OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# E. S. Orobio de Castro

Emanuel (Sarphaty) Orobio de Castro (Amsterdam, 5 mei 1875 – aldaar, 17 augustus 1926) was een Nederlandse ondernemer en rechtsgeleerde.
Hij was zoon van Emanuel Sarphatie Orobio de Castro, werkzaam in de verzekeringswereld, en Jacoba Godefrida van den Berg. Hij overleed in het Prinsengrachtziekenhuis, nadat hij een operatie had ondergaan. Hij werd gecremeerd op Westerveld.
Aan de Universiteit van Amsterdam studeerde hij rechten en behaalde in 1902 zijn Doctoraat Rechtswetenschap met zijn proefschrift Aansprakelijkheid van rederijen en de cognossementsclausule. Nadruk lag op de rechtspraak binnen de transportverzekeringen. Daniël Josephus Jitta was daarbij zijn promotor. Orobio de Castro doceerde ook enige tijd assurantierecht aan deze universiteit.
Hij was bestuurder en vertegenwoordiger van diverse verzekeringsmaatschappijen in Nederland:
* bestuurslid en/of directeur van Hollandsche Brand- en Levensverzekering Sociëteit
* bestuurslid en/of directeur van Noord-Zuid-Hollandsche en Zeeuwsche Zee- en Brandassurantie Maatschappij
* bestuurslid en/of directeur van Assurantie Compagnie Excelsior
* vertegenwoordiger voor de Britse The Marine Insurance Company Ltd; voor deze firma onderhandelde hij voor het kantoor op Rokin 69, Amsterdam
* vertegenwoordiger voor de Britse Phoenix Assurance Company Ltd.
* vertegenwoordiger voor de Amerikaanse Federal Insurance Company Co.
* contactpersoon bij De Nederlanden van 1845 voor zeetekening (transportverzekeringen)
* commissaris bij Amsterdamsche Herverzekering Maatschappij
* commissaris bij Oost-Indische Zee- en Brandassurantie
* commissaris bij Tweede en Derde Nederlandsche Verzekering Compagnie
* directeur E.S. Orobio de Castro en Zn en beursassuradeur Jan ter Meulen & Co.
Orobio de Castro was in september 1923 een van de oprichters van een Industrieel Tarief voor de verzekering van industriële gebouwen-, inventaris- en bedrijfsschade.
Hij bewoog zich op andere vlakken:
* voorzitter van Nederlandsch Tooneel Verbond (afdeling Amsterdam)
* directielid van Vereeniging Volksuniversiteit
* commissielied van de Schepelingenbibliotheek
* commissaris voor Meel- en Broodfabrieken
* commissaris Leesmuseum.
Onder het pseudoniem Petronius schreef hij artikelen voor de Oude Groene in de tijd dat Frederik van Eeden er ook redacteur was. Hij schreef al eerder voor het studentenblad Propria Cures.
Bij zijn crematie hadden alle maatschappijen wel een directielid afgevaardigd, maar ook bijvoorbeeld Jac. P. Thijsse van Vereniging Natuurmonumenten was aanwezig.
* Mr. E.S. Orobio de Castro. Het Vaderland (18 augustus 1926). Geraadpleegd op 26 augustus 2021 – via Delpher.
* Familiebericht. Algemeen Handelsblad (18 augustus 1926). Geraadpleegd op 26 augustus 2021 – via Delpher.
* Hoogleraren en gepromoveerden. Album Academica (26 augustus 2021). Gearchiveerd op 26 augustus 2021. Geraadpleegd op 26 augustus 2021.
# Echeneibothrium elongatum

Echeneibothrium elongatum is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Echeneibothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Rhinobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Williams.
# Ectopatria virginea

Ectopatria virginea is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Lower.
# Echeveria elegans

Echeveria elegans is een overblijvende plant uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae). De plant is endemisch in de halfwoestijnen van Mexico.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniemen: Echeveria albicans E.Walther, Echeveria elegans var. kesselringiana Poelln., Echeveria perelegans A.Berger [Illegitimate], Echeveria potosina E.Walther
* Engels: Mexican snow ball, Mexican gem, White Mexican rose
De botanische naam Echeveria is een eerbetoon aan de Mexicaanse botanicus Atanasio Echeverría. De soortaanduiding elegans is Latijn voor 'elegant'.

