OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ærøskøbing (parochie)

Ærøskøbing is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Ærø. De parochie maakt deel uit van het bisdom Funen en telt 935 kerkleden op een bevolking van 1017 (2004).
De parochie was tot 1970 deel van Ærø Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Ærøskøbing. Deze ging in 2007 op in de fusiegemeente Ærø.
Ærøskøbing · Agedrup · Allerup · Allesø · Allested · Ansgar · Årslev · Årup · Asperup · Assens · Åstrup · Åsum · Aunslev · Avernakø · Bagenkop Kirkedistrikt · Bågø · Balslev · Barløse · Bederslev · Bellinge · Birkende · Bjerreby · Bogense · Bolbro · Bøstrup · Bovense · Brændekilde · Brahetrolleborg · Bregninge · Bregninge · Brenderup · Broholm · Brudager · Brylle · Dalby · Dalum · Davinde · Diernæs · Drejø · Dreslette · Drigstrup · Dyrup · Egense · Ejby · Ejlby · Ellested · Ellinge · Espe · Faaborg · Fangel · Fjelsted · Flemløse · Flødstrup · Fodslette · Føns · Fraugde · Fredens · Fredens · Frørup · Fuglsbølle · Gamborg · Gamtofte · Gelsted · Gestelev · Gislev · Glamsbjerg Kirkedistrikt · Grindløse · Gudbjerg · Gudme · Guldbjerg · Hans Tausens · Hårby · Harndrup · Hårslev · Håstrup · Heden · Hellerup · Helnæs · Herrested · Herringe · Hesselager · Hillerslev · Hjadstrup · Hjallese · Hjulby Kirkedistrikt · Højby · Holevad · Horne · Hou · Humble · Hundstrup · Husby · Indslev · Jordløse · Kærum · Kauslunde · Kerte · Kerteminde · Kirkeby · Klinte · Kølstrup · Køng · Korsløkke · Korup · Krarup · Krogsbølle · Kullerup · Kværndrup · Landet · Langå · Lindelse · Longelse · Lumby · Lunde · Lunde · Lundeborg Kirkedistrikt · Lyø · Magleby · Marslev · Marstal · Melby · Mesinge · Middelfart · Munkebjerg · Munkebo · Næsby · Næsbyhoved-Broby · Nørre Aaby · Nørre Broby · Nørre Højrup · Nørre Lyndelse · Nørre Næraa · Nørre Sandager · Nørre Søby · Norup · Nyborg · Øksendrup · Ollerup · Ørbæk · Ore · Ørslev · Ørsted · Orte · Øster Hæsinge · Øster Skerninge · Østrup · Otterup · Oure · Paarup · Padesø Kirkedistrikt · Ravnebjerg Kirkedistrikt · Refsvindinge · Revninge · Ringe · Rise · Roerslev · Røjleskov Kirkedistrikt · Rolfsted · Rønninge · Rørup · Rudkøbing · Rynkeby · Ryslinge · Særslev · Sandager · Sanderum · Sandholts Lyndelse · Sankt Hans · Sankt Jørgens · Sankt Knuds · Sankt Nikolaj · Seden · Simmerbølle · Skamby · Skårup · Skeby · Skellerup · Skovby · Skrøbelev · Skydebjerg · Snøde · Søby · Søby · Søllested · Søllinge · Sønder Broby · Sønder Højrup · Sønder Nærå · Sønderby · Søndersø · Sørup · Stenløse · Stenstrup · Stige Kirkedistrikt · Stoense · Strib-Røjleskov · Strynø · Stubberup · Svanninge · Svindinge · Taarup Kirkedistrikt · Tanderup · Thomas Kingos · Thurø · Tommerup · Tornbjerg · Tranderup · Tranekær · Tryggelev · Tullebølle · Turup · Tved · Ubberud · Udby · Uggerslev · Ulbølle · Ullerslev · Vantinge · Vedtofte · Veflinge · Vejlby · Vejle · Vejstrup · Verninge · Vester Åby · Vester Hæsinge · Vester Skerninge · Viby · Vigerslev · Vindinge · Vissenbjerg · Vollsmose · Vor Frue · Vor Frue
# Terellia virens

