OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Italo-Argentijnen

Italo-Argentijnen (Spaans en Italiaans: italo-argentino) zijn in Argentinië woonachtige personen van Italiaanse komaf. Naar schatting zijn er zo’n 17 miljoen Argentijnen met Italiaanse voorouders (ongeveer 37% van de bevolking), waardoor het de grootste etnische groep van het land is.
Italianen kwamen van 1857 tot 1940 in groten getale naar Argentinië en maakten zo 44,9% van de totale immigratie uit, wat meer is dan welk ander land ook, Spanje inbegrepen, dat een aandeel van 31,5% had. De migratie bleef ook daarna doorgaan, zij het in kleineren getale. De Italiaanse samenleving is samen met de Spaanse de ruggengraat van de huidige Argentijnse gemeenschap. De Argentijnse cultuur heeft vele verbindingen met de Italiaanse cultuur.

## Taal

Ongeveer 1.000.000 Argentijnen spreken Italiaans, waardoor het de tweede taal is in het land, na het Spaans. Ondanks het groot aantal immigranten kon het Italiaans nooit overheersen, voornamelijk omdat de inwijkelingen voornamelijk hun regionale taal (zoals het Napolitaans) spraken en niet het standaard Italiaans. Toch heeft het Italiaans zijn stempel gedrukt op het Spaans dat in Argentinië gesproken wordt. In de regio rond Buenos Aires wordt het Rioplatensisch-Spaans gesproken dat invloeden heeft uit de Italiaanse regionale talen, voornamelijk het Napolitaans. Tot aan het begin van de twintigste eeuw leek het Spaans dat in Buenos Aires gesproken werd vooral op het Spaans dat in Andalusië gesproken wordt.

## Keuken

De Argentijnse keuken wordt sterk geïnspireerd door de Italiaanse keuken. Gerechten zoals pasta en pizza zijn erg gebruikelijk.

## Statistieken

Italiaanse immigranten naar Argentinië 1861-1920 (per decennium) :
| Periode | totaal | Italianen | % |
| 1861–1870 | 159.570 | 113.554 | 71 |
| 1871–1880 | 260.885 | 152.061 | 58 |
| 1881–1890 | 841.122 | 493.885 | 59 |
| 1891–1900 | 648.326 | 425.693 | 57 |
| 1901–1910 | 1.764.103 | 796.190 | 45 |
| 1911–1920 | 1.204.919 | 347.388 | 29 |
| 1861-1920 | 3.798.925 | 2.270.525 | 47 |

## Galerij

Bekende Italo-Argentijnen:
* Manuel Belgrano
* Carlos Pellegrini
* Florentino Ameghino
* Arturo Frondizi
* Arturo Umberto Illia
* Astor Piazzolla
* Gabriela Sabatini
* Gabriel Batistuta
* Lionel Messi
* Paus Franciscus
* Manu Ginóbili
# Jacques Judah Lyons

Jacques Judah Lyons (Suriname, 25 augustus 1814 - New York, 12 augustus 1877) was een in Surinaams-Amerikaans rabbijn.

## Biografie

Lyons werd geboren en getogen in Suriname. Hier kreeg hij ook zijn priesteropleiding van de Spaans-Portugees-joodse gemeente aldaar, Neveh Shalom. In 1837 verliet hij Suriname en vertrok hij naar Richmond, Virginia, waar hij twee jaar predikant was van de congregatie Beth Schalom. In 1839 werd hij gekozen tot predikant van de Spaans-Portugese gemeente Shearith Israel in Manhattan, New York, waar hij Isaac Seixas opvolgde. Hij diende de congregatie achtendertig jaar lang, waarbij hij met succes elke vernieuwingsbeweging tegen wist te houden.
Lyon was medeoprichter van het ziekenhuis The Jews' Hospital (nu Mount Sinai Hospital), actief betrokken bij de oprichting van de Joodse Raad van Afgevaardigden en Hebreeuwse Vrije Scholen en - in verband met zijn eigen gemeente - opzichter van de Polonies Talmud Torah School. Jarenlang was hij voorzitter van de Hebra Hased ve-Emet en van het Sampson Simpson Theological Fund.
Lyons bleef zijn leven lang studeren en verzamelde een bibliotheek die nu in bezit is van het Jewish Theological Seminary of America. In 1857, samen met de priester Abraham de Sola uit Montreal, stelde hij een Hebreeuwse kalender van vijftig jaar op die hij samen met een essay over het joodse kalendersysteem publiceerde.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jacques Judah Lyons op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jan Herman van Eeghen

