OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Russula urens

Russula urens Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Min gehiegi du kontsumitu ahal izateko.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 9 cm bitarteko diametrokoa, hasieran ganbila, baina azkar zabaltzen da depresio batekin, zahartzean ertza ildaskatua. Kolore askotarikoa: oro har, hori-oliba antzekoa edo okre-berdexka izaten da, baina badaude arre-ardo kolorekoak, moreak, gorrixkak, kobre kolorekoak eta laranja koloreko espezieak ere.
Orriak: Zurbilak, horixka samarrak; gaztetan estu eta nahikoa zabal helduaroan, berdinak eta urkilatu gabeak.
Hanka: Zuria, apur bat zimurtsua, zilindrikoa, irmoa, laster muinduna eta bukaeran barnehutsa.
Haragia: Zuria, nahiko hauskorra, zapore akrea edo oso akrea, usain nabarmenik gabea. Nahiko azkar eta biziki erreakzionatzen du gayac-arekin.
Etimologia: Latinetik dator Russula izena, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria. Zapore akrea du

### Nahasketa arriskua

Kolore askotariko espezie da, eta, beraz, zapore garratzeko beste Russula batzuekin nahas daiteke.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean, hostogalkorren basoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 504 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 76 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1552077
# Russula roseipes

Russula roseipes Russulaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Agaricus alutaceus roseipes, Russula puellaris var. roseipes, Russula veternosa var. roseipes.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 7,9 cm bitarteko diametrokoa, ganbila, gero zabaldua, deprimitua, gutxitan erdian titiarekin, mamitsua, ez oso trinkoa, ertza inkurbatua, hasieran bat eginda, gero ildaskatua. Kapelaren azala ertzetik heren bateraino bereiz daitekeena, leuna eta likatsua eguraldi euritsuan, laster lehorra eta matea, luparekin ikusita belusatu-punteatua, gorria, gorri-arrosakara, arrosa-laranja kolorekoa ertzaren inguruan, sarritan horixkaz, hori-okre antzekoz, hori-arbeletxeko kolorez koloregabetua.
Orriak: Estu, gutxi-asko kamutsak ertzean, sabeldunak, adnatuak, zabalak (9 mm arte), horiak, ertza osoa, pixka bat argiagoa.
Hanka: 3,8 eta 7,4 cm bitarteko garaierakoa eta 1,5 eta 2,8 cm bitarteko diametrokoa, oinarrian puztua edo klabiformea, hasieran irmoa, laster muinduna, azkenean barnehutsa, zuria, askotan arrosaz tindatuta edo oin guztiz zuriarekin, zahartzean zikindu egiten da, arre kolorez, goialdean pruinaduna, zimurra.
Haragia: Lodia, ebakitzean zuria, zapore guztiz gozoa, fruta usaina. Erreakzio makrokimikoak: Resina de guayaco, erreakzio motela, azkenik positiboa, tonu leun edo ertainetan. Sulfato de hierro, erreakzio oso nabaria ez, tonu laranja oso zurbilean. Espora-jalkina, hori argia.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok. Roseipes epitetoa latinetik dator, arrosakara esan nahi duen, “roseus” hitzetik eta hanka esan nahi duen “pes” hitzetik. Hankaren koloreagatik

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Russula lutea delakoaren antza badu. Talde honetako Russulak bereiztea ez da erraza.

## Sasoia eta lekua

Udaberrian eta udazkenean. Koniferoen eta hostozabalen basoetan, batez ere pinuen azpian. 1000 metrotik gora.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 347 or. ISBN 84-282-041-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Russula roseipes: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1567204
* Multimedia: Russula roseipes / Q1567204
# Russula velenovskyi

Russula velenovskyi Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarria da.

