OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Iraultza Sandinista

Iraultza Sandinista edota Nikaraguako Iraultza (gaztelaniaz Revolución Nicaragüense edota Revolución Popular Sandinista) 1960ko hamarkada eta 1970eko hamarkadan zehar Somoza familiaren diktadurari amaiera ipini zion Nazio Askapenerako Fronte Sandinistaren iraultza izan zen.
1979ko uztailaren 19an sandinistak Managuara garaile ate herriaren gehiengoaren babesarekin sartu ziten. Ondoren, AEBetan antolatutako oposizioak sandinistei aurre egiteko Contrak eratu eta armatu zituen. Horrek, eta sandinistek gobernuan erakutsitako eskamentu ezaren ondorioz izandako hainbat akatsek, 1990eko Hauteskundeak Unión Nacional Opositora alderdiak irabazi eta Sandinistek Gobernua galtzea ekarri zuen. Honela, Nikaraguago Aro Iraultzaleari amaiera eman zitzaion.

## Testuingurua

Somozatarren diktadura 1936an hasi zen , Nikaraguako Guardia Nazionaleko buru Anastasio Somoza Garcíak estatu kolpea jo eta agintea eskuratu zuenean. Bi urte lehenago Somozak berak Augusto César Sandino jeneral nazionalista eta antiinperialista hil zuen. Diktadorea hil ondoren, 1957an Luis Somoza Debayle hartu zuen kargua eta, handik hamar urtera, Anastasio Somoza Debayle "Tachito" zelakoak. Hirurek Guardia Nazionala kontrolpean izan zuten eta, hala, inpunitate osoz agindu zuten, ustelkeria eta harrapakeria lege.
Baina 70eko hamarkadan gehiegikeriaren muga gainditu zuten. 1972an lurrikara batek Managua suntsitu zuen eta somozatarrek, nazioartean bildutako material eta diru-laguntzak berreraikuntzara bideratu beharrean, poltsikoratu egin zituzten. Elizari eta burgesiari lotutako indar politiko eta sozial kontserbadoreek Nikaragua demokratizatzeko prozesua abiatu nahi izan zuten elkarrizketaren bidez, baina diktadoreak gogor erantzun zuen: Unión Democrática de Liberación alderdi kontserbadoreko buru eta La Prensa egunkariko zuzendari Pedro Joaquín Chamorro hiltzeko agindua eman zuen.
Diktaduraren helburua oposizio burgesa ahultzea zen, baina kontrako emaitza lortu zuen. Ordura arte zatituta zegoen gizartea batu egin zen. Nazio Askapenerako Fronte Sandinista gerrilla mugimendu sozialista izan arren, diktaduraren aurka zeuden orotariko joerak biltzea lortu zuen.
Anastasio Somozak ihes egin zuen, Miamira hasieran eta Paraguaira gero. Baina ERP talde argentinarrak 1980ko irailean hil zuen.
Gobernu berriak somozatarren ondasunak konfiskatu zituen eta nekazaritza erreformari ekin zion. Sandinistak herrialde demokratizatzen eta Estatu Batuekiko menpekotasuna astintzen ahalegindu ziren, gerra zibila hasi arte, alegia, AEBk Nikaraguan gertatzen ari zena gustuko ez zuela erabaki arte. Hamarkada batzuk lehenago Franklin D. Roosevelt presidenteak ez baitzituen hitz hauek alferrik esan: “Anastasio Somoza putaseme galanta da, baina gure putasemea da”.

## Ereferentziak

* ↑ AEBen putasemeari adio. Nagore Irazustabarrena. 2009ko uztailaren 12a.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1463516
# Iraultza burges

Iraultza burgesa burgesiak boterea eskuratzeko abiatutako prozesua da. Monarka absolutuek ez zutela politika, ekonomia eta gizarte-sisteman aldaketa sakonik egingo ohartu zirenean, boterea eskuratu behar zutela pentsatu zuten, aldaketa sakonak egin ahal izateko eta Antzinako Erregimena desagerrarazteko.
Iraultza honen adibidea Frantzian gertatu zen 1789an.

