OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Queer as Folk

Queer as Folk kan verwijzen naar:
* Queer as Folk (Groot-Brittannië) (1999), Britse televisieserie over een groep van homoseksuele mannen.
* Queer as Folk (Verenigde Staten) (2000-2005), Noord-Amerikaanse remake van de Britse serie.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Queer as Folk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Station Wien Rennweg

Haltestelle Wien Rennweg is een station van de S-Bahn van Wenen. Het station is verbouwd tussen 2000 en 2002 om de accommodaties voor de City Airport Train te bouwen. De perrons van de S-Bahn liggen onder het kruispunt van de Rennweg met de Urgarggasse. Men kan hier overstappen op bussen en trams. In de plannen van de metro was een zuidtak van de metrolijn U2 opgenomen die onder de Rennweg zou lopen met een halte bij station Rennweg. De zuidtak van de U2 krijgt een westelijker gelegen traject in het kader van het project Linienkreuz U2xU5. De "oude" zuidtak geldt sinds 2018 als mogelijke verlenging van U5.
# Vidius spitzi

Vidius spitzi is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Mielke.
# Ronde van Duurswold

De Ronde van Duurswold is een natuurijsklassieker die wordt verreden in het Groningse streek Duurswold, op het ijs van het Schildmeer. De wedstrijd wordt georganiseerd door de KNSB en de IJscentrale Duurswold in samenwerking met IJsvereniging De Noorder Rondritten en de Stichting Natuurijsklassiekers en telt mee voor het klassement van Natuurijsklassiekers. De Ronde van Duurswold geldt als een alternatief voor de Noorder Rondritten.

## Geschiedenis
### Editie seizoen 2010-2011

De eerste maal dat de Ronde van Duurswold werd verreden was in 2010 maar meteen werd hij toegevoegd aan de klassiekerslijst. De Ronde van Duurswold werd als een vroeg alternatief voor de Natuurijsklassieker Noorder Rondritten gepresenteerd. De eerste editie vond plaats op het Schildmeer op 29 december, een dag nadat de eerste klassieker, De 100 van Eernewoude was verreden. Bij de vrouwen ging de overwinning na 48 kilometer verreden te hebben naar Carla Zielman. Zij won de spurt van een kopgroep van twaalf. Maria Sterk en Jolanda Langeland mochten als nummers twee en drie mee op het podium. Bij de mannen schaatste Jorrit Bergsma in de laatste kilometers weg uit een kopgroep van dertien en kwam zo solo aan. Douwe de Vries en Geert-Jan van der Wal werden even later tweede en derde.

### Editie seizoen 2011-2012

Op 7 januari 2012 vond de tweede editie plaats van de Ronde van Duurswold. Bij de vrouwen ging de overwinning naar Foske Tamar van der Wal. Ze won de wedstrijd in de spurt van een kopgroep van vier voor Anniek ter Haar en Mireille Reitsma. Bij de mannen werd de wedstrijd beslist met een spurt van elf man. Rob Hadders won voor Ruud Aerts en Peter van de Pol.

## Uitslagen

| Jaar | Datum | Wedstrijd | Mannen | Mannen | Mannen | Mannen | Vrouwen | Vrouwen | Vrouwen | Vrouwen |
| Jaar | Datum | Wedstrijd | Km | Winnaar | Woonplaats | Tijd | Km | Winnares | Woonplaats | Tijd |
| 2010 | 29 december | 1e Ronde van Duurswold | 102 | Jorrit Bergsma | | 2:50.02 | 48 | Carla Zielman | Steenwijkerwold | 1:28.39 |
| 2012 | 7 februari | 2e Ronde van Duurswold | 80 | Rob Hadders | Groningen | 2:18:42 | 60 | Foske Tamar van der Wal | Grijpskerk | |

## Externe link

* Stichting Natuurijsklassiekers
* RTV Noord video - Ronde van Duurswold - 29 december 2010
De 100 van Eernewoude · Amstelmeer Marathon · Ronde van Loosdrecht · Westland Marathon · Driedaagse van Ankeveen · Noorder Rondritten · Noordwesthoekrit · Oldambtrit · Hollands Venetiëtocht · Ronde van Duurswold · Ronde van Skarsterlân · Rottemerentocht · USA Marathon · Veluwemeertocht
# Sepia elongata

Sepia elongata is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Sepia en behoort tot de familie Sepiidae. Sepia elongata werd in 1839 beschreven door d'Orbigny.
# Simonurius campestratus

Simonurius campestratus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simonurius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Eugène Simon.
# Simonurius expers

Simonurius expers is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Simonurius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door María Elena Galiano.
# Simonus

Simonus is een monotypisch geslacht van spinnen uit de familie van de Zoridae (stekelpootspinnen).

