OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Itajara

De itajara (Epinephelus itajara) is een straalvinnige vis uit de familie van zaagbaarzen (Serranidae), orde baarsachtigen (Perciformes), die voorkomt in het westen, het oosten van de Atlantische Oceaan, het zuidwesten van de Atlantische Oceaan en de Grote Oceaan en het zuidoosten van de Grote Oceaan.

## Anatomie

Epinephelus itajara kan een lengte bereiken van 250 cm en tot 350 kg wegen. Van de zijkant gezien heeft het lichaam van de vis een normale vorm, van bovenaf gezien is de vorm gedrongen. De vis heeft één rugvin met 11 stekels en 15-16 vinstralen en één aarsvin met drie stekels en acht vinstralen.

## Leefwijze

Epinephelus itajara is een zout- en brakwatervis die voorkomt in een subtropisch klimaat. De soort is voornamelijk te vinden in kustwateren. De diepte waarop de soort voorkomt is maximaal 100 meter onder het wateroppervlak.
Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel: macrofauna en vis.

## Relatie tot de mens

Epinephelus itajara is voor de visserij van beperkt commercieel belang. Wel wordt er op de vis gejaagd in de hengelsport. Ze zijn nieuwsgierig van aard en gebrek aan angst voor mensen maakte deze vis een makkelijke prooi voor harpoenjagers. Ook het feit dat de vis in het paarseizoen in grote groepen bijeenkomt, maakte hem kwetsbaar voor grootschalige vangst door vissers. Daardoor dreigde de baars aanvankelijk uit te sterven en kwam daarom op de IUCN Rode Lijst. Een verbod op vangst in de VS (sinds 1990) en in het Caraïbisch gebied (sinds 1993) heeft tot gevolg gehad dat de aantallen nu weer langzaam toenemen.

## Externe link

* Foto's van Epinephelus itajara op FishBase
* Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
* ↑ (en) Itajara op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Aguilar-Perera, Alfonso, González-Salas, Carlos, Tuz-Sulub, Armin, Villegas-Hernández, Harold (2009). Fishery of the Goliath grouper, Epinephelus itajara (Teleostei: Epinephelidae) based on local ecological knowledge and fishery records in Yucatan, Mexico. Gearchiveerd op 4 juli 2021. Rev. Biol. Trop. 57 (3): 557-566
# Hypsicera

Hypsicera is een geslacht van insecten uit de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* H. affinis Chiu, 1962
* H. amica (Seyrig, 1934)
* H. anglica (Cockerell, 1921)
* H. bicolor Momoi & Kusigemati, 1970
* H. brevicornis Momoi & Kusigemati, 1970
* H. britannica Tolkanitz, 2011
* H. carinata Momoi & Kusigemati, 1970
* H. carnosa Chiu, 1962
* H. cavicola (Cushman, 1930)
* H. conviva (Seyrig, 1935)
* H. cribrosa (Benoit, 1955)
* H. cuneata Townes & Townes, 1959
* H. curvator (Fabricius, 1793)
* H. chena Gauld & Sithole, 2002
* H. dundundu Gauld & Sithole, 2002
* H. ecarinata Tolkanitz, 1986
* H. eriplanator Aubert, 1969
* H. erythropus (Cameron, 1902)
* H. femoralis (Geoffroy, 1785)
* H. flaviceps (Ratzeburg, 1852)
* H. formosana (Uchida, 1930)
* H. fulviceps Townes & Townes, 1959
* H. fuscipilosa (Cameron, 1905)
* H. globosa Chiu, 1962
* H. harrelli Momoi & Kusigemati, 1970
* H. huma Gauld & Sithole, 2002
* H. imperfecta Kusigemati, 1987
* H. incarinata Momoi & Kusigemati, 1970
* H. intermedia Momoi & Kusigemati, 1970
* H. kenyensis (Seyrig, 1935)
* H. lepida Tolkanitz, 1995
* H. lita Chiu, 1962
* H. lobata (Benoit, 1955)
* H. major (Benoit, 1954)
* H. makiharai Kusigemati, 1971
* H. minor (Benoit, 1954)
* H. msana Gauld & Sithole, 2002
* H. msoroa Gauld & Sithole, 2002
* H. mukanwa Gauld & Sithole, 2002
* H. nelsonensis Berry, 1990
* H. nepalensis Kusigemati, 1985
* H. nhema Gauld & Sithole, 2002
* H. nigribasis Momoi & Kusigemati, 1970
* H. nyanga Gauld & Sithole, 2002
* H. obliqua Kusigemati, 1983
* H. obsoleta (Benoit, 1955)
* H. oharai Kusigemati, 1983
* H. orientalis Tolkanitz, 1995
* H. parca (Morley, 1913)
* H. parva Kusigemati, 1971
* H. pfumbua Gauld & Sithole, 2002
* H. postfurcalis Kusigemati, 1971
* H. rugosa Kusigemati, 1971
* H. ruokoa Gauld & Sithole, 2002
* H. seta Chiu, 1962
* H. spiracularis Tolkanitz, 1995
* H. subtilitor Aubert, 1969
* H. taiwana Kusigemati, 1983
* H. townesus Chiu, 1962
* H. vudzia Gauld & Sithole, 2002
* H. watanabei Momoi & Kusigemati, 1970
* H. yoshimotoi Momoi & Kusigemati, 1970
* H. zisoa Gauld & Sithole, 2002
# Lissodendoryx (Ectyodoryx) loyningi

