OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jours-lès-Baigneux

Jours-lès-Baigneux Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 102 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Jours-lès-Baigneux udalerrian erroldatutako biztanleak 85 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 48 etxebizitza zeuden, 37 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 44 etxeak ziren eta 4 apartamentuak ziren. 37 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 4 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 26 etxek bost zituzten. 33 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 24 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 11 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jours-lès-Baigneux udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 4 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 4 |
| 0 | 70-74 | 0 |
| 8 | 65-69 | 4 |
| 4 | 60-64 | 8 |
| 0 | 55-59 | 0 |
| 0 | 50-54 | 0 |
| 0 | 45-49 | 4 |
| 12 | 40-44 | 4 |
| 0 | 35-39 | 0 |
| 0 | 30-34 | 0 |
| 4 | 25-29 | 8 |
| 0 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 0 |
| 4 | 10-14 | 4 |
| 8 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 8 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 45 ziren, horien artean 33 aktiboak ziren eta 12 inaktiboak ziren. 33 pertsona aktiboetatik 30 lanean zeuden (16 gizon eta 14 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 12 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 3 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an herrian zegoen saltoki bakarra ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa batena zen.
2000. urtean Jours-lès-Baigneux udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.673 hektarea erabiltzen.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009
* ↑ Exploitations agricoles

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q221867
* Multimedia: Jours-lès-Baigneux / Q221867
# Joutsijärvi

    Artikulu hau Kemijärviko herrixkari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Joutsijärvi (argipena)».
Joutsijärvi Finlandiako Kemijärvi udalerrian dagoen herrixka bat da. Ekialdean aurkitzen Joutsijärvi aintziraren alboan eta Salla udalerriko mugatik pare bat kilometrora. Laponiako eta Neguko Gerretako aztarna ugari dago herrixkan, bertako museoan aurkitzen diren jantzi eta armez gain.

## Ikus, gainera

| Joutsijärvi aintzira | Kemijärvi | Kemijärviko herrixkak | Salla |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11867298
# Joutsijärvi aintzira

Joutsijärvi aintzira Finlandiako Kemijärvi udalerriko Joutsijärvi herrixkako aintzira bat da, Kemijärvi eta Kummunjärvi aintziretatik eta Salla udalerritik hurbil. Kemijärvi aintziraren bihotzetik ateratzen diren aintzira txikitxoetako bat dugu hau, bizilagun dituen aintzirekin batera. Arrainen oparotasunagatik eta ur gardenengatik da ezaguna; izan ere, arrantzaren paradisua da eta hala nola, izokin eta perka antzeko arrain-mota ugari aurkitu daiteke bertan. Aintzara Salla udalerriko mendixketatik sortzen den Käsmänjoki ibaiak betetzen du.
Inguruko landaredia basoen Lappi lurraldean aurkitzen diren landare ohikoak da; hala nola, azaleak, azeri-mahatsak eta urki zilarkarak.
Faunari dagokionez, igarabak edo urtxakurrak dira nagusi bertako uretan eta lehen aipaturiko izokin eta perka antzeko arrainez elikatzen dira. Altzeak, elur-oreinak eta hartz arreak dira inguruetan agertu daitezkeen ugaztun handi eta esanguratsuenak. Hegaztiei dagokienez, eskinoso abeslariak eta zapelatzak dira nagusi.
Ez du uharterik.

## Ikus, gainera

| Joutsijärvi herrixka Käsmänjoki ibaia | Kemijärvi Kemijärvi aintzira | Kummunjärvi aintzira Salla |

## Erreferentziak

* ↑ Pyhä-Luoston kansallispuisto

## Kanpo estekak

* Datuak: Q24331044
# Joan Manuel Gisbert

Joan Manuel Gisbert (Bartzelona, 1949ko urriaren 16a) idazle kataluniarra da. Bereziki ezaguna haur literaturaren alorrean da. Haur eta Gazte Literaturaren Sari Nazionala eskuratu zuen 1985ean.

