OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Roodkaptwijgtimalia

De roodkaptwijgtimalia (Malacopteron magnum) is een vogelsoort uit de familie van de Timaliidae (timalia's). De vogel komt voor in bosgebieden van de Indische Archipel.

## Kenmerken

Dit is een typische twijgtimalia, een schuwe merendeels bruin gekleurde vogel, 17 cm lang. Deze vogel is lastig te onderscheiden van de schubkruintwijgtimalia die ongeveer in dezelfde habitat en gebieden voorkomt. De roodkaptwijgtimalia is bruin van boven en licht van onder en heeft een roodbruine kruin. Hij verschilt van de schubkruintwijgtimalia door het ontbreken van een roodbruine stuit, streepjes op de borst en grijze (in plaats van lichtroze) poten.

## Verspreiding en leefgebied

De roodkaptwijgtimalia is in geschikt habitat een algemeen voorkomende standvogel. Op Borneo komt de vogel voor in een groot aantal typen bos, met weliswaar een voorkeur voor ongerept regenwoud, maar de vogel ook in secondair bos, moerasbos en verwaarloosde plantages, meestal in laagland tot 450 m boven de zeespiegel, soms tot 1000 m.
De soort telt 2 ondersoorten:
* M. m. magnum: Malakka, Sumatra, noordelijke Natuna-eilanden en Borneo (behalve het noorden).
* M. m. saba: noordelijk Borneo.

## Status

De roodkaptwijgtimalia heeft een groot verspreidingsgebied dat reikt van het schiereiland Malakka over Sumatra en Borneo tot Palawan. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar de vogel gaat door de voortgaande ontbossing, vooral in bosgebieden in het laagland van het gebied, snel in aantal achteruit. Om deze reden staat ook deze twijgtimalia als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Roodkaptwijgtimalia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
Foto
* Roodkaptwijgtimalia op ibc website
# Symphurus woodmasoni

Symphurus woodmasoni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van hondstongen (Cynoglossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Alcock.
* ↑ (en) Symphurus woodmasoni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Symphurus woodmasoni. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# TF1

TF1 of TF-1 kan verwijzen naar:
* TF-1 (Spanje), een autosnelweg op het Spaanse eiland Tenerife
* TF1 (zender), een Franse commerciële televisiezender
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van TF1 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slag bij Stromboli

De Slag bij Stromboli was een zeeslag die plaatsvond op 8 januari 1676 tijdens de Frans-Nederlandse Oorlog, meer bepaald tijdens de Anti-Spaanse opstand in Messina (1674-1678). De zeeslag werd uitgevochten tussen een Franse vloot van 20 schepen onder leiding van Abraham Duquesne en een gecombineerde vloot van 19 Nederlandse en één Spaans schip onder leiding van luitenant-admiraal-generaal Michiel de Ruyter. De strijd duurde acht uur en eindigde onbeslist. De vloten vochten opnieuw bij de Slag bij Agosta.

## Verloop

De Nederlands-Spaanse en de Franse vloot troffen elkaar op de Middellandse Zee, in de buurt van het eiland Stromboli. De Ruyter kwam tot de conclusie dat zijn schepen slechter bewapend waren en met minder middelen waren uitgerust. De Ruyter had gelijk gehad toen hij tegen stadhouder Willem III vertelde dat de staatsvloot in slechte staat verkeerde. De Fransen waren ook nog eens met een grotere vloot en zij hadden de tactieken van De Ruyter bestudeerd. De Fransen waren in het voordeel en vielen aan toen zij de ideale wind hadden. Hoewel de Fransen dus de middelen hadden om een overwinning te behalen, lukte het hun niet om de Nederlands-Spaanse vloot te verdrijven. Aan de kant van Nederlands-Spaanse vloot waren de verliezen groter, maar ze hielden Napels in handen.
# Wilma van Velsen

Margot Wilhelmina (Wilma) Teunisje van Velsen (Tiel, 22 april 1964) is een Nederlands voormalig wedstrijdzwemster.
Van Velsen nam deel aan de Olympische Zomerspelen in 1980 en won daar met het Nederlands team een bronzen medaille op de 4x100 meter vrijeslag estafette. Zelf zwom ze hier de 100 en 200 meter vlinderslag. Ze won met het Nederlandse team op het Europees kampioenschap in 1981 opnieuw brons en in 1983 zilver en op het wereldkampioenschap in 1982 ook brons. Op de Olympische Zomerspelen in 1984 won ze met het team een zilveren medaille. Daar kwam ze alleen in de kwalificatierondes in actie. Van Velsen was actief bij TZC Vahalis uit Tiel.
# SV Lindenau 1848

SV Lindenau 1848 is een Duitse sportvereniging uit Leipzig, Saksen. De club komt uit het stadsdeel Lindenau. Naast voetbal is de club ook nog in andere sporten actief. Het is de tweede oudste sportvereniging uit Leipzig en een van de oudste van Duitsland.

