# afinować
## Haut-sorabe
### Verbe

afinować \a.fi.no.u̯aʧ\ imperfectif transitif
* Affiner.

#### Conjugaison

| PRÉSENT | Singulier | Duel | Pluriel |
| 1re personne | afinuju | afinujemoj | afinujemy |
| 2e personne | afinuješ | afinujetej afinujetaj | afinujeće |
| 3e personne | afinuje | afinujetej afinujetaj | afinuja afinuju |
| PRÉTÉRIT | Singulier | Duel | Pluriel |
| 1re personne | afinowach | afinowachmoj | afinowachmy |
| 2e personne | afinowaše | afinowaštej | afinowašće |
| 3e personne | afinowaše | afinowaštej | afinowachu |
| IMPÉRATIF | Singulier | Duel | Pluriel |
| 1re personne | - | afinujmoj | afinujmy |
| 2e personne | afinuj | afinujtej afinujtaj | afinujće |
| 3e personne | afinuj njech afinuje | afinujtej afinujtaj | afinuju njech afinuja |
| PASSÉ | Singulier | Duel | Pluriel |
| masculin | afinował | afinowałoj | afinowali |
| féminin | afinowała | afinowałoj | afinowałe |
| neutre | afinowało | afinowałoj | afinowałe |
| TRANSGRESSIF | Présent I : afinujo Présent II : afinujcy Passé : afinowawši | Présent I : afinujo Présent II : afinujcy Passé : afinowawši | Présent I : afinujo Présent II : afinujcy Passé : afinowawši |
| PARTICIPE PRÉSENT | afinowacy | afinowacy | afinowacy |
| PARTICIPE PASSÉ | afinowany | afinowany | afinowany |
| SUBSTANTIF VERBAL | afinowanje | afinowanje | afinowanje |
Déclinaison du participe présent :
| CAS | Singulier | Singulier | Singulier | Duel | Duel | Duel | Pluriel | Pluriel | Pluriel |
| CAS | masculin | neutre | féminin | masculin | neutre | féminin | masculin | neutre | féminin |
| NOMINATIF | afinowacy | afinowace | afinowaca | afinowacaj | afinowacaj | afinowacej | afinowacy | afinowacy | afinowace |
| GÉNITIF | afinowaceho | afinowaceho | afinowaceje | afinowaceju | afinowaceju | afinowaceju | afinowacych | afinowacych | afinowacych |
| DATIF | afinowacemu | afinowacemu | afinowacej | afinowacymaj | afinowacymaj | afinowacymaj | afinowacym | afinowacym | afinowacym |
| ACCUSATIF | Nom. ou Gén. | afinowace | afinowacu | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. |
| INSTRUMENTAL | afinowacym | afinowacym | afinowacej | afinowacymaj | afinowacymaj | afinowacymaj | afinowacymi | afinowacymi | afinowacymi |
| LOCATIF | afinowacym | afinowacym | afinowacej | afinowacymaj | afinowacymaj | afinowacymaj | afinowacych | afinowacych | afinowacych |
Déclinaison du participe passé :
| CAS | Singulier | Singulier | Singulier | Duel | Duel | Duel | Pluriel | Pluriel | Pluriel |
| CAS | masculin | neutre | féminin | masculin | neutre | féminin | masculin | neutre | féminin |
| NOMINATIF | afinowany | afinowane | afinowana | afinowanaj | afinowanaj | afinowanej | afinowany | afinowany | afinowane |
| GÉNITIF | afinowaneho | afinowaneho | afinowaneje | afinowaneju | afinowaneju | afinowaneju | afinowanych | afinowanych | afinowanych |
| DATIF | afinowanemu | afinowanemu | afinowanej | afinowanymaj | afinowanymaj | afinowanymaj | afinowanym | afinowanym | afinowanym |
| ACCUSATIF | Nom. ou Gén. | afinowane | afinowanu | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. | Nom. ou Gén. |
| INSTRUMENTAL | afinowanym | afinowanym | afinowanej | afinowanymaj | afinowanymaj | afinowanymaj | afinowanymi | afinowanymi | afinowanymi |
| LOCATIF | afinowanym | afinowanym | afinowanej | afinowanymaj | afinowanymaj | afinowanymaj | afinowanych | afinowanych | afinowanych |
Déclinaison du substantif verbal :
| CAS | Singulier | Duel | Pluriel |
| NOMINATIF | afinowanje | afinowani | afinowanja |
| GÉNITIF | afinowanja | afinowanjow | afinowanjow |
| DATIF | afinowanju | afinowanjomaj | afinowanjam |
| ACCUSATIF | afinowanje | afinowani | afinowanja |
| INSTRUMENTAL | afinowanjom | afinowanjomaj | afinowanjemi |
| LOCATIF | afinowanju | afinowanjomaj | afinowanjach |