OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pieve Ligure

Pieve Ligure is een gemeente in de Italiaanse provincie Genua (regio Ligurië) en telt 2455 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 3,4 km², de bevolkingsdichtheid is 818 inwoners per km².

## Demografie

Pieve Ligure telt ongeveer 1075 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 6,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2615 |
| 2001 | 2459 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 168 m boven zeeniveau.
Pieve Ligure grenst aan de volgende gemeenten: Bogliasco, Sori.

## Externe link

* http://www.comune.pieveligure.ge.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Arenzano · Avegno · Bargagli · Bogliasco · Borzonasca · Busalla · Camogli · Campo Ligure · Campomorone · Carasco · Casarza Ligure · Casella · Castiglione Chiavarese · Ceranesi · Chiavari · Cicagna · Cogoleto · Cogorno · Coreglia Ligure · Crocefieschi · Davagna · Fascia · Favale di Malvaro · Fontanigorda · Genua · Gorreto · Isola del Cantone · Lavagna · Leivi · Lorsica · Lumarzo · Masone · Mele · Mezzanego · Mignanego · Mocònesi · Moneglia · Montebruno · Montoggio · Ne · Neirone · Orero · Pieve Ligure · Portofino · Propata · Rapallo · Recco · Rezzoaglio · Ronco Scrivia · Rondanina · Rossiglione · Rovegno · San Colombano Certénoli · Sant'Olcese · Santa Margherita Ligure · Santo Stefano d'Aveto · Savignone · Serra Riccò · Sestri Levante · Sori · Tiglieto · Torriglia · Tribogna · Uscio · Valbrevenna · Vobbia · Zoagli
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Osny

Osny is een gemeente in het Franse departement Val-d'Oise (regio Île-de-France) en telt 14.309 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pontoise en is een van de gemeenten van de nieuwe stad Cergy-Pontoise.

## Geografie

De oppervlakte van Osny bedraagt 12,5 km², de bevolkingsdichtheid is 1144,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Osny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Physaraia bilobata

Physaraia bilobata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1906.
# Platyptilia emissalis

Platyptilia emissalis is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
# Neophasia menapia

Neophasia menapia is een vlindersoort uit de familie van de Pieridae (witjes), onderfamilie Pierinae.
Neophasia menapia werd in 1859 beschreven door C. & R. Felder.
# Saturday Island

Saturday Island (alternatieve titel: Island of Desire) is een Britse romantische avonturenfilm in Technicolor uit 1952 onder regie van Stuart Heisler. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1935 van Hugh Brooke en werd destijds in Nederland uitgebracht onder de titel Het eiland van begeerte.

## Verhaal

Tijdens de Tweede Wereldoorlog loopt op een Amerikaans militair hospitaalschip dat via de Stille Oceaan onderweg is van het Verre Oosten naar de Verenigde Staten, op een Japanse zeemijn. De bemanning springt overboord en een klein rubberbootje blijkt de redding te zijn voor een jong korporaaltje Chicken en de verpleegkundige Elizabeth. Als enige overlevenden bereiken ze na enkele dagen een onbewoond eiland.
Aanvankelijk botert het maar slecht tussen het tweetal; Elizabeth vindt Chicken een jonkie zonder levenservaring en Chicken vindt haar een preutse, saaie vrouw. Ze realiseren zich beiden dat ze op elkaar zijn aangewezen en na verloop van tijd slaat dan toch de vonk over. Twee maanden later verongelukt plotseling een vliegtuig op het eiland, met aan boord de volwassen vlieger William Peck. Tot groot ongenoegen van Chicken raakt Elizabeth smoorverliefd op de nieuweling; al gauw verklaren de mannen elkaar de oorlog.
Uiteindelijk wordt het drietal opgepikt door een passerend schip en keren terug naar de beschaafde wereld. Aldaar moet Elizabeth een keuze maken tussen de twee mannen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Linda Darnell | Luitenant Elizabeth Smythe |
| Tab Hunter | Marine Corporaal Michael J. 'Chicken' Dugan |
| Donald Gray | William Peck |
| John Laurie | Grimshaw |
| Sheila Chong | Tukua |
| Russell Waters | Dr. Snyder |
| MacDonald Parke | Kapitein |
| Michael Newell | Edie |
| Lloyd Lamble | Officier van de wacht |
| Peter Butterworth | Gewonde marinier |
| Harold Ayer | Marine Sergeant |
| Diana Decker | Zuster |
| Hilda Fenemore | Zuster |
| Joan Benham | Zuster |
| Brenda Hogan | Zuster |
| Katharine Blake | Zuster |

