OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lepomis megalotis

De Lepomis megalotis is een straalvinnige vis uit de familie van zonnebaarzen (Centrarchidae) en behoort derhalve tot de orde van baarsachtigen (Perciformes). De vis kan maximaal 24 centimeter lang en 790 gram zwaar worden. De hoogst geregistreerde leeftijd is 6 jaar.

## Leefomgeving en voedsel

L. megalotis is een zoetwatervis. De soort prefereert een gematigd klimaat. Het natuurlijke verspreidingsgebied is Noord-Amerika, van de Grote Meren in Canada en de Verenigde Staten tot het noordoosten van Mexico. L. megalotis komt daar vooral voor in ondiep water van meren, plassen en langzaam stromende rivieren en beken. Hoewel de soort nauw verwant is aan Lepomis macrochirus, die in Duitsland als invasieve soort wordt gezien en handelsrestricties kent, wordt L. megalotis in Duitsland wel verkocht als huisdier.
L. megalotis foerageert vooral op de bodem en eet daar kleine ongewervelden (macrofauna), maar ook kleine vissen.

## Relatie tot de mens

L. megalotis is voor de beroepsvisserij van geen belang. Er wordt wel op gehengeld. De soort wordt verder gevangen voor commerciële aquaria en kan worden bezichtigd in publiek toegankelijke aquaria.
* ↑ (en) Lepomis megalotis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Soes, D.M.; Cooke, S.J., Van Kleef, H.H., Broeckx, P.B., & Veenvliet, P., A risk analysis of sunfishes (Centrarchidae) and pygmy sunfishes (Elassomatidae) in the Netherlands (pdf) p. 58. Bureau Waardenburg bv (21 maart 2010). Geraadpleegd op 27 februari 2024.
* (en) Lepomis megalotis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. okt. 2010 version. N.p.: FishBase, 2010.
* Foto's van deze soort op FishBase
# Alpheias barcalis

Alpheias barcalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Ragonot.
# Maro saaristoi

Maro saaristoi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Maro. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Kirill Yuryevich Eskov.
# Acanthodes (stekelhaai)

Acanthodes is een geslacht van uitgestorven stekelhaaien uit de klasse Acanthodii, niet verwant aan de haaien. Het is een van de oudste vissen, die leefde in het Devoon en Perm, zo'n 280 tot 345 miljoen jaar geleden.

## Beschrijving

Acanthodes werden minstens 41 centimeter lang. Het lichaam was langwerpig en had een paar borstvinnen, een ongepaarde rugvin ver naar achteren op het lichaam, met een ongepaarde lange buik/bekkenvin en een anaalvin aan de onderkant van het lichaam, die net als andere acanthoden werden ondersteund door stijve stekels aan de voorkant. Het hele lichaam was bedekt met ruitvormige schubben, die in vorm varieerden afhankelijk van hun positie. De wervelkolom was meestal niet verstevigd. Acanthodes had geen tanden en lange kieuwlappen. Daarom wordt aangenomen dat Acanthodes een suspensievoeder was, die plankton uit het water filterde. Een exemplaar van Acanthodes bridgei was zo goed bewaard gebleven dat sporen van het oogweefsel voldoende waren om vast te stellen dat Acanthodes zowel staaf- als kegelvormige fotoreceptorcellen had, wat suggereert dat hij kleur kon waarnemen.
Als vertegenwoordiger van de laatste stekelhaaien, werden deze vissen veel groter dan hun voorgangers. Sommige bereikten een lengte van twee meter. Acanthodes droeg veel minder stekels dan zijn voorgangers. Van alle vinnen (borst- aars- en rugvin) was de voorste vinstraal uitgegroeid tot stekel.

