# Grec ancien/Grammaire/Déclinaisons des noms/Déclinaisons difficiles

Certains mots ont une déclinaison irrégulière. Le plus souvent, elle s'explique par un changement de la forme du thème.

## Amphitrite

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἀμφιτρίτη |
| Vocatif | (ὦ) Ἀμφιτρίτη |
| Accusatif | τὴν Ἀμφιτρίτην |
| Génitif | τῆς Ἀμφιτρίτης |
| Datif | τῇ Ἀμφιτρίτῃ |

## Antéros

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ἀντέρως |
| Vocatif | (ὦ) Ἀντέρω |
| Accusatif | τὸν Ἀντέρωτα |
| Génitif | τοῦ Ἀντέρωτος |
| Datif | τῷ Ἀντέρωτι |

## Apollon

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ἀπόλλων |
| Vocatif | (ὦ) Ἄπoλλον |
| Accusatif | τὸν Ἀπόλλωνα |
| Génitif | τοῦ Ἀπόλλωνος |
| Datif | τῷ Ἀπόλλωνι |

## Aphrodite

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἀφροδίτη |
| Vocatif | (ὦ) Ἀφροδίτη |
| Accusatif | τὴν Ἀφροδίτην |
| Génitif | τῆς Ἀφροδίτης |
| Datif | τῇ Ἀφροδίτῃ |

## Arès

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ἄρης |
| Vocatif | (ὦ) Ἄρες |
| Accusatif | τὸν Ἄρη |
| Génitif | τοῦ Ἄρεως |
| Datif | τῷ Ἄρει |

## Artémis

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἄρτεμις |
| Vocatif | (ὦ) Ἄρτεμι |
| Accusatif | τὴν Ἄρτεμιδα |
| Génitif | τῆς Ἀρτέμιδος |
| Datif | τῇ Ἀρτέμιδι |

## Athéna

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἀθηνᾶ |
| Vocatif | (ὦ) Ἀθηνᾶ |
| Accusatif | τὴν Ἀθηνᾶν |
| Génitif | τῆς Ἀθηνᾶς |
| Datif | τῇ Ἀθηνᾷ |

## Déméter

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Δημήτηρ |
| Vocatif | (ὦ) Δήμητερ |
| Accusatif | τὴν Δήμητρα |
| Génitif | τῆς Δήμητρος |
| Datif | τῇ Δήμητρι |

## Dionysos

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Διόνυσος |
| Vocatif | (ὦ) Διόνυσε |
| Accusatif | τὸν Διόνυσον |
| Génitif | τοῦ Διονύσου |
| Datif | τῷ Διονύσῳ |

## Éris

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἔρις |
| Vocatif | (ὦ) Ἔρι |
| Accusatif | τὴν Ἔριν |
| Génitif | τῆς Ἔρεως |
| Datif | τῇ Ἔρει |

## Éole

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Αἴολος |
| Vocatif | (ὦ) Αἴολε |
| Accusatif | τὸν Αἴολον |
| Génitif | τοῦ Αἰόλου |
| Datif | τῷ Αἰόλῳ |

## Éros

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ἔρως |
| Vocatif | (ὦ) Ἔρω |
| Accusatif | τὸν Ἔρωτα |
| Génitif | τοῦ Ἔρωτος |
| Datif | τῷ Ἔρωτι |

## Hadès

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ ᾍδης |
| Vocatif | (ὦ) ᾍδη |
| Accusatif | τὸν ᾍδην |
| Génitif | τοῦ ᾍδου |
| Datif | τῷ ᾍδῃ |

## Hélios

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ἥλιος |
| Vocatif | (ὦ) Ἥλιε |
| Accusatif | τὸν Ἥλιον |
| Génitif | τοῦ Ἡλίου |
| Datif | τῷ Ἡλίῳ |

## Héphaïstos

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ἥφαιστος |
| Vocatif | (ὦ) Ἥφαιστε |
| Accusatif | τὸν Ἥφαιστον |
| Génitif | τοῦ Ἡφαίστου |
| Datif | τῷ Ἡφαίστῳ |

## Hébé

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἥϐη |
| Vocatif | (ὦ) Ἥϐη |
| Accusatif | τὴν Ἥϐην |
| Génitif | τῆς Ἥϐης |
| Datif | τῇ Ἥϐῃ |

## Héra

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἥρα |
| Vocatif | (ὦ) Ἥρα |
| Accusatif | τὴν Ἥραν |
| Génitif | τῆς Ἥρας |
| Datif | τῇ Ἥρᾳ |

## Hermès

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ἑρμῆς |
| Vocatif | (ὦ) Ἑρμῆ |
| Accusatif | τὸν Ἑρμῆν |
| Génitif | τοῦ Ἑρμοῦ |
| Datif | τῷ Ἑρμῇ |

## Hyménée

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ὑμέναιος |
| Vocatif | (ὦ) Ὑμέναιε |
| Accusatif | τὸν Ὑμέναιον |
| Génitif | τοῦ Ὑμεναίου |
| Datif | τῷ Ὑμεναίῳ |

## Hymen

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ὑμήν |
| Vocatif | (ὦ) Ὑμήν |
| Accusatif | τὸν Ὑμένα |
| Génitif | τοῦ Ὑμένος |
| Datif | τῷ Ὑμένι |

## Iris

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἶρις |
| Vocatif | (ὦ) Ἶρι |
| Accusatif | τὴν Ἴριδα |
| Génitif | τῆς Ἴριδος |
| Datif | τῇ Ἴριδι |

## Isis

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Ἶσις |
| Vocatif | (ὦ) Ἶσι |
| Accusatif | τὴν Ἴσιδα |
| Génitif | τῆς Ἴσιδος |
| Datif | τῇ Ἴσιδι |

## Métis

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Μῆτις |
| Vocatif | (ὦ) Μῆτι |
| Accusatif | τὴν Μήτιδα |
| Génitif | τῆς Μήτιδος |
| Datif | τῇ Μήτιδι |

## Némésis

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Νέμεσις |
| Vocatif | (ὦ) Νέμεσι |
| Accusatif | τὴν Νέμεσιν |
| Génitif | τῆς Νεμέσεως |
| Datif | τῇ Νεμέσει |

## Pan

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Πάν |
| Vocatif | (ὦ) Πάν |
| Accusatif | τὸν Πᾶνα |
| Génitif | τοῦ Πανός |
| Datif | τῷ Πανί |

## Perséphone

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ |
| Vocatif | (ὦ) |
| Accusatif | τὴν |
| Génitif | τῆς |
| Datif | τῇ |

## Phébé

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Φοίϐη |
| Vocatif | (ὦ) Φοίϐη |
| Accusatif | τὴν Φοίϐην |
| Génitif | τῆς Φοίϐης |
| Datif | τῇ Φοίϐῃ |

## Phébus

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Φοῖϐος |
| Vocatif | (ὦ) Φοῖϐε |
| Accusatif | τὸν Φοῖϐον |
| Génitif | τοῦ Φοίϐου |
| Datif | τῷ Φοίϐῳ |

## Ploutis

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Πλουτίς |
| Vocatif | (ὦ) Πλουτί |
| Accusatif | τὴν Πλουτίδα |
| Génitif | τῆς Πλουτίδος |
| Datif | τῇ Πλουτίδι |

## Ploutos

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Πλοῦτος |
| Vocatif | (ὦ) Πλοῦτε |
| Accusatif | τὸν Πλοῦτον |
| Génitif | τοῦ Πλούτου |
| Datif | τῷ Πλούτῳ |

## Pluton

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Πλούτων |
| Vocatif | (ὦ) Πλούτων |
| Accusatif | τὸν Πλούτωνα |
| Génitif | τοῦ Πλούτωνος |
| Datif | τῷ Πλούτωνι |

## Poséidon

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ποσειδῶν |
| Vocatif | (ὦ) Πόσειδον |
| Accusatif | τὸν Ποσειδῶνα |
| Génitif | τοῦ Ποσειδῶνος |
| Datif | τῷ Ποσειδῶνι |

## Séléné

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Σελήνη |
| Vocatif | (ὦ) Σελήνη |
| Accusatif | τὴν Σελήνην |
| Génitif | τῆς Σελήνης |
| Datif | τῇ Σελήνῃ |

## Thémis

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Θέμις |
| Vocatif | (ὦ) Θέμι |
| Accusatif | τὴν Θέμιδα |
| Génitif | τῆς Θέμιδος |
| Datif | τῇ Θέμιδι |

## Thétis

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Θέτις |
| Vocatif | (ὦ) Θέτι |
| Accusatif | τὴν Θέτιδα |
| Génitif | τῆς Θέτιδος |
| Datif | τῇ Θέτιδι |

## Téthys

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ἡ Τηθύς |
| Vocatif | (ὦ) Τηθύ |
| Accusatif | τὴν Τηθύν |
| Génitif | τῆς Τηθύος |
| Datif | τῇ Τηθύϊ |

## Zeus

| Cas | Singulier |
| Nominatif | ὁ Ζεύς |
| Vocatif | (ὦ) Ζεῦ |
| Accusatif | τὸν Δία |
| Génitif | τοῦ Διός |
| Datif | τῷ Διί |

## fils

Ce nom suit la troisième déclinaison (ὁ ὑός, ὑέος) mais il peut suivre la deuxième déclinaison (ὁ υἱός, υἱοῦ), peu usitée.

