OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Iñaki Echarte

Iñaki Echarte Vidarte (Iruñea, 1977). Narratzaile eta poeta, Espainiako gay literaturaren idazle ezagunetariko bat da. Literatura sortzailean Madrilgo "Escuela Superior de Arte y Espectáculos TAI" (Arte eta Ikuskizunen Goi Mailako Eskola) delakoan diplomatuta dago, zinema-gidoigile alorrean 2008an Madrilen "Huérfanos de Cernuda" (Cernudaren Umezurtzak) talde literarioa sortu zuen. Egun Madrilen bizi da.

## Obra
### Ipuin liburuak

* Blues y otros cuentos, Baile del Sol, 2009.

### Poesia liburuak

* Optimístico, Baile del sol, 2013.
* Soy tan blanco que cuando palidezco desaparezco, Madril: Vitruvio, 2011.

### Saski-naski

* Huérfanos de Cernuda. Desestructuración cuer(po)ética. Francisco Brivesekin batera idatzita. Luis Antonio de Villenaren hitzaurrea. O Grelo Ediciones, 2010.

### Antologiak

* Al otro lado del espejo (nadando contracorriente). Escalera, 2011
* Viscerales. Ediciones del viento, 2011
* Más allá del Boom (nueva narrativa hispanoamericana). Madril: Lord Byron argitaletxea, 2007.
* Versus. 12 rounds, Madril: Editorial del Satélite, 2008
* El juego de hacer versos, el juego de hacer cuentos, Iruñea: Aula de Literatura, 2002.

## Erreferentziak

* ↑ ACEC elkarteak (Associació Col.legial de Escriptors de Catalunya) Espainian ospatutako Gay eta Lesbianen Literaturaren gaineko I. jardunaldietan parte hartzeko aukeratu zuen ACEC en web ofiziala
* ↑ Diario de Navarra, 2009-XI-2.]
* ↑ Diario de Noticias, 2011-IV-3]
* ↑ Dos Manzanas, 2010-II-26

## Kanpo loturak

* (Gaztelaniaz) Egilearen bloga (pertsonala)
* (Gaztelaniaz) Egilearen blog literarioa
* (Gaztelaniaz) Egilearen poesia irakurketa Madrilen.
* Datuak: Q5923782
# Iñaki Egaña

    Artikulu hau historialariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Iñaki Egaña (argipena)».
Iñaki Egaña Sevilla (Donostia, 1958), Euskal Herriko historialaria eta idazlea da.

## Biografia

Europako eta Amerikako hainbat argitalpenetan parte hartzen du. Urte askoan, ikerketa historikoetan murgilduta aritu da. Aranzadi Zientzia Elkartean, Gerra Zibilean hil eta desagertutakoen inguruan ikertzen ari da.
Euskal Diaspora Taldeko kidea izan zen.
Euskal Memoria elkarteko presidentea da.

## Lanak

Euskal Herriko egoera politikoaren inguruan, artikulu eta saiakera anitz kaleratu du, hala nola Los días de Argel, Ikurriña, 100 años (1994), Diario de Aguirre (1998) eta Mario Salegi: la pasión del siglo XX (1999) lanak argitaratu ditu, baita Diccionario histórico-político de Euskal Herria ere. Hainbat liburukitan kaleratutako 1936. La Guerra Civil en Euskal Herria (1998) lana egin zuen taldearen koordinatzailea izan zen.
Liburuetako asko Tafallako Txalaparta argitaletxeak argitaratu dizkio. Gehienak historia-liburuak dira, eta beste batzuk historian oinarritutako eleberriak. Helduei zuzendutako lan gehienak espainieraz daude; haur eta gazteentzat idatzitakoak, ordea, euskaraz.

### Saiakera historikoak

* Ogro Operazioa. Ekintza eta mitoaren eraikuntza, 2023
* Txikia. Ur handiak ereiten, 2023
* Los crímenes de Franco en Euskal Herria. 1936-1940.
* Mil nuevas noticias del país de los vascos, , 2011.
* Quién es quién en la historia del país de los vascos, 2010.
* Expediente vasco.
* Mil noticias insólitas del país de los vascos.
* Ikurriña. Cien años.
* Los días de Argel. Crónica de las conversaciones entre ETA y el Gobierno español. Giovanni Giacopuzzi.
* Vasconia: hechos, episodios y sucedidos, Nabarralde.

