OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fredric Brown

Fredric Brown (Cincinnati, 1906ko urriaren 29a - Tucson, 1972ko martxoaren 11) estatubatuar eleberrigilea izan zen.
Zientzia fikziozko, fantasiazko eta misteriozko eleberriak eta istorioak idatzi zituen. Bilbeak burutsuak dira eta amaierak zerbitzariak. Umorea eta ikuspuntu postmodernoa ere bereizgarri dira.

## Lanak
### Narratiba

* The Office

### Misterioa

* The Fabulous Clipjoint (1947)
* Murder Can Be Fun (1948)
* The Dead Ringer (1948)
* A Plot for Murder (1948)
* The Bloody Moonlight (1949)
* The Screaming Mimi (1949)
* Compliments of a Fiend (1950)
* Here Comes a Candle (1950)
* Night of the Jabberwock (1950)
* Death Has Many Doors (1951)
* The Far Cry (1951)
* We all killed Grandma (1952)
* The Deep End (1953)
* Madball (1953)
* His Name Was Death (1954)
* The Wench Is Dead (1955)
* The Lenient Beast (1956)
* One for the Road (1958)
* Knock Three-One-Two (1959)
* The Late Lamented (1959)
* The Murderers (1961)
* The Five-Day Nightmare (1962)
* Mrs. Murphy's Underpants (1963)
* The Shaggy Dog and Others Murders

### Zientzia-fikzioa
#### Eleberriak

* What mad universe (1946)
* A present to the earth (1947)
* The light in the sky are Stars (1953)
* Martians go home! (1955)
* Rogue in space (1957)
* The mind thing (1961)

#### Ipuin bildumak

* Space on My Hands]] (Shasta 1951, Bantam 1077 1953), ISBN 978-0-89968-332-4
* Angels and Spaceships (E. P Dutton, 1954)
* Honeymoon in Hell (Bantam A1812 1958)
* Nightmares and Geezenstacks (Bantam J2296 1961)
* Daymares (Lancer 1968)
* Paradox Lost, and Twelve Other Great Science Fiction Stories (Random House 1973, Berkley Medallion 1974)
* The Best of Fredric Brown (Del Rey 1976)
* Datuak: Q363227
# Fernando de Trazegnies Granda

Ferdinand Carlos Léopold de Trazegnies Granda (Lima, 1935eko irailaren 3a), Peruko abokatu, idazle, historialari eta genealogista da. Kanpo Arazoetako ministroa izan zen, eta 1998. urtean, Ekuadorrekiko Bakearen, Adiskidetzearen eta Mugetako Behin Betiko Akordioa sinatu zuen. Gaur egungo Torrebermejako markesa eta Las Lagunasko kondea da.
* Datuak: Q3069566
* Multimedia: Fernando de Trazegnies / Q3069566
# Fernando de Valenzuela

Fernando de Valenzuela y Enciso (Napoli, 1636ko urtarrilaren 8a - Espainia Berria, 1692ko otsailaren 7a) espainiar politikaria izan zen. Etxe xume bateko semea zen. Mariana Austriakoa erreginaren zerbitzari batekin ezkondu zen, eta Filipe IV.a hil zenean, erreginaren aholkularia izatera iritsi zen. Kargu asko lortu zituen, eta erreginarentzat ezinbestekoa izan zen haren laguntza gobernuan. 1676an Lehen Ministro izendatu zuenean, eskumen handiagoak lortu zituen. Valenzuelaren aginpideak gortearen eta nobleen haserrea piztu zuen, Joan Jose Austriakoarena batez ere, eta 1689an Karlos II.ak Filipinetara erbesteratu zuen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q5445009
* Multimedia: Fernando de Valenzuela / Q5445009
# Fernando de la Quadra-Salcedo

Fernando de la Quadra-Salcedo Arrieta-Maskarua (Gueñes, 1890 – Bilbo, 1936ko irailaren 25a), Castillejosko III. markesa, bizkaitar abokatu eta genealogista izan zen. Pirinioko Erromatar Eskolaren sortzaileetako bat, 1916an Idearium aldizkaria sortu zuen.
Gerra Zibilaren hasieran Bilbon zegoen. Errepublikaren aldekoek atxilotu eta Altuna Mendi itsasontzi-espetxera eraman eta bertan erail zuten.

