OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Apirillaren lagun elkarra...

* Apirillaren lagun elkarra...
* Apirillaren lagun elkarra,
* saroi berdeko alaitasuna,
* Ama Venus'en asnase biguñ,
* aize laguna.
* Zuk badakizu zenbateraño
* arkitzen naizen penaz beterik,
* zeren ez nazun entzun izandu
* kejak besterik.
* Eraman izan dituzu iñoiz
* neriak zenbait adi ta negar,
* mendirik mendi, saroirik saroi,
* ibarrik ibar.
* Zuaz ta esan zaiozu nere
* anyerusari, noizbait bezela
* ez baldiñ banau berriz maitatzen,
* ilko naizela.
* Nere miñaren berri lenago
* jakiten zuben; eta ni miñez
* negon guziyan, bera egoten zan
* negar egiñez.
* Zori obeko beste denboraz
* maite ninduben eziñ geiago;
* beste denboraz... bañan, ai!, orain
* aserre dago.
* Zuaz aguro, zuaz korrika,
* zuaz lasterka, egan juan zaite,
* eta esaiozu ilko naizela
* ez banau maite.
* Ala jaungoiko diran guziyak
* amoriyua dezaizutela,
* ala zerubak zure zori ona
* nai dezatela.
* Eta zuk egan ibillitzeko
* zein denboretan dezun atsegiñ,
* ez dezatela sekulan elur
* osto bat egiñ.
* Aiñ gutxiyago ditzala iñoiz
* oroi beltzaren kaskarabarrak
* eritu zure lore ostozko
* ego ñabarrak.
# Apaizgoaren Konstituzio Zibilaren eta Nazioaren fideltasun juramentuaren aurkako testua

Galdegiten daukute juramentu bat Nazionaren asanbladak egin duen Elizako Konstituzionearen gainean, eta hain hertsiki non ez badugu egiten desafiatzen baikituzte gure arrenden ['irabazien'] eta gure erretoreen ['parrokien'] edekitzeaz ['kentzearekin'].
Nonbait huntasun handiak irurikitzen dituzte ['onura handiak espero dituzte'] juramentu hortarik, eta guk hori egin faltaz ['hori egin ezean'], baldin zilegi bazaiku horren egitea, hoben ginduke huntasun handi horren debekatzea ['hutsegite larria egingo genuke onura handi hori debekatzean'].
Dugun beraz ikus zilegi zaikunez juramentu horren [egitea], ea egin dirogunetz ['dezakegun'] gure arimen kalterik gabe. Gure argia izan bedi Jinkoaren legea. Zer erakusten dauku?
[...] Bizkitartean Konstituzione berriak guziak edekitzen dazko. Lehenbizikorik apezpikutzat elektorrek izendatzen dutenari defendiatzen dako Aita Sainduari aprobazionerik galdegitea. Bigarrenekorik kentzen ditu fraiden eta seroren ordenak, hausten ditu heien botuak. Hirurgarrekorik defendatzen du ez absoluzione, ez dispentsa xerka ['bilatzera'] Aita Sainduarenganat joaitea.
Beraz pundu horien gainean elgarren kontra dira Eliza Jesu Kristoz fundatua eta Konstituzione gizonez egina. Zein alderdi atxiki behar du giristino ['kristau'] fidelak?
Zer izanen dira beraz apezpiku orai elektorrez izendatuak eta Aita Sainduaren aprobamendua gabe apezpikutasun [...] funtzionetan sartzen direnak? Hek ['haiek'] izanen dira botererik gabeko apezpiku faltsu batzu, Elizak bere artzaintzat ezagut ez ditzakenak, artaldearen gobernua Na[g]usiarenganik errezibitu gabe aprobamendua hartu dutenak, bordan bortatik sartu behar bidean [...], artzain egiazkoak bezala Salbatzailearen hitzen arabera, leihotik edo bertzetarik ohoinak ['lapurrak'] sartu direnak.
Apezpiku zismatiko, erran nahi da Elizako obedientziatik separatu horiek, eta hek bere artzaintzat ezagutzen dituen populua bera, zismatiko egiten da eta Salbamenduko bidetik kanpoan jartzen da.
Apezpiku horiek egin litzaketen autoritatezko akto guziak nul ['baliorik gabeak'] lirateke. Hetaz aprobatu apeza batere boterik gabe lirateke, hek eman absoluzionek ez lezakete barka bekaturik, heriotzeko orenean ['orduan'] salbu [...].
[...] Bizkitartean Konstituzione berriko dekretek Elizako buruza[g]ia deitatzen dutelarik Aita Saindua, edekitzen dazkote pribilegio horrek eta ezartzen dute izenez handi eta funtsean deus ere ez Frantziako.
Anonimoa, Ahatsa (Nafarroa Beherea) inguruetan idatzia, 1791 aldera.
Lehen iturria: ZZEE (1998): Historia testu bidez , Arabako Foru Aldundia - EHU, Gasteiz. (Testua hautatu eta transkribatu duen Joseba Zuazoren baimenaz).
Bigarren iturria: kondaira.eus
* Testu hau Euskal Wikilarien Kultura Elkarteak UEUrekin egindako akordioari esker igo da, eta Creative Commons Aitortu PartekatuBerdin 3.0 Lizentziapean argitaratu da.
* This text has been uploaded within the agreement between Basque Wikimedians User Group and UEU and is licensed under a Creative Commons Attribution ShareAlike 3.0 License.
# Argiñetako sarkofagoaren inskripzioa

