# Dulce Maria Cardoso

Dulce Maria Cardoso (Fonte Longa, Portugal, 1964) portugaldar abokatua eta idazlea da.

## Biografia

Tras-os-Montes probintzia ohiako herri batean jaio zen, Portugalgo ipar-mendebaldean, baina haurtzaroa Luandan, Angolan, eman zuen. 1975ean, 11 urte zituela, familia Portugalera itzuli zen, Portugalgo kolonien independentziaren ondoren itzulti ziren milioi erdi itzuliekin batera. Bere familia Lisboan geratu zen, eta Mirandelatik gertu dagoen herrixka batera joan zen bizitzera aitona-amonekin.
Lisboako Unibertsitateko Zuzenbide Fakultatean graduatu zen.

## Lan ibilbidea

Abokatu gisa lan egin zuen, idazketan esklusiboki jardun aurretik.

### Idazle

Eleberriak eta ipuinak idatzi ditu. Lehen eleberria, Campo de Sangre (2002), Portugalgo Kultura Ministerioaren literatura-sorkuntzako beka batekin idatzi zuen eta Evento Saria lortu zuen. Bere bigarren eleberria, Mis sentimientos (2005), Europar Batasuneko Literatura Saria jaso zuen. Bere hirugarren eleberriak, La tierra de los gorriones (2009), Ciranda saria irabazi zuen. Laugarren eleberriak, El retorno (2011), Kritikaren Sari berezia jaso zuen Portugalen. Lan horrengatik, Estatu frantsesak Arteen eta Letren Ordenako Zaldun (2012) kondekorazioa eman zion. Gainera,ingeles itzulpenak 2016ko English PEN Translates Award saria jaso zuen .
Tudo são histórias de amor (2013) antologiak bere ipuin asko biltzen ditu. Testu horietako batzuk atzerriko antologien parte ere badira, eta Anjos por dentro ipuina Dalkey Archive Press ospetsuak argitaratutako Best European Fiction 2012 antologiarako aukeratu zuten.
2014. urtean Lôá, a menina Deus haur eta gazteen istorioen bolumena argitaratu zuen. 2017an Rosas argitaratu zuen. Eta 2019an, Eliete, memoriari eta komunikazioaren modu eta erabilera berriei buruzko gogoeta.
2020an La vida normal argitaratu zuen, eta, familia bereko hiru belaunaldiko hiru emakumeren bizitzaren bidez, mende-aldaketarekin nola aldatu diren gizarte-, sentimendu- eta familia-harremanak kontatzen du.
Bere liburuak hainbat hizkuntzatara itzuli dira eta hogei herrialdetan baino gehiagotan argitaratu dira.
Bere lana hainbat herrialdetako unibertsitatetan ikasten da, eta zinemarako eta antzerkirako egokitzapenak egin zaizkio.

## Lanak

* Campo de Sangre; Nobela. Ed. Adriana Hidalgo 2008
* Mis Sentimientos; Nobela; Ed. Asa 2005
* Até Nós; Cuentos; Ed. Asa 2008
* La tierra de los gorriones; Nobela; Ed. Asa 2009
* El retorno, nobela. Ed. La Umbría y la Solana, 2018
* Lôá, a menina-Deus 2014.
* Rosas. Ed. 2017
* Vas siempre demasiado lejos. Ed. Tragaluz, 2018
* Eliete. Ed. Tinta de China. 2019
* Todo son historias de amor. Ed. La Umbría y la Solana, 2020
* La vida normal; Ed. Seix Barral. 2020

## Sariak eta aintzatespenak

* 2002an Campo de Sangre izeneko lehen lanak Sucece saria jaso zuen.
* 2009an Mis sentimientos bigarren eleberriak Europako Batasuneko Literatura Saria jaso zuen.
* Bere hirugarren eleberrian, La tierra de los gorriones, Portugalgo PEN Club saria eta Ciranda saria jaso zituen.
* Laugarren eleberriak, El retorno (2011), Kritikaren Sari berezia jaso zuen Portugalen.
* El retorno lanagatik estatu frantsesak Arteen eta Letren Ordenako Zaldun (2012) kondekorazioa eman zion. Gainera,ingeles itzulpenak 2016ko English PEN Translates Award saria jaso zuen

## Erreferentziak

* ↑ Sevilla, Diario de. (1 de junio de 2019). «Dulce María Cardoso: "Tuve que inventarme otro yo con 11 años y eso me hizo escritora"» Diario de Sevilla.
* ↑ «Dulce María Cardoso | Ed. La Umbría y La Solana» La Umbría y la Solana.
* ↑ «Adriana Hidalgo Editora» adrianahidalgoeditora.com.
* 1 2 Barrio, Javier Martín del. (27 de enero de 2019). “No me interesa la desgracia por la desgracia”. ISSN 1134-6582..
* 1 2 Sevilla, Diario de. (2019-03-19). «Una inmersión en las letras portuguesas» Diario de Sevilla.
* ↑ «Dulce Maria Cardoso | Planeta de Libros» PlanetadeLibros.
* ↑ Patandi. (1 de junio de 2019). «Dulce María Cardoso: "'Eliete' es una radiografía de la familia en estos tiempos"» Gatrópolis.
* ↑ ricardomartinezllorca. (8 de abril de 2020). «La vida normal» Culturamas.
* ↑ «Amar no era eso (Opinión)» ELESPECTADOR.COM 29 de febrero de 2020.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1264729