OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hysudra hades

Hysudra hades is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door De Nicéville.
# Holophysis

Holophysis is een geslacht van vlinders van de familie tastermotten (Gelechiidae).

## Soorten

* H. anoma Walsingham, 1910
* H. autodesma Meyrick, 1918
* H. auxiliaris Meyrick, 1918
* H. barydesma Meyrick, 1918
* H. emblemella (Clemens, 1860)
* H. quadrimaculata Walsingham, 1910
* H. stagmatophoria Walsingham, 1910
* H. tentatella (Walker, 1864)
* H. xanthostoma Walsingham, 1910
# Hysterocrates gigas

Hysterocrates gigas is een spinnensoort uit de familie van de vogelspinnen (Theraphosidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1897 gepubliceerd door Reginald Innes Pocock.
# Leuckartiara octona

Leuckartiara octona is een hydroïdpoliep uit de familie Pandeidae. De poliep komt uit het geslacht Leuckartiara. Leuckartiara octona werd in 1823 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fleming.

## Beschrijving

Van deze soort is alleen de medusafase bekend. De bel van de poliep kan 2 cm lang worden en is hoger dan breed. De punt is wat spits. De vier radiale kanalen zijn breed en lintachtig met licht gekartelde randen. De lange tentakels groeien in paren, jonge exemplaren hebben slechts één paar tentakels. Volwassenen met 14 paren zijn waargenomen. De kwal verschijnt meestal tussen april en oktober, meestal later naarmate je verder naar het noorden gaat.

## Verdeling

Deze soort is echt kosmopolitisch, bekend van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee, evenals de Indo-Pacifische Oceanen. Het kan worden gevonden op elke diepte waar de stroming het kan brengen.
* WoRMS (2011). Leuckartiara octona (Fleming, 1823). In: Schuchert, P. World Hydrozoa database. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species.
* Kåre Telnes, Athecate Hydroid: Leuckartiara octona. The Marine Flora & Fauna of Norway. Gearchiveerd op 14 november 2021. Geraadpleegd op 14 november 2021.
* ↑ Fleming, J., 1823. Gleanings of natural history, gathered on the coast of Scotland during a voyage in 1821. Edinb. Phil. J. 8: 294-303
# Jack McCulloch

James K. McCulloch (Winnipeg, Manitoba, 15 augustus 1872 - januari 1918) was een Canadees langebaanschaatser.
Jack McCulloch werd op het WK Allround van 1897 wereldkampioen en was daarmee de opvolger van Jaap Eden. Op het kampioenschap won de Noor Alfred Næss de eerste afstand (500 meter) en de McCulloch de tweede afstand (5000 meter). De regel in de beginjaren van het WK Allround schreef voor dat de schaatser die drie van de vier afstanden won zich wereldkampioen mocht noemen. Hierdoor waren alleen Næss en McCulloch in de race voor de titel. De derde afstand werd uiterst spannend doordat de twee schaatsers beide de snelste tijd schaatsten. Een skate-off moest de winnaar van deze afstand aanwijzen. In de skate-off klopte McCulloch de Noor en bleef als enige over in de race voor de titel wereldkampioen allround. De 10.000 meter werd een gemakkelijke prooi voor de Canadees, mede omdat er nog maar drie tegenstanders deelnamen aan de afsluitende afstand.
Naast schaatsen deed McCulloch ook aan ijshockey (Winnipeg Victorias), wielrennen en roeien.

## Resultaten

| Jaar | WK Allround |
| 1897 | 1 |

### Medaillespiegel

| kampioenschap | goud 1 | zilver 2 | brons 3 |
| WK Allround | 1 | 0 | 0 |

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 48,2 | 5 mei 1897 | Montreal |
| 1000 meter | 1.47,0 | ? ? 1894 | St Paul |
| 1500 meter | 2.40,8 | 6 februari 1897 | Montreal |
| 5000 meter | 9.25,4 | 10 februari 1897 | Montreal |
| 10.000 meter | 20.02,4 | 6 februari 1897 | Montreal |
* (de) Resultaten van McCulloch op DESG.de
* Jack McCulloch op SchaatsStatistieken.nl
# Frangokastello

Frangokastello (Grieks: Φραγκοκάστελλο, Frankenkasteel) is een fort en plaatsje aan de zuidkust van het Griekse eiland Kreta. Het ligt in de gemeente (dimos) Sfakia.

