OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kanaalbrug Maagdenburg

Kanaalbrug Maagdenburg is een kanaalbrug in Duitsland die ten noordoosten van de stad Maagdenburg het Mittellandkanal ongelijkvloers bovenlangs laat kruisen met de Elbe.

## Functie

Door de aanleg van de brug ontstond in 2003 een directe verbinding tussen het Mittellandkanal en het Elbe-Havel-Kanal (en het Oder-Havel-Kanal verder naar het oosten) zodat een omweg van 12 km en gebruik van de Scheepslift Rothensee overbodig werd. De brug is met een lengte van 918 m de grootste kanaalbrug in Europa, en maakt deel uit van het zogenaamde Wasserstraßenkreuz Magdeburg.

## Beschrijving

Na de Duitse hereniging werd in 1993 gestart met het maken van nieuwe plannen voor de brug. Op 15 december 1997 werd de opdracht gegeven voor de bouw van de kanaalbrug tegen een aanneemsom van 210 miljoen Duitse mark. De bouw begon in maart 1998. Op 10 oktober 2003 was de brug gereed en klaar voor gebruik. De daadwerkelijke bouwkosten bleven met 80 miljoen euro ver onder het geraamd bedrag.
De brug gaat over de Elbe. Voor het scheepvaartverkeer op de rivier staan de brugpalen 90 meter uit elkaar en is er een minimale doorvaarthoogte van 6,5 meter. Het geheel is 918 meter lang, hiervan is het grootste deel een verhoogd kanaal dat naar de kanaalbrug leidt. Bij de oever van de Elbe aangekomen is er een korte stalen bak van 57,1 meter lang, gevolgd door de grote bak van 106 meter en tot slot weer een korte bak van 57,1 meter. De brug zelf is 34 meter breed en de bodem ligt 4,25 meter onder de waterspiegel. De nuttige breedte voor de binnenvaart is 32 meter. In de brug is 24.000 ton staal en 68.000 m³ beton verwerkt.

## Naslagwerken

* (de) ARGE Kanalbrücke Magdeburg und Wasserstraßen-Neubauamt Magdeburg Kanalbrucke uber die Elbe, met veel foto’s tijdens de bouw (pdf: 884 kB)
* (de) Wasser- und Schifffahrtsverwaltung des Bundes, Wasser- und Schifffahrtsdirektion Ost, Magdeburg 2011 Wasserstraßenkreuz Magdeburg (pdf: 3,3 MB)
* 1 2 3 4 (de) Structurae Kanalbrücke Magdeburg, geraadpleegd op 12 september 2014
# Kleine kalkkokerworm

De kleine kalkkokerworm (Serpula vermicularis) is een borstelworm uit de familie van de kalkkokerwormen (Serpulidae) die voorkomt op schaduwrijke rotsbodems van de Middellandse Zee, Atlantische Oceaan, het Kanaal en de Noordzee. Het is de typesoort van het geslacht Serpula en werd vermeld door Carl Linnaeus in zijn twaalfde editie van Systema naturae uit 1767.

## Beschrijving

De kleine kalkkokerworm leeft in een kalkhoudende buis die is bevestigd aan een rots, kei of ander hard oppervlak. De buis is vaak gebogen, maar is niet strak opgerold zoals bij sommige andere verwante soorten. Het kan groeien tot een lengte van 20 cm, maar is meestal korter dan dit (zo'n 7 cm). Het voorste deel van de worm steekt uit de buis en heeft een pluim van ongeveer 40 veerachtige radioles die uitsteken uit het tweede segment, of peristomium, dat ook de twee ogen en de mond herbergt.
Zijn tweedelige tentakelkroon met elk dertig tot veertig tentakels heeft een doorsnede van 4 cm. Ze zijn meestal rood, oranje of roze van kleur, vaak gestreept met wit. Bij gevaar trekt het dier zich direct terug, waarna hij de ingang van zijn woonbuis afsluit met een trechtervormig deksel (operculum). Dit deksel heeft tot 160 fijne vouwen rond de rand, is symmetrisch en meestal rood gekleurd. Het wordt soms in tweeën gedeeld. Het geelgekleurde lichaam heeft zeven borstsegmenten en maximaal 190 buiksegmenten die worden beschermd door de buis. Ten minste vier segmenten met chaetae (borstelharen) worden gevonden in het thoracale gebied.

