OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jasokuntzeko eliza (Irure)

Jasokuntzeko eliza Esteribarko Irure lekuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.

## Eraikina

Harriz egindako eraikuntza da, Erdi Arokoa izan daitekeena (XIII. mendea), eta duela gutxira arte berreraikitze-lanek asko aldatu dute. Habearte hutsekoa da, burualdea burualde zuzenekoa du, eta dorre karratu bat du oinei atxikita – Beharbada, kontserbatutakoen artean zaharrena –. Erabilitako materialek eta kanpoko kontrahormek eraikuntza-etapa desberdinak iradokitzen dituzte. Barrura sartzeko, erdi-puntuko arkua duen harrizko ate bat dago, dobela sakonak dituzten hiru arkiboltaz markoztatuta. Dobela horiek gai askotako erliebeekin (geometrikoa eta figuratiboa) apaindutako inpostetan bermatuta daude, eta eskematikoki interpretatuta daude. Sakristia bat dago burualdeari atxikita, ebanjelioaren aldetik. Esparru osorako estalkia laua da, baina oraindik ere harrizko arku zorrotz bat dago mentsulen gainean, korua dagoen habeartearen azken atalaren konponketa gisa. Bere altzari urrietatik, azpimarratzekoak dira Ama Birjina eta Haurra eserita dauden irudi zaharberritua, erretaula nagusi txikia, XVI. mendeko bigarren erdiko eredu errenazentistak jarraitzen dituena, eta harrizko bataiarria, zeinaren ebakidura zirkularreko kopa estilizazio nabarmeneko motibo begetal eta geometrikoekin apaintzen baita.

## Erreferentziak

* «Esteribar | Irure» esteribar.org (Noiz kontsultatua: 2021-09-11).

## Ikus, gainera

* Irure

## Kanpo estekak

* Datuak: Q65970870
# Jasokundeko Andre Mariaren eliza (Zuhatzu)

Jasokundeko Andre Mariaren eliza Itzagaondoko Zuhatzu lekuan XIII. mendeko kristiau eliza bat da, erromaniko estiloan.

## Eraikina

Jasokundeko parrokiak bere jatorrizko eraikin erromanikoaren lekukoak gordetzen ditu, hala nola portada eta leihoak, bat kapitelak eta erdi-puntuko arkiboltak dituzten hiru zutabetxoz osatua, eta bestea XIII. mende hasierako ojiba-erromaniko trantsizioko estiloko arku trebolatuaz. Teilatu-hegalari eusten dioten irudiekin eta animaliekin ornatuta dauden hagaburutxoak nabarmentzen dira.

## Erreferentziak

* Nafarroako Entziklopedia Handia | ZUHATZU. (Noiz kontsultatua: 2021-12-16).

## Ikus, gainera

* Zuhatzu
* Itzagaondoa

## Kanpo estekak

* Datuak: Q110521048
# Kanadako herritartasun

Kanadako nazionalitatearen legeak pertsona bat Kanadako herritartasuna zein baldintzatan dagoen zehazten du. Salbuespenak salbuespen, herrialdean jaiotako ia pertsona guztiak automatikoki herritarrak dira jaiotzean. Atzerriko herritarrak naturalizatu ahal izango dira Kanadan gutxienez hiru urtez bizi ondoren, bizileku iraunkorra duten bitartean eta ingelesa edo frantsesa hizkuntzan trebetasuna erakusten duten bitartean. Commonwealth-eko hiritar gisa, Kanadako herritarrek egoera hobetu dute Erresuma Batuan bizi direnean; Erresuma Batuan bizi direnek botoa emateko eskubidea dute eta kargu publikoetan edo erreserbarik gabeko gobernu karguetan aritzeko.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1005289
* Multimedia: Citizenship of Canada / Q1005289
# Kanadako landa poni

Kanadako landa ponia, (ingelesez Canadian Rustic Pony), Kanadako bertako zaldi arraza bat da. Bere tamaina txikia zein ezaugarriak direla eta, arraza ponien sailkapen taldean sartzen da.
Abere hauek bereziki Kanadako mendebaldeko Saskatchewan eta Manitoba probintzietan hedatzen dira. Poni hauek hainbat zaldi arrazen arteko nahasketaren ondorio dira. Heck zaldien eta aldez aurretik arabiar zaldiekin gurutzatutako galesdar ponien arteko nahasketak, hain zuzen. Geroztik Kanadako baldintza ekologikoetara moldatuz joan dira arraza honetako poniak.

