# Yuja Wang

Yuja Wang, txineraz, 王羽佳; pinyineraz, Wáng Yǔjiā (Pekin, Txina, 1987ko otsailaren 10a) txinar piano-jole klasikoa da. Sei urte zituela hasi zen pianoa ikasten. Pekingo Musika Kontserbatorio Nagusian sartu zen urtebete geroago. 21 urte zituela, nazioartean ezaguna zen, eta mundu osoan ematen zituen errezitaldiak. Deutsche Grammophonekin grabazio-kontratua du.

## Biografia

Wang musikari-familia batekoa da. Haren ama, Zhai Jieming, dantzaria da, eta aita, Wang Jianguo, perkusionista. Biak Pekin-en bizi dira.
Wang 6 urterekin hasi zen pianoa ikasten. 7 urte zituela, hiru urte eman zituen ikasten hiriko Musika Kontserbatorio Nagusian. 11 urte zituela, Wang-ek ikasle gisa parte hartu zuen Morningside Music Bridge International Music Festivalen (Mount Royal University, Calgary, Alberta), eta bertako ikasle gazteena.
15 urte zituela, Wang Filadelfiako Curtis Musika Institutuan sartu zen. Han bost urte egin zituen Gary Graffmanekin, eta 2008an graduatu zen. Graffmanek esan zuen Wangen teknikak hunkitu egin zuela entzunaldian, baina bere interpretazioen "adimenak eta gustu onak" bereizten dituela.
LA Timesekin egindako elkarrizketa batean, hauxe esan zuen:
   «Niretzat musika jotzea beste bizimodu batera eramatea da, beste izateko modu batera. Aktore batek horixe egiten du.»

## Ibilbidea
### Hasiera

1998an, Wang-ek piano-jole gazteentzako Ettlingen Competition Internacionalean hirugarren saria irabazi zuen, Ettlingenen (Alemania). 2001ean, Hirugarren Saria eta 20 urtetik beherako finalistari eman zioten Epaimahaiaren Sari Berezia irabazi zituen Lehen Sendai International Music Competitioneko Piano Atalean (Sendai, Japonia).
2002an, Wang-ek Aspen Musika Jaialdiaren kontzertu-lehiaketa irabazi zuen.
2003an, Wang-ek Tonhalle Orchestrarekin egin zuen debut europearra Zürichen (Suitza), Ludwig van Beethovenen Pianorako 4. kontzertua jotzen David Zinmanen zuzendaritzapean. Ipar Amerikako debuta egin zuen Ottawan 2005/06 denboraldian, Radu Lupuren ordezkatuz, Beethovenen kontzertu berean, Pinchas Zukerman zuzendari zela.
2005eko irailaren 11n, Gilmore Young Artisten saria irabazi zuen Wangek. Sari hori 22 urtetik beherakoak ziren etorkizun handiko piano-joleei eman zitzaien. Sariaren zati gisa, 15.000 dolar jaso zituen, Gilmore Zinemaldiko kontzertuetan parte hartu zuen eta piano-lan berri bat izan zuen, berarentzat enkargatua.
2006an, Wangek New York Philharmonicekin debuta egin zuen Bravon! Vail Music Festival. Hurrengo denboraldian orkestrarekin jo zuen Lorin Maazelen zuzendaritzapean, Japonian eta Korean egindako biran.
2007ko martxoan Martha Argerich ordezkatu zuen Bostongo lau kontzertutan. Argerichek bertan behera utzi zituen bere emanaldiak Bostongo Orkestra Sinfonikoarekin, lau harpidetza-kontzertutan, martxoaren 8tik 13ra. Wang-ek Chaikovskiren Pianorako 1. kontzertua interpretatu zuen, Charles Dutoit-en zuzendaritzapean. Nazioartean arrakasta handia izan zuen.

