OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bulgariako Erresuma

Bulgariako Erresuma (bulgarieraz: Царство България, Tsarstvo Bǎlgariya), Bulgariako Inperioa eta Bulgariako Hirugarren Inperioa ere deitua, monarkia konstituzionala izan zen, 1908an sortutakoa, Bulgariako Printzerria erresuma bilakatu zenean. Independentzia aldarrikapenarekin batera, Fernando I.a tsar koroatu zuten, Balkanetan bulgariar gehiengoa zuten eskualde guztiak batzeko asmoa zuelako (orduan, 1878ko Berlingo Itunean adostutakoaren arabera, Otomandar Inperioaren barnean zeuden).
Iraun zuen urteetan, Bulgariako Erresuma gerran egon zen ia etengabe, eta Balkanetako Prusia ezizena eman zitzaion; milioi bat laguneko armada eratu zuen, bost milioi biztanle besterik ez bazuen ere, eta Balkanetako Lehen Gerran, Bigarrenean eta Lehen Mundu Gerran parte hartu zuen ondoz ondo. Lehen Mundu Gerraren ostean, Aliatuek desegin zuten Bulgariako Armada, eta bulgariar eskualdeen batasuna lortzeko asmoa bertan behera geratu zen. Bigarren Mundu Gerran, beste saiakera bat egin zuten eta berriro galtzaileen ondoan jarri ziren. 1946an, monarkia deuseztatu, Simeon II.a tsarra erbesteratu, eta Bulgariako Herri Errepublika aldarrikatu zen.

## Tsarren zerrenda

* 1908–1918: Fernando I.a
* 1918–1943: Boris III.a
* 1943–1946: Simeon II.a

## Erreferentziak

* ↑ European Kingdoms, Eastern Europe. historyfiles.co.uk (Noiz kontsultatua: 2017-9-3).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q147909
* Multimedia: Third Bulgarian Tsardom / Q147909
# Bulgariako Lehen Inperioa

Bulgariako Lehen Inperioa (bulgarieraz: ц︢рьство бл︢гарское, ts'rstvo bl'garskoe) Erdi Aroko bulgariar estatua izan zen, hego-ekialdeko Europan VII. eta XI. mendeen artean iraun zuena. Une gorenean, Simeon I.aren agintaldian (893-927), Danubiotik Itsaso Beltzeraino eta Dnieperretik Itsaso Adriatikoaraino hedatzen zen.

## Historia

Asparukhek sortu zuen Bulgariako Lehen Inperioa, 681. urte inguruan, protobulgariarrak ipar-ekialdeko Balkanetan kokatu zirenean. Ongalgo guduan menderatuak izan ondoren, bizantziarrek aitortu zieten tribu horiei Danubioren hegoaldean finkatzeko eskubidea.
Iraun zuen urteetan, bulgariar estatuak harreman estuak izan zituen Bizantziar Inperioarekin, batzutan adiskidantzazkoak bestetan etsaitasunezkoak. Izan ere, bizantziarren iparraldeko antagonista nagusi bilakatu zen, eta hainbat gerra izan zituzten. Beste batzuetan aliatuak izan ziren, hala nola 718an Konstantinoplako arabiar setioa apurtu zutenean bezala. Bizantzioren eragin kulturala oso handia izan zen, eta 864an Boris I.ak kristautasun ortodoxoa hartu zuen inperioko erlijiotzat. Abaroen Khaganerria desegin eta gero, Panoniako ordokian zehar zabaldu zen. Gero, petxenegoen, kumandarren eta magyarren aurka borrokatu ziren, eta Panonian ezarri zuten muga.
Simeon I.aren agintaldian erdietsi zuen Bulgariako Lehen Inperioak unerik gorena. Konstantinoplan hezia, Simeon greziar arte eta kulturaren mireslea izan zen, eta jauregi, eliza eta monasterioen eraikuntza sustatu zuen. Preslav hiriburu bikaina bilakatu zen, Konstantinoplarekin lehiatzeraino. Inperioa zabaltzera deliberaturik, zenbait garaipen erdietsi zituen bizantziarren aurka, eta Konstantinopla setiatu zuen 923 eta 924an. Simeon hil ostean, Bulgaria ahulduz joan zen, bogomilismoaren hedapenaren eta magyar, petxenego eta bizantziarren erasoen ondorioz. 1014ko Kleidiongo guduan erabateko desegigo pairatu ostean, 1018rako Bulgaria osoa Bizantziar Inperioaren mende gelditu zen.