### Eleberri historikoak

* Una vida aplazada.
* 1936 Aquella soledad.
* Gallarta, Ttartalo, 2002.

### Biografiak

* Mario Salegi. La pasión del siglo XX. Txalaparta, 1999.

### Hiztegi eta entziklopediak

* Diccionario histórico-político de Euskal Herria. Bi aletan.
* Euskal Herria y la libertad, ETAri buruzko zortzi liburukiz osatutako entziklopediaren egileetakoa.

### Gaztetxoentzat

* Txapela buruan, ibili munduan. Euskal diaspora.
* 1936ko gerra haurrei kontatua.
* Euskal Herriaren historia.

### Kazetaritza

Ehunka artikuluren egilea da; arlo honetan ere gehienbat espainieraz idatzi ditu, Gara eta beste hedabide batzuetan. Euskarazkoak ere idatzi egin ditu; egun, igandero artikulu bat idazten du Berrian, Kondairaren mugetan izena duena.

## Erreferentziak

* ↑ Memoria egiteko dagoelako, Berria, 2011ko urriaren 19a.
* ↑ Egañaren artikuluak Rebelion.org webgunean.

## Kanpo estekak

* Beñat Parraren elkarrizketa Irutxulo Hitzan, 2319. zenbakian, 2022ko uztailaren 8an.
* Bio-bibliografia Txalapartaren webgunean.
* (Gaztelaniaz):Iñaki Egaña Ecured webgunean.
* Datuak: Q12260032
# Iñaki Egaña (argipena)

Iñaki Egaña zenbait euskal herritarren izen-deiturak dira:
* Iñaki Egaña Azpeitia (1948 -), Portugaleten jaiotako musikaria.
* Iñaki Egaña Sevilla (1958 -), Donostian jaiotako historialaria.

## Ikus, gainera

* Egaña
# Iñaki Cerrajería

José Ignacio Zarrajeria García (Gasteiz, 1957ko uztailaren 29a -), Iñaki Cerrajería eta El primo del Donato izenaz ezaguna, euskal marrazkilari, komikigile eta margolaria da.
Arte Ederrak ikasi zituen Sevillan eta Bilbon. Euskal Herriko eta Madrilgo erakustokietan maiz erakutsi izan ditu bere lanak, eta Arabako Arte Ederretako Museoan zein Eusko Jaurlaritzaren, Gipuzkoako Foru Aldundiaren eta La Caixa Fundazioaren bildumetan daude, besteak beste, bere obrak. Azken urteetan erabateko abstrakziora jo du Cerrajeríak, kanpoko inolako erreferentziarik ez duten koadroak margotuz.
1980 eta 1987 artean Jesús Mari Alegría Pintu-rekin batera egunero Deian Marizoro zinta atera zuen, eta 1989tik aurrera El Correo-rako lan egiten du. ETB-1ean Katu Kale saiorako ere lan egin du. El primo del Donato ezizenaz, Araba Saudita aldizkarientzat lan egin zuen, baita Artificio eta Sustrai-rentzat ere.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Auñamendi Eusko Entziklopedia. Iñaki Cerrajería García. .

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q9010288
# Isabel Preysler

María Isabel Preysler Arrastia (Manila, 1950eko otsailaren 18a) filipinar eta espainiar modeloa eta pertsonai publiko ezaguna da. 5 seme-alaba ditu: Enrique Iglesias, Julio Iglesias, Jr. eta Chábeli Iglesias, Julio Iglesiasekin izandako ezkontzaren ondorioz (1971-1978); Tamara Isabel Falcó, Griñóngo markesarekin batera; eta Ana Isabel Boyer, Miguel Boyer Espainiako Ogasun ministro ohiarekin batera. 2014ean Boyerrengandik alargun geratu zen eta 2015etik harreman berri bat dauka Mario Vargas Llosa nobeldun idazlearekin.
Arrastia deitura, euskal jatorrikoa, Filipinetara Errioxa aldetik joandako familiarengandik datorkio, ama Beatriz Arrastia Reinares (1923 – 2021) baitzuen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Isabel Preysler y Vargas Llosa, más unidos que nunca» El Periodico 2015-6-15 (Noiz kontsultatua: 2016-4-2).
* Datuak: Q437710
* Multimedia: Isabel Preysler / Q437710
# Isabel Riquelme

María Isabel Riquelme y Meza (Chillán, Txileko kapitaintza nagusia ; 1758 – Lima, Peru ; 1839ko apirilaren 21a ) emakume txiletarra izan zen, Bernardo O'Higgins-en ama, Txileko Independentzia prozesuko protagonistetako bat.

