OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Slag bij Mollerussa

De Slag bij Mollerussa was een van de veldslagen van de verovering van Al-Andalus door de Berberse Almoraviden.

## Achtergrond

Mollerussa werd een grensgebied tussen het graafschap Urgell en het graafschap Barcelona. Ramon Berenguer I verleende Berenguer Gombau, heer van Anglesola, de rechten over het grondgebied en in 1079 is er de eerste documentatie die spreekt van Mollerussa, een eeuw vóór zijn bevolkingshandvest.
Na de dood van Sulayman Sayyid-ad-Dawla, veroverde en annexeerde de Almoravidische gouverneur Muhammad ibn al-Hajj de Taifa Lerida en heroverde Balaguer. Guerau II de Cabrera veroverde op bevel van zijn heer Ermengol V de stad kort in 1100 of 1101 die verloren was gegaan naar de Almoraviden.

## Strijd

Op 14 september 1102 werd de slag bij Mollerussa, uitgevochten tegen de Almoraviden, waarin graaf Ermengol V d'Urgell stierf met driehonderd ridders en vele andere christenen.

## Gevolgen

Het gebrek aan macht en projectie in het noorden van Lleida bevorderde het feit dat in 1105 de leermeester van Ermengol VI, Pedro Ansúrez, definitief het belangrijke moslimplein van Balaguer veroverde.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Batalla de Mollerussa op de Catalaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Sancho i Planas, Marta. Catalunya any zero: El paper de l'islam en els nostres orígens. Editorial UOC, 2011, p. 77. ISBN Editorial UOC.
* ↑ Sobrequés i Vidal, Santiago. Història de Catalunya. Cupsa Editorial, 1979, p. vol.2, p.46-47. ISBN 8439001258.
* ↑ «XIII.4». A: Gesta comitum Barcinonensium et regum Aragonum.
* ↑ Brufal Sucarrat, Jesús «La sociedad almorávide en el distrito de Lérida (1102-1146). La representación del poder mediante las propiedades rurales». Medievalismo, 17, 2007, pàg. 20.
# Serrata meta

Serrata meta is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.
# Quel maledetto treno blindato

Quel maledetto treno blindato (in Nederland destijds uitgebracht als Opdracht voor vijf veroordeelden) is een Italiaanse film uit 1978 van Enzo G. Castellari. De film is vermoedelijk bekender onder zijn Engelse titels Deadly Mission of The Inglorious Bastards. De film diende als inspiratiebron voor de film Inglourious Basterds (2009) van Quentin Tarantino.

## Verhaal

Tijdens de Tweede Wereldoorlog worden enkele Amerikaanse soldaten door de militaire politie naar de gevangenis geleid. Sommigen onder hen hadden moorden gepleegd of waren gedeserteerd. Hun vervoer komt onder vuur te liggen en vijf gevangenen weten te ontsnappen. Ze besluiten naar Zwitserland te trekken omdat het daar volgens hen veilig is. Zonder het goed en wel te beseffen, melden ze zich aan voor een dodelijke missie. Ze moeten een V2 stelen in dienst van de Franse verzetsbeweging. Ze moeten binnendringen in een streng bewaakte pantsertrein van de nazi's. Daar moeten ze de bom stelen en vervolgens terugkeren zonder opgemerkt te worden door hun eigen landgenoten, die nog steeds naar hen op zoek zijn.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Bo Svenson | Luitenant Robert Yeager |
| Peter Hooten | Tony |
| Fred Williamson | Soldaat Fred Canfield |
| Michael Pergolani | Nick |
| Jackie Basehart | Berle |
| Raimund Harmstorf | Adolf Sachs |
| Michel Constantin | Véronique |
| Debra Berger | Nicole |
| Joshua Sinclair | Sergeant |
| Ian Bannen | Kolonel Charles Thomas Buckner |
| Manfred Freyberger | SS-commandant |
| Mike Morris | Kolonel Hauser |
| Donald O'Brien | SS-konvooicommandant |
| Peter Boom | Duits officier in trein |