## Erreferentziak

* ↑ Bulgar people. britannica.com (Noiz kontsultatua: 2017-8-19).
* 1 2 3 Bulgaria: The first Bulgarian empire. britannica.com (Noiz kontsultatua: 2017-8-19).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q203817
* Multimedia: First Bulgarian Empire / Q203817
# Bulgariar

Bulgariarra (bulgarieraz: българи, bɤ̞ɫɡɐri ahoskatua) hegoaldeko eslaviar herria da, Balkanetan jatorria duena. Historikoki, bulgariarrak Danubio, Egeo, Adriatiko eta Itsaso Beltza artean bizi dira, hego-ekialdeko Europan. Egun gehienak Bulgarian bizi dira, inguruko herrialdeetan komunitateak ere izanda. Bizantziar eta Otomandar Inperioen agindupean mendeetan zehar bizi arren, bere izaera mantendu dute eta baita bere erlijio ortodoxo eta mintzaira ere.

## Erreferentziak

* ↑ Kolev, Yordan. (2005). Българите извън България 1878 - 1945. , 18 or..
* ↑ The Report: Bulgaria 2008. Oxford Business Group, 8 or..
* ↑ Eslaviar
* ↑ Nazio eslaviarren hurbiltasun kulturala
* ↑ Fine, John Van Antwerp. (1991). The early medieval Balkans: a critical survey from the sixth to the late twelfth century. University of Michigan Press, 308 or. ISBN 978-0-472-08149-3..
* ↑ Angelov, Dimitŭr. (1978). Formation of the Bulgarian Nation: Its Development in the Middle Ages (9th-14th C.). Sofia-Press, 47 or..

## Ikus, gainera

* Protobulgariar

## Kanpo estekak

* Datuak: Q133255
# Bulgariako Printzerria

Bulgariako Printzerria (bulgarieraz: Княжество България, Knyazhestvo Balgariya) hego-ekialdeko Europako entitate autonomoa izan zen, Otomandar Inperioaren mendekoa de iure, baina de facto independentzia izan zuena. 1878ko Berlingo Itunean adostutakoaren arabera sortu zen, Errusia-Turkia Gerraren ostean. 1885ean, Ekialdeko Rumeliarekin elkartu zen, eta 1908an, Bulgariak independentzia adierazi zuen, Bulgariako Erresuma eratuz.

## Erreferentziak

* ↑ Dikov, Ivan. Bulgaria Celebrates 131th Anniversary since National Unification of of the Principality of Bulgaria and Eastern Rumelia. archaeologyinbulgaria.com (Noiz kontsultatua: 2017-9-3).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q815731
* Multimedia: Principality of Bulgaria / Q815731
# Bulgariako bandera

Bulgariako bandera :
| Erabilera | |
| Proportzioa | 2:3 |
| Erabakia | 1879 |
| Koloreak | Gorria Zuria Berdea |
Bulgariako bandera 1879ko apirilaren 16an erabakitakoa da. Neurri bereko hiru errenkadaz osatuta dago: zuria, berdea eta gorria.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q225360
* Multimedia: National flag of Bulgaria / Q225360
# Bulgariako futbol selekzio nazionala

Bulgariako futbol selekzio nazionala herrialde haren futbol gizonezko talde nagusia da. Vasil Levski National Stadium estadioan jokatzen ditu etxeko partidak, Sofia hiriburuan.

## Palmaresa
### Munduko Futbol Txapelketa

* Laugarrena 1994an.

### Joko Olinpikoetako Futbol Txapelketa

* Txapeldun ordea (1): 1968.
* Hirugarrena (1): 1956.

### Europako Futbol Txapelketa

* Liga fasea 1996 eta 2004an.

### Balkanetako Kopa

* Txapelduna (3): 1931, 1932, 1976.

