OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grieg-Begegnungsstätte

De Grieg-Begegnungsstätte is een ontmoetingsplaats met een museum in Leipzig ter herinnering aan de componist Edvard Grieg.
Het museum werd op 7 november 2005 geopend en bevindt zich op de bel-etage van een historisch pand uit 1874 aan de Talstraße. Hier was voorheen de muziekuitgeverij C. F. Peters gevestigd, een van de gerenommeerdste muziekuitgevers aan het begin van de 20e eeuw. Grieg onderhield goede contacten met de Max Abraham die het leidde. Ook diende het geregeld als huisvesting, waardoor het pand meer voor hem betekende dan alleen dat van een zakelijke relatie. Aan de buitenmuur herinneren plaquettes aan Grieg en Abraham.
In een permanente tentoonstelling wordt dieper ingegaan op Griegs werk en leven. Naar de heropening werd zeven jaar toegewerkt. De houten lambrisering is in goede staat gebleven en er werd nieuw, gelijkend tapijt in Engeland besteld. Net als in 1905, worden de kamers verlicht door tientallen elektrische lampjes in het plafond. Niet te bezichtigen zijn de woonvertrekken waarin Grieg heeft overnacht. Deze bevonden zich onder het dak en overleefden de weersomstandigheden niet.
De Noor kwam in 1858 als 15-jarige naar Leipzig voor zijn conservatoriumstudie die enkele jaren eerder door Felix Mendelssohn was opgestart. Het centrale punt is ook nu de muzieksalon, waar Grieg in die tijd zijn nieuwste werken voorspeelde aan Abraham. Hier worden geregeld bijeenkomsten gehouden met lezingen, voordrachten en muziekuitvoeringen.
# De Kersentuin (restaurant)

De Kersentuin is een restaurant gevestigd aan het Dijsselhofplantsoen in Amsterdam Oud-Zuid.

## Geschiedenis

Het restaurant opende in 1980 als hotelrestaurant. In de periode 1984-1992 had het restaurant een Michelinster. In de vroege periode was de chef-kok Jon Sistermans en de maître Joop Braakhekke die in de jaren 80 en begin jaren 90 de leiding hadden. Het restaurant is gevestigd in het Bilderberg Garden Hotel.
Hotel noch restaurant worden vermeld in de Michelingids voor 2020, het restaurant staat ook niet in de GaultMillaugids voor 2020.
Aan de noordgevel van het restaurant bevindt zich een beeldhouwwerk (kunstenaar onbekend) in de vorm van een open kers.

### Chef-koks

Vanaf de opening van De Kersentuin in 1980 tot en met 1993 was Jon Sistermans de chef-kok. Daarna volgden andere chefs elkaar op.
* ↑ Bilderberg-topman: 'Ons imago is een troef én een bedreiging' - Elsevier Weekblad. Elsevierweekblad.nl (6 augustus 2015). Geraadpleegd op 29 augustus 2020.
* ↑ De Michelingids Nederland. [Z.p., 2020].
* ↑ Gault & Millau 2020 Nederland. [Z.p., 2019].
* ↑ "De Telegraaf, 18 augustus 1993". Geraadpleegd op 28 augustus 2020.
* ↑ Door Mac van Dinther, Die ster hoort bij mij. de Volkskrant (6 augustus 2003). Geraadpleegd op 29 augustus 2020.
# Hohenweiden

Hohenweiden is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Saalekreis. Hohenweiden telt 547 inwoners.
# Ice-pick Lodge

Ice-pick Lodge is een Russisch computerspelontwikkelaar gevestigd Moskou. De studio kreeg bekendheid na hun eerste release, Pathologic, die meerdere Russische awards kreeg.

## Games

| Titel | Release | Platform |
| 2005 | Pathologic | Linux, OS X, PlayStation 4, Windows, Xbox One |
| 2008 | The Void | Windows |
| 2011 | Cargo: The Quest for Gravity | Windows |
| 2013 | Knock-knock | Linux, OS X, PlayStation 4, PlayStation Vita, Windows |
| n.n.b. | Pathologic 2 | Windows |
# Elachista ladiniella

Elachista ladiniella is een vlinder uit de familie van de grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Hartig.
# Echasa

Echasa was een Spaans merk dat van 1954 tot 1962 75cc-motorfietsjes met tweetaktmotor maakte.
Ze werden geproduceerd in de voormalige Fénix de Eibar-wapenfabriek, waar tot die tijd lichte vuurwapens gemaakt werden.
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
* cybermotorcycle.com
# Gonomyia (Leiponeura) nilgiriensis