## Geschiedenis

De club werd op 14 juli 1848 als Allgemeine Turnverein Lindenau (ATV Lindenau), in deze tijd was Lindenau nog een zelfstandig dorp buiten de grenzen van Leipzig. In 1860 werd Männterturnverein Lindenau (MTV Lindenau) opgericht en in 1882 volgde Lindenauer Turnverein (Lindenauer TV).
In 1921 fuseerde de clubs tot Die Turn- und Sportgemeinde 1848 Leipzig-Lindenau en speelde als arbeidersclub.
Na de Tweede Wereldoorlog werden alle Duitse clubs ontbonden, de club werd heropgericht als SG Lindenau-Aue. In 1951 werd de naam ZSG Industrie Konsum Leipzig aangenomen. In 1953 werd BSG Empor Lindenau opgericht dat zich toespitste op atletiek, zwemmen en handbal.
Na de Duitse hereniging werd op 16 juni 1990 de naam SV Lindenau 1848 aangenomen.
# The universe & me

The universe & me is het 6$^e$ studioalbum van de Amerikaanse zanger-gitarist Tobin Sprout. Het album werd uitgebracht op 20 januari 2017.

## Productie

Op 8 november 2016 werd er een testdruk geperst op het label Rainbo Records.

## Ontvangst

Mark Deming van AllMusic noemt Sprout in zijn recensie van The universe & me een getalenteerd songwriter. Sinds hij wegging bij Guided by Voices, heeft Sprout zich als muzikant op de achtergrond begeven. Volgens Deming heeft Sprout met The universe & me laten zien dat hij nog altijd goed werk kan afleveren dat bestaat uit simpele maar expressieve melodieën. Het album doet hem denken aan de lo-fi productie van de vroege albums van Guided by Voices. Saby Reyes-Kulkarni van Pitchfork deelt deze mening en stelt dat "he still proves that simplicity doesn't equate to half-assery". Landon MacDonald van PopMatters merkt op dat The universe & me niet alleen in geluid maar ook in motief klinkt als het vroege werk van Guided by Voices.

## Tracklist

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Tobin Sprout.

## Bezetting

* Tobin Sprout, zang & muziek
* Gary Vermillion, drums op #8 en #13

## Externe link

* (en) The universe & me op Discogs
* ↑ (en) Deming, Mark, The Universe and Me. AllMusic.
* ↑ (en) Reyes-Kulkarni, Saby, Tobin Sprout: The Universe and Me Album Review. Pitchfork (6 februari 2017).
* ↑ (en) MacDonald, Landon, Tobin Sprout: The Universe and Me. PopMatters (25 januari 2017).
* MusicBrainz release group: 4d25ffee-c17a-4f0d-a466-03451d63565e
# Symphurus undatus

Symphurus undatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van hondstongen (Cynoglossidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Gilbert.
* ↑ (en) Symphurus undatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Symphurus undatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# The Crimson Kimono

The Crimson Kimono is een Amerikaanse misdaadfilm uit 1959 onder regie van Samuel Fuller.

## Verhaal

Een gemaskerde moordenaar doodt in Los Angeles de revuedanseres Sugar Torch. De rechercheurs Charlie Bancroft en Joe Kojaku bijten zich vast in de zaak. In de kleedkamer van het danseresje vinden ze een schilderij van Sugar Torch in haar rode kimono met een kogelgat erin. Wanneer zowel Charlie als Joe verliefd wordt op de verdachte Christine Downs, heeft dat gevolgen voor het moordonderzoek.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Victoria Shaw | Christine Downs |
| Glenn Corbett | Rechercheur Charlie Bancroft |
| James Shigeta | Rechercheur Joe Kojaku |
| Anna Lee | Mac |
| Paul Dubov | Casale |
| Jaclynne Greene | Roma |
| Neyle Morrow | Hansel |
| Gloria Pall | Sugar Torch |
| Pat Silver | Moeder |
| George Yoshinaga | Willy Hidaka |
| Kaye Elhardt | Non |
| Aya Oyama | Zuster Gertrude |
| George Okamura | Karateleraar |
| Ryosho S. Sogabe | Priester |
| Bob Okazaki | George Yoshinaga |