Jan Herman van Eeghen (Amsterdam, 21 september 1849 – aldaar, 22 oktober 1918) was een Nederlands bankier en kunstverzamelaar.

## Leven en werk

Van Eeghen, telg van het doopsgezinde patriciërsgeslacht Van Eeghen, was een zoon van Christiaan Pieter van Eeghen (1816-1889) en Catharina Huidekoper (1822-1879). Hij trouwde met Anna Maria du Mée (1862-1949). Van Eeghen was lid van de bankiersfirma H. Oyens & Zonen, een voorloper van de bank Oyens & Van Eeghen.

### Kunstverzamelaar

Hij was lid en bestuurslid van Vereeniging tot het Vormen van een Openbare Verzameling van Hedendaagsche Kunst te Amsterdam (VVHK), die in 1874 door zijn vader was opgericht. J.H. van Eeghen bezat schilderijen van onder anderen Jozef Israëls, Johan Barthold Jongkind, Hein Kever, Jacob Maris en Anton Mauve. Hij gaf een groot deel van zijn kunstverzameling, waaronder 58 werken van de Haagse School in bruikleen aan de VVHK. Hij was betrokken bij de totstandkoming van het in 1895 geopende Stedelijk Museum Amsterdam, waar de collectie van het VVHK werd ondergebracht. Van Eeghen was er enige tijd lid van de commissie van toezicht.
Bij het grote publiek kreeg Van Eeghen meer bekendheid door het kortstondige huwelijk van 1907 tot 1912 met de verpleegster Anna Maria du Mée. Zij verpleegde mogelijk ook Van Eeghen, die aan epilepsie leed. Du Mée gaf -zeer tegen de zuinige aard van de familie Van Eeghen- het geld sneller uit dan het binnenkwam. Van Eeghen heeft hierdoor het familiehuis en een aanzienlijk deel van de kunstverzameling moeten verkopen. Toen hij in 1918 overleed, waarschijnlijk aan de Spaanse griep, liet hij zijn ex-vrouw toch een aanzienlijk legaat na. Een deel van de collectie kwam bij haar overlijden wereldwijd in het nieuws toen deze geveild werd. De Mée bleek na de scheiding zeer sober te hebben geleefd, de kostbaarheden meer dan 30 jaar zorgvuldig verpakt in kisten en kratten. Diverse musea waaronder het Rijksmuseum Amsterdam en het Haags Gemeentemuseum hebben op deze veiling hun collectie verrijkt.
Van Eeghen overleed op 69-jarige leeftijd, hij werd begraven op Westerveld in Driehuis.

## Literatuur

* Hooft, C.G. 't (1900) De Schilderijen-Verzameling van den Heer J.H. van Eeghen. Amsterdam: Vereeniging tot Bevordering van Beeldende Kunsten.
* 1 2 Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Nederland's Patriciaat 45 (1959), p. 167
* ↑ Don, A. (2014) Van gastheer tot wegbereider : Het verzamelbeleid van Cornelis Baard in het Stedelijk Museum Amsterdam, 1905-1936.. Masterscriptie Universiteit van Amsterdam.
* ↑ De collectie van de vereniging met de lange naam
* ↑ Stedelijk Museum: Geschiedenis
* ↑ Maarten Hell, "Mée, Anna Maria du", in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.
# Jan Hero Kolk

