OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Andrei Zhdanov

Andrei Aleksandrovitx Zhdanov (errusieraz: Андре́й Алекса́ндрович Жда́нов, ɐnˈdrej ɐlʲɪˈksandrəvʲɪtɕ ˈʐdanəf ahoskatua; Mariupol, Errusiar Inperioa, 1896ko otsailaren 14a - Mosku, 1948ko abuztuaren 31) sobietar politikaria izan zen. Stalinen oinordekoa izango zela uste izan zen, baina bera baino lehenago hil zen. 1945-1948 aldiko Sobietar Batasuneko propagandista nagusitzat hartzen da.
1915ean boltxebikeekin bat egin zuen. Errusiako Gerra Zibilean Armada Gorrian komisario politikoa izan zen. 1934ko otsailean, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistaren Batzorde Zentraleko Idazkari izendatu zuten, 17 Kongresuan. 1934ko abenduan Sergei Kirov hil ondoren, alderdiko idazkari izendatu zuten Leningraden.
Purga Handiaren giltzarria izan zen eta 176 exekuzio onartu zituen.
1938an propaganda zuzendari izendatu zuten eta komunikabide eta arte guztiak izan zituen kontrolpean. 1938tik 1947ra Errusiako Sobietar Errepublika Sozialista Federatiboko lehendakaria izan zen. 1939ko martxoko Kongresuan alderdiaren Politburoan sartu zen.
1939ko abenduan Finlandiaren inbasioaren eragileetako bat izan zen eta errepublika baltikoen anexioa ere gainbegiratu zuen.
Bigarren Mundu Gerran paper garrantzitsua izan zuen Leningradeko defentsan.
1946tik kultura-politika eta Ekialdeko Europako herrialdeekiko harremanak zuzendu zituen. Intelektual, idazle, musikari eta artisten errepresioaren arduraduna izan zen eta Cominform antolatu zuen. 1948an Jugoslavian egindako lanaren ondoren, kargutik kendu zuten eta sendategi batean giltzaperatu zuten, eta handik gutxira hil zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q207879
* Multimedia: Andrei Zhdanov / Q207879
# Andrei Txikatilo

Andrei Romanovitx Txikatilo, errusieraz: Андре́й Рома́нович Чикати́ло eta ukraineraz: Андрій Романович Чикатило, (Jablutxne, Ukrainia, Sobietar Batasuna, 1936ko urriaren 16a - Novotxerkassk, Errusia, 1994ko otsailaren 14a), ezizenez Rostoveko Harakina, Tripa-ateratzaile Gorria eta Rostoveko Tripa-ateratzailea, sobietar serieko hiltzaile bat izan zen. Lanbidez, maisua zen.
Gutxienez, 1978-1990 artean, 52 emakume eta haur bortxatu, erail, txikitu eta jan ere egin zituen. Txikatilok 56 erailketa aitortu zituen eta 1992an 53 hilketengatik epaitua izan zen. Heriotza zigorra jaso eta 1994ko otsailean exekutatua izan zen.

## Zinema

* Citizen X (1995)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q44496
* Multimedia: Andrei Chikatilo / Q44496
# Andrei Tupolev

Andrei Nikolaievitx Tupolev (errusieraz: Андрей Николаевич Туполев; Pustomazobo, 1888ko azaroaren 10a – Mosku, 1972ko abenduaren 23a) errusiar ingeniaria izan zen. Bere izena du Tupolev hegazkingintzako konpainiak. Sobietar Batasuneko garaiko hegazkin marka ezagunena izan zen hori, eta Errusiako Federazioan 21. mendean enpresa publiko inportantea da halaber.

## Biografia

Nikolai Zhukovskiren ikasle eta laguntzaile izan zen. 1918. urtean bere lehen monoplanoa egin zuen. Handik aurrera 100 hegazkin-mota baino gehiago egin ziren haren gidaritzapean. 1933. urtean "ANT 20" hegazkina egin zuen, garai hartako hegazkin handiena izan zena. 1937. urtean atxilotu zuten, eta heriotza-zigorra eman zioten. Heriotza-zigorra kendu bazioten ere, kartzelan egon zen 1941. urtea arte, eta urte hartan aske utzi zuten. Hiru Stalin Sari eta Lenin Saria (1957) irabazi zituen erreazkiozko hegazkintzari buruz egin zituen lanengatik.
"TU 95" bonba-hegazkina eta "TU 144" merkataritzarako hegazkin supersonikoa egin zituen.
Tupolev ingeniariaren diseinu askok Tupolev izena eta Tu- laburpena izan zuten, eta enpresa izan ere bilakatu zen deitura. 21. mendean, pribatizazio fase bat izan zuen Tupolev enpresak, baina 2006tik berriz estatuarena da, Errusiako Federazioarena alegia.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q219734
* Multimedia: Andrei Tupolev / Q219734
# Andrei Vyxinski

