OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gabriel Arestiren oroimenez

Gabriel Arestiren oroimenez Oskorri musika talde euskaldunak 1976an argitaratutako diskoa da, Gabriel Aresti idazle bilbotarrari eskainita. Ez da harritzekoa; izan ere, Oskorrik, Gabriel Arestiren hainbat poema kanta bihurtu zituelako, adibidez "Gora ta gora beti".

## Abestiak

* Emazurtz
* Laugarrenez nerea
* Guretzat
* Ba dakizu non nagoen
* Maldizio betikoa
* Gure ama itsasoa
* Maite dugu mundua
* Astoarena
* Oinaz eta ganboa
* Gora ta gora beti

## Kanpo estekak

* Elkarlanean Diskoari buruzko informazioa Elkarlanean argitaletxearen webgunean.]
* Badok.eus Gabriel Arestiren oroimenez diskoaren fitxa.
* Badok.eus Gabriel Arestiren oroimenez diskoaren hitzak.
* Datuak: Q12258073
# Gabriel Bacquier

Gabriel Bacquier (Béziers, Frantzia, 1924eko maiatzaren 17a - Lestre, Frantzia, 2020ko maiatzaren 13a) frantses baritonoa izan zen.
Parisko Kontserbatorioan egin zituen musika ikasketak, eta kantu, opera eta opera komikoa ataletan saria lortuz graduatu zen. José Beckmansen konpainian eta Bruselan kantatu ostean, Pucciniren Madama Butterfly obrarekin debutatu zuen Parisko operan, baina 1960an Mozarten Don Giovanni obrako pertsonaia nagusiaren rola kantatu izanak egin zuen ospetsu. Gero munduko antzoki nagusietan kantatu zuen. Hona Bacquierrek interpretatu zituen paperetako batzuk: Scarpiarena Pucciniren Toscan; Almaviva kondearena Mozarten Figaroren ezteiak obran; eta Verdiren Falstaff eta Debussyren Pelléas eta Mélisande obretako protagonista nagusien paperak.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2016-07-26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2493986
# Gabriel Batistuta

Gabriel Omar Batistuta (Reconquista, Santa Fe, 1969ko otsailaren 1a-) futbolari ohi argentinarra da, aurrelari moduan ibilitakoa.
Argentinako futbol selekzio nazionalaren inoizko golegilerik izan zen (56 gol 78 partidatan), 1991tik 2002rako tartean.
Bestela, kirol ibilbide gehiena Italian egin izan zuen, hango ligaren inoizko 8. golegilerik hoberena izanda.

## Ibilbidea

* 1988-1989 Newell's Old Boys 24 p (7 g)
* 1989-1990 River Plate 21 (4)
* 1990-1991 Boca Juniors 30 (13)
* 1991-2000 ACF Fiorentina 269 (168)
* 2000-2003 AS Roma 63 (30); Inter Milan 12 (2)
* 2003-2005 Al Arabi 22 (25)
Guztira 441 partida eta 249 gol.

## Ikus, gainera

* FIFA 100
* Datuak: Q170376
* Multimedia: Gabriel Batistuta / Q170376
# Frank Norris

Frank Norris (Chicago, Ameriketako Estatu Batuak, 1870eko martxoaren 5a - San Francisco, Ameriketako Estatu Batuak, 1902ko urriaren 25a) ingelesezko eleberrigilea eta kazetaria izan zen. Frantzian bizi izan zen aldi batez, eta naturalismoaren eta Zolaren eragin handia izan zuen. Gerrako kazetari gisa ibili zen Hegoafrikan eta Kuban. 1899an Mc Teague eleberria idatzi zuen, Erich von Stroheim zinemagileak Greed (Zekenkeria) filma egiteko oinarritzat hartu zuena. Haren idazlan nagusia gariaren ekoizpenaren eta banaketaren gaineko trilogia bat da: The Octopus (1901, Olagarroa) eta The Pit (Putzua, hil ondoren argitaratua, 1903); hirugarren liburua bukatu baino lehen hil zen. Beste idazlan batzuk: Vandover and the Brute (1914), Six Essays on the Resposabilities of a Novelist (1903).

