OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Francisco Tamarit Fayos

Francisco Tamarit Fayos (Riola, Valencia, 1941) is een hedendaags Spaans componist, dirigent en muziekpedagoog.

## Levensloop

Al in de jeugdige jaren speelde hij in het plaatselijke harmonieorkest mee, dat onder de leiding van zijn vader Francesco Tamarit Sanjuán stond. Tamarit Fayos studeerde aan het Conservatorio Superior de Música "Joaquin Rodrigo" te Valencia bij Manuel Palau Boix harmonieleer en contrapunt, bij Amando Blanquer Ponsoda compositie en bij José Ferriz Llorens orkestdirectie. Hij behaalde het diploma met onderscheiding in harmonieleer en contrapunt.
Hij dirigeerde verschillende banda's (harmonieorkesten) in Buñol (Centro Instructivo Musical "La Armónica" "El Litro"), Carcagente (Banda de Lira Carcaixentina), Cullera (Banda del "Ateneu Musical" de Cullera) en Cheste (Banda de Lira de Xeste). Met deze orkesten won hij wedstrijden in Kerkrade het Wereld Muziek Concours 1981 en in Valencia het beroemde Certamen international de bandas de musica de Ciudad de Valencia 1980, 1986 en 1995.
Tegenwoordig is hij professor en leider van de afdeling contrapunt aan het Conservatorio Superior de Música "Joaquin Rodrigo" te Valencia.
Met zijn composities kreeg hij talrijke prijzen en onderscheidingen, onder andere de "Polifonía Religiosa de Moncada" in 1968, de "Ricardo Villa del Ayuntamiento de Madrid prijs in 1985 voor zijn werk Caos en de Premio de composición para banda "Vila d'Almussafes" om 1986.
In 2009 wordt het werk 'Vientos' het plichtwerk in hoogste afdeling op het Wereld muziek Concours voor blaasorkesten te Kerkrade (NL)

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1985 Caos
** Tocata
** Aria
** Rondó
** Finale
* 1989 La Quinta del Sordo
** Aquelarre: Entrada Allegro giusto
** Una Manola: Lento; Transito: Lento
** Saturno Devorando a Uno de sus Hijos: Allegro - Lento - Vivo - Más vivo
* 1993 Ensueños
* 2002 Visiones
* En Al-Andalus
* Estampa Medieval
** Danza de la fiesta nupcial
** El pregón del señor feudal
** La súplica (The request)
** Danza de los aldeanos
** Camino del castillo
** Introducción, danza de la muerte y final
* Estigia
* Vientos..., para banda
** ... que fluyen del caos
** ... que acarician mis recuerdos
** ... que pregonan el nombre de Bach
* 2012 LAMENT, in memoriam Joop Schreurs

### Kamermuziek

* 2004 Septimino, voor blazers
* Concertino, voor klarinet en piano

## Media

Vientos... 1e deel ...que fluyen del caos, door Unió Musical de Llíria Vientos... 2e deel ...que acarician mis recuerdos, door Unió Musical de Llíria Vientos... 3e deel ...que pregonan el nombre de Bach, door Unió Musical de Llíria
# Fruhstorferia javana

Fruhstorferia javana is een keversoort uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Kolbe.
# Jan-Bart De Muelenaere

Jan-Bart De Muelenaere (Roeselare, 29 september 1980) is een West-Vlaams komiek, cabaretier, acteur en publieksopwarmer.

## Biografie

De Muelenaere maakte zijn comedydebuut in 2007. Met zijn zesde optreden behaalde hij de overwinning op de West-Vlaamse Comedycup. Een maand later ontving hij de persprijs op de Nationale Comedycup te Meise. Sindsdien speelde hij het voorprogramma van heel wat bekende comedians. In 2015 maakte De Muelenaere zijn eerste avondvullende zaalshow Over leven in West-Vlaanderen.
De Muelenaere is ook actief in de improvisatiecomedywereld. Zo is hij vaste MC bij Improcessie en speler bij De Nonsens Alliantie.

