OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Otsoa ta Bildotsa

Otsoa ta Bildotsa eldu ziran bakoitza bere aldetik ibai batera ura edateko asmoz. Otsoa asi zan edaten goiko aldetik, ta bildotsa uraz beetik...
Otsoak ekusirik asi zala ura edaten, diotsa:
—Zergatik loitu didazu ura ni edaten nengoan artean?
Bildotsak eranzun zion pakez:
—Nola diozu or, zure aldetik badator Ibaiko ura ni nagoan beeko aldera?
Otso gaiztoak ez en zuna eginik Bildotsaren arrazoi eder, ixilgarriari, esaten dio:
—Zergatik lotsa galtzen didazu? Zergatik niri gaizki esan? Ori da Nagusiago bati bidegabe andia egitea.
Bildotsak diotsa:
—Ez dizut nik lotsarik galdu, ez gaizkirik esan.
Orduan bekoki tximurtu, ta begirada aserratu batekin esaten dio Otsoak:
—Sei illa bete dira zure Gurasoak egin zidala beste onenbeste.
—Nola izan diteke ori —diotsa Bildotsak— geroago jaioa banaiz? Zeri ta zertara dator ori asmatzea?
—Dan bezela dala, zuk galdu didazu nere lartegia belarra janaz —esaten dio Otsoak.
Bildotsak berriz:
—Nola ori ere, ortzak irten ez badidate? Nola jan belarra oi uts ta samurrekin?
Ez zedukanean Otsoak zer eranzun arrazoi ain argiei, estalkiak kendurik, diotsa:
—Berritxu zitala, ez dakit zer esan; bai ordea aragi zalea naizala, zure aragia bigun ta samurra dala, ta zurearekin apaldu bear dedala.
Au esanda, arrapatu, ta sabeleratu zuen.
Ipui onek esan nai du gaizto asmatzallen artean egiak ez duela lekurik; indarrak bakarrik agintzen duela. Zenbat onelako Otso? Asko dira biotz gogorrekoak; diru goseak darabiltza aitzakia, ta esesio billa, edateko Nekazari argalaren odol, edo bearra. Onegatik:
Egia idukizazu gauza alpertzat
Gaisto asmodun, ta asto jakiñentzat.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Ogi-gaztaia ta Sagua

—O sagu arrapatzalle arnasea ito nai dezuna, ta soñoko zuriz estalirik zaudena! Asmo oriek on ta egokiak dira sagu gazte, ta gutxi jakiñak arrapatzeko uste uste gabean; ez ordea ni bezelako soldadu zar, zure ta zu bezelakoen asmoak ondo ikasirik dauzkenak atzaparretara eramateko. Askotakoa egin bazaituzte zeure urte askoak, bai ni ere jakiteko non zer dagoan.
Ipui onek dio, indarrik ez duten askok beren buruak gordetzeko, badituztela zurtasun, ta argia, desegiteko etsaien sendotasun, eta asmoak.
Belar artean dago Sugea,
Ez bada izan arduragabea.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Otsoa ta Irudia

—O zein ederra zeran! baña ez dezu zenzu, ez garuñik.
Ipui oenk lotsatu bear ditu edertasun utsean biotza ipinirik daukatenak. Eder adingabeko, ta argi laburrekoa da zenzunik ez duen Irudi uts baten gisakoa.
Edertasuna da egun laburrekoa; Jakituria bizitza guzirakoa.
# Ipui onac, ceintzuetan arquituco dituzten euscaldun necazari ta gazte gueiac eracaste ederrac beren vicitza zucentzeco/Otsoa ta Kurulloa

