OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lindores

Lindores, Eskoziako herri bat da, Fife konderrian eta Abdie parrokian.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3832628
* Multimedia: Lindores / Q3832628
# Lindow (Mark)

Lindow (Mark) Alemaniako hiri-udalerri bat da, Brandenburgo estatuan. Azken zentsuaren arabera 3.048 biztanle zituen, 65,47 kilometro koadroko azaleran.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q625741
* Multimedia: Lindow (Mark) / Q625741
# Lindqvistita

Lindqvistita oxido motako minerala da.

## Ezaugarriak

Lindqvistita oxido mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Pb2Mn2+Fe16O27}}$. Sistema hexagonalaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Lindqvistite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Lindsay (Kalifornia)

Lindsay Kaliforniako hiri bat da. Tulare konderrian kokatua dago. 2010ean 11.768 biztanle zituen, 6,8 kilometro koadrotan banatuta.

## Ikus, gainera

* Tulare konderria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q984167
* Multimedia: Lindsay, California / Q984167
# Marcallo con Casone

Marcallo con Casone Italiako udalerri bat da. Milango probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. 6.222 biztanle ditu, 8,21 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Marcallo con Casonek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Boffalora sopra Ticino Magenta Ossona Santo Stefano Ticino Bernate Ticino Mesero

## Kanpo estekak

* Datuak: Q42243
* Multimedia: Marcallo con Casone / Q42243
# Marce (itsasontzia)

Marce arrantzurako motordun eta burdinazko oskoldun binakakoa izan zen, Francisco Acebal y Cía. pasaitar enpresarena. Pasaian Constructora Guipuzcoanak 1933an eraiki zuen. Gipuzkoako ebakuazioan Bilbora joan zen. Minaketari lanetan aritu zen Bizkaiko Defentsa Batzarrak erabakita (1936/9/17). Azaroan Eusko Itsas Gudarosteak bere gain hartu eta praktikoen zerbitzurako erabili zuen. Lanari abenduaren hasieran utzi zion eta berriz ere arrantzuan hasi zen. Bere tripulazioa Danak-Batianera pasa zen, lan bera ordezkatuz. Bilbo ebakuatzean Santanderrera pasa zen eta ondoren Frantziara. Bere armadoreei 1939an itzuli zitzaien.

## Erreferentziak

* Edukiaren zati bat Gipuzkoa Kultura webgunetik hartu da, webgune haren egile eskubideen jabe den Gipuzkoako Foru Aldundiak Creative Commons Aitortu-PartekatuBerdin 3.0 (CC-BY-SA 3.0) lizentziarekin argitaratu baitu (ikus webguneko oharra).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q61363283
# Marcel Amont

Marcel Amont, jaiotzez Marcel Jean-Pierre Balthazar Miramon, (Bordele, 1929ko apirilaren 1a – Saint-Cloud, 2023ko martxoaren 8a), chanson eta abesti herrikoiaren alorreko kantautore eta musikagile frantsesa izan zen.

## Musika karrera

Hirurogei urteko ibilbide musikalean, platinozko diskoak eta urrezko diskoak jaso zituen. Bleu, blanc, blond, Dans le coeur de ma blonde eta L'amour ça fait passer le temps dira bere kanta ezagunenak. Amontek 32 album argitaratu zituen, eta Vietnameko gerraren ondorengo protesta-kantarietako bat izan zen. Hiru disko grabatu zituen Parisko Olympian.
1975ean, Georges Brassensek Le chapeau de Mireille gaia eskaini zion, eta arrakasta handia izan zuen.
* 1958: A l'Olympia (zuzenean)
* 1959: Bleu, blanc, blond
* 1961: Dans le coeur de ma blonde
* 1961: Marcel Amont
* 1962: Récital 1962
* 1962: Un mexicain
* 1962: Ferme tes jolis yeux
* 1962: Nos chansons de leurs 20 ans
* 1963: Fantaisie sur des airs d'opérettes
* 1963: Le barbier de Seville
* 1965: Olympia 64
* 1965: A c'qu'on a rigolé dimanche
* 1965: Chansons des iles et d'ailleurs
* 1967: Olympia 67
* 1970: Amont - Tourra
* 1975: Pourquoi tu chanterais pas?
* 1976: A Bobino
* 1979: Un autre Amont
* 1982: D'hier - d'aujourd'hui
* 2006: Décalage Horaire
* 2017: L'éternel amoureux (konpilazioa)
* 2018: Intégrale 1956-1962 (konpilazioa)

