OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Isodureno

Isodurenoa konposatu organiko aromatikoa da C$_6$H$_2$(CH$_3$)$_4$ formula duena, alkilbentzenoen familiakoa. Likido sukoi kolorgea da. Tetrametilbentzenoaren hiru isomeroetako bat da besteak durenoa eta prehntenoa direlarik.
Uretan ia disolbaezina da, baina disolbatzaile organikotan disolbagarria da. Ikatz-mundrunaren osagaia da.
Ez du erabilera zabalik, baina errekuntza-motoreetan garbigarri gisa baliatzen da zenbait prestakuntzatan.

## Erreferentziak

* ↑ Isodurene. .
* ↑ «CPID» www.whatsinproducts.com (Noiz kontsultatua: 2024-04-22).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q24819115
# Isocubanita

Isocubanita mineral bat da.

## Ezaugarriak

Isocubanita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {CuFe2S3}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3,5 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Isocubanite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Isodontia mexicana

Isodontia mexicana erle espezie bat da, Isodontia generoan eta Sphecidae familian.

## Erreferentziak

* ↑ «Isodontia mexicana» Encylopedia of Life.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3014022
* Multimedia: Isodontia mexicana / Q3014022
* Espezieak: Isodontia mexicana
# Isochorista

Isochorista Tortricidae familiako sits genero bat da. Bere espezie tipoa Isochorista ranulana da.

## Espezieak

| Espeziea | Egoera |
| Isochorista acrodesma | daturik gabe |
| Isochorista cerophanes | daturik gabe |
| Isochorista chaodes | daturik gabe |
| Isochorista encotodes | daturik gabe |
| Isochorista helota | daturik gabe |
| Isochorista melanocrypta | daturik gabe |
| Isochorista panaeolana | daturik gabe |
| Isochorista parmiferana | daturik gabe |
| Isochorista pumicosa | daturik gabe |
| Isochorista ranulana | daturik gabe |
| Isochorista sulcata | daturik gabe |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3009987
* Multimedia: Isochorista / Q3009987
* Espezieak: Isochorista
# Isocossus

Isocossus Cossidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Isocossus vandeldeni da.

## Espezieak

| Espeziea | Egoera |
| Hollowiella amasonca | daturik gabe |
| Hollowiella rama | daturik gabe |
| Hollowiella xishuangbannaensis | daturik gabe |
| Isocossus cruciatus | daturik gabe |
| Isocossus retak | daturik gabe |
| Isocossus rufipecten | daturik gabe |
| Isocossus seria | daturik gabe |
| Isocossus stroehli | daturik gabe |
| Isocossus telisai | daturik gabe |
| Isocossus vandeldeni | daturik gabe |
| Isocossus zolotuhini | daturik gabe |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q18095503
* Espezieak: Isocossus
# Isoelektroniko

Isoeletroniko balentzia-elektroi kopuru bera duten bi atomo-multzoz esaten da.
Isoelektrikotasuna agertzen da bi edo molekula gehiago egitura bera (atomoen arteko loturak eta posizioak) eta eletroi-konfigurazio bera dutenean, baina desberdintzen dira elementu espezifiko batzuk egituraren kokaleku jakin batzuetan daudelako. Adibidez CO, NO$^+$ eta N$_2$ isoelektronikoak dira, CH$_3$COCH$_3$ eta CH$_3$N=NCH$_3$, ordea, ez. Beste etsenplu bat, K$^+$, Ca$^{2+}$ eta Sc$^{3+}$ katoiak eta Cl$^−$$_,$ S$^{2−}$ and P$^{3−}$ anioiak isolektrikoak dira Ar atomoarekin.
Kontzeptuak garrantzia du erlazio nabarmena duten espezieak identifikatzean (pareak edo serieak izan). Espero izatekoa da espezie isoelektronikoek erakustea beren propietateetan koherentzia eta aurreikuspengarritasuna; beraz, konposatu bat isoelektroniko gisa identifikatzeak ezaugarri eta erreakzio posibleen aztarnak eskaintzen ditu (atomoen elektronegatibotasunak eta antzeko propietateek erreaktibitateari eragin diezaiokete).
* Karbono monoxidoa eta
* nitrosonio ioia isoelektronikoak dira

## Erreferentziak

* ↑ «ZT Hiztegi Berria» zthiztegia.elhuyar.eus (Noiz kontsultatua: 2022-10-17).
* ↑ Chemistry (IUPAC), The International Union of Pure and Applied. «IUPAC - isoelectronic (I03276)» goldbook.iupac.org (Noiz kontsultatua: 2022-10-17).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q899823
# Isoentomon

Isoentomon Eosentomidae familiako Protura artropodo taldeko animalia generoa da.