## Trivia

* Deze oorlogsfilm diende als inspiratiebron voor de film Inglourious Basterds (2009) van Quentin Tarantino. De titel van deze film is een verwijzing naar de Engelse vertaling van de werktitel van Quel maledetto treno blindato. Die werktitel was Bastardi senza gloria, in het Engels vertaald als Bastards Without Glory (of dus Inglorious Bastards).
* Andere titels van Quel maledetto treno blindato zijn: Deadly Mission, Counterfeit Commandos, G.I. Bro, Hell's Heroes, The Dirty Bastard en Commando Bastards.
* Quel maledetto treno blindato behoort tot een genre dat de geschiedenis met een korreltje zout neemt en de actie en heldhaftigheid van de oorlog romantiseert. Andere bekende films in dit genre zijn: The Dirty Dozen (1967), Where Eagles Dare (1968) en Kelly's Heroes (1970).
# Schutzhaus Tierser Alpl

Het Schutzhaus Tierser Alpl (Italiaans: Rifugio Angelo Alimonta) is een berghut op de grens tussen de Italiaanse provincies Bozen-Zuid-Tirol en Trente. De hut ligt in het Naturpark Schlern-Rosengarten, op de bergpas die het Tiersertal met het Val di Fassa verbindt, aan de voet van de Roßzahnscharte (Denti di Terrarossa) in de Rosengarten, een berggroep in de Dolomieten.
De hut behoort niet toe aan een alpenvereniging en wordt privaat uitgebaat. De berghut werd gebouwd in de naoorlogse periode, toen armoede en honger een groot deel van de lokale bevolking tot verhuizing noodzaakten. Maximilian Aichner uit Tiers dacht daar echter anders over en besloot een oud idee van zijn broer om een schuilhut aan de voet van de Roßzahnscharte te bouwen op te vatten. De bouw begon in 1957 en gedurende vijf jaar bracht Aichner de bouwmaterialen vanuit het Val Ciamin met de hand naar de bouwplaats. Na de ingebruikname in 1963 onderging het Schutzhaus Tierser Alpl meerdere veranderingen en uitbreidingen. Thans wordt de hut beheerd door de kinderen van Aichner. Aichner heeft na voltooiing van de berghut nog twee vie ferrate aangelegd in de nabijheid van de hut, de Maximilianklettersteig en de Laurenziklettersteig (ter ere van zijn vrouw Laura).
# Röt Formatie

De Röt Formatie (sic, Duits: Röt-Formation) is een geologische formatie in de ondergrond van Duitsland, Nederland, België en delen van Denemarken en Polen. De formatie heeft een ouderdom uit het vroege Trias en bestaat uit zandsteen en evaporietlagen. Ze is onderdeel van de Buntsandstein en ligt normaal gesproken onder de Muschelkalk en boven op de Solling Formatie. In Nederland wordt ze ingedeeld bij de Boven-Germaanse Trias Groep, in Duitsland bij de Oberer Buntsandstein Gruppe.

## Stratigrafie en ouderdom

In Nederland, de zuidelijke Noordzee en Noord-Duitsland, waar tijdens het Trias het centrale deel van het Germaans Bekken lag, komt aan de basis van de Röt Formatie een zoutlaag voor. Aan de randen van het bekken, waar deze laag afwezig is, is de basis lastiger te bepalen. De top van de formatie is gelijk aan de basis van de Muschelkalk.
Het bovenste gedeelte van de Röt Formatie bestaat voornamelijk uit kleisteen en siltsteen waarin evaporietlaagjes (gips, anhydriet of steenzout) aanwezig zijn. Aan de randen van het Germaans Bekken komen ook zandige lagen voor, en in met name het zuidoosten kunnen kalkige of dolosteenlagen voorkomen. De formatie bevat in het centrale deel twee dikke evaporietlagen, die samen meer dan 100 meter dik kunnen zijn. De formatie kan in totaal tot 350 meter dik zijn, als het zout niet wordt meegerekend 240 meter.
Aan de hand van biostratigrafie wordt de basis van de formatie gedateerd op rond de 244,5 miljoen jaar (Olenekien) en de top rond de 243,0 miljoen jaar (Anisien).

## Faciesverschillen

De Röt Formatie is onder verschillende omstandigheden afgezet. De zee drong aan het begin van het Anisien vanuit het oosten het Germaans Bekken binnen. Terwijl in het centrale deel van het bekken (onder Nederland, de Noordzee en Noord-Duitsland) twee evaporieten werden afgezet, werden in het oosten mariene kalken gevormd.
# Tomoe Kato

Tomoe Kato (加藤 與惠, Katō Tomoe, Tokio, 27 mei 1978) is een voormalig Japans voetbalster.

