# Elvira Roca Barea

María Elvira Roca Barea (El Borge, Malaga, 1966) malagar filologoa, irakaslea, idazlea eta saiakeragilea da.

## Biografia

Malagako Axarkia eskualdeko El Borge izeneko herri txikian jaio zen, eta Malagako Unibertsitatean lizentziatu zen, 1989an. Haren lizentziatura-memoria Plinio Gaztearen Gutunetan Diskurtsoaren estetika izenburupean argitaratu zen. Doktoretza-ikastaroak egin zituen Malagako Unibertsitatean, Antonio Alberte Gonzálezen zuzendaritzapean, eta Tourseko (Frantzia) François-Rabelais Unibertsitatean, frantsesezko, erretorikako eta paleografiako hizkuntzari eta literaturari buruz. Erdi Aroko literaturan doktoretza egiteko balio izan zion, eta epaimahaiaren aho batezko cum laude lortu zuen 1995ean, «Edición crítica y estudio del arte predicatorio ad canis» tesiarekin. 1999an, filologia hispanikoan lizentziatu zen.

## Lan ibilbidea
### Irakasle

Espainiako literatura- eta hizkuntza-irakasle hasi zen lanean bigarren hezkuntzako institutu batean.
Ikerketa Zientifikoen Kontseilu Nagusian (CSIC) lan egin zuen eta eskolak eman zkituen Harvardeko Unibertsitatean.

### Idazle

Halaber, hizlaria da, artikulugilea El Mundo edo El País egunkarietan eta idazlea. Era berean, filologia, literatura eta historiari buruzko artikuluak argitaratu ditu aldizkari espezializatuetan, hala nola Anuario de estudios medievales/ Erdi Aroko Ikasketen Urtekaria, Helmantica: revista de filología clásica y hebrea/ Helmatika: filologia klasiko eta hebrearra-ren aldizkaria edo Revista de Filología Española/ Espainiako Filologiaren Aldizkaria.
2016. urtean Imperiofobia y leyenda negra: Roma, Rusia, Estados Unidos y el Imperio Español lana argitaratu zuen. Nolabaiteko arrakasta komertziala izan zuen lan horrek (150 000 ale baino gehiago saldu ziren 2022an), hedabideetan eta akademian eragina izan zuen, eta kritikak eragin zituen, ustez nahasteagatik eta aipuak gaizki erabiltzeagatik, eta testuinguru historikoa manipulatu eta faltsutzeagatik. Haren egileak salaketa horien kontra, bere lana defendatu egin zuen El Mundo-ko artikulu batean. Mundu akademikoko beste izen batzuek positibotzat jo zuten lana, besteak beste, Fernando García de Cortázar, Agustín García Simón, Manuel Lucena Giraldo, Mario Vargas Llosa eta Miguel Martínez.
2018an Andaluziako Domina jaso zuen.
2022an adierazi zuen Katalunia independizatzea onuragarria zela Espainiarentzat.

## Imperiofobia y leyenda negra: Roma, Rusia, Estados Unidos y el Imperio español

Ediciones Siruelak 2016an lehen aldiz argitaratutako saiakera historikoa da. Bi urte geroago, 25 ediziok lana azken hamarkadako saiakera salduena zen. Idatziaren bidez, inperioen eraikitzaileek ospe txarrari buruz egindako diskurtsoa eraiki nahi da, aldi historiko luze batean ezaugarri komunak orokortuz. Hispanofobiari buruzko atalean, lanak aldezten du Espainiako Inperioak, britainiarrak, alemanak eta belgikarrak ez bezala, barneratze- eta mestizaje-politika izan zuela, ez baztertze-politika, eta zera azpimarratzen du, Espainiaren arazoa, espainiarra odolzaleena izan zela barneratzea izan dela. Eguneroko prentsan harrera ona izan du, ia bostehun orrialde ditu, hamasei kapitulu, 716 orrialde oinean eta hamalau lan desberdinen bibliografia.