## Biografia

Simón Riquelme de la Barrera y Goycochea eta bere emazte Maria de las Mercedes de Meza y Ulloaren alaba izan zen, biak Chillango antzinako familietakoak ziren. Bere semeak Bernardo O'Higgins Riquelme eta Rosa Rodríguez y Riquelme izan ziren. Euskaldunen ondorengoa zen.
* Datuak: Q11683721
* Multimedia: Isabel Riquelme / Q11683721
# Isabel Rodríguez (Mexikoko konkista)

Isabel Rodríguez (1480- 1530/1560) Mexikoko konkistan parte-hartu zuen soldadu eta medikua izan zen. Gerrako medikuntzaren aitzindaria izan zen eta ohorezko mediku titulua jaso zuen lehenengo emakumea.

## Biografia

Batzuen aburuz, Karibeko Hispaniolan bizi zen, Diego Kolon erregeordearen zerbitzura Kubara aldatu zen arte, Hernán Cortésen alde egiteko. Besteen iritziz, Pánfilo de Narváezekin heldu zen. Tenochtitlanen erizain aritu zen, gerora Espainia Berria izan zen lurraldean.

### Konkistatzaileen erizainen nagusia

Gau Tristea eta gero, erizain aritu zen, emakume espainiar eta tlaxkaltekarrekin batera horretarako atondu zuten erizaintza moduko batean, guda zelaian. Beatriz de Palacios, Beatriz González eta Juana Mansilla izan ziren erizain aritu ziren beste emakume batzuen izenak. Rodríguez Francisco Cervantes de Salazar eta Bernal Díaz del Castilloren kroniketan agertzen da.
Rodríguezek borrokalariak sendatzeko zuen trebetasuna —bai batailen ondoren, bai borrokan ari zirela, betiere bere bizia arriskuan zuela— hain ezaguna izan zen ezen mirarizkotzat jo zuten. Juan de Torquemadaren hitzetan:
   "...zauriak lotu eta santutu egiten zituen, honako hau esanez: "Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean, benetako Jainko bakar bat, Hark sendatu eta zain zaitzala!" Horrek ez zuen bi aldiz baino gehiago egiten, eta askok ez zuen bat baino gehiago egiten; eta berriz borrokatzera joaten ziren".
Espainiako Koroaren eskutik ohorezko mediku titulua jaso zuen, ordura arte gizonezkoek baino jaso ez zutena. Horrek baimena eman zion Espainia Berriko lurralde guztietan mediku aritzeko, eta, seguruenik, historian erregistratutako lehenengo emakume medikoetako bat izan zen.
Bere azken senarrarari, egindako "zerbitzuengatik", Tacubayako lurrak oparitu zizkiotenean, bertan geratu eta tokiko komunitatean medikuntza praktikatzen jarraitu zuen.
Bere azken urteei dagokienez, historialari batzuk Liman kokatzen dute 1560an «la Conquistadora» ezizenarekin. Beste batzuk ordea, Mexikoko Hirian kokatzen dute bere heriotza, 1530 edota 1540an.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 (Gaztelaniaz) Andreu, Juan Pablo Salazar. (2021). «La mujer soldado y encomendera en Puebla de los Ángeles: María de Estrada» Hipogrifo. Revista de literatura y cultura del Siglo de Oro 9 (2): 725–743. (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
* ↑ ISSN https://www.anmm.org.mx/bgmm/1864_2007/2001-137-3-257-263.pdf..
* ↑ «Isabel Rodríguez | Real Academia de la Historia» dbe.rah.es (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) Orozco y Berra, Manuel. (1880). Historia antigua y de la conquista de México. Tomo primero. (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) Vega, Carlos B.. (2003-10-02). Conquistadoras: Mujeres Heroicas de la Conquista de America. McFarland ISBN 978-0-7864-8208-5. (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).
* ↑ (Ingelesez) «Historiadores de México Siglo XIX by Oscar Flores - Issuu» issuu.com 2013-01-24 (Noiz kontsultatua: 2024-03-06).