## Verspreiding

De kleine kalkkokerworm is kosmopolitisch in zijn verspreiding. Het wordt gevonden in de Stille en Indische Oceaan en de Europese kust van de Atlantische Oceaan, maar niet aan de Noord-Amerikaanse kust. De kalkhoudende buizen van de kleine kalkkokerworm zijn bevestigd aan harde ondergronden zoals rotsen, stenen, tweekleppige schelpen en scheepsrompen van laag water tot het sublitoraal in diepten tot 250 meter. In sommige zeer beschutte gebieden groeien de buizen samen om kleine riffen te vormen.
* Hill, J.M. 2006. Serpula vermicularis A tubeworm. In Tyler-Walters H. and Hiscock K. (eds) Marine Life Information Network: Biology and Sensitivity Key Information Reviews, [on-line]. Plymouth: Marine Biological Association of the United Kingdom. Geraadpleegd op 16 augustus 2021
* 1 2 Macron (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 18. ISBN 90-6113-334-3.
# Meonis minor

Meonis minor is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Sloane.
# Les Plus Belles Escroqueries du monde

Les Plus Belles Escroqueries du monde is een internationale episodefilm uit 1964. In het Nederlands heet de film De wereld wil bedrogen worden.

## Verhaal

De film schetst vijf verschillende verhalen over oplichting. De segmenten spelen zich af in de steden Amsterdam, Marrakesh, Napels, Parijs en Tokio.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Francis Blanche | Duitser |
| Jean-Pierre Cassel | Alain des Arcys |
| Catherine Deneuve | Zwendelaar |
| Arnold Gelderman | Juwelier |
| Gabriella Giorgelli | Italiaanse |
| Guido Guiseppone | Italiaan |
| Nicole Karen | Jonge vrouw |
| Mie Hama | Geisha |
| Giuseppe Mannajuolo | Italiaan |
| Ken Mitsuda | Componist |
| Jean Seberg | Patricia Leacock |
| László Szabó | Inspecteur |
| Yatsuko Tan'ami | Detective |
| Jan Teulings | Nederlander |

## Externe link

* (en) Les Plus Belles Escroqueries du monde in de Internet Movie Database
# Jan De Bruyne

Jan De Bruyne (Blankenberge, 1939 – Phuket, 9 januari 2014) was een Belgisch journalist.

## Biografie

De Bruyne werd in 1939 in het West-Vlaamse Blankenberge geboren. Hij begon zijn carrière in het onderwijs, maar ging in 1971 als journalist bij de BRT werken, eerst op de nieuwsdienst in Brussel, en later bij Radio 2 West-Vlaanderen, waar hij tot 1998 hoofdredacteur was.
De Bruyne overleed op 74-jarige leeftijd tijdens een reis in Thailand.
* ↑ ,radio2.be, 13 januari 2014. Gearchiveerd op 24 september 2015.
* ↑ Oud-VRT-journalist Jan De Bruyne omgekomen, deredactie.be, 12 januari 2014
# Lasius schaeferi

Lasius schaeferi is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Seifert.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 3 februari 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Kaliyakkavilai

Kaliyakkavilai is een panchayatdorp in het district Kanyakumari van de Indiase staat Tamil Nadu.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 13.307 mensen in Kaliyakkavilai, waarvan 49% mannelijk en 51% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 77%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Klemen Lavrič

Klemen Lavrič (Trbovlje, 12 juni 1981) is een Sloveens voetballer die als aanvaller speelt.