## Ontvangst

Recensent van Het Vrije Volk noemde de film "een volkomen pretentieloos verhaal, dat niet eens zo best gespeeld wordt, maar dat toch nog wel genoeg aardige momenten telt om niet weg te lopen. Criticus van het Algemeen Dagblad noemde de film een "typisch product van de Hollywoodse droomfabriek".

## Externe link

* (en) Saturday Island in de Internet Movie Database
* ↑ "Ruzie om Linda op het Eiland van beerte" Het Vrije Volk, 9 mei 1953.
* ↑ "Films van de week" Algemeen Dagblad, 6 juni 1953.
# Propargylgroep

De propargylgroep is een functionele groep in de organische chemie, afgeleid van propyn en behoort tot de alkynylgroepen. Het kan beschouwd worden als het alkynanaloog van een allylgroep. De correcte benaming volgens de IUPAC is 2-propynylgroep.

## Eigenschappen

Wanneer aan een propargylgroep afsplitsbare structuren zijn gebonden, dan kan de overblijvende positieve lading de stabiliseerd worden door resonantie:
    Resonantie van het propargylisch kation.
Dat impliceert dat een eventueel aanwezig nucleofiel op twee plaatsen kan aanvallen. In het eerste geval (1) leidt het tot substitutie van de afgesplitste groep, in het geval van resonantiestructuur 2 leidt dat tot een alleen.
# Paul De Preter

Paul De Preter (8 juni 1950) is een gewezen Belgische atleet en handballer. Als atleet had hij toegelegd op het hoogspringen. Hij veroverde één Belgische titel. Als handballer haalde hij één landstitel en zeventig selecties voor de nationale ploeg.

## Biografie
### Hoogspringen

De Preter verbeterde in 1972 eerst het Belgische indoorrecord hoogspringen tot 2,07 m en daarna het outdoorrecord van Roger Lespagnard tot 2,10 m. In twee verbeteringen bracht hij het record tot 2,12. Hij werd dat jaar ook Belgisch kampioen. Een blessure verhinderde een selectie voor de Olympische Spelen in München.
In 1973 mocht De Preter wel deelnemen aan de Europese indoorkampioenschappen, waar hij werd uitgeschakeld in de kwalificaties. In 1974 verbeterde hij het Belgisch indoorrecord tot 2,14 en nam hij opnieuw deel aan de Europese indoorkampioenschappen. Hij kwalificeerde zich dat jaar ook voor de Europese kampioenschappen in Rome, waar hij met 2,11 elfde werd in de kwalificaties. Begin 1975 evenaarde hij het Belgisch indoorrecord en werd hij alweer geselecteerd voor de Europese indoorkampioenschappen.
In 1976 sprong De Preter over 2,18, de limiet voor deelname aan de Olympische Spelen in Montreal. Hij werd gedwongen tot een testwedstrijd met Guy Moreau, die hij verloor. Hij besloot toen te stoppen als topatleet.

### Handbal

De Preter kwam in 1969 tijdens zijn studies aan de Katholieke Universiteit Leuven in contact met het handballen. Hij werd lid van de universitaire ploeg. Nadat hij gestopt was met atletiek, bouwde hij nog een schitterende handbalcarrière uit met één landstitel en zeventig selecties voor de nationale ploeg. Na zijn actieve carrière bleef hij in het handbal.

### Clubs

De Preter was in zijn jeugd aangesloten bij AC Lyra en stapte als scholier over naar Duffel AC. Als handballer was hij aangesloten bij Klub Mechelen Handbal. Hij werd daarna speler-trainer bij handbalclub Duffel en trainer bij verschillende handbalclubs.