## Radio & Televisie

De Muelenaere werkte mee als redacteur aan humorprogramma's zoals De Raadkamer (Radio 2), Joekes (Joe), De Kazakkendraaiers (Eén), De Slimste Mens ter Wereld (Vier) en De Vetste Vakantie (VTM). Als publieksopwarmer is hij vast gezicht bij onder andere Gert Late Night (Vier), sportuitzendingen bij Play Sports en De zevende dag (Eén) en Is er een dokter in de zaal? (Eén)

## Privé

Jan-Bart De Muelenaere is getrouwd en heeft 3 kinderen.

## Externe link

* Website van Jan-Bart De Muelenaere
* ↑ Over Jan-Bart | JAN-BART DE MUELENAERE. Gearchiveerd op 5 maart 2021. Geraadpleegd op 6 februari 2021.
* ↑ Jan-Bart De Muelenaere grapt zich door coronacrisis met ludieke filmpjes en virale meme | KW. Geraadpleegd op 18 maart 2022.
# Gouverneur Tripel

Gouverneur Tripel is een Nederlands bovengistend bier dat wordt gebrouwen bij Bierbrouwerij Lindeboom in Neer.
Het is een goudblond bier met een alcoholpercentage van 8,2%. Gouverneur Tripel werd in 2012 voor het eerst op de markt gebracht. In 2014 is de naam van het bier licht aangepast, voorheen heette het bier Gouverneur Triple (Franse naam).
# Diaphus luetkeni

Diaphus luetkeni is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lantaarnvissen (Myctophidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Brauer.
* ↑ (en) Diaphus luetkeni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Diaphus luetkeni. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Frequentiemeter

Een frequentiemeter is een meetinstrument dat de frequentie van een wisselspanning meet. Er bestaan zowel analoge als digitale frequentiemeters. De meest gebruikte soorten staan hieronder opgesomd.

## Analoog
### Wijzerfrequentiemeter

Een wijzerfrequentiemeter bezit – in hun eenvoudigste vorm – meestal twee spoelen. De eerste spoel wordt in serie geschakeld met een condensator, zodat daarin een met de frequentie toenemende stroom ontstaat. De tweede spoel wordt in serie geschakeld met een zelfinductie, waardoor de stroom afneemt met een toenemende frequentie. Door nu de verhouding van deze stromen te bepalen zal de wijzerpositie alleen afhankelijk zijn van de frequentie en niet van de spanning. Wijzerfrequentiemeters zijn verkrijgbaar voor frequenties van 35 t/m 1000 Hz, met een nauwkeurigheid van 0,5%

### Tongenvibratiesysteem

Hierbij is het meetsysteem voorzien van een aantal tongen die elk een andere gedefinieerde resonantiefrequentie bezitten. Door middel van een elektromagneet die boven de tongen is bevestigd, zal afhankelijk van de aangeboden frequentie de juiste tong gaan resoneren. Via de meetschaal wordt de bijbehorende netfrequentie afgelezen.
Tongenfrequentiemeters voor 50 en 60Hz zijn standaard opbouwd met 7 tot 21 tongen, die onderling ½Hz verschillen in resonantiefrequentie. Omdat de tong tweemaal per periode door de magneet wordt aangetrokken is de resonantiefrequentie het dubbele van de te meten frequentie.
Met de opkomst van digitale meetinstrumenten worden netfrequenties tegenwoordig door elektronische frequentiemeters gemeten.

## Digitaal

De frequentiemeter telt het aantal periodes binnen een nauwkeurig bekend tijdsbestek (meestal 1 seconde), waarna het resultaat wordt getoond op een digitaal display. Voor het bepalen van de tijdsinterval is in het apparaat een zeer nauwkeurige klok aanwezig.
# Firebird (Tomita)

Firebird is het derde studioalbum waarin de Japanner Isao Tomita werken uit de Westerse klassieke muziek arrangeerde voor synthesizer. Het grootste deel van het album is gewijd aan L'Oiseau de Feu van Igor Stravinski. Opvallend is de gelijkenis met de muziek van Modest Moessorgski’s Schilderijen van een tentoonstelling, die Tomita eerder bewerkte.

