OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Onddo urregorri

Onddo urregorria (Boletus chrysenteron edo Xerocomellus chrysenteron) Boletaceae familiako onddo espezie bat da. Kalitate eskaseko jangarria. Haragi oso biguna, usain eta zaporerik gabea. Nolanahi ere, beste onddo batzuekin nahastea gomendatzen da, eta, horrez gain, behar adina gozatzea.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 9 mm arteko diametrokoa, arre-txigortu edo arre-oliba kolorekoa, inoiz ere ez gorri bizia. Lehenik hemisferikoa, gero ganbila eta azkenean ia laua, forma irregularrekoa, tomentu fin-fin batekin, eta zahartzean pitzatu egiten da.
Tutuak: Luzeak, hori-oliba edo hori-berdexka kolorekoak.
Poroak: Nahiko handiak, angelutsuak, horixkak, gero berdexkak.
Hanka: Zilindrikoa, oinarrian mehetua, gerezi koloreko puntutxoz estalia, hondo horixka estaltzen duena; kolore hori hau, argi eta garbi ikus daiteke goiko aldean, tutuetatik oso gertu.
Haragia: Biguna, arrea edo horixka zikina; gorrixka azalaren azpian, zaurietan, pitzaduretan eta oinaren oinarrian. Pixka bat urdindu eta gorritu egiten da aireak ukitzean. Fruta garratzen usain leuna eta zapore ahula, apur bat gozoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Chrysenteron epitetoa grekotik dator “krysos” hitzetik, urrea esan nahi du, eta “enteron” hitzetik, barrua esan nahi du. Bere haragi horiagatik.

## Jangarritasuna

Gutxi estimatua eta sukaldaritzako balio handirik gabea.

### Nahasketa arriskua

Boletus subtomentosus ondoarekin, baina honen haragia ez da gorritzen airearekin.
Boletus ferrugineus, Boletus truncatus eta Boletus armeniacus ere antzekoak dira.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean aurkitzen da, koniferoen eta hostoerorkorren basoetan. Ohikoa da, baina ez oso ugaria.

### Banaketa eremua

Ipar Amerika, Europa, Afrikako iparraldea, Asiako iparraldea, Zeelanda Berria.

## Galeria

* Onddo urregorria goitik.
* Onddo urregorria azpitik.
* Onddo urregorria albotik.

## Erreferentzia

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 62 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 146 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 513 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 42 or. ISBN 282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q254161
* Multimedia: Xerocomellus chrysenteron / Q254161
* Espezieak: Xerocomellus chrysenteron
# Onddo lingirdatsu

Onddo lingirdatsua (Suillus viscidus edo Boletus viscidus) Suillaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarria, baina kaskarra. Haragi arroa du eta ez oso trinkoa.

## Deskribapena

Kapela: 12 cm-ko diametroa izatera iristen da. Hasieran erdiesferikoa da, gero ganbila titi apur batekin eta ertzean errezelaren aztarnak izaten ditu. Azala bereziki likatsua du, beste Suillus generokoak baino likatsuagoa; distiratsua da, erdian gris-berdexka kolorea du eta ertzetan zurixka.
Tutuak: Dekurrenteak.
Tutu dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Poroak: Handiak, angelutsuak, konposatuak, zurixkak edo krema argiak, gero gris bihurtzen dira.
Hanka: Tutuen dekurrentziagatik goiko aldean erretikulatua. Likatsua da eta zuri- berdexka kolorekoa eraztunaren gainetik eta hori grisa azpitik.
Eraztuna: Mintzezkoa da, iheskorra, hasieran zurixka, gero, grisaxka da, eta, azkenik oliba antzeko kolorekoa.
Haragia: Biguna, kapelan zuria eta oinean hori-berdexka. Usain leuna du eta zapore gozoa.
Etimologia: Suillus hitza, latinezko "su", "suis", txerritik dator, bere zaporeari erreferentzia eginez, edo agian kapelaren izaera likatsuari erreferentzia eginez. Viscidus epitetoa ere latinetik dator, likatsua esan nahi duen "viscidus" hitzetik. Kapela lirdingatsua duelako.

