OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ferratoki

Ferratoki edo ferratze estira zaldiak, astoak edo baita behiak ere, animali hauek ferratzen edo sendatzen diren bitartean eusteko balio duen egitura bat da.

## Euskal Herrian

Euskal Herrian, Europako beste toki askotan bezala, ohikoa zen herrietan ferratze estira egotea, eskuarki harriz eta egurrez egindako egitura bat, non animaliak lotzen ziren ferratzailearen lana errazteko. 1970eko hamarkadara arte landa paisaiako elementu ohikoak ziren.
Bat gordetzen da egoera onean Ibarruri-Elexalden (Muxika, Bizkaia), eta nahiko modernoa da izatez 1960eko hamarkada amaierakoa baita: gertu Zugastietan lan egiten zuen ferratzailea Bilbora joan zen lanera, eta Mendatako ferratzailearen lana errazteko, Ibarrurin ferratokia eraikitzea erabaki zuten. Erabilpenik gabe geratu zen ondoren, baina 2003an berritu zuten.

## Munduan

Espainiako herri landatar askotan ikus daitezke halakoak, harrizko lau zutoin bertikalez osatuak. Avilako probintzian eta Salamancako probintzian halako ugari daude oso kontserbazio egoera onean, baina jada erabiltzen ez direnak.

## Erreferentziak

* ↑ «OEH - Bilaketa - OEH» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2021-12-08).
* ↑ jmintsausti. «39. Marexalak» dantzan.eus (Noiz kontsultatua: 2021-12-08).
* ↑ Informazio panela. (2021-10-26). Ibarruriko Ferratokia. (Noiz kontsultatua: 2021-12-08).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3051195
* Multimedia: Cattle crushes / Q3051195
# Ferraz de Vasconcelos

Ferraz de Vasconcelos Brasilgo udalerri bat da, São Pauloko estatuan kokatua. 184.700 biztanle ditu 29,564 km²ko eremuan.

## Ikus, gainera

* São Pauloko estatua

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1646968
* Multimedia: Ferraz de Vasconcelos / Q1646968
# Ferraz kalea

Ferraz kalea, ofizialki Valentín Ferraz kalea (gaztelaniaz Calle de Ferraz, ofizialki calle de Valentín Ferraz) Espainiako Madril hiriburuan dagoen kale bat da.

## Kokalekua

Moncloa-Aravaca barrutian dago, Argüelles eta Casa de Campo auzoetan. Espainia plazan hasi (bere garaian San Martzial plaza deitua) eta Moret kalean amaitzen da. Rosales Margolariaren pasealekuarekiko paraleloki doa.

## Izena

Gaur egungo izena kalea 1865an ipinitakoa da, 1855an Madrilgo alkatea izan zen Valentín Ferraz aragoiar militarraren omenez.

## Ondarea

* Espainiako Alderdi Sozialistaren egoitza federala
* Gallardo etxea
* Espainiako Alderdi Sozialistaren egoitza federala.
* Gallardo etxea.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5740837
* Multimedia: Calle de Ferraz, Madrid / Q5740837
# Ferrarisita

Ferrarisita fosfato motako minerala da.

## Ezaugarriak

Ferrarisita fosfato mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Ca5(AsO4)2(HAsO4)2 * 9H2O}}$. Sistema triklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Ferrarisite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3743140
# Francesco Maria Carafa

Francesco Maria Carafa Castriota Gonzaga, Nocerako dukea, (?, ? – Pinto, 1642ko uztailaren 12a) italiar noble eta militarra izan zen.
Espainiar armadan karrera egin zuen. Bredan eta Nördlingenen aritu ondoren, 1640an Nafarroako erregeordea izan zen.
* Datuak: Q921982
* Multimedia: Francesco Maria Carafa / Q921982
# Francesco Lasca

Francesco Lasca (Osimo, 1988ko martxoaren 29a), Italiako txirrindulari ohia da. Caja Rural taldearekin pasa zen profesionaletara eta bere lehen urtean bi garaipen eskuratu zituen.

