OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# José Martínez Guerricabeitia

José Martínez Guerricabeitia, baita ere Pepe Martínez, (Villar del Arzobispo, Valentzia, 1921ko ekainaren 18-Madril, 1986ko martxoaren 12) argitaratzaile eta idazle antifrankista izan zen. Parisen erbesteratuta Ruedo Ibérico argitaletxea zuzendu zuen.

## Biografia

Langile familia baten semea izan zen; aita, José Martínez García, mehatzari anarkista izan zen; ama Josefa Guerricabeitia Orero zen. Pepe Martínez ere zirkulu libertarioetan mugitu zen. Espainiako Gerra Zibilan, hamasei urtekin Milicias de la Cultura zelakoan alistatu zen. 1939an atxilotua izan zen. Behin kalean soldaduzka egin behar izan zuen baina, aldi berean, anarkismoan jarraitzen zuen lanean. Berriro ere atxilotuta, 1948an Frantziara ihes egin zuen.
Parisen Francoren aurkako zirkuluetan ibili zen, bereziki Alderdi Komunistatik kanpo zeudenekin. Giro horretan argitaletxe bat sortzeko asmoa plazaratu zuen eta, beste erbesteratu espainiarrekin batera, Ruedo Ibérico argitaletxea sortu zuen. Ruedo Ibérico frankismoaren aurkako borroka kulturalaren benetako erreferantea izan zen. Bertan garrantzi handiko liburuak argitaratu ziren, esaterako Gerald Brenanen El laberinto español eta Hugh Thomasen La guerra civil española.
Berriro ere Espainian, 1977tik argitaletxeak Espainian lan egin zuen, orduan Ibérica de Ediciones y Publicaciones izenarekin. Garai berri horretan José Martínezek liburu garrantzitsuak argitaratu zituen, esaterako, El eco de los pasos, Juan García Oliverrena (1978), edo Extremadura saqueada (1978). Argitaletxeak 1982an kiebra jo zuen. Poliki-poliki bere irudia ahazten joan zen. Horretan ez zuen asko lagundu Felipe Gonzálezen politikaren aurrean zuen jarrera kritikoa. Madrilgo Hilerri Zibilean dago lurperatuta.

## Bibliografia

* Albert Forment: José Martínez y la epopeya de Ruedo ibérico, Madril: Anagrama, 2006. ISBN: 978-84-339-0598-7

## Erreferentziak

* ↑ Espasa Entziklopedia, A-Z liburukia, 881 or. (ISBN 84-239-7591-6)

## Ikus, gainera

* Ruedo Ibérico

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz): Jesús Martínez Guerricabeitia artxiboa Liburutegi Valentziarrean.
* (Gaztelaniaz): Ruedo Ibérico, artikuluak.
* (Gaztelaniaz):Ruedo Ibérico bloga
* (Gaztelaniaz):José Martínez Guerricabeitis Papers (IISG-Amsterdam)
* (Gaztelaniaz):José Martínezen biografia.
* (Gaztelaniaz):Biografia Historiaren Errege Akademiaren webgunean.
* Datuak: Q5942506
# José María Alonso

José María Pepe Alonso Areizaga (Donostia, 1890eko irailaren 28a - Córdoba, 1979ko martxoaren 4a) gipuzkoar tenislaria izan zen.

## Biografia

1912an Espainiako lehendabiziko tenis txapelketa irabazi zuen. Davis Kopa ere jokatu zuen.
1920 eta 1924ko Olinpiar Jokoetan egon zen. Parisen diploma lortu zuen binakakoetan, Manuel anaiarekin batera 5.a postua lortu zuelako.

## Erreferentziak

* ↑ Auñamendi Entziklopedia
* ↑ Davis Koparen webgunearen fitxa
* ↑ www.sports-reference.com
* Datuak: Q6454743
* Multimedia: José María Alonso / Q6454743
# Juan Manuel Egiagarai

Juan Manuel Egiagarai Uzelai (Bilbo, 1945eko abenduaren 25a) euskal politikari eta ekonomialaria da.

## Biografia

Deustuko Unibertsitatean ekonomia ikasi zuen eta 1977an PSOEn sartu zen. 1980ko hauteskundeetan legebiltzarkide hautatua, 1985 eta 1988 artean Euskadiko Idazkari Nagusia izan zen.
1988an Espainiako politikara pasa zen eta, Felipe Gonzálezek izendatua, bitan Espainiako Ministroa izan zen.

