OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kapel van Caestert

De kapel van Caestert of kapel van Caster was een kapel bij Klein-Ternaaien in de Belgische gemeente Wezet. De kapel bevond zich ten noorden van het Kasteel Caestert en ten noordoosten van de Hoeve Caestert, bovenop de oostelijke hellingrand van de Sint-Pietersberg en het Plateau van Caestert in het beschermde gebied van Thier de Caster.
Ten noorden van de kapel was er vroeger een ingang van de Caestertgroeve. Deze ingang wordt de kapelingang genoemd, met achterliggende kapeldeel van de groeve, die vernoemd is naar deze kapel. In de helling onder de kapel bevinden zich de Kasteelgroeve en de groeve met de Grafkelder van Caestert.

## Geschiedenis

In 1126 kreeg priester Bovo door de toenmalige bisschop van Luik een stuk grond beschikbaar gesteld op het plateau om daar een kapel te bouwen gewijd aan Maria Magdalena. Dit stuk grond liep van het midden tot aan de Maas en mocht Bovo gebruiken om zich te vestigen om er zich met volgelingen te wijden aan het geloof, waarmee Bovo begon als kluizenaar. In 1130 werd de kapel door de opvolgende bisschop overgedragen aan de kanunniken van Neufmoustier in Hoei. In 1179 werd het aangeduid als de kerk van Caestert.
In 1424 werd er vermeld dat de heer van Emael, Bertrand van Liers, zijn huis d’Enchaster met 82 bunder land aan de Luikse Sint-Jacobsabdij overdroeg. Daar stond wel een tegenprestatie tegenover: de monniken van de abdij moesten in de kapel bij het huis missen lezen zodat de schenker zielenrust zou krijgen. Het omliggende bosgebied werd daarbij ingericht als buitengoed voor de monniken. Onduidelijk is of toen de missen in de oudere kapel gelezen werden of dat er een nieuwe kapel gebouwd werd.
In 1936 kocht de CBR het kasteel, de hoeve, de kapel en omliggende gronden om deze in de toekomst af te graven voor de mergelwinning. Na die tijd raakte het kasteel in verval, waardoor in 1966 de hoofdtoren in verval raakte.
In 1972 werd de kapel door de CBR gesloopt.

## Externe link

* Foto van de kapel vlak voor de sloop
* Kasteel met daarvan rechts de kapel (1738)
* Kasteel met daarvan rechts de kapel (1750)
* Kasteel met daarvan rechts de kapel (rond 1830)
* Kasteel met daarvan rechts de kapel (rond 1830)
* Kasteel met daarvan rechts de kapel (1850)
* ↑ Ontginningenonderzoek en een karrenweg in de Caestertgroeve, SOK-Mededelingen 55, oktober 2011
* 1 2 Caestert: een verdwenen klooster en een afgebrand kasteel, De Maaspost, 14 januari 2009. Gearchiveerd op 14 oktober 2021.
* 1 2 Kestiel Caestert op het plateau van Caestert. Gearchiveerd op 27 oktober 2021.
* ↑ De kapel van Caster
* ↑ Fotogalerij Heemkunde Kanne. Gearchiveerd op 2 juni 2023.
# Kalahari (districtsbestuursgebied)

Kalahari is een districtsbestuursgebied in het Zuid-Afrikaanse district Kgalagadi. Kalahari ligt in de provincie Noord-Kaap en telt 6237 inwoners.
# Jan Meppel

