OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hugo II van Cyprus

Hugo II van Cyprus (aug.1252 - nov.1267), bijgenaamd De Jonge, was koning van Cyprus van 1253 tot 1267.
Zijn vader, Hendrik I, overleed op 18 januari 1253. Als onmondig kind van amper vijf maanden werd hij tot koning verklaard, onder regentschap van zijn moeder, Plaisance van Antiochië.
Niet enkel was zijn vader koning van Cyprus, hij was tevens koning-regent van Jeruzalem in naam van koning Koenraad II (die tevens, als Koenraad IV, Rooms-koning was). Ook dit regentschap werd overgenomen door Plaisance.
In 1254 kwam Koenraad II te sterven, met nalating van een tweejarig erfzoontje Koenradijn. Als lid van een familie die koning-gemalen en koning-regenten voor Jeruzalem had voortgebracht, maakten vooraanstaande familieleden, in naam van de jonge koning Hugo II, aanspraak op de troon van Akko-Jeruzalem. Door toedoen van onder anderen Jean d'Ibelin en Bohemund V werd de kind-koning verhuisd van Cyprus naar Akko teneinde de aanspraak te bekrachtigen. Hugo II werd koning(-regent) van Jeruzalem onder regentschap van zijn moeder.
Hugo II zou echter nooit zelf volmachtig als koning heersen, niet in Akko-Jeruzalem en niet in Cyprus, omdat hij al op 15-jarige leeftijd overleed zonder troonopvolger.
# Lernaeodiscus bilobatus

Lernaeodiscus bilobatus is een krabbezakjessoort uit de familie van de Lernaeodiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Boschma.
# Fire on Fire

Fire on Fire is een nummer uit van de Britse zanger Sam Smith uit 2018. Het verscheen op de deluxe editie van zijn derde studioalbum Love Goes.
"Fire on Fire" werd geschreven voor de Netflix-verfilming van het boek Waterschapsheuvel (Watership Down) van Richard Adams. Het nummer was daarmee de opvolger van Bright Eyes van Art Garfunkel, wat geschreven werd voor de animatiefilm "Waterschapsheuvel" uit 1978. Als kind heeft Sam Smith het boek ook gelezen en er veel plezier aan beleefd. Hij beschrijft het boek als "krachtig en tijdloos". "Fire on Fire" werd in een aantal Europese landen een klein hitje, maar had in het Verenigd Koninkrijk met een 63e positie niet veel succes. In Nederland bereikte het nummer de 2e positie in de Tipparade, en in Vlaanderen de 10e positie in de Tipparade.

## Tracklijst

* Muziekdownload
* "Fire on Fire" - 4:06
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Wallonië
* ↑ Frankrijk
* ↑ Zwitserland
* ↑ Portugal
* ↑ Ierland
* ↑ Australië
* ↑ Zweden
* ↑ Noorwegen
* ↑ Finland
* ↑ Hongarije
* ↑ Singapore
* ↑ Fire on Fire by Sam Smith - Songfacts
# Glansvlektangare

De glansvlektangare (Tangara dowii) is een zangvogel uit de familie Thraupidae (tangaren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de vochtige bergwouden van Costa Rica en westelijk Panama.
* ↑ (en) Glansvlektangare op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Hypercompe flavopunctata

Hypercompe flavopunctata is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Schaus.
# Ichneumon ingae

Ichneumon ingae is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1980.
# Histagonia deserticola

Histagonia deserticola is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae). Het dier behoort tot het geslacht Histagonia'. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Eugène Simon.
# Lernaeodiscus okadai

Lernaeodiscus okadai is een krabbezakjessoort uit de familie van de Lernaeodiscidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Van Baal.
# Iphiaulax udei

Iphiaulax udei is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Enderlein in 1920.
# Glas in beton