## Arrazaren historia

Kanadako landa ponia Manitobako Peter Neufeld doktoreak joan den mendean sortutako arraza da. Arraza sortzeko Neufeldek Atlantako zoologikoan zeuden heck zaldiak erabili zituen. Abere hauek aldez aurretik arabiar zaldiekin gurutzatutako galesdar poniekin gurutzatu zituen.
1989ko urtarrilaren 23an Canadian Rustic Pony Association sortu zuten arraza kudeatzeko, Canadian federal Animal Pedigree Act dekakoaren agindupean kokatuz. "Bill C-67" dira bere siglak. Hala ere, 1978tik Kanadako landa ponientzako erregistro bat irekita zegoen Ameriketako Estatu Batuetan. 72 poni erregistratu zituzten hasieran eta aukera egon zen abereak aldi berean Kanadan eta Ameriketako Estatu Batuetan erregistratzeko. Abere jabe askok halaxe egin zuten.
Arraza ez zegoen Manitoba eta Saskatchewan probintzietatik haratago zabalduta 1989en urteko irailean, baina poni hauen sortzaileak espero zuten egoera aldatzea zaldi hazle gehiagok arraza ezagutu orduko.

## Ezaugarriak

* Altuera soin gurutzera 127 eta 137 cm artean.
* Izaeraz arabiar zaldiaren antzekoa da.
* Ilajearen kolorei dagokienez zuri-beltzak izan daitezke, Isabelle, dun zein gaztain kolorekoak izaten ohi dira abelburuak.
* Askotan jatorrizko zaldi markak dauzkate, hau da, zebra-marrak hanketan eta mando-marra bizkarrean. Zurda partzialki tenteak izaten ohi dituzte baita ere.
* Aurpegi soslai zuzena edo apur bat ahurra da. Baraila nabarmena da.

## Erreferentziak

* ↑ http://www.theequinest.com/breeds/canadian-rustic-pony/
* ↑ http://www.ansi.okstate.edu/breeds/horses/tarpan/
* ↑ Hendricks, Bonnie. International Encyclopedia of Horse Breeds. University of Oklahoma Press. 103–104 orrialdeak. ISBN 978-0-8061-3884-8.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2935808
* Multimedia: Canadian rustic pony / Q2935808
# Kanadar pasabide

Kanadar pasabidea errepide edo trenbide bat zeharkatuz abereei igarotzea eragozten dien oztopo mota bat da, adibidez, ardi, behi, txerri, zaldi edo mandoei. Askotan, bide edo errepidearen bi aldeetan itxitura bat izaten da animalientzat.
Kanadar pasabidea zoruan barra edo hodi sare bat zeharka jarriz osatzen den errepidearen zati bat da, normalean metalezkoa, eta azpian depresio bat izaten du. Nahiz eta ibilgailuen gurpilek edo giza oinek arazorik gabe zeharkatzen duten, animaliek ezin dute pasatu, langeten artean dagoen tarteagatik. Hala ere, laguntzaz eta hitzez akuilatuz, zaldiek pasabidea zeharka dezakete.

## Ikus, gainera

* Harresi
* Heskai
* Hesi

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2164694
* Multimedia: Cattle grids / Q2164694
# Karmania

Karmania (antzinako grezieraz: Καρμανία) Asia erdialdeko antzinako eskualde baten izena da. Akemenestar eta Sasaniar Inperioen satraperria izan zen, egungo Irango Kerman probintzian zegoena.
Iparraldean Partia eta Ariana, ekialdean Drangiana eta Gedrosia, mendebaldean Persis eta hegoaldean Pertsiar Golkoa zituen. Mendilerro nagusia Semiramidis mendiak (grezieraz Σεμειραμίδος ὄρος, ziur asko egungo Elburz mendiak) eta ibai nagusiak Anamis (egungo Ibrahim Rud), Corios (egungo Shur Rud) eta Bagrada (egungo Nabend) zituen.
Bertokoek karmaniar (antzinako grezieraz: karmanoi; latinez: carmanii) zuten izena eta, Ptolomeoren esanetan tribuetan banaturik zeuden.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (2004/XII/16). 142. araua: Antzinateko eskualdeen euskarazko izenak. Bilbo.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1734044
# Karme (satelitea)

Karme (grekoa: Κάρμη), edo Jupiter XI, Jupiter planetaren satelite natural bat da.

