OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verdungo gudua

    Artikulu hau Lehen Mundu Gerrako guduari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Verdun».
Verdungo gudua Lehen Mundu Gerrako luzeena eta, Sommeko guduaren ondoren, bigarren latzena izan zen. 1916ko otsailaren 21etik abenduaren 18ra, Frantziako ipar-ekialdeko Verdun herriaren inguruan, frantziar eta alemaniar armadak elkarren kontra aritu ziren; guztira, 250.000 hildako eta 500.000 zauritu baino gehiago izan ziren.
Gudu horretan, Robert Nivelle frantziar komandanteak «Ez dira pasatuko!» («Ils ne passeront pas !») esaldi ospetsua erabili zuen.
Lehen Mundu Gerrako Mendebaldeko Frontean kokatu zen gudua, eta azkenean frantsesak izan ziren garaile.
Gudua otsailaren 21ean hasi zenean, frantses armadak 30.000 lagun inguru zituen Verdunen; alemanak, ostera, 150.000 lagun inguru. Armaz ere frantsesak hasieran gutxiago ziren, baina gudua aurrera joan ahala, gauzak aldatu egin ziren, eta amaieran, bai frantsesak, bai alemanak milioi bana lagun ziren borrokaldietan: frantsesek 377.000-542.000 lagun galdu zituzten denera (162.308 gutxienez hilda edo galduta); alemanek 336.000-434.000 lagun galdu zituzten, 100.000 inguru hilda.
Borrokaldiak egin ziren eremuetan, soldadu ezezagunen omenezko oroigarria eraiki zuten. Izan ere, nahasita zeuden, eta ezin izan zituzten identifikatu.

## Aurrekariak eta gudua

Verdungo lurraldea menderaezina izan zen historian zehar, hasi Atilaren garaietatik eta Frantzia-Prusia Gerrara arte. 1914. urtean zeharo gotortuta zegoen eta artilleria-baliabideak zituen: ikurra zen. Hala ere, Lehen Mundu Gerraren hasieratik, alemanen taktika frantses armada zeharo ahultzea zenez, 1916. urterako frantsesek Verdungo gotorlekua ahulduta zeukaten. Nolanahi ere, alemanek 1916. urteko otsailaren 12an erasoa jotzeko asmoa bazuten ere, astebete atzeratu behar izan zuten, eguraldi txarrarengatik. Tarte horretan, frantsesek indarrak eskuratzeko beta izan zuten, eta baliabide berriak heldu ahala, gudua luzatzen joan zen.
Bien bitartean, aliatuek Sommeko guduari ekin zioten 1916. urteko uztailaren 1ean, eta alemanek baliabideak Verdundik Sommera bidali behar izan zituzten. Gudu hura garailerik gabe amaitu zen, baina Lehen Mundu Gerrako odoltsuena izan zen. Horren ondorioz, 1916. urtearen amaierarako armada alemana ahituta zegoen, eta frantsesek kontraeraso bortitzak jo zituzten. Alemanek ez zuten frantses armada zeharo ahultzeko helburua lortu, elkarri min handia egin zioten arren. Frantsesen irudimenean, Verdungo gudua euren lurraldearen defentsaren ikur bihurtu zen. Alemanentzat, Verdun gune estrategikoa zen, baina Frantziako kamioi-garraioa Alemaniako trenbide bidezkoa baino eraginkorragoa izan zen une horretan.

## Erreferentziak

* ↑ www.questia.com

## Kanpo estekak

* (Frantsesez) Mémorial de Verdun. Champ de bataille. Museoaren Baliabide pedagogikoak[Kontsulta data: 2020-04-11]
* Datuak: Q130847
* Multimedia: Battle of Verdun / Q130847
# Verdungo setioa

Verdungo setioa Frantzia-Prusia Gerraren testuinguruan gertatutako gudua izan zen, 1870eko urriaren 13tik azaroaren 8ra.

