OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Brizeaux

Brizeaux Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 47 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Brizeaux udalerrian erroldatutako biztanleak 47 ziren. Familiak 24 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 42 etxebizitza zeuden, 25 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. 41 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 25 etxebizitza nagusietatik 21 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 3 etxek hiru zituzten, 7 etxek lau zituzten eta 13 etxek bost zituzten. 16 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Brizeaux udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 0 |
| 4 | 70-74 | 4 |
| 4 | 65-69 | 12 |
| 0 | 60-64 | 0 |
| 8 | 55-59 | 4 |
| 0 | 50-54 | 4 |
| 0 | 45-49 | 0 |
| 0 | 40-44 | 0 |
| 0 | 35-39 | 0 |
| 0 | 30-34 | 4 |
| 0 | 25-29 | 0 |
| 0 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 0 |
| 0 | 10-14 | 0 |
| 0 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26 ziren, horien artean 16 aktiboak ziren eta 10 inaktiboak ziren. 16 pertsona aktiboak lanean(9 gizon eta 7 emakume) zeuden.. 10 pertsona inaktiboetatik 8 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2000. urtean Brizeaux udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q1049392
* Multimedia: Brizeaux / Q1049392
# Brizziita

Brizziita oxido motako minerala da.

## Ezaugarriak

Brizziita oxido mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {NaSb5+O3}}$. trigonal*]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2,5 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Brizziite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Brixham

Brixham, Ingalaterrako hego-mendebaldeko Devon konderrian dagoen kostaldeko udalerri turistiko bat da. 2021ean 16.825 biztanle zituen.
* Datuak: Q921326
* Multimedia: Brixham / Q921326
# Brixen

Brixen (italieraz: Bressanone; ladinoz: Porsenù edota Persenon) Italiako iparraldeko Hego Tirol eskualdeko udalerri bat da, Bolzano hiritik 40 kilometro iparraldera.
Nahiz eta tamainaz hiri txikia izan, eskualdeko hirugarren udalerri handiena da, bai eta eskigune garrantzitsua ere. Bertako biztanleriaren artean eskualde ia osoan bezala aleman hizkuntza nagusi da. 2011ko erroldaren arabera, bertako biztanleen % 72,82 aleman hiztuna zen, % 25,84 italiera hiztuna eta % 1,34 ladino hiztuna.

## Mugakideak

Brixenek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Villnöß Luson Natz-Schabs San Martin de Tor Vahrn Feldthurns

## Iruditegia

* Erdigunea.
* Brixen.
* Udaletxea.
* Brixengo katedrala.

## Hiritar ezagunak

* Matteo Goffriller, garai guztietako luthier onenetakoa (1659an Brixenen zendua)
* Reinhold Messner (1944-), alpinista eta mendizale ospetsua, nahiz eta hiri honetan jaioa izan, haurtzaroa eta gaztaroa Villnöß herrian igaro zituen.
* Denise Karbon (1980-), alpinar eski lasterkaria.

## Kanpo estekak

* Brixengo udal webgunea (Alemanez) (Italieraz)
* Datuak: Q185541
* Multimedia: Brixen / Q185541
# Brixworth

Brixworth, Ingalaterrako erdialdean dagoen udalerri bat da, Northamptonshire konderrian.
2021ean 5.766 biztanle zituen.
* Datuak: Q921472
* Multimedia: Brixworth / Q921472
# Carmen Torrejón Rueda

Carmen Torrejón Rueda (Sevilla, 1960) idazlea eta Medikuntza Estetikoan espezializatutako medikua da.
Carmen Torrejón Starbene zentroko zuzendaria da, eta Colegio de medicos de Barcelonako zuzendaritza batzordeko kide da. Hainbat irratitako tertuliakidea da.

