OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fotochemie

Fotochemie is het deelgebied van de scheikunde dat zich bezighoudt met de invloed van licht op chemische reacties. Die invloed houdt in dat een foton zijn energie overdraagt aan een of meer moleculen (of atomen). Deze energie kan dan bijvoorbeeld gebruikt worden voor het verbreken van een of meer bindingen wat het begin van de reactie of de reactie zelf is. De energie kan ook gebruikt worden om de vouwing (conformatie-toestand) van het molecuul te veranderen, waardoor het molecuul ombuigt en veranderingen in grotere gehelen kan veroorzaken (molecular switch).
Het licht moet wel van een bepaalde frequentie (of golflengte) zijn om de reactie te starten.
Een bekend voorbeeld van een fotochemische reactie is het fotografische proces dat plaatsvindt in het fotorolletje in een camera wanneer dit belicht wordt.
Bij sommige fotochemische reacties wordt (een deel van) de energie van het foton vastgelegd in de chemische energie van het fotoproduct. Dit is bijvoorbeeld het geval in de fotosynthese die de basis is van het grootste deel van het leven op aarde. Bij andere reacties wordt weliswaar geen energie vastgelegd, maar het foton helpt wel de reactie op gang. Deze processen worden fotokatalytisch genoemd.
In de organische chemie wordt het licht ook toegepast om reacties te realiseren die bij afwezigheid van licht niet kunnen verlopen. Door het opnemen van lichtenergie worden elektronen in een hogere moleculaire baan geplaatst. Hierdoor komen andere reactiepaden - en daarmee reactieproducten - beschikbaar die via alleen thermische activering niet mogelijk zijn. De Woodward Hoffmann regels beschrijven de reactiemogelijkheden.
# Hylaeus fertoni

Hylaeus fertoni is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Vachal.
# Final Fight Revenge

Final Fight Revenge (Japans: ファイナルファイト リベンジ) is een computerspel dat in 1999 uit kwam als arcadespel. Het spel kwam een jaar later ook uit voor het platform Sega Saturn. Het spel is een vechtspel waarbij de speler kan vechten tegen personages in het spel. Het spel werd ontwikkeld door de Amerikaanse afdeling van Capcom, dat later ook de spellen Maximo: Ghosts to Glory en Final Fight: Streetwise uitbracht.

## Personages

| Naam | Herkomst |
| Cody Travers | Metro City, VS |
| Mike Haggar | Metro City, VS |
| Guy | Japan town of Metro City, VS |
| El Gado | Cuba |
| Sodom Arizona | VS |
| Poison | Los Angeles, Californië, VS |
| Hugo Andore | Duitsland |
| Damnd | Dominicaanse Republiek |
| Edi E. | Metro City, VS |
| Horace Belger | Metro City, VS |
| Rolento Schugerg | New York, VS |

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1999 | Arcade |
| 2000 | SEGA Saturn |

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| Shin Force | SEGA Saturn | 20000408 8 april 2000 | 78% |
| The Video Game Critic | SEGA Saturn | 20140117 17 januari 2014 | 58% |
* (en) Final Fight Revenge op MobyGames
* (en) Info op www.arcade-museum.com
# Lasioglossum pachyacanthum

Lasioglossum pachyacanthum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Cockerell.
# Eridantes erigonoides

Eridantes erigonoides is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Eridantes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1882 door James Henry Emerton.
# Jacob de Wet (I)

