OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hennessy Cognac Cup

De Hennessy Cognac Cup is een voormalig golftoernooi waarop een team spelers uit het Verenigd Koninkrijk en Ierland speelde tegen een team spelers van het vasteland van Europa. Nadat het toernooi in 1984 was gestopt, werd in 2000 weer een dergelijk toernooi gestart onder de naam Seve Trophy, dat na enkele edities de naam Vivendi Trophy kreeg.
Op de Ladies European Tour bestond de Hennessy Cup, maar dat was geen teamwedstrijd. Trish Johnson won het in Keulen in 1992 met een recordscore van 200.

## Teams

| Jaar | Winnend team en captain | Individueel winnaar | Verliezend team en captain |
| 1974 | Groot-Brittannië & Ierland ? | | Continentaal Europa ? |
| 1976 | Groot-Brittannië & Ierland ? | | Continentaal Europa ? |
| 1978 | Groot-Brittannië & Ierland ? | | Continentaal Europa ? |
| 1980 | Groot-Brittannië & Ierland Brian Barnes | | Continentaal Europa ? |
| 1982 | Groot-Brittannië & Ierland Bernhard Langer | Mark James | Continentaal Europa ? |
| 1984 | Groot-Brittannië & Ierland Bernard Gallacher | Sandy Lyle | Continentaal Europa ? |
Spelers:
| Speler | 1974 | 1976 | 1978 | 1980 | 1982 | 1984 |
| Francisco Abreu | 1974 | | | | | |
| Severiano Ballesteros | | 1976 | 1978 | 1980 | | |
| Brian Barnes | 1974 | 1976 | 1978 | 1980 | | |
| José Maria Cañizares | 1974 | 1976 | 1978 | 1980 | 1982 | 1984 |
| Howard Clark | | | 1978 | | | 1984 |
| Neil Coles | 1974 | 1976 | 1978 | 1980 | | |
| Eamonn Darcy | | 1976 | | | | 1984 |
| Nick Faldo | | | 1978 | 1980 | 1982 | 1984 |
| Anders Forsbrand | | | | | | 1984 |
| Bernard Gallacher | 1974 | | 1978 | | 1982 | 1984 |
| Antonio Garrido | | 1976 | 1978 | 1980 | 1982 | 1984 |
| Jeff Hawkes | | | | | 1982 | |
| Tommy Horton | 1974 | 1976 | | | | |
| Brian Huggett | 1974 | | 1978 | | | |
| Tony Jacklin | | 1976 | | | | |
| Mark James | | 1976 | 1978 | 1980 | 1982 | 1984 |
| Nick Job | | | | 1980 | | |
| Bernhard Langer | | 1976 | 1978 | 1980 | 1982 | |
| Sandy Lyle | | | | 1980 | 1982 | 1984 |
| Carl Mason | | | | 1980 | | |
| Christy O'Connor jr. | 1974 | | | | | |
| John O'Leary | | 1976 | 1978 | | 1982 | |
| Manuel Piñero | | 1976 | 1978 | 1980 | 1982 | |
| José Rivero | | | | | | 1984 |
| Costantino Rocca | | | | | | 1984 |
| Ove Sellberg | | | | | | 1984 |
| Des Smyth | | | | 1980 | 1982 | 1984 |
| Sam Torrance | | 1976 | 1978 | 1980 | 1982 | 1984 |
| Peter Townsend | 1974 | | | | | |
| Philippe Toussaint | | 1976 | | | | |
| Brian Waites | | | | 1980 | 1982 | 1984 |
| Géry Watine | | | | | | 1984 |
| Ian Woosnam | | | | | 1982 | 1984 |
# Meijiperiode

De Meijiperiode (明治時代, Meiji-jidai) is een periode in de Japanse geschiedenis, die begon bij de restauratie van de Meijikeizer, naar het (iets minder symbolische) centrum van de macht in 1868, en duurde tot de dood van deze keizer in 1912. Voorafgaand aan de Meijiperiode was de Edoperiode, die bestuurd werd door een aristocratisch-bureaucratisch systeem, de bakufu. Aan dat systeem was een traditie van afzondering verbonden, dat onhoudbaar werd door de dreiging van bezetting door het Westen. Door de spanning die daaruit ontstond, kwam er een revolutie van de lagere "adel", gesteund door het keizerlijk huis tot stand die het Tokugawa-shogunaat omverwierp.