## Biografia

Torrejón Rueda 1960an jaio zen Sevillan, Espainian. 1984an Medikuntzan eta Kirurgian lizentziatu zen, Sevillako unibertsitatean, hain zuzen ere. 1986an unibertsitate beretik medikuntzako tesina egin zuen. Sevillan bere ibilbide profesionala hasi zuen, medikuntza pribatuan batez ere, bai larrialdi-medikuntzaren arloan eta baita ginekologian ere; garai hartako Sevillako Medikuen Elkargoko lehendakariarekin, Rafael Barrosorekin alegia.
1987an 20 mediku profesionaleko talde bat zuzentzeko aukera agertu zen nazio mailan, kosmetika profesionalean aritutako enpresan, SA Intégrée Espainian alegia. Hurrengo urtetik aurrera Erromara bidaiatzen hasi zen, espezialitate horretan era zabal eta bizian eratzeko asmoz. 1995ean Bartzelonara joan zen eta Starbene medikuntza estetikoko zentroa eraiki edo sortu zuen.
1995 urtez geroztik honako ikasketa hauek burutu ditu: Medikuntza eta Kirurgia Kosmetikan masterra, Dietetika eta Nutrizioko masterra, eta Medikuntza Bioenergetikoko eta Homotoxikologiako beste hainbat.
Azken urte hauetan irrati saio askotan aritu izan da (Onda Cero, COPE eta ABC Punto radio), Medikuntza Estetikoa nola jorratu behar den azalduz eta pazienteei beraien eskubideak argituz.
Bartzelonako Medikuen Elkargoan dago kolegiatuta 31062 zenbakiarekin, eta bertako Medikuntza Estetikako Batzordeko kide da. Espainiako Medikuntza eta Kirurgia Kosmetikoko Sozietateko kide ere bada.

## Erreferentziak

* ↑ «Dr. Rafael Barroso i Dra. carmen Torrejón» (página web) (en español), 16 de marzo de 2013.
* ↑ (Gaztelaniaz) España, La Nueva. Ligera Mente, el libro de la Dra. Torrejón para adelgazar, Aire fresco en La Nueva España. (Noiz kontsultatua: 2017-04-10).
* ↑ «Joaquim Valls i Dra. carmen Torrejón» (página web) (en español), 16 de marzo de 2013.
* ↑ https://web.archive.org/web/20160824100556/http://www.starbene.es/dra-carmen-torrejon
* ↑ (Gaztelaniaz) ORM. (Noiz kontsultatua: 2017-04-10).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Doctora Carmen Torrejón - Equipo médico Starbene» Clínica de Medicina Estética sin cirugía en Barcelona Starbene (Noiz kontsultatua: 2017-04-10).
* Datuak: Q8338696
# Carmen San Esteban

Carmen San Esteban Santiago (Gasteiz, 1965eko apirilaren 5a - ) arabar aktorea da. Aktore izateaz gain, hainbat zinema-emanaldi aurkeztu ditu.

## Filmografia
### Zinema

* Embarazados (2016)
* Hiru gezur (2014)
* El precio de la libertad (2011)
* Hoy no se fía, mañana sí (2008)

### Telebista

* El comisario (2002)
* Hospital Central (2001)
* Eva y Adán, agencia matrimonial (1990)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5752654
# Carmen Sánchez Pérez

Carmen Sánchez Pérez (Eibar, 1958ko otsailaren 14a) aragoiar politikari eta andereñoa da. Carmen Pérez Sarasketa irrati-esatariaren alaba, 1970eko hamarkadaren amaieran Aragoira joan zen eta 1987tik aurrera PSOEren zerrendetan hainbat kargu izan ditu.
# Carmen Valero (argipena)

Carmen Valero hauetako bat izan daiteke:
* Carmen Valero Gimeno (1893-1962), espainiar maistra, intelektual, feminista eta sindikalista;
* Carmen Valero Omedes (1955-), espainiar atleta ohia.
# Carmen Santonja

María del Carmen Santonja Esquivias, ezagunagoa Carmen Santonja izenez (Madril, 1934ko uztailaren 4a – ibidem, 2000ko uztailaren 23a) madrildar egile abeslaria, musikagilea, idazlea, aktorea eta margolaria izan zen, eta Vainica Doble musika-bikoteko kidea izan zen Gloria van Aerssen sevillarrarekin (1932-2015). Pop musika emakume-bikote hori modu irregularrean aritu zen lanean 1971 eta 2000 artean eta eragina izan zuen espainiar pop independentean.

