OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vitim

Vitim kan verwijzen naar:
* Vitim (Boerjatië), plaats in de Russische autonome republiek Boerjatië
* Vitim (Jakoetië), plaats in de Russische autonome republiek Jakoetië
* Vitim (Lena), een rivier in Rusland
* een groot aantal andere rivieren in Rusland
* Vitimplateau, plateau in Zuid-Siberië
* Vitimgebeurtenis, een waarschijnlijke meteorietinslag in 2002 in Siberië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vitim en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vittersbourg

Vittersbourg (Duits: Wittersburg) is een gemeente in het Franse departement Moselle (regio Grand Est) en telt 287 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Château-Salins.
* Kerk in Vittersbourg / Wittersburg
* Boerderij in Vittersbourg / Wittersburg

## Geografie

De oppervlakte van Vittersbourg bedraagt 7,0 km², de bevolkingsdichtheid is 41,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vittersbourg met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vitticatantops

Vitticatantops is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Sjöstedt.

## Soorten

Het geslacht Vitticatantops omvat de volgende soorten:
* Vitticatantops botswana Jago, 1994
* Vitticatantops burtti Dirsh, 1956
* Vitticatantops fasciatus Karny, 1907
* Vitticatantops humeralis Thunberg, 1815
* Vitticatantops maculatus Karny, 1907
* Vitticatantops moxico Jago, 1994
* Vitticatantops zambianus Johnsen, 1981
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Victor Wegria

Victor Wegria (Villers-le-Bouillet, 4 november 1936 - Luik, 6 juni 2008) was een Belgisch voetballer bij de vroegere eersteklasser RFC Luik. Op het einde van jaren vijftig en het begin van de jaren zestig werd hij vier keer topschutter in de Belgische voetbalcompetitie: in 1959, 1960, 1961 en 1963. Enkel Erwin Vandenbergh deed met zes keer beter dan Wegria.

## Carrière

Wegria bleef bijna zijn hele carrière trouw aan zijn club en speelde in totaal 245 wedstrijden voor Club Luik. Hij maakte 145 keer doelpunten. Het leverde hem vijf selecties voor de nationale ploeg op, waarin hij twee keer scoorde. In het seizoen 1963-1964 haalde Club Luik, dat in die tijd ook op Europees niveau een te duchten tegenstander was, de halve finale van de Jaarbeursstedenbeker, de voorloper van de Uefa Cup. Op weg naar die halve finales werd onder andere Arsenal FC opzij gezet, onder meer dankzij een doelpunt van Wegria. In zijn laatste seizoen bij FC Luik speelde hij nog maar 7 wedstrijden en scoorde drie keer.
Een seizoen later, op 28-jarige leeftijd, een transfer naar Standard maar ook daar speelde hij niet veel mee: 14 wedstrijden en zes doelpunten. Weer een seizoen later, op 29-jarige leeftijd, ging hij stapje lager spelen bij Racing Jet Wavre in derde klasse waar hij in het seizoen 1966/67 23 wedstrijden speelde en 8 keer scoorde, en in het seizoen 1967/68 17 wedstrijden en drie doelpunten. Hij bleef er nog spelen tot 1973. Na zijn actieve carrière was Wegria nog trainer van Club Luik in de jaren '70, alsook in de jaren '80.
Hij is de vader van gewezen voetballer Bernard Wegria. Victor Wegria overleed op 71-jarige leeftijd.

## Statistieken

| seizoen | club | land | competitie | wed. | goals |
| 1954/1955 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 13 | 1 |
| 1955/1956 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 25 | 10 |
| 1956/1957 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 26 | 11 |
| 1957/1958 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 18 | 9 |
| 1958/1959 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 28 | 26 |
| 1959/1960 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 28 | 21 |
| 1960/1961 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 30 | 23 |
| 1961/1962 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 22 | 7 |
| 1962/1963 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 29 | 24 |
| 1963/1964 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 19 | 10 |
| 1964/1965 | FC Liègeois | België | Eerste Klasse | 7 | 3 |
| 1965/1966 | Standard Luik | België | Eerste Klasse | 14 | 6 |
| 1966/1967 | Racing Club Jette | België | Derde Klasse | 23 | 8 |
| 1967/1968 | Racing Club Jette | België | Derde Klasse | 17 | 3 |
| 1968/1969 | Racing Club Jette | België | Derde Klasse | ?? | ?? |
| 1969/1970 | Racing Club Jette | België | Derde Klasse | ?? | ?? |
| 1970/1971 | Racing Jet Bruxelles | België | Derde Klasse | ?? | ?? |
| 1971/1972 | Racing Jet Bruxelles | België | Derde Klasse | ?? | ?? |
| 1972/1973 | Racing Jet Bruxelles | België | Derde Klasse | ?? | ?? |
# Victor Willems

Victor Willems (19 februari 1877 – 30 november 1917) was een Belgisch schermer.