## Sariak

* 1956 Grand Prix du Disque
* SACEMeko Prix Vincent-Scotto, 1972an, L'amour ça fait passer le temps filmean
* Arteen eta letren ordena

## Erreferentziak

* ↑ Lutaud, Léna. (8 de marzo de 2023). «Mort de Marcel Amont, l'homme qui donnait tout pour la chanson» Le Figaro.
* ↑ Espace Brassens - Los intérpretes (en francés)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3288614
* Multimedia: Marcel Amont / Q3288614
# Marcaria

Marcaria Italiako udalerri bat da. Mantuako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. 6.376 biztanle ditu, 89,79 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Marcariak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Acquanegra sul Chiese Bozzolo Castellucchio Curtatone Gazzuolo Redondesco San Martino dall'Argine Viadana Borgo Virgilio $^{(en)}$ Gazoldo degli Ippoliti

## Kanpo estekak

* Datuak: Q42358
* Multimedia: Marcaria / Q42358
# Marcel Achard

Marcel Achard (Sainte-Foy-lès-Lyon, 1899ko uztailaren 5a - Paris, 1974ko irailaren 4a) frantziar antzerkigile, aktore eta gidoilaria izan zen.
Jaiotzez Marcel-Auguste Ferréol, Achard izengoitia aukeratu zuen 1920ko hamarkadan idazten hasi zenean. Komedia sentimentalean espezializatu zen eta bere garairik arrakastatsuena bi mundu gerren artekoa izan zen. Boulevarden aktore eta egilea ere izan zen. Komedia arin eta musikalek fantasia eta umorea irudikatzen dituzte.
1959an Frantses Akademiako kide hautatu zuten.

## Antzezlanak

* Celui qui vivait sa mort, 1922
* Voulez-vous jouer avec moâ ?, 1923
* La messe est dite, 1923
* Malbrough s'en va-t-en guerre, 1924
* Et dzim la la…, 1926
* Je ne vous aime pas, 1926
* La Femme silencieuse, 1926
* La vie est belle, 1928
* Jean de la Lune, 1929
* La Belle Marinière, Comédie-Française, 1929
* Une balle perdue, 1929
* Le Rendez-vous, 1930
* Mistigri, 1930
* Domino, 1932
* La Femme en blanc, 1932
* Pétrus, 1933
* Le Cinéma à vol d’oiseau, 1934
* Noix de coco, 1935
* Gribouille, 1937
* L'Alibi, 1938
* Le Corsaire, 1938
* Adam, 1938
* Mademoiselle de Panama, 1942
* Colinette, 1942
* Auprès de ma blonde, 1946
* Les Sourires inutiles, Comédie-Française, 1947
* Nous irons à Valparaiso, 1947
* Savez-vous planter les choux ?, 1947
* La Demoiselle de petite vertu, 1949
* Histoires d’amour, 1949
* Nouvelles Histoires d’amour, 1950
* La P'tite Lili, 1951
* Le Moulin de la Galette, 1951
* Les Compagnons de la Marjolaine, 1952
* Le Mal d’amour, 1955
* Patate, 1956
* La Bagatelle, 1958
* L'Idiote, 1960
* La Polka des lampions, 1961
* Turlututu, 1962
* Eugène le Mystérieux, 1964
* L'amour ne paie pas, 1963
* Machin-Chouette, 1964
* Gugusse, 1969
* La Débauche, 1973