## Ibilbidea

| Urtea | Munduko Txapelketa |
| 1930- 1958 | ez zen sailkatu |
| 1962 | 13.a |
| 1966 | 12.a |
| 1970 | 12.a |
| 1974 | 11.a |
| 1978- 1982 | ez zen sailkatu |
| 1986 | 10.a |
| 1990 | ez zen sailkatu |
| 1994 | 4.a |
| 1998 | 22.a |
| 2002- 2018 | ez zen sailkatu |
| Urtea | Europako Txapelketa |
| 1960- 1992 | ez zen sailkatu |
| 1996 | 11.a |
| 2000 | ez zen sailkatu |
| 2004 | 16.a |
| 2008- 2016 | ez zen sailkatu |

## Uniformea

* 1922-1985 ||
* 1985-2009 ||
* 2009-tik ||

## Jokalari aipagarrienak

2015eko azaroko datuak.
| Parte hartzeak JokalariaParte hartzeakUrteak 1Stiliyan Petrov1051998–2013 2Borislav Mihaylov1021967–1979 3Hristo Bonev961988–2003 4Krasimir Balakov921988–2003 5Dimitar Penev901965–1974 6Martin Petrov891999–2013 7Radostin Kishishev881996–2009 8Hristo Stoichkov841986–1999 9Nasko Sirakov821983–1996 10Zlatko Yankov801989–1999 | Goleatzaileak JokalariaGolak 1Dimitar Berbatov48 2Hristo Bonev48 3Hristo Stoichkov38 4Emil Kostadinov26 5Ivan Kolev25 Petar Zhekov25 7Atanas Mihaylov23 Nasko Sirakov23 9Dimitar Milanov20 10Georgi Asparuhov19 |

## Euskal Herriko selekzioaren aurkako partidak

| Eguna | Estadioa | Etxekoa | Emaitza | Kanpokoa |
| 1979ko abenduaren 23a | Atotxa (Donostia) | Euskadi | 4-0 | Bulgaria |
| 2004ko abenduaren 29a | Anoeta (Donostia) | Euskadi | 2-0 | Bulgaria |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q180845
* Multimedia: Bulgaria national association football team / Q180845
# Bulgariako Inperioa

Bulgariako Inperioa izan daiteke:
* Bulgariako Lehen Inperioa (681–1018)
* Bulgariako Bigarren Inperioa (1185–1371)
* Bulgariako Hirugarren Inperioa (1908–1946)
# Centro Novo do Maranhão

Centro Novo do Maranhão Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. 16.267 biztanle ditu 8.369,793 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* Maranhão

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2013267
* Multimedia: Centro Novo do Maranhão / Q2013267
# Centro do Guilherme

Centro do Guilherme Brasilgo udalerri bat da, Maranhão estatuan kokatua. 12.342 biztanle ditu 1.167,848 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* Maranhão

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2068246
* Multimedia: Centro do Guilherme / Q2068246
# Centro para la Cultura y el Conocimiento

Centro para la Cultura y el Conocimiento (euskaraz: «Kultura eta Ezagutzarako Zentroa»), ezagunagoa CCC akronimoaz, urrutiko hezkuntzarako enpresa bat da, Donostian 1939 urtean sortua. Hizkuntza eta lanbide heziketarako ikastaro ez arautuak (balio ofizialik gabeak) eskaintzen ditu Espainia osorako.

## Kanpo estekak

* CCC - Webgunea
# Centro Nacional de Tecnología y Seguridad Alimentaria

Centro Nacional de Tecnología y Seguridad Alimentaria (CNTA) Laboratorio del Ebro erakundeari dagokio. Centros Tecnológicos de Navarra entitatearen parte da. San Adrianen dauka egoitza, eta bi hamarkada baino gehiagoko esperientzia nekazaritzako elikagaien sektorean ekarri zientifiko tekniko integralak egiten.
Laborategien arloan, elikagaien industrian planteatzen den zeinahi behar analitikori erantzutea du helburu; besteak beste, produktuen kalitateko eta segurtasuneko espezifikazioen kontrola garantizatzeko. Jardun-eremu horrek alderdi hauek hartzen ditu: urak, mikrobiologia, enbaseak eta ingurumena, produktuaren kalitatea, aspektu fisiko-kimikoa eta bioteknologia.
Bestalde, asistentzia teknikorako arloa ere badauka, transformazioko prozesuak optimizatzeko eta kalitatea segurtatzeko.
CNTAren I+G arloan, xede hau dute: nekazaritzako elikagaien sektoreko eskari teknologikoak identifikatzea eta beharrei erantzuteko proiektuak eta ekintzak garatzen laguntzea. Ikerketaren eta zerbitzuen arloko enpresentzako eskaintza teknologikoan, sei departamentu dauzka, eta nekazaritzako elikagaien industriaren behar analitiko guztiak hartzen ditu kontuan: analisi fisiko-kimikoa, mikrobiologia, kalitatearen kontrola, enbaseak eta ingurumena, bioteknologia eta urak.