Terellia virens is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Loew.
# Setodes chrysoplitis

Setodes chrysoplitis is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Trialeurodes bellissima

Trialeurodes bellissima is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Sampson & Drews in 1940.
# Theodorus van Gadara

Theodorus van Gadara (Oudgrieks: Θεόδωρος Γαδαρεύς / Theódōros Gadareús) was een emi­nent retoricus in de tijd van Augustus.

## Leven

Zijn bijnaam geeft zijn geboorteplaats, Gadara, aan in het land ten oosten van de Jordaan. Van hem werd beweerd dat hij oorspronkelijk een slaaf was geweest. Hij schijnt zich in Rhodos te hebben gevestigd, waar Tiberius, de later princeps, tijdens zijn terugtrekking (van 9 v.Chr. tot 2 n.Chr.) op dat eiland, tot zijn toehoorders behoorde. Volgens de Suda had hij zich ook gevestigd te Rome, waar hij de rivaal van de redenaars Polemon en Antipater was. Of zijn vestiging in Rome voorafging aan zijn verblijf op Rhodos is onduidelijk: het is waarschijnlijk dat dit zo was, en dat Tiberius in zijn jeugd onderricht van hem kreeg in de retoriek, alsook toen hij al ouder was, tijdens zijn terugtrekking op Rhodos. Door deze vooronderstelling kunnen we Quintilianus' stelling in verband brengen met volgende opmerkelijke passage bij Suetonius: — « Zijn (Tiberius') wrede en rancuneuze natuur openbaarde zich al in zijn jongensjaren. Theodorus van Gadara schijnt hem het eerst scherp doorzien te hebben en hem met een treffend beeld te hebben gekarakteriseerd . Hij noemde hem namelijk dikwijls als hij hem de les las "modder aangelengd met bloed" (πηλὸν αἵματι πεφυρμένον / pēlòn aímati pephyrménon). »
Theodorus was een van de meest vooraanstaande retorici van zijn tijd en was zelfs de stichter van een school van retorici die "Theodorei" werden genoemd, om hen te onderscheiden van de "Apollodorei", of volgers van Apollodorus van Pergamus, die de leraar van Gaius Octavius (de later Augustus) in Apollonia was geweest. Hermagoras de retoricus, bijgenaamd Carion, was een leerling van Theodorus.
Antonius, een zoon van Theodorus van Gadara, werd ten tijde van Hadrianus senator.

## Werken

Theodorus schreef verscheidene werken. De Suda en Eudocia vermelden volgende werken:
* Περὶ τῶν ἐν φωναῖς ζητουμένων γ´ / Libri tres de iis quae vocibus quaeruntur.
* Περὶ ἱστορίας ά / De Historia Liber unus.
* Περὶ Θέσεως ἕν / De Thesi Liber unus.
* Περὶ διαλέκτων ὁμοιότητος καὶ ἀποδείξεως β´ / De Dialectorum Similitudine et Demonstratione Libri duo.
* Περὶ πολιτείας β´ / De Republica Libri duo.
* Περὶ Κοίλης Συρίας ά / De Coele-Syria Liber unus.
* Περὶ ῥήτορος δυνάμεως ά / De Facultate Oratoris Liber unus.
Daarnaast zou hij nog andere werken hebben geschreven. Deze lijst toont dat Theodorus een man van velerlei vaardigheden was. Zijn werken zijn allemaal verloren gegaan: een aantal fragmenten zijn bewaard gebleven bij Quintilianus, wiens frequent referenties naar of citaten van Theodorus) de reputatie die deze genoot aantonen. Hij wordt ook geciteerd door Pseudo-Longinus, Theon, en mogelijk ook door Demetrius, die hem Phalereus noemt.
(Langbaine, ad Longin. 2, p. 24, ed. Oxford, 1638. Menag., ad Diog. Laërt. II 104. Fabric., Bibl. Graec., VI, p. 139, X, p. 387.)
# Stopplaats Den Ham