## Kanpo estekak

* Datuak: Q314990
* Multimedia: Marcel Achard / Q314990
# Marcala

Marcala Hondurasko La Paz departamenduko udalerri bat da. 225 km²ko azalera du eta 2013ko datuen arabera 27515 biztanle zituen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Instituto Nacional de Estadística. Censo de Población y Vivienda 2013. (Noiz kontsultatua: 2020-05-04).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2331621
* Multimedia: Marcala / Q2331621
# Marcantonio Raimondi

Marcantonio Raimondi (Bolonia, Italia, 1480 - Bolonia, 1534) italiar grabatzailea izan zen.

## Biografia

Erroman egin zituen pinturako ikasketak, eta Rafael pintore handiaren ikasle izan zen. Rafael, Michelangelo, Bandinelli eta Julio Romanoren obrak berriro pintatu eta grabatu zituen. Raimondik lan gaitza egin zuen Italiako Pizkundeko artistak eta haien obrak Europan zehar ezagutarazteko.
Aipagarriak dira egilearen obran: "Lukrezia", "Inozenteen hilketa", "Parisen epaia", "Rafaelen ametsa" eta Quos ego.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q728375
* Multimedia: Marcantonio Raimondi / Q728375
# Marcação

Marcação Brasilgo udalerri bat da, Paraíba estatuan kokatua. 8.999 biztanle ditu 123,262 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* Paraíba

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2010733
* Multimedia: Marcação / Q2010733
# Marcedusa

Marcedusa Italiako udalerri bat da. Catanzaroko probintzian kokatuta dago, Calabria eskualdean. 380 biztanle ditu, 15,68 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Marcedusak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Belcastro Petronà Mesoraca

## Kanpo estekak

* Datuak: Q53647
* Multimedia: Marcedusa / Q53647
# Martin Amigo

Martin Amigo (Bizkaia, XVII. mendea) euskal herritar margolaria izan zen.
Juan Amigo bere aita eta Diego Pérez de Cisneros bere aitona margolariak ere izan arren, Martin ezagunena izan zen.

## Lan nabarmenak

* Inmaculada Concepción (1669)
* Martirio de San Pelayo
* Capitana Real del Mar Océano (1690)
* Ecce Homo (1694)
* Johann Golling erretratua (galduta; grabatu baten bidez ezaguna).

## Galeria

* El navío Nuestra Señora de la Concepción y de las Ánimas, Capitana Real de la Mar Océana en el puerto de Santoña (1690)

## Erreferentziak

* ↑ Barrio Loza, J.A.. (1989). Notas sobe un pintor barroco vasco mal conocido: Martín Amigo. Bilboko Arte Eder Museoa, 35-40 or..
* Datuak: Q9029763
* Multimedia: Martín Amigo / Q9029763
# Martin Azpilkueta ''Zaharra''

Martin Azpilkueta Jauregizar, haren anaia gaztetik bereizteko ezizenez Zaharra edo Nagusia deitua, Nafarroako Errege Kontseiluko kidea eta kanonista izan zen. Zuzenbidean lizentziatua zen. Tolosa Okzitanian irakasle lan egin bide zuen eta liburutegi bikain bat zuen.1524ko nafar leialisten barkamen partzialen ondoren, Karlos V.a enperadoreak agaramontar hau Errege Kontseilura sustatu zuen, baina Azpilkuetak ez zuen onartu postua, artean Salamancako Unibertsitatean zela.
1525ean, ordea, Errege Kontseiluan zen, beharbada haren leialtasuna probapean jartzeko, Joan Nabarrico auzian (1525-1526). Joan Nabarricori, Azpilkuetaren beraren familiari bezala, Nafarroako Erresumako berezko erregearen alde aritzea eta Hondarribiko setioan egon izana ere leporatu zitzaion, baita gainera Bortuez bi aldeen artean zaldien salerosketan aritzea ere.