## Ecologie

Van de verschillende soorten Acanthodes is bekend dat ze zowel in zoetwatermeren als in zoute lagunes leefden. Van Acanthodes bronni, die tijdens het Vroeg-Perm in zoetwatermeren in Zuid-Duitsland leefde, is bekend dat hij werd gegeten door de temnospondyle amfibieën Archegosaurus en Cheliderpeton. Acanthodes was waarschijnlijk in staat om zijn kaken wijd te openen als aanpassing aan het eten van plankton.

## Taxonomie

De classificatie van de Acanthodii was historisch omstreden, maar in de jaren 2010 werd, mede op basis van gedetailleerde onderzoeken van de schedel van acanthoden, algemeen aanvaard dat de Acanthodii een parafyletische groep Chondrichthyes uit de stamgroep vormen. Binnen de Acanthodii wordt Acanthodes traditioneel geplaatst binnen de Acanthodiformes, die nu ook als paraphyletisch wordt beschouwd.

## Vondsten

Fossiele resten zijn gevonden in Australië (Victoria), Europa (Tsjechië, Slowakije, Engeland, Duitsland, Schotland en Spanje) en Noord-Amerika (Illinois, Kansas, Pennsylvania en West Virginia).
Literatuur
* D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
Noten
* ↑ Fossilworks: Acanthodes. www.fossilworks.org. Gearchiveerd op 13-12-2021. Geraadpleegd op 22-01-2023.
* ↑ Acanthodes. www.prehistoric-wildlife.com. Gearchiveerd op 22 januari 2023. Geraadpleegd op 22-01-2023.
* Acanthodes in de Paleobiology Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Acanthodes op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bij Père Lathuille

Bij Père Lathuille (Frans: Chez Père Lathuille) is een schilderij van Édouard Manet. Hij schilderde deze restaurantscène in 1879, enige jaren voor zijn dood. Het jaar daarop stelde hij het op de Parijse salon tentoon. Tegenwoordig maakt het werk deel uit van de collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Doornik.

## Voorstelling

Père Lathuille was een restaurant aan de Avenue de Clichy, niet ver van het beroemde café Guerbois, dat Manet vaak bezocht. In 1879 vroeg hij de actrice Ellen Andrée, die vaker als model voor de schilder had gediend, en Louis Gauthier-Lathuille, zoon van de eigenaar, te poseren in de tuin van het restaurant. Omdat Andrée niet verscheen op een vervolgsessie, verving Manet haar door Judith French, een familielid van de componist Jacques Offenbach. Deze werkwijze is typerend voor Manet, die zijn schilderijen graag de indruk van een momentopname meegaf, maar ze nauwgezet ensceneerde.
Het schilderij heeft een ambigu karakter. Op het eerste gezicht lijkt een liefdesscène afgebeeld tussen een jongeman en een wat oudere vrouw. Er zijn echter goede redenen om vraagtekens te plaatsen bij die interpretatie. Zo lijkt de jongeman niet op een stoel te zitten, maar op zijn hurken naast de vrouw en is de tafel slechts voor één persoon gedekt. Het wijnglas dat de jongen in zijn hand houdt, is waarschijnlijk van de vrouw. Deze laatste maakt een afwerende indruk, gezien haar stijve, wat naar voor gebogen houding. Zo bekeken zou het schilderij ook een gewaagde versierpoging kunnen uitbeelden. Sommige auteurs spreken in dit opzicht zelfs over een gigolo.
Ook de ober op de achtergrond neemt een dubbelzinnige positie in. Hij zou het tafereeltje als soort een voyeur kunnen bekijken, maar evengoed zou hij kunnen wachten tot de jongeman de vrouw met rust laat en hij haar koffie in kan schenken uit de kan in zijn hand.
Hoewel Manet veel met de impressionistische schilders omging, heeft hij op artistiek gebied lange tijd afstand bewaard. Pas vanaf 1874 werd zijn palet duidelijk lichter van kleur en omarmde hij het schilderen in de open lucht. Bij Père Lathuille is een zeer geslaagd voorbeeld van deze nieuwe manier van schilderen. Tijdens de eerste tentoonstellingen in 1880 en 1884 oogstte het werk om zijn schilderstijl de nodige kritiek. De schrijver Joris-Karl Huysmans prees het schilderij echter om zijn moderniteit, omdat het stadsleven van Parijs in die tijd zonder opsmuk tot onderwerp was genomen en schitterend uitgewerkt.

