OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gilles Martineau

Gilles Martineau was de directeur van de Ford France-competitie van 1991 tot 2002, verantwoordelijk voor het Frans Kampioenschap en het Europees Kampioenschap voor Formule Ford, zowel voor de constructeurs van rally's, circuits and Andros Trophy. Ook was hij betrokken in de Rally-Raid samen met Bruno Saby en Jean-Louis Schlesser en competitie-Directeur van Nissan-Europa van 2003 tot 2005 en Team-Manager van het Nissan Rally-Raid Team, met rijders zoals Ari Vatanen, Colin McRae en Giniel de Villiers.
# Epitonium continens

Epitonium continens is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Melvill & Standen.
# Handbal op de Olympische Zomerspelen 1980

Handbal is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 1980 in Moskou.

## Medaillewinnaars

| Categorie | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons |
| Mannen » Details | DDR | Sovjet-Unie | Roemenië |
| Vrouwen » Details | Sovjet-Unie | Joegoslavië | DDR |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | NOC | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Sovjet-Unie | URS | 1 | 1 | 0 | 2 |
| 2 | DDR | GDR | 1 | 0 | 1 | 2 |
| 3 | Joegoslavië | YUG | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 4 | Roemenië | ROU | 0 | 0 | 1 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 2 | 2 | 2 | 6 |
Atletiek · Basketbal · Boksen · Boogschieten · Gewichtheffen · Handbal · Hockey · Judo · Kanovaren · Moderne vijfkamp · Paardensport · Roeien · Schermen · Schietsport · Schoonspringen · Turnen · Voetbal · Volleybal · Waterpolo · Wielersport · Worstelen · Zeilen · Zwemmen
# Hemiceras kearfotti

Hemiceras kearfotti is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Dyar.
# Hugh Welch Diamond

Hugh Welch Diamond (Goudhurst, 1809 – Londen, 21 juni 1886) was een Brits psychiater en fotograaf.

## Leven en werk

Diamond was de zoon van een chirurg. Hij studeerde medicijnen aan de Royal College of Surgeons en voerde vervolgens een artsenpraktijk in de Londense wijk Soho. In 1932 onderscheidde hij zich daar met zijn werk tijdens een cholera-epidemie. Later specialiseerde hij zich in het Bethlehem Hospital in de psychiatrie. Van 1848 tot 1858 was hij hoofd van de vrouwenafdeling van het 'Surrey County Asylum', een krankzinnigeninrichting te Surrey. Vervolgens opende hij een privé-inrichting voor vrouwelijke psychiatrische patiënten in de Londense wijk Twickenham.
Diamond is tegenwoordig nog vooral bekend door de serie van minstens 55 portretten die hij tussen 1848 en 1858 maakte van zijn vrouwelijke patiënten in de inrichting te Surrey. In een toespraak voor de Royal Society of Medicine betoogde hij dat de foto's konden dienen bij de behandeling en diagnose. De Londense professor in de medicijnen John Connoly kreeg toestemming van hem om de foto's te gebruiken bij een opstellenreeks over 'The Physiognomy of Insanity' (1858).
Diamond beschouwde zijn foto's waarschijnlijk op de eerste plaats als klinische documenten, maar lijkt als fanatiek amateurfotograaf toch ook artistieke aspiraties te hebben gehad, onder andere te beoordelen naar de belichting en de aandacht voor de achtergrond. Veel portretten uit de serie doen ook enigszins theatraal aan doordat afgebeelde patiënten attributen vasthouden of kleding dragen die iets zeggen over hun aandoening. Zo is er een patiënte gekleed als Shakespeares Ophelia, een andere vrouw draagt een crucifix en lijkt door een hemels licht te worden beschenen. Diamond bewoog zich ook in kunstenaarskringen en maakte ook foto-stillevens. Hij exposeerde tijdens de eerste fototentoonstelling van de Royal Society of Arts in 1852. Ook schreef hij diverse artikelen over fotografie en stimuleerde hij jonge fotografen, onder wie Henry Peach Robinson.
Diamond overleed in 1886 in Twickenham (Londen). Zijn werk is onder andere te zien in het het Twickenham Museum, het Metropolitan Museum of Art in New York en het J. Paul Getty Museum in Los Angeles.