Jacob Willemsz. de Wet was een Nederlands kunstschilder en tekenaar afkomstig uit Haarlem. Hij vervaardigde vele werken met Bijbelse en mythologische thema's, naast landschappen, historie- en genrestukken.
De geboorte- en sterfdata van de kunstenaar zijn niet met zekerheid bekend. Het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie meldt een geboortedatum tussen 1610 en 1620 en een mogelijke sterfdatum tussen 1675 en 1691. De schilder en biograaf Arnold Houbraken verzucht in zijn werk De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen (1718) dan ook: "Meermalen hebben wy geklaagt, dat de geboortetyd van sommige brave Nederlandsche Konstschilders van ons (hoe veel navragens wy ook daar na deden) niet heeft konnen opgespeurt worden". Op diezelfde pagina in zijn werk vermeldt hij de schilder overigens in het voorbijgaan als 'Jan de Wet'. Zijn werk vertoont overeenkomsten met dat van Pieter Lastman en met het vroege werk van diens leerling Rembrandt. Het is niet uitgesloten dat De Wet bij de laatste in de leer is geweest.
Jacob de Wet was een zoon van de deurwaarder Willem Jansz. de Wet. Zijn broer Gerrit (overleden in 1674) was eveneens schilder. Zijn oudst bekende werk dateert uit 1632, toen hij lid werd van het Haarlemse Sint-Lucasgilde.
De Wet is tweemaal getrouwd geweest. Zijn eerste huwelijk met Maria Jochemsdr. van Woubrugge bleef kinderloos. In 1639 trouwde hij met Maria Jacobsdr. uit Diemen. Zij kregen vijf kinderen, onder wie zijn zoon Jacob, die eveneens kunstschilder werd en ter onderscheid daarom ook wel wordt aangeduid als Jacob de Wet II.
Uit aantekeningen in een bewaard gebleven schetsboek blijkt dat De Wet een groot aantal leerlingen had en kennelijk een bloeiende praktijk had op dit gebied. Onder zijn leerlingen bevonden zich bekend geworden schilders als Paulus Potter, Job Berckheyde, Adriaen Jansz. Kraen, Johann Philip Lemke, Jan Vermeer van Haarlem en zijn eigen zoon Jacob.
# Evenaar (tuigage)

Een evenaar is een korte beweeglijke ijzeren stang of houten balk die twee krachten met elkaar in evenwicht houdt. De evenaar wordt toegepast bij het verplaatsen van lasten door trekdieren. De twee krachten die 'vereffend' worden, kunnen de krachten zijn van de strengen waarmee het dier trekt of, als er sprake is van meerdere dieren, de krachten van twee andere evenaars.

## Soorten evenaars

Afhankelijk van de plaats in de opstelling of van de manier waarop de evenaar aan de last is gekoppeld, kunnen drie soorten evenaar worden onderscheiden.

#### Haamhout

De evenaar die direct met het trekdier verbonden is, wordt ook wel 'haamhout' genoemd. De twee strengen van het dier worden vastgemaakt aan de uiteinden van het haamhout. De te trekken last wordt met een ring, ketting of riem vastgemaakt in het midden van het haamhout. Dat punt functioneert als scharnierpunt. Als het dier loopt trekken de schouders afwisselend om het hardst en draaien daarbij iets naar voren. De evenaar draait dan zodanig om het scharnierpunt heen en weer dat beide strengen strak blijven waardoor de trekkrachten van de twee strengen steeds met elkaar in evenwicht zijn. Ook in een bocht houdt de evenaar de trekkrachten in de strengen in balans.

#### Zweng of zwenghout

Als er sprake is van een span van trekdieren worden sets gebruikt van meerdere, aan elkaar gekoppelde evenaars. Twee haamhouten worden steeds verbonden met een derde evenaar, die vaak zweng of zwenghout genoemd wordt. Een zweng is zwaarder van structuur dan een haamhout. Bij structureel ongelijke krachten moet het scharnierpunt niet precies in het midden van de zweng gepositioneerd zijn, maar links of rechts daarvan. Sommige zwengen hebben daartoe een vast of instelbaar asymmetrisch koppelpunt.

#### Vaste evenaar

Een evenaar die direct op het te trekken object wordt gemonteerd, wordt wel aangeduid als 'vaste evenaar'. De vaste evenaar wordt bijvoorbeeld toegepast bij rosmolens.