## Bibliografia

* Gómez-Lucena, Eloísa (2014). Españolas del Nuevo Mundo. Madrid: Cátedra.

## Ikus, gainera

* María de Estrada

## Kanpo estekak

* Datuak: Q61741435
# Isabel Pérez Montalbán

Isabel Pérez Montalbán (Córdoba, 1964) poeta da. Kritikariek haren lana aintzat hartu dute kontzientzia poesiaren parametroen barruan. Poetika hori sistema kapitalistaren kontra dago, kritika garaikidearen, memoria historikoaren eta konpromisoaren bidez.

## Biografia

Irakasle-ikasketak eta ikus-entzunezko komunikazioa egin zituen, eta gaur egun Malagan bizi da. Literatura-jaialdi garrantzitsuetan parte hartu du, hala nola 2007an Bartzelonako Poesia Astean. Haren testuak frantsesera, ingelesera, hungiarierara, portugesera, arabierara eta esperantora itzuli dira. Literatura-jardueraren barruan, literatura-sarien epaimahaiko kide izan da, bai eta aurkezle, moderatzaile edo mahai-inguruetako parte-hartzaile, hizlari, tertuliar edo hizlari ere, erakunde pribatuek eta, batez ere, publikoek antolatutako kongresu, jaialdi, tailer, errezitaldi eta jardunaldi literarioetan.

## Sariak

* 1992ko Ciudad de Málaga Literatura Gaztea saria, No es precisa la muerte lanagatik.
* Barcarola Nazioarteko Saria, 1995, Puente levadizo lanagatik.
* Leonor Poesia Saria, 2000, Los muertos nómadas lanagatik.
* Ciudad de Córdoba saria, Ricardo Molina, 2010, Un cadáver lleno de mundo lanagatik.
* Melilla Hiria Nazioarteko Poesia Saria, 2019, Vikinga lanagatik.

## Poema-liburuak

* No es precisa la muerte (Málaga, 1992).
* Pueblo nómada (Málaga, 1995).
* Fuegos japoneses en la bahía (Málaga, 1996)
* Puente levadizo (Albacete, 1996)
* Cartas de amor de un comunista (Valentza, 1999)
* Los muertos nómadas (Soria, 2001)
* De la nieve embrionaria (Montilla, 2002).
* El frío proletario (Málaga, 2002).
* La autonomía térmica de los pingüinos (Málaga, 2005).
* Siberia propia (Madril, 2007)
* Animal ma non troppo (Huelva, 2008)
* Oveja negra casi blanca. Málaga, 2010.
* Un cadáver lleno de mundo. Madril, 2010.
* Puta, reputa (piensa, reflexiona) ( María Eloy-García-rekin), (Ediciones Imperdonables, Málaga, 2016)
* El sexo de la palabra. Literatura y género (Juana Castro eta Octavio Salazar-ekin), (Colección La Montaña Mágica, Delegación de Cultura de la Diputación de Córdoba, 2017)
* El frío proletario. Antología (1992-2018) (Visor, Madrid, 2019)
* Vikinga. Visor, Madrid, 2020.

## Erreferentziak

* ↑ Scarano, Laura Rosana. (2023-01-12). «LA POESÍA DE ISABEL PÉREZ MONTALBÁN: EL RELATO DE LA CARENCIA» Revista Internacional de Culturas y Literaturas (ISSN: 1885-3625) (26): 85–108. doi:10.12795/RICL.2023.i26.05. ISSN 1885-3625. (Noiz kontsultatua: 2023-01-23).
* ↑ http://cordobapedia.wikanda.es/wiki/Isabel_P%C3%A9rez_Montalb%C3%A1n
* ↑ «Poesía: Isabel Pérez Montalbán: la vikinga que el mundo necesita» Librujula 2020-10-28 (Noiz kontsultatua: 2023-01-23).
* ↑ (Gaztelaniaz) «La poesía de clase de Isabel Pérez Montalbán» El Español 2020-10-19 (Noiz kontsultatua: 2023-01-23).
* ↑ «"Las liendres", de Isabel Pérez Montalbán» Librujula 2021-03-14 (Noiz kontsultatua: 2023-01-23).

