OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dianaren tenplua (Nîmes)

Dianaren tenplua Nîmesko I. mendeko eraikin erromatarra da, Oktavio Augustoren enperadoren garaian eraikia. La Fontaine iturburutik hurbil dago, eta haren inguruan Augusteum bat zegoen, enperadorearen eta haren familiaren gurtzari eskainitako santutegia, ninfeo batean oinarritua.

## Erabilera eta historia

Bere oinplanoa, basilika baten antzekoa, tenplua izatearen teoriaren aurka doa, eta ez dago ebidentzia arkeologikorik edo literariorik Dianari eskainia ote den argitzeko. Aldiz, eraikina liburutegi bat izan zitekeen. Fatxada berreraiki egin zuten II. mendean, eta Erdi Aroan monasterio bat egon zen, biziraupena ziurtatuz. Haren hormetako batean, "Bizitzaren lorea"-ren diseinu berezi baten behe-erliebea dago.
1745ean induskatu zuten La Fontaineko lorategia sortzeko lanetan. Hubert Robertek eta XVIII mendeko beste pintore batzuek margotu zuten, eta monumentu historiko bihurtu zen 1840an. Orain La Fontaineko lorategietatik sar daiteke.

## Egitura

Sabaiaren eraketa ez da ohikoa, hainbat kanoi-ganga lodiz egindako zenbait areto baititu. Ganga horiek kontu handiz ebakitako harlanduak erabiltzen dituzte, goiko solairu bat eusten dutenak.
Hasieran, eraikinaren albo banatan eranskinak zeuden. Fatxada nagusia hiru arku handik zeharkatzen dute.
Hondarrak, batez ere, ganga-formako gela bat da, 14.5 x 9,5 m-koa, eta albo banatan bi eskailera falta diren eraikin atxikietarako. Iparraldeko paretak bost nitxo angeluzuzen ditu, eta horien gainean frontoi alterno triangeluarrak eta erdizirkularrak daude. Nitxo bakoitzaren artean ordena konposatuko zutabe bat zegoen. Beste hiru gelek teilatuak dituzte, kasetoi landuekin apainduak.
1745eko indusketetan, garai bateko opus sectile zorua aurkitu zuten, marmol-forma ederrak zituena, argamasaren laguntzaz.

## Erreferentziak

* ↑ Gros, Pierre (1991): La France gallo-romaine, 1991, Nathan, ISBN 2092843761, 39-40 or.
* ↑ (Frantsesez) Ménard, Léon (1755). Histoire civile, ecclésiastique et littéraire de la ville de Nismes avec les preuves. Tome 1. , 34 or. (Noiz kontsultatua: 2024-01-05).
* ↑ «Le Temple de Diane à Nîmes par Ménard» www.nemausensis.com (Noiz kontsultatua: 2024-01-02).
* ↑ Jardin de la Fontaine, POP (la plateforme ouverte du patrimoine), Ministère de la Culture

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1992203
* Multimedia: Temple of Diana in Nîmes / Q1992203
# Dianak Kalistoren haurdunaldia ikusi du

Dianak Kalistoren haurdunaldia ikusi du (frantsesez, Diane découvrant la grossesse de Callisto) 18. mendeko Angelica Kauffman margolari neoklasikoaren margolan bat da, Diana eta Kalistoren istorioari erreferentzia egiten diona, gai mitologiko femenino bat, Kauffmanek sarritan margotu izan zituenen estiloan.
Margolana Toursko Arte Ederretako Museoan dago.

## Eszena

Ovidiok eta beste batzuek kontatu zuten elezaharraren pasarte bat dakar gogora margoak. Diana jainkosaren zerbitzura zeuden ninfa birjinen artean bat zen Kalisto, zeina Zeusek bortxatu eta haurdun utzi zuen. Bizitzarekin jarraitu zuen Kalistok, harik eta ninfa guztiak Dianarekin bainua hartzera joan ziren: arropak erantzitakoan Dianak Kalistoren haurdunaldia ikusi zuen, eta amorruz desterratu zuen. Istorio mitologiko hauetariko beste batzuetan bezala (Medusaren kasua, adibidez), jainkosa batek bortxatuari egozten dio errua, biktimaren estigmatizazioa alegia.