Jan Corneliszoon Meppel (Hoorn, 1609 - aldaar, 2 november 1669) was een Nederlands admiraal uit de 17e eeuw.
Jan Meppel werd geboren in 1609 in Hoorn. Hij trad in dienst van de Admiraliteit van het Noorderkwartier. In 1659 werd hij viceadmiraal als opvolger van Pieter Florisse die gesneuveld was in de Slag in de Sont. Viceadmiraal was toen de hoogste rang bij die admiraliteit. Meppel deed mee aan de bevrijding van de Deense eilanden dat jaar, in de vloot van Michiel Adriaanszoon de Ruyter. In 1661 opereerde Meppel in de Middellandse zee op de Noorderkwartier (50 kanonnen). In 1664 deed hij met hetzelfde schip mee aan De Ruyters strafexpeditie tegen de Britten in West-Afrika en Amerika. Dat levert nog wat conflicten op: Meppel, immers gelijk in rang, heeft moeite zich te schikken in het oppergezag van De Ruyter en handelt steeds naar eigen goeddunken. Als de laatste hem hierover in de "krijgsraad" de les leert, komt het tot hoge woorden, volgens het journaal van De Ruyter "te erg om op te schrijven". Meppel noteert op zijn beurt in zijn journaal dat mijnheer De Ruyter zeker denkt dat hij de Paus van Rome is. In de aanloop naar de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog werd Meppel bij afwezigheid op 29 januari 1665 bevorderd tot luitenant-admiraal, zodat hij een gelijke rang zou hebben met de hoogste vlagofficier bij de Admiraliteit van de Maze. Omdat hij nog in Amerika was moest Cornelis Tromp het bevel voeren over de "Hoorner vleugel" van de Westfriese schepen tijdens de Slag bij Lowestoft.
Meppel vocht op de Westfriesland (78 kanonnen) in de Vierdaagse Zeeslag, de Tweedaagse Zeeslag en de Tocht naar Chatham zonder echter door uitzonderlijke verrichtingen de aandacht op zich te vestigen. Hij werd bij de eerste twee zeeslagen ingezet als tweede eskadercommandant onder Tromp, zodat de eer naar zijn superieur ging. In de Tweedaagse Zeeslag bleek de Westfriesland vanwege doornageling van de schade opgelopen tijdens de Vierdaagse Zeeslag zo zwaar geworden dat Meppel Tromp niet kon volgen toen die de Engelse achterhoede een halve dag achternajoeg. Daardoor ervoer hij het als extra onrechtvaardig dat hij samen met Isaac Sweers in de openlijke schrobbering betrokken werd die De Ruyter Tromp gaf, toen diens eskader zich eindelijk bij de rest van de vloot in Vlissingen gevoegd had. Net als Sweers legde hij het echter al snel weer met De Ruyter bij. Jan Meppel stierf op 2 november 1669 in Hoorn.
# Kikliocythere

Kikliocythere is een geslacht van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Soorten

* Kikliocythere (Kikliocythere) favrodiana (Bosquet, 1847) Howe & Laurencich, 1958 †
* Kikliocythere (Prokliocythere) gehrdenensis Ohmert, 1973 †
* Kikliocythere (Prokliocythere) polita (Gruendel, 1968) Ohmert, 1973 †
* Kikliocythere carinata (Veen, 1935) Howe & Laurencich, 1958 †
* Kikliocythere favrodiana (Bosquet, 1847) Howe & Laurencich, 1958 †
* Kikliocythere labyrinthica (Bosquet, 1854) Deroo, 1962 †
* Kikliocythere nitida Szczechura, 1965 †
* Kikliocythere palesensis Andreu, 1983 †
* Kikliocythere petrocoriensis Colin, 1974 †
* Kikliocythere plicatula (Veen, 1935) Howe & Laurencich, 1958 †
* Kikliocythere pseudofavrodiana (Veen, 1935) Howe & Laurencich, 1958 †
* Kikliocythere pseudoinfundibuliformis (Veen, 1935) Howe & Laurencich, 1958 †
* Kikliocythere szczechurae Jain, 1975 †
# Henri van Orléans

Henri van Orléans kan verwijzen naar:
* Henri van Orléans (1908-1999)
* Henri van Orléans (1933-2019)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Henri van Orléans en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Julius Matthijs van Beyma thoe Kingma

Julius Matthijs van Beyma thoe Kingma (Ternaard, 25 september 1781 - Zweins, Kingma State, 14 september 1847) was een Nederlands bestuurder.