IN DE(I) NIOMINE MOMUS IN CORPORE BIBENTEM / IN ERA DCCCCXXI {corpore} MI FECIT / IC DORMIT.
Jainkoaren izenean, Momo-k bizirik zela, Aroko 921ean (883. urtea) egin ninduen, hemen datza lo.
Lehen iturria: Azkarate Garai-Olaun, A. eta García Camino, I. (1996): Euskal Herriko Erdi Aroko Hilarri eta Inskripzioak (VI-XI. mendeak). I. Euskal Herriko Mendebaldea, Eusko Jaularitza - Euskal Herriko Unibertsitatea, Gasteiz - Bilbo.
Bigarren iturria: Ruiz Fernández, A. eta Agirre García, J. (2006): Euskal Herriko Erdi Aroaren Historiarako dokumentu idatzi eta grafikoen iruzkin-ereduak, UEU, Bilbo, 52.
* Testu hau Euskal Wikilarien Kultura Elkarteak UEUrekin egindako akordioari esker igo da, eta Creative Commons Aitortu PartekatuBerdin 3.0 Lizentziapean argitaratu da.
* This text has been uploaded within the agreement between Basque Wikimedians User Group and UEU and is licensed under a Creative Commons Attribution ShareAlike 3.0 License.
# Iya guriak egin du

* Iya guriak egin du
* Iya guriak egindu,
* badegu zeñek agindu;
* ez oraindik umildu,
* alkarrengana bildu;
* gerra nai duben guziya,
* berari kendu biziya!
* Okasiyua prestatzen,
* lotan daudenak esnatzen;
* etzait neri gustatzen
* maliziyan jostatzen
* iñorekin ibilltzia;
* ark merezi du illtzia!
* Gerraren billa gau t'egun
* etsaiak arturik lagun;
* arrazoi ote degun
* edo zer datorkigun
* asitzerako pentsatu
* fusillak nola dantzatu!
* Ez naiz ni gerraren zale,
* baizik pakearen alde;
* zeñek nai duen galde,
* berari tira dale,
* bala bat sartu buruan,
* aspertuko da orduan!
* Umildadean alkarri
* errespetua ekarri;
* lege eder bat jarri
* bizi gaitezen garbi;
* ori deseo nuke nik,
* ixuri gabe odolik!
* Gaitzak gerade umiltzen
* eta pakean unitzen;
* ez da errez ibilltzen
* anaiak alkar illtzen,
* zer dan entenditu gabe;
* ortan galduko gerade!
* Gu gera iru probintzi,
* lengo legerik ez utzi;
* oieri firme eutsi,
* naiz anka bana autsi;
* jaioko dira berriyak,
* gu gera euskal erriyak!
* Alabes eta bizkaino,
* gu gera gipuzkoano;
* aitak ill ziran baño
* semeak oraindaño
* legea degu guardatu;
* letra zarrik ez ukatu!
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Zaldia ta Astoa

