OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ukrainako Lurralde Defentsarako Nazioarteko Legioa

Ukrainako Lurralde Defentsarako Nazioarteko Legioa (Інтернаціональний легіон) Ukrainako gobernuak sortutako atzerriko boluntarioz osatutako unitate militarra da.

## Historia

Volodimir Zelenski presidentearen gobernupean, unitatea, Ukraina Errusiaren aurka defendatzeko sortu zen, 2022ko Errusiak Ukraina inbaditu zuenean. Dmytro Kuleba Ukrainako Kanpo Harremanetarako ministroak 2022ko otsailaren 27an egindako adierazpen batean iragarri zuen bere prestakuntza. Horrelako unitate bat antolatzeko ahaleginak Kievek 2014an Donbassen izandako borroketan atzerriko boluntarioen batailoiak biltzeko egindako ahaleginen antza du. Martxoaren 6rako, 52 herrialdetako 20.000 atzerritar boluntario aurkeztu ziren ukrainarren alde borrokatzeko, Kulebaren hitzetan.

## Egitura eta unitateak

Txosten batzuen arabera Mamuka Mamulashvili, Georgiako Legioaren komandantea, Ukrainako Lurralde Defentsarako Nazioarteko Legioa agintaritzan dago baina iturri ofizialik ez du berri horri baieztatu.
| Unitate | Deskribapena |
| Kanadar-Ukrainar Brigada | Ukrainar-kanadiarrak, tartean Kanadako militar ohiak. |
| Normandar Brigada | Herrialde desberdinen beteranoekin osatuta: Kanada, Erresuma Batua, Ameriketako Estatu Batuak, Danimarka, Norvegia, Alemania, Australia, Zeelanda Berria, Frantzia, Hegoafrika eta Polonia. Ofizialki Ukrainako Atzerri Legioaren parte ez dira. |
| Errusiako Askatasuna Legioa | Boluntariak Errusiako militar ohiak dira; baita ere Ukrainan bizi diren errusiar eta bielorrusiarrak. |
| Vovkodav Batailoia | Herrialde askotakoak dira: estatubatuarrak, azerbaijandarrak, austriarrak, britainiarrak, greziarrak, irlandarrak, kroatak, brasildarrak, marokiarrak, japoniarrak eta taiwandarrak. |
| Dzhojar Dudáyev Batailoia | Gehienak txetxiarrak, asko Lehen Txetxeniako Gerran eta Bigarren Txetxeniako Gerran Ixkeriako Txetxeniar Errepublikaren alde borrokatu zuten. Adam Osmayev da bere komandantea. |
| Krimeako Batailoia | Musulmanak dira gehien batean. |
| Khamzat Gelayev Batailoia | Batailoia Ichkeriako aintzidari baten oroimenez sortu zen, Ruslan Gelayev. Txetxeniarrek osatuta. |
| Helburu Bereziko Batailoia | Txetxeniarrak gehien batean. |
| Poloniar Boluntarioen Kidegoa | Batez ere poloniarrak dira. |
| Errusiar Boluntarioen Kidegoa | 2022ko abuztuan sortua eskuin-muturreko errusiarrak dira. Asko 2014tik ari dira Ukrainan borrokatzen, aurretik Azov Batailoia antzeko taldetan. |
| Bielorrrusiako Boluntarioen Gorputza | 2022an sortuta, gehien batean Aliaksandr Lukaxenka gobernuaren bielorrusiar boluntarioak dira. |

## Erreferentziak

* ↑ https://www.lbc.co.uk/news/ukraine-foreign-volunteers-invasion/
* ↑ https://direct.mit.edu/isec/article-abstract/46/1/147/102854/Leaning-on-Legionnaires-Why-Modern-States-Recruit?redirectedFrom=fulltext
* ↑ https://www.heraldo.es/noticias/internacional/2022/03/06/ucrania-asegura-que-casi-20-000-extranjeros-se-han-alistado-para-combatir-1557938.html
* ↑ https://www.reuters.com/world/europe/how-russians-end-up-far-right-militia-fighting-ukraine-2023-05-11/

## Kanpo estekak

* Datuak: Q111026001
* Multimedia: International Legion of Territorial Defense of Ukraine / Q111026001
# Ukrainako Eliza Ortodoxoa

