OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Faustini (kraterra)

Faustini Ilargiko talka-kraterra da, Ilargiaren hego polotik gertu. Handiagoa den Amundsen kraterraren hegoaldean dago, eta ia Shoemakerrekin lotuta hego-mendebaldean. Hego poloko Shackleton krater txikiagotik kraterraren distantziara dago, gutxi gorabehera. Faustiniren ekialdeko ertzean krater txiki bat dago.
Kokapenaren ondorioz, eguzki-argia krater horren ertzera iristen da oso angelu baxuan, eta barrualdea iluntasun iraunkorrean uzten du. Ondorioz, kraterraren zorua ez da inoiz ikusi espazio-ontziaren orbitan, radarrak gutxi gorabehera mapatu badu ere. Eguzkiaren argirik ez izateak 100 kelvin baino gutxiagoko tenperatura iraunkorrean irauten du barrualdean. Tenperatura hori nahikoa hotza da kometek Ilargiarekin talka egin ondoren kraterrera iristen den edozein ur-lurrun harrapatzeko.
Lunar Prospector espazio-ontziak neutroi-espektrometro bat garraiatu zuen, eta hidrogeno-kontzentrazio handiak detektatzeko erabil zitekeen. Faustiniren barruko tranpa hotza hidrogeno-kontzentrazio handiarekin identifikatu zen, Ilargiaren azalerako hidrogenoarekin alderatuta. Baina krater horren radar-behaketek ez zuten izotzik aurkitu.

## Erreferentziak

* Andersson, L. E.; Whitaker, E. A.. (1982). NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
* Blue, Jennifer. (July 25, 2007). Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS.
* Bussey, B.; Spudis, P.. (2004). The Clementine Atlas of the Moon. Cambridge University Press ISBN 978-0-521-81528-4..
* Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C.. (1995). Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor argitaletxeas ISBN 978-0-936389-27-1..
* McDowell, Jonathan. (July 15, 2007). Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report.
* Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B.. (1971). Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU. doi:10.1007/BF00171763. Bibcode: 1971SSRv...12..136M..
* Moore, Patrick. (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co. ISBN 978-0-304-35469-6..
* Price, Fred W.. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press ISBN 978-0-521-33500-3..
* Rükl, Antonín. (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books ISBN 978-0-913135-17-4..
* Webb, Rev. T. W.. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes. Dover ISBN 978-0-486-20917-3..
* Whitaker, Ewen A.. (1999). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press ISBN 978-0-521-62248-6..
* Wlasuk, Peter T.. (2000). Observing the Moon. Springer ISBN 978-1-85233-193-1..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q144871
* Multimedia: Faustini (crater) / Q144871
# Faustina Pignatelli

Faustina Pignatelli Carafa, Colubranoko printzesa (Napoli, 1705eko abenduaren 9a, ibidem, 1769ko abenduaren 30a) zientzialari italiarra izan zen. Boloniako Zientzia Akademiako kide izendatu zuten bigarren emakumea izan zen (1732). 1734an Problemata Mathematica argitaratu zuen.

## Biografia

Faustina Pignatelli Carafa, Michele eta Faustina Caraccioloren alaba zen. 1724an Francesco Domenico Carafa poetarekin ezkondu ondoren, Colubranoko printzerria jaso zuen aitaren ezkonsari gisa.
Bere neba Peterrekin batera, Nicola De Martinok hezi zuen, eta funtsezkoa izan zen Isaac Newtonen teoriak Napolin sartzeko. 1734an, Faustinak Problemata Mathematica izeneko artikulua argitaratu zuen "anonimae napolitanae" izenarekin, oso-osorik latinez argitaratu zen Nova Acta Eruditorum aldizkari zientifiko alemaniarran.
Italiako eztabaida zientifikoan partaide garrantzitsua izan zen eta Frantziako Zientzien Akademiarekin korrespondentzia mantentzen zuen. Francesco Maria Zanottik, 1723tik 1766ra Boloniako Zientzien Akademiako idazkariak, matematikari trebe gisa aipatu zuen 1745ean.