## Kenmerken

Echeveria elegans is een overblijvende succulent, 5 tot 10 cm hoog, met een zeer korte stengel en een tot 10 cm breed bladrozet met talrijke, licht blauwgroene, vlezige, lepelvormige bladeren.
De bloeiwijze is een tot 25 cm hoge, slanke, eenzijdige tros met roze, klokvormige bloemen met een gele top.
De plant bloeit in de winter en het voorjaar.

## Habitat en verspreiding

Echeveria elegans groeit op stenige plaatsen in semi-aride gebieden in de staat Hidalgo in het noordoosten van Mexico .

## Cultivatie

Echeveria elegans wordt regelmatig gebruikt als kasplant. De plant verdraagt geen temperaturen beneden 7°C en kan in West-Europa enkel onder glas gekweekt worden. Net zoals andere Echeveria-soorten vormt de plant scheuten die verpot kunnen worden.
De plant heeft de 'Award of Garden Merit' van de Royal Horticultural Society gewonnen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Echeveria elegans op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Tropicos
* (en) The Plant List
* (en) Royal Horticultural Society
# Echichens

Echichens is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Vaud, en maakt deel uit van het district Morges. De plaats Echichens telt zo'n 1.000 inwoners, de gemeente ruim 2.500.

## Geschiedenis

Op 28 juni 2009 werd er in Echichens en de aangrenzende gemeente Colombier, Monnaz en Saint-Saphorin-sur-Morges een referendum gehouden. Hierbij werd besloten de gemeenten op 1 juli 2011 de aangrenzende gemeenten toe te voegen aan Echichens.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Aclens · Allaman · Aubonne · Ballens · Berolle · Bière · Bougy-Villars · Bremblens · Buchillon · La Chaux · Chavannes-le-Veyron · Chevilly · Chigny · Clarmont · Cossonay · Cuarnens · Denens · Denges · Dizy · Echandens · Echichens · Eclépens · Etoy · Féchy · Ferreyres · Gimel · Gollion · Grancy · Hautemorges · L'Isle · Lavigny · Lonay · Lully · Lussy-sur-Morges · Mauraz · Moiry · Mollens · Montricher · Mont-la-Ville · Morges · Orny · Pompaples · Préverenges · Romanel-sur-Morges · Saint-Livres · Saint-Oyens · Saint-Prex · La Sarraz · Saubraz · Senarclens · Tolochenaz · Vaux-sur-Morges · Villars-sous-Yens · Vufflens-le-Château · Vullierens · Yens
* Gemeinsame Normdatei: 7522697-2
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002439
* Virtual International Authority File: 247415218
* WorldCat (via VIAF): 247415218
# Echetlus peristhenes

Echetlus peristhenes is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Westwood.
# E26

E26 kan verwijzen naar:
* een Europese weg, zie Europese weg 26
* een maat Edison-schroefdraad
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van E26 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eddy-diffusie

Eddy-diffusie, ook wel convectieve dispersie genoemd, is een effect dat leidt tot piekverbreding bij een chromatogram. Deze piekverbreding komt door de onregelmatige verdeling van de stationaire fase van een kolom. De mobiele fase kan er op verschillende manieren doorheen stromen, waarbij niet alle routes gelijk zijn. Hierdoor is de mobiele fase beter in contact met de stationaire fase en vindt er dus een betere scheiding plaats. De pieken in een chromatogram worden dankzij dit verschijnsel echter ook breder, omdat niet elke route van de mobiele fase even lang duurt.
De eddy-diffusie kan worden uitgerekend met de formule:
    $A=2\cdot l\cdot d_{p}$
Waarbij:
* l = pakkingsfactor
* d$_p$ = pakkingsmateriaal dikte (mm)
# Echiniscus rugospinosus

Echiniscus rugospinosus is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Marcus.
# Echiniscus ranzii

Echiniscus ranzii is een soort in de taxonomische indeling van de beerdiertjes (Tardigrada).
Het diertje behoort tot het geslacht Echiniscus en behoort tot de familie Echiniscidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Ramazzotti.
# Eegah

Eegah! (ook bekend als Eegah! The Name Written in Blood) is een Amerikaanse film uit 1962, met in de hoofdrollen Arch Hall Sr., Arch Hall Jr. en Richard Kiel. De film werd zowel geregisseerd, geproduceerd als geschreven door Arch Hall Sr. onder het pseudoniem "Nicholas Merriweather".