### Jarduketa nabarmenak

2008an, Wang-ek bira bat egin zuen Estatu Batuetan zehar, Academy of Saint Martin in the Fields taldearekin, Sir Neville Marrinerrek zuzendua. 2009an, YouTube Symphony Orchestrarekin jo zuen bakarlari, Michael Tilson Thomasek zuzendua Carnegie Hall-en. Lucerne Festival Orchestrarekin jo zuen, Claudio Abbadok zuzenduta Beijingen, Espainiako eta Londresko Royal Philharmonic Orchestrarekin eta Hong Kong Philharmonic-ekin. 2009an, Wang-ek Mendelssohnen Pianorako Kontzertua jo eta grabatu zuen Kurt Masurrekin Verbierreko Jaialdian. 2008ko Verbier Jaialdiko une garrantzitsuen DVDan aurkeztu zen eulitzarraren hegaldiaren interpretazioa. YouTubeko El vuelo del moscardón interpretazioa bideoak 8,6 milioi aldiz ikusaldi zitun 2023ko maiatz hasieran.
2012an, Wang-ek bira bat eman zuen Israelgo Orkestra Filarmonikoarekin eta Israelgo eta Estatu Batuetako Zubin Mehta zuzendariarekin, eta kontzertu bat eman zuen New Yorkeko Carnegie Hall-en irailean. Wang Asian izan zen 2012ko azaroan, San Frantziskoko Sinfonikoa eta Michael Tilson Thomas zuzendaria lagun zituela.
2013ko otsailean, Wang-ek Prokófiev-en 2. kontzertua eta Rajmáninoven 3. kontzertua interpretatu eta grabatu zituen Gustavo Dudamel zuzendariarekin eta Venezuelako Simón Bolívar Orkestra Sinfonikoarekin.
Urte berean, Wang-ek emanaldi-bira bat egin zuen Japonian, eta Tokioko Suntory Hall-en izan zuen lehen emanaldia.
2015eko maiatzean Wang-ek Berlingo Orkestra Filarmonikoarekin debuta egin zuen, eta Serguéi Prokófiev-en 2. kontzertua jo zuen Paavo Järvi zuzendariarekin. Kontzertua zuzenean eman zen Orkestraren Kontzertu Digitalen Aretoaren bidez.
Aurreko errusiar errepertorio nagusitik urrunduz, Pianorako Kontzertua Mozarten 9a, Jeunehomme, jo zuen. 2016ko otsailean, New Yorkeko David Geffen Hallean, Charles Dutoitekin lau gau jarraian. Orduan, Vienako Orkestra Filarmonikoarekin egin zuen debuta, Valery Gergiev-en zuzendaritzapean, Munichen eta Parisen. 2016ko martxoan, Wang-ek hiru gautan jo zuen Messiaen-en Turangalila Sinfonia Esa-Pekin Salonen-en zuzendaritzapean. Carnegie hall-en, 2016ko maiatzean, Pianorako 29. sonata jo zuen. Beethovenen Hammerklavier' eta Brahmsen 'Pianorako lau baladetako bi, Baita Robert Schumannen Kreisleriana' lana.

### Orkestrak eta emanaldiak

2013az geroztik, hainbat orkestrarekin aritu da Wang, besteak beste, Boston, Chicago, Cleveland, Los Angeles, New York, Filadelfia, San Francisco eta Washingtongoekin. Staatskapelle Berlin-ekin beste herrialde batzuetan, Txina Philharmonic, Filarmonica della Scala, Toronto Symphony, Israel Philharmonic, London Philharmonic, Parisko Orchestre, Espainiako Orkestra Nazionala, Bartzelonako Orkestra Sinfonikoa, Simchón Bolívar Orkestra Sinfonikoa, Tokion NHk Symphoyrekin, Real Concertgebouw Orquesta, Orquesta Mozart eta Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia.

## Diskografia

2009ko urtarrilean, Wang-ek Deutsche Grammophon-ekin erregistro-kontratu bat sinatu zuen. Lehen CDa argitaratu zuen: Sonatas & Estudios 2009. urtean. Ondoren, Transformación 2010. urtean; Rachmaninov 2011n eta Fantasia 2012an.
Gainera, EuroArts-ek DVD bat argitaratu zuen. Bertan, Serguéi Prokófiev-en 3. Pianorako Kontzertua interpretatu zuen, Abbadok zuzenduta.
Yuja Wang-ek Prokófiev-en 2. pianorako kontzertua jo zuen Simón Bolívar Orkestra Sinfonikoarekin, Gustavo Dudamelen zuzendaritzapean, Caracasen (Venezuela), 2013ko otsailean. Kontzertu horren grabazio bat 2013ko abenduan Deutsche Grammophonen argitaratu zen .
Wang-ek 1995ean debuteko CDa atera zuela jakin arren, informazio gutxi dago horri buruz.
* Sonatas & Estudios (2009): 2. sonata op. Chopinen 35. sonata, 2. zk., op. Scriabinen 19, Liszten Sonata si minorrean eta Ligetiren zenbait estudio.
* Transformation-ek (2010) Stravinskyren "Harrizko hiru mugimendu", Brahmsen "Paganiniren gai bati buruzko aldaketak", Ravelen "La Valse" eta Scarlattiren bi sonata biltzen ditu.
* Rachmaninov (2011): 2. kontzertua, op. 18 eta Paganiniren gai bati buruzko rapsodia, op. 43.
* Fantasia (2012), hainbaten lanak ditu: Rachmaninov, Scarlatti, Gluck/Sgambati, Albéniz, Bizet/Horowitz, Schubert/Liszt, Strauss/Cziffra, Chopin, Dukas/Staub, Scriabin, Saint-Saënt/Liszt.
* Brahms (2013) Son. vl eta 1-3 or./Scherzo F.A.E. Bai.Wiegenlied op. 49/4 - Kavakos/Wang, Dekka
* Piano Concertos (2014): Rachmaninoven 3. kontzertua eta Prokofieven 2. kontzertua.
* Ravel Faurék (2015) Conc. Ravelen 1-2 or. eta Fa maiorreko balada. op. 19, Fauré - Wang/Bringuier/Tonhalle Zürich, Deutsche Grammophon

