OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Velsen-Noord

Velsen-Noord is een dorp in de gemeente Velsen, in de provincie Noord-Holland. Velsen-Noord is de enige bewoonbare kern van de gemeente Velsen ten noorden van het Noordzeekanaal. Aan de overkant van het kanaal ligt het oorspronkelijke dorp Velsen, dat sinds 1920 Velsen-Zuid heet. De verbinding tussen Velsen-Noord en de rest van Velsen geschiedt via de pont, de Velsertunnels en de sluizen. Staalfabriek Tata Steel, voorheen Corus, voorheen Koninklijke Hoogovens, staat deels in het dorp. Per 1 januari 2023 telde Velsen-Noord 5.470 bewoners.

## Geschiedenis

Bij de aanleg van het Noordzeekanaal tussen 1865 en 1876 werd het oorspronkelijk Romeinse dorp Velsen in tweeën gesplitst, namelijk in Wijkeroog (ten noorden van het kanaal) en Velsen (ten zuiden) en onderling verbonden met de Velservoetbrug.
Toen de gemeente Beverwijk (ten noorden van Wijkeroog) rond 1920 plannen maakte om de omliggende dorpen Wijk aan Zee, Wijk aan Duin (gemeente Wijk aan Zee en Duin) en Wijkeroog (gemeente Velsen) te annexeren, vergat Beverwijk echter de gemeente Velsen hierbij te betrekken. Toen Velsen lucht kreeg van deze plannen veranderde het de naam van het dorp Wijkeroog (vernoemd naar een vroegere buitenplaats) in Velsen-Noord (en Velsen in Velsen-Zuid) om duidelijk te laten merken dat het dorp toch écht bij de gemeente Velsen hoorde.

## Geboren in Velsen-Noord

* Peter Jan Rens (1950), acteur, televisiepresentator en schrijver
* Theo Reitsma (1942), sportcommentator
* Danny Mühl (1998), voetballer

## Sport en recreatie

Velsen-Noord is tevens bekend als golfsurf-, windsurf- en kitesurfplaats.
Door de plaats loopt de Europese wandelroute E9, ter plaatse ook Noordzeepad of Hollands Kustpad geheten.
# Velperweg e.o.

Velperweg e.o. (voluit: Velperweg en omgeving) is de formele naam voor een wijk bestaande uit de Velperweg en omliggende buurten in de Nederlandse stad Arnhem. Het karakter van de wijk wordt gedomineerd door vooroorlogse bebouwing met relatief veel villa's. Daarnaast kent ze ook hier en daar naoorlogse bebouwing met flats en eengezinswoningen. Aan de Velperweg bevinden zich verder verscheidene kantoorcomplexen.

## Buurten

De volgende buurten maken deel uit van de wijk:
* Velperweg-Noord
* Molenbeke
* Fabrieksterrein Enka
* Plattenburg
* Angerenstein
* Paasberg

## Vitesse

Op 14 mei 1892 werd Vitesse (her-)opgericht als cricketclub. Als speellocatie werden de weilanden, nu een sportpark met tennisbanen, nabij de Molenbeekstraat uitgekozen. Enkele maanden later verhuisde de club naar het terrein van de IJsclub achter de Boulevard Heuvelink.

## Foto's

* Kantoorgebouw ING aan de Velperweg
* Kruising Rosendaalseweg-Raapopseweg
* Sportpark Molenbeke
# Verdrag tot toetreding (1994)

Het Verdrag tot toetreding van 1994 was een overeenkomst tussen de lidstaten van de Europese Unie en vier landen (Noorwegen, Oostenrijk, Finland en Zweden) betreffende de toetreding van de landen tot de Europese Unie. Na ratificaties door de parlementen van de lidstaten trad het verdrag in werking op 1 januari 1995. Het verdrag maakte de toetreding van Finland, Oostenrijk en Zweden tot de EU mogelijk en wijzigde de eerdere verdragen van de Europese Unie. Zodoende vormt het verdrag een integraal deel van de constitutionele basis van de EU. Net als in 1972 besloot de bevolking van Noorwegen in een referendum om tegen toetreding tot de EU te stemmen.
Opmerkelijk is dat zes regeringsleiders zowel het Verdrag tot toetreding van 1985 ondertekenden als dit verdrag in 1994. Het betrof de Duitse bondskanselier Helmut Kohl, de Franse president François Mitterrand, de Griekse minister-president Andreas Papandreou, de Luxemburgse minister-president Jacques Santer, de Nederlandse minister-president Ruud Lubbers en de Spaanse minister-president Felipe Gonzalez.