## Soort

* Simonus lineatus Simon, 1880
# Simonus lineatus

Simonus lineatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de stekelpootspinnen (Zoridae).
Het dier behoort tot het geslacht Simonus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Eugène Simon.
# Sint-Amanduskerk (Hoeleden)

De Sint-Amanduskerk is de kerk van de Sint-Amandusparochie in het centrum van het Belgische dorp Hoeleden.

## Geschiedenis

De Sint-Amanduskerk in Hoeleden was vroeger een hulpkapel (quarta capella). De rechten op de kerk werden in 1204 door Walter van Bierbeek aan de Abdij van Heylissem overgemaakt. Initieel werd de kerk toegewezen aan het decanaat van Diest die in de 16e eeuw de hulpkapel aanvulde met een eenvoudige kerk in classicistische stijl. Rond 1600 werd de kerk dan weer overgedragen aan het decanaat van Zoutleeuw.
Na het uitvoering van het Concordaat van 15 juli 1801, werd de kerk in 1830 opnieuw toegewezen aan het decanaat van Diest maar in 1873 werd de kerk opgenomen bij het decanaat van Tienen.
Tegenwoordig hoort de Sint-Amanduskerk in Hoeleden bij het decanaat van Zoutleeuw, federatie Neerlinter.

## Exterieur

De enkelvoudige Sint-Amandskerk is een gebouw met classicistische inslag en werd opgetrokken in baksteen, versierd met natuursteen.

## Interieur

Het koor, opgebouwd uit baksteen en witte steen, is gotisch.

### Meubilair

* Een communiebank afgewerkt in prachtig loofwerk met engelen, met de symbolen "der Passie en der Heilige Eucharistie"
* Een predikstoel uit de 17e eeuw.

### Beeldhouwwerk

* Gotische beelden:
** Een Luciabeeld
** Een Johannes de Doperbeeld
* een calvarie onder de triomfboog uit de 16e eeuw
* een grafsteen, met daarop het wapenschild van de abdis en van het keizerrijk van keizer Karel V.
* Beelden van Sint-Amandus, Sint-Rochus en Sint-Sebastiaan

### Smeedwerk

* een monstrans uit 1786
* een kelk uit 1791
* In de sacristie :
** een lavabo uit 1786
** een staande klok in Lodewijk XV-stijl
# Sint-Isidoruskerk (Utrecht)

De Sint-Isidoruskerk is een voormalige rooms-katholieke parochiekerk gevestigd aan de Egginklaan 51 in de Nederlandse stad Utrecht. De kerk was gewijd aan Isidorus van Sevilla. In 1985 werd het kerkgebouw overgenomen door Barbara Uitvaartverzorging, en is het in gebruik genomen als rouwcentrum.