## Jangarritasuna

Erdipurdiko jangarria eta erraz usteltzen da.

### Nahasketa arriskua

Bresadolae aldaera lirainagoa, baina txikiagoa da, kolore hori-gorrixka du, grisaxka izan beharrean, errezela horixka eta poroek lila koloreko tinduak dituzte. Suillus tridentinus delakoarekin nahas daiteke, honek kapela eta tutuak laranja kolorekoak ditu.

## Sasoia eta lekua

Udaberritik udazkenera, alertzeen azpian, mendietan eta lautadetan.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Kanada, Europa, Errusia, Mongolia, Txina, Koreako penintsula, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 378 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 136 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 529 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 46 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1543795
* Multimedia: Suillus viscidus / Q1543795
# Onddo urdinkor

Onddo urdinkorra (Gyroporus cyanescens) Gyroporaceae familiako onddo espezie bat da. Zahartzean haragia harroegia bihurtzen da. Prestatzean haragiaren kolore urdina desagertu egiten da. Ondo garbitu behar dira, poroak pinudietako hondarrez beteta egoten baitira.
Sinonimoa: Boletus cyanesxens.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, mamitsua, hemisferikoa eta gero ganbila, batzuetan irregularra; zurixka, baina lasto kolore, beix eta okre ñabardurekin, gainazal oso fibrilosoa du, tomentosoa, iletsua eta oso lehorra.
Tutuak: Ia libreak, zurixkak.
Tutu libreak: Oinera hurbiltzen diren tutuak, baina ukitzen ez diotenak.
Poroak: Txikiak, zuriak, limoi-horiz edo hori zikinez pixka bat tindatuak, eta hatzekin sakatuz gero urdindu egiten dira.
Hanka: 4 eta 10 cm bitarteko altuerakoa eta 1,5 eta 3 cm bitarteko lodierakoa. Betea, harroa, leizetsua, oinarrian lodituta, fibriloso-iletsua, kapelaren kolore berekoa.
Haragia: Gogorra, zuria, ebakitzean urdindu egiten da gogor, kolore hau perretxikoaren hezetasunaren eta adinaren araberakoa da.
Etimologia: Cyanescens epitetoa grekotik dator, urdin-morea esan nahi duen "kyanos" hitzetik. Bere haragia kolorez aldatu egiten delako.

## Jangarritasuna

Jangarri bikaina, haragia urdindu arren.

### Nahasketa arriskua

Gyroporus castaneus delakoa antzekoa da, baina honen haragia ez da urdintzen.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean, baso lehorrean, naiz erretxinadunetan nahiz hostoerorkorretan. Eskualde batzuetan ugaria eta oso arraroa beste batzuetan.

### Banaketa eremua

Ipar Amerika, Europa, Errusia, Japonia, Australia.

## Espeziearen egoera

Aranzadi Elkartearen arabera, Onddo urdinkorra desagertzeko arriskuan dauden onddoen eusko-kantauriar Zerrenda Gorrian dago. Azken urteotan mikologia adituek onddo batzuen beherakada kuantitatibo eta kualitatibo handia egon dela ohartarazi dute. Adituen esanetan, egoera honek hainbat eragile ditu, tartean klima aldaketa, pestiziden erabilera eta bilketa masiboak.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 40 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 134 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 505 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 32 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Zerrenda Gorria, Aranzadi Zientzia Elkartea

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1462231
* Multimedia: Gyroporus cyanescens / Q1462231
# Onddo lirdingatsu

Onddo lirdingatsua organismo eukarioto mota batzuei ematen zaien izen arrunta da. Zelulabakar gisa bizitzeko gai diren arren, ugal-egitura zelulaniztunak eratzeko elkar daitezke. Lehen onddotzat hartzen ziren, baina gaur egun ez dira erreinu horren barnean sailkatzen, baizik eta Protista erreinuaren baitan. Mundu osoan 900 espezie inguru ezagutzen dira. Izen hori ematen zaie, bizi zikloaren aldi batzuetan itxura lirdingatsua izan dezaketelako.