## Palmaresa

2006
* Basilicata Giroko etapa bat
2012
* Circuit de Lorraineko etapa bat
* Portugalgo Itzuliko etapa bat
2013
* Errioxako Itzulia
* 3. Gaztela eta Leongo Itzulian
* 3. Almeriako Klasikan
2014
* 2. Errioxako Itzulian

## Kanpo estekak

Francesco Lasca - ProCyclingStats
* Datuak: Q2080556
# Francesco Maria Del Monte

Francesco Maria Del Monte (Venezia, 1549ko uztailaren 5a - Erroma, 1627ko abuztuaren 27a) italiar kardinal eta diplomatikoa izan zen, Caravaggioren mezenas izateagatik ezaguna dena. Sixto V.ak 1588an kardinal izendatua, 1616tik eta bere heriotzaren egunera arte, Kolegio Kardenalizioren prefektua izan zen. Zortzi konklabetan hartu zuen parte eta 1621ean aita santua izatekotan izan zen.
* Datuak: Q140106
* Multimedia: Francesco Maria del Monte / Q140106
# Francesco I.a Sforza

Francesco I.a Sforza (italieraz franˌtʃesko ˌpriːmo ˈsfɔrtsa ahoskatua; San Miniato, 1401eko uztailaren 23a - Milan, 1466ko martxoaren 8a) italiar condottieroa izan zen.
Muzio Sforzaren semea eta Italiako kondotiererik ospetsuenetakoa izan zen. 1441. urtean Milango dukearen alabarekin ezkondu zen eta dukea hil zenean Milango duke bihurtu zen Francesco. Cosme Medici eta Frantziako Luis XI.aren laguna zen, eta Lonbardia osoa jarri zuen bere mendean.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2017-12-9 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q310536
* Multimedia: Francesco Sforza / Q310536
# Francesco II.a Sforza

Francesco II.a Sforza (Milan, 1495eko otsailaren 4a - ib., 1535eko urriaren 24a) italiar aristokrata izan zen.
Ludovicoren semea eta Massimilianoren anaia, 1521. urtean dukerria berreskuratu zuen Karlos V.aren laguntzarekin.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2017-12-9 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q378868
* Multimedia: Francesco II Sforza / Q378868
# Francesco Hayez

Francesco Hayez (Venezia, 1791ko otsailaren 10a - Milan, 1882ko otsailaren 11) italiar margolaria izan zen. XIX. mendeko Milango erromantizismoaren artista nagusietakotzat jotzen da. Margolan historikoengatik, alegoria politikoengatik eta erretratuengatik nabarmendu zen.
Haurtzaroan marraztu nahi izan zuen, eta Veneziako arte-zaharberritzaile batekin ikasi zuen. Gero Francesco Maggiotto eta Teodoro Matteini margolarien ikaslea izan zen. Erromatik igaro ondoren, 1814an Joachim Muratek Ulisesi buruzko obra bat enkargatu zion. 1850ean Brerako Akademiako zuzendari izendatu zuten.
Oso margolari emankorra izan zen. Eszena historikoak, biblikoak eta literatura klasikokoak margotu zituen, askotan estilo neoklasikoan. Nobleziako kideen erretratuak ere margotu zituen, baina baita lankide artistenak eta musikarienak ere. Bere lanik ezagunena "Musua" margolana da.