## Erreferentziak

* ↑ (Frantsesez) MeisterDrucke. «Diane découvrant la grossesse de Callisto Peinture d'Angelica Kauffman (1740-1807) 18e siècle Soleil. 0,46 x 0,56 m Tours, Musée des Beaux-Arts» MeisterDrucke (Noiz kontsultatua: 2023-06-11).
* ↑ «De cuadro en mito - Diana y Calisto» sites.google.com (Noiz kontsultatua: 2023-06-11).
* ↑ «Iraitz Agirre: Medusaren mitoa da bortxaketaren kulturaren justifikazio ia aitzinakoena» EITB 2021-11-22 (Noiz kontsultatua: 2023-06-11).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q119350640
# Diana meategia (Lotza)

Diana meategia (Lotza), Lotzako meategia ere deitua, aire zabaleko asfalto naturalen ustiapen zaharra da, Lotzako kontzejuan dagoena, Urizaharreko udalerrian, Arabako Mendialdeko koadrilan. XIX. mendearen bigarren erdian eta XX. mendearen lehen erdian egon zen martxan.

## Kokapena

Lotza herriaren ekialdean dago, "Arabako hegoaldeko mendilerroen" babes-eremu periferikoan, GR-1aren ondoan, Pipaón eta Peñacerrada herriak lotzen dituen zatian.

## Historia

Arabako Foru Aldundiko txosten teknikoaren arabera, Diana meategiko asfalto naturalen ustiapenarekin lotutako lehen jarduerak 1855ean hasi ziren. Baina 1918an Gasteizen argitaratutako "Descripción de Álava" liburuan, Miguel Becerro kapitainak 1857an Diana meategia aurkitu zuela baieztatzendu Ricardo Becerro de Bengoak.
1858an Blas Viana Urizaharreko bizilagunak meatze-sozietate bat eratu zuen meategiak ustiatzeko, horietako bat, Diana meategia, Juan Prim Reuseko kondeari utzi ziona ustiatzeko.
Ustiategiak fabrika bat izan zuen asfaltozko arroka prozesatzeko eta asfaltoa egiteko. Joaquín Iglesiasena zen fabrika hori, eta 1921ean desegin zuten, eta Errioxako Briones herrira eraman zuten. 1918an, Diana meategiko asfalto-fabrikak 10 eraikinez osatutako instalazioak zituen Brionesera eraman aurretik, eta 14 langilek egiten zuten lan bertan. Instalazio horietan asfaltozko eta asfalto-hautsezko ogiak ekoizten ziren. 1950eko hamarkadaren hasieran, meatze-ustiapenak eta Briones fabrikak aktibo jarraitzen zuten.

## Berreskuratzea eta balioa ematea

2020an, Arabako Foru Aldundiak eta Eusko Jaurlaritzak Arabako Mendialdeko asfalto naturaleko meatze-paisaiak berreskuratzeko proiektua jarri zuten abian, eremu horietako batzuk erabilera publikorako eta turismo-jardueretarako berreskuratzeko. Proiektu honen memorian Mina Luciarekin eta Elortza-Zekuiano meatze-eremuarekin batera nabarmentzen den meatze-eremuetako bat Diana meatze-barrutia da. Barruti horretan asfaltozko zainak azaleratzen dira erauzketa-eremu zaharretako harkaitz-ezpondetan.