Jan Hero Kolk (Hoogezand, 24 augustus 1845 - Groningen, 12 juli 1925) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Kolk werd in 1845 in Hoogezand geboren als zoon van de winkelier Berend Geerts Kolk en van Jantje Hilbrands. Kolk was van zijn beroep houtkoper. Op 17 mei 1883 werd hij benoemd tot opvolger van Nanning Theodoricus Wildeman als burgemeester van Slochteren. Hij vervulde deze functie gedurende twaalf jaar. Met ingang van 20 mei 1895 kreeg hij op zijn verzoek eervol ontslag als burgemeester van Slochteren. Hij werd in deze functie opgevolgd door Harm Everts Broekema.
In 1894 nam de raad van Slochteren een motie aan, waarin betreurd werd dat Kolk zich in zijn functie van burgemeester laatdunkend had uitgelaten over een plaatselijke onderwijzer en enkele raadsleden, die hij beschuldigde van socialistische sympathieën en het voeren van oppositie.
Kolk trouwde op 16 oktober 1867 te Bellingwolde met Frouwina Dallinga, dochter van een landbouwer uit Siddeburen. Na haar overlijden in 1902 hertrouwde hij met Willemina Meijer. Kolk overleed in juli 1925 op 79-jarige leeftijd in zijn woonplaats Groningen. Hij werd begraven op de Zuiderbegraafplaats aldaar.
* ↑ Het nieuws van den dag d.d. 6 juli 1894:
* ↑ Leeuwarder Courant d.d. 7 juli 1894: "Uit Slochteren's gemeenteraad"
# Jan van Casteren

Johannes Waltherus Cornelius (Jan) van Casteren (Schaijk, 13 september 1929 – Waalwijk, 15 december 2008) was een Nederlands politicus van de KVP en later het CDA.
Van Casteren studeerde Sociale Wetenschappen aan de Katholieke Economische Hogeschool te Tilburg en was vanaf 1957 directeur van het diocesaan sociaal charitatief centrum van het Bisdom Breda. Daarnaast was hij ook actief in de lokale politiek; zo was hij gemeenteraadslid in Breda. In juni 1966 werd hij benoemd tot burgemeester van Oudenbosch. In augustus 1975 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Waalwijk wat van Casteren zou blijven tot 1 oktober 1990, toen hij vervroegd met pensioen ging.
Hij overleed eind 2008 op 79-jarige leeftijd.
# Jan van Cleve

Jan van Cleve, ook Jean van Cleve of Jan van Cleef, (Venlo, 6 januari 1646 – Gent, 19 december 1716) was een kunstschilder, die op het eind van de 17e eeuw en het begin van de 18e eeuw vooral in de Zuidelijke Nederlanden bekendheid verwierf.

## Levensloop

Van Cleef werd in 1646 in Venlo, in de Spaanse Nederlanden, geboren. Volgens Flament was hij een zoon van Gabriel van Cleef, een soldaat in Spaanse dienst en Elizabeth Jansens.
Hij vertrok van Venlo naar Brussel om daar het schilderen te leren. Hij werkte er eerst bij Louis Cousin en vervolgens bij Gaspar de Crayer. Zijn schilderstijl is verwant met die van De Crayer. Zeker is dat hij aan schilderijen van De Crayer heeft gewerkt en deze ook heeft gekopieerd. Van Cleef schilderde historische genrestukken en religieuze taferelen.
Van Cleef volgde De Crayer toen die verhuisde van Brussel naar Gent. Na de dood van De Crayer werkte hij een aantal tekeningen af voor wandtapijten die koning Lodewijk XIV had besteld in Antwerpen; Van Cleef verbleef enkele maanden hiervoor in Parijs. Nadien, in 1668, vestigde hij zich als kunstschilder in Gent. In 1680 huwde hij er met Joanna Driesen, met wie hij negen kinderen had. Hij kreeg bestellingen voor schilderwerken voornamelijk van kloosters en kerken in het graafschap Vlaanderen en het hertogdom Brabant.
In Gent werd de schilder na zijn dood in de Sint-Michielskerk bijgezet. In Venlo kreeg hij een medaillon in de buitenmuur van het stadhuis. Ook werd in de Venlose Rosariumbuurt een straat naar hem vernoemd: de Van Cleefstraat.
Veel van zijn werken bevinden zich in musea in België. Het schilderij Sint Joris en de draak behoort tot de collectie van het Limburgs Museum. De rooms-katholieke parochie Sint Martinus in Venlo is in het bezit van enkele van zijn werken, waaronder "Ecce Homo" en de "Annunciatie".
* Flament, A.J. "Cleef, Jan van" in: Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek
* (en) Original Catholic Encyclopedia: "Jan Van Cleef"
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
Noten
* ↑ Flament (1914)
* ↑ RKD
* ↑ (fr) Thonissen, Jean-Jacques; Académie royale de sciences, des lettres et des beaux-arts, Brussel, Cleef, Jean van. Biographie nationale de Belgique, Tome 4ème blz 141-142. H. Thiry, Brussel (1873).
* Biografisch Portaal: 25477614
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: clee011
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6954 1631
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069980888
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 17246
* Union List of Artist Names: 500047777
* Virtual International Authority File: 95998248
* WorldCat (via VIAF): 95998248
# Jan Roelfs

