OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Inkubagailu (neonatologia)

Inkubagailua, kutxa itxurako ontzi aseptikoa, haur jaioberri goiztiarrak edo ahulak zaintzeko erabiltzen dena.
Inkubagailua jaioberrien tratamendu intentsiboko unitate baten funtsezko ekipoa da. Material gardeneko kamera itxi bat da, haurtxoa oheratzeko bigungarri esterilizatu bat duena, konbekzio bidezko berogailua, kanpoko aire-iragazkia, pazientea manipulatzeko leihoak eta pisua, arnasketa, bihotza eta garuneko jarduera kontrolatzeko monitorizazio-sistema ugari eta sofistikatuak dituena.
Kutxak jaioberriak germenekiko duen esposizioa mugatzea ahalbidetzen du, eta ekipoen konplexutasunak zainketa intentsiboetako hainbat tratamendu ere ahalbidetzen ditu, besteak beste, zain barneko terapia, oxigeno-gehigarria, arnasketaren euskarri mekanikoa eta farmakoak ematea.
Inkubagailu mota hori funtsezkoa izan da XX. mendetik aurrera mundu osoan haurren heriotza tasa nabarmen murriztea lortzeko, eta herrialde garatuen eta maila teknologiko txikiagoko herrialdeen arteko tasen arteko aldea azaltzen duten parametro giltzarrietako bat da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2002]
* ↑ «inkubagailu». Euskaltzaindiaren Hiztegia.
* ↑ Déficit de incubadoras pone en riesgo la vida de neonatos

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9008292
* Multimedia: Neonatal intensive-care units / Q9008292
# Inkubo

Inkuboa (latinez Incubus, in "-gain" atzizkia eta cubare aditza "etzan, ohatzeratu, oheratu") Europako Erdi Aroko mitologiaren arabera harreman sexualak izateko asmoz lokartuak edo etzanak dauden euren biktimen gainean ezartzen diren gizonezko deabruak omen ziren, biktima hauek bereziki emakumezkoak izan ohi dira. Deabru hauen emakumezko bertsioa sukuboa da.
Inkubo batek haur baten aita izateko asmoz biktimarekin harreman sexualak izan ditzake, zeltiar mitologiako kondairen arabera hau izan omen zen Merlin aztiaren jaiotzaren arrazoia. Kondaira hauetako batzuek diotenez, inkuboa bere naturazgaindiko zakil hotzarengatik soma liteke. Erlijio kondairaren arabera, biktimari inkubo batekin harreman sexualak izateak ahuleria, osasun galtzea eta heriotza bera ekar diezaizkioke. Alegia, biktimek bizipen hau amets baten gisara bizi dezakete, betiere hartatik esnatzeko gai ez direlarik.

## Ikus gainera

* Sukubo

## Erreferentzia

* ↑ Merlin's father was said to be an incubus in Geoffrey of Monmouth's Historia Regum Britanniae and many later tales. See Lacy, Norris J. (1991). "Merlin". In Norris J. Lacy, The New Arthurian Encyclopedia, 322. orr. (New York: Garland, 1991). ISBN 0-8240-4377-4.
* ↑ Russel, Jeffrey Burton (1972), Witchcraft in The Middle Ages, 239. orr., 235 Cornell University Press, Ithaca and London, ISBN 0-8014-0697-8
* ↑ Stephens, Walter (2002), Demon Lovers, p. 23, The University of Chicago Press, ISBN 0-266-77261-6

## Kanpo estekak

* Datuak: Q378070
* Multimedia: Incubus / Q378070
# Inkubagailu

Inkubagailua izan daiteke:
* Inkubagailu (hegaztia), hegazti etxekotuen arrautzak artifizialki inkubatzeko erabiltzen den tresna.
* Inkubagailu (neonatologia), kutxa itxurako ontzi aseptikoa, haur jaioberri goiztiarrak edo ahulak zaintzeko erabiltzen dena.
* Inkubagailua (mikrobiologia), kultibo mikrobiologikoak edo zelula-kultiboak hazteko eta mantentzeko erabiltzen den gailua.
* Enpresen inkubagailua, enpresa berriei eta startupei zerbitzuak ematen, hala nola kudeaketa prestakuntza edo bulego espazioa, laguntzen dien enpresa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2002]
* 1 2 «inkubagailu». Euskaltzaindiaren Hiztegia.
# Itingen