## Psychiatrische patiënten, Surrey, 1848-1858

* Mental patient dressed up as Ophelia
* Asylum patient
* Portrait of an Insane Woman
* Seated Woman with Bird
* Melancholia passing into Mania

## Literatuur

* Juliet Hacking (red.): Fotografie in het juiste perspectief. Librero, Groningen, 2012. ISBN 978-90-8998--219-3
* Leggat, Dr Robert: A History of Photography from its Beginnings till the 1920s, Londen, 1999.
# Gynoplistia (Gynoplistia) anthracina

Gynoplistia (Gynoplistia) anthracina is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# France Inter

France Inter is de eerste Franse publieke radiozender van de omroep Radio France.
France Inter zendt uit op de FM-band met een zeer goede dekking in Frankrijk, op het internet en via de satelliet. Buiten Parijs is de zender nog niet via DAB(+) te ontvangen.
De directeur van France Inter is sinds 2009 Philippe Val.

## Geschiedenis

In 1945 begon de American Forces Network (AFN) met uitzenden op de middengolf op 610 kHz met een sterkte van ongeveer 10 kilowatt vanaf Rueil-Malmaison. Op 31 december 1946 stopte de AFN hiermee en droeg de zender over aan de Franse Radiodiffusion française (RDF), nu Radio France genaamd. Het programma dat door de RDF werd uitgezonden heette aanvankelijk Club d'Essai. In februari 1947 werd de naam Paris-Inter, zo genoemd omdat het toen alleen in de regio van Parijs goed te horen was.
Op 29 december 1957, werd Paris-Inter herdoopt tot France I en zond vanaf toen 24 uur per dag uit. In 1963 veranderde de naam vervolgens in RTF Inter. Op 8 december 1963 ten slotte werd de naam France Inter.
Vanaf 1 januari 1975 is France Inter onderdeel van de publieke radio-omroep Radio France, na de opsplitsing van de publieke omroep ORTF.

### Slagzinnen

* 1975 - 1987 « Écoutez la différence » (Hoor het verschil)
* 1987 - 1995 « Plus haut la radio ! » (Meer achting voor de radio)
* 1995 - 2001 « Écoutez, ça n'a rien à voir » (Luister, het heeft er niets mee van doen)
* 2001 - 2005 « Au début ça surprend. Après aussi » (Het verrast in het begin, maar ook daarna)
* 2005 - 2008 « Qu’allez-vous découvrir aujourd’hui ? » (Wat gaat u vandaag ontdekken?)
* 2008 - 2012« France Inter, la différence » (France Inter is anders)
* sinds 2012 « France Inter. La voix est libre » (France Inter. Het vrije woord)

## Lange golf

France Inter was tot einde 2016 te beluisteren op de lange golf op 162 kHz (1852 m) van de zender Allouis, waarvan het signaal goed werd ontvangen in Frankrijk en ook in de buurlanden waaronder België en Nederland maar ook in Noord-Afrika. Vanwege het hoge energieverbruik, de lage audiokwaliteit en het zeer geringe aantal luisteraars dat nog via de lange golf luisterde, is de doorgifte van France Inter op de lange golf eind 2016 uitgeschakeld. France Inter is in België en Nederland echter nog steeds te ontvangen via het internet en de satelliet.
# Knikwaaierworm

De knikwaaierworm (Parasabella langerhansi) is een borstelworm uit de familie Sabellidae. Parasabella langerhansi werd in 1983 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Phyllis Knight-Jones.

