OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leccinum duriusculum

Leccinum duriusculum Boletaceae familiako onddo espezie bat da. Kalitate oneko jangarria da, baina ez da iristen Leccinum quercinum delakoaren kalitatera.

## Deskribapena

Kapela: 8 eta 12 cm bitarteko diametrokoa, subglobosoa gaztetan, gero ganbila, nahiko erregularra, arre ilun kolorekoa edo arre-marroi kolorekoa tonu gorrixkekin. Azala bereizgarria du, feltroduna, lehorra, denbora hezearekin lubrifikatua.
Tutuak: Luzeak, Itsatsiak, grisaxkak.
Poroak: Oso txikiak, biribilak, zuriak, gero gris-horixkak.
Hanka: 12 eta 14 cm bitarteko luzerakoa eta 4 cm-ko lodierakoa, trinkoa, goialdean mehetua, erdialdean lodixeagoa, sustrai antzeko batekin, Lurperatu samarra, zuri-grisaxka kolorekoa, sare luzangaz nabarmen apaindua.
Haragia: Lodia, gogorra, zuria, airearekin kontaktuan arrosa bilakatzen da, gero grisa eta bukaeran beltzaxka, zapore eta usain atseginekin, gaztetan sarkorra.
Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du. Duriusculum epitetoa ere latinetik dator, txikia eta gogorra esan nahi du. Karpoforoaren formagatik.

## Jangarritasuna

Jangarri ona.

### Nahasketa arriskua

Kapelaren kolore uniforme arre-gorrixkak, oinaren sare hain nabarmenak eta oin sendoak nahastezina egiten dute. Hala ere bada Leccinum quercinum, kapela gorrixkagoarekin, gainazala tomentu fin-fin batekin eta haragi trinkoagoarekin, jateko hobea da, eta haritzen azpian ateratzen da.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean, zurzuri eta urkien azpian.

### Banaketa eremua

Europa, Errusia, Kazakhstan.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 82 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 386 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 40 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2360294
* Multimedia: Leccinum duriusculum / Q2360294
# Leccinum melaneum

Leccinum melaneum Boletaceae familiako onddo espezie bat da. Erdipurdiko jangarria. Prestatzean bere haragi zuria asko iluntzen da.
Sinonimoak: Leccinum scabrum var. melaneum, Boletus scaber var. melaneus (basionimoa).

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 13 cm bitarteko diametrokoa erdiesferikotik ganbil-lautura, ertz erregularra, soberakin pixka batekin. Kapelaren azala leuna, distiratsua, gaztetan feltroduna, oso irregularra, pikortsua, hezetasunarekin likatsu samarra, marroi iluna edo beltzaxka.
Tutuak: Luzeak, biribilak, zuriak marroi-gris bihurtzen direnak.
Poroak: Txikiak, zuri-gris kolorekoak, sakatzean ilundu egiten dira.
Hanka: Lodia, trinkoa, klabiforme samarra, laztasun gris-beltz kolorekoz betea (goian finagoak) hondo zuriaren gainean.
Haragia: Trinkoa, adinarekin bigundu egiten da, zuria, ez da kolorez aldatzen ebakitzean (edozein kasutan arrosa tonuak oso hezea badago). Usain fungikoa du eta zapore gozoa.
Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du. Melaneum epitetoa grezieratik dator, beltza, belzten dudana, esan nahi duen “melas” hitzetik

## Jangarritasuna

Erdipurdiko jangarria.

### Nahasketa arriskua

Espezie tipoak kolore marroi argiagoa du, ez beltzaxka.

## Sasoia eta lekua

Uda amaieran eta udazkenean. Urkien azpian.