Zegoan bein, sarri bezela, Otsoa aragia jaten, ta katigatu zitzaion ezurra eztaarrian. Ito ezinik zegoala ikusi zuen zorionez Kurulloa.
—Atoz ona —diotsa Otsoak— lagun zakizkit arren. Zuk dezu lepo luzea igaroko dezu mokoa nere eztarriraño; ta ala aterako didazu gatigatu zatan ezurra. Ori egiten badidazu, ez naiz inoiz aztuko; izango naitzatzu eskertsu ta ongiña; ezagutuko det zuri zorko dizudala nere bizitza; izango gera adiskide biok, ta nere bearrean jartzen bazera, lagunduko dizut beti, baita eman ere bearsari, edo aloger ona.
Sinistu zituen Kurulloak Otsoaren eskintza, nora ezean, edo ezin bestez egin ziozkanak. Zabaldu zuan Otsoak aoa; sartu zion Kurulloak bere mokoa eztarriraño, ta atera zion ezurra. Onenbesterekin gelditu zan Otsoa gaitz gabe, ta osasun onean. Kurulloak esaten dio:
—Eman egidazu nere bearsari, edo agindu didazun alogera.
Otsoak ekusi zuenean burua sendaturik, ta irriskutik irtenda, eranzuten dio:
—Ez zera lotsa niri alogera eskatzeaz? Zure bizitza egon da nere ortzetan; oek estutu banitu nik, zure lepo luzea nere aoan zegoanean, zer izango zan zuzaz? Eskerrak eman zaizkidatzu nere on egiña gatik. Nai izan banu, nere sabelean egongo ziñan orain, ta zaude bizirik nere onegitasunez, ta urrengoan gorde ezazu burua onelako irriskutik.
Onenbesterekin ixildu zuen Kurulloa Otso eskergabeak. Au da eman zion bearsaria.
Gaiztoak ez dakite egiten onik,
Ematen ere ez iñori eskerrik.
# Korridorean eseritako gizona 8

aitzinean eta mugagabeko zabalgune malba hori lanbroan beti murgildua itsasokoa izan beharko zatekeena. Zabaldiko biluzgarritasuna, euriaren norabidea itsasoarena beharko zatekeen izan. Eta horren indartsua den maitasun hori. Badakit jakin, maitasun indartsu honetaz. Itsasoa da ikusten ez dudana. Gizonak eta emakumeak ikusgai dutenarenetik haratago dagoela badakit.
Gizonak harri bideko arima herratua harengana hurbiltzen ikusiko zukeen.
Emakumea une batez ateko laukian geratuko zatekeen korridoreko freskurara sartu baino lehen. So egingo ziokeen. Arestian bera bezala gizona orain horren aurrean izango zatekeen begiak itxirik. Bere eskuak geldirik daude jarlekuaren besoetan. Ehun urdinezko galtza jantziko zukeen, jantzia du, zeina ireki baitu eta nondik hori, sortzen baita. Forma arrunt eta basa bere bihotza bezalakoa. Bihotza bezala taupadatzen da. Lehen aroetako forma, harrietatik, likenetatik ezbereiztua, antzina-antzinakoa, gizonarengan ezarria eta zeinaren inguruan hark ihardukitzen baitu. Zeinaren inguruan malko mokoan baitago eta oihu egiten duen.
Emakumeak gizonari hitz egiten diola aditzen dut.
— Maite haut.
Honek badakiela erantzuten diola aditzen dut:
— Bai. Emakumea mugitu egiten dela eta gizonarengandik aldentzen duten hiru urratsak egitear dagoela ikusten dut. Gizona, ihes egiteko keinua egin eta, besaulkian atzera erortzen dela ikusten dut ere. Gero egintzak besterik ez dut ikusten.
Emakumea bere ondora heldu da, haren zangoen artean kokorikatzen da eta horri begiratzen dio, horri bakarrik, bere gorputzaz horren inguruan egiten dion itzalean. Arretaz erabat biluzten du. Jantzia bereizten du. Barnealdeak ateratzen ditu. Horrengandik apur bat aldentzen da, argitan jartzen du.
Gizonak burua jaitsi eta horixeri so dagoela ikusten dut, emakumearekin batera beraren ikuskariari so egiten dio. Bihotzaren erritmoko joalditan ari da taupaka. Hori bera estaltzen duen azal leunaren pean odolaren azpilan iluna zabaltzen da. Gozamenez gainezka dago, atxiki dezakeena baino beteagoa eta horren tinko bere baitan bihurtua ezen batek eskuz ukitzeaz duda egiten duen.
Gizonak eta emakumeak elkarrekin batera so egiten diote. Bitartean ez dute inolako keinurik egiten eta bere horretan uzten dute oraindik.
Haiengandik haratago zuhaitzik gabeko lurraldea dela ikusten dut, iparraldekoa. Itsasoak geldi eta epela beharko zukeela izan. Bero argia da ur kolorgetuetakoa. Hodeirik ez dago jada muinoen gainean, baina oraindik ere laino urrun horrek jarraitzen du. Haren baitatik ihes egiten duen lurraldea da, behin eta berriro ere ikusten dena, sekulan ere gelditzen ez den mugimendua, sekulan ere amaitzen ez dena.
Emakumea astiro hurbilduko zatekeen, ezpainak ireki eta, supituan, gizonaren soin atal ezti eta leuna osoki hartuko zukeen. Ezpainak itxiko zituzkeen horren hasiera markatzen duen azpilduran. Ahoa bete egingo zukeen. Horrenbestekoa da gozaldia ezen malkoak begietara baitatozkio gizonari. Ikusten dut ezer ez dagoela gozamen hau bezain indartsurik ez
# Korridorean eseritako gizona 2

