OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Azkoitia´ko zenbait bertsolari

Azkoitia´ko zenbait bertsolari (1970) liburua Antonio Zavala euskal herri-literaturaren ikerlari eta editoreak idatzitako lana da. Auspoa argitaletxeak argitaratu zuen liburua.

## Hitzaurrea

Antonio Zavalak liburuaren hitzaurrean aipatzen du ez dela lehen aldia Azkoitiko bertsolarien inguruan idazten duena: "lehen ere argitaratuak ditu Auspoa Liburutegiak Azkoitia´ko zenbait bertsolariren bizitza ta bertsoak". Edonola ere, "bertso-kontuan baratz emankorra" izan dela dio Azkoitiko herria. Horregatik, liburu hau idaztea premiazkoa zela azpimarratzen du. Are gehiago, bildu duenaren aurrean honako galderarekin amaitzen du hitzaurrea: "Zer esango genuke, galdu dan guzia gure eskuetara etorriko balitz?.

## Liburuaren egitura

Liburua zortzi kapitulutan banatzen da. Atal bakoitzean herriko bertsolari jakin baten inguruan bildu dituen bertsoak jasotzen dira. Honakoak dira bertsolari horiek: Kortazar, Uztarri, Sokin, Muno ta Otsolarre, Lorenzo Garate, Urkiolegi, Patxi Laja eta Balentxi.
Bertsolari horiek guztiak, XIX. mendean jaiotakoak dira.

## Zenbait pasarte
### Bertso berriak:

1920an makinisten greba bat zela eta, egundoko istiluak izan ziren Azkoitian. Sei edo zazpi lagun zauritu omen ziren. Bi bertso sorta eder jaso dira gertaera horren inguruan.

### Txirrita Azkoitian:

Intxaustiko jauregi zaharraren atarian bertsotan ari omen ziren Txirrita, Gaztelu, Pello Errota eta Fermin. Halako batean, mutiko gazte bat pasa omen zen euren aurretik hamar bat txerrikumerekin. Txirrita zirika hasi omen zitzaion baina gazteak ustekabean erantzun. Gaztea joan zenean, Txirrita galdezka hasi omen zen ea gazte hura nor zen. Orduan, gazte hura Patxi Laja zela esan omen zion Atano baserriko alabak. Hori entzutean, honako iragarpena egin omen zuen Txirritak: "Makina bat errosario galdu bear din, ba, bere denboran!".

## Erreferentziak

* ↑ «Auspoa bilduma (1961-2006) - Zerrenda» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2022-02-15).
# Azkoitiko erronka

