OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Inocybe paludinella

Inocybe paludinella Inocybaceae familiako onddo espezie bat da. Ez da jangarria.
Sinonimoa: Inocybe trechispora.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 5 cm bitarteko diametrokoa; hasieran ganbila, gero laua, zuntzexka zurixkekin, zuri-krema koloretik krema-hori arinera doan kolorekoa; ertzean soberakinekin.
Orriak: Hasieran zuriak, gero krema kolorekoak, haragi koloreko tonuekin.
Hanka: 3 eta 6 cm bitarteko garaierakoa eta 0,4 eta 0,8 cm bitarteko lodierakoa, kapelaren kolorekoa, pruinaduna, ildaskatu samarra; gortina gabe.
Haragia: Zuria, irin zaharraren usaina gogorarazten duen usainarekin.
Etimologia: Inocybe terminoa, muskulua, nerbioa, zuntza esan nahi duen "is inós" hitzetik eta burua esan nahi duen "cybe" hitzetik dator; hau da, zuntzezko kapela.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria

### Nahasketa arriskua

Inocybe geophylla delakoarekin nahas daiteke, honek errezelaren hondar nabarmenak izaten ditu eta orri okreagoak. Inocybe umbratica espeziearekin ere bai, honek koniferoen azpian irteten du.

## Sasoia eta lekua

Leku bero eta oso hezeetakoa da; batez ere hostozabalen azpian. Nahiko urria.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 429 or. ISBN 84-404-0530-8..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10535819
* Multimedia: Inocybe paludinella / Q10535819
# Inocybe petiginosa

Inocybe petiginosa Inocybaceae familiako onddo espezie bat da.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 2,5 cm bitarteko diametrokoa, hasietan kanpai-itxurakotik hemisferikora, laster ganbila, azkenean lau-ganbiletik izurtu samarrera, titi antzeko batekin eta ertzak ildaskatu gabe. Kapelaren azala ile-feltro antzeko finarekin, batez ere ertzetara, lehorra, ez higrofanoa, matea, kolore arinekin, hasieran grisa, beixa edo okre-grisaxka, gero aureolekin, ilunagoa erdirantz helduaroan, marroia edo marroi-gorrixka.
Orriak: Adnatutik sublibreetara, zabalak, sabeldunak, meheak, tartekatutako lamelulekin, hasieran krema-horixka kolorekoak, zahartzean ilundu egiten dira, okre kolorekoak, marroi-horixkak, marroia, ertz zurixkekin, zertxobait almena itxurakoak eta ziliatuak.
Hanka: 3 eta 4 cm bitarteko garaierakoa eta 4 eta 5 mm bitarteko diametrokoa, zuzena, zilindrikoa, erraboil gabea, hasieran betea eta zaila, gero barnehutsa eta pixka bat elastikoa. Gainazala furfurazeo samarra, hasiera batean tonu zurbilekoak, krema kolorekoa, beixa, gero marroi-grisaxka, marroia edo marroi-gorrixka, oinarri zurixkarekin.
Haragia: Mehea, urria, horixka koloretik marroi-gorrixkara doan kolorekoa. Usain espermatikoa eta zapore mikatzekoa.
Etimologia: Inocybe terminoa, muskulua, nerbioa, zuntza esan nahi duen "is inós" hitzetik eta burua, esan nahi duen "cybe" hitzetik dator, hau da, zuntzezko kapela.

## Toxikotasuna

Interes gastronomikorik gabea, eta gainera, espezie toxikoa ere bada, Inocybe gehienak bezala.

### Nahasketa arriskua

Tamaina txikia, habitata, kolorea, hanka furfurazeoa eta esporak kontuan hartzen badira ez da zaila identifikatzea.