## Iruditegia

* Autorretratua tigre eta leonekin, c. 1830
* Musua (1859)
* Autoerretratua
* Odaliska etzana (1839)
* Gian Giacomo Poldi Pezzoliren erretratua
* Aristoteles (1811) Galleria dell'Accademia, Venice
* Jerusalemgo tenplua suntsitzea (1867)
* Gurutzatu egarriak Jerusalemen aurrean (1836–1850)
* Zazpigarren gurutzada Jerusalemen aurrean (1838-1850)
* Pargako errefuxiatuak (1831)
* Foscari biak
* Siziliako bezperak, 1. eszena (1821–22)
* Siziliako bezperak, 3. eszena (1821–22)
* Vittor Pisani askatzea. (1840)
* Marin Falier dogoaren azken uneak (1867)
* Esau eta Jakoben topaketa
* Romeo eta Julietaren azken musua (1823)
* Beste faborito bat harenean
* Carlotta Chabert ballerina Venus bezala (1830)
* Ruth (1835)
* Maria Magdalena (1825)
* Odaliska (1867)
* Susana bainuan (1859)
* Bainulari biluzia
* Odaliska liburuarekin (1866)
* Malenkolia pensatzen (1842)
* Meditazioa (1851)
* Ciociara
* Sanson eta leoia (1842)
* Don Giulio Vigoni umetan (1830)
* Antonietta Negroni Prati Morosini kondesa (1852)
* Antonietta Negroni Prati Morosini (1872)
* Matilde Juva-Branca (1851)
* Sant' Antimoko printzesa (1840-1844)
* Teresa Borri, Alessandro Manzoniren bigarrena emaztea. (1847-1848)
* Antonietta Tarsis Basilico (1851)
* Felicina Caglio Perego di Cremnago (1842)
* Antonietta Vitali Sola(1823)
* Carolina Zucchi (1825)
* Antonio Rosmini (1835)
* Camillo Benso (Cavourreko kondea), (1864)
* Fernando I.a Austriakoa (1840)
* Massimo d'Azeglio (1860)
* Alessandro Manzoni (1841)
* Ninni kondea (1823)
* Gioachino Rossini (1870)
* Pompeo Marchesi eskultorea. (1830)
* Giuseppe Roberti. (1819)
* Giovanni David
* Efraim levita (1842–1844)
* Atleta garailea (1813)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q223725
* Multimedia: Francesco Hayez / Q223725
# Francesco Maria Piave

Francesco Maria Piave (Murano, 1810eko maiatzaren 18a - Milan, 1876ko martxoaren 5a) italiar libreto egilea izan zen.
Hogei urteko karrera izan zuen, eta garai hartako musikagile garrantzitsuenekin lan egin zuen: Giovanni Pacini, Saverio Mercadante, Federico Ricci eta Michael Balfe. Ezagunagoa da Giuseppe Verdirentzat idatzi zituen hamar libretoengatik, La Traviata eta Rigoletto operenak barne.
Gainera, kazetari, itzultzaile, poeta eta eszenatoki zuzendari La Fenicen izan zen. Verdik kargu hori bera lortu zion Milango La Scalan. Italiar aberri sutsua ere izan zen.