## Geschiedenis

Het Venetiaanse fort werd gebouwd in 1371. Oorspronkelijk werd het genoemd naar de heilige Nikitas. Later kreeg het de naam Frangokastello; kasteel van de Franken. De Franken was in de Middeleeuwen in het oostelijke Middellandse Zeegebied een gebruikelijke naam voor West-Europeanen, waarbij de Venetianen ook ingedeeld werden.
Tijdens de Turkse overheersing van Kreta was Frangokastello meermaals het toneel van bloedige gevechten. In 1771 was het de plek waar de Griekse verzetsheld Daskalogiannis met zijn troepen heenvluchtte, nadat Chora Sfakion in handen was gevallen van de Turken. Hij gaf zich na belegering noodgedwongen over en werd kort daarna in Iraklion geëxecuteerd. In 1828, tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog, bezetten opstandelingen onder leiding van Hatzimichalis Dalianis het fort, waarna ze belegerd werden door de Turkse leider Mustafabey. Dalianis en 385 van zijn mannen kwamen hierbij om het leven. Toen andere Griekse groeperingen de Turkse troepen aanvielen, kwamen ook 800 Turken om het leven, waarna Mustafabey de overgebleven Kretenzische strijders een vrije aftocht gaf.

## Ligging

Het fort ligt op een kleine vlakte aan de voet van het Kryoneritisgebergte. Sinds de jaren 90 is er sprake van enige toeristische ontwikkeling in de directe omgeving van het fort; er zijn hotels, appartementen en restaurants gebouwd en er is een klein haventje aangelegd. Bij Frangokastello ligt een breed zandstrand.

## Foto's

* Fort
# Gonomyia (Leiponeura) luteimarginata

Gonomyia (Leiponeura) luteimarginata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Oriëntaals en Australaziatisch gebied.
# Imperial War Museum

Imperial War Museum, vrij vertaald: "Oorlogsmuseum van het Britse rijk", is een museum in Londen.

## Geschiedenis

Het museum werd opgericht in 1917, aanvankelijk ter herdenking van de gevallenen in de Eerste Wereldoorlog. Toen het oorspronkelijke onderkomen in vlammen opging (30 november 1936) moest een nieuw onderkomen gevonden worden. Dit werd een gebouw aan de Lambeth Road in Southwark, dat daarvoor een psychiatrisch instituut was geweest, Bethlem Royal Hospital, ook bekend als Bedlam Hospital.
Vanaf 1939 begon men met het aanleggen van een collectie Tweede Wereldoorlog-materiaal en vanaf 1953 werd het beleid uitgebreid voor het materiaal van alle oorlogen van het Verenigd Koninkrijk
Het museum leverde materiaal voor de documentairefilm They Shall Not Grow Old uit 2018.

## Locaties

* Het hoofdmuseum te London te Lambeth Road.
* Het Imperial War Museum North te Manchester.
* Het Imperial War Museum te Duxford is het grootste luchtvaartmuseum in Groot-Brittannië.
* Het museumschip HMS Belfast, een lichte kruiser uit de Tweede Wereldoorlog die op de Theems ligt bij de Tower Bridge, aan de andere oever tegenover de Tower of London.
* Churchill Museum and Cabinet War Rooms.

## Fotogalerij

* P-51 Mustang
* P-51 Mustang
* Spitfire
* Focke-Wulf Fw 190
* M3 Grant
* M4 Sherman
* Jagdpanther tank destroyer
* Duitse V1
* Fragment van de Berlijnse Muur
* Spionage en SAS
* Koreaanse Oorlog
* HMS Belfast

## Externe link

* Imperial War Museum
# Holophysis barydesma

Holophysis barydesma is een vlinder uit de familie van de tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Meyrick.
# Hypoganus sulcicollis

Hypoganus sulcicollis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1833 door Say.
# Lichte daguil

De lichte daguil (Heliothis viriplaca) is een dagactieve nachtvlinder uit de familie Uilen (Noctuidae).

