OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# L'Ivresse du pouvoir

L'Ivresse du pouvoir is een Franse dramafilm uit 2006 onder regie van Claude Chabrol.

## Verhaal

Onderzoeksrechter Jeanne Charmant-Killman, bijgenaamd de piranha, leidt een fraudeonderzoek, waarin de voorzitter van een multinationale onderneming, Michel Humeau, aanvankelijk de hoofdrol speelt. Het onderzoek roept steeds meer vragen op en de tegenpartij slaat terug met een gesaboteerde auto en vernielingen op kantoor. Ook haar privéleven lijdt vreselijk onder het fraudeonderzoek. Hoe meer Jeanne te weten komt, hoe meer die wetenschap haar soms net als bij haar verdachtend soms dronken maakt van haar macht. Maar haar superieuren hebben haar echter gedurende haar gehele onderzoek steeds onopvallend aan een touwtje en aan het eind van de film kiest Jeanne daarom eieren voor haar geld.

## Rolverdeling

* Isabelle Huppert: Jeanne Charmant-Killman
* François Berléand: Michel Humeau
* Patrick Bruel: Jacques Sibaud
* Marilyne Canto: Erika
* Robin Renucci: Philippe Charmant-Killman
* Thomas Chabrol: Félix
* Jean-François Balmer: Boldi
* Pierre Vernier: Martino
* Jacques Boudet: Descarts
* Philippe Duclos: Jean-Baptiste Holéo
* Roger Dumas: René Lange

## Externe link

* (en) L'Ivresse du pouvoir in de Internet Movie Database
Le Beau Serge (1958) · Les Cousins (1959) · À double tour (1959) · Les Bonnes Femmes (1960) · Les Godelureaux (1961) · L'Œil du Malin (1962) · Ophélia (1963) · Landru (1964) · Le Tigre aime la chair fraîche (1964) · Marie-Chantal contre le docteur Kha (1965) · Le Tigre se parfume à la dynamite (1965) · La Ligne de démarcation (1966) · Le Scandale (1967) · La Route de Corinthe (1967) · Les Biches (1968) · Que la bête meure (1969) · Le Boucher (1970) · La Rupture (1970) · Juste avant la nuit (1971) · Ten Days' Wonder (1971) · Docteur Popaul (1972) · Les Noces rouges (1973) · Nada (1974) · Une partie de plaisir (1975) · Les Innocents aux mains sales (1975) · Les Magiciens (1976) · Folies bourgeoises (1976) · Alice ou la Dernière Fugue (1977) · Blood Relatives (1978) · Violette Nozière (1978) · Le Cheval d'orgueil (1980) · Les Fantômes du chapelier (1982) · The Blood of Others (1984) · Poulet au vinaigre (1985) · Inspecteur Lavardin (1986) · Masques (1987) · Le Cri du hibou (1988) · Une affaire de femmes (1989) · Jours tranquilles à Clichy (1990) · Dr. M (1990) · Madame Bovary (1991) · Betty (1992) · L'Œil de Vichy (1993) · L'Enfer (1994) · La Cérémonie (1995) · Rien ne va plus (1997) · Au cœur du mensonge (1999) · Merci pour le chocolat (2000) · La Fleur du mal (2002) · La Demoiselle d'honneur (2004) · L'Ivresse du pouvoir (2006) · La Fille coupée en deux (2007) · Bellamy (2009)
# Kees Mok

Quirinus Ignatius Maria (Kees) Mok (Amsterdam, 30 juli 1925 - Leiden, 12 augustus 2005) was een Nederlands taalkundige, gespecialiseerd in Occitaanse literatuur.
Mok studeerde Frans aan de Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam en aan de Sorbonne te Parijs. Vanaf 1955 doceerde hij in Amsterdam, en van 1971 tot 1988 was hij hoogleraar in de romaanse taalkunde aan de Universiteit Leiden.
Mok bracht veel van zijn vrije tijd door in de Languedoc, Périgord en Provence om het levende Occitaans te bestuderen, maar verdiepte zich ook in het middeleeuwse Occitaans, waarover hij in 1977 het standaardwerk Manuel pratique de morphologie d'ancien occitan (Praktische handleiding van de morfologie van het Oudoccitaans) schreef. In 1981 richtte Mok de Association internationale d'études occitanes (AIEO, Internationale organisatie voor onderzoek van het Occitaans) op. Hij was van 1984-1990 secretaris-generaal en van 1990-1993 voorzitter van de AIEO, die bestaat uit meer dan 450 leden uit meer dan 25 landen.
Mok werd in 1978 benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer voor zijn verdiensten voor de studie van het Frans in Nederland.
# Johanneskerk (Lahnstein)

