OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Goose Bay

Goose Bay kan verwijzen naar:
* Goose Bay (Newfoundland), een baai van het Canadese eiland Newfoundland
** Musgravetown, een plaats aan die baai die historisch ook de naam Goose Bay droeg
* Happy Valley-Goose Bay, een gemeente in de Canadese regio Labrador
** Goose Bay (baai in Labrador), de baai waaraan die gemeente ligt
** Goose Bay (plaats in Labrador), een plaats in die gemeente
** CFB Goose Bay, een vliegbasis in die gemeente
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Goose Bay en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lode Vets

Ludovicus Gerardus Josephina (Lode of Lodewijk) Vets (Antwerpen, 2 september 1899 – aldaar, 26 juli 1970) was een Belgisch altviolist en componist.
Hij was zoon van Joanna Josephina Van der Auwera en magazijnbediende Joannes Baptiste Martinus Paulina Vets.
Hij kreeg tussen 1911 en 1922 zijn muziekopleiding aan het Antwerps conservatorium. Docenten waren er onder meer Napoleon Distelmans op altviool en August De Boeck voor harmonieleer. Nog voordat hij die laatste studie afrondde werd hij koorrepetitor en altviolist bij de Vlaamse Opera in zijn geboortestad. Hij was er vanaf 1919 tot 1963 werkzaam. Dit combineerde hij met het leven van (alt)viool- en kamermuziekleraar aan de Muziekacademie Hoboken (1929-1963) en leraar notenleer in Deurne (1941-1944). Hij nam in 1925 zitting in het Vlaams Kwartet (A. van de Vijver, R. de Man en A. van Sintruyen).
Met collega-componisten Edouard Léon Théodore Mesens, Karel Albert, Georges Monier, Hervé Claus, Jules Grien en August Baeyens vormde hij de Groupe des Sept (tegenover de Franse Groupe des Six). Enkele werken:
* 1935: Capriccio voor klein orkest
* 1937: Killemondee, reidans voor orkest
* 1942: toneelmuziek bij De reis van St-Martinus
* 1963: Intermezzo voor negen muziekinstrumenten en slagwerk
* 1963: Drie stukjes huismuziek voor fluit en altviool etc.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 10, pagina 135
* Flavie Roquet, Vets, Lode, in: Lexicon Vlaamse componisten geboren na 1800, Roeselare, Roularta, 2007, pagina 890, hetzelfde verhaal als Algemene muziek encyclopedie
# Jan Mertens (voetballer)

Jan Mertens (Duffel, 12 januari 1995) is een Belgisch voetballer die onder contract staat bij SC Eendracht Aalst. Mertens werd in het begin van zijn carrière bij SK Lommel en SC Eendracht Aalst geteisterd door een aantal zware blessures. In het seizoen 2015-2016 bij SK Lommel scheurde Mertens de mediale band van zijn linkerknie volledig af. Na een lange revalidatie van 6 maanden werd besloten zijn contract te ontbinden en zette Mertens een stapje terug. In zijn eerste seizoen bij SC Eendracht Aalst had hij dezelfde blessure aan de rechterknie. Na weer een lange revalidatie speelde hij dat jaar toch nog 20 competitiewedstrijden. Hij kreeg van de Aalsterse supporters de bijnaam 'Sterke Jan' bezongen, omwille van zijn harde en fysieke speelstijl die de supporters wel konden smaken.
In het seizoen 2018-2019 kreeg hij de typische voetbalblessure pubalgie. In combinatie met een scheur en een gebarsten schaambeen remde dit zijn opmars af. In februari werd Mertens opnieuw fit verklaard waarna hij hard werkte om terug op niveau te geraken. Hij kwam in dit seizoen niet verder dan 6 competitiewedstrijden.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Play-offs | Play-offs | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2014-2015 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 2 | 0 |
| 2015-2016 | Lommel United | Tweede klasse | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 |
| 2016-2017 | KSV Temse | Tweede klasse amateurs | 25 | 1 | 0 | 0 | 2 | 0 | 27 | 1 |
| 2017-2018 | SC Eendracht Aalst | Eerste klasse amateurs | 20 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 23 | 0 |
| 2018-2019 | SC Eendracht Aalst | Eerste klasse amateurs | 6 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 8 | 0 |
| 2019-2020 | SC Eendracht Aalst | Tweede klasse amateurs | 7 | 1 | 0 | 0 | 4 | 1 | 11 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 60 | 2 | 0 | 0 | 14 | 1 | 74 | 3 |
Bron: Jan Mertens op soccerway.com
# Joannes Reddingius

Joannes Reddingius (Deurne 19 juni 1873 – Bennekom 14 oktober 1944) was een Nederlandse dichter.