## Herkomst

* 4 - 5 februari 1884: het schilderij bevindt zich in de nalatenschap van Manet en wordt gekocht door Théodore Duret.
* 19 maart 1894: gekocht door Henri Van Cutsem.
* 1904: nagelaten aan de beeldhouwer Guillaume Charlier.
* 1925: nagelaten aan het Museum voor Schone Kunsten in Doornik.
# Cheilosia siciliana

Cheilosia siciliana is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Becker.
# Lepomis microlophus

Lepomis microlophus is een straalvinnige vis uit de familie van zonnebaarzen (Centrarchidae) en behoort tot de orde van baarsachtigen (Perciformes). De volwassen vis is gemiddeld 19 cm, maar kan maximaal 43,2 cm lang en 220 gram zwaar worden. De hoogst geregistreerde leeftijd is 7 jaar.

## Leefomgeving en voedsel

Lepomis microlophus is een zoetwatervis, maar kan soms ook voorkomen in brakwater. Het natuurlijke verspreidingsgebied is Noord-Amerika, van het zuiden van Indiana en Illinois tot en met Texas en South Carolina in de Verenigde Staten. Lepomis microlophus komt daar vooral voor in meren, plassen en moerassen. Lepomis microlophus komt als exoot ook voor in de binnenwateren van Afrika.
Lepomis microlophus foerageert op weekdieren, met name op zoetwaterslakken.

## Relatie tot de mens

Lepomis microlophus is voor de beroepsvisserij van geen belang, er wordt wel op gehengeld.
* ↑ (en) Lepomis microlophus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* (en) Lepomis microlophus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. okt. 2010 version. N.p.: FishBase, 2010.
* Foto's van deze soort op FishBase
# Astiosoma lineatum

Astiosoma lineatum is een vliegensoort uit de familie van de Asteiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Aldrich.
# Maroa

Maroa kan verwijzen naar:
* Maroa (Amazonas), een gemeente in de Venezolaanse staat Amazonas
* Maroa (Illinois), een plaats in de Amerikaanse staat Illinois
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Maroa en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Acanthoderus

Acanthoderus is een geslacht van Phasmatodea uit de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Gray.

## Soorten

Het geslacht Acanthoderus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Acanthoderus spinosus (Gray, 1834)
* Brock, P.D. Phasmida Species File Online. Version 5.0/5.0. http://Phasmida.SpeciesFile.org [bezocht 2 juli 2013]
# Bistolida kieneri

Bistolida kieneri is een slakkensoort uit de familie van de Cypraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Hidalgo.
# Chilicola griswoldi

Chilicola griswoldi is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Michener.
# Barbantus

Barbantus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van glaskopvissen (Platytroctidae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1951 door Parr.

## Soorten

* Barbantus curvifrons (Roule & Angel, 1931)
* Barbantus elongatusKrefft, 1970
* ↑ (en) Barbantus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# 1325

Het jaar 1325 is het 25e jaar in de 14e eeuw volgens de christelijke jaartelling.

## Gebeurtenissen
### januari

* 3 - Reinoud II van Gelre verwoest het Münsterse deel van Vreden tijdens de Strijd om Bredevoort.
** Reinoud verovert de heerlijkheid Bermentvelde.

### februari

* 4 - De Luikenaren vallen het kasteel van Momalle aan. Lodewijk IV van Loon stuurt ruiterij en voetvolk. Later bemiddelt hij in het conflict tussen Adolf en de Luikenaren.