### Aldeko kritikak

Liburuak kritika onak eta txarrak jaso ditu. Lehenengoetatik, historialariak, Historiako katedradunak eta Historiako Errege Akademiako presidenteak, Carmen Iglesias Canok, bere Imperiofobia y leyenda negra liburuaren alde egin zuen:
   Norbaitek oraindik irakurri ez badu, bizirik gomendatzen dut. Oso ondo idatzitako liburua da, erraz idatzia, dokumentazio zehatza eta erabat zorrotza duena..."".
Literaturako Nobel Saridun Mario Vargas Llosaren iritziz, María Elvira Roca Barearen liburua entretenigarria da eta, aldi berean, erudizio zorrotza erakusten du. Eta «sakona, polemikoa» dela esan zuen, eta, azkenik, «aspaldi ez zuela irakurtzen hain liburu atsegin eta bizigarria». Fernando García de Cortázar historialariak —Deustuko Unibertsitateko Historia Garaikideko katedradunak, Vocento Fundazioaren zuzendariak eta 2008ko Historiako Sari Nazionalaren zuzendariak— uste du Elvira Rocaren obrarekin berriro jabetzen garela
   «Espainiako historia osoa zenbateraino zegoen desitxuratuta, eta zenbateraino manipulatu zen zibilizazioari ikuspegi erabat negatibo eta kontrajarria emateko».
Agustin García Simón historialari eta idazleak aparteko jotzen du idatzia, ezeztatzeko gaitasuna nabarmenduz. Nabarmentzekoa da Inperioaren kontzeptua, Estatuarenarekin kontrajarrita, eta zenbait tokitan porrot egiten duen erreakzioa, aurreiritzi arrazista edo legenda beltza bihurtu arte. Uste du liburua ezinbestekoa dela aurreiritzi urratzaileekin hartutako gaiak ulertzeko.
Manuel Lucena Giraldo historialaria eta Historia de América doktoregoa da, eta Karibeko eta Mundu Atlantikoko Azterketa Konparatuetan espezializatutako CSICeko ikertzailea da. Bere ustez, Elvira Rocak datu eta argudio alternatiboak ematen ditu, eta, horien bidez, Espainiako historiaren kontakizun negatiboari tarte ugari ireki zaizkio, eta ondorioztatu da legenda beltza espainiar konplexuen eta autohumillazioaren ondorioz hazten dela.

## Aurkako kritikak

Lanak kontrako kritikak ere jaso ditu. Miguel Martínez historialariak, Chicagoko Unibertsitateko irakasleak, CTXT aldizkariaren 2017. urteko abenduko artikulu batean uste du Roca Barearen liburuak «egia asko» eta «oso ondo dokumentatuta» dagoela. Gaineratu duenez,
   «Roca Bareak Espainiako Inkisizioari, Amerikako administrazio inperialari edo Aro Modernoko Europako potentzien arteko propaganda-gerrei buruz egindako zehaztapenek adostasun handia dute historialarien artean». Hala ere, uko egiten dio Roca Bareak, bere iritziz, inperioak «biktima» gisa agertzeari, erasotzaile agertu beharrean. Argudiatzen du, historialariak ados egon arren, «zehaztasun falta eta akats gehiegi» eta joera ideologiko nabarmena ere baduela. Martinezek dio Rocak ez dituela aipatzen Espainiako Inperioari buruz duen ikuspegiaren kontrakoa, erakunde tolerantea eta gatazkarik gabearen aurkakoa, esaterako.
Bestalde, José Luis Villacañas Madrilgo Unibertsitate Konplutentseko Filosofiako katedradunak Imperiofilia y el populismo nacional-católico (Lengua de Trapo, 2019) saiakera argitaratu zuen Imperiofobiaren ezeztapen gisa. Testu hura, Villacañasek 2019ko ekainean El País egunkariari egindako adierazpenen arabera,
   «kaltegarria eta arriskutsua» litzateke, zehaztasun intelektualik gabea, «ikerketa historiko eta akademikoaren parametroetatik» kanpokoa eta «populismo intelektual atzerakoia» duena. Villacañas-en iritziz, Barearen lanak duen azpiko interesa honako hau izango litzateke: katolizismoaren (Bareak «Espainiarekin» identifikatu zuen) eta protestantismoaren (Bareak horri buruzko ikuspegi anglofoboa, germanofoboa eta neerlandotoa hartu zuen, historiari buruz; ez, ordea, Hispaniako mito berritua) arteko borroka.
Richard L. Kaganen iritziz, Roca Barearen obran 1898. urtearen ondoren hispanofobiaren iraupenaren azalpena «batere gustura ez» dago, eta, horrez gain, Bareak frankismoaren ondorengo garaian hispanofobiari emandako garrantziaren neurriz gaineko aipamena egin zuen.
2019ko abenduaren 20an, Patricia R. Blancok artikulu bat argitaratu zuen El País egunkari espainiarrean, eta bertan zerrendatu zituen desitxuratzeak, aipamen okerrak, zifra faltsuak eta Imperiofobian zehar nahita egindako omisioak. Horietako batzuk lehenago Edgar Straehle-k batu zituen, eta María Elvira Roca Barea bere egunkarian behin eta berriz agertu zen. Handik egun gutxira, ehun pertsona ospetsuk manifestu bat sinatu zuten Elvira Rocaren alde. Autoreak, El Mundo egunkariko artikulu batean, Patricia R. Blancoren akusazioei erantzun zien. .
Liburua irakurri ondoren, José Luis López-Linares zuzendariak España, La primera globalización (2021) dokumentala egitea erabaki zuen. Elvira Rocak hartu zuen parte dokumentalean.
Era berean, egilearen historian espezializatutako prestakuntza falta nabarmendu da, eta hori lanaren zorroztasun historiografiko ezan islatzen da..