### Deuxième déclinaison

| Cas | Singulier | Pluriel | Duel |
| Nominatif | ὁ υἱός | οἱ υἱοί | τὼ υἱώ |
| Vocatif | (ὦ) υἱέ | (ὦ) υἱοί | (ὦ) υἱώ |
| Accusatif | τὸν υἱόν | τοὺς υἱούς | τὼ υἱώ |
| Génitif | τοῦ υἱοῦ | τῶν υἱῶν | τοῖν υἱοῖν |
| Datif | τῷ υἱῷ | τοῖς υἱοῖς | τοῖν υἱοῖν |

### Troisième déclinaison

| Cas | Singulier | Pluriel | Duel |
| Nominatif | ὁ ὑός | οἱ ὑεῖς | τὼ ὑεῖ |
| Vocatif | (ὦ) ὑέ | (ὦ) ὑεῖς | (ὦ) ὑεῖ |
| Accusatif | τὸν ὑόν | τοὺς ὑεῖς | τὼ ὑεῖ |
| Génitif | τοῦ ὑέος | τῶν ὑέων | τοῖν ὑέοιν |
| Datif | τῷ ὑεῖ | τοῖς ὑέσι(ν) | τοῖν ὑέοιν |

## héros

| Cas | Singulier | Pluriel | Duel |
| Nominatif | ὁ ἥρως | οἱ ἥρωες | τὼ ἥρωε |
| Vocatif | (ὦ) ἥρως | (ὦ) ἥρωες | (ὦ) ἥρωε |
| Accusatif | τὸν ἥρωα | τοὺς ἥρωας | τὼ ἥρωε |
| Génitif | τοῦ ἥρωος | τῶν ἡρώων | τοῖν ἡρώοιν |
| Datif | τῷ ἥρωι | τοῖς ἥρωσι(ν) | τοῖν ἡρώοιν |

## navire

| Cas | Singulier | Pluriel | Duel |
| Nominatif | ἡ ναῦς | αἱ νῆες | τὼ νῆε |
| Vocatif | (ὦ) ναῦ | (ὦ) νῆες | (ὦ) νῆε |
| Accusatif | τὴν ναῦν | τὰς ναῦς | τὼ νῆε |
| Génitif | τῆς νέως | τῶν νεῶν | τοῖν νεοῖν |
| Datif | τῇ νηί | ταῖς ναυσί(ν) | τοῖν νεοῖν |