## Ikus, gainera

* Frantziako Iraultza

## Kanpo estekak

* Datuak: Q751967
# Iraultza digital

Iraultza digitala, batzuetan Hirugarren Industria Iraultza edo Iraultza zientifiko-teknologikoa ere deitua, analogikoa, mekanikoa eta elektronikoa bezala ezagutzen diren teknologiei teknologia berri bat gehitzeko prozesua izan da, batzuetan aurrekoak ordezkatzeko teknologia, teknologia digitala deitua. Trantsizio aldi hau 1950eko hamarkadaren amaieratik 1970eko hamarkadaren amaierara bitartean gertatu zen, ordenagailu digitalen adopzio eta ugaritzearekin eta erregistro digitalen mantentzearekin, guztiak ere gaur egun erabiltzen jarraitzen diren teknologiak. inplizituki, terminoak, XX. mendearen bigarren erdian (eta ondoren) konputazioak eta komunikazioaren teknologiak eragindako aldaketa erradikalak ere aipatzen ditu. Nekazaritza Iraultzaren eta Industria Iraultzaren antzekoa, Iraultza Digitalak informazioaren aroaren hasiera markatu zuen.
Iraultza horren erdigunean masa-ekoizpena eta zirkuitu logiko digitalen erabilera orokorra daude, bai eta horien teknologia eratorriak ere, konputagailu digitala, telefono zelular digitala eta Internet barne.
Historia eginez ondoko epeak bereiz daitezke digitalizazioari begira:
* 1947–1969: Hasiera. Transistoreen asmakizunarekin eman ohi zaio hasiera. Geroago etorriko ziren zirkuitu integratuak, memoriak eta konputagailuen zein dispositibo digitalen oinarrian dauden teknologiak.
* 1969–1989: Konputagailuen erabileraren hedapena eta sareak. Ordenagailu pertsonalak (PC) sortu ziren eta bulegoetara zein fabriketara iritsi ziren modu masiboan. Sare lokalak eta Interneterako oinarria izango ziren protokoloak sortu ziren. Garai horren amaieran sortu ziren CD-ROMak eta lehen argazki-kamera digitalak.
* 1989–2005: Internet, Web eta lehen telefono mugikorren hedapena. 1989an Tim Berners-Leek asmatu zuen WWW edo Web delakoa. Horrek erabateko iraultza ekarri zuen Interneteko erabilerari begira. Ordenagailu pertsonalak etxeetara sartu ziren, isolatuta hasieran eta Internetera konektatu gero. Telefono mugikorrak erabiltzen hasi ziren baina Internetera konektatu gabe.
* 2005–: Telefono adimenduna, sare sozialak eta telebista digitala. Aurreko tartean iraultza digitala enpresetatik etxeetara pasa zen eta tarte honetan leherketa gertatu zen. Herrialde garatuetan ohiko da pertsona gehienak konektatuta egotea eguneko ordu askotan, gailu desberdinak erabiliz: telefonoa, ordenagailua, telebista... Gazteen arteko komunikazioaren parte garrantzitsu bat sare sozialen bidez egiten da. Enpresetan digitalizazioa nahitaezkoa bihurtu da eta informazioa gordetzeko hodeia erabiltzen da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1096872
# Iraultza Laranja

Iraultza Laranja (ukraineraz: Помаранчева революція, translit.: Pomarancheva revoliutsiia) manifestazio eta protesta olde bat izan zen, 2004ko azarotik 2005eko urtarrilera bitartean Ukrainan gertatu zena. Presidentetzarako hauteskundeen bigarren itzuliaren ondoren hasi ziren protestak, oposizioak irregulartasunak izan zirela salatu baitzuen. Mobilizaziorik handienak Kieven gertatu ziren. Ukrainako Auzitegi Gorenaren aginduz, abenduaren 26an hauteskundeak errepikatu egin ziren, eta oposizioko indarren hautagai Viktor Justxenko nagusitu zen.

## Erreferentziak

* ↑ Justxenkok irabazi du. Berria, 2004ko abenduak 28, CC BY-SA 4.0, berria.eus (Noiz kontsultatua: 2022-2-25).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q836386
* Multimedia: Orange Revolution / Q836386
# Iraultza berdea