## Erreferentziak

* ↑ Aranbarri, Iñigo. (2004-11-14). «Kontu elementalak» Berria.
* Datuak: Q2750056
* Multimedia: Juan Manuel Eguiagaray / Q2750056
# Juan Manuel Etxebarria

Juan Manuel Etxebarria Aiesta (Zeberio, Bizkaia, 1948ko azaroaren 2a - ) unibertsitateko irakasle eta euskal idazlea da. Halaber, Euskaltzain urgazlea da.
1988an "Zeberio-Haraneko euskararen azterketa etno-linguistikoa" izenburuko doktorego-tesia aurkeztu zuen Alfonso Irigoien Etxebarriaren zuzendaritzapean Deustuko Unibersitatean.

## Lanak
### Narrazioa

* Gabonetako ipuinak (1994, Ibaizabal).
* Gorbeia inguruko etno-ipuin eta esaundak (1995).

### Nobela

* Biziak bizilan (2001, Ibaizabal).
* Euskitz (2002, Ibaizabal).

### Saiakera

* Tradiziozko ipuingintza (1989, Labayru).
* Zeberio Haraneko euskararen azterketa etno-linguistikoa (1991)
* Latinetik Euskarara (2001, Elkarlanean).

### Haur eta gazte literatura

* Bizkaitz (1990, Ibaizabal).
* Txorien zoria (1998, Ibaizabal).
* Iaun Zuria (1997, Ibaizabal).

### Bertsoa

* Zeberioko kantak (1999, Sendoa).

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. «Etxebarria Aiesta, Juan Manuel» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2022-05-11).
* ↑ Maritxalar Anglada, Montse. «Mugarri: bigarren hizkuntzako ikasleen hizkuntz ezagutza eskuratzeko sistema anitzeko ingurunea» (PDF) Tesiker, Euskarazko doktorego-tesiak (Noiz kontsultatua: 2019-12-13).
* ↑ «Juan Manuel Etxebarria: 'Liburuaren helburua da, herritik jaso dodana herriari emotea barriro'» bizkaie.biz (Noiz kontsultatua: 2022-05-11).

## Kanpo estekak

* Juan Manuel Etxebarria literaturaren zubitegian
* Euskaltzaindia: Juan Manuel Etxebarria Aiesta - Euskaltzain urgazle.
* Datuak: Q12261032
| Euskal idazleak | Artikulu hau euskal idazle bati buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
# Juan Manuel Fernández Pacheco

Juan Manuel Fernández Pacheco Zuñiga (Martzilla, 1650 – Madril, 1725eko ekainaren 29a), Villenako markes eta Escalonako dukea, euskal idazle eta politikaria izan zen.
Portugaldar leinu baten kidea, Nafarroa, Aragoi, Katalunia, Sizilia eta Napoliko erregeorde eta kapitain jenerala izan zen. 1713an Real Academia Española sortu zuen, lehendabiziko presidente izanik.

## Erreferentziak

* ↑ Auñamendi Eusko Entziklopedia. Juan Manuel Fernández Pacheco. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q888204
* Multimedia: Juan Manuel Fernández Pacheco / Q888204
# Juan Manuel Moreno

Juan Manuel Moreno Bonilla (Bartzelona, 1970eko maiatzaren 1a), Juanma Moreno izenez ezaguna, espainiar politikaria da, Andaluziako Alderdi Popularraren presidentea eta Andaluziako Juntako presidentea, 2019ko urtarrilaren 18tik. Ezkondua eta hiru seme-alaben aita da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) Casqueiro. (2015/03/18). «Juanma hijo a su padre: “¿Eres el jefe?”» El País (Noiz kontsultatua: 2015-3-19).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Juanma Moreno Bonilla, investido presidente de Andalucía con los votos de PP, Ciudadanos y Vox» El Mundo 2019/01/16.
* ↑ (Gaztelaniaz) «Moreno: Aspiro a ganar, a propiciar el necesario cambio que necesita Andalucía» www.canalsur.es (Noiz kontsultatua: 2019-01-20).