## Ezaugarri fisikoak

Karme satelite txikia da (46 km-ko diametroa), eta irregularra. Uste da 0,04ko albedoa duela, Jupiterren beste satelite batzuen antzera. Haren gainazala gehienbat karbonoz eta izotzez osatuta dago.
Karmek bere izena ematen dio satelite-talde bati, Karmeren taldeari: 22.900.000 km eta 24.100.000 km arteko erradioekin, 164,9° eta 165,5° bitarteko inklinazioekin eta 0,23-0,27 bitarteko eszentrizitateekin Jupiter orbitatzen duten satelite erretrogrado irregularrak dira guztiak.

## Aurkikuntza

Seth Barnes Nicholson-ek aurkitu zuen, 1938ko uztailaren 30ean, Wilson mendiko behatokian, uztailaren 5etik abuztuaren 25era bitartean egindako Jupiterren behaketetan oinarritua. Aurkikuntzaren berri abuztuan eman zen.

## Izendapena

Karme izena mitologia grekoko Karme pertsonaian du jatorria; Karme ninfa bat zen, eta Zeusen maitalea.
Karmek ez zuen izendapen ofizialik izan 1975 arte, Jupiterren beste zortzi sateliterekin batera (Nazioarteko Astronomia Batasunak ofizialki izendatutako lehenengo satelite-multzoa izan zen). Ordura arte, Jupiter XI izena erabili zen izendatzeko.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17111
* Multimedia: Carme (moon) / Q17111
# Karmeldar Oinutsen Ordena

Karmeldar Oinutsen Ordena (latinez: 'Ordo Fratrum Discalceatorum Beatissimae Mariae Virginis de Monte Carmelo'), Espainian sortu zen, XVI. mendean, Teresa Ávilakoa eta Joan Gurutzekoa santuen eskutik eragindako erreformaren ondorioz; biek Karmel mendiko Andre Mariaren anaien eta arreben ordena aldatu eta berritu zuten. Euskal Herrian komentu asko dute.

## Karmeldar Oinutsak

1562tik aurrera Teresa Avilakoak eta Joan Gurutzekoak Karmel ordenaren erreforma bultzatu zuten. Karmeldar oinutsen monasterioak zabaldu zituzten, Karmel mendiko ermitauen eredua jarraituz: norbere bizitza osoa Jainkoagan zentratu eta apaltasun eta txirotasunez bizi.
Gaur egun karmeldar oinutsak hiru ataletan bereizten dira: fraideak (Lehenengo Ordena), mojak (Bigarren Ordena) eta laikoak (lehenago Hirugarren Ordena deitzen zena, gaur egun Karmel Laikoa).

## Historia

1562an Teresa Ávilakoa erlijio ordenaren erreforma egin zuen eta lehen komentua Ávilan sortu zuen, San José komentua alegia. Ondoren, Joan Gurutzekoarekin batera, Karmeldar Oinutsen adarra sortu zuen. Araudi berriak Jaungoikoa jarri nahi zuen mojen eta praileen bizitzan. XII. mendeko Karmel mendiako lehen ermitauek bezala, txirotasunean eta uumiltasunean bizi nahi zuten, Elias profetaren eredua jarraituz.

## Adarrak

Gaur egun karmeldar oinutsak hiru ataletan bereizten dira: fraideak (Lehenengo Ordena), mojak (Bigarren Ordena) eta laikoak (lehenago Hirugarren Ordena deitzen zena, gaur egun Karmel Laikoa). Badira ere bi basamortu, barrutegikoak, haien hizkeraz: Las Batuecasko monasterioa eta Rigadako San Jose monasterioa.