## Carrière

Kato speelde voor onder meer Nippon TV Beleza.
Zij nam met het Japans vrouwenvoetbalelftal deel aan de Wereldkampioenschappen in 1999. Japan werd uitgeschakeld in de groepsfase met de Canada, Rusland en Noorwegen. Zij speelde twee wedstrijden tegen Canada en Rusland. Zij nam met het Japans nationale vrouwenelftal deel aan de Wereldkampioenschappen in 1999, 2007 en de Olympische Zomerspelen in 2004. Daar stond zij in alle de wedstrijden van Japan opgesteld. Zij nam met het Japans vrouwenelftal deel aan de Olympische Zomerspelen in 2008. Zij speelde de wedstrijden tegen Duitsland en Noorwegen. Japan kwam tot de halve finale.

## Statistieken

Japans vrouwenvoetbalelftal :
| Jaar | Wed. | Dlp. |
| 1997 | 7 | 0 |
| 1998 | 9 | 0 |
| 1999 | 13 | 0 |
| 2000 | 1 | 0 |
| 2001 | 4 | 0 |
| 2002 | 9 | 0 |
| 2003 | 14 | 2 |
| 2004 | 11 | 0 |
| 2005 | 9 | 1 |
| 2006 | 16 | 2 |
| 2007 | 17 | 2 |
| 2008 | 4 | 1 |
| Totaal | 114 | 8 |
# Slag bij Mohács (1687)

De Tweede Slag bij Mohács (1687) werd bevochten tussen de Ottomaanse Turken onder sultan Mehmet IV en het Habsburgse leger van keizer Leopold I, dat onder leiding stond van Karel van Lotharingen.

## De Slag

De Ottomaanse veldheer Süleyman Paşa had een strategie bedacht: de mammelukken zouden de linkse flanken bestormen, en de Balkan huurlegers zouden vanuit de rechterflank komen. De goedbewapende Ottomaanse Turken kregen het bevel in het midden van het Habsburgse leger aan te vallen in de hoop hun formatie te breken. De Ottomanen vielen aan in het midden en verbrijzelden de formatie van het Habsburgse leger (5000-8000 doden bij die aanval) terwijl de mammelukken en de Balkan-huurlingen de flanken bestormden. Het Ottomaanse leger kon zijn eerste succes niet uitbuiten ondanks dat ze over meer manschappen beschikten dan het Habsburgse leger. De mammelukken leden grote verliezen en verloren hun positie terwijl het moreel bij de Balkan-huurlingen gebroken werd. Alle Ottomaanse Turken werden vermoord, inclusief de veldheer Süleyman Pașa. De Habsburgers wonnen de slag met maar 15000-18000 doden en gewonden.
De slag was een vernederende nederlaag voor de Ottomanen en betekende een praktisch einde aan hun ambities verder uit te breiden richting Europa. Na de veldslag kwam het Ottomaanse leger in opstand en sultan Mehmet IV werd afgezet. Voor een jaar verkeerde het Ottomaanse Rijk in een verlammingstoestand wat de kans gaf aan keizer Leopolds strijdkrachten om grote veroveringen op de Ottomanen te boeken en ver door te dringen in de Balkan.
# Simognathus abnormalus

Simognathus abnormalus is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Otto.
# Queirã

Queirã is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Vouzela en telt 1702 inwoners (2001).
# Schaliënhof (Vichte)

Het Schaliënhof is een hoeve gelegen in de Belgische plaats Vichte, stammend uit de 17e eeuw. Naast het Oud Kasteel en de Oude Kerk (Vichte) is dit gebouw een derde pijler van het rijke Vichtse verleden.
In 1640 kocht de toenmalige griffier van Vichte (West-Vlaanderen), Frans de Cocq, een op dit erf gebouwde kleine cijnshoeve. Deze aankoop bracht een belangrijke ommekeer teweeg in de bouwgeschiedenis van het erf. Zoon Frans de Cocq, eerst ook griffier, later baljuw van Vichte, bouwde hier om prestigeredenen een indrukwekkend verblijf, voorzien van een toegangspoort en een grote omwalling.
In een halve eeuw tijd was de familie de Cocq opgeklommen tot een machtige en invloedrijke grootgrondbezitter. De bouwer, Frans de Cocq, de jonge, werd opgenomen in de machtige ‘Orde van Malta’, waarin hij de functie van algemeen agent in de Nederlanden uitoefende en belast was met het beheer van de uitgestrekte bezittingen van deze orde in onze gewesten.
Het hof behoort tot het type omwalde hoeve met half gesloten bebouwing. Belangrijke delen zijn de toegangspoort, het woonhuis, de stallingen en de bergschuur. De poort werd opgetrokken in baksteenmetselwerk, waarvan de hoeken verstevigd werden met grote blokken hardsteen. Opmerkelijk zijn de schuin geplaatste schietgaten in de zijwanden, wat op dat ogenblik heel ongebruikelijk was. Voor de poort werd een boogbrug gebouwd. Een zware eikenhouten poort sluit het erf af, tussen beide poortbladen bevindt zich een gaaf gebleven makelaar met in een cartouche het jaartal 1698.
De schuur rechtover de poort is opgetrokken in vakwerk, waarbij een houten geraamte op een stenen onderbouw rust. De omwalling van het Schaliënhof is heel merkwaardig omdat zij tot stand kwam op een ogenblik dat het graven van hoeveomwallingen algemeen in onbruik was geraakt.
Een plattegrond van de hoeve komt reeds voor op de kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgemaakt door graaf de Ferraris (1772-1778). Momenteel is het Schaliënhof bewoond door de familie Philippe Seynaeve-Vandendriessche.
# Russische militaire begraafplaats in Meißen