## Levensloop

Willems nam deel aan de Olympische Spelen van 1908 en van 1912. In 1908 behaalde hij brons in het onderdeel 'degen team' en in 1912 goud in hetzelfde onderdeel.
Willems stierf tijdens de Eerste Wereldoorlog.
* (en) Profiel van Victor Willems op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) [(en) Biographical information Victor Willems, Olympedia
* Fiche Victor Willem, sportuitslagen.org
* ↑ (fr) Fiche Victor Willems, L'Équipe
* ↑ (fr) Toutes les medailles Belges aux J.O., Le Soir, 18 juli 1996
* ↑ (fr) Les médailles belges aux Jeux Olympiques d'été, RTBF, 14 augustus 2016
* ↑ (en) Fiche Victor Willems, Olympics
1908: Alibert, Berger, Collignon, Gravier, Lippmann, Olivier, Stern · 1912: H. Anspach, P. Anspach, Hennet, Ochs, Salmon, Willems · 1920: Allocchio, Bozza, Canova, Costantino, Marrazzi, A. Nadi, N. Nadi, Olivier, Thaon di Revel, Urbani · 1924: Buchard, Ducret, Gaudin, Labatut, Liottel, Lippmann, Tainturier · 1928: Agostoni, Basletta, M. Bertinetti, Cornaggia-Medici, Minoli, Riccardi · 1932: Buchard, Cattiau, Jourdant, Piot, Schmetz, Tainturier · 1936: Brusati, Cornaggia-Medici, E. Mangiarotti, Pezzana, Ragno, Riccardi · 1948: Artigas, Desprets, Guérin, Huet, Lepage, Pécheux · 1952: Battaglia, F. Bertinetti, Delfino, D. Mangiarotti, E. Mangiarotti, Pavesi · 1956: Anglesio, F. Bertinetti, Delfino, E. Mangiarotti, Pavesi, Pellegrino · 1960: Delfino, E. Mangiarotti, Marini, Pavesi, Pellegrino, Saccaro · 1964: Bárány, Gábor, Kausz, Kulcsár, Nemere · 1968: Fenyvesi, Kulcsár, Nagy, Nemere, P. Schmitt · 1972: Erdős, Fenyvesi, Kulcsár, Osztrics, P. Schmitt · 1976: Edling, Von Essen, Flodström, Högström, Jacobson · 1980: Boisse, Gardas, Picot, Riboud, Salesse · 1984: Borrmann, Fischer, Heer, Nickel, Pusch · 1988: Delpla, Henry, Lenglet, Riboud, Srecki · 1992: Borrmann, Felisiak, Proske, Resnitstsjenko, A. Schmitt · 1996: Cuomo, Mazzoni, Randazzo · 2000: Mazzoni, Milanoli, Randazzo, Rota · 2004: Boisse, F. Jeannet, J. Jeannet, Obry · 2008: F. Jeannet, J. Jeannet, Robeiri · 2016: Borel, Grumier, Jérent, Lucenay · 2020: Kano, Minobe, Yamada, Uyama · 2024: Koch, Andrásfi, Siklósi, Nagy
# Vitixipha peracta

Vitixipha peracta is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Otte & Cowper.
# Vitixipha kilaka

Vitixipha kilaka is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Otte & Cowper.
# Vila stalachtoides

Vila stalachtoides is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Henry Walter Bates.
# Vilaboa

Vilaboa is een gemeente in de Spaanse provincie Pontevedra in de regio Galicië met een oppervlakte van 37 km². Vilaboa telt 6.043 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Agolada · Arbo · Baiona · Barro · Bueu · Caldas de Reis · Cambados · Campo Lameiro · Cangas · A Cañiza · Catoira · Cerdedo-Cotobade · Covelo · Crecente · Cuntis · Dozón · A Estrada · Forcarei · Fornelos de Montes · Gondomar · O Grove · A Guarda · A Illa de Arousa · Lalín · A Lama · Marín · Meaño · Meis · Moaña · Mondariz · Mondariz-Balneario · Moraña · Mos · As Neves · Nigrán · Oia · Pazos de Borbén · Poio · Ponte Caldelas · Ponteareas · Pontecesures · Pontevedra · O Porriño · Portas · Redondela · Ribadumia · Rodeiro · O Rosal · Salceda de Caselas · Salvaterra de Miño · Sanxenxo · Silleda · Soutomaior · Tomiño · Tui · Valga · Vigo · Vila de Cruces · Vilaboa · Vilagarcía de Arousa · Vilanova de Arousa
# Villa Latina