## Verhaal

Eegah is een kolossale prehistorische holbewoner die midden in de woestijn woont. Tot dusver is hij onontdekt gebleven door de moderne wereld. Op een dag rijdt de tiener Roxy Miller naar huis van een feestje. Onderweg komt ze Eegah tegen. Ze kan aan hem ontsnappen en vertelt haar vriend Tom Nelson en haar vader Robert Miller over wat ze heeft gezien. Haar vader besluit Eegah te gaan zoeken. Wanneer hij echter niet op de afgesproken tijd is teruggekeerd, gaan Tom en Roxy ook de woestijn in om hem te zoeken.
Roxy wordt al snel ontvoerd door Eegah en meegenomen naar zijn grot. Robert blijkt daar ook te zijn. Hij vertelt Roxy dat hij heeft geprobeerd te communiceren met Eegah.
Eegah lijkt een oogje te hebben op Roxy. Robert vertelt Roxy om te doen of ze hem ook leuk vindt uit angst dat Eegah hen beide zal doden als ze hem afwijst. Roxy doet wat haar gevraagd wordt, tot zij en Robert een kans zien om te ontsnappen. Woedend over het verlies van zijn geliefde gaat Eegah de twee achterna, en belandt in de stad. Daar vindt de laatste confrontatie plaats.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Kiel, Richard Richard Kiel | Eegah |
| Manning, Marilyn Marilyn Manning | Roxy Miller |
| Hall Jr., Arch Arch Hall Jr. | Tom Nelson |
| Hall Sr., Arch Arch Hall Sr. | Robert Miller |
| Davis, Bob Bob Davis | George |
| Shane, Ron Ron Shane | Detective |

## Achtergrond

Eegah was bedoeld als een horrorfilm, maar kwam op de meeste momenten meer over als een komedie. De film bevatte veel elementen uit een jaren 60 "Beach Party film"-film.
De film werd gebruikt in een aflevering het Filmfestival van Cannes. Daarnaast werd de film bespot in Mystery Science Theater 3000. De MST3K-versie van de film werd door Rhino Home Video uitgebracht op dvd.
De film staat vermeld in Michael Medveds boek The 50 Worst Films Ever Made.

## Externe link

* (en) Eegah in de Internet Movie Database
* Legale download
# Een dolle boel

Een dolle boel is een hoorspel van Dick Walda. De VARA zond het uit op woensdag 12 december 1973, van 16:03 uur tot 16:25 uur (met een herhaling op woensdag 28 augustus 1974). De regisseur was Ad Löbler.

## Rolbezetting

* Andrea Domburg (de vrouw)
* Hans Veerman (de man)

## Inhoud

De auteur schetst in zijn spel een vrouw die lijdt aan een concentratiekampsyndroom. Ze heeft tijdens de oorlog in Theresienstadt en in Auschwitz gezeten. De oorlog is voor haar – en voor vele anderen die het slachtoffer van het kampsyndroom zijn – niet in 1945 afgelopen. Eigenlijk is zijn nooit bevrijd. Zij wordt beheerst door de vreselijke herinneringen aan de afschuwelijke misdaden die haar zijn overkomen en die ze gezien heeft. Alles herinnert haar aan de oorlog. De badkamer thuis wordt de douchecel in Auschwitz. “Het beste voor me is: geen kranten lezen, niet op straat lopen, geen televisie zien, niet meer naar de film gaan, niet met mensen praten. Ik kan er beter niet meer zijn.” In haar huwelijk is ze niet begrepen door haar man. Hij heeft haar ziektebeeld onderschat. “Mijn man zei alleen maar: flink zijn, afleiding zoeken, hobby nemen.” Haar huwelijk is uiteindelijk vastgelopen. In het spel probeert de vrouw toch op een wanhopige manier haar angst en haar isolement te doorbreken. Ze wil eindelijk ook bevrijd worden…
# Een donkere kamer

Een donkere kamer is een hoorspel van Heinz Piontek. Dunkelkammerspiel werd op 12 mei 1959 door de Bayerischer Rundfunk uitgezonden. Erna van der Beek vertaalde het en de AVRO zond het uit op donderdag 2 januari 1969, van 21.35 uur tot 22.30 uur. De regisseur was Dick van Putten.