## Erreferentziak

* 1 2 3 Memoria técnica anexa al convenio entre el Departamento de Medio Ambiente y Urbanismo de la Diputación Foral de Álava y el Departamento de Desarrollo Económico e Infraestructuras del Gobierno Vasco para la recuperación de los paisajes mineros de asfaltos naturales de la Montaña Alavesa. 2020.
* ↑ Becerro de Bengoa, Ricardo. (1918). Descripciones de Álava. , 219 or..
* ↑ Corres Botella, Rosa María; Ruiz de Apodaca López de Letona, María Isabel. Inventario del Fondo Emilio Enciso. .
* ↑ «Álava. Mina Diana.». Estadística minera de España. Año 1921. 1921. Consultado el 12-10-2023.
* ↑ «Álava. Fábrica de Asfalto de Joaquín Iglesias (Peñacerrada).». Estadística minera de España. Año 1918. 1918. Consultado el 30 de octubre de 2023.
* ↑ «Álava.». Estadística Minera y Metalúrgica de España. Año 1951. 1951. Consultado el 30 de octubre de 2023.

## Ikus, gainera

* Durruma Kanpezuko meategia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q123034387
* Multimedia: Mina Diana, Loza / Q123034387
# Diananda Choirunisa

Diananda Choirunisa (Surabaya, 1997ko martxoaren 16a) arkularia da. Indonesia ordezkatu zuen 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan.

## Erreferentziak

* ↑ Diananda Choirunisa
* ↑ Diananda CHOIRUNISA

## Kanpo estekak

* Datuak: Q21005356
# Dianbai barrutia

Dianbai barrutia (txinera tradizionalez: 电白区) Txinako barruti bat da, Maoming barruan. Azken zentsuaren arabera 1.561.000 biztanle zituen 2228.73 azaleran banatuta.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1208952
* Multimedia: Dianbai District / Q1208952
# Diancey

Diancey Frantziako udalerria da, Côte-d'Or departamenduan dagoena, Borgoina-Franche-Comté eskualdean. 2013an 87 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Diancey udalerrian erroldatutako biztanleak 88 ziren. Familiak 32 ziren, horien artean 16 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak eta 8 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 12 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 68 etxebizitza zeuden, 36 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 25 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 68etxeak ziren. 36 etxebizitza nagusietatik 27 bere jabearen bizilekua ziren, 6 alokairuan okupaturik zeuden eta 3 doan lagata zeuden; 6 etxek bi gela zituzten, 8 etxek hiru zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 22 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 12 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Diancey udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 4 |
| 0 | 70-74 | 0 |
| 4 | 65-69 | 0 |
| 8 | 60-64 | 8 |
| 4 | 55-59 | 0 |
| 0 | 50-54 | 4 |
| 8 | 45-49 | 0 |
| 0 | 40-44 | 0 |
| 0 | 35-39 | 4 |
| 4 | 30-34 | 4 |
| 0 | 25-29 | 4 |
| 0 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 0 |
| 0 | 10-14 | 0 |
| 4 | 5-9 | 0 |
| 4 | 0tik 4ra | 8 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 48 ziren, horien artean 34 aktiboak ziren eta 14 inaktiboak ziren. 34 pertsona aktiboetatik 29 lanean zeuden (15 gizon eta 14 emakume) eta 5 langabezian zeuden (4 gizon eta 1 emakume). 14 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 6 ikasten zeuden eta 4 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an zeuden 3 komertzioetatik, 1 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresa zen, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.
2000. urtean Diancey udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 828 hektarea erabiltzen.

## Hezkuntza eta osasun ekipamenduak

2009an inguruko herriekin osatutako haur-eskola bat zegoen.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009
* ↑ Exploitations agricoles

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q16261
* Multimedia: Diancey / Q16261
# Ekialdeko Burra

Ekialdeko Burra (antzinako eskandinavieraz: Barrey) Eskoziako Shetland uhartediko uharte bat da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1277762
* Multimedia: East Burra / Q1277762
# Ekialdeko Dunbartonshire

Ekialdeko Dunbartonshire (ingelesez: East Dunbartonshire, Eskoziako gaeleraz: Siorrachd Dhùn Breatainn an Ea, eskozieraz: Aest Dunbartonshire) Eskoziako 32 eremu administratiboetako bat da. 2012ko erroldaren arabera 105.880 biztanle ditu. Hiriburua Kirkintilloch da baina herri handiena Bearsden. 175 km²-ko azalerarekin Eskoziako eskualde txikienetakoa da.