## Deskribapena

Kapela: Txikia edo ertaina, 5 eta 12 cm bitarteko diametrokoa, ez oso haragitsua, gainazal deprimituaren erdian titi baxu batekin, horrek gorri sorten aniztasuna nabarmentzen du, adreilu kolore gehiago erdian, batzuetan kobre kolorekoa edo nahiko laranja kolorekoa erdialdean eta karmin kolore gehiagokoa ertzaren inguruan.
Orriak: Nahiko estuak, erdian okre-krema kolorekoak eta ertzak zurbilagoak, batzuetan arrosaz tindatuak kapelaren ertzerantz.
Hanka: Zilindrikoa, 7 cm luze eta cm 1 lodi, sarritan oinarrian edo alde batetik arrosaz zikinduta.
Haragia: Zuria, usain ahula edo usaingabea eta zapore leunekoa edo ia leunekoa.
Oharra: Cruentata aldaeran, kapela gorri-odol kolorekoa da eta orrien ertzak, berriz, arrosak.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok.

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Zapore leuneko edo ia leuneko hainbat espezie gorri daude.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Hostozabalen azpian, batez ere urkien eta Quercus zuhaitzen azpian, baita lurzoru azidoetako pinuen azpian ere, txilardietan.

### Banaketa eremua

Europa, Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Errusia, Kaukasia, Himalaiako eremua, Txina.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 68 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Russula velenovskyi: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q198711
* Multimedia: Russula velenovskyi / Q198711
# Sakherazko Wikipedia

Sakherazko Wikipedia Wikipediaren sakherazko edizioa da. 2009ko urriaren hasieran 4.962 artikulu zituen eta Wikipedien zerrendan 113.a zen.

## Kanpo estekak

* Sakherazko Wikipedia
* Datuak: Q225594
* Multimedia: Sakha Wikipedia / Q225594
# Sakhalin

Sakhalin (errusieraz: Сахалин, translit.: Sakhalin; japonieraz: 樺太, Karafuto; txinera tradizionalez: 庫頁; pinyinez: Kuye) Errusiako ekialdeko uhartea da. Okhotskeko itsasoan dago eta Hokkaidotik La Pérouseko itsasarteak banatzen du. Administratiboki Sakhalingo oblastean dago eta hiriburua Yuzhno-Sakhalinsk du.
Luzea da oso: iparraldetik hegoaldera 1000 km inguru ditu eta ekialdetik mendebaldera, 30 - 160 km; guztira, 76.400 km² ditu eta 580.000 biztanle inguru (2005).

## Historia

Sakhalinek biztanleak zituen Harri Arotik, hiru etnia nagusitan banatuta: ainuak hegoaldean, orokak erdialdean eta nivkhak iparraldean. Txinako Ming dinastiak uhartea (Txinan Kuyi edo 苦兀 eta Kuye edo 庫頁 izenaz ezaguna) hartu zuen, japoniarrek haien herriaren aurka erabil ez zezaten, baina okupazioak ez zuen luzaro iraun.
XVII. mendean, esploratzaile errusiarrak uhartera iritsi ziren, japoniarrekin batera. XIX. mendean zehar, biek eskualdearen jabetza partekatu zuen baina San Petersburgoko 1875 urteko Itunaren ondoren, Errusia bihurtu zen jabe bakarra.
1905eko Errusia-Japonia Gerraren ondoren, herrialde biek Sakahlin banatu zuten: 50. paralelotik hegoaldera japoniarrentzat eta bestea, errusiarrentzat. Bigarren Mundu Gerraren ondoren, SESBak uharte osoaren jabetza berreskuratu zuen. Gaur egun, Errusiaren jabetzak oraindik dirau, nahiz eta Japoniak 1990eko hamarkadan erostea proposatu.
1995ean lurrikara batek 3.000 biztanle hil zituen.

## Geografia

Mamiya edo Tartariako itsasarteak kontinentetik banantzen du eta, Hokkaidotik, Soya edo La Pérouse itsasarteak. Iparraldetik hegoaldera 948 km eta ekialdetik mendebaldera 25 - 170 km inguru izanda, Errusiako uharterik handiena da.
Oso menditsua da eta mendilerro nagusi bi ditu: Mendebaldeko Sakhalin mendiak (altuena 1.481 metroko Itxara da) eta Ekialdeko Sakhalin mendiak (nagusia Lopatin mendia da, 1.609 metrokoa). Erdialdean Tim-Poronaiskaia harana dago; hegoaldean, Susuanaiski eta Tonino-Anivski mendilerroak eta iparraldean, Ipar-Sakhalin ordokia.
Tim eta Poronai ibai nagusiak 400 km luze dira.