Stopplaats Den Ham is een voormalige stopplaats aan de staatslijn K tussen Amsterdam Centraal en Den Helder. De stopplaats was geopend van 8 november 1883 tot 1 februari 1887.
# Tilesina gibbosa

Tilesina gibbosa is een straalvinnige vissensoort uit de familie van harnasmannen (Agonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Schmidt.
# Terellia tussilaginis

Terellia tussilaginis is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Fabricius.
# Setodes crossotus

Setodes crossotus is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Trixiceps

Trixiceps is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Villeneuve.
# Triaenodes patroklos

Triaenodes patroklos is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Theodorus de Studietkerk

De Kerk van de heilige Theodorus de Studiet (Russisch: Храм преподобного Феодора Студита) of Kerk van het Smolensk icoon van de Moeder van God (Церковь Иконы Божией Матери Смоленская) is een Russisch-orthodox kerkgebouw in het centrum van Moskou.

## Geschiedenis

De kerk werd in de jaren 1624-1626 door patriarch Filaret als kloosterkerk gebouwd. Voordien stond op de plaats een kerk, waarvan men veronderstelt dat gebouw was na de Confrontatie aan de Oegra tussen de legers van grootvorst van III van Moskovië en Ahmed Khan van de Grote Horde. De ontmoeting van beide legers aan de oevers van de Oegra resulteerde in de plotselinge terugtrekking zonder slag of stoot van de Tataren en wordt beschouwd als het einde van Tataarse heerschappij over Rusland.
Na de afschaffing van het klooster in 1709 (de monniken verhuisden naar het Novinsky-klooster), werd de kerk in 1712 een gewone parochiekerk.
De Russische generaal Aleksandr Soevorov kerkte ooit in de Theodorus de Studietkerk en bij de kerk werden zijn verwanten begraven. Tijdens de brand van Moskou in 1812 raakte de kerk zwaar beschadigd. Herbouw van de kerk vond in empirestijl plaats. In plaats van de vijf koepels op het kerkdak kreeg de kerk er één centrale koepel.
Tijdens de Sovjetjaren werd de kerk in de jaren '20 van de 20e eeuw gesloten en verbouwd. Het interieur ging verloren. De vrijstaande klokkentoren met tentdak, een van de eerste in haar soort in Moskou, werd in 1929 verwoest en tot op de eerste verdieping afgebroken. In de jaren '70 kreeg het onderzoeksinstituut van het Ministerie voor de Voedingsmiddelenindustrie in de USSR er onderdak. In de jaren 1984-1994 liet men de kerk restaureren met de bedoeling om er het Soevorov-museum in te huisvesten. De kerk keerde echter terug naar de Russisch-orthodoxe kerk in 1991. Tegenwoordig bezit de kerk weer vijf koepels.

## Externe link

* (ru) Website Theodorus de Studietkerk, Moskou
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Храм Преподобного Феодора Студита у Никитских ворот op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Strijd tussen Liefde en Kuisheid

De Strijd tussen Liefde en Kuisheid is een tussen 1503 en 1505 door Pietro Perugino vervaardigd schilderij dat zich bevindt in het Louvre te Parijs. Oorspronkelijk werd het gemaakt voor de studiolo van Isabella d’Este in het Hertogelijk Paleis te Mantua, Italië.

