# Natalia Pozniakovskaia

Natalia Nikolaievna Pozniakovskaia, errusieraz Наталья Николаевна Позняковская (Kiev, Errusiar Inperioa, 1889ko abenduaren 12a/azaroaren 30a (juliotar egutegia) - San Petesburgo, Errusiar Batasuna, 1981eko urtarrilaren 9a) errusiar piano-jotzailea eta musika-irakaslea izan zen.

## Biografia

Natalia Pozniakovskaia Kieven jaio zen, eta, zortzi urterekin, Ludwing van Beethovenen pianorako 1. kontzertua, do maiorrean, jo zuen. 1902 eta 1908 bitartean Kieveko goi mailako musika eskolan ikasi zuen, eta ordurako musika kritikak positiboki baloratutako zenbait emanaldi egin zituen:
   Hamalau urteko piano-jotzailearen gaztetasun izugarria erabat desagertu zen entzulearentzat, Beethovenen laugarren kontzertua entzutean. Lehenengo konpasetatik ziur geunden ikasle trebeak bere burua menderatzeko gaitasuna zuela, soinu gozoa eta ederra zuela eta trebetasun tekniko, indibidualtasun eta tenperamentu handiak zituela
Ondoren, pianoa ikasi zuen San Petersburgoko Kontserbatorioan 1909 eta 1913 bitartean, Anna Jesipovaren ikasle zela, eta graduatu zenetik bere irakaskuntzako laguntzaile gisa jardun zuen. Azken azterketan, Camille Saint-Saënsen piano eta orkestrarako kontzertu bat interpretatu zuen. Schröder piano bat irabazi zuen Rubistein sari gisa, eta graduazioan kontserbatorioko urrezko domina lortu zuen.
1914an, V. A. Erákovaren (mezenas eta Nikolái Rubinsteinen ikaslea) emakumeentzako piano-lehiaketan lehen saria irabazi zuen. Lehiaketa horretan garaileak, Europan zehar bira bat egiten zuen sustatzeko, baina funtsik ezak eta mundu-gerrak bira egitea eragotzi zioten.

## Musikari ibilbidea

Bere jarduera pedagogikoak kontzertuekin konbinatu zituen, Aleksandr Zilotik Pávlovsk-en (San Petersburgo) 1913 eta 1916 bitartean zuzendutako orkestra sinfonikoaren programetan parte hartuz eta 1920 eta 1925 bitartean bakarka hainbat kontzertu eginez. 1924an kontzertuaren interpretazioan lehena izan zen. Serguéi Prokofiev-en 3. kontzertua, eta 1928an Camille Saint-Saënsen 3. kontzertua interpretatzen lehena, Nikolai Golovanoven zuzendaritzapean. Errusiako Musika Elkartearen ganbera-programetan parte hartu zuen, eta Veniamin Iosifovich Sher biolin-jotzailearekin eta Yevgueni Vladimirovich Volf-Izrael biolontxelo-jotzailearekin ere jardun zuen.
1926an, San Petersburgoko kontserbatorioan bertan irakasle titularra izendatu zuten, eta irakaskuntzan jarraitu zuen 1941era arte, Anna Jesipovaren eskolako piano-printzipioak garatuz. 1930eko hamarkadatik, Leningradoko Irrati Batzordearen proposamena onartu zuen, garai eta estilo desberdinetako hainbat obra, zuzenean emititzeko. 1942ko neguan egin zen azken irrati-kontzertua. Leningradon setiatuta bizi izan zen 1942ra arte. Orduantxe joan ahal izan zuen Novosibirsk eskualdera. Han, laborantza-lanak egin zituen nekazaritza-kooperatiba batean 1944ra arte. Urte horretan Taskent-en kokatu zuen Markian Petrovich Frolov-ek, Sverdlovsk-eko Kontserbatorioko (gero Jekaterimburg) zuzendariak, eta kontserbatorioko piano-saila zuzentzera gonbidatu zuen eta 1964ra arte irakasle lanetan jarraitu zuen.
Sverdlovsk-eko Filarmonikan bakarkako eta taldekako kontzertuetan jo zuen: 1950eko hamarkadan Isai Mijáilovich Renzin piano-jotzailearekin batera aritu zen, eta 1960ko hamarkadan, berriz, duoan. Liudmila Mijailovna Nikiforova biolin-jolea, eta laukote edo boskotean Mikhail Glinka, Sergei Taneiev eta beste batzuekin. Dmitri Xostakovich, Sergei Prokofiev eta Nikolai Miaskovskiren musika hedatu zuen, irratian eta ondoren telebistan kontzertuak grabatuta.
Uralen Kontserbatorioko ohar zientifiko eta metodologikoen «Anna Nikolaievna Jesipovaren eskola gauzatzeko eta irakasteko zenbait printzipiori buruz» izeneko artikuluan parte hartu zuen. Artikulu horretan, Jesipovaren pianismoaren ezaugarriak deskribatu ziren, bere teknikaren alderdi batzuen bidez, eta, gainera, printzipio pedagogikoen autoritatea berrezartzen laguntzen zuen.
1964an, San Petersburgoko Kontserbatoriora aldatu zen berriro, eta han irakaskuntzan jardun zuen, 1981eko urtarrilaren 9an Leningradon hil zen arte.

