OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eudoxia Laskaris

Eudoxia Laskaris Asen, grekoz Ευδοκία Λασκαρίνα Aσανίνα Eudoxia Laskarina Asanina, (Nizea, 1248 – Zaragoza?, 1311). Bizantzioko printzesa, Aragoiko Koroan ezagunago Irene Laskaris bezala.

## Familiako aurrekariak

Nizeako Teodoro II.a Laskaris enperadorearen eta Helena Asen Bulgariakoa emaztearen laugarren alaba izan zen. Maria Laskaris printzesaren ahizpa eta etorkizuneko Joan IV.a Dukas Laskaris enperadorearen arreba izan zen.

## Haurtzaroa

Haurtzaroa Nizeako gorteko printzesa gisa igaro zuen, non Konstantza enperatriza ere, Joan III.a Dukas Vatatzes aitonaren alarguna, bizi zen. Neskatila gisa, Eudoxiaren ezkon-hitza eman zioten Aragoiko errege-familiari Petri III.a Aragoikoa errege izango zenaren bitartez. Paleologotarrek Konstantinoplako Inperio Latindarra deuseztu zuten garaian, Mikel VIII.a Paleologok, ordura arte Joan IV.a Laskaris infantearen erregeorde eta koenperadore izandakoa, bere burua enperador bakar bezala izendatu zuen. Joan IV.aren hiru ahizpak, Eudoxia haien artean, preso hartu eta atzerrritarrekin ezkontarazi zituen, haien ondorengoek ezin baitzuten eskatu segida inperiala.

## Ezkontza

Horrela ba, bizantziar eta genoarrak Konstantinoplan sartu ziren egun berean – 1261ko uztailaren 25ean – eta Mikel VIII.a Paleologo bizantziar enperadorearen aginduz, Gilen Petri Ventimigliako kondea Eudoxia Laskaris infantarekin ezkondu zen, une hartan hamahiru urte baino gehiago ez zituen arren. Ezkontza horrek Vintimigliako Laskaris etxea sortu zuen, XIX. mendera arte familia frantses boteretsua izango zena.

## Eudoxia Laskaris Jakue I.a Aragoikoaren gortean

30 urte bete baino lehen, senarrak zapuztu egin zuen. Orduan, seme-alaba eta Konstantzarekin batera, Jakue I.a Aragoikoaren gortean hartu zuten, Valentziako Erresuman errentak eta Bartzelonako auzo juduaren gaineko botereak eman zizkiona.
Xativan zuen egoitza, baina sarritan egonaldiak egiten zituen Zaragozan eta Castelló de la Planan, non Jakue II.a Aragoikoa erregearen zerbitzuko misio diplomatikoetan bidaiatzen baitzuen.

## Ondorengoak

Haren seme-alabak izan ziren:
* Joan Laskaris Ventimigliakoa, familiaren ondarearen oinordeko unibertsala.
* Jaime Laskaris Ventimigliakoa.
* Oto Laskaris Ventimigliakoa.
* Lukrezia (edo Láscara), Arnau Roger I.a Pallars Sobirakoarekin ezkondua, Pallarseko kondea.
* Beatriz, Gilen Montcadakoarekin ezkondua, Kataluniako seneskal eta Fragako jaunarekin.
* Vatatzes, Portugalgo Elisabet Aragoiko eta Siziliakoa erreginaren zerbitzura.
* Violante, Pedro Aierbekoarekin ezkondua, Jakue I.a Aragoikoaren biloba bat.

## Bizitzaren amaiera

Gutxi gorabehera 50 urte zituela, 1296an, moja-klaratarren komentu bat eta Montblancheko Mare de Déu de la Serra santutegia sortu zituen, eta 1306ra arte sartu zen bertan. Abiatu aurretik, ordea, Ama Birjinaren irudi italiar polikromatua eman zuen, gaur egun santutegi berean ikus daitekeena.
Handik gutxira hil eta Zaragozako domingotarren komentuan lurperatu zuten.