## Espezieak

* Isoentomon atlanticum (Condé, 1947)
* Isoentomon hauseri (Nosek, 1972)
* Isoentomon myrmecobium Tuxen, 1975
* Isoentomon paulista Tuxen, 1975
* Isoentomon pluviale Tuxen, 1975
* Isoentomon pseudosaharense (Tuxen, 1967)
* Isoentomon pumilio (Bonet, 1950)
* Isoentomon pumiliodes Tuxen, 1977
* Isoentomon serinus Szeptycki, 2004
* Isoentomon setigerum (Condé, 1949)
* Isoentomon sylvicola Tuxen, 1975

## Erreferentziak

* ↑ Bernard, Ernest C.. (2007). Eosentomidae Species Listing. in: Biology Catalog. Texas A&M University (Noiz kontsultatua: 2011-6-25).
* Datuak: Q4494204
* Espezieak: Isoentomon
# Isoclasita

Isoclasita fosfato motako minerala da.

## Ezaugarriak

Isoclasita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Ca2(PO4)(OH) * 2H2O}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 1 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Isoclasite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Isocylindra

Isocylindra Sesiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Isocylindra melitosoma da.

## Espezieak

| Espeziea | Irudia | Egoera |
| Isocylindra melitosoma | | daturik gabe |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3124954
# Isola Dovarese

Isola Dovarese Italiako udalerri bat da. Cremonako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. 1.065 biztanle ditu, 9,47 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Isola Dovaresek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Casalromano Pessina Cremonese Volongo Canneto sull'Oglio Piadena Drizzona $^{(en)}$ Torre de' Picenardi

## Kanpo estekak

* Datuak: Q42885
* Multimedia: Isola Dovarese / Q42885
# Isola Sant'Antonio

Isola Sant'Antonio Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. 619 biztanle ditu, 23,55 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Isola Sant'Antoniok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Alzano Scrivia Casei Gerola Castelnuovo Scrivia Gambarana Mezzana Bigli Pieve del Cairo Alluvioni Piovera $^{(en)}$ Bassignana Cornale e Bastida $^{(en)}$ Guazzora Molino dei Torti Sale

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17375
* Multimedia: Isola Sant'Antonio / Q17375
# Isola Vicentina

Isola Vicentina Italiako udalerri bat da. Vicenzako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. 10.228 biztanle ditu, 26,48 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Isola Vicentinak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Castelgomberto Costabissara Malo $^{(en)}$ Caldogno Cornedo Vicentino Gambugliano Villaverla

## Kanpo estekak

* Datuak: Q47044
* Multimedia: Isola Vicentina / Q47044
# Isokylä

Isokylä Finlandiako Kemijärvi udalerrian dagoen herrixka bat da. Kemijärvi hirigunearen hego-ekialdean dago, Kemijärvi aintziraren beste aldean. Pare parean, eta Purnu-uopaja, Korkianiemi eta Mallaniemi bezalako uharteak igaro ondoren, Halosenranta herrixka dago.
Kemijärvi aintzirak urteko urtaro gehienak izoztuak igarotzen dituenez, uda izan ezik, izotz-arrantza oso ospetsua da bertan.

## Ikus, gainera

| Halosenranta | Kemijärvi | Kemijärvi aintzira | Kemijärviko herrixkak | Mallaniemi uhartea |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11865214
# Isola Rizza

Isola Rizza Italiako udalerri bat da. Veronako probintzian kokatuta dago, Veneto eskualdean. 3.263 biztanle ditu, 16,68 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Isola Rizzak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Bovolone Oppeano Roverchiara Ronco all'Adige San Pietro di Morubio

## Kanpo estekak

* Datuak: Q48008
* Multimedia: Isola Rizza / Q48008
# Isola d'Asti

Isola d'Asti Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. 1.939 biztanle ditu, 13,5 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Isola d'Astik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Antignano Costigliole d'Asti Montegrosso d'Asti Vigliano d'Asti Asti Mongardino Revigliasco d'Asti

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17816
* Multimedia: Isola d'Asti / Q17816
# Isola (Mississippi)

Isola Mississippiko herri bat da. Humphreys konderrian kokatua dago. 2010ean 713 biztanle zituen, 1,9 kilometro koadrotan banatuta.