Lissodendoryx (Ectyodoryx) loyningi is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Lissodendoryx en behoort tot de familie Coelosphaeridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Burton.
# Isoctenus coxalis

Isoctenus coxalis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kamspinnen (Ctenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Isoctenus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Frederick Octavius Pickard-Cambridge.
# Kasteel Broeck

Kasteel Broeck (Château de Broich) is een kasteel in de tot de Belgische gemeente Plombières behorende plaats Montzen, gelegen aan de Rue du Château de Broich.

## Geschiedenis

Het kasteel was een bezitting van de proost van het Onze-Lieve-Vrouwekapittel te Aken. Vanaf de 16e tot het einde van de 17e eeuw was het in bezit van de familie Van der Heyden alias Belderbusch. In 1699 kwam het door verkoop aan de familie de Harcking, door huwelijk (1735) aan de Hertwick, vervolgens de Broich en dan de Lendonck. In 1913 wordt het landgoed, dan 109 ha en zes boerderijen omvattend, verdeeld. Het kasteel, met drie boerderijen en een landgoed van 54 ha, werd in 1935 verkocht aan de Nederlandse industrieel Jan Canisius. Uiteindelijk kwam het aan baron Karl von Broich.

## Gebouw

Het kasteel ligt in het dal van de Broekerbach, een zijriviertje van de Geul. Het is een groot complex dat geheel omgracht was, en waarvan een deel der grachten nog aanwezig is, en bestaat uit vier op ingewikkelde wijze aan elkaar gebouwde vleugels. Het huidige gebouw is voornamelijk 17e-eeuws, maar vooral de zuidoostvleugel kan oudere delen bevatten. Het kasteel wordt betreden door een stenen brug, die een vroegere ophaalbrug vervangt.
Het interieur van het kasteel heeft geleden van de bezetting door militairen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een van de bijzonderheden is een 18e-eeuws doek waarop jachtscènes zijn afgebeeld.
Bij het kasteel hoort ook een kasteelboerderij, welke 17e- en 18e-eeuwse bouwdelen omvat.
* Inventaris onroerend erfgoed
* Kasteel Broeck
# Gele Boek van Lecan

Het Gele Boek van Lecan (Iers: Leabhar Buidhe Lecain) is een Iers manuscript uit de 15e eeuw (1391-1401) dat onder andere een groot deel van de verhalen uit de Ulstercyclus bevat, waaronder de epiek de Táin Bó Cuailnge. Het wordt bewaard in de Universiteit van Dublin.
Het werd geschreven op vellum en telt 344 kolommen tekst. De eerste 289 werd geschreven rond 1391, de laatste rond 1401. Het werd geschreven in het Middeliers.
Annalen van Ulster · Boek van Leinster · Boek van Armagh · Cathach van Sint-Columba · Book of Durrow · Lebor na hUidre · Book of Kells · Grote Boek van Lecan · Gele Boek van Lecan
# Harm 't Hart

Harm 't Hart (1936 - 2023) was een Nederlands psycholoog en emeritus hoogleraar methoden en technieken aan de Universiteit Utrecht.
't Hart studeerde sociale psychologie aan de Universiteit van Amsterdam, en promoveerde hier in 1974 op het proefschrift "Selektie en zelf-selektie van informanten in enquêtes".
Na zijn studie begon hij als wetenschappelijk medewerker aan het Baschwitz Instituut voor massapsychologie en openbare mening. In 1983 werd hij hoogleraar methoden en technieken aan de Universiteit Utrecht. Hier deed hij onderzoek naar met name enquête - onderzoek.
Tot zijn promovendi behoort onder anderen Dorien DeTombe.

