# Biblia/Habakuk
## 1. atala

$^1$ Jainkoak Habakuk profetari agertu zion mezua.
Profeta laguntza eske oihuka
$^2$ Noiz arte ari behar dut, Jauna, zuri erreguka, zuk entzun gabe? Noiz arte ari behar dut oihuka gogorkeriaren aurka, zuk lagundu gabe?
$^3$ Zergatik ikusarazten didazu horrenbeste bidegabekeria? Nola egon zintezke zapalketari begira? Hondamen eta gogorkeria ugari aurrean, auziak eta borrokak nonahi.
$^4$ Legeak ez du indarrik, zuzenbidea oinperatua dago. Gaiztoak inguratua dago zintzoa, epai okerrak ematen dira.
Jaunaren erantzuna: babiloniarren erasoa
$^5$ Honela dio Jaunak: «Begira iezaiezue beste herriei, ikusi; harri zaitezte, harritu! Gertatzeko baitago zerbait: ez zenukete sinetsiko ere kontatuko balizuete.
$^6$ Horra, babiloniarrak jaikiaraziko ditut, herri bihotz-gogor eta ausarta. Bazterrik bazter dabiltza munduan, besteren lurraldeak berentzat hartuz.
$^7$ Herri izugarri eta ikaragarria: berak ezartzen ditu legea eta nagusitza.
$^8$ Haren zaldiak lehoinabarrak baino bizkorrago, gauez ateratzen diren otsoak baino amorratuago. Haren zaldunak lasterka datoz, urrutitik, hegan, arranoa harrapakinaren gainera bezala.
$^9$ Hor datoz denak gogorkeriaz beterik, aurpegia beti aurrera; itsas hondarra bezainbat preso egiten dute.
$^{10}$ Erregeak isekaz darabiltzate, handikiei irri egiten. Gotorlekuek barregura ematen diete, ondoan lur‑pilak eginez hartzen baitituzte.
$^{11}$ Haizea bezala, batera nahiz bestera, aurrera doaz. Indarra dute beren jainko».
Profetak berriro Jaunari dei
$^{12}$ Ez ote zara zu, Jauna, betidanik nire Jainko santu, heriotzaren garaile? Jauna, nire harkaitza, zeuk hartu dituzu babiloniarrok zeure epaia betetzeko, zeuk eman diezu indarra gu zigortzeko.
$^{13}$ Garbiegi dituzu begiak gaiztakeria aurrean edukitzeko, jasanezineko duzu zapalketa. Nolatan zaude, bada, maltzur horiei begira? Nolatan isilik, gaiztoak zintzoa irensten duen bitartean?
$^{14}$ Itsasoko arrain edo nagusi gabeko narrasti bailiran darabiltzazu gizakumeak.
$^{15}$ Nola amuak arraina, hala dute babiloniarrek jendea harrapatzen: sareetara erakarri eta biltzen dituzte. Orduan jai egiten dute pozez jauzika.
$^{16}$ Sakrifizioak eskaintzen dizkiete sareei, intsentsua erretzen, janari gozo eta oparoa eman dietela eta.
$^{17}$ Behin eta berriz sareak hustuz, herriak gupidagabe hiltzen jarraituko ote dute?

## 2. atala

$^1$ Neure guardapostuan egongo naiz, neure dorrean zutik, Jaunak zer esaten didan zain, nire kexari zer erantzuten ote dion zain.
Jaunaren erantzuna: zapaltzailearen zigorra
$^2$ Jaunak honela erantzun zidan: «Idatzi agertuko dizudana, ezarri taulatxoetan, erraz irakurtzeko eran.
$^3$ Ikuskari hau ez da beteko, epea burutu arte, baina badoa helbururantz, ez du huts egingo. Luzatzen bada, zuk itxaron, iritsiko baita, berandu gabe iritsi ere.
$^4$ Harroak ez du bakerik bere baitan; zintzoa, ordea, bere leialtasunari esker biziko da».
$^5$ Benetan, ardoa engainagarri da: harroputz hori ez da berearekin irtengo. Herio Leizeak bezala zabaltzen du aho-zuloa eta Herio bezain aseezina da. Nazio guztiak beretzat hartzen ditu eta herri guztiak menperatzen.
$^6$ Baina herriek iseka egingo diote eta koplak aterako, denek batera.
Bost madarikazioak
Hara zer esango duten: «Zoritxarrekoa zu, besteren ondasunez aberasten zaren hori ‑‑noiz arte?‑‑, zeure zorra gero eta astunago egiten ari baitzara!
$^7$ Gutxien uste duzula altxatuko zaizkizu hartzekodunak; iratzarriko dira eta astin‑astin egingo zaituzte. Zeu izango zara orduan haien harrapakin.
$^8$ Zuk hainbat herriri harrapatu diozun bezala, hala harrapatuko dizute beste herriek zuri. Eta hori, isuri duzun giza odolarengatik, herrialdeei, hiriei eta bertako jendeari egindako gogorkeriengatik.
$^9$ «Zoritxarrekoa zu, zoritxarrari ihes egin ustez etxea bidegabeko irabaziz aberastu duzun hori, gordeleku segurua eduki ahal izateko!
$^{10}$ Zeure etxea lotsagarri uztea lortu duzu; hainbat herri suntsituz, zeure burua galdu duzu.
$^{11}$ Hormetako harriek ere oihu egingo dute zure aurka, eta zurezko habeek oihartzun egingo diete.
$^{12}$ «Zoritxarrekoa zu, hiriak odol‑isurketaz jasotzen eta herriak bidegabekeriaz handitzen dituzun hori!
$^{13}$ Hauxe baitu erabaki Jaun ahalguztidunak: herrien lanak desegin ditzala suak, haien ahaleginak gerta daitezela alferrikako.
$^{14}$ Bai, nola urak itsasoa, hala beteko du lurra Jaunaren aintzaren ezagupenak.
$^{15}$ «Zoritxarrekoa zu, ardo pozoitua edanaraziz auzokoak mozkortzen dituzun hori, horrela haiek larrugorritan agerrarazteko!
$^{16}$ Lotsaz bete zara, ez ohorez; edan zuk ere, eta agertu larrugorritan. Jaunak bere haserre‑kopatik edanaraziko dizu eta lotsa izango duzu ohore ordez.
$^{17}$ Bai, Libanori egin zenion gogorkeriak azpian hartuko zaitu. Egin zenuen abere‑hilketak izu-ikara emango dizu. Eta hori, isuri duzun giza odolarengatik, herrialdeei, hiriei eta bertako jendeari egindako gogorkeriengatik.
$^{18}$ «Ba al du zentzurik artisauak idoloa egiteak, metal urtuzko irudi eta gezurbide huts delarik? Ba al du zentzurik artisauak berak eginiko idolo mutuei fede emateak?
$^{19}$ «Zoritxarrekoa zu, egur‑puska bati: <Esna zaitez!> eta harri mutuari: <Jaiki!> esaten diezun hori! Agertuko ote dizute horiek mezurik? Urrez eta zilarrez jantziak daude, bai, baina beren baitan ez dute bizi‑arnasarik.
$^{20}$ Jauna, ordea, bere tenplu santuan dago: bego isilik lur osoa haren aurrean!»