## Bizitza

Tradizio artistiko handiko familia bateko kidea izan zen, eta pinturarako eta musikarako bokazio berezia izan zuen: Eduardo Rosales (birraitona; pintorea), Carlota Rosales (amona; margolaria), Miguel Santonja (aitona; musikaria eta konpositorea), Eduardo Santonja Rosales (aita; ilustratzailea, kartelgilea eta margolaria), Elena Santonja (ahizpa, telebistako aurkezle aitzindaria 1932-2016) eta Jaime de Armiñán (koinatua; zinema zuzendaria).
Musika-ikasketak egin zituen kontserbatorioan, eta 1960tik aurrera aktore gisa agertu zen zenbait filmetan, hala nola Marco Ferreriren El cochecito edo Manuel Summersen La niña de luto filmetan eta telebista-saioetan. Ingurune horretan hasi zen musika-goiburuak eta -gaiak konposatzen Gloria van Aerssen lagunarekin batera. 1971n Vainica Doble musika-bikotea sortu zutenean, konpositore gisa egin zuen lan nagusia.
1983an Fernando Telletxearen FAMA "El Otro Espejo" albumean parte hartu zuen, CFE diskoetxearekin. Abestian ahotsa jarri zien koroei eta "Oxford Street" abestiaren letra idatzi zuen.

## Haur eta gazte literatura

Carmen Santonjak haur eta gazte literaturako hainbat izenburu ere argitaratu zituen: El planeta Analfabia, La malvada infantita, La sirena de la fábrica, Mermelada de anchoas, El pájaro de fuego, La leyenda de Santa María de la Pena Negra, La Boutique Fantasque edo Las travesuras de Till Eulenspiegel.

## Erreferentziak

* ↑ ISSN https://www.researchgate.net/publication/277276568_Mas_alla_de_vainica_doble_Carmen_Santonja_Pintora..
* ↑ (Gaztelaniaz) SGAE. «Dos décadas ya sin la magia de Carmen Santonja» Sociedad General de Autores y Editores (Noiz kontsultatua: 2024-06-25).
* ↑ (Gaztelaniaz) Cantalapiedra, Ricardo. (2000-07-24). «Muere a los 66 años Carmen Santonja, componente del dúo Vainica Doble» El País ISSN 1134-6582. (Noiz kontsultatua: 2024-06-25).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Fallece la cantante Carmen Santonja, miembro del dúo Vainica Doble» La Voz de Galicia 2000-07-23 (Noiz kontsultatua: 2024-06-25).
* ↑ (Gaztelaniaz) Ballesteros, María. (2015-07-17). «Diez razones por las que Vainica Doble siguen siendo lo p*&$ más» El País ISSN 1134-6582. (Noiz kontsultatua: 2024-06-25).
* ↑ «Carmen Santonja» Bing (Noiz kontsultatua: 2024-06-25).
* ↑ https://web.archive.org/web/20230130080827/http://cancioncontodos.com/autor/carmen-santonja

## Ikus, gainera

* Vainica Doble (1971-2000)
* Gloria van Aerssen (1932-2015)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5752659
# Carmen Sentandreu Gimeno

María Carmen Sentadreu Gimeno irakaskuntza ertaineko irakaslea izan zen Melillan eta Valentzian

