OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan-Baptist Rombauts

Jan-Baptist Luciaan Rombauts (Itegem, 10 september 1867 - Herentals, 13 november 1949) was een Belgisch arts en politicus voor de Katholieke Partij en diens opvolgers Katholiek Verbond van België en CVP.

## Levensloop

Rombauts promoveerde tot doctor in de geneeskunde en vestigde zich in Herentals. Hij werd lid van de Algemene Vergadering van het Katholiek Verbond van België als afgevaardigde van de middenstand en was medestichter (en de tweede) voorzitter van de Herentalse afdeling van de Christen Landsbond van de Belgische Middenstand.
In 1895 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Herentals en in 1912 volgde hij Eugeen Van Schoubroeck op als burgemeester. Deze functie oefende hij uit tot hij tijdens de Tweede Wereldoorlog - omwille van de door de Duitsers ingestelde (en door de secretaris-generaal van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Volksgezondheid Gérard Romsée gesteunde) ouderdomsverordening (überalterungsverordnung) van 7 maart 1941 - moest teruggetreden. Hij werd opgevolgd door oorlogsburgemeester Theodoor Willemyns van het VNV. Na de bevrijding werd Camiel Laureys dienstdoend burgemeester, waarna Rombauts de burgemeesterssjerp opnieuw overnam, een mandaat dat hij nog uitoefende tot 1946. Hij werd in deze hoedanigheid opgevolgd door Leo De Peuter. Ook was hij van 1919 tot 1946 volksvertegenwoordiger voor het kiesarrondissement Turnhout.
Zijn graf bevindt zich op het Stedelijk Kerkhof te Herentals.
* VAN MOLLE Paul, Het Belgisch parlement 1894-1972, Standaard Wetenschappelijke Uitgeverij, Antwerpen / Utrecht, 1972
* ↑ Verordening houdende schorsing van de werkzaamheden der gemeenteraden van 11 april 1941 (p.254), Het Juristenblad, 25 april 1941
* 1 2 3 4 Fiche Jan-Baptist Rombauts, ODIS
* ↑ HEYRMAN Peter, Fiche UNIZO-gewest Herentals, ODIS
* ↑ HEYLEN Steve, Fiche Eugeen Van Schoubroeck, ODIS
* ↑ Burgemeesters: ontslagen-benoemingen, Belgisch Staatsblad, 5 oktober 1941
* ↑ LAMERS Bart, Boek schetst stad in oorlog, Gazet van Antwerpen, 6 april 2007
* ↑ VAN HERCK Hanne, Fiche Leo De Peuter, ODIS
* ↑ ROSVELDS Marcel, Graf Jan-Baptist Luciaan Rombauts, Find a Grave
# Fusinus juliabrownae

Fusinus juliabrownae is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Callomon, Snyder & Noseworthy.
# Golfvector

In de natuurkunde is een golfvector een vector die dient voor de beschrijving van een golf. De richting van de golfvector is loodrecht op het golffront en de grootte is het golfgetal. In veel gevallen komt de richting overeen met de voortplantingsrichting van de golf, maar er zijn uitzonderingen daarop.
Als voorbeeld een vlakke golf in de x-richting. Een normale voorstelling van de golf als functie van de tijd $t$ en de plaats $x$ is:
    $\psi (x,t)=A\cos(\varphi +kx-\omega t)$
waarin $A$ de amplitude is, $\varphi$ de startfase van de golf, $k$ het golfgetal en $\omega$ de hoekfrequentie.
Een vlakke golf in een willekeurige richting wordt gegeven door
    $\psi (\mathbf {r} ,t)=A\cos(\varphi +\mathbf {k} \cdot \mathbf {r} -\omega t)$
Daarin is $\mathbf {k}$ de golfvector en $\mathbf {r}$ de plaatsvector. In de plaats van het product $kx$ bij de golf in de x-richting treedt nu het inproduct op van de golfvector en de plaatsvector.
De golfvector wordt in de natuurkunde ook wel k-vector genoemd met een positie, lengte en richting in de k-ruimte ofwel de reciproke ruimte, omdat de norm omgekeerd evenredig is met de golflengte.