## Sasoia eta lekua

Ekainetik abendura. Pagoen eta Quercus zuhaitzen basoetan batez ere, lurrean, orbeletan taldeka. Ugaria.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Islandia, Europa, Turkia, Errusia, Kaukasia, Himalaiako eremua.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 242 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Setas y hongos de Tineo (Asturias). .
* ↑ Inocybe petiginosa: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5475617
* Multimedia: Inocybe petiginosa / Q5475617
# Inocybe mixtilis

Inocybe mixtilis Inocybaceae familiako onddo espezie bat da.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 4 cm bitarteko diametrokoa, kanpai-itxuratik konikora, gero ganbil-laua, titi zabal kamuts batekin. Ertza zertxobait izurtua, pixka bat inbolutua gaztetan. Kapelaren azala zertxobait likatsua, batez ere eguraldi hezean, glabroa, kolore aldakorrekoa, okre-horixka, okre-laranja edo ezti kolorekoa, baina zertxobait ilunagoa titiaren erdialdean.
Orriak: Libreak, zabal, oso sabeldunak, zurixkak hasieran, helduaroan arre-okre antzeko kolorekoak.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: 2 eta 5 cm bitarteko garaietakoa, 0,3 eta 0,7 cm bitarteko diametrokoa, zilindrikoa, erraboil marjinatuak loditua oinarrian, zurixka.
Haragia: Zuria. Usaina definitzeko zaila, baina atsegina. Zaporea, gozo eta espermatikoaren nahasketa.
Etimologia: Inocybe terminoa, muskulua, nerbioa, zuntza esan nahi duen "is inós" hitzetik eta burua, esan nahi duen "cybe" hitzetik dator, hau da zuntzezko kapela. Mixtilis epitetoa latinetik dator, beste batzuekin nahasia esan nahi duen "misceo" hitzetik. Beste espezie batzuen antza duelako.

## Jangarritasuna

Susmagarria, toxikoa izan daiteke Inocybe guztiak bezala.

### Nahasketa arriskua

Espezie hau kapela likatsuagatik nabarmentzen da, genero honetan ezohikoa den zerbait delako.

## Sasoia eta lekua

Udaberrian udan eta udazkenean. Koniferoetan eta arteen artean, baso mistoetan, goroldioetan, kolonia txikietan. Oso urria.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Alaska, Mexiko, Kolonbia, Europa, Islandia, Kanariak, Errusia, Himalaiako eremua, Kaukasia, Kazakhstan, Taiwan, Japonia, Australia, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 242 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ (Gaztelaniaz) AVT Asociacion Vallisoletana de Micologia 1986.
* ↑ Inocybe mixtilis: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10572841
* Multimedia: Inocybe mixtilis / Q10572841
# Inocybe phaeodisca

Inocybe phaeodisca Inocybaceae familiako onddo espezie bat da.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 4 cm bitarteko diametrokoa, hasietan koniko-ganbila eta bukaeran lau-ganbila titi pixka batekin, soberako ertza, kotoizkoa eta irregularra, Kapelaren gainazala furfurazeoa, erdigunea garatxoduna, kolore gorrixkakoa, diskoan ilunagoa eta ertza argiagoa.
Orriak: Sabeldunak, marjinatutik apur bat adnatuetara, okre kolorekoak.
Hanka: Nahiko luzea, zilindrikoa, gainazal fibrilosoa, kapelaren kolore berekoa.
Haragia: Kapelan zurixka, usain ahulekoa.
Etimologia: Inocybe terminoa, muskulua, nerbioa, zuntza esan nahi duen "is inós" hitzetik eta burua, esan nahi duen "cybe" hitzetik dator, hau da, zuntzezko kapela.

## Jangarritasuna

Sukaldaritzako interesik gabea. Inocybe generoko espezieak ez dira kontsumitu ehar, gehienak toxikoak baitira.

### Nahasketa arriskua

Inocybe genero konplexua kontuan hartuta, koloreek eta kapelaren dekorazioak erraz identifika daitekeen espezie bat egiten dutela esan daiteke, baldin eta ale gaztea aurkitzen badugu, lehortu edo gehiegi hezetzen direnean, dekorazioa desagertu egiten zaie eta kolore monotonoko beste Inocybe batzuekin nahas daiteke.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Hostozabalen basoetan. Urria.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Europa, Errusia, Kaukasia, Iran, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 238 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
* ↑ (Gaztelaniaz) AVM Asociacion Vallisoletana de Micologia 1986.
* ↑ Inocybe phaeodisca: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9347219
# Historia Naturalaren Museoa (Paris)

Historia Naturalaren Museoa (frantsesez: Muséum national d'Histoire naturelle) Parisen dagoen Natur Historia museoa da, Parisko 5. barrutian.