## Beschrijving

De knikwaaierworm is een relatief kleine waaierwormsoort die maar een paar centimeter lang wordt. Dat is inclusief de een centimeter lange krans van kieuwveren waarmee de dieren zuurstof opnemen uit het water en voedsel vangen. Net zoals alle borstelwormen bestaat het lichaam van de worm uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. Het dier zelf leeft in een lichtbruine perkamentachtige koker, die het dier zelf bouwt met slijm en fijne slibdeeltjes, en waar alleen de waaierkrans uitsteekt. Deze waaierkrans bevat meestal vijf tot maximaal acht paar opvallende spierwitte kieuwveren, ook wel radiolen genoemd, die naar binnen zijn geknikt. Op die radiolen zitten 'haartjes' waarmee de worm voedsel kan vangen.

## Verspreiding

Het oorspronkelijk verspreidingsgebied van de knikwaaierworm ligt ten zuiden van Nederland. De soort is oorspronkelijk beschreven van Madeira, maar de worm komt ook voor bij de Canarische Eilanden en in de Adriatische en Egeïsche Zee. In 2006 en 2017 werd deze soort voor het eerst waargenomen in de Oosterschelde, waar duizenden exemplaren van deze kleine witte waaierworm werden gezien.
* Read, G. (2011). Parasabella langerhansi (Knight-Jones, 1983). In: Read, G., Fauchald, K. (Ed) (2011). World Polychaeta database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=530926.
* Peter H. van Bragt (18 april 2021). Identiteit van waaierworm na veertien jaar bekend. Nature Today.
* ↑ Knight-Jones, Phyllis. (1983). Contributions to the taxonomy of Sabellidae (Polychaeta. Zoological Journal of the Linnean Society, London. 79: 245-295
# Gijs Numan

Gijsbert Jan (Gijs) Numan (Arnhem, 24 juli 1906 – 20 januari 1982) was een Nederlands verzetsstrijder en burgemeester.
Hij werd geboren als zoon van Gijsbert Jan Numan (1878-1938; brievenbesteller) en Geurtje Cornelia van Soest (1883-1964). Hij was werkzaam als commies bij de afdeling Algemene Zaken van Arnhem. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij onder de pseudoniemen 'Groote Gijs' en 'Guus Bremer' actief in het verzet. Nadat hij door de SD was opgepakt lukte het hem een dag voor zijn doodsvonnis voltrokken zou worden te ontsnappen uit het bankgebouw in Velp waar hij opgesloten was. Toen het Canadese leger in april 1945 oprukte naar Apeldoorn wist hij samen met Albert van de Scheur door de frontlinie te komen en de Canadezen te overtuigen dat een artilleriebeschieting van die stad niet nodig was omdat er nog amper Duitsers waren om Apeldoorn te verdedigen. In mei 1945 werd Numan waarnemend burgemeester van Putten en vanaf september 1946 was hij de burgemeester van Harderwijk. Na bijna 25 jaar ging hij daar met pensioen waarop hij begin 1982 op 75-jarige leeftijd overleed.
# Epitonium clementinum

Epitonium clementinum is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Grateloup.
# Haderonia

Haderonia is een geslacht van vlinders van de familie Uilen (Noctuidae), uit de onderfamilie Hadeninae.

## Soorten

* H. arschanica Alphéraky, 1882
* H. culta Moore, 1881
* H. iomelas Draudt, 1950
* H. proximoides Wiltshire, 1982
* H. subarschanica Staudinger, 1895
* H. sukharevae Varga, 1974
* H. thermolimna Boursin, 1964
# Hege wier