Ukrainako Eliza Ortodoxoa (ukraineraz: Православна церква України) Eliza Ortodoxoko hamabost eliza autozefaloetako bat da. 150 milioi fededun biltzen ditu, gehienak Ukrainan bizi direnak.
Eliza kristaurik antzinakoenetako bat da: tradizioaren arabera, bere jatorria, I. mendean du, San Andresek sortua izan zelarik.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q59493657
* Multimedia: Orthodox Church of Ukraine / Q59493657
# Ukrainako Banku Nazionala

Ukrainako Banku Nazionala (ukraineraz: Національний банк України) Ukrainako banku zentrala da. Bere eraikina, 1902 eta 1934 artean eraikia, Kieven dago.
Sobietar Batasuna 1991ko gabon egunean erori baino lehen Gosbanken zati zen, Sobietar Batasuneko banku zentrala. 1991ko martxoak 20an Verkhovna Radak (ukrainar legebiltzarrak) bere jabetzako bezala aldarrikatu zuen Gosbanken bere lurraldeko zatia, eta urte amaieran Ukrainako Banku Nazionala ofizialki operatzen hasi zen.

## Kanpo estekak

* (Ukraineraz)Webgune ofiziala.
* Datuak: Q1070388
* Multimedia: National Bank of Ukraine / Q1070388
# Ukrainako Sobietar Errepublika Sozialista

Ukrainako Sobietar Errepublika Sozialista (ukraineraz: Українська Радянська Соціалістична Республіка; errusieraz: Украи́нская Сове́тская Социалисти́ческая Респу́блика) 1918. urtean sortu zuten, eta 1922. urtetik aurrera Sobietar Batasuna osatzen zuten hamabost errepubliketako bat izan zen, 1991. urtera arte. Ukrainera eta errusiera izan ziren hizkuntza ofizialak. Sobietar errubloa zerabilten.
Bigarren Mundu Gerraren amaieran Nazio Batuen Erakundeak estatu independentetzat onartu zuen, bai nazioarteko eskubideekin bai Erakundeko partaidetzat ere, baina Sobietar Batasuneko parte ere bazenez, Moskutik menperatzen zituzten Ukrainako nazioarteko harremanak. 1991. urtean Sobietar Batasuna desegin zenean gaur egungo Ukraina estatua sortu zen, independentzia aldarrikatuz, nahiz eta herrialdeko Konstituzioa 1996. urteko ekainaren 28ra arte ez zuten berretsi.
1989. urteko datuen arabera, Ukrainako Sobietar Errepublika Sozialistak 603.700 km²-ko azalera zeukan, eta 51.706.746 biztanle zeuden.
Ukrainako Sobietar Errepublika Sozialistako mugak behin baino gehiagotan aldatu ziren: 1939. urtean gaur egun Ukrainako mendebaldeko zatia den lurraldea eskuratu zuen, eta 1954. urtean Krimea beretu zuen. Hiriburua hasieran Kharkiv izan zen, 1918-1934 bitartean, eta gero Kiev.
Ukrainako Sobietar Errepublika Sozialista Ekialdeko Europan dago, Itsaso Beltzaren iparraldera. Banaketa politiko eta administratiboari dagokionez, hogeita bost oblast edo probintzia zeuden.

## Erreferentziak

* ↑ [Kharkiveko Oblast. History. .
* ↑ Academy of Sciences of the Ukrainian SSR. (1969-1972). Soviet Encyclopedia of the History of Ukraine. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q133356
* Multimedia: Ukrainian Soviet Socialist Republic / Q133356
# Ukraina v. Errusiako Federazioa (2022)

Genozidio-delitua Prebenitzeko eta Zigortzeko Konbentzioaren ondoriozko Genozidio-alegazioak (Ukraina v. Errusiako Federazioa) Nazioarteko Justizia Gorteetako (NJG) kasu judizial bat da, Nazio Batuen organo judizial nagusia. Ukrainak 2022ko otsailaren 26an aurkeztu zuen kasua Errusiaren aurka, Errusiaren Ukrainako inbasioaren hasieraren ondoren, 1948ko Genozidioko Delitua Prebenitzeko eta Zigortzeko Konbentzioari buruzko auzi baten harira.