Andrei Januarievitx Vyxinski (errusieraz: Андре́й Януа́рьевич Выши́нский; polonieraz: Andrzej Wyszyński; Odesa, Errusiar Inperioa, 1883ko abenduaren 10a/azaroaren 28a - New York, 1954ko azaroaren 22a) sobietar diplomazialari, legegizon eta politikaria izan zen.
Josef Stalinen fiskala izan zen Moskuko epaiketetan eta Nurenbergeko epaiketetan, eta 1949tik 1953ra Sobietar Batasuneko Atzerri ministroa izan zen. Sobietar Batasuneko Zientzien Akademiako Estatu eta Zuzenbide Institutuko buru ere izan zen.
Odesan jaio zen poloniar familia katoliko batean, eta gero Bakura joan zen bizitzera. 1902an Kieveko Unibertsitatetik bota zuten bere jarduera iraultzaileagatik, 1903an mentxebikeekin bat egin zuen eta bi urte geroago 1905eko Errusiako Iraultzan parte hartu zuen. 1908an kartzelara kondenatu eta Bakuko espetxera bidali zuten, eta han Stalin ezagutu zuen.
1920an boltxebikeekin bat egin zuen. 1935ean Sobietar Batasuneko fiskal nagusi izendatu zuten eta Purga Handia antolatzeaz arduratu zen.
Gerraren ondoren, posizio sobietarra prestatu zuen Nurembergeko epaiketetan, eta, ondoren, Kanpo Arazoetako ministro izan zen 1949tik 1953ra.
* Datuak: Q155860
* Multimedia: Andrey Vyshinsky / Q155860
# Antzinako Nafarroako Artxibo Orokorra

Antzinako Nafarroako Artxibo Orokorra edota Nafarroako Errege Artxibo Orokorra, Nafarroako hiriburua den Iruñeko Bigarren Zabalgunean dagoen eraikin bat da. Nafarroako Artxibo Orokorraren egoitza izan zen.
Nafarroako jauregiari atxikia dago, ondorioz maiz eta nagusiki kanpotarrek, eraikin hau Nafarroako jauregia bera dela uste dute, nahiz eta biak garai ezberdinetan eraikitako eraikin ezberdinak izan (1840 eta 1896).

## Kokalekua

San Ignazio etorbidean dago, Nafarroako jauregiaren eskuinean, eta San Ignazio basilikatik hurbil.

## Historia

1896an eraiki zen eta 2003. urtera arte Nafarroa Artxibo Orokorraren funtzioa bete zuen, urte honetan Nafarroako errege-erreginen jauregiak ordezkatu baitzuen.

## Eraikina

Teilatuan Nafarroako armarria eta antzinako sei merindadeen armarriak ikusgai daude, eta aurrealdean sei nafar idazle ospetsuen aurpegien irudiak eta haien izenak idatziak dituzten sei medailoi daude.
Eraikinaren aurrealdeko lorategian noizbehinka ur purrustadak isurtzen duen urmael bat dago, bai eta Iruñea guztiko zuhaitzik garaiena ere: 37 metroko sekuoia harrigarri bat, 1855tik bertan dirauen zuhaitza eta "Aldundiko pinua" izenaz ezaguna dena.

## Ikus gainera

* Nafarroako jauregia
* Nafarroako errege-erreginen jauregia
* Iruñeko Kultura Ondasun zerrenda

## Erreferentziak

* ↑ Antiguo Archivo General de Navarra. Avenida de San Ignacio. Pampiruna.com (Gaztelaniaz)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q25475755
# Antzinako Rauma

Antzinako Rauma$^1$ UNESCOren gizateriaren ondarea :
| Ikusten diren egurrezko etxeak ohikoak dira Antzinako Rauman, ||
| Mota | Kulturala |
| Irizpideak | ii, iv, vi |
| Erreferentzia | 582 |
| Kokalekua | Finlandia |
| Eskualdea$^2$ | Europa / Ipar Amerika |
| Koordenatuak | 61°07′42″N 21°30′48″E﻿ / ﻿61.12833°N 21.51333°E﻿ / 61.12833; 21.51333 |
| Izen ematea | 1991 (XV. bilkura) |
| $^1$ UNESCOk jarritako izen ofiziala (euskaratua) $^2$ UNESCOren sailkapena ||
Antzinako Rauma (Finlandieraz Vanha Rauma) Rauma hiriaren erdigune historikoa da. 1991an Unescok Gizateriaren ondarea izendatu zuen.