## Noms difficiles

| Nominatif singulier | Génitif singulier | Datif pluriel | Remarques |
| τὸ ἄγαλμα (la statue) | τοῦ ἀγάλματος | τοῖς ἀγαλμάτοις | |
| ἡ ἀδελφή (la sœur) | τῆς ἀδελφῆς | ταῖς ἀδελφαῖς | Ce mot s'écrit « ἀδελφεά » en dorien, « ἀδελφειή » en langue homérique, et « ἀδελφεή » en ionien. |
| ὁ ἀδελφός (le frère) | τοῦ ἀδελφοῦ | τοῖς ἀδελφοῖς | Ce mot s'écrit « ἀδελφεός » en langue homérique et ionien, et « ἀδελφιός » ou « ἀδευφιός » en crétois. |
| ἡ ἀγάπη (l'amour) | τῆς ἀγάπης | ταῖς ἀγάπαις | |
| ὁ ἄγγελος (le messager ; le messager divin) | τοῦ ἀγγέλου | τοῖς ἀγγέλοις | |
| ὁ ἀγκών (le coude) | τοῦ ἀγκῶνος | τοῖς ἀγκῶσι(ν) | |
| ὁ/ἡ ἀήρ (l'air ; l'atmosphère autour de la Terre. La vapeur, la brume, le brouillard. L'air que l’on respire.) | τοῦ/τῆς ἀέρος | τοῖς/ταῖς ἀέρσι(ν) | Ce mot s'écrit « ἠέρος » en langue homérique, « ἀϐήρ » en dorien, « αὐήρ » en éolien, et « ἠήρ » en ionien. |
| ὁ ἀετός (l'aigle) | τοῦ ἀετοῦ | τοῖς ἀετοῖς | |
| ἡ ἀηδών (le rossignol) | τῆς ἀηδονός | ταῖς ἀηδοσί(ν) | |
| τὸ ἄθυρμα (le jouet) | τοῦ ἀθύρματος | τοῖς ἀθύρμασι(ν) | On dit également « τὸ παίγνιον ». |
| τὸ αἰδοῖον (la vulve) | τοῦ αἰδοίου | τοῖς αἰδοίοις | |
| ἡ αἰδώς (la pudeur) | τῆς αἰδοῦς | ταῖς αἰδώσι(ν) | |
| ὁ/ἡ αἰθήρ (la région supérieure de l'air ; l'espace aérien, l'air que l’on respire) | τοῦ/τῆς αἰθέρος | τοῖς/ταῖς αἰθέρσι(ν) | |
| ὁ/ἡ αἴλουρος (le chat ; la chatte) | τοῦ/τῆς αἰλούρου | τοῖς/ταῖς αἰλούροις | |
| τὸ αἴνιγμα (l'énigme) | τοῦ αἰνίγματος | τοῖς αἰνίγμασι(ν) | |
| ἡ αἴξ (la chèvre) | τῆς αἰγός | ταῖς αἰξί(ν) | |
| ἡ αἰσχύνη (l'opprobre ; la vergogne) | τῆς αἰσχύνης | ταῖς αἰσχύναις | |
| ὁ αἰών (le temps (époque)) | τοῦ αἰῶνος | τοῖς αἰῶσι(ν) | |
| ὁ/ἡ ἀλεκτρυών (le coq ; la poule) | τοῦ/τῆς ἀλεκτρυόνος | τοῖς/ταῖς ἀλεκτρυόνσι(ν) | |
| ὁ ἀλέκτωρ (le coq) | τοῦ ἀλέκτορος | τοῖς ἀλέκτορσι(ν) | Vocatif singulier : ἀλέκτορ |
| ὁ ἁλιεύς (le pêcheur) | τοῦ ἁλιέως | τοῖς ἁλιεῦσι(ν) | Vocatif singulier : ἁλιεῦ |
| ὁ/ἡ ἅλς (le sel ; la mer) | τοῦ/τῆς ἁλός | τοῖς/ταῖς ἁλσί(ν) | |
| ἡ ἀλωπεκία (la chute des cheveux) | τῆς ἀλωπεκίας | ταῖς ἀλωπεκίαις | |
| ἡ ἀλώπηξ (le renard) | τῆς ἀλώπεκος | ταῖς ἀλώπεξι(ν) | |
| ἡ ἀμυγδάλη (l'amande) | τῆς ἀμυγδάλης | ταῖς ἀμυγδάλαις | Ce mot s'écrit « ἀμύγδαλον », « ἀμύγδαλος », « ἀμυσγέλα », et «  ἀμυσγύλα » . |
| ὁ ἄναξ (le maitre, le chef, le roi) | τοῦ ἀνάκτος | τοῖς ἄναξι(ν) | |
| ἡ ἄνασσα (la maitresse, la cheffe, la reine) | τῆς ἀνάσσας | ταῖς ἀνάσσαις | |
| ὁ ἀνδρών (l'andron) | τοῦ ἀνδρῶνος | τοῖς ἀνδρῶσι(ν) | |
| ὁ ἄνεμος (le vent) | τοῦ ἀνέμου | τοῖς ἀνέμοις | |
| ἡ ἀνεψιά (la nièce) | τῆς ἀνεψιᾶς | ταῖς ἀνεψιαῖς | |
| ὁ ἀνεψιός (le neveu) | τοῦ ἀνεψιοῦ | τοῖς ἀνεψιοῖς | |
| ὁ ἀνήρ (l'homme ; le mâle des animaux) | τοῦ ἀνδρός | τοῖς ἀνδράσι(ν) | Vocatif singulier : ἄνερ |
| ὁ ἄνθρωπος (l'homme, le genre humain) | τοῦ ἀνθρώπου | τοῖς ἀνθρώποις | |
| ἡ ἀντιπάθεια (La non-communauté de sentiments ou d'impressions. (Philosophie), (Terme stoïcien) Le non-rapport de certaines choses entre elles.) | τῆς ἀντιπαθείας | ταῖς ἀντιπαθείαις | |
| ἡ ἀπάθεια (L'absence de sentiments ou d’impressions. (Philosophie), (Terme stoïcien) L'absence de certaines choses entre elles.) | τῆς ἀπαθείας | ταῖς ἀπαθείαις | |
| ὁ ἀποπομπαῖος τράγος (le bouc émissaire) | τοῦ ἀποπομπαίου τράγου | τοῖς ἀποπομπαίοις τράγοις | Vocatif singulier : ἀποπομπαῖε τράγε |
| ὁ ἄργυρος (l'argent ; la monnaie) | τοῦ ἀργύρου | τοῖς ἀργύροις | |
| ὁ/ἡ ἄρκτος (l'ours(e)) | τοῦ/τῆς ἄρκτου | τοῖς/ταῖς ἄρκτοις | |
| ἡ ἁρπαγή ((Au sens actif) la rapacité ; l'avidité (Au sens passif) le butin) | τῆς ἁρπαγῆς | ταῖς ἁρπαγαῖς | |
| ὁ ἅρπαξ (le rapace ; le pillard) | τοῦ ἅρπαγος | τοῖς ἅρπαξι(ν) | |
| ὁ ἄρσην (le mâle) | τοῦ ἄρσενος | τοῖς ἄρσεσι(ν) | Vocatif singulier : ἄρσην Ce mot s'écrit « ἄρρην » en attique, « ἄρσης » en laconien, et « ἔρσην » en crétois et en éolien. |
| ὁ ἀρχίκλωψ (le maître-voleur) | τοῦ ἀρχικλωπός | τοῖς ἀρχικλῶψι(ν) | Accusatif singulier : ἀρχικλῶπα |
| ὁ ἄρχων (le maitre, le prince, le chef) | τοῦ ἄρχοντος | τοῖς ἄρχουσι(ν) | Vocatif singulier : ἄρχον |
| ἡ ἀσπίς (le bouclier) | τῆς ἀσπίδος | ταῖς ἀσπίσι(ν) | Vocatif singulier : ἀσπί |
| τὸ ἄστυ (la cité) | τοῦ ἄστεως | τοῖς ἄστεσι(ν) | |
| ἡ αὐτοκράτειρα (l'impératrice) | τῆς αὐτοκρατείας | ταῖς αὐτοκρατείαις | |
| ἡ αὐτοκρατορία (l'empire) | τῆς αὐτοκρατορίας | ταῖς αὐτοκρατορίαις | |
| ὁ αὐτοκράτωρ (l'empereur) | τοῦ αὐτοκράτορος | τοῖς αὐτοκράτορσι(ν) | Vocatif singulier : αὐτοκράτορ |
| ὁ αὐχήν (la nuque) | τοῦ αὐχένος | τοῖς αὐχέσι(ν) | |
| ἡ βασιλεία (le royaume) | τῆς βασιλείας | ταῖς βασιλείαις | |
| ὁ βασιλεύς (le roi) | τοῦ βασιλέως | τοῖς βασιλεῦσι(ν) | Vocatif singulier : βασιλεῦ |
| ἡ βασίλισσα (la reine) | τῆς βασιλίσσης | ταῖς βασιλίσσαις | |
| ὁ βίος (la vie, l’existence ; le monde ou l’on vit. Le récit d'une vie.) | τοῦ βίου | τοῖς βίοις | |
| ὁ/ἡ βοῦς (le bœuf, la vache) | τοῦ/τῆς βοός | τοῖς/ταῖς βουσί(ν) | |
| τὸ βούτυρον (le beurre) | τοῦ βουτύρου | τοῖς βουτύροις | |
| ὁ βραχίων (le bras) | τοῦ βραχίονος | τοῖς βραχίοσι(ν) | |
| ἡ γαῖα (la terre comme partie de l'univers. La contrée, le pays. Le terrain, la culture.) | τῆς γαίας | ταῖς γαίαις | |
| τὸ γάλα (le lait) | τοῦ γάλακτος | τοῖς γάλαξι(ν) | |
| ἡ γαμετή (l'épouse) | τῆς γαμετῆς | ταῖς γαμεταῖς | |
| ὁ γαμέτης (l'époux, le mari) | τοῦ γαμέτου | τοῖς γαμέταις | Vocatif singulier : γαμέτα |
| ὁ γάμος (le mariage) | τοῦ γάμου | τοῖς γάμοις | |
| ὁ γέλως (le rire ; l’objet de risée) | τοῦ γέλωτος | τοῖς γέλωσι(ν) | Vocatif singulier : γέλω ; ce mot s'écrit « γέλος » en éolien. |
| ὁ γελωτοποιός (le bouffon) | τοῦ γελωτοποιοῦ | τοῖς γελωτοποιοῖς | |
| ὁ/ἡ γέρανος (la grue) | τοῦ/τῆς γεράνου | τοῖς/ταῖς γεράνοις | |
| ἡ γερουσία (le sénat) | τῆς γερουσίας | ταῖς γερουσίαις | |
| ὁ γερουσιάρχης (le président du sénat) | τοῦ γερουσιάρχου | τοῖς γερουσιάρχαις | Vocatif singulier : γερουσιάρχα |
| ὁ γερουσιαστής (le sénateur) | τοῦ γερουσιαστοῦ | τοῖς γερουσιασταῖς | Vocatif singulier : γερουσιαστά |