Azkoitiko erronka bando-gerren esparruan 1456an Azkoitian izandako lehia izan zen.
1456ko uztailean, noblezia feudal bandozaleak bere egiten zuen ohore, justizia eta indarraren kontzeptua ekintza batean ezin hobeto laburbildurik, Ahaide Nagusiek erronka publikoa egin zieten hiribilduetako buruzagiei eta jada hiritar ordena berriaren alde argiro lerrokatutako leinu-buruei.
Erronkarako deia Azkoitiko atean iltzatu zuten. Asmoa aparteko dueluan neurtzea zen. Norgehiagoka euskarazko hitzak ederki adierazten duenez, kontua zen nork balio zuen gehiago frogatzea, hau da, hiribilduen botere hasiberriarekin lehian ebaztea probintziako komunitatearen nagusigoa. Ordurako bandoek elkarren arteko ika-mikak baztertuak zituzten, biek ala biek helburu bera zutelako: etsai handia, hots, lurraren, odolaren eta ohituraren gainean ezarritako bizimodu oso bat azpiratu nahi zuena gudukatzea.
Joan Lopez Lazkanoa Lazkao eta Arabako Aranako jaunak, Martin Ruiz Ganboakoa Olasoko jaunak, Ladron Baldakoa Baldako jaunak, beren izenean eta bandoen fideltasun-sare konplexua osatzen zuten beste hainbat eta hainbatenean, Miranda de Iraurgi (Azkoitia), Salvatierra de Iraurgi (Azpeitia), Monreal de Deba, Mutriku, Getaria, Tolosa, Ordizia eta Segurako zenbait bizilagun banan bana aipatu eta erronka egin zieten, arma zitezen eta dueluan ebatz zedin haien arteko etsaigoa.
Henrike IV.a Gaztelakoak zuzenean esku hartu zuen auzian; hiribilduen alde egin eta jauntxoei, noble gerlariak ziren heinean, zegokien zigorra ezarri zien: Andaluziara erbesteratu zituen, Granadako erresumaren mugara, armak erabiltzeko trebezia mairuen aurrean erakuts zezaten, Gipuzkoako garapen ekonomikoari lotutako erregeren interesak kaltetu beharrean. Haien dorretxeetako goialdeak mozteko ere agindu zuen, izaera militarra gal zezaten. 1460an, deserria barkatu eta haien presentzia berriro onartu zen Probintzian. Botere ekonomiko, militar eta sozialari eutsi zioten arren, jada ez zuten mehatxatzen eratzen ari zen ordena berria. Handik aurrera, praktikan, leinu zaharrek hiritar elite berriekin ezkontzaz senidetzeko aukera hobetsi zuten.

## Erreferentziak

* Edukiaren zati bat gipuzkoamuseobirtuala.net webgunetik hartu da, webgune haren egile eskubideen jabe den Gipuzkoako Foru Aldundiak Creative Commons Aitortu-PartekatuBerdin 2.5 (CC-BY-SA 2.5) lizentziarekin argitaratu baitu (ikus webguneko oharra).
* ↑ www.puntubi.com. Ahaide nagusiak. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q65159305
# Azkoin

Azkoinak edo dranbalak erdian zulo bat edukitzen duten elementu mekanikoak dira. Zuloek haria dute barruan, eta harian torlojua sartzen da, modu finkoan nahiz mugikorrean. Azkoinek, desmuntagarriak diren elementuen loturak ahalbidetzen dituzte eta normalki torloju bati lotzen zaizkio. Zenbaitetan, azkoinaren azpialdean zirrindola jartzen da, lotura hobetzeko eta tinkoagoa egiteko. Azkoinak guztiz automatikoak diren prozesuen bidez ekoizten dira, kopuru handitan. Torlojuaren eta azkoinaren hariak berdinak izan behar dute, bata bestearen barnean sartu ahal izan dadin. Hau bermatzeko, bien forma eta neurriak araututa daude; herrialdearen arabera arau sistema desberdinak daude.

## Azkoinen identifikazioa

Azkoin bat sailkatzeko 4 ezaugarri nagusi daude:
* Aurpegi kopurua. Gehientsuenetan 6 izaten dira (hexagonala) edo 4 (karratua). Oinarrizko forma hauetaz baliatuz, aldaketak egon daitezke modelo askotara iritsi arte. Oso ezaguna den beste azkoin modeloa hegasdun izenekoa da (txirrinda gurpiletan askotan erabilitakoa). Azkoin mota honek bi irtengune ditu, azkoina esku hutsez biratzeko eta estutzeko modukoak.
* Azkoinaren loditasuna.
* Bertan ahokatzen den torlojuaren diametroa. Diametro hau ez da azkoinaren zuloarena, hariaren hondoek osatzen dutena baizik.
* Hari motak torlojuarenarekin bat etorri behar du.
Azkoinak estutzeko giltza finkoak erabili ohi dira, aurpegien arteko neurrira egokitutakoak. Giltza zabalgarriak ere erabil daitezke. Estutze momentu zehatza behar denean, giltza dinamometrikoak erabiltzen dira.