—Arrituta naitziagok, Asto zatarra, nola ostikadaz asetzen ez audan. Zergatik baztertu ez, ni ikusita? Zergatik egon ez aiz geldi bazter batean ni igaro artean? Nor naizala uste dek? Nago ni ain apaindua, zillar ta urrez pitxitua. nere Korta edo Egontokia garbiago ziagok askoren etxeetako gela, ta Lotegiak baño. Nere Etxeko Nagusiak egiten diezte agiraka gogorrak Morroiai egunoro garbitzen ez badute nere egonlekua; Askaan autsik ez du arkitu bear, ez da garagarrian ere. Garbitzen dizkide oñak; leundu bear dituzte nere bizkarra, ta ankea; nere illeak argi egin bear du. Begira bada, zein mardo, gizen, ta mamitsua nagoan. I berriz, zatar ori, burutik oñetara ago, edo autsez josia, edo basatua; agiri dituk bizkar-ezurrak; jostorratz edo eztena zirudiek ire berna zanko gabeak; burua jaso ezin dek; belarri makaldu ta zaurituak agiri dituk; bidean nekea, ta etxean gosea. Onelakoa izanik, ez didak lotsa geiago gordeko? Lenengoa gatik, barkatzen diat; baña begira beste bein onelakorik gerta ez didin.
Ikaraturik Astoa aitu zituenekin Zaldi arroaren aotik, zijoan aurrera erneguz ta biraoka, madarikatzen zuela sortu zan ordua. Andikan urte batzuetara izan zuen Astoak Jabe obe bat, zeñek ematen zion ondotxo jaten, ta ez bear gogorregirik eragiten. Mardotu, ta ille edertu zan gure Astoa. Baña bestera gertatu zitzaion Zaldi arroari. Urteak igarorik, saldu zion bere Jabeak Errotari txatar bati, zeñek eragiten zion bearra txit agitz, ta eman jateko gutxi, ta makillada asko. Onela bere mardotasuna desegin zan, agertu zitzaizkon bizkar ezurrak, zorroztu anka len gizena, laztu illea, zauritu bizkarra, makaldu burua, ta eziñ iñork esan zezakean lengoa zala. Zegoala Asto uraxe bera Ibar batean belarra jaten pizkorturik, dakus, ta ezagutzen du lengo Zaldi bere agirakari arroa, trallatik zeramala Errotari txarrak, guzia argaldua, aginte ta indar gabea, bizkarrean zituela zorro andi bi, buruz bera, basta zatar, ta ugal erdi etenekin, gerriraño lokaitzatua, ta diotsa Astoak burla egin bearrez.
—O Zaldi Jauna! Eta zein aberatsa zeran! Nora ditu berorren anziñako zillar ta urrea zeriozkien apaindurak? Nora da arako buru arro ta gallendua? Non da orduko mardotasuna? Nora iges egin dute berorren mami galantak? Etorkizunai begiratu gabe, zu izan ziñan bai, ta ez besterik, eskatu zinidana baztertzea, ta geldi egotea, igaro bear zenduan bidea idukitzeko zeretzat bakarrik. Zu, nekepean ni ikusita, errukitzen ez ziñana. Goiak beratu dira. Orain nago ni Jabe onarekin zaartza on batean, belarra emen jaten, guziau pizkortuta, ondotxo jan ta, bear neurri onekoan bizitza daramadala. Ez zaude zu orretara oiturik.
Ipui onek erakasten dioe aberats, ta andikiai, ez abegor txarrik egitea, ez itz gogorrik esatea nekean bizi diranai, beragokoai; ta izan ditezela errukior ta biotz biguñen jabeak premian daudenentzat. Ez dala arrotu bear Andilekuetan; goikoak iruli oi diralako bekoetara. Biotz bera ta arrotasun gabeak iraungo dute beren goratasunean. Baña:
Zapaltzen duenak beetua,
Artuko du bere lekua.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Txori-artzallea ta Txoriak