## Lanak

* Problemata Matematica, «Nova Acta eruditorum» , Lipsia, 1734 (PERDUTO)

## Erreferentziak

* ↑ (Italieraz) «PIGNATELLI, Faustina in "Dizionario Biografico"» www.treccani.it (Noiz kontsultatua: 2022-12-12).
* 1 2 «Pignatelli, Carafa Faustina, principessa di Colubrano — Scienza a due voci» scienzaa2voci.unibo.it (Noiz kontsultatua: 2022-12-12).
* ↑ (Ingelesez) Isis 2013-06: Vol 104 Iss 2. University of Chicago, acting through its Press 2013-06 (Noiz kontsultatua: 2022-12-12).

## Bibliografia

* Pignatelli, Carafa Faustina, principessa di Colubrano, nel sito dell'Università di Bologna
* A. Brigaglia, P. Nastasi, Bologna e il Regno delle due Sicilie: aspetti di un dialogo scientifico (1730-1760), «Giornale critico della filosofia italiana», LXIII, 2, 1984, pp. 145–178.
* F.M. Zanotti, De vi corpurum viva, in «De Bononiensi scientiarum ed artium Istituto atque Accademia commentarii» , II, 1745, pp. 377–413.
* F.M. Zanotti, Della forza dei corpi che chiamano viva, Bologna, per gli Eredi di C. Pisarri e G.F. Primodi, 1751.
* A. Genovesi, Autobiografia, lettere e altri scritti, a cura di G. Savarese, Milano, Feltrinelli, 1962.
* P. Nastasi, I primi studi sull’elettricità a Napoli e in Sicilia, «Physis», XXIV, 2, 1982, pp. 237–264.
* R. Simili, In punta di penna. Donne di scienza e di cultura fra cosmopolitismo e intimità meridionale, in La scienze nel mezzogiorno dopo l’Unità d’Italia, Napoli, Rubettino, 2008, pp. 27–89.
* Datuak: Q4511484
# Faustino Amiano

Faustino Amiano Calvo (Donostia, 1944ko otsailaren 15a - 2020ko abenduaren 1a) euskal arraunlaria izan zen.
Donostiako Ur Kirolak izan zuen kluba 1958 eta 1967 artean. Beste garaipenen artean, 1960an Espainiako zortziko (8+) txapelketa irabazi zuen ontziko kide izan zen. Ur-Kirolakeko 8+ horrek Espainiako selekzio gisa parte hartu zuen 1960ko Erromako Olinpiar Jokoetan. 3 aldiz izan zen Espainiako txapelduna.

## Erreferentziak

* ↑ Auñamendi Entziklopedia
* ↑ www.sports-reference.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12257783
# Faustina Zaharra

Annia Galeria Faustina, Faustina Zaharra, (latinez: Agrippina minor; c. 100eko otsailaren 16a-140ko urria edo azaroa), hispaniar jatorriko familia noble erromatar batekoa zen. Marko Annio Vero kontsularen alaba zen. 126 inguruan, handik 12 urtera enperadore izango zen Antonino Piorekin ezkondu zen, norekin bi seme eta bi alaba izan zituen. Lau hauetatik, bakarrak baino ez zuen biziraun, Faustina Gazteak, ondoren, Antoninoren ondorengo enperadorea izango zen Marko Aureliorekin ezkondu zena.
Bere senarra enperadore izendatua izan zenean, Augusta izendatua izan zen.
Historia Augustinak "egiazaleegia" zela dioen arren, ezkon garaia zoriontsua izan zela dirudi.
140 edo 141ean hil ondoren sagaratua eta Hadriano enperadorearen mausoleoan lurperatua izan zen (gaur egungo Sant'Angelo gaztelua). Foroan, bere gurtzarako tenplu bat altxatu zen, gaur egun, San Laurendiari eskainitako eliza dena.
Gainera, bere izena zeraman karitatezko fundazio bat sortu zen, Puellae Faustinianae, Erromako pobreen alabetaz arduratzen zena.
Faustina Maiorren txanponak "Diva Faustina" bezala, erromatar enperatrizen artean arruntenetakoak bezala daude.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. Latin eta greziar pertsona-izen klasikoak.... .
* Datuak: Q234734
* Multimedia: Faustina Major / Q234734
# Faustino Aizkorbe