Itingen Suitzako udalerria da. Basilea Herrialdea kantonamenduan dago, Sissach barrutia barrutian. 2014an 2,157 biztanle zituen 3,14 kilometro koadrotan banatuta.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:

## Kanpo estekak

* Datuak: Q66537
* Multimedia: Itingen / Q66537
Sissach Zunzgen
# Itinerario Muralístico de Vitoria-Gasteiz

Gasteizko Hiri Margotua Muralen Ibilbidea (gaztelaniaz: Itinerario Muralístico de Vitoria-Gasteiz edo IMVG La ciudad pintada) Gasteizko diziplinetako artistentzako adierazpen publiko eta komunitarioaren erreminta da.
Christina Werckmeister, Veronica Werckmeister eta Brenan Duarte artistek 2007an sortu zuten eta harrezkero 12 tailer egin dituzte horma-irudiak auzolanean egiteko.

## Muralak

| Urtea | Auzoa | Izenburua | Zuzendaria | Laguntzailea(k) | Azalera |
| 2016 | Zaramaga | Usted está aquí | Itzal García, David Tavares | Carolina Fernández | 120 m² |
| 2015 | Zaramaga | El lince de Zaramaga | Karen Warner | Luis Carlos Orduz | 89 m² |
| 2014-2015 | Zaramaga | En la cresta de la arruga | Eva Mena y Nahikari Mora | Alexei Lacalle eta Estibaliz Vera | 120 m² |
| 2013 | Zaramaga | No hay presente ni futuro sin memoria | Javier Hernández Landazabal | Veronica Werckmeister | 210 m² |
| 2012 | Koroatzea | Érase una vez el voluntariado | Antoni Gabarre | Aleksei Lacalle | 82 m² |
| 2011 | Koroatzea | Somos Agua / Somos Arte | Veronica Werckmeister | Estibaliz Vera, Aleksei Lacalle | 200 m² |
| 2011 | Alde Zaharra | La Luz de la Esperanza | Michelle Angela Ortiz, Iván García Bartolomé | Julen Morillas, Mikel Baraibar | 225 m² |
| 2011 | Alde Zaharra | ¿Qué haremos con lo que sabemos? | Veronica Werckmeister | Nadia Beltrán de Lubiano, Aleksei Lacalle, Irantzu Lekue | 150 m² |
| 2010 | Alde Zaharra | Eskuz Esku (Zapatería) | Marta Gil Estremiana | Jaime Alejandro Cornelio Yacamán | 150 m² |
| 2010 | Alde Zaharra | Eskuz Esku (Mosaico) | John Pitman Weber | Alicia Vallejo Sanz | 50 m² |
| 2010 | Alde Zaharra | Eskuz Esku (Herrería) | Estibaliz Vera | Fernando Iglesias | 30 m² |
| 2010 | Alde Zaharra | La Noche Más Corta | Gorka Otsoa de Alda | Iván García Bartolomé | 180 m² |
| 2009 | Alde Zaharra | Cubiertos de Cielo y Estrellas | Patricia López Landabaso | Estibaliz Vera | 225 m² |
| 2009 | Alde Zaharra | El triunfo de Vitoria | Carlos Adeva | Josune Ruiz-Carrillo | 225 m² |
| 2008 | Alde Zaharra | Continentes | Veronica Werckmeister, Chris Werckmeister | Miren Elorrieta, Begoña Fernández | |
| 2007 | Alde Zaharra | Al hilo del tiempo | Veronica Werckmeister, Chris Werckmeister | | 225 m² |

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q30905034
# Itinga do Maranhão

Itinga do Maranhão Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. 22.513 biztanle ditu 3.581,723 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* Maranhão

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2012566
* Multimedia: Itinga do Maranhão / Q2012566
# Itirapina

Itirapina Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. 17.160 biztanle ditu 564,603 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* São Pauloko estatua

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1759703
* Multimedia: Itirapina / Q1759703
# Itirapuã