## Deskribapena

Rauma hiria antzinako Finladiaren portu ospetsua izan zen. Finlandiako hegomendebaldean dago, Botniako golkoan, Satakuntan. Raumaren gune historikoak 0.3 km² ditu, 600 eraikuntza inguru eta 800 biztanle. Eraikuntza zaharrenak XVIII. mendekoak dira eta gehienak partikularren eskuetan daude, nahiz eta bi kale nagusienak eta plazarena enprese desberdinen egoitzak izan.

## Historia

Hiria XV. mendean sortu zen, frantzizkotarren monasterio baten inguruan. Hiria, Europa iparraldean ohikoa den arabera, gehien batean egurrez egina dago. XVII. mendean sute handi bat pairatu zuen baina hala ere hiriak aurrera jarraitu zuen baina hiria berreraiki zen; hala ere, estilo zaharra gorde zuen.

## Leku interesgarriak

Eraikuntza hauek harrizkoak dira:
* Kirsti etxea, marinel batena zena, XVIII. mendekoa.
* Marela etxea, XIX. mendeko fatxada erakusten du.
* Gurutze Santuaren eliza, frantzizkotarren monasterio zaharra, XV. mendekoa. Erdi Aroko margolanak ikus daitezke bertan.
* Udaletxea, 1776an eraikia.
* Hirutasunaren eliza, XV. mendekoa, 1640 suak desegin zuen.

## Galeria

* Udaletxea.
* Kale nagusia.
* Gurutze Santuaren eliza hurrutitik.
* Egurrezko etxeak.
* Gurutze Santuaren eliza.

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20111006105729/http://whc.unesco.org/es/list/582#top

## Kanpo estekak

* (Ingelesez):[http://www.oldrauma.fi/ Old Rauma
* (Finlandieraz):Rauma (finés)
* (Gaztelaniaz):Informazio turistikoa.
* Datuak: Q828417
* Multimedia: Old Rauma / Q828417
# Anton Erkoreka

Anton Erkoreka Barrena (Bermeo, 1950eko azaroaren 17a - ) medikua, etnografoa eta medikuntzaren historialaria da. Osakidetzan familia mediku moduan lan egin zuen 20 urtez (1977-1997). EHUn osasun publikoko irakasle izan zen eta gaur egun medikuntzaren historiaren irakasle titularra da. Salamancako Unibertsitateko doktorea da medikuntzan eta 1998tik aurrera Medikuntza eta Zientzia Historiaren Euskal Museoaren zuzendaria. Bizkaiko campuseko errektoreorde izan zen 2004-2005 urteetan. Bere ikerketa arloak gaixotasunen historia, bereziki espainiar gripe izeneko pandemia, herritar medikuntza eta giza populazioaren ikerkuntzak dira.

## Bibliografia

Bere obra oparoa da, medikuntza eta historia arloan jorratu du batez ere. Bere liburuak hurrenkera kronologikoan:
   * Etnografía de Bermeo (2003). Doniene. ISBN 84-931626-0-4
   * Análisis de la medicina popular vasca (2002). Bibliotex. ISBN 84-8130-548-0
   * Izaro: historia y tradiciones (2000). Doniene. ISBN 84-920885-3-2
   * Begizkoa: el mal de ojo entre los vascos (1995). Ekain. ISBN 84-920885-0-8
   * Los vikingos en Euskal Herria (1995). Ekain. ISBN 84-605-2149-4
   * Medikuntza Antropologia (1985). Ekain, Haranburu. ISBN 84-7407-227-1
   * Análisis de la medicina popular vasca (1985). Instituto Labayru. ISBN 84-515-2349-4
Beste hainbat liburutan ere parte hartu du, egilekide:
   * Cuarenta años de antropología de la medicina en España (1960-2000) (2000). ISBN 84-7290-152-1, 353-446. orrialdeak.
   * Exvotos y ofrendas a la Virgen de Orito (Monforte del Cid, Alicante) en el siglo XVII (1999), 2. liburukia, ISBN 84-88544-74-4, 61-64. orrialdeak.
   * Patologías por las que se recurre a santuarios en el País Vasco (1989). 3. liburukia, ISBN 84-7658-149-1, 338-352. orrialdeak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4775748
# Anton Graff