## Familie

Van Beyma was een zoon van Coert Lambertus van Beyma en Aukjen (Aurelia) van Poutsma. Hij trouwde in 1806 met Agatha Wilhelmina van Voss (1784-1861). Zij zijn de ouders van Frederik Hessel van Beyma thoe Kingma, Ulbo Jetze Heerma van Beyma thoe Kingma en Coert Lambertus van Beyma thoe Kingma, die allen burgemeester werden, en Tweede Kamerlid Sybrand van Beyma thoe Kingma. Van Beyma kreeg in 1821 toestemming de naam thoe Kingma toe te voegen aan zijn achternaam en werd in 1842 erkend te behoren tot de Nederlandse adel. Hij woonde met zijn gezin op de Kingma State in Zweins.

## Loopbaan

Van Beyma was ontvanger der convooien en licenten in Workum (1806-1811), werd in 1811 maire van Tzum en in 1814 vrederechter van het kanton Hindelopen. Hij was daarnaast lid van de raad van Workum en lid van de Provinciale Staten van Friesland (1824-1834). Hij volgde in 1825 zijn oom op als grietman van Franekeradeel. Van Beyma overleed kort voor zijn 66e verjaardag.
# Macropis immaculata

Macropis immaculata is een vliesvleugelig insect uit de familie Melittidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Wu.
# Gustav Nachtigal

Gustav Nachtigal (Eichstedt, 23 februari 1834 – op zee, 20 april 1885) was een Duits legerarts en ontdekkingsreiziger in Afrika. Hij was een van de grondleggers van het Duitse koloniale rijk in Afrika.

## Levensloop

Nachtigal werd geboren in Pruisen als zoon van een luthers predikant. Hij studeerde geneeskunde in Berlijn, Halle, Würzburg, Bonn en Greifswald en hij werd legerarts in Keulen. Hij specialiseerde zich in oogheelkunde in Berlijn maar moest deze studie afbreken door een longziekte. In 1862 reisde hij naar Algerije voor het klimaat. Hij leerde er Arabisch en reisde in 1863 door naar Tunis waar hij zich vestigde als arts. Daar leerde hij Gerhard Rohlfs die hem aanspoorde om naar het gebied van Bornu te reizen. Officieel was dit om aan de sultan van Bornu geschenken van de Pruisische koning te overhandigen als dank voor de ontvangst die de Duitse ontdekkingsreiziger Heinrich Barth daar had gekregen. De reis van Nachtigal duurde van februari 1869 tot augustus 1874 en voerde hem van Tripoli, door het Tibestigebergte naar het Tsjaadmeer en door de Afrikaanse koninkrijken van Bornu, Kanem, Bagirmi, Égueï, Bodélé en Borku. Via Kordofan, Khartoem en Caïro reisde hij terug naar Duitsland. Nachtigal maakte gebruik van deze reis om de Afrikanen die hij ontmoette etnologisch te beschrijven. Hij schreef de volgende jaren zijn bevindingen neer in het werk Sahara und Sudan.
In 1882 werd hij benoemd tot consul van Duitsland in Tunis en in 1884 werd hij als rijkscommissaris naar West-Afrika gestuurd. Het doel van deze missie was om handelsverdragen te sluiten met Afrikaanse stamhoofden om zo voor Duitsland toegang voorbij de kust tot het binnenland te bekomen. Met een vloot van drie Duitse oorlogsbodems deed hij op korte tijd Togo, Kameroen en Namibië aan. Nachtigal was al verzwakt bij aanvang van de reis en op de terugreis naar Duitsland stierf hij op zee aan een malaria-aanval. Hij werd aanvankelijk begraven in Grand-Bassam en werd in 1888 herbegraven in Douala in Kameroen.