## Hervormingen

De Meijiperiode werd getekend door de snelle verandering naar een modern land dat kon concurreren met het westen. Hiertoe werden op zeer veel fronten in de maatschappij veranderingen doorgevoerd (o.a. in de wetenschap, technologie, gezinsinrichting, handel, scholing en medische zorg).

### Economische verandering

Er werden in hoog tempo staatsbedrijven gecreëerd, die dan (met uitzondering van de militaire industrie) wanneer ze economisch rendabel waren, geprivatiseerd werden. Ook werd de infrastructuur uitgebouwd, er werden nationale post- en telegraafsystemen ingevoerd, en buitenlandse technologie werd geïmporteerd.
Ondanks de sterk groeiende economie en het optimisme van de Japanse bevolking, was Japan toch nog een vrij arm land ten tijde van de Meijiperiode. Het is dan ook omtrent deze tijd dat Japan zijn eerste economische emigranten kreeg. Deze gingen vooral naar Latijns-Amerika, waar nog altijd afstammelingen van hen wonen.

### Nationalisme

Ook was een item van de Meijiregering om van Japan één coherent land te scheppen. Hiertoe werden de Europese nationalistische ideeën overgenomen en ook de tot dan toe typisch Europese rassentheorie werd gebruik om het idee van een sterk historisch logische Japanse eenheid te scheppen. Desalniettemin slaagde de strategie van de Japanse regering erin om een sterk land met een moderne economie en defensiemacht te maken, dat buiten het gevaar van kolonisatie door westerse landen kwam te staan.

### Enkele hervormingen op een rijtje

* Afschaffing van de Samoeraiklasse
* Afschaffing van het lijfeigenschap van boeren
* In 1893 ging Japan over op de gregoriaanse kalender

## Het einde van de Meijiperiode

Na de dood van keizer Meiji werd hij opgevolgd door keizer Taisho. Deze periode werd de Taishoperiode: de periode van de grote mogelijkheden.

## Omrekening naar de gregoriaanse kalender

| Meiji | 1 | 2 | 3 | 8 | 13 | 18 | 23 | 28 | 33 | 38 | 43 | 45 |
| Gregoriaans | 1868 | 1869 | 1870 | 1875 | 1880 | 1885 | 1890 | 1895 | 1900 | 1905 | 1910 | 1912 |
# Korhorn (plaats)

Korhorn is een gehucht in de gemeente Westerkwartier in de Nederlandse provincie Groningen. Het ligt aan de weg van Oldehove naar Kommerzijl. Het gehucht ligt aan de rand van het Humsterland.
Korhorn bestaat uit een aantal boerderijen die deels nog op een eigen wierde staan. Een van deze wierden, met daarop de boerderij Hummersmaheerd, is aangewezen als archeologisch monument en heette vroeger waarschijnlijk Ikama. Direct ten oosten van Korhorn ligt het buurtje Ikum. De wierde direct ten westen van Ikum heet ook Korhorn. De wierde van Korhorn heeft een hoogte van 1,79 meter. In de wierde zijn bij boringen in de jaren 1970 onder andere resten uit de late middeleeuwen gevonden.
De oude kadastrale naam voor de buurt is ook wel Jolamabuurt naar de wierde Jolama die rond 1560 buitendijks kwam te liggen en waar Lammerburen ook haar naam aan ontleent. Met de voltooiing van de dijk bij Zoutkamp in 1877 viel de wierde weer droog en veranderde de toenmalige gemeente Oldehove de kadastrale naam naar Jelamer omdat de wierde niet meer als buurt hoefde te worden onderscheiden. De naam Jolama is in de jaren 1980 of 1990 verdwenen van de kaart.
Korhorn vormde vanaf 1867 lange tijd een eigen waterschap, dat in 1973 opging in het waterschap Westerkwartier.
* ↑ KORHORN, Niehove. Archeologische MonumentenKaart. Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.
* ↑ W. de Vries & G.S. Overdiep, Groninger plaatsnamen p. 55. J.B. Wolters (1946).
* ↑ "Waterschap „Korhorn”, Nieuwsblad van het Noorden. 18 januari 1973.
# Kunzea ericoides