Jan Roelfs kan verwijzen naar:
* Jan Roelfs (1957) - Een Nederlands production designer
* Jan Roelfs (1963) - Een Nederlands sportverslaggever
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Roelfs en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Willem Marie Bosch van Oud-Amelisweerd

Jan Willem Marie Bosch van Oud-Amelisweerd, (Utrecht, 22 september 1860 – aldaar, 23 maart 1941) was een Nederlandse jurist en politicus.

## Familie

Bosch was lid van de familie Bosch en een zoon van jhr. mr. Wilhelmus Johannes Marie Bosch van Oud-Amelisweerd (1829-1899) en jkvr. Anna Catharina van de Poll (1833-1916) en kleinzoon van Johannes Wilhelmus Henricus Bosch. Hij trouwde met Lucia Anna Maria Blankenheijm (1869-1943). Uit dit huwelijk werden twee dochters en een zoon geboren.

## Loopbaan

Bosch studeerde rechtswetenschap aan de Universiteit Utrecht. Hij promoveerde in 1885 op zijn proefschrift Asyl en uitlevering, historisch geschetst en vestigde zich vervolgens als advocaat en procureur in Utrecht. Hij was in 1889 mede-oprichter van de katholieke studentenvereniging Veritas en werd de eerste voorzitter, wat hij tot 1897 bleef. In dezelfde periode (1889-1897) was hij ambtenaar van het Utrechts Openbaar Ministerie voor de kantons Amersfoort, Breukelen-Nijenrode en Woerden. Hij werd substituut-officier van justitie in Roermond (1897-1899) en Amsterdam (1899-1905) en was aansluitend rechter (1905-1910), vicepresident (1910-1911) en president (1911-1927) van de arrondissementsrechtbank te Utrecht.
Bosch was van 13 oktober 1914 tot 18 september 1923 lid van Eerste Kamer der Staten-Generaal. Hij hield zich vooral bezig met justitiële onderwerpen en binnenlands bestuur. Hij legde zich in 1917 node neer bij de invoering van het algemeen (mannen)kiesrecht.
Bosch werd in 1922 benoemd tot ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij overleed in 1941 op tachtigjarige leeftijd.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.