—nere lagun maiteak, ez dabil gure onean piztadun sare ipinitzalle ori; negarra ta errukia baño urrago du farra gu gakusazalko. Dauzkan sareak, dira gu barrunbean arrapatzeko; ta bere lepo-zakua, edo brur-jakea, gu gordetzeko. Sinis nazazute. Nai baditugu buruak gorde, iges egin bear degu bereala, ta orretarako egoak ekin gora igo, nagitasunari lekurik eman gabe. Bestela eroriko gera bere sare asmo gaiztoz zabalduan. Antziñatik dakizkit onelakoen asmoak; bein baño geiagotan arkitu naiz berak arrapatzeko irriskuan.
Sinistu zituzten Txori asko-ekusiaren esanak; igo zuten landatik gora, egaaturik; larga zuten Txori-artzallea aoa zabalik bere sare ta buru-jakearekin, iges egin ziotelako atsekabeaz.
Ikasi bear degu Ipui onekin, artu bear dirala ondo nai digutenen, ta jakitunen itz edo esan zuzengarriak. Ez jakiñak asko galdu ditu, ta gorde ere bai burua galtzetik; norbaitek erakutsi dioelako erorgarri, edo irriskua: Bada
Lagun jakitunari jarraitu,
Bere itz onak pozik artu.
# Iturriko ura bezin...

* «Iturriko ura bezin...»
* 1/
* Iturriko ura bezin
* garbiya izkera
* maite dezagun, maitagarriya
* dalako euskera. Ja, jai!
* 2/
* Nai ditugula Euskal-
* errian jayuak,
* txit antziñakuak diralako
* gure usariyuak.
* 3/
* Festa ikusgarriak
* izan arren oraiñ,
* estroparak ez beste guziak
* diru askoren ordaiñ.
* 4/
* Noiz eta nun izango
* dan aizkol-jokua
* jakiñ dezagun, merke papertxo
* egunerokua.
* 5/
* Dirala zezen-plaza
* ikusgarrietan,
* dirua galtzen badu gizonak,
* andria errietan.
* 6/
* Urtiak ogei ta iru,
* aizkolari onena,
* Leitza duana jaioterriya
* da Garziarena. (1)
* (1) Gartziarena aizkolaririk onena baldin bada,
* Arríari irabazi ondorengo bertsoak dira
* auek (l949.XII.l8); eta Luxiarekin galdu
* baño lenagokoak (l950.X.29).
* 7/
* Askok esaten dute,
* dalako bikaiña,
* indarra duala sei urteko
* zezen batek aiña.
* 8/
* Onak iruripenak,
* jatorriz umilla,
* batere arrokeriyarikan
* ez duan mutilla.
* 9/
* Merezi dituztela
* onrak eta famak,
* ori mundura ekarri zuten
* aitak eta amak.
* 10/
* Naparra Baleztena,
* jaiua Zubieta'n,
* aizkolariya ona ikasten saiatu
* dalako benetan.
* 11/
* Orain larogei urte,
* gizona garratza,
* zan aizkolarietan onena
* Mendaro'ko Erentza.
* 12/
* Iziar'ko Erleteri
* irabazi ziona
* Joxe Manuel Kortaberriren
* aitaren aitona.
* 13/
* Aizkoran da korrika,
* Arozpide zarra,
* Azkoiti'kua zan besterikan
* ez bezin azkarra.
* 14/
* Irabazi Arozpide'ri
* ziona Soatxiki,
* gaztiagua zalako indar
* geiago iduki.
* 15/
* Lastur'gua Murgizar
* aizkolari ona zan
* mendiyan, bañan korajerikan
* etzuana plazan.
* 16/
* Aizkolari bikaiñak
* asko ziran, baiño
* Keixeta onena, eskua elbarri
* zuan arteraiño.
* 17/
* Santa Agedak sasoian
* zituan garbuak,
* Atxunberrik bezela ebakitzen
* kanako paguak.
* 18/
* Sasoi ona ta gizon
* ikaragarriya,
* zionian irabazi Agiñetari
* zalako Arriya.
* 19/
* Gaztiaguak irrintziz
* nai al duten joka
* dituzte, baiña ez dira izutzen
* Arriya ta Korta.
* 20/
* Ez beza iñork dudarik,
* ditugu lagunak,
* ez diralako Erribera'kuak,
* napar euskaldunak.
* 21/
* Festak orrelakuak
* jarri berriz ere,
* kalte batzuek izango dute,
* bestiak mesere.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Txakurra ta aragi zatia