## Lanak

* Heráldica Vascongada, 1908.
* La Vida de Lope García de Salazar, 1909.
* Bancos de Emisión en el País Vasco, 1914.
* El Canto de Guerra de los Vascos, 1914.
* La Personalidad Vasca en la Literatura Poética, 1914.
* La Patria de Antonio de Guevara, 1915.
* Los Vascos en el Concilio de Trento, 1915.
* Fuero de las Muy Nobles y Leales Encartaciones, 1916.
* Del Diálogo de la Amistad, 1917.
* Versolari (prologado por Valle-Inclán), 1917.
* El Pensamiento Político de Navarra en el Renacimiento", 1918.
* La Cueva de Basondo, 1918.
* Las Bellezas Bilbaínas del s. XVIII, 1918.
* Libros Raros y Curiosos de la Imprenta en Bilbao, 1919.
* Llanto de los Pirineos, Madrid, 1919.
* Las Obras de Jaúregui, Pintor de Cervantes, 1920.
* Los Amigos del País, 1921.
* Casas de Ayala y Murga, 1922.
* La Primera Vuelta al mundo. Intervención de Vizcaya, 1923.
* Varios artículos recopilados en Economistas Vascongados y Artículos Varios sobre problemas destacados de la Economía Vasca, 1943.

## Erreferentziak

* ↑ «Pocos saben que Fernando de la Quadra-Salcedo descubrió la cueva de Santimamiñe» Deia 2015/01/27.
* ↑ Echeandía, José. (1945). La Persecución Roja en el País Vasco. Bartzelona: Fidel Rodríguez.
* Datuak: Q2836044
# Fernando de la Rúa

Fernando de la Rúa (Córdoba, 1937ko irailaren 15a - Buenos Aires, 2019ko uztailaren 9a) Argentinako presidentea izan zen.
Batasun Zibiko Erradikala (UCR) alderdiko kidea izan zen. Buenos Aireseko gobernuaren lehen buruzagi izan zen 1996tik 199ra. 1999an herriko lehendakaria aukeratu zen. 2001eko abenduaren 20an krisi ekonomikoagatik dimititu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ http://www.berria.eus/paperekoa/5001928/016/004/2019-07-10/fernando-de-la-rua-argentinako-presidente-ohia-zendu-da.htm

## Kanpo estekak

* Datuak: Q295007
* Multimedia: Fernando de la Rúa / Q295007
# Fernando el Católico y los falsarios de la historia

Fernando el Católico y los falsarios de la historia Víctor Pradera iruindar politikari eta historialariak idatzitako saiakera da. Liburuaren helburu nagusia zen Exigit Contumacium buldaren egiazkotasuna azaltzea.
Bulda horrek, 1512ko Nafarroaren okupazioaren ondoren emanak, Nafarroako errege-erreginak eskumikatu zituen, eta zilegi egin zuen Elizaren begietara Nafarroako tronuan Fernando II.a Aragoikoa paratzea. Historialari gehienen ustetan, Fernando Katolikoak faltsututako bulda bada ere, Pradera florentziar eta gregoriotar egutegiaren arteko ezberdintasunez konponbidea aurkitzen saiatu zen.
Gainera, Tuteran aurkitutako eskutitz batzuetan eta beaumontarren eta Fernando Katolikoaren arteko itun sekretuan oinarritu zituen bere azalpenak. Era horretan, Nafarroako konkista eta Espainiako batasuna defendatu nahi zituen. Lehendabizikoz, Madrilen 1925ean eta, gero, Bilbon 2003an argitaratu zuten.

## Ikus, gainera

* Amaiurko monolitoa
* Espainiar nazionalismo
* Nafarroako Erresumaren konkista

## Kanpo estekak

* Datuak: Q8961426
# Fernando de Torres

    Artikulu hau politikariari buruzkoa da; futbolaria gaitzat duena beste hau da: «Fernando Torres»
Fernando de Torres Almunia (Valentzia, 1859ko maiatzaren 28a - Madril, 1923ko azaroaren 5a) espainiar politikaria izan zen.