## Geschiedenis

De Isidoruskerk was de tweede katholieke kerk op Kanaleneiland. De Christus Koningkerk was in 1961 in gebruik genomen en de Wederkomst des Herenkerk zou een jaar later voltooid worden. Het ontwerp van de Isidoruskerk kwam van P.H.A. Starmans. Het is, net als de andere kerken op het eiland, een typische moderne kerk met veel beton en glas. Ze werd in 1964 ingewijd en in gebruik genomen.
Na een aantal jaar nam de kerkgang ook hier af. Dit kwam naast de algehele ontkerkelijking ook door de verandering van de bevolkingssamenstelling in de wijk. Vanaf begin jaren tachtig werd er met de twee andere kerken overlegd over de toekomst. Dit resulteerde er in dat de Isidorus gesloten zou worden. Het gebouw werd echter overgenomen door Barbara Uitvaartverzorging. Zo bleef het van de sloop gespaard in tegenstelling tot de Christus Koningkerk. Als rouwcentrum is het nog steeds in gebruik.
* Beeldmateriaal van het kerkgebouw - Het Utrechts Archief
Historische kerkgebouwen: Sint-Augustinuskerk · Buurkerk · Sint-Catharinakathedraal · Domkerk · Doopsgezinde kerk · Geertekerk · Jacobikerk · Jacobuskerk · Janskerk · Kerkenkruis · Lutherse Kerk · Mariakerk · Maria Minor · Nicolaïkerk · Pieterskerk · Sint-Gertrudiskathedraal · Sint-Martinuskerk · Sint-Salvatorkerk · Sint-Willibrordkerk · Westerkerk
Overige kerkgebouwen: Adventkerk · Bethelkerk · Blijde Boodschapkerk · Gerardus Majellakerk · Heilig Hartkerk · Holy Trinity Church · H. Johannes de Doper en H. Bernarduskerk · Johanneskerk · Mattheüskerk · Nieuwe Kerk · Sint-Aloysiuskerk ·Sint-Antoniuskerk · Sint-Dominicuskerk · Sint-Gertrudiskerk · Sint-Jacobuskerk · Sint-Josephkerk · Sint-Rafaëlkerk · Stefanuskerk · Tuindorpkerk · Wederkomst des Herenkerk · Wilhelminakerk · Willem de Zwijgerkerk
Deels gesloopte kerken: Oranjekerk
Gesloopte kerken: Christus Koningkerk · Begijnekerk · Heilig Kruiskapel · Johannes de Doperkerk · Julianakerk · Lucaskerk · Onze-Lieve-Vrouw-van-Goede-Raadkerk · Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk · Oosterkerk · Sint-Bernarduskerk · Sint-Dominicuskerk (Walsteegkerk) · Sint-Ludgeruskerk · Sint-Monicakerk · Sint-Nicolaaskerk · Sint-Pauluskerk · Sint-Salvatorkerk · Vaartkerk · Zuiderkerk
Voormalige kerken: Emmaüskerk · Noorderkerk · Leeuwenbergkerk · Sint-Isidoruskerk Lijst van kerken in Utrecht
# Sint-Franciscus van Saleskerk

Een Sint-Franciscus van Saleskerk is een kerk, gewijd aan de heilige Franciscus van Sales.

## België

* Sint-Franciscus van Saleskerk (Duffel)

## Frankrijk

* Église Saint-François-de-Sales (Ambilly), Haute-Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (Annecy), Haute-Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (Auriac), Pyrénées-Atlantiques
* Église Saint-François-de-Sales (Bandol), Var
* Église Saint-François-de-Sales (Beaucourt), Territoire de Belfort
* Sint-Franciscus van Saleskerk (Boulogne-sur-Mer), Pas-de-Calais
* Église Saint-François-de-Sales (Bozel), Savoie
* Cathédrale Saint-François-de-Sales (Chambéry), Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (Courjeonnet), Marne
* Église Saint-François-de-Sales (Dième), Rhône
* Église Saint-François-de-Sales (Diffembach-lès-Hellimer), Moselle
* Église Saint-François-de-Sales (Faucigny), Haute-Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (Fontaneilles), Aveyron
* Église Saint-François-de-Sales (Gagnières), Gard
* Église Saint-François-de-Sales (Habère-Poche), Haute-Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (La Bajatière), Isère
* Église Saint-François-de-Sales (Laissaud), Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (Lamoura), Jura
* Église Saint-François-de-Sales (La Regrippière), Loire-Atlantique
* Église Saint-François-de-Sales (La Trinité), Martinique
* Église Saint-François-de-Sales (Le Chauffaud), Doubs
* Église Saint-François-de-Sales (Le Plessis-Bouchard), Val-d'Oise
* Église Saint-François-de-Sales (Le Tampon), La Réunion
* Église Saint-François-de-Sales (Les Saillants), Isère
* Église Saint-François-de-Sales (Montcarra), Isère
* Église Saint-François-de-Sales (Nantes), Loire-Atlantique
* Église Saint-François-de-Sales (Parijs)
* Église Saint-François-de-Sales (Petit-Clamart), Hauts-de-Seine
* Église Saint-François-de-Sales (Pressins), Isère
* Église Saint-François-de-Sales (Quelneuc), Morbihan
* Église Saint-François-de-Sales (Saint-Auvent), Haute-Vienne
* Église Saint-François-de-Sales (Saint-François-de-Sales), Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (Saint-Maur-des-Fossés), Val-de-Marne
* Église Saint-François-de-Sales (Seyssel), Ain
* Basilique Saint-François-de-Sales (Thonon-les-Bains) Haute-Savoie
* Église Saint-François-de-Sales (Vallières), Haute-Savoie

## Nederland

* Sint-Franciscus van Saleskerk (Lijnden)