## Kenmerken

De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen de 25 en 30 millimeter, de voorvleugellengte bedraagt 13 tot 15 millimeter. Deze uil heeft een zandkleurig bruine voorvleugel met een donkere middenband, waarin de niervlek als een donkere vlek is opgenomen. Langs de binnenzijde van de golflijn bevindt zich een donkere schaduw, die zich bij de binnenrand vaak uitstrekt tot aan de middenband. Langs de voorrand bevindt zich een donkere vlek aan het uiteinde van de golflijn.
De rups heeft een lengte tot 42 mm. Het lichaam zeer variabel in kleur van verschillende tinten groen tot roodachtig bruin, rozeachtig of purperachtig, gewoonlijk met een fijne tekening van gele spikkels en streepjes. Over de rug lopen twee gele lengtestrepen en over de spiracula een gele lengteband, die langs de onderrand een witte zoom heeft. De kop is lichtgroen of bruin met zwarte stipjes.

### Gelijkende soorten

De heidedaguil (H. maritima) heeft in het wortelveld een donkere schouderstreep en de binnenrand van de donkere middenband is dieper geknikt; bovendien heeft deze soort een voorkeur voor heidegebieden. Ook de gouden daguil (Synthymia fixa) lijkt op de lichte daguil. Een lichte lijn dwars door de middenband, die echter niet altijd bij de gouden daguil te zien is, komt bij de lichte daguil nooit voor.

## Levenscyclus

De rups is te vinden van juli tot oktober. De rups leeft op de bloemen en de onrijpe zaden van de waardplant. De soort overwintert als pop in een losse cocon op of in de grond. De soort vliegt van half mei tot eind augustus in twee generaties. De vlinders vliegen overdag bij zonnig weer en bezoeken bloemen van onder andere slangenkruid en klaver; ze schieten vaak snel van de ene bloem naar de andere. De vlinders zijn ook ´s nachts actief en komen op licht.
De waardplanten zijn allerlei kruidachtige planten, zoals uit de geslachten Crepis, Trifolium, Silene, Ononis en Centaurea.

## Voorkomen

De lichte daguil komt voor van Noordwest-Afrika en de Canarische eilanden via heel Europa en grote delen van Azië tot Japan, Korea, Sachalin en naar het zuiden tot Kasjmir en Burma. In Scandinavië vooral als trekker maar in Zuid-Engeland, Zuid-Zweden en Denemarken als standvlinder. In Nederland zeldzaam, vooral aanwezig in de duinen. In België beperkt tot Wallonië, zeer zeldzaam en zeer lokaal in de Gaume. Uit de kalkstreek ontbreken recente waarnemingen.
De habitat bestaat vooral uit graslanden en braakliggende akkers.
* Taxonomische informatie over Heliothis viriplaca bij Fauna Europaea.
* Lichte daguil bij De Vlinderstichting
* Deze informatie, of een eerdere versie hiervan, is grotendeels overgenomen van de website van de Vlinderstichting (geraadpleegd 14 augustus 2017), waarvan de tekst is vrijgegeven onder de Creative Commons licentie CC-BY-SA 3.0.
# Franière

Franière is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Floreffe in de provincie Namen, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december
Deelgemeenten: Floreffe · Floriffoux · Franière · Soye Overige dorpen: Buzet · Sovimont Belgische gemeenten · arrondissement Namen · provincie Namen · Wallonië
# Glypta delicata

Glypta delicata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1988.
# Hysudra selira

Hysudra selira is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Moore.
# Imperial Star Destroyer

De Imperial Star Destroyer (letterlijk 'keizerlijke sterrenvernietiger') is een fictief ruimteschip uit de filmserie Star Wars. De typische wigvorm van dit schip heeft ervoor gezorgd dat het een van de herkenbaarste grote ruimteschepen is uit het Star Wars-universum. Deze ruimteschepen vormen de basis van de keizerlijke vloot, en met hun lengte van 1,6 kilometer zijn ze erg indrukwekkend. De toch al grote ruimteschepen hebben ook een enorme brug achter op het schip, waarop de twee hoofdschildgeneratoren staan.
Zij zijn uitgerust met 60 ionenkanonnen en 60 turbolasers, en hebben 72 TIE Fighters aan boord, onderverdeeld in groepen van twaalf. Daarnaast hebben zij standaard 9700 grondtroepen (zoals AT-AT's en AT-ST's) aan boord voor de invasie van planeten.