## Demografia

XX. mendearen hasieran, 32.000 errusiar (haietako 22.150 presoak ziren) bizi ziren, milaka bertokoekin batera. 2005eko erroldaren arabera, 580.000 biztanle zituen: % 83 errusiar, % 5,5 korear (30,000), ukrainar eta tatariar; haiekin batera, bertoko 2.000 nivkh, 750 orok, 200 evenk eta zenbait jakut bizi ziren.
Yuzhno-Sakhalinsk hiriburuak 175.000 biztanle inguru ditu. Korear gutxiengoa hantxe bizi da: Sakhalingo korearrak esaten zaie eta japoniarrek Bigarren Mundu Gerran ikatz meategietan eramandakoen ondorengoak dira. Beste hiri nagusiak Kholmsk eta Korsakov dira, 40.000na biztanlekoak.
Sakhalingo 400.000 japoniarrak (bertoko ainuak tartean) 1945ean uhartetik kanporatu zituen gobernu sobietarrak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7792
* Multimedia: Sakhalin / Q7792
# Sakhalin oblasta

Sakhalin oblasta (errusieraz: Сахали́нская о́бласть, translit.: Sakhalinskaia oblast) Errusiako subjektu federal bat da, oblast bat zehazki, Ekialde Urruneko Barruti Federalean kokatua. Ozeano Barean dauden Sakhalin eta Kuril uharteak hartzen ditu. 87.100 km²ko azalera du, eta 2010ean 497.973 biztanle zituen. Zentro administratiboa Juzhno-Sakhalinsk hiria da.

## Erreferentziak

* ↑ «Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1 2010eko Errusiako erroldaren emaitzak, 1. liburukia» Gks.ru

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7797
* Multimedia: Sakhalin Oblast / Q7797
# Sakher Habash

Yahya Sakher Habash (arabieraz: صخر حبش‎, 1939ko azaroaren 10a - 2009ko azaroaren 1a), Abu Nizar izenez ere ezaguna, Fatah-ren sortzaile buruzagietako bat izan zen.

## Biografia

Habash Bayt Dajanen jaio zen, Jaffa ondoan, 1939ko azaroaren 10ean. 1948ko arabiar eta israeldar gerran errefuxiatu egin zen, Ramallahen amaitu zuen lehenik, eta Nablus ondoko Balatako errefuxiatu-esparruan amaitu zen. 1952an Baaths-ekin bat egin zuen. Geologia eta ur baliabideak ikasi zituen Kairoko Ain Shams Unibertsitatean 1958an hasita, eta geroago Arizonako Unibertsitatean .

## Ibilbide politikoa

1960ko hamarkadaren hasieran abertzale palestinar bihurtu zen eta 1962an Fatahen sartu zen, errekrutatzearen arduraduna izanik. Libanoko Fatah eskualdeko komandante izendatu zuten 1972ko urrian. Arafatekin erbestera joan zen 1970eko hamarkadan. Habash Palestinaren enbaxadore izan zen Sobietar Batasunean 1984 eta 1985 artean. Fataheko Batzorde Zentraleko kide izan zen 1989ko abuztutik 2009ko abuztura. Idazle, poeta eta artista ere izan zen. Habash mugimenduko gai intelektualen diputatu nagusia izan zen.

## Heriotza

2009ko azaroaren 1ean iktus baten ondorioz hil zen Zisjordanian eta bere emaztea eta lau seme-alabak (hiru seme eta alaba bat) geratu ziren bizirik.

## Ohoreak

2013ko urriaren 5ean hil ostekoa eman zioten Habash Jerusalemgo Izarra, Palestinako agintariak emandako dominarik altuena.

## Erreferentziak

* ↑ Habash, Sakhr. Passia.
* ↑ «Fatah co-founder Habash dead at 70» Ma'an News Agency 1 November 2009.
* ↑ Habash, Sakhr. Passia."Habash, Sakhr". Passia. Archived from the original on 28 January 1999. Retrieved 7 July 2012.
* ↑ «Founding Fatah leader Sakher Habash dies in West Bank» Haaretz 1 November 2009.
* ↑ «Fatah co-founder Habash dead at 70» Ma'an News Agency 1 November 2009."Fatah co-founder Habash dead at 70". Ma'an News Agency. 1 November 2009. Archived from the original on 8 November 2009. Retrieved 7 July 2012.
* ↑ «Founding Fatah leader Sakher Habash dies in West Bank» Haaretz 1 November 2009."Founding Fatah leader Sakher Habash dies in West Bank". Haaretz. AP. 1 November 2009. Retrieved 7 July 2012.