## Rolbezetting

* Paul van der Lek (Umberto)
* Fé Sciarone (Luisa, zijn vrouw)
* Eva Janssen (Mamma)
* Huib Orizand (Leonardo)
* Frans Somers (Alfredo)

## Inhoud

Umberto, adviseur voor de verfraaiing in een Italiaanse badstad en de benijde echtgenoot van de mooie Luisa, zegt op een 12de juni om 7:50 uur de mooie buitenwereld "arrivederci". Hij besluit, voortaan in een grote oude eiken kast te leven; niet uit liefde voor antiquiteiten, maar hij wil vrij te zijn om in alle rust "de zee te componeren", zoals zijn vader ooit de wind schilderde alvorens hij vrouw en kind verliet…
# Een dollarjacht in een D-trein

Een dollarjacht in een D-trein is het negende deel van de Bob Evers-boekenreeks van de schrijver Willy van der Heide. Het is ook het tweede deel van een trilogie waartoe verder de delen Drie jongens als circusdetective en Een speurtocht door Noord-Afrika behoren.

## Verhaal

Hoofdpersonen van de serie zijn de Nederlandse jongens Arie Roos en Jan Prins en hun Amerikaanse vriend Bob Evers.
De jacht op de valse dollars, die begon in Drie jongens als circusdetective, wordt in dit boek verder beschreven. Het is al bekend geworden dat de valse dollars getransporteerd worden, verborgen in speelgoedtreintjes. De drie jongens worden door het Amerikaanse FBI, dat de leiding van de operatie toevertrouwt aan de agenten Masters en Strauss, ingeschakeld om het spoor van de dollars verder te volgen. Zij reizen met de D-trein van Den Haag naar Zürich, waar zich de speelgoedfabriek bevindt die de bewuste treintjes fabriceert.
Op het station van Brussel komen zij de Bolle weer tegen, een lid van de Nederlandse tak van de smokkelaarsbende die zij al eerder ontmoetten in Drie jongens als circusdetective. De Bolle blijkt ook met de trein op weg naar Zürich te zijn. Met een list zien zij kans hem aan de Belgisch-Franse grens te laten arresteren door de douane, waarbij ook Arie de trein moet verlaten. Arie reist daarna liftend door naar Zürich.
In Zürich aangekomen nemen Jan en Bob, die zich voordoen als verslaggevers van een Amerikaans blad over speelgoedtreinen, contact op met ir. Dausenberg van de speelgoedfabriek, wiens naam zij in Nederland al te weten waren gekomen. Bij een nachtelijke inval in de fabriek horen zij dat de valse dollars gemaakt worden in Noord-Afrika. Bob krijgt van Masters de opdracht met een van de smokkelbende buitgemaakte kaart in code ijlings naar Napels te gaan om contact op te nemen met een daar aanwezige cryptografische expert van de FBI. De leden van het Zwitserse deel van de smokkelaarsbende worden aangehouden, op Sardoni na die achter Bob aan gaat naar Napels.

## Drukgeschiedenis

De eerste druk werd in 1952 gepubliceerd door de uitgeverij M. Stenvert & Zoon te Meppel in een hardcoveruitgave, met stofomslag en illustraties van Frans Mettes. Tot aan 1959 verschenen nog vier drukken.
In 1967 werd het formaat gewijzigd. Het boek werd voortaan gepubliceerd als pocketboek (17,5×11,5 cm). De tekst van deze uitgave was door de auteur bewerkt. De druknummering werd voortgezet en tot 1990 verschenen de volgende drukken:
* 1967 tot 1982: 5e t/m 20e druk, omslag van Moriën
    N.B. De vijfde druk is in 1959 als hardcover en in 1966 als pocket uitgebracht.
* 1985 tot 1990: 21e t/m 22e druk, omslag van Bert Zeijlstra
In de pocketeditie zijn de illustraties uit de hardcoveruitgave overgenomen.
# Edward Charles Stuart Baker

Edward Charles Stuart Baker (1864 - 16 april 1944) was een Brits ornitholoog en politieagent.

## Carrière

Baker werd opgeleid aan het Trinity College in Stratford-upon-Avon. In 1883 trad hij in zijn vaders voetstappen als politieagent bij het Indiase politiekorps. Hij bracht het grootste deel van zijn carrière in India door als inspecteur-generaal. In 1911 keerde hij terug naar Engeland, alwaar hij voor het korps Port of London Police werkte tot aan zijn pensionering in 1925. Voor zijn diensten tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij benoemd tot Officier in de Orde van het Britse Rijk (OBE). Na zijn pensionering werd hij benoemd tot burgemeester van Croydon.
Baker was een enthousiast jager op groot wild. Hij verloor zijn linkerarm na een aanval van een panter (in Silchar), werd door een gaur in de lucht geslingerd en werd vertrapt door een Indische neushoorn tijdens zijn verschillende expedities.