### Banaketa eremua

Kanada, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Leccinum melaneum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4367041
* Multimedia: Leccinum melaneum / Q4367041
# Leccinum variicolor

Leccinum variicolor Boletaceae familiako onddoa da. Usain nabarigaitza dauka eta zapore suabea. Egosten denean, testura desatsegina hartzen du, baina arrautza-irinetan pasatuta eta zartaginean segundo batzuk frijituta, gozo-gozoa da.
Sinonimoak: Krombholziella oxydabilis, Boletus oxydabilis, Leccinum oxydabile.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 10 (12) cm bitarteko diametrokoa, ganbila, arre ilun kolorekoa, irregularki koloreztatua, gune argi eta ilunekin. Belusdun azala.
Tutuak: Finak, zurixkak, nahiko luzeak karpoforoaren dimentsioei dagokienez,
Poroak: Txikiak, biribilak, tutuak bezala zurixkak, baina arrez zikintzen dira.
Hanka: 6 eta 10 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 2,5 cm bitarteko lodierakoa, oinarrirantz pixka bat loditua, lerro bertikaletan dauden pikortatze grisaxka edo beltzaxkez estalita izaten du. Oinaren oinarria beti berde esmeralda kolorekoz edo urdin-berdexkaz zikinduta.
Haragia: Nahiko biguna kapelan, oinekoa gogorra, zurixka eta ez da kolorez aldatzen hainbat ordutan, gero arrosa zurbil kolorekoa bihurtzen da eta azkenik gris kolorekoa.
Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du.

## Jangarritasuna

Jangarri nahiko ona.

### Nahasketa arriskua

Boletus leucophaeus delakoarekin nahas daiteke, honek kolore argiagoa du eta oinaren oinarria inoiz ez da urdinez zikintzen. Leccinum carpini espeziearekin ere bai, honek, lehenik, okela zurixka du, eta gero, beltzaxka.

## Sasoia eta lekua

Uda amaieran eta udazkenean, urkien (Betula pendula) basoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo, .. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero,, 81 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas.. Diputacion foral de vizcaya, 387 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 40 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q355571
* Multimedia: Leccinum variicolor / Q355571
# Leccinum vulpinum

Leccinum vulpinum Boletaceae familiako onddoa da.
Sinonimoak: Boletus vulpinus, Leccinum aurantiacum var. vulpinum, Krombholziella vulpina.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 20 cm bitarteko diametrokoa. Hemisferikotik ganbilera, erregularra, gainazal lehorra; arin belusatutik leun opakora; gorri-adreilu koloretik arrexka-gorriraino; kapelaren azala soberan eta itsatsia, zerrendekin.
Tutuak: Grisaxka argiak, gero gris-arrexkak arre-gorrixka kolorez lausotua, oso luzeak.
Poroak: Zuri-gris kolorekoak, zahartzean arrexkak, txiki samarrak, borobilduak.
Hanka: 6 eta 13 cm bitarteko garaierakoa eta 2 eta 4 cm bitarteko diametrokoa. Luzera ertainekoa, ia zilindrikoa, goian mehetua, batzuetan potxolo samarra (espezie honi dagokion taldearekiko), gris-arrexka-beltzaxka koloreko ezkata txikiz estalia; ia beti urdin ilunez lausotutako hondo baten gainean.
Haragia: Zurixka arrosa-gorrirantz poliki-poliki biratzeko joerarekin, batez ere hankan; usaingabea; zapore melekakoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Vulpinus epitetoa latinetik dator, azeriena esan nahi duen, “vulpinus” hitzetik. Azeriaren larruaren antzeko kolore gorrixka duelako.

## Jangarritasuna

Jangarria.

## Sasoia eta lekua

Egiazko vulpinus bada pinupean. Izan ere azkenaldia Picea excelsa azpian hazten denari Boletus piceinus izena eman zaio.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Alaska, Mexiko, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 388 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 517 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Leccinum vulpinum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q610344
* Multimedia: Leccinum vulpinum / Q610344
# Leccinum molle

Leccinum molle Boletaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarri kaskarra, biguna eta trinkotasun gutxiko haragia duelako.
Sinonimoa: Boletus umbrinus, Krombholziella molle (basionimoa).

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 15 cm bitarteko diametrokoa, hemisferikotik lau-ganbilera eta ertza soberakin pixka batekin. Kapelaren azala leuna gaztetan eta gero kolpeekin, sakatuz gero hondoratu egiten da arrastoa utziz. Kolore argi aldakorrekoekin, okre-horia eta marroi argiaren artean.
Tutuak: Libreak, zuriak, heldu ondoren, krema-arrosak bihurtzen dira edo ukituz gero krema-gris kolorekoak.
Tutu libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: Luzea, zuzena edo okertua, gaztetan okre kolorekoa, lazgune marroi finez estalia.
Haragia: Oso biguna eta makala, zuria, baina ebakitzean okre-arrosa kolorekoa bihurtzen da. Usain eta zapore ahulekoa.
Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du.