De Johanneskerk (Duits: Johanniskirche) is een rooms-katholieke kerk in de Duitse stad Lahnstein. De laatromaanse basiliek waarvan de huidige bouw in de 12e eeuw werd opgericht bevindt zich met het aangesloten Johannesklooster van de Congregatie van de Heilige Harten van Jezus en Maria vlak bij de monding van de Lahn in de Rijn. De kerk behoort tot het bisdom Limburg en draagt het patrocinium van de heilige Johannes.
Sinds 2002 maakt de Johanneskerk deel uit van het UNESCO-werelderfgoed Bovenloop Midden-Rijndal.

## Geschiedenis

Vroeger stond op de plaats van de Johanneskerk een Romeinse burcht. Deze burcht werd in het jaar 369 door de Romeinen gebouwd aan de monding van de Lahn als grensversterking voor het castra Confluentes, tegenwoordig Koblenz. Na de aftocht van de Romeinen lieten Frankische edelen de gebouwen ombouwen tot een woonburcht. In het midden van de 9e eeuw werd een kleine eigenkerk toegevoegd, waarvan de fundamenten in het middenschip van de huidige kerk werden gevonden. De toren van de kerk werd nog voor het jaar 1000 gebouwd, en er werd een grotere zaalkerk toegevoegd.
Het tegenwoordige kerkgebouw werd tussen 1130-1136 gebouwd en is de vroegste kerk met galerijen aan de Rijn. Aan de noordelijke zijde werd omstreeks 1180 een forse flankeringstoren aangebouwd, die in 1844 instortte. Bij oorlogshandelingen bood het robuuste gebouw de bevolking herhaaldelijk bescherming. Na geleden schade tijdens de Dertigjarige Oorlog werd het gebouw in de stijl van de barok verbouwd. Met de verovering van het keurvorstendom Trier door Franse revolutionaire troepen werd de kerk dermate beschadigd, dat het gebouw werd verlaten en voor bijna 60 jaar tot een ruïne verwaarloosde. De herbouw werd pas in 1856 ter hand genomen.
Nieuwe verbouwingen volgden in 1907 toen het klooster door Benedictijnen werd opgericht, dat in 1920 door de Congregatie van de Heilige Harten van Jezus en Maria overgenomen werd. Restauraties volgden in de jaren 1940-1942, 1960-1962 en 1996-2005. De laatste restauratie was noodzakelijk wegens de schade veroorzaakt door overstromingen van de Rijn in 1993 en 1995.

## Beschrijving

Het oude houten kerkinterieur viel in 1794 ten prooi aan de vlammen. Naast het altaar staat een Madonna met Kind, waarvan het hoofd versierd is met een gedraaide tulband. Uit de bouwperiode van de kerk is het doopvont in de torenhal bewaard gebleven. Voorts zijn er een barok vesperbeeld, een missiekruis in het zijschip met het jaartal 1723 en twee barokke beelden van Johannes de Doper en Johannes van Nepomuk. Naast de toegang tot de crypte in het noordelijk zijschip bevindt zich een epitaaf uit 1408. In de crypte staan nog twee basalten epitafen. In de bovenste verdieping van de toren hangt de zeer oude Apolloniaklok die uit het jaar 1320 dateert, mogelijk zelfs uit de 12e eeuw.