### Ornithologie

Tijdens zijn vrije tijd studeerde Baker ornithologie en verzamelde hij Indiase vogels. Hij schreef enkele boeken, waaronder The Indian Ducks and their Allies (1908), Game Birds of India, Burmah and Ceylon (1921), Fauna of British India: Birds (1922), Mishni the Man-eater (1928), The Nidification of the Birds of the Indian Empire (1932) en Cuckoo Problems (1942). Hij maakte een uitgebreide verzameling van bijna 50.000 Indische vogeleieren, waarvan hij een deel schonk aan het Natural History Museum, waar hij veel tijd doorbracht tijdens zijn studies over zijn eiercollectie. Zijn zevendelige serie over de fauna van Brits-Indië werd het standaardnaslagwerk voor dit onderwerp. Een deel van zijn collectie, 152 exemplaren, werd verkocht aan het privémuseum van Tsaar Ferdinand I van Bulgarije.
De zangvogel roodkopmeestimalia (Yuhina bakeri) werd naar hem vernoemd.
* ↑ Wartime Civilian Honours List, The Times, 31 maart 1920
* ↑ Warr, F. E. 1996. Manuscripts and Drawings in the ornithology and Rothschild libraries of The Natural History Museum at Tring. BOC.
* CiNii: DA1609792X
* Gemeinsame Normdatei: 117560588
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8129 0871
* Library of Congress Control Number: nr97006557
* Nationale bibliotheek van Australië: 35012325
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007436339405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 27017639X
* Système universitaire de documentation: 113805926
* Trove: 789416
* Virtual International Authority File: 50006193
* WorldCat (via VIAF): 50006193
# Eempolder

De Eempolder is een natuurgebied bij Eemnes in de provincie Utrecht.
Dit veenweidegebied ligt langs de rivier de Eem en strekt zich aan de oostzijde uit van de Amersfoortse wijk Hoogland tot het Eemmeer bij Bunschoten. Aan de westzijde wordt het begrensd door de spoorlijn tussen Soest en Baarn en dan naar het noorden langs Eemnes naar het Eemmeer. De Eempolder bestaat uit meerdere kleine polders als Middelwijk, De Haar, Zeldert, Bikkerspolder, Zuiderpolder te Veld, Noordpolder te Veld, Maatpolder en Noordpolder. De provincie Utrecht is voor een deel eigenaar, de rest is van particulieren. De polder ligt onder de zeespiegel. Het beheer wordt gedaan door waterschap Vallei en Eem. Dit weegt de belangen van landbouw, bosbouw, steden en industrie af tegen die van natuur, cultuurhistorie, recreatie en visserij.
Het agrarische gebied heeft een open karakter met een strakke slagenverkaveling en daartussen smalle sloten en brede weteringen. De Eempolder is dan ook een onderdeel van het Nationaal Landschap Arkemheen-Eemland.

## Geschiedenis

De polder behoort tot het overstromingsgebied van de voormalige Zuiderzee. Een van de laatste keren was op 18 februari 1916, toen de Eempolder na een dijkdoorbraak bij Nijkerk overstroomde. De vele waaien langs de oude kustlijn zijn ontstaan na vroegere dijkdoorbraken.
De eerste bewoners van het gebied vestigden zich op hogere plekken. In de Middeleeuwen is het gebied bedijkt en ontgonnen in lange stroken. Met de reconstructie van een palendijk De Oude Pol bij Eemdijk wil het waterschap een stuk geschiedenis van het waterbeheer in de Eempolder laten herleven.In de polder Arkemheen is de oorspronkelijke verkavelingstructuur intact gebleven.

## Flora en fauna

Een groot deel van de Eempolder bestaat uit productieweiland. Toch komen er nog veel bijzondere plantensoorten voor, bijvoorbeeld zwanenbloem, valeriaan, kattenstaart, hemelsleutel en pijlkruid. De aanwezigheid van de plantensoort zulte wijst erop dat er nog steeds zout in de bodem zit, een gevolg van de vroegere overstromingen door de Zuiderzee.
In het weidelandschap met hoge waterstand komen veel weidevogels voor. In het gebied broeden de kievit, grutto, scholekster en tureluur. In de herfst en winter worden trekvogels als plevieren, wulpen, snippen en veel zwanen en ganzen waargenomen. Andere bezoekers van de polder zijn zomertaling, veldleeuwerik, gele kwikstaart, tjiftjaf (maatslagertje), winterkoning, buizerds, uilen en zelfs ijsvogeltjes.