## Piaveren libretoak

| Urtea | Izenburua | Musikagilea |
| 1842 | Il duca d'Alba | Giovanni Pacini (Giovanni Peruzzinik ere erabilitako libretoa) |
| 1844 | Ernani | Giuseppe Verdi |
| 1844 | I due Foscari | Giuseppe Verdi |
| 1845 | Lorenzino de' Medici | Giovanni Pacini |
| 1846 | Attila | Giuseppe Verdi |
| 1846 | Estella di Murcia | Federico Ricci |
| 1847 | Griselda | Federico Ricci |
| 1847 | Macbeth (lehen bertsioa) | Giuseppe Verdi |
| 1847 | Tutti amanti | Carlo Romani |
| 1848 | Allan Cameron | Giovanni Pacini |
| 1848 | Giovanna di Fiandra | Carlo Boniforti |
| 1848 | Il corsaro | Giuseppe Verdi |
| 1848 | La Schiava Saracena | Saverio Mercadante |
| 1850 | Crispino e la comare | Luigi Ricci eta Federico Ricci |
| 1850 | Elisabetta di Valois | Antonio Buzzolla |
| 1850 | Stiffelio | Giuseppe Verdi |
| 1851 | La Sposa di Murçia | Andrea Casalini |
| 1851 | Rigoletto | Giuseppe Verdi |
| 1853 | Baschina | Federico Guglielmo De Liguoro |
| 1853 | La donna delle isole | Giovanni Pacini |
| 1853 | La prigioniera | Carlo Ercole Bosoni |
| 1853 | La traviata | Giuseppe Verdi |
| 1854 | Margherita di Borgogna | Francesco Petrocini |
| 1854 | Pittore e Duca | Michael William Balfe |
| 1856 | I Fidanzati | Achille Peri |
| 1857 | Simon Boccanegra (lehen bertsioa) | Giuseppe Verdi |
| 1857 | Aroldo (Stiffelioren berrikuspena) | Giuseppe Verdi |
| 1857 | Vittore Pisani | Achille Peri |
| 1859 | Margherita la mendicante | Gaetano Braga |
| 1860 | La Biscaglina | Samuele Levi |
| 1861 | Guglielmo Shakspeare | Tomaso Benvenuti |
| 1862 | La forza del destino (lehen bertsioa) | Giuseppe Verdi |
| 1862 | Mormile | Gaetano Braga |
| 1862 | Rienzi | Achille Peri |
| 1865 | La Duchessa di Guisa | Paolo Serrao |
| 1865 | Macbeth (bigarrena bertsioa) | Giuseppe Verdi |
| 1865 | Rebecca | Bartolomeo Pisani |
| 1867 | Berta di Varnol | Giovanni Pacini |
| 1867 | Don Diego de Mendoza | Giovanni Pacini |
| 1868 | La tombola | Antonio Cagnoni |
| 1872 | Olema | Carlo Pedrotti |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q334205
* Multimedia: Francesco Maria Piave / Q334205
# Eyroles

Eyroles (frantsesez eta ofizialki: Eyroles) Frantziako udalerri bat da,Drôme departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 30 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Eyroles udalerrian erroldatutako biztanleak 22 ziren. Familiak 8 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak) eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 14 etxebizitza zeuden, 10 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 4 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 13 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 10 etxebizitza nagusietatik 8 bere jabearen bizilekua ziren, 1 alokairuan okupaturik zegoen eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 2 etxek hiru zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 4 etxek bost zituzten. 5 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 5 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 4 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Eyroles udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 0 |
| 0 | 70-74 | 0 |
| 0 | 65-69 | 0 |
| 0 | 60-64 | 0 |
| 0 | 55-59 | 0 |
| 0 | 50-54 | 0 |
| 4 | 45-49 | 0 |
| 0 | 40-44 | 0 |
| 0 | 35-39 | 0 |
| 0 | 30-34 | 0 |
| 0 | 25-29 | 0 |
| 0 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 0 |
| 0 | 10-14 | 0 |
| 0 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 17 ziren, horien artean 12 aktiboak ziren eta 5 inaktiboak ziren. 12 pertsona aktiboetatik 11 lanean zeuden (6 gizon eta 5 emakume) eta 1 langabezian (1 gizon). 5 pertsona inaktiboetatik 3 erretiraturik zeuden, 1 ikasten zegoen eta 1 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an herrian zegoen saltoki bakarra eraikuntza enpresa batena zen.
2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Eyroles udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009
* ↑ Nombre d'équipements des services aux particuliers

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q860111
* Multimedia: Eyroles / Q860111
# Eyselita

Eyselita oxido motako minerala da.

## Ezaugarriak

Eyselita oxido mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Fe^{3+}Ge4+3O7(OH)}}$. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Eyselite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Eyre fiordoa

Eyre fiordoa, Txileko fiordo bat da. Magallanes y la Antártica Chilena eskualdean dago.
# Eysins

Eysins Suitzako udalerria da. Vaud kantonamenduan dago, Vaud kantonamendua barrutian. 2014an 1,608 biztanle zituen 2,38 kilometro koadrotan banatuta.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:

## Kanpo estekak

* Datuak: Q69287
* Multimedia: Eysins / Q69287
Nyon
# Eyre penintsula

Eyre penintsula (ingelesez: Eyre Peninsula) Hego Australiako hiruki formako penintsula da. Ekialdean Spencer golkoarekin du muga, mendebaldean Australiako Badia Handiarekin eta iparraldean Gawler mendiekin. Edward John Eyre esploratzailearen izena darama, 1839 eta 1841 artean eskualdea partzialki esploratu zuena.
Hiri nagusiak Port Lincoln, Whyalla eta Port Augusta- ipar-ekialdean- eta Ceduna- ipar-mendebaldean- dira. Barnealdetik Eyreko autobidearen bidez lotuta daude, eta mendebaldeko eta ekialdeko kostaldeetatik Flinders eta Lincoln Highway autobien bidez, hurrenez hurren.
Inguruko baliabide nagusiak nekazaritza eta abeltzaintza dira: zerealak, ardi eta behi aziendak eta hezeagoa den hegoaldean, berriz, beste jarduerak, hala nola esnearen eta ardoaren industria. Kostaldeko herri asko arrantza komertzialean aritzen dira, bereziki Port Lincolnek tunidoak harrapatzeko arrantza flota handia du. Eyre penintsulan 55.390 biztanle bizi dira.
Nefrita meatzaritza komertziala dago Cowelletik gertu. Burdin meatzaritza ere badago muinoetan, Iron Knobetik gertu, Whyallatik barrurantz joanez, non galdaketarako garraiatzen den.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1385889
* Multimedia: Eyre Peninsula / Q1385889
# Eysson

Eysson Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an 105 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Eysson udalerrian erroldatutako biztanleak 85 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 12 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 43 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 3 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 43etxeak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren eta 4 doan lagata zeuden; 3 etxek hitu gela zituzten, 13 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 32 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 17 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 15 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Eysson udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 4 |
| 4 | 70-74 | 4 |
| 0 | 65-69 | 0 |
| 4 | 60-64 | 4 |
| 0 | 55-59 | 0 |
| 4 | 50-54 | 0 |
| 8 | 45-49 | 0 |
| 0 | 40-44 | 8 |
| 4 | 35-39 | 4 |
| 4 | 30-34 | 0 |
| 4 | 25-29 | 0 |
| 4 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 4 |
| 4 | 10-14 | 8 |
| 0 | 5-9 | 4 |
| 0 | 0tik 4ra | 4 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 47 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 11 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 36 lanean zeuden (21 gizon eta 15 emakume) eta 1 langabezian (1 emakume eta 1 emakume). 11 pertsona inaktiboetatik 7 erretiraturik zeuden, 2 ikasten zeuden eta 2 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an herrian zegoen saltoki bakarra zerbitzu enpresa batena zen.
2000. urtean Eysson udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q837359
* Multimedia: Eysson / Q837359
# Eyrecourt

Eyrecourt, historikoki Donanaghta (irlanderaz Dún an Uchta) Irlandako mendebaldeko Galway konderriko hego-ekialdean dagoen udalerria da. R356 eskualde errepidean dago, Shannon ibaia zeharkatzen duen Banagher udalerriko zubitik 12 kilometro mendebaldera.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2588715
* Multimedia: Eyrecourt / Q2588715
# Eysines−Centre (Bordeleko tranbia)

Eysines−Centre Bordeleko tranbiaren geltoki bat da, Aisinas udalerrian dago.

## Kokapena

D linea (Bordeleko tranbia) :
* Datuak: Q98573696
# Errusia-Turkia Gerra (1877–1878)

Errusia-Turkia Gerra (1877–1878) (turkieraz: 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı; errusieraz: Русско-турецкая война (1877—1878 гг.)) gatazka armatua izan zen, Otomandar Inperioaren eta Errusiar Inperioak zuzenduriko herrialde ortodoxo batzuen koalizioaren artekoa. Borrokak Balkanetan eta Kaukason gertatu ziren, eta XIX. mendean jaiotako nazionalismoa eta Krimeako Gerraren osteko errusiar inperialismoa izan ziren eragile nagusiak.
Gerraren ondorioz, Errusiak zenbait probintzia lortu zituen Kaukason: Kars eta Batumi. Errumaniako, Serbiako eta Montenegroko printzerriek, ordurako de facto burujabetza zutenak, independentzia aldarrikatu ahal izan zuten. Otomandarren okupaziopean bost mende pasa ondoren (1396–1878), Bulgariak bere estatua berreskuratu zuen: Bulgariako Printzerria, Danubio eta Balkanen artean hedatua, Sofian hiriburu berria ezarriz. Berlingo Itunean Austria-Hungariak Bosnia-Herzegovina eta Erresuma Batuak Zipre har zitzatela erabaki zuten.