## Afbeeldingen

* Interieur
* Beelden Johannes de Doper en Johannes van Nepomuk
# Mahaiza

Mahaiza is een plaats en commune in het centrum van Madagaskar, behorend tot het district Betafo, dat gelegen is in de regio Vakinankaratra. Tijdens een volkstelling in 2001 telde de plaats 18.021 inwoners.
De plaats biedt naast lager onderwijs ook middelbaar onderwijs aan. 98 % van de bevolking werkt als landbouwer en 2 % houdt zich bezig met veeteelt. Het belangrijkste landbouwproduct is rijst; andere belangrijke producten zijn bonen en maniok.
# Gryllacris aethiops

Gryllacris aethiops is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Karl Brunner-von Wattenwyl.
# Hyalocaulus

Hyalocaulus is een geslacht van sponsdieren uit de klasse van de Hexactinellida.

## Soort

* Hyalocaulus simplex Marshall & Meyer, 1877
# John Rackham

Jack Rackham († 18 november 1720), bijgenaamd Calico Jack, was zeeman maar stond bekend als piraat. Zijn bijnaam Calico dankte hij aan de kleurrijke katoenen kleding die hij droeg. Hij werd opgehangen in La Vega op Jamaica.
Calico Jack stond niet zozeer bekend vanwege zijn piraterijdaden maar meer om zijn bijzondere relatie met Anne Bonny en later ook met Mary Read, die zich als man verkleedden, zodanig dat het de mannen op het schip van Calico Jack niet opviel.
Het begon in 1718 toen Rackham onder het bewind van kapitein Charles Vane kwartiermeester was op het schip de Neptune. In de slag op zee met een Franse galei kwamen de mannen in aanvaring met de kapitein die zich niet wilde terugtrekken, waarop de bemanning besloot Rackham als nieuwe leider te kiezen.
Het leven op zee ging gewoon door, totdat hij in 1719 op het eiland Providence Anne Bonny ontmoette, met wie hij een relatie begon. Anne wilde mee de zee op maar kon dat alleen als zij zich verkleedde als man. Na twee maanden van plundertochten in de Bahama's dienden er zich nieuwe bemanningsleden aan, onder wie Mary Read, naar later bleek. Toen Rackham hierachter kwam, vond hij dat wel spannend en zo ontstond er een driehoeksverhouding. Drie maanden later werden ze ingerekend door kaper Jonathan Barnet, wat niet zonder slag of stoot ging. Calico Jack werd met zijn bemanning berecht op 16 november 1720 en de volgende dag opgehangen, bij Gallow Point buiten de stad La Vega. Mary Read en Anne Bonny werden echter vrijgesproken omdat ze beiden in verwachting waren.

## Rackhams piratenvlag

Rackham is mogelijk ook de bedenker van de bekende piratenvlag: twee gekruiste zwaarden en een doodshoofd in het midden. Deze vlag is de meest vertoonde vlag die piraterij symboliseert, vooral de laatste drie decennia door documentaires en films zoals Cutthroat Island en de Pirates of the Caribbean-reeks. In seizoen 4 (2017) van Black Sails wordt in de laatste aflevering voor het eerst door Jack Rackham de nieuwe piratenvlag getoond.

## Trivia

* Volgens de laatste onderzoeken zou Rackham geen kwartiermeester onder Charles Vane geweest zijn maar onder Hywell Vane.
* Schepen waar Rackham de scepter zwaaide waren The Neptune, Treasure, William en de Adventure.
* Rackham komt voor in het videospel Sid Meier's Pirates, Port Royale 3 & Assassins Creed Black Flag.
* Als piratennaam werd die van Rackham gebruikt in de Kuifje-strips De Schat van Scharlaken Rackham en Het Geheim van de Eenhoorn, zijn naam is daar echter niet Calico Jack maar Scharlaken Rackham (Rackham le Rouge).
* Een geromantiseerde Rackham komt ook voor in de tv-reeks Black Sails.
* 1721, Het proces van Calico Jack Rackham tegenover de piratenautoriteiten.
* Charles Johnson, Generale Historie van de Piraten, 1732.
* Micheal Pawson, De Geschiedenis van Port Royal en Jamaica, 1975.
* Anne Bonny, Encyclopædia Britannica
* Beyond the Legends, Real-Life Pirates Who Shaped History, InsideHook
Referenties
* ↑ The Tryals of Captain John Rackham and other Pirates (Jamaica, 1721)
# L'Occitane en Provence

L'Occitane en Provence is een internationaal opererende, Franse cosmeticaonderneming opgericht in 1976. De Occitane-groep omvat onder andere de merken Occitane en Provence, Melvita, Le Couvent des Minimes en Erborian.

