OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Poppenhausen

Poppenhausen Alemaniako udalerria da. Bavariako estatuan kokatuta dago, [[Schweinfurt (barrutia)|Schweinfurt]] barrutian. 2014an 4.201 biztanle zituen 39,13 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q558671
* Multimedia: Poppenhausen (Lower Franconia) / Q558671
# Poppintree

Poppintree, irlanderaz: Crann Phapáin, Irlandako Errepublikako Dublin hiriburuan dagoen auzo bat da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7229533
# Poppy Cleall

Poppy Cleall (Norwich, 1992ko ekainaren 12a) Ingalaterrako errugbilaria da, hirugarren lerroko erdiko postuan aritzen dena. Saracens Women taldean jokatzen du 2016tik, eta urte berean egin zuen debuta Ingalaterrako selekzioarekin. Sei Nazioen Txapelketako emakumezko jokalaririk onena izendatu zuten 2021ean. Bryony Cleall errugbilariaren ahizpa bikia da.

## Palmaresa
### Saracens Women

* Women's Premiership
** irabazlea: 2015
* Premier 15s
** irabazlea: 2018, 2019
** finalista: 2021

### Ingalaterrako selekzioa

* Sei Nazioen Txapelketa
** irabazlea: 2017, 2019, 2020, 2021, 2022
** Grand Slam: 2017, 2019, 2020, 2022
** Triple Crown: 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2022
* Munduko Errugbi Kopa
** finalista: 2017, 2021

## Erreferentziak

* ↑ Who is Poppy Cleall: Ten things you should know about the England star. rugbyworld.com (Noiz kontsultatua: 2021-11-24).
* ↑ Poppy Cleall. englandrugby.com (Noiz kontsultatua: 2021-11-24).
* ↑ Poppy Cleall crowned 2021 Women’s Six Nations Player of the Championship, supported by Guinness. sixnationsrugby.com (Noiz kontsultatua: 2021-11-25).
* 1 2 3 Poppy Cleall. saracens.com (Noiz kontsultatua: 2021-11-24).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q61675118
# Pont-du-Château kantonamendua

Pont-du-Château kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. Puy-de-Dôme departamenduan dago, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. Guztira 3 udalerri ditu eta Pont-du-Château da bere hiriburua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q660868
# Pont-en-Ogoz

Pont-en-Ogoz Suitzako udalerria da. Friburgo kantonamenduan dago, Gruyère barrutia barrutian. 2014an 1,824 biztanle zituen 9,95 kilometro koadrotan banatuta.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:

## Kanpo estekak

* Datuak: Q66903
* Multimedia: Pont-en-Ogoz / Q66903
# Pont-henri

Pont-henri, Galesko baserri giroko udalerri txiki bat da, Carmarthenshire konderrian. Carmarthen eta Llanelli udalerrien erdibidean dago.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7227990
* Multimedia: Pont Henri, Carmarthenshire / Q7227990
# Pont-l'Abbé kantonamendua

Pont-l'Abbé kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. Finistère departamenduan dago, Bretainia (eskualdea) eskualdean. Guztira 6 udalerri ditu eta Pont-l'Abbé da bere hiriburua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1726781
* Multimedia: Canton de Pont-l'Abbé / Q1726781
# Pont-l'Abbé

Pont-l'Abbé (bretainieraz: Pont-'n-Abad) Bretainiako Finistère departamenduko udalerri bat da, Bro Kernev lurralde historikoan dagoena. 2013ko erroldaren arabera 8.304 biztanle ditu.

## Etimologia

Itsasadarra zeharkatzeko eraiki zen zubiak ematen dio izena, Pont-l'Abbé ("Abadearen zubia"). 1289ko agiri batean Pons Abatis izena agertzen da.

## Geografia

Bigouden eskualdeko hiriburua da. Eskualde honek Odet ibaia eta Audierne badiaren arteko lurrak hartzen ditu.

## Historia

Paleolito eta Neolito garaiko aztarnak aurkitu izan dira inguruan eta Keralio auzoan herrixka galiar baten hondarrak aurkitu dira.
XII mendean Pont-eko jaurerria eratu zen gerora baroierria bihurtu zena. XIV mendean gaztelua altxatu zen eta harresiek herria inguratu zuten. XIX mendean harresiak eraitsi ziren.