Anton Graff (Winterthur, 1736ko azaroaren 18a - Dresden, 1813ko ekainaren 22a) suitzar margolari erretratugilea izan zen.
1753an bere jaioterrian margolaritza ikasten hasi zen eta hiru urte geroago Augsburgera joan zen grabatua ikastera. Ansbachen lana aurkitu zuen gorteko margolariarekin. Munich, Regensburg eta Zürichen ere lan egin zuen. 1766an gorteko margolari izendatu zuten Dresdenen, eta baita Arte Akademiako irakasle ere.
Bere garaikideen mila erretratu inguru egin zituen, horien artean olerkariak, musikariak, erregeak, noble errusiarrak, alemaniar poloniarrak eta baltikoak ... Horiek egiteko, pertsonaiaren aurpegiko argia hartu zuen ardatz. Bere maisulana Frederiko II.a Handiaren erretratua izan zen Azken etapan paisaiak ere egin zituen.

## Iruditegia

* Frederiko II.a Handia, Prusiako erregea (1781)
* Elisabeth Sulzer, née Reinhart (1765/66)
* Johann Julius von Vieth und Golssenau (1713–1784) eta Johanna Juliane, née Krieg von Bellicken emaztearen alabak (c. 1775)
* Friedrich Schiller
* Moses Mendelssohn (1771).
* Autoerretratua, Anton Graff eta familia (1785).
* Elisa von der Recke (1797).
* Johann Georg Sulzer (1774). Anton Graffen aitaginarreba.
* Gotthold Ephraim Lessing (1771).
* George Leopold Gogel (1796).
* Friederike Sophie Seyler
* Konstancja Rzewuska (1789).
* Christoph Johan Graf von Medem (1796)
* Christian Ludwig von Kaphengst

## Kanpo estekak

* Datuak: Q310213
* Multimedia: Anton Graff / Q310213
# Anton Dontxev

Anton Nikolov Dontxev (bulgarieraz: Антон Николов Дончев; Burgas, 1930eko irailaren 14a - Sofia, 2022ko urriaren 20a) bulgariar idazlea izan zen.
Sofiako Unibertsitatean zuzenbidea ikasi ondoren, idazketari ekin zion lanbide gisa. Eleberri historikoak idatzi zituen, eta gai historikoko filmen gidoilari ere izan zen. Abiatzeko denbora eleberria da ezagunena Bulgarian eta nazioartean eleberria da ezagunena Bulgarian eta nazioartean. 2003an Bulgariako Zientzien Akademiako kide aukeratu zuten.

## Lanak

* Samuelen testigantza, 1961
* Abiatzeko denbora, 1964
* Gizonaren bederatzi persona, 1989
* Testigantza bat Khan Asparuh, Knyah Slav eta Teresentzat 1968 - 1992
* Liburu sakratuaren zaldun bitxia, 1998
* Krakraren hiru bizitzak, 2007
* Bi diruzainen elezaharrak, 2015
* Alexandro Handiaren itzala, 2016

## Kanpo estekak

* Datuak: Q588959
* Multimedia: Anton Donchev / Q588959
# Anton Florian Liechtensteingoa

Anton Florian (Wilfersdorf, 1656ko maiatzaren 28a – Viena, 1721eko urriaren 11) Liechtensteingo printzea izan zen 1718tik hil zen arte.
Hartman III.a Liechtensteingoa printzearen eta Sidonie Elizabeth Salm-Reifferscheidt kondesaren semea izan zen. Espainiako Ondorengotza Gerran parte hartu zuen, eta Karlos artxidukeko intendentea eta lehen ministroa izan zen. Vienara itzuli zen Karlos enperadore koroatzera, eta Kontseilu Pribatuko lehendakari izendatu zuten.
1719ko urtarrilaren 23an, Karlos VI.ak Liechtensteingo printzerria sortu zuen Schellenberg jaurerritik eta Vaduz konderritik abiatuta, biak Liechtenstein familiakoak. Horrela, Anton Florian Reichstagen sartu ahal izan zen, enperadorearen menpeko lurren jabe gisa.
Leonor Barbara Katalina von Thun und Hohenstein kondesarekin ezkondu zen eta hamaika seme-alaba izan zituzten. Josef Joan Adam izan zen bere ondorengoa.