## Geschiedenis

De Franse zakenman Olivier Baussan (1954) nam in 1976 een zeepfabriek over en begon met het winnen van olie uit rozemarijn. Vanaf 1977 kwam daar ook lavendel bij. Hij bracht de producten aan de man op markten in de Provence.
In 1982 opende de firma een fabriekswinkel in Volx en meerder volgden in onder andere Parijs, New York en Hongkong. In 2022 waren wereldwijd 2800 verkoopvestigingen, waarvan ongeveer de helft in eigendom van L'Occitane. Het zwaartepunt van de vestigingen ligt in Azië en hier werd in 2022 ruim 40% van de omzet gerealiseerd. Noord- en Zuid-Amerika droeg voor een derde aan de omzet bij en Europa, Midden-Oosten en Afrika voor ongeveer een kwart. De verkopen vinden in min of meer gelijke delen plaats over de verkoopkanalen winkels, internet en groothandel.
Het bedrijf heeft sinds 2010 een beursnotering aan de Hong Kong Stock Exchange. De grootste aandeelhouder is Reinold Geiger, hij houdt een belang van zo'n 75% in het bedrijf. Medio augustus 2023 heeft hij te kennen gegeven een bod te doen op alle aandelen die hij nog niet in handen heeft. Begin september trok hij het bod in en de aandelenkoers daalde met 30% na het bericht.

## Externe link

* Website in België
* ↑ (en) Reuters L’Occitane confirms owner contemplating possible deal to take it private, 11 augustus 2023, geraadpleegd op 18 augustus 2023. Gearchiveerd op 18 augustus 2023.
* ↑ (en) Reuters L'Occitane shares shed 30% after owner shelves take-private deal, 5 september 2023, geraadpleegd op 6 september 2023. Gearchiveerd op 6 september 2023.
# Kensington-beveiliging

Een Kensington-beveiliging (ook K-Slot of Kensington-slot genoemd) is een deel van een antidiefstalsysteem ontworpen en gepatenteerd door Kryptonite Corporation in 1999-2000. Sinds 2005 is het systeem eigendom van Kensington Computer Products Group, onderdeel van ACCO.

## Beschrijving

Het systeem bestaat uit een kleine, met metaal versterkte holte in kleine en draagbare computers en ander elektronisch gereedschap zoals laptops, monitors, pc's, spelconsoles, en videoprojectors, in combinatie met een metalen anker dat vastzit aan een metalen kabel. Het anker wordt beveiligd met een sleutel of een cijfercombinatie. De kabel eindigt op een lus, zodat hij kan vastgemaakt worden aan een vast voorwerp, zoals een zware tafel.
De afbeelding voor een Kensington-slot is een slot met de letter K.

### Bron

* Officiële website

### Referenties

* 1 2 Security anchor/tether assemblage for portable articles: U.S. Patent 6,081,974 6,317,936 and 6,360,405 (Cornelius McDaid, John Ristuccia, Kryptonite Corporation - priority date: 1999-06-21)
# Johanneskerk (Leipzig)

De Johanneskerk (Duits: Johanniskirche) was een protestants kerkgebouw ten oosten van de historische binnenstad van Leipzig. In de Tweede Wereldoorlog werd de Johanneskerk zwaar getroffen door oorlogshandelingen. De ruïne van het gebouw werd na de oorlog opgeblazen.