## Erreferentziak

* ↑ «Byzant 7» genealogy.euweb.cz (Noiz kontsultatua: 2022-03-22).
* 1 2 «Eudokia Laskarina - Centro studi ventimigliani» sites.google.com (Noiz kontsultatua: 2022-03-22).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q933529
# Eudoro Galarza Ossa

Eudoro Galarza Ossa (Caramanta, 1895 - Manzales, 1938ko urriaren 12a) kolonbiar kazetaria izan zen, La Voz de Caldas egunkariko zuzendaria. Jesús María Cortés Poveda tenienteak erail zuen, karguan hil zuten lehen kazetari kolonbiarra izanik.

## Biografia

Antioquian Caramantan jaio zen 1895ean. Bere familia Manizalesen finkatu zen 1911n, 16 urte zituela. Loteria arrunt batean miliziarako egokia aurkitu zuten, eta soldadutza egin zuen. Itzultzean kazetaritzan eta politikan sartu zen. Magdalena Jiménezekin ezkondu zen eta harekin hiru seme-alaba izan zituen, Nora, Lucía eta Helí. Arturo Zapata inprimatzailearekin La Voz de Caldas egunkaria sortu zuen 1925ean. Egunkaria 13 urtez saldu zen eta Galarzaren heriotzarekin erori zen, publizitate oxigeno faltagatik.
Galarza Ossa izan zen Kolonbian eraildako lehen kazetaria eta eraildako kazetarien historia luzea duen herrialde batean adierazpen askearen urraketaren lehen adibide dokumentatua. Galarzaren heriotza, gainera, kazetari kreolera baten lehen hilketari dagokio XX. mendean. Galarza La Voz de Caldas egunkariko zuzendaria izan zen, Manizalesen. Jesús María Cortés Poveda tenienteak kazetaria erail zuen 1938ko urriaren 12an su-arma-munizioaren bi tirorekin.
Cortések bere ekintza justifikatu zuen erakunde militarra defendatzen ari zela ziurtatuz. Tenienteak Galarza hil zuen, "uniforme militarra iraindu" zuelako. Cortés auzitik libre atera zen, Jorge Eliécer Gaitán politikari liberal ezagunak egindako defentsa arrakastatsu baten bidez.

## Heriotza

La Voz egunkariko erredaktoretako batek Cortés tenienteak bere tropei eman zien tratu txarra salatu eta jendaurrean Ayacucho batailoiko soldadu bati zaplaztekoa ematea leporatu zion. Zuzendariak bere menpekoari lagundu ziolarik, militarrak bere armatik bi tiroz hil zuen.
1978ko hilketari buruz hitz egiten zuen hedabideei egindako lehen elkarrizketan, Cortés tenienteak esan zuen ez zuela damutzen eta delitua berriro egingo zuela aukera berriro izanez gero, "uniformea errespetatzea baita". Galarza, bere gaztaroan armada nazionalean aritu zena, tenienteak hil zuen Manizaleseko bulegoan zegoela. Arturo Alape historialariak epaia kritikatu zuen Gaitán hizlari ospetsuaren defentsak "argudioak baino oratoria gehiago" izan zuela esanez, eta epaia "Galarzaren memoriari iraintzat" jo zuen.
Jorge Consuegra kazetari kolonbiarrak arma bakarra beti egia izan zuen kazetari eredugarritzat jo zuen Galarza. "Egiten dugun kazetaritzarekin egunero apur bat hiltzen gara" oharra eskaini zion.

## Erreferentziak

* ↑ Cadavid Correa, Orlando. (6 de mayo de 2011). «El teniente homicida que no se arrepintió» El Mundo.
* Villegas Botero, Adriana (2018ko otsailaren 19a). Eudoro Galarza Ossa, Kolonbian hildako lehen kazetariaren istorioa . Notario aldizkaria, Manizaleseko Unibertsitatea. 20. urtea, 15. liburukia 1. zk., 165-184 orrialdeak.
* Villegas Botero, Adriana (2018ko abuztua). Galarza, lehen isildua . Malpensante aldizkaria. 199. liburukia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16565224
# Eudoxia (argipena)