Faustino Gil Aizkorbe (Olloki, 1948ko uztailaren 20a), nafar margolari eta eskultorea da. 1973az geroztik etengabe aritu da munduan zehar hainbat erakusketa egiten: Iruñean, Bilboko Arte Ederretako Museoan eta Espainiako zenbait hiritan ez ezik, Alemania, Hong Kong, Tokio, Korea, Suitza, Chicago, New York, Florida eta Venezuelako zenbait aretotan ere bai. Sevillako 1992ko Expo Erakusketan Itsasketako aretoan erakutsi ziren bere lanak. Horrez gainera, Iruñeko Sarasate pasealekuan, Barañaingo (Nafarroa) Rafael Alberti plazan, Gartziriainen (Nafarroa) eta Arabako Estibalitz santutegian ditu bere obrak ikusgai. Iruñeko Aurrezki Kutxa Munizipalerako muralak, Lekarozko (Nafarroa) eskolaren mendeurrenerako eskultura eta beste hainbat tokitarako irudiak ere egin ditu. Sarien artean, 1974an "Larraona Eskola" arte-lehiaketan 1. Pintura Saria eta Ohorezko Aipamena eskuratu zituen, eta 1987an Pollençako (Palma de Mallorca) IV. Nazioarteko Lehiaketan urrezko domina.

## Eskulturak

* Artikulazio flotatzailea (1988, Iruñea)

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ezker, Alicia. «Faustino Gil Aizkorbe» Auñamendi entziklopedia (Noiz kontsultatua: 2016-3-29).
* Datuak: Q12257782
* Multimedia: Faustino Aizkorbe / Q12257782
# Faustino Aranzabal

Faustino Aranzabal Salegi (Donostia, 1968) Gipuzkoako margolari, hizlari eta koreografoa da. Arte Aplikatuetan Graduatua Zaragozan 1989an, 1987-89an, Jose Luis Zumeta, Villalba eta Daniel Canogar artistek zuzendutako pintura-tailerrak egin zituen Donostiako Artelekun, eta litografia eta estanpazio estudioak Don Herbertekin. Kresala elkartearekin lotura zuzena du.

## Ibilbidea

Arte eszenikoetan graduatua da, eszenografia espezialitatean. 1987az geroztik bakarkako erakusketak egin ditu Donostian, Andoainen, Errenterian, Zarautzen eta Zizurkilen. Nabarmentzekoak: Keinuka EHUko Errektoreordetzan (Euskal Herriko Unibertsitatea) Donostian eta Sasi Bidetan Durangoko Arte Museoan 2000. urtean. Getxoarten parte hartu zuen Getxon (Bizkaia), birritan Puskak taldearekin 2001ean eta Koropiloak lanarekin 2002an. 2003an Barakaldoko Udal Liburutegian Show time eta Ordiziako Barrena Kultur Etxean Eszeptikoarena aurkeztu zuen eta 2004an Lettres sur la danse Tolosako Aranburu Jauregian.
2003an Itoizko urtegiaren aurkakoek herri horretan antolatutako erakusketan parte hartu zuen.
1993ko ekainean, Kresala konpainiaren zuzendari artistiko izendatu zuten eta talde horrentzat obra berriak sortu ditu, nortasun propioa duen errepertorio koreografikoa txertatuz. 2000. urtean, Han dantzarako ikergunea sortu zuen. Dantzako irakaslea da, eta ikastaro monografikoak ematen ditu Euskal Herrian eta atzerrian. Hezkuntza alorrean dantzaren sentsibilizaziorako hainbat proiektu eta tailer zuzentzen ditu. Dantza tradizionalaren sustraiak hartu, eta «euskal koreografia berrian» ekarpena egitea du asmoa, bi estiloak modu ahalik eta «naturalenean» lotuz.

## Zuzendutako koreografia lanak

* 2021: Amoria & Dolore.
* 2018: Haize hegoa.

