OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mahamasinastadion

Het Mahamasinastadion is een multifunctioneel stadion in Antananarivo, de hoofdstad van Madagaskar. Het is op dit moment voornamelijk gebruikt voor voetbal en rugby wedstrijden. Het stadion heeft 22.000 zitplaatsen, maar de capaciteit kan uitgebreid worden tot 40.000 toeschouwers.
Het stadion werd al verschillende malen gerenoveerd, de laatste keer in 2020. De opening van vernieuwde station vond plaats op 2 september 2021, in aanloop naar de WK-kwalificatiewedstrijd tussen Madagaskar en Benin. Het stadion werd officieel ingehuldigd op 4 september 2021 in aanwezigheid van president Andry Rajoelina en de voetballer Samuel Eto'o.

## Incidenten
### 2005

In 2005 vond er een wedstrijd plaats tussen het Zuid-Afrikaanse team Kaizer Chiefs en het Malagassische USJF Ravinala. Er was een massale opkomst en twee mensen werden vertrapt. Ze overleden ter plekke.

### 2018

In oktober 2018 verbood de CAF dat er nog twee kwalificatiewedstrijden voor het Afrikaans kampioenschap voetbal 2019 in dit stadion gespeeld mochten worden. Tevens werd er een boete uitgedeeld van US $10.000. Dit vanwege een stormloop tijdens een wedstrijd tussen Madagaskar en Senegal in dit stadion waarbij 37 mensen gewond raakten en 1 persoon overleed. Er waren te veel supporters op het duel afgekomen en te weinig politie om dit in goede banen te leiden. Ook was er maar één toegangspoort waar alle mensen doorheen moesten.

### 2019

Op 26 juni 2019 vond tijdens de feestdagen een dodelijke stormloop plaats, waarbij 17 doden vielen, voor het merendeel tieners onder de 15 jaar.
# Mahamudra

Mahamudra of Het grote symbool of Het grote zegel van de werkelijkheid (de dingen zoals ze zijn) is een term in het Vajrayana-boeddhisme voor de verwerkelijking van de ware natuur van de geest. Het Grote Zegel betekent zowel de opeenvolgende series oefeningen en meditaties, als de ontwaakte toestand van verlichting waartoe ze leiden. Het wordt voornamelijk in de kagyüschool onderwezen en leidt tot een directe ervaring van de geest. Het Grote Zegel omvat basis, weg en doel. Het is de essentie van al het boeddhistische onderricht.
# Macrostomum norfolkense

Macrostomum norfolkense is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Macrostomum, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Macrostomidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Jones & Ferguson.
# Macrostomum nassonovi

Macrostomum nassonovi is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Macrostomum, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Macrostomidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Nasonov.
# Madagaskargrasvogel

De madagaskargrasvogel (Bradypterus seebohmi synoniem: Amphilais seebohmi) is een zangvogel uit de familie Locustellidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in oostelijk Madagaskar.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Madagaskargrasvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Madagaskaribis

De madagaskaribis (Threskiornis bernieri) is een vogel uit de familie van de ibissen en lepelaars (Threskiornithidae). Het is een endemische vogelsoort van Madagaskar die tot in de jaren 1990 als ondersoort van de heilige ibis werd beschouwd.

## Herkenning

De madagaskaribis lijkt sterk op de heilige ibis. Het is een overwegend witte vogel met een zwarte nek. Hij is gemiddeld iets kleiner (65 tot 89 cm lang). Het meest opvallende verschil is de lichtblauwe iris, die bij de heilige ibis donkerbruin is. Verder is de snavel dunner en ontbreken soms de zwarte uiteinden aan de slagpennen en zijn de zwarte sierveren bij de staart wat minder ontwikkeld dan bij de heilige ibis.

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn twee ondersoorten:
* Threskiornis bernieri bernieri: Madagaskar.
* Threskiornis bernieri abbotti: Aldabra.
Naast de uiterlijke verschillen met de heilige ibis, is er een groot ecologisch verschil. De madagaskaribis is in zijn habitatkeuze veel meer beperkt. De vogel komt uitsluitend voor in leefgebieden die in het laagland liggen zoals moddervlaktes langs de kust, riviermondingen, mangroven en ondiepe zoutmeren. Bij onderzoek bleek dat de grote meerderheid van de plaatsen waar de ibissen werden aangetroffen lagen binnen twee kilometer van de kust.