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q712746
* Multimedia: Frank Norris / Q712746
# Frank Ordenewitz

Frank Ordenewitz (1965eko martxoaren 25a - ) Alemaniako futbolari ohia da.

## Selekzio nazionala

Alemaniako selekzioarekin :
| Urtea | Partida | Gol |
| 1987 | 2 | 0 |
| Guztira | 2 | 0 |

## Kanpo loturak

* National Football Teams
* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q47330
# Frank S. Nugent

Frank Stanley Nugent (New York, 1908ko maiatzaren 27a - Los Angeles, 1965eko abenduaren 29a) estatubatuar gidoigile, kazetari eta zinema kritikaria izan zen. Hogeita bat zinema-gidoi idatzi zituen, haietako hamaika John Forderako. Oscar Sarietarako izendatua izan zen 1953an eta Writers Guild of America Awards bi aldiz irabazi zuen.

## Idatzitako gidoiak

* Fort Apache, 1948
* 3 Godfathers, 1948
* Tulsa, 1949
* She Wore a Yellow Ribbon, 1949
* Wagon Master, 1950
* Two Flags West, 1950
* The Quiet Man, 1952
* Angel Face, 1952
* Paratrooper, 1953
* They Rode West, 1954
* Trouble in the Glen, 1954
* Mister Roberts, 1955
* The Tall Men, 1955
* The Searchers, 1956
* The Rising of the Moon, 1957
* Gunman's Walk, 1958
* The Last Hurrah, 1958
* North West Frontier, 1959
* Two Rode Together, 1961
* Donovan's Reef, 1963
* Incident at Phantom Hill, 1966
* Datuak: Q974386
# Frank Poole HAL 9000ren aurka

Frank Poole HAL 9000ren aurka fikziozko xake partida bat da, 2001: A Space Odyssey filmean jokatzen dena Frank Poole astronautaren eta HAL 9000 superordenagailuaren artean. HALek hutsik egin ezin duenez, ez da harrigarria Poole garaitzea, nahiz eta eleberrian aipatzen den HAL %50ean irabazteko programatuta dagoela, astronauten aurkako partidatan emozioa ziurtatu ahal izateko.
Stanley Kubrick xakearen zalea zenez, beste film askotako xake-partidak ez bezala, honetan benetako partida bat dela ematen du, fitxen kokapenak zentzua duelako. A. Roeschen eta W. Schlageren artean Hanburgon 1910ean jokatutako partida bat dela ematen du.
Poolek eta HALek jokatzen duten xake partida inteligentzia artifizialaren eta ordenagailu bidezko xakearen aurrerapen testutzat hartzen da, filmaren estreinaldiaren garaian gorantza zihoazen eremuak.

## Partida

1. e4 e5 2. Cf3 Cc6 3. Ab5 a6 4. Aa4 Cf6 5. De2
    Irekiera Ruy López irekieraren barruko Worrall eraso bat da.
5... b5 6. Ab3 Ae7 7. c3 O-O 8. O-O d5
    Mugimendu honekin peoi bat sakrifikatzen da, (ECO kodea C86). Zuriek onartzen badute, beltzek posizio aktiboa hartuko dute.
9. exd5 Cxd5 10. Cxe5 Cf4 11. De4 Cxe5 12. Dxa8?
    Mugimendu honek dama mugitzen du, eta baimentzen die beltzei erregearen aldea indartzea. Zuriak ere okerrago daude zaldunetako bat hartzen badute, Cd3 edo Ad6 eginez eman dezaketen erantzuna. Jokaldirik onena 12.d4 da, eta horri beltzek 12...Ab7 mugimenduarekin erantzun diezaiokete.
12... Dd3!
    13...Ce2+ mehatxagarria 14.Rh1 Cg3+ Xake mate baten aukerarekin ondoren.
13. Ad1 Ah3!
    Beltzek 13...Ag4 daukate, pieza bat irabazten, eta jarraian 14.Db7 Axd1 15.Txd1 Ce2+ 16.Rh1 Cg4 17.Df3 Dxf3 18.gxf3 Cxf2+; o 13...Ch3+, dama irabaziz eta, 14.gxh3 Axh3 mehatxu bikoitza, xake matearena eta Txa8. Partida une honetan ikusten da filmean, aurreko guztia ez baita ikusi.
14. Dxa6?
    Zuriek diagonal handia uzten dute, eta jokaldi fortzatu batean sartzen dira. Ondoren 14.Db7 c6 15.Dxe7 Axg2 16.Te1 Cf3+ 17.Axf3 Dxf3, matea ez dago urrun.
14... Axg2 15. Te1 Df3
    Hemen HALek notazio deskriptiboa erabiltzen du eta esaten du: "Sentitzen dut, Frank, ematen du ez duzula ikusi. Dama alfil hirura, alfilak dama irabazten du, zaldunak alfila lortzen du eta xake mate."
    Hau ez da zuzena bi zentzutan. Alde batetik, damaren mugimendua notazio deskriptiboan "dama alfil seira" izango litzateke, eta ez hirura; bestetik, HALen 15...Df3 16.Axf3 Cxf3# aldaerak ez du aipatzen zuriek erresistentzia beste bi jokaldiz egin dezaketela, adibidez 16.Dh6 eginez. Kritiko batzuek uste dute akats hau HALen funtzionamendu txarraren eta tripulazioari gezurra izateko gaitasunaren aurreikuspen bat dela.
1–0
    Poolek partida uzten du eta ez du HALen analisia eztabaidatzen.