## Gudua

Prusiako armadak Verdun 1792an erasotu zuen, Lehen Koalizioko Gerraren testuinguruan. Hiria, gotortuta bazegoen ere, oso azkar erori zen.
1870ean, ordea, Verdunek erresistentzia sutsuagoa eskaintzeko prest zegoen. Honekin ere, urriaren hasieran Saxoi Legioak ekialdetik hiriaren aldera iristen hasi zirenean hiriak goarnizio txikia eta ahula zeukan. Prusiarrek denbora batez zaintza zorrotzaren bitartez egoera kontrolatuta izan arren, Verdun erasotu gabe, azkenik abuztuaren 24an hiria hartzea erabaki zen. Frantziarren defentsaren aldetik, Sedango guduaren ondorioz atzera egitera behartutako frantses iheslarien zati batek goarnizioa gotortzen lagundu zuen.
Irailaren amaieran, alemaniar indarrak (Landwehr milizia barne) Von Gayl jeneralaren agindupean bildu ziren ekialdeko frontean. Verdungo gotorlekuaren blokeo totala urriaren 25ean hasi zen arren, urriaren 7an alemaniarrek gehiago hurbiltzea lortu zuten, artilleria posizio hobeagoak lortzeko asmoz. Honekin, nahiz eta Verdungo gotorlekua oso kaltetua izan zen, frantziarren artilleriaren eraginez alemaniarren lehenengo saiakerak porrotean amaitu ziren. Marnier jeneralak, goarnizioaren buru, kontraeraso gogorrak egin zituen, hasieran garaile suertatu zirenak. Bitartean, hurbil zegoen Metzeko aldi bereko setioaren garrantzi handiagoagatik eraso alemaniarrak denbora batez murriztu ziren.
Metz erori ondoren, lehenengo armada alemaniarrak Verdun setiatzen zuten unitateak indartu zituen. Egoera ikusita, su-eten baten ondoren frantziar goarnizioa errenditu zen. Errenditzeko akordia nahiko ona izan zen frantziarrentzat. Ofizial frantsesak baldintzapean aske utzi zituzten, eta Verdun hiriko materialak, armak, kanoiak eta abar, bakea berrezartzean berreraikitzea erabaki zuten. Verdun errenditu eta berehala, armada alemaniarrak Neuf-Brisacheko gotorlekua garaitu zuen.
Guztira, Verdungo setioa Frantzia-Prusia gerrako setiorik luzeena izan zen, eta goarnizioaren erresistentzia aurrerago Lehen Mundu Gerran inspirazio iturria izango zen, berriz ere alemaniarrek Verdun erasotzean.

## Erreferentziak

* ↑ Bucholz, Arden. (2001). «The French War, 1870–71» Moltke and the German Wars, 1864–1871 (Macmillan Education UK): 139–184. ISBN 978-0-333-68758-1. (Noiz kontsultatua: 2024-05-13).
* ↑ Geoghegan, Patrick M.. (2009-10-01). Roberts, Sir Randal Howland. Royal Irish Academy (Noiz kontsultatua: 2024-05-13).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10751258
# Verdú

Verdú Kataluniako udalerria da, Urgell eskualdean eta Lleidako probintzian kokatua. 2009ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera 1.025 biztanle zituen. 35,8 km²-ko azalera du.
Plaza nagusian kokatuta zegoen Jostailu eta Automaten Museoa

## Demografia

Biztanleriaren bilakaera :
| 1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2001 | 2009 |
| 1.975 | 2.013 | 1.940 | 1.806 | 1.645 | 1.579 | 1.514 | 1.225 | 954 | 960 | 1.004 | 1.025 |

## Ikus, gainera

* Lleidako udalerrien zerrenda
* Jokoenea

## Kanpo estekak

* (Katalanez) Verdúko udalaren webgunea.
* Datuak: Q1766980
* Multimedia: Verdú / Q1766980
# Urgelleko ubidea

Urgelleko ubidea ureztatzeko erabiltzen den azpiegitura hidraulikoa da. Segre ibaitik Urgell, Pla d'Urgell, Noguera, Segrià eta La Garriga eskualdeetako hainbat udalerritan dauden soroetara ura garraiatzen du. Guztira, 7. 000 ha inguruko azalera ureztatua du eta 77.000 biztanle ingururi ematen dio zerbitzua.
Kanalak bi kanal eta lau erreten nagusi ditu, eta Segre ibaiaren ezkerraldetik igarotzen da. Kanal nagusiak 144,2 km ditu, eta Segre ibaiaren zati bat, Pontsetik behera, Montoliuraino.
Proiektua XVI. mendetik hasi zen aztertzen, baina XIX. mendera arte ez ziren lanak hasi, eta 1862ko martxoan inauguratu zen, lehen proiektuak egin eta 350 urtera.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q8261621
* Multimedia: Canal d'Urgell / Q8261621
# Urgellgo konderria

Urgellgo konderria (katalanez: Comtat d'Urgell) Katalunia Zaharreko konderrietako bat izan zen, Alt Urgell eskualdean, Pallars eta Cerdanyako konderrien artean, egun Lleidako herrialdean kokatuta.
Bere kondeek 815etik 1413raino iraun zuten, nahiz eta XIV. mendearen hasieratik aurrera Aragoiko koroaren menpean egon.