## Karmeldarrak Euskal Herrian

Euskal Herrian komentu asko dute.
* Fraideak
- Bilbo - Sestao - Zornotza - Markina-Xemein - Eibar - Altzo - Gasteiz - Donostia - Iruña - Alesbes-Villafranca - Corella
* Mojak
- Getxo - Meñaka - Zaldibar - Zarautz - Donostia - Azkoitia - Hondarribia - Lesaka - Donamaria - Lizaso - Iruña - Corella - Agurain - Gasteiz - Murgia - Urduña - Betoño - Baiona

## Erreferentziak

* ↑ https://www.carmelitaniscalzi.com/chi-siamo/storia/storia-del-carmelo-scalzo/
* ↑ Fernández Collado, Ángel (2007). Historia de la Iglesia en España. Edad Moderna. Toledo. Instituto Teológico de San Ildefonso 135. orrialdea. ISBN:978-84-935539-5-1
* ↑ El Ateneo ensalza la obra literaria de Santa Teresa en el marco toledano

## Ikus, gainera

* Karmeldar

## Kanpo estekak

* (Italieraz)(Frantsesez)(Gaztelaniaz):Ordenaren webgunea.
* Datuak: Q1135659
* Multimedia: Discalced Carmelite Order / Q1135659
# Karmeldar

Karmeldarrak XII. mendean sortutako erlijio ordena da. Bartolo deuna eta ermitau talde bat, Elias profeta eredutzat hartuz, Palestinako Karmel mendian bizitzen jarri ziren (Karmel hitzak lorategia esan nahi du).
Eias profetarengandik egiazko Jainko Biziaganako nahia jaso dute. Beraien armarriko leloak ere horixe dio: Zelo Zelatuz Sum Pro Domino Deo Exercituum (Armaden Jainko Jaunaganako irrikak erre egiten nau).
Beren gelen erdian eliza eraiki zuten, Ama Birjinari eskainia. Horregatik Karmengo Andre Maria beren zaindaritzat dute, eta haien ordenaren izen zehatza Ordo fratrum Beatissimae Virginis de monte Carmelo edo Karmel mendiko Andre Mariaren anaien ordena da.
Jerusalengo patriarka Albertok 1209an araudia onartu zien, gaur egun arte bere horretan dirauena. Araudi horri jarraituz, karmeldarren bizitzak oinarri hauek ditu: kontenplazioa, Biblia hausnartzea eta lana.

## Eskapularioa

1251ko uztailaren 16an San Simon Stock karmeldarrak Andre Mariaren eskutik Karmengo Eskapularioa jaso zuen. Gertaera honek indar berezia eman zion ordenari, bereziki Lurralde Santutik irten eta Europan zehar hedatu behar izan zenean.

## Karmeldar Oinutsak

1562tik aurrera Teresa Avilakoak eta Joan Gurutzekoak Karmel ordenaren erreforma bultzatu zuten. Karmeldar oinutsen monasterioak zabaldu zituzten, Karmel mendiko ermitauen eredua jarraituz: norbere bizitza osoa Jainkoagan zentratu eta apaltasun eta txirotasunez bizi.
Gaur egun karmeldar oinutsak hiru ataletan bereizten dira: fraideak (Lehenengo Ordena), mojak (Bigarren Ordena) eta laikoak (lehenago Hirugarren Ordena deitzen zena, gaur egun Karmel Laikoa).

## Karmeldar seglarrak

Aitzinako Hirugarren Ordenako jarraitzaileak. Karmeldarren karisma jarraitzen dute beraien familia eta eguneroko zereginetan. Bizitza San Albertoren erregelan oinarritzen dute, 2003an onartutako konstituzio batzuen arabera. Ordenaren baitan adar garrantzitsua dira, ebanjelioaren eta Zoriontasunen bertuteak landuz bizi dira (kastitatea, txirotasuna eta obedientzia).

## Karmeldarrak Euskal Herrian

* Fraideak
- Bilbo - Sestao - Zornotza - Markina-Xemein - Eibar - Altzo - Gasteiz - Donostia - Iruña - Alesbes-Villafranca - Corella
* Mojak
- Getxo - Meñaka - Zaldibar - Zarautz - Donostia - Azkoitia - Hondarribia - Lesaka - Donamaria - Lizaso - Iruña - Corella - Agurain - Gasteiz - Murgia - Urduña - Betoño - Baiona

## Erreferentziak

* ↑ Fernández Collado, Ángel (2007). Historia de la Iglesia en España. Edad Moderna. Toledo. Instituto Teológico de San Ildefonso 135. orrialdea. ISBN 978-84-935539-5-1