## Geschiedenis

Als kerk werd de Sint-Johannes in de 14e eeuw gebouwd. In 1547 werd het gebouw gedeeltelijk verwoest, vervolgens afgebroken en in de jaren 1582-1584 opnieuw gebouwd. De Johanneskerk kreeg pas in de jaren 1746-1749 een toren in de stijl van de barok.
Tijdens en na de volkerenslag in 1813 diende de kerk als lazaret. De gehele kerk werd in de jaren 1894-1897 op de toren na afgebroken en naar een ontwerp van Hugo Licht in neobarokke stijl herbouwd. Het bij de afbraak gevonden stoffelijk overschot van de componist Johann Sebastian Bach en de overblijfselen van de dichter Christian Fürchtegott Gellert werden in sarcofagen voor de altaarruimte bijgezet.
Na de verwoesting van de kerk in de Tweede Wereldoorlog werd de ruïne van het kerkschip op 19 februari 1949 geruimd. Ondanks reeds uitgevoerde restauraties en bezwaren van de bevolking en kerken, verordonneerde de SED in april 1963 de sloop van de toren. De protesten haalden niets uit en op 9 mei 1963 werd ook de toren opgeblazen. Het stoffelijk overschot van Bach werd bijgezet in de Thomaskerk (Thomaskirche), het gebeente van Christian Fürchtegott Gellert kreeg een plek in de Pauluskerk (Paulinerkirche). De kerkelijke gemeente van de Johanneskerk werd bij de Nicolaaskerk gevoegd.
In 2003 werd de vereniging Johanniskircheturm e.V. opgericht, die zich ten doel stelt om de kerktoren op de oorspronkelijke plaats te herbouwen.

## Afbeeldingen

* De Johanneskerk voor 1894
* De verwoeste kerk
* Het interieur
* De ruïne van de toren
* de kansel van de voormalige Johanneskerk (tegenwoordig in het geschiedkundig museum van Leipzig)
# Manoba atripunctata

Manoba atripunctata is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Hampson.
# Gryllacris achetoides

Gryllacris achetoides is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1796 door Lichtenstein.
# Hypsipyla debilis

Hypsipyla debilis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Caradja.
# John Raskob

John Jakob Raskob was een bekend Amerikaans zakenman, die rond 1918 investeerde in het noodlijdende General Motors. Ook was het Raskob die een groep investeerders bij elkaar heeft gezocht om de bouw van het Empire State Building mogelijk te maken. Hij was ook penningmeester (treasurer) van de Ridders van Malta.
# Jan Bakker (bioloog)

Jan P. Bakker is Nederlands hoogleraar ecologie en natuurbeschermer.
Hij was verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen als wetenschappelijk medewerker en later als hoogleraar plantenecologie. Daarnaast was hij nauw betrokken bij natuurbescherming en in het bijzonder Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer. Hij was een van de eerste drie bijzonder hoogleraren die bekostigd werden door de Stichting Bijzondere Leerstoelen Natuurbeheer (van het Prins Bernhard Cultuurfonds i.s.m. onder meer Natuurmonumenten). Hij bekleedde de leerstoel 'ecologie in het bijzonder Natuurbeheer van Kustsystemen' tussen 1995 en 2005. De andere twee bijzonder hoogleraren waren Marjan Margadant en Herman Eijsackers.
Veel onderzoek verrichtte Bakker in het Drentsche Aa-gebied en in het waddengebied. Veel van zijn ruim 350 publicaties betroffen de effecten van begrazing of van andere vormen van natuurbeheer op de vegetatie.
Bakker was betrokken bij het onderzoeksprogramma ‘biodiversiteit’ van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek NWO. Andere functies waren onder meer: lid van de Raad voor de Wadden; lid van de programmaraad Zee- en Kustonderzoek NWO-ALW; voorzitter van de Stichting De Levende Natuur en lid van de Stichting Bijzondere Hoogleraren Natuurbeheer.
In 2010 werd hem de Natuurmonumentenprijs uitgereikt door Vereniging Natuurmonumenten.

## Externe link

* rug.nl
# La Balme-d'Épy

La Balme-d'Épy is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Jura (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 49 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lons-le-Saunier.