Iraultza berdea 1940eko eta 1970eko hamarkaden artean, eta batez ere 1960ko hamarkadatik aurrera, nekazaritzaren ekoizpena asko handitu zuen ikerketa, garapen eta teknologia berrikuntzen multzo bati deritzo. Nekazaritza ikusteko beste modu bat eragin zuen iraultza berdeak, iraupeneko jarduera izatetik merkataritzarako sektore izatera igaroz.
Norman Borlaug izeneko agronomoa hartu izan da iraultza berdearen aitatzat.
Iraultza berdearen oinarriak hauek dira:
* Uzta handiak ematen dituzten zereal aldaeren garapena.
* Ureztatze azpiegituren hedapena.
* Kudeaketa sistemen modernizazioa.
* Hazi hibridoen banaketa.
* Ongarri sintetikoen hedapena.
* Pestiziden orokortzea.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q186050
# Iraultza (izena)

    Artikulu hau pertsona-izenari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Iraultza (argipena)».
Iraultza euskarazko pertsona-izen epizenoa da, hau da, sexu-markarik ez duena izen maskulino edo femenino gisa. 2019ko udaberrian Euskaltzaindiak araututako izen epizenoen lehen zerrendan zegoen, hori baino lehenago gizonezko izen bezala zegoen markatua.

## Erreferentziak

* ↑ Euskara Ehuntzen, Euskaltzaindia. «Irizpideak ulertzeko eta hedatzeko tresnak, denen eskura» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2019-07-25).
* ↑ Agirre, Maider Galardi F.. «IZEN, IZAN... ETA EZIN» Berria (Noiz kontsultatua: 2019-07-25).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q97207464
# Jean-Dominique Olharan

Jean-Dominique Olharan (Paue, 1989ko uztailaren 29a), pilota munduan Olharan bezala ezaguna, pilotari profesionala da.
Jaioterriko Section paloise klubean hasi ondoren, David Minviellerekin batera 2008an Frantziako Txapelketa irabazi zuen. Munduko XVI. Pilota Txapelketan Frantzia ordezkatu zuen zesta-puntan.
2011n, profesional bilakatu zen Jaï-Alive enpresan. Estatu Batuetan aritzen da. William Buzyren Pelotari filmean agertu zen.

## Erreferentziak

* ↑ Jai Aliveren fitxa
* Datuak: Q3165346
# Jean-Edern Hallier

Jean-Edern Hallier (Saint-Germain-en-Laye, 1936ko martxoaren 1a - Deauville, 1997ko urtarrilaren 12a) frantses idazlea izan zen. Tel Quel aldizkari famatua sortu zuen 1960an. Hainbat eleberri plazaratu zituen Les aventures de une jeune fille (1963, Neska gazte baten abenturak), Le grand écrivain (1972, Idazle handia), La cause des peuples (1972, Herrien kausa) eta L´idiot international aldizkaria sortu zuen, Jean-Paul Sartre eta Simone de Beauvoirren laguntzaz. Beste zenbait obra: Le premier qui dort réveille l´autre (1977, Lehenbizi lo hartzen duenak esna beza bestea), Lettre ouverte au colin froid (1979, Gutun irekia legatz hotzari), L´honneur perdu de François Mitterrand (1982, François Mitterranden ohore galdua).

## Bibliografia

* Jean-Pierre Thiollet, Carré d'Art : Byron, Barbey d'Aurevilly, Dali, Hallier, Anagramme, 2008
* Jean-Pierre Thiollet, Hallier l'Edernel jeune homme, Neva éditions, 2016
* Jean-Pierre Thiollet, Hallier ou l'Edernité en marche, Neva éditions, 2018
* Jean-Pierre Thiollet, Hallier, Edernellement vôtre, Neva éditions, 2019
* Jean-Pierre Thiollet, Hallier, L'Homme debout, Neva éditions, 2020
* Jean-Pierre Thiollet, Hallier, L'Edernel retour, Neva éditions, 2021
* Jean-Pierre Thiollet, Hallier en roue libre, Neva éditions, 2022
* Jean-Pierre Thiollet, Hallier, tout feu tout flamme, Neva éditions, 2023

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/30 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q1684804
# Jean-Delphin Alard

Jean-Delphin Alard (Baiona, 1815eko martxoaren 8a - Paris, 1888ko otsailaren 22a) lapurtar biolin jotzailea eta musikagilea izan zen. XIX. mendeak eman duen biolinista onenetakoa izan zen.
Parisko Kontserbatorioan ikasi zuen François Habeneckekin batera. 1843an Pierre Baillot ordezkatu eta bertoko irakasle bilakatu zen. Pablo Sarasate ikasle izan zuen. Ecole du violon eta Les Maitres classiques du violon argitaratu zituen.