Gonomyia (Leiponeura) nilgiriensis is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# De Kerpel

De Kerpel kan verwijzen naar:
* Freddy De Kerpel, Belgisch bokser
* Geert De Kerpel, Belgisch godsdienstwetenschapper
* Maurice De Kerpel, Belgisch ambtenaar, syndicalist en politicus
* Nicolas De Kerpel, Belgisch hockeyspeler
* Paul De Kerpel, Belgisch politicus
* Rudi De Kerpel, Vlaams zakenman en politicus
* Wesley De Kerpel, Belgisch atleet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Kerpel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Geodia obscura

Geodia obscura is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Geodia en behoort tot de familie Geodiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Thiele.
# Hohenweiler

Hohenweiler is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Vorarlberg, gelegen in het district Bregenz (B). De gemeente heeft ongeveer 1300 inwoners.

## Geografie

Hohenweiler heeft een oppervlakte van 8,43 km². Het ligt in het westen van het land.
Alberschwende · Andelsbuch · Au · Bezau · Bildstein · Bizau · Bregenz (stad) · Buch · Damüls · Doren · Egg · Eichenberg · Fußach · Gaißau · Hard · Hittisau · Höchst · Hohenweiler · Hörbranz · Kennelbach · Krumbach · Langen bei Bregenz · Langenegg · Lauterach · Lingenau · Lochau · Mellau · Mittelberg · Möggers · Reuthe · Riefensberg · Schnepfau · Schoppernau · Schröcken · Schwarzach · Schwarzenberg · Sibratsgfäll · Sulzberg · Warth · Wolfurt
* Gemeinsame Normdatei: 4527464-2
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge649011
* Virtual International Authority File: 158955607
* WorldCat (via VIAF): 158955607
# Iccrins

Iccrins is het vierde deel van de epische fantasy stripreeks Servitude, getekend door Eric Bourgier, op een script van Fabrice David. Het album verscheen bij uitgeverij Daedalus in 2015 uitsluitend met harde kaft.

## Voorwoord en de toevoegingen aan het album

Op de binnenkaft van het album is een kaart van het koninkrijk van de Zonen van de Aarde opgenomen. In het voorwoord wordt een tip van de sluier opgelicht met een scheppingsverhaal over de goden. In de bijlage achter in het album wordt uit de doeken gedaan hoe de Iccrin maatschappij, het volk van de Engelen is samengesteld. Er is een beschrijving opgenomen van de belangrijkste politieke functies, alsmede een lexicon betreffende beroepen, gebruiken en voorzieningen.

## Verhaal

Het vierde deel vangt aan met de overlevenden van het koninklijke leger die op de vlucht zijn van de overwinnaars. De koning en het restant van zijn manschappen worden door de Veriëls opgejaagd. Dankzij een veerpont kunnen ze ontkomen.
Ook Kiriël en Fl’ar weten de dans te ontspringen dankzij het luchtschip van de Iccrins die hun oppikte van de muren van Al Astan. Het luchtschip wordt in de lucht gehouden door Esdras, een infant, een kind geboren met de macht om de winden te beheersen. Het schip brengt hun naar de pijler van Kersch, een van de drie belangrijke steden van het Engelenvolk die zich op grote hoogte bevinden. Kiriël is gewond en heeft dwingend verzorging nodig. Fl’ar maakt haar afkomst bekend als de verdwenen echtgenote van de wachter Arkindae. De dienaren van de Engelen spelen een bijzondere rol in dit epos.
Referenties:
* ↑ stripinfo.be. Gearchiveerd op 7 januari 2022.
# Doc Cheatham

Adolphus Anthony Cheatham, beter bekend als Doc Cheatham (Nashville, 13 juni 1905 - Washington, 2 juni 1997) was een Amerikaanse jazz-trompettist, -bandleider en -zanger. Hij begon zijn carrière in de eerste helft van de jaren twintig en zou tot zijn dood, in 1997, actief zijn: een loopbaan van zo'n 75 jaar.

