Hangzhoubaai vlak voor deze in de Oost-Chinese Zee overgaat. Het district dankt zijn naam aan de eilandjes 6,2 km voor de kust van het district. Da Jinshan (Grote gouden berg), Xiao Jinshan (Kleine gouden berg) en Fu Shan (Drijvende berg). De top van het eiland Da Jinshan is met 103 m het hoogste punt van Shanghai.
De kust van Jinshan is een populaire toeristische locatie. De rest van Jinshan is door de groei van Shanghai van een eerder ruraal gebied met kleine dorpen verworden tot een residentiële zone met enkele voor- of satellietsteden. De verbindingen met Puxi zijn verbeterd en werden op 28 september 2012 geoptimaliseerd met de afwerking en ingebruikname van de Jinshan Railway die de reistijd naar Station Shanghai-Zuid tot 30 min. terugbrengt.
Ook de grote Shanghai chemische industriezone is in het district gelegen, met de hoofdzetel van de Shanghai Petrochemical Company Ltd.

## Galerij

* Het oude stadje Fengjing
* New Jinshan City gezien vanop de verbindingsweg South Songwei Road
# Jinping Road

Jinping Road is een station van de metro van Shanghai, gelegen in het district Minhang. Het station werd geopend op 25 november 2003 en is onderdeel van lijn 5.

## Bronvermelding

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 金平路駅 op de Japanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Xinzhuang · Chunshen Road · Yindu Road · Zhuanqiao · Beiqiao · Jianchuan Road · Dongchuan Road · Jiangchuan Road · Xidu · Xiaotang · Fengpu Avenue · Huanchengdong Road · Wangyuan Road · Jinhai Lake · Fengxian Xincheng · zijtak: Dongchuan Road · Jinping Road · Huaning Road · Wenjing Road · Minhang Development Zone Lijnen van de metro van Shanghai: 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · Pujiang Line
# Jinshaia

Jinshaia is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de steenkruipers (Balitoridae).

## Soorten

* Jinshaia abbreviata (Günther, 1892)
* Jinshaia niulanjiangensis Li, Mao & Lu, 1998
* Jinshaia sinensis (Sauvage & Dabry de Thiersant, 1874)