## Varianten

De Imperial-klasse is ontstaan uit verschillende ontwerpen van Star destroyers. Vooral de Victory- en de Venator-klassen hebben een grote rol gespeeld in het ontwerp van de Imperial-klasse.
Al deze varianten zijn ontworpen door het fictieve bedrijf Kuat Drive Yards.
# Hoplocampa ariae

Hoplocampa ariae is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Benson.
# Hypomares

Hypomares is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Thomson.

## Soorten

Hypomares omvat de volgende soorten:
* Hypomares brunneus (Thomson, 1858)
* Hypomares robustus (Jordan, 1894)
* Hypomares vittatus Aurivillius, 1893
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Lexus LS

De Lexus LS was het allereerste type sedan type van het Japanse automerk Lexus, de luxe divisie van Toyota. Lexus zette in op het onderscheid maken met hun directe concurrenten door geen opties aan te bieden, maar alle mogelijke luxe te geven. Zo waren een automatische versnellingsbak, luchtvering rondom, airco, elektrische ramen en stoelen standaard.

## Eerste generatie (1989-1994)

De eerste generatie Lexus LS 400 (UCF10) werd in de periode mei 1989 - november 1994 geproduceerd en verkocht. In begin werd het in Japan verkocht onder de naam Toyota Celsior. Deze generatie LS 400 heeft een 245 pk sterke V8-benzinemotor van 4,0 liter. De modellen van september 1992 tot en met 1994 (UCF 11) waren doorontwikkelde versies met dezelfde motor als voorheen maar met wijzigingen zoals grotere remmen en een digitale kilometerteller (voorheen analoog).

## Tweede generatie (1995-2000)

De tweede generatie Lexus LS 400 (UCF20) werd in de periode 1994-2000 geproduceerd en verkocht. Deze generatie LS 400 heeft een 260 pk sterke V8-benzinemotor van 4,0 liter. De modellen van september 1997 tot en met januari 2000 (UCF21) waren een doorontwikkelde versie met een 290 pk sterke V8-benzinemotor van 4,0 liter. De laatste productie van de LS 400 werd als de Platinum Series op de markt gebracht in samenwerking met de American Express Platinum Card.

## Derde generatie (2000-2006)

De Lexus LS 430 (UCF30) werd in de periode januari 2000-2006 geproduceerd en verkocht. De LS 430 heeft een 281 pk sterke V8-benzinemotor van 4,3 liter. Vanaf november 2003 werd de "standaarduitvoering" vervangen door de nog luxere Executive en President, motorisch kreeg hij een 6e versnelling.

## Vierde generatie (2006-2017)

De Lexus LS omvat twee uitvoeringen: de hybride-uitvoering LS 600h (UVF45) en de normale benzine-uitvoering LS 460 (USF40).
De motor uit de LS 460 is een 380 pk sterke V8-benzinemotor van 4,6 liter. De LS 600h heeft zowel een benzine- als een elektromotor, die samen goed zijn voor 445 pk. De LS 460 en LS 600 zijn er ook limousine uitvoeringen die worden aangeduid met LS 460 L en LS 600h L Landaulet (half open). Dit type hebben Prins Albert II en Charlene Wittstock gebruikt als trouwauto.
In 2009 en in 2012 kregen de wagens een facelift.

## Vijfde generatie (2017-heden)

De vijfde generatie van de Lexus LS omvat twee uitvoeringen: de hybride-uitvoering LS 500h (GVF50/55) en de benzine-uitvoering LS 500 (VXFA50/55).
Voor het eerst wordt er in de LS-serie geen V8-motor meer gebruikt. De LS 500h heeft een V6-benzinemotor in combinatie met een elektromotor, samen goed voor 359 pk. De LS 500, die pas sinds eind 2020 op de Europese markt aangeboden wordt, beschikt over een 417 pk sterke V6-benzinemotor van 3,5 liter.
In 2020 kregen de wagens een facelift.