## Karguak

Ukrainak bi argudio aurkeztu zituen. Lehenengoak, errusiarren baieztapenen aurka, Luhansk eta Donetsk Oblastetan genozidio-ekintzarik ez dela gertatu zehazten zuen. Baieztapen horiek Donetskeko Herri Errepublikaren eta Luhanskeko Herri Errepublikaren aintzatespen errusiarraren oinarria direnez, geroko Errusiako "operazio militar berezia" ez dago justifikatuta. Ukrainak adierazi zuenez, auzitegiak hori erabakiko balu, "Errusiak ez luke inolako oinarri legalik Ukrainan eta Ukrainaren aurka jarduteko, ustezko genozidioak prebenitu eta zigortzeko".
Bigarren puntuan, gobernu errusiarrak "genozidio-ekintzak Ukrainan" egiteko asmoa zuela zioten alegazioei buruz dihardu, eta honako hau dio: "Inbasioan, Errusiako Indar Armatuak, nahita, [zibilak] hiltzen eta kalte larriak eragiten ari dira Ukraina[n], (...) Genozidioari buruzko Konbentzioaren II. Artikuluaren arabera genozidioaren actus reus delakoa [suposatuko lukeena]".

## Epaiketa

Kasuaren hasierako entzunaldiak 2022ko martxoaren 7an izan ziren, Hagako Bakearen Jauregian, auzitegiaren egoitzan. Errusiako ordezkaritza ez zen aurkeztu entzunaldi horretara, baina idatzizko adierazpen bat aurkeztu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Hinton, Alexander. «Putin's claims that Ukraine is committing genocide are baseless, but not unprecedented» The Conversation (Noiz kontsultatua: 2022-03-14).
* 1 2 «"Ukraine institutes proceedings against the Russian Federation and requests the Court to indicate provisional measures"» Nazioarteko Justizia Auzitegia: 1–2. (Noiz kontsultatua: 2022-03-14).
* ↑ (Ingelesez) «International court of justice to fast-track ruling on Russian invasion» the Guardian 2022-03-07 (Noiz kontsultatua: 2022-03-14).
* ↑ (Ingelesez) Schnell, Mychael. (2022-03-07). «Russian representatives skip UN court hearing on Ukraine» TheHill (Noiz kontsultatua: 2022-03-14).
* ↑ «Latest developments | Allegations of Genocide under the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (Ukraine v. Russian Federation) | International Court of Justice» www.icj-cij.org (Noiz kontsultatua: 2022-03-14).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q111148178
iea2022ko Ukrainako inbasioa :
Errusia–Ukraina Gerraren parte :
ieaLaburpena :
ieaLiskar militarrak :
ieaJendartea :
ieaGerra-krimenak :
ieaErreakzioak :
ieaInpaktua :
ieaGako-jendea :
Kategoria
Commons :
# Ukrainako Opera Nazionala

Ukrainako Opera Nazionala, formalki Kieveko Opera, Ukrainako Kiev hiriburuan dagoen opera konpainia eta eraikin bat da.
1867an konpainia sortu eta 1867-1896 artean Kieveko Herri Operan jardun zuen, azken urte horretan sute batek eraikina kiskaldu zuen arte. Gaur egungo eraikia 1902eko irailaren 29an inauguratu zen eta 1.683 lagunentzako edukiera du.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala (Ukraineraz) (Ingelesez)
* Datuak: Q195957
# Manuel Arriandiaga

Manuel Arriandiaga Gorozika (Elantxobe, Bizkaia, 1876 – Beire, Nafarroa, 1947) euskal idazlea izan zen, euskara garbiaren aldeko sutsuenetarikoa.
Klaretar apaiza, haien idazkari nagusi izatera iritsi zen. Erroman Zuzenbidea ikasi zuen, eta 1907tik Gora Euzkadi aldizkarian idazlan ugari argitaratu zituen. Beste aldizkari batzuetan ere idatzi zuen: Euskalzale, Euzkerea, Euzko Deya, Euzko-gogoa. Euskaraz erlijio kutsuko hainbat liburu idatzi zuen, baita itzulpen batzuk ere, besteak beste Emiliano Arriagari itzulitako Lekobide eta Daviden kantuak. 1921ean, bere Verbo vasco familiar y dialogado liburua argitaratu zuen. Handik hamabi urtera, Itxaropena argitaletxean Goiz parraik eta beldubaik egiña («apostoluen egintzak») argitaratu zuen.