Een hege wier of stinswier is een vooral in Friesland gelegen kunstmatige aarden heuvel (motte) uit de Middeleeuwen, opgeworpen ten behoeve van een versterkte woontoren. Er zijn in Friesland van de oorspronkelijk meer dan 108 exemplaren slechts vijf overgebleven. De op de hege wieren gebouwde stinsen zijn allemaal verdwenen, alleen de heuvels zijn er nog. Deze liggen bij de dorpen Sexbierum, Jellum, Lies, Menaldum en Oosterend.
Net als de Zeeuwse vliedberg werden de hege wieren vooral gebouwd als prestige-object van de grondbezittende klasse. De toren werd niet bewoond; daarvoor verkoos men liever het comfort van de herenboerderij ernaast. Slechts in tijden van conflicten werden de hege wieren gebruikt om zich in te verschansen.
In de Groningen bevindt zich de zogenaamde Bult van Marum. Dit is - voor zover bekend - de enige bewaarde stinswier in deze provincie. Er zijn er waarschijnlijk meer. De meeste stinswieren in Groningen zijn rond 1900 afgegraven of geëgaliseerd in het kader van ruilverkavelingen. Bekende voorbeelden waren de Rondenburg te Zuurdijk, 't Rondeel op de wierde van Westerwijtwerd en Het Noorn te Krewerd. Stinswieren staan hier soms bekend als knol, zoals De Knol te Eenum, De Oude Knol te Godlinze en De Knolle te Stitswerd. Mogelijk geldt hetzelfde voor sommige toponiemen met bult.
In Oost-Friesland is een groot aantal stinswieren vanaf 2020 in kaart gebracht in het kader van het 'Burgenprojekt' van de Ostfriesische Landschaft en het Niedersächsische Institut für Historische Küstenforschung.

## Misverstanden over hege wieren

Net als bij vliedbergen werden en worden de hege wieren vaak aangezien voor vluchtheuvel bij hoog water of voor een terp of wierde. Echter, qua omvang zijn deze heuvels te klein om als vluchtheuvel dienst te kunnen doen. Bovendien zijn er rond verscheidene wieren restanten van grachten aangetroffen. Andere argumenten waarom de hege wieren geen terp of wierden zijn is het feit dat ze vaak boven op een dorpsterp zijn aangetroffen of in hooggelegen gebieden zoals Gaasterland of het hooggelegen Garijp.
# Hycleus argentata

Hycleus argentata is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1792 door Fabricius.
# Gunārs Siliņš

Gunārs Siliņš (Letland, 5 februari 1928 - Letland, 21 mei 2001) was een voormalig Sovjet- en Letse basketbalspeler.

## Carrière

Siliņš begon zijn carrière in 1944 bij Dinamo Riga. Met Dinamo verloor hij in 1949 de finale van de USSR Cup. In 1949 stapte hij over naar VVS MVO Moskou. Met VVS MVO Moskou werd hij Landskampioen van de Sovjet-Unie in 1952. Hij verloor twee keer de USSR Cup in 1951 en 1952. In 1953 ging Siliņš naar CSKA Moskou. In 1954 verhuisde hij naar SKA Riga. Met SKA werd hij drie keer landskampioen van de Sovjet-Unie in 1955, 1957 en 1958. Ook won Siliņš twee keer de EuroLeague in 1958 en 1959. In 1956 won hij met de Letse SSR de Spartakiade van de Volkeren van de USSR. Siliņš won een gouden medaille op het Europees kampioenschap in 1953 en een bronzen medaille in 1955. Hij kreeg de onderscheiding Meester in de sport van de Sovjet-Unie. In 1959 stopte hij met basketballen.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 5
** Winnaar: 1952, 1955, 1956, 1957, 1958
** Tweede: 1951, 1953, 1954
** Derde: 1950
* Bekerwinnaar Sovjet-Unie:
** Runner-up: 1949, 1951, 1952
* EuroLeague: 2
** Winnaar: 1958, 1959
* Europees Kampioenschap: 1
** Goud: 1953
** Brons: 1955
* Spartakiade van de Volkeren van de USSR: 1
** Winnaar: 1956

