OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gurutzatuen estatuak

Gurutzatuen estatuak entitate politiko feudalak izan ziren, Europako ekialdean eta Mediterraneo aldean XI. mende amaieran sortu zirenak, Gurutzaden sasoian europar kristau katolikoek eureganatutako eremu inguruetan. XIII. mendean desagertu egin ziren.
Batez ere Ekialde Hurbileko Estatu Latindarrak izendatzeko erabiltzen zen izendapena, baina Balkanetako beste eskualde batzuetarako eta Itsaso Baltikoko ekialdeko eskualdeetarako ere erabiltzen zen.

## Mediterraneoko Levanteko estatuak

Lehenengo Gurutzadan sortu ziren:
* Edesako Konderria, 1098-1144
* Antiokiako Printzerria, 1098-1268
* Jerusalemgo Erresuma, 1099-1291
* Tripoliko Konderria, 1104-1288
Armeniako Ziliziako Erresuma Gurutzadak orduko sortuta zegoen, baina Inozentzio III.ak Lusignan etxekoen menpeko erresuma izaera eman zion.

## Zipre

Zipreko Erresuma Rikardo Lehoi Bihotzak sortu zuen Hirugarren Gurutzadan: Jerusalemgo errege ohiari eman zion erresuma 1129. urtean. 1489. urtean, Zipreko Erresumako azken erreginak Veneziako Errepublikari saldu zion, eta horiek gerora Maltako Ordenako zaldunei eman zieten, baina ez zuen aurrerabide handirik izan.

## Balkanak

Laugarren Gurutzadaren ostean Bizantziar Inperioa (Ekialdeko Erromatar Inperioa) hainbat estatutan zatitu zuten, Frankokrazia izeneko aroari hasiera emanez (grekoz Φραγκοκρατία):
* Konstantinoplako Inperio Latindarra, 1204-1261
* Tesalonikako Erresuma, 1205-1224
* Akaiako Printzerria, 1205-1432
** Argos eta Naupliako Jaurerria, 1205-1388
* Atenasko Dukerria, 1205–1458
** Bodonitsako Markeserria, 1204-1414
* Naxosko Dukerria, 1207–1579
* Filipopolisko Dukerria
Veneziako Errepublikak irla batzuen gaineko agintea izan zuen, batzuk XVIII. mendera arte. Maltako Ordena ere irla, hiri eta lur-eremu batzuen jabe izan zen XVI. mendera bitartean.

## Feudo txikiagoak

Mediterraneo itsasoko irla txiki batzuetan estatu izaerarik izan ez zuten entitate feudal txikiak sortu ziren, gurutzada txikiagoen eraginez, gaur egungo Tunisiako kostaldean diren Jerba eta Tabarka uharteetan, esate baterako.

## Baltikoko Gurutzadak

Itsaso Baltikoko eskualde batzuetan, tribu indigena batzuk kristautasunaren aurka ekin zioten, eta Zelestino III.ak zaldun kristauen ordena bi bidali zituen prusiar, lituaniar, letoniar eta estoniar paganoak menperatzera.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q190967
* Multimedia: Crusader states / Q190967
# Gibelokre orrizuri

Gibelokre orrizuria (Russula farinipes) Russulaceae familiako onddo espeziea da. Toxikoa.

## Deskribapena

Kapela: 4,5 eta 8,5 cm bitarteko diametrokoa, elastikoa, erdialdea erabat hondoratua, irregularra eta uhindua, ertza pixka bat ildaskatua, hori-okre-lasto kolore argi uniformekoa, askotan arrexkaz edo gorrixkaz zikindua. Azal itsatsia.
Orriak: Oso zabal, estuak, erabat dekurrenteak, zuriak, ondoren kolore zuri-horixka zikina hartzen dute.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: 3 - 7 x 1 - 2,5 cm-koa. Liraina, gehienetan goiko aldean zabaldua, betea, ondoren muinduna eta leizetsua, zuri-horixka edo tonalitate arre-okre kolorekoekin.
Haragia: Zurruna, zuria, horitzeko joerarekin, usain atsegina du eta zapore garratza.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok. Farinipes epitetoa hankaren gainazalari dagokio; goialdea irinaren antzeko hautsez estalita dagoelako.

## Toxikotasuna

Toxikoa.

### Nahasketa arriskua

Russula claroflava eta Russula ochroleuca antzekoak dira.

## Sasoia eta lekua

Udan, hostozabalen baso argietako belarretan.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Kanada, Errusia, Europa, Himalaiako eremua, Japonia, Georgia eta Turkmenistan.