## Erreferentziak

* 1 2 Idoia ESTORNÉS ZUBIZARRETA: «Manuel de Arriandiaga Gorocica», Auñamendi Eusko Entziklopedia.
* Datuak: Q12262970
# Manuel Azaña

Manuel Azaña Diaz (Alcala de Henares, 1880ko urtarrilaren 10a - Montauban, Frantzia, 1940ko azaroaren 3a), espainiar politikari eta idazlea izan zen. Ministroen Kontseiluko Presidentea (1931-1933, 1936) eta Espainiako Bigarren Errepublikako Presidentea (1936-1939) izan zen.
Casas Viejaseko gertakarien ondorioz, dimititu behar izan zuen.
XX. mendeko Espainiako politikari eta hizlari garrantzitsuenetariko bat izan zen, eta era berean kazetari eta idazle ezaguna. 1926an Vida de Juan de Valera liburuagatik Espainiako Literatura Sari Nazionala irabazi zuen. La Velada en Benicarló liburuan, 1930eko hamarkadaren inguruko gogoeta-lana egin zuen.

## Biografia

Acción Republicana taldearen sortzailea (1924), eta Espainiako Bigarren Errepublika ekarri zuen batzorde iraultzailearen kide izan zen. 1931n, Errepublikaren behin-behineko gobernuan, Gerra ministroa izan zen eta armadaren eraberritzea abiarazi zuen. Hizlari ona, gobernuaren proiektuari buruzko eztabaidan nabarmendu zen, batez ere kleroaren aurkako klausulak aldezterakoan. 1931-1933 bitartean gobernuburua izan zen. 1933ko hauteskundeek ordura arteko politikaren gaitzespena ekarri zuten. Eskuineko gobernuaren bi urteetan esetsi egin zuten. Bere alderdia berriro antolatu zuen, eta Izquierda Republicana alderdia sortu. Fronte Popular delakoaren ardatz zen alderdi honek 1936ko hauteskundeak irabazi zituen, eta maiatzean Errepublikako Presidente izendatu zuten. Gerra Zibila amaitutakoan Frantziara erbesteratu zen, errefuxiatu politiko gisa.
Literaturagile fina izan zen, La pluma (1920) literatura aldizkariaren sortzailea eta 1923-1924 urteetan España aldizkariaren zuzendaria. Eleberri autobiografiko bat idatzi zuen: El jardín de los frailes (1926). Literatura kritikari gisa lan batzuk utzi zituen: La invención del Quijote (1934) eta Vida de Juan de Valera, Juan Valera idazleari buruzko azterketa kritikoa. Politika elkarrizketei buruzko obra bat idatzi zuen Gerra erdian: La velada de Benicarló. George Borrowen La Biblia en España itzuli zuen gaztelaniara.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo-estekak

* Manuel Azañak 1938ko uztailak 18an Bartzelonako Udaletxean eskainitako hitzaldia.
* Datuak: Q203708
* Multimedia: Manuel Azaña / Q203708
# Manuel Aznar Acedo

Manuel (Imanol) Aznar Acedo (Bilbo, 1916-2001eko urtarrilaren 12a) bizkaitar kazetaria izan zen, irratian lan egin zuena.

## Biografia

Manuel (Imanol) Aznar Gómez Acedo jaioa, Gómez abizena kendu zuen. Bere aita Manuel Aznar Zubigarai nafarra izan zen eta bere semeak José María Aznar López politikaria eta Manuel Aznar López legelaria. Zuzenbidea ikasi zuen eta Gerra Zibila hasi zenean matxinoen ofizial bilakatu zen, Falangeren irratigintza eta propagandaren arduraduna izanik. Gerra ostean, Hoja Oficial de Alicante eta Avance egunkariak sortu zituen eta SER (1942-1962), Radio Nacional de España (1962-1965) eta Informazio eta Turismoren Ministerioan (1964-1967) lan egin zuen.