## Belgische kampioenschappen
### atletiek

| Onderdeel | Jaar |
| hoogspringen | 1972 |

### handbal

| Competitie | Seizoen |
| Landskampioen | 1978-1979 |
| Beker van België | 1977-1978 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen | 2,18 m | 1976 | |

## Palmares
### hoogspringen

* 1972: 1 BK AC – 2,08 m
* 1973: 19e in kwal. EK indoor in Rotterdam – 2,05 m
* 1974: 22e in kwal. EK indoor in Göteborg – 2,05 m
* 1974: 11e in kwal. EK in Rome – 2,11 m
* 1975: 17e in kwal. EK indoor in Katowice – 2,10 m

### handbal

* 1978: Belgisch bekerwinnaar (Klub Mechelen Handbal)
* 1979: Belgisch landskampioen (Klub Mechelen Handbal)
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989

#### Externe links

* Belgische deelnemers Europese kampioenschappen atletiek op website VAL
* Paul De Preter op website van Duffel AC
# Pieve San Giacomo

Pieve San Giacomo is een gemeente in de Italiaanse provincie Cremona (regio Lombardije) en telt 1501 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 14,9 km², de bevolkingsdichtheid is 102 inwoners per km².

## Demografie

Pieve San Giacomo telt ongeveer 591 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 2,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1385 |
| 2001 | 1424 |

## Geografie

Pieve San Giacomo grenst aan de volgende gemeenten: Cappella de' Picenardi, Cella Dati, Cicognolo, Derovere, Sospiro, Vescovato.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquanegra Cremonese · Agnadello · Annicco · Azzanello · Bagnolo Cremasco · Bonemerse · Bordolano · Ca' d'Andrea · Calvatone · Camisano · Campagnola Cremasca · Capergnanica · Cappella Cantone · Cappella de' Picenardi · Capralba · Casalbuttano ed Uniti · Casale Cremasco-Vidolasco · Casaletto Ceredano · Casaletto Vaprio · Casaletto di Sopra · Casalmaggiore · Casalmorano · Castel Gabbiano · Casteldidone · Castelleone · Castelverde · Castelvisconti · Cella Dati · Chieve · Cicognolo · Cingia de' Botti · Corte de' Cortesi con Cignone · Corte de' Frati · Credera Rubbiano · Crema · Cremona · Cremosano · Crotta d'Adda · Cumignano sul Naviglio · Derovere · Dovera · Drizzona · Fiesco · Formigara · Gabbioneta-Binanuova · Gadesco-Pieve Delmona · Genivolta · Gerre de' Caprioli · Gombito · Grontardo · Grumello Cremonese ed Uniti · Gussola · Isola Dovarese · Izano · Madignano · Malagnino · Martignana di Po · Monte Cremasco · Montodine · Moscazzano · Motta Baluffi · Offanengo · Olmeneta · Ostiano · Paderno Ponchielli · Palazzo Pignano · Pandino · Persico Dosimo · Pescarolo ed Uniti · Pessina Cremonese · Piadena · Pianengo · Pieranica · Pieve San Giacomo · Pieve d'Olmi · Pozzaglio ed Uniti · Quintano · Ricengo · Ripalta Arpina · Ripalta Cremasca · Ripalta Guerina · Rivarolo del Re ed Uniti · Rivolta d'Adda · Robecco d'Oglio · Romanengo · Salvirola · San Bassano · San Daniele Po · San Giovanni in Croce · San Martino del Lago · Scandolara Ravara · Scandolara Ripa d'Oglio · Sergnano · Sesto ed Uniti · Solarolo Rainerio · Soresina · Sospiro · Soncino · Pizzighettone · Spinadesco · Spineda · Spino d'Adda · Stagno Lombardo · Ticengo · Torlino Vimercati · Tornata · Torre de' Picenardi · Torricella del Pizzo · Trescore Cremasco · Trigolo · Vaiano Cremasco · Vailate · Vescovato · Volongo · Voltido
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Osne-le-Val

Osne-le-Val is een gemeente in het Franse departement Haute-Marne (regio Grand Est) en telt 303 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Dizier.