Kunzea ericoides (Maori: kānuka) is een soort uit de mirtefamilie (Myrtaceae). Het is een boom die een groeihoogte tot 18 meter kan bereiken. De schors is schilferig. Aan de uiteinden hangen de takken naar beneden. Aan de takken groeien naaldachtige heldergroene bladeren en in clusters zittende kleine witte bloemen. Uit de bladeren, bloemen en twijgen wordt een kleurloze tot geelgroene etherische olie gewonnen met een zware maar frisse kruidige geur.
De soort komt voor in het noordelijke deel van het Zuidereiland in Nieuw-Zeeland. Hij groeit daar ten noorden van de rivieren Buller River en Wairau River en komt het meest voor in het noordwesten van Nelson. De soort groeit langs kusten en in laaggelegen gebieden met struikgewas, in bossen en bosranden en verder ook in bergbossen.
* ↑ (en) Kunzea ericoides Gielen Aroma
* ↑ (en) Kunzea ericoides (A.Rich.) Joy Thomps. Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 18 februari 2023.
* ↑ (en) Kunzea ericoides New Zealand Plant Conservation Network. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
... · Acmena · Actinodium · Agonis · Allosyncarpia · Aluta · Angophora · Astartea · Astus · Babingtonia · Baeckea · Callistemom · Calytrix · Chamelaucium · Corymbia · Corynanthera · Cyathostemon · Darwinia · Enekbatus · Ericomyrtus · Eucalyptus (Eucalyptus) · Eugenia · Euryomyrtus · Feijoa · Homalocalyx · Homoranthus · Hypocalymma · Lamarchea · Leptospermum · Lophomyrtus · Malleostemon · Metrosideros · Micromyrtus · Myrceugenia · Myrciaria · Myrtus (Mirte) · Ochrosperma · Osbornia · Pileanthus · Pimenta · Psidium · Rinzia · Sannantha · Scholtzia · Syzygium · Thryptomene · Triplarina · Tristaniopsis · Verticordia · Waterhousea · Xanthostemon · ...
# Hypostomus sipaliwinii

Hypostomus sipaliwinii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnasmeervallen (Loricariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Boeseman.
# Kampung Keude

Kampung Keude kan verwijzen naar:
* Kampung Keude (Peudawa), een plaats in Indonesië
* Kampung Keude (Darul Aman), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kampung Keude en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kommos (literatuur)

Kommos is, in de Oudgriekse literatuur, een technische term voor een lyrische beurtzang tussen koor en acteur, of tussen acteurs onderling, waarmee soms een gedialogeerde passage in een tragedie onderbroken wordt.
Het Griekse woord κόμμος / kommos betekent eigenlijk rouwmisbaar en is afgeleid van het werkwoord κόπτομαι / koptomai (= "zich op de borst slaan", als typische uiting van rouwmisbaar). De kommos vertolkt dan ook in de regel gevoelens van intense droefheid, als reactie op een tragische gebeurtenis die zich in het stuk heeft voorgedaan. Een schoolvoorbeeld van een kommos vinden we in het vierde epeisodion van Sophocles' Antigone, waar de hoofdfiguur Antigone een treurzang aanheft op het ogenblik dat zij ter dood zal worden gebracht …
De kommos komt niet in elke tragedie voor, en dient daarom onderscheiden te worden van het stasimon, dat als een vast en noodzakelijk onderdeel (structuur-element) van een klassieke tragedie moet gezien worden.
De term kommos moet niet verward worden met de κώμος / kómos, de uitgelaten optocht van verklede personen die ter ere van de god Dionysus geïmproviseerde, schunnige liederen zongen, waarin scherts en spot de hoofdtoon vormden, en die tot het ontstaan van de Attische komedie hebben geleid.
# HenneseeSchleife

De HenneseeSchleife is een langeafstandsfietsroute in Duitsland. De route maakt een lus vanuit het dal van de Ruhr langs de Hennesee en terug richting het dal van de Ruhr. Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen.

## Traject

De route begint en eindigt in Meschede in het Sauerland aan de Ruhr. Ze voert zuidwaarts langs de Hennesee. In Eslohe kan worden aangesloten op de Sauerland-Radring en op de Ruhr-Sieg-Radweg. Deze laatste loopt parallel mee terug naar de Ruhr in Wennemen. Daarna loopt de route parallel met de Ruhrtalradweg tot Meschede.
De route volgt deels de oude spoorlijn Finnentrop - Wennemen.