## Biografia

Irakaskuntza ertaineko irakaslea izan zen Melillan eta Valentzian. Bekaduna eta Valentziako Diputazioko Historiaurreko Ikerketa Zerbitzuko laguntzailea ere izan zen 1955etik. Valentziako Domingo Fletcher eta Enrique Pla Ballester Historiaurreko Museoko arkeologoekin eta zuzendariekin lankidetzan aritu zen, Valentziako Bibliografia Arkeologikoaren Errepertorioaren proiektuan. III, 1960koa, eta museoko materialak argitaratu zituen, hala nola Los Hoyasko nekropoli erromatarrarenak (Manuel, Valentzia) Archivo de Prehistoria Levantina (APL) aldizkarian, XI, 1966an, La estátera romana de Vélez Blanco en el APL, VIII 1959an, edo Turia ibaiaren ibilguko aurkikuntza arkeologikoak APLn ere, IX, 1961. Hamarkada horietan, emakume arkeologoen kopurua oso txikia zela ikusten da, baita haien funtsak aztertzeko museora joaten diren espezialisten bisitetan ere.

## Erreferentziak

* ↑ Gracia Alonso & Fullola i Pericot 2006.
* ↑ Bonet Rosado 2006.

## Bibliografia

* Bonet Rosado, Helena. (2014). «Mujeres en el Museo de Prehistoria de Valencia» Saguntum-PLAV (EXTRA 15): 105-112..
* Bonet Rosado, Helena (2006). Excavar a principis del segle XX - Arqueologia en blanc i negre. València: Diputació de València. p. 67-82. ISBN 84-7795-439-9.
* Gracia Alonso, Francisco; Fullola i Pericot, Josep Maria (2006). El sueño de una generación: El crucero universitario por el Mediterráneo de 1933. ISBN 978-84-8338-483-1.

## Kanpo estekak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, {{{hizkuntza}}} Wikipediako «Carmen Sentandreu Gimeno» artikulutik itzuli da. Izan ere, artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
* Datuak: Q23014018
# Carmen Sevilla

María del Carmen García Galisteo (Sevilla, 1930eko urriaren 16a - Madril, 2023ko ekainaren 27a), Carmen Sevilla izen artistikoz ezaguna, espainiar aktore, dantzari eta telebista aurkezlea izan zen, zineman eta antzerkian ibilitakoa.

## Filmografia hautatua

* Hombres ibéricos (1946)
* Serenata española (1947)
* Jalisco canta en Sevilla (1948)
* Cuentos de la Alhambra (1948)
* Filigrana (1949)
* La guitarra de Gardel (1949)
* La revoltosa (1949)
* Le désir et l'amour (1951)
* La hermana San Sulpicio (1952)
* Violetas imperiales (1952)
* Gitana tenías que ser (1953)
* La belle de Cadix (1953)
* Un caballero andaluz (1954)
* Congreso en Sevilla (1955)
* La picara molinera (1955)
* La fierecilla domada (1955)
* Requiebro (1955)
* Spanish Affair (1955)
* Gli amanti del deserto (1957)
* La venganza (1958)
* Secretaria para todo (1958)
* Pan, amor y Andalucia (1958)
* King of Kings (1961)
* El balcón de la luna (1962)
* Buscando a Mónica (1962)
* Crucero de verano (1964)
* Camino del Rocío (1966)
* Enseñar a un sinvergüenza (1969)
* La guerrillera de Villa (1969)
* Una señora llamada Andrés (1970)
* El Relicario (1971)
* Un adulterio decente (1971)
* El techo de cristal (1971)
* Embrujo de amor (1971)
* La cera virgen (1971)
* No es bueno que el hombre esté solo (1972)
* Antony and Cleopatra (1972)
* La loba y la paloma (1973)
* La cruz del diablo (1975)
* Guerreras verdes (1976)
* Nosotros los decentes (1976)
* La promesa (1976)
* Beatriz (1976)
* Apolítico (1977)
* Asalto al castillo de la Moncloa (1978)
* Rostros (1978)
* La viuda blanca (1985)
* Ada Madrina (1999)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q457322
* Multimedia: Carmen Sevilla / Q457322
# Candomblé