## Geschiedenis

Het schilderij is het 3e in een serie van 7 die Isabella d’Este liet maken, na de doeken door Mantegna: de Parnassus (1497) en de Triomf van de Deugd (1499-1502). Het onderwerp voor het werk kwam misschien van de poëet en adviseur van Isabella, Paride da Ceresara. Hierover is veel documentatie bewaard gebleven vanwege de veelvuldige correspondentie tussen Isabella en Perugino, die op dat moment actief was in de werkplaats te Florence. Het literaire thema, dat op alle onderdelen was uitgewerkt, werd in een akte vastgelegd waarbij ook een tekening werd opgenomen waarop de schilder zich moest baseren. Volgens het zeer gedetailleerde programma mocht de schilder enkele minder belangrijke episodes weglaten, maar was het hem absoluut verboden zelf verzonnen figuren toe te voegen of wijzigingen door te voeren. Toen hij in plaats van een geklede Venus een naakte had geschilderd, liet Isabella hem dan ook via haar adviseurs - die de werkplaats van de schilder regelmatig bezochten - weten dat zij daar absoluut niet mee akkoord ging.
Toen het schilderij in 1505 werd afgeleverd, was Isabella er niet helemaal tevreden over. Ze was van mening dat het mooier geweest zou zijn als het in olieverf zou zijn uitgevoerd, terwijl er echter juist volgens haar expliciete instructies tempera was gebruikt om in de stijl van Mantegna te blijven. Daarnaast had Perugino zich waarschijnlijk ongemakkelijk gevoeld bij het schilderen van een dergelijke intieme compositie, in plaats van een groot formaat werk te maken, hetgeen hij gewoon was te doen. De compositie komt dan ook een beetje chaotisch over, het ontwerp is minder in vergelijking met de 2 eerdergenoemde werken van Mantegna. Het geheel leverde de schilder dan ook niet meer dan 100 dukaten op.
Omstreeks 1627 werd het schilderij, tezamen met alle andere, door Carlo I di Gonzaga-Nevers geschonken aan kardinaal de Richelieu in Parijs, waarna ze terechtkwamen in de koninklijke collecties van Lodewijk XIV. Na de Franse Revolutie verhuisden ze naar het net opgerichte Louvre.

## Beschrijving en stijl

In een lieflijk landschap dat typisch is voor de Umbrische schilder, met lage heuvels die langzaamaan opgaan in de horizon, vindt de strijd plaats tussen de symbolische figuren die staan voor Liefde en Kuisheid, een thema dat aansluit bij dat van de andere werken in de studiolo. We zien veel mythische figuren, zoals Minerva, Diana, Venus, Anteros, nimfen, faunen, satyrs en putti. Tegen deze achtergrond ontwaren we verschillende mythologische episodes die verband houden met de overwinning van de Kuisheid op de vleselijke Liefde: Apollo en Daphne, Jupiter en Europa, Mercurius en Glaucus, Polyphemos e Galatea, Pluto en Persephone en Neptunus met de nimf die in een kraai verandert.
# Tim de Wit

Tim de Wit (Naarden, 10 maart 1981) is een Nederlands journalist.

## Levensloop

Zijn vader werkte bij de Gemeente Amsterdam met langdurig werklozen. De Wit studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en volgde een master Internationale betrekkingen aan de Universiteit Utrecht. Een deel van die studie volgde hij aan de Universiteit van Wes-Kaapland in Kaapstad. Tijdens de studie kreeg De Wit voor het eerst last van de ziekte van Crohn.
Vanaf 2007 werkt hij voor de Nederlandse Omroep Stichting (NOS) op de buitenlandredactie en als correspondent, achtereenvolgend in Zuid-Afrika, Duitsland en vanaf 2014 in het Verenigd Koninkrijk en Ierland, waar hij per juli 2021 zijn correspondentschap beëindigde.
Hij heeft ook gewerkt als sportverslaggever bij Eyeworks en bij De Gooi- en Eemlander.
De Wit schrijft voor de dagbladen Trouw en Het Parool en werkt voor het televisieprogramma Nieuwsuur. Daarnaast maakt hij sinds 2019 voor de Stichting Nederlandse Publieke Omroep (NPO) samen met historicus Arend Jan Boekestijn de wekelijkse podcast Europa draait door.
Vanaf januari 2022 presenteert hij samen met Sophie Derkzen het VPRO-programma Bureau Buitenland op NPO Radio 1. In juni 2022 bracht De Wit het boek Wankel koninkrijk uit. Sinds de zomer van 2022 presenteert hij incidenteel NOS Langs de Lijn of Langs de Lijn En Omstreken. Sinds november 2022 is hij presentator van het televisieprogramma Mediastorm.