## Status

De grootte van de populatie van de madagaskaribis werd in 2016 geschat op 1500 tot 1850 volwassen dieren en dit aantal daalt. Omdat meer dan 70% van de broedgebieden buiten natuurreservaten ligt, wordt de vogel bedreigd door het rapen van eieren en het verzamelen van jonge ibissen voor consumptie. Het handhaven van wetten om de vogel te beschermen is problematisch op Madagaskar. Daarnaast vindt habitatvernietiging plaats door de zwerflandbouw. Om deze redenen staat de madagaskaribis als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Madagaskaribis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ website BirdLife
* ↑ (en) Andrianarimisa, A. & Razafimanjato, G.. 2010. Madagascar Sacred Ibis Threskiornis bernieri: current population status, distribution, and implications for conservation. pp. 120–130. In: Harebottle, D.M. Craig, A.J.F.K., Anderson, M.D. Rakotomanana, H. & Muchai, M. (eds). Proceedings of the 12th Pan-African Ornithological Congress, 2008. Cape Town, Animal Demography Unit. ISBN 978-0-7992-2361-3 full text
# Mairena del Aljarafe

Mairena del Aljarafe is een gemeente in de Spaanse provincie Sevilla in de regio Andalusië met een oppervlakte van 18 km². In 2007 telde Mairena del Aljarafe 39.389 inwoners.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Maison Guiette

Het Maison Guiette, ook Les Peupliers of Huis Guiette is een Belgisch bouwwerk in 1926 ontworpen door de Franse architect Le Corbusier. Het bouwwerk is gebouwd als atelier en woning voor de Antwerpse kunstschilder René Guiette. Guiette zelf noemde zijn woning steeds Les Peupliers.
De woning uit 1927 gelegen in de Populierenlaan in Antwerpen is het enige bewaarde gebouw van Le Corbusier in België. Hij ontwierp in 1958 voor de wereldtentoonstelling Expo 58 in Brussel samen met Iannis Xenakis het Philips Pavilion, maar dit werd na de tentoonstelling gesloopt. De bouw van het huis Guiette werd van 1926 tot 1927 gesuperviseerd door architect Paul Smekens. In 1983 kwam het pand in het bezit van modeontwerpster Ann Demeulemeester. Maison Guiette werd van 1987 tot 1988 na een periode van leegstand gerestaureerd onder leiding van de Belgische architect Georges Baines, die vijf jaar later in 1993 een uitbreiding op het volume realiseerde.
Het bouwwerk werd op 24 april 1978 erkend als monument van onroerend erfgoed, wat in het Belgisch Staatsblad werd gepubliceerd op 14 juni 1978. De UNESCO Commissie voor het Werelderfgoed heeft op 17 juli 2016 in zijn 40e sessie in Istanboel ook dit pand toegevoegd aan de werelderfgoedlijst als onderdeel van een ruimere multinationale inschrijving van bouwwerken van Le Corbusier, Architecturaal werk van Le Corbusier.

## Externe link

* Huis Guiette in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
* ↑ Agentschap Onroerend Erfgoed 2016: Huis Guiette. In Inventaris Onroerend Erfgoed. Opgehaald van https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/7467 op 11-06-2016 14:41
* 1 2 Vlaanderen heeft er stuk werelderfgoed bij, De Standaard, 17 juli 2016. Gearchiveerd op 26 september 2021.
* ↑ Beschermingen onroerend erfgoed: huis Guiette of Les Peupliers, geconsulteerd op 11 juni 2016. Gearchiveerd op 3 maart 2016.
Vlaamse begijnhoven · Grote Markt van Brussel · Scheepsliften op het Canal du Centre · Belforten in België en Frankrijk · Historisch centrum van Brugge · Herenhuizen van de architect Victor Horta (Brussel) · Neolithische vuursteenmijnen in Spiennes (Bergen) · Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Doornik · Museum Plantin-Moretus · Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa · Stocletpaleis · Belangrijkste mijnsites van Wallonië · Architecturaal werk van Le Corbusier (Maison Guiette) · Historische kuuroorden van Europa (Spa) · Koloniën van Weldadigheid (Wortel-Kolonie)
# Maison Fournaise

Maison Fournaise, vroeger restaurant Fournaise, is een voormalig restaurant gelegen op het Île de Chatou, een kunstmatig riviereiland in de Seine nabij Parijs. Naast het opnieuw geopende restaurant is er ook een gemeentelijk museum gewijd aan de impressionisten waar regelmatig tijdelijke tentoonstellingen worden georganiseerd.