## Mugakideak

Ipar-mendebaldetik Glasgow Hiriarekin mugatzen du, hiri honen auzune eta udalerri batzuk eremu administratibo honen barnean sartzen direlarik. Ekialdeko Dunbartonshirek Mendebaldeko Dunbartonshire, Stirling eta Iparraldeko Lanarkshire eremuekin ere mugatzen du.

## Politika

24 zinegotzi aukeratzen dira. Hona hemen 2012ko hauteskundetako emaitzak:
| Alderdi politikoa | Zinegotziak |
| Eskoziako Laboristak | 9 |
| Eskoziako Alderdi Nazionala | 8 |
| Alderdi Liberal Demokrata | 3 |
| Alderdi Kontserbadorea | 2 |
| Alderdi Independientea | 2 |

## Herriak
### Herri handienak

* Bearsden / Cille Phàdraig Ùr (27.237 biztanle)
* Bishopbriggs / Coille Dobhair (22.870 biz.)
* Kirkintilloch / Cair Cheann Tulaich (hiriburua, 19.689 biz.)
* Milngavie / Muileann-Gaidh (12.948 biz.)
* Lenzie / Lèanaidh (8.415 biz.)

### Herri guztiak

| Auchenhowie Auchinairn Auchinreoch Baldernock Baljaffray Balmore Bardowie Bearsden Birdston Cadder | Clachan of Campsie Bishopbriggs Kirkintilloch Lennoxtown Lenzie Milngavie Milton of Campsie Torrance Twechar Waterside |

## Ondasun nabarmenak

* Kirkintilloch.
* Schaw Convalescent Home (Bearsden).
* Bishopbriggseko liburutegia.
* Lennox gaztelua.
* Milngavieko urtegia.
* Huntershill House.
* Boclair House (Bearsden).
* Cawder House.
* Campsie Fells mendilerroa.
* Castle Hill, Antoninoren Harresiaren hondarrak.
* Forth eta Clyde arteko ubidea.
* Kelvin ibaia.
* Gadloch aintzira.

## Kanpo estekak

* Ekialdeko Dunbartonshireko Kontseiluaren webgunea
* Datuak: Q211889
* Multimedia: East Dunbartonshire / Q211889
# Ekialdeko Eliza

Ekialdeko Eliza (asiriera klasikoz: ܥܕܬܐ ܕܡܕܢܚܐ‎, ʿĒḏtā d-Maḏenḥā), Ekialdeko Eliza Siriakoa, Seleuzia-Ktesifongo Eliza, Persiar Eliza, Asiriar Eliza, Babiloniar Eliza edo Nestoriar Eliza ekialdeko erritu siriakoa jarraitzen zuen Mesopotamiako ekialdeko eliza izan zen.
Ekialdeko Eliza I. mendean sortu zen, eta tradizioaren arabera, Tomas eta Bartolome apostoluek ezarri zuten Tadeo Edesakoarekin batera. Diaspora juduak goi Mesopotamiaren ebanjelizazioa erraztu zuen eta kristautasunaren lehen urteetan komunitateak sortu zituzten Edesa bezalako hirietan. III. mendean jada baziren kristau komunitateak Partiar Inperioan, Mesopotamiatik Gilaneraino. Liturgikoki, Eliza ekialdeko erritu siriakoari atxiki zitzaion (Addai eta Mariren liturgia). Teologikoki, nestorianismoaren doktrina difisita onartu zuen, Jesusen jainkotiar eta giza izaeren banaketa nabarmentzen duena.
V. eta VI. mendeetako eztabaida kristologikoetatik sortutako ekialdeko kristautasunaren hiru adar nagusietako bat izan zen, ekialdeko eliza ortodoxoekin eta kaltzedoniar elizekin batera. Aro moderno goiztiarrean, zenbait zismek bizpahiru patriarkatu arerio sortu zituzten. XX. mendearen bigarren erdialdetik, Iraken oinarritutako hiru Elizak Ekialdeko Elizaren herentzia aldarrikatzen dute eta, Indian, bertoko ekialdeko eliza sirikoek ere.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Baumer, Christoph. (2016-09-05). The Church of the East: An Illustrated History of Assyrian Christianity. Bloomsbury Publishing, 25 or. ISBN 978-1-83860-933-7..
* ↑ (Ingelesez) Baum, Wilhelm; Winkler, Dietmar W.. (2003). The Church of the East: A Concise History. Londres-New York: Routledge-Curzon, 112-113 or. ISBN 9781134430192..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q989799
# Ekialdeko Eliza katolikoak