## Sailkapena

Onddo lirdingatsuek Amoebozoaren barneko Mycetozoa taldea osatzen dute. Mycetozoaren barnean hiru azpitalde daude:
* Myxogastria klasea edo mixomizetoak.
* Dictyostelia klasea.
* Protosteliida klasea.

## Erreferentziak

* ↑ Introduction to the "Slime Molds". University of California Museum of Paleontology, ucmp.berkeley.edu (Noiz kontsultatua: 2019-11-13).
* ↑ Fiore-Donno, A. M., Nikolaev, S. I., Nelson, M., Pawlowski, J., Cavalier-Smith, T., eta Baldauf, S. L.. Deep Phylogeny and Evolution of Slime Moulds (Mycetozoa). Protist, 161(1), 55-70, researchgate.net (Noiz kontsultatua: 2019-11-16).
* ↑ Baldauf S.L., Doolittle W.F.. Origin and evolution of the slime molds (Mycetozoa). Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 94 (22): 12007-120012, pnas.org (Noiz kontsultatua: 2019-11-16).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q949817
* Multimedia: Mycetozoa / Q949817
# Olatz Osa Zubia

Olatz Osa Zubia (Oñati, Gipuzkoa, 1970) euskal kulturaren transmisorea da. Pedagogian lizentziatua da, baina luzaroan dabil argitalpen lanetan. Elkar argitaletxeko zuzendaria eta Euskal Editoreen Elkarteko presidenteordea izana, Jakin Taldeko kidea izateaz gain. Aurretik, gainera, EKB Euskal Kulturaren Batzarrean aritu zen lanean, eta Donostiako Ilazki Euskaltegian ere jardun zuen, urtebetez.

## Bizitza

Familia euskaldun eta euskaltzale batean sortu zen Olatz, eta gurasoek eta izeba-osabek ikastolen alde egindako ahalegina izan zuen akuilu 1970eko hamarraldian. Euskal Herriko Unibertsitatean EHU Pedagogia ikasketak egin ondoren, EKB Euskal Kulturaren Batzarrean aritu zen hainbat urtez,
   «EKB benetako unibertsitatea izan zen niretzat, 90eko hamarkadan euskalgintzan zegoen mugimendua oso gertutik ezagutzeko aukera eman baitzidan.» Olatz Osa
Donostiako Ilazki euskaltegian ere jardun zuen, baina Elkar argitaletxean egin du ibilbiderik luzeena. Ia mende laurdenez hango kudeatzailea izan ostean, naturari heldu nahi lioke 2024an, etxetik, bizi den Oiartzungo (Gipuzkoa) baserritik..
Olatz literaturazalea da, saiakera oso gustuko du. Antzerkizalea ere bada, eta bertsozalea. Baita arte plastikoen zale ere, garai batean margotu egiten zuen. Eta dantza ere ikaragarri maite du. Hezkuntza arautuan dantzak ez duela lekurik dio Olatzek, eta komunikabideetan ere oso noizbehinkako aipamenen bat. Erakunde batzuk sekulako lana egiten ari diren arren, tamalez, ikusezin dira.

## Argitalpenak
### Liburuak

* Oñatiko trenaren inguruan. 978-84-921814-0-

### Aldizkarietan

Hainbat artikulu idatzi ditu aladizkarietan:
* Ezpata dantzatik soka dantzara. Jakin, 0211-495X, 241 zenb., 2020, 37-46 or.
* Argazki bat album polifonikorako. Jakin, 0211-495X, 226 zenb. 2018, 83-89 or.
* Haur eta Gazte Liburuaren Boloniako Azoka 2014 Ainara Azpiazu eta Olatz Osa. Behinola: haur eta gazte literatura aldizkaria, 1575-8168, . 29 zenb. 2014, 6-13 or.
* "Dabilen Elea" sari-emate ekitaldiko hitzak. Olatz Osa, Joan Mari Torrealdai Nabea, Lorea Agirre Dorronsoro, Xabier Mendiguren Elizegi, Jose Azurmendi Otaegi. Jakin, 0211-495X, 193zenb., 2012, 13-25 or.
* Etorkizuna lerroartean: ikasliburuen doakotasuna eta euskal liburugintza sektorea. Jakin, 0211-495X, 153 zenb., 2006, 13-40 or.
* EKBren desegitea. Bat: Soziolinguistika aldizkaria, 1130-8435, 30 zenb, 1999. 137-138 or.
* Euskararen aurrekontuak. Bat: Soziolinguistika aldizkaria, 1130-8435, 15 zenb., 1995. 111-127 or.