## Biografia

Gaztetatik izan zuen musikarako, antzerkirako eta literaturarako zaletasuna. Gaztetan hil zitzaion aita, eta gazterik hasi behar izan zuen lanean familiari laguntzeko. Horrek zenbait argitaletxerekin lanean jarduteko aukera eman zion, eta horrela hasi zen liburugintzaren mundua ezagutzen.
Parisera alde egin zuen ikastera, eta handik Bartzelonara itzuli zenean argitaratu zuen lehenengo liburua, Escenarios fantásticos (1979, Gertaleku fantastikoak), izenburuak iragartzen duen bezala bere ikuskizun fantastikoak biltzen dituena. Hurrengo urtean Lazarillo saria irabazi zuen El misterio de la isla de Tókland (1982, Tókland uharteko misterioa) obrarekin, eta hari esker lortu zuen Gisbertek Espainiako haur-literaturako joera fantastikoaren aitzindari-ospea; kritikak Tolkien eta C. S. Lewisekin alderatu zuen. Hurrengo lan garrantzitsuak Leyendas del planeta Thamyris (1982, Thamyris planetako elezaharrak) eta El museo de los sueños (1984, Ametsen museoa) izan ziren, eta Haur eta Gazte Literaturako Sari Nazionala eskuratu zuen haiei esker 1985ean. Gisbertek oso obra originalak osatu ditu, eta abentura bitxiak eta misteriotsuak idatzi ditu eguneroko bizitzatik abiatuta. Aipagarriak ditu orobat: El mago de Esmirna (1969, Esmirnako aztia); El Arquitecto y el Emperador de Arabia (1988, Arkitektoa eta Arabiako enperadorea); El talismán del Adriático (1988, Adriatikoko bitxia); Misterio de la Mujer Autómata (1991, Emakume automataren misterioa); Los armarios negros (1996, Armairu beltzak). Literaturaren alorrean egindako lanaz gainera, Joan Manuel Gisbertek irudimenaren garapenari buruzko eskolak ematen ditu, argitaletxe bateko aholkularia da eta hainbat jardunalditan parte hartu du.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Joan Manuel Gisberten web-orria

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q2843592
* Multimedia: Joan Manuel Gisbert / Q2843592
# Joan Manuel Serrat

Joan Manuel Serrat i Teresa (Bartzelona, Katalunia, 1943ko abenduaren 27a) egile abeslaria da, disko ugariren egilea.
Mundu mailan ezaguna, halan gaztelaniaz nola katalunieraz egin izan ditu abestiak. Hauen arteko entzunenetarikoa "Mediterráneo" da, 1971an argitaratutakoa.

## Biografia

Poble-sec auzo bartzelonarrean jaio zen, CNTn afiliatutako aita anarkista zuela. Ingenieritzaren ikasketak burutu zituen, nekazaritzaren adarrean.
1975ean erbesteratu behar izan zen, Mexikora joanez, Francoren diktadurarekin izandako arazoengatik.
Hainbat disko, kontzertu eta elkarlan egin izan ditu bizitzan zehar, arrakasta handiz, sari ugari jasoz.
2005ean maskuriako minbizia diagnostikatu zioten, baina ordutik eboluzio ona izan du.

## Diskoak
### Bereak

* Ara que tinc vint anys (Edigsa,1965)
* Cançons tradicionals (Edigsa, 1967)
* Com ho fa el vent (Edigsa, 1968)
* La paloma (Zafiro/Novola, 1969)
* Dedicado a Antonio Machado, poeta (Zafiro/Novola, 1969)
* Serrat 4 (Edigsa, 1970)
* Mi niñez (Zafiro/Novola, 1970)
* Mediterráneo (Zafiro/Novola, 1971)
* Miguel Hernández (Zafiro/Novola, 1972)
* Per al meu amic (Edigsa, 1973)
* Canción infantil para despertar a una paloma morena de tres primaveras (Zafiro/Novola, 1974)
* ...Para piel de manzana (Ariola, 1975)
* Res no és mesquí (Edigsa, 1977)
* 1978 (Ariola, 1978)
* Tal com raja (Ariola, 1980)
* En tránsito (Ariola, 1981)
* Cada loco con su tema (Ariola, 1983)
* Fa vint anys que tinc vint anys (Ariola, 1984)
* En directo (Ariola, 1984)
* El sur también existe (Ariola, 1985)
* Sinceramente teu (Maria Bethania, Raimundo Fagner, Gal Costa, Caetano Veloso eta Toquinhorekin batera) (Ariola, 1986)
* Bienaventurados (Ariola, 1987)
* Material sensible (Ariola, 1989)
* Utopía (Ariola, 1992)
* Nadie es perfecto (Ariola, 1994)
* Banda sonora d'un temps d'un país (Ariola, 1996)
* El gusto es nuestro (Ana Belen, Miguel Rios eta Victor Manuelekin batera) (Ariola, 1996)
* Liliana, Historia de Babar y Viaje a la luna eta Liliana, Història de Babar i Viatge a la lluna (narrazioak eta musika, Audivis Ibérica, 1997)
* Sombras de la China (Ariola, 1998)
* Cansiones (Ariola, 2000)
* Versos en la boca (BMG, 2002)
* Serrat sinfónico (BMG, 2003)
* Mô (BMG, 2006)

