OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jean-Paul Franssens

Jean-Paul Franssens (Groningen, 5 februari 1938 – Amsterdam, 19 juni 2003) was een Nederlands schrijver en schilder.

## Levensloop

Franssens' belangstelling voor taal en muziek kwam al vroeg in zijn leven naar voren. In het Duitse Essen studeerde hij regie en zang aan de Folkwang Hochschule. Vervolgens was hij als regisseur en regieassistent werkzaam bij onder meer Opera Forum in Enschede en De Nederlandse Opera. Ook schreef hij toneelstukken en opera-libretti die hij vaak zelf regisseerde en van decors en vormgeving voorzag. Als beeldend kunstenaar was hij autodidact. Zijn (expressionistische) werk exposeerde hij veelvuldig in Nederland maar bijvoorbeeld ook in Parijs, Kopenhagen en Reykjavik. Als schrijver debuteerde hij in 1981 met de novelle De wisselwachter, die verfilmd werd door cineast Jos Stelling onder dezelfde titel met Jim van der Woude in de rol van de protagonist. Ook het derde deel uit zijn autobiografische trilogie Een gouden Kind (1991), Een Goede vader (1993) en Broederweelde (1995) werd door Jos Stelling in 1999 verfilmd onder de titel No Trains No Plains.
Andere boeken van Franssens' hand zijn onder meer de roman Vriend Dood over de Duitse seriemoordenaar Peter Kürten, Zuiderkerkhof 1 (1997, De Arbeiderspers, Privé-domein nr. 213), De wereld wil bedrogen worden (1999, De Arbeiderspers, Privé-domein nr. 227) en Rozen uit het Zuiden (2001, De Arbeiderspers), een roman die in sfeer en omgeving aansluit bij de eerdergenoemde ‘Groningse’ trilogie. Verder schreef hij onder meer gedichten, novelles en korte verhalen. Zijn debuut als dichter was de erotische bundel Lilis (1982). Een greep uit zijn korte verhalen met eigen tekeningen op de achterpagina van NRC Handelsblad verscheen in 2002 onder de naam Kinderschrik.
Franssens stond in de Amsterdamse kunstwereld bekend als bon vivant en rasverteller, die er vele (literaire) vriendschappen op na hield. Hij schreef zelf twee boekjes over zijn vriendschap met Belcampo en zijn briefwisselingen met Henk Hofland en A.F.Th. van der Heijden werden uitgegeven onder de titels Over en weer en Ik heb je nog veel te melden bij respectievelijk uitgeverij Contact en Bas Lubberhuizen. Van der Heijden schreef in 2008, vijf jaar na Jean-Paul Franssens’ dood aan een ongeneeslijke ziekte in 2003, het requiem Voetstampwijnen zijn Tandknarswijnen. Ook dook Franssens vaak op in de tekeningen van Peter van Straaten, die werden gebundeld in het boekje "Mooi einde, hè?". Rond het tienjarig overlijden van Franssens in juni 2013 vonden er verschillende activiteiten en (her)uitgaven plaats.
# Habrotrocha solida

Habrotrocha solida is een raderdiertjessoort uit de familie Habrotrochidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Donner.
# Frederik van Hessen-Philippsthal-Barchfeld

Frederik van Hessen-Philippsthal-Barchfeld (Grave, 13 februari 1727 - Barchfeld, 13 november 1777) was van 1761 tot aan zijn dood landgraaf van Hessen-Philippsthal-Barchfeld. Hij behoorde tot het huis Hessen-Kassel.