## Fotogalerij

* Eerste generatie, Lexus LS 400 (UCF10)
* Tweede generatie, Lexus LS 400 (UCF20)
* Derde generatie, Lexus LS 430 (UCF30)
* Vierde generatie, Lexus LS 460 (USF40)
* Vijfde generatie, Lexus LS 500 (VXFA55)
Leverbaar in Nederland en België: ES · LC · LS · NX · RX · RZ · UX Alleen leverbaar buiten Nederland en België : CT · GX · IS · LM · LX · RC Niet meer leverbaar: GS · HS · LFA · SC
# Jaap Kruizingabrug

Jaap Kruizingabrug (brug 335) is een vaste brug in Amsterdam-Oost.
De brede verkeersbrug met een relatief breed voetpad, is gelegen in het noordelijke verlengde van Radioweg. Ze overspant de Molenwetering en verbindt beide kades van het Galileïplantsoen. Ten noorden van de brug ligt het gemeentelijk monument Vijfde Montessorischool, Watergraafsmeer (Galileïplantsoen 37-39/Herschelstraat 2-4). De brug over een brede duiker, komt uit de pen van Piet Kramer en dateert van ongeveer 1928. Ze kostte destijds samen met drie andere bruggen over de Molenwetering 60.000 gulden. De brug is door Kramer gebouwd in de Amsterdamse Schoolstijl. Het bouwwerk heeft de typische kenmerken van Kramer. Een daarvan is de mengeling van baksteen en natuursteen in de vorm van graniet, die hier ook is toegepast in de dragende pijlers van de brug. Door de wisseling van bouwmateriaal ogen deze pijlers als een stapel damstenen. De voor Kramer gebruikelijke balustrades bestaan uit een lage metselwerk van baksteen met natuurstenen blokjes met daarop een siersmeedijzeren lint als leuning. Er zit daarbij een scheiding tussen de landhoofden en de brug zelf.
De brug is wat ontwerp betreft het zusje van de bruggen 336, 337 en 338, die er bijna hetzelfde uitzien. Als enige van de vier is de brug vernoemd. De brug is in 2015 vernoemd naar Jaap Kruizinga (1913-1996), onderwijzer en schrijver van boeken over Amsterdam (XYZ van Amsterdam en Amsterdam, stad der duizend bruggen) in het algemeen en over de Watergraafsmeer in het bijzonder. Bovendien was hij een van de medeoprichters van de Vereniging voor Heemkennis "Ons Amsterdam".
* Bruggen van Amsterdam
* Sebas Baggelaar, Pim van Schaik, Piet Kramer, Bruggenbouwer van de Amsterdamse School, 2016, ISBN 9789079156313
* Het Geheugen van Oost
<<< · 300 · 301 · 302 · 303 · 304 · 305 · 306 · 307 · 308 · 309 · 310 · 311 · 312 · 313 · 314 · 315 · 316 · 317 · 318 · 320 · 321 · 322 · 323 · 324 · 325 · 327 · 328 · 330 · 331 · 332 · 333 · 334 · 335 · 336 · 337 · 338 · 339 · 340 · 341 · 342 · 343 · 344 · 345 · 346 · 347 · 348 · 349 · 350 · 351 · 352 · 353 · 354 · 355 · 356 · 357 · 358 · 359 · 360 · 361 · 362 · 363 · 364 · 365 · 366 · 367 · 368 · 371 · 372 · 373 · 374 · 375 · 376 · 377 · 378 · 379 · 380 · 381 · 382 · 383 · 385 · 386 · 387 · 388 · 389 · 390 · 391 · 392 · 393 · 394 · 395 · 396 · 397 · 398 · 399 · >>>
Brugnummers 319, 326, 329 (tijdelijke duiker in de Ringspoordijk), 369, 370, 384 zijn niet (meer) vergeven.
# Frangivento

Frangivento is een Italiaans automerk dat is opgericht in 2016 en dat gespecialiseerd is in sportwagens. Het hoofdkantoor is gevestigd in Turijn. Alle auto's van Frangivento worden met de hand gebouwd.