## Geschiedenis

In 1857 kocht de scheepstimmerman Alphonse Fournaise een terrein met enkele gebouwen op het eiland, waar hij zijn atelier vestigde en zijn vrouw in 1860 een restaurant opende. De bedoeling was, inspelend op de toenmalige mode, roeiboten te verhuren aan de Parijzenaars. Hun zoon, eveneens Alphonse geheten, zorgde voor het praktische reilen en zeilen bij de verhuur van de bootjes en hielp de dames bij het instappen. Hun dochter Alphonsine, die dikwijls model stond voor de schilders, verzorgde de ontvangst.
De plaats was geliefd bij de impressionistische schilders en werd bezocht door onder meer Claude Monet, Alfred Sisley, Berthe Morisot, Édouard Manet, Camille Pissarro en Pierre Prins. Ze waren gecharmeerd van de mooie zichten op de Seine en de schitterende lichteffecten op het water. Pierre-Auguste Renoir was er tussen 1868 en 1884 een van de frequente gasten en schilderde er zijn bekende Le Déjeuner des canotiers in 1881. Hij maakte ook portretten van Le père Fournaise en van de dochter Alphonsine. In totaal schilderde hij meer dan 30 werken te Chatou.
In 1906 werd het restaurant gesloten door Alphonsine Fournaise en verviel stilaan tot een ruïne. In 1979 werd de plaats opgekocht door de gemeente Chatou en de locatie werd in 1982 opgenomen in de lijst van beschermde monumenten. Vanaf 1984 begon men aan de restauratie en werd het geheel in oude glorie hersteld. In 1990 werd het restaurant heropend.

## Afbeeldingen

* Restaurant Fournaise.
* Restaurant Fournaise.
* Pierre-Auguste Renoir, Alphonsine Fournaise, 1875
* Pierre-Auguste Renoir, Le père Fournaise, 1875
* Pierre-Auguste Renoir, Canotiers, le déjeuner au bord de la rivière, ca. 1879
* Pierre-Auguste Renoir, Le Déjeuner des canotiers, 1881
# Maliattha fuliginosa

Maliattha fuliginosa is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Warren.
# Malitbog

Malitbog kan verwijzen naar:
* Malitbog (Bukidnon), een gemeente in de Filipijnse provincie Bukidnon;
* Malitbog (Southern Leyte), een gemeente in de Filipijnse provincie Southern Leyte.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Malitbog en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Manfred I van Turijn

Manfred I van Turijn (ca. 950 - 1000) was markgraaf van Turijn.
Manfred volgde zijn vader op in 977 en werd markgraaf van Turijn, markgraaf van Susa en graaf van Auriate. Later werd hij ook graaf van Albenga, Asti, Alba, Bredelo en Ventimiglia. Manfred was in zijn tijd de grootste landeigenaar van Noord-Italië en een machtig feodaal heer. Hij liet zijn bezittingen vooral door verwanten en vazallen besturen. Manfred controleerde de handelswegen naar Bourgondië en de Provence, en werd rijk door tolheffing en muntslag. Hij was zeer actief in de ontginning van woeste grond, die in de tijd na het verval van het Romeinse Rijk was verlaten. Manfred stichtte daarbij een groot aantal kloosters en kastelen. Vooral de kloosters hadden een belangrijke rol en kregen grote hoeveelheden woeste grond als schenking, om te ontginnen. Manfred oefende als voogd een strakke controle over deze kloosters uit. Onder zijn bewind kwam Pavia tot grote bloei.
Manfred was zoon van Arduin van Auriate en Emilia. Hij was getrouwd met Prangorda van Reggio, dochter van Adalbert-Atto van Canossa en Hildegard. Manfred en Prangorda kregen de volgende kinderen:
* Manfred II Olderik van Turijn, opvolger van Manfred
* Adalrik (ovl. Campo Malo 7 december 1036), van 1008 tot 1034 bisschop van Asti, stichtte in 1029 het klooster van Segusini Sancti Justi, gesneuveld in een veldslag
* Odo (ovl. na 1029), markgraaf
* Hugo (ovl. na 1029), markgraaf
* Atto (ovl. na 1029)
* Wido (ovl. na 1029), vader van Prangarda die was gehuwd met graaf Obizzo van Biandrate en Vercelli
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Manfred I of Turin op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Manfred in Foundation for Medieval Genealogy
# Marco Soffietti