## Ikus, gainera

* Karmel aldizkaria
* Karmeldar Oinutsen Ordena

## Kanpo estekak

* Datuak: Q186277
* Multimedia: Roman Catholic Carmelite orders / Q186277
# Karmel (aldizkaria)

Karmel Euskal Herriko karmeldarrek euskaraz argitaratzen duten hiruhilabetekaria da.
1931an sortutako Karmengo Argia aldizkariaren ondorengoa da. Aldizkari hau 1936ra arte argitaratu zen, Espainiako Gerra Zibila hasi bezain laster debekatu zutelako. 1951-56 bitartean Karmengo Egutegia kaleratzen zuten eta 1957an berriz ere aldizkaria ateratzea lortu zuten. Hala ere, 1961ean Gobernu frankistak debekatu egin zuen berriz, 1970era arte. 1970etik aurrera etengabe kaleratu izan da.
Aldizkariaren edukia bost ataletan banatzen da: kultura (%40), gizartea (%13), Eliza (%12), iritziak (%10) eta Literatura (%25). Aurretik Zornotzan argitaratzen zen, baina gaur egun Markina-Xemeinen du egoitza.
Karmel aldizkarian era guztietako idazleak daude (erlijiosoak eta laikoak). Julen Urkiza karmeldarra da zuzendari, eta bertan idazten dute, besteak beste, Luis Baraiazarrak, Ana Urkizak eta Gotzon Garatek.
Aldizkariaz gain, talde honek bestelako lanak ere egiten ditu, gehienbat karmeldarren historiako pertsonaien lanak euskaraz argitaratuz.

## Kanpo estekak

* Karmel aldizkariaren webgunea
* Datuak: Q12261314
# Karmel mendia

Karmel mendia (hebreeraz: הר הכרמל, Har Ha'Karmel; arabieraz: جبل الكارمل Jabal al-Karmil; grezieraz: Κάρμηλος, Kármēlos) Israelgo mendilerroa da, Mediterraneo itsasoaren hurbil dagoena. Triangelu formakoa, 26 km-ko luzera eta 7 km-ko zabalera du. Alturarik handiena 550 metrokoa da. Haifa hiriaren zati bat bertan dago eta baita Nesher edo Tirat Karmel herriak ere. Bere izenaren osagaiak karmen "baratza" eta El "Jainkoa" dira.
2012an UNESCOk bertan dauden Nahal Me'arot / Uadi el-Mughara leizeak Gizateriaren Ondare izendatu zituen.
XII. mendean, Elias profetak Karmel mendian ikusi zuen laino zuria Sortze Garbiaren promesa izan zela gogoratzeko, kristau talde batek (agian ermitau edo gurutzatuak) bertan Karmel mendiko Andre Mariaren anaien ordena ezarri zuen, Karmengo Ama Birjinaren debozioa hedatu zuena.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. Ekialde Hurbileko eta Ipar Afrikako toponimia. .
* ↑ EODA: Karmelo
* ↑ Unesco.org. Twenty-six new sites inscribed on UNESCO World Heritage List this year. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q185318
* Multimedia: Mount Carmel / Q185318
# Karmele (filma)

Karmele Asier Altuna gipuzkoar zinema zuzendariaren euskal film dramatikoa da, Kirmen Uriberen Elkarrekin esnatzeko ordua eleberrian oinarrituta.

## Sinopsia

Ondarroa, Euskal Herria, 1936ko urria. Frankoren armada herrian sartuko da, eta 24 urteko Karmele Urresti erizain gaztearen familiak Frantziara alde egingo du itsasontzian. Filmak Karmeleren istorioa kontatuko digu: lehenik eta behin, Frantzian errefuxiatuta; han, Parisen erbesteratutako beste euskal gazte batzuk ezagutu, Txomin musikari idealista eta konprometituarekin maitemindu, eta Caracasen (Venezuela) erbesteratutako familia osatuko du. Ondoren, Espainia frankistara itzulitakoan, konspirazioak eta diktaduraren aurkako borroka, klandestinitatea eta zigorrak, eta berriz ere erbestea.

## Aktoreak eta pertsonaiak

* Jone Laspiur: Karmele Urresti
* Eneko Sagardoy: Txomin Letamendi
* Nagore Aranburu
* Javier Barandiaran

## Erreferentziak

* ↑ «Karmele» Donostiako Zinemaldia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q126417279
# Karma Tshomo

Karma Tshomo (1973ko urriaren 10a) arkularia da. Bhutan ordezkatu zuen 1992ko Udako Olinpiar Jokoetan.