## Levensloop

Frederik was de tweede zoon van landgraaf Willem van Hessen-Philippsthal-Barchfeld uit diens huwelijk met Charlotte Wilhelmina, dochter van vorst Lebrecht van Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym. In 1761 volgde hij zijn vader op als landgraaf van Hessen-Philippsthal-Barchfeld.
Hij werd opgevoed in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en werd op zijn twaalfde benoemd tot compagniecommandant in het keizerlijk cavalerieregiment van zijn oudoom Maximiliaan van Hessen-Kassel. Tussen 1745 en 1762 was hij ook ritmeester en opper-luitenant bij de garde te paard in het Nederlandse leger. Daarna was hij van 1765 tot 1772 officier in het leger van Hessen-Kassel.
Op 15 januari 1775 huwde hij met Sophie Henriette (1740-1800), wild- en Rijn-gravin van Salm-Grumbach. Het huwelijk bleef kinderloos.
Frederik van Hessen-Philippsthal-Barchfeld overleed in november 1777 op 50-jarige leeftijd. Hij werd als landgraaf opgevolgd door zijn jongere broer Adolf.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Friedrich von Hessen-Philippsthal-Barchfeld op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Duplicaria silvanae

Duplicaria silvanae is een slakkensoort uit de familie van de Terebridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Aubry.
# Gasramp van San Juan Ixhuatepec

De ramp van San Juan Ixhuatepec was een brand en een reeks grote explosies in een lpg-opslag van Petróleos Mexicanos (PEMEX) in San Juan Ixhuatepec, een voorstad van Mexico-Stad in de gemeente Tlalnepantla de Baz op 19 november 1984. Bij de ramp ontploften vier van de zes grote opslagtanks op het terrein en een groot deel van de kleinere tanks. Alle gebouwen binnen een straal van 300 meter, waaronder de opslag maar ook honderden woningen in de aangrenzende sloppenwijk, werden vrijwel volledig verwoest. De ramp kostte aan meer dan 500 mensen het leven en er vielen ongeveer 7000 gewonden.
De opslagfaciliteit bij San Juan Ixhuatepec bestond uit twee bolvormige tanks van ca. 2400 m³, vier van 1600 m³ en 48 cilindrische tanks van verschillende grootte. De totale capaciteit van de opslag was zo'n 16.000 m³. Naast de PEMEX-opslag waren nog twee distributiestations van andere bedrijven gevestigd, die hun lpg van het PEMEX-terrein betrokken. Hoewel de opslag in 1962 in onbewoond gebied was gebouwd, waren sloppenwijken ontstaan tot op 130 m van het terrein.
PEMEX wees direct na de ramp naar de aangrenzende bedrijven als oorzaak van de ramp, zonder daarvoor echter bewijs te kunnen leveren. Een TNO-onderzoek veronderstelt echter dat de ramp waarschijnlijk begon door een scheur in een 20 cm lpg-buis op het PEMEX-terrein, ontstaan door overdruk (een van de pompen in het systeem bleek drukken te kunnen genereren die veel hoger waren dan nodig en, belangrijker, hoger dan waarvoor de tanks en leidingen ontworpen waren.) Er ontstond een gaswolk van 150 bij 200 meter die afdreef naar de plaats waar overtollig gas werd afgefakkeld. De wolk kwam om tien over half zes 's ochtends tot ontbranding. Als gevolg hiervan ontploften in het uur daarna verschillende gashouders door bleves. De grootste explosies waren zo hevig dat de seismologische dienst 30 kilometer verderop de klappen registreerde als 0,5 op de schaal van Richter. Tot op meer dan een kilometer van de explosie ontstonden branden die pas aan het eind van de dag geblust konden worden, en in woningen soms nieuwe explosies teweegbrachten.
# Fascistische Jongerenunie