## Obra

* Kresala Euskal Dantza Taldea, tradizioa sormen iturri. Gaztelupeko Hotsak, 2008. ISBN 9788493615727.

## Erreferentziak

* ↑ https://aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus/eu/aranzabal-salegi-faustino/ar-10748/
* ↑ https://www.kresalaedt.com/zuzendaritza
* ↑ https://www.noticiasdegipuzkoa.eus/cultura/2021/07/27/elcano-inspira-nueva-pieza-kresala-3675606.html
* ↑ https://www.berria.eus/kultura/haize-berria-euskal-dantzetan_1201236_102.html

## Kanpo estekak

* Faustino Aranzabal: "Euskal dantza erbestean".
* Datuak: Q123555223
# Frantziar musu

Frantziar musua edota frantses musua, baita musu sakona izenez ezaguna ere, bikote edo maitaleen arteko musu mota bat da, honetan musukalarien mingainak bestearen ezpain, aho eta mingainak ukitzeko luzatzen dituzte. Ahoa gozputzaren zona erogeno nagusienetakoa denez, musukatze mota intimo honen piskanako gauzatzea, oso erromantiko, erotiko eta sexualtzat jotzen da.
Bi musukalarien mingainen elkar ukitzeak, "mingain ukitzea" izenez ere ezaguna, musukalarien endorfinak estimulatu eta estresa murrizten duela frogatu izan da. Maiz, frantziar musua sexu harreman baten "lehen urratsa" bezala deskribatua da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q842392
* Multimedia: Tongue kisses / Q842392
# Frantziar kreolerak

Frantziar kreolerak Frantziar Inperioak eragindako hizkuntza kreoloak dira, frantses mintzaira oinarria duena. Gaur egun hauen milioika hiztun badira munduan zehar, bereziki Ameriketan eta Indiako ozeanoaren inguruetan.

## Patois

Frantsesezko lurraldeetan patois oso hitz erabilia izan da, beste hizkuntza batzuek mailegu moduan hartu dutena, eta horrekin bai pidgin eta bestelako kreolera edo nahastutako hizkuntzak izendatzeko balio izan du, baita beste hizkuntza gutxitu batzuk mespretxu zentzuarekin aipatzeko ere. Izan ere, euskara bera historia modernoan hitz horrekin aipatu izan dute Frantzian gutxieste asmoarekin eta benetako hizkuntzatzat hartzen saihestuz.

## Sailkapena

* Amerikarrak: Haitiko kreolera gaur egun talde honetako aldaerarik mintzatuena da mundu osoan, 12 milioi hiztun inguru duelarik. Beste batzuen artean, Antillar kreolera eta Louisianako (AEB) mintzaira aipagarriak dira.
* Indiako ozeanokoak: Nabarmentzekoak dira mauriziar kreolera eta Seychelleetakoa, besteak beste.

## Ikus, gainera

* Frankofonia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q33260
# Frantziar libera

Artikulu hau Frantziako dibisari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Libera».
Libera edo frankoa (frantsesez: franc français) Frantziako dirua izan da 1360ko abenduaren 5etik 2002ko uztailaren 1a arte, euroa diru ofizialtzat hartu zen arte.
Diru aldaketa hartarako, agintariek truke tasa hau finkatu zuten: 1 € = 6,55957 F.
* 5 Frantziar libera 1821, Luis XVIII.a, zilarra
* 5 Frantziar libera 1850, Frantziako Bigarren Errepublika, zilarra
* 20 Frantziar libera billetea (1983) Claude Debussy
* 50 Frantziar libera billetea, Antoine de Saint-Exupéry

## Kanpo estekak

* Datuak: Q184172
* Multimedia: French franc / Q184172
# Frantziar manikura

Manikura frantziarra, Parisen jatorria duen ideia bat da. Hatzazalaren oinarrizko arrosa kolore naturalagatik, mutur zuriekin bereizten da, hatzazal naturalen antza hartuz. Hatzazalen muturrak, zuriz margotzen dira, gainontzeko zatia, arrosa koloreko esmalte batekin edo kolorerik gabeko batekin margotzen den bitartean.