Eudoxia edo Eudozia (Εὐδοξία, Εὐδοκία) emakume izena da, jatorri grekokoa, "fama ona edo zentzu ona", "ospe edo zentzu ona duen emakumea" esan nahi duena. Hauek dira izenaren eslavierako formak: ekialdeko eslavieraz: Evdokiya (errusieraz: Евдокия), Yevdokiya (ukraineraz: Євдокія); hegoaldeko eslavieraz: Evdokija (Евдокија), Jevdokija (Јевдокија). Batez ere antzinatearen amaieran eta Erdi Aroan ezaguna zen izena, bereziki Ekialdeko Europan. Gaur egun ere erabiltzen da eta gurean, besteak beste, Perpetua Saraguetaren Eudoxia ahizpa.
* Eudoxia Heliopoliskoa: I. mendeko santa eta martiri kristaua.
* Elia Eudoxia: Bizantziar Inperioko edo Ekialdeko Erromatar Inperioko V. mendeko enperatriza izan zen. Arkadio enperadorearen emazte eta Teodosio II.a enperadorearen ama.
* Elia Eudozia (c. 401-460) : Bizantziar Inperioko edo Ekialdeko Erromatar Inperioko enperatriza izan zen eta literatoa. Teodosio II.a enperadorearen emaztea eta Elia Eudoxiaren erraina.
* Lizinia Eudoxia (422-493): Mendebaldeko Erromatar Inperioko enperatriza Valentiniano III.a eta Petronio Maximo enperadoreekin eta Elia Eudoziaren alaba.
* Eudoxia edo Eudoxia printzesa (439-466/474): bandaloen erregina; Valentiniano III.a eta Lizinia Eudoxiaren alaba, Huneriko errege bandaloaren emaztea.
* Fabia Eudoxia (c. 580–612): bizantziar enperatriza, Heraklio enperadorearen emaztea.
* Eudoxia Epifania (611-630): Bizantziar Inperioko augusta. Heraklio enperadore bizantziarraren eta Fabia Eudoxiaren alaba bakarra. Konstantino III.aren enperadorearen arreba.
* Eudoxia Ingerina (840-882): Bizantziar Inperioko enperatriza izan zen, Basilio I.a enperadore bizantziarraren emaztea, Mikel III.a bere aurrekoaren ohaidea, eta Leon VI.a Jakitunaren eta Alejandro III.a ondorengo enperadoreen ama, eta baita Konstantinoplako Esteban I.a patriarkarena ere.
* Eudoxia Makrenbolitisa (1021-1096): Bizantziar Inperioko enperatriza, Konstantino X.aren eta Erroman IV.aren emaztea.
* Eudoxia Komnena (1150 / 1152 - 1203): noble bizantziarra. Alexio Komneno eta Maria Dukasren alaba, Joan II.a Komneno Bizantzioko enperadorearen birbiloba da. Ana Komnenoren ahizpa.
* Eudoxia Laskaris (1254 - 1311): Bizantzioko printzesa, Aragoiko Koroan ezagunago Irene Laskaris bezala.

## Erreferentziak

* ↑ Iñigo, Andres. (2011). «Perpetua Saragueta: eskuidatziak eta hiztegia» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2022-03-23).
# Eudoxia Epifania