## Ikus, gainera

* Susana Díaz
* Andaluziako Junta
* Juan Marín
* Datuak: Q16584928
* Multimedia: Juan Manuel Moreno Bonilla / Q16584928
# Juan Manuel Fangio

Juan Manuel Fangio (Balcarce, Buenos Airesko probintzia, 1911ko ekainaren 24a - Buenos Aires, 1995eko uztailaren 17a) 1 Formulako argentinar gidaria izan zen, 1950eko hamarkadako onena eta historiako onenetakoa. Bost munduko txapelketa irabazi zituen, 46 urte geroago Michael Schumacherrek hautsi zuen errekorra ezarriz. Munduko txapelketa lau talde ezberdinekin (Alfa Romeo, Maserati, Mercedes eta Ferrari) irabazi duen bakarra da.

## Biografia

Gurasoen nahiaren kontra hasi zen auto lasterketetan parte hartzen. 1939an lehen automobila erosi ahal izan zuen herriko bizilagunen laguntzari esker. Argentinako lasterketetan hasi zen lehenengo, eta ondoren, nazioartean. 1951n 1 Formulako munduko lasterketa irabazi zuen lehen aldiz. Gerora, beste lau aldiz izan zen munduko onena, 1954tik 1957ra. 60 titulu baino gehiago lortu ondoren, 1958an utzi zituen lasterketak, 47 urte zituela.
Argentinan heroitzat izan dute. Hil zenean, Argentinako lehendakari Carlos Saúl Menemek haren gorpua Casa Rosadan beilatuko zela erabaki zuen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Juan Manuel Fangio, Bugattiko bihurgunea, kanalak.berria.eus
* Datuak: Q2069
* Multimedia: Juan Manuel Fangio / Q2069
# Juan Manuel Lertxundi

Juan Manuel Lertxundi (Tolosa, Gipuzkoa, 1870eko azaroaren 24a - ib., 1925eko abenduaren 8a) euskal idazlea izan zen.

## Biografia

Eskolapioa izan zen. Haurrentzako irakurgaiak egiten nabarmendu zen batez ere. Euskal Esnalea aldizkarian hasi zen idazten.

## Lanak

* Poli eta Pello, bi euskaldun bikain da zintzoen kondaira (1910)
* Umetxoentzat (1911, Euskal Esnalea)
* Oyalde-basoko Maitagarriya (ipuina, 1912)
* Euskal-Iztiya (gramatika elebiduna, 1913)
* Gauzen ikaskizunak umientzako (1925)

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo loturak

* Juan Manuel Lertxundi literaturaren zubitegian
* Datuak: Q12261034
# Juan Manuel López Iturriaga

Juan Manuel López Iturriaga (Bilbo, 1959ko otsailaren 4a - ) euskal herritar saskibaloi jokalari ohi eta telebistako aurkezlea da.

## Saskibaloi jokalaria
### Taldeak

* Harrobia: Bilboko Loiola Indautxu eskola.
* 1975/76: Loiola Indautxu
* 1976/77 – 1987/88: Real Madrid
* 1988/89 – 1989/90: Caja Bilbao
Espainiako selekzioan 90 partidu jokatutakoa, 1984ko Olinpiar Jokoetan zilarrezko domina lortu zuen. Finala Estatu Batuek irabazi zuten eta Iturriagak 6 puntu lortu zituen 15 minututan.

### Palmaresa

* 7 Espainiako Liga (76/77, 78/79, 79/80, 81/82, 83/84, 84/85 eta 85/86).
* 3 Espainiako Saskibaloi Errege Kopa (76/77, 84/85 eta 85/86).
* 2 Europako Kopa (77/78 eta 79/80).
* Europa Errekopa bat (83/84).
* Korac Kopa bat (87/88).
* Bi kontinente arteko kopa (Madril 1977 eta Buenos Aires 1978).
* Kluben Munduko Txapelketa (Sao Paulo 1981).
* Los Angelesko Joku Olinpikoetan zilarrezko domina (1984).
* Europako Saskibaloi Txapelketan zilarrezko domina (Nantes 1983).