De Fascistische Jongerenunie (Russisch: Sojoez Fasjistskoj Molodjozji) was de jongerenorganisatie van de Russische Fascistische Partij (RFP). De beweging werd opgericht in 1936 in Harbin, Mantsjoekwo. Alle leden van de RFP die tussen de 16 en 25 jaar oud waren werden automatisch lid van de beweging.
De ideologie van de Fascistische Jongerenunie (FJU) werd volledig bepaald door te ideologie van de RFP. Leden van de RFP die de juiste leeftijd hadden werden automatisch lid van de FJU, dit gold voor zowel mannen als vrouwen. Leden van FJU bleven ook lid van de RFP.
De Unie bestond uit twee groepen, Junior en Senior, die beide weer uit twee niveaus bestonden: het tweede niveau (Jonge Fascist) en het eerste niveau (Avangardisty). Leden moesten examens doen om een hoger niveau te bereiken. Wie alle niveaus doorlopen had, werd toegelaten tot de Fascistische Academie Stolypin.
De FJU had culturele, educatieve, dramatische en filosofische genootschappen. Ook voorzag zij in lessen in naaien en vreemde talen. De militaire en politieke genootschappen waren de belangrijkste binnen de Unie. De voorzitter van de FJU werd aangesteld door de leider van de RFP, waarna de nieuwe voorzitter zelf de rest van het bestuur samenstelde.
# Habrotrocha strangulata

Habrotrocha strangulata is een raderdiertjessoort uit de familie Habrotrochidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Murray.
# Halaphritis platycephala

Halaphritis platycephala is een straalvinnige vissensoort uit de familie van ijsvissen (Bovichtidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Last, Balushkin & Hutchins.
# Halargyreus

Halargyreus is een monotypisch geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de diepzeekabeljauwen (Moridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1862 door Guenther.

## Soort

* Halargyreus johnsonii Günther, 1862
* ↑ (en) Halargyreus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Halastó

Halastó is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Vas. Halastó telt 131 inwoners (2001).
# Goose Creek (South Carolina)

Goose Creek is een plaats (city) in de Amerikaanse staat South Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Berkeley County en Charleston County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 29.208. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 31.914, een stijging van 2706 (9.3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 84,1 km², waarvan 82,1 km² land en 2,0 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Goose Creek.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Goose-Creek op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Erkki Kourula

Erkki Kourula (12 juni 1948) is een Fins hoogleraar, diplomaat en rechter. Na werkzaam te zijn geweest als docent aan de Universiteit van Helsinki, hoogleraar aan de Universiteit van Lapland en als strafrechter, vervolgde hij zijn carrière bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Sinds 2003 is hij rechter van het Internationale Strafhof.

## Levensloop

Kourula studeerde rechten aan de Universiteit van Helsinki en behaalde daar in 1971 een bachelor- en in 1974 een mastergraad. In 1977 promoveerde hij tot doctor bij Ian Brownlie aan de Universiteit van Oxford met een proefschrift in het thema The Identification and Characteristics of Regional Arrangements for the Purpose of the United Nations Charter.
Rond vijftien jaar doceerde hij aan de Universiteit van Helsinki. In 1972, 1975 en 1977 gaf hij verder les aan de Haagsche Academie voor Internationaal Recht, bij bijeenkomsten van het Finse Rode Kruis en aan de militaire academie. Nadat hij in 1979 een jaar lang als strafrechter had gewerkt aan een gerecht van eerste aanleg, werd hij van 1982 tot 1983 hoogleraar internationaal recht aan de Universiteit van Lapland in Rovaniemi.
Sinds 1985 werkte hij voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Daar was hij onder meer van 1989 ot 1991 leidinggevende voor zaken op het gebied van internationaal recht en vervolgens tot 1995 gezant en juridisch adviseur van de permanente vertegenwoordiging van Finland bij de Verenigde Naties in New York. Van 1986 tot 1990 en van 1995 tot 1997 was hij lid van de Finse delegatie in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Tot 1998 was hij daarna plaatsvervangend algemeen directeur voor rechtsaangelegenheden. In deze functie leidde hij de Finse delegatie tijdens de onderhandelingen in Rome die leidden tot de oprichting van het Internationale Strafhof in Den Haag. Vervolgens werd hij vertegenwoordiger met de rang van ambassadeur bij de Raad van Europa in Straatsburg.
In 2002 werd hij algemeen directeur voor rechtsaangelegenheden bij het ministerie. In deze functie vertegenwoordigde hij Finland bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg en bij het Europese Hof van Justitie in Luxemburg. Een jaar later trad hij aan als rechter van de beroepskamer van het Internationale Strafhof in Den Haag. In 2006 werd hij herkozen voor een periode van negen jaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Erkki Kourula op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jean Baptiste Denis

