OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gaius Memmius (tribunus plebis in 111 v.Chr.)

Gaius Memmius was tribunus plebis in 111 v.Chr.
Hij bracht de oorlog met Jugurtha teweeg, nadat hij de door deze in het werk gestelde omkopingen had verijdeld. Hij was een vinnig bestrijder van de optimates en inzonderheid van Aemilius Scaurus, die hij een openlijk aan de kaak stelde.
Toen hij in 99 v.Chr. met Gaius Servilius Glaucia naar het consulaat dong, liet deze – met de steun van Lucius Appuleius Saturninus – hem voor het oog van de volksvergadering vermoorden, om zich van zulk een geweldig mededinger te ontdoen.
Zijn tijdgenoten roemden zijn welsprekendheid.
# Gaius Norbanus

Gaius Norbanus (overleden 82 v.Chr.) was een Romeins politicus en militair uit de late Romeinse Republiek. Hij was een aanhanger van Lucius Appuleius Saturninus en hoorde bij de partij van de populares.
Norbanus was afkomstig uit Latijnse stad Norba. Hij begon als homo novus aan de cursus honorum. Hij was volkstribuun in 103 v.Chr. In deze functie spande hij een zaak aan tegen Quintus Servilius Caepio, die als proconsul in 105 v.Chr. verantwoordelijk was voor de rampzalig verlopen Slag bij Arausio. Norbanus beschuldigde Caepio ervan te overhaast deze strijd te zijn aangegaan. Bovendien had hij de tempel van Tolosa laten plunderen. Caepio werd veroordeeld en ging in ballingschap.
Norbanus diende in 101 v.Chr. als questor onder proconsul Marcus Antonius Orator in Cilicië. In 94 v.Chr. werd Norbanus aangeklaagd voor verraad rondom zijn proces tegen Caepio van negen jaar eerder. Marcus Antonius trad op als zijn advocaat en met zijn hulp werd Norbanus vrijgesproken. In 89 v.Chr. was hij praetor en verdedigde tijdens de Bondgenotenoorlog met succes het eiland Sicilië tegen aanvallen van de Socii, een Italische stam. Ook het jaar daarna (en mogelijk nog langer) bleef hij als propraetor op Sicilië.
In 83 v.Chr. werd Norbanus, samen met Lucius Cornelius Scipio Asiaticus, tot consul verkozen. In dit jaar keerde Lucius Cornelius Sulla terug naar het Italiaanse schiereiland en de beide consuls probeerden zijn opmars te stoppen. Sulla versloeg Norbanus echter op de Tifataberg, waarop Norbanus zich terugtrok in het nabijgelegen Capua. In 82 v.Chr. werd Norbanus nogmaals verslagen, deze keer door Quintus Caecilius Metellus Pius bij Faventia in Gallia Cisalpina. Norbanus vluchtte naar Rhodos, waar hij zelfmoord pleegde omdat de eilandbewoners overwogen hem uit te leveren aan Sulla.
# Gaius Memmius Gemellus

Gaius Memmius (onterecht Gemellus, "De Tweelingbroer", genoemd), was een Romeins redenaar en dichter, tribunus plebis (66 v.Chr.) en tevens vriend van Lucretius en Catullus. Hij overleed in 47 v.Chr.

## Leven
### Zijn politieke leven

Reeds in 66, het jaar van zijn volkstribuunschap, verzette hij zit tegen de triomftocht van Lucius Licinius Lucullus - een veteraan van Sulla (!) - na diens veldtocht in Pontus.
Tijdens zijn pretuur in 58 v.Chr. behoorde hij tot de senaatspartij, zoals ook blijkt uit zijn bijdrage in het proces tegen Publius Vatinius. In die hoedanigheid voerde hij tevens oppositie tegen Publius Clodius Pulcher en Julius Caesar. Hij diende zelfs ooit een motie in tegen deze laatste, waardoor alle beslissingen van diens consulaat zouden worden ongedaan gemaakt.
In het begin een hevige aanhanger van Pompeius, kwam hij met deze in conflict, waarop hij overliep naar Caesar, dewelke hij eerder had aangevallen en die hem nu zou steunen in zijn verkiezing tot consul. Ook diens steun verloor hij in 54 v.Chr., het jaar van zijn kandidatuur voor het consulschap, toen een scandaleuze transactie aan het licht kwam waarbij hij en zijn medekandidaat betrokken waren.
Opeenvolgend veroordeeld voor illegale praktijken bij de verkiezing (ambitus), trok hij zich terug te Athene, en nadien, naar Mytilene, waar hij zeker tot 49 v.Chr. verbleef.