## Erreferentziak

* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.
* Datuak: Q633796
* Multimedia: Jean-Delphin Alard / Q633796
# Jean-Dominique Bauby

Jean-Dominique Bauby (Paris, 1952ko apirilaren 23a - Berck (Pas-de-Calais), 1997ko martxoaren 9a) kazetari eta idazle frantsesa izan zen. Buruko isuri baten ondorioz afasikoa gelditu zen, bere baitan itxitakoaren sindromepean. Egoera horretan komunikatzeko bide bat lortu zuen eta horren bitartez oso ezaguna egin zen liburu autobiografikoa diktatu zuen: Le Scaphandre et le Papillon (Eskafandra eta tximeleta) . Liburu hori 2007an Julian Schnabelek zinemara eraman zuen. Baubyk Association du Locked-In Syndrome (Gatibutasun Sindromearen Elkartea) sortu zuen.

## Biografia

Bauby Parisen jaio zen, 14. barrutian. Kazetaritza ikasketan egin zituen eta Elle aldizkariaren erredaktoreburu izan zen. 1995eko abenduaren 8an istripu zerebrobaskular sufritu zuen koma egoeran geldituz. Komatik atera zenean medikuek gatibutasun sindromea diagnostikatu zioten, hau da, nahiz eta intelektualki gaitasun guztiak mantendu, haren gorputz osoa paralizaturik zegoela; bakarrik begi bat klika zezakeen. Beraz, erabat inkomunikaturik gelditu zen. Egoera horretan Berck herriko itsas ospitalera eraman zuten eta han espezialista talde batek bere errehabilitazioari ekin zion. Lan horretan komunikazio alternatibo bat bilatzeko beharra ezinbestekoa zen eta hori lehentasun bat izan zen. Azkenik, alfabetoaren bidez, sistema bat asmatu zuten: pertsona batek moldatutako alfabeto bat esaten zuen eta Baubyk begia klikatuz esan nahi zuena azaltzen zuen. Alfabetoaren moldaketa maiztasunaren arabera antolatuta zegoen, hau da, gehien erabiltzen diren letrak lehendabizi azaltzen ziren. Sistema neketsu hori erabiliz, Baubyk, hitzez hitz, liburu bat diktatzea lortu zuen, Le Scaphandre et le Papillon. Horretan bere autobiografía eta bizipenak jaso zituen. Liburua 1997ko martxoaren 6an kaleratu zen eta arrakasta handia izan zuen. Liburua agertu eta hiru egunetara idazle paristarra zendu zen. Bananduta zegoen eta bi seme-alaba zituen. 2001an David Lodgek Pensées secrètes eleberria argitaratu zuen Jean-Dominique Baubyren kasuan oinarrituta.

## Lanak

* Raoul Lévy, un aventurier du cinéma, Éditions Lattès, 1994.
* Le Scaphandre et le Papillon, Éditions Robert Laffont, 1997.

## Erreferentziak

* ↑ Le Scaphandre et le Papillon

## Kanpo estekak

* Filmaren traillerra.
* Datuak: Q317730
* Multimedia: Jean-Dominique Bauby / Q317730
# Jean-Dominique Senard

Jean-Dominique Senard (Neuilly-sur-Seine, Frantzia, 1953ko martxoaren 7an) automobilaren industria alorreko enpresaburu frantses bat da. 2005ean Michelin pneumatikogintza enpresan sartu zen finantza-zuzendari. 2012ko maiatzaren 11an Michel Rollierri jarraitu zion Michelin enpresaren zuzendaritza exekutiboan. Jean-Dominique Senard Michelin familiarekin ahaidegorik ez duen lehen zuzendari exekutiboa da.

## Biografia
### Hasierako urteak

Senard diplomazialari baten semea da, bere aita Frantziako enbaxadore izan zen Kairon, Hagan eta Erroman. Jean-Dominique Senardek Abondanceko Sainte-Croix des Neiges eskola eta lizeo pribatuan ikasi zuen. Ondoren, zuzenbideko maisutza ikasketak burutu zituen HEC Parisen 1976an.