## Kanpo estekak

* Sakher Habash-en webgunea
* Fatah-ren Intelektual bulegoaren webgunea
* Abbas presidenteak Sakher Habash-i Jerusalemgo Izarra eman dio
* Datuak: Q2236710
# Sakhera

Sakhera edo jakutera (саха тыла, saxa tila) jakutiarren hizkuntza da, turkiar hizkuntzen familiakoa. Hizkuntza eranskaria da eta dolganera senide hurbila du.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (2007-03-30). 38. araua - Munduko estatu-izenak. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q34299
* Multimedia: Sakha language / Q34299
# Sakhaita

Sakhaita borato motako minerala da.

## Ezaugarriak

Sakhaita borato mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Ca12Mg4(BO3)7(CO3)4(OH)2Cl}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Sakhaite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Saiakuntza (probabilitate teoria)

Probabilitate teorian, zorizko saiakuntza edo saiakuntza erabat aurresan ezinezko hainbat emaitza edo gertakizun ezberdin izan ditzakeen ekintza edo fenomenoa da, betiere lagin espazioa edo emaitza posibleen multzoa erabat ezaguna eta hasierako baldintzak berdinak izanik. Adibidez, txanpon baten jaurtiketa zorizko saiakuntza bat da, ezin baita aurresan zein emaitza (aurpegiko edo gurutzeko) suertatuko den.
Eztabaidatua da zorizko saiakuntza edo fenomenoak benetan existitzen diren. Adibidez, txanpon bat jaurtitzean, jaurtiketa definitzen duten parametro guzti guztiak (altuera, indarra, norabidea, ...) zehatz-mehatz ezagunak balira, txanponaren emaitza erabateko ziurtasunez aurresaterik egongo litzateke. Praktikan ordea, ezinezkoa da erabateko ezagutza izatea fenomeno bat eragiten duten faktore guzti guztiei buruz eta ezjakintasun hau da zientzia zoria sortzera bultzatu duena. Zoriaren existentzia ukatzen duen jarrera zientifikoari determinismo deritzo.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3062469
* Multimedia: Experiment (probability theory) / Q3062469
# Saiakuntza Nuklearrak Partzialki Debekatzeko Ituna

Saiakuntza Nuklearrak Partzialki Debekatzeko Ituna, 1963ko abuztuaren 5ean, Moskun, eta Kubako Krisialdiaren ondoren sinatu zen. Atmosferan eta itsaspean saiakuntza nuklearrak debekatzeko araudi bat da. Lurpeko saiakuntza nuklearrak ez ziren debekatu. Armagintza lasterketa eta atmosferara hondakin nuklearrak isurtzea murrizteko asmoz egin zen. 1963ko urriaren 10ean sartu zen indarrean.
AEBk, Sobietar Batasunak eta Erresuma Batuak berehala berretsi zuten. Frantziak eta Txinak ez zuten bat egin. Indiak ere sinatu zuen. 1970ean, Arma Nuklearrak Ez Ugaritzeko Itunarekin osatu zen.