## Ikus, gainera

* Humphreys konderria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q592764
* Multimedia: Isola, Mississippi / Q592764
# José Gregorio Valera

José Gregorio Valera Venezuelako presidentea izan zen 1878ko azaroaren 30etik 1879ko otsailaren 26ra arte. José Gregorio Valera Francisco Linares Alcántara bere aurrekoaren anaiordea zen.

## Kanpoko loturak

* (Gaztelaniaz) Biografia ofiziala
* Datuak: Q1157549
* Multimedia: José Gregorio Valera / Q1157549
# José Gálvez Barrenechea

José Gálvez Barrenechea (* Tarma, 1885eko abuztuaren 7a - † Lima, 1957ko otsailaren 8a), Peruko poeta, idazlea, kazetaria, unibertsitateko irakaslea eta politikaria izan zen. Justizia, Gurtza eta Instrukzio ministroa izan zen (1931); Kanpo Harremanetarako ministroa (1931); Errepublikako lehen presidenteordea (1945-1948); Senatuko presidentea (1956-1957), eta, horrez gain, Peruko Logia Handi Konstituzionaleko maisu nagusia (1955-1956), arrakasta nabarmena izan zuen beste kargu akademiko eta politikoen artean. Idazle gisa, Peruko hiriburuko paisaiei eta ohiturei buruzko kronika entretenigarri eta informatuengatik nabarmendu zen, eta horrek "Limako kronikaria" izena eman zion; eta bere poesia dotore, findu eta harmoniatsuagatik, modernismoan mugatuta, 1908an "Gazteriaren Poeta" izendatu zuten. Bere literatur lanagatik sari ugari jaso zituen.

## Biografia

José Gálvez Barrenechea Tarman jaio zen, Peruko erdialdeko goi mendietako hirian. Justiniano A. Gálvez Moreno eta Amalia Barrenechea y Gutiérrez de la Fuente ingeniariaren semea zen. Aitaren aldetik, José Gálvez Egúsquizaren biloba zen, 1866ko maiatzaren 2ko Borrokako heroia, eta José Gálvez Moreno, 1879-1883ko Ozeano Bareko Gerraren heroia, Amaren aldetik, José Antonio Barrenechea y Morales jurista eta diplomazialariaren biloba eta Antonio Gutiérrez de la Fuente mariskalaren birbiloba, Errepublikako buruzagi gorena 1829an.
1913an, Amparo Ayarza Noriegarekin ezkondu zen, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen, horietako bat goiztiarra hil zelarik.
Prosa eta poesia biltzen zituen literatura ekoizpen probetxugarriaren artean, Nuestra pequeña historia, Estampas limeñas, Jardín cerrado, Oda pindárica a Grau eta Canto Jubilar a Lima nabarmentzen dira.

## Literatura lanak
### Poesia

* Bajo la luna (Paris, 1909)
* Jardín cerrado (Paris, 1912)
* Canto a España (1924), poema epiko eta ederra. Lehen saria 1909ko Unibertsitateko Lore Jokoetan.
* A Lima. Jubileu abestia (1935), Limako Espainiar fundazioaren 400. urteurrena omentzeko.