## Erreferentziak

* ↑ «Azkoin» UZEI Sinonimoen Hiztegia. Donostia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q190977
* Multimedia: Nuts (hardware) / Q190977
# Azkoitiko Zalduntxoak

Azkoitiko Zalduntxoak Euskalerriaren Adiskideen Elkartea sortu zuten hiru jaun ilustratu azkoitiarrak dira: Frantzisko Xabier Munibe, Peñafloridako Kondea; Manuel Ignacio Altuna eta Joaquín María Egia, Narrosko Markesa. Frantziako entziklopedisten ideiak hartu eta ideia horien eraginez (Altuna, adibidez, J. J. Rousseauren laguna zen), Azkoitiko jauntxo horiek Muniberen etxeko tertuliara biltzen ziren, kultura eta zientziaren aurreramenduaz eta zabalkundeaz kezkaturik. Tertulia horien fruitu izan zen 1764. urtean sortu zen Euskalerriaren Adiskideen Elkartea.
Izengoitia, hau da, Azkoitiko Zanduntxoak, José Francisco de Islaren txantxa izan zen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011-12-27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ https://elpais.com/diario/2009/12/05/necrologicas/1259967602_850215.html

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12254582
# Paatari aintzira

Paatari aintzira Finlandiako Inari udalerrian dagoen aintzira da.

## Ikus, gainera

* Inari

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Finlandiako lakuak.
* (Finlandieraz) Etelä-Savon ympäristökeskus: Saimaa, nimet ja rajaukset.
* Datuak: Q4413412
# Pabellón Insular Santiago Martín

Pabellón Insular Santiago Martín San Cristóbal de La Lagunan dagoen kirol anitzeko pabiloia da. 5100 ikuslerentzako lekua du eta 1999an inauguratu zuten.
Tenerifeko uharteko kabildoarena da. Gaur egun Club Baloncesto Canariasen egoitza ofiziala da, non bere partidak jokatzen dituen eta klubaren bulegoak dauden. Historian zehar, hainbat ekitaldi hartu ditu, hala nola munduko kirol-ekitaldiak, kontzertuak eta mota desberdinetako bilerak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7121533
* Multimedia: Pabellón Insular Santiago Martín / Q7121533
# Paatsjoki

Paatsjoki ibaia oso luzea da eta 3 herrialde ezberdinetatik igarotzen da, beraz izen ezberdin asko dauzka; Norvegian Pasvikelva, Errusian Ïàòñîéîêè, Patsojoki, edo Ïàç, eta Samieraz aldiz, Báheveaijohka. Finlandiako lakua handienetakoan sortzen da, Inarijärvi lakuan.

## Geografia

Inarijärvi lakuan hasi eta ibaia Errusiatik igarotzen da. Norvegia eta Errusiaren arteko muga bihurtzen da laster eta azkenik, Varangerfjord ibaian isurtzen da eta honek Ozeano Artikora eramaten ditu Inarijärvi lakuko urak. Indar handiarekin jaisten denez bere ibilbide guztian zazpi zentral hidroelektriko daude, ibaiaren bazterrak argindarren hornitzen dituztenak Errusian eta Norvegian.
Ibaia oso ezaguna da bere izokinengatik. Izan ere, arrain hauek ibaia guztian zehar aurki daitezke baina eremu batzuetan arrantza debekatua dago Finlandia eta Norvegian babestutako eremu asko baitaude.

## Historia

Jarraipenaren Gerra ondoren, ibaiak, Norvegia eta Errusiaren, Petsamoren, arteko muga bihurtu zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q524612
* Multimedia: Paatsjoki / Q524612
# Paavali Ollinpoika Halonen

Paavali Ollinpoika Halonen Kemijärvi udalerrian finkatu zen lehenengo gizona izan zen. Anna Laurintytär Halonen, bere emaztearekin batera iritsi zen Oulutik Kemijärvira 1580. urte inguruan.
Bertan, lehen etxeak eraiki zituzten, Halosenranta herrixkan hain zuzen, eta gutxinaka euren ahaideak eta inguruko herrietako biztanleak bertan biltzea lortu zuten.