Eudoxia Epifania (grekoz: Επιφανεία, 611-630eko hamarkada) Heraklio enperadore bizantziarraren eta haren lehen emazte Fabia Eudoxiaren alaba bakarra izan zen. Konstantino III.aren enperadorearen arreba.
Konstantinoplan jaio zen uztailaren 7an, K.o. 611. urtean, abuztuaren 15ean bataiatu zuten eta urte bereko urriaren 4an augusta gisa koroatu zuten (San Esteban jauregiko oratorioan), bere aitaren ondoren hurrrengoa baitzen aginte lerroan. Enperatriz baten koroatzeko ohiko ohiturari jarraitu zitzaion.
624. urtean, Heraklio eta Martina bere amaordea, Konstantinopla utzi eta gero, ekialdeko frontera abiatu zirenean Persiako bigarren kanpainara lau urterako, Epifania eta Heraklio Konstantino anaia txikia haiekin zeuden, baina haurrak, Nikomediara iritsi eta gero, hiriburura itzuli ziren.
15 urte inguru zituenean, aitak bat egin zuen mendebaldeko turkuen khanerriko göktürkekin eta khazariarrekin sassaniar pertsiarren eta Eurasiako Abaroen aurka.Turkiarren laguntza lortzeko, Ziebel turkiar agintarietako batekin (Tong Yabghu edo T'ong Che-hu, seguru asko) edo semearekin ezkontzeko hitza eman zitzaion Eudoxia Epifaniari. Ondoren senar turkiarrarengana bidali zuten, baina haren heriotzaren berriak bidaia bertan behera utzi zuen eta ezkontza gauzatzea eragotzi zuen.
Konstantino VII.a Porfirogenito (913–959) enperadorearen De Ceremoniis edo De Ceremonii aulae Byzantiae idazlanean Eudoxia Epifania ez da aipatzen 639. urteko ekainaren 4an. Garai horretarako, seguru asko, hilda egongo zen.

## Erreferentziak

* 1 2 «Roman Emperors - DIR Epiphania (daughter of Heraclius)» www.roman-emperors.org (Noiz kontsultatua: 2022-03-14).
* ↑ Ziebel Sipi khagan ere deitzen diote, Tong Yabghuren anaia edo osaba.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4809144
# Eudoxia Komnena

Eudoxia Komnena (grekoz: Ευδοκία Κομνηνή, Eudokia Komnēnē ) (1150 / 1152 – 1203), noble bizantziarra, Maria Montpellierrekoaren ama eta Jaime I.a Aragoikoaren amona. Alexio Komneno eta Maria Dukasren alaba, Joan II.a Komneno Bizantzioko enperadorearen birbiloba da. Ana Komnenoren ahizpa.

## Familiaren jatorria

Isaak Komnenoren eta haren bigarren emazte Irene Synadeneren alaba. Beraz, Emanuel I.a Komneno enperadorearen iloba zen.

## Biografia

Eudoxia Komnena 1174an Proventzara bidali zuen bere osaba Emanuel I.a Komneno Trebisondakoak, Alfontso II.a Aragoikoarekin ezkontzeko. Baina harengana iritsi zenean, bera eta bere sekitoa ohartu ziren erregea Antsa Gaztelakoarekin ezkonduta zegoela. Egoera horren aurrean, Gilen VIII.a Montpellierrekoarekin ezkondu zen 1179. urtean, eta Montpellierreko herritar guztiek zin egin zuten lehen semea, gizon zein emakume izan, Gilen VIII.a Montpellierrekoaren ondorengoa izango zela Montpellierreko jaurerrian. Horrela, 1181 edo 1182 inguruan, Maria Montpellierrekoa jaio zen. 1187. urtean, Gilen VIII.a Montpellierrekoa dibortziatu egin zen, gizonezko bat nahi zuelako, eta Eudoxia Anianeko monasteriora bidali zuten. 1203an hil zen bertan.

## Eudoxia Komnena trobadoreen kulturan

Pèire Vidal trobadoreak esan zuen Alfontso II.a Aragoiko erregeak nahiago zuela Antsa Gaztelakoa gaztelau gizajoa, Emanuel I.a Komneno Trebisondakoa bizantziar enperadoreak bidalitako "urre-gamelua" baino.
Fulko Marseillakoa eta Giraut Bornelhkoa trobadoreek enperatriz-titulua eman zioten (okzitanieraz: emperairitz), eta ekialdeko enperadorearen alaba zela esan zuten. Horren ondorioz, autore modernoek gaizki-ulertu bat eragin dute bere familia-jatorrian. Beste trobadore batzuek, hala nola Gilen Puèglaurençkoak, Emanuel I.a Komneno Trebisondakoa enperadorearen iloba bezala identifikatu zuten.