## Afbeeldingen

* Gustav Nachtigal bij de sultan van Bornu
* Kaart van het Tsjaadmeer door Nachtigal
* Monument voor Nachtigal in Douala (foto rond 1896)
* Monument voor Nachtigal in Stendal
# Kamphoeve

Kamphoeve is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat bij Hilversum. Kamphoeve ligt in het noordoostelijke deel van het Spanderswoud. Het was oorspronkelijk een eikenhakhoutbos dat later werd omgevormd tot een eikenspaartelgenbos. Eén telg (tak) van elke stam werd gespaard, de rest werd stelselmatig gekapt. De gespaarde telgen vormen nu het eikenbos, het spaartelgenbos. Op enkele plekken staat jong naaldhout en berk. Ooit stond hier de boerderij Kamphoeve. In 1950 werd deze boerderij in het oosten van de Fransche Kamp aangekocht door de gemeente Bussum om er een begraafplaats aan te leggen. Het plan ging niet door, wel werd de boerderij gesloopt.
Op het terrein liggen twee grote (type II) en zes kleine (type I) bunkers.
* ↑ Beeldbank Noord-Holland. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
* ↑ Albertusperk.nl
* ↑ Nederlandse Krijgsmacht
# Kaliuntu

Kaliuntu kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Kaliuntu (Buleleng), een plaats in het bestuurlijke gebied Buleleng in de provincie Bali
* Kaliuntu (Jenu), een plaats in het bestuurlijke gebied Tuban in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kaliuntu en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Mergelkamp

Johannes Petrus Maria (Jan) Mergelkamp (Rotterdam, 2 februari 1869 – Berlijn, 9 april 1934) was een Duitse bariton/bas van Nederlandse komaf.
Hij was zoon van smid Albertus Mergelkamp en Doortje Bout.
Hij kreeg zijn opleiding in Rotterdam en Den Haag (Arnold Spoel). Hij zong vervolgens enkele keren in opera's van Richard Wagner onder leiding van Henri Viotta. In 1900 vertrok hij naar Frankfurt am Main (Stockhausen). In 1902 nam hij nog lessen bij Felix Mottl in Bayreuth. Er volgde een hele rij Duitse steden met operagezelschappen: Breslau (1901-1902), Karlsruhe (1902-1903), Leipzig (1903-1908), Koningsbergen (1908-1913), Riga (1912-1914) en Stettin (1914-1931). Slechts af en toe trad hij ook in Nederland op. Hij bleef gespecialiseerd in de opera's van Richard Wagner.
In 1931 beëindigde hij zijn actieve zangersloopbaan en vertrok naar Berlijn. Hij overleed in 1934 als gevolg van een beroerte.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 119
* K. J. Kutsch, Leo Riemens: Großes Sängerlexikon”, volume 4
* Jan Mergelkamp op Worldcat.org
* Gemeinsame Normdatei: 1036150003
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 1003 3850
* Virtual International Authority File: 304429311
* WorldCat (via VIAF): 304429311
# Kiklonana arnaudi

Kiklonana arnaudi is een pissebed uit de familie Paramunnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Amar & Roman.
# Henrik L'Abée-Lund

Henrik L'Abée-Lund (Trondheim, 26 maart 1986) is een Noorse biatleet.