## Geografie

De oppervlakte van Osne-le-Val bedraagt 27,6 km², de bevolkingsdichtheid is 11,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Osne-le-Val met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Phlius

Phlius (Oudgrieks: Φλειοῦς, Phleious) was een Griekse stad in het noordwesten van Argolis (nu in het moderne Korinthe, in de buurt van Nemea) op de Peloponnesos. Het zou zijn genoemd naar de Griekse held Phlias, en heette voorheen Araethyrea (uitspr: / ˌærəˈθɪriə /; Άραιθυρεα, Araithurea).
Ondanks zijn ligging dicht bij Argos, werd de stad een Spartaanse bondgenoot en een lid van de Peloponnesische Bond.
Net als vele andere steden in het Oude Griekenland viel Phlius in civiele strijd tussen een democratische en een oligarchische factie tijdens de 4e eeuw v.Chr. In eerste instantie kreeg de democratische factie de macht en verbande ze haar tegenstanders, maar in 380 v.Chr. belegerde een Spartaans leger onder Agesilaüs II de stad gedurende ongeveer twintig maanden, wat de bewoners van Phlius uiteindelijk dwong te capituleren en een oligarchische regering te aanvaarden.
Phlius was de woonplaats van de toneelschrijver Pratinas en Plato's vrouwelijke student Axiothea van Phlius.
# Platyptilia eques

Platyptilia eques is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Walsingham.
# Neochila horii

Neochila horii is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Wiesner.
# Santa Ana (Francisco Morazán)

Santa Ana (uit het Spaans: "Sint-Anna") is een gemeente (gemeentecode 0822) in het departement Francisco Morazán in Honduras.
Het dorp wordt ook Santa Ana de Hule genoemd. Hule is in het Nahuatl het woord voor rubber, dat veel in de streek voorkomt.
Het dorp ligt ten westen van een berg die ook Hule heet. Het ligt ten noorden van Sabanagrande, op 24 km van Tegucigalpa.

## Bevolking

De bevolking is als volgt verdeeld:
| Vrouwen | 8420 | 50,5% |
| Mannen | 8241 | 49,5% |

## Dorpen

De gemeente bestaat uit zes dorpen (aldea), waarvan het grootste qua inwoneraantal: La Bodega (code 082204).
* ↑ Instituto Nacional de Estadistica (acroniem: INE); bevolking 2016
* ↑ Redatam; División Política Territorial.
* (es) Municipio de Santa Ana op de pagina Honduras Universal
# Proparamenia bivalens

Proparamenia bivalens is een Solenogastressoort uit de familie van de Amphimeniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Nierstrasz.
# Passiflora morifolia

Passiflora morifolia (morifolia = blad als van de moerbei) is een soort passiebloem die gemakkelijk is te kweken.
De plant heeft stevige, hoekige, harige stengels. In de bladoksels ontspringen de ranken die daar worden geflankeerd door een paar 0,5 cm grote steunblaadjes. De behaarde bladstelen zijn tot 5 cm lang. De bladeren zijn afwisselend geplaatst, drielobbig, behaard aan beide zijden en 4–7 × 5–9 cm groot.
De bloemen staan solitair in de bladoksels op tot 4 cm lange bloemstelen. Ze zijn 2–3 cm breed en groenachtig geel of wit en paars van kleur. De kelkbladeren zijn groenachtig wit en tot 2 × 0,8 cm groot. De kroonbladeren zijn wit en tot 1,1 × 0,5 cm groot. De corona bestaat uit een enkele, tot 0,8 cm lange rij die aan de basis paars is en aan het uiteinde wit. De plant vormt gemakkelijk vruchten. Deze zijn langwerpig, tot 4 cm groot, donkerpaars tot zwart van kleur met binnenin oranje zaadmantels. Op de plaatsen waar vruchten op de grond vallen kunnen na verloop van tijd zaailingen opkomen.
Passiflora morifolia komt van nature voor in grote gebieden in Bolivia, Argentinië, Paraguay en Brazilië. Ook komt de plant voor in geïsoleerde gebieden in Guatemala, Colombia, Venezuela, Ecuador en Peru in periodiek droge bossen op hoogtes tussen de 400 en 2800 m. Hij is onder andere verwilderd in Maleisië, op Java en op een aantal eilanden in de Grote Oceaan. In droge periodes sterft de plant tot aan de basis af, waarna hij in het natte seizoen weer opkomt.
Passiflora morifolia kan in Europa in de vensterbank en in de koude kas worden gehouden. Het is een plant die gemakkelijk is op te kweken door middel van zaaien. Ook kan de plant worden vermeerderd door middel van stekken. De plant wordt vaak in vlindertuinen gehouden omdat de plant wordt gebruikt als waardplant voor de rupsen van vlinders uit de familie Heliconiinae.
* Passiebloemen, John Vanderplank, Nederlandse vertaling: Nationale Collectie Passiflora, 1996, ISBN 90-9009722-8
* Passiflora, Passionflowers of the World, 2004, Torsten Ulmer & John M. MacDougal with drawings by Bettina Ulmer, Timber Press, ISBN 0881926485
* Passiflora: Exotische verrassingen in de Lage Landen, Klaas Kingma en Piet moerman, 2001, Terra Lannoo, ISBN 90-5897-038-8
... · P. alata · P. aurantia · P. biflora · P. caerulea (Blauwe passiebloem) · P. citrina · P. coccinea · P. coriacea · P. edmundoi · P. edulis · P. edulis forma edulis · P. edulis forma flavicarpa · P. foetida · P. gibertii · P. herbertiana · P. incarnata · P. jorullensis · P. kermesina · P. laurifolia · P. ligularis · P. lindeniana · P. loefgrenii · P. lutea · P. morifolia · P. murucuja · P. organensis · P. picturata · P. punctata · P. quadrangularis · P. racemosa · P. rubra · P. serratifolia · P. suberosa · P. subpeltata · P. tarminiana · P. tulae · P. vitifolia · P. xishuangbannaensis · P. yucatanensis · ...
# Piestopleura garridoi