## Andere namen

Bartels behandelt de evenaar en de zwengen in zijn standaardwerk Het Aangespannen Paard als onderdelen van het rijtuig. Hij benoemt ze als de 'vaste regel' of 'evenaar' (aan het rijtuig) met 'losse zwengen', te weten: het 'groot zweng' en de 'kleine zwengen'. Hij noemt apart daarvan het 'Juckerzweng' als het voorzweng voor een vierspan.
Overige lokaal gebruikte namen in dit verband zijn onder andere: achterhout, eemter, haamhout, oosthout, spoorstok, zwenge, zwengel, zwengelhout, zwenk, zwing, zwingelhout.

## Galerij

* Een houten evenaar tussen het paard en de ploeg.
* Een paard tekt een boomstam via een evenaar.
* Een metalen set van drie evenaars (twee haamhouten en een zwengel) voor de twee leiders van een vierspan. De zwengel is aan een dissel gehaakt.
* Een achtspan. Ook hierbij trekken telkens twee paarden een set van drie evenaars die aan een dissel is gehaakt.
* Een set van vijf evenaars (drie haamhouten, een kleine en een grote zwengel) achter een driespan, met het scharnierpunt van de achterste zwengel op 1/3 van rechts.
* Evenaars tegen een achtergevel te Orvelte, met rechts onderaan een zwengel met twee haamhouten.
* Een vaste evenaar in de rosmolen van Erve Kots.
# Helicana japonica

Helicana japonica is een krabbensoort uit de familie van de Varunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door K. Sakai & Yatsuzuka.
# Fort Manoel

Fort Manoel (Maltees: Forti Manoel of Fortizza Manoel) is een fort op Manoel Island in Gżira, Malta. Het fort is noordwestelijk gelegen van Valletta.

## Geschiedenis

In de 16de eeuw was de Marsamxett Haven een van de twee belangrijke havens van de nieuwe stad Valletta. In het centrum van de haven lag het Manoel Island, zoals we het hedendaags kennen. Het eiland vormde een zwakke plek in de verdediging van het gebied en er werden indertijd verschillende voorstellen gedaan voor de bouw van een nieuw fort. In 1569 werd een eerste fort op het eiland gebouwd. Dat bleek echter niet voldoende en gedurende de eeuw die volgde werden er verschillende voorstellen gedaan voor de bouw van een nieuw fort, onder andere door Carlos de Grunenbergh. Uiteindelijk werd er in 1723 een definitief plan voor een fort gemaakt door Charles François de Mondion.
Het plan werd goedgekeurd en gefinancierd door grootmeester Antonio Manoel de Vilhena en nog datzelfde jaar werd er begonnen met de bouw. De complete bouw van het fort nam in totaal tien jaar in beslag. In 1757 werd een batterij kanonnen aan het fort toegevoegd. Het fort hield stand tijdens de Franse inname van Malta in 1798 tijdens de Tweede Coalitieoorlog. Het fort gaf zich pas over na de overgave van grootmeester Von Hompesch. Tijdens de Maltese opstand die volgde werd Fort Manoel onder schot genomen door de opstandelingen.
In 1800 kregen de Britten het fort in handen. In 1906 werd het fort ontmanteld door hen, maar het werd weer in gebruik genomen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De definitieve ontmanteling volgde in 1964. In 2001 begon men met de restauratie van het fort dat in de voorgaande decennia in verval was geraakt.

## In populaire cultuur

* Het fort is als filmlocatie gebruikt voor verschillende films, zoals onder andere Game of Thrones en Risen.
# Hybride trike

Een Hybride trike is een driewielig motorvoertuig waarbij de voorkant als een motorfiets schuin door de bocht gaat, terwijl de tweewielige achterkant, waarin ook motor en aandrijving zijn ondergebracht, vlak op de weg blijft.
Voorbeelden: Honda Gyro-Up (begin jaren 80) en Ir. van den Brinks Tricone (1994).
# Fleurier

Fleurier is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Neuchâtel, en maakt deel uit van het district Val-de-Travers. Fleurier telt 3632 inwoners.