### Noten

* ↑ Overlijdensadvertentie in De Tijd, 24 maart 1941
* ↑ Nederland's Adelsboek 89 (1989), p. 295.
# Jean-Martin Charcot

Jean-Martin Charcot (Parijs, 29 november 1825 - Morvan, 16 augustus 1893) was een Franse arts die wordt beschouwd als een van de grondleggers van de neurologie.
Na aan de Sorbonne gepromoveerd te zijn met als specialisme gewrichtsreuma, ging hij werken als ziekenhuisarts. Hij trouwde in 1864 met een rijke weduwe, Madame Durvis, en samen kregen ze twee kinderen, Jeanne en Jean-Baptiste. Laatstgenoemde werd een beroemde poolreiziger. Na enige jaren keerde Jean-Martin Charcot terug naar Parijs, waar hij werd benoemd tot hoogleraar in de pathologische anatomie. Hij verrichtte zeer veel onderzoek naar anatomie en de pathologie van het zenuwstelsel en ontdekte de ziekte amyotrofe laterale sclerose (ALS). Ook toonde hij aan dat multiple sclerose en de ziekte van Parkinson twee verschillende ziekten waren. De ziekte van Charcot-Marie-Tooth, een perifere zenuwziekte, is naar hem vernoemd samen met Pierre Marie (1853-1940) en Howard H. Tooth (1856-1926). In 1882 werd speciaal voor Charcot de eerste leerstoel voor ziekten van het zenuwstelsel opgericht aan het Hôpital de la Salpêtrière (Parijs).
Als dank en erkenning voor zijn werk werd hij in 1883 benoemd tot lid van de Académie de médecine en de Académie des sciences.
In de latere jaren van zijn carrière deed hij ook onderzoek naar de verschijnselen van hysterie, waarvoor hij onder andere hypnose gebruikte. Ook na zijn overlijden was Charcot van invloed op de psychiatrie en psychoanalyse. Veel van Charcots kennis werd namelijk overgenomen door zijn leerling/student Sigmund Freud. Ook Alfred Binet en Georges Gilles de la Tourette studeerden onder Charcot.
# Jan Wilsgaard

Jan Wilsgaard (Brooklyn, New York, 23 januari 1930 – Kungsbacka, 6 augustus 2016) was hoofdontwerper bij de Volvo Car Corporation van 1950 tot 1990.

## Inleiding

Wilsgaard studeerde aan de Göteborgse school voor toegepaste kunst, nu HDK Högskolan för Design och Konsthantverk (hogeschool voor ontwerp en constructietechniek) van de Universiteit van Göteborg, voor hij in dienst kwam van Volvo, dat toen nog onder leiding stond van medeoprichter Assar Gabrielsson. Jan Wilsgaard was een van de vijfentwintig ontwerpers die genomineerd is voor de titel Auto-ontwerper van de eeuw en is opgevolgd door Peter Horbury.

## Achtergrond en carrière

Jan Wilsgaard's vader was een Noorse zeeman. De familie is tijdens de Tweede Wereldoorlog gevlucht van Noorwegen naar Zweden.
Als hoofdontwerper ontwierp Jan Wilsgaard al de modellen tijdens zijn dienstverband bij Volvo, met een paar uitzonderingen (zoals de Volvo P1900 en de P1800 coupé). Een van zijn eerste opdrachten was het verbeteren van het ontwerp van de achterramen van de Volvo Duett, een profetisch project, gezien Wilsgaard doorging met het ontwerpen van de estate-versies van de Amazon, de 140-, 240-, 700- en 850-serie en Volvo gedurende die periode steeds meer werd geassocieerd met het stationwagen-carrosserietype.
Naast het ontwerp van de Amazon en de 144, ontwierp Wilsgaard ook de Volvo 164, alswel als zijn succesvolle aanpassing van de P1800 tot de stationwagenversie, de Volvo 1800ES. Simon Lamarre, 'chief studio designer' zei: "De P1800ES is een van de iconen geworden van Volvo", welke later de inspiratie was voor de Volvo C30.
Toen Wilsgaard de Volvo 140-serie ontwierp, zei hij: "Simple is beautiful". Het ontwerp symboliseerde robuuste, ingehouden kwaliteit, maar werd door sommigen later uitgelegd als een gebrek aan creativiteit en durf.
Op 6 augustus 2016 is Jan Wilsgaard overleden in Zweden.