## Telebista-aurkezlea

Saskibaloia utzi ondoren kazetaritzari ekin zion:
* El Pais egunkariarentzat eta Gigantes del Basket aldizkariarentzat idatzi du.
* Con chandal y a lo loco liburua idatzi du.
* Telebistako aurkezlea izan da hurrengo saioetan:
** Inocente, inocente (1992-1995)
** El rompecabezotas (1994-1998)
** Supervivientes (2000-2001)
** No me digas que no te gusta el fútbol (2007)
* Aktorea ere izan da:
** El friqui (1993-1994)
** Hospital Central (2000)
** La corriente alterna (2002)
** 7 vidas (2002)
* Datuak: Q1381488
* Multimedia: Juanma López Iturriaga / Q1381488
# Josselin gaztelua

Josselin gaztelua (bretainieraz Kastell Josilin eta frantsesez Château de Josselin) Bretainiako Morbihan departamenduko Josselin udalerrian dagoen gaztelu bat da, Bro Gwened lurralde historikoan.

## Historia

Guéthénoc bizkondea hasi zen gaztelua eraikitzen 1008 urtearen inguruan. Oust ibaiaren harana zaintzeko harkaitz garai bat aukeratu zuen horretarako. Toki estrategiko bikaina zen, IX mendetik hasia zen erromes bide bat eta honek zekarren merkataritza kontrolatzeko balio baitzuen. Bizkondearen seme Goscelinus-ek jarraitu zuen eraikuntzarekin eta honen izena hartu zuen gotorlekuak, castrum Goscelini. 1108ko agiri batean Castellum Joscelini izena azaltzen da. Henrike II.a Ingalaterrakoak erasotu zuen 1168an eta ondoren 1175an eta azkenean gaztelua behera bota zuen.
Bretainiako oinordekotza gerraren ondoren Olivier de Clisson soldadu bretoiak eskuratu zuen Josselin jaurerria eta gotorleku berria eraikitzea erabaki zuen, aurrekoa baino handiagoa, Dorre nagusi bat eta inguruan beste zortzi izango zituena. 1488an Frantzisko II.a Bretainiako dukeak gaztelua okupatu zuen eta zati batzuk eraitsi egin zituen. Honen alabak, Ana Bretainiakoak berreraiki zuen eta Olivier Clissonen ondorengoa zen Joan II.a Rohangoari eman zion. Honek granitozko aurrealdea egin eta pizkundeko arkitekturan oinarrituz jauregi bihurtu zuen. Italiatik artista eta artisauak ekarri zituen eraikuntzan laguntzeko.
1603an Henrike Rohango dukeak matxinada higanotaren alde egin zuen. Egoitza militarra Pontivyko gazteluan ezarri zuela aprobetxatuz Richelieu kardinalak Josselin eskuratu eta dorre nagusia eta beste lau dorre eraitsi zituen.
XVIII mendetik aurrera bertan behera utzia izan zen eta hurrengo urteetan presondegia eta biltegia izan zen. 1928ko abuztuaren 21an Monumentu Historiko izendatu zuten.

## Iruditegia

* Gazteluaren irudia.
* Berpizkunde garaiko aurrealdea.
* Ataria.
* Barnealdea.

## Kanpo estekak

* Josselin gazteluaren webgunea (Frantsesez) (Ingelesez)
* Datuak: Q1451798
* Multimedia: Château de Josselin / Q1451798
# Josse Lieferinxe

Josse Lieferinxe hegoaldeko Herbehereetako margolaria izan zen, 1493 eta 1503-1508 bitartean Frantzian lan egin zuena. San Sebastianen Maisua ere deitu izan zaio.

## Bizitza

Hainauteko konderrian jaio zen, Cambraiko elizbarrutian; XV. mendeko azken urteetan lan egin zuen, gehienbat Marseillan eta Aix-en-Provencen. 1503an Jean Changenet margolariaren alaba batekin ezkondu zen; Changenet garai hartako Avignongo eskolako margolari handienetako bat zen, haren bi lan ezagun bakarrek ageri duten errealismoak adierazten duenez: San Petri eta Hiru igarleak, Louvreko Museoan biak.