Glas in beton is een techniek waarbij stukken gekleurd glas in beton worden gegoten en is daarmee verwant aan de glas-in-loodraamtechniek. Door de kleurige lichtinval ontstaat een bepaalde sfeer in een gebouw.
Ook is het mogelijk dat er een onregelmatige betonnen raamwerkstructuur in een wand wordt aangebracht waarbinnen gekleurd glas wordt aangebracht. Sommige van deze kunstwerken zijn abstract of alleen maar kleurig, een meer realistische afbeelding wordt ook toegepast.
Glasschilder Richard Arthur Nüscheler vroeg in 1915 in Zwitserland een patent aan voor de constructie van een "stenen raam" waarbij stukken glas worden bijeengehouden door een beton van cement en een aggregaat. De eerste grote illustraties van deze techniek zijn te vinden in de Mariakerk in St. Gallen (1914-1918), de Engelse kerk Hohe Promenade in Zürich en het treinstation van Thun (1920-1923). Einde jaren 1920 werd de techniek ook toegepast in Frankrijk en in 1933 werd er een brevet aangevraagd voor gebruik van gewapend cement voor het bijhouden van glas. Een van de bekendste voorbeelden is de Kapel van Ronchamp uit 1954.
In België werd glasramen in beton toegepast door architect Henry Lacoste bij de bouw van de Mijnkathedralen van Zwartberg (1939-1941) en Beringen-Mijn (1939-1943).
In 1949 werd de kunstvorm voor het eerst in Nederland geïntroduceerd door Daan Wildschut, die een Christusfiguur in glas in beton tentoonstelde. Later kreeg hij opdrachten voor diverse kerken, zoals de Lambertuskerk in Hoengen (1952) en de Sint-Annakerk te Heerlen (1953). Niet alleen in kerken, maar ook in andere monumentale gebouwen, zoals het gemeentehuis te Oostburg (1957) treft men glas-in-betonramen aan.
Enkele andere kunstenaars die in Nederland met deze techniek hebben gewerkt zijn: Berend Hendriks (1918-1997), Jan Meine Jansen (1908-1994), Hans Truijen (1928-2005) en Johan Verheij (1906-1975)
Glas in beton is kenmerkend voor het naoorlogs modernisme en de wederopbouwarchitectuur.
# Hypercompe kennedyi

Hypercompe kennedyi is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Rothschild.
# Hypasclera pleuralis

Hypasclera pleuralis is een keversoort uit de familie schijnboktorren (Oedemeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door LeConte.
# Histampica cythera

Histampica cythera is een slangster uit de familie Ophiactidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1949 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.
# Hylemeridia

Hylemeridia is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* H. eurema (Plötz, 1880)
* H. majuscula Prout, 1915
* H. nigricosta Prout, 1915
# Leptopteris fraseri

Leptopteris fraseri is een varen uit de koningsvarenfamilie (Osmundaceae). Het is een grote, terrestrische varen die endemisch is voor oostelijk Australië.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniem: Todea fraseri Hook. & Grev. (1829)
* Engels: Crepe Fern, Filmy King Fern
De botanische naam Leptopteris is een samenstelling van Oudgrieks λεπτός, leptos (slank) en πτερίς, pteris (varen).

## Kenmerken

Leptopteris fraseri is een grote, overblijvende varen met de bladen in één bundel op een rechtopstaande, bruin behaarde rizoom, die bij oudere planten een tot 1 m hoge, slanke schijnstam vormt. De plant lijkt daarmee een beetje op een boomvaren, maar is daar verder niet mee verwant. De bladen zijn tot meer dan 1,5 m lang, licht- of donkergroen, lancetvormig tot ovaal, dubbel of drievoudig geveerd, en membraneus. De bladsteel is glad, aan de basis gevleugeld en voorzien van twee steunblaadjes.
De sporendoosjes zijn bolvormig, en zitten in losse groepjes op de onderzijde van de onderste deelblaadjes van de vruchtbare bladen (sporofyllen), net als bij het zustergeslacht Todea.

## Habitat en verspreiding

L. fraseri is een terrestrische plant die groeit in het regenwoud op vochtige, rotsige, schaduwrijke plaatsen nabij watervallen en rivieren en in grotopeningen. De plant is endemisch voor de oostelijke staten Queensland en New South Wales in Australië, voornamelijk in het Groot Australisch Scheidingsgebergte.
* (en) Flora of Australia Online
* (en) M. F. Large & J. E. Braggins, 2004: Tree ferns. Timber Press.
Geslacht: Leptopteris Soorten: L. alpina · L. fraseri · L. hymenophylloides · L. laxa · L. moorei · L. superba · L. wilkesiana · L. ×intermedia Geslacht: Osmunda (+Plenasium) Soorten: O. angustifolia · O. banksiifolia · O. claytoniana · O. collina · O. gracilis · O. herbacea · O. huegeliana · O. japonica · O. javanica · O. lancea · O. mildei · O. piresii · O. regalis (Koningsvaren) · O. vachellii · O. ×ruggii Geslacht: Osmundastrum Soort: O. cinnamomeum (Kaneelvaren) Geslacht: Todea Soorten: T. barbara · T. papuana · T. tidwellii
# Iphiaulax trichiosoma

Iphiaulax trichiosoma is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1903.
# Fissarcturus sclerosus