## Volvo's ontworpen door Jan Wilsgaard

* Volvo P179, beter bekend als de 'Margaret Rose'
* Volvo Philip
* Volvo PV179
* Volvo Amazon
* Volvo 140-serie
* Volvo 164
* Volvo 240-serie
* Volvo 700-serie
* Volvo 850
* Volvo 262C

## Galerij

* Volvo 164, ontworpen door Jan Wilsgaard
* Volvo P1800ES, aangepast tot stationwagen door Jan Wilsgaard
* Achterkant van een P1800ES
* Volvo 740, ontworpen door Jan Wilsgaard
* De 850 was Jan Wilsgaard's laatste ontwerp voor Volvo

## Externe link

* HDK Högskolan för Design och Konsthantverk
* ↑ Scoop.co Volvo 140
# Jan Wilsbrug

De Jan Wilsbrug is een vaste brug voor voetgangers en tweewielers in Amsterdam-Zuid.
De brug overspant de Stadiongracht die hier de verbinding vormt tussen het Noorder en Zuider Amstelkanaal. Ze ligt in het verlengde van de Laan der Hesperiden en voert naar het Piet Kranenburgpad, waarlangs ook de Electrische Museumtramlijn Amsterdam rijdt. Ten westen van de brug liggen een aantal eilandjes, die het Park Schinkeleilanden vormen.
Het ontwerp is afkomstig van architect Rob Lubrecht en dateert uit 2003. De brug werd in 2007/2008 in één stuk in Vlissingen gebouwd en door Wagenborg Nedlift per schip/pontons naar haar plaats vervoerd. Er moesten zware Demag mobiele kranen aan te pas komen om de brug eerst op rijdende constructies te krijgen om ze vervolgens op de pontons achter/voor een sleepboot te hijsen. De pontons waren voorzien van draaischamels om beter door de Amsterdamse grachten te kunnen manoeuvreren. De brug werd in de lengte door het Olympiakanaal (kanaal tussen de Schinkel en de Stadiongracht) gevaren. Om dat mogelijk te maken moest brug 1634 even van haar plaats gehaald getakeld worden. Eenmaal in de Stadiongracht werd de brug in haar lengte vervoerd naar de landhoofden en vervolgens 90 graden gedraaid. Toen de brug tussen de landhoofden lag werden de pontons afgezakt en zodoende ook de brug afgevijzeld tot zij op de landhoofden en middenpijler lag.
De overspanning wordt gedragen door een stalen koker waarop het fietspad ligt. Het voetpad hangt daar als het ware aan de zijkant aan. Opvallend aan de burg is dat ze voor bij het oostelijk deel vlak is en bij het westelijk deel een boogconstructie heeft. De brug is vernoemd naar architect Jan Wils die het ontwerp leverde van het nabijgelegen Olympisch Stadion en de twee in Amsterdam bekende panden voor Citroën aan het Stadionplein.
* Architectenweb
* Wagenborg, Filmpje op Youtube
# Jan Wojnarski

Jan Wojnarski (Tarnów, 1879 - Krakau, 14 oktober 1937) was een Pools kunstschilder en graficus. Hij maakte vooral landschappen in een impressionistische stijl.

## Leven en werk

Wojnarski was de zoon van een kerkorganist. Hij studeerde aan de Academie van Schone Kunsten in Warschau, onder Florian Tinker, Jan Stanisławski en Leon Wyczółkowski. In 1904 - 1905 maakte hij een studiereis naar Italië. Na zijn terugkeer trad hij in de leer bij Jozef Pankiewicz. Vanaf 1911 trad hij in dienst bij de Academie voor Schone Kunsten in Krakau, eerst als assistent en vanaf 1929 als hoogleraar.
Wojnarski maakte vooral landschappen op klein formaat, in een impressionistische en postimpressionistische stijl. Met name de invloed van Jan Stanislawski is duidelijk herkenbaar. Ook werd hij bekend met zijn etsen en litho's. Hij werd diverse malen onderscheiden op nationale en internationale tentoonstellingen, alsook met de Orde Polonia Restituta. Hij overleed in 1937. Veel van zijn werken zijn thans te zien in het Nationaal Museum te Krakau en het Nationaal Museum te Warschau.