## Publicaties

Harm 't Hart schreef verschillende boeken en artikelen. Een selectie:
* 1974. Selektie en zelf-selektie van informanten in enquêtes, Amsterdam: Baschwitz Instituut voor Massapsychologie en Openbare Mening.
* 1983. Vragen naar feiten, mogelijkheden en wensen, Utrecht: Instituut voor Pedagogische en Andragogische Wetenschappen.
* 1996. Onderzoeksmethoden. Met onder andere Martijn de Goede, Wim Jansen, Joop Hox en Ger Snijkers. Meppel: Boom.
* 2003. Praktijkgestuurd onderzoek: Methoden van praktijkonderzoek. Met Hans Landsheer en Martijn de Goede. Uitgever Stenfert Kroese, 2003.
# Hypnoidus rivularius

Hypnoidus rivularius is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1827 door Gyllenhal.
# Lithophyllon ranjithi

Lithophyllon ranjithi is een rifkoralensoort uit de familie van de Fungiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Ditlev.
# Isoctenus corymbus

Isoctenus corymbus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kamspinnen (Ctenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Isoctenus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Polotow, Antonio D. Brescovit & Pellegatti-Franco.
# Johora murphyi

Johora murphyi is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Ng.
* ↑ (en) Johora murphyi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Johora murphyi (Ng, 1986). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443181
# Kasteel Bronkhorst

Kasteel Bronkhorst kan verwijzen naar:
* Kasteel Bronkhorst (Gelderland), een kasteel nabij Bronkhorst.
* Kasteel Bronkhorst (Noord-Brabant), een kasteel nabij Velp.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kasteel Bronkhorst en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Georges Michel

Georges Michel (29 april 1898 te Halle – plaats en datum van overlijden onbekend) was een Belgisch voetballer die speelde als aanvaller. Hij speelde 10 interlandwedstrijden met het Belgisch voetbalelftal. Michel is een van de weinige Belgische internationals die nooit in de Eerste klasse gespeeld heeft.

## Loopbaan

Door de Eerste Wereldoorlog duurde het tot bij de hervatting van de voetbalcompetitie in 1919 vooraleer Michel zijn debuut als aanvaller maakte in het eerste elftal van toenmalig Tweedeklasser Leopold CB. Ondanks het feit dat de ploeg in de middenmoot eindigde van de rangschikking viel Michel op door het gemak waarmee hij doelpunten scoorde. Na afloop van zijn eerste seizoen bij Leopold CB was hij topschutter van Tweede klasse met 26 doelpunten
Ondertussen was Michel eveneens opgeroepen voor het Belgisch voetbalelftal waarmee hij tussen 1919 en 1922 10 wedstrijden speelde. Hij scoorde in totaal drie doelpunten: in 1919 in de thuiswedstrijd tegen Frankrijk, in 1922 in de uitwedstrijd in Frankrijk en in de thuiswedstrijd tegen Nederland. Michel zat eveneens in de voorselectie van de ploeg die naar de Olympische Zomerspelen 1920 in Antwerpen werd gezonden maar hij speelde er geen wedstrijden.
Georges Michel werd ook in het derde seizoen topschutter met 19 doelpunten.. In tweede klasse speelde Georges 50 wedstrijden in drie seizoenen en scoorde 60 doelpunten. Net als zijn broer Paul stopten beiden al in 1922, de oudste Jules speelde nog tot 1926 toen Leopold CB naar de derde klasse degradeerde. Georges verongelukte met zijn auto eind de jaren twintig en was op slag dood.
* 1 2 Lijst van topscorers Belgische Tweede klasse op de Nederlandstalige Wikipedia
* 1 2 Belgiumsoccerhistory (Peter Mariën). Gearchiveerd op 5 augustus 2011. Geraadpleegd op 12 juli 2015.
# Iris Eichenberg

Ina Iris Eichenberg (Göttingen, 18 mei 1965) is een Duits beeldend kunstenaar die bekendheid verwierf als ontwerper van sieraden. Zij werkt in Bloomfield Hills, Michigan, USA.