## 3. atala

$^1$ Habakuk profetaren otoitza. Erosta‑doinuan.
$^2$ Entzun dut, Jauna, zure berri; ikaraturik nauka, Jauna, zuk egindakoak. Berrizta ezazu gure garaiotan, ezagutarazi gure garaiotan. Haserre bazaude ere, ez ahaztu errukior zarela.
$^3$ Teman aldetik dator Jainkoa, Paran menditik Jainko santua. Haren handi‑ospeak estalia du zerua, haren gorespenez betea da lurra.
$^4$ Haren argia eguzkia bezain distiratsu; haren eskuei distira darie, han baitauka gordea bere indarra.
$^5$ Izurritea doa haren aurretik, sukarra zabaltzen haren ondoren.
$^6$ Hura gelditu eta dardara dagi lurrak, hark begiratu eta ikara dira herriak. Hauts bihurtzen dira antzinako mendiak, gainbehera amiltzen aspaldiko muinoak, haren betidaniko ibilbideak.
$^7$ Kuxandarren oihal‑etxolak deseginak ikusi ditut, madiandarren oihal‑txabolak astindurik.
$^8$ Ibaien aurka al zaude, Jauna, ibaien aurka al zaude haserre, itsasoaren aurka sumindua, zeure zaldien gainean eseria, gurdien gainean garaile zoazela?
$^9$ Gertu daukazu uztaia, prestaturik gezi ahaltsuak. Zuk lurra ebaki eta errekak sortzen dira.
$^{10}$ Zu ikusi, eta dardara dagite mendiek. Euri-jasak dira goian‑behean, orroa dagi itsasoak, olatu handiak harrotuz.
$^{11}$ Eguzki‑ilargiak beren gordelekuan geldi, zure geziek alderik alde distira egitean, zure lantza distiratsuak argi egitean.
$^{12}$ Sumindurik zoaz lurrean zehar, haserre dituzu nazioak zapaltzen.
$^{13}$ Zeure herria salbatzera atera zara, zeure aukeratua salbatzera. Gaiztoaren alderdiari burua hautsi diozu, alderdi osoa orpotik leporaino desegin duzu.
$^{14}$ Haien buruzagiak beraien geziz zulatu dituzu, eraso batean gu sakabanatzera, gizagaixo bat ezkutuan irenstera bezala, pozik zetozenean.
$^{15}$ Itsasoa zaldiz zeharkatu duzu, ur handiak harrotuz.
$^{16}$ Entzun dudanean, ikarak hartu dit barrua. Zarata aditzean, dardaraz ditut ezpainak. Ahulezia sartu zait hezurretaraino, koloka ditut oinak. Geldi nago ni, egun larriaren zain, zapaltzen gaituen herriari datorkion egunaren zain.
$^{17}$ Pikuondoak ez du pikurik, ez eta mahastiak ere fruiturik. Olibondoak huts egin du, soroek uztarik ez. Artegian ez dago ardirik, ez eta ikuiluan ere abererik.
$^{18}$ Hala ere, alai nago ni Jaunarekin, pozaren pozez salbatzaile dudan Jainkoarekin.
$^{19}$ Jainko Jauna dut neure indar, basahuntzaren arintasuna eman die nire zangoei eta gainez gain nau ibilarazten.