## Erreferentziak

* ↑ CC-BY-SA http://www.argia.com/argia-astekaria/2030/zer-da-cnta Argia, 2006-03-05

## Kanpo estekak

* Datuak: Q25473311
# Centro de Transportesko geltokia

Centro de Transportes Asturiasko Printzerriko tren geltoki bat da, Gijón/Xixón udalerrian kokatuta dagoena.

## Egoera

Geltokia honako burdinbide hauen ibilbidearen zati da:
* Ferrol — Gijon

## Zerbitzuak

Asturiasko Renfe Aldiriak
 Zerbitzua  Hasiera  Ibilbidea  Amaiera ⁠
 C-4fGijón/XixónTremañes • Centro de Transportes • Veriña • Aboño • Xivares • Perlora • Candas–Geralekua • Candas–Geltokia • el Regueral • San Zabornin • Laminacion–Gudin • Tresona • Llaranes • Aviles–Geralekua • Aviles–Geltokia • Cristaleria • Raices • Salinas • Piedrasblancas • Vegarrozadas • Santiagu'l Monte • el Parador • Sotu'l Barcu • Riberas • Pinullan • Pravia • Santianes • los Cabos • Muros • el Pitu–PiñeraCuideiru :

## Ikus, gainera

* Administrador de Infraestructuras Ferroviarias
* Renfe Feve

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17993657
iea  Asturiasko Renfe Aldiriak :
# Centro eskualdea (Argentina)

Centro eskualdea Argentinako Konstituzioaren 124. artikuluan oinarritutako Argentinako probintzien eskualde integraziorako probintzien arteko itunek sortutako lau eskualdeetako bat da. 2001ean 7.225.649 biztanle eta 377.109 km² zituen, eta bere hiri garrantzitsuena Córdoba zen. Eskualde horretan 12.194 dolarreko per capita BPG dute.

## Biztanleria

| Probintzia | AP | Biz. (2008) | Azalera (km²) | Hiriburua |
| Kordoba | X | 3.340.041 | 165.321 | Kordoba |
| Santa Fe | S | 3.242.551 | 133.007 | Santa Fe |
| Ibaien artean | E | 1.255.787 | 78.781 | Paraná |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1411631
# Centro de Comercio Internacional (Bogotá)

Centro de Comercio Internacional, Kolonbiako Bogotá hiriburuan dagoen eraikin bat da, 192 metroko garaiera eta 49 solairu ditu.
1977an Luis Guillermo Aycardi ingeniariak diseinatu eta eraikiarazi zuen.
* Datuak: Q2946170
* Multimedia: Centro de Comercio Internacional / Q2946170
# Centro de Innovación Tecnológica de Automoción de Navarra

Centro de Innovación Tecnológica de Automoción de Navarra (CITEAN) Innvación Tecnológica de Automoción de Navarra erakundeari dagokio. Iruñeko Tajonar kalean dauka egoitza. Centros Tecnológicos de Navarra entitatearen parte da eta bertan partizipatzen dute Nafarroako Gobernuak, Nafarroako Unibertsitate Publikoak, Nafarroako Unibertsitateak eta berrikuntzan laguntzen duten beste erakunde batzuek.
CITEANen egitekoa da ikerketa, garapen eta berrikuntzako behar eta espektatiba teknologikoak asetzea automobilgintzako enpresetan, unibertsitateetan eta beste erakunde batzuetan. Jardun-lerro hauek dauzka: iraunkortasuna eta nekea; piezen, osagaien, sistemen eta automobil osoaren zinematika eta dinamika; diseinua eta analisi estrukturala nahiz termiko estrukturala; akustika eta bibrazioak.
Jardun-lerro horien barruan, espezializazio hauek dauzka: xasisa (esekidura, direkzioa, frenoak, ardatzak), ihesak, eserlekuak, 3.000 kg bitarteko pisu gordineko ibilgailuak eta 200 km/h-ko lastertasun maximoa. CITEANen ikerketako eta zerbitzuetako eskaintza teknologikoan, alderdi hauek ageri dira: diseinuko ingeniaritza eta simulazio birtuala, ibilgailu osoaren edo ibilgailuen osagaien entsegu-laborategia, probako pistetarako ekipamendua, I+G bulegoak, materialak, mekatronika eta zaintza estrategikoa.