Itirapuã Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. 6.543 biztanle ditu 161,118 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* São Pauloko estatua

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1760228
* Multimedia: Itirapuã / Q1760228
# Itimad-Ud-Daulahren Mausoleoa

Itimad-Ud-Daulahren Mausoleoa, Indiako Uttar Pradesh estatuko Agra hirian dago. "Taj txikia" bezala ere ezagutzen da, batzuk, Taj Mahalaren zirriborrotzat hartzen baitute.
1622 eta 1628 bitartean Iamuna ibaiaren eskumako ibarrean eraikia, mausoleo honek, mogoldar arkitektura primitiboa, batez ere buztin gorria erabiltzen zuena, Humaiunen hilobia edo Akbarrenean bezala, eta garai berri honen arteko trantsizioa da, non, material nagusia, haitzurdin zuria izatera pasatzen den, eta Taj Mahala ordezkaririk nagusiena bezala duena.
Mausoleoa, Jahangir enperadorearen emazte zen Nur Jahanen enkarguz eraiki zen, bere aita Mirza Ghiyas Beg lurperatzeko, nori Itimâd-ud-Daulâ titulua eman zitzaion "estatuko zutabea" esan nahi duena. Mirza Ghitas Beg, Shah Jahan enperadorearen emazte zen Mumtaz Mahalen aitona ere bazen. Biak, Taj Mahalean lurperatuak daude.
Hilobia, ibai txiki eta zenbait bidek gurutzatzen dituzten lorategi batzuen barnean dago. Mausoleoa, 50 metroko luzerako aldea eta metro beteko altuera zuen plataforma baten gainean eraiki zen. Eraikinak berak, berez, 23 m²ko azalera hartzen du, eta alboetan, 13 metroko garaiera duten lau dorre hexagonalek mugatzen dute.
Harresiak, Rajastanetik ekarritako haitzurdinez eginak daude, harribitxi eta erdi harribitxizko inkrustazioekin, batez ere topazioa, onizea eta lapis lazulia. Marrazkiek, persiar apaindura estiloa jarraitzen dute eta marrazki geometrikoak eta landuagoak diren lore pitxerrak eta apaindura landareak irudikatzen dituzte. Argia, mausoleoaren barnean sartzen da haitzurdinean egindako irekidura txikien bidez.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1318766
* Multimedia: Itmad-Ud-Daulah's Tomb / Q1318766
# Itinga

Itinga Brasilgo udalerri bat da, Minas Gerais estatuan kokatua. 13.745 biztanle ditu 1.649,622 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* Minas Gerais

## Kanpo estekak

* Datuak: Q934924
* Multimedia: Itinga / Q934924
# Itiquira

Itiquira Brasilgo udalerri bat da, Mato Grosso estatuan kokatua. 12.236 biztanle ditu 8.722,48 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* Mato Grosso

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2020525
* Multimedia: Itiquira (Mato Grosso) / Q2020525
# Institut polytechnique de Paris

Institut polytechnique de Paris — ikerketa unibertsitate publikoa bat da, Parisko izen bereko parke teknologikoan dagoena.
Unibertsitatearen asmoa gertuko parke teknologikorako teknologia sortzea da, bere garaian Stanford Unibertsitateak Silicon Valleyrentzat egin zuen bezala.

## Kanpo estekak

* IP Paris webgunea
* Datuak: Q48759778
* Multimedia: Institut polytechnique de Paris / Q48759778
# Institut Mines-Télécom Business School

Institut Mines-Télécom Business School Paris eta Évry en campusak dituen Europako enpresa eskola da. 1979an sorturik. 2019an Financial Times egunkari britainiarrak IMT BS, Europako 75 enpresa eskola hoberenen artean sailkatu zuen. Horrez gain, IMT BS doktoretza programa bat eskaintzen du, baita marketin, finantza eta negoziogintza bezalako master programa bereziak ere. Bere programek nazioarteko hiru akreditazio dituzte: AMBA, CGE eta AACSB. 7.500 ikasle ohi enpresa munduan eta politikagintzan aritzen dira.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez)European Business School Rankings 2019
* ↑ (Frantsesez)IMT Business School : classement, prix, admission