## Margokera

Lieferinxeri ospea eman zion lana San Sebastian erretaula izan zen (1497-1498), Europa eta Ameriketako zenbait museotan banatua gaur egun. Agerikoak dira lan horretan iparraldeko tradizioko osagaiak: jantzi aberats oparoak, izadiaren deskribapen xehea, aurpegien eta gorputzen adierazkortasuna. Baina, aldi berean, nabarmena da italiar kutsuko klasikotasuna ere, areagotua erretaulako zenbait eszenatan erromatar monumentuak imitatzen dituzten irudien bidez.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2016/03/04 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo loturak

* (Ingelesez) Web Gallery of Art: Josse Lieferinxe, wga.hu
* Datuak: Q1534936
* Multimedia: Josse Lieferinxe / Q1534936
# Josselin

Josselin (bretainieraz Josilin, galoz Jocelein edota Joczelein) Bretainiako Morbihan departamenduko udalerri bat da. Josselin gazteluarengatik da ezaguna.

## Historia

Saint-Meriasek monjeak kapera bat eraiki zuen bertan IV mendean. 1008an Guéthénoc bizkondea Josselin gaztelua eraikitzen hasi zen. Toki estrategiko bikaina zen, IX mendetik hasia zen erromes bide bat eta honek zekarren merkataritza kontrolatzeko balio baitzuen. Bretainiako oinordekotza gerraren ondoren Olivier de Clisson soldadu bretoiak eskuratu zuen Josselin jaurerria eta ordutik aurrera Rohan familia indartsuaren lurraldea izan zen.

## Hezkuntza

2008an lehen hezkuntzako haurren %16'05a hezkuntza elebidunean matrikulatua zegoen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q71500
* Multimedia: Josselin / Q71500
# Jossgrund

Jossgrund Alemaniako udalerria da. Hessen estatuan kokatuta dago, [[Main-Kinzig barrutia|Main-Kinzig]] barrutian. 2014an 3.525 biztanle zituen 50,61 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q622102
* Multimedia: Jossgrund / Q622102
# Jost Amman

Jost Amman edo Jodocus Amman (Zürich, 1539ko ekainaren 13a - Nurenberg, 1591ko martxoaren 17a) suitzar artista bat izan zen, bereziki, bere zurezko grabatuengatik, batez ere liburuen ilustrazioetarako eginak, nabarmendu zena.

## Biografia

Logika eta ikasketa klasikoko irakasle baten semea zen, eta bere historia pertsonalaz gutxi dakigu: 1560. urtean Nurenbergera joan zen eta bertan bizitzen jarraitu zuen, 1591ko martxoan hil arte. Hasieran Virgil Solisekin lan egin zuen, grabatzaile emankorra eta liburu-ilustratzailea. Ammanen emankortasuna oso nabarmena izan zen, bere tailerreko ikasleetako batek egindako adierazpenean adierazten denez, lau urtez egindako grabatuek heno gurdi bat beteko zutela adierazi zuen. Berlingo Kupferstichkabinett-en daude bere jatorrizko lan ugari. 1.500 marrazki inguru egozten zaizkio. Liburuak ilustratzeko egurrezko grabatuen ekoizle handienetakoa izan zen, izan ere, garai hartan grabatuen matrizea egurretik metalera pixkanaka pasatu baitzen. Nahiz eta egur-grabatzaile gehienek bezala, normalean beste hirugarren bati uzten zion egurrezko blokea ebakitzea. Egurra ebakitzeko labana bat eta hegazti-luma bat bere lan batzuetan agertzeak, batzuetan Ammanek bere blokeak ebaki zituela iradokitzen du.
Bere lanen artean, Frantziako errege-erreginetako grabatuak nabarmentzen dira, bakoitzaren biografia laburra batekin, 1576an Frankfurten agertu zena. Era berean, Sigismund Feierabendek Frankfurten argitaratutako Biblia irudiztatzen duten zurez egindako grabatuetako asko ere egin zituen. Balio handiko beste sail bat Omnium Liberalium Mechanicarum et Seden-tariarum Artium Genera Continens da, 115 ilustrazio dituena. Ammánen marrazkiak xehetasunetan zehatzak dira, batez ere jantzietan.
* Datuak: Q116240
* Multimedia: Jost Amman / Q116240
# Jacques Nompar de Caumont