Villa Latina is een gemeente in de Italiaanse provincie Frosinone (regio Latium) en telt 1269 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 17,0 km², de bevolkingsdichtheid is 73 inwoners per km².

## Demografie

Villa Latina telt ongeveer 566 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,9% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1354 |
| 2001 | 1247 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 415 m boven zeeniveau.
Villa Latina grenst aan de volgende gemeenten: Atina, Belmonte Castello, Picinisco, Sant'Elia Fiumerapido.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquafondata · Acuto · Alatri · Alvito · Amaseno · Anagni · Aquino · Arce · Arnara · Arpino · Atina · Ausonia · Belmonte Castello · Boville Ernica · Broccostella · Campoli Appennino · Casalattico · Casalvieri · Cassino · Castelliri · Castelnuovo Parano · Castro dei Volsci · Castrocielo · Ceccano · Ceprano · Cervaro · Colfelice · Colle San Magno · Collepardo · Coreno Ausonio · Esperia · Falvaterra · Ferentino · Filettino · Fiuggi · Fontana Liri · Fontechiari · Frosinone · Fumone · Gallinaro · Giuliano di Roma · Guarcino · Isola del Liri · Monte San Giovanni Campano · Morolo · Paliano · Pastena · Patrica · Pescosolido · Picinisco · Pico · Piedimonte San Germano · Piglio · Pignataro Interamna · Pofi · Pontecorvo · Posta Fibreno · Ripi · Rocca d'Arce · Roccasecca · San Biagio Saracinisco · San Donato Val di Comino · San Giorgio a Liri · San Giovanni Incarico · San Vittore del Lazio · Sant'Ambrogio sul Garigliano · Sant'Andrea del Garigliano · Sant'Apollinare · Sant'Elia Fiumerapido · Santopadre · Serrone · Settefrati · Sgurgola · Sora · Strangolagalli · Supino · Terelle · Torre Cajetani · Torrice · Trevi nel Lazio · Trivigliano · Vallecorsa · Vallemaio · Vallerotonda · Veroli · Vicalvi · Vico nel Lazio · Villa Latina · Villa Santa Lucia · Villa Santo Stefano · Viticuso
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Station Tzummarum

Station Tzummarum (Tzum) was een station aan de spoorlijn Stiens - Harlingen. Het station van Tzummarum was geopend van 2 december 1902 tot 1 december 1940. De spelwijze van Tzummarum op het naambord aan de gevel is "Tjummarum". Dit is opmerkelijk, omdat dit afwijkt van zowel de Friese als de Nederlandse officiële spelling.
Het station is gebouwd naar het stationsontwerp met de naam Standaardtype NFLS, dat voornamelijk werd gebruikt voor verschillende spoorwegstations in Friesland. Het station in Tzummarum viel binnen het type NFLS halte 1e klasse.
Incidenteel was het na de sluiting nog wel in gebruik. Het werd ten slotte door de NS verkocht aan de gemeente Barradeel. Het stationsgebouw kreeg toen een woonbestemming. De laatste bewoonster begin 2000 het stationsgebouw verlaten. Het gebouw verkeerde toen in erbarmelijke staat. Aan het begin van het nieuwe millennium kwamen echter Europese subsidies beschikbaar voor het restaureren van industrieel erfgoed. De stichting DBF (Dorp en Bedrijf Friesland) heeft de restauratie van het stationsgebouw op zich genomen. Deze restauratie was gereed in september 2003. Op 5 december 2003 is het stationsgebouw feestelijk heropend door Ed Nijpels (commissaris van de Koningin Fryslân), Marian Haveman (burgemeester Franekeradeel) en Sinterklaas.
Door de restauratie is de buitenkant weer volledig in de oude, originele staat hersteld. Binnen is het stationsgebouw, met aandacht voor de historische elementen, geschikt gemaakt voor bedrijfsdoeleinden. Zo is bijvoorbeeld het loket bewaard gebleven. Bij de restauratie is ook het perron hersteld en is er weer een stuk rails neergelegd. Ook de bijgebouwen zijn gerestaureerd. Een van deze bijgebouwen is het oude retiradegebouw (toilet). In de retirade is een permanente tentoonstelling van de oudheidkundige vereniging Barradeel ingericht, met onder andere een schaalmodel van het station en een videopresentatie met een overzicht van de historie van het station.