## Historia

1635 urtean sortu bazen ere fundazio datatzat 1793 urtea hartzen da. Jardin royal des plantes médicinales zegoen tokian ezarri zen. Zientzialari garrantzitsuak izan zituen irakasle, besteak beste Georges Cuvier, Jean-Baptiste Lamarck eta Étienne Geoffroy Saint-Hilaire.
XIX mendean Parisko Unibertsitatearekin lehian sartu zen zientzia ikerketan eta Fisika aplikatua lantzen hasi zen. 1891eko abenduaren 12ko dekretu batek historia naturalera mugatzeko agindua eman zion.

## Bildumak

Hainbat bildumak osatzen dute museoa:
* Francisco Javier Muñiz naturalista argentinarraren bilduma.
* Jean Henri Dupotet almirantearen fosilak.
* Jean Baptiste Christophore Fusée Aublet-ek Guyana Frantsesetik ekarritako herbariuma.

## Museoaren kokapenak

Museoaren jatorria ondoan dago. 14 eraikin desberdin ditu, batzuk Parisko beste toki batzuetan. Publikoari ateak irekita dituztenak honako hauek dira:
* Jardin des plantes-en:
** Eboluzioaren galeria
** Historia gabinetea
** Mineralogia eta geologia galeria
** Paleontologia eta Anatomia konparatuaren galeria
** La ménagerie ("piztien etxea")
* Gizakiaren museoa (Musée de l'Homme) - 16. barrutian
Honetaz gain Museoari lotuta badaude hiru parke zoologiko, hiru parke botaniko eta bi museo gehiago (Musée de l'abri Pataud eta Harmas de Fabre)

## Iruditegia

* Eboluzioaren galeriaren eraikina.
* Eboluzioaren galeriaren barnealdea.
* Paleontologia eta Anatomia konparatuaren galeria.
* Paleontologia eta Anatomia konparatuaren galeria.
* Mineralogia eta geologiaren galeria.
* Cuvierren etxea.
* Botanika eskola.
* Herbariuma.
* Kanguroak (La ménagerie).
* Musée de l'Homme.
* Jardin des plantes.

## Ikus, gainera

* Jardin des plantes

## Informazio praktikoa

* Helbidea: 57 Rue Cuvier, 75005
* Ordutegia: 8:00 - 18:00
* Geltokiak:
** Place Monge
** Jussieu
** Paris-Austerlitz geltokia
** Paris-Austerlitz geltokia

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q838691
* Multimedia: Muséum national d'histoire naturelle / Q838691
* Espezieak: MNHN
# Historia animalium (Gessner)

Historia animalium ("Animalien historia") Conrad Gessnerrek (1516-1565) Zurichen 1551-1558 artean argitaratutako liburu bat izan zen. Pizkundeko zoologiaren inbentario entziklopediko bat da. Gessner medikua eta irakaslea zen Zuricheko Carolinumen, Zuricheko Unibertsitatearen aurrekaria zena. Historia animalium liburuak Aristotelesen izen bereko liburuaren izen berbera darama, eta Aro Modernoan ezagutzen ziren animalia guztien deskribapena egiteko saiakera zen. Era berean, historia naturaleko lehenengo bibliografia eskaintzen du. Bost liburutan banatuta, 4.500 orrialde baino gehiago ditu. Animaliak ordena alfabetikoan eskaintzen dira, Erdi Aroko entziklopediatan ez bezala, entziklopedien "kontsultarako obra" funtzio modernoa zein den adieraziz.

## Erreferentziak

* ↑ «Rare Books» web.archive.org 2019-01-13 (Noiz kontsultatua: 2024-06-15).
* ↑ Flanders, Judith. (2020). A place for everything: the curious history of alphabetical order. Basic Books ISBN 978-1-5416-7507-0. (Noiz kontsultatua: 2024-06-15).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3849598
* Multimedia: Historiae Animalium / Q3849598
# Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum

Historia de regibus Gothorum, Vandalorum et Suevorum ("Godo, bandalo eta sueboen erregeen historia") 265tik 624ra bitartean hedatzen den historia liburua da, Isidoro Sevillakoak idatzia, latinez. Bilduma laburbildu bat da, eta dituen iturri ezberdinak direla eta, batzuetan inkonsistentea. Bandaloen historia godoen ostean agertzen da, eta sueboena historio aparte baten gisa.
Isidorok bere historioa aitzinsolas batekin hasten du, "Laus Spaniae", Espainiari laudorio eginez. Hementxe asmatzen du lehenengo aldiz mater Spania (Espainia ama) esaldia. Lanaren hurrengo ataletan Espainiaren batasunaren aldeko lana egiten du, identitate bisigotoa defendatuz. Isidorok espainiar aroa erabiltzen du datazioak egiteko. Iturri nagusia Jeronimo Estridongoak Eusebio Cesareakoaren historiari 378an egindako jarraipena izan zen. Bertatik Paulo Orosioren testuak erabili zituen 417. urterarte eta, Espainiaako Hidazio, 469. urterarte. Historiaren azken urtetarako Prospero Akitaniakoaren testuak erabili zituen, honek ere Jeroniko Estridongoari jarraipena egin baitzion 405-53 urteen artean. Biktor Tununakoa izan zen bere Afrikako lekukorik behinena 444tik 566ra eta Jon Biclarrekoa Espainiako historiaren azken atalerako, 565-90 urteen artekoa. Maximo Zaragozakoaren kronika galduen erabilera ere egin zuen. 590 eta 624 urteen arteko gertakarien lekukoa izan zenez, horiek ere jaso zituen.
Liburuak bi bertsio ditu, eta biak heldu zaizkigu gaurdaino. Lehenengoa ziurenik 619. urtean bukatu zuen, Sisebutoren heriotzaren urtean, eta laburragoa da. 624an bukatu zuen, antza, bigarrena, Suintilaren agintaldiaren 5. urtean. Bertsio luzeak "Laus Spaniae" eta "Laus Gothorum" (Godoei laudorioa) ditu, godoen eta bandaloen erreinaldiak ondo bereiztuz.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1218746
# Historia de un grupo de rock

Historia de un grupo de rock 2009ko Juanma Bajo Ulloa arabar zinema zuzendariaren film dokumentala da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Juanma Bajo Ulloa zinema zuzendariak Distrito 14 rock taldearen agurra filmatzeko enkargua jasoko du; jende gutxik ezagutzen duen kultuko taldea da eta 25 urteren buruan azken kontzertua emango duela iragarri du.

## Erreferentziak

* ↑ www.sansebastianfestival.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q28934420
# Historia Augusta

Historia Augusta Antzinako Erromako Behe Inperio garaiko biografia bilduma dugu; II. eta III. mendeetako enperadoreak aipatzen ditu, Hadrianoren garaitik hasi (117-138) eta Numerianoren garaira arte (283-284). Tradizioak Diokleziano (284-305) eta Konstantinoren (306-337) garaiko autore talde baten lantzat dauka. Aspaldidanik, ordea, faltsifikazio handi bat dela uste da: autore faltsifikazioa, kronologia... Galdera nagusia liburuak erabilitako iturriak da. Izan ere, garai horren testigantza bakarrenetarikoa da eta horregatik historiagileek ez dute horrelako aukerarik erabat ezabatu nahi.

## Kanpo estekak

* Latinez idatzitako jatorrizko testua.
Testu partziala.
* Datuak: Q722678
# Historia de la milagrosa imagen de Nuestra Señora de las Caldas, y de su Convento

Historia de la milagrosa imagen de Nuestra Señora de las Caldas, y de su Convento. Vidas del venerable Padre Fray Juan Malfaz (Caldasko Andre Mariaren irudi miragarriaren eta haren Komentuaren historia. Aita Frai Juan Malfazen bizitzak ) Alonso del Pozo y Silvak Donostian, 1700 urtean plazaratu zuen liburua da. Idazlana Pedro Ugarteren inprimategina prestatu zen. Gaztelaniaz idatzita dago.
Izenburu osoak horrela dio: Historia de la milagrosa imagen de Nuestra Señora de las Caldas, y su Convento : vidas del ... Padre Fray Juan Malfaz, Prior que fue dèl, con las virtudes de otros Religiosos, que se contienen en este tomo, impresso en San Sebastian por Bernardo de Vgarte, año de 1700 ; y vida de la venerable señora Doña Maria Ana Velarde de la Sierra, Religiosa de la Tercera Regla de nuestro Padre Santo Domingo, que se imprimirà en otro tomo
Komentua Las Caldas del Besayan dago, Los Corrales de Buelna udalerrian (Kantabrian). Juan Malfaz, bestetik, komentu horren priore izan zen, XVII. mendearen bigarren erdian.