### Zijn privéleven

Hij was gehuwd met Cornelia Fausta, de dochter van Lucius Cornelius Sulla, bij wie hij één zoon kreeg, Gaius Memmius (consul suffectus in 34 v.Chr.). Later scheidde hij van haar, waarop ze hertrouwde met Titus Annius Milo. Bovendien stond Memmius bekend als een rokkenjager. Zo probeerde hij een relatie aan te knopen met de echtgenote van Gnaius Pompeius. In 60 v.Chr. verleidde hij, als aedilis curulis, de vrouw van Marcus Terentius Varro Lucullus.

## Memmius in de werken van beroemde schrijvers

Dat hij in het collectieve geheugen zit, heeft hij vooral te danken aan Lucretius, die zijn De rerum natura aan hem opdroeg, mogelijk met het idee om hem te bekeren tot de doctrines van Epicurus. Uit het werk van Cicero blijkt dat hij een landgoed bezat waarop de ruïnes van Epicurus' huis zich bevonden, en dat hij vastbesloten was juist op deze plek een huis voor zichzelf te laten bouwen.
De Romeinse dichter Catullus overstelpt hem in zijn Carmina 10 en 28 met scheldwoorden, omdat hij zijn ondergeschikten slecht zou behandelen.
Ook Cicero uit zich - zoals eerder vermeld in de tekst - zeer negatief over Memmius. In verband met de intrige rond Lucius Licinius Lucullus noemt hij Memmius een Paris, die niet alleen Menelaüs (Marcus Lucullus) maar ook Agamemnon (Lucius Lucullus) heeft beledigd.
Volgens Ovidius was hij de auteur van erotische gedichten. Hij bezat een behoorlijk retorisch talent, maar zijn minachting voor de Latijnse letteren en voorkeur voor Griekse modellen, vormde een handicap als advocaat.
# Gaius Mucius Scaevola

Gaius Mucius Cordus, later Gaius Mucius Scaevola genoemd, was een legendarisch Romeins jongeling, die zich in de vroege geschiedenis van Rome zou hebben onderscheiden.

## Mucius’ heldendaad

Hij begaf zich met toestemming van de senaat gedurende de oorlog met de Etruskische koning Lars Porsenna in het vijandelijke leger, om door het vermoorden van die koning Rome te bevrijden (508 v.Chr.). Nadat de laatste koning, Tarquinius Superbus was afgezet, keerde deze namelijk met hulp van Porsenna en zijn leger terug om de stad Rome in te nemen. Nadat een snelle beëindiging van de oorlog was verijdeld door het vernietigen van de brug over de Tiber en de daden van Horatius Cocles, belegerden de Etrusken de stad. Het beleg duurde zo lang dat de voorraden van Rome opraakten en Mucius’ voorstel op veel bijval kon rekenen.
In het Etruskische legerkamp - onder vermomming - aangekomen terwijl het juist soldijbetaling was, stak hij de schrijver van Porsenna neer, die hij met de hem onbekende koning verwarde, daar deze - althans in de ogen van Mucius - kostbaardere kleding droeg dan de koning zelf.
In het rumoer dat volgde werd hij opgepakt, voor Porsenna geleid en met de dood bedreigd, hield hij, naar men verhaalt, zijn rechterhand boven een komfoor dat daar om offers te brengen stond te branden, om aan de vertoornde koning te tonen, hoe weinig hij de dood vreesde, en liet haar in het vuur verteren, zonder een teken van smart te geven. Aan de verbaasde koning vertelde hij verder dat driehonderd jongemannen zich onder eed hadden verbonden om hem te doden, waartoe hij het eerst door het lot was aangewezen.
Porsenna werd hierdoor beangstigd, sloot vrede met de Romeinen en trok zich met zijn leger terug. Sedertdien droeg Mucius het cognomen Scaevola, dit betekent "de linkse" of "de linkshandige". Hij kreeg tevens van de senaat een stuk land toegewezen, later naar hem de Mucia prata ("Mucische Weide") genoemd.
# GSI Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung

Het GSI Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung is een Duits federaal instituut, gevestigd te Darmstadt in het zuiden van Zuid-Hessen, dat fundamenteel onderzoek verricht in de natuurkunde en verscheidene gerelateerde natuurwetenschappen (zoals plasmafysica, atoomfysica, kernfysica en biofysica). Een groot deel van de onderzoeksactiviteiten gaat uit naar ionen van zware elementen met behulp van deeltjesversnellers. Naast Doebna in Rusland en Berkeley in Californië, Verenigde Staten is dit de enige plaats waar superzware elementen kunnen worden gevormd. Het instituut werd in 1969 gesticht als het Gesellschaft für Schwerionenforschung (afgekort tot GSI).
De belangrijkste faciliteit van het centrum is een grote lineaire deeltjesversneller, bestaande uit de UNILAC (Universal Linear Accelerator), een synchrotron en een ESR (experimentele storagering). De UNILAC kan nucleonen een energie tussen 2 en 11,4 MeV meegeven. Op deze manier werden in het instituut verscheidene nieuwe zware elementen gecreëerd, zoals meitnerium (1982), hassium (1984), darmstadtium (1994), röntgenium (1994), bohrium (1996) en copernicium (1996).
Het Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung maakt met nog 14 andere onafhankelijke instituten deel uit van de Helmholtz-Gemeinschaft.
# Geelbuikhoningvogel

De geelbuikhoningvogel (Prionochilus maculatus) is een zangvogel uit de familie Dicaeidae (bastaardhoningvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 4 ondersoorten:
* P. m. septentrionalis: noordelijk en centraal Maleisië.
* P. m. oblitus: zuidelijk Maleisië.
* P. m. maculatus: Sumatra en Borneo.
* P. m. natunensis: Natuna-eilanden.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Geelbuikhoningvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geiseldal

Het Geiseldal is een dal in de Duitse bondsstaat Saksen-Anhalt, die vooral bekend is als vindplaats van een groot aantal fossielen uit het Midden-Eoceen.
Het Geiseldal was ongeveer 45 miljoen jaar geleden een subtropisch kustregenwoud. Op basis van fossiele vondsten in de bruinkoollagen van het Geiseldal zijn meer dan honderd soorten beschreven. Deze fossielen bestaan niet alleen uit skeletresten, maar tevens uit weke delen. De Eocene fauna van het Geiseldal is min of meer vergelijkbaar met die uit Groeve Messel in Hessen.
# Geiselbach

Geiselbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Aschaffenburg. Geiselbach telt 2.087 inwoners.
Alzenau in Unterfranken · Bessenbach · Blankenbach · Dammbach · Geiselbach · Glattbach · Goldbach · Großostheim · Haibach · Heigenbrücken · Heimbuchenthal · Heinrichsthal · Hösbach · Johannesberg · Kahl am Main · Karlstein am Main · Kleinkahl · Kleinostheim · Krombach · Laufach · Mainaschaff · Mespelbrunn · Mömbris · Rothenbuch · Sailauf · Schöllkrippen · Sommerkahl · Stockstadt am Main · Waldaschaff · Weibersbrunn · Westerngrund · Wiesen
# Geisenhain

Geisenhain is een gemeente in de Duitse deelstaat Thüringen, en maakt deel uit van de Saale-Holzland-Kreis. Geisenhain telt 195 inwoners.
Albersdorf · Altenberga · Bad Klosterlausnitz · Bibra · Bobeck · Bremsnitz · Bucha · Bürgel · Crossen an der Elster · Dornburg-Camburg · Eichenberg · Eineborn · Eisenberg · Frauenprießnitz · Freienorla · Geisenhain · Gneus · Golmsdorf · Gösen · Graitschen b. Bürgel · Großbockedra · Großeutersdorf · Großlöbichau · Großpürschütz · Gumperda · Hainichen · Hainspitz · Hartmannsdorf · Heideland · Hermsdorf · Hummelshain · Jenalöbnitz · Kahla · Karlsdorf · Kleinbockedra · Kleinebersdorf · Kleineutersdorf · Laasdorf · Lehesten · Lindig · Lippersdorf-Erdmannsdorf · Löberschütz · Mertendorf · Meusebach · Milda · Möckern · Mörsdorf · Nausnitz · Neuengönna · Oberbodnitz · Orlamünde · Ottendorf · Petersberg · Poxdorf · Rattelsdorf · Rauda · Rauschwitz · Rausdorf · Reichenbach · Reinstädt · Renthendorf · Rothenstein · Ruttersdorf-Lotschen · Scheiditz · Schkölen · Schleifreisen · Schlöben · Schöngleina · Schöps · Seitenroda · Serba · Silbitz · Stadtroda · St. Gangloff · Sulza · Tautenburg · Tautendorf · Tautenhain · Thierschneck · Tissa · Tröbnitz · Trockenborn-Wolfersdorf · Unterbodnitz · Waldeck · Walpernhain · Waltersdorf · Weißbach · Weißenborn · Wichmar · Zimmern · Zöllnitz
# Gaviotas

Gaviotas (Spaans voor "meeuwen") is een ecologisch dorp in de gemeente Cumaribo in het departement Vichada in de Llanos Orientales in Colombia. Het werd in 1971 gesticht door Paolo Lugari en er wonen ongeveer 200 mensen. Het dorp wordt voornamelijk gebruikt voor onderzoek hoe men duurzaam kan leven in Zuid-Amerika.