## Volledige tekst

De volledige tekst luidt:
       Verdrag tussen het Koninkrijk België, het Koninkrijk Denemarken, de Bondsrepubliek Duitsland, de Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, Ierland, de Italiaanse Republiek, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden, de Portugese Republiek, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (Lid-Staten van de Europese Unie) en het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland, het Koninkrijk Zweden, betreffende de toetreding van het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden tot de Europese Unie.

## Ratificatie

| Land | Ondertekening | Ondergetekende | Ratificatie |
| België | 24 juni 1994 | Premier Jean Luc Dehaene | 29 december 1994 |
| Denemarken | 24 juni 1994 | Premier Poul Nyrup Rasmussen | 7 december 1994 |
| Duitsland | 24 juni 1994 | Bondskanselier Helmut Kohl | 13 oktober 1994 |
| Finland | 24 juni 1994 | Premier Paavo Lipponen | 9 december 1994 |
| Frankrijk | 24 juni 1994 | President François Mitterrand | 27 december 1994 |
| Griekenland | 24 juni 1994 | Premier Andreas Papandreou | 29 december 1994 |
| Ierland | 24 juni 1994 | Taoiseach John Bruton | 15 december 1994 |
| Italië | 24 juni 1994 | Premier Silvio Berlusconi | 21 december 1994 |
| Luxemburg | 24 juni 1994 | Premier Jacques Santer | 20 december 1994 |
| Nederland | 24 juni 1994 | Minister-president Ruud Lubbers | 21 december 1994 |
| Noorwegen | 24 juni 1994 | Premier Gro Harlem Brundtland | Geen ratificatie |
| Oostenrijk | 24 juni 1994 | Kanselier Franz Vranitzky | 24 november 1994 |
| Portugal | 24 juni 1994 | Premier Anibal Cavaco Silva | 29 december 1994 |
| Spanje | 24 juni 1994 | Premier Felipe Gonzalez | 30 december 1994 |
| Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland | 24 juni 1994 | Premier John Major | 21 december 1994 |
| Zweden | 24 juni 1994 | Premier Ingvar Carlsson | 21 december 1994 |
* ↑ https://verdragenbank.overheid.nl/nl/Verdrag/Details/005452
# Venezillo galapagoensis

Venezillo galapagoensis is een pissebed uit de familie Armadillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Edward John Miers.
# Viersporig spikkelschijfje

Het viersporig spikkelschijfje (Saccobolus quadrisporus) is een schimmel behorend tot de familie Ascobolaceae. Hij leeft als coproniele saprotroof. Het komt voor op gras en hooilanden op uitwerpselen van gewervelde dieren (o.a. gans).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De ascomata hebben een diameter van 350-700 µm en zijn 150-250 µm hoog. Het schijfje is eerst bolvormig en wordt dan min of meer vlak, ook helder waterviolet van kleur, maar verandert naar zwartachtig-violet of zwart naarmate het rijpt.

### Microscopische kenmerken

De parafysen zijn 2-2,5 micron in diameter en spaarzaam vertakt. De asci zijn 4-sporig clavaat, taps toelopend naar beneden in een vrij dikke basis, dunwandig en kleurend blauw in jodium en meten 85-110 x 20-26 µm. De ascosporen zijn aanvankelijk hyaliene, dan zwartachtig-violet, ellipsoïde of langwerpig, omgeven door een gemeenschappelijke slijmlaag, in twee rijen in de ascus gerangschikt en meten 17-20 x 9-10,5 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt het viersporig spikkelschijfje uiterst zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Fungi of Great Britain and Ireland
* (en) Index Fungorum
# Vidius perigenes

Vidius perigenes is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Frederick DuCane Godman.
# Vidius

Vidius is een geslacht van vlinders van de familie dikkopjes (Hesperiidae), uit de onderfamilie Hesperiinae.

## Soorten

* V. anna (Mabille, 1897)
* V. felus Mielke, 1968
* V. fido Evans, 1955
* V. laska Evans, 1955
* V. mictra Evans, 1955
* V. nappa Evans, 1955
* V. nostra Evans, 1955
* V. perigenes (Godman, 1900)
* V. spitzi Mielke, 1967
* V. tesera (Schaus, 1902)
* V. tinta Evans, 1955
* V. vidius (mabille, 1891)
# Viktoria Jagling

Viktoria Borisovna Jagling (Russisch: Виктория Борисовна Яглинг) (Moskou, 14 mei 1946 – Helsinki, 1 augustus 2011) was een Russisch-Finse celliste en componiste.