Ekialdeko Eliza katolikoak Erromako aita santuaren autoritatea onartzen duten eta, beraz, katolikoak diren baina euren antolakuntza eta erritu bereziak mantentzen dituzten ekialdeko eliza kristauak dira.
Iraganean uniata ere deitu izan ziren, baina izendapen hau gaur egun ez zehatz eta iraingarritzat hartzen da, Erromako elizarekin elkarketa partzialei aplikatzen baitzaie, baina ez betidanik aita santuarekin batera egon direnei. Gaur egun, uniata izendapen hau ortodoxoen artean mantentzen da eta ekialdeko katolikoek eurek arbuiatzen dute.

## Jatorria

Vatikanoko II. kontzilioaren arabera Elizari buruzko konstituzio dogmatikoa dokumentuan honako hau irakur daiteke:
| « | Apostoluek eta euren oinordekoek zenbait tokitan sortutako eliza anitzetara iritsi den Jainkotiar Probidentziaren arabera, hauek, denboraren igaroan lotura organiko batek indartutako elkarketak sortu dituzte. Fedearen batasuna eta jainkotiarki ezarritako Eliza Unibertsalaren batasunak kalterik gabe dirauten arren, elkarketa horiek euren forma, erritu liturgiko eta herentzia teologiko eta izpiritual propioak dituzte. Batasun miragarri batean zuzendutako tokiko elizen aniztasun horrek elizaren batasunaren katolikotasuna frogatzen du. | » |
Ekialdeko eliza katolikoak Ekialdeko Elizentzako Kongregazioaren (latinez Congregatio pro Ecclesiis Orientalibus) bidez gainbegiratuak dira. Hau 1862an sortu zuen Pio IX.a aita santuak misiolaritza ekintzak ikuskatzen zituen Fedea Zabalarazteko Kongregazioaren zati bezala, 1917an kongregazio independente bihurtu zen arren.
Ekialde eta mendebaldeko elizen arteko banaketak Erromarekin erabat elkartu edo mantendu ziren ekialdeko errituzko elkarteak sorrarazi zituen, euren liturgia mantenduz, kasuren batzuetan mailaren batean latinizatu egin diren arren. Batzuk sekula ez dira egon zisma egoeran Erromako Elizarekin (maroniar eliza eta italiar-albaniar eliza kasu, eta beste batzuk eliza ortodoxoen edo antzinako ekialdeko eliza nazionalen banaketatik sortu dira.
Gutxiengoak osatzen dituzte kristautasun ortodoxoa nagusi den tokietan (Grezia, Serbia, Bulgaria, Errusia edo Armenia kasu), beste batzuk, ortodoxoekin batera, gutxiengoa dira beste erlijio bat nagusi den tokietan (melkitak Sirian eta kaldearrak Iraken horien artean). Eta beste batzuk ez dute Erromarekin zisman dauden kontrako alderdiak (maronitak eta italiar-albaniarrak). Migrazioaren ondorioz ere, gaur egun ekialdeko katoliko asko mendebaldeko herrialdeetan bizi dira (Australia, Kanada, AEB, Argentina, Frantzia...)