Jacques Nompar de Caumont (Périgord, 1558ko urriaren 30a-Paris, 1652ko maiatzaren 10a), La Forceko dukea, frantziar noble eta militarra izan zen, Erlijio Gerren garaian higanoten alde egin zuena.
San Bartolome gaueko sarraskian doi-doi bizirik atera ondoren, Henrike III.arekin bat egin zuen. 1588an Périgordeko gobernadore bilakatu zen eta 1590 eta 1592 artean, Paris, Chartres eta Rouengo setioetan parte hartu zuen. 1593an erregeak Bearnoko eta Nafarroako Erresumako teniente jeneral izendatu zuen. 1613ra arte karguan izan zen.
1621ean Higanoten matxinadetan parte hartu zuen eta Sainte-Foy errenditzearen truke Luis XIII.a Frantziakoak erresumako mariskal izendatu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ (Frantsesez) Jouanna, Arlette. (2007). La Saint-Barthélemy. in: Les journées qui ont fait la France. Paris: Gallimard, 407 or. ISBN 978-2070771028..
* ↑ (Frantsesez) Courcelles, Jean-Baptiste-Pierre Jullien de. (1822). Dictionnaire historique et biographique des généraux français. , 63 or..
* Datuak: Q2563750
* Multimedia: Jacques Nompar de Caumont / Q2563750
# Jacques Perrin

Jacques Perrin (Paris, 1941eko uztailaren 13a - ibidem, 2022ko apirilaren 21a) frantziar aktorea izan zen.
Bere jaiotza izena Jacques André Simonet zen, baina bizitza profesionalean bere amaren abizena erabili zuen. Lehen paperak Valerio Zurlini zuzendariaren filmetan egin zituen. Frantziako eta Europako zinemetan ere antzeztu zuen eta 1969an Veneziako Zinemaldian aktore onenaren saria irabazi zuen. Filmak ere ekoitzi zituen, besteak beste Costa-Gavrasi.

## Filmografia

* Les Portes de la nuit (1946)
* La Peau de l'ours (1957)
* La Ragazza con la valigia (1960)
* La Vérité (1960)
* Sun in Your Eyes (1962)
* Family Diary (1962)
* And Satan Calls the Turns (1962)
* Il Fornaretto di Venezia (1963)
* The Sleeping Car Murders (1965)
* The 317th Platoon (1965)
* La Ligne de démarcation (1966)
* Almost a Man (1966)
* The Search (1966)
* Les Demoiselles de Rochefort (1967)
* Shock Troops (1967)
* L'Horizon (1967)
* A Little Virtuous (1968)
* Z (1969)
* Peau d'ãne (1970)
* Blanche (1971)
* Goya, a Story of Solitude (1971)
* Home Sweet Home (1973)
* Il deserto dei tartari (1976)
* Le Crabe-tambour (1977)
* Raoni (1978 – narratzailea)
* La Légion saute sur Kolwezi (1980)
* L' Honneur d'un capitaine (1982)
* L'Année des méduses (1984)
* Race for the Bomb (1987)
* Nuovo Cinema Paradiso (Cinema Paradiso) (1989)
* Flight of the Innocent (1992)
* Nothing But Lies (1992)
* Les demoiselles ont eu 25 ans (1993)
* The Long Silence (1993)
* Swallows Never Die in Jerusalem (1994)
* L'Univers de Jacques Demy (1995)
* Prima la musica, poi le parole (1998)
* Le Pacte des loups (2002)
* Les Choristes (2004)
* L'Enfer (2005)
* Le Petit Lieutenant (2005)
* Louis XI: Shattered Power (2011)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q561124
* Multimedia: Jacques Perrin (actor) / Q561124
# Jacques Pinet

Jacques Pinet (Saint-Nexans, 1754ko irailaren 9a - Bergerac 1844ko azaroaren 8a) frantziar politikaria izan zen.
1791n diputatu hautatu zuten Dordoina ordezkatuz. Konbentzioan berriro hautatua, Luis XVI.a Frantziakoaren heriotzaren alde bozkatu zuen. Mendebaldera hasieran eta gero Akizera bidali zuten.
1793an, Konbentzio Gerra piztearekin batera, Errepublikaren Hegoaldeko Armada sortu berria heldu zen Euskal Herrira; Konbentzioaren ideologia eta armadaren ordezkari lanetan heldu ziren Pinet eta Cavaignac Baionara. Armadara nahitaez deitu zituzten Lapurdi hegoaldeko gazteak; horiek, baina, ihes egin zuten mugaz bestaldera. Konbentzioak setio egoera, Izua ezarri zuen, milaka (3.000, edo 10.000, beste iturri batzuek) lapurtar Landetara deportatuz, eta bizitza publikoan euskara debekatu, le fanatisme parle basque adieraziz.