## Gaviotas day

In het voorjaar van 1998 kwam de auteur van het boek Gaviotas een bezoek brengen aan studenten van de Communications Arts High School in San Antonio in de Verenigde Staten. Later werd die dag benoemd tot Gaviotasdag.

## Gezondheidszorg

In 1980 werd het eerste ziekenhuis in Gaviotas geopend. Onder druk van een nieuwe wet van de Colombiaanse regering moest het ziekenhuis haar deuren tien jaar later al sluiten.
# Gaurax maculipes

Gaurax maculipes is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Sabrosky.
# Geelkeelstekelstaart

De geelkeelstekelstaart (Certhiaxis cinnamomeus) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Colombia tot Uruguay en telt acht ondersoorten:
* C. c. fuscifrons: noordelijk Colombia.
* C. c. marabinus: noordoostelijk Colombia en noordwestelijk Venezuela.
* C. c. valencianus: het westelijke deel van Centraal-Venezuela.
* C. c. orenocensis: de Orinocovallei (oostelijk Venezuela).
* C. c. cinnamomeus: Trinidad, noordoostelijk Venezuela, de Guyana's en noordoostelijk Brazilië.
* C. c. pallidus: zuidoostelijk Colombia en westelijk en centraal amazonisch Brazilië.
* C. c. caerensis: oostelijk Brazilië.
* C. c. russeolus: oostelijk Bolivia tot zuidoostelijk Brazilië, Uruguay en noordelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Geelkeelstekelstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Geelkeelmuisspecht

De geelkeelmuisspecht (Xiphorhynchus guttatus) is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels).

## Herkenning

De vogel is 22,5 tot 29,5 cm lang en weegt 45 tot 75 g, de mannetjes zijn gemiddeld 10 g zwaarder. De vogel is overwegend kaneelkleurig en vooral op de kop, nek, mantel en borst met licht okerkleurige streepjes. De bovenkant zoals de vleugels en de bovenkant van de staart zijn meer egaal roodbruin, de buik is olijfkleurig bruin. De snavel is grijs en vrij lang en gebogen.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied dat reikt van Guatemala (Midden-Amerika) tot Brazilië. Binnen dit gebied worden acht ondersoorten onderscheiden, maar over de ondersoortstatus bestaat geen consensus en dit vergt nader onderzoek.
* X. g. polystictus: O-Colombia, Venezuela, de Guyana's en extreem N-Brazilië.
* X. g. connectens: NO-Brazilië ten noorden van de Amazonerivier.
* X. g. guttatoides: van ZO-Colombia en Z-Venezuela tot O-Ecuador, O-Peru, N-Bolivia en W-Brazilië. Deze ondersoort wordt samen met X. g. eytoni ook wel als apart taxon opgevat en heet in het Engels Lafresnaye's woodcreeper (Lafresnayes muisspecht) .
* X. g. vicinalis: NC-Brazilië bezuiden de Amazonerivier.
* X. g. eytoni: NO-Brazilië bezuiden de Amazonerivier.
* X. g. gracilirostris: Ceará (O-Brazilië).
* X. g. dorbignyanus: van N- en O-Bolivia tot C-Brazilië.
* X. g. guttatus: van Paraíba tot Espírito Santo (de kust van O-Brazilië).
In het grootste deel van het verspreidingsgebied is het leefgebied van deze muisspecht vochtig, natuurlijk bos in laagland, meestal onder de 900 m boven zeeniveau. In Venezuela komt de vogel ook hoger voor, tot 2400 m. Daarnaast komt de vogel ook voor in cerrado, oude mangrovebossen en half open landschap met bosaanplantingen.