## Externe link

* (en) The Crimson Kimono in de Internet Movie Database
I Shot Jesse James (1949) · The Baron of Arizona (1950) · The Steel Helmet (1951)· Fixed Bayonets! (1951) · Park Row (1952) · Pickup on South Street (1953) · Hell and High Water (1954) · House of Bamboo (1955) · China Gate (1957) · Run of the Arrow (1957) · Forty Guns (1957) · Verboten! (1959) · The Crimson Kimono (1959) · Underworld U.S.A. (1961) · Merrill's Marauders (1962) · Shock Corridor (1963) · The Naked Kiss (1964) · Shark! (1969) · The Big Red One (1980) · White Dog (1982) · Les Voleurs de la nuit (1984) · Street of No Return (1989)
# TF-2 (Spanje)

De Autovía TF-2 is een Spaanse autosnelweg op het Canarische eiland Tenerife. De weg verbindt de TF-1 en de TF-5 met elkaar. De weg wordt vandaar ook wel de Autovía Interconexión Norte-Sur genoemd. De weg begint bij Guajara, waar hij aansluit op de TF-5 en hij eindigt bij Santa Cruz de Tenerife waar de weg aansluit op de TF-1. In totaal is de TF-2 5,1 kilometer lang.
Autopistas: AP-1 · AP-2 · AP-4 · AP-6 · AP-7 · AP-8 · AP-9 · AP-15 · AP-36 · AP-37 · AP-41 · AP-46 · AP-51 · AP-53 · AP-61 · AP-66 · AP-68 · AP-69 · AP-71 · R-1 · R-2 · R-3 · R-4 · R-5
Autovías: A-1 · A-2 · A-3 · A-4 · A-5 · A-6 · A-7 · A-8 · A-10 · A-11 · A-12 · A-13 · A-14 · A-15 · A-16 · A-19 · A-21 · A-22 · A-23 · A-24 · A-26 · A-27 · A-28 · A-30 · A-31 · A-32 · A-33 · A-34 · A-35 · A-38 · A-40 · A-41 · A-42 · A-43 · A-44 · A-45 · A-48 · A-49 · A-50 · A-52 · A-54 · A-55 · A-56 · A-57 · A-58 · A-59 · A-60 · A-62 · A-63 · A-64 · A-65 · A-66 · A-67 · A-68 · A-70 · A-72 · A-73 · A-74 · A-75 · A-76 · A-77 · A-80 · A-81 · A-83 · A-91
Regionale Autovías: · A-92 · A-92G · A-92M · A-92N · A-316 · A-318 · A-334 · A-357 · A-376 · A-381 · A-382 · A-383 · ARA-A1 · ARA-A2 · ARA-A3 · AS-I · AS-II · AS-III · BI-631 · BI-636 · BI-637 · GI-131 · A-636 · CM-10 · CM-40 · CM-41 · CM-42 · CM-43 · CM-44 · CM-45 · A-231 · A-601 · CL-631 · C-13 · C-14 · C-15 · C-16 · C-17 · C-25 · C-31 · C-32 · C-33 · C-35 · C-58 · C-60 · C-65 · EX-A1 · EX-A2 · EX-A3 · EX-A4 · EX-C1 · AG-11 · AG-22 · AG-41 · AG-53 · AG-54 · AG-55 · AG-56 · AG-57 · AG-58 · AG-59 · AG-64 · M-45 · M-406 · M-407 · M-409 · M-501 · M-506 · M-607 · RM-1 · RM-2 · RM-3 · RM-11 · RM-15 · RM-16 · RM-17 · RM-23 · CV-10 · CV-30 · CV-31 · CV-35 · CV-36 · CV-60 · CV-80 · GC-1 · GC-2 · GC-3 · GC-4 · LZ-3 · TF-1 · TF-2 · TF-4 · TF-5 · Ma-1 · Ma-13 · Ma-19 · Ma-20
Stedelijke Autovías · AC-10 · AC-11 · AC-12 · AC-14 · AI-12 · AI-81 · AI-82 · AL-12 · AL-14 · AV-20 · BA-11 · BA-20
· B-10 · B-20 · B-21
· B-22 · B-23
· B-24 · B-30
· B-40 · BU-11 · BU-30 · CC-11
· CC-21
· CC-23 · CA-31
· CA-32
· CA-33
· CA-34 · CA-35 · CA-36 · CO-31 · CO-32 · CT-31
· CT-32
· CT-33
· CT-34
· CS-22 · CO-31 · CO-32 · CU-11 · EL-20 · EL-28 · FE-11 · FE-12 · FE-13 · FE-14 · GJ-10 · GJ-20 · GJ-81 · GR-12 · GR-14 · GR-16 · GR-30 · GR-43 · H-30 · H-31 · JA-12 · JA-14 · LE-12 · LE-20 · LE-30 · LL-11 · LL-12 · LO-20 · LU-11 · M-11 · M-12 · M-13 · M-14 · M-21 · M-22 · M-23 · M-30 · M-31 · M-40 · M-50 · MA-20 · MA-21 · MA-22 · MA-23 · MA-24 · MA-40 · MU-30 · MU-31 · O-11 · O-12 · O-14 · OU-11 · P-11 · PO-10 · PO-11 · PO-12 · PU-11 · SA-11 · SA-20 · S-10 · S-20 · S-30 · SC-11 · SC-12 · SC-20 · SC-21 · SG-20 · SE-20 · SE-30 · SE-40 · SE-50 · SO-20 · T-11 · TO-20 · TO-21 · TO-22 · TO-23 · VA-11 · VA-12 · VA-20 · VA-30 · V-11 · V-15 · V-21 · V-23 · V-30 · V-31 · VG-20 · ZA-11 · ZA-12 · ZA-13 · ZA-30 · Z-30 · Z-32 · Z-40
# Slag bij Stirling (1648)