## Leven en werk

Reddingius was een telg uit de familie Reddingius, waarvan de genealogie werd opgenomen in Nederland's Patriciaat. Hij werd in 1873 geboren in het landhuis Landzicht aan de Stationsstraat te Deurne als zoon van de hervormde predikant Wibrandus Gerardus Reddingius en Louisa Justina Margaretha Sibinga. Zijn zuster Aaltje Noordewier-Reddingius was vermaard als sopraan en zangpedagoge.
Reddingius was drie maal gehuwd. Uit zijn eerste huwelijk met Sophia Geertruida van Harlingen, dat van 1898 tot 1913 duurde, had Reddingius twee zonen en een dochter. Zijn oudste zoon Wibrandus G., genoemd naar zijn grootvader, was predikant te Vlieland, 's-Gravenhage, Dokkum, Semarang en Yogyakarta. Joannes Reddingius was van 1919 tot 1921 getrouwd met Thamine Tadama (dochter van het schildersechtpaar Tadama-Groeneveld) en hertrouwde in 1923 met Fanny Salomonson. Zijn echtgenotes overleefden hem. Reddingius stierf in Bennekom en werd daar op zijn sterfdag begraven. Zijn vrienden vernamen pas na de bevrijding van zijn overlijden, omdat Reddingius tijdens zijn leven bepaald had dat tijdens de bezetting zijn naam niet in een krant mocht verschijnen. Zijn graf was in 2004 nog altijd te vinden op de begraafplaats achter de kerk van Bennekom. Dit graf is in oktober 2008 door de gemeente Ede in onderhoud genomen zodat het niet verdwijnt.
Reddingius schreef onder meer in De Nieuwe Gids, maar toen na het overlijden van Willem Kloos in 1938 Alfred Haighton eigenaar en redacteur van dit literair tijdschrift werd, verklaarden Reddingius en een groot aantal andere publicisten dat zij niet langer wilden meerwerken, “daar zij van deze wijzigingen een belangrijken fascistischen invloed in de leiding van „De Nieuwe Gids" verwachten.”
Reddingius trad in zijn Hilversumse jaren ook op als uitgever en gaf bijvoorbeeld het openluchtspel Swawa's terugkeer van zijn plaatsgenote Amy Grothe-Twiss (1860-1947) uit.

## Gedicht

          GNOMEN'
    In een schemer staat het bosch,
    stil-verholen zijn de paden,
    berken dragen zilvren waden,
    spokig als een dooden-dos.
    Grimmig waait de wind, ontzind
    schudt het kreunend loof der boomen.
    't lachen spot van wijze gnomen,
    in de heksenkom, rondom.
Uit: Johanneskind

## Externe link

* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Biografisch Portaal: 13861347
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: redd002
* Gemeinsame Normdatei: 1055112243
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 3576 9821
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007328184705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069963398
* Système universitaire de documentation: 260344796
* Virtual International Authority File: 17148207624400340695
* WorldCat (via VIAF): 17148207624400340695
# Incident van 15 juli 1798

Het Incident van 15 juli 1798 was een kleinere zeeslag tijdens de Franse mediterrane campagne van 1798. Ze werd uitgevochten op 15 juli 1798 voor de Spaanse kusten van de Middellandse Zee tussen het linieschip HMS Lion onder kapitein Manley Dixon van de Britse Royal Navy en een vloot van vier fregatten van de Spaanse marine, onder bevel van commandeur Don Felix O'Neil. Het was de eerste van een reeks militaire confrontaties gedurende de militaire expeditie in het Middellandse Zeegebied, waarbij de Fransen en de Spanjaarden tegenover de Britten en hun bondgenoten stonden.
De HMS Lion was een van de vele schepen die naar het westelijke Middellandse Zeegebied werden gestuurd door John Jervis, de commandant van de Britse Mediterranean Fleet, die zich opstelde op de Taag in Portugal tijdens de lente van 1798. De kleine Spaanse vloot was afkomstig van Cartagena in Murcia, waar het zeven dagen eerder was vertrokken. Het werd door de Britten opgemerkt toen het van een onsuccesvolle missie terugkeerde. Alhoewel de Spanjaarden een numeriek overwicht hadden, was ieder Spaans schip individueel gezien minder sterk dan de HMS Lion. Commandeur O'Neil slaagde er niet in om de Spaanse aanval goed te coördineren O'Neil. Als gevolg daarvan raakte het Spaanse fregat Santa Dorotea afgezonderd van de andere schepen, en werd het aangevallen door de HMS Lion.
Ondanks stevig tegenvuur van de overige drie Spaanse schepen, was de Santa Dorotea al gauw genoodzaakt om zich over te geven. O'Neil keerde daarom slechts met drie schepen terug naar Cartagena. De Britten stuurden het door hen pas veroverde schip naar Cádiz, waar het de overige schepen van de Royal Navy vervoegde. De HMS Lion bleef gedurende het jaar 1798 in het Middellandse Zeegebied, waar het later werd ingezet in de blokkade en het Malta en de blokkade van Alexandrië. De Spanjaarden, wiens havens onder voortdurende bedreiging stonden vanwege de Britten, lanceerden geen nieuwe militaire expedities meer op de Middellandse Zee gedurende het jaar 1798.
# Harry Kitson