## Estatu sinatzaileak
### Sinatu eta berretsi dutenak

Ehun eta hamahiru dira: Afganistan, Afrika Erdiko Errepublika, Alemania, Antigua eta Barbuda, Argentina, Armenia, Australia, Austria, Bahamak, Bangladesh, Belgika, Benin, Birmania, Boli Kosta, Bolivia, Bosnia eta Herzegovina, Botswana, Brasil, Bulgaria, Bhutan, Kolonbia, Costa Rica, Danimarka, Dominikar Errepublika, Ekuador, Egipto, El Salvador, Erresuma Batua, Errumania, Eslovakia, Eslovenia, Espainia, Ameriketako Estatu Batuak, Filipinak, Finlandia, Fiji, Gabon, Gambia, Ghana, Grezia, Guatemala, Hego Korea, Hegoafrika, Honduras, Hungaria, Islandia, India, Indonesia, Iran, Irak, Irlanda, Israel, Italia, Jamaika, Japonia, Jordania, Kanada, Kenya, Kongoko Errepublika Demokratikoa, Kroazia, Kuwait, Laos, Libano, Liberia, Luxenburgo, Madagaskar, Malawi, Malaysia, Malta, Maroko, Mauritania, Maurizio, Mexiko, Montenegro, Nepal, Nikaragua, Niger, Nigeria, Norvegia, Herbehereak, Panama, Papua Ginea Berria, Peru, Polonia, Ruanda, Samoa, San Marino, Senegal, Serbia, Seychelleak, Sierra Leona, Singapur, Sobietar Batasuna, Sri Lanka, Sudan, Surinam, Swazilandia, Suedia, Suitza, Siria, Thailandia, Taiwan, Togo, Tonga, Trinidad eta Tobago, Tunisia, Turkia, Txad, Txekia, Ukraina, Uganda, Venezuela, Zambia, Zeelanda Berria, Zipre.

### Sinatu dutenak, berretsi gabe

Hamazazpi dira: Aljeria, Burkina Faso, Burundi, Kamerun, Etiopia, Haiti, Libia, Mali, Pakistan, Paraguai, Portugal, Somalia, Tanzania, Txile, Uruguai, Vietnam, Yemen

## Kanpo estekak

* Datuak: Q278960
* Multimedia: Partial Nuclear Test Ban Treaty / Q278960
# Saiakera

Saiakera didaktikaren barnean dagoen literatura genero bat da. Gai bati buruz (artea, filosofia, kirolak, literatura, etab.) idazleak pentsatu edo iritzi duena adierazten du. Egileak ideia eta gogoetak adierazi nahi dizkio irakurleari, teknika diskurtsiboa eta hitz lauak erabiliaz.
Saiakeren ezaugarri nagusiak honako hauek dira:
* Gai askea: edozein gairi buruz idatz daiteke.
* Helburu didaktikoa: ezagutzak aztertu, sakondu eta gizartean zabaltzen saiatzen da.
* Subjektibotasuna: idazleak bere iritzia azaltzen du.
* Argudiaketa, ondorioztatzea eta azalpena erabiltzen dira batez ere.

## Euskal saiakera

Jean Etxepareren Buruxkak 1910 jotzen da lehen euskarazko saiakeratzat. Gai ugari lantzen ditu. Saiakeraren ezaugarriak hobekien betetzen dituen lehen liburua Unamuno ta Abendats. Bilbotar filosofuaren eta euskal animaren jokeri antzemate batzuk 1958 da.
Saiakerak idatzi dituzten zenbait egile:
* Joxe Azurmendi, saiakera nabarmenak: Espainolak eta euskaldunak (1992), Demokratak eta biolentoak (1997), Oraingo gazte eroak (1998), Euskal Herria krisian (1999), Espainiaren arimaz (2006), Volksgeist. Herri gogoa (2008), Humboldt. Hizkuntza eta pentsamendua (2007), Azken egunak Gandiagarekin (2009), Barkamena, kondena, tortura (2012), Historia, arraza, nazioa (2014).
* Koldo Mitxelena Bertso berriak, berriketan zinea eta adabakiak1989.
* Joseba Sarrionandia. Moroak gara behelaino artean? 2010
* Txillardegi.
* Anjel Lertxundi.
* Jon Alonso.
* Kepa Altonaga.
* Juan Mari Torrealdai.
* Pruden Gartzia.
* Joserra Garzia Garmendia.
* Juan Garzia Garmendia.
* Jon Kortazar.
* Iban Zaldua.

## Erreeferentziak

* ↑ «Saiakera. Euskal Literaturaren Ataria» www.basqueliterature.com (Noiz kontsultatua: 2021-11-24).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q35760
* Multimedia: Essays / Q35760
# Saia Goait

Saia Goait, 2017 urtean Mutrikun sortutako rock musika taldea da.