## Erreferentziak

* ↑ Russula farinipes, GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.
* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 423 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 117 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 78 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1917284
* Multimedia: Russula farinipes / Q1917284
# Gibelmore hauskor

Gibelmore hauskorra (Russula fragilis) Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Russula txiki bat da, kolore oso aldakorrekoa, forma ia arrosetan agertzen dena, Russula emetica taldekoekin nahastua izateraino. Eskuarki dentikulatutako orriak nahiko ezaugarri erosoak dira bereizteko.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 6 cm arteko diametrokoa, delikatua eta hauskorra, hasieran ganbila eta gero laua eta erdialdean titi apur batekin. Gaztetan, ertza makurtuta, uhindua eta lotua egoten da, baina argi eta garbi ildaskatua da. Azala nahiko bereizgarria, likatsua, distiratsua eta kolore askotarikoa eta aldakorra du, bere kolore tipikoa arrosa-morearen edo lila-purpuraren nahasketa da, eta erdigunea ilunagoa du, gris-morea izan ohi da, eta gainazal osoan kolore berde-oliba, arre-horixka eta abar izan ditzake.
Orriak: Ertz berezi eta hortz finekin eta kolore zurixkakoak edo krema-zurixkak eta tarte apur batekin.
Hanka: Zilindrikoa da, baina oinarria lodiagoa du, oso hauskorra eta zuria da, eta tindu grisak hartzen ditu, eta pixka bat horiz zikintzen da ukitzean.
Haragia: Mehea eta hauskorra, oso urria kapelan, zuria, baina orban horiekin erasotako lekuetan, azkenean grisaxka kolorekoa, usaina leuna du, fruta usain antzekoa eta zapore garratza. Sulfato de hierro-rekin erreakzio ia nulua ematen du.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria daukatelako russula generoko espezie askok. Fragilis epitetoa ere latinetik dator eta apurkorra esan nahi du. Bere hauskortasunagatik.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria

### Nahasketa arriskua

Russula fragilis delakoaren forma gorrixkak Russula emetica tipoaren oso antzekoak dira, baina itxura argalagoa dute eta orrien ertzek dentikulatuak dira. Dozena erdi bat Russula fragilis aldaera daude.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean bizi da hostozabaletan eta koniferoen basoetan, leku hezeetan.

### Banaketa eremua

Europa, Asia, Ipar Amerika.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 134 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 404 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 357 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 72 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1516668
* Multimedia: Russula fragilis / Q1516668
* Espezieak: Russula fragilis
# Gibelokre almendrausain

Gibelokre almendrausaina (Russula grata edo Russula laurocerasi) Russulaceae familiako onddo espeziea da. Usain eta zapore desatseginak ez du sukaldean erabiltzeko gogorik ematen.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 13 cm bitarteko diametrokoa. Mamitsua, ganbila, batzuetan nahiko hutsa erdian. Okre kolorekoa edo gorri-okre kolorekoa. Azala itsatsia, ertzean bakarrik bereiz daiteke, hezea eta likatsua, lirdingatsua baino gehiago. Ertza leunki biribildua, ildaska fin batzuez markatuta.
Orriak: Estu eta gero zabal, sabeldunak, orri txiki askorekin, kolore argikoak, apur bat arre-gorri zikinez edo arre-morez zikinduaz joaten direnak.
Hanka: 5 - 15 x 1,4 - 2,8 cm-koa, betea eta gero leizetsua, goiko eta beheko muturretan zabaldua, hasieran pruinaduna, batez ere orrien ondoan, irregularki orban gorriz estaltzen da.
Haragia: Zuria, pixka bat arrea azalaren azpian eta horixka oinean, lodia. Usain konplexua, almendra mingotsarena gailentzen da. Zapore mina du.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok. Laurocerasi epitetoa ere latinetik dator, almendra mingotsen usaina duen landarea esan nahi duen "prunus laurocerasus" hitzetik. Bere usainagatik.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria. Baliteke pozoitsua izatea, Russula foetens bezala.

### Nahasketa arriskua

Russula foetens, Russula fragrans, Russula fragrantissima, Russula illota eta Russula subfoetens delakoekin nahas daiteke.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Hostozabalen lurzoru azidoetan.

### Banaketa eremua

Ipar Amerika, Europa, Himalaiako eremua, Japonia eta Australia.

## Erreferentziak

* ↑ Russula laurocerasi, GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.
* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 413 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain,. Gipuzkoa, 384 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 117 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 78 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1888914
* Multimedia: Russula grata / Q1888914
# Gibelmarroi ildaskatu