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q3546588
* Multimedia: Institut Mines-Télécom Business School / Q3546588
# Institut national des sciences appliquées de Lyon

Institut national des sciences appliquées de Lyon (INSA Lyon) Frantziako eskola eta ingeniaritza eskola handi bat da. Unibertsitatea La Doua - LyonTech campusean dago, zientzia eta teknologia unibertsitateen eta Grandes Écoles multzo batean. La Doua Villeurbannen dago, Lyongo auzo batean.
Eskola 1957an sortu zen goi-mailako ingeniariak prestatzeko, etengabeko prestakuntza laguntzeko eta ikerketak egiteko. Bost urteko curriculumak giza ezaugarriak dituzten eta zientziaren eta ingeniaritzaren oinarrizko arloetan ondo ezagutzen dituzten ingeniariak prestatzea du helburu. Ikasleek 5 urteko curriculumaren amaieran doktoretza egin dezakete. Lyongo INSAko tituludunei Insaliens deitzen zaie.

## Lizentziatu ospetsuak

* Kévin Peponnet, lapurtar skipperra da
* Jean-Cristophe Péraud, frantziar txirrindulari ohia da

## Erreferentziak

* ↑ Institut national des sciences appliquées (INSA)
* ↑ Le Jour­nal Éco #88, avec Frédé­ric Fotiadu (INSA Lyon)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1633859
* Multimedia: INSA Lyon / Q1633859
# Institut national des sciences appliquées de Strasbourg

Institut national des sciences appliquées de Strasbourg INSA Strasbourg-ri lotutako ingeniaritza institutu frantsesa da.
Institutua 1875an sortu zen. Gaur egun 1900 ikasle inguru ditu.

## Graduondo famatuak

* Claude Vasconi, arkitektoa izan zen

## Erreferentziak

* ↑ Formation des ingénieurs mécatroniciens, l'expérience de l'INSA Strasbourg (ex ENSAIS)Training of mechatronic engineers, the experience of INSA Strasbourg (formerly ENSAIS)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q521036
* Multimedia: INSA Strasbourg / Q521036
# Institut du cerveau et de la moelle épinière

Institut du cerveau et de la moelle épinière neurologiaren arloan espezializatutako fundazio pribatu frantziarra da.
Garuna eta gaixotasun neurologiko edo psikiatrikoak aztertzen espezializatuta dago (Alzheimerra, Parkinsona, distonia, epilepsia, esklerosi anizkoitza, kolpea, minbizia, dementzia, depresioa, nahaste obsesibo-konpultsiboa, autismoa eta abar). ) bizkarrezur-muina (paraplegia, quadriplegia, etab.).
2010eko irailaren 24an sortu zen, Pitié-Salpêtrière ospitaleko gunean, eta 600 ikertzaile, ingeniari eta teknikari biltzen ditu.

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Fundazioaren webgunea
* Datuak: Q3152211
# Institut national de la santé et de la recherche médicale

Institut national de la santé et de la recherche médicale (INSERM) Osasun eta Medikuntza Ikerketarako Frantziako Institutu Nazionala da.
Inserm 1964an sortu zen.
SCImago Institutions Rankings sailkapenaren arabera, Inserm osasungintzako bigarren erakunde onena (National Institutes of Healthren atzetik) eta 22an dago sektore guztietan.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez)Ranking

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) (Frantsesez)Fundazioaren webgunea
* Datuak: Q1474517
* Multimedia: Inserm / Q1474517
# Institut d'Estudis Occitans

Institut d'Estudis Occitans (IEO) kultura eta hizkuntza erakundea da, okzitanierazko sustapena helburu nagusitzat daukana. 1945ean sortu zuten eta Tolosan egoitza nagusia dute.
Funtzio araugilerik ez dauka, zeregin horretarako 1996tik Conselh de la Lenga Occitana egonda. Hala ere, gaur egun ere kultura esparruan elkarterik aktiboena dugu.
"La fe sens òbras mòrta es" lelotzat dute, "Fedea arte barik hilda dago" esan nahi duena.

## Egoitzak

* Nagusi edo nazionala: Tolosa.
* Akitania: Pessac.
* Limousin: Mas Seren.
* Languedoc: Besiers.
* Midi-Pyrénées.
* Paris: Paris.
* Proventza: Aix-en-Provence.