### maart

* 18 - De Azteken stichten Tenochtitlan, hun nieuwe hoofdstad, op een eiland in het Meer van Texcoco. (datum legendarisch)

### november

* 28 - Alfonso XI van Castilië trouwt met Constance Manuel van Peñafiel.
* november - Op aandringen van de Franse koning doen de bisschoppen de Vlaamse opstandelingen in de kerkelijke ban.

### december

* 15 - Enschede krijgt stadsrechten van bisschop Jan van Diest.

### zonder datum

* Ibn Battuta vertrekt uit Tanger voor een hadj, die zal uitgroeien tot een reis van 24 jaar die tot in China reikt en waarin hij meerdere keren Mekka bezoekt.
* Karel I Robert van Hongarije maakt Visegrád zijn residentie.
* Het waterschap Het Hoog Hemaal wordt opgericht.
* oudst bekende vermelding: Houwingaham, Stratum, Terneuzen, Zuidvelde

## Opvolging

* Aquitanië en Ponthieu - Eduard II van Engeland opgevolgd door zijn zoon Eduard III
* Auvergne en Boulogne - Robert VII opgevolgd door zijn zoon Willem XII
* sultanaat van Delhi - Giyathuddin Tughluq opgevolgd door zijn zoon Muhammad bin Tughluq
* Granada - Ismail I opgevolgd door Mohammed IV
* Moskou - Joeri I opgevolgd door zijn broer Ivan I
* Portugal - Dionysius opgevolgd door zijn zoon Alfons IV
* Sleeswijk - Erik II opgevolgd door zijn zoon Waldemar V
* Württemberg - Eberhard I opgevolgd door zijn zoon Ulrich III

## Geboren

* 12 mei - Ruprecht II, paltsgraaf aan de Rijn
* Eleonora van Sicilië, echtgenote van Peter IV van Aragon
* Inês de Castro, minnares van Peter I van Portugal
* Maria van Brabant, Brabants edelvrouw
* Willem II, hertog van Gulik
* Francesco Landini, Italiaans componist (jaartal bij benadering)
* Robert Hales, Engels staatsman (jaartal bij benadering)
* Tommaso da Modena, Italiaans schilder (jaartal bij benadering)

## Overleden

* 7 januari - Dionysius (63), koning van Portugal (1279-1325)
* 5 juni - Eberhard I (60), graaf van Württemberg
* februari - Giyathuddin Tughluq, sultan van Delhi
* 21 november - Joeri I (~44), vorst van Moskou (1303-1325) en grootvorst van Vladimir (1318-1322)
* december - Karel van Valois (55), Frans prins
* Albert II van Gorizia (~57), Duits edelman
* Robert VII van Auvergne (~43), Frans edelman
* Willem Wenemaer, Vlaams ridder
* Agnes Capet, echtgenote van Robert II van Bourgondië (jaartal bij benadering)
# Les Sauvages

Les Sauvages is een gemeente in het Franse departement Rhône (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 575 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villefranche-sur-Saône.
* Les Sauvages
* Kerk van Les Sauvages

## Geografie

De oppervlakte van Les Sauvages bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is 46,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Les Sauvages met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Astiphromma anale

Astiphromma anale is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Holmgren in 1860.
# Maro ussuricus

Maro ussuricus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Maro. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Andrei V. Tanasevitch.
# Achaea boris

Achaea boris is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Geyer.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Bistolida

Bistolida is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Bistolida brevidentata (G. B. Sowerby II, 1870)
* Bistolida diauges (Melvill, 1888)
* Bistolida erythraeensis (G. B. Sowerby I, 1837)
* Bistolida goodallii (G. B. Sowerby I, 1832)
* Bistolida hirundo (Linnaeus, 1758)
* Bistolida kieneri (Hidalgo, 1906)
* Bistolida nanostraca Lorenz & Chiapponi, 2012
* Bistolida owenii (J.E. Gray in G. B. Sowerby I, 1832)
* Bistolida piae Lorenz & Chiapponi, 2005
* Bistolida stolida (Linnaeus, 1758)
* Bistolida ursellus (Gmelin, 1791)
* Bistolida vasta Schilder & Schilder, 1938
# Cheloterma invidiosa