## Biografie

Jagling werd in Moskou geboren in een kunstzinnig georiënteerd gezin. Haar vader Boris Jagling was werkzaam als schrijver, scenarist en dramaturg, haar moeder Emina Tsjakilova was schilder en beeldhouwer. Op zesjarige leeftijd begon zij met haar cellostudies aan een van de Moskouse muziekscholen, waar David Degtjar haar leraar was. Een jaar later werd zij privéleerlinge van Victor Belyj en eveneens in 1952 werd zij toegelaten tot een speciale muziekopleiding, waar zij les kreeg van Ivan Volkov. Zij zou hier acht jaar blijven.
In 1960 werd Jagling studente aan het conservatorium van Moskou. Aanvankelijk (1960-1961) was Jacob Slobodkin haar leraar, maar van 1961 tot 1972 was zij leerlinge van Mstislav Rostropovitsj. In 1962 maakte zij haar debuut als soliste met de Rococo-variaties van Tsjaikovski.
Intussen was ook haar compositorische talent ontdekt. Zij studeerde van 1961 tot 1969 bij Dmitri Kabalevski en Tichon Chrennikov.
Jagling kon zich daarna maar gedeeltelijk ontplooien. Onder het politieke systeem van de Sovjet-Unie werd het haar verboden concertreizen te maken naar landen buiten het IJzeren Gordijn. Daardoor trad zij, behalve in eigen land, wel op in onder meer Bulgarije, Polen en Hongarije, maar kon zij in de rest van de wereld geen naam maken.
Na de val van het communisme veranderde dat. In 1990 vestigde zij zich in Helsinki, waar zij docent werd aan de Sibelius Academie. Vanuit Finland maakte zij concertreizen die haar ook in West-Europese landen brachten.

## Werk

Jagling schreef veel voor cello. Zo componeerde zij drie celloconcerten en diverse sonates. Ook schreef zij een aantal solosuites, waarvan de eerste in 1982 het verplichte werk was tijdens het Tsjaikovski Concours in Moskou. Daarnaast componeerde zij orkestmuziek en vocale werken. Het Russische platenlabel Melodiya maakte opnamen van haar spel, waaronder een langspeelplaat met haar eerste celloconcert.
* Gemeinsame Normdatei: 1069291897
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 1705 9965
* Library of Congress Control Number: no2015077484
* MusicBrainz: c3622f97-4f06-4f41-9cd8-60bad89df1a2
* Système universitaire de documentation: 243823657
* Virtual International Authority File: 305087384
* WorldCat (via VIAF): 305087384
# Viktoria-Platz

De Viktoria-Platz was een voetbalstadion in het Berlijnse stadsdeel Mariendorf.

## Geschiedenis

Zoals wel meerdere clubs speelde Viktoria aanvankelijk op het Tempelhofer Feld. In het begin van de 20ste eeuw waren deze pleinen niet meer goed genoeg voor het voetbal dat gebracht werd waarop een aantal clubs op zoek ging naar een nieuw speelterrein.
Viktoria vond een terrein in Mariendorf, dat toen nog een zelfstandige gemeente was en pas in 1920 een stadsdeel van Berlijn werd. Het stadion, dat aan 10000 toeschouwers plaats bood, werd op 3 september 1905 ingewijd met een internationale wedstrijd tegen Magyar AC Budapest.
Door zijn grootte werd de Viktoria-Platz voor de Eerste Wereldoorlog vaak gebruikt voor belangrijke voetbalwedstrijden te spelen. Op 19 april bezocht de Pruisische kroonprins Wilhelm het stadion.
Vanaf de jaren twintig werd het stadion voornamelijk door Viktoria gebruikt omdat er in die tijd intussen grotere stadions ter beschikking stonden. Na de oorlog werd het plein door de Amerikaanse bezetter als baseballveld gebruikt en pas in 1951 kreeg Viktoria het terug. Het was een van de eerste stadions in Berlijn die een verlichting kreeg voor avondwedstrijden.
Viktoria speelde intussen in het Friedrich-Ebert-Stadion. In 1964 werd het stadion afgebroken.

## Belangrijke wedstrijd
### Interlands

Op 20 april 1908 speelde het nationale elftal de eerste officiële interland op Duitse bodem op de Viktoria-Platz. Voor 6000 toeschouwers verloren de Duitsers met 1:5 tegen het Engels amateur elftal. Op 21 maart 1913 speelden de Duitsers een nieuwe interland tegen Engeland, voor 15.000 toeschouwers, die met 0:3 verloren werd.