## Externe link

* archive.fiba Gunārs Siliņš
* ↑ Gunārs Siliņš, godazale.basket.lv
3 Vlasov · 4 Butautas · 5 Siliņš · 6 Alachachian · 7 Petkevičius · 8 Kruus · 9 Konev · 10 Korkija · 11 Kullam · 12 Ozerov · 13 Moisejev · 14 Lauritėnas · 15 Resjetnikov · 16 Lagunavičius · Coach: Travin · Assistent-coach: Kulakauskas · Assistent-coach:
3 Vlasov · 4 Resjetnikov · 5 Siliņš · 6 Stonkus · 7 Petkevičius · 8 Botsjkarjov · 9 Konev · 10 Korkija · 11 Lauritėnas · 12 Ozerov · 13 Moisejev · 14 Laga · 15 Torban · 16 Semjonov · Coach: Travin · Assistent-coach: Kolpakov · Assistent-coach:
# Forsthaus Hülloch

Forsthaus Hülloch is een plaats in de Duitse gemeente Bad Münstereifel, deelstaat Noordrijn-Westfalen.
# Kniphofia

Kniphofia is een geslacht uit de affodilfamilie (Asphodelaceae). De soorten komen voor in Afrika. Ze worden ook wel vuurpijlen of fakkellelies genoemd.

## Toepassingen

In Nederland worden Kniphofia-soorten geteeld als tuinplant en als snijbloem.

## Soorten

* Kniphofia acraea
* Kniphofia albescens
* Kniphofia albomontana
* Kniphofia angustifolia
* Kniphofia ankaratrensis
* Kniphofia baurii
* Kniphofia benguellensis
* Kniphofia bequaertii
* Kniphofia brachystachya
* Kniphofia breviflora
* Kniphofia bruceae
* Kniphofia buchananii
* Kniphofia caulescens
* Kniphofia citrina
* Kniphofia coddiana
* Kniphofia coralligemma
* Kniphofia crassifolia
* Kniphofia drepanophylla
* Kniphofia dubia
* Kniphofia ensifolia
* Kniphofia evansii
* Kniphofia fibrosa
* Kniphofia flammula
* Kniphofia fluviatilis
* Kniphofia foliosa
* Kniphofia galpinii
* Kniphofia goetzei
* Kniphofia gracilis
* Kniphofia grantii
* Kniphofia hildebrandtii
* Kniphofia hirsuta
* Kniphofia ichopensis
* Kniphofia insignis
* Kniphofia isoetifolia
* Kniphofia latifolia
* Kniphofia laxiflora
* Kniphofia leucocephala
* Kniphofia linearifolia
* Kniphofia littoralis
* Kniphofia marungensis
* Kniphofia mulanjeana
* Kniphofia multiflora
* Kniphofia nana
* Kniphofia northiae
* Kniphofia nubigena
* Kniphofia pallidiflora
* Kniphofia paludosa
* Kniphofia parviflora
* Kniphofia pauciflora
* Kniphofia porphyrantha
* Kniphofia praecox
* Kniphofia princeae
* Kniphofia pumila
* Kniphofia reflexa
* Kniphofia reynoldsii
* Kniphofia rigidifolia
* Kniphofia ritualis
* Kniphofia rooperi
* Kniphofia sarmentosa
* Kniphofia schimperi
* Kniphofia splendida
* Kniphofia stricta
* Kniphofia sumarae
* Kniphofia tabularis
* Kniphofia thodei
* Kniphofia thomsonii
* Kniphofia triangularis
* Kniphofia typhoides
* Kniphofia tysonii
* Kniphofia umbrina
* Kniphofia uvaria
# Glyptolenus rugicollis

Glyptolenus rugicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Bates.
# Epitonium columnella

Epitonium columnella is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Dall.
# Hajime Tanabe

Hajime Tanabe (田邊元, Tanabe Hajime; Tokio, 3 februari 1885 – Maebashi, 29 april 1962) was een Japans wetenschapsfilosoof die trachtte een synthese te vormen tussen boeddhisme, christendom, marxisme en wetenschappelijk denken. Hij doceerde vanaf 1913 wetenschapsfilosofie aan de Keizerlijke Universiteit van Tohoku in Sendai en later aan de Keizerlijke Universiteit van Kioto in Kioto, waar hij de meest vooraanstaande moderne Japanse filosoof van die tijd, Kitaro Nishida, opvolgde.