## Historia

Manikura frantziarrak, ziuraski, bere jatorria, XVII. mendean izango zuen, eta ezaguna zen 1920 eta 1930eko hamarkadetan. Estiloa, bere sinpletasunagatik aukeratua da, hatzazalei, itxura natural eta zaindutako bat emanez. Bere ospea, egungo joera kosmetikoetan amerikar industria pornografikoko estetikak izan duen eragin handiagoari ematen zaio.

## Prozedura

Manikura frantziarra, sarri, beste manikura mota batzuk baino garestiagoa da, hatzazalaren gainean aerografo bidezko diseinua bezala, hatzazal esmaltedun plantila edo margotu bat erabiltzen duena, zurizko lerro fin batekin, edo lerro sendoago bat, ez oso zehatza, beranduago, hatzazal esmalte kentzailearekin garbitzen dena. Zuk zeuk egin moduan, manikura frantziarra, etxean ere egin daiteke, hatzazal esmaltea emateko plantilen bidez.

## Aldaerak

Manikura amerikarra, manikura frantziar bat da, baina muturrak beix kolorekoak, zuriak izan beharrean, eta hatzazalaren gaineko arrosa kolorezko leunduarekin. Hatzazal akrilikoak ere erabiltzen dira, oso luzeak direnak, hatzazalentzako lekeda bereziarekin itsatsiak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1450595
# Frantziar okupazio eremua

Frantziar okupazio eremua (alemanez: Französische Besatzungszone) Bigarren Mundu Gerraren ondoren zatitutako Alemaniako eremu bat izan zen, Frantziaren kontrolpean egon zena.

## Historia

Bigarren Mundu Gerraren amaieran, Yaltako konferentzia baino lehenago (1945eko otsailaren 4tik 11ra) Frantziak ez zuen lurrarik lortuko baina De Gaulleren eskaerengatik honela erabaki zen:
| « | Bukaerako komunikatuaren 4. puntutik aterata: IV. Okupazio eremua Frantziarentzat. Erabakia izan da Alemaniako eremu bat Frantziari asignatua izango zaio, haren armadak okupatzeko. Lurralde hau Britaniar eta Amerikar okupazio eremuengatik hartuko ditu zatiak, Frantziar gobernuaren baimenarekin. | » |
Frantziar armada 1945eko uztailean hasi zen lurra okupatzen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q55309
* Multimedia: French Occupied Zone / Q55309
# Frantziar defentsa

Xakean, frantziar defentsa 1. e4 e6 (notazio aljebraikoa) mugimenduekin hasten den hasiera erdirekia da. Gehienetan, 2. d4 d5 du jarraipena. Beltzek, berehala, erdian borrokatuko dute, e6 eta d5 peoiekin. Frantziarrak Caro-Kann defentsarekin antzekotasun batzuk ditu, nahiz eta azken honetan c8 alfila blokeatu ez izanak ezaugarri oso ezberdinak ematen dizkien. Bere babesle nagusien artean Mikhail Botvinnik, Tigran Petrosian, Viktor Kortxnoi eta abar nabarmendu ditzakegu.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q189253
# Frantziar katedrala (Berlin)

Friedrichstadteko Frantziar katedrala edo Frantziar Katedrala, alemanez: Französische Friedrichstadtkirche edo Französischer Dom, Alemaniako Berlin hiriburuan dagoen plaza bat da, Mitte barrutiko Gendarmenmarkt plazan.
1701-1705 artean hugonoteek eraiki zuten.
* Datuak: Q315694
* Multimedia: Französischer Dom (Berlin) / Q315694
# Frantziar lotura