## Biografie

Eichenberg werd aanvankelijk opgeleid tot verpleegkundige in haar geboorteplaats Göttingen. Ze maakte de overstap naar kunst en volgde een opleiding aan de afdeling Edelsmeden van de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam (1989-1994). Na afronding ontving zij de Gerrit Rietveldprijs. In haar werk laat zij zich inspireren door het menselijk lichaam, zij maakt daarbij gebruik van uiteenlopende materialen en technieken: wol, zilver, medische plastics, breien. Ze volgde Ruudt Peters op als coördinator van de afdeling Edelsmeden aan de Rietveld Academie, van 2000-2007. In 2006 accepteerde zij een aanstelling als artist in residence en hoofd van de Metalsmithing Department aan Cranbrook Academy of Art in Bloomfield Hills, Michigan, USA. Vanaf 2007 heeft ze daar een fulltime positie. Ze wordt regelmatig uitgenodigd voor lezingen, workshops en visiting critic door academies in Europa, Azië, Afrika en Noord-Amerika. Haar werk bevindt zich in museumcollecties in Europa en Noord-Amerika.
In 2001 won Eichenberg de Herbert Hofmann Preis. In 2021 won zij de Susan Beech mid career grant van de Art Jewelry Forum.

## Bibliografie (selectie)

* Besten, L. den (2011) On Jewellery, A Compendium of international contemporary art jewellery. Stuttgart: Arnoldsche Art Publishers. ISBN 9783897903494
* Hoogland, R.C. (2007) Iris Eichenberg, Tenement/Timeless. Amsterdam: Galerie Louise Smit. ISBN 9789081159425
* The compendium finale of contemporary jewellers (2009). Keulen: Darling Publications. ISBN 9783939130956
* Unger, M. (2004) Het Nederlandse sieraad in de 20ste eeuw. Bussum: THOTH. ISBN 9789068683486
* Benjamin Lignel (2014) "Art Jewelry Forum's best of interviews", Mill Valley, California: Art Jewelry Forum. ISBN 978-0-615-98047-8
* Benjamin Lignel (2015) "Shows and Tales, On jewelry exhibition-making". Mill Valley, California: Art Jewelry Forum. ISBN 978-0-9864229-0-4
# Hypnoidus suturalis

Hypnoidus suturalis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Ernest Candèze.
# Lithoplocamia indica

Lithoplocamia indica is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Lithoplocamia en behoort tot de familie Raspailiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1993 door Pulitzer-Finali.
# Isormen

De Isormen is een gletsjer op het eiland Barentszeiland, dat deel uitmaakt van de Noorse eilandengroep Spitsbergen.
De gletsjer verwijst naar ijs-worm.

## Geografie

De gletsjer is zuidwest-noordoost georiënteerd en heeft een lengte van ongeveer 2,5 kilometer. Hij komt vanaf de Barentsjøkulen en mondt in het oosten uit in de Olgastretet.
Ten zuidwesten van de gletsjer ligt gletsjer Reymondbreen, naar het zuiden de gletsjer Barthbreen, naar het noordwesten de gletsjer Augnebreen en naar het noorden de gletsjer Willybreen.
# Johora michaeli

Johora michaeli is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2020 door Ng.
# Gerwen

Gerwen is een plaats in de gemeente Nuenen, Gerwen en Nederwetten in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, gelegen in de Meierij van 's-Hertogenbosch. Gerwen is de oudste plaats van de gemeente. Hoewel het huidige kerkdorp pas in de negentiende eeuw is ontstaan, was de kerk er al veel eerder, maar deze stond op een wat hogere plaats, nu "Heuvel", te midden van verspreide boerderijen. Voor de postadressen valt Gerwen onder woonplaats Nuenen.
De naam is afgeleid van Gerwins-heim, ofwel de woonplaats van Gerwin, een Germaans stamhoofd.