De Russische militaire begraafplaats in Meißen is een militaire begraafplaats in Saksen, Duitsland. Op de begraafplaats liggen omgekomen Russische militairen uit de Tweede Wereldoorlog.

## Begraafplaats

Op de begraafplaats liggen vermoorde dwangarbeiders en krijgsgevangenen uit de Sovjet-Unie. Daarnaast liggen er ook enkele militairen begraven die tijdens de strijd zijn omgekomen. Het exacte aantal is onbekend.
# Sankt Urban

Sankt Urban is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Karinthië, gelegen in het district Feldkirchen. De gemeente heeft ongeveer 1400 inwoners.

## Geografie

Sankt Urban heeft een oppervlakte van 27,27 km². Het ligt in het zuiden van het land.
Albeck · Feldkirchen · Glanegg · Gnesau · Himmelberg · Ossiach · Reichenau · Sankt Urban · Steindorf am Ossiacher See · Steuerberg
# Platyptilia epidelta

Platyptilia epidelta is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Meyrick.
# Ton Fabrie

Ton Fabrie is een voormalig Nederlands honkballer.
Fabrie maakte in 1960 als rechtshandige buitenvelder deel uit van het Nederlands honkbalteam. Hij kwam in zeven officiële interlands uit voor het team, waaronder tijdens de Europese Kampioenschappen van dat jaar. Fabrie kwam uit in de hoofdklasse voor de vereniging Sparta uit Rotterdam in de jaren vijftig en zestig. Hij was later nog actief als coach binnen de vereniging Wycklions in Wijk bij Duurstede.
* Vermelding Fabrie op Honkbalsite Stoovelaar
* Wim Hamel e.a. - Honkbal veroverde goud, boek uitgegeven ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de Koninklijke Nederlandse Honkbalbond, 16 maart 1962, pagina 61-63 - complete lijst van Nederlandse honkbalinternationals van 1934 t/m 1962
# Slag bij Monroe's Cross Roads

De Slag bij Monroe’s Crossroads vond plaats op 10 maart 1865 in Cumberland County, North Carolina tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Deze slag maakt deel uit van de Carolina's-veldtocht. Andere namen zijn de Slag bij Fayetteville Road of Kilpatrick’s Shirttail Skedaddle.
Het is een van de laatste slagen, tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, die uitsluitend uitgevochten werd door cavalerie. De gevechten duurden enkele uren en resulteerden in een kleine Zuidelijke overwinning. De opmars van de Noordelijke cavalerie werd tijdelijk vertraagd.
In de vroege ochtenduren viel de Zuidelijke cavalerie, onder leiding van Wade Hampton en Joseph Wheeler, het Noordelijk kampement aan. Het kamp was slecht bewaakt en vele soldaten sliepen nog. Een van de Zuidelijke doelstellingen was het gevangennemen van generaal Kilpatrick. Daarvoor was een elitegroep samengesteld. Samen met zijn minnares overnachtte Kilpatrick in een houten gebouw, nabij de boerderij van Charles Monroe. In zijn nachthemd slaagde Kilpatrick erin om te vluchten en zich te verstoppen in een nabijgelegen moeras. Nadat hij zijn moed opnieuw gevonden had, keerde hij terug om zijn mannen aan te voeren. De Noordelijke cavalerie slaagde erin om zich te reorganiseren na de verrassingsaanval. De Zuidelijke bevelhebbers trokken zich in goede orde terug naar Fayetteville na enkele uren van strijd.
De slag bij Monroe’s Crossroads gaf de Zuidelijke infanterie de extra tijd om Cape Fear River over te steken, nabij Fayetteville, zonder inmenging van de Noordelijke cavalerie. Na de oversteek werden de bruggen over de rivier in brand gestoken. De Noordelijke cavalerie nam de stad in.
Vandaag kunnen er nog altijd graven bezocht worden van onbekende Noordelijke soldaten bij het monument van de slag op het terrein van Fort Bragg.
# Siettitia avenionensis