## Bestseller 60

| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Wankel koninkrijk | 2022 | 21-06-2022 | 37 | 4 | |
* 1 2 Tim de Wit reist voor NOS als correspondent over de wereld. Sterren op TV (24 juni 2016). Gearchiveerd op 20 juli 2021. Geraadpleegd op 17 augustus 2021.
* 1 2 3 4 5 6 Marte van Santen, Correspondent Tim de Wit: 'Normaal praat ik hier nooit over'. Trouw (19 april 2020). Geraadpleegd op 17 augustus 2021. “Als ik eerlijk ben, vind ik het ook best spannend om zo open over mijn ziekte te vertellen. Normaal praat ik er zelden over.”
* ↑ Tim de Wit, 'Mr. Brexit' tegen wil en dank: Tim de Wit kijkt na 6,5 jaar terug. Nederlandse Omroep Stichting (NOS) (11 juli 2021). Geraadpleegd op 20 juli 2021.
* ↑ Tim de Wit. Het Parool. Geraadpleegd op 20 juli 2021.
* ↑ Jan Pieter Jansen, 'De jongere generatie heeft een veel positievere kijk op de EU'. HP/De Tijd (10 januari 2021). Geraadpleegd op 20 juli 2021.
* ↑ Tim de Wit wordt nieuwe presentator Bureau Buitenland. NPO Radio 1 (23 juni 2021). Geraadpleegd op 20 juli 2021.
* ↑ De Bestseller 60 | Tim de Wit. DeBestseller60.nl (2022). Geraadpleegd op 19 juni 2024.
# Thalassodes javensis

Thalassodes javensis is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Prout.
# Zygadenia martinclosas

Zygadenia martinclosas is een keversoort uit de familie Ommatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Soriano & Delclòs.
# Setodes carinatus

Setodes carinatus is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Triumph 3TA Legeruitvoering

De Triumph 3TA is een Britse motorfiets die werd geproduceerd tussen 1957–1966 door Triumph Engineering Co Ltd in Coventry.

## Geschiedenis

In 1957 kwam de Triumph Twenty-One uit met het “Unit construction”-motorblok (motorblok waarbij de versnellingsbak aan de motor vastzit), ontworpen door Edward Turner en Jack Wickes. Twenty One staat voor de Amerikaanse inhoudsmaat 21 cubic inches (348cc), maar ook voor de 21ste verjaardag van Triumph Engineering Co Ltd. Deze 3TA is voorzien van een plaatomhulling aan de achterzijde die al snel een “bathtub” (badkuip) werd genoemd. Het model verkocht slecht, veel dealers haalden de beplating eraf, aangezien een “naked bike” meer in trek was.
In de helft van 1966 is de productie van de 3TA ‘Twenty-One’ gestaakt. In 1964 of 1965 is er een aantal proefmodellen gemaakt voor het Engelse leger en men noemde dit model de T35WD. T35WD staat voor Triumph 350 CC War Department oftewel een rijwiel voor het leger. Het Engelse leger heeft uiteindelijk voor de BSA B40 gekozen, waarom is niet bekend.