De Tweede Slag bij Stirling vond plaats bij de Schotse stad Stirling in 1648 tijdens de Schotse burgeroorlog. De eerste Slag bij Stirling werd in 1297 uitgevochten.
De slag werd gevoerd tussen enerzijds de graaf van Lanerick, en anderzijds de hertog van Argyll. Argyll had ca. 900 manschappen toen hij in de ochtend van 12 september 1648 arriveerde bij Stirling. Terwijl hij dineerde met de graaf van Mar openden Lanerick's troepen, onder leiding van George Munro de aanval, en Argyll sloeg op de vlucht, terwijl hij vanuit Stirling Castle werd beschoten. Argylls troepen waren volledig verrast, en in de slag vonden 200 mannen de dood, terwijl 400 krijgsgevangen werden gemaakt. Toen ze op de vlucht sloegen werden nog een groot aantal soldaten gedood, of ze verdronken terwijl ze de Forth trachtten over te zwemmen.
Buiten Stirling hadden beide bevelvoerders overigens een groot aantal troepen, Lanerick had 4000 man cavalerie en 6000 man voetvolk, Argyll kon beschikken over 3000 ruiters en 8000 soldaten. Er wordt vaak over gespeculeerd wat voor slag zou hebben plaatsgevonden als Munro niet het initiatief genomen een verrassingsaanval uit te voeren.
Alhoewel Munro bij Lanerick aandrong om na de slag bij Stirling de aanval voort te zetten, werden vanaf de 15e september onderhandelingen gevoerd, en kwam het op 29 september daaropvolgend tot een wapenstilstand. Niet lang daarna werden de legers van Lanerick en Argyll samengevoegd en vochten zij in 1650 de Slag bij Carbisdale.
# Wierookroute - Woestijnsteden in de Negev

De Wierookroute - Woestijnsteden in de Negev is een route in de Negev, het zuiden van Israël. De site is in juni 2005 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.
Vier Nabatese steden in de Negev woestijn liggen verspreid langs de route en op het westerse uiteinde van de Wierook- en Specerijenroute. Deze steden zijn Avdat, Halutza, Mamshit en Shivta, samen met bijbehorende forten en agrarische landschappen. Als groep laten deze woestijnsteden de enorm winstgevende handel in olibanum en mirre zien die plaatsvond van Zuid-Arabië naar de Middellandse Zee. Op hun hoogtepunt, van de 3e eeuw v.Chr. tot de 2e eeuw, hadden zij stedelijke gebouwen, geavanceerde irrigatiesystemen, forten en karavanserai. De resten van deze werken zijn nog steeds zichtbaar en getuigen van de manier waarop de woestijn gebruikt werd voor handel en landbouw.