## Leven en werk

Na zijn studies aan de universiteiten van Berlijn, Leipzig en Freiburg (1922-1924), schreef Tanabe zijn belangrijkste vroege werk, Suri tetsugaku kenkyu (1925, Nederlands: "Een studie van de filosofie van de wiskunde"), wat hem op slag de leidinggevende Japanse wetenschapsfilosoof maakte. In de late jaren twintig tot in de jaren dertig ontwikkelde hij een "logica van de soorten"; met soorten bedoelde hij de natie als een historische bemiddelende kracht tussen het individu en de mensheid. Tanabe nam hierbij afstand van Nishida's "logica van het veld", die bedoeld was om het individu te benadrukken ten nadele van het historische aspect van de mensheid. Tanabes Dialectiek van de logica der soorten (1947) verscheen in de turbulente naoorlogse periode van de jaren veertig.
# Hege Langli

Hege Langli (15 januari 1971) is een Noors langebaanschaatsster.
In 1992, 1993 en 1994 reed Langli op de Europese kampioenschappen allround.
In 1994 reed Langli op het WK Allround.
Op de Noorse kampioenschappen sprint werd ze in 1988 en 1990 derde. Op de Noorse kampioenschappen afstanden behaalde ze in 1993 en 1994 de gouden medaille.
Op 6 februari 1994 reed Langli haar laatste officiële wedstrijd.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 42,49 | 7 januari 1994 | Hamar |
| 1000 meter | 1.26,60 | 11 februari 1993 | Hamar |
| 1500 meter | 2.08,86 | 8 januari 1994 | Hamar |
| 3000 meter | 4.30,15 | 8 januari 1994 | Hamar |
| 5000 meter | 7.51,93 | 24 januari 1993 | Heerenveen |
* ↑ Speedskating Stats––profiel
* ↑ Speedskating News––profiel. Gearchiveerd op 18 juli 2020.
* ↑ Speedskating Base. Gearchiveerd op 25 november 2020. Geraadpleegd op 16 oktober 2020.
# Hymenomima seriata

Hymenomima seriata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Prout.
# Gyula Zsivótzky

Gyula Zsivótzky (Boedapest, 25 februari 1937 – aldaar, 29 september 2007) was een Hongaarse atleet, die zich had toegelegd op het kogelslingeren. Hij werd olympisch kampioen, Europees kampioen en meervoudig Hongaars kampioen in deze discipline. Hij nam viermaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

In 1960 won Zsivótzky zijn eerste olympische medaille op de Olympische Spelen in Rome, waar hij tweede werd. Vier jaar later herhaalde hij deze prestatie op de Olympische Spelen van Tokio om ten slotte weer vier jaar later op de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad de hoogste trede van het erepodium te mogen beklimmen.
Ook werd Gyula Zsivótzky in 1962 Europees kampioen in zijn specialiteit en vestigde hij in 1965 met 73,74 m en in 1968 met 73,76 een wereldrecord.
In Hongarije was Zsivótzky een veelvoudig onderscheiden atleet. In 2000 werd hij zelfs verkozen tot nationaal atleet van de eeuw. Na zijn actieve carrière bleef Zsitvótzky zeer actief in de atletieksport: als official (lange tijd vicevoorzitter van de Hongaarse atletiekbond) en als trainer van zijn zoon Attila, een vooraanstaand tienkamper.
Zsivótzky was al enige tijd ernstig ziek en overleed op 29 september 2007 op 70-jarige leeftijd.