## Ondasun nabarmenak

* Pont-l'Abbéko gaztelua.
* Notre-Dame-des-Carmes eliza.
* Saint-Jacques de Lambour elizaren hondarrak.
* Kernuz jauregia.
* Errotak.
* Portua.

## Herri senidetuak

* Bantry, Irlanda
* Betanzos, Galizia
* Schleiden, Alemania

## Kanpo estekak

* Datuak: Q225568
* Multimedia: Pont-l'Abbé / Q225568
# Poilly (Marne)

Poilly Frantziako udalerria da, Marne departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 87 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Poilly udalerrian erroldatutako biztanleak 87 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 38 etxebizitza zeuden, 31 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 6 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. Etxebizitza guzti hauek 38etxeak ziren. 31 etxebizitza nagusietatik 25 bere jabearen bizilekua ziren eta 6 alokairuan okupaturik zeuden; 2 etxek hitu gela zituzten, 4 etxek lau zituzten eta 25 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 12 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 18 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Poilly udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 0 |
| 0 | 70-74 | 0 |
| 0 | 65-69 | 0 |
| 0 | 60-64 | 0 |
| 0 | 55-59 | 8 |
| 12 | 50-54 | 8 |
| 0 | 45-49 | 4 |
| 8 | 40-44 | 0 |
| 8 | 35-39 | 0 |
| 0 | 30-34 | 12 |
| 8 | 25-29 | 0 |
| 0 | 20-24 | 4 |
| 8 | 15-19 | 4 |
| 12 | 10-14 | 0 |
| 4 | 5-9 | 4 |
| 4 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 70 ziren, horien artean 56 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 56 pertsona aktiboetatik 53 lanean zeuden (32 gizon eta 21 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 9 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an zeuden 4 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 1 eraikuntza enpresa zen eta 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen.
2000. urtean Poilly udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q1224153
* Multimedia: Poilly (Marne) / Q1224153
# Poilu

Poilu (frantsesez literalki "Iletsu") Lehen Mundu Gerran parte hartu zuten frantziar infanteriako soldaduek jaso zuten ezizena da. Gaur egun oraindik ere gatazka militar hartan parte hartu zuten frantziar infanteria soldaduak deitzeko erabiltzen den izenpena da. Poiluak garaiko frantziar oinezko soldaduaren errol edo estereotipoa islatzen du, landa, baserri edo nekazal eremuko gizon sotil edo arruntak, bizardunak edota bibote iletsukoak, eta euren eguneroko pinard ardo merke errazioaren zale amorratuak.
Frantziar Gobernuak maiz poiluaren irudiaz gerra propaganda burutzeko edota gerra oroitarrietan erabiltzeko baliatu zen. Estereotipo honen arabera frantziar infanteria soldaduak kementsuak eta jasankorrak ziren, baina ez beti aginduei men egin zaleak, batzuetan goi agintari militarren arduragabekerien ondorioz jazotako guda hondamendi eta sarraskien aurrean matxinatzera iristeko ere gai ziren.
Ezagutzen den azken poilua Pierre Picault izan zen, 2008ko martxoaren 12an 110 urterekin Le Kremlin-Bicêtre udalerrian zendua.
* Poilu taldea luebaki batean.
* Poilu baten jaieguna, 1915eko abenduaren 25 eta 26ean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1760271
* Multimedia: Poilus / Q1760271
# Poincaréren aierua