## Lanak

* José Juan Berbel Rodríguez, ed. (1996). Teatro y predicación: la predicación como espectáculo en el bajo medievo y el Renacimiento. ISBN 84-8108-115-9.
* Edición crítica y estudio del arte predicatoria ad noticiam artis predicandi. Universidad de Málaga. 1997. ISBN 978-84-749-6499-8.
* El caballero de la piel de tigre, de Shota Rustaveli (Elvira Roca, trad.). Universidad de Málaga. 2003. ISBN 978-84-749-6994-8.
* Tratado militar de Frontino. Humanismo y caballería en el cuatrocientos castellano. Traducción del siglo XV, de Sexto Julio Frontino. CSIC. 2010. p. 488. ISBN 978-84-000-9263-4.
* Imperiofobia y leyenda negra: Roma, Rusia, Estados Unidos y el Imperio español. Ediciones Siruela. 2016. p. 363. ISBN 978-84-168-5423-3.
* 6 relatos ejemplares 6. Ediciones Siruela. 2018. ISBN 978-84-173-0886-5.
* Fracasología. España y sus elites: de los afrancesados a nuestros días. Madrid: Espasa. 2019. ISBN 9788467057010.

### Egilekide gisa

* Albaladejo, Tomás; Roca Barea, María Elvira (1998). «La influencia de Cicerón y Quintiliano en las ideas sobre el estilo en las cartas de Plinio el Joven». En Tomás Albaladejo, José Antonio Caballero López, Emilio del Río Sanz, ed. Quintiliano, historia y actualidad de la retórica 2. Minerva. ISBN 84-893-6239-4.
* Alberte González, Antonio; Roca Barea, María Elvira (1998). Antonio Ruiz Castellanos, Antonia Víñez Sánchez, Juan Sáez Durán, ed. El estudio de las artes predicatorias status quaestionis. ISBN 84-778-6295-8.
* Alberte González, Antonio; Roca Barea, María Elvira (1999). Matilde Conde Salazar, Antonio Espigares Pinilla, María José López de Ayala y Genovés, María Felisa del Barrio Vega, Ana María Aldama Roy, ed. Edición de artes predicatorias latinas medievales 1. ISBN 84-930-8251-1.

## Sariak

* Espainiako liburu-saltzaile independenteek (CEGAL) Imperiofobia saiakeragatik emandako Los Libreros Recomiendan 2018 saria.
* Andaluziako Domina, 2018.
* San Telmo 2018ko ohorezko domina.
* Héroes Olvidados 2019 saria, Blas de Lezo Fundazioak emana, Espainiaren historia ikertu, zabaldu eta defendatzeko.
* Espasa 2019 saria, Fallasología saiakeragatik. Espainia eta bere eliteak: frantziarretatik gaur egun arte.