## Verwijzingen

* Brau, Charles A. Modern Problems in Classical Electrodynamics Oxford University Press (2004) ISBN 0-19-514665-4.
# Hoplitis oxypyga

Hoplitis oxypyga is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Benoist.
# Institute of Management and Information Technology (Suriname)

Het Institute of Management and Information Technology (iMiT) is een hogeronderwijsinstelling in Paramaribo, Suriname. Het werd opgericht in 2011.
De bacheloropleiding Business ICT Management van het instituut is geaccrediteerd door het Nationaal Orgaan voor Accreditatie. De onderwijstaal is Nederlands. Het instituut werkt samen met andere opleidingen in Paramaribo en is gevestigd in de Liberty Mall in Paramaribo.
# Hüttenberg

Hüttenberg kan verwijzen naar:
* Hüttenberg (Hessen), een gemeente in Duitsland
* Hüttenberg (Karinthië), een gemeente in Oostenrijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hüttenberg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Franse parlementsverkiezingen 1857

De Franse parlementsverkiezingen van 1857 voor het Wetgevend Lichaam vonden plaats in twee rondes op 21 juni en 5 juli 1857. De regeringsgezinde bonapartisten) behielden hun ruime meerderheid.
De verkiezingen vonden plaats op basis van algemeen enkelvoudig kiesrecht voor mannen. Er waren 6.118.000 kiezers. De officiële kandidaten waar de kiesgerechtigden hun stem aan konden geven waren door de overheid goedgekeurd.
| Politieke groepering | Politieke groepering | Zetels | Percentage |
| | Bonapartisten | 276 | 89,10% |
| | Oppositie (royalisten en republikeinen) | 7 | 10,9% |
| Totaal | Totaal | 283 | 100% |
# Golfvereniging Albatross

Golfvereniging Albatross is een Nederlandse golfclub in Prinsenbeek, in de provincie Noord-Brabant.

## Geschiedenis

In 1987 wordt de vereniging opgericht, en in 1988 richten de leden Stichting Bosdal op die het beheer zal voeren over het onroerend goed, dat de vereniging zal gebruiken. In 1990 zijn de holes 4, 5 en 6 klaar en in 1992 wordt de 9 holesbaan geopend.

## Golfbaan

Op het voormalige landgoed Bosdal ligt nu een parkbaan, ontworpen door golfbaanarchitect Alan Rijks. Er zijn vier vijvers en enkele sloten, dus op bijna ieder hole komt water in het spel.
Sinds 1997 heeft de baan de A-status.
# Hoplitis palmarum

Hoplitis palmarum is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Cockerell.
# Jan Kleinnijenhuis

Jan Kleinnijenhuis is een Nederlandse onderzoeksjournalist voor het actualiteitenprogramma Nieuwsuur.
Kleinnijenhuis studeerde tussen 1998 en 2004 Algemene Economie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Daar schreef hij voor diverse studentenbladen. In 2006 sloot hij daar zijn vervolgstudie Journalistiek af. Kleinnijenhuis ging aan de slag bij dagblad Trouw, eerst als stagiair en vanaf 2007 als macro-econoom en financieel verslaggever.
Als journalist bij Trouw was Kleinnijenhuis betrokken bij meerdere internationale onderzoeksprojecten, zoals de LuxLeaks, de Panama Papers, de Paradise Papers en de Luanda Leaks, waar bewoners van hun land werden verdreven om de bouw van een boulevard in Luanda mogelijk te maken.
In september 2018 werd Kleinnijenhuis bij een rechtszaak van Eva González Pérez geconfronteerd met het achterhouden van stukken door de Belastingdienst. Zijn langdurige onderzoek daarnaar met Pieter Klein van RTL Nieuws leidde tot wat later bekend zou worden als de toeslagenaffaire.
In 2022 verliet Kleinnijenhuis de redactie van Trouw om zijn carrière te vervolgen als onderzoeksjournalist voor het actualiteitenprogramma Nieuwsuur van de publieke omroepen NOS en NTR.

## Erkenning

In 2015 kreeg hij samen met anderen de journalistieke prijs De Loep voor het onderzoek naar LuxLeaks. In 2017 won hij die prijs nogmaals, nu voor zijn aandeel over het onderzoek naar de Paradise Papers. In 2019 kreeg hij samen met Pieter Klein van RTL Nieuws De Tegel in de categorie Onderzoek. Zij kregen dit voor hun diepgravende onderzoek naar de toeslagenaffaire bij de Nederlandse Belastingdienst. Voor datzelfde onderzoek werden zij in 2019 uitgeroepen tot Journalist van het Jaar.