Harold Austin (Harry) Kitson (Richmond, 17 juni 1874 – Umkomaas, 30 november 1951) was een Zuid-Afrikaans tennisspeler. Kitson behaalde zijn grootste succes tijdens de Olympische Zomerspelen 1912 door het winnen van de titel in het herendubbelspel samen met Charles Winslow, in het herenenkelspel verloor Kitson de finale van zijn dubbelpartner.
# Jeff Schell

Jozef Stefaan (Jeff) baron Schell (Antwerpen, 20 juli 1935 - Brussel, 17 april 2003) was een Belgisch moleculair bioloog. Hij toonde, samen met Marc Van Montagu, aan dat de bacterie Agrobacterium tumefaciens genen naar planten kon overdragen, wat leidde tot het op ruime schaal toepassen hiervan bij plantenveredeling.
Schell studeerde aan de Rijksuniversiteit Gent zoölogie en microbiologie. Van 1967 tot 1995 was hij hoogleraar aan de Gentse universiteit, waar hij het Laboratorium voor Algemene Genetica oprichtte. Van 1978 tot 2000 was hij directeur en leider van de afdeling Moleculaire Grondbeginselen van de Plantenveredeling aan het Max-Planck-Gesellschaft in Keulen en van 1993 tot 1999 ook hoogleraar aan het Collège de France.
In 1979 kreeg hij de Francquiprijs. Hij ontving talrijke andere prijzen waaronder de Wolfprijs voor landbouw in 1990 alsook - samen met Van Montagu - de Japanprijs in 1998. Schell was een van de pionieren in de genetische technologie waarbinnen hij de wisselwerking tussen planten en bodembacteriën bestudeerde. Met Van Montagu ontdekte hij het mechanisme voor genoverdracht tussen Agrobacterium tumefaciens en planten, hetgeen resulteerde in de ontwikkeling van methodes om de bacteriesoort zodanig te veranderen dat dit proces efficiënt werd voor genetische technologie. Hun onderzoek leidde ertoe dat men het Ti-plasmide kon gaan gebruiken voor het inbrengen van vreemde genen in planten.
Hij was buitenlands lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten sinds 1990.
In 1994 werd Schell door koning Albert II in de adelstand verheven en kreeg hij de titel van baron.
Door de Bayer Foundation wordt jaarlijks een naar hem genoemde beurs op het gebied van landbouwkunde verleend aan studenten. Ook het Max-Planck-Gesellschaft reikt jaarlijks een gelijkaardige naar hem genoemde prijs uit.
In 2018 werd in Gent een straat naar hem genoemd.

## Literatuur

* (en) Schell, Jeff; Van Montagu, Mark, e.a., Interactions and DNA transfer between Agrobacterium tumefaciens, the T-plasmid and the plant host. Proceedings of the Royal Society of London, B. Biological sciences 204 p. 251-266 (1979). Geraadpleegd op 15 februari 2024 – via royalsocietypublishing.org.
* (en) Van Montagu, Marc, Jeff Schell (1935-2003): steering Agrobacterium-mediated plant gene engineering. Trends in Plant Science, Editorial, Vol. 8, 8 p. 353-354 (2003). Geraadpleegd op 6 februari 2024 – via cell.com.
* (en) Flavell, Richard, Transformation of Plant Science in Our Time - the Contribution of Jozef S. Schell (1935-2003). Plant Physiology, Vol 132, 3 p. 1119-1121. American Society of Plant Biologists (2003). Geraadpleegd op 6 februari 2024 – via Oxford Academic.
# Jujubinus gravinae

Jujubinus gravinae is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Dautzenberg.
# Goose Cove East

Goose Cove East is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador die gelegen is op het eiland Newfoundland.