### Prosa

* Una Lima que se va (1921 eta 1947), garai bateko Limako kronika iradokitzaileak.
* La boda (1923), nobela laburra.
* Chismografía nacional (1928)
* uestra pequeña historia (hiru serie, 1929-1931, 1966an bildu zen liburuki bakarrean Estampas Limañas izenburua zuena).
* Calles de Lima y meses del año (1943).
* Cuento de antaño (1955)
* ODA PINDÁRICA A GRAU
Poeta jaio zeneko mendeurrena gogoratzeko (1985), bere lan osoak argitaratu ziren (Okura Editores, SA ).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3826605
* Multimedia: José Gálvez Barrenechea / Q3826605
# José Gutiérrez de la Concharen gobernua

Jose Gutierrez de la Concha, Habanako markesak, ibilbide politiko eta militar nabarmena izan zuen Espainian XIX. mendean. Hainbat kargu garrantzitsu bete zituen, horien artean Ministroen Kontseiluko presidentearena 1868an, bere agintaldia laburra izan zen arren, urte hartako irailaren 19tik urriaren 3ra.
Gainera, Gerra, Itsasoz Haraindiko eta Itsas Armadako ministro izan zen hainbat aldirik. Bere gobernuaren ezaugarri nagusia garaiko ezegonkortasun politikoa izan zen, 1868ko Iraultzak Elisabet II.a tronutik kentzera eraman zuena.
Kolonialki, Kubako gobernadorea izan zen hiru aldiz (1850-1852, 1854-1859 eta 1874-1875), ustelkeria eta mugimendu independentistak bezalako erronkei aurre eginez

## Kabinetea

Ministroen Kontseilua, 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a :
| Funtzioa | Izena eta abizenak | Denbora |
| Ministroen Kontseiluko presidentea | José Gutiérrez de la Concha | 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a |
| Gerra ministroa | José Gutiérrez de la Concha | 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a |
| Itsas Armada ministroa | José Gutiérrez de la Concha | 1868ko irailaren 19a – irailaren 21a (bitarteko) |
| Itsas Armada ministroa | Antonio Estrada González Guiral | 1868ko irailaren 21a – irailaren 30a |
| Estatu ministroa | Joaquín de Roncali y Ceruti | 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a |
| Agintaritza ministroa | Luis González Bravo | 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a |
| Ogasun ministroa | Manuel Orovio Echagüe | 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a |
| Sustapen ministroa | Severo Catalina | 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a |
| Grazia eta Justizia ministroa | Vicente Gomis y Serra | 1868ko irailaren 19a – irailaren 30a (bitarteko) |
| Itsasoz haraindiko ministroa | Tomás Rodríguez Rubí | 1868ko irailaren 19a – irailaren 20a |
| Itsasoz haraindiko ministroa | José Nacarino Bravo | 1868ko irailaren 20a – irailaren 30a |
# José Gállego Aragüés

José Gállego Aragüés (Aragüés del Puerto, 1893 – Derio, 1938ko maiatzaren 28a) espainiar militarra izan zen.
Toledoko Infanteria Akademian ikasi ondoren, 1913an Espainiako Lurreko Armadan sartu zen. Annualgo gudua eta gero kapitain izendatu zuten. Gerra Zibilean, iparraldeko frontean borrokatu zuen Eusko Gudarosteko teniente koronel izanik. Cabuérnigan atxilotua, Derion fusilatu zuten.
# José Gómez Ortega

José Gómez Ortega (Gelves, 1895eko maiatzaren 8a-Talavera de la Reina, 1920ko maiatzaren 16a), hasieran «Gallito III.a» eta gero «Joselito» edo «Joselito el Gallo» ezizenak zituena, espainiar toreatzailea izan zen. Tauromakia modernoaren aldaketak ekartzeagatik, ganadutegietan zezenak hautatzeko oinarriak jartzeagatik eta zezen plaza monumentalen eraikuntza sustatzeagatik da ezaguna.
Zezenketako haur prodijioa, sei urterekin zezenak toreatzen zituen. Gaur egun, tauromakiaren historiako toreatzailerik osatuena eta menderatzaileena da. Juan Belmontekin batera, 1910eko hamarkadan, Zezenketako Urrezko Aroa deiturikoa protagonizatu zuen, eta, aldi berean, adiskidetasun maitagarria izan zuen. Goizegi eta ustekabean hil zen Talaverako zezen-plazan, bere ibilbide profesionalaren gailurrean, eta zezenketa zaharraren maisu gisa eta zezenketa modernorako behin betiko trantsizio gisa zuen legenda loditu baino ez zuen egin..