## Ikus, gainera

| Anna Laurintytär Halonen | Halosenranta herrixka | Kemijärvi | Kemijärviko historia |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12265421
* ↑ Kemijärviko udala
# Pabellón Nº 6

Pabellon Nº6 (laburtuta P6) antzerki proiektu, antzerki elkarte eta antzoki bat da (hirurak batera). Euskal eszena independienteari loturik dago.
Proiektua Zorrotzaurre Art Working Progress (ZAWP Bilbao) proiektuaren barnean dagoen gune batean kokatzen da. P6 arte eszenikoen erakustokia da. Bertan, dantza eta teatroa eskaintzen dira.
Ekimen pribatu bat da, sortzaileek eta publikoak batera kudeaturikoa. Bilboko Aste Nagusiaren garaia aprobetxatuz 2011ko abuztuaren 19an inguratu zen eta Marivi Bilbao aktorea izan zen zinta moztuz proiektuari hasiera eman ziona.
"Asociación de creadores/as de artes escénicas Pabellon Nº 6" elkarteak bultzatu zuen proiektua.

## Bazkideak

Proiektua hasteko bazkideak behar zituzten eta 200 bazkide izatea lortu zuten. Bazkide bakoitzak 150 euro jarri zuen eta horrekin butaka sinboliko bat “erosten” zuen. Bazkide fundatzaile kategoria P6ren jaiotzaren sinbolo bezala betiko ezarri da.
2012-2013 denboraldirako bazkide mota berriak sortu dira. Lau mota daude: bazkide aktiboa, kolaboratzailea, noizbehinkakoa eta mezenas eta babesleak.

## Kanpo estekak

* Webgunea ofiziala
* Datuak: Q112065464
* ↑ (Gaztelaniaz) «ASOCIACION DE CREADORES/AS DE ARTES ESCENICAS PABELLON Nº 6» www.euskadi.eus 2015-01-21 (Noiz kontsultatua: 2023-01-15).
# Paattio

Pattio, Kemi udalerri finlandiarrean dagoen auzo bat da. Hiriaren ipar-ekialdean dago eta gutxi gorabehera, 2.500 biztanle izango ditu auzoak; beraz, hiriko bizi-auzo nagusienetarikoa dugu. Keminmaa udalerriarekin egiten du muga, Kemijoki ibaiaren deltan.

## Ikus, gainera

* Kemi
* Keminmaa

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11886250
* Multimedia: Paattio / Q11886250
# Paauilo (Hawaii)

Paauilo Ameriketako Estatu Batuetako erroldak esleitutako leku bat da. Hawaii konderrian kokatuta dago, Hawaii estatuan. 618 biztanle ditu, 2,813297 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Ikus, gainera

* Hawaii konderria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2014052
* Multimedia: Paauilo, Hawaii / Q2014052
# Paavo Lipponen

Paavo Tapio Lipponen (Turtola, 1941eko apirilaren 23a) finlandiar politikaria da. Finlandiako lehen ministroa izan zen 1995etik 2003ra.
Literatura eta historia ikasi zituen Dartmouth Collegen beka batekin eta 1971n Helsinkiko Unibertsitatean nazioarteko harremanetan lizentziatu zen. Kazetari eta telebistako berriemaile lanetan aritu zen.
Finlandiako Alderdi Sozialdemokratako kide izan zen eta 1983tik 1987ra eta 1991tik 2007ra Legebiltzarreko kide izan zen. 1993an alderdiaren buruzagitza lortu zuen eta 1995ean hauteskundeak irabazi eta lehen ministro bihurtu zen. Bere koalizio gobernuak eskuineko politika ekonomikoak aplikatu zituen eta Finlandia Europar Batasunean sartzea lortu zuen. 2003tik 2007ra Finlandiako Parlamentuko lehendakari izan zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q29110
* Multimedia: Paavo Lipponen / Q29110
# Pierre de Marivaux

Pierre de Marivaux (Paris, 1688ko otsailaren 4a - Paris, 1763ko otsailaren 12a) frantses idazlea izan zen.