## Erreferentziak

* 1 2 3 «Decreto 55/2018, de 22 de febrero, por el que se concede la Medalla de Andalucía a doña María Elvira Roca Barea» Boletín Oficial de la Junta de Andalucía (46): 25. 7 de marzo de 2018 ISSN 2253-802X..
* ↑ Roca Barea, María Elvira. (1995). Edición crítica y estudio del arte predicatorio «ad noticiam artis predicandi». Universidad de Málaga.
* 1 2 Martínez, Miguel. (20 de diciembre de 2017). El imperio del extremo centro. .
* 1 2 Elvira Roca: "Yo votaría a favor de que Cataluña se fuera, estaríamos muchísimo mejor". El Mundo 1 de octubre de 2022.
* ↑ Blanco, Patricia R.. (20 de diciembre de 2019). Las citas tergiversadas del superventas sobre la leyenda negra española. ISSN 1134-6582..
* ↑ Shaw, Carlos Martínez. (27 de junio de 2019). Contra el triunfo de la confusión. ISSN 1134-6582..
* ↑ Roca Barea, María Elvira. (31 de diciembre de 2019). «Elvira Roca Barea contesta a El País: "Hoy cualquier alusión a la leyenda negra puede ser considerada facha"» El Mundo.
* ↑ «Frente a las calumnias asumidas contra España» abc.es 25/10/2019.
* 1 2 Arranz Martín, Vidal. (9 de diciembre de 2018). España planta cara a su leyenda negra. .
* 1 2 Gelabert, Juan E.. (2018). «Imperiofobia: luces, sombras y claroscuros» Revista de Libros (195): 19-42..
* ↑ Camarzana, Saioa. (23 de marzo de 2018). La globalización empezó en 1492. .
* ↑ Precioso, Thierry. (16 de marzo de 2018). «Hispanofonia y antiespañolismo» InfoLibre.
* ↑ Ciclo de conferencias Biografías e Historia de abril de 2018: La primera globalización: América y los océanos. Aventureros y exploradores. 1492-1700. abril de 2018.
* ↑ García de Cortázar, Fernando. (13 de enero de 2017). Inmunes al desaliento. .
* ↑ García Simón, Agustín. (21 de junio de 2017). Una revisión asombrosa. .
* ↑ Lucena Giraldo, Manuel. (21 de julio de 2017). Las mentiras de la leyenda negra y la decadencia de España. .
* ↑ Bono, Ferran. (4 de junio de 2019). La historia de la leyenda negra, un asunto político de filias y fobias. .
* ↑ Villacañas, José Luis. (20 de junio de 2019). «La leyenda negra como excusa: el populismo imperial de Roca Barea» Ruritania (Zenda Libros).
* ↑ Kagan, Richard L.. (2018). «¿Por qué la Leyenda Negra? ¿Por qué ahora?» Cuadernos de Historia Moderna (Ediciones Complutense) 43 (1): 281. doi:10.5209/CHMO.60667. ISSN 1988-2475..
* ↑ Blanco, Patricia R.. (20 de diciembre de 2019). Las citas tergiversadas del superventas sobre la leyenda negra española. ISSN 1134-6582..
* ↑ Arranz Martín, Vidal y otros. (26 de diciembre de 2019). «En defensa de Elvira Roca» El Mundo.
* ↑ Roca Barea, Elvira. (1 de enero de 2020). «Elvira Roca Barea contesta a El País: "Hoy cualquier alusión a la leyenda negra puede ser considerada facha"» El Mundo.
* ↑ Documental "España, la primera globalización" también da la batalla en EEUU. La Vanguardia 19 de mayo de 2022.
* ↑ España, la primera globalización. Filmaffinitiy.
* ↑ (Gaztelaniaz) Espino, Antonio.- La invasión de América. Bartzelona: Arpa argitaletxea, 2021. ISBN 978-84-18741-26-5. Orr. 15
* ↑ «I Premio Los Libreros Recomiendan y I Premio Javier Morote» Los Libreros Recomiendan 2 de julio de 2018.
* ↑ María Elvira Roca, la investigadora malagueña sobre la leyenda negra de España, medalla de Andalucía 2018. 22 de febrero de 2018.
* ↑ Vázquez, Alfonso. (1 de febrero de 2019). María Elvira Roca Barea, medalla de honor 2018 de San Telmo. .
* ↑ «El JEMAD recoge el Premio ‘Blas de Lezo’ a las Fuerzas Armadas» Estado Mayor de Defensa 10 de abril de 2019.
* ↑ María Elvira Roca Barea gana el premio Espasa con un ensayo que "cambia la imagen tradicional de la Historia de España". .
* Artikulu hau Andaluziako Juntaren Aldizkari Ofizialeko María Elvira Roca Barea andreari Andaluziako Domina ematen dion otsailaren 22ko 55/2018 Dekretuaren testutik eratorritako lana da. Testu horrek ez du autore-eskubidearen arabera ezagutzen den murrizketarik, Espainiako Jabetza Intelektualaren Legearen 13. artikuluan xedatutakoaren arabera.

## Kanpo estekak

* Elvira Rocaren artikuluak El Pais-en.
* Datuak: Q55316391
* Multimedia: Elvira Roca Barea / Q55316391