## Status

De geelkeelmuisspecht heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort in aantal afneemt door ontbossing en andere vormen van habitatverlies. Echter, het tempo van afname ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar); om deze redenen staat deze muispecht als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Geelkeelmuisspecht op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Handbook of the Birds of the World deel 8, 2003.
# Genius

Genius (Latijn voor 'voortbrenger') was een onzichtbare beschermgeest, een hoger wezen, die al het geschapene behoedde en bewaakte, maar voornamelijk zijn invloed deed gelden op het doen en laten van de mens. Het schijnt zelfs, dat men de genius van iedere mens beschouwde als de oorzaak van zijn geboorte. Het geloof aan onzichtbare geesten, die de mens in lief en leed begeleiden van de wieg tot aan het graf, heeft zich bij geen volk sterker ontwikkeld dan bij de Romeinen. Vandaar, dat men aan ieder mens een genius toeschreef.
Ieder mens, althans iedere man had zijn eigen genius. Vrouwen hadden in dezelfde zin haar iuno. Geen enkel ogenblik van zijn leven was de mens van zijn genius gescheiden. Doorgaans beschouwde men de genius als een vriendelijke, welwillende, "goede" geest, hoewel somtijds, althans in latere tijd, aan iedere mens twee genii, een goede en een kwade werden toegeschreven, of ook wel dezelfde genius geacht werd die beide hoedanigheden in zich te verenigen. Aan de ingeving van de genius voldeed men, wanneer men zijn leven in volle mate genoot; men verkortte hem in zijn rechten, wanneer men zich geoorloofde genoegens ontzegde. Het spreekt vanzelf, dat een dergelijke leer enigermate gevaarlijk was en te veel verontschuldigingen aanbood voor het toegeven aan zinnelijke neigingen, maar aan de anderen kant strekte zij toch ook om zingenot te reinigen en als het ware te heiligen. Men vereerde de genii deels door algemene feesten, deels deed ieder dit voor zichzelf op zijn geboortedag. De pater familias plaatste het beeld van zijn genius in zijn Lararium naast dat van de Lar van zijn geslacht. Hij bracht hem spijs-, drank- en reukoffers, en wanneer hij meende de ingeving van zijn genius te horen, dan handelde hij daarnaar en gaf daardoor aan deze meer invloed op zijn leven dan aan de andere goden, wier werkkring zich over een veel uitgebreidere kring uitstrekte, terwijl de genius van iedere mens op hem alleen acht gaf. Stierf iemand, dan hield ook zijn genius tegelijk met hem op te bestaan.
Maar er waren ook genii, die niet slechts op het leven van één enkele mens betrekking hadden, genii van de landbouw, van de jacht, van bepaalde streken of plaatsen, ja zelfs genii van de goden. Deze laatste laten zich aldus verklaren, dat de Romeinen, juist geheel anders dan de Grieken, aan hun goden zo weinig mogelijk een persoonlijk leven trachten te geven, maar er naar streefden zich hen als zuivere begrippen voor te stellen. Die begrippen nu, die abstractiën, die aan de personen van hun goden ten grondslag lagen, noemden zij de genii van de goden.
De Romeinen waren ook gewoon bij hun genius te zweren. "Bij mijn genius!" of ook wel "bij de Penates!" zei men in de zin van: "bij al wat mij dierbaar is." De vrouwen zwoeren in dezelfden zin bij hun iuno. Slaven zwoeren bij de genius van hun heer, en later al de inwoners van het Romeins rijk bij de genius van de keizer in de keizertijd.
Gewoonlijk werden de genii afgebeeld als schone knapen of jongelingen, van vleugels voorzien. De genii van steden en plaatsen werden dikwijls onder de gedaante van slangen voorgesteld.
# Astaenomoechus nevermanni

Astaenomoechus nevermanni is een keversoort uit de familie Hybosoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Boucomont.
# Genius loci

Het Latijnse begrip genius loci betekent letterlijk ´de geest van een plaats´. Met geest werd in de Romeinse mythologie oorspronkelijk een beschermgeest (genius) beduid, die veeltijds in de vorm van een slang werd voorgesteld. Het begrip genius loci behelsde in de Romeinse oudheid naast religieuze plekken zoals tempels en heiligdommen ook wereldlijke locaties zoals provincies, steden, pleinen, bouwwerken of specifieke ruimtes binnen gebouwen.
In de traditie van het monotheïstische christendom werd het begrip geest anders gedefinieerd, namelijk als niet-stoffelijke spiritualiteit. In deze zin betekent genius loci de geestelijke atmosfeer rond een plek, gecreëerd door de geest van de mensen die op die plek aanwezig zijn of waren. De genius loci van de Abdij van Maulbronn is bijvoorbeeld een centraal thema in het werk van Hermann Hesse, vooral in Unterm Rad/Tussen de raderen en in Narziss und Goldmund/Narziss en Goldmund.