## Bezienswaardigheden

* De oude Sint-Clemenskerk, een 15e-eeuws bouwwerk met toren en een neogotisch interieur.
* De nieuwe Sint-Clemenskerk is een ruime en lichte moderne kerk die werd gebouwd in 1967, in gebruik genomen in de kerstnacht van 1967, en die ingewijd werd in 1968. In deze tijd leek het aantal gelovigen toe te nemen en was de oude kerk te klein geworden. De architect was E. Nijsten uit Vught. De kerk bezit enkele kunstwerken, zoals terracotta kruiswegstaties, die afkomstig zijn uit de Franciscuskerk te Nijmegen en gemaakt door Schoenmakers in 1956. Ook is er een glas-in-beton raam en zijn er enkele gebrandschilderde ramen die afkomstig zijn uit de oude pastorie.
* Achter de Oude Sint-Clemenskerk bevindt zich een bronzen beeld van Het Nederlandse Trekpaard. Het is gemaakt door Toon Grassens uit Gemert en geplaatst in 1990. Het stelt een paard van het koudbloedras voor en wordt in de volksmond de Bèlse knol genoemd. Eens per jaar vindt hier de veulenkeuring plaats.
# Harpalus erosus

Harpalus erosus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Carl Gustaf Mannerheim.
# Ischalis fortinata

Ischalis fortinata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Guenée.
# Huntley (Gloucestershire)

Huntley is een civil parish in het bestuurlijke gebied Forest of Dean, in het Engelse graafschap Gloucestershire met 1105 inwoners.
# Lissonota uncata

Lissonota uncata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1978.
# Isopycnaal

Isopycnaal is een term uit de toegepaste hydrostatica en betekent "met gelijke massadichtheid".
In de oceanografie is een waterkolom isopycnaal als de dichtheid niet of nauwelijks verandert met de hoogte. Een isopycnale waterkolom heeft een neutrale stabiliteit in de zin dat er een onverschillig evenwicht bestaat ten opzichte van verticale stromingen. In isopycnale kolommen nabij het oppervlak van de zee ontstaat gemakkelijk verticale menging door de invloed van wind, golven en horizontale stromingen.
In een diagram waarin de saliniteit van zeewater wordt uitgezet tegen de temperatuur, zijn isopycnalen de lichtjes gekromde lijnen die punten met gelijke dichtheid verbinden. Zeewater is zwaarder naarmate er meer zout in opgelost is, en ook naarmate het kouder wordt. Een typische isopycnale waterkolom bevat bovenaan warmer water met een hogere saliniteit, en onderaan kouder water met een lagere saliniteit.
# Jungiella rozkosnyi

Jungiella rozkosnyi is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Vaillant.
# Kasteel van Eke

Het Kasteel van Eke is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Nazareth gelegen plaats Eke, gelegen aan de 's-Gravendreef 5.

## Geschiedenis

Het kasteel, dat niet ver van de Schelde is gelegen, was de zetel van de heerlijkheid Eke. Het werd in de 15e eeuw en in de 16e eeuw vernield. Er was sprake van een mottekasteel binnen een dubbele omgrachting, waarvan de gracht werd gevoed door de Oude Schelde.
In 1753-1762 werd een nieuw kasteel gebouwd met dubbele rechthoekige omgrachting. Dit gebeurde in opdracht van de graaf de Lichtervelde. Het kasteel werd in 1918, bij de terugtocht van het Duitse leger, zwaar beschadigd en weinige jaren later werd het gesloopt. De bijgebouwen van 1755 werden omgebouwd tot woningen.
In 1972 werd nog een autobaan, de N60, aangelegd dwars door het kasteeldomein.
Van het kasteel bleven slechts de dienstgebouwen over, met Lodewijk XVI-stijlelementen.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Gelsenkirchen-Resse

Gelsenkirchen-Resse is een stadsdeel van Gelsenkirchen (Noordrijn-Westfalen). Resse telt ongeveer 12.100 inwoners en ligt ten noorden van het Rijn-Hernekanaal op ongeveer 7 km van het centrum van Gelsenkirchen.
# Harpalus faunus

Harpalus faunus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Say.
# Ischalia tsuyukii

Ischalia tsuyukii is een keversoort uit de familie Ischaliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door N. Ohbayashi & Tôyama.
# Hydra 70

De Hydra 70 is een ongeleide raket met een kaliber van 70 mm. De raket is ontwikkeld door de United States Navy en wordt gebruikt door Colombia, Denemarken, Duitsland, Egypte, Japan, Jordanië, Koeweit, Nederland, Saoedi-Arabië, Singapore, Thailand, Tunesië, Taiwan, de Verenigde Arabische Emiraten en de Verenigde Staten zelf (Army, Navy en Air Force).