## Geboren

* Édouard Bovet (1797-1849), horlogemaker
* Jules-Samuel Jequier (1835-1915), horlogemaker en oprichter van het horlogemerk Arcadia
* Charles-Édouard Guillaume (1861-1938), natuurkundige en Nobelprijswinnaar (1920)
* Léon Savary (1895-1968), Franstalig Zwitsers schrijver en journalist
* Daniel Bovet (1907-1992), Italiaans farmacoloog en Nobelprijswinnaar (1957)
* Robert Miles, pseudoniem van Roberto Concina (1969-2017), dj, producer, muzikant, componist

## Overleden

* Édouard Bovet (1797-1849), horlogemaker
* Gemeinsame Normdatei: 4340576-9
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002877
* Library of Congress Control Number: n91100791
* MusicBrainz: dca899ed-99a1-46a7-9dc2-e3a1410dac66
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007567760605171
* Virtual International Authority File: 126805937
* WorldCat (via VIAF): 126805937
# Lasioglossum palaonicum

Lasioglossum palaonicum is een vliesvleugelig insect uit de familie Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Cockerell.
# Enterpia laudeti

Enterpia laudeti is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Boisduval.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Enterpia laudeti bij Fauna Europaea.
# Jacob de Vries (1904-1974)

Jacob de Vries (14 juni 1904 – 9 november 1974) was een Nederlands politicus.
Hij was aanvankelijk tabaksplanter in Deli en is daarna afgestudeerd in de rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden. Vervolgens werd hij volontair bij de gemeentesecretarie van Rijssen waarna hij ging werken bij de provinciale griffie in Arnhem. In december 1943 werd hij de burgemeester van Druten als opvolger van J.A.M. Bruineman die bijna een half jaar eerder ontslagen was. Na de bevrijding van Druten in oktober 1944 keerde Bruineman terug als burgemeester van Druten waarop De Vries waarnemend burgemeester van Horssen en Bergharen werd. Na het overlijden van Bruineman werd De Vries in 1946 opnieuw benoemd tot burgemeester van Druten. Van 1959 tot zijn pensionering in 1969 was De Vries burgemeester van Oldenzaal. Eind 1974 overleed hij op 70-jarige leeftijd.
# Evena oberthueri

Evena oberthueri is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst voorgesteld door Ferdinand Karsch in een publicatie uit 1894.
# Helicascus

Helicascus is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Morosphaeriaceae. De typesoort is Helicascus kanaloanus.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht vier soorten (peildatum april 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Helicascus alatus | M. Zeng, S.K. Huang, Q. Zhao & K.D. Hyde | 2018 |
| Helicascus kanaloanus | Kohlm. | 1969 |
| Helicascus mangrovei | Preedanon, Suetrong & Sakay. | 2017 |
| Helicascus nypae | K.D. Hyde | 1991 |
* (en) Index Fungorum
# Fort Massachusetts (Mississippi)

Fort Massachusetts is een fort op Ship Island in de Golf van Mexico voor de kust van de Amerikaanse staat Mississippi. Het fort werd gebouwd na de Oorlog van 1812. De bakstenen muren dateren uit de periode 1859-1866. Het fort was eerst in handen van de Confederatie tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, waarna het in 1862 door de Unie werd ingenomen. Het fort bleef tot 1903 in gebruik. Momenteel is het een toeristische attractie die deel uitmaakt van de Gulf Islands National Seashore, een natuurgebied in het beheer van de National Park Service.
# Homoporus febriculosus

Homoporus febriculosus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Girault.
# Fleurey-sur-Ouche

Fleurey-sur-Ouche is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dijon. Fleurey-sur-Ouche telde op 1 januari 2021 1.466 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Fleurey-sur-Ouche bedroeg op 1 januari 2021 29,76 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 49,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Fleurey-sur-Ouche met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Erythrobatrachus