### Omenezkoak

* Serrat, eres único (BMG Ariola, 1995)
* Maldito Serrat (Ignacio Copani, 2001)
* ...antes que lleguen los perros (Ricardo León, 2003)
* levementeodioso ...A: SERRAT (Ricardo León, 2004)
* Serrat, eres único (2. zatia) (BMG Ariola, 2005)
* Cuba le canta a Serrat (Discmedi, 2005)
* Per al meu amic Serrat (Discmedi, 2006)

## Serrateko parkea

Nafarroa Garaiaren Viana herrian abeslariaren omenez parke bati bere izena eman diote, Serrateko lorategiak alegia. Abeslari katalanari Hiriko Seme Kutunaren titulua eman ondoren, 2014an, izen hori eman zioten. Serrat txikitatik dago Vianarekin lotuta; han etxebizitza bat du, sarritan bisitatzen du, eta, sarritan ere, ekimen desberdinen aldeko kontzertuetan parte hartu du. Lorategian monolito batek efemeride hau gogorarazten du.

## Ikus, gainera

* Nova Canço

## Kanpo loturak

* (Gaztelaniaz) Joan Manuel Serraten webgune ofiziala
* Datuak: Q312753
* Multimedia: Joan Manuel Serrat / Q312753
# Joan Maragall

Joan Maragall i Gorina (Bartzelona, 1860ko urriaren 10a - Bartzelona, 1911ko abenduaren 20a) olerkari kataluniarra izan zen. Pasqual Maragall politikariaren aitona zen. La vaca cega (1895) haren olerki ezagunenetakoa da.

## Bizitza

Ehungintzan aritzen zen familia batean jaio zen. Zuzenbide ikasketak amaitu ondoren hasi zen idazten. Lan gehiena katalanez egin zuen, gaztelaniaz ere zerbait idatzi bazuen ere. Haren idazkeraren ezaugarriak gauzen aurrean duen ikuspegi irekia, sentsualtasuna, eta ukitu erlijiozko eta kosmikoa dira. Goetheren itzultzaile ere izan zen. Lan azpimarragarrienak hauek izan zituen: Notes autobiogràfiques (1885-86), L'oda infinita (1888), Poesies (1895), Visions i Cants (1900), Les disperses (1904), Enllà (1906), Seqüències (1911).

## Ikus, gainera

* Katalunierazko literatura
* Renaixença

## Kanpo loturak

* Lletra webgunean Joan Maragallez

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q562402
* Multimedia: Joan Maragall / Q562402
# Joan Maria Muzeyi

San Joan Maria Muzeyi (swahiliz: Yohane Maria Muzei; Kisomberwa – Mengo, 1887ko urtarrilaren 27a) katolizismora konbertitu zen ugandarra izan zen, Ugandako martirietako bat.

## Bizitza

Kisomberwan jaio zen 1852 eta 1857 artean. Aita Bunyaga zuen izena eta mbogo leinukoa zen, eta ama Kabejja Mukaatunzi Namalawo, nkima leinukoa. Ia ehun anai-arreba zituen aita poligamoa baitzen. Jaiotzez Musoke izena jarri zioten, baina bere zuhurtziagatik, epai-heldutasunagatik eta zaharragoa iruditzeagatik, adiskideen artean Muzeyi bigarren izena lortu zuen, swahiliz agurea esan nahi duena.
Bigomba funtzionarioak Mutesa I.a erregearen zerbitzura jarri zuen. Erregea hil ondoren, jauregiko zerbitzua uztea aukeratu zuen.
Aparteko debozio eta ezagutza zuen hainbat gaixotasunen sendagai tradizionalei buruz. Gaixo asko tratatu eta zaintzen zituen.
Lehenik eta behin, islama aldarrikatu zuen Jamari izenarekin, gero protestante egin eta azkenean katoliko bihurtu zen misiolari katolikoen etorreran. 1885eko azaroaren 1ean bataiatu zuen Mapeera apaizak.
1887ko urtarrilaren 27an, atxilotu, burua moztu eta gorpua Mengo eta Namirembe muinoen artean bota zuten. Bugandako martirien artean hil zuten azkena izan zen.