(Edo...)
# Korridorean eseritako gizona 5

Gizona eserita izango zatekeen korridoreko itzalean kanporantz irekitako atearen aurrean.
Harengandik metro gutxitara harrizko bide batean etzanda dagoen emakume bati begiratzen dio. Haien inguruan bada lorategi bat malda latz batez zabaldi batera erortzen dena, zuhaitz gabeko muino luzeak, ibai bat inguratzen duten zelaiak. Ibairainoko paisaia ikusten da. Gero, oso urrun, eta zerumugaraino, tarte lauso bat, beti lanbrotsua den eremu ezin zabalago bat zeina itsasokoa izan baitzitekeen. Emakumea pasieran ibili zen aldapako gandorretik ibaiaren aitzinean eta gero itzuli zen orain den honetara, korridorearen aurrean etzanda, eguzkitan. Berak, berak ez du gizona ikusterik, udako argiaren itsudurak etxeko barne itzaletik bereiztua dauka.
Beraren begiak erdi irekita ala itxita dauden ezin da esan. Atseden hartzen ari dela badirudi. Eguzkia gogorra da jada. Jantzia du soineko argi bat, zeta argizkoa,
aurre aldetik urratua, bera ikustea uzten duena. Zeta azpian gorputza biluzik zegoen. Distira galdutako soineko zuria izango zatekeen agian, antzinakoa.
Horrela egingo zukeen batzuetan. Batzuetan ere, guztiz ezberdina den beste modu batez. Ezberdin beti. Hori da berarengan ikusten dudana.
Ez zukeen ezer ere esango, ezer ere ikusi. Korridore ilunean eseritako gizonaren aurrean, bere betazalen azpian da itxia. Horietan zehar zeruko argi nahasia antzematen du. Badaki gizonak so egiten diola, dena ikusten duela. Begiak itxita badaki hori nik dakidan bezala, neuk begiratu egiten dudana. Ziurtasun bat da.
Antzeko laxokeriaz ordu arte erdi tolesturik utzitako hankak biltzen dituela ikusten dut, mugimendu kontziente eta neketsu batez estutzen dituela. Hain gogorki hesten ezen gorputza deformatu egiten baita eta bere ohiko bolumena pixkaka galdu egiten den. Eta gero ikusten dut bat-batean esfortzua amaitzen dela eta, berarekin batera, mugimendu guztia. Hona hemen supituki gorputzak behin betiko irudi baten zuzentasuna baduela. Besoaren gainean burua etzanda, lo era horretan immobilizatu egin da. Berari buruz isilik dagoen gizona.
Haien aurrean, ibaira jotzen duten muino luze aldaezinak. Hodeiak agertzen dira, denak batera doaz, elkarren atzetik ari dira moteltasun erregularrez. Ibai ahoaren norabidean doaz zehaztugabeko eremu ezin zabalagorantz. Haien itzal ilunduak meheak dira, zelaien gainetik, ibaiaren gainetik.
Zabaldegiko etxetik ez da hotsik iristen.
Emakumea berriro mugitzen hasia izango zatekeen. Begiratzen ari den gizonaren aurrean, motel eta luze egingo zukeen. Korridore ilunean argia irensten duen begien urdinak, badaki ongi asko, bera zulatu egiten du. Orain, hankak altxatu eta gorputzaren gainerakotik bereizten dituela ikusten dut. Bildu dituen bezala egiten du orain, mugimendu kontziente eta neketsu batez, hainbesteko indarrez ezen bere gorputza, aurreko unearen kontrara, bere luzeran mutilatua agertzen den, deformatua itsustasuna litekeeneraino.
# Korridorean eseritako gizona 6