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) del Barco, Carlos. (2018-7-3). «El sueño frustrado de Joselito 'El Gallo' que pervive en Pamplona» La Vanguardia.
* ↑ (Gaztelaniaz) «¿Fue Joselito el Gallo el mejor torero de todos los tiempos?» ABC 2020-4-12.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cossío, José María. (1996). «Los toros. Tratado técnico e histórico de los toros» Espasa-Calpe (Madril): 476. ISBN 84-239-9611-5. OCLC .36293808.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1358782
* Multimedia: José Gómez Ortega / Q1358782
# José Hamui

José Hamui, pilota arloan Johny Hamuy deituraz ezaguna, (?-?) zesta puntako pilotaria izan zen.
1958ko, 1962ko eta 1966ko Munduko Pilota Txapelketetan hiru urrezko domina lortu zituen, lehenengoan Azcuérekin eta besteetan Adrián Zubikarairekin batera. 1970ean brontzezkoa lortu zuen Zubikarairekin.
Moisés Hamui anaiarekin, eta Alejandro Andrade eta Pedro Lanzagortarekin batera brontzezko domina lortu zuen 1968ko Olinpiar Jokoetan.

## Erreferentziak

* ↑ Johny Hamui y José Becerra al Salón de los Inmortales de COMEDEP. www.deporte.org.mx 2008-2-1.
* ↑ Historia de los Mundiales
* ↑ Evia Ramírez, Máximo. (2000). México en la historia de los juegos olímpicos. Plaza y Valdes, 68 or. ISBN 9789688568262..
* Datuak: Q5940339
# José Hernández

José Rafael Hernández y Pueyrredón (Chacras de Perdriel, Argentinako Konfederazioa, 1834ko azaroaren 10 – Buenos Aires, 1886ko urriaren 21) argentinar olerkari, politikari eta kazetaria izan zen.

## Bizitza

Txikitan biriketako eritasun batek jo zuenez, panpa aldean bizi behar izan zuen zenbait urtez eta bertatik ezagutu zuen gautxoen bizitza gogorra. 1852tik aurrera, bere herrialdeko gatazka politikoetan esku hartu zuen, zentralismoaren aurka, zenbaitetan armak aldean zituela. 1871ean Brasila erbesteratu zen. 1872an Buenos Airesera itzuli ahal izan zen. Urte horretan El gaucho Martín Fierro argitaratu zuen. Uruguain atzerriraturik egon ostean, 1875an Argentinara itzuli eta 1879an diputatu hautatu zuten. 1886ko urriaren 21ean hil zen, Buenos Airesko Belgrano auzoan zuen landetxean.

## Idazlanak

José Hernández Argentinako poeta nazionala izatera eraman duen Martín Fierro («Matxin Burdin», Txomin Jakakortajarenak euskaratua) hain zuzen ere, gautxoei buruzko poema epikoa da. Herriaren kontzientzian hain errotua den epopeia hori bi zatitan argitaratu zen: El gaucho Martín Fierro (1872) eta La vuelta de Martín Fierro (1879). Beste zenbait obra idatzi zituen, hauen artean La instrucción del estanciero (1882), landetako bizitzari buruzko ezagutza zuzena adierazten duena.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2015/08/18 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ José Hernández. in: Biografías y Vidas. biografiasyvidas.com (Noiz kontsultatua: 2015-08-18).

## Kanpo loturak

* Euskarari ekarriak: Jose Hernandez
* Datuak: Q377623
* Multimedia: José Hernández / Q377623
# José Guerrero (margolaria)

José Guerrero (Granada, Espainia, 1914ko urriaren 29a - Bartzelona, Katalunia, 1991ko abenduaren 23a) pintorea izan zen.