### Prijzen

* 2019 - Journalist van het Jaar
* 2019 - De Tegel
* 2017 - Citi Journalistic Excellence Award
* 2017 - De Loep
* 2015 - De Loep
* Lijst met door Kleinnijenhuis geschreven artikelen

#### Referenties

* ↑ Onderzoeksjournalist Jan Kleinnijenhuis is nog lang niet klaar met de Belastingdienst, Trouw, 4 maart 2020. Gearchiveerd op 6 mei 2021.
* ↑ De prijs van een miljoenenproject, www.trouw.nl. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ Het Toeslagendrama in drie Aktes, Argos Medialogica 4 april 2021. Gearchiveerd op 24 mei 2023.
* ↑ Tweet van Jan Kleinnijenhuis. Twitter (22-04-2022). Geraadpleegd op 22 september 2022.
# Jaime Ongpin

Jaime "Jimmy" V. Ongpin (Manilla, 15 juni 1938 - 7 december 1987) was een Filipijns zakenman en minister. Hij was een uitgesproken criticus van president Ferdinand Marcos en minister van Financiën in het kabinet van diens opvolger Corazon Aquino.

## Biografie

Jaime Ongpin werd geboren op 15 juni 1938 in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij was de jongere broer van Roberto Ongpin, de latere minister van Handel en Industrie in het kabinet van Ferdinand Marcos. Hij studeerde aan de Ateneo de Manila University, waar hij in 1958 zijn diploma behaalde. Daarna studeerde hij verder aan Harvard in de Verenigde Staten. In 1962 behaalde hij er zijn Master-diploma Bedrijfskunde.
Hij begon zijn carrière als marketingmanager van de Filipijnse dochter van Proctor and Gamble. Na het behalen van zijn Harvard-diploma ging hij werken bij de Benguet Corporation, een van de grootste mijnbouwbedrijven van de Filipijnen. In 1974 werd Ongpin benoemd tot CEO van het bedrijf. Begin jaren 80 liet hij zich bijzonder kritisch uit over de zittende president Ferdinand Marcos en begon hij zich bovendien actief in te zetten Corazon Aquino, de weduwe van de vermoorde oppositieleider Benigno Aquino jr., die werd gezien als een geschikte kandidaat voor de opvolging van Marcos. Omdat de Benguet Coorporation in handen was van Marcos, was dit voor Ongping niet zonder risico's. Hij was in die tijd een actief lid van de Makati Business Club en hij zette zich in een tijd dat Marcos de pers volledig onder controle had in voor de promotie van alternatieve onderzoeksjournalistiek.
Na de val van Marcos door de EDSA-revolutie in februari 1986 werd Ongpin door Aquino benoemd als minister van Financiën. Als minister maakte hij zich niet geliefd door zijn controversiële economische beleid en zijn weigering om compromissen te sluiten met betrekking tot de afbetaling van de internationale schuld van de Filipijnen. Na een militaire couppoging onder leiding van Gregorio Honasan in 1987 zag Aquino zich gedwongen tot een aanpassing van haar kabinet, om tegemoet te komen aan het groeiende verzet van rechtse critici en grote delen van het Filipijnse leger. Op 16 september 1987 werd Ongpin ontslagen.
Enkele maanden later, op 8 december 1987, werd Ongpin dood aangetroffen met een kogelwond in zijn rechterslaap en een pistool in zijn rechterhand. Hoewel sommigen daaraan twijfelden, werd zelfmoord door de politie genoemd als de officiële doodsoorzaak.
Ter nagedachtenis aan Ongpin werden de Jaime V. Ongpin Awards voor onderzoeksjournalistiek ingesteld. Ongpin was getrouwd met Maria Isabel Garcia en kreeg met haar drie zonen en twee dochters.
Referenties
* ↑ Joaquin, Nick (1990) Jaime Ongpin, the enigma: a profile of the Filipino as manager, Jaime V. Ongpin Institute of Business and Government.
Bronnen
* (en) Mydans, Seth, Jaime Ongpin, ex-Aquino aide, dies at 49, apparantly a suicide, New York Times, 8 december 1987.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7861 1689
* Library of Congress Control Number: n92038264
* Virtual International Authority File: 79407825
* WorldCat (via VIAF): 79407825
# Jaime Pacheco

Jaime Moreira Pacheco (Paredes, 22 juli 1958) is een voormalig voetballer uit Portugal die speelde als middenvelder. Na zijn actieve loopbaan stapte hij het trainersvak in. Hij leidde Boavista in het seizoen 2000/01 naar de allereerste landstitel uit de geschiedenis van de tweede club uit Porto. Hij speelde 296 wedstrijden en 19 doelpunten in de Primera Liga in vijftien seizoenen.