## Musici

* Isao Tomita – synthesizers
# Frugerès-les-Mines

Frugerès-les-Mines is een gemeente in het Franse departement Haute-Loire (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 496 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Brioude.

## Geografie

De oppervlakte van Frugerès-les-Mines bedraagt 1,1 km², de bevolkingsdichtheid is 450,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Frugerès-les-Mines met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jan-Baptist Xavery

Jan-Baptist Xavery (Antwerpen, 30 maart 1697 – Den Haag, 19 juli 1742) was een uit Antwerpen afkomstige beeldhouwer, die zich vestigde in Den Haag als hofbeeldhouwer van stadhouder Willem IV. Xavery geldt als de belangrijkste 18e-eeuwse beeldhouwer van de Noordelijke Nederlanden.

## Levensloop

Xavery kwam uit een Antwerpse beeldhouwersfamilie: hij was een zoon van Albert Xavery, oomzegger van Pieter Xavery en kleinzoon van Jeronimus Xavery, die allen beeldhouwer waren. Na door zijn vader te zijn opgeleid ging Xavery werken in Wenen en later in Italië. In 1723 kwam hij in Den Haag terecht, waar hij hofbeeldhouwer van stadhouder Willem IV werd. In 1725 werd hij als 'meester' toegelaten tot Confrerie Pictura. Hij vervaardigde vooral portretsculpturen in terracotta, ivoor, en marmer. Sommige werken van hem zijn nog te bewonderen, onder andere twee bustes in het Haagse Mauritshuis en de Sint-Petrusbasiliek in Boxmeer.
Xavery trouwde met Maria Christine Robart, dochter van een goudsmid. Uit dit huwelijk werden Jacob en Frans Xavery geboren, die beiden kunstschilders werden.

## Werken

* 1732: Grafmonument voor graaf Johan Paulinus Lillienstedt in de Marienkirche te Stralsund
* 1732: Fontein met twee Tritons, Paleis Huis ten Bosch, Den Haag
* 1733: Grafmonument voor baron Johan Theodoor van Freisheim in de Grote of Sint-Catharinakerk te Heusden
* 1733: Buste van Willem IV van Oranje-Nassau, collectie Mauritshuis, Den Haag
* 1734: Gebeeldhouwd wapen van Den Haag tussen twee beelden, de gerechtigheid en de voorzienigheid voorstellende, op een vleugel van het Oude stadhuis van Den Haag
* 1735: Marmeren allegorisch reliëf, onderdeel van het Hoofdorgel van de Grote of Sint-Bavokerk in Haarlem
* 1736: Buste van Anna van Hannover, collectie Mauritshuis, Den Haag
* 1737: Grafmonument voor Sicco van Goslinga en Joanne Isabelle barones thoe Schwartzenberg und Hohenlansberg, in de kerk van Dongjum
* 1739: Reliëf met Paris en Oinone, collectie Rijksmuseum Amsterdam
* 1741: Grafmonument voor graaf Oswald III van den Bergh in de Sint-Petrusbasiliek te Boxmeer
* 1742:Beeld van Flora, collectie Waddesdon Manor, Verenigd Koninkrijk
* 1742: Schoorsteenstuk met putti: Fama, Libertas en Concordia, collectie Rijksmuseum Amsterdam

## Verwijzingen

* ↑ Rijksmuseum Amsterdam: Jan Baptist Xaverij, Rijksstudio, Kunstenaars, publ. 2012, webpagina bezocht 2022-05-10. Gearchiveerd op 30 mei 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb17116760r (data)
* Biografisch Portaal: 66280380
* Gemeinsame Normdatei: 137150245
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6689 7333
* KulturNav: 89c7084b-c855-434a-a546-e7ea41372b0a
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 373490038
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 96308
* Union List of Artist Names: 500051928
* Virtual International Authority File: 81381474
* WorldCat (via VIAF): 81381474
# Falkenberg (Mark)