## Kanpo estekak

* Isabel Pérez Montalbánen poemak
* Datuak: Q454051
# Isabel Risco

Isabel Risco, jaiotzez, Isabel Martínez-Risco Valdivieso (Coruña, Galizia, 1975eko apirilaren 7a) aktore galiziarra da. 2014ko Mestre Mateo saria irabazi zuen, Era ver! telesailean egindako interpretazioagatik.

## Ibilbidea

2005ean Antzerki Pedagogian graduatua, unibertsitate-antzerkian hasi zen 1997an. Gala-aurkezlea, ipuin-kontalaria eta irratian lan egin du.
Hainbat lan egin ditu TVGn, eta programa hauetan parte hartu zuen: Land Rber, Air Galicia, El show de los Tonechos eta Hasta la cocina, eta Padre Casar, La vida por frente, El Noreste, Era vista!, Caseros, Aguas Calientes eta Casa Manola.

### Zinema

Zineman Donde Está la Felicidad?, Los muertos van deprisa eta Tourettes film laburra eta Herkulesen Koruño dokumentalean lan egin du.

### Antzerkia

Bravasen abestu du. Gure historia magaz eta hausteko. Sebastián Martín-Riscoren ES garbia.

## Bestelako jarduerak

BNGrekin batera parte hartu zuen, eta talde nazionalistaren zerrendetan agertzen da, Europako Parlamenturako 2014ko hauteskundeetarako.

## Sariak eta izendapenak
### Mestre Mateo sariak

| Urtea | Kategoria | Filma | Emaitza |
| 2014 | Aktore onena | Era visto! | Irabazlea |

## Erreferentziak

* ↑ Ficha en Cultura Galega.
* ↑ E. Teixo. (4 de abril de 2014). Isabel Blanco y Miguel de Lira, mejores actores en los Mestre Mateo. .
* 1 2 (Galizieraz) Diario, Nós. (2021-04-20). «Isabel Risco: "A historia das mulleres galegas está soterrada"» Nós Diario (Noiz kontsultatua: 2022-05-18).
* ↑ A actriz Isabel Risco na lista do BNG. .
* ↑ «Isabel Risco - Bing video» www.bing.com (Noiz kontsultatua: 2022-05-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12390743
# Isabel Picaza González

Isabel Picaza González (Barakaldo, Bizkaia, 1934) piano-jotzailea izan zen.

## Bizitza

Aurelio Castrillo irakaslearekin pianoa ikasi zuen, eta Gabriel Vercosrekin ganbera-musika Bizkaiko Musika Kontserbatorioan, 14 urte baino lehen Piano eta Ganbera Musika Sariak lortuz. Isabel Picazak hamasei urte zituela egin zuen pianoaren debuta, Bilboko Udal Orkestrarekin batera eta Jesus Aranbarri Garate maisuak zuzenduta Txaikovskiren pianorako kontzertua interpretatuz. Isabel Picaza
Juan Carlos Gómez Zubeldia (1924-1992) irakaslearekin lan egin zuen, eta teknika ez ezik, musika interpretazioa ere hobetu zuen. 1953 eta 1955 artean, Sienako (Italia) Musicale Chigiana Akademiako ikastaroetara joan zen, "Ohorezko diploma" lortuz Gian Battista Viotti Nazioarteko Piano Lehiaketan Vercellin (Italia, 1955).
1961ean Bilboko "lehen Nazioarteko Piano Lehiaketa" irabazi zuen eta Madrilgo ateneoa eta Bartzelonako (Palau de la música) aurkeztu zen, Manuel de Fallaren "Kontzertuan" Benito Lauretek zuzendutako talde instrumental batekin batera. Hurrengo urtean Madrilera itzuli zen eta Cesar Francken Aldaketa Sinfonikoak interpretatu zituen Espainiako Orkestra Nazionalarekin eta Constantin Silvestri zuzendari errumaniarraren zuzendaritzarekin.
1968 eta 1972 artean, Espainiako Irrati Telebistako boskote Klasikoan (R.T.V.E.) parte hartu zuen, non lehen biolina Eduardo Hernández Asiain izan zen. Lau urtez, Espainia eta Europako areto ezberdinetan jo zuten, eta zenbait grabazio egin zituzten, Xostakovitxen 57. boskoteaedo Faureren biolin eta piano sonatak kasu, Hernandez Asiain maisuarekin grabatuak.
Jesus Arambarri eta Constantin Silvestri ez ezik, beste maisu ospetsu batzuek ere zuzendu zuten Isabel Picaza: Bruno Muñoz, Cristóbal Halffter, Benito Lauret, Gabriel Rodó, Rafael Frühbeck de Burgos eta Colman Pearce, besteak beste.
1972. urteaz geroztik, piano-irakasle gisa aritu zen Bilboko kontserbatorioan, eta bere jaioterriko kontserbatorioan, Barakaldon, amaitu zuen bere irakasle-ibilbidea. Isabel Picaza González gaztaroan
Hala ere, 1985eko abenduaren 12an eta 13an berriro jo zuen jendaurrean. Bilboko Campos Eliseos antzokian izan zen, Bilboko Orkestra Sinfonikoarekin Prokofieven piano eta orkestrarako 3. Kontzertua interpretatuz, Colman Pearceren zuzendaritzapean, kritika eta publiko aldetik arrakasta handia lortuz.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Bilbao.eus, Centro de documentación, Publicaciones Municipales, Periódico Bilbao (Mayo 2005)» www.bilbao.eus (Noiz kontsultatua: 2020-10-26).
* ↑ «ABC MADRID 15-10-1972 página 78 - Archivo ABC» abc 2019-08-13 (Noiz kontsultatua: 2020-10-26).
* ↑ https://web.archive.org/web/20201029182509/http://www.euskomedia.org/PDFAnlt/musiker/15/15271295.pdf
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=XeCzRBuo-WY
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=_jiBrk7m_2w