## Modellen

* Asfane
* Asfane DieciDieci
* Sorpasso
* Sorpasso GTXX
* GT65
* ↑ FV Frangivento Sorpasso is nieuwe Italiaanse supercar. AutoWeek (5 april 2021). Gearchiveerd op 7 juli 2022. Geraadpleegd op 15 augustus 2024.
# Goose Bay (Newfoundland)

Goose Bay is een baai van 32,5 km² van het Canadese eiland Newfoundland. De baai is een lange, smalle zij-arm van Clode Sound, dat op zijn beurt een zij-arm van Bonavista Bay is.

## Geografie

Goose Bay is een zij-arm van Clode Sound, de langste zij-arm van Newfoundlands Bonavista Bay. Goose Bay is 15 km lang en gemiddeld minder dan 3 km breed. Het enige eiland met een zekere grootte is het zuidelijk gelegen Shag Island (6 ha).
Er liggen zeven plaatsen aan de oevers van de baai. Het betreft Canning's Cove, Musgravetown en Bloomfield aan de westzijde en Lethbridge, Brooklyn, Portland en Jamestown aan de oostzijde.
# Højer

Højer kan verwijzen naar:
* Højer (plaats), plaats in Denemarken
* Højer (parochie), parochie in Denemarken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Højer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# In den Brand

In den Brand is een bosreservaat en natuurgebied in de Belgische gemeente Hechtel-Eksel. Het bevindt zich ten noordwesten van Hechtel en ten oosten van een uitgestrekt militair oefenterrein dat als het Kamp van Beverlo bekendstaat. Ten zuiden van de N73 ligt het Gemeentebos Hechtel-Eksel. Het gebied maakt deel uit van het bosrijk gebied Bosland en staat ook wel als Hechtelse Bergen bekend. Sinds 2023 maakt het gebied deel uit van Nationaal Park Bosland.
Vroeger bestond dit gebied uit open heidevelden en stuifzandduinen. Mede om zich tegen het zand te beschermen en om over brandhout te beschikken werd naaldhout aangeplant. Dit verklaart de naam van het gebied. Ook eikenstoven werden daartoe tussen 1850 en 1900 geplant. Het gebied omvat unieke landduinen en heeft afwisselend landschap van hoge duinen, loofbossen en naaldbossen. Het dankt haar naam aan het feit dat er brandhout werd gehaald. Aan de ingang van het gebied is een picknickplek met enkele reuzeninsecten in hout aangelegd. Er zijn verschillende wandelroutes aangegeven.
# Hoplocampa fulvicornis

Hoplocampa fulvicornis is een vliesvleugelig insect uit de familie van de bladwespen (Tenthredinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1801 door Panzer.
# Hypoponera hawkesi

Hypoponera hawkesi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Bolton & Fisher.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Lexus LC

De Lexus LC is een sportauto van het Japanse automerk Lexus die in 2017 op de markt werd gebracht. De LC is de opvolger van de Lexus SC die zeven jaar geleden uit productie ging. De auto is op de markt gezet als een alternatief voor de Aston Martin DB11 en BMW 8-serie.
Vanaf 2019 is de auto ook als cabriolet verkrijgbaar.

## Design

De auto is geïnspireerd op het LF-LC Concept, die in 2012 voor het eerst te zien was. Op dit model is de LC ook erg gebaseerd.

## Uitvoeringen
### LC 500

De LC 500 is de sportiefste en benzine versie van de LC. De LC gebruikt als hoofdaandrijving een 5,0-liter V8-motor, die 477 pk en 540 Nm produceert. De LC 500 is uitgerust met een tientraps automatische versnellingsbak. De LC 500 accelereert stilstand tot 100 km/u in 4,7 seconden en bereikt hiermee een top van 270 km/u.

### LC 500h

De LC 500h is de hybride uitvoering van de LC. Deze gebruikt de 3,5-liter V6-motor en lithium-ion-accu die 354 pk en 500 Nm produceert. De lithium-ion-accu heeft 44 kilowatt en 1.1 kilowatt /uur. Hiermee kan de batterij 6 km rijden.

## Afbeeldingen

Leverbaar in Nederland en België: ES · LC · LS · NX · RX · RZ · UX Alleen leverbaar buiten Nederland en België : CT · GX · IS · LM · LX · RC Niet meer leverbaar: GS · HS · LFA · SC