## Galeria

* Islamiar errefuxiatuak Hagia Sofian
* Turkiar errefuxiatuak Xumenen
* San Stefanoko hitzarmenaren sinadura
* Berlingo ituna
* Osman Pasha Plevnan amore ematen
* Shipka monumentua
* Kaukasoko gerraren mapa
* Bajazeteko gudua

## Erreferentziak

* ↑ EIMA: Eskola-liburuetako onomastikaren, gertaera historikoen eta artelanen izenak. Zerrendak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q174205
* Multimedia: Russo-Turkish War (1877–1878) / Q174205
# Errusia-NATO harremanak

Errusia-NATO harremanak NATO erakundearen eta Errusiaren arteko harremanak dira.

## 1997: Hitzarmena

NATOko eta Errusiako agintariek aro berri baten hasiera irudikatu zuten 1997ko maiatzaren 27an, Parisen. Boris Jeltsin Errusiako presidenteak, Bill Clinton AEBetakoak eta NATOkoak ziren beste hamabortz herrialdeetako buruzagiek sinatu zuten Harremanetarako, Elkarlanerako eta Segurtasunerako Sortze Agiria. SESB Sobietar Errepublika Sozialisten Batasuna desegin zenetik sei urte igaro ziren ordurako, eta Gerra Hotza bukatutzat eman zuten Mendebaldeak eta Errusiak.

## 1999-2014: NATO ekialderantz

Agiri horrek, ordea, ez zuen bi aldeetako agintariek iragarritako kontsentsuzko mundua sortu. Interpretazioarekin ere ez ziren bat etorri. Jeltsinek adierazi zuenez, agiriaren arabera Errusiaren inguruko herrialdeek estatus neutrala mantendu beharko zuketela. 1999-2004 artean, ordea, Varsoviako Ituneko kide izan ziren estatu sozialista ohiek eta SESBeko kide izan ziren Baltikoko hiru errepublikek bat egin zuten NATOrekin. Aliantzako ordezkariek arrazoitu zuten herrialde horiek nahi zuten aukera egiteko burujabe zirela.

## 2014: Ukrainako gatazka

Kosovoko Gerraren (1999), misilen aurkako ezkutuaren eta Georgiako Gerraren (2008) ondorioz tentsio aldiak sortu ziren bi aldeen artean, baina Ukrainako Donbasseko gerra (2014)k hartu zuen itxurarik larriena. NATOren arabera, Errusiak ez du Ukrainaren burujabetza errespetatzen, zuzenean esku hartzen ari zen gerran eta lurraldeak bereganatzeko asmoa zuen. Errusiaren arabera, NATOko zenbait herrialdek estatu kolpe bat babestu zuten Ukrainan, Mendebaldearen eraginpean gera dadin Moskuri bizkar emanda.
Gatazkaren erdian, NATO osatzen zuten herrialdeetako buruzagiek Galesko Newport hiriko bilkuran onartuko zuten Europaren ekialdean presentzia militarra areagotzeko plana. Ekintza Azkarrerako Plana deitutakoa eratuko zuen NATOk; hau zen, 48 orduan baino gutxiagoan hedatu ahalko zen 18.000 soldaduko indar bat. Erabaki hori hartu zuten Poloniak eta Baltikoko hiru errepublikek aliantzako beste kideei eskatutako laguntza militarraren ondoren.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 Mikel Rodriguez, «Sortu ez zen aroa lurperatzen», Berria, 2014-09-04

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1959840
* Multimedia: Relations of NATO and Russia / Q1959840