## Kanonizazioa

1920an, Benedikto XV.a aita santuak dohatsu bilakatu zuen eta 1964ko urriaren 18an Paulo VI.a aita santuak kanonizatu zuen. Ugandako martirien jaieguna ekainaren 3an ospatzen da eta Joan Maria Muzeyi eguna urtarrilaren 27an. Medikuen, erizainen, ospitaleen eta ikasleen zaindaritzat hartzen da.

## Erreferentziak

* ↑ 66. Santutegiko izen ohikoenak. Gasteiz: Euskaltzaindia (Noiz kontsultatua: 2023-09-08).
* 1 2 3 4 5 (Ingelesez) «St. John Mary Kiwanuka Muzeeyi» Kampala Archdiocese (Noiz kontsultatua: 2023-09-08).
* 1 2 3 (Ingelesez) «St. Jean-Marie Muzeyi» Uganda Martyrs Shrine (Noiz kontsultatua: 2023-09-08).
* ↑ (Ingelesez) «Saint John Maria Muzeyi» Catholic Saints (Noiz kontsultatua: 2023-09-08).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q13125269
# Joan Maria Vianney

Joan Maria Vianney (jaiotza izena: Jean-Marie Baptiste Vianney; Dardilly, Lyon, 1786ko maiatzaren 8a - Ars, 1859ko abuztuaren 4a), izengoitiz Arsko erretorea deitua, frantziar apaiz katolikoa izan zen. Arsko erretorea izan zen 41 urtez, 1817tik hil zen arte, eta santutzat hartzen zuten haren molde aszetak zirela eta. 1925ean egin zuen santu Pio XI.ak. 2009an, munduko apaiz guztien zaindari izendatu zuen Benedikto XVI.ak. Dotrina bat idatzi zuen (Luis Villasantek euskaratua). Jaieguna abuztuaren 4an ospatzen da.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Ikus, gainera

* German Aldama
* Datuak: Q243816
* Multimedia: Jean-Marie Vianney / Q243816
# Joan Maiorga

Joan Maiorga (Donibane Garazi, Nafarroako Erresuma, 1533 – Tazacorte, Ozeano Atlantikoa, 1570eko uztailaren 15a), Iparraldeko nafar jesuita eta margolaria izan zen.
Gaztea zela, Zaragozara joan zen, non senideak zituen. Bertan margotzeari ekin eta nahiko ezagun bilakatu zen. 1568an Jesusen Lagundian sartu eta, oraindik ikaslea zela, Valentzian Inácio de Azevedok antolaturiko Brasilerako espedizioarekin bat egin zuen.
1570eko uztailaren 15ean, Santiago itsasontzia Tazacorte parean zegoela, Jacques de Sores normandiar kortsarioak abordatu zuen; bertan zeuden 40 misiolari jesuitak harrapatu, lepoa moztu eta itsasora bota zituzten denak. Tartean Eztebe Zudairikoa zegoen. Kortsarioek Maiorga zauritu eta kareletik bota zuten. Itota hil omen zen. 1854an Eliza Katoliko Erromatarrak 40 jesuitak dohatsu aitortu zituen.
Berria jakin zenean, Zaragozan eta Madeiran zituen margolanak erlikiatzat jo zituzten. Omen handiko santua da Donibane Garazin. Haren eguna uztailaren 15ean ospatzen da.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2012-01-9 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ «San Juan de Mayorga» Auñamendi Eusko Entziklopedia. http://www.euskomedia.org/aunamendi/93725.
* Datuak: Q9016129
# Julian Arteaga