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) Jimeno, Roldan. (2011). «Martín de Azpilcueta el Mayor, el Consejo Real y el proceso contra Juan Navarro, defensor de la causa de los Albret en la conquista de Navarra» Príncipe de Viana. Gobierno de Navarra, 553-564 or. ISSN 0032-8472..
* Datuak: Q101153198
# Martin Barkaiztegi

Martin Barkaiztegi, izengoitiz Martintxo (Oiartzun, Gipuzkoa, XVII. mendea - Deba?, 1800eko otsailaren 13a) ospe handiko zezenketari euskalduna izan zen. Ausarta eta ikusgarria zen; zangoak burdinetan loturik eta aulkian eserita hil ohi zituen zezenak.
Batzuk diote Francisco Goya margolaria bere adiskidea zeala eta La Tauromaquia izeneko bilduman agertu zuela (El torero Martincho). Beste batzuen ustez, Martincho hori beste bat da.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* 1 2 Tauromaquia vasca'. José María Busca Irusi, 239. orr.
* Datuak: Q12263145
# Martin Alustiza

Martin Alustiza Gereñu, pilota arloan Alustiza deituraz ezaguna (Segura, Gipuzkoa, 1961eko abenduaren 18a) esku huskako pilotari profesional ohia da. Empresas Unidas, Asegarce eta Frontis enpresentzat jokatu zuen, aurrelari.

## Ibilbide profesionala

Profesional mailan 1980ko uztailaren 19an debutatu zuen, Empresas Unidas enpresarekin, Bergaran. Pixkanaka-pixkanaka bere lekua egiten hasi zen, eta azkenean bere lehenbiziko titulua bereganatu zuen: 1984ko Bigarren Mailako Esku Huskako Pilota Txapelketa, finalean Urrari irabazita.
Ordudanik Lehen Mailako pilotarien taldera iragan zen, eta han titulu handi bat bereganatu zuen: 1993ko Esku Huskako Binakako Txapelketa Nagusia, Maiz II.a bikote zuela. Era berean, 1986ko, 1987ko eta 2001eko finalak ere jokatu zituen.
Bere gaitasun handienak segurtasuna eta kantxan ondo kokatzea ziren. Bi ezaugarri horiei esker, garai hartako profesional mailako pilotarien artean defentsarik onenetakoa izan zuten; beraz, menperatzeko oso aurkari latza zen. Gainera, erremate errepertorio zabala zuen.
1992an Asegarce enpresara igaro zen, eta haiekin aritu zen 2003 arte. Bere ibilbide profesionala Frontis enpresan amaitu zuen, eta 2007an ASPE enpresak intendente lanetarako kontratatu zuen.

## Esku Huskako Binakako Txapelketa Nagusiko finalak

| Urtea | Txapeldunak | Txapeldunordeak | Tantuak | Pilotalekua |
| 1985-86 | Bergara II.a - Martinikorena | Alustiza - Tolosa | 22-15 | Anoeta |
| 1986-87 | Ladutxe - Tolosa | Alustiza - Galarza III.a | 22-14 | Anoeta |
| 1992-93 (1) | Alustiza - Maiz II.a | Titin III.a - Arretxe | 22-20 | Ogeta |
| 2001 | Olaizola I.a - Goñi III.a | Alustiza - Beloki | 22-13 | Atano III.a |
(1) 1992-93ko denboraldian Unidas-Reur eta Asegarce esku pilotako enpresen desadostasunen ondorioz bi txapelketa ospatu ziren.