## Geschiedenis

De gemeente fuseerde op 1 januari 2018 met de commune nouvelle Val d'Épy, die op 1 januari 2016 was ontstaan was uit de fusie van de gemeenten Florentia, Nantey, Senaud en de toenmalige gemeente Val-d'Épy, tot een nieuwe commune nouvelle die wederop de naam Val-d'Épy kreeg.

## Geografie

De oppervlakte van La Balme-d'Épy bedraagt 3,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 15,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Balme-d'Épy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Kensington (Maryland)

Kensington is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Maryland, en valt bestuurlijk gezien onder Montgomery County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1873. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1920, een stijging van 47 (2,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,3 km², geheel bestaande uit land. Kensington ligt op ongeveer 91 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 4 km rond Kensington.

## Geboren

* Ethan White (1991), voetballer

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Kensington op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# José Luis Abadín

José Luis Abadín (Ourense, 13 maart 1987) is een Spaans autocoureur.

## Carrière

Abadín begon zijn carrière in 2000 in het karting. In 2006 debuteert hij in het formuleracing in de Formule Master Junior. Nadat hij in zijn debuutseizoen als elfde in het kampioenschap eindigde, verbeterde hij in 2007 zijn positie naar de derde plek. In 2008 stapt Abadín over naar het Spaanse Formule 3-kampioenschap voor het team Novo Team ECA. Hij nam alleen deel aan het openingsweekend en bleef hierin zonder punten. In 2009 rijdt hij opnieuw in dit kampioenschap, die vanaf dit seizoen Europese F3 Open heet, voor het team Drivex en nam deel aan zes van de acht raceweekenden mee. Terwijl zijn teamgenoot Celso Míguez vice-wereldkampioen werd, eindigde Abadín met een zesde plaats als beste resultaat op een vijftiende positie in het kampioenschap. Omdat hij in een oudere wagen reed, scoorde hij ook punten in het Copa F306/300-klasse. Hij won hier drie races en sloot het seizoen als derde af. In 2010 rijdt Abadín weer voor Drivex zijn derde seizoen in de Europese F3 Open. Hij reed in vijf van de acht raceweekenden en eindigde het seizoen met een tweede plaats als beste resultaat op de zevende plek in het kampioenschap.
Op 13 april 2011 wordt bekend dat Abadín in 2011 mag starten in de Formule 2.
# Manoba costimaculata

Manoba costimaculata is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Kiriakoff.
# Guiuan

Guiuan is een gemeente in de Filipijnse provincie Eastern Samar op de zuidpunt van het eiland Samar en enkele kleinere eilanden voor de kust, waaronder Calicoan, Tubabao, Sulangan, Homonhon en Suluan. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 43 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Guiuan is onderverdeeld in de volgende 60 barangays:
| Alingarog Bagua Banaag Banahao Baras Barbo Bitaugan Bucao Buenavista Bungtod Cagdara-o Cagusu-an Camparang Campoyong Canawayon Cantahay Casuguran Cogon Culasi Dalaragan | Gahoy Habag Hagna Hamorawon Hollywood Inapulangan Lupok Mayana Ngolos Pagbabangnan Pagnamitan Poblacion Ward 1 Poblacion Ward 2 Poblacion Ward 3 Poblacion Ward 4 Poblacion Ward 4-A Poblacion Ward 5 Poblacion Ward 6 Poblacion Ward 7 Poblacion Ward 8 | Poblacion Ward 9 Poblacion Ward 9-A Poblacion Ward 10 Poblacion Ward 11 Poblacion Ward 12 Salug San Antonio San Jose San Juan San Pedro Santo Niño Sapao Sulangan Suluan Surok Tagporo Taytay Timala Trinidad Victory Island |

## Demografie

Guiuan had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 43.469 mensen. Dit zijn 4.775 mensen (12,3%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,62%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 8.022 (22,6%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Guiuan was ten tijde van de laatste census, met 43.469 inwoners op 175,49 km², 247,7 mensen per km².

## Foto's

* Small Lagoon op Tubabao Island in Guiuan
* De voorgevel van de kerk van Guiuan
# Hyporites montanus

Hyporites montanus is een vliegensoort uit de familie van de bloemvliegen (Anthomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Schiner.