| ὁ γέρων (le vieillard) | τοῦ γέροντος | τοῖς γέρουσι(ν) | Vocatif singulier : γέρον |
| ἡ γῆ (la terre) | τῆς γῆς | ταῖς γέαις | |
| τὸ γῆρας (la vieillesse) | τοῦ γήρως | τοῖς γήρασι(ν) | |
| ὁ γίγας (le géant) | τοῦ γίγαντος | τοῖς γίγασι(ν) | |
| ἡ γλαῦξ (la chouette) | τῆς γλαυκός | ταῖς γλαυξί(ν) | |
| ἡ γλῶσσα (la langue (organe) ; le langage) | τῆς γλώσσης | ταῖς γλώσσαις | Ce mot s'écrit « γλάσσα » en ionien, et « γλῶττα » en attique. |
| ὁ γόμφος (la hanche) | τοῦ γόμφου | τοῖς γόμφοις | |
| τὸ γόνυ (le genou) | τοῦ γόνατος | τοῖς γόνασι(ν) | |
| ἡ γραῖα (la vieillarde) | τῆς γραίας | ταῖς γραίαις | Vocatif singulier : γραῖε |
| ἡ γραῦς (la vieillarde) | τῆς γραός | ταῖς γραυσί(ν) | Vocatif singulier : γραῦ |
| ὁ γυναικεῖον (le gynécée) | τοῦ γυναικείου | τοῖς γυναικείοις | |
| ἡ γυνή (la femme ; la femelle des animaux) | τῆς γυναικός | ταῖς γυναιξί(ν) | Vocatif singulier : γύναι ; ce mot s'écrit « βανά » en béotien, et « γυνά » en dorien. |
| ὁ γύψος (le plâtre) | τοῦ γύψου | τοῖς γύψοις | |
| ὁ γύψ (le vautour) | τοῦ γυπός | τοῖς γυψί | |
| ἡ γωνία (l'angle, le coin ; (par analogie) l'équerre) | τῆς γωνίας | ταῖς γωνίαις | |
| ὁ δαήρ (le beau-frère) | τοῦ δαέρος | τοῖς δαέρσι(ν) | Vocatif singulier : δᾶερ |
| ὁ δαίμων (le dieu, la déesse, la divinité, la puissance divine ; l'âme d'un mort, l'esprit que l’on peut évoquer, l'ombre) | τοῦ δαίμονος | τοῖς δαίμοσι(ν) | Vocatif singulier : δαίμον |
| τὸ δάκρυ (la larme) | τοῦ δακρύου | τοῖς δάκρυσι(ν) | |
| ὁ δελφίς (le dauphin) | τοῦ δελφῖνος | τοῖς δελφῖσι(ν) | |
| τὸ δένδρον (l'arbre) | τοῦ δένδρου | τοῖς δένδροις | Ce mot s'écrit « δένδρεον » en langue homérique. |
| ἡ δέσποινα (la maitresse d'une maisonnée) | τῆς δεσποίνης | ταῖς δεσποίναις | |
| ὁ δεσπότης (le maitre d'une maisonnée ; le maitre d'un dème) | τοῦ δεσπότου | τοῖς δεσπόταις | Vocatif singulier : δεσπότα |
| ὁ δῆμος (le dème ; la subdivision de la tribu) | τοῦ δήμου | τοῖς δήμοις | Ce mot s'écrit « δᾶμος » en dorien. |
| ὁ διάϐολος (le calomniateur ; l'ennemi de Dieu) | τοῦ διαϐόλου | τοῖς διαϐόλοις | |
| ἡ δίφθογγος (la diphtongue) | τῆς διφθόγγου | ταῖς διφθόγγοις | |
| ὁ δοθιήν (le furoncle) | τοῦ δοθιένος | τοῖς δοθιέσι(ν) | |
| ὁ δόμος (la maison, le palais, la chambre ou l'appartement. Le temple. L'abri pour les animaux. La construction. (au pluriel) La demeure, (au génitif), la résidence, la patrie) | τοῦ δόμου | τοῖς δόμοις | |
| ἡ δράκαινα (la dracène) | τῆς δρακαίνης | ταῖς δρακαίναις | |
| ὁ δράκων (le dragon) | τοῦ δράκοντος | τοῖς δράκοντι | Vocatif singulier : δράκον |
| ἡ δρῦς (le chêne) | τῆς δρυός | ταῖς δρυσί(ν) | |
| ἡ δύναμις (la puissance) | τῆς δυνάμεως | ταῖς δυνάμεσι(ν) | Vocatif singulier : δύναμι |
| τὸ δῶμα (la construction, la maison, la demeure. La chambre principale. Le temple.) | τοῦ δώματος | τοῖς δώμασι(ν) | |
| τὸ ἔαρ (le printemps) | τοῦ ἔαρος | τοῖς ἔαρσι(ν) | |
| τὸ ἔγκλημα (le chef d'accusation ; le grief) | τοῦ ἐγκλήματος | τοῖς ἐγκλήμασι(ν) | |
| ὁ ἐγκέφαλος (le cerveau) | τοῦ ἐγκεφάλου | τοῖς ἐγκεφάλοις | |
| τὸ ἔθνος (la nation, la tribu ; la famille, le troupeau) | τοῦ ἔθνους | τοῖς ἔθνεσι(ν) | |
| ἡ ἐκδίκησις (la vengeance) | τῆς ἐκδικήσεως | ταῖς ἐκδικήσεσι(ν) | Vocatif singulier : ἐκδίκησι |
| ὁ ἐκδικητής (le vengeur) | τοῦ ἐκδικητοῦ | τοῖς ἐκδικηταῖς | Vocatif singulier : ἐκδικητά |
| ἡ ἐκδοχή (la version) | τῆς ἐκδοχῆς | ταῖς ἐκδοχαῖς | |
| τὸ ἔλαιον (l'huile) | τοῦ ἐλαίου | τοῖς ἐλαίοις | |
| ὁ/ἡ ἔλαφος (le cerf ; la biche) | τοῦ/τῆς ἐλάφου | τοῖς/ταῖς ἐλάφοις | |
| τὸ ἔλεος (la pitié, la compassion. Tout ce qui excite la pitié.) | τοῦ ἐλέους | τοῖς ἐλέεσι(ν) | |
| ὁ ἐλέφας (l'éléphant) | τοῦ ἐλέφαντος | τοῖς ἐλέφασι(ν) | Vocatif singulier : ἐλέφαν |
| ἡ ἐλπίς (l'attente d'une chose, la conjecture ; la présomption, la prévision.) | τῆς ἐλπίδος | ταῖς ἐλπίσι(ν) | Vocatif singulier : ἐλπί |
| τὸ ἔνεμα (le lavement (remède liquide)) | τοῦ ἐνέματος | τοῖς ἐνέμασι(ν) | |
| ἡ ἐνέργεια (l'énergie) | τῆς ἐνεργείας | ταῖς ἐνεργείαις | |
| ἡ ἔνεσις (l'injection) | τῆς ἐνέσεως | ταῖς ἐνέσεσι(ν) | |
| ἡ ἐξαδελφή (la cousine) | τῆς ἐξαδελφῆς | ταῖς ἐξαδελφαῖς | |
| ὁ ἐξαδελφός (le cousin) | τοῦ ἐξαδελφοῦ | τοῖς ἐξαδελφοῖς | |
| ἡ ἔξοδος (l'issue ; l'action de sortir) | τῆς ἐξόδου | ταῖς ἐξόδοις | |
| ἡ ἐξομολόγησις (la confession) | τῆς ἐξομολογήσεως | ταῖς ἐξομολογήσεσι(ν) | Vocatif singulier : ἐξομολόγησι |
| τὸ ἐξομολογητήριον (le confessionnal) | τοῦ ἐξομολογητηρίου | τοῖς ἐξομολογητηρίοις | |
| ὁ ἐξομολογητής (le confesseur) | τοῦ ἐξομολογητοῦ | τοῖς ἐξομολογηταῖς | Vocatif singulier : ἐξομολογητά |
| ὁ ἐραστής (l'amant) | τοῦ ἐραστοῦ | τοῖς ἐρασταῖς | Vocatif singulier : ἐραστά |
| τὸ ἐργαλεῖον (l'outil) | τοῦ ἐργαλείου | τοῖς ἐργαλείοις | |
| τὸ ἐργαστήριον (l'atelier, le laboratoire) | τοῦ ἐργαστηρίου | τοῖς ἐργαστηρίοις | |
| τὸ ἐργάτης (l'ouvrier, le travailleur) | τοῦ ἐργάτου | τοῖς ἐργάταις | |
| τὸ ἔργον (l'action, l'œuvre, l'occupation, le travail) | τοῦ ἔργου | τοῖς ἔργοις | Ce mot s'écrit « ϝέργον » ou « ϝάργον » en dorien. |
| ἡ ἐρωμένη (la femme aimée) | τῆς ἐρωμένης | ταῖς ἐρωμέναις | |
| ὁ ἐρώμενος (l'homme aimé) | τοῦ ἐρωμένου | τοῖς ἐρωμένοις | |
| ὁ ἔρως (l'amour « naturel » ; le désir sexuel) | τοῦ ἔρωτος | τοῖς ἔρωσι(ν) | |
| ὁ εὐπατρίδης (le gentilhomme) | τοῦ εὐπατρίδου | τοῖς εὐπατρίδοις | |
| τὸ ἐφήϐαιον (le pubis) | τοῦ ἐφηϐαίου | τοῖς ἐφηϐαίοις | |
| ὁ ἔφηϐος (le jouvenceau) | τοῦ ἐφήϐου | τοῖς ἐφήϐοις | |
| ὁ ἐφιάλτης (le cauchemar) | τοῦ ἐφιάλτου | τοῖς ἐφιάλταις | Vocatif singulier : ἐφιάλτα |
| ὁ ἐχθρός (l'ennemi) | τοῦ ἐχθροῦ | τοῖς ἐχθροῖς | |
| ὁ ἔχις (la vipère) | τοῦ ἔχεως | τοῖς ἔχεσι(ν) | |
| ἡ ζωή (la vie) | τῆς ζωῆς | ταῖς ζωαῖς | Ce mot s'écrit « ζόα » ou « ζωά » en dorien, « ζοΐα » en éolien, et « ζόη » en ionien. |
| τὸ ζῷον (l'être vivant, l'animal ; le personnage représenté dans un tableau) | τοῦ ζῴου | τοῖς ζῴοις | |
| ἡ ἥϐη (la jeunesse) | τῆς ἥϐης | ταῖς ἥϐαις | |
| ἡ ἡδονή (le plaisir) | τῆς ἡδονῆς | ταῖς ἡδοναῖς | Ce mot s'écrit « ἁδονά » en dorien, et « ἡδονά » en . |