Berriro ere immobilizatzen da horrela irekia beraren aurrean. Burua oraindik ere gorputzetik alderatua, besoaren gainean etzanda. Orduz geroztik jarrera lizun, basati horretan geratzen da. Itsusi bihurtu da, itsusia baledi izango zatekeen hori bihurtu da. Itsusia da. Egun, han da, bere itsustasunean.
Ezpain aldebanatuen artean sexuaren barrendegia ikusten dut eta haren inguruan gorputz osoa txunditzen dela gero eta gehiagora doan kiskaldura batean. Ez dut aurpegia ikusten. Edertasuna ikusten dut igeri, dudakor, aurpegiaren inguruan, baina ez dut lortzen honekin batu dadin beraren bihurtzearren. Bere obalo desbideratua baizik ez dut ikusten, planoa garbi oso, tenkatua. Begi itxiok berdeak behar luketela izan uste dut. Begiotan gelditu egiten naiz. Nereak direnetan denbora luzean edukitzen lortzen badut ere ez didate aurpegiaren osotasuna ematen. Aurpegiak ezezagun irauten du. Gorputza ikusten dut. Osoa ikusten dut hurbiltasun bortitzez. Izerditan blai dago, zuritasun itzelezkoa den eguzki klartasun batean dago.
Gizonak itxarongo zukeen oraindik.
Eta gero emakumea helduko zatekeen. Hain gogorra da eguzkiaren indarra ezen horri eusteko oihu egiten baitu. Hozka egiten dio jada urratua den soinekoaren beso aldeari eta oihu egiten du. Izen bat ahoskatzen du. Eta etor dadila.
Norbait badabilela aditzen dugu hark eta biok. Gizona mugitu egin dela. Korridoretik irten egin dela. Nik ikusi eta esan egiten diot. Mugitu egin dela, korridoretik irten dela. Bere mugimenduak
hasieran tupustekoak, motzak direla, ibiltzen jakingo ez balu bezalakoak eta gero motelak bihurtzen direla, oso motelak, gehiegizko moteltasunezkoak. Badatorrela. Hor dela. Berarengandik haratago, ibairantz so egiten duten begien urdin kolorea ikusten dudala.
Gizona emakumearen aurrean gelditu da, itzal egiten du haren formaren gainean. Betazalen artetik, argi ilundura sumatu behar du, haren gainean goititzen den gorputzaren forma altuaren itzala non harrapatua den. Kiskaldura-etenak badakar soinekoari itsatsitako ahoaren lasaitzea. Gizona hor da. Emakumeak, begiak oraino itxirik, soinekoa askatzen du, besoak itzultzen ditu gorputzaren luzerari buruz bere aldaken fluxu artetik, hanketako tartea aldatzen du, gizonarenganantz okertzen ditu beraz are gehiago ikus dezan, harengan bere sexu arrakalatua ikusia izateko neurririk handienekoan baino gehiago ikus dezan, beste gauza bat ikus dezan, baita ere, aldi berean, beste gauza bat harengan, harengandik gaintzen den aho okakor antzekoa, erraietakoa.
Gizonak itxaroten du. Emakumeak begi itxitako aurpegia itzalerantz darama eta bertan itxaroten du ere bai. Orduan, aldi berean, gizonak ekiten dio.
Lehendabizi ahoaren gainean. Irristadak ezpainetan, eskainitako hortzetan jo du, begiak eta ilea zipriztintzen ditu eta gero gorputzetik jaisten da, bularrak gainezkatzen ditu, motela jada isurtzean. Sexura iristen denean berrindartu egiten da, bere berotasunean urtzen da, nahastu egiten da haren jariakinekin, haguna, eta gero ihartu egiten da. Emakumearen begiak erdi irekitzen dira begiradarik gabe eta berriro ixten dira. Berdeak.
# Kresala

KRESALA
DOMINGO AGIRRE Abadeak
egindako
IRAKURGEIA
2-garren agerraldia
DURANGO-N
Florentino Elosu-ren echean
1906'Garren urtian.
AURPIDEA
# Korridorean eseritako gizona 3

Jatorrizko izenburua: L'homme assis dans le couloir
© 1980 by Les Éditions de Minuit
Lehenengo argitaraldia Tusquets argitaletxean:
1983ko apirilean [gaztelaniaz] La sonrisa vertical izeneko bilduman
Euskarazko lehen argitaraldia: 2021
Itzulpena: Luis Alfonso López
Diseinu & Konposizioa: LaL
Euskal Herrian inprimatua
# Ekonomia politikoaren eta tributazioaren printzipioak/Hirugarren argitalpenari egindako oharra