### Jarduera profesionala

1979ko irailetik 1987ko irailera arte kudeaketa ikuskaria eta finantza-arriskuen kudeaketa-lanen arduraduna izan zen Frantziako Petrolio Konpainian (Total SA taldea).
1987an Saint-Gobain enpresaren diruzaintzako zuzendaritzan sartu zen. 1988ko otsailean alboko zuzendari izendatu zuten eta 1991ko urtarrilean finantza eta diruzaintzako zuzendari izendatu zuten. 1995ean Alemania eta Erdialdeko Europarako ordezkaritza nagusiaren finantza-zuzendari eta Vegla GmbH enpresako (Saint-Gobainen filiala) zuzendaritza-batzordeko kide izendatu zuten.
1996an Pechiney aluminio-enpresan sartu zen finantza-zuzendari. 2001etik 2003ra taldearen aluminio primario sektoreko zuzendaritza hartu zuen. 2003an Pechineyko presidente-zuzendari nagusi eta Pechiney erosi berri zuen Alcan talde kanadarreko batzorde exekutiboko kide izendatu zuten. 2005ean, Pechiney egitura berrian bateratzea ziurtatu ondoren, Alcan taldea utzi zuen.
2005ean Michelineko finantza-zuzendari bihurtu zen. 2007an taldeko kudeatzailekide izendatu zuten. 2011ko maiatzean kudeatzaile buru izendatu zuten eta 2012ko maiatzean taldeko presidente eta kudeatzaile buru, Michel Rollierri jarraituz.
2014ko urrian, Jean-Dominique Senarden agintaldia 4 urtez luzatu zioten.

## Sariak

* Ohorezko Legioaren ofiziala.
* Urteko HEC saria (2012).
* Datuak: Q1684801
* Multimedia: Jean-Dominique Senard / Q1684801
# Jean-Denis Bredin

Jean-Denis Bredin, Jean-Denis Hirsch jaioa (Paris, 1929ko maiatzaren 17a - ibidem 2021eko irailaren 1a) frantziar abokatu eta idazlea izan zen.
Bere aita judu alsaziarra zen eta bere ama Parisko burgesiakoa. Bere eleberri autobiografikoetan bi kulturen artean banatutako haurtzaroa kontatzen du.
Zuzenbidean eta literaturan lizentziatua, zuzenbideko irakasle izan zen hainbat unibertsitatetan, besteak beste Sorbonan. Abokatu ere aritu zen.
Eleberrigile izateaz gain, Frantziako historiako gertakari garrantzitsuetan aditua izan zen eta hainbat biografia idatzi zituen. 1989an Frantses Akademiako kide hautatu zuten.

## Lanak

* La République de Monsieur Pompidou, Fayard, Paris, 1974.
* Les Français au pouvoir, Grasset, Paris, 1977.
* Joseph Caillaux, Hachette, Paris, 1980.
* L’Affaire, Julliard, Paris, 1983, Gobert sari handia 1984, 8. Fondation Pierre-Lafue saria 1984
* Un coupable, Gallimard, Paris, 1985.
* L’Absence, Gallimard, Paris, 1986.
* La Tâche (eleberri laburrak), Gallimard, Paris, 1986.
* Sieyès : la clé de la Révolution française, Librairie générale française, Paris, 1990.
* Un enfant sage (eleberria), Gallimard, Paris, 1990.
* Battements de cœur, Fayard, Paris, 1991.
* Bernard Lazare, de Fallois, Paris, 1992.
* Comédie des apparences, Odile Jacob, Paris, 1994.
* Christian Ranucci, vingt ans après (talde-lana), Gilles Perrault, Héloïse Mathon, Jean-François Le Forsonney eta Daniel Soulez Larivière-rekin, Julliard, Paris, 1995.
* Encore un peu de temps, Gallimard, Paris, 1996.
* Une singulière famille : Jacques Necker, Suzanne Necker et Germaine de Staël, Fayard, Paris, 1999 (nouveau cercle de l'union saria 1999)
* Rien ne va plus, Fayard, Paris, 2000.
* Lettre à Dieu le Fils, Grasset, Paris, 2001.
* Un tribunal au garde-à-vous. Le procès de Pierre Mendès France, 9 mai 1941, Fayard, Paris, 2002.
* Et des amours desquelles nous parlons, Fayard, Paris, 2004.
* On ne meurt qu'une fois, Charlotte Corday, Fayard, 2006.
* Trop bien élevé, autobiographique, Grasset, 2007.
* Ce rendez-vous avec la gloire, Fayard, Paris, 2009.
* L'Infamie. Le procès de Riom, février-avril 1942, Grasset, Paris, 2012.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1230574
* Multimedia: Jean-Denis Bredin / Q1230574
# Jean-Eugène Robert-Houdin