Ipui onek esan nai du pakean gorde bear degula garbiro deguna. Galdu oi dala bide onez dagoana, geiegi iduki naiz. Obe dala, esan oi dan bezela, etxatxori, edo kurroe bat eskuan, Arrano egatua baño; Guzia billatzea dala guzia galtzea; bakoitzak eutsi bear diola bereari, ta larga iñorenari.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Zakurra ta Ardia

Zakur batek eskatu zion asmo gaiztoz ta gezurrez Ardi gaixo bati ogi zati bat, esanaz, berak lenago prestatu ziola. Ukatzen zion egiaz Ardi indar gabeak, esaten ziola:
—Noiz ta non eman zinidan niri zuk ogi gauzarik?
Jaiki zan auzi gogor bat. Agertu ziran bata ta bestea Agintari baten aurrera. Zakurrak esaten du:
—Nik on egingo det nere esana siniste osoa eman bear zaien jende prestu, ta dakienekin igaro zana.
Agintariak dio:
—Ondo itzegin dezu, Zakur erritarra.
Zuzendu zan au ixiltxorik billatzera Testigu, edo Agiritzalletzat Otsoa, Arranoa ta Mirua. Oekin, alkar aiturik, joan zan Agintariaren aurrera, ta diotsa Zakurrak:
Ona emen aitzakia gabeko, ta lotsa andiko Testiguak; oek dakite zer igaro dan. Esan dezatela.
Galdetu zion lenen Otsoari, egia zan edo ez, Zakurrak eman ziola ogia Ardiari.
—Bai —eranzun zuen Otsoak— neuk dakit eman ziola aurrez, ta prestatzez, gero beste anbeste biurtzeko zorrez.
Arranoak esan zuen:
—Ala da; eta, nola uka lezake Ardi gezurtiak? Milla birao egingo ditut bear bada. Irentsi nazatela Katamotzak, ala ez bada.
Miruak irten zuen esanaz, Otsoak, eta Arranoak egia ziotela; ta berak zekusala, bere begi argien aurrean prestatu ziola Zakur prestuak ogia Ardi zital ukatzen zuenari.
Ardi gaixoak zer egin? Nola arpegia agertu etsai bere aragi zaleen esanak gezurtatzeko? Txist bat egitera aizartu ez zan. Orduan Agintariak eman zuen Autu au:
«Zakurrak on egin duelako bere esana Agertzalle, edo testigu zuzen, ta lotsa andikoekin, ta Ardiak ezin duelako, gezurra diotela agertu, nola ixil egotea dan bestetik aitortzea, agintzen da biurtu degiola Ardiak Zakurrari prestatu zion ogia; ezagutua izan didilla Zakurra egia zaletzat, ta Ardiak paga ditzala egin diran kostu guziak».
Ez zedukan Ardi gaixoak zuriko erre bat ere. Beldurrez ebaki erazo zuen bere illea neguaren erraia bazan ere; partidu zan Artillea Agintari, Zakur, Otso, Arrano, ta Miruaren artean negu gogor bat otzez igaro bear zuela Ardiak.
Ipui onek esan nai du, gizon gaizto, askotako, ta indartsuak billatzen dituztela beren gisako lagunak, ta egin kalte asko argal, oben ganeko, ta itz egiñaz gaizkiago irtengo duteenetan; larga oi dituztela larru utsean, ta gorrian berak ederki janzitzeko. Obe dala auzirik artu gabe lenengotik eskatzen diotena ematea, geroenean kostu guziekin ematea baño. Ardiak eraman balu aurrera auzia beste Agintari Nagusiago batengana, ez ziran bere ille guziekin paketuko bere etsaiak. Aragi zaleak izanik, eramango zuten mamia bera, ille ta guzi. Ikasi bear da Ipui onekin ebakitzen auziak mugonez, beranduagora larga gabe. Obe da bear orduan esku atz bat ebaki, gero eskutur guzia baño.
Auzi zalea, etxe ondatzallea.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Txindurria ta Txirriskia