## Presidenteak

* 1945 - 1952 : Jean Cassou
* 1952 - 1957 : Max Rouquette
* 1957 - 1959 : Pierre Azéma
* 1959 - 1962 : Robert Lafont
* 1962 - 1980 : Pierre Bec
* 1980 - 1981 : Patrick Choffrut
* 1981 - 1986 : Alain Giacomo
* 1986 - 1997 : Robert Marty
* 1997 - 2001 : Philippe Carbonne
* 2001 - 2010 : David Grosclaude
* 2010 - : Pierre Brechet

## Kanpo estekak

* (Okzitanieraz) IEOren webgunea
* Datuak: Q1664787
# Institut d'Estudis Catalans

Institut d'Estudis Catalans (IEC) edo Katalan Ikaskuntzaren Institutua katalanaren erakunde araugilea da, Katalunian, Balear Uharteetan eta Andorran eragina daukana. 1907ko ekainaren 18an sortu zuten Bartzelonan.
Valentziar Erkidegoan, aldiz, Acadèmia Valenciana de la Llengua dute erakunde propioa, eta Sartaldeko Zerrendan (Aragoi) eta Ipar Katalunian ofizialtasunik eta erakunderik ez dauzkate.

## Sailak

Hizkuntza edo Filologia Saila garrantzitsuena bada ere, erakundeak beste 26 sail ere baditu, zientzia, historia, musika eta beste arlo batzuetakoak.

## Presidenteak

| Garaia | Presidentea |
| 1907 - 1915 | Antoni Rubió i Lluch (txandakako) |
| 1911 - 1916 | Miquel Arcàngel Fargas i Roca (txandakako) |
| 1911 - 1918 | Antoni Maria Alcover i Sureda (txandakako) |
| 1915 - 1956 | Josep Puig i Cadafalch (txandakako) |
| 1915 - 1930 | Josep Maria Bofill i Pichot (txandakako) |
| 1918 - 1939 | Pompeu Fabra i Poch (txandakako) |
| 1931 - 1937 | Pere Coromines i Montanya (txandakako) |
| 1950 - 1958 | Eduard Fontserè i Riba (txandakako) |
| 1950 - 1959 | Carles Riba i Bracons (txandakako) |
| 1958 - 1964 | Pius Font i Quer (txandakako) |
| 1958 - 1970 | Jordi Rubió i Balaguer (txandakako) |
| 1959 - 1961 | Josep Maria de Sagarra i de Castellarnau (txandakako) |
| 1961 - 1968 | Pere Bohigas i Balaguer (txandakako) |
| 1964 - 1968 | Joaquim Carreras i Artau (txandakako) |
| 1970 - 1974 | Pere Domingo i Sanjuán |
| 1974 - 1978 | Josep Alsina i Bofill |
| 1978 - 1982 | Joan Ainaud de Lasarte |
| 1982 - 1987 | Enric Casassas i Simó |
| 1987 - 1995 | Emili Giralt i Raventós |
| 1995 - 2002 | Manuel Castellet i Solanas |
| 2002 - 2005 | Josep Laporte i Salas |
| 2005 - 2013 | Salvador Giner i de San Julián |
| 2013 - 2021 | Joandomènec Ros i Aragonès |
| 2021 - | Maria Teresa Cabré i Castellví |

## Ikus, gainera

* Hizkuntza araugileen zerrenda

## Kanpo loturak

* (Katalanez) IECren webgunea
* Datuak: Q756890
* Multimedia: Institut d'Estudis Catalans / Q756890
* ↑ Txantiloi:Ref-notícia
# Institut des hautes études de Défense nationale

Institut des hautes études de Défense nationale (IHEDN), defentsarako ikerketa, hezkuntza eta ezagutza eta kontzientzia sustatzeko Frantziako erakunde akademiko publikoa da, 1936an Raoul Castex almiranteak sortua. Jatorriz, Collège des hautes études de défense nationale izan zen eta 1948an institutu izendatu zuten. Jatorrizko prestakuntza nazionalera eskualdeetako saioak (1954), nazioarteko saioak (1980), adimen ekonomikoko zikloak (1995) eta beste mintegi batzuk gehitu ziren. 1997an, Institutua administrazio publikoko erakunde bihurtu zen Lehen Ministroaren agintepean.