### Duitse kampioenenfinale

Op 6 mei 1906 won VfB Leipzig in de eindronde van 1905/06 met 3:2 tegen BFC Hertha 92. De laatste belangrijke wedstrijd was in de eindronde van 1921/22 toen de Berlijnse kampioen SV Norden-Nordwest in de kwartfinale met 1:0 won van FC Viktoria Forst.

### Kronprinzenpokal

In 1909, 1910, 1911 en 1918 werd de finale van de Kronprinzenpokal op de Viktoria-Platz gespeeld. De Kronprinzenpokal was een bekercompetitie waarbij een selectie van spelers van de beste clubs per regionale voetbalbond, tegen elkaar speelden.

### Internationale vriendschappelijke wedstrijden

Voor de Eerste Wereldoorlog was Viktoria met 3 landstitels een van de meest prominente clubs van Berlijn en nodigde geregeld internationale profclubs uit voor een vriendschappelijke wedstrijd.
Zo was Celtic Glasgow op 27 mei 1906 te gast en versloeg de club met 1:4. In 1911 speelde de club 3:3 gelijk tegen Middlesbrough FC en in 1912 2:2 tegen Arsenal FC. Op 4 mei 1913 won de club voor 4.000 toeschouwers zelfs met 2:1 tegen Bolton Wanderers. Op 25 mei 1913 verloor de club met 2:4 van Blackburn Rovers en in mei 1914 voor 9.000 toeschouwers met 1:2 van Burnley FC.
In augustus 1920 kwamen de Young Boys uit Bern met 4:1 winnen. Het was de eerste wedstrijd van een buitenlands team op Duitse bodem na de oorlog.
# Vitrea selecta

Vitrea selecta is een slakkensoort uit de familie van de Pristilomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door L. Pinter.
# Vitrea spelaea

Vitrea spelaea is een slakkensoort uit de familie van de Pristilomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door A.J. Wagner.
# VfB Peine

VfB Peine is een Duitse sportclub uit Peine, Neder-Saksen en werd in 1904 opgericht. De club is actief in onder meer badminton, gymnastiek, handbal, tafeltennis en voetbal.

## Geschiedenis

De club werd in 1904 opgericht als FC Merkur Peine, clubkleuren waren groen-rood. De club sloot zich aan bij de Noord-Duitse voetbalbond en speelde in de competitie van Braunschweig, toen de hoogste klasse. Tussen 1917 en 1919 speelde de club samen met Komet Peine als Peiner SV Merkur/Komet. In 1919 werd de fusie ongedaan gemaakt en werd de club heropgericht als VfB Peine.
# VfB Preußen Greppin 1911

VfB Preußen Greppin 1911 is een Duitse voetbalclub uit Greppin, Saksen-Anhalt. De club speelde voor 1933 op het hoogste niveau. Tot 2007 was Greppin een zelfstandige gemeente, die nu deel is van Bitterfeld-Wolfen.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1911 en was aangesloten bij de Midden-Duitse voetbalbond. De club speelde na de oorlog in de competitie van Mulde, die als tweede klasse fungeerde onder de Kreisliga Saale. In 1923 werd de Kreisliga ontbonden en werden de aparte reeksen van de tweede klasse opgewaardeerd tot hoogste klasse en de club speelde verder in de Gauliga Mulde. De club werd twee keer op rij kampioen en mocht zo ook aantreden in de Midden-Duitse eindronde, maar verloor telkens van Hallescher FC Wacker. In 1926 moest de club de eerste plaats delen met VfL 1911 Bitterfeld. Beide clubs bekampten elkaar voor de titel die Greppin won. Om een onbekende reden werd Bitterfeld echter naar de Midden-Duitse eindronde gestuurd, dit jaar was er wel een opvangnet voor vicekampioenen in een aparte eindronde. Greppin versloeg daar de Torgauer Sportfreunde met maar liefst 0-11, maar verloor daarna van BV Olympia-Germania Leipzig.
Nadat Bitterfeld twee keer op rij kampioen werd kon de club in 1929 nogmaals kampioen worden, maar botste in de eindronde opnieuw op Wacker Halle. VfL Bitterfeld greep hierna de macht en won vier titels op rij. Na een vicetitel in 1930 eindigde Greppin drie keer op de vierde plaats. Na 1933 werd de competitie geherstructureerd. De Midden-Duitse bond werd ontbonden en de vele competities werden vervangen door de Gauliga Mitte en Gauliga Sachsen. Op VfL Bitterfeld na werden de clubs uit Mulde werden te licht bevonden voor zowel de Gauliga Mitte als de Bezirksklasse Halle-Merseburg, die de nieuwe tweede klasse werd. De club ging nu in de 1. Kreisklasse Mulde spelen. Pas in 1939 slaagde de club erin kampioen te worden, maar werd laatste in de promotie-eindronde. Hierna slaagde de club er niet meer in kampioen te worden.
Na de Tweede Wereldoorlog werden alle Duitse voetbalclubs ontbonden. De club werd heropgericht als SG Greppin en nam in 1948 de naam BSG Chemie Greppin aan. In 1954 werd de club kampioen van de Bezirsliga Halle en promoveerde zo naar de DDR-Liga, de tweede klasse. Na één seizoen degradeerde de club naar de nieuwe II. DDR-Liga. In 1959 degradeerde de club terug naar de Bezirksliga Halle, dat na de ontbinding van de II. DDR-Liga in 1963 terug de derde klasse werd. In 1967 degradeerde Greppin ook hier. De club kon nog voor één seizoen terugkeren maar speelde dan tot aan het einde van het DDR-tijdperk in de Bezirksklasse Halle.
Na de Duitse hereniging werd VfB Preußen Greppin heropgericht.