## Carrière

Bij zijn wereldbekerdebuut, op de 10 kilometer sprint in februari 2011 in Presque Isle, scoorde L'Abée-Lund direct wereldbekerpunten. Twee dagen na zijn debuut eindigde hij op de 12,5 kilometer achtervolging in Presque Isle op de tiende plaats. Op de wereldkampioenschappen biatlon 2013 in Nové Město eindigde de Noor als negende op de 20 kilometer individueel, als twintigste op de 12,5 kilometer achtervolging en als 37e op de 10 kilometer sprint. Op de estafette veroverde hij samen met Ole Einar Bjørndalen, Tarjei Bø en Emil Hegle Svendsen de wereldtitel.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2013 | Nové Město | 9e 20 km individueel 37e 10 km sprint 20e 12,5 km achtervolging 1 4x7,5 km estafette |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algemeen | Individueel | Sprint | Achtervolging | Massastart |
| 2010/2011 | 65e | 71e | 47e | - | - |
| 2011/2012 | 68e | 65e | 67e | - | - |
| 2012/2013 | 24e | 21e | 38e | 9e | 25e |
| 2013/2014 | 42e | 41e | 40e | 45e | - |
| 2014/2015 | 49e | 43e | 65e | 54e | 41e |
| 2015/2016 | 60e | 60e | - | 34e | - |
| 2016/2017 | 41e | 55e | 31e | 52e | 29e |
| 2017/2018 | 17e | 18e | 13e | 20e | 18e |

#### Wereldbekerzeges

| Nr. | Seizoen | Datum | Plaats | Onderdeel |
| Individueel |||||
| 1. | 2017/2018 | 15 maart 2018 | Oslo | 10 km sprint |
| Estafettes |||||
| 1. | 2012/2013 | 9 december 2012 | Hochfilzen | 4x7,5 km estafette |
| 2. | 2012/2013 | 16 februari 2013 | Nové Město | 4x7,5 km estafette (WK) |
| 3. | 2016/2017 | 11 januari 2017 | Ruhpolding | 4x7,5 km estafette |
| 4. | 2017/2018 | 10 december 2017 | Hochfilzen | 4x7,5 km estafette |

## Externe link

* (en) Profiel van Henrik L'Abée-Lund op de website van de IBU
# Julius Maggi

Julius Michael Johannes (Julius) Maggi (Frauenfeld, 9 oktober 1846 - Küsnacht, 19 oktober 1912) is de oprichter van het bedrijf Maggi.
Maggi was de jongste van vijf kinderen van Michael Maggi, een Italiaanse immigrant, en zijn Zweedse vrouw Sophie. Maggi begon in 1863 aan een handelsopleiding in Bazel. Deze opleiding brak hij voortijdig af waarna hij bij een maalderij in Bazel aan het werk ging. Door zijn ondernemerslust kreeg hij in 1869 de kans om de Hammersmühle in het Kempttal van zijn vader over te nemen. Maggi probeerde de crisis waarin de maalderij op dat moment verkeerde het hoofd te bieden door nieuwe bedrijfsactiviteiten te ontwikkelen. Zijn nieuwsgierigheid en drang tot experimenteren werden gestimuleerd toen hij over de denkbeelden van dokter Fridolin Schuler hoorde. Deze had tijdens zijn werkzaamheden als Zwitsers fabrieksinspecteur ideeën ontwikkeld om de voeding van de werkende bevolking, waarmee het in die tijd slecht gesteld was, te verbeteren.
Als oplossing voor de voedingsproblemen van de werkende bevolking kwam Schuler met een volksvoedingsmiddel dat bestond uit peulvruchten. Het was een goedkope bron van eiwitten, had een hoge voedingswaarde, was licht verteerbaar en voor een redelijke prijs te krijgen. Samen met Schuler ontwikkelde Julius Maggi dit nieuwe product en eind 1884 werd het eerste industrieel geproduceerde peulvruchtenpoeder op de markt gebracht.
Een doorbraak bleef echter uit, maar dit weerhield Maggi er niet van om verder te gaan met de ontwikkeling. In 1886 breidde hij het aanbod uit met kant-en-klaar soepen waarvan het peulvruchtenpoeder naast smaakstoffen een belangrijk ingrediënt vormde. Datzelfde jaar lanceerde hij het Maggi-aroma in het bruine flesje met de lange hals. Dit product werd zo populair dat de kruidenplant lavas, die een soortgelijke geur heeft, in de volksmond Maggi-kruid ging heten, ook al is deze plant helemaal geen bestanddeel van het aroma.
# Macropis

Macropis is een geslacht van vliesvleugelige insecten van de familie Melittidae.