Argitalpen honetan Balioari buruzko zailtasunak aurrekoan baino sakontasun handiagoz azaltzen saiatu naiz; hori dela-eta, zenbait gehigarri erantsi dizkiot lehenengo kapituluari. Makineriari buruzko kapitulu berri bat ere sartu dut oraingo honetan, baita makineriaren hobekuntzak estatuko klase desberdinen interesen gain duen eraginari buruzkoa ere. Balio eta Aberastasunaren arteko Ezaugarri Bereziei buruzko kapituluan, Say jaunak gai garrantzitsu honen inguruan dituen doktrinak aztertu ditut, eta bere laugarren eta azken argitalpenean egindako aldaketak ere kontuan hartu ditut. Azken kapituluan, lehen egin nuena baino zuhurrago azaltzen saiatu naiz herrialde batek diruzko zerga gehigarri bat ordaintzeko duen gaitasuna, bere merkantzien diruzko balio agregatuak jaitsi egin behar badu ere; eta hau hala gertatzen da herrialde honetan laborea ekoizteko behar den lan-kantitatea, hobekuntzak egin direla- -eta, gutxitu delako, edo laborearen zati bat atzerritik merkeago ekartzen delako, honen ordez fabrikatutako merkantziak esportatuta. Kontsiderazio hau garrantzi handikoa da, agerian uzten baitu atzerriko laborea neurririk gabe inportatzeko auzia, batez ere Nazio-zor handia izatearen ondorioz, diruzko zerga finko astunak dituen herrian. Frogatzen saiatu naiz, halaber, zergak ordaintzearen gaitasuna ez dagoela merkantzien diruzko balio gordinaren menpe, ezta lurjabe eta kapitalisten diruzko sarreren balio netoaren menpe ere; aitzitik, biztanle bakoitzak duen sarreren diruzko balioa, pertsona horrek normalean kontsumitzen dituen merkantzien diruzko balioarekin erkatzean datza.
1821eko martxoaren 26a.
# Ekonomia politikoaren eta tributazioaren printzipioak/Bibliografia

David Ricardoren lan hautatuak
The Works and Correspondance of David Ricardo, Piero Sraffa-k, Maurice Dobb-en laguntzarekin argitaratua Royal Economic Society-rentzat egindako lanean, London, 1951-5. Lan hori hamaika bolumenek osatzen dute. Lehenengo bolumenak "Principles of Political Economy and Taxation" jasotzen du. Hirugarren bolumenak ondorengo lanak biltzen ditu: "The High Price of Bullion"; "A Proof of the Depreciation of Bank Notes" (1810); eta "Reply to Mr Bosanquet’s Practical Observations on the Report of the Bullion Committee" (1811). Laugarren bolumenak: "An Essay on the Influence of a Low Price of Corn on the Profits of Stock" (1815); "Proposals for an Economical an Sccure Currency" (1816); "Funding System", "Supplement to the Fourth, Fifth, and Sixth Editions of the Encyclopaedia Britannicarentzat" egindako artikulua" (1820); " On Protection to Agriculture" (1822); eta "Plan for the Establishment of a National Bank" (1824).
"Absolute Value and Exchangeable Value", Napolconi-ren Smith-Ricardo-Marx liburuan azaltzen da, Oxford: Blackwell, 1975. Liburu honetan ere, gorago aipatutako "An Essay on the Influence of a Low Price of Corn on the Profits of Stock" agertzen da.
Hautatutako zenbait kritika- eta interpretazio-lan
* Blaug, M. "The Empirical Content of Ricardian Economics", Journal of Political Economy, LXIV. Bolumena, 1956.
* Fetter, F.W. "The Rise an Decline of Ricardian Economics", History of Political Economy, I. Bolumena, 2. zenb., 1969.
* Marchi, N. de, "The Empirical Content of Ricardian Economics", Economica, XXIX. Bolumena, 1970.
* Meek, R. "La decadencia de la economía ricardiana en Inglaterra", Economía e ideología. Bartzelona: Ariel, 1972.
* Meek, R. "David Ricardo and the Development of Labour Theory", Studes in the Labour Theory of Value. London: Lawrence & Wishart, 1973.
* Napoleoni, C. "David Ricardo", Smith-Ricardo-Marx. Oxford: Blackwell, 1975.
* Pasineti, L. "Mathematical Formulation of The Ricardian System", Growth and Income Distribution in Economic Theory. Cambridge: Cambridge University Press, 1974.
* Peach, T. "Interpreting Ricardo", Cambridge: Cambridge University Press, 1993.
* UZEI (Bakaikoa, B.) "
# ETAren deklarazioa 2017ko abenduaren 2an