## Diskografia

* Saia Goait (2019, Rock CD Records) - 6 abesti

## Erreferentziak

* ↑ «Saia Goait» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2019-10-26).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q97207229
# San Benedetto Val di Sambro

San Benedetto Val di Sambro Italiako udalerri bat da. Boloniako probintzian kokatuta dago, Emilia-Romagna eskualdean. 4.189 biztanle ditu, 66,47 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

San Benedetto Val di Sambrok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Firenzuola Grizzana Morandi Monghidoro Monzuno Castiglione dei Pepoli

## Kanpo estekak

* Datuak: Q94987
* Multimedia: San Benedetto Val di Sambro / Q94987
# San Benito (Texas)

San Benito Texasko hiri bat da. Cameron konderrian kokatua dago. 2010ean 24.250 biztanle zituen, 40,90 kilometro koadrotan banatuta.

## Ikus, gainera

* Cameron konderria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q981827
* Multimedia: San Benito, Texas / Q981827
# San Benedetto dei Marsi

San Benedetto dei Marsi Italiako udalerri bat da. L'Aquilako probintzian kokatuta dago, Abruzzo eskualdean. 3.703 biztanle ditu, 16,76 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

San Benedetto dei Marsik honako udalerri hauekin egiten du muga:
Aielli Celano Cerchio Pescina Trasacco Collarmele

## Kanpo estekak

* Datuak: Q50139
* Multimedia: San Benedetto dei Marsi / Q50139
# San Benedetto del Tronto

San Benedetto del Tronto Italiako udalerri bat da. Ascoli Picenoko probintzian kokatuta dago, Markak eskualdean. 46.957 biztanle ditu, 25,31 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

San Benedetto del Trontok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Acquaviva Picena Grottammare Martinsicuro Monteprandone

## Kanpo estekak

* Datuak: Q13140
* Multimedia: San Benedetto del Tronto / Q13140
# San Benediktoren erregela

San Benediktoren erregela (latinez: Regula Benedicti) monasterio-erregela da, Benedikto Nursiakoak 530-556 aldean idatzitakoa, komunitatean bizi diren lekaide eta lekaimeen bizimodua arautzen duena. Hiru hitzetan laburbiltzen ahal da erregelaren espiritua: pax (bakea) eta ora et labora (otoitza eta lana).
Beneditarrek erregela hamabost mendez erabili dute eta askoren ustez San Benedikto mendebaldeko monakotzaren sortzailetzat hartzen dute. Hala ere, ezin dugu esan Benediktoren asmoa erlijio-ordena eratzea zela. Bere erregela norbanakoen eta komunitateentzako gida bat besterik ez zen.

## Erreferentziak

* ↑ Regla de sant Benet. Gran enciclopèdia catalana, enciclopedia.cat (Noiz kontsultatua: 2019-1-30).
* ↑ Kardong, T.. (2001). «Saint Benedict and the Twelfth-Century Reformation» Cistercian Studies Quarterly 36 (3): 279..

## Kanpo estekak

* (Latinez) (Frantsesez) (Gaztelaniaz) (Ingelesez) Rule of St. Benedict, ocso.org
* Datuak: Q852724
* Multimedia: Rule of Saint Benedict / Q852724
# San Benedetto in Perillis

San Benedetto in Perillis Italiako udalerri bat da. L'Aquilako probintzian kokatuta dago, Abruzzo eskualdean. 95 biztanle ditu, 19,1 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

San Benedetto in Perillisk honako udalerri hauekin egiten du muga:
Acciano Molina Aterno Navelli Popoli Vittorito Collepietro

## Kanpo estekak

* Datuak: Q50140
* Multimedia: San Benedetto in Perillis / Q50140
# San Benedicto uhartea

San Benedicto uhartea, Mexikoko Revillagigedo uhartediako uharte bat da, Ozeano Barean.
* Datuak: Q1075808
* Multimedia: San Benedicto island / Q1075808
# San Benigno Canavese

San Benigno Canavese Italiako udalerri bat da. Turingo Hiri Metropolitanoan kokatuta dago, Piemonte eskualdean. 6.062 biztanle ditu, 22,23 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

San Benigno Canavesek honako udalerri hauekin egiten du muga:
Chivasso Lombardore Volpiano Bosconero Foglizzo Montanaro

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10256
* Multimedia: San Benigno Canavese / Q10256