## Kwel

Het stukje polder bij Soest is een overgangsgebied tussen hogere zandgronden en de klei- en veengronden van de Eemvallei. Het regenwater van de hoger gelegen Utrechtse Heuvelrug komt als grondwater aan de oppervlakte in de Eempolder. Deze kwel maakt een zeldzame plantengroei mogelijk. De oranje-achtige bodemlaag in de kwelsloten wordt veroorzaakt door ijzer dat daarop neerslaat en door contact met zuurstof roest. De olieachtige vliesjes op het water worden veroorzaakt door ijzerbacteriën.
* Over de Eempolder
* ↑ Oude kaart Eempolders
* ↑ Grebbelinie.nl. Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 26 februari 2014.
* ↑ Historische Kring Hoogland
* ↑ Palendijk
# Eerste klasse 1946-1947

Eerste klasse 1946-1947 kan verwijzen naar:
* Eerste klasse 1946-1947 (basketbal dames België)
* Eerste klasse 1946-47 (basketbal België)
* Eerste klasse 1946-47 (voetbal België)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Eerste klasse 1946-1947 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eerste klasse 1946-1947 (basketbal dames België)

Het seizoen 1946-47 van de Belgische vrouwenbasketbalcompetitie omvatte eerst een regionale competitie in de regio's Brussel, Antwerpen, Luik en Gent, waarbij de winnaars in een nationale eindronde op neutraal terrein speelden voor de nationale titel.

## Teams

* Atalante Brussel
* Lyra
* Etoile Gent
* Union Nautique Liège

## Eindstand

| | | P | W | V | D | Ptn |
| 1 | Atalante | 3 | 3 | 0 | 0 | 6 |
| 2 | Etoile Gent | 3 | 2 | 1 | 0 | 4 |
| 3 | Lyra | 3 | 1 | 2 | 0 | 2 |
| 4 | Union Nautique | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 |
1935–36 · 1936–37 · 1937–38 · 1938–39 · 1939–40 · 1940–41 · 1941–42 · 1942–43 · 1943–44 · 1944–45 · 1945–46 · 1946–47 · 1947–48 · 1948–49 · 1949–50 · 1950–51 · 1951–52 · 1952–53 · 1953–54 · 1954–55 · 1955–56 · 1956–57 · 1957–58 · 1958–59 · 1959–60 · 1960–61 · 1961–62 · 1962–63 · 1963–64 · 1964–65 · 1965–66 · 1966–67 · 1967–68 · 1968–69 · 1969–60 · 1970–71 · 1971–72 · 1972–73 · 1973–74 · 1974–75 · 1975–76 · 1976–77 · 1977–78 · 1978–79 · 1979–80 · 1980–81 · 1981–82 · 1982–83 · 1983–84 · 1984–85 · 1985–86 · 1986–87 · 1987–88 · 1988–89 · 1989–90 · 1990–91 · 1991–92 · 1992–93 · 1993–94 · 1994–95 · 1995–96 · 1996–97 · 1997–98 · 1998–99 · 1999–00 · 2000–01 · 2001–02 · 2002–03 · 2003–04 · 2004–05 · 2005–06 · 2006–07 · 2007–08 · 2008–09 · 2009–10 · 2010–11 · 2011–12 · 2012–13 · 2013–14 · 2014–15 · 2015–16 · 2016–17 · 2017–18 · 2018–19 · 2019–20 · 2020–21
# Elasmus longifustis

Elasmus longifustis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Yefremova & Strakhova.
# Elasmus levifrons

Elasmus levifrons is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Howard.
# El Paraíso (El Paraíso)

El Paraíso (uit het Spaans: "Het paradijs") is een gemeente (gemeentecode 0704in het departement El Paraíso in Honduras. De gemeente grenst aan Nicaragua.

## Bevolking

De bevolking is als volgt verdeeld:
| Vrouwen | 23.709 | 52% |
| Mannen | 21.929 | 48% |

## Dorpen

De gemeente bestaat uit 38 dorpen (aldea), waarvan de grootste qua inwoneraantal: El Paraíso (code 070401), Las Selvas (070409) en Santa Cruz (070413).
* ↑ Instituto Nacional de Estadistica (acroniem: INE); bevolking 2016
* ↑ Redatam; División Política Territorial.