## Biografie

De ouders van Cheatham wilden dat hij apotheker zou worden, maar hij koos voor de muziek. Hij speelde saxofoon en trompet in een plaatselijk vaudeville-theater en toerde later in een band die blues-zangers begeleidde in het TOBA-circuit. In 1924 ging hij naar Chicago, waar hij King Oliver hoorde spelen, wat een openbaring voor hem was. Van Oliver kreeg hij een demper, die hij zijn leven lang zou gebruiken. In Chicago hoorde hij later ook Louis Armstrong, die Cheatham blijvend zou beïnvloeden. In de stad speelde Cheatham in de band van Albert Wynn, tevens maakte hij hier opnamen met zangeres Ma Rainey, haar begeleidend op de sax. In Philadelphia werkte hij vanaf 1927 bij Bobby Lee en Wilbur de Paris, in New York speelde hij kort bij Chick Webb en daarna toerde hij in Europa in de band van Sam Wooding. Na zijn terugkeer in 1930 in New York speelde hij met Marion Hardy's Alabamians en McKinney's Cotton Pickers. In de periode 1932-1939 was hij de belangrijkste trompettist van Cab Calloway. Hierna speelde hij korte periodes bij Teddy Wilson, Benny Carter en Teddy Hill. Met Eddie Heywood begeleidde hij zangeres Billie Holiday tijdens verschillende opnames, verschenen op Commodore Records.
Na de Tweede Wereldoorlog speelde hij regelmatig bij Latino-bands in New York, waaronder die van Perez Prado en Machito. Daarnaast speelde hij bijvoorbeeld met Sammy Price. In de eerste helft van de jaren zestig leidde hij op Broadway een eigen groep, in 1966 maakte hij zijn eerste opnames als leider. In de jaren zeventig en tachtig trad hij vaak op op internationale jazzfestivals, waar hij een grote naam was. Hij gaf concerten met onder meer Teddy Wilson, Lionel Hampton, Roy Eldridge, Buck Clayton en Jay McShann. Ook maakte hij plaatopnames onder eigen naam, waarbij hij ook vaak zong. In 1996 nam hij een plaat op met trompettist en vriend Nicholas Payton, waarvoor de twee een Grammy ontvingen.
Cheatham overleed in juni 1997 na een optreden in de 'Blues Alley Club'.

## Discografie (selectie)

* 'Hey Doc!', Black & Blue, 1975
* 'Good for What Ails Ya', Classic Jazz Music, 1977
* 'It's a Good Life', Parkwood, 1982
* 'The Fabulous', Parkwood, 1983
* 'At the Bern Jazz Festival' (met Jim Galloway), Sackville, 1985
* 'Tribute to Billie Holiday', Kenneth Records, 1987
* 'Dear Doc', Orange Blue, 1988
* 'Tribute to Louis Armstrong', Kenneth Records, 1988
* 'Swinging Down in New Orleans', Jazzology, 1995
* 'Doc Cheatham & Nicholas Payton', Verve, 1997
# Elachista karsholti

Elachista karsholti is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Traugott-Olsen.
De soort komt voor in Europa.
# Echeandia

Echeandia is een geslacht uit de aspergefamilie. De soorten komen voor van het zuidwesten van de Verenigde Staten tot in het noordwesten van Argentinië.

## Soorten

* Echeandia chandleri
* Echeandia flavescens
* Echeandia paniculata
* Echeandia reflexa
* Echeandia texensis
# Gonomyia (Leiponeura) novocaledoniae

Gonomyia (Leiponeura) novocaledoniae is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# De Valk (Montfoort)

De Valk is een achtkantige bovenkruier korenmolen op de oude stadsmuur van Montfoort die als rijksmonument is aangemerkt.

## Oorsprong

De molen is gebouwd in 1753 in opdracht van Hendrik Utenhove, burgemeester van Montfoort. Vermoedelijk in het begin van de 19e eeuw heeft de molen de naam 'De Valk' gekregen. Onbekend is wat de oorsprong van de naam is. De molen staat op de plek waar ook in de eeuwen daarvoor al een molen heeft gestaan. Ook dit was een walmolen.

## Verval

Vanaf de opening was De Valk een dwangmolen. Verschillende molenaars uit de buurt deden in de decennia erna verzoeken tot opheffing van het dwangrecht. In 1822 schafte Koning Willem I het dwangrecht af. Ook werd er steeds meer graan vermalen in fabrieken. Hierdoor verdiende de molen steeds minder geld. Een periode van verval brak aan.

