# Duos Poesias sopra il fat d'Adam da Camogask

Johann Lucius Cloetta 1889 Duos Poesias sopra il fat d'Adam da Camogask Intestazione 24 ottobre 2015 25% Da definire
Duos Poesias sopra il fat d'Adam da Camogask Johann Lucius Cloetta 1889 CC BY-SA 3.0 GFDL //it.wikisource.org/w/index.php?title=Duos_Poesias_sopra_il_fat_d%27Adam_da_Camogask&oldid=- 20200402154128 //it.wikisource.org/w/index.php?title=Duos_Poesias_sopra_il_fat_d%27Adam_da_Camogask&oldid=- 20200402154128
Duos Poesias sopra il fat d'Adam da Camogask
compostas dal p. m. Minister sigr. Joh.
Cloetta in Scanf (anno 1832)
Sur l'affer da Guardavall arrivo intuorn Fann 1400 tres: Adam Festa di Camogask.
Melodia: Las Agnas sun in ün bel plaun. —
Pajais Grisc.mn! quant prezius La liberted at rend' a nus! Cul diir terrain — ün ajer saun E buns talents s' unischen. Laschain qui dvart affers e plaunt Cul cour slargio tendain al chaunt! Del temp passo •—¦ füt requinto Ün fat chi chaunt merita. Pü bod ed aunz cha püs grischuns S' unissen in quel god da Truns Ais incuntro — Sco vain quinto II cas del nöbel Adam. In nossa Vall, Sur Madolain Ün dür Chastlaun'tegnaiv' in frain Ils abitants — ardaints, distants In möd ch' ün suspiraiva. Chi da que taunt voul dubiter Po vair, sch' el voul sieus ögls uzer, Som ün gripplun — ils rests chi sun Lo del chastê terribel. — 288 — Quist ficli rapace trist ouvlun Retrat nel gnieu con guarnischun Dmurand nel ot — daspêr' ün god Fich franc da ster crajaiva. Cu'l ögl la praja spiunand Sieus cuolps el giaiva preparand, Que faiv' allur — rob' ed onur E vita zuond melsgüras. II pövel timid, avilieu Sieus drets nun' vaiv' indret sentieu Stimand perfin — cha sieu destin Füss d' esser prusa bês-chia. Fingio del Schwiz ils montagnards Attraiven dels grischuns ils sguards, Mussand fich cler — ch' as liberer Ün pövel bravas possa. Pü scort non gniva nos chastlaun Nè' ls Schwizzers tmaiva quel tiraun Tuot occupo — inamuro In svergogner las femnas. In Camogask eir' ün chalger Chi nonobstante sieu mister Eir' hom d' onur — e genitur Dad üna matta bella. II Castellan luxurius La vzand gnit d' ella fich bramus El fet ir mess — per ch' el obtgness Sur not la bella giuvna. Quel uorden ün al bap portet E quella figl' tin retscherchet Per satisfer — del dür, altêr La flamma disonesta. La secta gio dal ot crodand Nun 'vess causo spavent pü grand Al bap d' onur — Co del Signur II fich terribel uorden. — 289 — El pens' in se: na cher infaunt Eau nun at dun al gual pussaunt Quel pitanêr — vain as faller Piitost laschains la vita. Ma scha possibel am sarò Bè '1 schelm la vita perderò Sco quel Romaun — Nu't fatsch cul maun Virginia novella. La giuvna staiva lo cridand Mo'l bap formaiva plan fich grand Cun cour rebel — cuntr' il crudel In quella not istessa. El dschet al mess: eau svess damaun A noss patrun la dun a maun L' onur avrò — d' ir svess allò Cur l’ alva spuntaregia. Ün dschet a quel sur Guardavall Damaun gnaro' lla sainza fall Pür sajas sgiir — il bap condür Svess voul damaun sa figlia. Quist Adam valorus sco Tell Doto d' ün anim brav, fidel Giet as pinand — al cuolp fich grand Incorragind la figlia. Nel bsögn extrem na poch par launt Fet"*el tar püs vivissem plaunt E' Is cours tuchet — ün admiret Taunt el co sa proposta. Curadschi dschet el, chers amichs n Armain' ans cuntr' ils inimichs Üngiin ais sgür — eau 's vögl condür Sdrüjain la tirania. Scha pür stovessans lo murir, Nun pudiand bain reuschir, Almain mussain — ch' aint in nos sain, Onur evd' e curadschi. 19 — 290 — Quel pover bap anguschagio, Chi 'vaiva per agüd insto, Gnit exodieu — gnit succurieu Nel god püs as pustettan. Nels galantomens giüsts e prus II simuler füs vergognus Ma'Is imnatscbos — e fich chalchos Druvottan co malizia. Guerriers, pustüd nel bsögn extrem Recuorran ad ün stratagem Sco Hannibal — in mêr, in val Cun serps e bouvs fet provas. — Cur 'vains da fer con violents Da ledschas tuot independents, Schi guerregiains — e bain pudains Malizch' a forz' oppuoner. Dimen' al Scopo per river La giuvna stet as iffiter, Sco spusa giand — fors' eir chantand, Chambrers Ia seguitaiven. II bap la mnet sco Abraham Cur ch' el dal ot survgnit il clam, Contrist muntet — e condüet L' infaunt al Sacrifizi. _Qs empis plains da passiuns S' intrapplan spess dad orvs minchuns, L' inamuro — Fich spavento Suspet nun 'vet dals homens. Quist sensuêl neir let avrò Dad Olofernes; schi bun pro, Per vils pussaunts — Nun fain brich plaunts Eir sch' els pertuot as tütschen. La bella d' el fixet ils sguards El nun guardet lo d' otras varts Mo cun dalet — el s' instradet Cun braunchels per l’ artschaiver. — 291 — Raccoltà l’ gnit pel sem semno El 'vet ün fi'üt bain merito, Ün friit da vning — gnit al maling E na que ch' el giraiva. El lo dvantet ün Tantalus Miitschand l’ obget al fich gulus, Girand l’ arost — gnit güst oppost, Al luff da sper' la praja. Del bap il f'eil as demusset Sül braunchel scona nouv' el fet Con iin stilet — nel cinpi pet La mort fichet el subit. Quel Schelm famus a nozzas giet Ta'ls infernels, sco '1 meritet; Ils congüros — d' ardaint pustos, Cun armas tiers curittan. II pövel del chastê spedieu Gnit al patrun ch' el gniss servieu Ün nu 'ls ardet — iin be sdrüjet Quel gnieu da Schelms con flamma. Insembel cu '1 davous suspir Dels empis 'vet la vall respir, Bod as spuset — la pêsch cul dret 'Legraivel spusalizi. Chapella della liberted, Scha lecit m' ais d' üser quel pled, Ais Guardavall — il chaunt del gial Lo 's fet per chi dormiva. Eir nus avains nos Canaan, Na pü l’ Egypto lö d' affan Que poch badains — cur festas fains II Segner ans perduna. La Pesqua vo continuand Tar ils Güdeuvs eir nun giodand — 292 — Pü liberted — neir la mited E nus l’ avains pür auncha. II Segner vöglia conserver Nos drots ertos e'ns preserver Da giufs et mels — eir temporcls Bun bap ans saj' el saimper! t Cloetta V. D. M. — 293 — Victoria sün Guardavall tres Adam da Camogask.