Poincaré-ren aierua edo Poincaréren hipotesia (2003an frogatu zutenetik, Poincaré-ren teorema edo Perelmanen teorema ere deitzen zaio), matematikan, teorema bat da hiru dimentsioko esferaren (hiperesfera edo 3-esfera) karakterizazioari dagokiona.
1904an Henri Poincaré matematikari frantsesak aieru hau egin zuen: hiru dimentsioko barietate trinko batean kurba itxi guztiak puntu batera deformatu badaitezke, barietate hori hiru  dimentsioko esfera da. Errazago esateko, Poincarék proposatu zuen hiru dimentsioko esfera dela hiru dimentsioko espazio (itxi eta bornatu) bakarra non ez dauden kurba itxiek mugaturiko “zuloak”.
Zientzialariak ez zuen bere aierua frogatzerik lortu; urtetan, matematikari asko gogor saiatu ziren askatzen, baina 2003ra arte ez zen ontzat eman Grigori Perelman matematikari errusiarrak aurkeztutako proba konplexua.
Erraz adierazitako erronka zientifikoaren adibide zoragarria da, matematikaren adar askoren aurrerapena behar izan duena, eta piezak ahokatzea lortu duen jeinu bat azaltzea. Bide batez, Perelmanen azalpena sinplifikatzen jarraitzen dute, ez baita eskuragarria edozein matematikarirentzat.
2003. urtera arte frogatu ez zen arren, horren susmoa izan zuen Henri Poincarék, eta honela iragarri zuen 1904an:
| « | hiru dimentsioko barietate trinko batean kurba itxi guztiak puntu batera deformatu badaitezke, barietate hori hiru  dimentsioko esfera da. Errazago esateko, Poincarék proposatu zuen hiru dimentsioko esfera dela hiru dimentsioko espazio (itxi eta bornatu) bakarra non ez dauden kurba itxiek mugaturiko “zuloak”. | » |
| Henri Poincaré ||
Beste era batera esanda, kontua da jakitea 3 dimentsioko edozein aldaera, itxia, soilik lotua eta ertzik gabea, 3-esfera bati homeomorfoa ote den. Emandako «hiru dimentsioko objektu» batek esfera baten propietate berak baditu (hau da, begizta guztiak puntu batean arrastatu eta itxi daitezke), orduan hiru dimentsioko esfera baten «deformazio» bat da (esfera arrunta, azalera espazio euklideoan, bi dimentsio baino ez dituena).
Kontuan izan behar dugu ez hiperesfera horiek ez $\mathbb {R} ^{3}$-ko inongo mugatatik kanpo hiru dimentsioko beste espaziorik, hiru dimentsioko espazio arruntean ezin dela objektu gisa egoki marraztu . Aieruaren edukia buruz ikusteko arrazoietako bat da hori.
Grigori Perelmanek 2003an ebazpena iragarri arte, hipotesi horren froga ebatzi gabeko topologiako ohiko problema bat zen. Matematikaren adar honetako garrantzitsuentzat jotzen zen, eta Clayko Matematika Institutuaren Milurtekoko Sariaren zazpi arazoetako bat zen.

## Erreferentziak

* 1 2 3 Galarraga Aiestaran, Ana. (2015-09-01). «“Ziur aski, Poincaréren aierua frogatzea da gehien eragin didana”» Zientzia.eus (Noiz kontsultatua: 2022-12-23).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q203586
# Peyrolles (Gard)

Peyrolles (frantsesez eta ofizialki: Peyrolles) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Gard departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 41 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Peyrolles udalerrian erroldatutako biztanleak 41 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 40 etxebizitza zeuden, 20 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 30 etxeak ziren eta 10 apartamentuak ziren. 20 etxebizitza nagusietatik 11 bere jabearen bizilekua ziren, 7 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 1ek bi gela zituen, 2 etxek hiru zituzten, 3 etxek lau zituzten eta 14 etxek bost zituzten. 14 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 7 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Peyrolles udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 0 |
| 4 | 70-74 | 4 |
| 0 | 65-69 | 0 |
| 0 | 60-64 | 4 |
| 0 | 55-59 | 0 |
| 4 | 50-54 | 4 |
| 0 | 45-49 | 0 |
| 4 | 40-44 | 4 |
| 0 | 35-39 | 0 |
| 0 | 30-34 | 0 |
| 0 | 25-29 | 0 |
| 0 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 0 |
| 8 | 10-14 | 0 |
| 0 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 26 ziren, horien artean 19 aktiboak ziren eta 7 inaktiboak ziren. 19 pertsona aktiboetatik 15 lanean zeuden (10 gizon eta 5 emakume) eta 4 langabezian zeuden (1 gizon eta 3 emakume). 7 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an zeuden 2 komertzioetatik, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen eta 1 zerbitzu enpresa zen.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q856367
* Multimedia: Peyrolles (Gard) / Q856367
# Peyronieren gaixotasun