—Nere laztana, zer egin dezu udan negurako jangarria bildu gabe? Ez dakizu nola ni nekatzen naizan mugonez gero goserik ez idukitzeko? Alperra izanda, nai dezu iñoren bizkarretik bizi?
Eranzun zion Txirriskiak:
—Ez nuen udan astirik izan bear egiteko, ebilli nintzalako erririk erri, bazterrik bazter soñua jotzen.
—Ederki —esaten dio Txindurriak— soñuarekin uda zabala olgantzan igaro badezu, igaro egizu negua dantzatzen. Ala berotuko zera; ala kenduko dezu gosea.
Zeinbat artzen ote ditu Ipui onek? eta zein ederki erakasten digun Txindurriak iges egiten alperreri! Gosea ill nai dute askok iñoren bizkarretik. Iduki ere bai zer jan nekatu gabe. Argatik
Alperrak izango du gosea,
Ta soroa zalga txarrez betea.
# Iru edo lau bertso...

* «Iru edo lau bertso...»
* 1/
* Iru edo lau bertso
* bear ditut jarri
* oraingo neska gazte txoruan
* moda berriari. Ja, jai!
* 2/
* Oingo neska gaztian
* soñeko berriak:
* belaunetaño geien samarrak
* arturik neurriak.
* 3/
* Eta gañera berriz
* zabalik paparrak,
* erakustearren bularrak edo
* aragi ederrak.
* 4/
* Gizen samar dagonari
* egiten dio luzitu,
* bañan batzueri saiets-ezurrak
* lezkate kontatu.
* 5/
* Paparrak zabal eta
* autsak arpegian,
* zankuak eta besuak ere
* oso agirian.
* 6/
* Gona laburrak eta
* atorrarikan ez,
* óingo neskatxan jazkera dala
* nik egin det amets.
* 7/
* Eta ikusten dira
* illiak moztuta,
* lujuak eta txorakeriak
* dabiltza poztuta.
* 8/
* Kokota apainduta
* daukan neskatilla,
* atzetik begiratu ezkero
* dirudi mutilla.
* 9/
* Neska zar bi zebiltzan
* juan dan jaiean
* beren kokotak apaindu eta
* gaztetu naiean.
* 10/
* Atzetik eman arren
* gaztiaren antza,
* arpegiako azala dute
* zimurra ta latza.
* 11/
* Neskatx oiek artutzen
* badute senarrik,
* oien illiak salduta ez du
* artuko mozkorrik.
* 12/
* Esposatu ta ere
* illiak moztera;
* senarra berriz bazkarien zai
* oieri begira.
* 13/
* Aurra bularrian ta
* illiak moztuta,
* oieri begira ego ten naiz ni
* oso arrituta.
* 14/
* Amonak emate'iote
* konseju ederrik,
* baña oraingo gazte txoruakiñ
* guztiak alperrik.
* 15/
* Uste det egin dedala
* naikua kantatu,
* nar ta gaztiak, ikasitzeko
* paper bana artu.
* Bertsol-papera, • Imp. Macazaga. - Rentería»,
* Mikela Labayen. Astaitzaga, Leitza.
* Bertso-papera, «Imprenta Económica. - Viteri,
* 32>, Donostiko Intxaurrondo ballarako Manuel
* Yarza'ren eskutik.
* Bertso-papera, • Imp. Macazaga. - Rentería"
* Juan Sein, Igantzi.
* Bertsolariya, 23 zenb., 1932.11.21.
* Lau argitaraldi auek, ez dute alkarren artean
* aldaketarik.
* Bertso auek Abarrategi'renak dirala esaten du
* Bertsolariya aldizkari onek; bañan Mendarorenak
* dirala batere dudarik ez da. Aren itxura dute
* bete-betean.
* Orregatik jartzen ditugu liburu ontan.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Zaldia ta Leoia