    Ez nahasi candombe musikarekin.
Candomblé (portugesez kɐ̃dõmˈblɛ ahoskatua; euskaraz: «jainkoen omenezko dantza») afro-amerikar erlijio bat da, Brasilen "povo de santo"-k ('santuaren herria') praktikatzen duena. Salvador da Bahian sortu zuten XIX. mendearen hasieran. Egun bi milioi sinestun inguru ditu, gehienak Brasilen baina baita Argentinan, Uruguain, Paraguain eta Venezuelan ere.
Candomblé Brasilgo macumba gurtzak Bahian hartzen duen izena da. Macumba eta candomblé, izen biak erabili dira nazioartean gauza bera izendatzeko.
Candomblé Afrikatik erakarritako joruba, fon eta bantu esklaboen sinesmen eta tradizioen nahasketa bat da. 1549 eta 1888 artean, nahasketa hau Brasilen garatu eta bertoko erlijioen eta katolizismoaren ezaugarriak gehitu zizkioten.

## Erreferentziak

* 1 2 3 (Ingelesez) BBC. (2009-9-15). Religions - Candomblé: Candomblé at glance. .
* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q752660
* Multimedia: Candomblé / Q752660
# Candoia

Candoia Boidae familiako narrasti genero bat da. Samoan, Polinesian eta Sulawesin aurki daitezke.

## Espezieak

* Candoia aspera (Günther, 1877)
* Candoia bibroni (Duméril & Bibron, 1844)
* Candoia carinata (Schneider, 1801)
* Candoia paulsoni (Stull, 1956)
* Candoia superciliosa (Günther, 1863)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q739116
* Multimedia: Candoia / Q739116
* Espezieak: Candoia
# Candolleomyces leucotephrus

Candolleomyces leucotephrus Psathyrellaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Psathyrella leucotephra, Agaricus leucotephrus (basionimoa).

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 7 cm bitarteko diametrokoa. Kanpai itxurako-lautua, zimur finekin, zurixka, erdigunea buztin-arrexka kolorekoa.
Orriak: Zurixkak, azkenean gris-beltzaxka kolorekoak, ertz heteroformo zurixkarekin.
Hanka: 8 eta 11 cm bitarteko garaierakoa eta 0,7 eta 1,5 cm bitarteko diametrokoa. Eraztunetik gora ildaskatua, behealdetik ezkatatsua. Nahikoa irauten duen eraztunarekin.
Haragia: Zurixka.
Etimologia: Psathyrella terminoa, "psathyra"-ren txikigarria da, grezierazko hitzetik eratorria, "xehatzen erraza" esan nahi du. Leucotephra epitetoa ere grezieratik dator, zuria esan nahi duen "leukos" hitzetik eta errauts esan nahi duen "tephra" hitzetik. Zuria eta grisaxka kolorea dituelako nagusiki.

## Jangarritasuna

Susmagarria.

### Nahasketa arriskua

Psathyrella candolleana delakoaren antza izan dezake, baina kolore argiagoa du, ia zuria, eta eraztunaren goialdea ildaskatu samarra.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Hostozabalen basoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Brasil, Europa, Kongoko Errepublika Demokratikoa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 268 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) AsoJaen, Asociación Botánica y Micológica de Jaén.
* ↑ Psathyrella leucotephra: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10716236
* Multimedia: Psathyrella leucotephra / Q10716236
# Candombe