## Erreferentziak

* ↑ «Byzant 1» genealogy.euweb.cz (Noiz kontsultatua: 2022-03-21).
* ↑ Stiernon, Lucien. (1965). «Notes de titulature et de prosopographie byzantines. Sébaste et Gambros» Revue des études byzantines 23 (1): 222–243. doi:10.3406/rebyz.1965.1349. (Noiz kontsultatua: 2022-03-21).
* 1 2 Dom Claude Devic et Dom Joseph Vaissète (dir.), Histoire générale de Languedoc, Volume: VI , Toulouse, édition Privat, 1872 (1$^{re}$ éd. 1745). Eudoxia Komnena zazuztu eta Antsarekin ezkontzen da Gilen VIII.a, Livre XX, IV.
* ↑ Vajay, In memoriam Szabolcs de. «Eudocie Comnène, l'impératrice des troubadours» Genealogica et Heraldica. 14th International Congress of Genealogical and Heraldic Studies 1980 (Noiz kontsultatua: 2022-03-21).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1228696
# Eusko Jaurlaritzako Ingurumen eta Lurralde Politika Saila

Eusko Jaurlaritzako Ingurumeneta Lurralde Politika Saila (gaztelaniaz ere Departamento de Medio Ambiente y Política Territorial), Euskal Autonomia Erkidegoko itsasertzaz, urez, ingurumenaz, hirigintzaz eta garraiobide mota guztietaz arduratzen den Eusko Jaurlaritzaren saila da. 1936 urtean sortu zen eta 1980 urtean berrezarri zuten demokraziarekin batera.
Egungo Ingurumen eta Lurralde Politika Sailburua Ana Oregi independentea da.

## Antolaketa

* Ingurumen eta Lurralde Politika Sailburutza
** Administrazioaren eta Lurralde Plangintzaren Sailburuordetza
** Ingurumen Sailburuordetza
** Garraio Sailburuordetza

## Sailburuak

Erbestealdian
* 1936-1979: Gonzalo Nardiz
Euskal Kontseilu Nagusia
* 1978-1980: Juan Ajuriagerra (Lurralde Plangintza eta Ingurumena) eta Mikel Isasi (Arrantza)
Demokraziaren berrezarpena
* 1980-1984: Felix Ormazabal (Nekazaritza) eta Xabier Lasagabazter (Lurralde Plangintza, Itsas Arazoak)
* 1984-1985: Felix Ormazabal (Nekazaritza eta Arrantza) eta Castor Garate (Lurralde Plangintza)
* 1985-1987: Felix Ormazabal (Nekazaritza eta Arrantza) eta Jose Ramon Estonba (Lurralde Plangintza)
* 1987-1991: Felix Ormazabal (Nekazaritza eta Arrantza) eta Jose Miguel Martin (Ingurumena)
* 1991-1995: Jose Manuel Goikoetxea (Nekazaritza eta Arrantza) eta Jon Larrinaga (Ingurumena)
* 1995-1998: Javier Retegi (Nekazaritza eta Arrantza) eta Francisco Jose Ormazabal (Lurralde Plangintza eta Ingurumena)
* 1998-2001: Iñaki Gerenabarrena (Nekazaritza eta Arrantza) eta Francisco Jose Ormazabal (Lurralde Plangintza eta Ingurumena)
* 2001-2005: Gonzalo Saenz de Samaniego (Nekazaritza eta Arrantza) eta Sabin Intxaurraga (Lurralde Plangintza eta Ingurumena)
* 2005-2009: Gonzalo Saenz de Samaniego (Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura) eta Esther Larrañaga (Lurralde Plangintza eta Ingurumena)
* 2009-2012: Pilar Unzalu (Ingurumena, Lurralde Plangintza, Nekazaritza eta Arrantza)
* 2012tik: Ana Oregi (Ingurumena eta Lurralde Politika)

## Kanpo estekak

* Ingurumen eta Lurralde Politika Sailaren webgune ofiziala (Gaztelaniaz)
* Datuak: Q12257649
# Eusko Jaurlaritzako Informatika Enpresa

Eusko Jaurlaritzako Informatika Enpresa (EJIE) Eusko Jaurlaritzaren informatika-elkartea da, sektore publikoak herritarrari eman behar dizkion zerbitzu digitalak eskaintzen dituena.
Guztira 1.200 zerbitzari fisiko edo birtualizatu zeuden aktibo 2020ko hasieran eta 1.500 TBko biltegiratze-gaitasuna zuen.