| τὸ ἤλεκτρον (l'ambre jaune, le succin. Métal comportant quatre-cinquième d'or et un cinquième d'argent.) | τοῦ ἠλέκτρου | τοῖς ἠλέκτροις | |
| ὁ ἥλιος (le soleil) | τοῦ ἡλίου | τοῖς ἡλίοις | Ce mot s'écrit « ἀϐέλιος » en crétois, « ἀέλιος » en dorien, éolien et arcado-chypriote, et « ἠέλιος » en langue homérique. |
| ἡ ἡμέρα (le jour) | τῆς ἡμέρας | ταῖς ἡμέραις | Ce mot s'écrit « ἀμάρα » en éolien, « ἀμέρα » en dorien, « ἦμαρ » en style poétique, et « ἡμέρη » en langue homérique et en ionien. |
| τὸ ἧπαρ (le foie) | τοῦ ἤπατος | τοῖς ἤπασι(ν) | |
| ὁ ἥρως (le héros) | τοῦ ἥρωος | τοῖς ἥρωσι(ν) | |
| τὸ ἡφαιστεῖον (le volcan) | τοῦ ἡφαιστείου | τοῖς ἡφαιστείοις | |
| ἡ ἠώς (l'aurore) | τῆς ἠοῦς | | Ce mot s'écrit « ἄας » en béotien, « ἀϐώρ » ou « ἀώς » en dorien, « αὔως » en éolien, et « ἕως » en attique. |
| ὁ θάλαμος (La chambre. (Par extension) La maison, l'habitation, le séjour.) | τοῦ θαλάμου | τοῖς θαλάμοις | |
| ἡ θάλασσα (la mer) | τῆς θαλάσσης | ταῖς θαλάσσαις | Ce mot s'écrit « θάλαθθα » en, et « θάλαττα » en attique. |
| ὁ θάνατος (la mort) | τοῦ θανάτου | τοῖς θανάτοις | |
| τὸ θαῦμα (la merveille) | τοῦ θαύματος | τοῖς θαύμασι(ν) | |
| ἡ θεά (la déesse) | τῆς θεᾶς | ταῖς θεαῖς | |
| ὁ θεός (le dieu) | τοῦ θεοῦ | τοῖς θεοῖς | |
| ἡ θεῖα (la tante) | τῆς θείας | ταῖς θείαις | |
| ὁ θεῖος (l'oncle) | τοῦ θείου | τοῖς θείοις | Ce mot s'écrit « θέειος » en langue homérique, et « θήϊος » en éolien. |
| τὸ θέρος (l'été) | τοῦ θέρους | τοῖς θέρεσι(ν) | |
| τὸ θῆλυ (la femelle) | τοῦ θήλεος | τοῖς θηλέοις | |
| ὁ θήρ (l'animal sauvage) | τοῦ θηρός | τοῖς θηρσί(ν) | Ce mot s'écrit « φήρ » en éolien. |
| ἡ θρίξ (le poil) | τῆς τριχός | ταῖς θριξί(ν) | |
| ὁ θρῦλος (la légende) | τοῦ θρύλου | τοῖς θρύλοις | |
| ἡ θυγάτηρ (la fille (au niveau familial)) | τῆς θυγατρός | ταῖς θυγατρί(ν) | Vocatif singulier : θύγατερ ; ce mot sécrit « συγάτηρ » en dorien. |
| ὁ θώς (le chacal) | τοῦ θώ | τοῖς θῴς | |
| ἡ ἶϐις (l'ibis) | τῆς ἴϐιδος | ταῖς ἴϐιδαις | Vocatif singulier : ἶϐι |
| ὁ ἱέραξ (le faucon) | τοῦ ἱέρακος | τοῖς ἱέραξι(ν) | |
| τὸ ἱμάτιον (l'himation) | τοῦ ἱματίου | τοῖς ἱματίοις | |
| ὁ/ἡ ἱππαλεκτρυών (l'hippalectryon) | τοῦ/τῆς ἱππαλεκτρυόνος | τοῖς/ταῖς ἱππαλεκτρυόνσι(ν) | |
| ὁ ἱερεύς (le prêtre) | τοῦ ἱερέως | τοῖς ἱερεῦσι(ν) | Vocatif singulier : ἱερεῦ |
| ὁ ἱππεύς (le cavalier) | τοῦ ἱππέως | τοῖς ἱππεῦσι(ν) | Vocatif singulier : ἱππεῦ |
| ὁ/ἡ ἵππος (le cheval ; la jument) | τοῦ/τῆς ἵππου | τοῖς/ταῖς ἵπποις | Ce mot s'écrit « ἴκκος » en éolien. |
| ὁ ἱπποπόταμος (l'hippopotame) | τοῦ ἱπποποτάμου | τοῖς ἱπποποτάμοις | |
| ὁ ἱππότης (le chevalier) | τοῦ ἱππότου | τοῖς ἱππόταις | Vocatif singulier : ἱππότα |
| ἡ ἶρις ((anatomie) l'iris (météorologie) l'arc-en-ciel) | τῆς ἴριδος | ταῖς ἴριδαις | Vocatif singulier : ἶρι |
| ἡ ἰσχύς (la force (physique et matérielle) ; la fermeté, la force de résistance. La puissance. La force brutale, la violence.) | τῆς ἰσχύος | ταῖς ἰσχύσι(ν) | |
| ὁ ἰχθύς (le poisson) | τοῦ ἰχθύος | τοῖς ἰχθύσι(ν) | |
| ὁ καιρός (le temps) | τοῦ καιροῦ | τοῖς καιροῖς | |
| ὁ κάλαμος (le roseau, la tige ; l’objet de roseau. La paille.) | τοῦ καλάμου | τοῖς καλάμοις | |
| ἡ καμηλοπάρδαλις (la girafe) | τῆς καμηλοπαρδάλεως | ταῖς καμηλοπαρδάλεσι(ν) | |
| ὁ/ἡ κάμηλος (le chameau ; la chamelle) | τοῦ/τῆς καμήλου | τοῖς/ταῖς καμήλοιν | |
| ἡ καμπή (la jambe) | τῆς καμπῆς | ταῖς καμπαῖς | |
| ἡ κάννα (le roseau) | τῆς κάννας | ταῖς κάνναις | Ce mot s'écrit « κάννη » en ionien. |
| ὁ κανών ((au propre) la tige de roseau, la tige ; la règle de maçon ou de charpentier. (au figuré) la règle, le modèle ; principe.) | τοῦ κανόνος | τοῖς κανόσι(ν) | |
| ἡ καρδία (le cœur) | τῆς καρδίας | ταῖς καρδίαις | |
| ἡ κατηγορία (la charge judiciaire ; l'accusation) | τῆς κατηγορίας | ταῖς κατηγορίαις | Ce mot s'écrit « κατηγορίη » en ionien. |
| τὸ κάτοπτρον (le miroir) | τοῦ κατόπτρου | τοῖς κατόπτροις | |
| τὸ κέρας (la corne (d'un animal). (Par analogie) Le bras d’un fleuve ; l'aile d'une armée ou d'une flotte ; l'antenne ou vergue d'un navire ; le pic d'une montagne.) | τοῦ κέρατος | τοῖς κεράσι(ν) | |
| τὸ κῆδος (le soin, le souci ; l'anxiété) | τοῦ κήδους | τοῖς κήδεσι(ν) | Ce mot s'écrit « κᾶδος » en dorien. |
| τὸ κῆρυγμα (la proclamation à voix haute) | τοῦ κηρύγματος | τοῖς κηρύγμασι(ν) | Ce mot s'écrit « κᾶρυγμα » en dorien. |
| ὁ κῆρυξ (le héraut) | τοῦ κήρυκος | τοῖς κῆρυξι(ν) | Ce mot s'écrit « κᾶρυξ » en dorien. |
| ἡ κλείς (la clé) | τῆς κλειδός | ταῖς κλεισί(ν) | Ce mot s'écrit « κλαΐς » en dorien, « κλᾶϊς » en éolien, « κληΐς » en ionien, et « κλῄς » en attique. |
| ἡ κλειτορίς (le clitoris) | τῆς κλειτορίδος | ταῖς κλειτορίσι(ν) | |
| ὁ κλώψ (le voleur) | τοῦ κλωπός | τοῖς κλῶψι(ν) | Accusatif singulier : κλῶπα |
| ὁ κλυστήρ (la seringue) | τοῦ κλυστέρος | τοῖς κλυστέρσι(ν) | |
| ὁ κόκκυξ (le coucou ; (Anatomie) le coccyx) | τοῦ κόκκυγος | τοῖς κόκκυξι(ν) | |
| ὁ κόλαφος (la gifle) | τοῦ κολάφου | τοῖς κολάφοις | |
| ὁ κολοιός (le geai) | τοῦ κολοιοῦ | τοῖς κολοιοῖς | |
| τὸ κόμμι (la gomme (résine)) | τοῦ κόμμιτος | τοῖς κομμίσι(ν) | |
| ἡ κονδυλισμίς (la chiquenaude ; la pichenette) | τῆς κονδυλισμίδος | ταῖς κονδυλισμίσι(ν) | |
| ὁ κόραξ (le corbeau) | τοῦ κόρακος | τοῖς κόραξι(ν) | |
| ἡ κόρη (la jeune fille ; la fille (par rapport au père ou à la mère) ; la pupille de l'œil ; longue manche des vêtements persans.) | τῆς κόρης | ταῖς κόραις | Ce mot s'écrit « κόρα » en éolien, « κούρη » en ionien, et « κώρα » en dorien. |
| ὁ κόρος (le jeune garçon ; le fils) | τοῦ κόρου | τοῖς κόροις | Ce mot s'écrit « κοῦρος » en ionien, et « κῶρος » en dorien. |
| τὸ κουρεῖον (la boutique du barbier) | τοῦ κουρείου | τοῖς κουρείοις | |
| ὁ κουρεύς (le barbier) | τοῦ κουρέως | τοῖς κουρεῦσι(ν) | Vocatif singulier : κουρεῦ |
| ἡ κρᾶσις (le mélange) | τῆς κράσεως | ταῖς κράσεσι(ν) | Ce mot s'écrit « κρῆσις » en ionien. |
| ὁ κύριος (le maitre ; le souverain) | τοῦ κυρίου | τοῖς κυρίοις | |
| ὁ κῦρος (le décret) | τοῦ κύρου | τοῖς κύροις | |