## Erreferentziak

* ↑ Vatikanoko II. kontzilio ekumenikoa Karmel aldizkaria. Karmelaldizkaria.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q49376
* Multimedia: Eastern Catholic Churches / Q49376
# Ekialdeko Blokea

Gerra Hotzean, Ekialdeko Blokea, baita Sobietar Blokea edo Bloke sozialista ere, Sobietar Errepublika Sozialisten Batasunak zuzenduriko estatu sozialisten multzoa izan zen, Estatu Batuek eta Mendebaldeko Europak osaturiko Mendebaldeko Blokea arerio nagusia zuena.
1945ean, Bigarren Mundu Gerraren amaieran hasi eta 1991ko uztailaren 1ean Pragan Varsoviako Ituna desegin zutenean amaitu zen. Urte bereko abenduaren 25ean SESB bera ere desegin zen.
Altzairuzko Oihalaren ekialdean (Jugoslavia izan ezik) Erdialdeko eta Ekialdeko Europako herrialdeek sortu zuten (hortik datorkio "Ekialdeko" izenondoa), Elkarren Laguntza Ekonomikorako Kontseilua eta Varsoviako Itunaren kideak zirenak.
Jugoslaviako Errepublika Federal Sozialista ez zuen inoiz Ekialdeko Blokean eta Varsoviako Itunean parte hartu, estatu sozialista izan arren. Josip Broz Titok zuzenduriko estatua, berriz, Lerrokatu Gabeko Mugimenduaren soretzaileetako bat izan zen.
Albaniako Herri Errepublikak ere ez zuen blokean parte hartu. 1960ko hamarkadan SESBetik at eta Txinako Herri Errepublikarekin bat egin zuen.
Beste kontinenteetan, Kuba, Txina, Ipar Korea, Vietnam, Angola, Mozambike, Etiopiako Herri Errepublika Demokratikoa, Afganistango Errepublika Demokratikoa eta beste herrialdeek lotura estua izan zuten Blokearekin, baina, berez Europako erakundea izan zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q170541
# Ekialdeko Britainia Berria

Ekialdeko Britainia Berria (ingelesez: East New Britain) Papua Ginea Berriko 22 probintzietako bat da, Britainia Berriaren ekialdea eta Yorkeko Dukearen uharteak hartzen dituena. 15.274 kilometro koadroko eremua du, eta 2011n 328.369 biztanle zituen. Hiriburua Kokopo da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q753702
* Multimedia: East New Britain Province / Q753702
# Ekialdeko Champaran barrutia

East Champaran barrutia Indiako barruti bat da, Tirhut dibisioan, Bihar estatuan. 5.099.371 biztanle ditu 3.968 kilometro koadrotan.

## Mugakideak

Honako barrutiekin egiten du muga:
West Champaran barrutia

## Ikus, gainera

* Bihar

## Kanpo estekak

* Datuak: Q49159
* Multimedia: East Champaran district / Q49159
# Ekialdeko Erg Handia

Ekialdeko Erg Handia (arabieraz: لعرق الشرقي الكبير) Sahara iparraldeko erga da, Aljeria eta Tunisia artean dagoena. Harrizko goi-ordoki batek Mendebaldeko Erg Handitik banaturik, 190.000 kilomtero koadroko azalera du.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. Ekialde Hurbileko eta Ipar Afrikako toponimia. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q307143
* Multimedia: Grand Erg Oriental / Q307143
# Deveral

Deveral, Ingalaterrako Kornualles konderriko herrixka bat da, Gwinear-Gwithian parrokian.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5266881
# Devers (Texas)

Devers Texasko hiri bat da. Liberty konderrian kokatua dago. 2010ean 447 biztanle zituen, 4,82 kilometro koadrotan banatuta.