## Sloveens voetbalelftal

Lavrič begon zijn professionele carrière bij Rudar Velenje, daarnaast debuteerde hij in 2004 in het Sloveens nationaal elftal en speelde 25 interlands, waarin hij 6 keer scoorde. In het seizoen 2004/05 speelde hij voor de Duitse club Dynamo Dresden, waar hij in de wedstrijd tegen Rot-Weiss Essen in de 65e minuut met een omhaal een doelpunt maakte dat later werd verkozen tot Doelpunt van het Jaar 2004.
# Heteromysis macropsis

Heteromysis macropsis is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Pillai.
# Megaselia vernalis

Megaselia vernalis is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Wood.
# Les Portes-en-Ré

Les Portes-en-Ré is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 661 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Rochelle. Het is een van de tien gemeenten op het eiland Île de Ré.

## Geografie

De oppervlakte van Les Portes-en-Ré bedraagt 8,5 km², de bevolkingsdichtheid is 77,8 inwoners per km². In het noorden geeft de gemeente uit op zee, met de populaire zandstranden van Petit Bec, Lizay, Gros Jonc, Loge, Trois Cailloux en Trousse Chemise. Langs de zuidkant bevinden zich de zoutmoerassen en de beschutte baai van Fier d'Ars.
De onderstaande kaart toont de ligging van Les Portes-en-Ré met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

* Surfing
* Golf (Trousse-Chemise)
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ Vincent Noyoux, Les secrets de l'île de Ré, Détours en France, juli-augustus 2020, p. 74-84
# Kivuiops munyagae

Kivuiops munyagae is een haft uit de familie Baetidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Kluge. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Jan De Borger

Jean (Jan) De Borger (Niel, 17 november 1922 – Reet, 17 december 2002) was een Belgisch politicus voor de BSP / SP.

## Levensloop

Hij was burgemeester van Niel van 1983 tot 1986, hij werd opgevolgd door partijgenoot Hugo Ansems.
Burgemeester Jan De Borger was in 1986 mede-oprichter van de VVV Rupelstreek (later Toerisme Rupelstreek).
* ↑ Overlijdensbericht Jan De Borger, Inmemoriam.be
* ↑ Niel gaat naar de spannendste verkiezingen sinds het einde van de tweede wereldoorlog, Gazet van Antwerpen, 12 oktober 2012. Gearchiveerd op 1 maart 2019.
* ↑ Oud-burgemeester Jan De Borger op 80-jarige leeftijd overleden, Gazet van Antwerpen/Mechelen, 20 december 2002
# Lasius spathepus

Lasius spathepus is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Wheeler, W.M..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 4 februari 2022.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Kalixgrundet

Kalixgrundet is een Zweeds eiland / zandbank behorend tot de Lule-archipel. Het eiland ligt voor de kust van het grotere eiland Brändön. Het heeft geen oeververbinding en er is bebouwing, waarschijnlijk een vluchtcabine.
Hoe het eiland aan haar naam is gekomen is onbekend. De Kalixrivier is een van de grootste rivieren van Zweden en Kalix een van de grootste dorpen in Norrbottens län, maar beide liggen zeker 40 kilometer naar het noordoosten.
# Klugea polaris

Klugea polaris (syn. Nasinema polare) is een rondwormensoort uit de familie van de Phanodermatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Steiner.
# Heteromysis komaii

Heteromysis komaii is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Fukuoka.
# Megaselia variegata

Megaselia variegata is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Schmitz.
# Les Pommerats

Les Pommerats is een plaats en voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Jura, en maakt deel uit van het district Franches-Montagnes. Les Pommerats telt 253 inwoners.

## Geschiedenis

Op 1 januari 2009 werden Les Pommerats en Goumois opgenomen in de gemeente Saignelégier.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
# Kivu-apalis

De kivu-apalis (Apalis personata) is een zangvogel uit de familie Cisticolidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 2 ondersoorten:
* A. p. personata: noordoostelijk en oostelijk Congo-Kinshasa, Oeganda, Burundi en Rwanda.
* A. p. marungensis: zuidoostelijk Congo-Kinshasa.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Kivu-apalis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Janirella sedecimtuberculata

Janirella sedecimtuberculata is een pissebed uit de familie Janirellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Gamo.
# Lareiga hydrophila

