# Carme Aymerich i Barbany

Carme Aymerich i Barbany (Bartzelona, Katalunia, 1915 – ib., 2001eko otsailaren 5a) kataluniar maistra eta pedagogoa izan zen.

## Bizialdia

Gurasoan Josep Aymerich Baron medikua (Caldes d'Estrac 1874- Bartzelona 1952) eta Francesca P. Barbany Sendra, 1925ean hil zena, izan ziren. Kataluniako berrikuntza pedagogikoaren erakunde esanguratsuenetako batzuetako kidea izan zen, oso gaztetan. Alexandre Galik Collek zuzentzen zuten Mutua Escolar Blanquerna eskolan izan zen, hogeiko hamarkadan. Era berean, Carme Aymerichek Kataluniako Generalitateko Eskola Normalean egin zituen ikasketak. Ikastetxe hartan zeuden irakasle bikainen artetik, Aymerichek Artur Martorell eta literaturgintzan sakontzeko zuen sentiberatasuna nabarmentzen zituen. Zentro hark Aymerichen ibilbidean eragin handia izan zuen, eta bere bizitzako azken urteetan eta hil arte, Generalitateko Normaleko Ikasle Ohien Elkartean parte hartu zuen aktiboki. Laster, Carme Aymerich hezkuntza-premia bereziak zituzten ikasleen hezkuntzaz interesatu zen. Kataluniako hezkuntza eta psikologiako beste pertsona garrantzitsu batekin harremanetan jarri zen, Jeroni de Moragas doktorearekin, zeinak zentro propio bat zuzentzen baitzuen gerraosteko urteetan, non lanean jarraitzen baitzen errepublikaren garaian Kataluniako eskoletan hedatuz joan ziren metodoekin, hala nola Decroly eta Montessori metodoekin.
Berrogeita hamarreko hamarkadan, Carme Aymerich eskaut zirkuluetan sartu zen, Neska Gidarien Ermandadean. Beste kide batzuekin Parisera bidaiatu zuten, eta han Guides de France-ko kideak eta “Jours de Vie, Jours de Fête” argitalpena ezagutu zituen, eragin pedagogikoaren iturri handia izan zena. Urtebete geroago, 1959an, Bartzelonako Udaleko oposizioak gainditu zituen, Vallvidrerako “Villa Joana” Eskolan, hezkuntza bereziko eskola batean, aritzeko. Aldi berean, adierazpen ikasketak egiten ari da Europako hainbat herrialdetan (Austria, Ingalaterra, Frantzia...).
Bai eskulturak, bai hezkuntza-premia bereziak zituzten haurrekin aldez aurretik izandako esperientziak, Carme Aymerich-ek pertsonen hezkuntzan adierazpenaren garrantziaren uste sendoa handitu zuten. Uste sendo horri eta pertsonak eta taldeak mobilizatzeko gaitasun handiari esker, Carme Aymerich hezitzaile bikaina izan zen alor horretan, eta eskolako hezkuntzan gutxietsi izan zen. Era guztietako ikastaroak eman zituen maistrentzat, mugimenduari entzun egin zion eta Udako Eskola berrabiarazten lagundu zuen, “Rosa Sensat” Elkarteak dena eta zailtasunak berriro ezartzen baitzituen.
1969an, “Antoni Balmanya” saria jaso zuen “La expresión, medio de desarrollo” lanarekin. Lan hori erreferentzia izan zen urte askoan, eskolako adierazpenaren pedagogiaren panorama migratuan. Ahizpa Mariarekin idatzi zuen, eta harexekin partekatzen zituen idatziak, kezkak eta maisutasunak. Urtebete geroago, “Cedro” izeneko adierazpen-zentro pribatua sortu zuen, erretiroa hartu arte.
Aymerichek Villa Joana zentroan pedagogo terapeutiko eta hezitzaile gisa zuen ospea zela eta, Udalak zentro berri baten buru izateko eskatu zion, Aymerichek sartu zituen ikuspegietatik abiatuta. 1974an sortu zen, Adierazpen eta Psikomotrizitate Eskola. Zentro aitzindaria izan zen, halaber, eskola unean uneko Hezkuntza eta Zientzia Ministerioak baimendu izana urrutiko hezkuntza emateko. Maria Aymerich eta Mireia Bassols sartu ziren proiektuan. Carme Aymerichek zuzendu zuen erretiroa hartu zuen arte, 1985era arte.
Carme Aymerich ere psikiatriaren alorreko adierazpen lanetan nabarmendu zen, eta gaitasun ikaragarria izan zuen era guztietako erakunde eta instituzioekin kolaborazioak ezartzeko. 1991. urtean, Kataluniako Generalitateak Sanduzelaiko Gurutzea eman zion, eta hurrengo urtean, Bartzelonako Udaleko Ehun aretoan omendu zuten.