## Geschiedenis

In 1971 werd het dorp een gemeente met de status van local government community (LGC). In 1980 werden LGC's op basis van The Municipalities Act als bestuursvorm afgeschaft. De gemeente werd daarop automatisch een community om een aantal jaren later uiteindelijk een town te worden.

## Geografie

Goose Cove East ligt op het Great Northern Peninsula, het 250 km lange schiereiland in het uiterste noorden van Newfoundland. Het plaatsje ligt aan de noordoostkust van dat schiereiland, aan de noordelijke oever van Hare Bay. Iets meer dan 20 km ten zuidwesten van Goose Cove East ligt het Hare Bay Islands Ecological Reserve.

## Demografie

Demografisch gezien is Goose Cove East, net zoals de meeste kleine dorpen op Newfoundland, aan het krimpen. Tussen 1991 en 2021 daalde de bevolkingsomvang van 373 naar 172. Dat komt neer op een daling van 201 inwoners (-53,9%) in dertig jaar tijd.
| Jaar | Aantal inwoners | Verschil |
| 1991 | 373 | – |
| 1996 | 315 | -15,5% |
| 2001 | 287 | -8,9% |
| 2006 | 234 | -18,5% |
| 2011 | 211 | -9,8% |
| 2016 | 174 | -17,5% |
| 2021 | 172 | -1,1% |
# Louis Titz

Louis Benoît Joseph Titz (Brugge, 24 juni 1859 - Brussel, 8 oktober 1932) was een Belgisch schilder, tekenaar, aquarelist, graveur en lithograaf.

## Leven

Titz studeerde schilderkunst aan de Brusselse academie. In 1898 werd hij leraar aan de academie en later directeur van de École de bijouterie de Bruxelles. Zijn vrienden waren Périclès Pantazis, Guillaume Vogels, Willy Schlobach, Louis Clesse, Juliette Wytsman en Gisbert Combaz.
Hij evolueerde naar het postimpressionisme en later art deco. Zijn specialiteiten waren portretten, landschappen en stadsgezichten. Hij leverde illustraties voor boeken als Bruxelles à travers les âges (3 delen, 1882-1887) van Louis, Henri en Paul Hymans, Anvers à travers les âges (2 delen, 1888) van Pieter Génard en vooral Dictionnaire encyclopédique de géographie historique du royaume de Belgique (2 delen, 1896) van Alfred Jourdain en Léopold Van Stalle, waarvoor hij vierhonderd afbeeldingen maakte. Hij maakte ook affiches en toneeldecors en was lid van de Cercle des Aquarellistes.
Zijn werk is te zien in musea te Brussel, Ieper, Elsene en Luik. Titz was ridder in de Leopoldsorde en officier in de Kroonorde. Hij was ook onderscheiden met het burgerlijk kruis in eerste klasse.

## Externe link

* Art visuel chez Louis Titz

## Literatuur

* Raoul Ruttiens, Louis Titz, in: Savoir et Beauté. Revue d'Art et Enseignement, 1923, 43 p.
* Biblioteca Nacional de España: XX5457455
* Bibliothèque nationale de France: cb15374060n (data)
* Gemeinsame Normdatei: 174303459
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8926 2904
* Library of Congress Control Number: no2013021916
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 90761
* Union List of Artist Names: 500174919
* Virtual International Authority File: 39680728
* WorldCat (via VIAF): 39680728
# Janškovo selo

Janškovo selo is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Velenje in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 182 inwoners op 1 januari 2020.
# Johannes Mastenbroek

Johannes Christoffel Jan Mastenbroek (Dordrecht, 5 juli 1902 – Enschede, 23 mei 1978) was een Nederlands sportbestuurder en voetbalcoach.
Mastenbroek was voorzitter van de Nederlandsch-Indische Voetbal Unie en was coach van het Nederlands-Indisch voetbalelftal op het wereldkampioenschap voetbal in 1938. Tevens was hij vicevoorzitter van het Nederlandsch-Indisch Olympisch Comité.
Mastenbroek werd in 1955 door wethouder Jan Horstman aangetrokken als directeur van de gemeentelijke dienst voor sportzaken in Enschede. Hij introduceerde sporten als honk- en softbal in de gemeente en stond aan de basis van de club Tex Town Tigers.
# Harrovia longipes