## Erreferentziak

* ↑ CC-BY-SA http://www.argia.com/argia-astekaria/2029/zer-da-citean Argia, 2006-02-26

## Kanpo estekak

* Datuak: Q20492265
# Centro de Investigación Médica Aplicada

Centro de Investigación Médica Aplicada (CIMA) Nafarroa Garaiko ikerketa erakunde bat da, Centros Tecnológicos de Navarra entitatearen parte. 2004ko irailean inauguratu zuten, Iruñean dauka egoitza eta hiriburu horretako campus unibertsitarioan lau solairuko eraikin "inteligente" baten jabe da. CIMAk, kokalekuz, triangelu bat egiten du Clinica Universitaria de Navarrarekin eta Nafarroako Unibertsitateko Medikuntzako Fakultatearekin.
Jaiotzatiko bokazioa du medikuntzako, zientzietako eta farmaziako fakultateetako eta Centro de Investigación en Farmacológic­a eta Clínica Universitaria erakundeetako giza ahaleginak eta baliabideak batzea. Abangoardiako ikerketarako eraikin horretan, mundu osoko 16 herrialdetako 300 bat zientzialari ari dira lanean eta helburu hauxe dute: eritasun hilgarrienak sendabidean jartzea; besteak beste, minbizia, alzheimerra, parkinsona eta hepatitisa. CIMAk zortzi laborategi dauzka solairuko eta arlo hauek lantzen ditu: onkologia, neurozientziak, fisiopatologia kardiobaskularra eta terapia genikoa eta hepatologikoa.

## Erreferentziak

* 1 2 Udalaitz, Daniel. (2006ko martxoaren 19a). «Zer da: CIMA» Argia CC-BY-SA lizentzia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5761890
* Multimedia: Centro de Investigación Médica Aplicada (CIMA) / Q5761890
# Carlota Pi

Carlota Pi Amorós (Bartzelona, 1976ko uztailaren 26a) ingeniari eta enpresaria da. Beste bi ingeniarirekin batera, Oriol Vila eta Ferran Nogué, 2010ean, Holuz merkaturatzaile elektrikoa sortu zuen. 2019an Burtsako Merkatu Alternatiboan (MAB) kotizatzen hasi zen enpresa hori.

## Bizitza

Carlota Pi Bartzelonako Unibertsitate Politeknikoan eta IESAko (Nafarroako Unibertsitatea) MBAn José Antonio Segarraren ikasle izan zen.

### Holaluz

2010az geroztik Holaluzeko lehendakaria. 2013ko urrian, Kontsumitzaileen eta Erabiltzaileen Erakundeak (OCU) antolatu zuen lehen elektrizitate-erosketa kolektiboa irabazi zuen. Mugarri horri esker, enpresa 2.500 bezerotik 25.000 bezerora igaro zen bost astean. Konpainiak 180.000 bezero zituen 2019an, eta 180 milioi euro fakturatzen zituen. Bere kudeata sasoian, komertzializatzaileak hitzarmenak sinatu zituen jatorri hidraulikoko, eguzki-energiako, biogasako edo termoelektrikoko energia garbien ekoizleekin, eta Energiaren Batzorde Nazionalaren (CNE) elektrizitate berdearen ziurtagiriak lortu zituen.

## Sariak eta aintzatespenak

* 2016ko DonaTIC Saria, ekintzaileen kategorian.
* 2016an Forbes, 100 Most Creative People in Business
* 2017an Espainiako Zuzendarien Elkarteko (AED) 2017ko zuzendar saria.
* 2019an Jaime I Erregea ekintzailetza saria.
* Ekintzailetzari eWoman saria by PMP Prêt-à-Portero cases
* 2021an Zuzendari berritzaileenaren Cinco Dias Saria