## Herstel

André Versteegen, een plaatselijke projectontwikkelaar, besloot de molen te kopen en te herstellen. De buitenkant werd als molen gerestaureerd, maar het interieur werd voor bewoning geschikt gemaakt. De molen is in 1984 verkocht aan de huidige eigenaar, de Stichting De Utrechtse Molens.

## Heden

De Valk staat langs de Provinciale weg 228. De Valk heeft in 1953 en 1989 restauraties ondergaan. In 2008 is in opdracht van Het Utrechts Landschap (waar de eigenaar de Stichting De Utrechtse Molens deel van uitmaakt) begonnen met reconstructie en restauratie van het maalwerk van de molen. In 2009 is de restauratie afgerond en is de Valk weer in dienst als korenmolen.

## Afbeeldingen

* Een voorganger van De Valk op een stadsplattegrond van Joan Blaeu, circa 1649
* Gezien vanuit de boomgaard
* Weerspiegeling in de stadsgracht
* In de lente
* Bij nacht

## Extere link

* www.molendevalk.nl
* Brochure Open Monumentendag Montfoort - Linschoten 2006
# Givira isolde

Givira isolde is een vlinder uit de familie van de houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Schaus.
# Holorusius pediacus

Holorusius pediacus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Holzschuh.
# Don Lind

Don Leslie Lind (Murray (Utah), 18 mei 1930 – Logan (Utah), 30 augustus 2022) was een Amerikaans ruimtevaarder. Lind zijn eerste en enige ruimtevlucht was STS-51-B met de spaceshuttle Challenger en vond plaats op 29 april 1985. Tijdens de missie werd er wetenschappelijk onderzoek gedaan in de Spacelab module.
Lind werd in 1966 geselecteerd door NASA. In 1986 verliet hij NASA en ging hij als astronaut met pensioen. Hierna werd Lind leraar aan de faculteit natuurkunde van de Utah State University en vervulde een actieve rol in de kerkgemeenschap.
Hij overleed op 30 augustus 2022 op 92-jarige leeftijd.
* (en) Biografie op NASA.gov, januari 1987, geraadpleegd 9 april 2017
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 13 maart 2016, geraadpleegd 9 april 2017
# Dyme rarospinosa

Dyme rarospinosa is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Brunner von Wattenwyl.
# Edouard Bieswael

Edouard Bieswal of Bieswal (Veurne, 29 mei 1829 - Schaarbeek, 13 juni 1888) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Edouard Marie Henri Bieswal was van Noord-Franse origine. Zijn voorouders waren al sinds minstens het begin van de zestiende eeuw in het toen nog Vlaamse Belle gevestigd en hadden er allerhande bedieningen vervuld (o.a. vrederechter, schepen en burgemeester).
De vader van Edouard, Joseph Bieswal (1792-1865), getrouwd met Thérèse Becqué (1798-1867) kwam zich in Veurne vestigen, waar hij een baksteenfabriek uitbaatte en ook raadslid van de stad werd.
Edouard Bieswal en zijn broer Leopold vroegen en verkregen pas op 11 maart 1853 de grote naturalisatie tot Belg. Hij trouwde in 1857 in Bailleul met Odile Bricourt (1838-1920) en werd voortaan gewoonlijk Bieswal-Bricourt genoemd, om hem te onderscheiden van zijn broer Leopold Bieswal (1831-1922), genaamd Bieswal-Bril (hij was getrouwd met Celinie Bril), die eveneens politiek actief was.
Edouard Bieswal werd in 1864 verkozen tot liberaal provincieraadslid voor het kanton Roesbrugge-Haringe.
In juni 1868 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger, wat hij slechts bleef tot aan de verkiezingen van 1870. Zodra gekozen, vestigde hij zich in Schaarbeek, waar hij ondervoorzitter werd van de Liberale Associatie.
In tegenstelling tot zijn broer Leopold, die zich bij de katholieke partij aansloot, was Edouard liberaal, behorende tot de radicale fractie van de partij, en vrijmetselaar.
Hij werd koning of voorzitter van de Veurnse schuttersgilde Sint-Sebastiaan en was kapitein van de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia.