### Nederlandse legeruitvoering

In 1966 heeft het Nederlandse leger zo’n 1100 stuks gekocht, dat was een miljoenenorder. De speciale uitvoering voor het Nederlandse leger was het allerlaatste model uit de serie. Voor het Nederlandse leger werd de Triumph aangepast met een Solexcarburateur, een speciale luchtinlaat, een halve buddy, een 2-in-1-uitlaatsysteem en legerzijtassen. Verdere aanpassingen waren het verhoogde achterframe, de valbeugel en de langere vorkpoten, ook werd de versnellingsbak voorzien van andere verhoudingen van de tandwielen, WR (Wide Range) om in het terrein te kunnen rijden. De nacelle bleef overigens tot het eind in 1966 behouden.
Vanaf eind 1966 werd de Triumph 3TA langzamerhand ingevoerd in de Koninklijke Landmacht als opvolger van de sterk verouderde Matchless G3L. De Triumph was eigenlijk ook al niet meer de modernste in die tijd en bleek ook nog eens onderhoudsgevoelig te zijn. Door het vele onderhoud dat uitgevoerd is, heeft de motorfiets nog tot ongeveer 1985 dienstgedaan. Vanaf 1979 mocht de Moto Guzzi V50 III NATO de ordonnans- en marechaussee-taken geleidelijk overnemen van de tot op de draad versleten Triumph 3TA’s. In 1988 kwamen ze te koop voor het grote publiek. Rijen 3TA’s stonden te kijk bij de Dienst Domeinen in Soesterberg en werden per kavel verkocht aan de hoogste bieder. Alles wat niet rijdbaar was, ging naar de schroot, dat wil zeggen de hoogovens te IJmuiden.
Op dit moment (2011) is het bestaan van nog ruim tweehonderd stuks Triumph 3TA’s bekend, het overgrote deel nog in legeruitvoering en een aantal omgebouwd tot burgeruitvoering. De meeste zijn gerestaureerd en worden goed onderhouden. Er is veel vraag naar deze modellen en onderdelen, veel mensen willen een eenvoudige klassieker, die gemakkelijk te onderhouden is en geen problemen geeft. De onderdelenvoorziening, zowel via de handel als beurzen, is goed te noemen.
# Trichopsomyia pubescens

Trichopsomyia pubescens is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Loew.
# The Longest Journey (computerspel)

The Longest Journey is een computerspel ontwikkeld door Funcom. Het point-and-click adventure is uitgekomen voor Windows in Noorwegen in november 1999 en in Europa in april 2000.

## Plot

Het spel vertelt het verhaal van April Ryan, een jonge vrouw die lessen volgt aan een kunstacademie. Wanneer het spel vordert komt zij erachter dat er twee werelden zijn; haar wereld van wetenschap Stark en een andere wereld van magie Arcadia. Zij wordt daarna op een reis gestuurd om verschillende magische stenen te verzamelen, zodat beide werelden niet vergaan.

## Spel

The Longest Journey is het eerste spel in de serie en werd uitgebracht in 1999 en wordt gespeeld als point-and-click avonturenspel in de derde persoon. Het spel draait om het vinden van voorwerpen waarmee puzzels opgelost worden, en het aangaan van uitgebreide dialogen met andere personages.
De achtergronden zijn handgetekend en er wordt gebruikgemaakt van verschillende stemacteurs om de rollen van de personages te vertolken.

## Stemacteurs

Het spel bevat stemmen van de volgende stemacteurs:
| Personage | Engelse versie | Nederlandse versie |
| April Ryan | Sarah Hamilton | Marlies Somers |
| Cortez, Adrian | Louis Aguirre | |
| Boomgeest, Tobias Grensret, Oude draak | Ron Foster | Hero Muller |
| Kraai, Agent, receptionist | Roger Raines | |
| Witte draak, koningin van Maerum | Nicole Orth-Pallavicini | |
| Oude vrouw, Alatiense verteller | Helen Stenborg | |

## Ontvangst

Recensiescore :
| Recensieverzamelaar | Score |
| GameRankings | 88% |
| Metacritic | 91% |
| Publicist | Score |
| GameSpot | 9,3 |
| GameSpy | 92% |
| IGN | 9,3 |
The Longest Journey ontving positieve recensies. Men prees het hoofdpersonage April Ryan als memorabel karakter, de diepgaande verhaallijn en hoge productiewaarde. Kritiek was er op enkele onnodig ingewikkelde puzzels.
Op aggregatiewebsites GameRankings en Metacritic heeft het spel verzamelde scores van respectievelijk 88% en 91%.
# Stuyvesantstraat

De Stuyvesantstraat is een straat in Amsterdam-West, De Baarsjes, Westindische Buurt.