Gibelmarroi ildaskatua (Russula amoenolens) Russulaceae familiako onddo espeziea da. Perretxiko hau guztiz deserosoa da, garraztasun izugarria baitu, zapore txarraz gain.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 7 cm bitarteko diametrokoa, lehenengo subglobosoa, gero ganbila eta azkenik zabaldua eta erdian hondoratua; ertza beherantz inkurbatua, sakonki ildaskatua. Arre-marroi kolorekoa, erdian ilunagoa eta ertza askoz argiagoa. Azal distiratsua eta eguraldi hezearekin zerbait lubrifikatua.
Orriak: Nahiko estu, meheak, zuzenak, Itsatsiak edo ia libreak, hauskorrak, zurixkak, edo krema zurbilak.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak
Hanka: Zilindrikoa, hasieran betea, gero leizetsua eta, azkenik, barnehutsa. Kolore zurixkakoa eta oinarrian orbandua, batzuetan arre-gorrixkaz.
Haragia: Lodia, tinkoa, hauskorra, zurixka. Akre zaporekoa, Lactarius volemus eta Russula amoena gogorarazten dituena. Gogor eta berehala erreakzionatzen du gayac erreaktiboarekin.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok.

## Jangarritasuna

Baztertu beharrekoa, akre zaporea duelako.

### Nahasketa arriskua

Russula sororia delakoarekin nahas daiteke. Russula pectinata eta Russula insignis delakoarekin ere bai.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean, hostogalkorren basoetan edo baso mistoetan, batez ere hariztietan.

### Banaketa eremua

Zeelanda Berria, Europa, Ipar Amerika, Errusia, Indonesia, Japonia, Taiwan eta Australia.

## Erreferentziak

* ↑ Russula amoenolens, GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.
* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 483 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 386 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto.. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 118 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 78 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1028515
* Multimedia: Russula amoenolens / Q1028515
# Gibelokre kirasdun

Gibelokre kirasduna (Russula foetens) Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Autore batzuek pozoitsutzat jotzen dute, eta, egia esan, gustu garratza eta desatsegina du, eta duen usain kirasdunarekin batera, perretxiko ez-jangarri bihurtzen dute.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 15 (20) cm arteko diametrokoa, arre-okre kolorekoa edo lehoiaren kolorekoa, ilunagoa erdian. Ia globoaren formakoa, gero laua, ia hondoratua. Azala oso likatsua du, eta ertza oso ildaskatua, orrien norabidean hausten da.
Orriak: Zurixkak, meheak, tarte handiarekin, libreak, eta gaztaroan tantatxo urtsuekin, zahartzean arrez zikinduak.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: Zuri-okrea, arrez zikinduak, sendoa, hutsa, eta leizetsua.
Haragia: Zurixka, aireak ukitzen dionean ilundu egiten da, hauskorra, usain sendokoa, desatsegina eta zapore garratza duena.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore hori daukatelako Russula generoko espezie askok. Foetens epitetoa, "fétido"-tik dator. Bere usain gogor eta desatseginagatik.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria, bere usain desatseginagatik eta zapore garratzagatik.

### Nahasketa arriskua

Russula laurocerasi delakoarekin, almendra mingotsen usain sendokoa, Russula sororia espeziarekin, zapore garratzekoa, Russula pectinata perretxikoarekin zapore garratzekoa , eta hasieran Russula foetens delakoaren usainarekin eta gero frutarenarekin eta zapore gozoko Russula pectinatoides delakoarekin.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenaren hasieran, ohikoa da hostoerorkorren basoetan, leku hezeetan.

### Banaketa eremua

Europa, Japonia, Errusia, Australia, Costa Rica, Ipar Amerika eta Himalaiako mendikatea.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 480 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 384 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 411 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 78 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q854895
* Multimedia: Russula foetens / Q854895
* Espezieak: Russula foetens
# Gibeloliba

Gibeloliba (Russula olivacea) Euskal Herrian aski arrunta den Russulaceae familiako perretxikoa da. Gida zaharretan perretxiko jangarri gisa sailkatua dago, baina bere kontsumoa arriskutsua da, gordinik edo gutxi eginda pozoitsua baita.

## Morfologia

Perretxiko honen txapela 5 eta 15 zentimetro arteko diametrokoa da. Gehienetan oliba edo marroixka kolorekoa da, baina beste kolore batzuk ere eduki ditzake: morea, gorri iluna edo arrea. Hasieran ganbila eta azkenean lautu egiten da eta erdialdea hondoratu egiten zaio.
Orri estutuak dauzka hasieran, baina gero tartekatuagoak, hori berdexkak hasieran eta gero hori-arreak. Hanka luze eta sendoa dauka, zuritik arrosa kolorera. Haragi zurixka eta lodikoa da, horitzeko joera daukana. Espora hori biziak, biribilak eta latzak dauzka.

## Ekologia

Udan eta udazkenean agertzen da pagadietan.