## Esku pilotako 2. Mailako finalak

| Urtea | Txapelduna | Txapeldunordea | Tantoak | Pilotalekua |
| 1983 | Esnaola | Alustiza | 22-07 | Anoeta |
| 1984 | Alustiza | Urra | 22-08 | Anoeta |
* Datuak: Q9029762
# Martin Amis

Martin Louis Amis (Oxford, Ingalaterra, 1949ko abuztuaren 25a - Lake Worth, Florida, 2023ko maiatzaren 19a) britainiar idazlea izan zen.
Kingsley Amis idazlearen semea zen. Britainiar gizarteaz egiten duen literatura-satiragatik da ezaguna.

## Biografia

Martin 1971n lizentziatu zen Oxfordeko Unibertsitatean, eta London Observer egunkarian lan egin zuen literaturako kritikari gisa. 1972-1974 bitartean Times Literary Supplementeko kontakizun- eta poesia-saileko argitaratzailea eta zuzendaria izan zen. Gero New Statesmanentzat lan egin zuen eta 27 urte zituela literatura-sailaren zuzendari izatera iritsi zen.
1980an Observerera itzuli zen lankide berezi gisa. Idatzi dituen nobela, kontakizun, saiakera eta zinema-gidoiek ospe handia eman diote, eta bere garaiko idazle satiriko zorrotzenetakoen artean kokatu dute. Lehen nobelarekin (1973, Rachelen liburua) Somerset Maugham saria irabazi zuen 1974an. Gero Haur hilak (1976), Arrakasta (1978), Beste jende bat (1981), Dirua (1984), Einsteinen mamuak (1987), Londresko zelaiak (1989) eta Denboraren gezia (1991) idatzi zituen.
Berriagoak dira Informazioa (1995) eta Gaueko trena (1997).
Amisen estilo zorrotz eta satiriko zainduaren atzean, gaur egungo gizarteak sexuarekin, drogarekin, indarkeriarekin, gai nuklearrekin eta ingurumenarekin dituen arazoekiko kezka islatzen da. Kritikari batzuentzat idazle iluna eta desatsegina da, beste batzuentzat, berriz, Dickensen ondorengo jenio komikorik handiena.

## Bibliografia
### Eleberriak

* The Rachel Papers (1973), (zinera eramana 1989 . urtean)
* Dead Babies (1975), (zinera eramana 1989 . urtean)
* Success (1978)
* Other People (1981)
* Money (1984), filmed in 2010
* London Fields (1989)
* Time's Arrow: Or the Nature of the Offence (1991)
* The Information (1995)
* Night Train (1997)
* Yellow Dog (2003)
* House of Meetings (2006)
* The Pregnant Widow (2010)
* The State of England: Lionel Asbo, Lotto Lout (2012)
* The Zone of Interest (2014)
* Inside Story (2020)

### Bildumak

* Einstein's Monsters (1987)
* Two Stories (1994)
* God's Dice (1995)
* Heavy Water and Other Stories (1998)
* Amis Omnibus (omnibus) (1999)
* The Fiction of Martin Amis (2000)
* Vintage Amis (2004)

### Ez-fikziozko lana

* Invasion of the Space Invaders (1982)
* The Moronic Inferno: And Other Visits to America (1986)
* Visiting Mrs Nabokov: And Other Excursions (1993)
* Experience (2000)
* The War Against Cliché: Essays and Reviews 1971-2000 (2001)
* Koba the Dread: Laughter and the Twenty Million (2002)
* The Second Plane (2008)
* The Rub of Time: Bellow, Nabokov, Hitchens, Travolta, Trump. Essays and Reportage, 1986–2016 (2017)

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q310176
* Multimedia: Martin Amis / Q310176
# Martin Anso

Martin Anso Blanco (Donostia, 1963 - ) gipuzkoar idazle eta kazetaria da. 1984. urteaz geroztik, hurrenez hurren, La Voz de Euskadin, Eginen eta Garan lan egin du, batez ere kultura alorrean. Ekologismoan militante aktiboa, egun, Txertoa argitaletxean egiten du lan.