## Clubcarrière

Pacheco kwam onder meer uit voor FC Porto, Sporting CP en Vitória Setúbal. Hij won een keer de Portugese landstitel gedurende zijn carrière. Pacheco was midden jaren tachtig een van de architecten op het middenveld van het succesvolle FC Porto, dat in 1987 de European Cup won. Hij beëindigde zijn loopbaan in 1996 bij Paredes.

## Interlandcarrière

Pacheco speelde in totaal 25 officiële interlands voor Portugal. Onder leiding van bondscoach Otto Glória maakte hij zijn debuut op 23 februari 1983 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen West-Duitsland (1-0) in Lissabon, net als Fernando Festas (Sporting CP) en António Paris (Sporting Clube de Braga). Hij nam met zijn vaderland deel aan het EK voetbal 1984 in Frankrijk en het WK voetbal 1986 in Mexico.

## Erelijst
### Als speler
#### FC Porto

* Primeira Liga: 1987/88
* Taça de Portugal: 1983/84, 1987/88
* Supertaça Cândido de Oliveira: 1981, 1983, 1986
* European Cup: 1986/87
* Intercontinental Cup: 1987
* European Super Cup: 1987

### Als trainer
#### Boavista

* Primeira Liga: 2000/01

#### Al-Shabab

* Saudi Federation Cup: 2009/10
* eu-football
* Jaime Pacheco op National Football Teams
# Jaime Peters

Jaime Peters (Pickering, 4 mei 1987) is een Canadees voetballer, die als middenvelder speelt.

## Clubcarrière

Peters speelde tussen 2003 en 2005 voor het tweede elftal van de Duitse voetbalclub 1. FC Kaiserslautern. Tussen 2006 en 2007 speelde hij voor de Championship-club Ipswich Town 41 wedstrijden, waarin hij twee keer scoorde. Hij komt sinds 2008 uit voor Yeovil Town, waar hij tot en met seizoen 2007/2008 veertien wedstrijden speelde en één keer scoorde.

## Interlandcarrière

Peters komt sinds 2004 uit voor de nationale ploeg van Canada.
# Jaime Rodríguez

Jaime Alberto Rodríguez (San Salvador, 17 januari 1959) is een voormalig Salvadoraans voetballer.

## Salvadoraans voetbalelftal

Jaime Rodríguez debuteerde in 1980 in het Salvadoraans nationaal elftal en speelde 50 interlands, waarin hij 2 keer scoorde.
* Jaime Rodríguez op National Football Teams
# Idea malabarica

Idea malabarica is een vlinder uit de familie Nymphalidae, onderfamilie Danainae.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Frederic Moore.
De soort komt alleen voor in India.
* 1 2 (en) Idea malabarica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Danaini op nymphalidae.net
# Hüttenberg (Hessen)

Hüttenberg is een gemeente in de Duitse deelstaat Hessen, en maakt deel uit van de Lahn-Dill-Kreis. Hüttenberg telt 10.789 inwoners.
Aßlar · Bischoffen · Braunfels · Breitscheid · Dietzhölztal · Dillenburg · Driedorf · Ehringshausen · Eschenburg · Greifenstein · Haiger · Herborn · Hohenahr · Hüttenberg · Lahnau · Leun · Mittenaar · Schöffengrund · Siegbach · Sinn · Solms · Waldsolms · Wetzlar
# Gouwgraaf

Een gouwgraaf was het hoofd van een gouw in het Frankische Rijk. Hij had een bestuurlijke, militaire en juridische functie. Gouwgraven werden eerst uit de directe omgeving van de vorst geworven, later uit de lokale adel. Zij vormden samen met de bisschoppen en abten de Frankische aristocratie. De gouwgraaf was verantwoordelijk voor zijn eigen gouw en moest verantwoording afleggen aan de vorst. Dit maakte het voor de Frankische koningen, later hofmeiers en keizers, gemakkelijker om het grote rijk te kunnen besturen. Het ambt was niet erfelijk. Benoemingen waren in principe voor het leven, maar in geval van wanbestuur of verval in ongunst kon de vorst de gouwgraaf ontslaan en een vervanger benoemen. Toen het Frankische Rijk in de 9e eeuw echter uiteenviel door troonstrijd en het centrale gezag wegviel, werd het grafelijk ambt erfelijk en ontstonden geleidelijk steeds meer grafelijke dynastieën in West-Europa.
# Fru Petersens Café