Falkenberg is een gemeente in de Duitse deelstaat Brandenburg, en maakt deel uit van het Landkreis Märkisch-Oderland. Falkenberg telt 2.269 inwoners.
Altlandsberg · Alt Tucheband · Bad Freienwalde · Beiersdorf-Freudenberg · Bleyen-Genschmar · Bliesdorf · Buckow (Märkische Schweiz) · Falkenberg · Falkenhagen (Mark) · Fichtenhöhe · Fredersdorf-Vogelsdorf · Garzau-Garzin · Golzow · Gusow-Platkow · Heckelberg-Brunow · Höhenland · Hoppegarten · Küstriner Vorland · Lebus · Letschin · Lietzen · Lindendorf · Märkische Höhe · Müncheberg · Neuenhagen bei Berlin · Neuhardenberg · Neulewin · Neutrebbin · Oberbarnim · Oderaue · Petershagen/Eggersdorf · Podelzig · Prötzel · Rehfelde · Reichenow-Möglin · Reitwein · Rüdersdorf bei Berlin · Seelow · Strausberg · Treplin · Vierlinden · Waldsieversdorf · Wriezen · Zechin · Zeschdorf
# Goethalsia (vogel)

Goethalsia is een geslacht van vogels uit de familie kolibries (Trochilidae). Na uitgebreid DNA-onderzoek is dit geslacht opgegaan in het geslacht Goldmania. De enige soort die in dit geslacht werd beschreven is:
# Diaphus megalops

Diaphus megalops is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lantaarnvissen (Myctophidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Nafpaktitis.
* ↑ (en) Diaphus megalops op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Diaphus megalops. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Frequentiekamlaser

Een frequentiekamlaser is een speciale laser die voor het menselijk oog wit licht uitzendt.
Het spectrum van deze laser is niet continu maar bestaat uit een groot aantal zeer smalle frequentiebandjes die samen de indruk van wit licht geven. Omdat deze bandjes op vaste afstand van elkaar liggen ontstaat in het frequentiedomein het beeld van een kam, vandaar de naam.
John Hall en Theodor Hänsch kregen voor deze uitvinding uit 1998 reeds in 2005 de Nobelprijs voor de Natuurkunde: voor hun bijdragen aan de ontwikkeling van laser-precisiespectroscopie, waaronder de optische frequentiekamtechniek.
De techniek wordt onder andere gebruikt voor zeer nauwkeurige atoomklokken en bijvoorbeeld ook om de minimale bewegingen te detecteren van sterren als daar een planeet omheen draait, wat aan het (door de techniek nu detecteerbare) dopplereffect te zien is.
# Frans Koffrie

Frans Koffrie kan verwijzen naar:
* Frans Koffrie (burgemeester) (1937), Nederlands politicus en voormalig burgemeester van Hasselt namens de PvdA
* Frans Koffrie (bestuurder) (1952), Nederlands bestuursvoorzitter van Corporate Express
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Frans Koffrie en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gammarus hirsutus

Gammarus hirsutus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Gammaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Martynov.
# Jan Egens van Iterson

Jan Egens van Iterson (Waspik, 11 december 1842 - Leiden, 24 april 1901) was een Nederlands medicus. Hij was als hoogleraar verbonden aan de Universiteit Leiden.