Frantziar lotura edo Korsikar lotura, frantsesez eta ingelesez French Connection edo Corsican Connection, Frantzia eta AEBetan heroina garraiatzeko asmoz hedatutako legezkanpoko sareak jasotako izena da. 1937-1972 artean indarrean egon zen, bere garairik arrakastatsuenean, 1960ko hamarkada eta 1970eko hamarkadaren hasieran AEBetan kontsumitzen zen heroinaren zatirik handiena sartzearen arduradun izan zen.
Sare honetako arduradun nagusiak François Spirito, Auguste Ricord, Paul Mondoloni eta Antoine Guérini korsikar mafiaburuak izan ziren, Salvatore Greco siziliar mafiaburuarekin elkarlanean.
Frantziar Indotxinan ekoitzitako heroina Turkian jaso, Mediterraneo eta Frantziatik igaro, nagusiki Korsika eta Marseilla artean, eta AEB eta Kanadan sartzen zuten. Sare honetako lehenbiziko kapitala Ricordek Bigarren Mundu Gerran zehar egindako harpilaketatik lortua izan zen, honetan Frantziar Gestapoa edo "Carlingue" erakundeko Henri Lafont agentearekin elkarlanean jardun baitzuen. Frantziar loturak AEBetako Meyer Lansky eta Lucky Luciano mafiaburuekin negoziatu ohi zuen.

## Literatura

* The French Connection (liburua) (1969)

## Zinema

* The French Connection (1971)
* French Connection II (1975)
* Datuak: Q1083386
* Multimedia: French Connection / Q1083386
# Ferdinand Vega

Ferdinand Vega (Santurce, 1936ko apirilaren 30a - 2021eko otsaila) arkularia zen. Puerto Rico ordezkatu zuen 1972ko Udako Olinpiar Jokoetan.

## Erreferentziak

* ↑ Ferdinand Vega
* ↑ Ferdinand VEGA

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1405859
# Ferdinand Sarrien

Jean Marie Ferdinand Sarrien (Bourbon-Lancy, 1840ko urriaren 15a – Paris, 1915eko azaroaren 28a) frantziar politikaria izan zen. Frantziako lehen ministroa izan zen 1906ko martxotik urrira.
Zuzenbide ikasketak eta abokatu lanak egin zituen. 1870eko Frantzia-Prusia Gerran nabarmendu zen eta kondekoratu egin zuten. 1871tik 1873ra, bere jaioterriko alkatea izan zen, eta 1873an, hautagaitza erradikaleko diputatu hautatu zuten. 1885etik aurrera, hainbat aldiz izan zen Barne eta Justizia ministro.
1906ko martxoan lehen ministro izendatu zuten, eta bere gobernuan zentroko eta alderdi erradikaleko politikariak bildu zituen, baina zazpi hilabeteren buruan dimisioa eman zuen osasun arazoengatik. 1908an senatari aukeratu zuten.
* Datuak: Q718698
* Multimedia: Ferdinand Sarrien / Q718698
# Ferdinand Piëch

Ferdinand Karl Piëch (Viena, 1937ko apirilaren 17a - Rosenheim, 2019ko abuztuaren 25a) austriar enpresaburua izan zen. Porsche auto-markaren sortzaile Ferdinand Porschen eta Volkswagenen «kakalardo» ospetsuaren diseinatzailearen iloba zen.
Ingeniaritza Zientzietako ikasketak egin zituen Zuricheko Teknologia Aurreratuko Unibertsitate Kantonalean (Suitza), eta han eskuratu zuen doktoregoa 1962an. 1963an, Porsche KG enpresan hasi zen lanean motor esperimentalen sailean, eta, harrezkero, hainbat kargu eskuratu zituen, harik eta 1971n enpresako zuzendari tekniko izendatu zuten arte. Administrazio Kontseiluan sartzerik ez zuen lortu, eta lehiakideentzat hasi zen lanean. Horrela, 1975erako, Audi Nsu Auto Union AG enpresako (gerora Audi AG) Zuzendaritza Kontseiluko kide izendatu zuten, eta Garapen Teknikoko Sailaren ardura eman zioten. 1988an, Audi AG konpainiako Zuzendaritza Kontseiluko lehendakari egin zuten. Piëchek aurreramendu tekniko bikainak sartu zituen Audin, besteak beste, bost zilindroko injekzio-motorra, turbokonpresore eta intercoolerrez hornituriko motorra, hiru bideko katalizagailudun motorra, segurtasuna areagotzeko zenbait berrikuntza eta abar. Azkenik, 1992an, Volkswagen Taldearen Zuzendaritzako lehendakari izendatu zuten.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q78713
* Multimedia: Ferdinand Piëch / Q78713
# Ferdinand Reich