## Erreferentziak

* ↑ «Roesch vs Willi Schlage (1910) I can't let you do that, Dave.» www.chessgames.com (Noiz kontsultatua: 2021-06-16).
* ↑ «The Kubrick Site: The Case For HAL's Sanity» www.visual-memory.co.uk (Noiz kontsultatua: 2021-06-16).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q391816
# Frank Rijkaard

Franklin Edmundo "Frank" Rijkaard (Amsterdam, 1962ko irailaren 30a-) entrenatzaile eta jokalari ohi herbeheretarra da.
1988ko Europako Futbol Txapelketan txapelduna izan zen Herbehereetako futbol selekzio nazionalarekin. Halaber, UEFAko Txapeldunen Liga irabazi zuen 1989 eta 1990ean AC Milanekin. Bestalde, FC Barcelonarekin ere lortu egin ditu hainbat txapelketa, Liga bi eta Champions League bat baina entrenatzaile modura azken hauek.

## Jokalariaren ibilbidea

* 1980–1987 Ajax Amsterdam 206 p (46 g)
* 1987–1988 Real Zaragoza 11 (0)
* 1988–1993 AC Milan 142 (16)
* 1993–1995 Ajax Amsterdam 55 p (19 g)
Guztira: 414 partida (81 gol)

## Ikus, gainera

* FIFA 100
* Datuak: Q169098
* Multimedia: Frank Rijkaard / Q169098
# Frank Ryan

Frank Ryan (Bottomstown, Irlanda, 1902 – Dresden, Alemania, 1944ko ekainaren 10a) irlandar errepublikar bat izan zen. Irlandako Gerra Zibilean errepublikarren aldeko IRAko kide nabarmena, An Phoblacht egunkariko idazlea, ezkertiar ekintzailea eta Espainiako Gerra Zibilan Errepublikaren aldeko nazioarteko brigadista ere izan zen.
Christy Moore irlandar kantautoreak Ryan eta Espainiako Gerra Zibilan borrokatu ziren irlandarren omenezko Viva La Quinta Brigada abestia konposatu eta abestu zuen, Ronnie Drew abeslariak ere honen bertsio bat abestu zuelarik.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6084833
* Multimedia: Frank Ryan (Irish republican) / Q6084833
# Frank Sargeson

Norris Frank Davey ezagunagoa Frank Sargeson ezizenaz (Hamilton, 1903ko martxoaren 23a – Auckland, 1982ko martxoaren 1a) zeelandaberritar idazlea izan zen.