## Kanpo estekak

* https://peoplepill.com/people/isabel-picaza-gonzalez/
* https://www.yousica.com/video/?v=Isabel+Picaza+Gonz%C3%A1lez-
* Datuak: Q5920821
# Håp

Håp 2019ko Maria Sødahl norvegiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.

## Argumentua

Artista bi dira Anja eta Tomar. Bikote dira, eta haien bizitza egun batetik bestera aldatuko da Anjari gaixotasun larri bat duela esaten diotenean. Urte asko dira elkarrengandik urrundu zirela eta harremana apur bat hoztu zela. Gaixotasunarekin agerpenarekin, baina, maitasuna erabat itzali den edo ez ikusiko dute.

## Aktoreak

* Andrea Bræin Hovig : Anja
* Stellan Skarsgård : Tomas

## Erreferentziak

* ↑ «Hap» Berria 2021-01-16 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q76363443
# Håbo udalerria

Håbo Suediako udalerria da. Uppsalako konderrian kokatua dago. 186,47 km² ditu eta 20.351 biztanle ditu.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Enköping udalerria Uppsala udalerria Knivsta udalerria Upplands-Bro udalerria Sigtuna udalerria

## Erreferentziak

* ↑ (Suedieraz) Statistiska centralbyrån, Kommunarealer den 1 januari 2014. Statistics Sweden.
* ↑ (Suedieraz) Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2016. Statistics Sweden.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q511253
* Multimedia: Håbo Municipality / Q511253
# Håleniusita-(La)

Håleniusita-(La)]] =

## Ezaugarriak

Håleniusita-(La) haluro mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {(La,Ce)OF}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Håleniusite-(La): Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Håndtering av udøde (filma)

Håndtering av udøde 2024ko Thea Hvistendahl norvegiar zinema zuzendariaren beldurrezko filma da, John Ajvide Lindqvisten izen bereko eleberrian oinarrituta.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Udako egun bero batean, Oslon, hildakoak esnatzen hasiko dira, misteriotsu, eta hiru familia kaosean murgilduko dira beren hildakoak itzuli direla ikusita. Nor dira, eta zer nahi dute?