## Genealogia

Zuhaitz genealogikoa :
Maria Theresia von Liechtenstein
Josef Joan Adam Liechtensteingoa
Joan Nepomukekoa Karlos Liechtensteingoa
Gundakar, Prince of Liechtenstein
Marie Anna Karoline Prinzessin von und zu Liechtenstein
Anton Altgraf Salm-Reifferscheid
Prince Hartmann III of Liechtenstein
Agnes of Ostfriesland
Anna Maria of Liechtenstein
Anton Florian Liechtensteingoa
Ernst Friedrich von Salm-Reifferscheidt
Maria Rosa von Harrach
Countess Sidonie Elisabeth von Salm-Reifferscheidt
Maria Ursula of Leiningen-Dagsburg-Falkenburg
Ernst Guido Graf von Harrach
Princess Marie Eleonore of Liechtenstein
Maria Anna, Gräfin von Harrach zu Rohrau und Thannhausen
Countess Maria Josepha of Harrach-Rohrau
Franz Xaver Graf von Harrach :

## Kanpo estekak

* Datuak: Q589374
* Multimedia: Anton Florian von Liechtenstein / Q589374
# Anton Garai

Anton Garai (Gorliz, ?- A Coruña, 1509ko urriaren 30a) Bizkaiko itsaslapurra izan zen. Bizkaitar hau "La Trinidad" bergantinean Galizian aritu zen kortsoan holandar, bretoi, portugaldar eta ingeles merkatal-ontziak harrapatzen. Azkenean espainiar ontzien aurka ere aritu zen, eta horren ondorioz urkatu zuten, Errege-erregina Katolikoek hala aginduta.

## Biografia

Gaztetan arrantzale trebea zela dirudi. Eta ez hori bakarrik, ongi nabigatzeko ikasi beharreko guztia bere egin zuela idatzi da. Baina, era berean, hasieratik helburua garbi zuela ere bai. Hortaz, jota zegoen ontzitzar bat erosi, konpondu eta hornitu zuen. Baina hau guztia ez da lagun baten lana. Hots, gorliztar hau ez ezik, plentziarrak ere bazeuden eta bere lagun eta kide asko ere itsas lapurretan ibili ziren, kortsarioen bertuteez jantziz, guztira hogeita bost lagun inguru.
Coruñan gabarra bat erosi, Cedeirako portuan konpondu 1510. urtea heldu baino lehen itsasoan lapurtzeari ekin zion.
Lehenengo biktima "La piedad" deitzen zen itsasontzi bretoia izan zen. Edozein bandera etsaitzat harturik, Espainia, Portugal, Holanda eta Ingalaterrako ontziei bortizki eraso zien bere taldeak, Galiziako kostaldean batik bat. Esan nahi baita, soilik euskaldunak zituela lagun eta, horregatik ere, denek zutela arerio. Azkenean hondarrean espetxeratu eta Coruñako Don Pedro de Luján korrejidoreak heriotza-zigorra ezarri zion.

## Antzerkia

Gorliz eta Plentziako 40 lagun inguru, Anton Garairen bizitzan oinarrituta antzezkizun bana eman zuten herri hauetan 2018ko urrian.
Antzezkizuna nagusiki bizkaieraz egin zen baina batua ikutuekin nahastuz.
Plentzia Telebistak "Anton Garaiko kortsarioaren historia" Gorlizen eman zuten ikuskizuna grabatu zuen eta youtuben dago ikusgai

## Erreferentziak

* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.
* ↑ http://aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus/eu/garay-anton/ar-61010/
* ↑ http://www.santurtzieus.com/gelairekia/testuak/irak/anton_garai.htm
* ↑ https://web.archive.org/web/20181031173945/https://www.elcorreo.com/bizkaia/margen-derecha/vida-pirata-gorliztarra-20181005223720-nt.html
* ↑ http://antongarai.blogspot.com/
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=f15J80Ogl0E

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12253680
# Anton Geesink

Anton Geesink (Utrecht, 1934ko apirilaren 6a - Utrecht, 2010eko abuztuaren 27a) herbeheretar judoka izan zen. Munduko onena, bere garaian. Tokioko Olinpiar Jokoetako (1964) protagonista nagusietako bat izan zen, txapeldun atera baitzen, pisu-mugarik gabeko mailan, Japoniako kirol nazionala Olinpiar Jokoetan jokatzen zen lehen aldian.