## Erreferentziak

* ↑ La empresaria que promete una factura de la luz “sin trampa ni cartón”. El País 29 de diciembre de 2019.
* ↑ «Carlota Pi, la directiva que sabe explicar la factura de la luz» Cinco Días 25 de junio de 2018.
* ↑ «Fallece el “maestro de directivos” José Antonio Segarra» IESE Universidad de Navarra 8 de mayo de 2019.
* ↑ Europa Press: Holaluz.com gana la compra colectiva de OCU. .
* ↑ Carlota Pi, cofundadora de la comercializadora eléctrica Holaluz.com. Cinco Días 31 de octubre de 2013.
* ↑ Guardonades edició 2016. .
* ↑ Francisco Riberas y Carlota Pi, directivos del año. Cinco Días 3 de juliol de 2018.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q81426661
# Carlota Pereda

Carlota Pereda (Madril, 1975eko urtarrilaren 12a) madrildar film-zuzendaria, errealizadorea eta gidoilaria da. 2019an film labur onenaren Goya saria irabazi zuen Cerdita lanagatik .

## Biografia

Zinema ikasi zuen Madrilgo Erkidegoko Zinematografia eta Ikus-entzunezko Eskolan (ECAM).

## Lan ibilbidea

Carlota Peredak telebistako fikziozko lanetan garatu du ikus-entzunezko karrera. Gidoilari lan egin du hainbat serietan: Periodistas seriean, Los hombres de Paco, Águila roja, Luna, El misterio de Calenda, besteak beste. Zuzendari lanetako batzuk hauexek dira: El secreto de Puente Viejo, Lex, Lalola edo Acacias 38.
Lehen film laburra,Las Rubias, estatuko eta nazioarteko 140 jaialditan aukeratu zuten. Sari asko ere jaso zituen, besteak beste, Medina del Campoko Zinema Astean, Ciudad de Soria Film Laburren Nazioarteko Lehiaketan edo Fugaz Sarietan.
Bigarren film laburrarekin, Cerdita lanarekin, 2019an fikziozko film labur onenaren Goya saria eman zioten Laura Galán protagonista zuela, eta hainbat selekzio izan zituen gidoi-jaialdietan, hala nola Oaxaca FilmFest-en, Austin Film Festivalen, Lusca Fantastic Film Fest-en, Shriekfest-en, Genre Blasten, Austin Revolution-en, Film Festival WeScreemplay-ren eta beste batzuen artean. Sari kopuruari esker, Cerdita film luzea bihurtu zen, Pop Up Film Residency proiektuaren laguntzarekin.

## Filmografia

* Las Rubias (film laburra) (2016)
* Cerdita (film laburra) (2018)
* Cerdita (2022)
* La Ermita (2023)

## Erreferentziak

* ↑ «Premio Goya al mejor cortometraje de 2019» Premios Goya.
* ↑ Martínez, Sergio. (2021-07-29). «El fin de rodaje de 'Cerdita', de la #alumniECAM Carlota Pereda, nos deja con la boca abierta con sus primeras imágenes» ECAM.
* ↑ «CERDITA» Madrid en corto 2018-08-04.
* ↑ Avuelapluma. (2019-02-11). «La grandiosa ‘Cerdita’ de Carlota Pereda» Avuelapluma.
* ↑ «LAS RUBIAS» Madrid en corto 2016-04-05.
* ↑ «Carlota Pereda: «Lo más importante son los personajes, no la peripecia»» Los Fugaz 2019-11-01.
* ↑ EL CORTOMETRAJE COMO EXPRESIÓN. Con Carlota Pereda en HCS (2019) T2. Programa 2. .
* ↑ decine21.com. «La "Cerdita" se convertirá en cerda, de corto a largo» Decine21.

## Kanpo estekak

* Elkarrizketa Carlota Peredari Womanen
* Carlota Peredari elkarrizketa Sitgesko Zinemaldian (2022)
* Elkarrizketa Carlota Peredari Espainiako zinemaren blogean
* Film laburra adierazpen gisa. Zinea eta telesailak. Bideo-elkarrizketa Carlota Peredari
* Elkarrizketa: «Akatsik gabeak izatea exijitzen zaie biktimei» Berria, 2023.05.09
* Datuak: Q78024034
* Multimedia: Carlota Pereda / Q78024034
# Carlota Rosales

Carlota Rosales Martínez de Pedrosa (Madril, 1872ko irailaren 25a - ibidem, 1958ko abuztuaren 4a) XIX. mendeko madrildar margolaria izan zen.