## Gastronomia

Espezie hau jangarria da ondo egosten bada, baina intoxikazioak sortzen ditu gordinik edo gutxi eginda jaten bada.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* Datuak: Q241024
* Multimedia: Russula olivacea / Q241024
# Gibelmore hankamore

Gibelmore hankamorea (Russula torulosa) Russula generoko onddoa da. Onddo pozoitsua da. Zapore mina du sukaldean erabiltzeko.
Sinonimoa: Russula rhodopora.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, irregularki ganbila, gero irekiagoa eta ertz nahiko erregularrarekin, baina konkorduna, gainazala likatsua, koipetsua, distiratsu samarra, kolore morea edo gorri-ardo kolore ilunekoa, oliba koloreko distirak ere izan ditzake.
Orriak: Oso estu, estuak, orritxoekin, oinera urkilatuak, hondoan zainekin elkartuta, oinarrira itsatsita edo biribilduta, koipetsu samarrak, krema kolorekoak edo ilunagoak.
Hanka: 3 eta 6 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 3 cm bitarteko lodierakoa, ia sabelduna, betea, loditua orrietara, arrosa-gorri koloretik morera, kapelaren kolorekoa, oinarrirantz argiagoa, pruina fin-fin batek apaindua.
Haragia: Trinko samarra, azalaren azpian gorriz ñabartua, zaporea akrea du eta fruta konpotaren usain bereizgarria (udareak). Erreaktiboak: guayako: ertaina, baina nahiko motela (G++); sulfato ferroso: izokin tonua.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Russula sanguinea delakoarekin nahas daiteke, honek orri horixkak ditu, ez zuriak

## Sasoia eta lekua

Uda amaieran eta udazkenean. Pinuen eta koniferoen basoetan, lurzoru hareatsuetan

### Banaketa eremua

Europa, Turkia, Siria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 74 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 365 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ (Gaztelaniaz) AVT. (1986). Asociacion Vallisoletana de Micologia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2592257
* Multimedia: Russula torulosa / Q2592257
# Gorka Larruzea

Gorka Larruzea Arrien (Gernika, Bizkaia, 1993eko otsailaren 24a) euskal herritar futbolaria da. Puntaerdi gisa jokatzen du, oro har. Bere anai nagusia Ander futbolaria ohia da.

## Ibilbidea

2022ko maiatzak 18an eguneratua. Datu ofizialak.
| Taldea | Maila | Denboraldia | Liga | Liga | Kopa | Kopa | Champions League | Champions League | Europa League | Europa League | Conference League | Conference League | Superkopa | Superkopa | Denera | Denera |
| Taldea | Maila | Denboraldia | JP | G | JP | G | JP | G | JP | G | JP | G | JP | G | JP | G |
| Gernika | 3. | 2010/11 | 3 | 0 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 3 | 0 |
| Gernika | 3. | 2011/12 | 0 | 0 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 0 | 0 |
| Gernika | 3. | 2012/13 | 22 | 1 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 22 | 1 |
| Gernika | 3. | 2013/14 | 30 | 5 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 30 | 5 |
| Gernika | 3. | 2014/15 | 29 | 1 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 29 | 1 |
| Gernika | 2.B | 2015/16 | 27 | 0 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 27 | 0 |
| Gernika | 2.B | 2016/17 | 32 | 5 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 32 | 5 |
| Gernika | 2.B | 2017/18 | 35 | 2 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 35 | 2 |
| Gernika | 2.B | 2018/19 | 33 | 4 | 2 | 1 | - | - | - | - | | | - | - | 35 | 5 |
| Gernika | Denera | Denera | 211 | 18 | 2 | 1 | - | - | - | - | | | - | - | 213 | 19 |
| Real Union | 2.B | 2019/20 | 20 | 0 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 20 | 0 |
| Real Union | Denera | Denera | 20 | 0 | - | - | - | - | - | - | | | - | - | 20 | 0 |
| Amorebieta | 2.B | 2020/21 | 27 | 2 | 2 | 0 | - | - | - | - | | | - | - | 29 | 2 |
| Amorebieta | 2. | 2021/22 | 20 | 1 | 0 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 20 | 1 |
| Amorebieta | Denera | Denera | 47 | 3 | 2 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 49 | 3 |
| Dinamo Bucureşti | 2. | 2022/23 | 23 | 5 | 3 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 26 | 5 |
| Dinamo Bucureşti | 1. | 2023/24 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Dinamo Bucureşti | Denera | Denera | 23 | 5 | 3 | 0 | - | - | - | - | - | - | - | - | 26 | 5 |
| Ibilbide osoan | Ibilbide osoan | Ibilbide osoan | 301 | 26 | 7 | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | 308 | 27 |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q106878073
# Gorka Magallón

Gorka Magallón Elosegi (Donostia, ?) telebista eta zinema gidoigilea da.

## Lan hautatuak

* Las aventuras de Tadeo Jones (2012)
* Los hombres de Paco (2009-10)
* El internado (2007-08)

## Erreferentziak

* ↑ Ezquiaga, M.. (2014-02-09). «El Goya me dio muchas alegrías, pero no trabajo» Diario Vasco.
* Datuak: Q21043125