## Titels

* Olympisch kampioen kogelslingeren - 1968
* Europees kampioen kogelslingeren - 1962
* Hongaars kampioen kogelslingeren - 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970
* AAA-kampioen kogelslingeren - 1965, 1966

## Wereldrecords

| Afstand | Datum | Plaats |
| 73,74 m | 4 september 1965 | Debrecen |
| 73,76 m | 14 september 1968 | Boedapest |

## Prestaties
### kogelslingeren

* 1957: 3 World University Games - 55,81 m
* 1958: 3 EK - 63,68 m
* 1959: 1 Universiade - 63,65 m
* 1960: 2 OS - 65,79 m
* 1961: 1 Universiade - 64,62 m
* 1962: 1 EK - 69,64 m
* 1963: 1 Universiade - 65,72 m
* 1964: 2 OS - 69,09 m
* 1965: 1 Universiade - 67,75 m
* 1966: 2 EK - 68,62 m
* 1967: 2 Europacup - 68,12 m
* 1968: 1 OS - 73,36 m
* 1971: 11e EK - 64,94 m
* 1972: 5e OS - 71,38 m
* Matthews, P. e.a. (1993) The Guinness International Who's Who of Sport Guinness Publishing Ltd ISBN 0-85112-980-3
* (en) Profiel van Gyula Zsivótzky op sports-reference.com (gearchiveerd)
1900: John Flanagan · 1904: John Flanagan · 1908: John Flanagan · 1912: Matt McGrath · 1920: Patrick Ryan · 1924: Fred Tootell · 1928: Pat O'Callaghan · 1932: Pat O'Callaghan · 1936: Karl Hein · 1948: Imre Németh · 1952: József Csermák · 1956: Harold Connolly · 1960: Vasili Roedenkov · 1964: Romuald Klim · 1968: Gyula Zsivótzky · 1972: Anatoli Bondartsjoek · 1976: Joeri Sedych · 1980: Joeri Sedych · 1984: Juha Tiainen · 1988: Sergej Litvinov · 1992: Andrej Abdoevalijev · 1996: Balázs Kiss · 2000: Szymon Ziółkowski · 2004: Koji Murofushi · 2008: Primož Kozmus · 2012: Krisztián Pars · 2016: Dilsjod Nazarov · 2020: Wojciech Nowicki · 2024: Ethan Katzberg
# Flustrina

Flustrina zijn een onderorde van mosdiertjes (Bryozoa) uit de orde van de Cheilostomatida. De wetenschappelijke naam ervan werd in 1868 voor het eerst geldig gepubliceerd door Smitt.

## Superfamilies

* Adeonoidea Busk, 1884
* Arachnopusioidea Jullien, 1888
* Bifaxarioidea Busk, 1884
* Buguloidea Gray, 1848
* Calloporoidea Norman, 1903
* Catenicelloidea Busk, 1852
* Cellarioidea Fleming, 1828
* Celleporoidea Johnston, 1838
* Chlidoniopsoidea Harmer, 1957
* Conescharellinoidea Levinsen, 1909
* Cribrilinoidea Hincks, 1879
* Didymoselloidea Brown, 1952
* Euthyriselloidea Bassler, 1953
* Flustroidea Fleming, 1828
* Hippothooidea Busk, 1859
* Lepralielloidea Vigneaux, 1949
* Lunulitoidea Lagaaij, 1952
* Mamilloporoidea Canu & Bassler, 1927
* Microporoidea Gray, 1848
* Monoporelloidea Hincks, 1882
* Pseudolepralioidea Silén, 1942
* Schizoporelloidea Jullien, 1883
* Scorioporoidea † Gordon, 2002
* Siphonicytaroidea Harmer, 1957
* Smittinoidea Levinsen, 1909
* Urceoliporoidea Bassler, 1936
* Superfamilie incertae sedis
** Familie Bicorniferidae Keij, 1977
** Familie Coscinopleuridae † Canu, 1913
** Familie Fusicellariidae † Canu, 1900
** Familie Skyloniidae † Sandberg, 1963

### Synoniemen

* Batoporoidea → Conescharellinoidea Levinsen, 1909