## Jangarritasuna

Jangarri kaskarra.

### Nahasketa arriskua

Leccinum scabrum delakoak antzeko kolorea du, baina haragia trinkoagoa du eta ez da kolorez aldatzen ebakitzean, nahiz eta formol erreaktiboarekin arrosa kolorea hartzen duen.

## Sasoia eta lekua

Udaren amaieran eta udazkenean. Urkien azpian. Bakarka edo talde txikietan.

### Banaketa eremua

Euskal Herria, Frantzia, Espainia, Erresuma Batua, Alpeak, Finlandia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Leccinum molle: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q81167589
# Leccinum quercinum

Leccinum quercinum Boletaceae familiako onddoa da. Usain nabarigaitza dauka eta zapore suabea. Jateko nahiko ona, baldin eta ale gazteen kapelak bakarrik biltzen badira, zahartzean harrotu egiten da eta testura galtzen du. Kozinatzean haragiak beltzeko joera du.

## Deskribapena

Kapela: 8 eta 20 (25) cm bitarteko diametrokoa. Hasieran hemisferikoa, gero ganbila eta bukaeran zabaldu egiten da; kolore gorria du, gorri-laranja kolorea, eta koloregabetu egiten da zahartzean. Gainazal opakua eta belusduna du.
Tutuak: Luzeak, zurixkak, gero grisaxka.
Poroak: Biribilak, zurixkak, gris argi kolorekoak zahartzean.
Hanka: Sendoa, gogorra, luzea, zilindrikoa; zuria, arre-laranja kolorera laster pasatzen diren ezkatatxoekin, luzetarako lerroak osatuz.
Haragia: Hasieran gogorra eta sendoa, gero biguna eta mehea, batez ere ertzerantz; zuria, aireak ukitzean gorri-arrosa kolorea edo gorri-ardo kolorea hartzen du eta gero gris urdinxka. Oinekoa gogorra eta haritsua, da, eta airearekin kontaktuan jartzean, kapela bezala kolorez aldatzen da, oinarria batzuetan urdin-berdexkaz tindatua egoten da.
Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du.

## Jangarritasuna

Jangarri ona, baina ez oso preziatua, haragia egosten belztu egiten delako.

### Nahasketa arriskua

Leccinum rufum delakoarekin, honek beste habitat bat du; Makalen azpian hazten da.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean, talde txikietan hostozabalen basoetan, batez ere hariztietan, pagadietan eta gaztainondoetan.

### Banaketa eremua

Euskal Herria, Frantzia, Suitza, Austria, Eslovenia, Hungaria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 86 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 174 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. Jose Luis Añanos Echo Editorial Pirineo, 606 or. ISBN 84-87997-86-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 40 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4169309
* Multimedia: Leccinum aurantiacum / Q4169309
* Espezieak: Leccinum quercinum
# Leccinum piceinum

Leccinum piceinum Boletaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Boletus piceinus, Krombholziella piceina.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 15 cm bitarteko diametroarekin, hemisferikoa, haragitsua, gorri-adreilu ilun kolorekoa ezkata oso txiki beltzaxkekin, leuna ez, kapelaren geruza soberakin batzuekin, beherantz biribildua.
Tutuak: Oso luzeak, 3 cm artekoak, zuri-gris kolorekoak, garbi biribilduak hankara.
Poroak: Tutuen kolorekoak, grisaxkak.
Hanka: 8 eta 13 cm bitarteko garaierakoa eta 1,5 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, beste edozein Leccinum baino potoloagoa, goian eta behean mehetua, batzuetan oboide formakoa, grisaxka baina ezkata fibriloso beltzaxkaz apaindua, goialdean bereiziagoak.
Haragia: Zuria, baina ebakitzean arrosara edo morera lausotuaz, batez ere oinean kolore honetako ñabardurekin. Usaingabea eta zapore garratz samarrarekin. Zuntzezkoa.
Etimologia: Leccinum hitza latinetik dator, arte azpian hazten, esan nahi du. Piceinum epitetoa, Picea excelsa izeien azpian hazten delako du.