## Biografia

Bere hastapenetan Alderdi Liberaleko kide izan zen. Germán Gamazoren jarraitzailea, hil ondoren, Antonio Maurarekin bat egin zuela adierazi zuen, eta, ondoren, Alderdi Kontserbadorean jarraitu zuen. Palentziako probintziari politikoki lotua, 1888ko hauteskunde partzialetan Cervera de Pisuergako barrutiaren ordezkari gisa diputatu akta erdietsi zuen. 1891ko eta 1899ko hauteskundeetan, Saldañako barrutiak aukeratu zuen.
Bere jarduera politikoarekin batera, Estatu Administrazioan hainbat kargu izan zituen. Santander, Burgos, Cádiz, Valladolid eta Bizkaiko gobernadore zibila izan zen. Errege Monetaren Etxeko administratzaile ere izan zen.
1919ko apirilean Segurtasuneko zuzendari nagusi kargua hartu zuen, Estatuko segurtasun zerbitzuen kargu geratuz. Hala ere, Eduardo Datoren hilketak, bere dimisioa eragin zuen, 1921eko apirilean.

## Erreferentziak

* ↑ Calzada del Amo 2011, 332-335 orr. .
* ↑ Varela Ortega 2001, 186 orr. .
* ↑ Carasa & Berzal de la Rosa 2003, 87 orr. .
* ↑ Varela Ortega 2001, 708 orr. .
* ↑ De Antón 2000, 113 orr. .
* ↑ González Calleja 1999, 194 orr. .
* ↑ Montón de Lama 1991, 33 orr. .

## Bibliografia

* Calzada del Amo, Esther. (2011). Germán Gamazo (1840-1901). Poder político y redes sociales en la Restauración. Madril: Marcial Pons ISBN 978-84-92820-38-2..
* Carasa, Pedro; Berzal de la Rosa, Enrique. (2003). El poder local en Castilla. Estudios sobre su ejercicio durante la Restauración (1874-1923). Madril: Marcial Pons.
* González Calleja, Eduardo. (1999). El máuser y el sufragio: Orden público, subversión y violencia política en la crisis de la Restauración. Madril: CSIC.
* De Antón, Julio. (2000). Historia de la policía española. J. de Antón.
* Montón de Lama, Juan Jaime. (1991). «Los asesinos de Dato» Historia 16 (178): 31-38. ISSN 0210-6353..
* Varela Ortega, José. (2001). El poder de la influencia: geografía del caciquismo en España (1875-1923). .
* Datuak: Q61741924
* Multimedia: Fernando de Torres Almunia / Q61741924
# Fernando de la Mora (Paraguai)

Fernando de la Mora Paraguaiko udalerri bat da, Erdialdeko departamenduan kokatua. 21 km²ko azalera du eta 2017ko estimazioen arabera 170361 biztanle zituen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Dirección General de Estadística, Encuestas y Censos. (2015). (pdf) Paraguay. Proyección de la Población por Sexo y Edad, según Distrito, 2000-2025. jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2015eko urriaren 16a) (Noiz kontsultatua: 2018ko irailaren 30a).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q47062
* Multimedia: Fernando de la Mora / Q47062
# Fernando de Prado

Fernando de Prado Pardo-Manuel de Villena (Donostia, 1963ko irailaren 1a) gipuzkoar historialari eta idazlea da.

## Lanak

* Sociedades secretas en España León Arsenal eta Hipólito Sanchizekin batera2006 ISBN 978-84-08-06344-5
* Rincones de historia española León Arsenalekin batera 2007 ISBN 978-84-414-2050-2
* Cabezas de la nobleza : origen y secretos de la aristocracia española 2008 ISBN 978-84-96840-37-9
* Anales de la Real Academia Matritense de Heráldica y Geanelogía. Vol.XV "Curiosidades entorno a la sepultura de Miguel de Cervantes" pág. 497-512 2012 ISSN 1133-1240
* Anuario de Estudios Cervantinos IX "Muerte y enterramiento de don Miguel de Cervantes. Proyecto de localización e identificación de sus restos. Proyecto de localización e identificación de sus restos" pag.323-335 2013 ISBN 978-84-15175-55-1
* Datuak: Q22074544
# Fernando del Paso

Fernando del Paso (Mexiko Hiria, 1935eko apirilaren 1a - Guadalajara, Jalisco, 2018ko azaroaren 14a) mexikar idazlea izan zen. 2015ean Miguel de Cervantes saria jaso zuen.