## Erreferentziak

* ↑ Jacques Pinet & Sandrine Doucet. (2015). A l'Assemblée. Elytis.
* ↑ Watson, Cameron. (2003). Modern Basque History: Eighteenth Century to the Present. University of Nevada, Center for Basque Studies, 55-57 or. ISBN 1-877802-16-6..

## Ikus, gainera

* Lapurdiko deportazioa (1794)
* Lurbinttoko ohoinak
* Azken agurraren negarra
* Jean Baptiste Cavaignac
* Perkain pilotaria, Xan Inda
* Azantza pilotaria
* Azantza gazte pilotaria, Peio Sohrondo
* Jean Isidore Harizpe

## Kanpo estekak

* Datuak: Q30001117
# Jacques Ozanam

Jacques Ozanam (Sainte-Olive Ain, 1640ko ekainaren 16a — Paris, 1718ko apirilaren 3a), matematikari frantses ospetsua izan zen.

## Biografia

Bouligneuxen jaioa, Ain en Rhône-Alpetan familia judu aberats baten semea zen baina, judaismo utzita, katolikoa egin zen. Aitaren eraginez, hasiera batean teologia] ikasi zuen baina gazte-gaztetik matematikak erakarria sentitu zen; hori zela eta, irakaslerik gabe, bere kabuz, geometria ikasi zuen. 15 urtez matematikari buruzko tratatu bat idatzi zuen. Aita hil zenean, teologia baztertu zuen eta Lyonen matematika ikasteari ekin zion. Aitaren heriotzak beste eragina izan zuen: familiaren ondare guztia bere anaiaren eskuetara joan ziren eta bera ia pobrezian gelditu zen. Aurrera ateratzeko matematika klaseak ematen hasi zen.
1670 trigonometriako eta logaritmo taulak argitaratu zituen. Taula horiek aurrekoak baino (Adriaan Vlacqek, Bartholomaeus Pitiscusek eta Henry Briggsek prestatuak) askoz zehatzagoak ziren. Ozanam Parisera joan zen eta, klase partikularrak ematen, aurrera atera zen.
Bere obra batzuek ospe handia lortu zuten. Esaterako, Les six livres de l'Arithmétique de Diophante augmentés et reduits à la spécieuse liburuak Gottfried Leibniz saria lortu zuen. Récréations mathématiques et physiques (1694) bere liburu ezagunena da eta hizkuntza askotara itzulia izan zen; oraindik orain erabilia da. 1701tik Frantziako Zientzien Akademiaren partaidea izan zen.
Matematikariaren azken urteak gogorrak izan ziren. Emaztearen heriotzak depresiora eraman zuen. Espainiako Ondorengotza Gerran ikasleak galdu zituen. 1717an Parisen hil zen, 77 urte zituelarik, erabateko pobrezian.

## Obra
### Matematika

* Table des sinus, tangentes, et sécantes (Lyon, 1670)
* Geometrie pratique (Paris, 1684)
* Traité des lignes du premier genre (Paris, 1687)
* De l'usage du compas (Paris, 1688)
* Dictionnaire mathématique (Paris, 1691)
* Cours de mathématiques (Paris, 1693, 5 liburuki, ingelesez, Londres, 1712)
* Récréations mathématiques et physiques (Paris, 1694, 2 liburuki, Montucla berbegiratua, Paris, 1778, 4 liburuki, Huttonek ingelesez itzuli zuen, Lodres, 1803, 4 liburuki., Edward Riddlek azken errebisioa, Londres, 1844)
* Nouvelle Trigonométrie (Paris, 1698)
* Nouveaux Éléments d'Algèbre (Amsterdam, 1702)

### Gnomonika

* La Perspective (Paris, 1711).
* Récréations mathématiques et physiques (Paris, 1694). Gnomonikaren maisu-lana.
* Methode générale pour tracer des cadrans (Paris, 1673).

### Arkitektura

* Traité de la fortification (Paris, 1694)
* Méthode facile pour arpenter (Paris, 1699)

### Astronomia

* La Géographie et Cosmographie (Paris, 1711)

## Kanpo loturak

* (Frantsesez):Ozanamen liburuak.
* Datuak: Q378060
* Multimedia: Jacques Ozanam / Q378060