Marco Soffietti (Rivoli, 26 december 1977) is een voormalig professional golfer uit Italië.
Soffietti werd in 1996 professional en bezocht sindsdien tot en met 2010 elk jaar de Tourschool, met uitzondering van 1999. Viermaal bereikte hij de Final Stage, wat hem het recht gaf op de Europese PGA Tour enkele toernooien te spelen. Op de Challenge Tour heeft hij enkele top-10 plaatsen behaald, op de Europese Tour is hij daarin niet geslaagd. In totaal heeft hij 33 toernooien gespeeld van de Europese PGA Tour en 142 in de Challange Tour.
# Marc Justaert

Marc Justaert (Alsemberg, 5 juni 1950) is een Belgisch bestuurder. Hij was van 1993 tot 2014 voorzitter van het Landsbond der Christelijke Mutualiteiten.

## Levensloop

Marc Justaert behaalde een licentie in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven en een bijzondere licentie sociaal recht aan de Vrije Universiteit Brussel. Hij werkte van 1976 tot 1981 op de studiedienst Cepess van de christendemocratische partijen CVP en PSC. Onder de rooms-blauwe regeringen onder leiding van Wilfried Martens in de jaren 1980 was hij eerst adviseur en nadien adjunct-kabinetschef van minister van Sociale Zaken Jean-Luc Dehaene. In 1988 werd hij kabinetschef van minister van Tewerkstelling en Arbeid Luc Van den Brande.
In september 1993 werd hij in opvolging van Jean Hallet voorzitter van de Landsbond der Christelijke Mutualiteiten nadat hij er vanaf 1990 achtereenvolgens jurist en directeur was. In juni 2014 volgde Luc Van Gorp hem in deze functie op.
In 2015 volgde Justaert Greta D'Hondt op als voorzitter van de vzw Welzijnszorg, de grootste armoedebestrijdingsorganisatie in Vlaanderen en Brussel. Datzelfde jaar werd hij tevens voorzitter van de algemene raad van het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (RIZIV). Hij is tevens voorzitter van de culturele instelling Ancienne Belgique.
* ↑ Profiel Marc Justaert, Knack, 5 oktober 1999. Gearchiveerd op 8 augustus 2022.
* ↑ Marc Justaert nieuwe CM-voorzitter, De Tijd, 24 september 1993. Gearchiveerd op 23 juni 2022.
* ↑ De C in CM zit in engagement en inspiratie, Kerknet, 30 juni 2015. Gearchiveerd op 9 september 2023.
* ↑ Luc Van Gorp wordt nieuwe baas Christelijke Mutualiteiten (CM), Trends, 15 oktober 2014.
* ↑ 'Voorzitterschap wordt een mooie sociale uitdaging', De Standaard, 21 maart 2015. Gearchiveerd op 23 juni 2022.
* ↑ Marc Justaert voorzitter algemene raad Riziv, De Tijd, 20 juni 2015. Gearchiveerd op 23 juni 2022.
# Marc Fuchs

Marc (of Mark, Marcus, Markus) Fuchs (Czortków, Koninkrijk Galicië en Lodomerië, 7 maart 1890 - Brussel 20 mei 1934, was een expressionistische schilder van de Belgische School.