## Polen

* Franciscus van Saleskerk (Krakau)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Franciscus van Saleskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Franciscus van Assisiëkerk (Brugge)

De Sint-Franciscus van Assisiëkerk was een parochiekerk in Sint-Kruis, deelgemeente van de Belgische stad Brugge, gelegen aan de Karel van Manderstraat 115.
Deze zaalkerk werd gebouwd in 1963 naar ontwerp van C. Vastesaeger. Het is een doorvormige bakstenen kerk in modernistische stijl. De kerk heeft een losstaande klokkentoren in de vorm van een open betonconstructie. Hiervoor bevindt zich een beeldengroep, voorstellende Sint-Franciscus die preekt tot de dieren. Eind 2015 werd de kerk aan de eredienst onttrokken.
Het interieur is sober en heeft een vlakke zoldering. De bovenlichten zijn in glas-in-lood.
Bij deze kerk bevindt zich nog een pastorie, een basisschool en een kleuterpaviljoen, eveneens in modernistische stijl.
In 2019 werd de kerk overgenomen door het bestuur achter de school MIA-Brugge, voorheen Instituut Mariawende-Blydhove). Die zal de kerk ombouwen tot een sportzaal en polyvalente zaal.
De klokken van deze kerk zijn overgebracht naar de dekenale Sint-Amandus en Blasiuskerk te Waregem, alwaar ze zullen dienst doen in de toekomstige stadsbeiaard.

## Externe link

* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ https://www.brugge.be/stad-brugge-verkoopt-voormalige-sint-franciscuskerk-karel-van-manderstraat-
# Sint-Luciuskerk (Essen)

De Sint-Luciuskerk (Duits: St.-Lucius-Kirche) is een katholiek kerkgebouw in het Essense Stadtteil Werden, Noordrijn-Westfalen. De kerk was vroeger een filiaalkerk van een Benedictijns klooster en geldt als een van de oudste parochiekerken van Duitsland.

## Geschiedenis

Het bouwbegin van de kerk gaat terug op het jaar 995 onder de abt Werinbert; de wijding ervan geschiedde door de Keulse aartsbisschop Anno II in 1063.
Oorspronkelijk betrof het gebouw een eenvoudige zaalkerk, waaraan rond 1100 lage zijbeuken werden toegevoegd. De zijbeuken worden van het schip gescheiden middels zware pijlers afgewisseld door lichtere zuilen (volgens het alternerend stelsel). De noordelijke koormuur toont nog de oorspronkelijk drieledige opbouw met een nisachtig triforium. Tussen de bogen en de lichtbeuk bleven noemenswaardige resten van vroegromaanse fresco's bewaard.
Opvallend is ook de ingangshal, die voor de zware, vestingsachtige westelijke toren werd gebouwd. Twee kleine torens boven de oostelijke traveeën flankeren het koor.
Na de secularisatie in 1803 werd het gebouw vanaf 1811 als graanschuur en later als woonruimte gebruikt, tot men vanaf 1957 de opgetrokken tussenmuren en binnenruimtes weer verwijderde. De herstelde kerk werd in 1965 opnieuw gewijd.
In 1968 werden zowel de voor- als achterzijde van het altaar met een reliëf van de beeldhouwer Elmar Hillebrand versierd. Het balkenplafond werd in 1985 deels op basis van gevonden historische verfresten onder oudere lagen naar een ontwerp van Egon Stratmann (Hattingen, Ruhr) geschilderd.
De nissen van het koor bevatten nog resten van figuurlijke fresco's.
Een grote schenking maakte het bronzen portaal in 1991 mogelijk, dat door de kunstenaar Jürgen Goertz werd ontworpen. Tegenwoordig worden er in de kerk vooral erediensten voor kinderen en scholen gevierd.

## Afbeeldingen

* Fresco's
* Noordelijke apsis
* Balkenbeschildering
* Kapiteel
* (de) Uittreksel uit de monumentenlijst van de stad Essen
* (de) De kerk op Ruhrzeiten.de
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St.-Lucius-Kirche (Essen) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Ludgeruskerk (Elte)

De rooms-katholieke Sint-Ludgeruskerk (Sankt-Ludgeruskirche) is een onder monumentenzorg vallend kerkgebouw in Elte, een dorp dat sinds 1975 bij Rheine (Noordrijn-Westfalen) werd gevoegd.