## Erreferentziak

* ↑ «Olatz Osa Zubia - Jakin.eus» www.jakin.eus (Noiz kontsultatua: 2024-07-07).
* ↑ «Olatz Osa. Elkar argitaletxeko zuzendaria» Berria 2016-05-22 (Noiz kontsultatua: 2024-07-07).
* ↑ ««Handira ere jokatu beharra dago, euskal kultur erreferentzia markoa gailenduko bada»» Berria 2024-07-07 (Noiz kontsultatua: 2024-07-07).
* ↑ «Egilearen liburu guztiakOsa Zubia Olatz» www.todostuslibros.com (Noiz kontsultatua: 2024-07-07).
* ↑ «Olatz Osa» Dialnet (Noiz kontsultatua: 2024-07-07).

## Kanpo estekak

* Handira ere jokatu beharra dago, euskal kultur erreferentzia markoa gailenduko bada Berria, 2024.07.07
* Datuak: Q127255894
# Olatz Nagusia

    Artikulu hau Galar Zendeako auzoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Olatz».
Olatz Nagusia (Olatz Subitza ere deitua) Galar Zendeako kontzejua da. 2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 28 biztanle ditu.

## Demografia eta biztanleria

Olazko biztanleria :
| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |
| 30 | 31 | 28 | 29 | 28 | 27 | 30 | 28 |

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindiaren ebazpena. Euskaraz batzuetan Olatz, Olatz-Zubitza edo Olatz Subitza idatzi izan da. Espainieraz Olaz-Subiza.

## Ikus, gainera

* Olatz Txipia
* Olatz (Mutriku)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9051956
* Multimedia: Olaz-Subiza / Q9051956
# Olatz Otalora

Olatz Otalora (Algorta, 1990) bizkaitar artista da.

## Biografia

EHUn eta Bartzelonako Unibertsitatean Arte Ederrak ikasi ondoren, egonaldi artistikoak egin zituen Madrilen eta Bruselan. 2015ean Kalostra eskolan parte hartu zuen eta Eusko Jaurlaritzaren ekoizpen beka jaso zuen. Constant (Brusela) eta Fundación BilbaoArte (2016) egoitzak lortu ditu.
Casablancan (Maroko) Tabakalerak sustatutako Alam Al-Mithal proiektuan parte hartu du, eta 2016an eremuak-en Harriak programan Erromantiko erakusketaren sorkuntzarekin Alegría-Dulantzi Sala Micaela Portilla de Alegría-Dulantzi. 2013az geroztik artistaren laguntzaile eta galeriako laguntzaile gisa lan egiten du eta testuak argitaratu ditu arteari eta hezkuntza proiektuei eskainitako plataforma ezberdinetan.
Gaur egun, doktorego ikasketak egiten ari da EHU Art Research programan. Irakasle, artista laguntzaile eta produkzio laguntzaile gisa lan egin du. Bere lana, besteak beste, “Komunikazio-Inkomunikazio” (Tabakalera), Okela, “Bi/Dos/Two” (Eremuak) bezalako erakusketetan erakutsi da, baita Silviaren “Out and About” katalogoan bezalako argitalpenetan ere. Coppola (Bilbaoarte ), Distirak (Kinu 6), “Getxoarte Eskoletan”, etab.
Laura Vallés Vílchez-ek komisariotutako erakusketan ere parte hartu du, emakumezko eskultoreen belaunaldi berri bat aztertzen duena.JAI bezalako artistei zuzendutako ikasketa programetan egon da. Praktika artistikoen Institutua eta baita Ezbaikara Mintegia, eztabaidarako eta kritikarako gunea dena, arrazoimenaren ilusioari aurre egiteko bide bakarra dela ulertzen dena.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108721286
# Olatz Rivera