Piestopleura garridoi is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Platygastridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Buhl.
# Pachyteles kuntzeni

Pachyteles kuntzeni is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Banninger.
# Phlocerus

Phlocerus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1833 door Fischer von Waldheim.

## Soorten

Het geslacht Phlocerus omvat de volgende soorten:
* Phlocerus menetriesi Fischer von Waldheim, 1833
* Phlocerus savenkoae Mishchenko, 1941
* Phlocerus svaneticus Savenko, 1941
* Phlocerus zaitzevi Mishchenko, 1941
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Platypalpus divisus

Platypalpus divisus is een vliegensoort uit de familie van de Hybotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Walker.
# Neptis eltringhami

Neptis eltringhami is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door James John Joicey & George Talbot.
# Saurida grandisquamis

Saurida grandisquamis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van hagedisvissen (Synodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Günther.
* ↑ (en) Saurida grandisquamis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Saurida grandisquamis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Proparoxytonon

Een proparoxytonon (meerv. proparoxytona, van het Oudgriekse προπαροξύτονος) is in de fonologie een woord van ten minste drie lettergrepen, waarin de klemtoon op de op twee na laatste lettergreep valt. Een voorbeeld hiervan in het Engels is het drielettergrepige woord pharmacy ‘apotheek’ dat wordt uitgesproken als [ˈfɑɹ.mə.si].
In het Nederlands komen proparoxytona voor in werkwoorden als wapperen, fladderen en rammelen en in Latijnse leenwoorden als a-quá-ri-um. Het klassiek Latijn kende veel proparoxytona, maar het merendeel hiervan is in de ontwikkeling van de verschillende Romaanse talen als gevolg van syncope korter geworden.
Een woord met de klemtoon op de voorlaatste lettergreep heet paroxytonon. Indien de klemtoon op de laatste lettergreep valt, wordt gesproken van een oxytonon.

## Nederlandse proparoxytona

babbelen bazelen beatboxen beitelen bibberen bladeren bliksemen boemelen borrelen brabbelen bubbelen denderen donderen druppelen dwarrelen fiedelen fladderen flapperen fluisteren foeteren giebelen giechelen gniffelen gorgelen grinniken hagelen hameren hakkelen hinniken jakkeren jammeren jengelen jodelen jubelen kabbelen kakelen kegelen keuvelen kibbelen klapperen klepperen kletteren knipperen knisperen koppelen kriebelen kwebbelen kwetteren kwispelen leuteren lispelen mekkeren miezeren mijmeren mompelen mopperen mummelen murmelen neuriën onweren oprispen pingelen prevelen pruttelen rammelen ratelen regenen remelen reutelen rinkelen ritselen rochelen rommelen schakelen schateren slobberen smiespelen snateren snorkelen snotteren snuffelen spatelen sputteren stamelen stempelen stotteren stuiteren tegelen tetteren timmeren tinkelen toeteren tokkelen trappelen trippelen trommelen twinkelen twijfelen wapperen wauwelen weigeren zaniken zwatelen
# Passiflora punctata