Fru Petersens Café is een etablissement in Østermarie op Bornholm en werd geopend in 1997.
Het gebouw werd ontworpen door architect Mathias Bidstrup. Het werd opgeleverd in 1908 en als school in gebruik genomen. Deze school was de belangrijkste van de vier scholen in Østermarie.
Het schooljaar 1966/67 was het laatste jaar dat er normaal onderwijs werd gegeven. Het werd door de gemeente overgenomen en ingericht als trainingsschool voor gehandicapte kinderen.
In 1975 werd het gebouw gerenoveerd. Vanaf het schooljaar 1979/80 werd het gebouw aan de Almindingensvej aangewend voor het begeleiden van volwassen geestelijk gehandicapten. De gehandicapte kinderen werden ondergebracht op de school aan de Sveavej.
In 1993 werd het gebouw verkocht en verbouwd tot café. Frue Petersens Café opende in 1997 zijn deuren. De kamers waar nu de koffie en gebak worden geserveerd, behielden de inrichting zoals die in het begin van de twintigste eeuw was. In 2010 kreeg het café een nieuwe eigenaar, die de traditie voortzette.
Fru Petersens Café heeft nog vele herinneringen uit de periode van voor de Tweede Wereldoorlog, waaronder een bescheiden bibliotheek, speelgoed, schoolmeubels enzovoorts.
Het gebouw heeft nu een beschermde status.
* Naambord
* Fru Petersens Café
* Gevelsteen
* Schoolbank van de voormalige school
* Keuken van Fru Petersens Café
* www.frupetersenscafe.dk
* www.bach-petersen.org Historien bag Skolen på Sveasvej - i tilbageblik (Geschiedenis van de Sveavejschool, inclusief de school aan de Almindingensvej).
* "Bornholms Historiske Samfund" - 3. række, bind 12, side 121 - 141, 1998.
# Huis Partecipazio

Het huis Partecipazio was een patriciërsfamilie van de republiek Venetië in de 9e en 10e eeuw. Andere schrijfwijzen zijn Partecipazi, Parteciaci, Particiaci. Zij drukten hun stempel op de ontwikkeling van Venetië in de vroege middeleeuwen.

## Historiek

De familie had haar oorsprong in Eraclea, nabij Venetië. Het huis Partecipazio leverde zeven doges of verkozen hertogen van Venetië in de 9e en 10e eeuw. De stamvader was Angelo Partecipazio die regeerde van 809 tot 827; zijn 17-jarig bewind was een van de langste in de geschiedenis van de Republiek Venetië. Andere leden van de familie waren mede-doge of co-dux, volkstribuun of patriarch van Grado.
Zij verhuisden de doge-residentie van de wijk Malamocco naar het eiland Rialto. Rialto werd de kern van het middeleeuwse Venetië. Zij waren de bouwers van het eerste dogepaleis van Venetië (9e eeuw).
Politiek was het Huis Partecipazio sterk Byzantijns gericht; de Republiek Venetië maakte deel uit van het Byzantijnse Rijk en de familie Partecipazio steunde hun suzerein, de keizer van Byzantium. Tevens waren ze handig genoeg om een autonome koers te varen. Het Huis Partecipazio was alleszins tegen de Karolingen en het machtige Frankenrijk aan hun grenzen, vanaf 945 was dit het Oost-Frankische markgraafschap Verona.
Kerkelijk steunden zij het patriarchaat van Grado, waarover ze zoveel mogelijk controle wilden nemen.
Giustiniano Partecipazio liet de relikwieën van de evangelist Marcus overbrengen van het patriarchaat van Alexandrië (Egypte) naar Venetië. Hierover werden later vele verhalen verteld. Het prestige van Venetië zou later toenemen door de relikwieën. Bovendien werd de leeuw, symbool van Marcus, het wapenschild van Venetië. Het Huis Partecipazio bouwde de eerste San Marco basiliek (9e eeuw). Het oude kerkje van de heilige Theodorus en de verering van Theodorus in Venetië werden verwaarloosd.
Zij bouwden ook de kerk van San Zaccaria, de abij van Sant’Ilario en de cappella di San Teodoro. Deze kapel was het enige dat nog diende voor de Theodorus verering.
# Internationale antwoordcoupon