## Erelijst

Kampioen Mulde
    1924, 1925, 1926, 1929
# Vidor

Vidor kan verwijzen naar:
* Vidor (Italië), gemeente in de Italiaanse provincie Treviso
* Vidor (Texas), plaats in de staat Texas in de Verenigde Staten
* King Vidor, een filmregisseur uit de Verenigde Staten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vidor en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vitticatantops botswana

Vitticatantops botswana is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Jago.
# Aneuclis incidens

Aneuclis incidens is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Thomson.
# Tweede klasse 1970-71

Tweede klasse 1970-71 kan verwijzen naar:
* Tweede klasse 1970-71 (voetbal België), over het Belgische voetbal
* Tweede divisie 1970/71, over het Nederlandse voetbal
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tweede klasse 1970-71 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Veenscheiding

De Veenscheiding (Fries en officieel: Feanskieding) is een kanaal in de provincie Friesland.

## Beschrijving

De Veenscheiding ligt op de grens van de grietenijen Haskerland en Schoterland. Het grenswater werd in 1539 voor het eerst genoemd. Het kanaal begint bij de Heeresloot in het centrum van Heerenveen en loopt in westelijke richting naar de kruising met het Nieuwe Heerenveense Kanaal en de Engelenvaart. Het kanaal vervolgt aan de overzijde met een schutsluis en loopt ten zuiden van Nijehaske en Oudehaske in westelijk richting en kruist het Nannewijd (Nannewiid) en Kleine Wijd (Lytse Wiid). Deze meren zijn later door vervening ontstaan. De Veenscheiding eindigt ten zuiden van Haskerhorne en ten oosten van Ouwsterhaule.
* ↑ De wereld van het Friese landschap (Meindert Schroor)
# Slinge (Rotterdam)

De Slinge is de centrale as van de Rotterdamse wijken Zuidwijk en Pendrecht. De Slinge is bijna 3,5 kilometer lang en loopt van de Groene Kruisweg in het westen naar de Dordtsestraatweg in het oosten. De huisnummering begint bij 3 bij de Dordtsestraatweg en loopt op tot 901 bij de Groene Kruisweg. De Slinge is aangelegd in de jaren vijftig. In Zuidwijk heeft de Slinge het karakter van een winkelstraat; in Pendrecht is meer woonbebouwing te vinden en zijn de winkels geconcentreerd rond het Plein 1953. De straat kreeg in 1950 zijn naam en is vernoemd naar de Groenlose Slinge, een beek in de Achterhoek.
In 1970 werd het gelijknamige metrostation Slinge geopend, waarmee Zuidwijk en Pendrecht een snelle verbinding naar het Rotterdamse centrum kregen.
Afrikaanderplein · Atjehstraat · Beijerlandselaan · Brede Hilledijk · Brielselaan · Boulevard Zuid · Charloisse Lagedijk · Coen Moulijnweg · Dordtselaan · Dordtsestraatweg · Dorpsweg · Goereesestraat · Groene Hilledijk · Groene Kruisweg · Grondherendijk · Katendrechtse Lagedijk · Kerkwervesingel · Kromme Zandweg · Laan op Zuid · Lange Hilleweg · Maastunnelplein · Mijnsherenlaan · Oldegaarde · Oranjeboomstraat · Pendrechtseweg · Plein 1953 · Pleinweg · Pretorialaan · Prins Hendrikkade · Riederlaan · Rosestraat · 2e Rosestraat . Slinge · Smeetlandsedijk · Stadionweg · Stieltjesplein · Stieltjesstraat · Strevelsweg · Vaanweg · Veerlaan · Vondelingenweg · Wilhelminakade · Wilhelminaplein · Zuiderpark · Zuiderparkweg · Zuidplein
# Anarsia bipinnata