## Soorten

* M. ciliata Patton, 1880
* M. dimidiata Yasumatsu & Hirashima, 1956
* M. europaea
       Gewone slobkousbij Warncke, 1973
* M. frivaldszkyi Mocsáry, 1878
* M. fulvipes
       Bruine slobkousbij (Fabricius, 1804)
* M. hedini Alfken, 1936
* M. immaculata Wu, 1965
* M. kiangsuensis Wu, 1978
* M. micheneri Wu, 1992
* M. nuda (Provancher, 1882)
* M. omeiensis Wu, 1965
* M. orientalis Michez & Patiny, 2005
* M. patellata Patton, 1880
* M. steironematis Robertson, 1891
* M. tibialis Yasumatsu & Hirashima, 1956
* M. ussuriana (Popov, 1936)
# Kamphaeng Phet (provincie)

Kamphaeng Phet is een Thaise provincie in het noorden van Thailand. In december 2002 had de provincie 768.130 inwoners, waarmee het de 31e provincie qua bevolking in Thailand is. Met een oppervlakte van 8607,5 km² en is daarmee de 22e provincie qua omvang in Thailand. De provincie ligt op ongeveer 358 kilometer van Bangkok. Kamphaeng Phet grenst aan Sukhothai, Phitsanulok, Phichit, Nakhon Sawan, Tak en ligt niet aan zee.

## Provinciale symbolen

* Het provinciale zegel toont de stadsmuur met een diamant op iedere kanteel. De provinciale vlag is horizontaal verdeeld in geel/rood/groen (1:2:1) met het rode provinciale zegel in het midden van de vlag. De provinciale boom is Acacia catechu (Thai: ต้นสีเสียด ton sie seijd). De provinciale bloem is Mimusops elengi (Thai: พิกุล phikun).

## Klimaat

De gemiddelde jaartemperatuur is 28 graden. De temperatuur varieert van 15 graden tot 41 graden. Gemiddeld valt er 1524 mm regen per jaar.

## Politiek
### Bestuurlijke indeling

De provincie is onderverdeeld in 9 districten (Amphoe) en 2 subdistricten (King Amphoe).

## Prestatie-index

United Nations Development Programma (UNDP) in Thailand heeft sinds 2003 voor subnationaal niveau een Index van de menselijke prestatie (Human Achievement Index - HAI) gepubliceerd op basis van acht belangrijke gebieden van de menselijke ontwikkeling. Provincie Kamphaeng Phet neemt met een HAI-waarde van 0,6056 de 62e plaats in op de ranglijst. Tussen de waarden 0,5214 en 0,607 is dit "laag".
Index voor de provincie Kamphaeng Phet :
| Hoofdgroep | Aantal graadmeters | Ranglijst |
| Volksgezondheid | 7 | 76e |
| Onderwijs | 4 | 69e |
| Werkomstandigheden | 4 | 30e |
| Huishoudelijk inkomen | 4 | 33e |
| Huisvesting en leefomgeving | 5 | 9e |
| Familie- en gemeenschapsleven | 6 | 40e |
| Transport en communicatie | 6 | 55e |
| Deelname aan politiek, enz. | 4 | 37e |
# Kamperveen (gemeente)

Kamperveen, in de provincie Overijssel, was tot 1937 een zelfstandige gemeente. Per 1 januari 1937 ging de gemeente samen met de gemeenten Zalk en Veecaten, Grafhorst, Wilsum en IJsselmuiden op in de nieuwe gemeente IJsselmuiden, die op zijn beurt in 2001 opging in de gemeente Kampen.
# Kinnarumma

Kinnarumma is een plaats in de gemeente Borås in het landschap Västergötland en de provincie Västra Götalands län in Zweden. De plaats heeft 267 inwoners (2005) en een oppervlakte van 41 hectare.
# Henri Horrie

Henri Horrie (Roeselare, 5 juni 1807 – Roeselare, 5 september 1901), was een kunstschilder, politicus en Vlaamse voorman in Roeselare.