## Geschiedenis en architectuur

Het godshuis geldt als de opvolger van een voormalige burchtkapel. Het onderste deel van de toren is laatgotisch. Oorspronkelijk betrof het een kleine zaalkerk in gotische stijlvormen met een polygonale koorafsluiting. De open voorhal op het zuiden werd in 1683 voltooid. In 1925 werd de kerk naar het noorden vergroot en van gewelven voorzien.

## Inrichting

* Het houten hoofdaltaar met het wapen van de prins-bisschop Maximiliaan Hendrik van Beieren, het altaarschilderij stelt de heilige Ludgerus voor.
* Een zijaltaar van zandsteen met passievoorstellingen uit 1684.
* De kanselkuip toont een bisschopsfiguur en dateert uit ± 1400, het klankbord stamt uit de tweede helft van de 16e eeuw
* Een klein doopvont in bekervorm.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Ludgerus (Elte) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Gerarduskapel (Beringe)

De Sint-Gerarduskapel is een kapel in Beringe in de Nederlandse gemeente Peel en Maas. De kapel staat aan de Eelserstraat bij nummer 21 aan de noordrand van het dorp.
Op minder dan 500 meter naar het noordwesten staat de Mariakapel van Beringe.
De kapel is gewijd aan de heilige Gerardus Majella.

## Gebouw

De niskapel is opgetrokken in rode bakstenen op een rechthoekig grondplan en wordt gedekt door een zadeldak.
In de frontgevel bevindt zich een spitsboogvormige nis die wordt afgesloten met een ijzeren hek. In de nis staat op een opzet een polychroom beeld van de heilige Gerardus Majella, die hemt toont in biddende houding met zijn handen samengevouwen.
# Sjaak van Rhijn

Jacobus Adrianus Anthonius (Sjaak) van Rhijn (Gouda, 23 september 1950) is een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk

Van Rhijn, opgeleid aan de Rotterdamse kunstacademie, werkt beurtelings in Frankrijk (Larochemillay) en in Nederland (Gouda). Hij ontving de aanmoedigingskunstprijs van de gemeente Gouda.
Na eerst met keramisch materiaal, basalt, graniet, marmer en glas gewerkt te hebben maakt hij in zijn recente werken vooral gebruik van leisteen.

## Werken (selectie)

* Bronzen bollen (1981) Crabethplantsoen Gouda
* Locks (1992), Goudse beeldenroute Gouda
* Herdenkingsmonument (1995), Krimpen a/d IJssel
* Earth Spots (2004), De Jong Gortemaker Algra architecten
* Wandreliëf van glas (2013) Paleis van Justitie locatie te Amsterdam
# Sjaak Stuurman

Sjaak Stuurman (Engels: Stan Shunpike) is een personage uit de serie boeken rond Harry Potter van de Engelse schrijfster Joanne Rowling.
Sjaak Stuurman is conducteur van de Collectebus. Hij is ongeveer 18 jaar, heeft een lang postuur, heel veel puistjes en draagt meestal een paars uniform.
In het derde deel ontmoet Harry Sjaak en zijn vriend Goof Blikscha als hij onbewust de Collectebus oproept. Ook vraagt Harry aan Sjaak wie de man op de foto van de Ochtendprofeet is. Sjaak legt uit dat dit Sirius Zwarts is.
In het zesde deel wordt hij gearresteerd en naar Azkaban gestuurd, omdat hij ervan wordt verdacht een Dooddoener te zijn. In het zevende en laatste deel blijkt dat Sjaak niet meer in Azkaban zit, maar meedoet met de aanval op Harry. Echter uit het uitdrukkingsloze gezicht kan worden afgeleid dat hij onder de Imperiusvloek verkeert en daardoor geen eigen wil meer heeft, en dus ook geen Dooddoener is.
# Sjaak de Bruin

Sjaak de Bruin (Rotterdam, 18 februari 1903 – aldaar, 26 januari 1969) was een Nederlands voetballer. Hij kwam als speler uit voor Hermes DVS en speelde daarnaast tussen 1929 en 1930 driemaal in het Nederlands voetbalelftal.

## Loopbaan

Zijn debuutinterland was de met 6-2 verloren uitwedstrijd tegen Zweden op 9 juni 1929. Hij moest de legendarische Harry Dénis doen vergeten, maar bleek in zijn drie interlands tegen Zweden, Noorwegen en Zwitserland niet te voldoen. Men riep daarna toch weer de toen al 34-jarige Dénis terug. Uiteindelijk zou PSV-er Sjef van Run diens opvolger worden.
In 1931 won De Bruin met Hermes DVS de Zilveren Bal door Feijenoord met 4-1 te verslaan.