Een internationale antwoordcoupon (officiële Franse naam: Coupon-réponse international, Engelse afkorting: IRC) is een hulpmiddel voor betaald antwoord in het internationaal postverkeer. Op het postkantoor koop je een internationale antwoordcoupon die je bijsluit in een brief naar het buitenland. Als het betreffende land lid is van de Wereldpostunie, dan kan de ontvanger de coupon op het postkantoor inwisselen voor de benodigde postzegels voor een brief van maximaal 20 gram per luchtpost.
Als een land lid is van de Wereldpostunie, dan is het postkantoor verplicht om de coupon te accepteren als betaling voor de benodigde postzegels. Maar de nationale postorganisatie is niet verplicht om de internationale antwoordcoupon te verkopen. In Nederland zijn internationale antwoordcoupons sinds januari 2002 niet meer verkrijgbaar, in België nog wel.
De internationale antwoordcoupon werd in 1906 geïntroduceerd op het congres van de Wereldpostunie in Rome. Deze was toen inwisselbaar gesteld voor de postzegels benodigd voor het internationaal vervoer van een brief tegen het goedkoopste tarief, dat wil zeggen per land- of zeepost. Sinds 2006 is dat voor vervoer per luchtpost.

## Arbitrage door Charles Ponzi

In de Verenigde Staten kost een IRC $2, terwijl het inwisselen $0,90 aan postzegels oplevert. Dus een IRC kost meer dan de postzegel(s) die je in hetzelfde land ervoor krijgt. Maar de welvaart en de posttarieven zijn per land verschillend, zo ook de verkoopprijs van een IRC. In theorie geeft dat de mogelijkheid tot arbitrage als er een land is waar een IRC goedkoper is dan de postzegels die je in eigen land ervoor kunt krijgen. De opbrengsten konden in theorie hoger zijn dan de transactiekosten.
Om dergelijk misbruik tegen te gaan zijn toen maatregelen genomen: in het betreffende land is de verkoopprijs van het IRC verhoogd, en anderzijds is de ruilverhouding van IRC naar postzegels aangepast.
Charles Ponzi bracht dit in praktijk en beloofde beleggers hoge rendementen op basis van arbitrage. In feite werden er nauwelijks IRC's aangekocht en werden de hoge "rendementen" betaald uit de inleg van nieuwkomers. Sindsdien heet dit ponzifraude.

## SASE

Het spreekt vanzelf dat een IRC alleen wordt gebruikt als men informatie vraagt uit het buitenland, omdat buitenlandse postzegels in eigen land niet verkrijgbaar zijn. In binnenlands verkeer kan men beter een postzegel insluiten. Het is in dat geval gebruikelijk de postzegel op een envelop te plakken en daarop het eigen adres te schrijven. Dat wordt wel een Self-addressed stamped envelope (SASE) genoemd. Ook als men een IRC gebruikt, is het beleefd om er een geadresseerde envelop bij te doen.

## Postwaardestuk

Verzamelaars van postwaardestukken beschouwen de internationale antwoordcoupon traditioneel als "verwant verzamelterrein". Ze zijn opgenomen in veel nationale catalogi van postwaardestukken, alhoewel ze niet voldoen aan de definitie van postwaardestuk.
# Jan Bosselaar

Jan Bosselaar (Aagtekerke, 9 april 1888 – Mariekerke, 23 februari 1970) was een Nederlands politicus van de ARP.
Hij werd geboren als zoon van Simon Bosselaar (1865-1938) en Pietronella van der Meule (1865-1916). Zijn vader was landbouwer maar is ook wethouder van Aagtekerke geweest. Zelf werd hij daar midden 1926 benoemd tot burgemeester. In mei 1953 ging hij formeel met pensioen maar hij zou nog bijna een jaar aanblijven als waarnemend burgemeester van Aagtekerke.
Bosselaar overleden in 1970 op 81-jarige leeftijd.
# Ibrahim Gambari

Ibrahim Agboola Gambari (Ilorin, 24 november 1944) is een Nigeriaans politicoloog en diplomaat. Sinds 10 juni 2005 is hij ondersecretaris-generaal van de Verenigde Naties voor politieke aangelegenheden.
Gambari studeerde politieke wetenschappen aan de London School of Economics (bachelor) en aan de Columbia-universiteit (master). Hij was tussen 1969 en 1990 werkzaam aan diverse universitaire instellingen, met een onderbreking van december 1983 tot augustus 1985 toen hij onder de militaire dictator Muhammadu Buhari minister van Buitenlandse Zaken was.
Sinds 1990 is hij diplomaat, eerst als ambassadeur voor zijn eigen land bij de Verenigde Naties, vanaf 1999 in dienst van de VN zelf. Hij is werkzaam op het secretariaat van deze internationale organisatie.
In september 2007 bemiddelde Gambari namens de VN tijdens het oproer in Birma.