## Lizentziatu ospetsuak

* Bertrand Soubelet, lapurtar militarra da, Frantziako Jendarmeriaren jenerala dena

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3152161
* Multimedia: Institut des hautes études de Défense nationale / Q3152161
# Institut national des langues et civilisations orientales

Institut national des langues et civilisations orientales, INALCO, munduko hizkuntza eta kulturak irakasteko espezializatutako frantziar unibertsitatea da. Estaldurak Europa, Afrika, Asia, Amerika eta Ozeaniako hizkuntzak biltzen ditu.

## Graduondo famatuak

* Jean-François Champollion
* Arsène Darmesteter
* Georges Devereux
* Edgar Faure
* Nedim Gürsel
* Isabelle Huppert
* Henri Laborde, Montpezateko Kondea
* André Malraux
* Pierre Messmer
* Olivier Weber

## Erreferentziak

* ↑ " Langues O " se bat contre Paris-III pour obtenir son indépendance

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1430113
* Multimedia: Institut national des langues et civilisations orientales / Q1430113
# Irene Bau

Irene Bau (Madril, 1968ko urriaren 7a) bizkaitar antzezlea da. Madrilen jaio arren, oso umetan heldu zen Bilbora, eta han eman zuen haurtzaroa hogei urte zituela berriz Madrilera itzuli zen arte, hango Antzerki Eskola batean Arte Dramatikoa ikastera.
Euskal zuzendari gazteen film labur askotan parte hartu du, besteak beste Kepa Sojoren Cien maneras de hacer pollo al txilindron (1997) eta Looking for Txentxo (1998) goraipatuetan. 90eko hamarraldi hasierako hainbat film arrakastatsutan lan egin zuen Enrique Urbizuren Cómo ser infeliz y disfrutarlo (1993) eta Álvaro Fernández Armeroren Todo es mentira (1994) filmetan, esaterako; eta hurrengo urteetan ere jarraitu du zinemagintzan: Ernesto Telleriaren Menos que cero (1995), Fidel Corderoren La fabulosa historia de Diego Marín (1996) eta Paco Rodríguezen Quince (1997) filmetan, hain zuzen ere. Telesailetan ere lan egin du.
Baina bere esparrurik kutunena antzerkia da, eta horretan dihardu 1986tik gaur arte. Guztira hamaika lanekin parte hartu du, eta zuzendari ezagunenekin aritu da. 1992 eta 1996an, esaterako, Gerardo Mallak zuzenduriko El Pícaro, aventuras y desventuras de Lucas Maraña Fernando Fernán Gómezen lanean, eta Neil Simonek idatzitako Bienvenida a casa antzerki-lanetan lan egin zuen, eta 2000. urtean, kasu bietan Mercedes Lezcanoren zuzendaritzapean, Mercé Rodoredaren Mujeres eta J. Saundersen Otoño en familia antzeztu ditu.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q5574784
# Irene Dunne

Irene Marie Dunn, (Louisville, 1898ko abenduaren 20a - Los Angeles, 1990eko irailaren 4a), ezagunagoa Irene Dunne izenaz, aktore estatubatuarra izan zen.

## Filmagintza

* Leathernecking (1930)
* Cimarron (1931)
* The Slippery Pearls (1931)
* Bachelor Apartment (1931)
* The Great Lover (1931)
* Consolation Marriage (1931)
* Symphony of Six Million (1932)
* Back Street (1932)
* Thirteen Women (1932)
* No Other Woman (1933)
* The Secret of Madame Blanche (1933)
* The Silver Cord (1933)
* Ann Vickers (1933)
* Only Yesterday (1933)
* If I Were Free (1933)
* This Man Is Mine (1934)
* Stingaree (1934)
* The Age of Innocence (1934)
* Sweet Adeline (1934)
* Roberta (1935)
* Magnificent Obsession (1935)
* Show Boat (1936)
* Theodora Goes Wild (1936)
* High, Wide, and Handsome (1937)
* The Awful Truth (1937)
* Joy of Living (1938)
* Love Affair (1939)
* Invitation to Happiness (1939)
* When Tomorrow Comes (1939)
* My Favorite Wife (1940)
* Penny Serenade (1941)
* Unfinished Business (1941)
* Lady in a Jam (1942)
* Show Business at War (1943)
* A Guy Named Joe (1943)
* The White Cliffs of Dover (1944)
* Together Again (1944)
* Over 21 (1945)
* Anna and the King of Siam (1946)
* Life with Father (1947)
* I Remember Mama (1948)
* Never a Dull Moment (1950)
* The Mudlark (1950)
* You Can Change the World (1951)
* It Grows on Trees (1952)