## Kondeen zerrenda

* Fredol (c. 815)
* Aznar I.a Galindez (c. 820- 832), Aragoiko eta Cerdanyako kondea
* Galindo I.a Aznarez (832-838), Aragoiko eta Cerdanyako kondea
* Sunifredo I.a (c. 839-848), Bartzelona, Osona, Girona, Cerdanya, Besalú eta Conflenteko kondea
* Salomon (848-868), Cerdanya eta Conflenteko kondea
* Wifredo Bilotsua (868-897), Bartzelona, Osona, Girona, Besalú eta Conflenteko kondea
* Sunifredo II.a (897-940)
* Borrell II.a (940-992), Bartzelona, Osona eta Gironako kondea
* Ermengol I.a Kordobakoa (992–1010)
* Ermengol II.a Erromesa (1010–1038)
* Ermengol III.a Barbastrokoa (1038–1065)
* Ermengol IV.a Gerpekoa (1065–1092)
* Ermengol V.a Mollerusakoa (1092–1102)
* Ermengol VI.a Gaztelakoa (1102–1154)
* Ermengol VII.a Valentziakoa (1154–1184)
* Ermengol VIII.a (1184–1209)
* Aurembiaix (1209–1231)
* Pontzio I.a Urgellgoa (1236–1243)
* Ermengol IX.a Urgellgoa (1243)
* Alvaro Urgellgoa (1243–1267)
* Ermengol X.a Urgellgoa (1267–1314)
* Teresa Entençakoa (1314 - 1327) Alfontso IV.a Aragoikoa (1314 - 1336) senarrarekin batera
* Jakue I.a Urgellgoa (1336–1347)
* Petri II.a Urgellgoa (1347–1408)
* Jakue II.a Zorigaiztokoa (1408–1413)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1514510
# Urgoiti (argipena)

Euskal Herrian badaude hainbat Urgoiti izeneko toponimoak, leku-izenak eta patronimikoak, deiturak.

## Leku izenak

* Urgoiti auzoa, Kutunegieta, Eibar, Debabarrena, Gipuzkoa.
* Urgoiti auzoa, Marabi, Zornotza, Bizkaia.
* Urgoiti jauregia, Mungia, Bizkaia.
* Urgoiti (mendia) Aralarko mendilerroan.
* Urgoiti baserria, Aratz-Erreka Auzoa, Urrestilla, Azpeitia, Urola-Kosta, Gipuzkoa.
      * Forma aldetik, antza handia dute beste toponimo batzuek: Urigoiti, Uligoiti.

## Abizena daukaten pertsonak

* Ricardo Urgoiti.
* Nicolás María Urgoiti.
# Urgnano

Urgnano Italiako udalerri bat da. Bergamoko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. 9.890 biztanle ditu, 14,78 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Urgnanok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Comun Nuovo Zanica Cavernago Cologno al Serio Ghisalba Spirano

## Kanpo estekak

* Datuak: Q101696
* Multimedia: Urgnano / Q101696
# Urgell

l'Urgell Kataluniako erdialdean dagoen eskualdea da, Lleidako probintzian kokatutakoa.
34.117 biztanle zituen 2005ean, 20 udalerritan banaturik.

## Udalerri nagusiak

* Tarrega (hiriburua): 13.210 biztanle (2002).
* Agramunt: 5.071.
* Bellpuig: 4.200.

## Pertsonaia ezagunak

* Lluis Companys (1882-1940), politikaria eta Kataluniako Generalitatearen presidentea izandakoa.
* Justi Urgellekoa (? - 546 aldean), Urgelleko apezpikua, santu kristatua.