## Ikus, gainera

* Liberty konderria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q977075
# Deveselu

Deveselu Errumaniako udalerri bat da, Olt konderrian. 2.872 biztanle ditu, 49,1 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Herriak

Udalerrian honako herriak daude:
Deveselu $^{(en)}$ Comanca $^{(en)}$

## Erreferentziak

* ↑ (Errumanieraz) Rezultate | Recensamant 2011. (Noiz kontsultatua: 2019-10-19).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12724722
* Multimedia: Deveselu commune, Olt / Q12724722
# Deveroita-(Ce)

Deveroita-(Ce) mineral bat da.

## Ezaugarriak

Deveroita-(Ce) elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Ce2(C2O4)3*10H2O}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 2 - 2,5 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Deveroite-(Ce): Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Deventer

Deventer (entzun) Herbehereetako Overijssel probintziako herria da, IJssel ibaiaren ertzean dagoena. 2010eko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, herriak 98.660 biztanle zituen. Ekonomiari dagokionez, janaria industria, industria mekanikoa eta ehungintza dira aberastasun-iturri nagusiak. Behe Erdi Aroan oso pentsalari garrantzitsuen elkargunea izan zen. Bertan ikasi zuten, besteak beste, Erasmo Rotterdamgoa, Adrian VI.a aita santuak eta Tomas Kempisekoak.

## Ikus, gainera

* Overijssel

## Hiri senidetuak

* Tartu, Estonia
* Sibiu, Errumania
* London, Kanada

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* (Nederlanderaz) Udalaren webgunea.
* Datuak: Q10001
* Multimedia: Deventer / Q10001
# Device Forts

Device Forts, euskaraz: «Defentsa Gotorlekuak», Ingalaterra eta Galesko kostaldean dauden gotorleku multzo bat da. 1539-1547 artean, Henrike VII.a Ingalaterrakoaren erregealdian, eraikiak izan ziren, Ingalaterrako Erresuma Espainiako Erresuma eta Frantziako Erresumaren erasoetatik defendatzeko helburuz.
Gotorleku sare hau Ingalaterrako hego-mendebaldeko Kornualles era Devon konderrien kostaldetik hasi eta hego-ekialdeko Essex eta Kent konderrien kostalderainoko eremu guztian daude, bai eta Galesko hego-mendebaldeko Pembrokeshire konderrian.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5267014
* Multimedia: Device Forts / Q5267014
# Devil's Bit

Devil's Bit (irlanderaz Bearnán Éile) Irlandako mendi bat da. Tipperaryko konderrian dago, Templemore hiriaren ipar-mendebaldean. Halere, mendi honetara igotzeko biderik ohikoena Barnane udalerritik abiatzen dena da, udalerri horretatik hurbil auto aparkaleku bat dagoelarik. Bestalde, mendiak 478 metroko garaiera du, gailurrean gurutze bat duelarik.

## Ibaien iturburua

The Three Sisters ("hiru ahizpak") ibaietatik bi, Nore ibaia eta Suir ibaia, mendi honen inguruan jaiotzen dira, ondoren Waterforden itsasoratzeko.

## Mitologia

Ingelesezko Devil's Bit izenak euskaraz "Deabruaren Hozkada" esan nahi du. Izen hau irlandar mitologiako bertako kondaira bati zor dio, honen arabera deabruak mendi honen zati bati hozka egin baitzion. Hozka egin ondoren ahoan zeraman mendi zatia gaur egun Cashelgo haitza dagoen lekuan erori eta bertako harkaitza omen da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2429577
* Multimedia: Devil's Bit / Q2429577
# Devesel

Devesel Errumaniako udalerri bat da, Mehedinți konderrian. 3.029 biztanle ditu, 69,77 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Herriak

Udalerrian honako herriak daude:
Devesel $^{(en)}$ Batoți $^{(en)}$ Bistrețu $^{(en)}$ Dunărea Mică $^{(en)}$ Scăpău $^{(en)}$ Tismana $^{(en)}$

## Erreferentziak

* ↑ (Errumanieraz) Rezultate | Recensamant 2011. (Noiz kontsultatua: 2019-10-19).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16426923