## Interlandcarrière

De Bruin werd voor het eerst opgeroepen voor het Nederlands voetbalelftal door bondscoach Bob Glendenning voor de wedstrijd tegen Zweden op 9 juni 1929. In totaal speelde hij drie interlands, welke allemaal verliezend werden afgesloten.

### Gespeelde interlands

Interlands van Sjaak de Bruin voor Nederland :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie |
| Als speler bij Hermes DVS ||||||
| 1 | 9 juni 1929 | Zweden – Nederland | 6 – 2 | Oefeninterland |
| 2 | 3 november 1929 | Nederland – Noorwegen | 1 – 4 | Oefeninterland |
| 3 | 2 november 1930 | Zwitserland – Nederland | 6 – 3 | Oefeninterland |
# Skufia

Skufia is een geslacht van hooiwagens uit de familie Pyramidopidae. De wetenschappelijke naam Skufia is voor het eerst geldig gepubliceerd door Roewer in 1949.

## Soorten

Skufia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Skufia parva
* ↑ Hallan J. (2005) Pyramidopidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Slag bij Garnett's en Golding's Farm

De Slag bij Garnett's and Golding's Farm vond plaats op 27 juni en 28 juni in Henrico County, Virginia tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Deze slag maakt deel uit van de Zevendagenslag tijdens de Schiereiland-veldtocht. Terwijl de Slag bij Gaines' Mill in volle hevigheid woedde ten noorden van de Chickahominy voerde brigadegeneraal John B. Magruder een verkenning uit die zou leiden tot een kleine strijd met de Noordelijken bij Garnett's Farm. Op 28 juni vielen de Zuidelijken opnieuw aan bij Golding’s Farm. Hun aanval werd afgeslagen. Deze acties vergrootte de vrees van de Noordelijken dat de Zuidelijken ook ten zuiden van de rivier een grootscheepse aanval zouden uitvoeren.

## Achtergrond

De Zevendagenslag begon met een kleine Noordelijke aanval bij Oak Grove op 25 juni 1862. De Noordelijken verloren hierna het initiatief toen generaal Robert E. Lee een eigen offensief inzette. De Zuidelijken vielen aan bij Beaver Dam Creek op 26 juni en Gaines' Mill op 27 juni. Het Army of the Potomac begon hierna zich terug te trekken naar de James River.
Lee’s cavalerie melded dat de Noordelijke troepen hun stellingen bij de Richmond and York River spoorweg en White House hadden verlaten. Samen met de stofwolken in de verte overtuigde Lee ervan dat McClellan zich terug trok naar de James.

## De slag

Terwijl Lee de hoofdaanval uitvoerde bij Gaines’ Mill op 27 juni voerden de Zuidelijken ten zuiden van de Chickahominy verkenningen uit om de locatie van McClellans leger te vinden. Brigadegeneraal John B. Magruder beval brigadegeneraal Robert A. Toombs om de vijand te lokaliseren. Toombs, een politicus uit Georgia met een afkeer voor professionele soldaten, voerde in de plaats een aanval uit op de stellingen van brigadegeneraal William F. "Baldy" Smiths VI Corps bij de boerderij van James M. Garnett. Deze aanval werd met gemak afgeslagen door Winfield S. Hancocks brigade. Er vielen 271 slachtoffers bij de Zuidelijken.
Op 28 juni viel Toombs opnieuw aan bij de boerderij van Simon Golding. Toombs gaf op eigen initiatief het bevel aan brigadegeneraal George T. Anderson om ook de aanval in te zetten. De 7th en 8th Georgia van Andersons brigade gingen Toombs brigade vooraf en kregen het zwaar te verduren door de tegenaanval van de 49th Pennsylvania en de 43rd New York. De Zuidelijken verloren hierbij 156 soldaten.

## Gevolgen

Dit waren de enige aanvallen ten zuiden van de Chickahominy. Ze overtuigden McClellan ervan dat hij aangevallen werd uit meerder richtingen door een veel sterkere vijand. Daarom besliste bij om zijn leger terug te trekken naar de James River. Lee bleef de achtervolging volhouden wat op 29 juni zou resulteren in de Slag bij Savage's Station.