Militante armatuak izan gara. Euskal Herriaren askatasunaren alde konpromiso osoz egin dugu borroka. Orain ere kausa bereko militanteak gara, Euskal Herriaren independentzia lortzeko ahaleginean, baina armak utzi genituen.
2010ko otsailean ETAk erasoko ekintza armatuak ez egitea erabaki zuen. Konfrontazio armatuaren aroari izan zion horrela. Apirilaren 8an armagabetze egunera iristeko lehen urratsa izan zen. Orduz geroztik borondate onez aritu izan da ETA konponbide bila. 2010ko martxoan, bide hori egiteko babes logistiko bila, auto kopuru handi bat eskuratzeko operazioa egin zuen ETAk. Zoritxarrez, operazio horren ostetik, bilatu ez zituen gertaerak suertatu ziren. ETAko kideak uneoro ekiditen saiatu ziren enfrentamendua izan zen Frantziako Poliziarekin.
Kaltea eragin zuen horrek. Kalte politikoa, erasoko ekintzak bertan behea utzi eta berehala horrelako gertakari batek jazo izanak hasitako bake ahaleginari sinesgarritasuna kendu ahal ziolako. Zoritxarreko gertaera hark, gainera, kalte humano handia ere eragin zuen. Jean Serge Nerin brigadier burua bertan hil zen ETAko kideek jaurtitutako tiroaren ondorioz. Heriotza hura zinez sentitzen dugula jakinarazi nahi dugu publikoki, eta gure doluminak azaldu nahi dizkiegu bere sendiari. Errespetuz diogu, jakin ondo baitakigu ez dagoela halako mina baretzeko hitzik.
Hamarkadotan sufrimendu handia izan da, alde askotarikoa. ETAk bere ekintzekin eragindakoa onartzen du. Are gehiago egin behar dugu denok bakea eta askatasuna ekarriko dituen etorkizun berri bat erdiesteko. Euskal herritarrek gure hitza dute egitasmo horretan gure konpromisoa osoa izango dela.
# Ebanyelio saindua San Luken arabera

* I. kapitulua
* II. kapitulua
* III. kapitulua
* IV. kapitulua
* V. kapitulua
* VI. kapitulua
* VII. kapitulua
* VIII. kapitulua
* IX. kapitulua
* X. kapitulua
* XI. kapitulua
* XII. kapitulua
* XIII. kapitulua
* XIV. kapitulua
* XV. kapitulua
* XVI. kapitulua
* XVII. kapitulua
* XVIII. kapitulua
* XIX. kapitulua
* XX. kapitulua
* XXI. kapitulua
* XXII. kapitulua
* XXIII. kapitulua
* XXIV. kapitulua
# Berso berriac zacurraren gañeran jarriac