## Biografie

Fuchs was van 1913 hij leerling van de Academie voor Schone Kunsten van Brussel waar hij les kreeg van Émile Vandamme-Sylva, de symbolisten Jean Delville en Constant Montald en Gisbert Combaz .
Gespot door Galerie Georges Giroux, stelde hij tentoon op de eerste Salon van Jonge Belgische Schilderkunst in januari 1923 naast Magritte, Delvaux, Pierre-Louis Flouquet en Marcel-Louis Baugniet
Hij is de antiheld van Michel de Ghelderodes antisemitische korte verhaal Eliah de schilder, gepubliceerd in zijn collectie Sortilèges et autres contes crépusculaires. De Ghelderode, gepubliceerd in 1941, legt de antisemitische haat en de morele intimidatie bloot die de schrijver Marc Fuchs zal aandoen tot het punt dat hij ervan droomt hem te vermoorden. Als hij wakker wordt en actie wil ondernemen, moet hij ontdekken dat Fuchs hem is voorgegaan door zelfmoord te plegen. Dit was niet zomaar een fictie, want de schilder pleegde daadwerkelijk zelfmoord.
* ↑ Archives Générales du Royaume, Archives du Ministère de la Justice, Sûreté publique, Service des étrangers, dossier 10 38279.
* ↑ (fr) (13 januari 1923). La Jeune Peinture Belge (Galerie Giroux). Le Peuple.
* ↑ https://artetlitterature.be/litteraturebelge/sortileges.htm. Gearchiveerd op 3 december 2022.
* ↑ https://aml-cfwb.be/actualites/71. Gearchiveerd op 9 september 2023.
# Manitou (Oklahoma)

Manitou is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Oklahoma, en valt bestuurlijk gezien onder Tillman County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 278. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 275, een daling van 3 (-1,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,8 km², geheel bestaande uit land. Manitou ligt op ongeveer 383 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Manitou.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Manitou op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Marco Weymans

Marco Weymans (Edegem, 9 juli 1997) is een Belgisch voetballer die sinds het seizoen 2022/23 uitkomt voor Beerschot VA.

## Clubcarrière

Weymans werd in 2012 door PSV Eindhoven weggeplukt bij Beerschot AC. Op zijn achttiende waagde hij zich aan de overstap naar Cardiff City, waar hij in zijn eerste seizoen soms meetrainde met het eerste elftal, maar uiteindelijk slaagde hij er niet in om door te breken bij de Welshe club. Weymans keerde daarop terug naar België, waar hij bij AFC Tubize zijn profdebuut maakte. Met anderhalf seizoen profvoetbal in de benen ondertekende hij in januari 2019 een contract bij de Zweedse eersteklasser Östersunds FK. In zijn eerste seizoen kwam hij in 14 van de 30 competitiewedstrijden in actie.
Nadat zijn contract bij Östersunds begin 2022 afliep zat Weymans even zonder club. In april 2022 raakte bekend dat Weymans aansloot bij de trainingen van Beerschot VA om zijn conditie te onderhouden, de club was toen net gedegradeerd uit de hoogte Belgische divisie. Op 24 juni 2022 maakte Beerschot bekend dat Weymans de club had kunnen overtuigen hem een contract aan te bieden: hij tekende voor één seizoen met een optie op nog een bijkomend jaar. Weymans keerde zo terug naar de club waar het voor hem allemaal begon.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2017/18 | AFC Tubize | | Eerste klasse B | 24 | 2 | 2 | 0 | — | — | 26 | 2 |
| 2018/19 | AFC Tubize | | Eerste klasse B | 15 | 1 | 1 | 0 | — | — | 16 | 1 |
| 2019 | Östersunds FK | | Allsvenskan | 14 | 0 | 0 | 0 | — | — | 14 | 0 |
| 2020 | Östersunds FK | | Allsvenskan | 12 | 0 | 4 | 0 | — | — | 16 | 0 |
| 2021 | Östersunds FK | | Allsvenskan | 13 | 1 | 3 | 0 | — | — | 16 | 1 |
| 2022/23 | Beerschot VA | | Eerste klasse B | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 78 | 4 | 10 | 0 | 0 | 0 | 88 | 4 |
Bijgewerkt op 25 juni 2022.