## Bizitza

Familia aberats batean jaio zen. Idazten eta literatura ikertzen aritu zen bizitza guztian, gustuz hasieran eta beharrez ondoren, ondasun guztiak galdu zituenean. 1743an Frantziako Akademiako kide aukeratu zuten. Maitasunaren psikologiarekin zerikusia zuten gaiak erabili zituen bere idazkietan. Bi eleberri idatzi zituen: La vie de Marianne (1731-41, Marianaren bizitza) eta Le paysan parvenu (1736, Laborari aberastua).
Baina Marivauxren garrantzia antzerkiari lotua dago. Frantziako Komediak antzeztu zituen Marivauxek idatzitako antzerki lan gehienak. Horietako batzuk: Arlequin poli par l´amour (1722, Maitasunak findutako arlekina), La surprise de l´amour (1722), Le jeu de l´amour et du hasard (1730, Zoriaren eta maitasunaren jokoa) bere komedia nagusia; La mère confidente (1735, Ama isilmandataria), Les fausses condidences (1737), La femme fidèle (1755), eta Les acteurs de bonne foi (1757, Asmo oneko antzezleak).
Marivauxek Commedia dell'Artetik hartu zituen bere pertsonaiak, eta geroko hainbat idazleren lanen aitzindari izan zen, Laclos, Sade eta Pirandellorena, esaterako.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q49478
* Multimedia: Pierre de Marivaux / Q49478
# Pierre de Monteruc

Pierre de Selve, Pierre de Monteruc deitua (Donzenaceko gaztelua , Limousin, ? – Avignon, 1385eko maiatzaren 20a) okzitaniar elizgizona izan zen.
Tolosako Unibertsitatean ikasi ondoren, Amienseko katedralaren kanoniko bilakatu zen. Inozentzio VI.aren iloba, 1355ean honek Iruñeko apezpiku izendatu zuen. Baina, nafarrek kanpoan hautaturiko apezpikurik nahi ez zutenez, ezin izan zuen kargua hartu. Hurrengo urtean bere osabak kardinal izendatu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ (Frantsesez) Jacques, Verger. (1973). «L'entourage du cardinal Pierre de Monteruc (1356-1385)» Mélanges de l'École française de Rome. Moyen-Âge, Temps modernes 85 (2): 515-546. doi:10.3406/mefr.1973.2294..
* Datuak: Q1772405
# Pierre de Laussat

Pierre de Laussat (Baiona, 1795eko abuztuaren 10a - Bernadets, 1884ko irailaren 16a) lapurtar militar eta politikaria izan zen.
Pierre-Clément de Laussaten semea, zalditerian ibili zen azkenekoz Waterlooko guduan parte hartuz. Pirinio Apaletako diputatua izan zen 1848 eta 1851 artean. Pirinio Atlantikoetako Kontseilu Orokorreko lehendakaria ere izan zen.

## Erreferentziak

* ↑ Jolly, Jean. (1960). Dictionnaire des parlementaires français, notices biographiques sur les ministres, sénateurs et députés français de 1889 à 1940. Paris: PUF.
* Datuak: Q15264245
# Pierre de Ronsard

Pierre de Ronsard (La Possonnière jauregia, Couture-sur-Loir, 1524ko irailaren 11 - Saint-Cosme priore etxea, Turena, 1585eko abenduaren 27a) frantses poeta izan zen.