## Lanak
### Eleberriak

* I saw in my dream (1949)
* I for one (1952)
* Memoirs of a Peon (1965)
* The Hangover (1967)
* Joy of the Worm (1969)
* Sunset Village (1976)
* En Route (1979)

### Ipuin-bildumak

* Conversation with my oncle and other sketches (1936)
* A man and his wife (1940)
* That summer: and other stories (1946)
* Collected stories, 1935-63 (1965)
* The stories of Frank Sargeson (1973)
* Datuak: Q345731
* Multimedia: Frank Sargeson / Q345731
# Frank Otegui

Frank Otegui (izen osoa: Frank Joseph Otegui Blair; Ely, Nevada, Ameriketako Estatu Batuak, 1926ko martxoaren 7 – Eureka, Nevada, 2008ko azaroaren 17) Ameriketako Estatu Batuetako Marineen Gorputzean aritu zen eusko-estatubatuarra izan zen.

## Biografia

Frank Oteguiren aita Jose Maria Otegui izan zen, Almandozen jaio, 1899an. 17 urterekin Nevadara emigratu zuen, bere osaba Graciano Zubietarekin elkartzeko asmotan. 1925ean bertan ezkondu zen Nevadako Evelyn Blairrekin.
1944an, Frankek 18 urte zituela, zink meategi batean lanean ari zen Eurekan, Nevada. Urte horretan Ameriketako Estatu Batuetako Marineen Gorputzean izena eman zuen. Iwo Jimako guduan parte hartu zuen, Marineen 3. dibisioko Pioneroen 3. Batailoiaren parte. Ondoren, bere unitatea Guamera eraman zuten, eta bertan izan zen gerra amaitu arte. Lehen mailako soldadu gisa lizentziatu zuten.
82 urte zituela hil zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q122732135
# Eugsterita

Eugsterita sulfato motako minerala da.

## Ezaugarriak

Eugsterita sulfato mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Na4Ca(SO4)3 * 2H2O}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 1 - 2 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Eugsterite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3734472
* Multimedia: Eugsterite / Q3734472
# Eugène Atget

Eugène Atget (Libourne, 1857ko otsailaren 12a - Paris, 1927ko abuztuaren 4a) frantziar argazkilaria izan zen.
Zazpi urte zituenetik umezurtz, amaren aldeko aitona-amonek hazi zuten. Hainbat ofizio izan zituen: merkataritza-nabigazioan aritu zen, aktorea izan zen eta margotzen saiatu zen, baina ez zuen arrakastarik izan.
1888an egin zituen lehen argazkiak, eta 1890az geroztik argazkigintzan aritu zen profesionalki Parisen. Argazkigintza dokumentalaren aitzindaria izan zen. Parisko arkitektura eta kaleko eszenak dokumentatu zituen modernitatearen ondorioz desagertu aurretik. Argazki gehienak Berenice Abbottek argitaratu zituen Atget hil ondoren. Surrealistentzako inspirazio bihurtu zen, baina ez zen bizi izan arrakasta ezagutzeko.

## Argazkiak

* Biraderadun organo-jolea (1898)
* Trapu-biltzailea, 1899
* Au Tambour, 1908
* Atgeten egongela, c. 1910
* Jendea 1912ko apirilaren 17ko eguzki eklipsea ikusten
* Prostituta zain, 1921
* Grand Trianon, Versailles
* Saint-Cloud, 1924
* Hameau de la reine, Versailles, 1926
* Avenue des Gobelins (1927)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q322030
* Multimedia: Eugène Atget / Q322030
# Eugène Charles Catalan

Eugène Charles Catalan (1814ko maiatzaren 30a - 1894ko otsailaren 14a) belgikar matematikari bat izan zen (baina Frantziaren menpe zegoen Belgika garai hartan), zenbakien teorian aditua.