## Galerij

* Zomerlandschap
* Winterlandschap
* Zatyte
* Hooimijten
* Landschap bij de rivier, litho

## Literatuur

* Peter H. Feist e.a.: Het Impressionisme (samenstelling Ingo F. Walther), Taschen, München, 2010. ISBN 9783836522908
# Jan van Haeringen

Jan van Haeringen (Utrecht, 9 februari 1923 - Maastricht, 12 november 1984) was een Nederlands bestuurder en politicus. Hij behoorde tot de ARP.

## Leven en werk

Van Haeringen was een zoon van Johan Hendrik van Haeringen en Annechien Groenewold. Hij studeerde rechten. Hij trouwde met Gijsberta Gerarda Donner (dochter van Jan Donner).
Van Haeringen was eerder werkzaam voor Shell, totdat hij op 16 juni 1970 in Baarn als burgemeester werd geïnstalleerd. Van Haeringen voltrok op 28 juni 1975 het burgerlijk huwelijk tussen Christina der Nederlanden en Jorge Guillermo. Wegens ziekte legde hij zijn functie neer op 5 november 1975 om met vervroegd pensioen te gaan. Hij werd opgevolgd door J.P. Miedema. Van Haeringen overleed op 12 november 1984.
# JT Thor

Jokhow Panom "JT" Thor (Omaha, 26 augustus 2002) is een Amerikaans–Zuid-Soedanees basketballer.

## Carrière

Thor speelde collegebasketbal voor de Auburn Tigers van 2020 tot 2021. Hij werd in 2021 als 37e gekozen in de NBA draft dat jaar door de Detroit Pistons. In augustus werd hij samen met Mason Plumlee geruild naar de Charlotte Hornets voor Balša Koprivica. Bij de Hornets speelde hij van 2021 tot 2024, hij werd gedurende het seizoen 2021/22 uitgeleend aan de Greensboro Swarm.
Thor nam met de Zuid-Soedanese nationale ploeg deel aan de Olympische Zomerspelen in Parijs.

## Statistieken
### Regulier seizoen

| Seizoen | Team | WG | WS | MPW | 2P% | 3P% | FW% | RPW | APW | SPW | BPW | PPW |
| 2021/22 | Charlotte Hornets | 33 | 0 | 7,9 | 43,6 | 25,9 | 60,0 | 1,3 | 0,6 | 0,2 | 0,3 | 2,0 |
| 2022/23 | Charlotte Hornets | 69 | 8 | 14,0 | 39,9 | 31,7 | 70,2 | 2,2 | 0,5 | 0,3 | 0,3 | 3,8 |
| 2023/24 | Charlotte Hornets | 63 | 3 | 12,4 | 43,7 | 34,6 | 55,0 | 2,3 | 0,5 | 0,2 | 0,4 | 3,2 |
| Carrière | Carrière | 165 | 11 | 12,2 | 41,8 | 32,0 | 64,4 | 2,1 | 0,5 | 0,2 | 0,4 | 3,2 |
* ↑ (en) Men's Basketball 2020-21. Auburn Tigers - Official Athletics Website. Geraadpleegd op 31 juli 2024.
* ↑ (en) Leake, Austin, The Thunderous Rise of JT Thor. Sports Illustrated Charlotte Hornets News, Analysis and More (30 maart 2023). Geraadpleegd op 31 juli 2024.
* ↑ (en) Charlotte Hornets Acquire Mason Plumlee and the Draft Rights to JT Thor. www.nba.com. Geraadpleegd op 31 juli 2024.
* ↑ (en) Hornets Recall Vernon Carey Jr. and JT Thor from Greensboro Swarm. www.nba.com. Geraadpleegd op 31 juli 2024.
* ↑ (en) Lane, Tyler, Alaska’s JT Thor makes 1st Olympic appearance with South Sudan basketball. https://www.alaskasnewssource.com (27 juli 2024). Geraadpleegd op 31 juli 2024.
* Profiel op Basketball References