Olatz Rivera Olmedo (Bilbo, 1996ko urriaren 7a) bizkaitar futbolari ohia eta futbol epailea da.
Itugarperen harrobian hezia, 2014/2015 denboraldian Bizkerre taldean debutatu zuen. 2017an Espainiako Lehen Mailara igotzea lortu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ aupaathletic.com

## Kanpo estekak

* Olatz Rivera: Lehiaz lehia, hazten Berria, 2021.10.19
* Datuak: Q30607457
# Olatz Ruiz de Gordejuela

Olatz Ruiz de Gordejuela Agirre (Mendaro, 1997ko uztailaren 28a) gipuzkoar biolin-jotzailea da, nazioartean ikasketak egin eta hainbat sari jaso dituena.

## Biografia

Marta Agirre ama musika irakaslea du eta Iñigo eta Unai nebak ere nazioartean dabiltzan musikariak dira. Olatz Mendaron jaio eta Deban bizi izan zen harik eta 9 urte zituela familia Gasteizera aldatu zen arte. Jesus Guridi Kontserbatorioan egin zituen bolin ikasketak eta Euskadiko Musikari Gazteen lehiaketan sariak eskuratu zituen 2010, 2011, 2012 eta 2013an. Urte horietan beste sari batzuk ere irabazi zituen; “Violines por la paz” (Jaén, 2011), “César Uceda” (Leioa, 2013)... 2013an Euskadiko Musikari Gazteen lehiaketa irabazi zuen sokazko instrumentuen atalean eta horri esker Euskal Herriko Ikasleen Orkestraren 2014ko biran bakarlari aritu zen.
2014an eta 2015ean Gipuzkoako Foru Aldundiaren Nikanor Zabaleta bekak eskuratu zituen eta horien bidez ikasketak egin zituen Reina Sofía Musika Goi Eskolan, Madrilen. Nazioartean goi mailako hainbat ikastaro eta masterclass egin ditu Salzburgoko Mozarteum (Austria), Oettingen (Alemania), International Mendelssohn Summer School Festival (Hanburgo, Alemania)... Aldi berean Alemaniako Gewandhausorchester eta Amsterdamgo Concertgebouworkest orkestratako kidea izan da.

## Erreferentziak

* 1 2 3 (Gaztelaniaz) «Festival Turina Sevilla» festivalturina2017 (Noiz kontsultatua: 2023-01-04).
* ↑ (Gaztelaniaz) González, Carlos. (2013-12-29). «Un apellido sonoro y muy viajero» Deia (Noiz kontsultatua: 2023-01-04).
* ↑ (Ingelesez) Olatz Ruiz de Gordejuela, ganadora del Primer Premio del VIII Certamen | Premio César Uceda. 2013-03-25 (Noiz kontsultatua: 2023-01-04).
* ↑ Press, Europa. (2014-08-04). «Olatz Ruiz de Gordejuela biolinistak irabazi du Gipuzkoako Aldundiak ematen duen Nicanor Zabaleta beka» www.europapress.es (Noiz kontsultatua: 2023-01-04).
* ↑ (Gaztelaniaz) «La violinista Olatz Ruiz de Gordejuela gana por segundo año la beca Nicanor Zabaleta» El Diario Vasco 2015-07-11 (Noiz kontsultatua: 2023-01-04).
* ↑ (Alemanez) «Orchestermitglieder» Gewandhaus Leipzig (Noiz kontsultatua: 2023-01-04).
* ↑ «Alumni – Concertgebouworkest» www.concertgebouworkest.nl (Noiz kontsultatua: 2023-01-04).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q116007775
# Oriocourt