## Erreferentziak

* ↑ EJIE. (2020). «EJIE. nor gara» www.ejie.euskadi.eus (Noiz kontsultatua: 2020-04-26).
* ↑ EJIE. (2020). «Instalazioak eta baliabideak» www.ejie.euskadi.eus (Noiz kontsultatua: 2020-04-26).

## Kanpo estekak

* EJIE webgune ofiziala
* EJIEren albisteak
* Sociedad para la Promoción y Reconversión Industrial, Auñamendi entziklopedia, Jesús María Valdaliso Gago,
* spri.eus, webgune ofiziala
* Datuak: Q92076530
# Eusko Jaurlaritzako Segurtasun Saila

Eusko Jaurlaritzaren Segurtasun Saila (2012ra arte Herrizaingo Saila) Euskal Autonomia Erkidegoko segurtasunaz eta barne arloetaz arduratzen den Eusko Jaurlaritzaren saila da. 1936 urtean sortu zen eta 1980 urtean berrezarri zuten demokraziarekin batera.
Egungo Segurtasun Sailburua Josu Erkoreka jeltzalea da.

## Antolaketa

* Segurtasun Sailburutza
** Sailburuaren Kabineteko Zuzendaritza
** Komunikazio Zuzendaritza
** Administrazio eta Zerbitzuen Sailburuordetza
*** Kudeaketa Ekonomiko eta Baliabide Ekonomikoen Zuzendaritza
*** Araubide Juridikoaren, Zerbitzuen eta Hauteskunde Prozesuen Zuzendaritza
*** Giza Baliabideen Zuzendaritza
** Segurtasun Sailburuordetza
*** Larrialdiei Aurreko Egiteko eta Meteorologiako Zuzendaritza
*** Joko eta Ikuskizun Zuzendaritza
*** Trafiko Zuzendaritza
*** Ertzaintzaren Zuzendaritza
*** Segurtasuna Koordinatzeko Zuzendaritza
** Polizia eta Larrialdietako Euskal Akademiako Zuzendaritza

### Atxikitutako organoak

* Euskadiko Segurtasun Publikoaren Kontseilua
* Euskadiko Bide Segurtasuneko Batzordea
* Euskal Autonomia Erkidegoko Babes Zibilerako Batzordea
* Babes Zibileko Boluntariotzako Aholku Batzordea
* Jendaurreko Ikuskizunen eta Jolas Jardueren Euskal Kontseilua
* Jokoaren Euskal Kontseilua
* Zezenketa-gaien Euskal Batzorde Aholku-emailea
* Euskadiko Apustuen Batzordea
* Ertzaintzaren Kontseilua
* Tokiko polizia-koordinaziorako Batzordea
* EAEko Udaltzaingoak Koordinatzeko Batzordea
* Euskadiko Segurtasun Pribatua Koordinatzeko Batzorde Mistoa
* Bideozaintza eta Askatasunen Batzordea
* Polizia eta Larrialdietako Euskal Akademia
* SOS Deiak

## Sailburuak

* 1936-1937: Telesforo Monzon
* 1978-1980: Jose Maria Benegas
    Demokraziaren berrezarpena
* 1980-1988: Luis Maria Retolaza
* 1988-1991: Juan Lasa
* 1991-1998: Juan Maria Atutxa
* 1998-1999: Jose Manuel Martiarena
* 1999-2009: Javier Balza
* 2009-2012: Rodolfo Ares
* 2012ko abuztua-2012ko urria: Idoia Mendia
* 2012-2020: Estefania Beltran de Heredia
* 2020tik: Josu Erkoreka

## Ordezkaritzak

Herrizaingo Sailak honako ordezkaritzak ditu Euskadiko hiru lurraldeetan:
* Joko Lurralde-bulegoa Gasteiz, Bilbo eta Donostian.
* Trafiko Lurralde-bulegoa Gasteiz, Bilbo eta Donostian.
* Hauteskundeen Dokumentazio Zerbitzua Bilbon.
* Hauteskundeen Lurralde Zerbitzua Bilbon.