Berso berriac zacurraren gañeran jarriac
1 Berso berri bazuec
bearditut jarri
gaste jendiarentzat
entreteni garri: zacurraren pasadisuac
esango ditut garbi
iñor abertencian
albaledi jarri.
2
Zacur famatuada
icena du blanco
ezdauca mingunuric
artua jateco;
egunian bi libra
eman balizaco
puscarican etzuan
jan gabe utzico.
3
Artoaquin bacarric
esdala contentu
ausora juan eta
olloac jan ditu;
jan gausaric
piñenac esagutzen
ditu arrauzac ere
beretzac billatzen baditu.
4
Bildos bat vasuan da
beste bi echian irurac
jancitua dembora guehian
gañera ardiari
seguitu atzian
gasgui eguiten zuanic
berac etzequian.
5 Paluac eman nion
odoldu artian juisiuan
sartuda nere iretzian;
orain esda juaten,
ardiesi atzian quiriquisuac
billalzen ditu mais
sasian.
6 Parre asco eguin
degu juandan neguau
nescacharen oyan billatu
genduan; nescacha
afalduta oyera zan
juan zacurrac oyaren
gañian mur mur
eguiten zuan.
7 Nescacha bildurtula
sucaldera larri
oyeco lagunari
etzion igarri;
arguia pistu eta
genduan ecusi
arrasoyareguin
etzuan jequi nay oyeti.
8
Chasco polita
eguindu ausoco
eche batian
galdaratic buscantzan
lapurtu cituan
icusita ondoren seguitu cioten
aleguiña eguiñarren
anchitu etzuten.
9
San Prudençio
eguna celebratu
zuan bacalaua
genducan beratzeu
potzuan gu acordatu
gabe gucia jan zuan;
cazara juangabe
pescan eguin zuan.
10
Arratzaldea berritz
gaisqui pasatuzuan.
sucaldeco galdarac
aagortu cituan;
beste eran aldibat
eguindu potzuan
gacitasuna cerdan
aprobatu zuan.
11
Gaba pasatu eta
urrengo goician
gure zacurra ceuan
estadu tristean;
ezurrenbat trabatuta
ceucala estian.
12 Nagusia calera
juaten danian
ecliian guelditzenda
tristura aundia;
caletican echera
etortzen danian
danza eguitendio
gustora aurrian.
13
Vistara echiaren aguertuta
cuan laister abiatzenda
bidian cantuan
erromarac eta eciac
pasauas saltuan
neu beitzat ain aguro
inola esin juan.
14 Aurreco aldera juauda
buen venida ona
arpeguiyac miusten
lenbisico lana
Españetan bitsa ta
mingaña leguna
biurtu besteraco
hay ser lagun onac.
15 Gastañac eta saldia
jaten dituanian puscar
asco eguitendu
basora bidean;
parres ito litegue
aren historian
pausoco bat edo bi
beti gueienian.
16
Amasei bersorequin.
orra despedida
gueyago esan bague
oyec asco dira
parre eguiteco
ipiniac dira
naiduanac icasi
guezurrac ezdira.
Ceferino Mugica - 1880.
EIBAR. Imprenta de Orúe
# Berso berriak Nicolasa aundiña

BERSO BERRIAK
1
Nicolasa aundiña
da nere gracia
Naparruan jayota
Biscayan aziya, oraindican esnago
mirabe itzuziya buruco illea daucat
urdintzen aziya.
2
Berrogueita sei urte
daucat edadia
zazpi arroa banaiz
escondu gabia.
Alondeguira sarritan
billatu biria
zurrutian badaucat
abillibidia.
3
Aguardintaric estat
gustatutzen casic
atzo ere esnuben eran
cuartillo bat baicic,
ardo suriya ere
dedadian pozic
ezin dedan denboran egoten naiz utzic.
4
Majo bat izandu det
lengo egunean
itza emandiyogu
pozic degunean, conformatu guerade
chit modu onean, ez guerade asarre ontan gaudenean.
5
Gau batean egin dit
bere etorrera
esguera allegatu
estadu charrera,
moscortuta erori zait
zerraldo lurrera
bolamatza bezela
neronen aurrera.
6
Jan guchi egin zuban
eran berriz fuerte
ascosamar sartubac
galdu suban parte,
zutic ezin egonda
echia aparte mututuric egonzan
egun senti arte.
7
Ori da neretzaco
moduco guizona
aspalditzuan badu moscortzen dan sona;
palta ori badu baña
borondate ona escontzeco aguindu dit
percalesco gona.
8
Erregali orresec
posa eman ziran betico sartu bada
nere biotzean,
idrolica sacubac
badazcala echian
camisa ere aguindu dit
ayec garbitzian.
9
Orrelaco camisa
gustatzen sat neri
jasteco posac nago
josi albaledi,
pusca ascotacua
joscura ugari
atzeguingo diyogu
arcacosuari.
10
Esposatzeco daucat
jasguera grabia
fandangolarie naiz
entero trebia.
emango det lenbaño
itzura obia
camisa izango det
bordadu gabia.
11
Orainchen contentuda
Doña Nicolasa
oraindic esnegoan
mirabe escasa,
chuleta ederra jan
surrut eguin lasa
oraiñdaño ezditut
egun charrac pasa.
12
Erregaliyac ditut
oso modacuac
tapatuco ditugu
betic goracuac,
biyoc tocatu guera
gogo onecoac
esposatu eguin biagu
guero guerocuac.
Ceferino Múgica NEREA DA