    Ohar medikoa Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Peyronieren gaixotasuna edo La Peyronieren gaixotasuna kausa ezezaguneko gaixotasuna da, erekzioan zakila desbideratzea edo kurbadura eragiten duen zakilaren leize-gorputzen geruza albuginean zuntzezko banda bat eratzeagatik bereizten dena. Desbideratzearen arabera, prozesuak sarpena eragotzi dezake edo erekzioa mingarria izatea eragin dezake.
Luis XV.a Frantziakoaren zirujaua zen François Gigot de La Peyronieren izena darama, 1743an lehendabizikoz deskribatu zuena. Gizonen %10rek jasaten dute eta zahartzaroan arruntagoa da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskalterm: [Gaixotasunak Hiztegia] [2015]
* ↑ Euskalterm: [Nefrourologia Hiztegia] [2016]
* ↑ (Gaztelaniaz) «Enfermedad de La Peyronie» Atlas de Urología.
* 1 2 (Ingelesez) «Penile Curvature (Peyronie's Disease)» National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases 2014ko uztaila.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q874586
* Multimedia: Peyronie's disease / Q874586
# Plazaola kalea (Iruñea)

    Artikulu hau Iruñeko kaleari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Plazaola».
Plazaola kalea Nafarroako hiriburua den Iruñeko Bigarren Zabalgunean dagoen kale labur bat da, Foruen plazatik hurbil.

## Kokapena

Iruñeko Bigarren Zabalgunean dago, Zaragoza etorbidea, Navarro Villoslada kalea eta Tutera kalearen arteko elkargunean hasi, eta Yanguas Miranda kalean amaitzen da.

## Ondarea

Kale honen inguruan honako eraikin eta leku nabarmenak daude:
* Foruen plaza
* Iruñeko autobus geltokia
* Iruñeko zitadela
* Iruñeko autobus geltokia.
* Iruñeko zitadela.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q25479803
# Plazarik plaza

"Plazarik plaza" Oskorri musika talde euskaldunak 1980an argitaratutako diskoa da.

## Abestiak

* Tirauki
* Basa andere
* Violetaren martxa
* Zortziko berri bat
* Gaztelugatxe
* Furra furra
* Etxahun
* Kaio luma zikina

## Kanpo estekak

* Diskoari buruzko informazioa Elkarlanean argitaletxearen webgunean.
* Datuak: Q12266039
# Plazagunea

Plazagunea internet eta teknologia berrien inguruko laguntza eskaintzen duen enpresa da.
Plazagunearen helburua Euskal herriko erakunde, enpresa eta bizilagunek teknologia berrietan izan ditzaketen hutsunea estaltzea da. Beraz, euskal kulturaren industriarentzako azpiegiturak sortu, sinergiak lortu eta lortutako dirua euskal kultura arloan inbertitzen du.
Sortu zenean, Plazagunea web orriak egiteri ekin bazion ere beraien zerbitzu eskaintza nabarmen hazi da.

## Egoitza

Plazaguneak Andoainen (Gipuzkoa) kokatua dagoen Martin Ugalde Kultur Parkean du bere egoitza.

## Zerbitzuak

Eskaintzen dituen zerbitzuak lau sailetan bana genitzake.

## Kanpo estekak

* Plazagunearen webgunea
* Martin Ugalde Kultur Parkearen webgunea
* Datuak: Q12266036
# Plazaola

Plazaola hitzak zenbait kontzepturi egin diezaioke erreferentzia:
Garraioak:
* Plazaolako trena edo Iruña-Donostia burdinbidea: Iruña eta Donostia lotzen zituen trenbide estuko burdinbidea izan zen.
* Plazaolako bide berdea: Andoain, Leitza eta Lekunberri artean doan bide berdea.
* Plazaolako geltokia: Iruña-Donostia burdinbideko tren geltoki zaharra.
Lekuak:
* Plazaola : Gipuzkoako Berastegiko udalerriko auzoa.
* Plazaola kalea: Iruñeko Bigarren Zabalgunean.
* Plazaola oinzubia: Iruñean Arga ibaia zeharkatu eta Arrotxapea eta Trinitarioak auzoak elkarlotzen dituen oinzubia.
# Plazaolako geltokia

Plazaola Euskal Herriko Nafarroa Garaiko tren geltoki zahar bat da, Leitza udalerrian kokatuta dagoena.
Gaur egun, Plazaolako bide berdearen barruan dago.