## andere producenten

* CRV7, Canada
* Forges de Zeebrugge, België
* Hanwha, Zuid-Korea

## Specificaties

Bron:
* Functie: Ongeleide lucht-grondraket, verschillende ladingen voor allerlei doeleinden.
* Bereik: 6 km
* Aandrijving: Mk 66 raketmotor met een brandtijd van 1,06 s.
* Lading: Verschillende ladingen voor allerlei doeleinden.
* Ontsteking: Afhankelijk van lading.
* Gewicht bij lancering: 6,2 kg
* Lengte: 1060 mm
* Schachtdiameter: 70 mm
* Lanceerplatform:
** Vliegtuigen:
*** A-4 Skyhawk
*** A-6 Intruder
*** A-7 Corsair II
*** A-10 Thunderbolt II
*** F-4 Phantom II
*** F-16 Fighting Falcon
*** F/A-18 Hornet
** Helikopters
*** AH-1 Cobra
*** AH-64 Apache
*** OH-58 Kiowa
*** UH-1 Iroquois
*** UH-60 Black Hawk
*** MH-6 Little Bird
*** MH-60
# Lissonota vincta

Lissonota vincta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Townes in 1978.
# Isoritmie

Isoritmie, ook isoritmiek, (Oudgrieks: ἴσος (isos), gelijk en ῥυθμός (rhythmos), regelmatig herhaalde beweging) is een vormeigenschap van motetten in de 14e en 15e eeuw. De genoemde termen stammen niet uit die tijd, maar zijn moderne benamingen die in het begin van de 20e eeuw werden bedacht door Friedrich Ludwig.
Bij isoritmie wordt een ritmische structuur in gedeelten herhaald, waarbij de toonhoogte in de regel verandert. Het zich herhalende ritmische model wordt de talea (Oudfrans taille, afsnijding) genoemd, en komt normaal gesproken overeen met de strofegewijze opbouw van de tekst. Dit model hoeft niet altijd strikt in alle stemmen gevolgd te worden, maar komt vooral voor in de cantus firmus, dus bij de tenor en de countertenor. Het overeenkomstige melodische gedeelte heet de color (Latijn: color, kleur). In de isoritmische motetten van de 14de en 15de eeuw, die als hoogtepunt van de ars nova gelden, worden taleae en colores niet exact als zodanig gebruikt, maar worden de melodische en ritmische fasen ten opzichte van elkaar verschoven van en overlappen zij elkaar. In meerdelige motetten verschijnen in de laatste delen vaak diminuties en maatwisselingen in de bovenstem.
Dit type van isoritmie is op uitgesproken wijze aanwezig in de motetten van Guillaume de Machaut.
De uitvinding van de techniek wordt echter meestal de Ars Nova-componist Philippe de Vitry toegeschreven, maar in de vroege veertiende eeuw was het "noch de uitvinding van Philippe de Vitry, noch uitsluitend zijn domein". De isoritmische constructie werd vaak gevarieerd door het gebruik van strenge of vrije ritmische diminutie in de herhaling van de color.
Een voorloper van de isoritmie, waarbij de talea enkel in de tenorstem wordt herhaald, is de isoperiodiek' van de motetten van de Ars Antiqua. De andere stemmen hebben echter dezelfde ritmische tijdseenheden als de tenor.
Behalve in verband met de motetten van de middeleeuwen wordt het begrip ook aangewend in de Indische muziek en in de muziek van moderne componisten zoals Alban Berg, Olivier Messiaen en John Cage. Ook door Anton Webern, Igor Stravinsky en Witold Lutosławski werd de isoritmie in een aantal composities opnieuw toegepast.
De begrippen "isoritmie" en "isoperiodiek" zijn moderne benamingen, die pas in 1904 door Friedrich Ludwig werden bedacht om er de 14e- en 15e-eeuwse praktijk van de polyfone motetten mee te beschrijven.
# Jungiella soleata

Jungiella soleata is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Francis Walker.