Fissarcturus sclerosus is een pissebed uit de familie Antarcturidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Brandt.
# Hydromanicus punctosalis

Hydromanicus punctosalis is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Hypaspidius belti

Hypaspidius belti is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door H.Bates.
# Histampica dissidens

Histampica dissidens is een slangster uit de familie Ophiactidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1904 gepubliceerd door René Koehler.
# Hylaeus sublucens

Hylaeus sublucens is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Cockerell.
# Iphiaulax hians

Iphiaulax hians is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Perez in 1907.
# Fissarcturus robustus

Fissarcturus robustus is een pissebed uit de familie Antarcturidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Brandt.
# Gleno

Gleno is de hoofdplaats van het Oost-Timorese district Ermera. Gleno telt 8133 inwoners (2010).
# Hypermastus kilburni

Hypermastus kilburni is een slakkensoort uit de familie van de Eulimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Warén.
# Hypascleroides socotrensis

Hypascleroides socotrensis is een keversoort uit de familie schijnboktorren (Oedemeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Švihla.
# Holotelson decoratus

Holotelson decoratus is een pissebed uit de familie Sphaeromatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Nunomura & Ikehara.
# Hylaeus stilbaspis

Hylaeus stilbaspis is een vliesvleugelig insect uit de familie Colletidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Vachal.
# Letter en geest

Letter en geest. Een spookverhaal is het derde boek van de Nederlandse schrijver Frans Kellendonk, dat verscheen in maart 1982.

## Geschiedenis

In 1980 werd dit verhaal van Kellendonk aangekondigd onder de titel De waarnemer. In april 1981 verscheen het laatste hoofdstuk van dit spookverhaal als voorpublicatie. Het boek verscheen in maart 1982 bij Kellendonks vaste uitgever Meulenhoff.
In 1994 verscheen het spookverhaal in de bibliofiele reeks van Stichting De Roos in een oplage van 175 genummerde exemplaren als De Roos-uitgave nummer 146. Die uitgave was geïllustreerd door Jacques Janssen (1922-2011). In de handelseditie eindigt de uitgave met de woorden "onbeweeglijk als een punt" waarna geen interpunctie (de punt) meer volgt; in deze editie van de Roos is wel als laatste een punt gedrukt.
In zijn publicatie Legato con amore in un volume suggereert Janus Linmans dat het verhaal zich grotendeels afspeelt in de Universiteitsbibliotheek Leiden, waar Kellendonk van 1 januari tot 30 april 1979 als vakreferent werkzaam was.
# Fissarcturus patagonicus

Fissarcturus patagonicus is een pissebed uit de familie Antarcturidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Ohlin.
# Glennia pylotis

Glennia pylotis is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Glennia pylotis werd in 1819 beschreven door Godart.
# Hypostomus simios

Hypostomus simios is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnasmeervallen (Loricariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Hollanda Carvalho & Weber.
* ↑ (en) Hypostomus simios op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hypostomus simios. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Hypasclera pseudosericea

Hypasclera pseudosericea is een keversoort uit de familie schijnboktorren (Oedemeridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Arnett.
# Hockeyclub Olympia

Hockeyclub Olympia is een Belgische hockeyclub uit Antwerpen.

## Geschiedenis

De club werd in oktober 2016 opgericht en in september 2017 werd de officiële goedkeuring verkregen van de Vlaamse Hockey Liga (VHL). Vanaf seizoen 2018-2019 speelden alle teams competitie.
Van 16 tot en met 25 augustus 2019 werden op het terrein van de club de Europese kampioenschappen voor heren en dames georganiseerd. De Belgische mannenhockeyploeg werd hier voor het eerst Europees kampioen nadat ze in de finale Spanje met 5-0 versloegen in een uitverkocht stadion.
Steve Pecher was de eerste voorzitter. In 2020 nam vice-voorzitter Mathieu Marck de fakkel over.

## Ploegen

De club heeft sinds het seizoen 2018-2019 twee heren en drie dames ploegen in competitie. In het seizoen 2019-2020 werd ook een Gentse ploeg opgericht (G1: VHL 3). Daarnaast is er ook een training voorzien voor volwassenen die het hockey willen leren kennen (Trimmers).

## Infrastructuur

De club heeft sportcentrum Wilrijkse plein te Antwerpen als thuisbasis; aldaar beschikt ze over drie kunstgrasvelden.

### Nationale hockeyploegen

Op de Wilrijkse plein trainen tevens de nationale ploegen (Red Lions en Red Panthers) van de KBHB.