## Externe link

* Station Tzummarum op Stationsweb
0: Stiens · 4: Vrouwbuurtstermolen · 5: Vrouwenparochie · 7: Langhuisterweg · 8: St. Annaparochie · 10: Koudeweg · 12: St. Jacobiparochie · 15: Minnertsga · 17: Firdgum · 18: Tzummarum · 21: Oosterbierum · 23: Sexbierum-Pietersbierum · 26: Wynaldum · 27: Midlum-Herbayum · 29: Koetille · 29: Harlingen
0: Tzummarum · 4: Dongjum · 7: Franeker Halte
# Ravinia pectinata

Ravinia pectinata is een vliegensoort uit de familie van de dambordvliegen (Sarcophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Aldrich.
# Station Sarre-Union

Station Sarre-Union is een spoorwegstation in de Franse gemeente Sarre-Union in het departement Bas-Rhin. Het ligt op km 18 van de lijn Berthelming - Sarreguemines, maar enkel het deel naar Sarreguemines is nog in exploitatie met treinen van de TER Alsace en de TER Lorraine.
Het oorspronkelijke stationsgebouw uit 1872 werd gedynamiteerd in 1944. Een nieuw werd ingehuldigd in 1963, waarvan de loketten gesloten werden in 1993 en de rest in 2007. Samen met het feit dat eind 1999 het traject naar Sarrebourg werd vervangen door een busdienst, maakt dat het nog slechts een terminushalte is.
# Sächsische Weinstraße

De Sächsische Weinstraße (Nederlands: de Saksische wijnroute) is een 60 kilometer lang gerekt wijnbouwgebied in het oosten van Duitsland. De route voert langs de Elbe van Pirna naar Diesbar-Seußlitz door de wijngaarden van Dresden-Pillnitz, Radebeul, Meißen en vele andere wijndorpjes langs de Elbe. De streek is een belangrijk toeristengebied met een goed wegennet dat ook leidt langs vele bezienswaardigheden van de stad Dresden en omgeving.

## Wijnbouw

Met 350 hectare is dit de kleinste van de 13 Duitse kwaliteitswijngebieden. De druivenrassen die worden verbouwd zijn Riesling, Rivaner, Weißburgunder, Grauburgunder (Ruländer), Traminer en Kerner. De soorten Goldriesling, evenals de Schillerwein of Rotling - een combinatie van blauwe en witte wijndruiven - zijn lokale specialiteiten. Over het algemeen worden er droge wijnen gemaakt. Op de steile zandsteenhellingen ten zuiden van Pirna, dat ook wel het Sächsische Schweiz genoemd wordt, is wijnbouw niet meer mogelijk.

## Route

De hele route kan met de auto gereden worden. Het "Saksische stoomschip" doet tweemaal daags op de route alle belangrijke plaatsen aan. Parallel aan de “Weinstrasse” loopt de Saksische wijnwandelweg.
Langs de Elbe van west naar oost komt men onder andere de volgende benoemingswaardigheden tegen,
* In de gemeente Nünchritz het Barockschloss Seußlitz met wijngaarden.
* Schloss Proschwitz op de heuvel ten oosten van de Elbe. Is verbonden met het in Saksen oudste nog bestaande particuliere wijngoed in het dorpje Zadel.
* Meißen - Het gildehuis. Tegenwoordig een bekende wijnbar.
* De wijngaarden onderaan de hellingen van het Spaargebergte.
* Weinböhla - Noordoostelijk van de Elbe, meer land inwaarts, een wat gesloten wijnstreek dat eind van de 19de eeuw werd beïnvloed door de phylloxera.
* Radebeuler wijngaarden. Het centrum van de Saksische wijnroute met zijn barokke paleizen en “Lustschlössern”. De afzonderlijke wijngaarden - zogenaamde Einzellagen - Radebeuler Johannisberg, Radebeuler Steinrücken en Radebeuler Goldener Wagen.
    Museum "Villa Shatterhand" van Karl May.
* Een populaire bestemming is Schloss Wackerbarth met een Sektkellerei, proeflokaal en restaurant. Een wijnmuseum met proeflokaal is ingericht in het “Lusthaus Hoflößnitz”. Een uit 390 treden bestaande stenen trap leidt naar het hoofdhuis, ooit het wijnkasteel van Matthäus Daniel Pöppelmann.
* De stad Dresden
* Hosterwitz - Met een zogenaamde wijnboeren-monument.
* Schloss Pillnitz - De wijngaardkerk „Zum Heiligen Geist“ en de voormalige koninklijke wijnpers in Pillnitz.
# Setra S 419 GT-HD