## Bizitza eta lanak

Familia noble bateko semea zen, eta erregearen gortean sartu zen morroi, 1536an. Eskozian eta Alsazian barrena bidaiatu zuen, baina, gorreriak jota, albo batera utzi behar izan zituen diplomazian jarraitzeko asmoak, eta literatura idazten hasi zen. Parisko Coqueret eskolan sartu zen, eta hainbat ikaskiderekin batera, Joachim du Bellayrekin, besteren artean, 1550. urtetik aurrera La Pléiade izenaz ezagutu zen poeta-taldea sortu zuen. Talde berri horren xede nagusia frantsesezko literatura-mota berri bat sortzea zen, idazle greko-latinoengan oinarritua.
Ronsarden lehen poesia-bildumari (1550, Odak) Horazio erromatarraren eragina igarri zaio, eta bigarren literatura-lanean (1552, Maitasunak) argi utzi zuen italiar lirikarekiko mendekotasuna. Les Meslanges (1555, Denetarik) eta Continuation des amours (1555, Maitasunen jarraipena) poesia-bildumetan agertu zuen benetako izaera eta sentiberatasun berezia. 1555etik 1556ra bitartean idatzi zuen Himnes (Himnoak) bilduman, berriz, gai filosofikoak, erlijiozkoak eta mitologikoak landu zituen.
Karlos IX.ak gorteko olerkari izendatu zuen 1558an, eta Frantziako Erlijio GerrakErlijio Gerrak piztu zirenean, monarkiaren aldeko agertu zen Ronsard, Discours (1562-1563, Hitzaldiak) lanaren bidez. Egilearen obrarik arnas handienekoa, La Franciade, lehen lau kantak argitaratu ondoren alboratu zuen (1572). Karlos IX.a 1574. urtean hil zenean, bizitza publikotik erretiratu zen. Sonnets pour Hélène (1578, Helenari zuzendutako sonetoak) sonetoak egileak bizitzari zion maitasun itzalezina agertu zuen, eta, agian, Ronsarden poesia-lanik ederrena da.
Hurrengo bi mendeetan hein batean baztertua izan bazen ere, frantziar molde klasizistaren sorreran garrantzia handia izan zuen. Kritikari erromantikoek Ronsarden obra dagokion mailara jaso zuten.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q49752
* Multimedia: Pierre de Ronsard / Q49752
# Pierre de Nyert

Pierre de Nyert ( Baiona, 1597 – Paris, 1682 ) lapurtar abeslaria izan zen.

## Biografia

Luis XIII. eta Luis XIV.aren abeslari nagusia, Erromara bidali zuten bere heziketa hobetzeko. Bertan frantziar estiloari prosodia naturalekiko begirunea eta ahosketa ona gehitu zitzaizkion.
Michel Lambert, Anne de La Barre, Mademoiselle Hilaire eta, ziur asko, B. de Bacilly bere ikasleak izan ziren.

## Erreferentziak

* ↑ da Vinha, Mathieu. «Les Nyert, exemple d’une ascension sociale dans la Maison du Roi au XVIIe siècle» XVIIe siècle (2002-1): 15-34..
* ↑ da Vinha, Mathieu. (2004). Les Valets de chambre de Louis XIV. in: Pour l'Histoire. Paris: Perrin.
* Datuak: Q3387662
# Pierre de Maricourt

Pierre de Maricourt (Petrus Peregrinus edo Pelerin de Maricourt ere deitua) XIII. mendeko frantses ingeniaria, fisikaria eta filosofoa. Roger Bacon ingeles filosofo eta teologoaren irakaslea izan zen Parisen. Oso ezaguna izan zen imanari buruz egin zuen azterlana: Epistola ad Sigerum de Foucaucourt militem de magnete. Obra horretan magnetismoaren oinarriak eta metodo esperimentalarenak ezarri zituen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* (Frantsesez):"Andreas Kleinert: Le moteur magnéto-mécanique de Pierre de Maricourt"
* (Ingelesez) Pierre de Maricourten biografia.
* (Ingelesez) Petrus Peregrinusen gutuna magnetismoari buruz.
* (Ingelesez) Pierre de Maricourt. Catholic Online.
* Datuak: Q577394
* Multimedia: Peter Peregrinus de Maricourt / Q577394
# Pierre de Vallombreuse