## Externe link

* Officiële website
* Fiche Hockeyclub Olympia, KBO
* ↑ Sportcentrum Wilrijkse plein. Gemeente Antwerpen. Gearchiveerd op 6 juni 2023. Geraadpleegd op 4 april 2024.
# Hyllisia flavicans

Hyllisia flavicans is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Breuning.
# Lettenburg

Lettenburg kan verwijzen naar:
* Lettenburg (gehucht), een gehuchtje in Oostkerke in de Belgische provincie West-Vlaanderen
* Lettenburg (buitenplaats), een buitenplaats in Kuitaart in de Nederlandse provincie Zeeland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lettenburg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fluoreen

Fluoreen is een polycyclische aromatische koolwaterstof met als brutoformule C$_{13}$H$_{10}$. De stof komt voor als reukloze witte kristallen. De naam is afgeleid van het feit dat het een violette fluorescentie vertoont. Het komt in hogere fracties van koolteer voor, maar kan ook synthetisch bereid worden. Het is onoplosbaar in water en oplosbaar in onder andere benzeen en di-ethylether.

## Eigenschappen

De methyleengroep is relatief zuur (de pK$_a$ bedraagt 22,6 in DMSO) en het verwijderen ervan met een sterke base, zoals n-butyllithium, leidt tot vorming van het stabiele en aromatische fluorenylanion dat een intens oranje kleur heeft. Het anion is een nucleofiel en de meeste elektrofielen reageren ermee via additie.

## Toepassingen

Fluoreen wordt gebruikt om kleurstoffen, plastics en pesticiden te maken. Het kan ook teruggevonden worden in uitlaatgassen. Het wordt gebruikt in de synthese van fluorenon, wat een bouwsteen is voor synthetische moleculaire motoren.
Polyfluoreen wordt veelal gebruikt als luminofoor in organische leds. Fluoreencopolymeren worden onderzocht als materiaal voor zonnecellen.
Fluoreen vormt de basisstructuur van de Fmoc-groep, een beschermende groep voor amines. Het overeenkomstige reagens, fluorenylmethyloxycarbonylchloride, wordt veelvuldig gebruikt in de organische synthese om een Fmoc-groep aan te brengen. Een typische methode om de groep weer te verwijderen, is de behandeling met een oplossing van piperidine.
# Gijsbert van Bronckhorst

Gijsbert van Bronckhorst kan verwijzen naar:
* Gijsbert I van Bronckhorst (circa 1140-1189), heer van Bronckhorst
* Gijsbert II van Bronckhorst (circa 1168-1196), heer van Bronckhorst
* Gijsbert III van Bronckhorst (circa 1198-circa 1241), heer van Bronckhorst
* Gijsbert van Bronckhorst (aartsbisschop) (circa 1240-1306), aartsbisschop van Bremen
* Gijsbert IV van Bronckhorst (ovl. 1315/16), heer van Bronckhorst
* Gijsbert V van Bronckhorst (circa 1316-1356), heer van Bronckhorst en Batenburg
* Gijsbert van Bronckhorst-Borculo (-1402), heer van Borculo
* Gijsbert VI van Bronckhorst, (circa 1367-1409) heer van Bronckhorst en Borculo
* Gijsbert VII van Bronckhorst, (circa 1440-1489), heer van Bronckhorst en Borculo
* Gijsbert van Bronckhorst-Batenburg (Anholt) (1370-1429), heer van Batenburg en Anholt
* Gijsbert van Bronckhorst-Batenburg (Anholt) (1425-1473), heer van Batenburg en Anholt
* Gijsbert van Bronckhorst, zoon van Jacob II van Bronckhorst, vader van Willem van Bronckhorst
* Gijsbert van Bronckhorst, heer van Bleiswijk van 1564-1566, zoon van Joost van Bronckhorst-Bleiswijk
* Gijsbert van Bronckhorst (1525 - 23 juli 1576), zoon van Andries van Bronckhorst
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gijsbert van Bronckhorst en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hypostomus rondoni

Hypostomus rondoni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de harnasmeervallen (Loricariidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Miranda Ribeiro.
* ↑ (en) Hypostomus rondoni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hypostomus rondoni. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Hypaspisten

