# Tesoro letterario di Ercolano, ossia, la reale officina dei papiri ercolanesi/Tavola XI

../Tavola X ../Tavola XII IncludiIntestazione 13 marzo 2015 100% Archeologia
Tesoro letterario di Ercolano, ossia, la reale officina dei papiri ercolanesi Giacomo Castrucci 1858 CC BY-SA 3.0 GFDL Indice:Tesoro letterario di Ercolano, ossia, la reale officina dei papiri ercolanesi.djvu //it.wikisource.org/w/index.php?title=Tesoro_letterario_di_Ercolano,_ossia,_la_reale_officina_dei_papiri_ercolanesi/Tavola_XI&oldid=- 20150828154932 //it.wikisource.org/w/index.php?title=Tesoro_letterario_di_Ercolano,_ossia,_la_reale_officina_dei_papiri_ercolanesi/Tavola_XI&oldid=- 20150828154932
[p. T.XI
| Φιλοδημου περι κακιων και των αρετων | T. XI. |
Tavola XI.
Fac-simile di caratteri greci antichi della colonna XXIV. del papiro di Filodemo intorno ai vizi, ed alle opposte virtù. Lib. IX.
Dippiù
A
Stipo adattato a contenere i diversi fogli dei Papiri Ercolanesi svolti, e situati nelle rispettive tavolette degli scompartimenti appositamente fatti, da potersi facilmente cavar fuori, e rimettere nei propri ripostigli senza verun lieve detrimento.
. . . . . . . . . . . . Και 20μην αφιλια δοκει μεν ανα- λωματων κουφιζειν, ἁ συν- εργῃ· τους δε ποιει και ὑπο παντος καταφρονουμενους, και απ᾽ευνοιας απολυωρητους· 25εξ ὡν ουτε προσοδος αξι- ολογος, ουτε τηρησις ασφα- λης. Ὡστε, αν φιλιαν περιποι- ηται, καθ᾽ἑκατερον ευτυχη- σει· Και αφιλανθρωπια δε, 30και ανημεροτης ζημιοι πολ- λα, και αβοηθητους ποιει· πολ- λακις δ῾αρα εναναγκαζεται την ουσιαν. Αἱ δ᾽εναντιαι δι- αθεσεις τ᾽αναντια παρασκευ- 35αζουσιν. Οιμαι δε ἁπασαν ἀπλας κακιαν ενποδιζειν προς επιτερπη σθναγωγην, και των ὑπαρχοντων επιμε- λειαν· τας δ᾽αντικειμενας 40αρετας σινεργειν αξιολογως. Ὡς ιδιωτερον ειπειν, αἱ φι- λοις, και των αλλων τοις ουκ ατοποις γινομεναι μετα- δοσεις, αφαιρεσεις, και της 45ὑπαρξεως μειωσεις ενιοις ειναι δοκουσιν· εισι δε κτησεις λυσιτελεστεραι
. . . . . . . Enimvero amicorum penuria videtur quidem exonerare homines impensis, quae illos iuvare possent: sed eos omnino despicabiles reddit, et benevolentiae prorsus expertes; unde nec reditus praestans, nec conservatio tuta proveniat. Itaque, si amicos homo comparaverit, feliciter in utraque re illi succedet. Et quidem humanitatis, et comitatis defectus multum nocet, et auxilio homines destituit: pluries utique substantiam coarctat. Contrariae vero animi dispositiones contrarios producunt effectus. Simpliciter autem puto omnem malitiam impedimento esse iucundae vitae rationi, et facultatum curae: oppositas vero virtutes mirum in modum conferre. Ut autem maiori proprietate loquar, quae amicis, et supra ceteros non inhonestis largitiones fiunt, nonnullis iacturae, et patrimonii diminutiones esse videntur; sed sunt possessiones utiliores.
TOM. III.
| I. | Xenophontis sententias Auctor exponit. |
| II. | Plura Theophrasti ad trutinam revocat. |
| III. | Suam sententiam exponit; et primo an Sapiens debeat possidere, et custodire divitias. |
| IV. | Quomodo Sapiens debeat rem administrare, et custodire, ut beate vivat. |
| V. | Num Sapiens queat esse bonus divitiarum custos, et administer. |
| VI. | Num opes sine magna cura possideri, et servari queant a Sapiente. |
| VII. | Sapiens divitias non nisi ob utilitatem possidet, et servat. |
| VIII. | Quis adpellandus bonus Oeconomus, siquidem alia est Oeconomia, alia ars adquirendi. |
| IX. | Quaenam curae Sapienti suscipiendae ad parandas opes, ac servandas. |
| X. | Quo pacto ob utilitatem adquiri, et servari queant opes anxietate, et molestia. |
| XI. | Quantum Oeconomiae prosit amicitia, et liberalitas. |
| XII. | Quantum peccent avari, et qui falsis utuntur in Oeconomia regulis. |
| XIII. | Coronidis loco quaedam Xenophontis, et Theophrasti placita non improbanda esse ait; tum iis, quae forte sibi objici possent, occurrit, et quae in sequentibus disputare intendat, pollicetur. |