Harrovia longipes is een krabbensoort uit de familie van de Pilumnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Lanchester.
# Jaya atrata

Jaya atrata is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Jaya atrata is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fabricius in 1781.
# KPN Mobiel

KPN Mobiel is een bedrijfsonderdeel van telecommunicatiebedrijf KPN. Dit bedrijfsonderdeel biedt in Nederland mobiele telefoniediensten aan onder de merknamen KPN en Simyo. In België was KPN Mobiel actief onder de naam BASE (de nieuwe eigenaar is Telenet) en in Duitsland als E-Plus.
Er zijn diverse (concurrerende) MVNO's in Nederland die gebruikmaken van het mobiele telefonienetwerk van KPN Mobile:
* Budget Mobiel
* HEMA
* Lebara
* Jumbo
* Youfone
* Kruidvat Mobiel
* Aldi Talk
* Rabo Mobiel
* Albert Heijn Mobiel
MVNO L-Mobi maakte op 22 mei 2024 bekend dat de dienstverlening op een nog onbekende datum zou stoppen wegens een conflict met KPN, en raadde klanten dringend aan over te stappen naar een andere provider en daarbij nummerbehoud aan te vragen. Een dag later werden de klanten door KPN afgesloten.
KPN Mobile is ook actief in enkele andere Europese landen. Via bedrijfsonderdeel KPN Wholesale worden de contracten voor het zogenoemde roaming afgesloten in zowel binnen- als buitenland.
Van 1996 t/m 2015 voerde KPN het op jongeren gerichte merk Hi. Sinds 1 mei 2015 is KPN gestopt met Hi en dit merk gaat verder onder de naam KPN. Sinds 2005 voert KPN ook het merk Simyo.
Externe link
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ Nederlandse virtuele provider L-mobi stopt om tarievengeschil met KPN
* ↑ Hi is KPN hi.nl (gearchiveerd)
* ↑ Jongerenprovider Hi gaat verder onder de naam van KPN nu.nl. Gearchiveerd op 8 november 2020.
* ↑ KPN voert merk Simyo
* ↑ KPN introduceert nieuw merk Simyo Nederland
# Live Forever (album)

Live Forever is het tweede livealbum van de Nederlandse multi-instrumentalist Jett Rebel en tevens het 8e album wat hij uitbrengt. Het album werd uitgebracht op 29 November 2019. Alle liedjes zijn live opgenomen in de zomer van 2019 op verschillende festivals door heel Nederland, zoals Parkpop, Concert at Sea en Pinkpop.

## Livealbum

De songs " Lady On The Hill" en " Bleed Me An Ocean" zijn nieuw toegevoegd aan het livealbum en waren nog niet eerder uitgebracht. Naast de release werd er in december 2019 een uitverkochte kleinschalige clubtour door vijf clubzalen gegeven.

## Afspeellijst

Alle liedjes zijn geschreven door Jett Rebel
* "Waiting For The Weekend" - 2:26
* "Lady On The Hill" - 2:21
* "Dancing Through The Room" - 5:12
* "Lucky Boy" - 5:14
* "Do You Love Me At All" - 1:32
* "Louise" - 2:02
* "Pinapple Morning" - 1:17
* "Tonight" 5:07
* "I See You" - 8:49
* "Bleed Me An Ocean" - 16:40
Totale duur van het album: 51 minuten

## Productie

Alle liedjes zijn geschreven en geproduceerd door Jett Rebel. Het album werd gemixt door Felix Tournier in Wisseloordstudio's. Het livealbum werd opgenomen door Arjan de Vree op verschillende festivals binnen Nederland, live monitors door Joost Muller. De mastering deed Frans Hendriks in Het Gemengde Bedrijf studio's.
Live opgenomen:
* Jett Rebel - zang, gitaar
* Peter Peskens - zang, basgitaar
* Willem van der Krabben - zang, drums
Het album is uitgebracht op compact disc en op langspeelplaat.
Hoesontwerp: Meke Vrienten
Omslag fotografie: Meke Vrienten
Hoes concept: Jett Rebel
Het livealbum is uitgebracht onder eigen label van Rebel, Baby Tiger Records, divisie van JJ Music V.o.F.