## Lanak
### Eleberriak

* José Trigo, 1966
* Palinuro de México, 1977
* Noticias del Imperio, 1987
* Linda 67. Historia de un crimen, 1995

### Poemak

* Sonetos de lo diario, 1958
* De la A a la Z, 1988
* Paleta de diez colores, 1990
* Sonetos del amor y de lo diario, 1997
* Castillos en el aire, 2002
* PoeMar, 2004

### Antzerkia

* La loca de Miramar, 1988
* Palinuro en la escalera, 1992
* La muerte se va a Granada, 1998

### Ipuinak

* Cuentos dispersos, 1999

### Saiakerak

* El coloquio de invierno, Carlos Fuentes eta Gabriel García Márquezekin, 1992
* Memoria y olvido. Vida de Juan José Arreola (1920-1947), 1994
* Viaje alrededor de El Quijote, 2004
* Bajo la sombra de la historia. Ensayos sobre el islam y el judaísmo, vol. I, 2011

### Haur literatura

* Paleta de diez colores, 1992
* Encuentra en cada cara lo que tiene de rara, 2002
* Ripios y adivinanzas del mar, 2004
* ¡Hay naranjas y hay limones!, 2007
* Datuak: Q557774
* Multimedia: Fernando del Paso / Q557774
# Furigana

Furigana(振り仮名)japonierazko irakurketa errazteko erabiltzen den metodo bat da, kana txikiak edo karaktere silabikoak kanjien ondoan jarrita, normalki ahoskera errazteko. Furiganei batzuetan yomigana (読み仮名) edo rubi (ルビ) esaten zaie. Normalean, kanji ezezagun edo ezohikoen ondoan jartzen dira edo umeentzako irakurgaietan. Bigarren Mundu Gerraren osteko japonieraren idazketaren erreformaren aurretik, askoz erabiliagoak ziren.
Furigana normalki hiraganaz idazten da, baina batzuetan katakanaz ere bai. Idazkera bertikala denean, tategaki furigana eskubian jartzen da eta horizontala denean, yokogaki furigana gainean agertzen da:
Goiko adibidean, kanji hitza ahoskatzeko laguntza ematen da. Hitz hori bi kanjiren bidez adierazten da: 漢 (kan, hiraganaz, かん) eta 字 (ji, hiraganaz, じ).

## Erreferentziak

* ↑ http://books.google.co.uk/books?id=tVcdNRvwoDkC&pg=PA190

## Kanpo estekak

* Datuak: Q504694
* Multimedia: Furigana / Q504694
# Furfuril alkohol

Kimika organikoan furfuril alkohola konposatu organiko aromatikoa da C$_5$H$_6$O$_2$ formula duena. Furanoen familiako alkohol bat da. Likido kolorgea da, erre usain apala duena eta zapore garratza dituena. Disolbatzaile organiko ohikoetan disolbatzen da.

## Sintesia

Furfuralaren hidrogenazioz sintetizatzen da furfuril alkohola.

## Erabilera

Erretxina furanikoak sintetizatzeko monomero gisa usatzen da furfuril alkohola. Erretxina horiek erabilera-esparru zabala dute esaterako adhesibo edo gainestaldura gisa. Polimerizazioa azidoak katalizatutako polikondentsazioz gertatzen da eta normalean polimero saretua erdiesten da.
Fufuril alkoholak pisu molekular txikia duenez zura inpregna dezake eta bertan polimeriza daiteke beroa, erradiazioa edo katalizatzaileak usatuz adibidez. Horrela inpregnatutako zurak hezetasunaren eta intsektuen erasoen kontrako babesa lortzen du.
Fufuril alkohola propultsatzaile gisa usatu izan da koheteen motoretan.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) PubChem. «Furfuryl alcohol» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* ↑ (Ingelesez) Gómez Millán, Gerardo; Sixta, Herbert. (2020-10). «Towards the Green Synthesis of Furfuryl Alcohol in A One-Pot System from Xylose: A Review» Catalysts 10 (10): 1101. doi:10.3390/catal10101101. ISSN 2073-4344. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* ↑ Brydson, J. A.. (1999-01-01). Brydson, J. A. ed. «28 - Furan Resins» Plastics Materials (Seventh Edition) (Butterworth-Heinemann): 810–813. ISBN 978-0-7506-4132-6. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* ↑ (Ingelesez) Choura, Mekki; Belgacem, Naceur M.; Gandini, Alessandro. (1996-01-01). «Acid-Catalyzed Polycondensation of Furfuryl Alcohol: Mechanisms of Chromophore Formation and Cross-Linking» Macromolecules 29 (11): 3839–3850. doi:10.1021/ma951522f. ISSN 0024-9297. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* ↑ (Ingelesez) Munjal, N. L.. (1970-05). «Ignition catalysts for furfuryl alcohol - Red fuming nitric acid bipropellant» AIAA Journal 8 (5): 980–981. doi:10.2514/3.5816. ISSN 0001-1452. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q27335
* Multimedia: Furfuryl alcohol / Q27335
# Furia (telesaila)