Siettitia avenionensis is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Guignot.
# Queis (Landsberg)

Queis is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt en maakt deel uit van de Landkreis Saalekreis. Queis telt 761 inwoners.
# Schaliehoeve

De Schaliehoeve is een oude hoeve in het Vlaamse dorp Boechout, gelegen aan de Heerbaan.

## Geschiedenis

Geschiedkundige nota's over de Schaliehoeve werd in 1973 door J. Jacobs geschreven maar nooit gepubliceerd. Er werd hier veel informatie uit geput. Het document van J.Jacobs vermeldt de pachters van 1569 t/m 1867, plus de namen van 2 pachters voor 1569.
Een cijnsboek van het Hof van Boechout gedateerd 1560 verwijst naar de hoeve langs de "herbane" - dit was geen Romeinse heerbaan, maar een bochtige weg tussen Antwerpen en Lier. Dit cijnsboek vermeldt opeenvolgende eigenaars vanaf de tweede helft van de 15de eeuw.
Tijdens de 16de eeuw kende de hoeve een grote uitbreiding.
De naam "Schaliehoeve" verschijnt echter pas vanaf 1634. Voordien werd het ook vernoemd als "Wouters goet van Karenbroeck" en "Herberge Te Putte". Op een kaart van 1714, die de nieuwe steenweg Antwerpen-Lier weergeeft, wordt de hoeve vermeld als "de Chastille", en heeft ze een U-vorm. Een andere kaart, gedateerd 1753, toont de hoeve in haar huidige I-vorm. Het huidige gebouw dateert dus uit het begin van de 18de eeuw.
De hoeve is te zien op de Ferrariskaarten (1770-1778). Het was een van de weinige onafhankelijke hoeves in de streek. Het werd gebruikt als hoofdkwartier voor Napoleontische, Duitse en geallieerde legers. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de ingangspoort door tanks geramd en stortte in.
In 1964 werden de gronden van de Schaliehoeve verkaveld en vormen nu de Schaliehoevewijk. De hoeve zelf werd intensief gerenoveerd en omgebouwd tot een woonhuis. De schuur stortte rond die tijd plots in.

## Beschrijving

Het hoofdgebouw, dat nog steeds bestaat en bewoond is, bestaat uit een voorgedeelte, met kenmerkend dak uit schalie die de hoeve ook haar naam gaven, en een achtergedeelte, met oude dakpannen. Het voorgedeelte was de oorspronkelijke woning, terwijl het achterste gedeelte de stallen waren, die tijdens de renovatiewerken in de jaren 1960 werden omgebouwd tot kamers, keuken, badkamer, en garage.

## Kenmerken

Verschillende karakteristieken van het gebouw omvatten onder andere:
* twee opkamers - kamers die boven een lage kelder lagen en dus hoger dan de rest van de woning - dienden als slaapkamers gezien de betere isolatie ten opzichte van de grond; de lage kelder diende voor koele opslag;
* een zeer brede open haard met kijkgat naar de vroegere stallen; er was zelfs plaats voor een stoof in de haard om het voedsel voor de dieren op te warmen, met een gat in de muur om het rechtstreeks naar de stallen door te schuiven;
* een zeer ruime zolder waar vroeger de oogst in werd binnengehaald; er was zelfs een kleine woonhoek voorzien voor de tijdelijke werkers tijdens de oogst.
Het hele huis werd zoveel mogelijk in een rustieke stijl bewaard. De huidige eigenaars zijn de familie Pladys-Schiltz.