Cheloterma invidiosa is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Meyrick.
# Barbanza (schiereiland)

Het schiereiland Barbanza (Galicisch: Península do Barbanza) is een schiereiland in het uiterste zuidwesten van de provincie A Coruña in de Spaanse autonome regio Galicië. Het schiereiland heeft een oppervlakte van bijna 470 km² en wordt gekenmerkt door de Serra da Barbanza, een bergketen met verscheidene pieken van meer dan 600 meter hoogte. Barbanza telt zeven gemeenten (waaronder Ribeira en Noia) die tezamen zo'n 95.000 inwoners tellen (2016).

## Administratieve onderverdeling

Het schiereiland Barbanza is onderverdeeld in twee comarca's: de Comarca da Barbanza en de Comarca de Noia. Het grondgebied van de Comarca da Barbanza, die vier gemeenten telt, valt samen met de zuidoostelijke helft van het schiereiland. De Comarca de Noia telt eveneens vier gemeenten: drie ervan vormen de noordwestelijke helft van het schiereiland; de vierde gemeente (Outes) ligt ten noorden ervan. De onderstaande zeven gemeenten vormen tezamen het schiereiland Barbanza:
* Comarca da Barbanza
** A Pobra do Caramiñal
** Boiro
** Rianxo
** Ribeira (hoofdplaats comarca)
* Comarca de Noia
** Lousame
** Noia (hoofdplaats comarca)
** Porto do Son
# Leucania venalba

Leucania venalba is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Moore.
# Asteracmea illibrata

Asteracmea illibrata is een slakkensoort uit de familie van de Lottiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Verco.
# Marie-Chantal contre le docteur Kha

Marie-Chantal contre le docteur Kha is een Franse misdaadfilm uit 1965 onder regie van Claude Chabrol.

## Verhaal

Een vrouw krijgt tijdens haar skivakantie een juweel in handen. Het juweel blijkt een erg gevaarlijk virus te bevatten. Zo kruist het criminele meesterbrein dr. Kha haar pad.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Marie Laforêt | Marie-Chantal |
| Francisco Rabal | Paco Castillo |
| Serge Reggiani | Ivanov |
| Charles Denner | Johnson |
| Akim Tamiroff | Dr. Kha |
| Roger Hanin | Bruno Kerrien |
| Stéphane Audran | Olga |
| Pierre-François Moro | Hubert |
| Gilles Chusseau | Gregor |
| Antonio Passalia | Sparafucile |
| Robert Burnier | Oude Zwitser |
| Claude Chabrol | Barman |

## Externe link

* (en) Marie-Chantal contre le docteur Kha in de Internet Movie Database
Le Beau Serge (1958) · Les Cousins (1959) · À double tour (1959) · Les Bonnes Femmes (1960) · Les Godelureaux (1961) · L'Œil du Malin (1962) · Ophélia (1963) · Landru (1964) · Le Tigre aime la chair fraîche (1964) · Marie-Chantal contre le docteur Kha (1965) · Le Tigre se parfume à la dynamite (1965) · La Ligne de démarcation (1966) · Le Scandale (1967) · La Route de Corinthe (1967) · Les Biches (1968) · Que la bête meure (1969) · Le Boucher (1970) · La Rupture (1970) · Juste avant la nuit (1971) · Ten Days' Wonder (1971) · Docteur Popaul (1972) · Les Noces rouges (1973) · Nada (1974) · Une partie de plaisir (1975) · Les Innocents aux mains sales (1975) · Les Magiciens (1976) · Folies bourgeoises (1976) · Alice ou la Dernière Fugue (1977) · Blood Relatives (1978) · Violette Nozière (1978) · Le Cheval d'orgueil (1980) · Les Fantômes du chapelier (1982) · The Blood of Others (1984) · Poulet au vinaigre (1985) · Inspecteur Lavardin (1986) · Masques (1987) · Le Cri du hibou (1988) · Une affaire de femmes (1989) · Jours tranquilles à Clichy (1990) · Dr. M (1990) · Madame Bovary (1991) · Betty (1992) · L'Œil de Vichy (1993) · L'Enfer (1994) · La Cérémonie (1995) · Rien ne va plus (1997) · Au cœur du mensonge (1999) · Merci pour le chocolat (2000) · La Fleur du mal (2002) · La Demoiselle d'honneur (2004) · L'Ivresse du pouvoir (2006) · La Fille coupée en deux (2007) · Bellamy (2009)
# Acheloüs (mythologie)