## Erreferentziak

* ↑ «Aznar fue del PNV» El Mundo 2003-9-28.
* ↑ «Muere Manuel Aznar Acedo, padre del presidente del Gobierno» El País 2001-01-13.
* Datuak: Q4887280
# Manuel Arriarán

Manuel Elario Arriarán Barros (1845eko otsailaren 18a - 1907ko irailaren 15a) Txileko filantropoa zen.
Rafael Arriarán eta María del Carmen Barrosen semea.
1871an, baztanga epidemia batean, lazareto baten administratzailea izan zen. 1880tik 1906ra Santiagoko Hilerri Nagusiko zuzendaria izan zen.
Herrialdeko lehen Haurren Ospitalearen sorrera kudeatu zuen.
Manuel Arriarán 1907an hil zen 62 urte zituela. Testamentuan 400.000 pesoren zenbatekoa esleitu zuen Santiago hegoaldean ospitalea eraikitzeko. Bere testamentu-betearazlek -Carmen arrebak- 1911an entregatu zuen diru hori Ongintzako Zuzendaritzara, "Manuel Arriarán" Haur Ospitalea eraikitzen hasita. Gaur egun ospitale hori San Borja Arriarán da.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 "Chile, Registro Civil, 1885-1932," database with images, FamilySearch (https://familysearch.org/ark:/61903/3:1:939K-KT3D-5?cc=1630787&wc=MLV5-N38%3A125169401%2C129783801%2C126040201 : 31 October 2018), Santiago > Portales > Defunciones 1907 > image 726 of 1191; Registro Civil Archivo General (Civil Registry General Archives), Santiago.
* ↑ «Recuerdo histórico del antiguo Servicio de Infecciosos del Hospital de Niños Manuel Arriarán» http://www.scielo.cl/.
* 1 2 «Historia Hospital “Manuel Arriaran”» www.bibliotecaminsal.cl/.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q21001757
# Manuel Aznar

Manuel Aznar Zubigarai (Etxalar, Nafarroa, 1894ko azaroaren 18a - Madril, 1975eko azaroaren 10a) kazetari, politikari eta diplomatiko espainiarra izan zen. Hainbat egunkariren buruan egon zen, EFE agentzia sortu zuen eta espainiar enbaxadorea izan zen NBE, Maroko eta Amerikako herri batzuetan.
Euskal abertzaletasunaren partaide izan eta gero, Falange Española alderdira igaro zen Gerra Zibilaren garaian.
Jose Maria Aznar, bere biloba, Espainiako presidente izan zen.

## Idazlanak

* Aznar Zubigaray, M.: La España de hoy, Habana: e/g, 1926.
* Aznar Zubigaray, M.: Historia de la Segunda Guerra Mundial (4 liburuki), Madril: Idea, 1941-1943.
* Aznar Zubigaray, M.: El Alcázar no se rinde : réplica a unas páginas del libro titulado "El Yugo y las Flechas" del escritor norteamericano Herbert L. Matthews, Madril: [s.n.], 1957.
* Aznar Zubigaray, M.: Historia militar de la guerra de España, Madril: Editora Nacional, 1969.
* Aznar Zubigaray, M.: The Alcázar will not surrender!, New York: Group of Friends of Spain.

## Bibliografia

* Anasagasti, Iñaki eta Erkoreka, Josu: Dos familias vascas: Areilza-Aznar, Madril: FOCA, 2003. ISBN 84-95440-52-0.
* Tanco Lerga, Jesus: Manuel Aznar, periodista y diplomático, Planeta, 2004.

## Ikus, gainera

* Bidasoan gora liburua

## Kanpo loturak

* (Gaztelaniaz) Manuel Aznarri buruzko artikulua, El Mundo-n.
* Datuak: Q3040538
* Multimedia: Manuel Aznar Zubigaray / Q3040538
# Manuel Arantzadi

Manuel Arantzadi Iruxo (1882ko martxoaren 31, Lizarra – 1942ko apirilaren 25a, Iruñea) nafar politikari jeltzale eta abokatu bat izan zen. Gorteetan diputatua izan zen bi aldiz, euskal nazionalisten aldetik, Primo de Riveraren diktadura baino lehen. Espainiako Lege Bildumak argitara ematen hasi zen 1929an, Espainiako legediaren argitalpenean oinarrituriko argitaletxe ospetsuena sortu ondoren.