## Erreferentziak

* ↑ https://archivo.dominicoshispania.org/index.php/historia-de-la-milagrosa-imagen-de-nuestra-senora-de-las-caldas-y-su-convento-vidas-del-venerable-padre-fray-juan-malfaz

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz):Liburuaren bertsio digitala.
* Datuak: Q112959156
# Reghiu

Reghiu Errumaniako udalerri bat da, Vrancea konderrian. 2.039 biztanle ditu, 66 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Herriak

Udalerrian honako herriak daude:
Reghiu $^{(en)}$ Farcaș $^{(en)}$ Jgheaburi $^{(en)}$ Piscu Reghiului $^{(en)}$ Răiuți $^{(en)}$ Șindrilari $^{(en)}$ Ursoaia $^{(en)}$ Valea Milcovului $^{(en)}$

## Erreferentziak

* ↑ (Errumanieraz) Rezultate | Recensamant 2011. (Noiz kontsultatua: 2019-10-19).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2721766
# Reggio nell'Emilia

Reggio nell'Emilia Italiako iparraldeko hiri bat da, izen bereko probintziako hiriburua, Emilia-Romagna eskualdean, Crostolo ibaiaren ertzean, Parma hiriaren hego-ekialdean kokatua. 167.678 biztanle ditu (2009-12-31)
Errepide- eta burdinbide-gune garrantzitsua da. Nekazaritza-gaien (mahatsa, gazta, haragia) merkataritza eta industria (janari-industria, ardogintza, kimika-industria, burdinbide-gaiak, metalurgia, tresneria elektrikoa) dira ekonomia-jarduera nagusiak.
Arkitektura aldetik, aipagarriak dira XIII. mendeko katedrala, Madonna della Ghiara Ama Birjinaren eliza (1597-1619), Parmeggiani galeria eta XV-XVI. mendeetako jauregi ugari.

## Historia

Marco Emilio Lepido erromatarrak sortu zuen K.a. II. mendean, Emiliako galtzadan, Regium Lepidi izenarekin. Lombardiako dukeen egoitza izan zen ondoren, eta herri burujabea zen XII. mendean. Este etxearen mende egon zen 1409tik 1796ra bitartean, eta Piemonteko eskualdean 1859. urteaz geroztik.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Euskaltzaindia. 157. araua: Europako hiriak. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q13360
* Multimedia: Reggio Emilia / Q13360
# Regimin udalerria

Regimin Poloniako Mazoviako voivoderriko landa-udalerri bat da, Ciechanów barrutian kokatuta. 111,18 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 5031 biztanle zituen.

## Kanpo estekak

* Udalaren webgunea
* Datuak: Q2121750
ieaMazoviako voivoderriko udalerriak :
# Regia Marina

Regia Marina edo Italiako Errege Itsas Armada, 1861ean sortu zen. Italiako Erresumako itsas armada militarra izan zen 1946 arte. Italiako Itsas Armadan bihurtu zen errepublika aldarrikatu zenean.
Regia Marinaren lehen eginkizuna, 1866ko Lisako guduan izan zen, Italiaren bateraketaren testuinguruan.
Bigarren Mundu Gerran sartzean, Regia Marina, munduko bosgarren itsas armada zen, AEB, Erresuma Batua, Japonia eta Frantziakoaren ondoren. Aliatuekin, 1943an armistizioa sinatu zenean, itsas armada, tropa nazien aurkako erresistentziarako erabili zen.