## Biografie

Henri Horrie werd in Roeselare geboren als zoon van een bakker. Hij was als jonge man leerling-tekenaar bij de Roeselaarse kunstschilder Bernard Mioen en studeerde later nog in Antwerpen en Parijs. Hij keerde terug naar Roeselare waar hij naast kunstschilder ook textielhandelaar was. In 1837 was hij een van de medestichters van de Stedelijke Academie voor Teken-, bouw- en Beeldhouwkunde, de voorloper van het huidige S.A.S.K.. Hij werd er ook de eerste directeur, een functie die hij zou aanhouden tot 1897. Hij gaf er lessen in beeldhouwkunde en had heel wat invloed op de vele lokale kunstenaars die de Academie in de negentiende eeuw zou leveren. Hij is ook bekend als portrettist en schilder van religieuze taferelen.
Naast zijn artistieke activiteiten profileerde Horrie zich ook op politiek vlak. In 1844 was hij medestichter van het letterkundig genootschap 'De Vriendschap', een genootschap dat zich inzette voor de Vlaamse zaak. Van 1854 tot 1892 was hij er zelfs de voorzitter van. Vanuit die functie had hij heel wat contact met de Vlaamse voormannen uit de regio. Van 1855 tot 1886 was hij voorzitter van het Bureel van Weldadigheid. Vanuit die functie maakte hij deel uit van de stedelijke gezondheidscommissie die de ongezonde woonsituatie van de arbeiders in de stad wou wegwerken. In 1866 werd hij ook voorzitter van de kerkfabriek van de parochie Sint-Michiels te Roeselare. In 1875 werd in Roeselare een afdeling van het Davidsfonds opgericht en ook hier werd Horrie voorzitter.
In 1866 werd hij provincieraadslid voor de katholieken als tegenhanger voor de liberale burgemeester Constantijn Dubois. Hij bleef in de raad zetelen tot 1898. In de provincie zette hij zich vooral in voor de industriële ontsluiting van de regio, het kunstonderwijs en de Vlaamse zaak. Zo legde hij in 1872 als enige raadslid de eed af in het Nederlands. Door zijn ouderdom verdween hij langzaam uit de vele verenigingen en organisaties, maar hij bleef invloed uitoefenen.
In de kunstacademie van Roeselare wordt er nog een kopie van het borstbeeld door Clément Carbon bewaard. Er werd in 1914 ook een gedenkplaat voor hem onthuld die vervaardigd werd door Josuë Dupon. Tijdens zijn leven werd er op zijn eigendom een straat geopend die door zijn interesses de Kunststraat genoemd werd. Na de Eerste Wereldoorlog kreeg die straat zijn naam mee: de 'Henri Horriestraat'.

## Publicatie

* Welf en Wibeling, drama in vijf bedrijven, 1883.

## Literatuur

* E. REYNAERT, De letterkunde te Roeselare, 1956.
* Michiel DE BRUYNE, Groten uit het Roeselaarse, III. Ledeberg, 1975.
* Jan SCHEPENS, Henri Horrie, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel I, Torhout, 1984.
# Johnius weberi

Johnius weberi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van ombervissen (Sciaenidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Hardenberg.
* ↑ (en) Johnius weberi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Johnius weberi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Macropis hedini

Macropis hedini is een vliesvleugelig insect uit de familie Melittidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Alfken.
# Gubbängen

Gubbängen kan verwijzen naar:
* Gubbängen (Stockholm), een buurt in Stockholm.
* Gubbängen (metrostation), een station van de metro van Stockholm.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gubbängen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.