Lareiga hydrophila is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1934.
# Kallinge

Kallinge is een plaats in de gemeente Ronneby in het landschap Blekinge en de provincie Blekinge län in Zweden. De plaats heeft 4767 inwoners (2005) en een oppervlakte van 488 hectare.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats lopen de E22 en Riksväg 27.
Bij Kallinge ligt de Luchthaven Ronneby.
# Kleinzschocher

Kleinzschocher is een stadsdeel in het zuidwesten van de stad Leipzig in de Duitse deelstaat Saksen. Tot 1891 was het dorpje een zelfstandige gemeente. Op het grondgebied van Kelinzschocher ligt het stadspark Volkspark Kleinzschocher.
Het dorpje ontstond in de 11de eeuw als Slavisch dorpje. In 1287 wordt het dorpje voor het eerst als pavorum Scochere vernoemd (Zschocher is Oudslavisch voor de plant Cyperus). In 1484 heette het dorp Cleyne Tschocher. In 1599 had het dorp een eigen schooltje. In 1632 werd het dorp door Kroatische ruiters van Tilly geplunderd en verwoest. In 1636 en 1680 heerste de pest in het dorp. Op 26 augustus 1703 woedde een grote brand die een groot deel van het historische centrum verwoestte: 26 huizen, het parochiehuis en een landhuis gingen in de vlammen op.
Vanaf 1812 werd begonnen met de bouw van een slot. In oktober 1813 vluchtte de bevolking weg tijdens de volkerenslag. Met 134 bewoonde gebouwen en 1242 inwoners was het dorp in 1815 een van de grootste dorpen in de omgeving van Leipzig. Hierna daalde het inwonersaantal wel weer. In 1848 verwierf Christian Bernhard Tauchnitz het slot en in 1865 liet hij het helemaal verbouwen door architect Constantin Lipsius.
In 1891 werd het dorp een deel van Leipzig. Het 140 hectare grote landgoed met het slot op werd pas in 1909 een deel van Leipzig. Het slot werd tijdens bombardementen tijdens de Eerste Wereldoorlog verwoest.
In 1992 woonden er zo'n 9200 mensen in Kleinzschocher. In september 1994 werd besloten om het gebied te saneren en sindsdien wordt het gemoderniseerd en verbeterd.
* Slot Kleinzschocher rond 1860
* Slot na verbouwing
Abtnaundorf · Althen · Anger · Baalsdorf · Böhlitz · Bösdorf · Breitenfeld · Burghausen · Cleuden · Connewitz · Crottendorf · Dölitz · Dösen · Ehrenberg · Engelsdorf · Eutritzsch · Flickert · Göbschelwitz · Gohlis · Gottscheina · Großzschocher · Grünau · Gundorf · Hartmannsdorf · Heiterblick · Hirschfeld · Hohenheida · Holzhausen · Kleinpösna · Kleinzschocher · Knauthain · Knautkleeberg · Knautnaundorf · Lausen · Leutzsch · Liebertwolkwitz · Lindenau · Lindenthal · Lößnig · Lützschena · Marienbrunn · Meusdorf · Miltitz · Mockau · Möckern · Mölkau · Neuschönefeld · Neustadt · Neutzsch · Paunsdorf · Plagwitz · Plaußig · Plösen · Portitz · Probstheida · Quasnitz · Rehbach · Reudnitz · Rückmarsdorf · Schleußig · Schönau · Schönefeld · Seehausen · Sellerhausen · Sommerfeld · Stahmeln · Stötteritz · Stünz · Südvorstadt · Thekla · Thonberg · Volkmarsdorf · Wahren · Wiederitzsch · Windorf · Zuckelhausen · Zweinaundorf
# Heteromysis nomurai

Heteromysis nomurai is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Murano & Fukuoka.
# Melanoxanthus schwarzi

Melanoxanthus schwarzi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Schenkling.
# Kleine kattenstaart