## Aansluitingen met andere routes

* In Meschede kan worden aangesloten op de Ruhrtalradweg.
* In Eslohe kan worden aangesloten op de Sauerland-Radring.
* Tussen Eslohe en Wennemen loopt de route parallel met de Ruhr-Sieg-Radweg.
* Tussen Wennemen en Meschede loopt de route parallel met de Ruhrtalradweg.
* Op elk willekeurig punt kan gebruik worden gemaakt van het fietsroutenetwerk ter plaatse.

## Externe link

* HenneseeSchleife
# Max Waller

Max Waller (Brussel, 24 februari 1860 – Sint-Gillis, 6 maart 1889), pseudoniem van Léopold Nicolas Maurice Édouard Warlomont, was een Belgisch Franstalig schrijver.
Zijn vader was de beroemde oftalmoloog Évariste Warlomont.
Waller was medeoprichter van het literaire tijdschrift La Jeune Belgique en schreef ook voor La Nation en andere kranten.
Hij overleed op 29-jarige leeftijd aan ziekte. Kort voor zijn dood had hij de Congolese correspondentie van zijn broer Charles Warlomont laten uitgeven. Deze gaf ook mee vorm aan de hoofdpersoon van Brigitte Austin, een vervolg op Daisy dat postuum verscheen in 1930.

## Werken

* L'Amour fantasque (1883)
* Le Baiser (1883)
* La Vie bête (1883)
* Lysiane de Lysias (1885)
* Jeanne Bijou (1886)
* Daisy (1891)
* La Flûte à Siebel (1891)
* Brigitte Austin (1944)

## Gedenktekens

Na zijn dood lieten van vrienden van Waller een monument oprichten door Victor Rousseau op de Brusselse Ambiorixsquare.
In Vorst is een straat naar hem genoemd.

## Literatuur

* Firmin Vandenbosch, Max Waller, Gent, Siffer, 1890
* Paul André, Max Waller et La Jeune Belgique, Brussel, Le Thyrse/Librairie Vanderlinden, 1905
* Émile Van Balberghe en Nadine Fettweis, "N'allez pas là-bas!" Le séjour de Charles Warlomont au Congo (1887-1888), ses écrits et leur réception par son frère Max Waller, 1997, 2 dln., ISBN 9782871680123
# Kępa Oksywska

Kępa Oksywska (Duits: Oxhöfter Kämpe, Kasjoebisch Òksëwskô Kãpa) is een klifformatie aan de Bocht van Gdańsk en deze klif behoort tegenwoordig tot het gebied van het stadsdistrict Oksywie (Du: Oxhöft, Kasj.: Òksëwié) van Gdynia. De vuurtoren uit 1877 werd in 1939 vernietigd.

## Geografie

De klif ligt direct aan de Zatoka Pucka in het westelijk deel van de Bocht van Gdańsk en is tussen de 30 en 40 meter hoog.

## Geschiedenis

Sinds 1224 was het gebied gedurende enkele honderden jaren een object van geschil tussen de kloosters Zuckau en Oliva.
Na de invasie van Polen op 1 september 1939 werd het klifgebied door de Poolse kustverdedigingsgroep Grupa Obrony Wybrzeża tot 19 september hardnekkig verdedigd (Bitwa o Kępę Oksywską resp. Schlacht von der Oxhöfter Kämpe resp. Obrona Kępy Oksywskiej). Aan de Oostzeekust duurde alleen de Slag om Hel langer.
Zes jaar later was de Oxhöfter Kämpe sinds 28 maart 1945 de laatste terugtocht- en evacueringsplaats van de Duitse troepen in het kader van Operatie Hannibal. Op 4/5 april 1945 werden tijdens Operatie Walpurgisnacht ca. 30.000 soldaten van de Oxhöfter Kämpe naar het schiereiland Hel geëvacueerd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kępa Oksywska op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kunín