## Bizitza

Geesink eraikuntzan aritzen zen lanean. Boxeolari gisa hasi zen kiroletan, eta 1960ko Erromako Olinpiar Jokoetarako deitu zuten, baina bere federazioak deskalifikatu egin zuen, ustezko profesionalismoagatik. Geesink, federazioak hartutako erabakiagatik minduta, Japoniara joan zen bizitzera, eta entrenamendu-teknika tradizionalak ikasi zituen. 1961ean, goi-mailako judoko munduko txapelketa bat irabazten zuen lehen ez-japoniarra izan zen.
1964an, Tokioko Olinpiar Jokoetan, finalaurrekoetan, hamabi segundoan menderatu zuen aurkaria, eta finalean ere, bederatzi minutuko borrokaldi latz baten ondoren, bertako idoloa, Akio Kaminaga, mendean hartzea lortu zuen. Japoniarentzat, Bigarren Mundu Gerra galtzea adinako hondamena izan zen hura, eta jende askok bere buruaz beste egin zuen horregatik. Ez dago berak adina Europako txapelketa irabazi duen judokarik: open mailan 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964 eta 1967. urteetan irabazi zuen; 93 kilotik gorakoen mailan, berriz, 1962, 1963 eta 1964. urteetan. 1967an erretiratu zen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q536992
* Multimedia: Anton Geesink / Q536992
# Anton Koba

Anton Koba historiaurreko aztarnategia da, Aizkorriko mendilerroan, Aitzabal mendian, dagoena.
1980ko hamarkadan topaturik, Angel Armendaritzek bertan indusketa lanak egin zituen, Kalkolito, Brontze Aroko eta aziliar aztarnak topatuz.

## Erreferentziak

* ↑ Armendariz, Angel. Anton Koba: Cazadores azilienses en la sierra de Aizkorri (Gipuzkoa). in: II Congreso de Arqueología Peninsular. I. Paleolítico Fundación Rei Afonso Enriques.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16516196
# Anton Gubankov

Anton Gubankov (1965ko urtarrilaren 29a - 2016ko abenduaren 25a) Errusiako kazetari eta funtzionarioa zen. Telebistako kazetari izan zen 2013. urterarte. Errusiako Defentsa Ministerioaren Kultura Sailaren zuzendari izan zen 2013tik 2016ra. 2016ko Errusiako Defentsa Ministerioaren Tu-154 Tupolevaren istripuan hil zen.
* Datuak: Q4151256
* Multimedia: Anton Gubankov / Q4151256
# Anton Källberg

Anton Sten Anders Källberg (1997ko abuztuaren 17a) suediako mahai-tenislari profesionala da. 2024ko Udako Olinpiar Jokoetan zilarra lortu zuen gizonezkoen taldekako ekitaldian.

## Kirol lorpenak

Udako Olinpiar Jokoak :
| Urtea | Lekua | Domina | Proba |
| 2024 | Paris | 02 ! | Taldeka |
| Munduko Txapelketak ||||
| 2018 | Halmstad | 03 ! | Taldeka |
| Europako Txapelketak ||||
| Urtea | Lekua | Domina | Proba |
| 2019 | Nantes | 03 ! | Taldeka |
| 2021 | Cluj-Napoca | 03 ! | Taldeka |
| 2022 | Munich | 03 ! | Binaka |
| 2023 | Malmo | 01 ! | Taldeka |

## Erreferentziak

* ↑ Table Tennis KAELLBERG Anton - Tokyo 2020 Olympics. .
# Anton Garikano

Anton Garikano (Tolosa, Gipuzkoa, 1967) irakasle eta itzultzailea da. Hizkuntzalaria da ikasketaz. Euskal Filologia ikasten hasi zen Donostian, baina Ingeles Filologia hautatu zuen gero. Deustun ikasketak burutzen ari zen bitartean ekin zion alemana ikasteari, eta urte bertsuetan hasi zen Deustuko Hizkuntza Eskola Ofizialean errusiera ikasten. Ingeleseko irakasle da gaur egun lanbidez.
2004an Euskarazko Literatur Itzulpenaren Euskadi Saria eskuratu zuen Leo Perutzen Bederatzietatik bederatzietara itzultzeagatik.