Jean Baptiste Denis (Parijs, 1643 – aldaar, 1704) was een Franse filosoof en arts en enige tijd de lijfarts van Lodewijk XIV.
Na zijn studie medicijnen in Montpellier vestigde hij zich in 1665 in Parijs. Denis werd hier de persoonlijke arts van Lodewijk XIV.
Hij is bekend als de auteur van Discours sur les comètes (1665), de Lettres (1667-1668). Het laatste werk handelt voornamelijk over de bloedtransfusie. Denis wordt gezien als de eerste die in 1667 een transfusie van bloed tussen een mens en een lam tot stand bracht. Hij was ervan overtuigd dat dit een goede behandeling van krankzinnigheid zou zijn.
* Bibliothèque nationale de France: cb124621573 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 117632392
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7819 0239
* Library of Congress Control Number: n85056806
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: nlk20000082234
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007393156505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 124932681
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UFIV067179
* Système universitaire de documentation: 033796084
* Virtual International Authority File: 32094842
* WorldCat (via VIAF): 32094842
# Dual (film)

Dual is een Amerikaanse sciencefictionfilm uit 2022, geschreven en geregisseerd door Riley Stearns.

## Verhaal

Sarah (Karen Gillan) werd gediagnosticeerd met een zeldzame en ongeneeslijke ziekte. Om het dreigende verlies voor haar vrienden en familie te verzachten, wordt ze aangemoedigd om deel te nemen aan een eenvoudige futuristische kloonprocedure genaamd "replacement", waarna Sarah's laatste dagen zullen worden besteed aan het leren van de kloon hoe te leven als Sarah als ze eenmaal weg is. Maar wanneer Sarah wonderbaarlijk geneest is er een nieuw probleem. In de samenleving van de toekomst kunnen mensen niet langer bestaan dan de tijdslimiet van hun klonen en volgens de wet moeten Sarah en haar kloon elkaar uiteindelijk tot de dood bevechten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Karen Gillan | Sarah |
| Aaron Paul | Trent |
| Beulah Koale | Peter |

## Productie

De film werd in april 2020 aangekondigd met Karen Gillan, Aaron Paul, Beulah Koale en Jesse Eisenberg in de cast. wegens de coronapandemie in Amerika moest er uitgekeken worden naar andere filmplaatsen en de keuze ging naar Tampere, Finland, waar vanaf oktober 2020 gedurende zes weken gefilmd werd, met steun van de Finse investeringsmaatschappij IPR.VC.

## Release en ontvangst

Dual ging op 23 januari 2022 in première op het Sundance Film Festival in de U.S. Dramatic Competition. De film kreeg overwegend positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 80% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 30 beoordelingen.

## Externe link

* (en) Dual in de Internet Movie Database
* 1 2 (en) Karen Gillan, Aaron Paul, Jesse Eisenberg Set For Sci-Fi Thriller ‘Dual’, Deadline, 28 april 2020. Gearchiveerd op 18 januari 2023.
* 1 2 (en) Karen Gillan sci-fi ‘Dual’ starts production in Finland with Aaron Paul, Beulah Koale (exclusive), ScreenDaily, 21 oktober 2020
* ↑ (en) Tampere hosts Hollywood production, Good News from Finland, 26 oktober 2020. Gearchiveerd op 27 september 2022.
* ↑ (en) Sundance 2022: Hybrid Festival Sees Princess Diana, Michael Kenneth Williams, Dakota Johnson, Bill Cosby, NYC Rock’n’Roll & Regina Hall Fill Lineup, Deadline, 9 december 2021. Gearchiveerd op 21 mei 2023.
* ↑ (en) Dual op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 25 januari 2022
# Galactiac

Galactiac is een superschurk uit de strips van Amalgam Comics. Hij is een combinatie van Marvel Comics' Galactus en DC Comics' Brainiac. Hij maakte zijn debuut in Challengers of the Fantastic #1 (juni 1997)