| ὁ κυσός (le sexe de la femme) | τοῦ κυσοῦ | τοῖς κυσοῖς | |
| ὁ/ἡ κύων (le chien ; la chienne) | τοῦ/τῆς κυνός | τοῖς/ταῖς κυσί(ν) | Vocatif singulier : κύον |
| ἡ κωμῳδία (la comédie) | τῆς κωμῳδίας | ταῖς κωμῳδίαις |
| ὁ λαγός (le lièvre) | τοῦ λαγοῦ | τοῖς λαγοῖς | Ce mot s'écrit « λαγώς » en attique. |
| ὁ λαιμός (le cou, la gorge) | τοῦ λαιμοῦ | τοῖς λαιμοῖς | |
| ὁ λαός (le peuple) | τοῦ λαοῦ | τοῖς λαοῖς | Ce mot s'écrit « λεώς » en attique, et « ληός » en ionien. |
| ὁ λάρυγξ (le larynx ; (par suite) la gorge, le gosier) | τοῦ λάρυγγος | τοῖς λάρυγξι(ν) | |
| ἡ λέαινα (la lionne) | τῆς λεαίνης | ταῖς λεαίναις | |
| ἡ λειτουργία (le service pour le bien commun du peuple) | τῆς λειτουργίας | ταῖς λειτουργίαις | |
| ἡ λεπίς (la coque d'œuf ; la lamelle de métal.) | τῆς λεπίδος | ταῖς λεπίσι(ν) | Vocatif singulier : λεπί |
| ὁ λέων (le lion) | τοῦ λέοντος | τοῖς λέουσι(ν) | Vocatif singulier : λέον |
| ὁ/ἡ λίθος (la pierre) | τοῦ/τῆς λίθου | τοῖς/ταῖς λίθοις | |
| ὁ/ἡ λύγξ (le lynx) | τοῦ/τῆς λυγκός | τοῖς/ταῖς λυγξί(ν) | |
| ἡ λύγξ (le hoquet) | τῆς λυγγός | ταῖς λυγξί(ν) | |
| ὁ λυκάνθρωπος (le loup-garou) | τοῦ λυκανθρώπου | τοῖς λυκανθρώποις | |
| ὁ λυκοπάνθηρ (le chacal) | τοῦ λυκοπάνθηρος | τοῖς λυκοπάνθησι(ν) | |
| ἡ μαντεία (la divination) | τῆς μαντείας | ταῖς μαντείαις | Ce mot s'écrit « μαντείη » en langue homérique et « μαντηΐη » en ionien. |
| ἡ μάχαιρα (le couteau) | τῆς μαχαίρας | ταῖς μαχαίραις | En grec tardif, ce mot a comme génitif et datif singuliers « μαχαίρης » et « μαχαίρῃ ». |
| ἡ μεταμόρφωσις (la transformation) | τῆς μεταμορφώσεως | ταῖς μεταμορφώσεσι(ν) | |
| τὸ μῆλον (le petit bétail ; la pomme) | τοῦ μήλου | τοῖς μήλοις | Dans le sens de « petit bétail », ce mot s'écrit « μεῖλον » en béotien ; dans celui de « pomme » il s'écrit « μᾶλον » en dorien et en éolien. |
| ὁ μήν (le mois) | τοῦ μηνός | τοῖς μησί(ν) | Ce mot s'écrit « μάν » en dorien, éolien et langue homérique. |
| ὁ μηρός (le côté, le flanc ; la cuisse, le fémur) | τοῦ μηροῦ | τοῖς μηροῖς | |
| ἡ μήτηρ (la mère) | τῆς μητρός | ταῖς μητράσι(ν) | Vocatif singulier : μῆτερ ; ce mot s'écrit « μάτηρ » en dorien. |
| ἡ μῆτις (la ruse) | τῆς μήτεως | ταῖς μήτεσι(ν) | |
| ἡ μητρυιά (la belle-mère) | τῆς μητρυιᾶς | ταῖς μητρυιαῖς | |
| ὁ μητρυιός (le beau-père) | τοῦ μητρυιοῦ | τοῖς μητρυιοῖς | |
| τὸ μίασμα (la souillure provenant d'un meurtre ; la personne souillée d'un meurtre) | τοῦ μιάσματος | τοῖς μιάσμασι(ν) | |
| τὸ μῖσος (la haine, l'aversion ; l’objet de haine) | τοῦ μίσους | τοῖς μίσεσι(ν) | |
| ἡ μονόφθογγος (la monophtongue) | τῆς μονοφθόγγου | ταῖς μονοφθόγγοις | |
| τὸ μορμολύκειον (le masque) | τοῦ μορμολυκείου | τοῖς μορμολυκείοις | |
| ἡ μόρφωσις (la morphose) | τῆς μορφώσεως | ταῖς μορφώσεσι(ν) | |
| ὁ μῦθος (la parole ; le discours. La fable) | τοῦ μύθου | τοῖς μύθοις | |
| ἡ μύκης (le champignon ; (Par analogie) Toute excroissance fougueuse. Champignon que se forme à la mèche d'une lampe. Virole d'une gaine. Membre viril.) | τῆς μύκητος | ταῖς μύκησι(ν) | |
| ἡ μυῖα (la mouche) | τῆς μυίας | ταῖς μυίαις | |
| ὁ μύρμηξ (la fourmi) | τοῦ μύρμεκος | τοῖς μύρμεκι(ν) | |
| ἡ μυοσωτίς (le myosotis) | τῆς μυοσωτίδος | ταῖς μυοσωτίσι(ν) | Vocatif singulier : μυοσωτί |
| ὁ μῦς (le rat, la souris ; le muscle) | τοῦ μυός | τοῖς μυσί(ν) | Vocatif singulier : μῦ |
| ὁ νᾶνος (le nain) | τοῦ νάνου | τοῖς νάνοις | |
| ὁ ναύτης (le marin, le matelot ; (Par extension) l'associé, le compagnon) | τοῦ ναύτου | τοῖς ναύταις | Vocatif singulier : ναύτα |
| ὁ νήπιος (le bébé) | τοῦ νηπίου | τοῖς νηπίοις | |
| ἡ νῆσος (l'ile) | τῆς νήσου | ταῖς νήσοις | |
| ἡ νυκτερίς (la chauve-souris) | τῆς νυκτερίδος | ταῖς νυκτερίσι(ν) | Vocatif singulier : νυκτερί |
| ἡ νύξ (la nuit) | τῆς νυκτός | ταῖς νυξί(ν) | |
| ἡ νυός (la belle-fille) | τῆς νυοῦ | ταῖς νυοῖς | |
| τὸ νῶτον (le derrière, le dos ; (au figuré) large surface courbe) | τοῦ νώτου | τοῖς νώτοις | |
| ὁ νῶτος (le dos ; (au figuré) surface convexe, arrondie) | τοῦ νώτου | τοῖς νώτοις | |
| τὸ ξίφος (la sabre) | τοῦ ξίφους | τοῖς ξίφεσι(ν) | Ce mot s'écrit « σκίφος » en éolien. |
| ἡ ὄασις (l'oasis) | τῆς ὀάσεως | ταῖς ὀάσεσι(ν) | Vocatif singulier : ὄασι |
| ἡ ὁδός (la voix, la route ; le chemin) | τῆς ὁδοῦ | ταῖς ὁδοῖς | |
| ὁ ὀδούς (la dent) | τοῦ ὀδόντος | τοῖς ὀδοῦσι(ν) | Vocatif singulier : ὀδόν |
| τὸ οἴδημα (le gonflement, la tumeur) | τοῦ οἰδήματος | τοῖς οἰδήμασι(ν) | |
| τὸ οἶδος (le gonflement, la grosseur) | τοῦ οἴδους | τοῖς οἴδεσι(ν) | |
| ὁ οἶκος (la maison) | τοῦ οἴκου | τοῖς οἴκοις | |
| ὁ οἶνος (le vin) | τοῦ οἴνου | τοῖς οἴνοις | |
| ὁ οἰωνός (le présage, l'oiseau) | τοῦ οἰωνοῦ | τοῖς οἰωνοῖς | |
| ὁ/ἡ ὄϊς (le bélier, la brebis) | τοῦ/τῆς ὀΐος | τοῖς/ταῖς οἰσί(ν) | Ce mot s'écrit « οἶς » en attique. |
| ὁ οἰσοφάγος (l'œsophage) | τοῦ οἰσοφάγου | τοῖς οἰσοφάγοις | |
| ὁ οἶστρος (le taon (au figuré) la fureur ; le désir, la passion) | τοῦ οἴστρου | τοῖς οἴστροις | |
| ὁ ὄλισϐος (le godemichet) | τοῦ ὀλίσϐου | τοῖς ὀλίσϐοις | |
| ὁ ὀμφαλός (le nombril) | τοῦ ὀμφαλοῦ | τοῖς ὀμφαλοῖς | |
| τὸ ὄνειδος (le reproche ; la disgrâce) | τοῦ ὀνείδους | τοῖς ὀνείδεσι(ν) | |
| ὁ ὄνειρος (le rêve) | τοῦ ὀνείρου | τοῖς ὀνείροις | |
| τὸ ὄνομα (le nom) | τοῦ ὀνόματος | τοῖς ὀνόμασι(ν) | Ce mot s'écrit « ὄνυμα » dans les dialectes dorien et éolien, puis « οὔνομα » en langue homérique et en ionien. |
| ὁ/ἡ ὄνος (l'âne ; l'ânesse) | τοῦ/τῆς ὄνου | τοῖς/ταῖς ὄνοις | |
| ὁ ὄνυξ (l'ongle, la griffe) | τοῦ ὄνυχος | τοῖς ὄνυξι(ν) | |
| τὸ ὄργανον (l'instrument de travail ; l'outil. L'instrument de musique. (anatomie) l'organe) | τοῦ ὀργάνου | τοῖς ὀργάνοις | |
| ὁ/ἡ ὄρτυξ (la caille) | τοῦ/τῆς ὀρτύκου | τοῖς/ταῖς ὀρτύξι(ν) | |
| τὸ ὀστέον (l'os) | τοῦ ὀστέου | τοῖς ὀστέοις | Ce mot s'écrit « ὀστοῦν » en attique, « ὀστεῦν » en style poétique, et « ὄστιον » en éolien. |
| ἡ οὐρά (la queue) | τῆς οὐρᾶς | ταῖς οὐραῖς | |
| ὁ οὐρανός (le ciel) | τοῦ οὐρανοῦ | τοῖς οὐρανοῖς | |
| τὸ οὖρον (l'urine ; la portée, la distance) | τοῦ οὔρου | τοῖς οὔροις | |