    Ez nahasi candomblé musikarekin.
Candombe$^1$ UNESCOren gizateriaren ondarea :
| Jatorria garai kolonialean bilatu behar da. ||
| Mota | Kultura Ondare Immateriala |
| Erreferentzia | 00182 |
| Kokalekua | Uruguai |
| Eskualdea$^2$ | Hego Amerika |
| Izen ematea | 2009 (XXXIII. bilkura) |
| $^1$ UNESCOk jarritako izen ofiziala (euskaratua) $^2$ UNESCOren sailkapena ||
Candombe jatorri afrouruguaitarra duen kultur adierazpen bat da. Uruguaiko kulturan paper esanguratsua izan du azken berrehun urteetan. UNESCOk Gizateriaren Kultura Ondare Immaterial aitortuta dago. Argentinan eta Brasilen ere badira Candomberen berezko adierazpenak, kolonia garaitik orain arte garatuak. Candomberen jatorria Afrikatik ekarritako esklabuengan bilatu behar da. Berez, elementu erlijioak, musikalak eta dantzen fusioa da. Zenbait tokitan, oraindik ere, bere izaera erlijiosoa mantentzen du, esaterako Minas Geraisen ikusten den bezala.

## Jatorria

Kandombea garai kolonialean sortu zen, Montevideoko portuan lehorreratzen ziren afrikar esklaboen adierazpide nagusi gisa, komunikazio, dantza eta erlijio modu gisa.
Candombe hitza lehen aldiz Isidoro de María idazlearen kronika batean agertu zen. Bere jatorria, XVIII. mendearen amaieran dago, Rio de la Platako erregeordetzan, gaur egun Argentina eta Uruguai den lurraldean. Jatorrian, Kongoen erregeen koroatzearen pantomima bezala pentsatua, janzkeran eta zenbait irudi koreografikotan imitatuz, bantu erlijioaren eta katolikoaren elementuak batu zituen. Nahiz eta gaur egungoa Angolaren jatorria izan, handik, XVII eta XVIII. mendeetan, Hego Amerikara eraman zuten Kongo, Anziqua, Nyongo, Luango eta beste erresuma batzuetako esklabo bezala salduak izan ziren pertsonek, nagusiki portugaldarrak ziren esklabo tratularien bitartez. Candombeko kultur eramaile berek kolonizatu zituzten Brasil (batez ere Salvador de Bahia inguruan), Kuba eta Rio de la Plata, Buenos Aires eta Montevideo hiriburuekin. Eskualde hauek jarraitu zituzten prozesu ezberdinek, jatorrizko enbor komuna banatu zuten, distantzian senidetutako erritmo ezberdinak sortuz. Oso garrantzitsua da azpimarratzea hasieratik dantzarien dantzetan ez zutela beren nagusiekiko imitaziorik egiten: festa-egunetako jantziak kulturaren erlijio-egunak ospatzeko erabiltzen zituzten.
Ikertzaile askok uste dute antzinako kandombea, landa milongaren garapenaren bidez, tangoaren sorreran funtsezko osagaia dela. Horrela, milonga, candombe eta tangoak afrikar sustrai beretik zetorren hiruki musikal bat osatuko zuten, baina bilakaera desberdinekin.

## Musika tresnak

Perkusiozko tresnak erabiltzen dira batez ere. Horrela, Uruguaiko candombean gaur egun hiru danbor mota erabiltzen dira: chico, repique eta piano, ozenagotik baxurago ordenatuak.
Beste musika tresnekin nahasten dira: gitarra, piano, e.a.

## Erreferentziak

* ↑ https://www.jstor.org/stable/3513857?seq=1

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz):Candomberi buruzko webgunea.
* (Gaztelaniaz):Candomberi buruzko webgunean.
* (Gaztelaniaz):Candombe Uruguain.
* (Gaztelaniaz):Uruguaiko candomberi buruzko bideoa.
* (Gaztelaniaz):Candombe Paraguain.
* Datuak: Q1033073
* Multimedia: Candombe / Q1033073
# Břeclav

Břeclav Txekiar Errepublikako udalerri bat da. 24.797 biztanle ditu eta 77,11 kilometro koadroko azalera. Břeclaveko barrutian dago.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q581478
* Multimedia: Břeclav / Q581478
# Bōsō penintsula

Bōsō penintsula (japonieraz: 房総半島, Bōsō-hantō) Japoniako Honshū uharteko penintsula bat da, Chiba prefeturan dagoena. 5.034 km²-ko azalera dauka.