Jean-Eugène Robert-Houdin (Blois, Frantzia, 1805eko abenduaren 7a - Saint-Gervais-la-Forêt, 1871ko ekainaren 13a), frantziar erlojugile, ilusionista eta mago bat izan zen.
Orokorrean ilusionismo modernoaren aintzindaritzat jo ohi da, magia ikuskizunak iraganeko behe klaseko jendearen denborapasa izatetik aretoetara eta goi klaseko ikusleek ikustera pasarazi zituelako. Ikuskizun hauek Parisko antzokietan burutuohi zituen. Bestalde gaur egun aski hedatua eta ezaguna den kapela eta jantzi dotoreko magoaren errola antzezten lehenbizikoa izan zen.
Bere ondorengo belaunaldiko ilusionista eta magoen artean eragin handia izan zuen, horren erakusgarri, Harry Houdini estatubatuar ilusionista eta eskapista ospetsuak zion miresmena zela eta, haren izen artistikoa Jean-Eugène Robert-Houdinen abizenean oinarrituz sortu zuen.
* Datuak: Q379773
* Multimedia: Robert-Houdin / Q379773
# Jean-François-Albert du Pouget de Nadaillac

Jean-François-Albert du Pouget, Nadaillaceko markesa (Londres, 1818ko uztailaren 16a - Cloyes-sur-le-Loir, 1904ko urriaren 1a) frantziar politikari, paleontologo eta antropologoa izan zen.

## Biografia

Antzinako frantziar familia baten kidea, bere lehen urteak zerbitzu publikoetan eman zituen, 1871n eta 1877an, hurrenez hurren, Pirinio Atlantikoetako eta Indre eta Loirako prefeta izanda. Agintaldia amaitzean, bizitza pribatura erretiratu zen eta ikerketa zientifikoan aritu zen, batez ere paleontologiaren eta antropologiaren ildoetan. Arreta berezia jarri zituen amerindiar gaiak ikertzen. Frantziako hegoaldeko kobazuloen esplorazioarekin lotura estua izan zuen, eta interes berezia izan zuen kobazuloen marrazkietan. Zientziaren eta fedearen arteko harremana sakon aztertu zuen, eta katoliko sutsua izan zen. Rougemonteko bere gazteluan hil zen, Cloyes hiritik gertu. Zientzia-elkarteetako kide zen munduko leku askotan, baita Estatu Batuetan ere, eta dozena bat gobernuen kondekorazioak jaso zituen, Ohorezko Legioko zalduna izateaz gain. Frantziako Institutuko korrespontsala ere bazen.

## Lanak

* L’Ancienneté de l’homme, Paris, 1870, A. Franck.
* Les premiers hommes et les temps préhistoriques, Paris, 1881, Masson.
* L’Amérique préhistorique, Paris, 1883, Masson.
* L’Origine et le développement de la vie sur le globe, Paris, 1888, De Soye & Fils.
* Mœurs et monuments des peuples préhistoriques, Paris, 1888, Masson.
* Les premières populations de l’Europe, Paris, 1889, De Soye & Fils.
* L’Homme, Paris, 1892, De Soye & Fils.
* Intelligence et instinct, Paris, 1892, De Soye & Fils.
* La Dépopulation de la France, Paris, 1892, De Soye & Fils.
* L’Évolution du mariage, Paris, 1893, De Soye & Fils.
* Le Préhistorique américain, Louvain, 1893, Polleunis & Ceuterick.
* Les dates préhistoriques, Paris, 1893, De Soye & Fils.
* Le Mashonaland, Paris, 1894, De Soye & Fils.
* La dernière élection municipale à Pompéi, Paris, 1895, De Soye & Fils.
* Foi et science, Paris, 1895, De Soye & Fils.
* L’Évolution et le dogme, Louvain, 1896, Polleunis & Ceuterick.
* Le Crâne de Calaveras, Louvain, 1896, Polleunis & Ceuterick.
* Les Cliff Dwellers, Louvain, 1896, Polleunis & Ceuterick.
* Expéditions polaires, Paris, 1896, De Soye & Fils.
* Colonies françaises et colonies anglaises, Paris, 1897, De Soye & Fils.
* L’Homme et le singe, Louvain, 1898, Polleunis & Ceuterick.
* Le Royaume de Bénin - Massacre d’une mission anglaise, Paris, 1898, De Soye & Fils.
* Les Agglomérations urbaines, Paris, 1898, De Soye & Fils.
* La Chine du XXe siècle, Paris, 1899, De Soye & Fils.
* L'Art préhistorique, Paris, 1900, De Soye & Fils.
* Les trépanations préhistoriques, Louvain, 1900, Polleunis & Ceuterick.
* Les Élections anglaises, Paris, 1900, De Soye & Fils.
* Les Séris, 1901, De Soye & Fils.
* Du Cap au Caire, Paris, 1903, De Soye & Fils.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3172095
* Multimedia: Jean-François-Albert du Pouget de Nadaillac / Q3172095
# Jesenské (Leviceko barrutia)