Kunín (Duits: Kunewald) is een Tsjechische gemeente in de regio Moravië-Silezië, en maakt deel uit van het district Nový Jičín. Kunín telt 1865 inwoners (2006).
Albrechtičky · Bartošovice · Bernartice nad Odrou · Bílov · Bílovec · Bítov · Bordovice · Bravantice · Frenštát pod Radhoštěm · Fulnek · Heřmanice u Oder · Heřmánky · Hladké Životice · Hodslavice · Hostašovice · Jakubčovice nad Odrou · Jeseník nad Odrou · Jistebník · Kateřinice · Kopřivnice · Kujavy · Kunín · Libhošť · Lichnov · Luboměř · Mankovice · Mořkov · Mošnov · Nový Jičín · Odry · Petřvald · Příbor · Pustějov · Rybí · Sedlnice · Skotnice · Slatina · Spálov · Starý Jičín · Studénka · Suchdol nad Odrou · Šenov u Nového Jičína · Štramberk · Tichá · Tísek · Trnávka · Trojanovice · Velké Albrechtice · Veřovice · Vražné · Vrchy · Závišice · Ženklava · Životice u Nového Jičína
# Hyperietta stebbingi

Hyperietta stebbingi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Lestrigonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Bowman.
# Kanton Ligny-le-Châtel

Kanton Ligny-le-Châtel is een voormalig kanton van het Franse departement Yonne. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Auxerre. Het werd opgeheven bij decreet van 13 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015. Alle gemeenten werden opgenomen in het kanton Chablis.

## Gemeenten

Het kanton Ligny-le-Châtel omvatte de volgende gemeenten:
* La Chapelle-Vaupelteigne
* Lignorelles
* Ligny-le-Châtel (hoofdplaats)
* Maligny
* Méré
* Montigny-la-Resle
* Pontigny
* Rouvray
* Varennes
* Venouse
* Villeneuve-Saint-Salves
* Villy
# Laméac

Laméac is een gemeente in het Franse departement Hautes-Pyrénées (regio Occitanie) en telt 133 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tarbes.

## Geografie

De oppervlakte van Laméac bedraagt 5,2 km², de bevolkingsdichtheid is 25,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Koenraad Keyer

Dr. Koenraad Keyer (Ten Boer, 13 maart 1903 – 3 april 1977) was directeur-geneesheer van het Stads- en Academisch Ziekenhuis Utrecht (SAZU) en leider van het medisch front der NSB. Hij behaalde zijn arts-diploma en doctors-bul aan de Universiteit van Groningen. In 1930 vestigde hij zich in Meeden-Westerlee als huisarts. Op 12 juli 1947 verschijnt er een schuldbelijdenis, ondertekend door Keyer en andere voormalig NSB'ers, in De Vrije Alkmaarder.
* ↑ LIMBURGER KOERIER
* ↑ Rede van dr. K. Keyer voor den Raad voor de Volksgezondheid Leiden.courant.nu. Gearchiveerd op 18 augustus 2023.
* ↑ Koenraad Keyer kranten.archiefalkmaar.nl
# Helluobrochus negrei

Helluobrochus negrei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Reichardt.
# Max Weber (Zwitserland)

Max Weber (Zürich, 2 augustus 1897 – Bern, 2 december 1974) was een Zwitsers politicus.
Weber studeerde economie en verwierf in 1919 de doctorstitel. Weber maakte daarna reizen naar Frankrijk, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten. Terug in Zwitserland werd hij sterk beïnvloed door het religieus-socialisme van Leonhard Ragaz en werd hij actief binnen de Sociaaldemocratische Partij (SP). Om gewetensbezwaren weigerde Weber zijn militaire dienstplicht te vervullen en werd hij voor de duur van één week opgesloten en uit het leger gezet.
In 1922 werd Weber journalist voor de Volkstimme (sociaaldemocratische krant) in Sankt Gallen en in 1926 werd hij medewerker op het secretariaat van de Zwitserse Vakbondsunie. Hij bekritiseerde de bezuinigingspolitiek van de regering. Tijdens de crisisjaren (1929–1939) was hij voorstander van een Keynesiaanse aanpak van de economie. In 1940 werd Weber voorzitter van de Houthakkersbond en in 1944 directeur van de Zwitserse Unie van Coöperaties.
Van 1939 tot 1951 was Weber lid van de Nationale Raad (federaal parlement).
Weber werd op 31 december 1951 in de Bondsraad gekozen. Hij bleef in de Bondsraad tot 31 januari 1954. Tijdens zijn ambtsperiode beheerde hij het Departement van Financiën en Douane.
Na zijn aftreden was Weber opnieuw lid van de Nationale Raad (1955–1971) en was hij hoogleraar aan de universiteiten van Bern en Bazel. Daarnaast publiceerde hij economische artikelen in socialistische kranten.
# Kępa Rybacka