## Aktoreak

* Renate Reinsve: Anna
* Bjørn Sundquist: Mahler
* Bente Børsum: Tora
* Anders Danielsen Lie: David
* Bahar Pars: Eva
* Inesa Dauksta
* Kian Hansen: Kian
* Olga Damani: Elisabet

## Erreferentziak

* ↑ «Oroimenak eraikitzen al gaitu?» Berria 2024-06-19 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q114843198
# Hästholmssundet

Hästholmssundet (Suedia) Nacka udalerriko Kvarnholmen uhartea eta Henriksdal auzoa banatzen zituen itsasartea izan zen, 1970eko hamarkadan lurrez bete zen arte. 2005ean eginiko hirigintza planaren arabera, Nacka udalerriak Hästholmssundet kanal batekin ireki eta berriro Kvarnholmen berriro uharte bihurtzeko asmoa du.

## Historia

Kvarnholmen uhartean, XIX. mendearen amaieratik lurrak industria-eraikinetarako erabiltzen hasi ziren. Uhartea kontinentetik bereizten zuen Hästholmssundetek, Saltsjön eta Svindersviken badiak komunikatzen zituen itsasartea osatuz.
Hästholmssundet zeharreko garraio guztiak gabarraz eta ferryz egiten ziren, 1923an Kvarnholmsbron zubia eraiki zuten arte.
Itsasartea guztiz bete zen 1970eko hamarkadaren amaieran, uharteko industrien garraioaren beharrak asetzeko. Bete-masa, besteak beste, eraiki berri zen Finnberg tuneletik zetorren. Lur-eremu berri horretan, besteak beste, Finnboda ontziola eta Svindersviken-eko petrolio portuak ezarri ziren. Finnboda ontziolen eremutik ekialdean dagoen badia batean itsasartearen aztarna txiki bat ikus daiteke (gaur egun kirol portua dagoen lekuan).

## Hästholmen eta Hästholmssundet, mapa historikoak

* Svindersviken, Hästholmssundet eta Hästholmen 1642
* Svindersviken, Hästholmssundet eta Hästholmen 1774
* Svindersviken, Hästholmssundet eta Hästholmen 1897
* Svindersviken, Hästholmssundet eta Hästholmen 1901-1906

## Etorkizuneko planak

Kvarnholmen-en hirigintza planaren baitan, Nacka udalerriak 2005eko maiatzean aurkeztu zuen Kvarnholmen, Hästholmssundet eta Östra Gäddviken-erako programa, non besteak beste Hästholmssundet kanal batekin irekitzea eta berriro ere Kvarnholmen uharte bihurtzea proposatzen den. Sortu berri den itsasartearen gainean bi zubi berri aurreikusten dira, motordun txalupa txikiak igarotzeko altuerarekin. Itsasartearen / kanalaren bi aldeetan oinezkoen eta bizikleten pasealekuak aurreikusten dira, eta Kvarnholmen aldetik, etxebizitza-eraikin berriak.

## Erreferentziak

* ↑ Kvarnholmsvägen: Beskrivning av vägens historia och kulturvärden inför breddning, Johan Aspfors, Nacka kommun, januari 2012, s. 3

## Kanpo estekak

* Datuak: Q78185608
# Häusern

Häusern Alemaniako udalerria da. Baden-Württemberg estatuan kokatuta dago, [[Waldshut (barrutia)|Waldshut]] barrutian. 2014an 1.250 biztanle zituen 8,88 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q515671
* Multimedia: Häusern / Q515671
# Häutligen

Häutligen Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, Bern-Mittelland barruti administratiboa barrutian. 2014an 250 biztanle zituen 3 kilometro koadrotan banatuta.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:

## Kanpo estekak

* Datuak: Q67768
* Multimedia: Häutligen / Q67768
Konolfingen Münsingen Freimettigen Oberdiessbach Wichtrach
# Hå

Hå Norvegiako udalerria da. Rogaland konderrian kokatua dago. 258.70 km² ditu eta 15.438 biztanle ditu.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:
Klepp Time Bjerkreim Eigersund

## Kanpo estekak

* Datuak: Q485608
* Multimedia: Hå / Q485608
# Häuslingen

Häuslingen Alemaniako udalerria da. Saxonia Beherea estatuan dago, Heidekreis barrutian. 2014an 803 biztanle zituen 13,58 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q282639
* Multimedia: Häuslingen / Q282639
# Isothrix barbarabrownae

Isothrix barbarabrownae Isothrix generoko animalia da. Karraskarien barruko Echimyidae familian sailkatuta dago.

## Ikus, gainera

* Isothrix
* Echimyidae

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2490756
* Espezieak: Isothrix barbarabrownae