Pierre de Vallombreuse (Baiona, 1962ko uztailaren 23a) lapurtar argazkilaria da. Etnografian aditua, 25 urtez, 41 herri indigenekin lan egin du.
* Datuak: Q3387723
* Multimedia: Pierre de Vallombreuse / Q3387723
# Pierre de Vizcaya

Pierre de Vizcaya (Altfort, Molsheim, 1894ko uztailaren 5a - Bois de Boulogne, 1933ko uztailaren 15a) euskal automobil-gidari profesionala izan zen.

## Biografia

Aita Agustín de Vizcaya zuen, Bilbon jaiotako baroi eta Darmstadt Bank banketxeko zuzendaria zena. Fernando eta André bere anaiak gidariak ere izan ziren.
Bere aita Ettore Bugattiren laguna zenez, Bugattirentzat gidatu zuen bakarrik, hasieran dilettante moduan eta gero talde ofizialean. Auto istripu batean hil zen.

## Indy 500eko emaitzak

| Urtea | Kotxea | Irteera | Kual. | Maila | Bukaera | Birak | Buruan | Erretiratua |
| 1923 | 18 | 6 | 90.300 | 19 | 12 | 166 | 0 | Rod |
| Guztira | Guztira | Guztira | Guztira | Guztira | Guztira | 166 | 0 | |

## Erreferentziak

* ↑ www.pilotos-muertos.com
* ↑ historicracing.com
* Datuak: Q3753297
* Multimedia: Pierre de Vizcaya / Q3753297
# Pierre du Tertre

Pierre du Tertre (?-Paris, 1378ko ekainaren 16a) frantziar noblea izan zen, Karlos II.a Nafarroakoaren idazkaria izan zena.
Ehun Urteko Gerran, Cocherelgo guduan jasandako porrotaren ostean, Karlos II.a Nafarroakoaren irrika Frantziako koroarekiko izugarri murriztu zen. Soa Iberiar penintsulan kokatuta, ingelesarekin hitzarmena bilatu zen Gaztelako erregearen aurka. Rikardo II.a Ingalaterrakoari, 1.000 soldaduko (500 arkulari eta 500 arma-gizon) armadaren truke, Karlos II.ak Cherbourg utzi zien ingelesei hiru urtetarako
Karlos V.a Frantziakoak saldukeriatzat hartu zuen hitzarmena eta 1378an Pierre du Terte Bernayko dorrean atxilotu zuen. Dokumentu kodifikatuak atzeman zizkioten eta kodifikazioa hautsi zutenean bata Beaumont-le-Rogerreko kapitainari bidalitako eskutitza eta bestea 1370eko Clarendongo ituna zirela ohartarazi zuten. Templeko dorrean atxilotu eta, torturapean, Nafarraoako erregearen aliantza aitortu zuen baina ez Jacques de Ruek aitortutako Karlos V.a pozoitzeko bi saiakerak.
Ekainaren 16an, beste lagunekin batera, tartean Jacques de Rue, Parlamentuaren Ganbera Nagusiaren aurrean agertu zen. Jacques de Rue eta Pierre du Tertre heriotza zigorra jasan eta Hallesen burua moztu zieten. Bere buruak pika baten gainean jarri eta Montfauconen erakutsi zituzten. Besoak eta hankak, berriz, Parisko ateetan bukatu ziren.

## Erreferentziak

* 1 2 Autrand, Françoise. (1994). Charles V. Fayard, 810 or..
* ↑ Bordonove, Georges. (1988.). Les Valois - Charles V le Sage. in: Les Rois qui ont fait la France. 1 éditions Pygmalion.
* Datuak: Q2094044