## Biografia

Eugène Catalan, Joseph Catalan izeneko frantziar bitxigile seme bakarra, Brujasen (gaurko Belgika eta orduko Frantziako Lehen Inperiokoa) jaio zen, 1814an. 1825ean, Parisera joan, eta Matematika ikasi zuen École polytechnique ikastetxean, bertan, Joseph Liouville frantses matematikaria ezagutu zuen (1833). 1834an, unibertsitatetik kanporatu, eta Chalons-sur-Marne herrian bizitzen jarrita, graduatu ondoren lanpostu bat eskuratu zuen bertako Arte eta Lanbide Eskolan. 1838an, École Polytechnique-ra itzuli, eta, Liouvilleren laguntzarekin, matematika titulua lortu zuen, 1841ean. Ondoren, Carlomagne College-ra joan zen, geometria deskribatzailea irakasteko.
1865ean, Liejako Unibertsitateak Analisiko katedra eman zion. 1879an, artean Belgikan zegoela, editore lanetan hasi zen egunkari batean; hantxe argitaratu zuen Paul-Jean Busschop-en teoria, oin-ohar batean, nahiz eta 1873an onartu ez (enpirikoegia zela jakinarazi zion Busschopi). 1883an, Belgikako Zientzien Akademiarako lan egin zuen zenbakien teoriaren arloan.
Arazoak izan zituen bere lanbidean, politikoki oso aktibo eta arras ezkertiarra zelako: esaterako, 1848ko iraultzan hartu zuen parte; ibilbide politiko bizi-bizia izan zuen, hainbeste, non diputatua ere izan zen Frantziako Diputatuen Ganberan. 1849. urtean, etxera joan zitzaion Frantziako polizia, legez kanpoko irakasmaterialaren bila, baina ez zuten ezer aurkitu.
Liejan (Belgika) hil zen, 1894an.

## Lanak

Zatiki jarraituen arloan, geometria deskribatzailean, zenbakien teorian eta konbinatorian aritu zen lanean. Bere izena eman zion 1855ean, gainazal berezi bat aurkitu zuen, Catalanen izena eman zitzaiona: gainazal periodiko minimoa $\mathbb {R} ^{3}$ espazioan. Horren aurretik, aieru ospetsu bat enuntziatu zuen (Catalanen aieru), 1844an argitaratua eta azkenik 2002an Preda Mihăilescu errumaniar matematikariak frogatu zuena. Zenbaki batzuk (Catalan zenbakiak) ere definitu zituen konbinatoriako problema bat ebazteko.

## Ikus, gainera

* Catalanen solidoak
* Catalanen konstantea
* Catalanen zenbakiak
* Catalanen problema
* Catalanen gainazala
* Catalanen gainazal minimoa

## Kanpo estekak

* http://villemin.gerard.free.fr/Esprit/Catalan.htm
* O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F.. «Eugène Charles Catalan» MacTutor History of Mathematics archive. St Andrews Unibertsitatea http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Catalan.html..
* Datuak: Q41485
* Multimedia: Eugène Charles Catalan / Q41485
# Eugène-François Vidocq

Eugène-François Vidocq (Arras, 1775eko uztailaren 24a - Brusela, 1857ko maiatzaren 11) frantziar abenturazalea eta detektibea izan zen. Soldadu zela espetxean egon zen askotan. Ihes egin zuen eta 1809an, estatuarentzat lan egin ondoren, preso ohiez osaturiko polizia antolatu zuen (Police de sûreté). 1827an paper-fabrika bat sortu zuen, baina negozioak hondoa jo zuen. Poliziara itzuli zen, eta detektibeen buru egin zuten, baina 1832an kargua utzi eta detektibe-agentzia bat sortu zuen. 1828an haren Memoriak argitaratu ziren, dirudienez, Honoré de Balzac frantses idazleak Vautrin pertsonaia taxutzeko erabili zituenak.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/30 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q122818
* Multimedia: Eugène François Vidocq / Q122818
# Eugène-Henri Duler

Eugène-Henri Duler (Bokale, 1902 – 1981) lapurtar eskultorea izan zen. Aristide Maillolen ikaslea, gerra ondoren Tolosako Arte Ederretako Eskolaren irakaslea izan zen.
# Eugène Boudin

Eugène Boudin (Honfleur, 1824ko uztailaren 12-Deauville, 1898ko abuztuaren 8) XIX. mendeko margolari frantses ezaguna. Bera izan zen paisaiak margotzeko estudiotik kanpo ateratzen hasi zen lehendabiziko bat. Haren obra nagusia itsas ikuspegiak dira. Charles Baudelairek zein Camille Corotek haren obrak laudatu zuten. Margolari inpresionista izan zen.