De hypaspisten of "Schilddragers" waren een elite-infanterie-eenheid in het Macedonische leger onder Philippus II van Macedonië en Alexander de Grote tot aan de Hellenistische rijken.
De hypaspisten, die gerekruteerd werden onder de jonge Macedonische edelmannen, vormden een eenheid van ongeveer 3.000 man verdeeld in 6 lochoi ("bataljons"). Ze stonden tot aan 331 v.Chr. onder leiding van Nicanor, de zoon van Parmenion en de broer van Philotas. Deze sneuvelde echter in de Slag bij Gaugamela. Na deze datum werden ze herverdeeld onder drie chiliarchen.
Hun uitrusting is stof voor discussie. De belangrijkste vraag is of ze bewapend waren met een lange sarissa of een kortere speer, wat waarschijnlijker lijkt. Zoals de eerste Macedonische falangisten zullen ze oorspronkelijk waarschijnlijk geen harnas gedragen hebben, met misschien als uitzondering de officiers. De hypaspisten behoorden tot de zware infanterie, maar waren mobieler dan de falanx.
Op het slagveld moesten ze de rechterflank van de falanx beschermen. De rechterflank was een erepositie aangezien het Macedonische leger traditioneel vanop deze flank de beslissende aanval lanceerde. De taak van de hypaspisten bestond er ook in het terrein te bezetten terwijl de andere zware infanterie nog aan het opmarcheren was.
Onder de Argeaden vormden de hypaspisten van het eerste bataljon de koninklijke garde (agema). Deze werden uitgekozen op basis van hun grootte. Ze waren ook gekend als basilikoi hypaspistai ("koninklijke schilddragers"). Zij bewaakten de koning en bezetten een ereplaats in de slaglinie. Ze mogen echter niet verward worden met de somatophylax, de koninklijke lijfwacht.
Aan het einde van de regeerperiode van Alexander namen de hypaspisten waarschijnlijk de naam argyraspides ("zilveren schilden") aan.
# Hockeyploeg van de Sovjet-Unie

Hockeyploeg van de Sovjet-Unie kan verwijzen naar:
* Hockeyploeg van de Sovjet-Unie (mannen)
* Hockeyploeg van de Sovjet-Unie (vrouwen)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hockeyploeg van de Sovjet-Unie en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hyllisia flavostictica

Hyllisia flavostictica is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Breuning.
# Les Hydrophiles

Les Hydrophiles was een Belgische kunstenaarsvereniging actief in Brussel van 1884 tot 1889.
Les Hydrophiles ontstond door een onenigheid binnen de Cercle des Aquarellistes et des Aquafortistes Belges omwille van het negatieve effect veroorzaakt door de individuele kwaliteitsverschillen van het werk van de leden. Omdat er te veel als minderwaardig beschouwde kunstenaars toegelaten werden dus.
De “scheurgroep” nam aanvankelijk de naam “Les Aquarellistes Belges” aan maar doopte zichzelf al heel snel om tot “Les Hydrophiles”. De officiële stichting was op 2 januari 1884.
Tot de leden behoorden Henri Cassiers, Achille Chainaye, Paul Combaz, Maurice Hagemans, François-Joseph Halkett, Théo Hannon, Paul Hermanus, Hermann Heusers, Jean Mayné, Willy Schlobach, Jan Toorop, Guillaume Vogels, Mathilde Dupré-Lesprit en vele anderen. Zoals in elke vereniging van die aard was er ook hier heel wat verloop van mensen.
“Les Hydrophiles” richtte in totaal 5 groepstentoonstellingen in: 1884, 1885, 1886, 1887 en 1888. De aangekondigde zesde tentoonstelling voor 1889 ging nooit door wegens stopzetten van de vereniging in februari 1889.
Naast de leden waren er in elke expositie ook “uitgenodigde” kunstenaars. Zo waren er ooit te gast: Franz Binjé, George Hendrik Breitner, Gustave Caillebotte, Gustave Den Duyts, Willem de Zwart, Ernest Duez, Jean-Louis Forain, Léon Lhermitte, Max Liebermann, Max Ludby, de tweelingbroers Pieter Oyens en David Oyens, Alfred Roll, Auguste-Ernest Sembach, Jakob Smits, Carel Nicolaas Storm van ’s-Gravesande.
In de tentoonstelling kwam geen olieverfwerk aan bod. Naast aquarel was er ook ruimte voor grafische technieken, tekeningen in diverse tekenmedia, voor affichekunst en toegepaste kunsten.
Het bestaan van “Les Hydrophiles” was simultaan aan het bestaan van Les XX die een veel grotere weerklank had.
* (nl) C. Ekonomides, Guillaume Vogels, Antwerpen, 2000.
* (nl) Jakob Smits 1855-1928, Antwerpen, 2005. (ISBN 90-5325-268-1)
# Incalidia gestroi

Incalidia gestroi is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Janson.