## Geografia

Bōsō penintsulak Ozeano Barea du ekialdean, Tokioko Badia mendebaldean eta iparraldean Honshu uhartearekin lotzen den tokian Edo eta Tone ibaia itsasoratzen dira. Bōsō mendiak daude penintsulan, eta nahiko altuak dira, Atago mendia da garaiena (408'2m). Ezagunena ordea Nokogiri mendia da, 329m-koa.

## Demografia

Tokioko Badiari begira dagoen mendebaldeko ertza oso urbanizatua dago. Hona hemen hiri nagusiak:
* Mendebaldean:
** Chiba
** Ichihara
** Kisarazu
** Kimitsu
** Minamibōsō
** Tateyama
* Ekialdean:
** Sanmu
** Mobara
** Isumi
** Katsuura
** Kamogawa

## Iruditegia

* Atago mendia.
* Nokogiri mendia.
* Sunosaki lurmuturra (Tateyama).
* Nojimazaki itsasargia, penintsularen hegoaldeko puntan.
* Kamogawako hondartza.
* Katsuurako kaia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1022115
* Multimedia: Bōsō Peninsula / Q1022115
# Bœuf bourguignon

Bœuf bourguignon (euskaraz: «behiki borgoinar erara») Frantziako gastronomiaren errezeta nabarmena da. Bere bi osagai nagusiei zor die bere izena: txahal haragia eta ardoa, Borgoinako bi produktu enblematiko.
Plater hau Borgoinako ardo beltzez egindako abere-haragizko estofatu bat da, baratxuri, tipula, azenario, gatz eta bouquet garni batekin aromatizatua. Egosketa luzea da, eta su motelean egiten da. Egostearen ondoriozko likido kontzentratua pixka bat loditu ohi da roux batekin, saltsa baten trinkotasuna emateko. Hirugihar, perretxiko edo txanpinoi eta tipulin goarnizio batekin zerbitzatzen da.

## Historia

Nekazari plater moduan jaio zen Borgoinan. Haragi gogorreko xerra bat edukitzean, eta koipe pixka batekin, su baxuan egosten dute zenbait orduz, salda edo otorduekin hartzen zuten ardoarekin estalita.
Plater "tradizionaltzat" hartzen da, eta, XIX. mendean jada dokumentatua dagoen arren, ziur asko oso antzinakoa da. Arkume hanka eta untxientzat antzeko osagarriak dituzten eta "à la Bourguignonne" deituriko beste errezeta batzuk XIX. mendearen erdialdekoak dira.
Platera Frantziako gastronomiaren estandar bihurtu da, Parisko bistroetan bereziki. XX. mendean hasi zuten Borgoinako espezialitatetzat hartzen.
Julia Child estatubatuar sukaldariaren esanetan, plater hori "gizakiak prestatutako behi-haragizko plater gozoenetako bat da".

## Erreferentziak

* 1 2 Child, Julia. (2002). The French chef cookbook. , 480 or. ISBN 9780375710063..
* 1 2 Chevallier, Jim. (2018). A History of the Food of Paris: From Roast Mammoth to Steak Frites. , 191 or. ISBN 1442272821..
* ↑ Larousse, Pierre. (1867). Grand dictionnaire universel du XIXe siècle. 2.
* ↑ A French Lady. (1864). Gigot à la Bourguignonne. in: Cookery for English Households., 139 or..
* ↑ Francatelli, Charles Elmé. (1846). Rabbits, à la bourguignonne. in: The Modern Cook., 320 or..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1022124
* Multimedia: Beef bourguignon / Q1022124