## Ikus, gainera

* Kataluniako eskualdeak

## Kanpo estekak

* (Katalanez) Urgell eskualdeko kontseiluaren webgunea
* Datuak: Q12729
* Multimedia: Urgell / Q12729
# Urgellgo geltokia

Urgell Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Eixample barrutian dago.
Geltokia 1926n inauguratu zen.
* Datuak: Q2094288
* Multimedia: Urgell metrostation / Q2094288
# Urgozo

Urgozo (erderaz Las Delicias) Barakaldoko auzoa da, Bilbotik eta Alonsotegitik gertu. Kadagua ibaiaren ondoan dago auzoa.
Auzo honek oraindik orain mantentzen ditu siderurgia enpresak, Barakaldoko azken baserriekin batera.

## Ikustekoak eta ondarea

* Errota
* Zubileta dorrea

### Donejakue bidea

Urgozoko auzoak iparreko Done Jakue bideak zeharkatzen du Zubiletako auzoa igaro eta Deabruaren zubia zeharkatuta ailegatzen da Urgozora, auzoaren ondoan Agate Deunaren baseliza dagoelarik.

## Inguru naturala

* Larrazabalgo basoa

## Ikus, gainera

* Barakaldo

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12268643
# Lev Kulexov

Lev Vladimirovitx Kulexov (errusieraz Лев Владимирович Кулешов; Tambov, 1899ko urtarrilaren 13a - Mosku, 1970eko martxoaren 29a) zinemaren teoriko errusiarra eta Moskuko Zinema Eskolako pedagogoa izan zen; bertan laborategi esperimentala sortu zuen eta, materialik ez zegoenez, filik gabeko filmak egiten ziren, argazki finkoekin. Esperientzia horretatik eratorri zen muntaia, film pusketetatik sortzen zuen errealitate espazio-tenporal berria. Adibidez: Mr. West-en abentura harrigarriak boltxebikeen herrian (Ncobycajnye prikljucenija Mistera Vesta v strane Bolsevikov, 1924).
Kuleshov efektuaren bitartez erakutsi zuen hainbat irudi tartekatuta efektu desberdina sortu daitekeela ordenaren arabera. Kulexovek muntaiaren gainean ulertzen duen kontzeptua teknikoa da, eta ez arbitrarioa, Vertoven antzera: sekuentziak plano motzetan bereizita egon behar dute; plano horiek silaba gramatikalen baliokide izan behar dute berehalako irakurketa egin ahal izateko. Bere teoria guztiak liburu batean idatzita utzi zituen: Arte zinematografikoa (1927).

## Ikus, gainera

* Kuleshov efektua
* Zinema sobietarra
* Datuak: Q55199
* Multimedia: Lev Kuleshov / Q55199
# Lev Kamenev

Lev Borisovitx Kamenev (Jaiotza-izena: Rosenfeld; errusieraz: Лев Бори́сович Ка́менев; Mosku, 1883ko uztailaren 18a/uztailaren 6a - ib., 1936ko abuztuaren 25a) sobietar politikaria izan zen.

## Bizitza

1901ean Alderdi Sozialdemokratako ezkerreko taldeetan sartu zen. Askotan hartu zuten preso. Genevan Lenin eta Zinovievekin elkarturik, 1913an San Petersburgora itzuli zenean, Pravda egunkariaren zuzendaritzaren ardura hartu zuen. Atxilotu eta 1917an Iraultza gailendu zen arte ez zuten aske utzi. Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistan eta Gobernuan hainbat kargu izan zituen. Lenin hil zenean, Zinovievekin elkartu zen Stalinen aurka. Stalinek karguetatik kendu zuen, Alderdi Komunistatik kanpora egotzi, auzitara eraman eta lehenik bost urteko kartzela-zigorra emanarazi zion; gero traizioz salaturik berriro epaitu, hiltzera kondenatu eta hilarazi zuen.
Kartzelan tratu txarrak, mehatxuak eta ziur aski torturak jaso eta gero, haren erruduntasuna aldarrikatu zuen epaiketan. Bera, beste milaka errusiar komunistaren antzera, Purga Handia deritzan errepresioaren biktima ezagun bat izan zen. Ez da ahaztu behar Leninekin hainbat alditan egona zela, buruzagi garrantzitsua zela eta Leninen hilkutxa, beste batzuekin batera, berak eraman zuela.
Hil eta gero, eta Stalinen mendeku tipikoaren arabera, Kameneven familiak ere patu izugarri latza izan zuen. Haren emaztea eta bi seme hil zituzten. Bakarrik Vladimir Glebov,semerik gazteenak biziraun zuen Stalinen presondegietatik eta 1994an hil zen.