Passiflora punctata is een van de 24 passiebloemen die door Carl Linnaeus werd vermeld in zijn Species plantarum uit 1753. Het is een klimplant met opvallende bladeren en minder opvallende, maar geurige bloemen.
De stengels zijn driehoekig, onbehaard en gegroefd. In de bladoksels ontspringen ranken die daar worden geflankeerd door steunblaadjes. De bladstelen zijn tot 9 cm lang. De afwisselend geplaatste bladeren zijn tweelobbig of ondiep drielobbig, dun, vliezig, gaafrandig en tot 6,6 × 17,5 cm groot . De bladeren zijn aan de bovenkant groen en bedekt met bleekgroene nectarklieren langs de nerven, wat de bladeren een gevlekt uiterlijk geeft. De onderkant van de bladeren is paars-violet.
De tot 8 cm lange bloemstelen staan solitair of in paren in de bladoksels. De bloemen zijn crèmewit en paars van kleur en 2,5–4,5 cm breed. Ze verspreiden gedurende de ochtenduren een aangename fruitige geur die kan worden waargenomen als men dicht bij de bloemen komt. De kelkbladeren zijn groenachtig wit aan de buitenkant, wit aan de binnenkant met vaak een paarse zweem bij de randen en tot 2,2 × 1 cm groot. De kroonbladeren zijn crèmewit met vaak paarse randen en tot 1,2 × 0,6 cm groot. De corona bestaat uit twee rijen. De buitenste rij is 0,7–1 cm lang, wit aan de basis, daarboven paarsachtig tot de helft en daarboven crèmegeel. De binnenste rij is circa 0,5 cm lang en paarsachtig. In het midden van de corona ontspringt de androgynofoor. De vruchten zijn bolvormig tot eivormig, tot 2 cm lang en worden rijp zwart.
Passiflora punctata komt van nature voor in Panama, Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia, waar hij voorkomt van zeeniveau tot op hoogtes van 1500 m. Op Santa Cruz (een eiland van de Galápagoseilanden) is Passiflora colinvauxii endemisch, de passiebloem die het nauwst verwant is aan Passiflora punctata.
Passiflora punctata kan in Europa in de gematigde kas of in de vensterbank worden overwinterd. In de zomer kan de plant buiten worden gezet. Hij kan vermeerderd worden door zaaien of stekken.
* Passiebloemen, John Vanderplank, Nederlandse vertaling: Nationale Collectie Passiflora, 1996, ISBN 90-9009722-8
* Passiflora, Passionflowers of the World, 2004, Torsten Ulmer & John M. MacDougal with drawings by Bettina Ulmer, Timber Press, ISBN 0881926485
* Passiflora: Exotische verrassingen in de Lage Landen, Klaas Kingma en Piet moerman, 2001, Terra Lannoo, ISBN 90-5897-038-8
... · P. alata · P. aurantia · P. biflora · P. caerulea (Blauwe passiebloem) · P. citrina · P. coccinea · P. coriacea · P. edmundoi · P. edulis · P. edulis forma edulis · P. edulis forma flavicarpa · P. foetida · P. gibertii · P. herbertiana · P. incarnata · P. jorullensis · P. kermesina · P. laurifolia · P. ligularis · P. lindeniana · P. loefgrenii · P. lutea · P. morifolia · P. murucuja · P. organensis · P. picturata · P. punctata · P. quadrangularis · P. racemosa · P. rubra · P. serratifolia · P. suberosa · P. subpeltata · P. tarminiana · P. tulae · P. vitifolia · P. xishuangbannaensis · P. yucatanensis · ...
# Pigiopsis fuscimargo

Pigiopsis fuscimargo is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Herbulot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.