Erythrobatrachus is een geslacht van uitgestorven trematosauride temnospondyle Batrachomorpha (basale 'amfibieën') binnen de familie Trematosauridae. De enige soort Erythrobatrachus noonkanbahensis werd in 1972 een eigen monotypisch geslacht door John William Cosgriff en Neil K. Garbutt toegekend, waardoor het werd onderscheiden van verwante taxa.
Het holotype is WAM 62.1.46. Het typemateriaal was een matrixafgietsel dat de afdruk onthulde van een middelste schedel. Verschillende andere schedelfragmenten werden als natuurlijk afgietsel opgegraven in de Blina Shale-formatie in het noordwesten van het Australische continent. WAM 71.6.22 is het rechterdeel van een schedeldak. WAM 63.2.50 is het voorste deel van een snuit. De geslachtsnaam is afgeleid van het oud-Grieks en combineert termen voor rood, erythros, met kikker, batrachos, om de rode ijzerkleuring van de gefossiliseerde exemplaren te beschrijven. De typelocatie aangeduid door het specifieke epitheton was Noonkanbah Station.
Erythrobatrachus werd ongeveer twee meter lang en had een spitse snuit waarmee hij in de kustwateren op prooien jaagde.
* ↑ Fossilworks: Erythrobatrachus. www.fossilworks.org. Gearchiveerd op 26-5-2022. Geraadpleegd op 08-07-2022.
* ↑ J.W. Cosgriff and N.K. Garbutt. 1972. "Erythrobatrachus noonkanbahensis, a trematosaurid species from the Blina Shale". Journal of the Royal Society of Western Australia 55(1): 5-18
# Journey Beyond

Journey Beyond is een bedrijf in de Australische toeristische sector. Het legt onder meer luxueuze langeafstandstreinen in tussen de verschillende Australische staten. Journey Beyond werd op 1 november 1997 onder de naam Great Southern Railway (GSR) opgericht. Sinds 2024 is het in handen van Crestview Partners.

## Geschiedenis

Voor de jaren 1990 was de Australian National Railways Commission, of kortweg Australian National, eigenaar en beheerder van Australië's interstatelijk spoorwegnetwerk en reizigers- en goederentreinverkeer. Tussen 1996 en 1998 werd Australian National opgesplitst en op 1 november 1997 werden haar interstatelijke reizigerstreinen, The Ghan, Indian Pacific en The Overland, aan het Great Southern Railway Consortium verkocht. GB Railways, Legal & General, Macquarie Bank, RailAmerica, G13 Pty Ltd en Serco maakten van het consortium deel uit. De stations van Adelaide en Alice Springs en 186 stuks rollend materieel, hoofdzakelijk roestvrij stalen spoorwegrijtuigen, maakten deel uit van de overname. In oktober 1999 kocht Serco alle aandelen van de overige partners over en werd de enige eigenaar van Great Southern Rail.
Tot 2004 reed de Ghan van Adelaide tot Alice Springs. Dat jaar werd de spoorweg tussen Alice Springs en Darwin afgewerkt. Op 3 februari 2004 bereikte de eerste reizigerstrein uit Adelaide, na meer dan 100 jaar plannen, wachten en werken, uiteindelijk Darwin. Ambassadeur van het nieuwe traject was Steve Irwin.
In 2008 stelde Great Southern Rail een nieuwe treindienst voor: The Southern Spirit. The Southern Spirit zou enkel 's zomers rijden en 8 verschillende trajecten kennen. Traject 5, ‘The Great Coastal Epic’, zou bijvoorbeeld tussen Perth en Brisbane rijden. In 2010 reed de eerste trein, in 2012 de laatste.
The Ghan en de Indian Pacific zijn rendabel maar The Overland overleeft dankzij subsidies van de overheid van Victoria. Tot eind 2018 droeg ook de overheid van Zuid-Australië bij. Dankzij een hogere subsidie van de Victoriaanse overheid kon The Overland worden verder gezet.
Allegro Funds nam Great Southern Rail in maart 2015 van Serco over en verkocht het in 2016 aan Quadrant Private Equity.
In 2019 veranderde Great Southern Rail van naam en werd Journey Beyond. Sinds 6 december 2019 werd terug een nieuwe zomerse treindienst tussen Adelaide en Brisbane ingelegd, de Great Southern.
Na een aantal overnames tussen 2015 en 2022 (waaronder Cruise Whitsundays, Rottnest Express, Outback Spirit Tours, Sal Salis Ningaloo Reef en Darwin Harbour Cruises) werd Journey Beyond Australiës grootste ervaringstoerismebedrijf. In januari 2022 verkocht Quadrant Private Equity alle 13 merken waaronder de treinen aan Hornblower Group uit San Francisco.
Eind 2023 slaagde Hornblower Group er niet in Journey Beyond te verkopen en vroeg in februari 2024 het faillissement aan. Journey Beyond werd afgesplitst en kwam in handen van Crestview Partners, een minderheidsaandeelhouder van de Hornblower Group.
# Eutetrapha chrysochloris