## Bizitza

Gamazadan 1894ko otsailaren 18an Castejon udalerrian burututako manifestazioan Sabin eta Luis Arana anaiek eurekin eramandako Jaun-Goikua eta Lagi-Zarra. - Bizkaitarrak agur eiten deutse Naparrei - Dios y Ley Vieja. - Vizcaya saluda a los Navarros esaldia zeraman bandera Aranzadiren ama zen Juanak Iruñeko Cafe Iruña kafetegian brodatu zuen. Bere aita Estanislao Arantzadi eta bere lehengusua Manuel Irujorekin batera Nafarroako euskal abertzaletasunaren aintzindariak izan ziren. Bestalde, Euzko Alderdi Jeltzaleko Napar Buru Batzar erakundeko kide aktiboa izan zen.
1909an Arantzadi Iruñeko Centro Vasco elkarteko sortzaileetako bat izan zen. 1918an integrista eta mauristekin bat eginik Espainiako Diputatuen Kongresuan Nafarroa ordezkatuz diputatu izan zen; aldiz, 1923an Alianza Foral jaimisten alderdiaren barnean aurkeztu eta berriz ere diputatu izan zen. Espainiako Diputatuen Kongresuan Nafarroako erakundeak gaurkotu asmoz Berrezartze Forala eskatu zuen, nahiz eta Hego Euskal Herriaren espainiartasuna edota Nafarroako 'Lege Hitzartua' inoiz zalantzan ez jarri izan. Independentismoaren aurkako jarrera agertu zuen.
1918an Eusko Ikaskuntzako sortzaileetako bat izan zen, bai eta 1923an La Voz de Navarra egunkarikoa ere. 1930an Eusko Ikaskuntzarekin elkarlanean Euskal-Nafar Estatutuaren prestaketan jardun zuen. Espainiako Bigarren Errepublika garaian, EAJko zuzendaritzarekin desadostasunak izan zituen. Ondorioz, sakonki antierrepublikarra zen Koalizio Katoliko Foruzalean sartu zen. 1936ko uztaileko estatu kolpean, Nafarroako EAJren izenean, matxinoen aldeko komunikatua plazaratu zuen.

## Ikus gainera

* Estanislao Arantzadi
* Manuel Irujo

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q3753197
# Manuel Artze

Manuel Artze Otxotorena (Ororbia, 1879ko abuztuaren 18a - Tarragona, 1948ko irailaren 16a) nafar kardinala izan zen, Zamora eta Oviedoko apezpikua eta Tarragonako artzapezpikua izandakoa.

## Biografia

Iruñeko eta Zaragozako apaiztegietan ikasi ondoren, Erroman Gregoriotar Pontifize-Unibertsitatean izan zen. 1904an apaiz ordenatua izan zen.
1929ko otsailaren 5ean Pio XI.ak izendatu zuen. 1938an Oviedora joan zen eta 1944an Tarragonako artzapezpiku hautatu zuten. Pio XII.ak 1946an kardinal izendatu zuen.

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) www.catholic-hierarchy.org
* Datuak: Q918423
* Multimedia: Manuel Arce y Ochotorena / Q918423
# María de Huerva

María de Huerva (aragoieraz María de la Uerba) Zaragozako probintziako udalerria da, Aragoin, Espainia. 2008an 4.008 biztanle zituen 108,09 kilometro koadroko azaleran.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1640944
* Multimedia: María de Huerva / Q1640944
# María de Jesús Patricio Martínez