## Oihartzun mediatikoa

   Wang-ek arreta berezia izan du, bai bere glamourragatik (bere soineko tindatu, eskote handiak eta minifaldak), bai pianoa jotzeko moduagatik. Los Angeles Times-eko Hollywood Bowl-eko kontzertu baten kritikan, Mark Swed musika klasikoko kritikariak hauxe idatzi zuen: Baina, agian, bere soineko laranja izango zen astearteko gaua gogoratzeko arrazoia... Astearteko soinekoa hain motza eta estua zenez, Bowl-ek 18 urtetik beheitiko edozein musika maitaleren onarpena mugatzeko modukoa, heldu batek lagundua ez bazen. Takoiak altuegiak ziren oinez ibiltzeko; beraz, zer esan pedalei zentzuz eragiteaz?
Swed kritikatu egin zuten kritikaren alderdi horregatik. Carnegie Hall-en egin zuen debuteko Kritika batean, The New York Times-ek hauxe idatzi zuen:
   Hasierako piezatik, Scriabinen preludio goiztiar batek, Wang-ek, musika hau jo zuen, ezker eskuko irudiz eta lerro melodiko ameslariez betea, barneko musika-xehetasunetan fintasun, arreta eta poesia-grazia handiz. Interaktuaren ondoren, Liszten Sonata bikainaren interpretazio rapsodikoa, ezohikoa eta ñabardura gabea eskaini zuen. Baina adierazgarriena Prokófiev-en 6. Piano Sonata izan zen. 1940an osatu zen obra hau, ia 30 minutukoa, eta zundata baten lau mugimenduren egitura formalaren barruan leherketa hautemangarri eta barbare batzuk bideratzen ditu. Beste irakurketa batzuetan, intrigagarria da halako modernismo oldarkorreko musika entzutea konstantzia klasikoen barruan. Wang-ek elementu kontrajarri horiek adiskidetu zituen xehetasun eta argitasun inpresionatzaile baten interpretazioaren bidez.
2012ko ekainean, San Francisco Chroniclek idatzi zuen Wang dela "Une horretan munduko piano-jole onena , eta eseri, entzun eta bere artearekin liluratu besterik ez dela egin behar".
2013ko maiatzeko kontzertu batetik, Carnegie Hall-en, The New York Timesek hauxe jakinarazi zuen:
   Scriabinen 2. sonataren bigarren mugimenduko fraseatuaren likideziak klarinete baten soinua gogoratu zuen. Konpositore beraren 6. sonatan kolore indartsuak eta efektu distiratsuz bahetuak erabili zituen programa "La valse"-ren piano-bertsioarekin itxi aurretik, Ravelen balse distortsionatuen adierazpen-lerroak nabarmenduz.
2016ko maiatzean, The New York Timesek Beethovenen pianorako 29. sonata bikainaren interpretazioa aipatu zuen:
   Wang andrearen birtuosismoa erraztasunaren haratago doa. Beethovenen interpretazio horren bidez, berak xehetasun harrigarriak, barne-ahotsak eta kolore harmonikoak atera zituen. Lehen mugimenduak elokuentzia eta ausardia izan zituen. Scherzoa pikartadarekin eta hozkada erritmikoarekin batera atera zen. Hilobian, mugimendu motel handia, neurriz eta patetismoz jo zuen. Neskak alde egiten zuen trantsizio ezin hobean, ihesaldi haserretuan, eta, orduan, neskak izugarrizko trebetasunez kaleratu zuen. Hau ez zen "Hammerklavier" bihozgabea edo sakona izan. Baina miretsi egin nuen gazte-energiaren eta Wang andrearen osotasun musikalaren arteko konbinazioa.