## Itzulpenak

* Ipuin fantastikoak; Erns Theodor Amadeus Hoffman, (1992, Ibaizabal)
* Jokalaria; Fiodor Dostoievski, (1993, Ibaizabal)
* Farorantz; Virginia Woolf, (1993, Ibaizabal)
* Prozesua; Franz Kafka, (1993, Elkar)
* Hizkuntzaren jatorriari buruzko tratatua; Johann Gottfried Herder (1995, Klasikoak SA)
* Peter Schlemihl-en istorio miresgarria; Adelbert von Chamisso (1995, Ibaizabal)
* Lorategiko festa eta beste kontakizun batzuk; Katherine Mansfield (1998, Ibaizabal)
* Berlin Alexanderplatz; Alfred Döblin (2000, Ibaizabal)
* Bederatzietatik bederatzietara; Leo Perutz (2003, Elkar, Alberdania)
* Maitea; Toni Morrison (2004, Elkar, Alberdania)
* Txerrikume pirate; Cornelia Funke, (2007, Elkar)
* Lorategiko festa; Katherine Mansfield (2011, Elkar), 1998ko edizioa eguneratua.
* Krimenak; Ferdinand von Schirach (2012, Erein)
* Poesia kaiera [antologia]; Georg Trakl, (2014, Susa)
* Erromatarrak; komikia, Katie Daynes (historialaria) eta Adam Larkum irudigilea, (2015, Ttarttalo) ISBN: 978-84-9843-640-2
* Collini auzia; Ferdinand von Schirach, (2015, Erein).
* Bizi ondorengo heriotza: Nevadako kontakizunak; William A. Douglass, (2015, Pamiela)
* Farorantz; Virginia Woolf, (2015, Elkar)
* Peter Schlemilhl-en istorio miresgarria; Adelbert von Chamisso, (2016, eLiburutegia, Euskadiko Liburutegi Digitala)
* Jokalaria; Fiodor Dostoievski, (2016, eLiburutegia, Euskadiko Liburutegi Digitala) (1993ko edizioaren eguneraketa).
* Ipuin fantastikoak [Antologia]; E. T. A. Hoffmann, (2016, eLiburutegia, Euskadiko Liburutegi Digitala)
* Metamorfosia; Franz Kafka, (2016, Erein)

## Erreferentziak

* ↑ «Lorategiko festa» EIZIE (Noiz kontsultatua: 2024-09-24).
* ↑ ERROMATARRAK – ANTZINAKO ZIBILIZAZIOAK | TTARTTALO Argitaletxea. (Noiz kontsultatua: 2024-09-24).

## Kanpo estekak

* http://www.eizie.eus/Argitalpenak/Senez/20001001/garikano
* https://www.youtube.com/watch?v=BAKXRMbvucY
* http://nordanor.eus/nor?id=29
* http://www.euskara.euskadi.eus/r59-738/es/contenidos/informacion/euskadi_litera_2004/es_literatu/autor_itzulpena.html
* Datuak: Q42383845
# Argeliers

Argeliers (okzitanieraz Argelièrs, frantsesez eta ofizialki: Argeliers) Okzitaniako udalerria da. Administratiboki Aude departamenduko Frantziako udalerria da, Okzitania eskualdean.

## Ikus, gainera

* Aude departamenduko udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* Datuak: Q192294
* Multimedia: Argeliers / Q192294
# Argelos (Pirinio Atlantikoak)

Argelos Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.

## Ikus, gainera

* Pirinio Atlantikoak departamenduko udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* Datuak: Q174541
* Multimedia: Argelos (Pyrénées-Atlantiques) / Q174541
# Argelato

Argelato Italiako udalerri bat da. Boloniako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. 9.635 biztanle ditu, 35,1 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Argelatok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Castel Maggiore Castello d'Argile San Giorgio di Piano Bentivoglio Sala Bolognese

## Kanpo estekak

* Datuak: Q52218
* Multimedia: Argelato / Q52218
# Argelita

Argelita (valentzieraz Argeleta) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Alto Mijares eskualdean eta Castellóko probintzian kokatua.
2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 111 biztanle zituen.

## Ikus, gainera

* Castellóko udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* (Katalanez) Udalerriari buruzko informazioa duen webgunea.
* Datuak: Q1763742
* Multimedia: Argelita / Q1763742