Kępa Rybacka (Duits: Fischerskampe) is een plaats in het Poolse district Elbląski, woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Elbląg en telt 140 inwoners.
# Kępa Wielka

Kępa Wielka is een plaats in het Poolse district Średzki (Groot-Polen), woiwodschap Groot-Polen. De plaats maakt deel uit van de gemeente Zaniemyśl en telt 60 inwoners.
# Hyperietta parviceps

Hyperietta parviceps is een vlokreeftensoort uit de familie van de Lestrigonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Bowman.
# Kanton Lignières

Lignières is een voormalig kanton van het Franse departement Cher. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Saint-Amand-Montrond. Het werd opgeheven bij decreet van 21 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Lignières omvatte de volgende gemeenten:
* La Celle-Condé
* Chezal-Benoît
* Ineuil
* Lignières (hoofdplaats)
* Montlouis
* Saint-Baudel
* Saint-Hilaire-en-Lignières
* Touchay
* Villecelin
# Lamyrodes stenozona

Lamyrodes stenozona is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Turner.
# Koenraad I van Thüringen

Koenraad I van Thüringen (circa 1206 - 24 juli 1240) was van 1239 tot aan zijn dood de vijfde grootmeester van de Duitse Orde. Als zoon van de landgraaf van Thüringen was hij de eerste belangrijke edelman die deel uitmaakte van deze militaire orde.

## Levensloop

Koenraad was de jongste zoon van landgraaf Herman I van Thüringen en diens gemalin Sophia van Wittelsbach, een dochter van hertog Otto I van Beieren. Toen zijn oudste broer Lodewijk IV in 1227 stierf tijdens de Zesde Kruistocht, werden Koenraad en zijn oudere broer Hendrik Raspe IV regent voor hun neef Herman II. Hendrik Raspe IV bestuurde als regent het landgraafschap Thüringen, terwijl Koenraad het graafschap Gudensberg bestuurde.
Toen Elisabeth van Hongarije, de weduwe van Lodewijk IV van Thüringen, in 1231 stierf, nam Hendrik Raspe IV definitief de heerschappij van het landgraafschap Thüringen op zich. Ook probeerden Hendrik Raspe IV en Koenraad vanaf dan om hun macht te vergroten. Zo voerde Koenraad meerdere oorlogen tegen de aartsbisschop van Mainz. In 1232 veroverde Koenraad na een lange belegering de stad Fritzlar, waarna hij de bevolking liet uitmoorden en de kerk in brand liet steken.
Elisabeth van Hongarije had in de stad Marburg een hospitaal opgericht, waarna ze het aan de Hospitaalorde van Sint-Jan wou schenken. Grootmeester Koenraad van Marburg weigerde echter de schenking te aanvaarden, waarna paus Gregorius IX een commissie liet oprichten om deze zaak te onderzoeken en op 2 augustus 1232 besliste de commissie ten voordele van Koenraad van Marburg. In 1234 reisde Koenraad van Thüringen naar Rome, waar hij het College van Kardinalen kon overtuigen om het hospitaal van Elisabeth van Hongarije en de bijbehorende kerk in Marburg aan de Duitse Orde te schenken, die zich in 1233 in Marburg gevestigd had. Vervolgens sloot Koenraad zich in november 1234 aan bij de Duitse Orde.
In 1235 maakte Koenraad deel uit van de commissie die zich bezig moest houden met het heiligverklaringsproces van Elisabeth van Hongarije. Nadat Elisabeth van Hongarije op Pinksteren 1235 heilig werd verklaard, verliet Koenraad Rome.
Na het overlijden van Herman van Salza, werd Koenraad in 1239 benoemd tot grootmeester van de Duitse Orde. Toen hij in de vroege zomer van 1240 naar Rome reisde, werd hij echter ziek en kort daarna overleed hij. Koenraad werd begraven in de Elisabethkerk van Marburg.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Konrad von Thüringen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.