## Lanak

* L'expressió, mitjà de desenvolupament (Adierazpena, garapenerako bidea) (1967) bere ahizparekin batera Maria Aymerich eta Barbany
* Per un llenguatge expressiu del nen (Haurraren hizkuntza adierazkor baten alde) (1983)
* Signes de la comunicació: gest, verb i grafia (Komunikazioaren keinuak: keinu, hitza eta grafia) (1985)
* L'expressió de la informació: oral, escrita i no verbal (Informazioaren adierazpena: ahozkoa, idatzizkoa eta ez-ahozkoa) (1996)

## Sariak eta aintzatespenak

* 1969an, “Antoni Balmanya” saria “La expresión, medio de desarrollo” lanarekin.
* 1991. urtean, Kataluniako Generalitateak Sanduzelaiko Gurutzea
* 1992an Bartzelonako Udaleko Ehun aretoan omendu zuten.

## Erreferentziak

* ↑ «Carme Aymerich i Barbany | enciclopedia.cat» www.enciclopedia.cat (Noiz kontsultatua: 2024-09-30).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Las mujeres que han hecho una ciudad educadora | Educació | Ajuntament de Barcelona» ajuntament.barcelona.cat (Noiz kontsultatua: 2024-09-30).
* ↑ «esquela de José Aymerich Baró» La Vanguardia: 15. 13 de juliol de 1952.
* ↑ «esquela de Francesca de P. Barbany i Sendra» La Vanguardia: 2. 14 de gener de 1926.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 «Diccionari Biogràfic de Dones - Biografia 1197» dbd.vives.org (Noiz kontsultatua: 2024-09-30).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Carme Aymerich i Barbany» Mujeres y feminismos 2023-03-01 (Noiz kontsultatua: 2024-09-30).

## Bibliografia osagarria

* Azevedo, A., “Carme Aymerich, hezkuntzan adierazpenaren eta komunikazioaren maistra aitzindaria.” Barcelona Educación, 18. zk., 2001eko maiatza. 16-17 orrialdeak.
* Farreny, M. T., Ferrer, V. (1999). “Para una genealogía femenina: Carme Aymerich”, Heras, P.; Vilanou, C. (al cuidado), Pedagogía con voz de mujeres. Bartzelona: UBko Pedagogia Fakultatea.
* Farreny y Terrado, M. T (2000). Carme Aymerich eta adierazpenaren pedagogia: bizitza, ekintza eta pentsamendua. Doktore-tesia, Bartzelonako Unibertsitatea. Didaktika eta Hezkuntza Antolakuntza Saila, (Doktorego programa: Garapen profesionala eta berrikuntza instituzionala, 1993-1995 biurtekoa).
* Farreny, M. T. (2001). Carme Aymerichen kono adierazpenaren pedagogia. Ciudad Real: Ñaque.
* Farreny y Terrado, M. T. (2002). Carme Aymerich: adierazpenaren pedagogia, bizitzaren pedagogia. Bartzelona: Portico.
* Farreny y Terrado, M. T. (2005). “Bizitza bete eta sortzaile baterako hezteko arte zaila” barruan: A.A.V. KAPITULUA: 30 Maistren erretratuak. Bigarren Errepublikatik gaur egunera arte. Bartzelona: Cuadernos de Pedagogía. Zisspraxia.
* Font: http://www.bcn.es/imeb/expressio/esp/carme_aimerich.htm artxibatu . [Kontsulta: 2010/02/27].
* Font: http://www.bcn.es/imeb/expressio/esp/carme_aimerich.htm artxibatu . [Kontsulta: 2010/02/27].

## Kanpo estekak

* Carme Aymerich Arxivaten biografia .
* Carme Aymerich Arxivat . emakumeen hiztegi biografikora
* Carme Aymerich i Barbani XTEC hezkuntza web atarian
* Carme Aymerich i Barbani Catalunyako enziclopedia handian
* Carme Aymerich i Barbani Bartzelonako Udalaren web orrian aipatua
* Datuak: Q16173083