Eutetrapha chrysochloris is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Bates.
# Helicarionidae

Helicarionidae is een familie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslachten

| Advena Gude, 1913 Allenoconcha Preston, 1913 Annacharis Iredale, 1944 Belloconcha Preston, 1913 Buffetia Iredale, 1945 Cucullarion Stanisic, 1998 Deliciola Iredale, 1944 Delinitesta Iredale, 1933 Dendrolamellaria Preston, 1913 Dendronitor Iredale, 1933 Desidarion Iredale, 1941 Dignamoconcha Iredale, 1944 Dolapex Iredale, 1945 Durgella Blanford, 1863 Echonitor Iredale, 1937 Eclipsena Iredale, 1937 Epiglypta Pilsbry, 1893 Euconulus Reinhardt, 1883 Eungarion Stanisic, 1993 Expocystis Iredale, 1937 Fanulena Iredale, 1945 Fanulum Iredale, 1913 Fastosarion Iredale, 1933 Greenwoodoconcha Preston, 1913 Gudeoconcha Iredale, 1944 Helicarion Férussac, 1821 Helixarion Férussac, 1821 Howearion Iredale, 1944 Innesoconcha Iredale, 1944 Iredaleoconcha Preston, 1913 Kermarion Iredale, 1944 | Kieconcha Iredale, 1913 Liardetia Gude, 1913 Lutilodix Iredale, 1945 Malandena Iredale, 1933 Mathewsoconcha Preston, 1913 Melloconcha Iredale, 1944 Melocystis Iredale, 1937 Mysticarion Iredale, 1941 Nancibella Iredale, 1945 Nevelasta Iredale, 1937 Nitor Gude, 1911 Orpiella Gray, 1855 Parmacochlea Smith, 1884 Parmavitrina Iredale, 1937 Parmellops Iredale, 1944 Peloparion Iredale, 1937 Periclocystis Iredale, 1937 Pittoconcha Preston, 1913 Pravonitor Iredale, 1937 Quintalia Preston, 1913 Roybellia Preston, 1913 Sodaleta Iredale, 1937 Stenopylis Fulton, 1914 Tarocystis Iredale, 1937 Thalassia Albers, 1860 Theskelomensor Iredale, 1933 Thularion Stanisic, 1993 Tribocystis Iredale, 1944 Turrisitala Iredale, 1933 Westracystis Iredale, 1939 Wilhelminaia Preston, 1913 |
# Frans Walschartz

Frans Walschartz (Luik, 1598 - aldaar, 1679) (ook: François Walschartz en soms, foutief: Jean Walschartz) was een Zuid-Nederlands kunstschilder.
Hij was als zodanig achtereenvolgens werkzaam te Luik (1618-1620), Rome (1620), Luik (1621-1646), Maastricht (1646-1670) en Luik (1670-1679), waar hij ook overleed. Hij wordt gerekend tot de barok.
Walschartz schilderde vooral religieuze motieven, zoals de Aanbidding van het Kindje Jezus, het Laatste Avondmaal, Aanbidding der Wijzen en de Heilige Familie. Werk van hem bevindt zich onder meer in de kerken van Zepperen en van Mechelen-aan-de-Maas.

## Externe link

* Ecartico
* Aanbidding van het Kindje Jezus
# Homoporus femoralis

Homoporus femoralis is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Förster.