| τὸ οὖς (l'oreille ; l'anse) | τοῦ ὠτός | τοῖς ὠσί(ν) | Ce mot s'écrit « οὖας » en langue homérique et « ὦς » en dorien. |
| ὁ ὀργασμός (l'orgasme) | τοῦ ὀργασμοῦ | τοῖς ὀργασμοῖς | |
| ἡ ὄρεξις (l'appétit) | τῆς ὀρέξεως | ταῖς ὀρέξεσι(ν) | Vocatif singulier : ὄρεξι |
| ὁ ὁρίζων (l'horizon) | τοῦ ὁρίζοντος | τοῖς ὁρίζοσι(ν) | Vocatif singulier : ὁρίζον |
| ὁ/ἡ ὄρνις (l'oiseau) | τοῦ/τῆς ὄρνιθος | τοῖς/ταῖς ὄρνισι(ν) | Vocatif singulier : ὄρνι |
| ὁ ὅρος (la borne) | τοῦ ὅρου | τοῖς ὅροις | Ce mot s'écrit « ὄρϝος » en corcyrien, « ὦρος » en arcado-chypriote, et « ὄρρος » en mégarien. |
| τὸ ὄρος (la montagne, la colline, la hauteur) | τοῦ ὄρους | τοῖς ὄρεσι(ν) | Ce mot s'écrit « οὖρος » en ionien. |
| ὁ ὄρρος ((familier) le cul) | τοῦ ὄρρου | τοῖς ὄρροις | |
| ἡ ὀσφυαλγία (le lumbago) | τῆς ὀσφυαλγίας | ταῖς ὀσφυαλγίαις | |
| ἡ ὀσφῦς ((Anatomie) le flanc) | τῆς ὀσφύος | ταῖς ὀσφύσι(ν) | |
| τὸ οὖθαρ (la mamelle. (Anatomie) le pis) | τοῦ οὔθατος | τοῖς οὔθασι(ν) | |
| ὁ ὀφθαλμός (l'œil) | τοῦ ὀφθαλμοῦ | τοῖς ὀφθαλμοῖς | |
| ὁ ὄφις (le serpent) | τοῦ ὄφεως | τοῖς ὄφεσι(ν) | |
| ἡ ὀφρῦς (le sourcil) | τῆς ὀφρύος | ταῖς ὀφρύσι(ν) | |
| τὸ ὄχημα (le véhicule) | τοῦ ὀχήματος | τοῖς ὀχήμασι(ν) | |
| ὁ πάνθηρ (la panthère) | τοῦ πάνθηρος | τοῖς πάνθησι(ν) | |
| ἡ πάρδαλις (le guépard) | τῆς παρδάλεως | ταῖς παρδάλεσι(ν) | |
| ἡ παρῳδία (la parodie) | τῆς παρῳδίας | ταῖς παρῳδίαις |
| ὁ παιδεραστής (le pédéraste) | τοῦ παιδεραστοῦ | τοῖς παιδερασταῖς | Vocatif singulier : παιδεραστά |
| τὸ πάθος (La passion. L'évènement, la conjoncture. L'état de l'âme. Les évènements ou les changements dans les choses.) | τοῦ πάθους | τοῖς πάθεσι(ν) | |
| ὁ/ἡ παῖς (l'enfant) | τοῦ/τῆς παιδός | τοῖς/ταῖς παισί(ν) | Vocatif singulier : παῖ |
| ὁ πατήρ (le père) | τοῦ πατρός | τοῖς πατράσι(ν) | Vocatif singulier : πάτερ |
| ὁ πατριάρχης (le patriarche) | τοῦ πατριάρχου | τοῖς πατριάρχαις | Vocatif singulier : πατριάρχα |
| ὁ πέπλος (le péplos) | τοῦ πέπλου | τοῖς πέπλοις | |
| τὸ πετρέλαιον (le pétrole) | τοῦ πετρελαίου | τοῖς πετρελαίοις | |
| τὸ πέλαγος (la mer ; (au figuré) grande quantité) | τοῦ πελάγους | τοῖς πελάγεσι(ν) | |
| τὸ πέος (le pénis) | τοῦ πέους | τοῖς πέεσι(ν) | |
| τὸ περίζωμα (le cache-sexe) | τοῦ περιζώματος | τοῖς περιζώμασι(ν) | On dit également « διάζωμα ». |
| ὁ πίθηκος (le singe) | τοῦ πιθήκου | τοῖς πιθήκοις | Ce mot s'écrit « πίθακος » en dorien. |
| ὁ πίναξ (le tableau) | τοῦ πίνακος | τοῖς πίναξι(ν) | |
| ἡ πίστις (la foi ; la confiance en autrui. Ce qui fait foi. Résultat de la confiance. Moyen d'inspirer confiance, de persuader ; preuve.) | τῆς πίστεως | ταῖς πίστεσι(ν) | Vocatif singulier : πίστι |
| ὁ ποιητής (le poète) | τοῦ ποιητοῦ | τοῖς ποιηταῖς | Vocatif singulier : ποιητά |
| ὁ ποιμήν (le berger) | τοῦ ποιμένος | τοῖς ποιμέσι(ν) | |
| ἡ ποινή (l'expiation d'un crime ; l’argent par lequel on paye les parents de la victime, le prix du sang ; la rançon ; l'expiation ; le châtiment ; la vengeance ; la délivrance ; la compensation ; la récompense) | τῆς ποινῆς | ταῖς ποιναῖς | |
| ἡ πόλις (la ville) | τῆς πόλεως | ταῖς πόλεσι(ν) | Vocatif singulier : πόλι |
| τὸ πορνεῖον (le lupanar) | τοῦ πορνείου | τοῖς πορνείοις | |
| ὁ πούς (le pied) | τοῦ ποδός | τοῖς ποσί(ν) | Ce mot s'écrit « πόρ » en laconien, et « πός » en dorien. |
| ὁ ποταμός (le fleuve, la rivière ; le canal) | τοῦ ποταμοῦ | τοῖς ποταμοῖς | |
| τὸ πρᾶγμα (l'affaire ; l'évènement, la chose) | τοῦ πράγματος | τοῖς πράγμασι(ν) | |
| τὸ πραικόκιον (l'abricot) | τοῦ πραικοκίου | τοῖς πραικοκίοις | |
| ὁ πράκτωρ (l'agent) | τοῦ πράκτορος | τοῖς πράκτορσι(ν) | Vocatif singulier : πρᾶκτορ |
| τὸ πρᾶξις (l'action) | τοῦ πράξεως | τοῖς πράξεσι(ν) | Ce mot s'écrit « πρῆξις » en langue homérique et en ionien. |
| ὁ πρωκτός (l'anus) | τοῦ πρωκτοῦ | τοῖς πρωκτοῖς | |
| ἡ πτέρνα (le talon (partie postérieure du pied)) | τῆς πτέρνης | ταῖς πτέρναις | |
| τὸ πτερόν (la plume d'aile ; l'aile d'oiseau ou d'insecte) | τοῦ πτεροῦ | τοῖς πτεροῖς | |
| ἡ πτέρυξ (l'aile) | τῆς πτέρυγος | ταῖς πτέρυξι(ν) | |
| ἡ πυγή (la fesse) | τῆς πυγῆς | ταῖς πυγαῖς | |
| ὁ πυθμήν (le fond) | τοῦ πυθμένος | τοῖς πυθμέσι(ν) | |
| τὸ πῦρ (le feu) | τοῦ πυρός | τοῖς πυροῖς | |
| ἡ ῥάϐδος (la baguette) | τῆς ῥάϐδου | ταῖς ῥάϐδοις | |
| τὸ ῥάπισμα (la gifle) | τοῦ ῥαπίσματος | τοῖς ῥαπίσμασι(ν) | |
| ὁ ῥαψῳδός (le rhapsode) | τοῦ ῥαψῳδοῦ | τοῖς ῥαψῳδοῖς | |
| ὁ/ἡ ῥήτωρ (l'orateur(trice) ; le maitre d'éloquence) | τοῦ/τῆς ῥήτορος | τοῖς/ταῖς ῥήτορσι(ν) | |
| ὁ ῥινόκερως (le rhinocéros) | τοῦ ῥινοκέρωτος | τοῖς ῥινοκέρωσι(ν) | |
| ἡ ῥίς (le nez) | τῆς ῥινός | ταῖς ῥισί(ν) | |
| τὸ ῥύγχος (le groin d'un porc ou d'un sanglier ; le nez ou le museau d'un animal. Le bec d'un oiseau) | τοῦ ῥύγκους | τοῖς ῥύγκεσι(ν) | |
| τὸ σέλας (l'éclat, la lumière, la lueur brillante) | τοῦ σέλατος | τοῖς σέλασι(ν) | |
| τὸ σέλαχος (le requin) | τοῦ σέλαχους | τοῖς σέλαχεσι(ν) | |
| ἡ σελήνη (la lune) | τῆς σελήνης | ταῖς σελήναις | Ce mot s'écrit « σελάνα » en dorien, et « σελάννα » en éolien. |
| ἡ σκιά (l'ombre ; l'ombre d'une personne, d'un mort, d'une personne non conviée) | τῆς σκιᾶς | ταῖς σκιαῖς | |
| ὁ σκίουρος (l'écureuil) | τοῦ σκιούρου | τοῖς σκιούροις | |
| τὸ σκῶρ (l'excrément) | τοῦ σκατός | τοῖς σκάσι(ν) | |
| ἡ σμίλη (le ciseau) | τῆς σμίλης | ταῖς σμίλαις | Ce mot s'écrit « σμῖλα » en dorien. |
| ἡ σοφία (la sagesse) | τῆς σοφίας | ταῖς σοφίαις | Ce mot s'écrit « σοφίη » en ionien. |
| ἡ σπάθη (l'épée) | τῆς σπάθης | ταῖς σπάθαις | |
| ὁ σπλήν (la rate) | τοῦ σπλένος | τοῖς σπλέσι(ν) | |
| τὸ στέαρ (la graisse compacte ; le lard, le suif. La graisse.) | τοῦ στέατος | τοῖς στέασι(ν) | |
| ὁ στέφανος (la couronne) | τοῦ στεφάνου | τοῖς στεφάνοις | |
| ἡ στλεγγίς (l'étrille (instrument de fer)) | τῆς στλεγγίδος | ταῖς στλεγγίσι(ν) |
| ἡ στοργή (l'amour familial) | τῆς στοργῆς | ταῖς στοργαῖς | |
| ὁ στρουθιοκάμηλος (l'autruche) | τοῦ στρουθοκαμήλου | τοῖς στρουθοκαμήλοις | |
| τὸ σῦκον (la figue ; la vulve) | τοῦ σύκου | τοῖς σύκοις | |