Acheloüs (Oudgrieks: Ἀχελώιος of Ἀχελῷος, Achelóios) was in de Griekse mythologie de riviergod van de Acheloüs en als een der Potamiden zoon van Oceanus en Tethys.
Acheloüs veranderde de Naiaden in eilanden, de Echinaden. De sirenen en Dirce zijn zijn dochters. De moeder van de sirenen was Sterope.
Met Herakles streed hij om de hand van Deïaneira. Tijdens deze strijd veranderde hij zich in een stier met het hoofd van een man. Hij veranderde ook in een waterslang, maar bij iedere verandering wist Herakles hem te verslaan. Tevens wist Herakles uiteindelijk de hoorn van Acheloüs te veroveren. De Naiaden zouden van deze hoorn later de Hoorn des overvloeds maken.
# Buinersluis

De Buinersluis (ook het 3e Verlaat of Derde Verlaat) is de derde sluis die in 1819 werd aangelegd in het nieuw aangelegde Stadskanaal in de Nederlandse provincie Groningen. In 1908 werd er een tweede sluis naast deze sluis gebouwd, vanwege het drukke scheepvaartverkeer in het Stadskanaal.
De vaarweg is aangemerkt als CEMT-klasse 0. De lengte van de oude kolk is 24,2 m, toch is de schutlengte 29 m (door de vorm van de sluiskolk), en de wijdte is 13,6 m. De doorvaarbreedte van de hoofden is maar 6,0 m. De drempeldiepte van beide drempels is KP –2,1 m. De lengte van de nieuwe kolk is 42 m en de wijdte is 6 m. De drempeldiepte van beide drempels is KP –1,9 m. Er liggen draaibruggen over de benedenhoofden
Het Buinersluis is een schutsluis die in 1819 voor 25.700 gulden werd aangelegd aan de Hoofdstraat en Hoofdkade in Stadskanaal. In de loop van de 19e eeuw werd het kanaal verder in zuidoostelijke richting gegraven. Veel neringdoenden vestigden zich in de buurt van de in het kanaal aangelegde schutsluizen, vanwege de mogelijkheden tot handel met de wachtende turfschippers.
De sluis dankt haar naam aan het feit dat ze aangelegd niet ver van de plaats waar de Buinermond uitkomt in het Stadskanaal. Monden waren haaks op het kanaal gegraven vaarten, die het achterliggende veengebied verder ontsloten. Haaks op deze monden werden zogenaamde wijken gegraven.
De Buinersluizen, inclusief de draaibruggen en sluiswachterswoning, zijn aangemerkt als een rijksmonument.
* 1 2 Oude kolk 3e Verlaat of Buinerverlaat. Rijkswaterstaat. Gearchiveerd op 19 november 2023. Geraadpleegd op 20 november 2023.
* 1 2 Nieuwe kolk 3e Verlaat of Buinerverlaat. Rijkswaterstaat. Gearchiveerd op 19 november 2023. Geraadpleegd op 20 november 2023.
* 1 2 Vaarwegen in Nederland (pdf). Vaarweg Veendam-Stadskanaal-Ter Apel (019) Pagina 36 / 504. Rijkswaterstaat (November 2023). Geraadpleegd op 20 november 2023.
* 1 2 Gemeente Stadskanaal: Sluizen