## Erreferentziak

* ↑ Karma Tshomo
* ↑ Karma TSHOMO

## Kanpo estekak

* Datuak: Q20195314
# Karmeldar Oinutsen komentua (Iruñea)

Iruñeko Karmeldar Oinutsen komentua bi eraikin ezberdin hauek izan litezke:
* Fraide Karmeldar Oinutsen komentua (Iruñea): Iruñeko Alde Zaharreko O-ko Andre Maria plazan dagoen karmeldar oinutsen ordenako fraideen komentua.
* Moja Karmeldar Oinutsen komentua (Iruñea): Iruñeko Alde Zaharreko Salsipuedes kalean dagoen karmeldar oinutsen ordenako mojen komentua.
# Josep Guinovart

Josep Guinovart (Bartzelona, 1927ko martxoaren 20a - ib., 2007ko abenduaren 12a) kataluniar margolari, marrazkilari eta grabatzailea izan zen.
1948an egin zuen lehenengo erakusketa, Bartzelonako Syra galerietan. 1952an Parisen ikasketak sakontzen izan ondoren, muralak, antzerki-lanetarako dekorazioak, liburuetarako irudiak, kartelen diseinuak eta abar egiten hasi zen. Garai hartan egin zituen lanen artean, Lorcaren Bodas de Sangre obrarako eszenografia eta Salvat Papasseiten Poesies libururako irudiak dira aipagarrienetako batzuk. 1976tik aurrera grabatuak ere egin zituen. Harrezkero, Guinovartek erakusketa askotan parte hartu zuen, Espainian, Europan eta Estatu Batuetan. Haren obra aldi figuratibo jakingarri batetik abiatu zen, surrealisten eta kubisten eraginpean: Sorpresa (1951), Familia (1952). Gero, arte abstraktuak eta informalismoak perspektiba berriak zabaldu zituzten bere estetikan, eta esperimentuak egiten hasi zen, erretako egurrezko egiturak, zaborretara botatako objektuak, kutxak, estalki polikromoak, ikurrak eta abar erabiliz, artistaren adierazpen plastiko subjektiboaren eta bere ingurune bitalaren sinbolo, mamu eta kontraesanen artean halako elkarrizketa bat sortuz. Haren lanak museo askotan banatuta daude: Reina Sofía, Madril; Arte Modernoko Museoa, Bartzelona; Bilboko Arte Ederretako Museoa; Guggenheim Museum, New York; Museum of Modern Art, New York; Fine Arts Museum of Long Island, New York; Caixa de Pensions Fundazioa, Bartzelona.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q358061
* Multimedia: Josep Guinovart / Q358061
# Josep Llimona i Bruguera

Josep Llimona i Bruguera (Bartzelona, 1863ko apirilaren 8a - 1934ko otsailaren 27a), eskultorea, Kataluniako modernismoaren artista nagusietariko bat izan zen.

## Biografia

Bartzelonako Lonjako eskolan eta Agapito eta Venancio Vallmitjana anaien tailerrean ikasi zuen. 1880an, Bartzelonako Udalaren beka batekin Erroman zegoela Erramun Berenger III.ari eskainiko zion eskulturaren zirriborroak prestatu zituen. Bere hasierako lanak oso akademikoak izan ziren baina, Parisen egin zuen egonaldi baten ondoren, haren estiloa aldatu zen, Modernismoaren eragin zuzena erakutsiz. Lan handia egin zuen bai Katalunian baita ere kanpoan: Madril, Paris, Brusela eta Buenos Aires. Bere obran hilerrietako arteak garrantzi handia du. Horiekin batera oroimenezko monumentuak egiteko garaian ospe handia lortu zuen. 1892an, margolaria zen Joan Llimona anaiarekin, Cercle Artístic de Sant Lluc sortu zuen. Oso eskultore saritua izan zen.