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Talde honetako ordezkari tipikoa den Boletus rufus delakoa baino sendoagoa da, determinazio espezifikoa beti espeziea hazi den landarearekin lotuta dago.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Picea excelsa izeien azpian, ahabia beltzen artean.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Alaska, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 437 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Leccinum piceinum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3501463
* Multimedia: Leccinum piceinum / Q3501463
# Lepoko zartako

    Ohar medikoa Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Lepoko zartakoa lepoaren bat-bateko flexio edo hedadura batek eragindako traumatismoa da. Errepide-istripuetan lesio tipikoa da, baina beste ekintzek ere sor dezake.

## Erreferentziak

* ↑ Euskalterm: [Gaixotasunen Hiztegia] [2015]
* ↑ (Ingelesez) Krafft, M; Kullgren A; Lie A; Tingval C. (2005-04-01). Assessment of Whiplash Protection in Rear Impacts. Vägverket & Folksam.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1147223
* Multimedia: Whiplash (medicine) / Q1147223
# Lepokoa (filma)

Lepokoa 2003 urtean Safy Nebbouk eginiko film laburra da. Filma Andrée Chedid egiptoarraren L'écharpe kontakizun laburrean oinarrituta dago.
Eusko Jaurlaritzaren Kimuak programan hartu zuen parte.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Teresa (Pilar Rodríguez) amak Angel semea etxera itzultzea espero du Gabon gauerako. Baina dudatan dago agertuko den.

## Pertsonaiak

* Pilar Rodríguez: Teresa
* Joseba Apaolaza: Txomin
* Olatz Beobide: ama
* Manu Gaigne

## Kanpo estekak

* Artikulua imdb.com
* Kimuak webgunea
* Datuak: Q12262210
# Lepolemo

Lepolemo espainiar zalduntza liburu bat da, Alonso de Salazarrek idatzia eta lehen aldiz 1521ean Libro del invencible caballero Lepolemo izenburuarekin inprimatua. El caballero de la cruz bezala ere ezagutu zen, Cervantesek hala aipatzen baitu Kixotean, baina Salazarren lanari edo honen italiar jarraipena zen Leandro el Beli erreferentzia egiten zion zehaztu gabe, azken hau gaztelaniaz 1563an Libro segundo del esforzado caballero de la Cruz izenburuarekin argitaratu zelarik.
Itzulpen faltsuaren topikoa jarraituz, Lepolemo, jatorrian, protagonistaren garaikidea zen Xarton izeneko mairu batek arabieraz idatzia bezala aurkezten da. Lanaren orrialdeetan izen hori duen zaldunaren bizitza eta abenturak kontatzen dira. Alemaniako enperadoreen semea zen, haurtzaroan turkiar kortsario batzuk bahitu zutena, eta esklabu bezala saldu Tunisian, non bere lehen urteak igarotzen diren. Egiptoko sultanak zaldun izendatua, errege honen eta Turkiar Handiaren arteko gerra batean ausardiazko erakustaldiak egiten ditu, eta ondoren beste balentria batzuk egiten ditu, horien artean Morbon erraldoia hiltzea eta bere benetako gurasoak zirenak askatzea, erraldoiaren gatibu zirenak. Istorioa Lepolemo eta Frantziako Andriana printzesa ederraren arteko ezkontzarekin amaitzen da, bere nortasunaren sekretua argitu denean.
Lepolemo nahiko lan ezaguna izan zen, izan zituen berrinprimaketek eta beste hizkuntza batzuetara itzuli izanak frogatzen duten bezala. Bertan kontatzen den istorioa nahiko errealista eta sinesgarria da, eta elementu askotan zalduntza liburuetan ohikoa zenetik aldentzen da, lanean ez baita sorginkeria, torneo edo dontzeila ibiltaririk agertzen; agertzen den erraldoi bakarra Morbon da, eta Ipar Afrikako geografia eta ohituren deskribapena ere nahiko zehatza da, honen ondorioz, Pascual de Gayangos y Arce adituak egilea Aljerren edo Tunisian gatibu egon zela suposatu zuelarik.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9021694
# Lepomis

Lepomis arrain genero bat da. Centrarchidae familiaren barruan sailkatzen dira.