Anarsia bipinnata is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Edward Meyrick.
# Speciaal Interventie Eskadron

Het Speciaal Interventie Eskadron of het SIE (Frans: Escadron Spécial d'Intervention, ESI) was een speciale eenheid van de voormalige Belgische rijkswacht opgericht in april 1977.

## Geschiedenis

Voor 1977 bestonden er kleinere groepen, niet officieel gestructureerd, in de 5de en 6de Mobiele Groep van het Mobiel Legioen te Etterbeek. Vanaf 1977 bestond deze eenheid officieel in de organieke tabellen en werden de bewapening en activiteiten uitgebreid. Zo ontstonden de afdelingen "interventie", "scherpschutters", "filature-team" en "technisch team". Sinds de politiehervorming in 2002 is deze eenheid opgegaan in de Directie speciale eenheden van de federale politie: de eenheid kreeg de naam DSU.
In maart 2006 (voor de interne reorganisatie van de federale politie) veranderde de naam van de speciale eenheid in CGSU (Commissariaat-Generaal Special Units). Dit was om te beklemtonen dat de eenheid rechtstreeks afhangt van de commissaris-generaal van de federale politie.
Sinds januari 2015 werd er opnieuw gekozen voor de naam "Directie van de speciale eenheden" (afgekort DSU) omwille van de optimalisatie van de federale politie, waarbij de speciale eenheden vanwege de operationele en gerechtelijke aard van hun werk onder de Algemene directie van de gerechtelijke politie (DGJ) geplaatst werden.
# Translink

Translink kan verwijzen naar:
* Translink (Noord-Ierland), een openbaarvervoerbedrijf in Noord-Ierland.
* Trans Link Systems, de Joint venture achter de OV-chipkaart.
* TransLink (Brits-Columbia), een openbaarvervoersbedrijf in Vancouver e.o.
* TransLink (Queensland), een openbaarvervoersbedrijf in Brisbane en Queensland, Australië
* TransLink (San Francisco), een betaalsysteem voor het openbaarvervoer in San Francisco e.o..
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Translink en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Translink (Noord-Ierland)

Translink, de publieksnaam van de Northern Ireland Transport Holding Company, is het openbaarvervoerbedrijf van Noord-Ierland. Translink is eigendom van de staat en is in 1995 ontstaan als holdingmaatschappij van de staatsvervoerbedrijven NI Railways, Ulsterbus en Citybus.

## Ondernemingen

* Northern Ireland Railways (NIR / NI Railways) is de spoorwegonderneming van Noord-Ierland. Het bedrijf exploiteert uitsluitend dieseltreinen op een breedspoornetwerk (1600 mm) van 342 kilometer. In 2014-2015 gebruikten 13,4 miljoen passagiers het netwerk voor 417 miljoen passagierskilometers, met een ticketverkoop die £ 43,6 miljoen opleverde. Het treinvervoer kent een sterke stijging, in het jaar 2000/2001 werden slechts 5,9 miljoen mensen vervoerd.
* Ulsterbus is de busmaatschappij van Noord-Ierland. Met ongeveer 1100 bussen werden 46 miljoen mensen vervoerd in het jaar 2000/2001. In 2017 was dit gezakt naar 38 miljoen.
* Metro (tot februari 2005: Citybus) is het stadsvervoerbedrijf van Belfast. In 2017 had Metro 27,3 miljoen passagiers.
* Enterprise. Samen met de Ierse spoorwegen (Iarnród Éireann), exploiteert NIR een directe treindienst tussen Belfast en Dublin.

## Galerij

* Een Class 3000 bij Station Seahill
* Een stoomtrein in Belfast
* Een trein in Titanic Quarter
* Station Waterside

## Externe link

* Officiële website