Julian Arteaga Saenz (1850, Arbeitza, Allin – 1921eko urtarrilaren 4a, Iruñea) nafar arkitekto bat izan zen. Bere lanbidea nagusiki Iruñean burutu zuen.
Madrilgo Arkitektura Eskolan Arkitektura ikasketak burutu eta amaitu ondoren Tuteran bizitzen egon zen, 1988. urterarte bertako udal arkitekto karguan jardunez, urte horretatik aurrera Iruñean postu berdinean aritu zen. Bestalde, hiriko Arte eta Lanbideen Eskolan irakasle ere aritu zen.
Nafar hiriburuan hainbat proiektu garrantzitsu eta eraikin nabarmenen egilea izan zen, esate baterako Lehen Zabalgunearen (1889) eta Bigarren Zabalgunearen (1909) aurreproiektuak, Sarasate pasealekuan dagoen atari modernista duen eraikina (1908), Justizia Jauregia (1892, gaur egungo Nafarroako Parlamentuaren egoitza edo eraikina) eta Frantzisko Deuna Ikastetxe Publikoa (1902).

## Kanpo estekak

* Julian Arteaga Sanz. Nafarroako Entziklopedia Handia (Gaztelaniaz)
* Datuak: Q25476178
* Multimedia: Julián Arteaga Sáenz / Q25476178
# Julian Aristiqui

Julian Aristiqui (2000ko martxoaren 28a, Buenos Aires) Argentinako kazetari, ikerlari, enpresaburu eta abiazio aditua da.

## Ibilbidea

Aristiqui analista da, eta artikuluak argitaratu ditu egunkari eta aldizkarietan, hala nola, El País egunkari espainiarrean, non aldizka idazten duen CNN, eta Argentinako Clarín eta Infobae egunkarietan. Analista lanarekin batera, kazetari gisa ere nabarmendu zen abiazio arloan. Hainbat argitalpen espezializatutan lagundu du, abiazio teknologia berriak, abiazio politika eta industriaren joerak bezalako gaiak landuz. Bere artikuluak analisi sakonagatik eta kontzeptu konplexuak modu eskuragarrian komunikatzeko gaitasunagatik aintzatetsi dira. Era berean, pertsona eleanitza da, gaztelania, ingelesa, portugesa, poloniera eta italiera menperatzen dituena.
Gaur egun, Revista FM 28ko zuzendari exekutiboa, industria aeronautikoari eta aeroespazialari eskainitako eta Buenos Airesen egoitza duen aldizkaria. Macro Bankeko bazkide zuzena ere bada.

## Kanpo estekak

* Julian Aristiquien Twitterra
* Datuak: Q119411346
# Julian Azkarate

    Artikulu hau aktoreari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Azkarate».
Julian Azkarate (New York, Estatu Batuak, 1977 ), Estatu Batuetan jaiotako aktore argentinarra eta telebista-aurkezlea da. Aita euskalduna du.

## Lanak
### Iragarkietan

* Renault Clio
* Aguila Amstel
* Euro Sports
* Metro de Madrid

### Telebistan

* Vaya Semanita (ETB 2, bigarren denboraldia - gaur egun)
* El diván de Julián (ETB 2, 2004 – 2005)

### Zinean

* Cesar y Zain, dokumentala.
* Di que sí.
* Somos (2002).
* El cazador oculto, E.C.O. (2017) .
* Abel (2013).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12261131
# Julian Barnes

Julian Barnes (Leicester, Ingalaterra, 1946ko urtarrilaren 19a) idazle ingelesa da.

## Biografia

Oxfordeko Unibertsitateko Magdalen Collegen ikasi zuen. Lexikografo jardun zuen Oxford English Dictionary hiztegian. New Stateman, Sunday Times, The Observer eta New Yorker egunkarietan lan egin du berriemaile eta zutabe-idazle gisa.
1980an, lehen eleberria argitaratu zuen, "Metrolandia", eta Somerset Maugham saria irabazi zuen. 1982an, "Elkar ezagutu aurretik" argitaratu zuen, eta 1984an, "Flauberten loroa". Eleberri horrek ospe handia eman zion, eta oso harrera ona izan zuen Frantzian. Ingeles batek idatzi eta Medici sari ospetsua irabazi zuen lehen liburua izan zen (1986).
Zenbait polizia-nobela ere idatzi ditu Dan Kavanagh izengoitiaz. Inondik ere, Barnesen obrarik ospetsuena ipuin-bilduma bat da, guztiz originala, "Munduaren historia bat hamar kapitulu eta erdian" (1989). Beste liburu aipagarri batzuk ere idatzi ditu, hala nola "Eguzkiari begira" (1988), "Gaiaz hizketan" (1991), "Arantzurdea" (1992), "Maitasuna eta abar" (2000), "Londresko gutunak" (1995), "Ingalaterra, Ingalaterra" (1999), "Arthur eta George" (2005), "Bukaera baten zentzua" (2011), "Denboraren zarata" (2016), "Istorio bakarra" (2018) eta "Elizabeth Finch" (2022).