Kleine kattenstaart (Lythrum hyssopifolia) is een eenjarige plant die behoort tot de kattenstaartfamilie (Lythraceae). De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als zeer zeldzaam maar stabiel of toegenomen. De plant komt voor in Eurazië. Daarnaast komt de plant ook voor in Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland. De kleine kattenstaart lijkt veel op de kruipkattenstaart (Lythrum junceum), maar heeft kortere kroonbladen en de stempel steekt niet buiten de bloem. De bloem heeft vier tot zes meeldraden.
De plant wordt 5-25 cm hoog en heeft een rechtopstaande of liggend-opgaande stengel. De 2,5 × 0,5 cm grote bladeren zijn lancetvormig. De omhoogstaande bladeren hebben geen of een korte bladsteel en twee priemvormige blaadjes aan de voet.
Bloeitijd is van juli tot september met alleenstaande, roze bloemen. De kroonbladen zijn evenals de kroonbuis 2-3 mm lang. De vrucht is een cilindrische doosvrucht. De zaden blijven zeer lang kiemkrachtig.
De zeldzame kleine kattenstaart komt voor op open, natte, droogvallende grond en soms in verstedelijkt gebied tussen grind.

## Plantensociologie

De kleine kattenstaart is een kensoort voor de dwergbiezen-klasse (Isoeto-Nanojuncetea).

## Externe link

* Kleine kattenstaart (Lythrum hyssopifolia) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
# Les Ponts-de-Cé

Les Ponts-de-Cé is een gemeente in het Franse departement Maine-et-Loire (regio Pays de la Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Angers. Les Ponts-de-Cé telde op 1 januari 2021 12.725 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Les Ponts-de-Cé bedroeg op 1 januari 2021 19,55 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 650,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Jan de Bisschop

Jan de Bisschop of Johannes Episcopius (Amsterdam, 1628 - Den Haag, 1671) was een advocaat en kunstenaar uit de Nederlandse Gouden Eeuw.

## Biografie

De Bisschop werd geboren in Amsterdam en afkomstig van een welgestelde familie. Hij was oorspronkelijk een advocaat aan het hof van Holland. Op 12 maart 1648 werd hij in Leiden als jurist ingeschreven. In 1652 startte hij een praktijk in Den Haag. In 1653 trouwde hij met Anna van Baerle, een dochter van de Amsterdamse hoogleraar Caspar Barlaeus.
Kunst was voor De Bisschop voornamelijk ter vermaak en geen vorm van levensonderhoud. De tekenkunst leerde hij in Amsterdam van Bartholomeus Breenbergh in de periode 1644 tot 1648. Ondanks zijn amateurstatus had Jan de Bisschop een grote invloed op de schilderkunst. Zo was hij een van de oprichters van het kunstenaarsgenootschap Confrerie Pictura in Den Haag.
De Bisschop bevond zich in kringen met intellectuele vrienden, zoals Constantijn Huygens jr. Naar aanleiding van de dood van Jan de Bisschop op 6 november 1671 schreef Huygens het onderstaande grafschrift:
   HIER LIGHT DE TEECKENAER, DAER S' ALLE NEVENS SATEN DIE 'T NA HEM DORSTEN DOEN, ALS MINDERE PRELATEN. ZO SEGGEN WIJ MET RECHT EN SONDER OVER-GUNST, DE KUNST VAN BISCHOP MAECKT' HEM BISCHOP VANDE KUNST