## Biografie

Jan Egens van Iterson werd geboren op 11 december 1842 in Waspik als zoon van kostschoolhouder Johannes Adrianus van Iterson (1802-1868) en Neeltje Johanna Gerardina Vermeulen (1824-1871). Hij volgde voortgezet onderwijs aan gymnasia in Leiden en Gorinchem. Vervolgens werd hij aan de Universiteit Leiden ingeschreven als student geneeskunde. In 1867 promoveerde hij in de geneeskunde op het proefschrift Verslag der heelkundige kliniek aan de Leidsche hoogeschool gedurende den cursus 1866-67. Hij promoveerde in 1868 nog tweemaal op stellingen. Dit keer in de vrouwengeneeskunde en de chirurgie. Vervolgens werkte hij als arts in Leiden en was hij de assistent van de hoogleraar Machiel Polano. Als zijn assistent gaf hij onder andere lessen in de chirurgie.
In 1878 werd hij benoemd tot hoogleraar in de heelkunde en de gerechtelijke geneeskunde aan de Universiteit Leiden waarmee hij Machiel Polano opvolgde. De geneeskundige politie heeft ook enige tijd tot zijn leeropdracht behoord. In 1879 aanvaardde hij het hoogleraarsambt met de rede Over de noodzakelijkheid en de hulpmiddelen der critiek in de geneeskunde. In 1888 nam Daniël Elisa Siegenbeek van Heukelom de gerechtelijke geneeskundige over, waarna Van Iterson alleen nog maar les gaf in heelkunde.
Gedurende het collegejaar 1900-1901 vervulde hij de functie van rector magnificus. Zijn rectorale rede was getiteld De beteekenis der lichaamsoefening voor den gezonden en den zieken mensch. Kort erna overleed hij op 24 april 1901 in Leiden aan een oudere aandoening waar hij eerder voor geopereerd was.
Van Iterson trouwde in 1870 met Cornelia Jacoba Sophia Viruly (1846-1909), met wie hij drie kinderen kreeg. Hij was de oom van prof. dr. ir. Frederik van Iterson (1877-1957), van prof. dr. ir. Gerrit van Iterson (1878-1972) en van prof. dr. Willem van Iterson (1897-1973).

## Publicaties (selectie)

* Verslag der heelkundige kliniek aan de Leidsche hoogeschool gedurende den cursus 1866-67. Leiden 1867
* Langdurige sluiting van het darmkanaal. 1873
* Over de noodzakelijkheid en de hulpmiddelen der critiek in de geneeskunde. Leiden 1879
* Medeelingen omtrent het Geneeskundig Congres te London. in: Tijdschrift voor Geneeskunde. 1881
* Bydrage tot de behandling der blaassteenen. In: Tijdschrift voor Geneeskunde. 1882
* De verhouding der ortopaedie tot de wetenschap, de kunst en de maatschappy. in: Tijdschrift voor Geneeskunde. 1884
* Bydragen tot de operatieve chirurgie. In: Tijdschrift voor Geneeskunde. 1885, 1886
* Over splenopexia. In: Handelingen v.h. de Natuur- en geneesk. Congres. Haarlem 1897
* Het zwachtelen. In: Geneesk. bladen enz. 1897
* De beteekenis der lichaamsoefening voor den gezonden en den zieken mensch. Leiden 1901
* Register der oorspronkelijke stukken verschenen in de eerste vijftig jaargangen 1857-1906 van het Ned. Tijds. v. Geneesk. Amsterdam 1912
# Goethalsiella

Goethalsiella is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Hebard.

## Soorten

Het geslacht Goethalsiella omvat de volgende soorten:
* Goethalsiella genicularis Rehn, 1946
* Goethalsiella grandis Rehn, 1946
* Goethalsiella parvula Beier, 1962
* Goethalsiella tridens Hebard, 1927
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Diaphus minax

Diaphus minax is een straalvinnige vissensoort uit de familie van lantaarnvissen (Myctophidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Nafpaktitis.
* ↑ (en) Diaphus minax op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Diaphus minax. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Edithe Devriendt-Van Cauwenberge

Edithe Devriendt-Van Cauwenberge (Gent, 29 december 1935 - aldaar, 4 september 2015) was een Belgische liberaal politica. Ze was gemeenteraadslid van Gent en oprichtster van Solidariteit voor het Gezin.

## Biografie

Edithe Devriendt-Van Cauwenberge was in 1977 oprichtster van Solidariteit voor het Gezin, die initieel actief was in de thuis- en bejaardenzorg, die oorspronkelijk vanuit de katholieke zuil werd aangeboden. Ze liet de organisatie uitgroeien tot een grote nationale sociale organisatie actief in onder meer gezinszorg, poetshulp, thuisverpleging, kinderzorg en vrijwilligerswerk. Als algemeen directeur van de organisatie volgde haar zoon Erwin Devriendt haar in 1999 op. Devriendt-Van Cauwenberge werd vervolgens voorzitster van de raad van bestuur. In 2020 fuseerde Solidariteit voor het Gezin met vijf andere zorghulporganisaties tot i-mens.
Ze was tevens gemeenteraadslid van Gent voor de PVV. Ze was secretaris van PVV-Vrouwenfederatie Gent-Eeklo en medeoprichtster en bestuurster van Liberale Vrouwen. Ze was ondervoorzitster van de sociale huisvestingsmaatschappij De Gentse Haard en bestuurster van vzw Van Welden en diverse socio-culturele organisaties.
In 2007 werd de Stichting Edith Devriendt opgericht, die kinderen de mogelijkheid wil geven aan sport en cultuur te doen.