Furia germano-norvegiar polizia-telesaila da, Gjermund Eriksenek Viaplayerako sortua.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Eskuin muturra erakunde publikoetan izaten ari den gorakada da telesail horren ardatz nagusia. Alemaniako hauteskundeen atarian, bi polizia agente talde erradikal batean infiltratuko dira, eta horko kideekin batera egingo dute bidaia, Norvegiako fiordoetatik Berlinera.

## Aktoreak

| Pertsonaia | Aktorea |
| Ragna | Ine Marie Wilmann |
| Kathi Falke | Nina Kunzendorf |
| Asgeir | Pål Sverre Hagen |
| Ole | Preben Hodneland |
| Inger | Cecilie Mosli |
| Brehme | Ulrich Noethen |
| Helmut Berner | Johann von Bülow |
| Eva Puck | Anja Schneider |
| Ruben Voss | Benjamin Sadler |
| Michelle | Isabella Beatrice Lunda |
| Kjetil | Fridtjov Såheim |
| Bjørn | Trond Espen Seim |
| Peter Hardenberg | Christian Berkel |
| Herres | Christian Koerner |

## Erreferentziak

* ↑ «Furia» Berria 2022-02-19 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q109575020
# Furculești

Furculești Errumaniako udalerri bat da, Teleorman konderrian. 2.915 biztanle ditu, 73,43 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Herriak

Udalerrian honako herriak daude:
Furculești $^{(en)}$ Moșteni $^{(en)}$ Spătărei $^{(en)}$ Voievoda $^{(en)}$

## Erreferentziak

* ↑ (Errumanieraz) Rezultate | Recensamant 2011. (Noiz kontsultatua: 2019-10-19).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12724784
# Furina

Furina Elapidae familiako narrasti genero bat da. Australian eta Ginea Berrian bizi dira.

## Espezieak

* Furina barnardi (Kinghorn, 1939)
* Furina diadema (Schlegel, 1837)
* Furina dunmalli (Worrell, 1955)
* Furina ornata (Gray, 1842)
* Furina tristis (Günther, 1858)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q210086
* Multimedia: Furina / Q210086
* Espezieak: Furina
# Furfural

Kimika organikoan furfurala konposatu organiko aromatikoa da, C$_4$H$_3$OCHO formula duena. Furanoen familiako aldehido bat da. Likido kolorgea da. Koloratzaileen, produktu farmazeutikoen eta erretxinen sintesian eta, disolbatzaile moduan, petrolioaren fintzean erabiltzen da.
Produktu natural askoren azukreen deshidratzioaren emaitza da, adibidez zerrautsarena. Halaber, berotutako edo kuzinatutako elikagaia anitzetan aurki daiteke hala nola, kafean edo ogi integralean.

## Sintesia

Furfurala pentosen, xilosaren bereziki, azidoki katalizatutako deshidratazioz lortzen da.
${\ce {C5H10O5 ->[H2SO4] C5H4O2 + 3 H2O}}$
Lignitoaren hemizelulosatik erdiesten dira pentosa horiek.

## Erabilera

Furfurala lehengai berriztatzaile inportantea da. Izan ere, erraz produzi ditzake disolbatzaileak, polimeroak edo erregaiak erredukzio katalitiko baten bidez.
Furfuralaren hidrogenazioz furfuril alkohola sintetizatzen den zein erretxinak ekozteko usatzen den. Hidrogenazioa areagotzen bada, tetrahidrofurfuril alkohola lortzen da, herbizida askoren formulazioan baliatzen dena.
2-Metiltetrahidrofurano disolbatzailea sintetizatzeko ere usatzen da lehengai gisa. Furfural hutsa ere disolbatzaile eraginkorra da.