## Historia

1901eko otsailaren 8an, Francisco Hornaetxek errege agindua jaso zuen gobernuak baimendu ziezaion burdinbidearen emakida. Hornaetxek kontzesio hau Sociedad Anónima Leizarán (kapital bizkaitarrekoa) enpresari pasa zion 1902ko martxoaren 24ean. Andoain-Plazaola tartearen behin betiko kontzesioa enpresa horrek lortu zuen urte bereko irailaren 19an, 22,006 kilometrotako luze eta 1 metro zabal zen burdinbidearekin.
Existitzen zen 21,1 kilometrotako tartea beste biekin lotzean (aldaketa batzuk egin behar izan zitzaizkion tarteari eta bere luzera 20,195 kilometrotan geratu zen), nafarroako hiriburua eta Lasarte artean trenak 84,155 kilometro egiten zituen. Lasarten, burdinbidea, jada existitzen zen Bilbo - Donostia linearekin lotuko zen eta burdinbide horretako burdinbideak erabiliz heltzen zen Amarako geltokira. Merkantzia bagoiak, jada ez zirenak Andoainen trenez aldatzen, Topoa erabiliz heltzen ziren Pasaiako portura. Proiektu osoaren eta lanen zuzendaria Manuel Alonso Zabala ingeniari donostiarra izan zen, Antonio Liaño ingeniari militarra izan zuelarik laguntzaile.
Burdinbide osoa, 1914ko urtarrilaren 19ean inauguratu zen, Uitziko geltokian elkartuz, Donostia eta Iruñetik zetozen trenak, barruan agintari eta gonbidatuak zeramatzatelarik. Bedeinkapenaren ondoren, Iruñera joan ziren, bertan egin baitzen inaugurazio ekitaldia. Publikora 6 egun beranduago, urtarrilaren 25ean zabaldu zen.
1953ko urriaren 13 eta 14 artean eginiko euriteen ondorioz burdinbidearen azpiegitura oso kaltetuta geratu zen (euste-hormak, lubetak, zubiak...). Jabea zen enpresak hainbat saiakera egin zituen tokiko erakundeekin, azpiegitura konpontzeko asmoarekin. Baina, negoziazio hauek ez zuten emaitzarik eman eta zerbitzua geldi geratu zen, uholdeek eragindako kalteak ez zirelako konpondu.
Dena den, trenak jarraitu zuen zenbait zerbitzu lokal egiten zazpi urtez, esate baterako Elduain eta Andoain artean egurra garraiatzeko. Honetako bidaia batean, trenak Andoaingo parrokoa zen Rosendo Rekondo harrapatu zuen, 1957ko uztailean. Azkenean, konpainiak burdinbidea kentzeko eta burdinbidea behin betiko ixteko baimena jaso zuen 1958ko irailaren 5ean. Ondorioz, geltoki hori behin betiko itxi zen.

## Egoera

Geltokia Iruña—Donostia burdinbidearen 56,0 kilometro-puntuan zegoen, 421 metroko altueran, Areso eta Bizkotx geltokien artean. Tartea bide bakarra da eta ez zegoen elektrifikatuta.

## Erreferentziak

* ↑ Nafarroako Entzikolpedia Handia | PLAZAOLA. (Noiz kontsultatua: 2020-11-10).
* ↑ «Iruñetik Plazaolara, Andoainera eta Lasarterako burdinbidea» web.archive.org 2017-01-09 (Noiz kontsultatua: 2020-11-10).
* ↑ Kabexoi, Xabier. «Plazaolako trenako historia» www.plazaola.net (Noiz kontsultatua: 2020-11-10).
* ↑ «Geltokiko fitxa Euroferroviarios webgunean» euroferroviarios.net (Noiz kontsultatua: 2020-12-01).

## Ikus, gainera

* Leitza
* Iruña—Donostia burdinbidea

## Kanpo estekak

* Datuak: Q103495148
| | Areso | Plazaola | Bizkotx | |
| Iruña–Hiria | | | | Amara–Donostia |
# Pico La Concha

Pico La Concha edo Pico La Garza (4.922 m) Venezuelako mendia da, herrialdeko hirugarren garaiena dena.. Cordillera de Méridan kokaturik, 1972ra arte bere tontorrean glaziar bat izan zen.