## Biografia

Honfleurren, Normandian jaioa, haren aita portuko pilotu zen. Urte batzuk Sena ibaiaren estuarioan, Le Havre eta Honfleur arteko ibai-bidaietan itsasontziko laguntzaile bezala lan egin zuen. Azkenik, aitak lana utzi zuen eta semeak ere bai zeren eta ez zitzaion benetan gustatzen. 1835an familia Le Havrera bizitzera joan zen. Han aitak paperdenda ireki zuen eta, halaber, margolanentzak markoak egiten hasi zen. Horri esker Eugène Boudinek inguruko artistak ezagutu zituen, tartean Constant Troyon, Jean-François Millet, Eugène Isabey eta Thomas Couture; haiek gazteari margotzeari bultzatu zioten.
22 urte zituelarik, Eugène komertzioa erabat utzi zuen eta margotzean zentratu zen. 23 urtekin Parisera eta, ondoren, Flandesera joan zen. 1850an beka bati esker Parisera bizitzera joateko aukera izan zuen. Hala ere, sarritan, margotzeko, Normandiara itzuli egiten zuen. 1855tik, bestetik, Bretainiara joaten hasi zen ere bai.
XVII. mendeko margolari holandarrek sakonki erakarri zioten. Johan Jongkind margolari holandarra ere ezagutu zuen eta honek margotzeko kalera ateratzeari animatu zion (en plein air). Troyon eta Isabeyrekin ere lan egin zuen eta 1859n Gustave Courbet ezagutu zuen. Coubertek Charles Baudelaire aurkeztu zion eta honek Boudinek 1859ko Parisko Saloian haren lanak aurkeztu zituenean, obrak publikoki laudatu zituen.
1857an Boudinek Claude Monet ezagutu zuen. Hasiera batean Moneti Boudinen lanak ez zitzaizkion gustatzen baina, azkenik, lagunak egin ziren eta elkar lan egin zuten. 1874ko Inpresionismoaren lehen erakusketan biek hartu zuten parte. Lortu zuen arrakastari esker, Boudinek, 1870eko hamarkadan, bidaia desberdinak egin ahal izan zituen: Belgika, Herbehereak, Frantziaren hegoaldea. 1892an eta 1895ean Veneziara ere joan zen. 1898an hil zen eta Montmartreko Saint-Vincent hilerrian lurperatuta dago.

## Sariak

* 1881: Parisko Saloian hirugarren postua.
* 1889: Exposition Universellen urrezko domina.
* 1892: Ohorezko Legioaren zalduna izendatu zuten, haren obra eta margolaritzan izan zuen eragina saritzeko.

## Galeria

* Bruselako kanala (1871).
* Itsas-ertz atlantiarra Benervillen (1897), Boymans Van Beuningen Museoa.
* Trouville (1864).
* Villervilleko hondartza, 1864, , Washingtongo Arte Galeria Nazionala
* Portrieuxeko kostaldea, Côtes-d'Armor (1874).
* Paisaia ilunabarrean, 1880-1890, urmargoa, Orsay museoa, Paris.
* Berck, arrantzaleak marea beherean
* Itsas portua, Armeniano Galeria Nazionala.
* Camaret, marée basse dans la rade

## Kanpo estekak

* (Frantsesez):Eugène Boudineren obra osoa.
* Datuak: Q212600
* Multimedia: Eugène Boudin / Q212600
# Eugène Camara

Eugène Camara (Nzérékoré, 1942ko urtarrilaren 21a - Kairo, 2019ko azaroaren 22a) Gineako lehen ministroa izan zen. 2007ko Gineako greba orokorra ondoren Lansana Conték lehen ministroa izendatu zuen. Oposizioak Camararen izendapena errefusatu zuen, Conté-en alderdiaren zenez gero (Aurrerabidearen eta Batasunaren Alderdia). Orduan Conték lehen ministro berria, Lansana Kouyaté, izendatu zuen.
* Datuak: Q1373451
* Multimedia: Eugène Camara / Q1373451
# Eugène Carrière

Eugène Anatole Carrière (Gournay-sur-Marne, 1849ko urtarrilaren 16a – Paris, 1906ko martxoaren 27a) Fin de siècle garaiko frantziar margolari inpresionista izan zen.
Estrasburgon hezi zen eta litografia ikasi zuen Udal Diseinu Eskolan. 1878an Parisera bidaia egin ondoren, margolari izaten geratu zen, eta Alexandre Cabanelen eskolak jaso zituen Arte Ederren Eskolan. Frantzia-Prusia gerran borrokatu eta preso egin ondoren, Jules Chéreten estudioan lan egin zuen 1872-73an. Arrakasta izan zuen 1884ko Parisko Aretoan erakusketak egin ondoren.
Kolore marroia ia modu monokromatikoan erabiltzen du. Margolanek ezaugarri poetikoa, etereoa eta onirikoa dute.