## Literatuur

* Affaire Gustave Desmedt. Fausse accusation de viol. Acquittement prononcé le 7 janvier 1871 par le Tribunal de Furnes, Brussel, 1871
* Paul BIESWAL, Histoire de la famille Bieswal, Tablettes des Flandres, Doucument 5, Brugge, 1962
* R. DEVULDERE, Biografisch repertorium der Belgische parlementairen, senatoren en volksvertegenwoordigers 1830 tot 1.8.1965, Gent, R.U.G. onuitgegeven licentiaatsverhandeling, 1965
* Luc SCHEPENS, De provincieraad van West-Vlaanderen, 1836-1921, Tielt, 1976
* K. VANDEWALLE, De socio-politieke elite van Veurne en Diksmuide 1830-1914, Gent, R.U.G. onuitgegeven licentiaatsverhandeling, 1986.
* Jean-Luc DE PAEPE, Christiane RAINDORF-GERARD (red), Le Parlement Belge 1831-1894, Données Biographiques, Brussel, Académie Royale de Belgique, 1996.
* Fanny MATSAERT, Amor Docet Musicam. De Koninklijke Harmonie St.-Cecilia Veurne in haar concurrentiestrijd tijdens de periode 1870-1914, Licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), Universiteit Gent, 2008.
# Dolly de Rode

Dolly de Rode (Groningen, 1958) is een Nederlands kunstenares.

## Biografie

De Rode werd geboren in Groningen in een rooms-katholiek milieu. Tijdens haar middelbareschooltijd woonde ze in Zeeuws-Vlaanderen. Vervolgens deed ze in Groningen de vrije richting en de lerarenopleiding aan ABK Minerva. Ze exposeerde in binnen- en buitenland. Ze schildert met acryl op kleine paneeltjes en op grote formaten linnen. Volgens De Rode zelf is de natuur haar belangrijkste inspiratievorm. In het verleden schilderde ze meer werken met filosofie en godsdienst als inspiratiebron.

## Externe link

* Officiële website
# Gonatocerus triangulifer

Gonatocerus triangulifer is een vliesvleugelig insect uit de familie Mymaridae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Ogloblin.
# Gerechtshof 's-Hertogenbosch

Het Gerechtshof 's-Hertogenbosch is een sinds 1838 Nederlands bestaand gerechtshof dat zaken van de rechtbank Oost-Brabant, Zeeland-West-Brabant en Limburg in hoger beroep behandelt. Het ressort omvat de provincies Zeeland, Noord-Brabant en Limburg.
Sinds 1998 heeft het hof zijn zetel in het Paleis van Justitie aan de Leeghwaterlaan in 's-Hertogenbosch. In 2008 schreef oud-president G. Chr. Kok, 170 jaar na de oprichting, de geschiedenis van het hof.

## Verkeerde beëdiging

In juli 2022 werd bekend dat dertig raadsheren van het Hof beëdigd zijn met de verkeerde tekst. Bij honderden van hun zaken is cassatie ingesteld of is dit nog mogelijk, naast vele andere zaken waarvoor dit niet geldt. Gerald Roethof, advocaat van de veroordeelde in de zaak-Nicky Verstappen Jos B., vindt dat zijn hoger beroep over moet. In september 2022 adviseerde de procureur-generaal bij de Hoge Raad de uitspraken in stand te houden.

## Presidenten

| Periode | Naam | Bijzonderheden |
| 1838–1862 | P.S. van Son (1771–1862) | |
| 1862–1872 | C.J. van Heusden (1792–1872) | |
| 1872–1875 | J.B.H. van de Mortel (1797–1887) | tevens lid van Provinciale en Gedeputeerde Staten, en van de Tweede Kamer |
| 1876–1888 | jhr. J.M.B.J. van der Does de Willebois (1810–1891) | |
| 1889–1900 | T.H. Bondam (1821–1900) | |
| 1900–1909 | jhr. P.M.F. van Meeuwen (1837–1913) | |
| 1909–1924 | jhr. L.C.J.A. van Meeuwen (1844–1927) | broer van voorgaande |
| 1925–1933 | jhr. A.F.O. van Sasse van Ysselt (1852–1939) | Voorzitter van de Hoge Raad van Adel (1934–1939) Lid van de Tweede (1901–1918, 1920–1929) en Eerste Kamer (1929–1939) Lid van Provinciale Staten van Noord-Brabant (1900–1929) Lid van de Gemeenteraad van 's-Hertogenbosch (1895–1919) |
| 1933–1934 | P.H. Loeff (1864–1937) | Lid Provinciale en buitengewoon lid Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant |
| 1934–1950 | A.J. Vliegenthart (1881–1950) | |
| 1950–1961 | Th.R.J. Wijers (1891–1973) | Minister van Justitie (1948–1950) Lid van de Eerste Kamer (1948, 1951) |
| 1961–1969 | W.H. Ariëns (1899–1986) | |
| 1969–1979 | L.E.H. Rutten (1909–2001) | hoogleraar burgerlijk procesrecht te Nijmegen |
| 1977–1980 | J.K. Schellenbach (1910–1997) | |
| 1981–1988 | V.A.D.M. van Haren (1918–2001) | |
| 1989–1996 | G.Chr. Kok (1935–2021) | |
| 1996–2003 | A.J.W.M. Jurgens (1939) | |
| 2002–2009 | G.A.M. Stevens (1940) | |
| 2009–2012 | ? | |
| 2013–2021 | R.C.A.M. Philippart | |
| 2021–heden | G. Tangenberg | |
* G. Chr. Kok, Van Raad van Brabant naar gerechtshof 's-Hertogenbosch. Zes eeuwen rechtspraakgeschiedenis. Hilversum, 2008.