## Parte hartu zuen gerrak

* Italiar Independentziaren Hirugarren Gerra
* Austria-Prusia Gerra
* Italia-Turkia Gerra
* Lehen Mundu Gerra
* Espainiako Gerra Zibila
* Albaniaren Italiar Inbasioa
* Bigarren Mundu Gerra

## Kanpo estekak

* Datuak: Q855186
* Multimedia: Regia Marina / Q855186
# Regia

Regia, Pontifize Eskolaren egoitza zen. Erromatar foroan zegoen, iparralderantz begira. Erromatar jainko tradizional batzuen aldareak eta erlikarioak jarrita zeuden antzinako tenplu bat zen, aurpegirik, sexurik eta mitologiarik gabeko jainkoak, Opikonsibia (Ops) eta Vesta bezala, indar izpiritualtzat hartuak, numen bezala ezagutuak. Eraikin honetan, pontifize nagusiak zituen bere bulegoa eta artxibategiak. Lanerako tokia zen, ez bertan bizitzeko. Beste kontzeptu bat, Regia Marina da, Italiako itsas armada guztia biltzen duena Bigarren Mundu Gerran. Regia, genero femeninoko adjektibo kalifikatibo bat da, zeozer sublimea deskribatzen duena. Mexikoko Nuevo Leon estatuko Monterrey herriko gaztelerazko jentilizio femeninoa den Regiomontanaren laburdura ere bada.

## Historia

Erroman, Errepublika garaian ezagutu zuten eraikina, Monarkiaren garaikoa da. Erregearen etxea zen, erlijioko buru eta Janoren apaiza zena, eta Vestaren tenplutik gertu zegoena, zaindu ahal izateko. Tradizioak zioenez, Erromako bigarren errege izan zen Numa Ponpilio izan zen bertan bizi izan zen lehena.
Monarkiaren garaian, jada kontserbatzen ziren eraikin honetan dokumentu erlijioso eta juridikoak, libri pontificum eta leges regiae deritzenak.
Regia, errepublika garaia amaitu arte, Erromako bertako jainkoen gurtza lekua izan zen. Ondoren, Palatinora pasa zen, jainko hauen gurtza gune bihurtu zena, Augusto eta bere familiaren jauregitik gertu egon zitezen. Eraikin edo santutegi honetako gela batean, sagrarioan, Marte jainkoaren lantza sakratuak kontserbatzen ziren, hastae Martiae deituak, hauengatik, erromatarrek, miresmen handia zutelarik. Lantza hauek, herriak, jainkoaren izenarekin izendatzen zituen, hau da, Marte. Soldadurik ausart eta gogorrenak, jainkoarenen antzerako lantza batekin saritzen ziren. Esaten zenez, Regiako lantzak, une kritikoetan astintzen ziren modu misteriotsuan zeozer iragartzeko.
Regiaren barnean, sacrarium Martis delakoa zegoen, batzuen ustez, eraikinaren barnean zegoen tenplu antzeko bat zena, soilik Marteri eskainia. Beste historialari batzuk, gerrarekin zerikusia zuten objektu sakratuak uzten ziren toki bakartua zela uste dute. Gerra adierazten zenean, jenerala sacrariumera joaten zen lantza astintzeko, jainkoari, honako hitzok zuzentzen zizkion bitartean: Mars, vigila!.
Regiaren barneko beste toki edo kapera sekretu bat, Ops jainkosarena zen, Tito Tazio errege sabinarrak berak aldare bat eskaini ziona. Kapera, oso sekretua zen, eta bertan, Vestaren birjinak eta apaiz publikoa baino ezin zitezkeen sar.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q786489
* Multimedia: Regia (Rome) / Q786489
# Regimantas Miniotas

Regimantas Miniotas (Kėdainiai, 1996ko martxoaren 14a -) lituaniar saskibaloi jokalaria da, egun ACBko Bilbao Basket taldean dabilena.

## Taldeak

* Žalgiris-2 Kaunas (2014–2016)
* Vytautas Prienai (2016–2018)
* Nevėžis Kėdainiai (2018–2019)
* Vytautas Prienai (2019–2020)
* Bilbao Basket (2020- )

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Eurobasket. (2020-11-28). Regimantas Miniotas (ex Prienai CBet) signs at Bilbao. .
* Datuak: Q29410530
# Reggiolo

Reggiolo Italiako udalerri bat da. Reggio nell'Emiliako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. 9.161 biztanle ditu, 42,68 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Reggiolok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Campagnola Emilia Fabbrico Luzzara Novellara Rolo Gonzaga Guastalla Moglia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q952
* Multimedia: Reggiolo / Q952