## Biografie

Galactiac is een kosmisch wezen, dat hele planeten verslindt om zichzelf te voeden. Wel laat hij altijd een stukje van deze planeten over om te bestuderen, en zo meer kennis op te doen.
Galactiac had het ook op de Aarde voorzien. Hij wilde New York als enige overlaten voor zijn studies. Zijn missie werd tegengewerkt door leden van S.T.A.R Labs. Hij werd eerst bevochten door de Four-Armed Thing en Johnny Stormtrooper, maar versloeg hen. Vrijwel direct hierna werd hij zelf verslagen door de Challengers of the Fantastic en de Silver Racer. Hij verliet woedend de aarde, en zwoer wraak te nemen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Galactiac op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Galactiac at the Appendix to the Marvel Universe
# Fascistische groet

De fascistische groet is een groet die door fascisten gebruikt wordt als uiting van hun politiek streven. De groet bestaat uit het heffen van de rechterarm vergezeld wordt met het woordje "Ave" (Latijn voor "gegroet"), of "Heil".
Deze groet werd in Italië ingevoerd door de fascistische dictator Benito Mussolini en in Duitsland door de nazidictator Adolf Hitler.
De groet leeft nog steeds bij de huidige generatie nazi-aanhangers en bij sommige voetbalsupporters, bijvoorbeeld bij SS Lazio dat een zeer grote fascistische kern heeft.
Er wordt soms onterecht beweerd dat deze groet geïnspireerd is op de zogenaamde "Romeinse groet". Deze is echter nimmer in het Romeinse Rijk aangewend. Er zijn bijvoorbeeld geen bronnen in de literatuur gevonden die dit staven. Wel zijn er enige afbeeldingen van een officier, die groet met de rechterarm, te vinden op de Zuil van Trajanus in Rome. Er is dan ook geen grond voor de bewering dat de door Mussolini bedachte fascistische groet, de Hitlergroet of de olympische groet navolgingen zijn van daadwerkelijk door de oude Romeinen gebruikte formele begroetingen.
De fascistische groet werd ook in Spanje en in Roemenië gebracht door Falangisten en de IJzeren Garde. Ook de Nederlandse NSB'ers, Vlaamse en Waalse fascisten (rexisten) brachten de fascistische groet.
De groet met de geheven rechterarm is in de 17e of 18e eeuw door toneelspelers bedacht.
* ↑ www.vi.nl Onderzoek Di Canio na fascistische groet Geraadpleegd op 7 maart 2011
* ↑ Winkler, Martin M. - Columbus 2009, The Roman Salute. Cinema, History, Ideology, p. 22.
# Halargyreus johnsonii

Halargyreus johnsonii is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de diepzeekabeljauwen (Moridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Günther.
# Grancy

Grancy is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Vaud en maakt sinds 1 januari 2008 deel uit van het district Morges. Voor 2008 maakte de gemeente deel uit van het toenmalige district Cossonay. Grancy telt 333 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Aclens · Allaman · Aubonne · Ballens · Berolle · Bière · Bougy-Villars · Bremblens · Buchillon · La Chaux · Chavannes-le-Veyron · Chevilly · Chigny · Clarmont · Cossonay · Cuarnens · Denens · Denges · Dizy · Echandens · Echichens · Eclépens · Etoy · Féchy · Ferreyres · Gimel · Gollion · Grancy · Hautemorges · L'Isle · Lavigny · Lonay · Lully · Lussy-sur-Morges · Mauraz · Moiry · Mollens · Montricher · Mont-la-Ville · Morges · Orny · Pompaples · Préverenges · Romanel-sur-Morges · Saint-Livres · Saint-Oyens · Saint-Prex · La Sarraz · Saubraz · Senarclens · Tolochenaz · Vaux-sur-Morges · Villars-sous-Yens · Vufflens-le-Château · Vullierens · Yens
# Erkki Gustafsson

Erkki Gustafsson (Helsinki, 31 december 1912 – aldaar, 13 januari 1966) was een voetballer uit Finland, die speelde als aanvaller voor HT Helsinki gedurende zijn carrière. Hij overleed op 53-jarige leeftijd in de Finse hoofdstad Helsinki.