## Lanak

Literatura lan hauek egin zituen:
* «О некоторых исполнительских и педагогических принципах школы Анны Николаевны Есиповой: из воспоминаний об А.Н. Есиповой» Uralen Kontserbatorioko ohar zientifiko eta metodologikoak (Sverdlovsk, errusieraz). 1957
* Живая традиция: рассказ о классе им. А. Н. Есиповой [Tradizio bizia: A. N. Jesipovaren irakaskuntzaren historia] (errusieraz). 1966.
2014. urtean, konpilazio bat argitaratu zen bere memoria, artikulu eta grabazio nagusiekin, liburu itxuran, errusierazko Natalia Pozniakovskaia. Memoriak. Artikuluak izenburua duen liburua.

## Erreferentziak

* ↑ (Errusieraz) Музыкальная энциклопедия. 2021-06-15 (Noiz kontsultatua: 2023-12-19).
* ↑ Seliverstova 2018.
* ↑ Bolotov 2008, cap. 1.
* ↑ (Errusieraz) «Российская государственная библиотека искусств» liart.ru (Noiz kontsultatua: 2023-12-19).

## Bibliografia

* Bolotov, Yuri (2008). Исполнительская и педагогическая деятельность А.Н. Есиповой в контексте отечественного фортепианного искусства [A. N. Jesipovaren emanaldia eta jarduera pedagogikoa piano errusiarraren artearen testuinguruan] (Tesia) (errusieraz). San Petersburgo: Herzen Heziketa Unibertsitatea. 2018ko azaroaren 15ean kontsultatua.
* Gorbovets, L. O. (2009). «Художественные направления в музыкальном искусстве Екатеринбурга первой половины XX века (на примере фортепиано)» [Joera artistikoak Ekaterimburgoko musika-artean XX. mendearen lehen erdian (pianoaren adibidean)]. Universidad Estatal Rusa Profesional y Pedagógica (Tesia) (errusieraz) (Ekaterimburg): 100-111. ISBN 978-5-8050-0377-7. 2019ko otsailaren 25ean artxibatuta orijinala. 2019ko otsailaren 24an kontsultatua.
* Keldysh, Yuri V., ed. (1990). «ПОЗНЯКОВСКАЯ». Musikako Entziklopedia Hiztegia (errusieraz). Mosku: Errusiar Entziklopedia handia.ISBN 5-85270-033-9. 2019ko otsailaren 24an kontsultatua
* Pen-Chernova, G. A. (1973-1982). «ПОЗНЯКОВСКАЯ». Keldysh, Yuri V., ed. Musikako Entziklopedia Hiztegia (errusieraz). Mosku: Errusiar Entziklopedia handia eta beste batzuk. ISBN 5-94865-152-5. 2019ko otsailaren 24an kontsultatua.
* Seliverstova, Natalia (2018). «ПОЗНЯКОВСКАЯ, Наталья Николаевна». En Majova, Petrovna, ed. Энциклопедия «Всемирная история» [Munduko historia entziklopedia] (errusieraz). 2018ko irailaren 16an artxibatutako orijinala. 2019ko otsailaren 24an kontsultatua.
* Umanski, M. A. (2002). «ПОЗНЯКОВСКАЯ, Наталия Николаевна». Ekaterimburgeko Entziklopedia (errusieraz). Zientzietako Errusiar akademia.. 450-451 or. ISBN 5-93472-068-6. 2019ko otsailaren 24an kontsultatua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q59171830