De Setra S 419 GT-HD is een touringcarmodel, geproduceerd door de Duitse busfabrikant Setra. Dit model bus is in 2003 geïntroduceerd. In 2013 is het model uit productie gegaan en werd vervangen door de Setra S 519 HD.

## Inzet

Dit type bus wordt veelal ingezet bij touringcarbedrijven voor toerisme. In Luxemburg wordt de bus ingezet door enkele busbedrijven voor het openbaar vervoer.
| Land | Bedrijf | Serie | Aantal | Inzet | Opmerking |
| Luxemburg | Voyages Emile Weber | 501-502 | 2 | Streekvervoer | |
| Luxemburg | Voyages Vandivit | VV2045 | 1 | Streekvervoer | |

## Verwante bustypen
### ComfortClass

* S 415 GT - 12 meteruitvoering (2 assen)
* S 415 GT-HD - 12 meter verhoogde uitvoering (3 assen)
* S 416 GT - 13 meteruitvoering (2 assen)
* S 416 GT-HD - 13 meter verhoogde uitvoering (3 assen)
* S 416 GT-HD/2 - 13 meter verhoogde uitvoering (2 assen)
* S 417 GT-HD - 14 meter verhoogde uitvoering (3 assen)

### TopClass

* S 411 HD - 10 meteruitvoering (2 assen)
* S 415 HD - 12 meteruitvoering (2 assen)
* S 415 HDH - 12 meteruitvoering (3 assen)
* S 416 HDH - 13 meteruitvoering (3 assen)
* S 417 HDH - 14 meteruitvoering (3 assen)
* S 431 DT - 14 meteruitvoering (3 assen, dubbeldeks)

## Externe link

* (de) Technische details Setra S 419 GT-HD
# Tiquadra seraphinei

Tiquadra seraphinei is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Guillermet.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Station Sarnaki

Station Sarnaki is een spoorwegstation in de Poolse plaats Sarnaki.
# Stavns Fjord

Stavns Fjord is een fjord aan de noordoostkust van het Deense eiland Samsø, in het Kattegat. Het fjord is bijna cirkelvormig en vormt de grens tussen Noord- en Zuid-Samsø; een smalle landtong, op sommige plaatsen slechts een drietal meter breed, scheidt het fjord van de westkust en van de heide van Nordby.
Het fjord heeft een oppervlakte van circa 20 km² en bevat een aantal eilandjes: midden in het fjord liggen het grootste eiland Hjortholm en de kleinere Karlskold, Mejlesholm, Yderste Holm en Kolderne, in het noordwesten liggen Sværm, Ægholm en Hundsholm en in het zuiden Eskeholm, Brokold en Barnekold. Dit laatste is bij eb toegankelijk indien men erheen wil waden, daar het waterpeil dan slechts op 30 cm staat. Echter zijn de eilandjes niet voor het publiek toegankelijk, omdat ze als vogelreservaten dienstdoen.
De rechterzijde van Stavns Fjord wordt gevormd door het 5 km lange rif Besser Rev

## Natuurreservaat

Stavns Fjord is sinds 1981 een officieel Deens natuurreservaat, met een oppervlakte van 1525 hectare. Reeds in 1926 werd hier een wildreservaat opgericht, en tot op heden zijn de wandelpaden rond het fjord enkel in bepaalde jaargetijden toegankelijk. Sinds 1999 is het hele fjord erkend als een ecologisch waardevol gebied onder de Conventie van Ramsar, waardoor de eilanden niet zonder speciale vergunning toegankelijk zijn. Ook mag men tijdens het broedseizoen niet op het water varen. Langs het dorp Besser groeit een bos langs het fjord, waarvan sommige bomen tot in het water reiken.