## Galerij

* Kenmerken
* Opkamer
* Open haard
* Hooizolder
* Exterieur
* Straatkant
* Tuinkant
* Terras
* Woonkamer
* Rest van interieur
* Inkomhal
* Een van de slaapkamers
* Zolder
# Roodkaptesia

De roodkaptesia (Tesia everetti) is een zangvogel uit de familie Cettiidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Indonesië en telt 2 ondersoorten:
* T. e. everetti: Flores.
* T. e. sumbawana: Soembawa.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Roodkaptesia op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sant'Andrea (Colle di Val d'Elsa)

Sant’Andrea is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Colle di Val d'Elsa.
# Platypalpus diversipes

Platypalpus diversipes is een vliegensoort uit de familie van de Hybotidae, die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Coquillett.
# Tipula (Trichotipula) cimarronensis

Tipula (Trichotipula) cimarronensis is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Simard (Saône-et-Loire)

Simard is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 877 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Louhans.

## Geografie

De oppervlakte van Simard bedraagt 22,0 km², de bevolkingsdichtheid is 39,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Simard (Saône-et-Loire) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Qaanaaq (gemeente)

Qaanaaq is een voormalige gemeente in Groenland, in het landsdeel Avannaa. De gemeente was vernoemd naar de grootste stad, Qaanaaq, tevens de hoofdplaats van de gemeente. Op 1 januari 2009 is de gemeente opgeheven en opgegaan in de gemeente Qaasuitsup. De gemeente had een oppervlakte van 225.500 km², waarvan het grootste deel uit ijskap bestaat.
In de gemeente woonden meer dan 850 mensen, waarvan 640 in de stad Qaanaaq. Behalve Qaanaaq zijn er nog een aantal plaatsen in de voormalige gemeente:
* Siorapaluk met 87 inwoners. Dit is de meest noordelijke plaats op aarde die vanzelf is ontstaan en niet door een beslissing van hogerhand, op 77°28 Noorderbreedte
* Savissivik met 78 inwoners in het zuiden van de gemeente
* Qeqertat met 22 inwoners (op het hoofdeiland van de Harward Øer)
* Moriusaq met 21 inwoners, op 30 km afstand van het vliegveld Thule
* Qeqertarsuaq met slechts 2 inwoners, op het eiland Herbert Ø.
Elk van deze dorpen verliest gestaag inwoners, mensen trekken stuk voor stuk naar de stad Qaanaaq. 78 km ten noordwesten van Siorapaluk ligt Etah, een verlaten dorp dat vroeger de noordelijkste stad op aarde was, op 78°19' Noorderbreedte.
In de voormalige gemeente ligt de luchthaven Thule, een Amerikaanse luchtvaartbasis, die onderdeel uitmaakt van de strategische verdedigingslinie van het Amerikaanse leger. Vlak bij Qaanaaq is een van de hoogste gebouwen ter wereld, de radiomast Thule.

## Externe link

* Qaanaaq, Greenland website (gearchiveerd op archive.org)
Voormalige landsdelen: Kitaa · Tunu · Avannaa Voormalige gemeenten: Aasiaat · Ammassalik · Ilulissat · Ittoqqortoormiit · Ivittuut · Kangaatsiaq · Maniitsoq · Nanortalik · Narsaq · Nuuk · Paamiut · Qaanaaq · Qaasuitsup · Qaqortoq · Qasigiannguit · Qeqertarsuaq · Sisimiut · Upernavik · Uummannaq
# Schaliënhof (Velzeke)

Het Schaliënhof of de Schaliënhoeve is een hoeve in de Paddestraat in Velzeke-Ruddershove, deelgemeente van de Belgische stad Zottegem. In 1565 bezat de familie Stevens er al een erf, maar de huidige hoeve (het schoon gemetst schaliën huys) dateert van 1661, zoals de datumsteen boven de inrijpoort aangeeft. De gebouwen zijn van deels witgekalkte baksteen op een grijze plint met speklagen van zandsteen. Ze hebben onder andere zadeldaken, een houten duiventil, een korfboogpoort met zandstenen legblokken en een rondboogdeurtje van zandsteen. De zandstenen poort bevat een sluitsteen met baardmanmotief. Tijdens de zeventiende en achttiende eeuw was het Schaliënhof het grootste particuliere landbouwbedrijf van Velzeke. Het Schaliënhof is sinds 1979 als monument beschermd.
# Ryder

Ryder kan verwijzen naar:
* Ryder (band), een Britse band uit de jaren 80
* Ryder (North Dakota), een plaats in de Amerikaanse staat North Dakota
Ook:
* Ryder Cup, een golfwedstrijd
* Ryder Hesjedal, een Canadees wielrenner
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ryder en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.