Oriocourt Frantziako udalerri bat da, Mosela departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 51 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Oriocourt udalerrian erroldatutako biztanleak 51 ziren. Familiak 20 ziren, horien artean 7 pertsona bakarrekoak ziren (7 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 7 bakarrik bizi ziren emakumeak), 3 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 10 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 19 etxebizitza zeuden, 16 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 3 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 18etxeak ziren. 16 etxebizitza nagusietatik 12 bere jabearen bizilekua ziren, 3 alokairuan okupaturik zeuden eta 2 doan lagata zeuden; 2 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 11 etxek bost zituzten. 13 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 8 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 6 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Oriocourt udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 4 | 80-84 | 4 |
| 0 | 75-79 | 8 |
| 0 | 70-74 | 4 |
| 4 | 65-69 | 0 |
| 0 | 60-64 | 4 |
| 0 | 55-59 | 0 |
| 0 | 50-54 | 4 |
| 8 | 45-49 | 4 |
| 0 | 40-44 | 4 |
| 0 | 35-39 | 0 |
| 0 | 30-34 | 0 |
| 0 | 25-29 | 0 |
| 0 | 20-24 | 4 |
| 4 | 15-19 | 4 |
| 0 | 10-14 | 0 |
| 0 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 31 ziren, horien artean 20 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 20 pertsona aktiboetatik 19 lanean zeuden (11 gizon eta 8 emakume) eta 2 langabezian zeuden (2 emakume eta 2 emakume). 11 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 6 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 eraikuntza enpresa zen, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra zurgina zen.
2000. urtean Oriocourt udalerrian 3 nekazaritza-ustiategi zeuden.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009
* ↑ Nombre d'équipements des services aux particuliers

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q21656
* Multimedia: Oriocourt / Q21656
# Orioko A-8 autobidearen zubia

Orioko A-8 autobidearen zubia Gipuzkoako Orio eta Aia udalerrietan dagoen zubi bat da. Oriako itsasadarra zeharkatzen du, Orioko eta Aiako lursailak elkarlotuz. Bertatik, Donostiatik Aia eta Zarautzera doan A-8 autobidea igarotzen da.
Orioko kirol-portua eta Orioko kanpinaren parean dago.

## Ikus gainera

* Orioko zubia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q25474056
# Orio Litta

Orio Litta Italiako udalerri bat da. Lodiko probintzian kokatuta dago, Lombardia eskualdean. 2.022 biztanle ditu, 9,78 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Orio Littak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Chignolo Po Monticelli Pavese Ospedaletto Lodigiano Senna Lodigiana Calendasco Livraga San Colombano al Lambro

## Kanpo estekak

* Datuak: Q42407
* Multimedia: Orio Litta / Q42407
# Orio Semitecolo Benzon jauregia

Orio Semitecolo Benzon jauregia (italieraz: Palazzo Orio Semitecolo Benzon) Veneziako Dorsoduro auzoan dagoen eraikin historikoa da, Italian. Veneziako Ubide Handiaren aurrez aurre kokatuta, Santotomaso etxea eta Salviati jauregi artean dago. XV. mendean eraiki zen.

## Historia

Jauregitxoa XV. mendean eraiki zen, Orio familia noblearen enkarguz. XX. mendeko lehen urteetan Salviati jauregi eraiki berriari atxiki zitzaion.

## Deskribapena

Eraikinaren fatxadak XV. mendeko veneziar eraikinen forma gotiko tipikoak erakusten ditu, solairu bakoitzean elementu bereiziak dituztela. Oinplano nobleak sei baoko polifora bat du, balaustrearekin, eta alboko balkoiak irtenak dira. Bigarren solairuan, balkoia duen bifora bat dago mutur batean, eta bi monofora independente ardatzaren alde banatan. Atarian, Banzoni familiaren armarri bat dago, XV. mendean Istriako harriz egina.

## Erreferentziak

* ↑ Egile batzuk (1985). Guida d'Italia: Venezia. Touring club italiano. 197.or. ISBN 88-365-0006-4.
* ↑ Cirbián, Txerra (2020). Venecia. Ecos Travel Books. ISBN 978-84-15563-65-5.
* ↑ Brusegan, Marcello (2007). I Palazzi di Venezia. Roma: Newton & Compton. 275.or. ISBN 978-88-541-0820-2.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q15714195
* Multimedia: Palazzo Orio Semitecolo Benzon (Venice) / Q15714195