## Kanpo estekak

* Segurtasun Sailaren webgune ofiziala
* Ertzaintzaren webgunea
* Datuak: Q5888607
# Eusko Jaurlaritzako Justizia eta Herri Administrazio Saila

Eusko Jaurlaritzaren Justizia eta Herri Administrazio Saila (gaztelaniaz ere Departamento de Justicia y Administración Pública), Euskal Autonomia Erkidegoko justiziaz eta autonomia erkidegoko administrazio orokorraz arduratzen den Eusko Jaurlaritzaren saila da. 1936 urtean sortu zen eta 1980 urtean berrezarri zuten demokraziarekin batera.
Egungo Justizia eta Herri Administrazio Sailburua Josu Erkoreka jeltzalea da. Normalean, sail honetako sailburua, Jaurlaritzako bozeramaile izan ohi da.

## Antolaketa

* Justizia eta Herri Administrazio Sailburutza
** Justizia eta Herri Administrazio Sailburuaren Kabinetea
** Komunikazio Zuzendaritza
** Zerbitzu Zuzendaritza
* Justizia Sailburuordetza
** Justizia Administrazioa Eraberritzeko Zuzendaritza
** Bulego Judizial eta Fiskalaren Zuzendaritza
** Justizia Zuzendaritza
** Giza Eskubideen Zuzendaritza
** Terrorismoaren Biktimei Laguntzeko Zuzendaritza
** Baliabide Orokorren Zuzendaritza
* Funtzio Publikoaren Sailburuordetza
** Funtzio Publikoaren Zuzendaritza
** Lan Harremanen Zuzendaritza
** Berrikuntzaren eta Administrazio Elektronikoaren Zuzendaritza
** Herritarrei Arreta Emateko Zuzendaritza
* Araubide Juridikoaren Sailburuordetza
** Lege Garapen eta Arau Kontrolerako Zuzendaritza
** Auzibide Zuzendaritza
** Administrazio Erregistroen eta Toki Araubidearen Zuzendaritza
* Koordinaziorako Idazkaritza Nagusia
** Autonomia Garapenerako Zuzendaritza
** Jaurlaritzaren Idazkaritzako eta Legebiltzarrarekiko Harremanetarako Zuzendaritza

### Atxikitutako organoak

* Auzitegiko Medikuntzako Euskal Erakundea
* Justizia Administrazioaren Euskal Behatokia
* Funtzio Publikoaren Euskal Kontseilua
* Herri Arduralaritzaren Euskal Erakundea

## Sailburuak

* 1936-1960: Jesus Maria Leizaola
* 1978-1980: Jose Antonio Agiriano
    Demokraziaren berrezarpena
* 1980-1982: Carmelo Renobale
* 1984-1985: Juan Porres
* 1985-1991: Juan Ramon Gebera
* 1991: Javier Caño
* 1991-1995: Jose Ramon Rekalde
* 1995-1997: Ramon Jauregi
* 1997-1998: Francisco Egea
* 1998-2001: Sabin Intxaurraga
* 2001-2009: Joseba Azkarraga
* 2009-2012: Idoia Mendia
* 2012tik: Josu Erkoreka

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Justizia eta Herri Administrazio Sailaren webgune ofiziala
* (Gaztelaniaz) Kzgunearen webgunea
* Datuak: Q12257650
# Eusko Jaurlaritzako Kultura Saila

Eusko Jaurlaritzako Kultura Saila (gaztelaniaz ere Departamento de Cultura), Euskal Autonomia Erkidegoko kulturaz eta beraren sustapenaz arduratzen zen Eusko Jaurlaritzaren saila izan zen. 1936 urtean sortu zen eta 1980 urtean berrezarri zuten demokraziarekin batera. 2012an Hezkuntza Sailarekin fusionatu zen.
Sailaren helburu nagusienetakoa euskararen hedatzea eta sustapena izan ziren. Azken Kultura Sailburua Blanca Urgell sozialista izan zen .