—Ni naiz Sendagille edo Mediku txit aditua.
Igarri zion Zaldiak, zebillela gezurrez, ta asmo gaiztoz; baña ala ere egin zion arrera ona, igarri ez balio bezela, ta adierazo zion poztutzen zala idukitzeaz alako Mediku bat bear orduetarako. Zaldia asi zan errenka gaiztoz, oin batean arantzea sarturik zedukala siniserazotzeko Leoiari, ta esaten dio.
—O Leoi ona, eta zeinbat gozatzen naizan nere atsekabearen erdian zu bezelako Sendagille bat bear ordu onetan emen agertzeaz! Atera bear didazu atzeko oin batean sarturik dadukadan arantza oñazatzen nauena.
Leoi tontotzarrak ezagutu gabe Zaldiaren gogoa, diotsa:
—Damu det orrenbeste miñekin zu egotea; ez larritu; neronek aterako dizut arantza oñazagarri ori; nik largako zaitut miñ gabe ta guziz sendaturik.
Bata ta bestea zebiltzan, nork nori gezur kaltegarria sartu.
—Ekarzu bada —diotsa Leoiak— gaiso dezun oiñ ori.
Ori esaten dio Zaldiak, ta oña jasorik, jotzen du bekokiaren erdian ostikada gogor ta ondo zuzendu batekin; ezarten du lurrera, largatzen du Leoitzarra konorte gabe, ta artzen du Zaldiak igesa. Bereganatu zanean Leoia arpegi ongi mallatuaz, ez zuen aurrean ekusi Zaldirik. Odola zeriola, ta agitz miñ, dio:
—Ai ai! Nerea da obena edo kulpa. Ondo gertatu zait. Uste nuen jakitunagoa nintzala Zaldia baño; gezurra nerabillen ezpañetan, ta asmo gaiztoa biotzean. Larga banio geldi Zaldiari, bere bearrak geldi idukiko zuen. Ark ez zuen aranzarik oñetan, nik bai bere ostikada galanta bekokian. Zerk sartu nenduen ez niakian bear gintzan? Nere burua sendatu ezin det, ta siniserazo nai nuen, sendagille eder bat nintzala. Gezurraren irabazia!
Ipui onek esan nai du, ez degula iñoiz sartu bear ez dakigun, ta ez dagokigun lanean. Iñori kalte egiten dionak, erakarriko duela kaltea bere burura.
Ipiñi diozu iñori lokarria?
Izango zera bertan eroria.
# Adierazi nai nuke...