## Bron

* UNESCO: Incense Route – Desert Cities in the Negev
Bijbelse nederzettingen Beër Sjeva, Hazor en Megiddo · Heilige plaatsen van het bahá'í-geloof in Haifa en West-Galilea · Massada · Oude stad Acre (Akko) · Oude ommuurde centrum van Jeruzalem en zijn buitenwijken · Wierookroute - Woestijnsteden in de Negev · Witte stad van Tel Aviv · Grotten van Maresha en Bet Guvrin in het Judese laagland as een microkosmos van het Land van de Grotten · Necropolis van Beth She’arim, een monument van Joodse heropleving
# Surin

Surin kan verwijzen naar:
* Surin (provincie), een provincie in het noordoosten van Thailand
* Amphoe Mueang Surin, het hoofddistrict van de gelijknamige provincie in het noordoosten van Thailand.
* Surin (stad), zowel de hoofdstad van het district als van de gelijknamige provincie in Thailand
* Surin (dialect), een dialect van het Noordelijk Khmer, gesproken in Thailand
* Surineilanden, een eilandengroep in Thailand
Surin is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Surin (Deux-Sèvres)
* Surin (Vienne)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Surin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Spaghetti Epic

The Spaghetti Epic is een tweetal conceptalbums uit 2005 en 2007 op het gebied van progressieve rockmuziek.

## The Spaghetti Epic I

Een zestal bands binnen het genre symfonische rock heeft eenzelfde aantal muzieksuites aangeleverd voor een album dat opgedragen is aan de spaghettiwesterns, in dit geval Once upon a Time in the West van Sergio Leone. De bands hebben een persoonlijke vertaling gemaakt van diverse filmscènes naar muziek toe. Af en toe klinkt de originele muziek van Ennio Morricone door de composities heen.

### Tracks

Cd 1:
* De Finse band Haikara met The West.
* De Italiaanse band Randone met Jill.
* De Italiaanse band Tilion met Cheyenne.
Cd 2:
* De Engelse band La Voce del Vento met Harmonica.
* De Italiaanse band Taproban met Morton'.
* De Nederlandse band Trion met Frank.
Voor het grote publiek zijn het onbekende bands. Voor de kenners zijn er echter twee tracks die eruit springen:
* Track (4); de band die hier speelt is samengesteld uit Guy Manning en Andy Tillison, die ooit de basis vormden van Parallel or 90 Degrees;
* Track (6); een Nederlandse band die pas de laatste jaren aan de weg timmert.

## The Spaghetti Epic II

In dit geval heeft een drietal bands een persoonlijk vertaling gegeven van de film, The Good, the Bad and the Ugly, opnieuw van Leone. In eerste instantie zou de band Haikara de openingstrack verzorgen, helaas overleed een van de muzikanten; Randone nam hun taak over.

### Tracks

* De Italiaanse vand Randone met The Good
* De Engelse band La Voce del Vento met The Bad
* De Italiaanse band Tilion met The Ugly
Organisatie van de projecten was in handen van Colossus, een Fins blad op het gebied van symfonische rock. De albums werden uitgebracht door Musea Records, Frankrijk.
# Stygocyathura sbordonii

Stygocyathura sbordonii is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Roberto Argano.
# The Human Centipede

The Human Centipede kan verwijzen naar:
* The Human Centipede (First Sequence), Nederlandse horrorfilm uit 2009.
* The Human Centipede II (Full Sequence), vervolg op deze film uit 2011.
* The Human Centipede III (Final Sequence), vervolg op deze film uit 2015.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Human Centipede en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Talassia coriacea

Talassia coriacea is een slakkensoort uit de familie van de Vanikoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Manzoni.
# Sluis 124

Sluis 124, ook wel bekend als de Betonnen sluis, is een schutsluis in de wijk IJburg in Amsterdam. Over de sluis ligt brug 2050.