## Erreferentziak

* ↑ «ZT Hiztegi Berria» zthiztegia.elhuyar.eus (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* 1 2 (Ingelesez) Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. (1. argitaraldia) Wiley 2000-06-15 doi:10.1002/14356007.a12_119.pub2. ISBN 978-3-527-30385-4. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* ↑ (Ingelesez) Cai, Charles M; Zhang, Taiying; Kumar, Rajeev; Wyman, Charles E. (2014-01). «Integrated furfural production as a renewable fuel and chemical platform from lignocellulosic biomass» Journal of Chemical Technology & Biotechnology 89 (1): 2–10. doi:10.1002/jctb.4168. ISSN 0268-2575. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* ↑ Brydson, J. A.. (1999-01-01). Brydson, J. A. ed. «28 - Furan Resins» Plastics Materials (Seventh Edition) (Butterworth-Heinemann): 810–813. ISBN 978-0-7506-4132-6. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
* ↑ Dalvand, Kaveh; Rubin, Jonathan; Gunukula, Sampath; Clayton Wheeler, M.; Hunt, Gary. (2018-08-01). «Economics of biofuels: Market potential of furfural and its derivatives» Biomass and Bioenergy 115: 56–63. doi:10.1016/j.biombioe.2018.04.005. ISSN 0961-9534. (Noiz kontsultatua: 2023-12-04).
# Furiani

Furiani, (korsikeraz: Furiani) Korsikako iparraldeko udalerria da, Korsika Garaia departamentuan dagoena. 2013ko erroldaren arabera, 5.918 biztanle ditu.

## Erreferentziak

* ↑ (Frantsesez) «Populations légales 2013 | Insee» www.insee.fr (Noiz kontsultatua: 2016-12-27).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q637279
* Multimedia: Furiani / Q637279
# François Simon

François Simon (Troyes, 1968ko urriaren 28a) frantziar txirrindulari ohia da. Frantziako Txapelduna izan zen.
Anaiak Régis, Pascal eta Jérôme ere, txirrindulariak izan ziren.

## Palmaresa

1990
* Austriako Itzuliko etapa bat
* Circuit des Minesko etapa bat
1992
* Italiako Giroko etapa bat
* Etorkizuneko Tourreko bi etapa
* Poitou-Charentes Itzuliko etapa bat
1993
* Poitou-Charentes Itzuliko etapa bat
* 2. Rennesko Sari Nagusian
* 2. Etorkizuneko Tourrean
1994
* 3. Marseillesa Sari Nagusian
1995
* 2. Dunkerqueko Lau Egunetan
* 3. Étoile de Bessègesen
1996
* Dauphiné Libéréko etapa bat
1997
* 3. Route du Sudean
* 6. Dauphiné Libérén
1999
* Frantziako errepideko txirrindularitza txapelketa
2000
* 4. Paris-Nizan eta etapa bat
2001
* 6. Frantziako Tourrean

## Kanpo estekak

François Simon - ProCyclingStats
* Datuak: Q1451199
* Multimedia: François Simon (cyclists) / Q1451199
# François Steyn

François Philippus Lodewyk Steyn (Aliwal North, Lurmutur Ekialdea, 1987ko maiatzaren 14a) hegoafrikar errugbilari ohia da, gibeleko, zabaltzaile, erdiko eta hegaleko postuetan aritzen zena. 2016–2020 bitartean Montpellier HR taldean jokatu ondoren, Pro 14 Ligako Cheetahsek kontratatu zuen 2020an. 2023ko uztailean, errugbi profesionala uztea erabaki zuen.
2006an egin zuen debuta Hegoafrikako selekzioarekin, eta bi aldiz atera zen munduko txapeldun: 2007an eta 2019an.