María de Jesús Patricio Martínez (Tuxpan, Jalisco, Mexiko,1963ko abenduak 23), Marichuy moduan ezaguna, medikuntza tradizionaleko sendagilea eta giza eskubideen aldeko borrokalari mexikarra da, nahua komunitateko kidea. 2018an Indigenen Kongresu Nazionalak (CNI, Congreso Nacional Indígena) Mexikoko presidentetzarako hauteskundeetarako hautagai eta Gobernurako Kontzeju Indigenako bozeramaile (CIG, Concejo Indígena de Gobierno) izendatu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ «Marichuy -» euskalerriairratia.eus (Noiz kontsultatua: 2019-10-10).
* ↑ Rodriguez, Mikel. ««Lopez Obrador aitzinekoen berdina dela uste dugu»» Berria (Noiz kontsultatua: 2019-10-10).
* ↑ Berria. «Maria de Jesus Patricio, indigenen hautagai Mexikoko presidentetzarako» Berria (Noiz kontsultatua: 2019-10-10).
* Datuak: Q30084326
* Multimedia: Marichuy Martínez / Q30084326
# María de Maeztu (argipena)

María de Maeztu izenak hainbat adiera ditu:
* María Maeztu, gasteiztar pedagogo eta hezitzailea;
* Gasteizen Divino Maestro-Maria de Maeztu ikastetxea, lehen hezkuntza eskaintzen duena;
* Madrilen, Centro de atención a mujeres María de Maeztu.
# María de Villota

María de Villota Comba (Madril, Espainia, 1980ko urtarrilaren 13a – Sevilla, Espainia, 2013ko urriaren 11) auto gidaria zen. Emilio de Villota 1 Formulako gidariaren alaba. 2012an, Marussia 1 Formulako taldearekin probak egiten ari zela, istripu bat izan zuen kamioi baten arrapalaren aurka. Ia bertan hil zen, baina bizirik atera zen. Begi bat galdu zuen eta aurpegiko hezur asko hautsi zituen, kaskoarekin jo baitzuen arrapala. Ospitaletik atera zen, FIAko segurtasun komisio batean egon zen, telebistan ere egin zuen lan bideko segurtasunari buruzko atal batean. Urtebete inguru geroago hil zen, istripuko lesioen ondorioz.

## Erreferentziak

* ↑ «Muere la piloto de F-1 María de Villota» El País 2013-10-11.
* Datuak: Q236914
* Multimedia: María de Villota / Q236914
# María de la Encarnación Díez de Ulzurrun Alonso

María de la Encarnación Díez de Ulzurrun eta Alonso (Habana, 1868ko maiatzaren 6an - Anderatz, Nafarroa Garaia, 1950eko azaroaren 22an), Santa Rosa de Limako III. markesa, Montes Claroseko XVI. markesa, Casa Anguloko II. kondesa eta Ultzurrungo markesa pontifizioa izan zen.

## Biografia

Luis Gregorio Díez de Ulzurrun López de Cerain, San Miguen de Aguayoko VI. markesa, eta María Eladia Juana Alonso eta Morales de Setién-en alaba. Aita politikari garrantzitsua izan zen bai Iruñan eta bai Kuban. 1888ko urriaren 29an ezkondu zen Madrilen, Pablo José Ruiz de Gámiz eta Zuluetarekin ezkondu zen eta seme bakarra izan zuten Juan Pablo Ruiz de Gámiz eta Díez de Ulzurrun, 1890an jaio zena, Madrilen.
1923an, Alfontso XIII.ak Casa Anguloko konderria birgaitu zuen María de la Encarnación Díez de Ulzurrun eta Alonsoren alde. Haren semeak, Juan Pablo Ruiz de Gámiz eta Díez de Ulzurrun, Casa Anguloko III. kondearen titulua jaso zuen. Urte berean, Santa Rosa de Limako markesgoa birgaitu zuen ere.

### Oinordetzak

Haren semeak, Juan Pablo Ruiz de Gámiz eta Díez de Ulzurrun, Casa Anguloko III. kondearen titulua jaso zuen. Bilobak ordea, Julián Ruiz de Gámiz y Zulueta, Montes Claroseko markesgoa.

## Bibliografia

* Iñaki Garrido Yerobi. Los López de Cerain Abárzuza y sus interesantes entronques nobiliarios en España y tierras de ultramar (Siglos XV-XX)

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) Revista Hidalguía número 261. Año 1997. Ediciones Hidalguia (Noiz kontsultatua: 2023-05-23).
* 1 2 3 (Gaztelaniaz) Revista Hidalguía número 53. Año 1962. Ediciones Hidalguia (Noiz kontsultatua: 2023-05-23).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q118610742