## Iruditegia

* Priam at the Feet of Achilles (1876), Musée des Beaux-Arts de Pau
* Winding Wool (1887), National Gallery, Londres
* Woman from Behind Undressing (c. 1890–95)
* The Theater of Belleville (1895), Musée Rodin, Paris
* Virgin at the Foot of the Cross (1897), Strasbourg Museum of Modern Art
* Le Réveil, Her Mother's Kiss (1899), Pushkin Museoa, Mosku
* The Mothers (1900), Musée du Petit Palais, Paris
* The Contemplator (1901), Cleveland Museum of Art, Cleveland, Ohio
* Landscape in the Orne (c. 1901), Museum of Art, Rhode Island School of Design, Providence
* Portrait of a Boy (1886), Art Institute of Chicago
* Paul Verlaine (1890), Musée du Louvre, Paris
* Portrait of Paul Gauguin (1891), Yale University Art Gallery, New Haven
* Woman Leaning on a Table (1893), The Hermitage, Saint Petersburg
* Woman Looking (date unknown), Museo Nacional de Bellas Artes, Buenos Aires
* Two Women (c. 1895), Minneapolis Institute of Art, Minneapolis
* Girl with Her Hair Down (1900–05), Thiel Gallery, Stockholm
* Arsène Carriere (1899-1900), National Gallery of Art, Washington, D.C.
* Le nouveau-né au bonnet (1890), litografia, 25.5 x 19.2 cm., Cleveland Museum of Art
* Alphonse Daudet (1893), litografia, National Gallery of Art, Washington, D.C.
* Henri Rochefort (1896), litografia, British Museum, Londres
* Paul Verlaine (1896), litografia, 52 x 40.6 cm., Cleveland Museum of Art
* Puvis de Chavannes (1897), litografia, National Gallery of Art, Washington, D.C.
* Rodin (1897), litografia, National Gallery of Art, Washington, D.C.
* Sleep (1897), litografia, National Gallery of Art, Washington, D.C.
* Jean Dolent (1898), litografia, 22.9 x 17 cm., British Museum, Londres
* Mlle Marguerite Carrière Singing (1901), litografia, Thiel Gallery, Stockholm
* Poster: Literary, Artistic, Aocial Aurore (1898), Bibliothèque Nationale de France

## Kanpo estekak

* Datuak: Q461464
* Multimedia: Eugène Carrière / Q461464
# Felix Maraña

Felix Maraña Sánchez (Donostia, Gipuzkoa, 1953) gipuzkoar idazle eta kazetaria da, gaztelaniaz idazten duena.

## Biografia

1977an, Kantil literatura-aldizkaria sortu zuen, beste idazle batzuekin batera. 1987an, Miguel de Unamuno Kazetaritzako Saria jaso zuen. Euskal Herriko Unibertsitateak ateratzen duen Gaur egungo euskal poesia liburu-bildumaren zuzendari eta arduraduna zen 1990etatik 2000. urte arte.
Marañarenak dira, besteak beste: Atadura de noche y arena (1979, "Hondar eta gauezko loturak"), Carlos Sanz, por dentro (1989), Memoria de Gabriel Celaya (1993), Sigfrido Koch (1993). Bere azken lanak: Julio Caro Baroja, el hombre necesario (1995), Gabriel Celaya: señales de travesía (1996), Baroja gurea: Pío Baroja, 1872-1956 (1998), Jorge Oteiza: elogio del descontento (1999), Rataplan: danbor hotsa Donostian (1836-1936) (2005) eta El bosque no es un árbol repetido : sonetos y soñetos (2023).

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ https://web.archive.org/web/20230707161833/https://www.ondojan.com/la-revista/con-las-manos-en-la-masa-javier-etayo/item/1368-felix-marana-periodista-y-escritor.html

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz): Al ritmo de Madrid saioari eman zion elkarrizketa 2021ean.
* Datuak: Q12257816