Jesenské Eslovakiako udalerri bat da, Leviceko barrutian kokatuta. 3,79 km²ko azalera du eta 51 biztanle 2017ko datuen arabera.

## Historia

Idatzizko lehen aipamena 1292. urtekoa da.

## Demografia
### Bilakaera demografikoa

* Biztanleria
* Datu-iturria: Počet obyvateľov SR k 31. 12. 2017

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1050570
# Jesewitz

Jesewitz Alemaniako udalerria da. Saxonia estatuan kokatuta dago, [[Nordsachsen (barrutia)|Nordsachsen]] barrutian. 2014an 3.003 biztanle zituen 52,29 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q16047
* Multimedia: Jesewitz / Q16047
# Jesenské (Rimavská Sobotako barrutia)

Jesenské Eslovakiako udalerri bat da, Rimavská Sobotako barrutian kokatuta. 17,71 km²ko azalera du eta 2242 biztanle 2017ko datuen arabera.

## Historia

Idatzizko lehen aipamena 1274. urtekoa da.

## Demografia
### Bilakaera demografikoa

* Biztanleria
* Datu-iturria: Počet obyvateľov SR k 31. 12. 2017

## Kanpo estekak

* Udalaren webgunea
* Datuak: Q998819
* Multimedia: Jesenské, Rimavská Sobota District / Q998819
# Jesenwang

Jesenwang Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, [[Fürstenfeldbruck (barrutia)|Fürstenfeldbruck]] barrutian. 2014an 1.490 biztanle zituen 15,3 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q262193
* Multimedia: Jesenwang / Q262193
# Jesiel Cardoso Miranda

Jesiel Cardoso Miranda (1994ko martxoaren 5a - ) Brasilgo futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kawasaki Frontale.

## Kanpo loturak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q58821135
# Jesi

Jesi Italiako erdi-ekialdean dagoen Anconako probintziako (Markak eskualdea) udalerria da. 107,7 km²ko eremua du eta 2015eko apirilean 40.178 biztanle zituen.

## Erreferentziak

* ↑ Bilancio demografico Anno 2015 (dati provvisori). Comune: Jesi Demo.istat.it

## Kanpo estekak

* Datuak: Q13144
* Multimedia: Jesi / Q13144
# Jesko von Puttkamer

Jesko Albert Eugen von Puttkamer (Berlin, 1855eko uztailaren 2a - Charlottenburg, 1917ko urtarrilaren 23a) alemaniar kolonialeko buruzagi militarra izan zen, eta bederatzi aldiz Kamerungo gobernadorea:
* 1887ko maiatzaren 13a - 1887ko urriaren 4a
* 1890eko abuztuaren 14a - 1890eko abenduaren 2a
* 1894ko abenduaren 31 - 1895eko martxoaren 27a
* 1895eko maiatzaren 5a - 1895eko urriaren 26a
* 1897ko irailaren 11 - 1898ko urtarrilaren 12a
* 1898ko urriaren 14a - 1900eko urtarrilaren 17a
* 1900eko azaroaren 16a - 1902ko otsailaren 3a
* 1902ko urriaren 2a - 1904ko maiatzaren 9a
* 1905eko urtarrilaren 31a - 1906ko urtarrila.
Kamerungo egoitza-etxe ederra utzi du Buea-n.

## Kanpoko loturak

* Datuak: Q71042
* Multimedia: Jesko von Puttkamer / Q71042