## Interlandcarrière

Gustafsson speelde in totaal drie interlands voor de nationale ploeg van Finland in de periode 1936–1939. Hij vertegenwoordigde zijn vaderland bij de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn, Duitsland, waar Finland in de eerste ronde werd uitgeschakeld na een 7-3 nederlaag tegen Peru. Doelpuntenmakers namens Finland waren Ernst Grönlund, Pentti Larvo en William Kanerva.
* (en) Profiel op eu-football
* (en) Profiel van Erkki Gustafsson op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Jean Baptiste De Keyser (politicus)

Jean Baptiste De Keyser (Ronse, 6 april 1828 - 6 april 1899) was een Belgisch liberaal politicus en burgemeester. De Keyser was industrieel en werd gemeenteraadslid en burgemeester in Ronse. Hij was tevens liberaal provincieraadslid.
# Frederik van Hohenzollern-Sigmaringen

Frederik Eugeen Johan van Hohenzollern-Sigmaringen (Inzigkofen, 25 juni 1843 - München, 2 december 1904) was een Pruisisch cavaleriegeneraal en prins uit het huis Hohenzollern-Sigmaringen.

## Levensloop

Frederik was de vierde zoon van vorst Karel Anton van Hohenzollern-Sigmaringen uit diens huwelijk met Josefine van Baden, dochter van groothertog Karel van Baden. Eind september 1859 verhuisde hij naar Bonn, waar hij zijn opleiding voltooide. In de periode 1861-1864 ondernam Frederik lange reizen naar Oostenrijk, Italië, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk. In de jaren 1860 en 1870 maakte hij nog meer reizen naar Italië en ook naar Griekenland en Egypte.
In de herfst van 1862 begon Frederik zijn militaire loopbaan in het Pruisische leger en werd hij als luitenant ingedeeld bij het in Düsseldorf gestationeerde Westfaalse Ulanen-regiment nr. 5. Met dit regiment nam hij in 1866 deel aan de Oostenrijks-Pruisische Oorlog. Na zijn overplaatsing naar het Eerste Garderegiment van de Dragonders en zijn promotie tot ritmeester verhuisde Frederik in 1870 naar Berlijn. Enkele maanden later zat hij weer aan het front, toen hij meestreed in de Frans-Duitse Oorlog. In het verdere verloop van zijn militaire loopbaan had Frederik van 1889 tot 1893 het commando over de 22ste divisie van het Keizerlijke Leger. Van 1893 tot 1896 was hij commanderend generaal van het Derde Legerkorps.
In 1870 overwoog zijn vader niet zijn broer Leopold, maar wel Frederik naar voor te schuiven als kandidaat voor de Spaanse troon. Leopold toonde aanvankelijk weinig interesse, omdat zijn echtgenote Antonia Maria, geboren als Portugese troon, om patriottische redenen weigerachtig stond om de Spaanse troon te bestijgen. Koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk en keizer Wilhelm I van Duitsland waren eerder sceptisch, waardoor Frederik eigenlijk geen schijn van kans maakte. Frederik besloot zich uiteindelijk geen kandidaat te stellen voor de Spaanse troon.

## Familie

Op 21 juni 1879 huwde hij in Regensburg met Louisa von Thurn und Taxis (1859-1948), dochter van erfprins Maximilian Anton Lamoral von Thurn und Taxis en hertogin Helene in Beieren, zus van keizerin Elisabeth van Oostenrijk. Het echtpaar kreeg geen kinderen. In zijn familie stond Frederik bekend als rustig, zeer flegmatisch, maar ook als intelligent, hartelijk en grappig.
Frederik van Hohenzollern-Sigmaringen stierf in december 1904 en werd bijgezet in de Verlosserskerk van Sigmaringen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Friedrich von Hohenzollern-Sigmaringen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.