## Werken

De Bisschop is waarschijnlijk nooit naar Italië geweest. Hij liet zich vooral inspireren door andere kunstenaars. De Bisschop imiteerde de italianiserende stijl van Breenbergh door gebruik te maken van een goud-bruine kleur inkt. De inktkleur bisschop is naar hem genoemd.
Hij schreef twee werken met instructies voor jonge kunstschilders, met kopieën van klassieke kunstenaars die hij zelf en Pieter Donker hadden gemaakt:
* Signorum Veterum Icones (Afbeeldingen van antieke beelden), met 112 gravures gemaakt in de periode 1668 - 1669
* Paradigmata Graphices variorum Artificum (Voor-beelden der Teken-Konst van verscheyde Meesters), gemaakt in 1671
Als kunstenaar heeft hij invloed gehad op Jacob van der Ulft.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jan de Bisschop op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* (en) Jan de Bisschop. The J. Paul Getty Museum. Geraadpleegd op 17-07-2016.
* ↑ Gedichten. Deel 8: 1671-1687(1898)–Constantijn Huygens. DBNL. Geraadpleegd op 17-07-2016.
* Biblioteca Nacional de España: XX842530
* Bibliothèque nationale de France: cb135765659 (data)
* Biografisch Portaal: 01651389
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: biss001
* Gemeinsame Normdatei: 119424215
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0861 8516
* KulturNav: 0638c873-dbbd-4a4d-87b1-f1e9327ff59f
* Library of Congress Control Number: nr93045762
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071385231
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 8646
* SNAC: w65r2b70
* Système universitaire de documentation: 053473132
* Union List of Artist Names: 500012701
* Virtual International Authority File: 284271
* WorldCat (via VIAF): 284271
# Laubuseschbach

Laubuseschbach is een plaats in de Duitse gemeente Weilmünster, deelstaat Hessen, en telt 1800 inwoners.
# Kanton Manosque-Sud-Est

Manosque-Sud-Est is een voormalig kanton van het Franse departement Alpes-de-Haute-Provence. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Forcalquier. Het werd opgeheven bij decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Manosque-Sud-Est omvatte de volgende gemeenten:
* Corbières
* Manosque (deels, hoofdplaats)
* Sainte-Tulle
# Komm, gib mir deine Hand / Sie liebt dich

Komm, gib mir deine Hand en Sie liebt dich zijn twee liederen van The Beatles die respectievelijk de A-kant en de B-kant vormen van een single uit 1964. Het zijn vertalingen van eerder nummers, I Want to Hold Your Hand en She Loves You, geschreven door John Lennon en Paul McCartney. De vertalingen naar het Duits werden verzorgd door de Luxemburgse musicus Camillo Felgen onder het pseudoniem van Jean Nicolas.

## Achtergrond en opname

Het West-Duitse onderlabel van EMI Records, Odeon Records, overtuigde producer George Martin en manager Brian Epstein om Duitse versies van grote Beatles-hits op te nemen. Tijdens een marathon-concertseizoen in de Olympia te Parijs speelden The Beatles vijftien dagen lang twee à drie shows iedere dag in januari en februari 1964. Op 29 januari doken The Beatles de EMI Pathé-Marconi Studios te Boulogne-Billancourt binnen om zangpartijen van Komm, gib mir deine Hand en Sie liebt dich op te nemen. Voor Komm, gib mir deine hand waren elf takes nodig. De nieuwe zangpartij werd toegevoegd aan de originele ritmepartij van I Want to Hold Your Hand van 17 oktober 1963. Voor Sie liebt dich waren veertien takes nodig en namen The Beatles het hele nummer opnieuw op. Er werd geen gebruik gemaakt van de originele opnames van She Loves You. Ook het (Engelstalige) lied Can't Buy Me Love werd die dag opgenomen.

## Muzikanten
### Komm, gib mir deine Hand

* George Harrison — zang, leadgitaar, handgeklap
* John Lennon — zang, ritmegitaar, handgeklap
* Paul McCartney — zang, basgitaar, handgeklap
* Ringo Starr — drums, handgeklap
* George Martin - producer
* Norman Smith - technicus

### Sie liebt dich

* George Harrison — zang, leadgitaar
* John Lennon — zang, ritmegitaar
* Paul McCartney — zang, basgitaar
* Ringo Starr — drums
* George Martin - producer
* Norman Smith - technicus
Voetnoten
* ↑ (en) Lewisohn, Mark (1992). The Complete Beatles Chronicle. Harmony Books, New York, 143. ISBN 0-517-58100-0.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Komm, gib mir deine Hand / Sie liebt dich op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Heteromysis nouveli

Heteromysis nouveli is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Brattegard.
# Melanotus americanus

Melanotus americanus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1806 door Herbst.