## Erreferentziak

* ↑ Alturas del Pico Bolívar y otras cimas andinas venezolanas a partir de observaciones Gps Interciencia. Scielo.org.ve

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7191014
* Multimedia: Pico La Concha (Sierra Nevada de Mérida) / Q7191014
# Pico Rivera (Kalifornia)

Pico Rivera Kaliforniako hiri bat da. Los Angeles konderrian kokatua dago. 2010ean 62.942 biztanle zituen, 21,5 kilometro koadrotan banatuta.

## Ikus, gainera

* Los Angeles konderria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q828706
* Multimedia: Pico Rivera, California / Q828706
# Pico Sacro

Pico Sacro, euskaraz: «Tontor Santua», Galizia-Leongo mendigunean dagoen mendi edo tontor bat da, Espainiako A Coruñako probintziako Boqueixón udalerrian, Galizian. 530 metroko garaiera du.
Codex Calixtinus eta Erdi Aroko beste zenbait testuetan Mons Illicinus gisa izendatzen da. Mendian, baseliza, leizea eta gaztelu baten hondakinak daude, eta gailurrean erpin geodesiko bat. Bere itxura nabarmenarengatik ezaguna da eta Galiziako hainbat leku bezala Done Jakue apostuluaren kondairekin lotura du.
* Datuak: Q12397657
* Multimedia: Pico Sacro / Q12397657
# Pico Viejo

Pico Viejo edo Montaña Chahorra Tenerife uharteko gailurra da, uharteko eta uhartediko bigarren altuena dena. 3.135 metro ditu eta Teideko Parke Nazionalaren barnean dago. Duela 200.000 urte inguru sortua, 800 metroko kraterra du eta, azkenekoz, 1798an azken erupzioa izan zuen. Guantxeen mitologian, leku sakratua da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2092383
* Multimedia: Pico Viejo / Q2092383
# Pico Pan de Azúcar

Pico Pan de Azúcar (4.680 m) Venezuelako mendia da, herrialdeko garaienetako bat. Andeetako La Culata mendizerran kokaturik dago eta ikusmen handiko egunetan tontorretik Maracaiboko aintzira ikusten da.
Venezuelako Mérida inguruko mendien artean gehien igotzen dena da, altua izan arren igotzeko nahikoa erraza eta nahikoa azkarra baita.

## Geografia

Mérida hiritik 28 kilometrotara dago, ipar-ekialdera. La Culata mendizerraren parte da eta mendi hauek 4.300 metrotako altueran dagoen haran bat inguratzen dute. Haran horretan Mujucún ibaiaren sorburua dago.
Mendia igotzeko Kondorraren Erreserbatik jotzea da ohikoena.

## Historia

Wilhelm Sievers alemaniar esploratzaileak igo zuen lehenengoz 1885ean. Mujucún ibaiaren ibilbidea jarraitu zuen.
1910ean Alfredo Jahn venezuelar topografoak Venezuelako mendebaldeko geografia dekribatzeko espedizioa gidatu zuen. Mendia igo zuen eta "Tucani" izena eman zion. Alboan dagoen beste mendi bati Pan de Azúcar deitu zion. Beranduago izenak aldatu zituen, Tucaniren ordez Pan de Azúcar ezarriz eta beste mendiari Pan de Sal.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) A, América Bracho. (1984). Geografía de Venezuela: III año. Ediciones CO-BO (Noiz kontsultatua: 2024-07-17).
* ↑ (Gaztelaniaz) Rivera, Heriberto. (2013-07-03). «Picos y nevadas de Mérida: Una mirada a lo nuestro» Aporrea (Noiz kontsultatua: 2024-07-17).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Ascenso al pico Pan de Azúcar» Climbing Venezuela 2015-06-01 (Noiz kontsultatua: 2024-07-17).
* 1 2 «Pico Pan de Azúcar - Andeshandbook» www.andeshandbook.org (Noiz kontsultatua: 2024-07-17).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7191015
* Multimedia: Pan de Azucar Peak (Venezuela) / Q7191015
# Pico Ruivo

Pico Ruivo Portugalgo Madeira uhartediko mendirik altuena da. 1.861 metroko altuera dauka.
Mendi arriskutsua da, eguraldiak atzera buelta ugari izaten baititu. Normalean Pico do Arieiro sumenditik joaten da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q473169
* Multimedia: Pico Ruivo / Q473169