## Liburuak

Bere liburuetan aspaldiko gertaerei buruzko kontakizun alegiazkoak bildu ditu batez ere. Horren adibide dira bere azken lanak:
* Elezaharren bidetik. Irun: Alberdania, 2004.
* Elezaharren gordelekuak. Astero, 2008.
* Ele zahar, ele berri. Irun: Alberdania, 2008.

## Itzulpenak

* Nicolas Cuvi: Darwin bidaiaria. Donostia: Txertoa, 2009. ISBN: 978-84-7148-438-3
* Sara Cordón: Marco Polo abenturazalea. Donostia: Txertoa, 2009. ISBN: 978-84-7148-439-0
* Victor Vilardell Balasch: Clara Campoamor. Emakumeen eskubideeen defentsan. Donostia: Txertoa, 2009. ISBN: 978-84-7148-441-3

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ http://www.idazleak.org/euskara/idazleak/martin-anso-blanco%5B%5D

## Kanpo loturak

* (Gaztelaniaz) Ele zahar, ele berri liburuaren Rafael Castellanoren komentarioa.
* Pilar Iparragirrek Argia astekarian egindako elkarrizketa.
* Idazle Espetxeratuen Nazioarteko Eguna, 2012an.
* Datuak: Q12263144
# Martin Artzadun

Martin Artzadun Ubidea (Durango, Bizkaia, 1675eko ekainaren 19a - ib., 1741eko uztailaren 23a) apaiz eta euskal idazlea izan zen.

## Biografia

1731. urtean, Doctrina christinaubaren explicacionea eusqueras izeneko obra argitaratu zuen Gasteizen. Euskal Herrian garai hartatik aurrera hainbeste zabaldu ziren dotrinen artekoa izanik, argitaralpen ugari izan zuen Artzadunen liburu honek.

## Lanak
### Erlijioa

* Doctrina christinaubaren explicacionea eusqueras (Gasteiz, 1731)

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Martin Arzadun Literaturaren Zubitegian
* Datuak: Q12263143
# Mauro Pagani

Mauro Pagani (Chiari, 1946ko otsailaren 5a) egile abeslari eta musikari italiarra da. Zinemarako soinu-banda ospetsuak idatzi ditu.

## Ibilbidea

Musikari multiinstrumentalista, ekoizlea, Premiata Forneria Marconi taldeko partaidea izan da eta beste musikagile eta musikariekin lan egin du ere bai, besteak beste, Fabrizio De André, Gianna Nannini, Ornella Vanoni, Roberto Vecchioni, Massimo Ranieri eta Luciano Ligabue.
Bere estiloa joera ugari izan ditu: rock, blues, musika etnikoa, arabiarra, balkanikoa eta orientala. Film askoren soinu banden egilea izan da.

## Diskografia
### Premiata Forneria Marconirekin

* 1972 - Storia di un minuto
* 1972 - Per un amico
* 1973 - Photos of Ghosts
* 1974 - L'isola di niente
* 1974 - The World Became the World (aurrekoaren ingelesezko bertsioa)
* 1975 - Chocolate Kings

### Zuzenean

* 1974 - Live in USA
* 2004 - Piazza del Campo

### Figli di Bubbarekin batera

* 1988 - Essi

### Bakarlari gisa

* 1978 - Mauro Pagani
* 1979 - Rock and Roll Exibition
* 1981 - Sogno di una notte d'estate (antzerki espektakulua)
* 1991 - Passa la bellezza
* 2003 - Domani
* 2004 - 2004 Creuza de mä

### Singoli

* 2016 - The big man (Sony Records)