## Zinovievek eta Kamenevek beren erruduntasuna aldarrikatu zuten

Ziuraski Stalinen aginduz era basatian torturatua izan eta gero, zera aitortu zuen Kamenevek:
ZINOVIEV: Alderdiko Batzorde Zentrala eta Stalin izugarri gorrotatzen genituen. Uste osoa genuen beharrezkoa zela nola edo hala alderdiko buruzagiak ordezkatzea; gu jartzea haien ordez, Troskyk esan bezala.
KAMENEV: Nik, Zinovievek eta Trotskyk abiarazi genuen konplot terrorista (...). Bi aukera baino ez zeuden: alderdiaren aurkako borroka oneski eta erabat bukatzea; edo borrokaren jarraitzea, baina masen laguntza erabili gabe, plataforma politikorik gabe eta banderarik gabe: hau da, izu indibidualaren bidez. Bigarren aukera hautatu genuen. Alderdiaren zuzendaritzaren eta herrialdearen aurkako mugagabeko gorrotoak ekarri gaitu hona.
Fiskalak Kamenevi laguntzen dio (...):
VICHINSKI: Maltzurkeria eta botere pertsonala lortzeko grina izan al ziren arrazoi bakarrak?
KAMENEV: Bai, gure taldeak boterea lortzeko grina.
VICHINSKI: Ez al duzu uste horrek ez duela inolako zerikusirik gizarte-idealekin?
KAMENEV: Iraultzaren eta kontrairaultzaren arteko antzekotasun bera da.
VICHINSKI: Kontrairaultzaren alde al zaude?
KAMENEV: Bai.
- Pierre Brouék "Moskuko prozesuak" liburuan jasoa, 1964.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Geert Mak, In Europa, 2009. Episode "1933, Russia"
* Datuak: Q165854
* Multimedia: Lev Kamenev / Q165854
# Lev Theremin

Lev Sergeievitx Termen (Léon Theremin frantsestua, errusieraz: Лев Сергеевич Термен, San Petersburgo, 1896ko abuztuaren 15a – Mosku, 1993ko azaroaren 3a) asmatzaile errusiar judua izan zen. Theremin izeneko lehen musika instrumentu elektronikoaren asmakuntzagatik da ezaguna.
Lev Theremin San Petersburgon jaio zen. 1919an, Errusia komunista eta monarkikoen arteko gerra zibil baten erdian zegoela, theremina (thereminvox ere deitua) asmatu zuen.
Gaztetatik pasioz ikertu zituen musika eta elektrizitatearen esparruak. Biolontxeloarekin izandako esperientzien ondotik, antzeko erregistrodun instrumentu bat asmatu nahi izan zuen, baina honek zituen muga fisikoak deuseztatuz, hala nola arkua sokekin igurzteko beharra eta hatzak mastatik mugitzekoa. Bere saiakeratatik ordura arteko musika tresna guztiengandik desberdina zen instrumentu bat atera zen, eterofono edo theremina.
1920an mekanika fakultateko bere kideei aurkeztu zien, eta ondoren Sobietar Batasuneko hainbat lekutan eman zuen ezagutzera, Lenin berarekin elkarrizketatzera iritsi zelarik. 1921 patente eskaera aurkeztu zuen, hiru urte geroago eskaini zitzaiona. Errusian oihartzun garrantzitsua izan zuen asmakizunak. Gobernuak argindarraren eta elektromagnetismoaren esparruak ikertzen jarraitzeko eskatu zion, energia berriztagarriren bat lortzeko esperantzaz, garai hartan Sobietar Batasuna modernizatu nahi baitzen elektrizitatea leku orotara eramanda. Einstein zientzialaria, Eisenstein zinemagilea edo Robert Moog ingeniaria ezagutu zituen .
Europa eta Estatu Batuetan zehar aurkeztu zuen bere asmakizuna, New Yorkeko Filarmonikarekin jo zuen 1928an, eta orduan bere izan frantsestu zuen: León Thérémin izenarekin egin zen ezagun, eta izen hori eman zitzaion bere musika tresnari ere. Urte hartan, Clara Rockmore ezagutu zuen. Lituaniar musikari gazte hau thereminaren birtuoso bat bilakatu zen, eta tresna jotzeko teknika oso bat garatu zuen.
Bizitza guztian zehar tresna garatuz joan zen Lev, eta hainbat aldaera sortu zituen. 1929an patentatu zuen bere asmakizuna (US1661058) eta gerora RCAri eskaini zizkion produkzio eskubideak.
Asmatzaileak laborategi bat antolatu zuen New Yorken 30eko hamarkadan. Bertan theremina eta beste instrumentu elektroniko batzuk garatu zituen, Rhythmicona barne, Henry Cowell konpositoreak enkargatua. 1930 hamar thereminlarik Carnegie Hallen jo zuten, eta bi urte geroago, Levek lehen eta azken orkestra elektroniko zuzendu zuen, biolontxeloaren antzeko instrumentu bat eta guzti.
Moskun hil zen 1993an. Yuri Linnik kazetari errusiarra palindromo bat sortu zuen bere ohoretan: Termen nìe umriot, Termen ez da hilko.
* Datuak: Q333265
* Multimedia: Léon Theremin / Q333265
# Viatxeslav Ivanov (arraunlaria)