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Julian Barnesen web-orria
* Euskarari ekarriak, Julian Barnes
* Datuak: Q295431
* Multimedia: Julian Barnes / Q295431
# Julian Apraiz

Julian Apraiz izan daiteke:
* Julian Apraiz Saenz de Elburgo (1848-1910), irakaslea.
* Julian Apraiz Arias (1876-1962), arkitektoa.
# Julian Apraiz Arias

    Artikulu hau arkitektoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Julian Apraiz».
Julian Apraiz Arias (Gasteiz, Araba, 1876 - ibidem, 1962ko maiatzaren 9a) arkitekto arabarra izan zen. Julian Apraiz Saenz de Elburgo idazle eta irakaslearen semea zen.
Haren lanik garrantzitsuenak: Bilboko Banco de España, Burgosko katedralaren zaharberritzea, San Vicente eta San Migel Gasteizko elizen berrikuntzak, etab.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q12261130
* Multimedia: Julián Apraiz Arias / Q12261130
# Julian Apraiz Saenz de Elburgo

    Artikulu hau irakasleari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Julian Apraiz».
Julian Apraiz Saenz de Elburgo (Gasteiz, 1848-Madril, 1910eko maiatzaren 20a) Gasteizko Unibertsitate Askeko katedraduna eta Miguel de Cervantesi buruzko aditua izan zen. Julian Apraiz Arias gasteiztar arkitektoaren aita zen.
Madrilgo San Isidro Institutuan literatura irakaslea eta Gasteizko Bigarren Hezkuntzako Institutuko zuzendaria ere izan zen. Zuzenbide eta Filosofia doktoretzak zituen.
28 urterekin Espainiako ikaskuntza helenistikoen historiaren apunteak (1876), Fabularen Historia eta Fabulista Nabarmenen Historia eta Cervantismoa Espainian argitaratu zituen. 33 urterekin, Cervantes Euskaltzalea, hots, bere ustezko antibizkaitarrismoari uko egiten zion Cervantes (1881). 37 urterekin Bilboko Bigarren Hezkuntzako Bizkaitar Institutuko zuzendaria izendatua izan zen. Bere lana oso zabala da, hainbat aldizkaritan sakabanatua dagoelarik: Euskal-Erria, Ateneo, Aldizkari Garaikidea eta Revista de las Provincias Euskaras (Euskal Probintzietako Aldizkaria). Bere liburuen artean honakoak nabarmendu daitezke: Artikulu eta hitzaldien bilduma (2.bild., 1889), Arabako dolmenei buruzko hitzaldia (1905).
1910eko maiatzaren 20ean 62 urte zituela Madrilen zendu zen.

## Kanpo estekak

* Julian Apraiz Saenz de Elburgoren biografía laburra. Auñamendi Entziklopedia. Euskomedia.org (Ingelesez)
* Datuak: Q20492493
* Multimedia: Julián Apraiz Sáenz del Burgo / Q20492493
# Julian Barandiaran Kortazar

Julian Barandiaran Kortazar (Eskoriatza, Gipuzkoa, 1904ko martxoaren 9a - 1967ko abenduaren 13a) apaiza, idazlea, musikaria eta organista izan zen. Izengoiti hauek erabili zituen: Aita Emiliano, Olagoiti, Zapal.
Julian Barandiaranen lan batzuk: Andra Mari Euskalerriko mendietan, Andra Mari Gaztediaren eskuetan, Psallite Sapienter (kantu gregorianoko metodoa), Euskal-Meza eta Arrateko A. Sortzez garbiaren Kondaira ta bederatziurren laburra. Euskaltzaina izan zen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011-12-27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Barandiaran Kortazar, Julian, Lur Hiztegi Entziklopedikoa, euskara.euskadi.eus

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) «Julian Barandiaran Kortazar» Auñamendi Eusko Entziklopedia.
* Datuak: Q12261132