## Interlandcarrière

Weymans was van 2012 tot 2016 jeugdinternational voor België. Toch maakte hij op 11 november 2020 zijn interlanddebuut voor Burundi in de Afrika Cup-kwalificatiewedstrijd tegen Mauritanië. Hij kon dit doen omdat zijn moeder uit Burundi afkomstig is.
* ↑ Ex-Beerschot-jeugdspeler Marco Weymans (nu Tubeke) woont nog vlak bij Kiel Gazet van Antwerpen, 19 augustus 2017. Gearchiveerd op 6 december 2019.
* ↑ Marco Weymans verlaat Tubeke voor Zweeds avontuur Het Nieuwsblad, 31 januari 2019. Gearchiveerd op 6 december 2019.
# Marco Wölfli

Marco Wölfli (Grenchen, 22 augustus 1982) is een Zwitsers-Italiaans voormalig professioneel voetballer die speelde als doelman. Tussen 1999 en 2020 speelde hij voor Young Boys, afgezien van een korte verhuurperiode bij FC Thun. Wölfli maakte in 2008 zijn debuut in het Zwitsers voetbalelftal en speelde uiteindelijk elf interlands.

## Clubcarrière

Wölfli doorliep de jeugdopleiding van BSC Young Boys en brak ook door bij die club, maar na drie jaar verkaste hij op huurbasis naar FC Thun, omdat hij daar meer aan speeltijd toe zou komen. Hij speelde veertien wedstrijden voor Thun en keerde daarop terug naar Young Boys, waar hij vanaf dat moment een vaste basisplaats kreeg. In april 2019 zette club en speler hun handtekening onder een contractverlenging tot medio 2020. Aan het einde van het seizoen 2019/20 zette de doelman een punt achter zijn carrière.

## Interlandcarrière

Wölfli maakte zijn debuut in het Zwitsers voetbalelftal op 19 november 2008, toen er met 1–0 gewonnen werd van Finland. Van bondscoach Ottmar Hitzfeld mocht de doelman in de basis beginnen en de gehele wedstrijd meespelen.
Interlands van Marco Wölfli voor  Zwitserland :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie |
| Als speler bij Young Boys |||||||
| 1 | 19 november 2008 | Zwitserland – Finland | 1 – 0 | Vriendschappelijk |
| 2 | 11 februari 2009 | Zwitserland – Bulgarije | 1 – 1 | Vriendschappelijk |
| 3 | 14 oktober 2009 | Zwitserland – Israël | 0 – 0 | WK 2010 kwalificatie |
| 4 | 3 maart 2010 | Zwitserland – Uruguay | 1 – 3 | Vriendschappelijk |
| 5 | 5 juni 2010 | Zwitserland – Italië | 1 – 1 | Vriendschappelijk |
| 6 | 3 september 2010 | Zwitserland – Australië | 0 – 0 | Vriendschappelijk |
| 7 | 8 oktober 2010 | Montenegro – Zwitserland | 1 – 0 | EK 2012 kwalificatie |
| 8 | 12 november 2010 | Zwitserland – Wales | 4 – 1 | EK 2012 kwalificatie |
| 9 | 17 november 2010 | Zwitserland – Oekraïne | 2 – 2 | Vriendschappelijk |
| 10 | 26 maart 2011 | Bulgarije – Zwitserland | 0 – 0 | EK 2012 kwalificatie |
| 11 | 29 februari 2012 | Zwitserland – Argentinië | 1 – 3 | Vriendschappelijk |
# Marie Josephine

Marie Josephine is een vrouwelijke voornaam

## Europese adel/koningshuizen

* Maria Josephine van Savoye
* Marie José van België, koningin van Italië
* Maria José van Bragança, moeder van koningin Elisabeth van België
* Maria Josepha van Beieren, keizerin van het HRR
* Maria Josepha van Oostenrijk, keurvorstin van Saksen en koningin van Polen
* Maria Josepha Hermengilde Esterházy
# Marieke de Boer

Marieke de Boer (Delfzijl, 18 juli 1992) is een Nederlands voetballer die sinds 2018 speelt als verdediger bij het Duitse SV Meppen in de 2. Bundesliga.

## Carrière

De Boer begon haar voetbalcarrière bij vv SGV. Via Oranje Nassau kwam ze in 2009 terecht bij sc Heerenveen, waarmee ze sindsdien uitkomt in de Eredivisie Vrouwen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2009/10 | sc Heerenveen | Nederland | Eredivisie | 2 | 0 |
| 2010/11 | sc Heerenveen | Nederland | Eredivisie | 21 | 0 |
| 2011/12 | sc Heerenveen | Nederland | Eredivisie | 10 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 33 | 1 |
Laatste update 14 mei 2012 13:34 (CEST)