Viatxeslav Nikolaievitx Ivanov errusieraz: Вячеслав Николаевич Иванов; Mosku, 1938ko uztailaren 30a – 2024ko abuztuaren 5a) errusiar eta sobietar arraunlaria izan zen.
1950ean hasi zen boxeolari, eta 1952an boxeoa eta arrauna uztartzen hasi zen. 1955ean Sobietar Batasuneko Junior Txapelketa irabazi zuen eta hirugarren geratu zen senior txapelketan.
Sobietar Batasuneko taldearekin lehiatu zen hiru olinpiar jokotan, eta urrezko hiru domina jarraian irabazi zituen 1956ko, 1960ko eta 1964ko Udako Olinpiar Jokoetan. Skull bakarka proban urrezko hiru domina lortu zituen lehen arraunlaria izan zen. Gainera, 1962an munduko txapeldun izan zen eta lau aldiz izan zen Europako txapeldun.
* Datuak: Q521844
* Multimedia: Vyacheslav Nikolayevich Ivanov / Q521844
# Viatxeslav Kebitx

Viatxeslav Frantsevitx Kebitx (errusieraz: Вячеслав Францевич Кебич), edo Viatxaslau Frantsavitx Kebitx (bielorrusieraz: Вячаслаў Францавіч Кебіч), (Kaniušaŭščyna, Wołożynetik gertu, Poloniako Bigarren Errepublika, 1936ko ekainaren 20a - Minsk, 2020ko abenduaren 9a) Bielorrusiako lehen ministroa izan zen 1991tik 1994ra. Bielorrusiako lehen ministroa zen herrialdeak independentzia berreskuratu zuenean eta errusiarren aldeko politika egin zuen. Aliaksandr Lukaxenkaren aurka galdu zituen 1994ko lehendakaritzarako hauteskundeak.

## Erreferentziak

* 1 2 Euskaltzaindia. (PDF) 156. arauaː Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema (errusiera, bielorrusiera, ukrainera eta bulgariera). .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1361912
* Multimedia: Vyacheslav Kebich / Q1361912
# Viatka ibaia

Viatka (errusieraz: Вя́тка; tatareraz: Нократ, Noqrat; marieraz: Виче, Viče, udmurteraz: Ватка, Vatka) Errusiako erdi-mendebaldeko ibaia da, Kamaren eskuinaldeko adarra, Kirov oblasta eta Tatarstan zeharkatzen dituena. 1.314 kmko luzera eta 129.000 km²ko arroa ditu.
Ibai bazterreko hiri nagusiak Kirov, Kotelnitx, Sovetsk eta Viatskie Poliany dira.

## Hidrometria

Viatkaren emaria 66 urtez, 1918-1985 bitartean, neurtua izan da Viatskie Polianyn, ahotik 100 km ingurura. Puntu horretan, drainatutako eremuak 124.000 km² ditu, arro osoaren %96a. Urteko batez besteko emaria 862 m³ segundokoa da. Emari handiena maiatzean du (3.775 m³/s) eta txikiena martxoan (224 m³/s).
Viatkaren batez besteko emariak (m³/s) Viatskie Polianyn neurtuak Datuak: 1918 eta 1985 artean

## Erreferentziak

* ↑ Viatskie Polianyn Webworld.unesco.org

## Kanpo estekak

* Datuak: Q192495
* Multimedia: Vyatka River / Q192495
# Viator

Viator Almeriako udalerria da.2006ean 4288 biztanle zituen.