### Soinu bandak

* 1983 - Sogno di una notte d'estate - Gabriele Salvatoresen filma.
* 1984 - Ladies & Gentlemen - film di Tonino Pulciren filma.
* 1987 - Dolce assenza - film di Claudio Sestieriren filma.
* 1988 - Topo Galileo (con Fabrizio De André) - Francesco Laudadioren filma.
* 1992 - Puerto Escondido - Gabriele Salvatoresen filma.
* 1997 - In barca a vela contromano - Stefano Realiren filma.
* 1997 - Nirvana - Gabriele Salvatoresen filma.
* 2002 - I Lunes e la sfera di Lasifer (marrazki bizidunak).
* 2003 - I magicanti e i tre elementi (marrazki bizidunak).
* 2010 - C'era una volta la città dei matti..., Marco Turco zuzendutako telesaila.
* 2011 - Il colore del vento, Bruno Bigoni dokumentala.
* 2013 - Educazione siberiana, Gabriele Salvatoresen filma.
* 2016 - Fuga da Reuma Park, Aldo, Giovanni e Giacomo eta Morgan Bertaccaren filma.
* 2019 - Tutto il mio folle amore, Gabriele Salvatoresen filma.

## Liburuak

* 2009 - Foto di gruppo con chitarrista (Rizzoli)
* 2022 - Nove vite e dieci blues. Un’autobiografia (Bompiani)

## Sariak

* Ciak d'oro saria Educazione siberiana filmaren soinu bandarekin, 2013an.

## Erreferentziak

* ↑ https://primabrescia.it/attualita/mauro-pagani-a-casa-per-presentare-il-suo-nove-vite-dieci-blues/ Prima Brescia - Mauro Pagani a "casa" per presentare il suo "Nove vite dieci blues".
* ↑ https://www.lastampa.it/spettacoli/musica/2023/07/24/video/mauro_pagani_al_festival_creuza_de_ma_da_de_andre_alle_colonne_sonore__la_musica_e_la_mia_vita_lunico_mestiere_che_so-12963099/ La Stampa - Mauro Pagani al festival "Creuza de Mà", da De André alle colonne sonore : "La musica è la mia vita, l'unico mestiere che so fare".
* ↑ https://www.gruppomondadori.it/media/news-comunicati-stampa-e-social/anno-2013/ciak-doro-2013-al-cinema-italiano

## Kanpo estekak

* (Ingelesez):Mauro Pagani AllMusic webgunean.
* (Ingelesez):Mauro Pagani IMDb webgunean.
* Datuak: Q683618
* Multimedia: Mauro Pagani / Q683618
# Mauro Urriza

Luis Mauro Urriza Oteiza (Aiegi, Nafarroa, 1963ko urriaren 12a - Aiegi, Nafarroa, 2014ko uztailaren 19a) nafar musikaria eta musikagilea izan zen.

## Bizitza

Mauro Urriza Aiegin 1963ko urriaren 12an jaio zen Aiegin. Solfeoan, Eskusoinuan, Konposizioan, Orkestra-zuzendaritzan eta Abesbatza-zuzendaritzan goi-tituluduna zen Nafarroako eta Donostiako Goi Mailako Musika Kontserbatorioetatik.
Musika klasikoan ibilbide akademiko luzearen ondoren, jazz musikak erakarri zuen Mauro eta ikasteari ekin zion berriro: I. Salvadorrekin pianoa, M. Blanco eta G. Kleinekin konposizioa eta I. Askunzerekin harmonia.
Mauro Urriza Jazz Group musika taldearekin bi disko grabatu zituen: Inconquistable eta Blues for Oteiza.
2014ko uztailaren 19an hil zen, 50 urte zituela.

## Diskografia
### Mauro Urriza Jazz Group

* Inconquistable (2010)
* Blues for Oteiza (2014)

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Homenaje en Ayegui a Mauro Urriza Oteiza» Diario de Navarra 2014ko irailaren 25a (Noiz kontsultatua: 2018ko martxoaren 26a).
* ↑ (Gaztelaniaz) Baluarte jauregia. (2014). Mauro Urriza Oteiza 'In Memoriam'. (Noiz kontsultatua: 2018ko martxoaren 26a).
* Datuak: Q50972654