## Sariak eta aintzatespenak

* 2006: Gilmore Young Artisten Award
* 2009: Gramophone Classic FM's Young Artisten of the Year
* 2010: Avery Fisher Career Grant Hartzaile
* 2011: Echo Klassik Young Artist-en Year
* 2017: Musikala America Artisty of the Year 2017

## Erreferentziak

* ↑ Piano. Yuja Wang.
* ↑ Kosman, Joshua. (28 de diciembre de 2008). «Best classical music of 2008» The San Francisco Chronicle.
* 1 2 Jepson, Barbara. (18 de octubre de 2011). «The Fast and the Serious» The Wall Street Journal.
* ↑ Yuja Wang – Biography. AllMusic.
* 1 2 Schweitzer, Vivien. (6 de abril de 2012). «Talented, Eye-Catching, Unapologetic» The New York Times.
* ↑ Vankin, Deborah. (26 de mayo de 2017). «Piano virtuoso Yuja Wang could have gone anywhere for this interview. She chose ... Universal Studios?» Los Angeles Times.
* ↑ 1st SIMC Piano Section May 26 – June 9, 2001. Sendai International Music Competition for Violin & Piano.
* 1 2 Young Artist of the Year Award – Yuja Wang. Gramophone.
* ↑ name="Gilmore Young Artist Award"> Gilmore Young Artist Award. The Gilmore.
* 1 2 «Yuja Wang – About» About (YujaWang.com).
* 1 2 News: Martha Argerich Cancels This Week's Appearances with Boston Symphony. PlaybillArts 5 de marzo de 2007.
* ↑ Cheadle, James. Taking Flight. BBC Music.
* ↑ Cheadle, James. Taking Flight. BBC Music.
* ↑ Mendelssohn in Verbier. EuroArts.
* ↑ Yuja Wang plays the Flight of the Bumble-Bee (Vol du Bourdon). YouTube.
* 1 2 Yuja Wang, pianist. Israel Philharmonic Orchestra.
* ↑ Michael Tilson Thomas and the San Francisco Symphony Perform Six-City, 10-Concert Asian Tour in November. San Francisco Symphony.
* ↑ Yuja Wang grabo con Deutsche Grammophon en Caracas. Venezuela Sinfonica.
* ↑ Yuja Wang. Carnegie Hall.
* ↑ Yuja Wang debuts with the Berliner Philharmoniker. Berliner Philharmoniker.
* 1 2 "Yuja Wang y el Arte de la Interpretación" por Janet Malcolm, The New Yorker, 5 de septiembre de 2016 (en inglés)
* ↑ Yuja Wang: Recordings. Yuja Wang.
* ↑ Yuja Wang: Fantasia. Deutsche Grammophon.
* ↑ Abbado Conducts Mahler No. 1 & Prokofiev Piano Concerto No. 3. EuroArts.
* ↑ Rising star Yuja Wang steps in for pianist Radu Lupu who has been obliged to cancel his Feb. 8–9 NAC Orchestra concerts with Pinchas Zukerman for medical reasons. Canada's National Arts Centre 19 de enero de 2005. (en inglés)
* ↑ China Philharmonic with Yuja Wang. Strathmore. (en inglés)
* ↑ The young Chinese pianist talks with Patrick P.L. Lam. Musicweb International. (en inglés)
* ↑ (Ingelesez) Twitter; Instagram; Email; Facebook. (2011-08-03). «Music review: Yuja Wang and Lionel Bringuier at Hollywood Bowl» Los Angeles Times (Noiz kontsultatua: 2023-05-09).
* ↑ "Which offends? (en inglés)
* ↑ (Ingelesez) Tommasini, Anthony. (2011-10-21). «Flaunting Virtuosity (and More)» The New York Times ISSN 0362-4331. (Noiz kontsultatua: 2023-05-09).
* ↑ Kosman, Joshua. (19 de junio de 2012). «S.F. Symphony review: Wang's awesome Rachmaninoff» San Francisco Chronicle.
* ↑ (Ingelesez) Woolfe, Zachary. (2013-05-17). «Restrained, Then Madly Lyrical: The Pianist as Spring Mechanism» The New York Times ISSN 0362-4331. (Noiz kontsultatua: 2023-05-09).
* ↑ (Ingelesez) Tommasini, Anthony. (2016-05-15). «Review: Yuja Wang Tackles Beethoven’s ‘Hammerklavier,’ Assured to a Fault» The New York Times ISSN 0362-4331. (Noiz kontsultatua: 2023-05-09).
* ↑ Gilmore Young Artist Award. The Gilmore.
* ↑ Avery Fisher Career Grants. Lincoln Center for the Performing Arts.
* ↑ Echo Klassik-Sonderpreise für Nachwuchsförderung. Musik Heute.
* ↑ «MusicalAmerica - Artist of the Year 2017: Yuja Wang» www.musicalamerica.com.

## Kanpo estekak

* Bideoa: Eulitzarraren hegaldia
* Datuak: Q465311
* Multimedia: Yuja Wang / Q465311