## Demografia

Eboluzio demografikoa :
| Urtea | 1996 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 |
| Biztanleak | 3.186 | 3.385 | 3.493 | 3.567 | 3.634 | 3.617 | 3.793 | 3.872 | 3.950 | 4.288 |

## Ikus, gainera

* Almeriako udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Viator - Viatorko Udalaren webgune ofiziala
* (Gaztelaniaz) Viator - Andaluziako Juntaren informazioa
* (Gaztelaniaz) Viator - Almeriako Probintzia Aldundiaren webgunea
* Datuak: Q1444040
* Multimedia: Viator / Q1444040
# Viatxeslav Krasilnikov

Viatxeslav Borisovitx Krasilnikov, errusieraz Вячеслав Борисович Красильников, (Gelendzhik, Krasnodar kraia, Errusia, 1991ko apirilaren 28a), hondartzako boleibolean lehiatzen den kirolari errusiarra da.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), esku hartu zuen, eta zilarrezko domina eskuratu zuen hondartzako boleibolean ROCen taldearekin, eta Oleg Stoianovski-rekin batera. Norvegiaren atzetik eta Qataren aurretik. Kontuan izan behar da Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan errusiar kirolariek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu, NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, eta ROCen izenean (Russian Olympic Committee) eta banderapean lehiatu zutela.

## Nazioarteko emaitzak

Udako Olinpiar Jokoak :
| Urtea | Lekua | Domina | Proba |
| 2020 | Tokio Japonia | 02 ! | Gizonezkoak, hondartza |

## Erreferentziak

* ↑ «Viatxeslav Borisovitx Krasilnikov» olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Euskaltzaindia. (PDF) 156. arauaː Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema (errusiera, bielorrusiera, ukrainera eta bulgariera). .
* ↑ "Viatxeslav Borisovitx Krasilnikov" Beach Volleyball Database (Ingelesez)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17126115
* Multimedia: Viacheslav Krasilnikov / Q17126115
# Viatxeslav Kuznetsov

Viatxeslav Gennadievitx Kuznetsov (errusieraz: Вячесла́в Генна́дьевич Кузнецо́в; Togliatti, Errusia, 1989ko ekainaren 24a) errusiar txirrindulari ohia da, profesionala 2013tik 2021era.

## Palmaresa

2010
* La Cote Picardie
2012
* Tour de l'Oiseko etapa bat
* Bulgariako Itzuliko etapa bat
* 2. Ruota d'Oron
2016
* 3. Gante-Wevelgemen
* 3. Valoniako Tourrean
2018
* 7. Valoniako Tourrean
* 7. Pino Cerami Sari Nagusian
2020
* 7. Paris-Camemberten

## Sailkapen orokorra Itzuli Handietan eta Munduko txapelketan

| Lasterketa | Lasterketa | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 |
| | Italiako Giroa | — | — | — | — | — | — | 123. | 132. | 105. | UT | — | — |
| | Frantziako Tourra | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
| | Espainiako Vuelta | — | — | — | — | — | — | — | — | — | 138. | — | — |
| Munduko errepideko txapelketa | Munduko errepideko txapelketa | — | — | — | — | — | — | — | 16. | — | — | UT | — |
—: ez zuen parte hartu UT: utzi, ez zuen amaitu

## Kanpo estekak

Viatxeslav Kuznetsov - ProCyclingStats
* Datuak: Q2120951
* Multimedia: Viacheslav Kuznetsov / Q2120951
# Viarigi

Viarigi Italiako udalerri bat da. Astiko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. 851 biztanle ditu, 13,62 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Viarigik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Felizzano Quattordio Refrancore Altavilla Monferrato Montemagno Monferrato

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17879
* Multimedia: Viarigi / Q17879
# Viareggio

Viareggio Italiako erdialdean dagoen kostaldeko hiria da, Liguriako itsasoaren ertzean kokatuta dagoena.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q221377
* Multimedia: Viareggio / Q221377
# Léren

Léren (okzitanieraz Lèren) Frantziako Pirinio Atlantikoak departamenduan dagoen udalerria da.

## Ikus, gainera

* Pirinio Atlantikoak departamenduko udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* Datuak: Q533784
* Multimedia: Léren / Q533784
# Léré

Léré Maliko udalerria da, Timbuktu eskualdekoa, 18 herriz osatua. Mauritaniako mugatik 60 kilometro ekialdera dago. 1.342 kilometro koadroko eremua hartzen du, eta 2009an 16.072 biztanle zituen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q540215