### Noot

* ↑ Bram Endedijk; Sezen Moeliker, "Foute eed: haarkloverij of vele zaken opnieuw?", NRC, 23 juli 2022. Gearchiveerd op 12 september 2022.
* ↑ Moeliker, Sezen, "Advies aan Hoge Raad: 1.100 uitspraken door verkeerd beëdigde rechters wel geldig", NRC, 13 september 2022. Gearchiveerd op 13 september 2022. Geraadpleegd op 17 september 2022.
* ↑ Zie: Rechtspraak in 2040. Liber amicorum ter gelegenheid van het afscheid van mr. G.A.M. Stevens als president van het Gerechtshof 's-Hertogenbosch. Deventer, 2009.
# Hof van Justitie (Suriname)

Het Hof van Justitie, officieel het Hof van Justitie van Suriname, is de hoogste rechterlijke instantie in Suriname. Het Hof zetelt in Paramaribo. Het behandelt beroepen tegen beslissingen van de drie kantongerechten, én in eerste en enige instantie zaken betreffende ambtenaren, ambtsmisdrijven van leden van de regering en tuchtzaken tegen advocaten en deurwaarders. De positie van het Hof is geregeld in artikel 139 van de grondwet van Suriname: "De hoogste instantie van de Rechterlijke Macht met rechtspraak belast draagt de naam van het Hof van Justitie van Suriname. Het Hof houdt toezicht op de geregelde afdoening van alle rechtsgedingen."
Artikel 140 van de grondwet van Suriname bepaalt: 'Politieke ambtsdragers staan wegens misdrijven, in die betrekking gepleegd, ook na hun aftreden terecht voor het Hof van Justitie. De vervolging wordt ingesteld door de procureur-generaal, nadat de betrokkene door De Nationale Assemblée in staat van beschuldiging is gesteld op een nader bij wet te bepalen wijze. De wet kan bepalen, dat leden van Hoge Colleges van Staat en andere ambtenaren wegens ambtsmisdrijven voor het Hof van Justitie terecht staan.'
Het Hof van Justitie neemt in eerste aanleg kennis van alle burgerlijke zaken, waarvan de berechting bij wet uitdrukkelijk aan het Hof is opgedragen (artikel 33, lid 1 van het Reglement op de inrichting en samenstelling van de Surinaamse rechterlijke macht). Het Hof van Justitie neemt kennis van het hoger beroep van alle daarvoor niet onvatbaar verklaarde vonnissen en beschikkingen door kantonrechters in burgerlijke zaken gewezen (artikel 34 van het Reglement op de inrichting en samenstelling van de Surinaamse rechterlijke macht).
Het Hof van Justitie neemt uitsluitend in hoger beroep kennis van alle daarvoor niet onvatbaar verklaarde vonnissen en beschikkingen door de kantonrechters in strafzaken gewezen (artikel 36 van het Reglement op de inrichting en samenstelling van de Surinaamse rechterlijke macht).
Het Hof van Justitie neemt kennis van alle jurisdictiegeschillen ontstaan tussen kantonrechters onderling (artikel 38 van het Reglement).
Het Hof van Justitie vonnist in alle zaken met drie rechters. Een lid, dat in eerste aanleg van een zaak kennis heeft genomen, mag aan de behandeling van die zaak door het Hof van Justitie niet deel nemen (artikel 39 van het Reglement).
Waarnemend President van het Hof van Justitie van Suriname is per 1 april 2014 mr. I.H.M.H. Rasoelbaks.