## Bizitza

Eduardo Rosales margolariaren bigarren alaba izan zen. Vicente Palmaroli aitabitxiarekin hasi zen margotzen. 1887an Espainiako Errege Akademiarako beka bat lortu zuen. Inocencia Aragonekin batera, erakunde honek XIX. mendean beka jaso zuten bi emakume bakarrak izan ziren.
Erroman Miguel Santonja Cantó ezagutu zuen, eta harekin ezkondu zen 1896an. Une horretatik aurrera, pinturak bigarren plano bat hartu zuen.
Arte Ederren Erakusketa Nazionalaren edizio batzuetan parte hartu zuen, eta 1895ekoan Ohorezko Aipamena izan zuen.
Tradizio erromantikoko margolaria izan zen, eta, bere ibilbide laburrean, batez ere natura hilak, erretratuak eta genero margolanak landu zituen: eliza barruak lanbide santuen ospakizunean edo hiri paisaietan.
2022an, Prado Museoak margolariaren erretratu bat erosi zuen, Vicente Palmarolik 1889an Erroman egina, XIX. mendeko margolari handiei eskainitako aretoan jartzeko helburuarekin.

## Lanak

Besteal beste lan hauexek egin zituen:
* Mi padre, 1890;
* Maximina Martínez de Pedrosa (egilearen ama), 1892.
* Figuras en un patio español;
* Placita en Sanlúcar de Barrameda;
* Granadinas en la fuente.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 «Rosales Martínez de Pedrosa, Carlota» Museo Nacional del Prado.
* ↑ «Carlota Rosales Martínez de Pedrosa | Real Academia de la Historia» dbe.rah.es (Noiz kontsultatua: 2024-06-26).
* 1 2 3 García-Luengo Manchado, Javier. «Carlota Rosales Martínez de Pedrosa» Real Academia de la Historia (Diccionario biográfico electrónico).
* ↑ Mayordomo, Concha. (7 de abril de 2021). «La triste historia de Carlota Rosales» El Obrero.
* ↑ Riaño, Peio H.. (2022-06-03). «Carlota Rosales entra en el 'hall of fame' del Museo del Prado» El Diario.
* ↑ ISSN https://www.museodelprado.es/coleccion/obra-de-arte/carlota-rosales/60fc72c8-4668-4356-ab16-01efeb1745c1..
* ↑ Armiñán Santonja, Carmen de. (2021). «Carlota Rosales, una pintora desconocida» Descubrir el arte (269): 58–64. ISSN 1578-9047. (Noiz kontsultatua: 2024-06-26).
* ↑ «Maximina Martínez de Pedrosa, madre de la artista» Museo Nacional del Prado.

## Bibliografia

* Cuatro generaciones de pintores madrileños: Rosales y sus descendientes, Madril, Ministerio de Cultura, Dirección General de Bellas Artes, 1984;
* E. Pardo Canalís, La familia de Rosales, Madrid, Instituto de Estudios Madrileños, 1978;
* E. de Diego, La mujer y la pintura del XIX español, Madrid, Cátedra, 1989;
* M. Antolín Paz. Diccionario de pintores y escultores españoles del siglo XX, Madril, Forum Artis, 1994.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q81809460
* ↑ Pardo Canalís, Enrique. (1978). «La familia de Rosales» Anales del Instituto de Estudios Madrileños (15): 421–431. ISSN 0584-6374..
# Carlota Merchán

Carlota Merchán Mesón (Laudio, 1973ko urtarrilaren 20a) arabar politikaria da. EHUn erizaintza ikasi ondoren, zenbait GKErako lan egin zuen. 2008tik aurrera PSOEko kidea, 2015ean Madrilgo zinegotzi eta 2016an Espainiako diputatu bilakatu zen.
* Datuak: Q27758336
* Multimedia: Carlota Merchán / Q27758336
# Ceretto Lomellina

Ceretto Lomellina Italiako udalerri bat da. Paviako probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. 184 biztanle ditu, 7,38 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Ceretto Lomellinak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Castello d'Agogna Castelnovetto Mortara Nicorvo Sant'Angelo Lomellina

## Kanpo estekak

* Datuak: Q39033
* Multimedia: Ceretto Lomellina / Q39033