## Eginkizunak

* Kirolak
* Gazteria eta gizarte garapena
* Historia- eta arte-ondarearen kudeaketa eta zainketa; museo, liburutegi eta artxibategiak.
* Hizkuntza politika
* Euskararen sustapena
* Arte eta kultura mailako jardunak eta horien hedapena.
* Gizarte komunikabideak; irrati kontzesioak eta frekuentzien esleipena.

## Sailburuak

* 1936-1946: Jesus Maria Leizaola
* 1946-1953: Telesforo Monzon
    Demokrazioaren berrezarpena
* 1980-1983: Ramon Labaien
    1983-84 artean Hezkuntza Sailari atxikitu zitzaion
* 1984-1985: Joseba Arregi
* 1985-1987: Luis Mari Bandres
* 1987-1995: Joseba Arregi
* 1995-2001: Mari Karmen Garmendia
* 2001-2009: Miren Azkarate
* 2009-2012: Blanca Urgell
* 2012-2016: Cristina Uriarte (Hezkuntza Sailarekin batera)
* 2016-2024: Bingen Zupiria (Kultura eta Hizkuntza Politika Saila)
* 2024- : Ibone Bengoetxea (Kultura eta Hizkuntza Politika Saila)

## Atxikitutako organoak

* Helduen Alfabetatze eta Berreuskalduntzerako Erakundea
* Euskal Irrati Telebista
* Euskadiko Orkestra Sinfonikoa
* Etxepare Euskal Institutua

## Ordezkaritzak

Herrizaingo Sailak honako ordezkaritzak zituen Euskadiko hiru lurraldeetan:
* Lurralde unitateak Gasteiz, Bilbo eta Donostian.
* Gazteen Euskal Behatokia Bilbon.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Kultura Sailaren webgune ofiziala
* Datuak: Q126896816
# Felipe del Mestre

Felipe del Mestre (Buenos Aires, Argentina, 1993ko irailaren 25a), 7ko errugbi jokalari argentinarra da, hegalean jokatzen duena. Club Pucará taldean hasi zuen bere kirol ibilbidea. 2020ko Tokioko Olinpiar Jokoetan brontzezko domina lortu zuen Argentinako errugbi 7 taldeko partaide izan zen.

## Olinpiar Jokoak

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), brontzezko domina irabaziko du Argentinako taldearekin, Fijiko taldearen (urrezkoa) eta Zeelanda Berrikoaren (zilarrezkoa) atzetik sailkatuz. Hauek osatuko dute Argentinako taldea: Santiago Álvarez, Lautaro Bazán, Lucio Cinti, Felipe del Mestre, Rodrigo Etchart Luciano González Rizzoni, Rodrigo Isgró, Santiago Mare, Ignacio Mendy, Marcos Moneta, Matías Osadczuk, Gastón Revol eta Germán Schulz-ek.

## Emaitzak

Udako Olinpiar Jokoak :
| Urtea | Lekua | Sailkapena | Proba |
| 2020 | Tokio Japonia | 03 ! | Zazpiko-errugbia gizonezkoa. |

## Klubak

| Kluba | Herrialdea | Mota |
| La Plata Rugby Kluba | Argentina | Afizionatua |

## Erreferentziak

* ↑ «Con un browniano, los Pumas 7s sumaron medalla en los Juegos Olímpicos» Noticias de Brown 28 de julio de 2021.
* ↑ «Felipe del Mestre» olympedia.org 2022-02-14an. begiratua(Ingelesez)
* ↑ «Felipe del Mestre» Olympics.com 2022-02-14an begiratua (Gaztelaniaz)
* ↑ "Zazpiko-errugbia, gizonezkoa, emaitzak 2020" olympedia.org (Ingelesez)

## Kanpo estekak

* «Del Mestre, Felipe» Comité Olímpico Argentino.
* «Con un browniano, los Pumas 7s sumaron medalla en los Juegos Olímpicos» Noticias de Brown 28 de julio de 2021.
* «Del Mestre, Felipe» Sitio Oficial de los Juegos Olímpicos de Tokio 2020.
* Datuak: Q107673180
* Multimedia: Felipe del Mestre / Q107673180