## Obra nagusia

* 1888 Friso, Bartzelonako Garaipenaren Arkuan.
* 1888 Bartzelonako Kristobal Koloni eskainitako monumentuko erliebeak.
* 1890 Jesusen biotza. Terrassako eliza parrokialean.
* 1891 Modèstia. Kataluniako Arte Museo Nazionala.
* 1892 Verge del Rosari. Montserrateko monasterioaren museoan.
* 1895 Aingeru deusestatzailea. Comillasko hilerrian, Kantabrian.
* 1897 San Nikolas eta arrantzaleak. San Nikolas eliza (Bilbo).
* 1901-1902 La Fe consolant el Dolor. Masnouko hilerria.
* 1903-1910 Monument al Dr. Robert Bartzelonan.
* 1907 Desconsol. Kataluniako Arte Museo Nazionala, Bartzelona
* 1910 Virtut Cerdanyolako Arte Museoa.
* 1914 Crist Ressuscitat. Antoni Gaudírekin batera, Montserrateko monasterioan.
* 1916 Sant Jordi. Hiriko Etxearen Ohorezko Eskailera.
* 1916 Jose Maria Usanditzagari eskainitako monumentua. Donostian.
* 1916 Altar de Sant Fèlix. Santa Maria Basilikaren kriptan, Vilafranca del Penedès.
* 1922 Panteó Massaguer. Arenys de Marreko hilerrian.
* 1924 Sant Jordi a cavall. Montjuïc. Bartzelona.
* 1925 Nu femení. Kataluniako Arte Museo Nazionala.
* 1925 Font de la Bellesa, Bartzelona.
* 1929 Monument als Herois del 1808, multzo eskultorikoa.
* 1929 El petó de Judes. Tarragonako katedrala.
* 1929 La Font. Buenos Aireseko lorategi batean.
* 1930 El bany. Kataluniako Arte Museo Nazionala.

## Obra Euskal Herrian

* Bilbon: San Nikolas eta arrantzaleak. San Nikolas eliza (1897).
* Donostian: Jose Maria Usanditzagari eskainitako monumentua (1916).

## Galeria

* Aingeru deusestatzailea. Comillasko hilerrian, Kantabrian (1895).
* Jose Maria Usanditzagari eskainitako monumentua (1916).
* Monument al Dr. Robert Bartzelonako Tetuan plazan (1903-1910).
* La Font. Buenos Aireseko Rivadavia lorategian.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz):Josep Llimonaren biografia eta obra.
* (Katalanez):Josep Llimona Enciclopèdia.cat webgunean.
* (Gaztelaniaz):Josep Llimonaren obra argazkietan.
* Datuak: Q3138880
* Multimedia: Josep Llimona / Q3138880
# Josep Irla

Josep Irla i Bosch (Sant Feliu de Guíxols, 1874ko urriaren 24a - Saint-Raphaël, Proventza, 1958ko irailaren 19a) kataluniar enpresaburu eta politikari bat izan zen. ERC alderdiko kidea izan zen.
Kataluniako Generalitateko 124. presidentea izan zen, erbestean (1940–1954).

## Ikus, gainera

* Kataluniako Generalitateko presidenteen zerrenda
* Datuak: Q731289
* Multimedia: Josep Irla / Q731289
# Josep Lluís Trapero

Josep Lluís Trapero Álvarez (Badalona, Bartzelona, 1965) Mossos d'Esquadrako maiorra da, erakundearen kargurik altuena. Mossos d'Esquadraren komisario burua izan zen 2013 eta 2017 bitarte.
Europa osoan ezaguna egin zen batez ere Bartzelonako 2017ko atentatuen ondoren, Joaquim Forn barne kontseilariarekin batera, egindako kudeaketa onagatik. 2017ko urriaren 1eko erreferenduma oztopatu ez zuelakoan kargu judizial larriak leporatu zizkioten; aldiz, 2020ko urriaren 20an, Auzitegi Nazionalak absolbitu egin zuen, hasieran ezarri zitzaizkion errebolta, sedizio edo desobedientzia karguetatik aske utziz, Concepción Espejelen kontrako botoaz bada ere.

## Erreferentziak

* ↑ 2015.
* ↑ (Gaztelaniaz) SL, TAI GABE DIGITALA. (2020-10-20). «Trapero, absuelto por la Audiencia Nacional: ni rebelión ni sedición ni desobediencia» naiz: (Noiz kontsultatua: 2020-10-21).
* Datuak: Q22078462
* Multimedia: Josep Lluís Trapero / Q22078462