## Geschiedenis

Onder de grond zijn er enkele woonplaatsen uit de Ertebøllecultuur aangetroffen. Het Kanhave-kanaal, in 726 door de Vikingen gegraven, verbond Stavns Fjord met het dorp Sælvig aan de westkust; dit is een van de indrukwekkendste bouwprojecten uit de Vikingtijd. Het eilandje Kyholm vóór het uiteinde van Besser Rev was van 1830 tot 1857 een quarantainestation voor schepen die met epidemieën aan boord kampten. Hjortholm Slot is het restant van een middeleeuws kasteel op het grootste eiland van het fjord, Hjortholm. In vroeger tijden was de enige voor grote schepen toegankelijke haven van Samsø het dorpje Langør aan de noordrand van Stavns Fjord, waar de waterdiepte 4 meter is.
In 1986 opende de provincie Århus de Samsø Naturskole in Langør, die uitgebreide informatie omtrent Stavns Fjord verschaft.
# Statistische procescontrole

Statistische procesbeheersing (SPC in het Engels) is de toepassing van statistische technieken bij het volgen en beheersen van een proces, bedoeld om er voor te zorgen dat er zo efficiënt mogelijk een zo goed mogelijk product gemaakt wordt.
Het bekendste gereedschap bij SPC zijn (proces)beheerskaarten, vaak in combinatie met een aantal regels die bepalen hoe er op bepaalde (combinaties van) resultaten gereageerd moet worden. Maar al te vaak wordt gedacht dat die verzameling regels SPC is, maar dat is een misvatting; die regels moeten gebaseerd zijn op het (productie)proces en vormen daarmee dus een onderdeel van de kwaliteitsbeheersing, een resultaat van het SPC proces; een onderdeel dat regelmatige toetsing behoeft.
De meeste beheerskaarten hebben een richtwaarde (target)of doel, een bovengrens (ucl, upper control limit), een ondergrens (lcl, lower control limit) en een verdeling van het gebied tussen ucl en lcl in zes even grote gebieden. Die zes gebieden zijn gebaseerd op de standaarddeviatie; bij een normale verdeling en een beheerst proces zal meer dan 99% van alle testwaarden binnen deze grenzen vallen. De grenzen zijn in principe gebaseerd op de standaarddeviatie maar er kunnen meerdere redenen zijn om met vaste grenswaarden te werken (zoals klantenspecificaties).
# Stefan Engler

Stefan Engler (Chur, 30 mei 1960) is een Zwitsers advocaat en politicus voor de Christendemocratische Volkspartij (CVP/PDC) uit het kanton Graubünden. Hij zetelt sinds 2011 in de Kantonsraad.

## Biografie

Stefan Engler groeide op in Brienz/Brinzauls. Hij studeerde rechten en vestigde zich later als advocaat.
Tussen mei 1987 en mei 1998 zetelde hij in Grote Raad van Graubünden, het parlement van zijn kanton. Hij werd herverkozen in 1990, 1994 en 1998. In dat jaar maakte hij evenwel de overstap van de wetgevende naar de uitvoerende macht in zijn kanton toen hij werd verkozen tot lid van de Regering van Graubünden, een mandaat dat hij uitoefende van 1 januari 1999 tot 31 december 2010. Hij beheerde het Bouw- Transport- en Bosdepartement. In 2008 was hij regeringsleider.
Bij de parlementsverkiezingen van 2011 geraakte Engler voor de eerste maal verkozen in de Kantonsraad. Hij werd herverkozen in 2015 en in 2019.
# Stefan Fabrie

Stefan Fabrie (9 december 1980) is een voormalig Nederlands voetballer.
Keeper Fabrie stond twee seizoenen (2000-2002) onder contract in het betaalde voetbal bij Willem II. Hij debuteerde daar op 9 september 2000 in een wedstrijd tegen Vitesse, die eindigde in een 2-2 gelijkspel. Hij werd toen in de 87ste minuut in het veld gebracht voor de Russische aanvaller Dmitri Sjoekov, teneinde het doel over te nemen van de Belg Geert De Vlieger, die in de 86ste minuut een rode kaart ontvangen had.
Na het seizoen 2001/2002 werd zijn contract niet verlengd en stopte hij met betaald voetbal spelen.
# Station Saint-Martin-du-Mont

Station St-Martin-du-Mont is een spoorwegstation in de Franse gemeente Saint-Martin-du-Mont.
# Station Saint-Martin-de-la-Place

Station Saint-Martin-de-la-Place is een spoorwegstation van Saint-Martin-de-la-Place in de Franse gemeente Gennes-Val-de-Loire.