## Sluis

De bijnaam "betonnen sluis" kreeg dit bouwwerk vanwege de betonnen sluisdeuren; dit was een primeur in Nederland. De sluis is gelegen aan de zuidoostkant van de kunstmatig aangelegde eilanden die samen IJburg vormen. Ze vormt de scheiding tussen enerzijds de binnenwateren De Groene Tunnel en Hollandiagracht en anderzijds het IJmeer.
Het kunstwerk, ontworpen door Ingenieursbureau Amsterdam (IBA) in samenwerking met Meyer en Van Schooten, werd voor ruim 3 miljoen euro gebouwd in de periode 2009 tot februari 2011. De deuren zijn gemaakt van met roestvast stalen vezels gewapend hogesterktebeton (HSB) van tien cm dikte; ze zijn zes meter lang en 4,5 meter hoog en wegen circa 14.000 kilo per stuk. Er werd voor beton gekozen omdat dit goedkoper zou zijn dan de klassieke sluisdeur die van staal en/of hout werd gemaakt. De sluisdeuren bewegen horizontaal, op een onderstroom (hydrovoet) van 0,1 millimeter water, zodat minder energie nodig is voor het openen en sluiten. In de zijwanden van de sluis zijn uitsparingen gemaakt. In een aantal daarvan is een kaart te zien van het IJsselmeer.
Het bouwwerk kreeg in 2011 de Betonprijs toebedeeld in de categorie "Constructies in de waterbouw". De sluis wordt op afstand bediend door het nutsbedrijf Waternet.

## Brug 2050

Naast de noordwestelijke sluisdeur ligt een voetbrug, door de gemeente Amsterdam voorzien van het brugnummer 2050, van dezelfde ontwerpbureaus. Dit is de verbinding voor voetgangers tussen de Wim Noordhoekkade en de Nico Jessekade. De brug is vlak en vast gemonteerd op de beide kades van de sluis; Hoge boten kunnen daardoor niet onder de brug door.
* De Boer en de Groot betonbouw
* Het Parool, 15 juni 2010
* Filmpje YouTube
* De brugkrant
* Architectenweb
* Bton
* ↑ Vermoedelijk is het ontwerp afkomstig van architect Jeroen van Schooten, die toen nog voor Meyer en Van Schooten werkte; hij ontwierp meerdere bruggen voor IJburg.
* ↑ bron: https://web.archive.org/web/20181203010851/https://data.amsterdam.nl/
<<< · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031 · 2032 · 2033 · 2034 · 2035 · 2036 · 2037 · 2038 · 2039 · 2040 · 2041 · 2042 · 2043 · 2044 · 2045 · 2046 · 2047 · 2048 · 2050 · 2051 · 2054 · 2060 · 2080 · 2085 · 2086 · 2087 · 2088 · 2089 · 2090 · 2091 · 2092 · 2093 · 2094 · 2095 · 2096 · 2097 · 2098 · 2099
De overige brugnummers waren in januari 2022 (nog) niet bekend; de Uyllanderbrug ligt officieel in Diemen, maar heeft de Amsterdamse nummering 2007.
# Wierookceder

De wierookceder (Calocedrus decurrens, synoniem: Libocedrus decurrens) is een groenblijvende conifeer uit de cipresfamilie (Cupressaceae). Het natuurlijke verspreidingsgebied ligt in het westen van Noord-Amerika en loopt van Centraal-Oregon tot in het uiterste westen van Nevada en het noorden van Baja California. Lokaal wordt de boom meestal incense cedar genoemd, maar om hem van andere soorten uit het geslacht Calocedrus te onderscheiden, wordt de naam California incense cedar gebruikt.

## Beschrijving

De wierookceder wordt tot 57 meter hoog, met een stam met een diameter tot 3,6 meter. Waar de boom in Europa voorkomt, met name in oude tuinen, heeft de boom een lange, slanke vorm en bereiken ze maximaal 40 meter hoogte.
De schors is vezelig en rood- tot kaneelbruin met lange, opkrullende platen. De bladeren (naalden) staan aan opstijgende loten. De zijbladen zijn kort toegespitst, met ingebogen top, waardoor de loot niet stekelig is. De loten zijn opvallend lang (3 tot 14 mm) en diep matgroen. De onderkant ervan is nergens wit, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Austrocedrus chilensis. De mannelijke kegeltjes zijn roodbruin tot lichtbruin. De vrouwelijke kegels zijn ovaalvormig en zijn rood- tot goudbruin. Er zitten vier of minder zaden in zo'n kegel.
* Calocedrus decurrens in de Flora of North America
* Owen Johnson & David More, ANWB Bomengids van Europa, ANWB B.V., Den Haag, 2005.
* ↑ (en) Wierookceder op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sybra obliquealbovittata

Sybra obliquealbovittata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Breuning.