## Eerbetoon

Devriendt-Van Cauwenberge was grootofficier in de Orde van Leopold II.
In 2016 ontving ze postuum een Groot Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap.
* ↑ Liberaal boegbeeld Edith Devriendt (80) overleden, Het Laatste Nieuws, 8 september 2015. Gearchiveerd op 5 november 2021.
* ↑ I-mens wordt nieuwe fusiespeler in de zorg, Trends, 5 maart 2020. Gearchiveerd op 15 augustus 2022.
* ↑ Wat doet Stichting Edith Devriendt, Stichting Edith Devriendt.
* ↑ Ereteken van de Vlaamse Gemeenschap 2016, Vlaanderen, 11 juli 2016. Gearchiveerd op 3 februari 2021.
# Frangy

Frangy is een gemeente in het Franse departement Haute-Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 1745 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Julien-en-Genevois.

## Geografie

De oppervlakte van Frangy bedraagt 9,7 km², de bevolkingsdichtheid is 179,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Frangy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Fruittest

Een fruittest of fruittes is een uitlekbakje of pot voor fruit. Het vocht van al dan niet gewassen fruit kan uitlekken en door de gaatjes in de fruittest blijft het fruit ook langer houdbaar en kan het goed ventileren waardoor het rottingsproces minder snel op gang komt.
Fruittesten werden vooral vroeger gebruikt, zelfs al in de middeleeuwen. Tegenwoordig worden ze nog steeds gemaakt. Ze zijn vaak voorzien van een speciaal uitlekbakje, ook wel een onderschotel genoemd waarmee het vocht opgevangen en daarna weggegooid kan worden. Soms hebben ze een deksel. Ze bestaan in allerlei soorten en maten, oud en nieuw.

## Externe link

* Foto fruittest
# Jacob de Jonge (kampbewaarder)

Jacob de Jonge (Daarlerveen, 1922 – ?) was een Nederlandse oorlogsmisdadiger tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hij werkte in Kamp Erika bij Ommen als kampbewaarder. Tijdens zijn werkzaamheden in Kamp Erika ging hij zich te buiten aan mishandelingen en gruweldaden. De Jonge arresteerde Joodse kinderen en schoot illegale werkers dood.
Na de oorlog werd De Jonge tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld. Hij ontsnapte echter op 26 december 1952 met zes andere oorlogsmisdadigers, onder wie Klaas Carel Faber, uit de Koepelgevangenis in Breda. Hij keerde later wel terug naar Nederland en heeft nog een deel van zijn straf uitgezeten in de gevangenis in Scheveningen.
* 1 2 Liefdesbrieven van een kampbeul
* ↑ De meest gezochte nazi misdadigers. Gearchiveerd op 19 april 2021. Geraadpleegd op 19 april 2021.
# Fatman: The Caped Consumer

Fatman - The Caped Consumer is een videospel voor de Commodore Amiga en DOS. Het spel werd uitgebracht in 1993.

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Jaar | Platform | Score |
| ASM (Aktueller Software Markt) | 1994 | Amiga | 67% |
| Amiga Joker | 1994 | Amiga | 63% |
| PC Joker | 1994 | DOS | 61% |
| Amiga Joker | 1994 | Amiga | 60% |
| PC Player (Duitsland) | 1994 | DOS | 24% |
| High Score | 1994 | Amiga | 20% |
* (en) Fatman: The Caped Consumer op MobyGames
# Goethalsiella parvula

Goethalsiella parvula is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Beier.