Frrdinand Reich (Bernburg, 1799ko otsailaren 19a – Freiberg, 1882ko apirilaren 27a) alemaniar kimikaria izan zen.
Kolore zuri-beltzak bakarrik bereizten zituen, eta Theodor Richter hartu zuen laguntzaile zientifiko gisa. Biek aurkitu zuten 1863an indio elementu kimikoa, kantitate txiki bat isolatuz Freibergeko Unibertsitateko Teknologia eta Meatzaritza Institutuan.
* Datuak: Q77307
* Multimedia: Ferdinand Reich / Q77307
# Ferdinand Pinney Earleren etxea

Ferdinand Pinney Earleren etxea, Azkaineko zubi erromatarraren ondoan dagoen pueblo estiloko etxea da. Monumentu historiko izendatu zuten 2000ko urtarrilaren 13n.
Ferdinand Pinney Earlek eraiki zuen 1930eko hamarkadan. Earle zinema dekoratzaile zen Hollywooden 1910eko eta 1920ko hamarkadetan. 1930ean Azkainera etorri zen bizitzera eta etxe bat eraiki zuen gogoratzen zuena Santa Feko inguruetan 1920 inguruan eraikitako etxeak. Errebolber itxurako planta erabat originala da. Earlek ikusgarritasuneko eta arteetako jende anitz artatu zuen etxe honetan.

## Erreferentziak

* ↑ Mérimée, Frantziako Kultura Ministerioa. Maison de Ferdinand Pinney Earle. .

## Ikus, gainera

* Lapurdiko monumentu historikoen zerrenda

## Kanpo estekak

* Datuak: Q22997631
# Ferdinand Marie Lesseps

Ferdinand Marie Lesseps (Versailles, Frantzia, 1805eko azaroaren 19a - La Chênaie, Indre, Frantzia, 1894ko abenduaren 7a) diplomatikoa izan zen Frantziako estatuaren zerbitzura. Malagan eta Bartzelonan kontsul izan zen. Suezko kanala eraikitzeko proiektua egin zuen (1832), eta eraiki zuen konpainia ere sortu zuen. Panamako kanala eraikitzeko ardura zuen konpainiaren lehendakaria izan zen, baina proiektu hura alde batera utzi behar izan zuen arazo politikoak eta ekonomikoak zirela eta. Frantses Akademiako eta Frantziako Zientzien Akademiako kide izan zen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q209169
* Multimedia: Ferdinand de Lesseps / Q209169
# Ferdinand Růžička

Ferdinand Růžička (Viena, 1941eko martxoaren 10a) austriar fisikaria da. Bere aita Ferdinand zuen izena eta aholkulari fiskala izan zen. Bere ama, berriz, Karoline Hemetzberger deitzen zen. Vienan lehen hezkuntza ikasi eta gero goi mailako bigarren hezkuntzako institutu batera sartu zen. Gaitasun handiko ikaslea izan zen , bereziki fisikan, matematikan eta biologian.
Eskola bukatu ostean Vienako Unibertsitatera joan zen eta bertan fisika ikasketei ekin zion. 1967an ikasketak bukatu eta gero bere doktore lanarekin hasi zen material fluoreszenteak aztertzen.
Bere aktibitate zientifikoei hasiera eman zion mikroskopio elektronikoarekin Ludwig Boltzmann Leuzemiaren eta Hematologiaren Ikerketa Institutuan, Vienan, eta Municheko Erradiazio eta Ingurumen Ikerketarako Gizarte Hematologiaren Institutuan. Bertan mikroskopio elektronikoaren bidez giza kromosoma aztertzeko teknika berria garatu zuen.

## Bibliografia

https://web.archive.org/web/20100213031058/http://www.mikrowellensmog.info/Biography.html
* Datuak: Q12257826
# Fezensac kantonamendua

Fezensac kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. Gers departamenduan dago, Okzitania (eskualdea) eskualdean. Guztira 33 udalerri ditu eta Vic-Fezensac da bere hiriburua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17354556