## Geschiedenis en ligging

De straat komt voort uit het uitbreidingsplan Plan West, dat gelanceerd werd in 1922. De straat kreeg dan ook haar naam op 8 september 1926 toen de gemeenteraad deze straat vernoemde naar Peter Stuyvesant. De straat loopt van zuid naar noord als een soort omgekeerde loodlijn tussen de Baarsjesweg/Kostverlorenvaart en Postjeskade/Postjeswetering.

## Gebouwen

De huisnummers lopen aan beide zijden op van 1 tot en met 58. De aanleg van de straat rond 1927 heeft tot gevolg dat er werk te vinden is binnen de stijl van de Amsterdamse School. Aan de even zijde (oostkant) is er werk te vinden van de architect Jordanus Roodenburgh, Commer de Geus en Justus Hendrik Scheerboom (meest woonhuizen), maar ook werk van de Dienst der Publieke Werken (PW). Aan de oneven zijde is werk te vinden van A.A. van de Linde, G.H. van Mondfrans (Hilversumse architect), J. Jerphanion en Co Franswa. Die laatste verzorgde een hele hoek Stuyvesantstraat met Postjeskade.
De PW ontwierp op nummer 40 een elektriciteitscentrale voor de buurt. Het gebouw valt uit de toon omdat het nauwelijks vensters heeft aan de straat. Een ander opvallend blok is dat van Roodenburgh, dat vouwt zich namelijk mee met de Van Rensselaerstraat (waar het geen huisnummers heeft) tot een flink eind aan de Baarsjesweg. Het woonblok is opgetrokken uit oranjerood baksteen en banden van natuursteen. Vooral aan de zijde van de Baarsjesweg heeft het een imposante symmetrische gevel. Kenners vinden dat het werk van Roodenburgh tijdens renovaties geen recht is aangedaan.

## Kunst

In de straat zijn een opvallend en twee onopvallende kunstwerken te zien. Bij de huisnummers 4 en 6 zijn twee mozaïeken te vinden, waarvan er een lijkt te verwijzen naar Kissing Couple XXXL. Het gebouw Stuyvesantstraat 56-58 draagt haar naam Stuyvesant gebouw in een lettertype dat binnen de Amsterdamse School past; het werd in 1967 getroffen door een uitslaande brand. Het meest in het oog springend is een mozaïek uit 2011 van Mary Doran, dat geplaatst is aan de blinde gevel van het Stuyvesantstraat 54.

## Afbeeldingen

* Stuyvesantstraat 4 met mozaïek in Roodenburghblok (november 2019)
* Stuyvesantstraat 6 met mozaïek in Roodenburghblok (november 2019)
* Stuyvesantstraat oneven met rechts Postjeskade (november 2019)
* Centrale op nummer 40 en hoger (november 2019)
* Stuyvesantstraat volgens BAG via data.amsterdam.nl
* BAG-viewer
* Monumentenregister voor rijksmonumenten; Monumentenkaart Amsterdam
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4
* Waarderingskaart architectonische en stedenbouwkundige kwaliteit, gemeente Amsterdam
* Amsterdamse School
* Jonk Design met mozaïek van Doran
* ↑ [Jacobus Jerhanion (Amsterdam, 21 september 1897 – Swakopmunt, Zuid-Afrika, 30 juni 1988) emigreerde naar Zuid-Afrika, werkte wel samen met Arend Jan Westerman, liet zich inschrijven bij Cape Institute for Architecture.