| ἡ συμπάθεια (La communauté de sentiments ou d'impressions. (Philosophie), (Terme stoïcien) Le rapport de certaines choses entre elles.) | τῆς συμπαθείας | ταῖς συμπαθείαις | |
| τὸ σύστημα (la réunion en un seul corps) | τοῦ συστήματος | τοῖς συστήμασι(ν) | Ce mot s'écrit « σύσταμα » en dorien. |
| τὸ σχολεῖον (l'école) | τοῦ σχολείου | τοῖς σχολείοις | |
| ὁ ταώς (le paon) | τοῦ ταώ | τοῖς ταῴς | |
| τὸ τέκνον (l'enfant (en parlant d'un garçon ou d'une fille)) | τοῦ τέκνου | τοῖς τέκνοις | Lorsqu'au cours de son assassinat il reconnut Brutus, Jules César n'a pas dit « Tu quoque mi fili! » mais « Καὶ σὺ τέκνον; ». |
| ὁ τέττιξ (la cigale) | τοῦ τέττιγος | τοῖς τεττιξί(ν) | |
| τὸ τεῖχος (le mur de ville) | τοῦ τείχους | τοῖς τείχεσι(ν) | |
| ὁ τοιχώρυχος (le cambrioleur) | τοῦ τοιχωρύχου | τοῖς | |
| ὁ τοῖχος (le mur d'une maison ; le bord ou la paroi d'un navire) | τοῦ τοίχου | τοῖς τοίχοις | |
| ὁ τράγος (le bouc) | τοῦ τράγου | τοῖς τράγοις | |
| ἡ τραγῳδία (la tragédie) | τῆς τραγῳδίας | ταῖς τραγῳδίαις |
| τὸ τραῦμα (la blessure ; la déroute, le désastre) | τοῦ τραύματος | τοῖς τραύμασι(ν) | |
| ὁ τύραννος (le maitre ; le dominateur) | τοῦ τυράννου | τοῖς τυράννοις | |
| ἡ τρίφθογγος (la triphtongue) | τῆς τριφθόγγου | ταῖς τριφθόγγοις | |
| ὁ τυρός (le fromage) | τοῦ τυροῦ | τοῖς τυροῖς | |
| τὸ ὑδραγωγεῖον (l'aqueduc) | τοῦ ὑδραγωγείου | τοῖς ὑδραγωγείοις | |
| ὁ ὑδράργυρος (le mercure) | τοῦ ὑδραργύρου | τοῖς ὑδραργύροις | |
| τὸ ὕδωρ (l'eau) | τοῦ ὕδατος | τοῖς ὕδασι(ν) | |
| ὁ υἱός (le fils, le gendre) | τοῦ υἱοῦ | τοῖς υἱοῖς | Ce mot s'écrit « υἱύς » en attique. |
| ὁ ὑμήν (la membrane) | τοῦ ὑμένος | τοῖς ὑμέσι(ν) | |
| τὸ ὑπόδημα (la chaussure) | τοῦ ὑποδήματος | τοῖς ὑποδήμασι(ν) | |
| ὁ ὑποδηματοποιεῖον (la boutique du cordonnier) | τοῦ ὑποδηματοποιείου | τοῖς ὑποδηματοποιείοις | |
| ὁ ὑποδηματοποιός (le cordonnier) | τοῦ ὑποδηματοποιοῦ | τοῖς ὑποδηματοποιοῖς | |
| ὁ ὕραξ (la souris) | τοῦ ὕρακος | τοῖς ὕραξι(ν) | |
| ὁ/ἡ ὗς (le porc, le sanglier ; la truie, la laie) | τοῦ/τῆς ὑός | τοῖς/ταῖς ὑσί(ν) | |
| ὁ φαλλός (le pénis) | τοῦ φαλλοῦ | τοῖς φαλλοῖς | |
| τὸ φάντασμα (le fantôme) | τοῦ φαντάσματος | τοῖς φαντάσμασι(ν) | |
| ἡ φάρυγξ (le gosier) | τῆς φάρυγγος | ταῖς φάρυγξι(ν) | |
| ὁ φθειρρός (le pou) | τοῦ φθειρροῦ | τοῖς φθειρροῖς | |
| τὸ φθινόπωρον (l'automne) | τοῦ φθινοπώρου | τοῖς φθινοπώροις | |
| ἡ φθόγγος (le son) | τῆς φθόγγου | ταῖς φθόγγοις | |
| ἡ φιλία (l'amitié ; l'amour pour quelque chose) | τῆς φιλίας | ταῖς φιλίαις | |
| ὁ φίλος (l'ami) | τοῦ φίλου | τοῖς φίλοις | |
| ἡ φλέψ (la veine) | τῆς φλεϐός | ταῖς φλεψί(ν) | |
| ὁ φόϐος (la peur) | τοῦ φόϐου | τοῖς φόϐοις | |
| ὁ φοῖνιξ (le pourpre ; le palmier-dattier. (Mythologie) le phénix) | τοῦ φοίνικος | τοῖς φοίνιξι(ν) | |
| τὸ φρέαρ (le puits) | τοῦ φρέατος | τοῖς φρέασι(ν) | |
| ἡ φρήν (la membrane ; (Par suite) (Poésie) le cœur, l'âme) | τῆς φρενός | ταῖς φρεσί(ν) | Ce mot s'écrit « φράν » en dorien. |
| ὁ φύλαξ (l'observateur ; le garde. Le protecteur.) | τοῦ φύλακος | τοῖς φύλαξι(ν) | |
| τὸ φύλλον (la feuille) | τοῦ φύλλου | τοῖς φύλλοις | |
| τὸ φῦλον (le groupe, la tribu ; la nation) | τοῦ φύλου | τοῖς φύλοις | |
| ἡ φύσις (la nature, l'environnement. L'essence d’un être ou d’une chose avec les attributs physiques ou moraux qui lui sont propres.) | τῆς φύσεως | ταῖς φύσεσι(ν) | Vocatif singulier : φύσι |
| τὸ φυτόν (le végétal) | τοῦ φυτοῦ | τοῖς φυτοῖς | |
| ὁ φώρ (le voleur ; une sorte de frelon) | τοῦ φωρός | τοῖς φωρσί(ν) | Accusatif singulier : φῶρα |
| τὸ φῶς (la lumière) | τοῦ φωτός | τοῖς φωσί(ν) | |
| ὁ χαλκός (le cuivre ; le bronze, le fer) | τοῦ χαλκοῦ | τοῖς χαλκοῖς | Ce mot s'écrit « καυχός » en crétois. |
| τὸ χαμαίμηλον (la camomille) | τοῦ χαμαιμήλου | τοῖς χαμαιμήλοις | |
| ὁ χαμαιλέων (le caméléon) | τοῦ χαμαιλέοντος | τοῖς χαμαιλέουσι(ν) | Vocatif singulier : χαμαιλέον |
| ἡ χάρις (ce qui brille ; ce qui réjouit. La grâce.) | τῆς χάριτος | ταῖς χάρισι(ν) | Vocatif singulier : χάρι |
| τὸ χεῖμα (l'hiver) | τοῦ χείματος | τοῖς χείμασι(ν) | |
| ἡ χείρ (la main) | τῆς χειρός | ταῖς χερσί(ν) | |
| ἡ χελιδών (l'hirondelle) | τῆς χελιδονός | ταῖς χελιδοσί(ν) | |
| ὁ/ἡ χήν (le jars ; l'oie) | τοῦ/τῆς χηνός | τοῖς/ταῖς χησί(ν) | Ce mot s'écrit « χάν » en dorien. |
| ὁ χιτών (le chiton) | τοῦ χιτῶνος | τοῖς χιτῶσι(ν) | Ce mot s'écrit « κιθών » en ionien, et « κιτών » en dorien. |
| ἡ χιών (la neige) | τῆς χιόνος | ταῖς χιόσι(ν) | |
| ἡ χλαμύς (la chlamyde) | τῆς χλαμύδος | ταῖς χλαμύσι(ν) | Vocatif singulier : χλαμύ |
| ὁ χρόνος (le temps (durée)) | τοῦ χρόνου | τοῖς χρόνοις | |
| ὁ χρυσός (l'or) | τοῦ χρυσοῦ | τοῖς χρυσοῖς | |
| ὁ χρώς (le teint) | τοῦ χρωτώς | τοῖς χρώσι(ν) | Vocatif singulier : χρώ |
| ὁ/ἡ ψίξ (la mie ; la miette) | τοῦ/τῆς ψιχός | τοῖς/ταῖς ψιξί(ν) | |
| ἡ ᾠδή (le chant) | τῆς ᾠδῆς | ταῖς ᾠδαῖς | |
| ὁ ὠκεανός (l'océan) | τοῦ ὠκεανοῦ | τοῖς ὠκεανοῖς | |
| ὁ ὦμος (l'épaule) | τοῦ ὤμου | τοῖς ὤμοις | |
| τὸ ᾠόν (l'œuf) | τοῦ ᾠοῦ | τοῖς ᾠοῖς | |
| ἡ Ἀμαζών (l'Amazone) | τῆς Ἀμαζονός | ταῖς Ἀμαζοσί(ν) | |
| ὁ Ἄραψ (l'Arabe) | τοῦ Ἄραϐος | τοῖς Ἄραψι(ν) | |
| ὁ Γίγας (le Géant) | τοῦ Γίγαντος | τοῖς Γίγασι(ν) | |
| ἡ Ἑλλάς (la Grèce) | τῆς Ἑλλάδος | |
| ἡ Ἑλληνίς (la Grecque) | τῆς Ἑλληνίδος | ταῖς Ἑλληνίσι(ν) | Vocatif singulier : Ἑλληνί |
| ὁ Ἕλλην (le Grec) | τοῦ Ἕλληνος | τοῖς Ἕλλησι(ν) | |
| ἡ Ἐρινύς (l'Érinye) | τῆς Ἐρινύος | ταῖς Ἐρινύσι(ν) | Vocatif singulier : Ἐρινύ |
| ὁ Ἰουδαῖος (le Juif) | τοῦ Ἰουδαίου | τοῖς Ἰουδαίοις | |
| ἡ Ἰουδαία (la Juive) | τῆς Ἰουδαίας | ταῖς Ἰουδαίαις | |
| ἡ Σφίγξ (le Sphinx ; la Sphinge) | τῆς Σφιγγός | ταῖς Σφιγξί(ν) | Ce mot s'écrit « Φίξ » en béotien. |
| ὁ Τιτάν (le Titan) | τοῦ Τιτᾶνος | τοῖς Τιτᾶσι(ν) | |
| ἡ Τιτανίς (le Titanide) | τῆς Τιτανίδος | ταῖς Τιτασι(ν) | |
| ὁ/ἡ Φοῖνιξ (le/la Phénicien(ne) ; le/la Carthaginois(e)) | τοῦ/τῆς Φοίνικος | τοῖς/ταῖς Φοίνιξι(ν) | |
| ἡ Χάρις (la Charite) | τῆς Χάριτος | ταῖς Χάρισι(ν) | Vocatif singulier : Χάρι |
| Troisième déclinaison | Sommaire |