## Oscar Sarietarako izendapenak

* Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria
** 1931 - Cimarron
** 1936 - Theodora Goes Wild
** 1937 - The Awful Truth
** 1939 - Love Affair
** 1948 - I Remember Mama
* Datuak: Q230099
* Multimedia: Irene Dunne / Q230099
# Irene Bordoy

Irene Bordoy García (Palma Mallorcakoa, Balearrak, 1940ko abenduaren 16a) mallorcar margolaria, grafista eta irudigilea da. 1985ean,Ilustrazioko Lazarillo Saria jaso zuen El conill lanarekin.

## Biografia

Marrazketa-, pintura- eta musika-ikasketak egin zituen. Kataluniako Errege akaldemian ikasi zuen, Bartzelonako San Jorge Arte Ederren Akademian .

## Lan ibilbidea

Bere lehen lana Ancora estanpa-enpresarentzat izan zen. Ondoren, marrazkilari hasi zen Iberinter publizitate-agentzian, eta, gero, zuzendari artistiko aritu zen.
1970ean Bordoy Campeador publizitate-agentzia sortu zuen eta grafista eta ilustratzaile lan egin zuen. 80ko hamarkadatik aurrera, haur eta gazteen liburuak ilustratzen hasi zen. Bere pinturen hainbat erakusketa egin ditu.

## Lanak

Haexek dira bere lan batzuk:
* Nube de noviembre
* Mi primer libro de ópera. Diez óperas contadas para niños
* La clase (1989)
* Cuando como (1990)
* Cuando estoy enfermo (1993)
* Cuando me lavo (1990)
* Cuando me visto (1990)
* Cuatro partes del día (1987)
* El anochecer (1987)
* La mañana (1987)
* La noche (1987)
* La tarde (1987)
* Las fresas (2004)
* Historias para explicar antes de bañarse (2002)
* El jardín (1993)
* Mamá oca y el pastel (2000)
* Mamá oca y la tormenta (2000)
* Mama oca y la luna (2000)
* Mama oca y las vocales (2000)
* Manual del carnaval (1993)
* La mañana (1993)
* Mi calle (1988)
* Mi casa (1988)
* Mi colegio (1993)
* Mi escuela (1988)
* Mi jardín (1988)
* Mi primer día de colegio (1989)
* El patito feo (2010)
* Querouak (1988)
* El recreo (1989)
* Salimos de la escuela (1989)
* La sirenita (2005)

## Sariak

* Ilustrazioko Lazarillo Saria, 1985ean, El conill-en eskutik.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Libros de IRENE BORDOY | Casa del Libro» casadellibro (Noiz kontsultatua: 2023-10-03).
* ↑ «Egilearen liburu guztiakBordoy Irene» www.todostuslibros.com (Noiz kontsultatua: 2023-10-03).
* ↑ «Libros de Irene Bordoy García» www.agapea.com (Noiz kontsultatua: 2023-10-03).
* ↑ (Gaztelaniaz) Troa, Librerias. «Libros Irene Bordoy | Librería Online TROA. Comprar libros» www.troa.es (Noiz kontsultatua: 2023-10-03).
* ↑ «Libros de BORDOY IRENE - Margen Libros.» www.margenlibros.com (Noiz kontsultatua: 2023-10-03).
* ↑ «Irene Bordoy» Bing (Noiz kontsultatua: 2023-10-03).

## Kanpo estekak

* B&id_tabla=1553
* Biografia
* Datuak: Q11016866