## Biografia

Arteko ikasketak egin zituen Granadako Arte eta Lanbide Eskolan lehenbizi (1931-1934), eta Madrilgo Arte Ederretako Eskolan gero (1940-1944). Ikasketak amaituta, Parisen izan zen urtebete, eta freskoaren teknika ikasi zuen bertan, figurazioa utzita, pintura abstraktua egiten hasi zenez gero, teknika hura interesatzen baitzitzaion, batez ere. 1949an Roxanne Withier estatubatuar kazetariarekin ezkondu zen, eta New Yorken jarri zen bizitzen. Han espresionismo abstraktuaren aitzindariak ezagutu zituen: Kline, Rothko, Motherwell eta Pollock.
1954an egin zuen bakarkako bere lehen erakusketa, Betti Parsons galerian, New Yorken. Arkitektoekin lan egin zuen, eta marrazki- eta pintura-eskolak eman zituen, New School for Social Researchesen, New Yorken.
Madrilen bizi izan zen 1960ko hamarraldiko azkeneko urteetan, eta bere pintura-moldeak eragin handia izan zuen 1970eko abstrakzio berriaren pintore gazteengan. Bere obrak, New Yorkeko Eskolako pintore batzuek 1950eko hamarraldian bultzatu zuten color field-painting ideiari lotua, Mediterraneoko eta Andaluziako argitasunarekin lotutako halako sentiberatasun kolorista bat islatzen du. Margoa, kolorea besterik ez zaio axola, eta oihal zati handiak betetzen ditu kolore distiratsu eta garbiez. 1959an Art in America aldizkariko New Talent saria irabazi zuen, eta Frantziako gobernuak Chevalier de l'Odre des Arts et des Lettres gisa saritu zuen. 1984an Espainiako gobernuak Espainiako Arte Ederretako urrezko domina eman zion.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q1643179
# José Gutiérrez Solana

José Gutiérrez Solana (Madril, 1886ko otsailaren 28a - Madril, 1945eko ekainaren 24a) espainiar margolaria eta idazlea izan zen. Gaztelako eta Madrilgo herriaren ohiturei buruzko koadroak margotu zituen, oso modu ilun eta ezkor batean; herriko jaiak, inauteriak, herri txikietako prozesioak eta auzune pobreetako ohiturak azaldu zituen bere lanetan. Goyaren pintura beltza gogorarazten dute haren koadroek, eta baita 98ko belaunaldiko espainiar idazleen esperpentismoa ere. Margolanak: Las coristas, Los desheredados, Carnaval en la aldea, El entierro de la sardina, Corrida de toros en Ronda, La danza de la muerte, etab. Literaturan, bidaiak eta herrietako ohiturak izan zituen gaitzat: Madrid: escenas y costumbres (1913, 1918); La España negra (1920); eta Madrid callejero (1923). 1961ean, haren lan guztiak argitaratu ziren liburu batean bilduta: Obra literaria.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q428928
* Multimedia: José Gutiérrez Solana / Q428928
# José Antonio Pastor

José Antonio Pastor Garrido (Ortuella, 1959ko abuztuaren 3a - ) VIII. legegintzaldiko PSE-EEko eusko legebiltzarkidea da. Alderdiko bozeramailea da. PSE-EEko Bizkaia idazkari nagusia izanda, Bizkaiko Batzar Nagusietan ahalduna, Ortuella udaleko zinegotzia eta Ría 2000 Administrazio Kontseiluko kidea da. OHO-ko irakaskuntzan diplomaturik, irakasle du ogibidea.

## Kanpo estekak

* Jose Antonio Pastor: "Ez dago prozesurik, ez ofizialik ez ofiziosorik, ez kontakturik"
* Datuak: Q9013624
* Multimedia: José Antonio Pastor / Q9013624
# José Antonio Santamaría

José Antonio "Mikel" Santamaría Vaqueriza (Donostia, 1946ko martxoaren 16a - ib., 1993ko urtarrilaren 19a) gipuzkoar futbolari eta ostalaritza-enpresaburua izan zen, atzelari moduan aritzen zena. Futbola utzi ondoren, Ku diskotekaren bazkideetako bat bilakatu zen. Bere izena Navajas txostenean agertu zen. Gaztelupe elkartean afaltzen ari zela, ETAren Donosti komandoak erail zuen.

## Ibilbidea

| Taldea | Urtea | Gol(ak) | Partida(k) |
| Eibar KE | 1963-1964 | | |
| San Sebastián CF | 1964-1967 | 6 | 83 |
| Real Sociedad | 1967-1971 | 2 | 48 |
| Hércules CF | 1971-1974 | 2 | |
| CD Sabadell | 1974-1975 | | |

## Erreferentziak

* ↑ «La Guardia Civil linvestigó a 21 agentes de Intxaurrondo, pero sólo aporto pruebas contra uno» El País 1995-5-9.
* ↑ «Asesinado en San Sebastián de un disparo en la nuca un ex propietario de la discoteca Ku» El País 1993-1-20.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5938104