* «Adierazi nai nuke...»
* 1/
* Adierazi nai nuke
* nere bertsuetan,
* Gipuzkua'n da Naparrua'ko
* erri batzuetan:
* milla bederatzireun
* berrogei ta amabi-
* garren urtean Donostia'ra
* jendea ugari.
* Sí ... sí ...
* lanian ikasi ...
* naparra ona baña giputxak
* errex irabazi.
* 2/
* Aizkol-jokua zezen
* plaza ederrian
* zala Abendu-illaren zazpi
* garren egunian. (1)
* Zezen-festa danian
* bezela jendea,
* sarrera garisti izan arren
* plaza ongi betea.
* (1) Luxia ta Gartziarena'ren aizkal-apustua,
* Donostian, 1952.XII.Tan. Luxiak irabazi zuan.
* 3/
* Trabeslarieri uju
* egiten galazi,
* egun irurogeiri Luxiak
* baietz irabazi.
* Orain bi urte juan arren
* buruari azka,
* naparrak poltsan ekarri. zuten
* dirua gaiñazka.
* 4/
* Zezenak ainbat indar,
* gizonak larriak,
* ziran giputza eta naparra
* bi aizkolariak.
* Agertu ziranian
* plazaren erdira,
* ogei bat milla, txalua joka,
* zituzten begira.
* 5/
* Zortziña ebakitzeko
* zituzten paguak,
* naparrak ekarri zituanak
* gogorxiaguak.
* Erakusle gabe nai
* zala fantasia,
* baiña giputxa zan ofiziua
* ondo ikasia.
* 6/
* Altzairu onak zuten
* aizkora berriyak,
* zorrotzak egiñak Errezil'go
* errementariyak.
* Alperrik dira ibilli
* Luxiari zirika,
* Sansonek ainbat indarra du ta
* lasaia birika.
* 7/
* Erakusle Agiñeta,
* lanteriya Eibarren,
* naparra errex menderatu du,
* ona izan arren.
* Orain bi urte bezela
* alperrikan saia,
* mutill bikaiña izanagatik
* Leitza'ko artzaia.
* 8/
* Xaxaka izan arren
* inguruan milla,
* da batere arrokeriyarikan
* ez duan mutilla.
* Benetan saiatu zan,
* ez izan dudarik,
* da merezi ez duana iñoren
* begiratu txarrik.
* Bertso-papera, «Imp. Macazaga. - Renteria»;
* Antonio Arrillaga jauna zana, Elgoibar.
# A los reyes nuestros señores ¨Arcadiaco arzayac¨

A LOS REYES NUESTRO SEÑORES,
ARCADIACO ARZAYAC.
MARCHA.
¿Cer guertatzen da gaur Donostiyan? ¿Nondie dator gure poza? ¿Nora dijoaz gure beguiyac? ¿Ceñec darama biyotza? Gure FERNANDO maitea eta Gure AMALIA eztiya Emen arquitzen dirade eta
Esana dago guztiya.
Gure egun eta demnoraraco Cerubac cencan gordea Zoriyon aundi antziñetaco Erac ecusi gabea : Donostiyara etorrirican Gure Jaun eta jabea Erregue etan dau oberena Eta Erreguiña andrea.
Zor aundiyetan guelditzen guera Onembeste mesederi Ez dan becela baliteque izan Gure eman gaya ugari : Jauna artu bada borondate on Esquer eta oroipenac Donostiarrac biyotz osotic Escaintzen dizquizutenac.
ZORZICOA.
Zazpigarrengoa Españiacoa! Biyotz gurecoa Donostiacoa.
Gure Erreguiña Cerubac eguiña : Oberic eciña Iñor ez adiña.
Dago Donostiya Beteric guztiya : Ez eracutsiya Bere on zoriya.
Gaur zure semeac Doayez beteac : Cantari besteac Zar eta gazteac.
Adisquide arrotzac Esquer on bacoitzac : Amoriyo pozac Gañera biyotzac.
Amaliarequin Viyac alcarrequin: Bat bestearequin Jaungoicoarequin.
# Idazkuntzaren zero gradua/ Testuaren atsegina

Roland Barthes
Idazkuntzaren zero gradua/ Testuaren atsegina
Itzultzailea:Juan Garzia Garmendia
Klasikoen bilduma
Aurkibidea
* Hitzaurrea
* Bibliografia
* Roland Barthesi buruzko azterketak
* Itzultzailearen aitzin-oharra
Idazkuntzaren zero gradua
* Sarrera
* Lehenengo partea
* Bigarren partea
Testuaren atsegina