## Espezieak

| # | Espeziea | Egoera |
| style='text-align:right' | Lepomis auritus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis cyanellus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis gibbosus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis gibbosus × Lepomis macrochirus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis gulosus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis humilis | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis lirus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis macrochirus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis macrochirus × cyanellus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis marginatus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis megalotis | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis microlophus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis miniatus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis pallida | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis peltastes | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis punctatus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis purpurescens | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Lepomis symmetricus | daturik gabe |
# Lepoko min

    Ohar medikoa Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Lepoko mina edo zerbikalgia lepoaren gaixotasun bat da. Oso arazo arrunta da, biztanleriaren bi herenak bere bizitzan zehar jasatuko baitu. Mina gorputz-adarretara zabal daiteke.

## Kanpo lotura

* ↑ Binder, AI. (2007). «Cervical spondylosis and neck pain» BMJ 334 (7592): 527–31. doi:10.1136/bmj.39127.608299.80. PMID 17347239..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3567802
* Multimedia: Neck pain / Q3567802
# Lepoko

Lepokoa edo idunekoa pertsonak apaintzen duen osagarria da. Lepoa edota bularretako goiko partea inguratzen du. Jakina da lepokoaren existentzia beste edozein apaingarriarena baino antzinakoagoa dela, arkeologoek paleolito garaiko hilobietan aurkitu izan dituzte eta.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q189299
* Multimedia: Necklaces / Q189299
# Lepoko-berogarri

Lepoko(-berogarri), tapauka (B), bufanda (Heg.) edo kaxineta (BN/L) lepoa eta ahoa giro hotzetik babesteko eta berotzeko erabiltzen den osagarria da. Zabala baino askoz luzeagoa da, lepoan biribilkatzeko.

## Erreferentziak

* ↑ «lepoko-berogarri - Elhuyar hiztegiak» hiztegiak.elhuyar.eus (Noiz kontsultatua: 2021-03-11).
* ↑ «Euskaltzaindiaren Hiztegia» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2021-03-11).
* ↑ «Euskaltzaindiaren Hiztegia» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2021-03-11).
* ↑ «écharpe | frantses-euskara hiztegi elektronikoa | Nola Erran» www.nolaerran.org (Noiz kontsultatua: 2021-03-11).

## Kanpo-estekak

* Datuak: Q191022
* Multimedia: Scarves / Q191022
# Ledeuix

Ledeuix (okzitanieraz Laduish) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.

## Ikus, gainera

* Pirinio Atlantikoak departamenduko udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* Udalaren webgune ofiziala (Frantsesez)
* Datuak: Q858017
* Multimedia: Ledeuix / Q858017
# Ledicia Sola

Ledicia Sola (Ourense, 1978ko martxoaren 27a -) galiziar aktorea da, antzerkian, zineman eta telebistan aritutakoa.

## Filmografia
### Telebista

* Rías Baixas (2000)
* Galicia exprés (2001)
* Abogados (2001)
* Pequeño hotel (2001)
* Periodistas (2001)
* Ana y los siete (2003)
* Cala reial, telefilm (2003)
* As leis de Celavella (2004)
* El comisario (2006)
* En buena compañía (2006)
* C.L.A. No somos ángeles (2007)
* HKM (2008 - 2009)
* Os Atlánticos (2008 - 2009)
* Hablan, kantan, mienten (2008 - 2009)
* Gondar (2009)
* O Nordés (2009)
* Gran Reserva (2010 - 2011)
* Maratón, telefilm (2013)
* Amar es para siempre (2013)
* Pazo de familia (2015)
* La Xirgu, l'actriu, telefilm (2016)
* Seis Hermanas (2016)
* O final do camiño (2017)
* Vivir sin permiso (2018-2020)
* Pequeñas coincidencias (2021)

### Zinema

* Hotel Tívoli (2007)
* El patio de mi cárcel (2008)
* Años después (2011)
* Los fenómenos (2014)
* A Esmorga (2014)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11688612
* Multimedia: Ledicia Sola / Q11688612