## Architectuur

In de architectuur verwijst het begrip tevens naar de bouwrichtlijnen en kenmerken van een plaats die bepalend zijn voor het architectonisch ontwerp. Elk bouwkavel wordt gedefinieerd aan de hand van de ligging en de inbedding in de omgeving; dit resulteert in de waarde, het karakter en de gebruiksmogelijkheden.
De genius loci is echter niet alleen afhankelijk van de bodemgesteldheid, de perceelgrootte en andere meetbare factoren, maar omvat ook de atmosfeer en de ´aura´ van een plaats. Hiermee is de genius loci een construct, waarin de kennis, herinnering, waarneming en duiding van de menselijke geest samensmelten. Om opvallende bebouwing met een eigen karakter en sfeer te bewerkstelligen, wordt de genius loci veelal in het ontwerpproces van de bouwwerken meegenomen. Vooral bij bouwlocaties in bestaand stedelijk weefsel speelt dit een belangrijke rol, waarbij de aanknopingspunten die een plaats biedt worden benut in het ontwerp. Een voorbeeld hiervan is de transformatie van gesloten kerkgebouwen naar een andere functie, waarbij de cultuurhistorische elementen behouden blijven. De nieuwere architectuurtheorie streeft naar een systematische analyse van de verbindingen tussen bouwwerk en de omgevingskenmerken.

## Politiek

In de politiek staat het begrip voor de symboliek van een onderhandelingslocatie waar gewichtige bi- of multilaterale verdragen ondertekend worden, zoals de Spiegelzaal in het Kasteel van Versailles. Ook kan genius loci verwijzen naar plaatsen waar historisch belangrijke overwinningen zijn behaald, zoals Verdun of Stalingrad.
# Bevoorradingsschip

Een bevoorradingsschip (militair) is een vaartuig dat oorlogsschepen voorziet van brandstof, munitie en tal van magazijnartikelen.
Het gebruik van bevoorradingsschepen door krijgsmarines is al oud, maar kreeg vooral een hoge vlucht na de opkomst van stoomkracht in de 19e eeuw. Schepen konden toen niet langer vertrouwen op de aanwezigheid van wind, maar moesten regelmatig voorzien worden van grote hoeveelheden (aanvankelijk) steenkool en (later) stookolie.
De grote afstanden op de Grote Oceaan noopte met name de Amerikaanse marine in de Tweede Wereldoorlog eskaders bevoorradingsschepen te organiseren om de vele oorlogsschepen van brandstof en munitie te voorzien. Dergelijke eskaders bevonden zich in de regel achter de gevechtslinies, bewaakt door escortes kruisers en jagers.
Grote marines, zoals de Royal Navy en de US Navy hebben nog steeds gespecialiseerde schepen in gebruik: dat wil zeggen dat ze óf tanker zijn, óf munitieschip óf magazijnschip. Tevens hebben beide marines de meeste van hun bevoorradingsschepen ingedeeld bij aparte onderdelen, die civiel personeel in dienst hebben (Royal Fleet Auxiliary resp. Military Sealift Command) en onder civiele vlag varen.
Kleinere marines, zoals die van Canada, Griekenland, Turkije, Thailand en Nederland combineren meerdere functies in één schip en delen hun bevoorradingsschepen samen met fregatten in in eskaders. Deze bevoorradingsschepen varen onder marinevlag met militair personeel en zijn daarom oorlogsschepen. Canadese en Nederlandse bevoorradingsschepen konden daarom ook tijdens de Golfoorlog) van 1991 boardings uitvoeren.
Bevoorradingsschepen zijn tussen 8000 en 40 000 ton groot, (soms) bewapend met klein kaliber kanonnen en machinegeweren en in de regel voorzien van helikopterdek en -hangar.

## Nederland

De laatste twee bevoorradingsschepen van de Nederlandse Koninklijke Marine, de Hr. Ms. Zuiderkruis en de Zr. Ms. Amsterdam, werden afgestoten in respectievelijk 2011 en 2014. Voor de Zuiderkruis werd geen koper gevonden en het schip werd gesloopt in Izmir in Turkije; de Amsterdam werd inclusief het Goalkeeperwapensysteem verkocht aan de Peruviaanse marine en herdoopt in BAP Tacna (ARL-158).

## Civiel

De bevoorradingsschepen voor de offshore-industrie worden meestal een supplier genoemd.