## Palmaresa
### Natal Sharks

* Currie Cup
** irabazlea: 2008

### Sharks

* Super Rugby
** finalista: 2007

### Montpellier Hérault Rugby

* Top 14
** finalista: 2018
* European Challenge Cup
** irabazlea: 2016

### Hegoafrikako selekzioa

* 78 partida, 2006-2022 bitartean
* 168 puntu (11 entsegu, 13 transformazio, 26 zigor-kolpe, 3 drop)
* Tri-nations
** irabazlea: 2009
* The Rugby Championship
** irabazlea: 2019
* Munduko Errugbi Txapelketa
** irabazlea: 2007, 2019

## Erreferentziak

* ↑ Rugby - South Africa: François Steyn hangs up his boots two months before the World Cup. sportnewsafrica.com (Noiz kontsultatua: 2023-7-17).
* ↑ François Steyn. en.espn.co.uk (Noiz kontsultatua: 2021-10-8).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q181263
* Multimedia: François Steyn / Q181263
# François d'Orbay

François d'Orbay (1634–1697 irailaren ̩4an) arkitekto eta marrazkilari frantziarra izan zen. Louis Le Vaurekin eta Jules Hardouin Mansartekin lan asko egin zuen.

## Lanak

Hainbat eraikuntza eta diseinu egin ditu : Enbaxadoreen eskailera, Hotel des Comédiens ordinaires du roi-a, Cathédrale-Notre-Dame, Nazio Batuen eskola...
François D´Orbayek Enbaxadoreen Eskailera eraikitzen hasi zen. Ondoren, Louis Le Vau (bere laguna) eskailera hori eraikitzen jarraitu zuen.
Charles Le Brunek, François D´Orbayekin batera, erregearen gelatako barnea apaindu zuten.
Bere lanik adierazgarrienak hauek dira: Premonstrantesko ateburuak, Tritinate eta Karmeliten ospitalea Lyonen, eta Montaubango katedrala.
1670ean Louis Le Vau hil zenean, François D´Orbay, aurrekoaren laguntzailea Versailleseko jauregiaren proiektuaz arduratu zen.

## Biografia

1660tik-1661ra eskailera bat proposatu zuen Trinidad-des-Montsentzat. Parisera itzultzen denean, Louis Le Vau-ren estudiora sartu zen. Urte bereko abenduaren 31n Arkitektura-Akademia Errealean onartu zuten. Bere aitaginarreba hil zenean, Luis XIV. erregearen arkitekto bihurtu zen.
Adituek Israel Silvestreko lanetan arkitektura grabatu zuena François D´Orbay izan zela diote. Albert Laprade arkitektoaren arabera, François D´Orbay hobeto ematen zitzaion marraztea arkitektoa izatea baino.

### Familia

Bere aita François I.a, erregearen eraikinetako maisu enpresaria zen. François, Louise Dufresnoyrekin ezkondu zen. Louise Dufresnoy, 1664. urtean hil zen eta bere emaztea hil eta gero, berriro ezkondu zen Élisabeth Deshouliéresrekin. Élisabeth Deshouliéres 1707. urtean hil zen.

## Erreferentziak

* Datuak: Q1270258
* Multimedia: François d'Orbay / Q1270258
# François Weyergans

François Weyergans (Etterbeek, Brusela, 1941eko abuztuaren 2a - Paris, 2019ko maiatzaren 27a) belgikar idazle eta zinema zuzendaria izan zen. La Démence du boxeur bere eleberriak Renaudot Saria irabazi zuen 1992an eta Goncourt Saria jaso zuen Trois jours chez ma mère bere eleberriagatik. Bederatzi film zuzendu zituen ere. Frantses Akademian sartu zen 2009an.

## Filmografia
### Film laburrak

* Béjart (dokumentaria), 1962
* Hyeronimus Bosch, 1964
* Statues, 1964
* Voleuses, 1967
* Baudelaire is gestorven in de zomer, 1967

### Film luzeak

* Robert Bresson: Ni vu, ni connu, 1965
* Aline, 1967
* Un film sur quelqu'un, 1972
* Si j'te cherche... j' me trouve (Roger Diamantiseko filma), (aktorea), 1974
* Maladie mortelle, 1977
* Je t'aime, tu danses, 1977
* Couleur chair, 1978

## Literatura lanak

* Salomé, 1968
* Le Pitre, 1973
* Berlin mercredi, 1979
* Les Figurants, 1980
* Macaire le Copte, 1981
* Le Radeau de la Méduse, 1983
* La Vie d'un bébé, 1986
* Françaises Français, 1988
* Je suis écrivain, 1989
* Rire et pleurer, 1990
* La Démence du boxeur, 1992
* Franz et François, 1997
* Trois jours chez ma mère, 2005
* Royal Romance, 2012
* Datuak: Q662366