## Receptie

Live Forever werd door magazine Gitarist uitgeroepen als release van de week en ontving positieve kritieken.Jett Rebel's gitaarspel ondersteunt zijn zang op een geweldige manier, en hij neemt uitgebreid de tijd om te soleren. Drummer Willem van der Krabben beheerst de rock 'n roll perfect met rollende fills en krachtige stops. Bassist Peter Peskens is het onverbiddelijke anker.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 22 juni 2020. Geraadpleegd op 20 juni 2020.
* ↑ http://www.hetgemengdbedrijf.nl/Het_Gemengd_Bedrijf___Frans_Hendriks_recording,_mix_%26_mastering_studios_%40_Limmen,_the_Netherlands_2_2.html
* ↑ https://www.gitarist.nl/nieuws/artikel/23164/release-van-de-week-jett-rebel-live-forever
# Jochen Neerpasch

Jochen Neerpasch (Krefeld, 23 maart 1939) is een Duits voormalig autocoureur en manager. In 1968 won hij de 24 uur van Daytona.

## Carrière

Neerpasch begon zijn autosportcarrière in de jaren '60 bij het fabrieksteam van Borgward. Tussen 1964 en 1968 nam hij ieder jaar deel aan de 24 uur van Le Mans. Hij beleefde zijn grootste succes bij zijn laatste deelname met een derde plaats in de race als fabriekscoureur van Porsche. Hij deelde de auto dat jaar met Rolf Stommelen. In 1968 won hij, samen met Stommelen, Vic Elford, Jo Siffert en Hans Herrmann, de 24 uur van Daytona in een Porsche 907. Tussen 1962 en 1968 reed hij ook in het World Sportscar Championship (WSC), waarin hij in totaal twee zeges en acht podiumplaatsen behaalde. Na 1968 beëindigde hij zijn loopbaan als coureur.
In de jaren '70 werd Neerpasch manager van coureurs in de DRM en het ETCC. Eerst werd hij manager bij het fabrieksteam van Ford, voordat hij in 1972 het BMW M-team van Hans-Joachim Stuck ging begeleiden. Tussen 1973 en 1979 was hij voorzitter van BMW M GmbH en stelde een opleidingsteam samen, dat bestond uit Eddie Cheever, Marc Surer en Manfred Winkelhock. In 1980 werd hij algemeen directeur competitie bij PSA Talbot en in 1981 en 1982 was hij de afgevaardigde van het WSC bij de FISA. Tussen 1983 en 1987 was hij vicevoorzitter bij IMG in Londen en München.
Van 1988 tot 1992 was Neerpasch racemanager van Daimler-Benz AG in Stuttgart. In deze rol was hij ook directielid van PP Sauber AG in Hinwil. In deze periode was hij verantwoordelijk voor de races van het autosportteam Sauber-Mercedes in het WSC. In 1989 won zijn team de 24 uur van Le Mans met Jochen Mass, Manuel Reuter en Stanley Dickens achter het stuur. Het juniorprogramma van Sauber werd destijds bestuurd door Neerpasch en bestond uit Michael Schumacher, Karl Wendlinger en Heinz-Harald Frentzen. Hierdoor wordt hij gezien als de ontdekker van Schumacher, die zeven keer wereldkampioen in de Formule 1 zou worden.
Tussen 1993 en 1998 was Neerpasch de autosportadviseur van de ADAC. Vanaf 1995 was hij ook verantwoordelijk voor de Super Tourenwagen Cup, totdat dit kampioenschap in 2000 werd afgelost door de DTM. Tussen 1999 en 2001 was hij managing director van Euroc S.A.M. in Monaco.
# Iphiaulax megacerus

Iphiaulax megacerus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1914.
# Hausen am Andelsbach

Hausen am Andelsbach is een plaats in de Duitse gemeente Krauchenwies, deelstaat Baden-Württemberg, en telt 802 inwoners (2004-10).
# Japonitata lunata

Japonitata lunata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1986 gepubliceerd door Chen & Jiang.
# Goričica pri Moravčah

Goričica pri Moravčah is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Moravče in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 96 inwoners op 1 januari 2020.
# Lodewijk De Schildere

Lodewijk De Schildere (Brugge, 1606 - 17 juni 1667) was een Zuid-Nederlands jezuïet en theoloog.

## Levensloop

De Schildere werd jezuïet en doceerde gedurende 22 jaar theologie in Leuven.

## Publicaties

* Synopsis theologica de sacramentis Ecclesiae, 1648.
* Tractatus VI de principiis formandae conscientiae, 1661.

## Literatuur

* Raf SEYS, Lodewijk De Schildere, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 4, Torhout, 1987.