OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Perepelkin (kraterra)

Perepelkin kraterra Ilargiko talka-krater bat da. LQ22 lau-angelukoan dago. 88,7 kilometroko diametroa du. Izena Yevgeny Perepyolkinren omenez darama.

## Erreferentziak

* (Ingelesez) (WGPSN), IAU Working Group for Planetary System Nomenclature. (2013ko otsailaren 13a). Gazetteer of Planetary Nomenclature. 1:1 Million-Scale Maps of the Moon. Nazioarteko Astronomia Elkartea / USGS.
* (Ingelesez) Andersson, L. E.; Whitaker, E. A.,. (1982). NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097.
* (Ingelesez) Blue, Jennifer. (25 de julio de 2007). Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS.
* (Ingelesez) Bussey, B.; Spudis, P.. (2004). The Clementine Atlas of the Moon. Cambridge University Press ISBN 0-521-81528-2.
* (Ingelesez) Cocks, Elijah E.; Cocks, Josiah C.. (1995). Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature. Tudor Publishers ISBN 0-936389-27-3..
* (Ingelesez) McDowell, Jonathan. (15 de julio de 2007). Lunar Nomenclature. Jonathan's Space Report.
* (Ingelesez) Menzel, D. H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B.. (1971). Report on Lunar Nomenclature by The Working Group of Commission 17 of the IAU. , 136 or..
* (Ingelesez) Moore, Patrick. (2001). On the Moon. Sterling Publishing Co ISBN 0-304-35469-4.
* (Ingelesez) Price, Fred W.. (1988). The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press ISBN 0521335000..
* (Ingelesez) Rükl, Antonín. (1990). Atlas of the Moon. Kalmbach Books ISBN 0-913135-17-8.
* (Ingelesez) Webb, Rev. T. W.. (1962). Celestial Objects for Common Telescopes, 6ª edición revisada. Dover ISBN 0-486-20917-2.
* (Ingelesez) Whitaker, Ewen A.. (2003). Mapping and Naming the Moon. Cambridge University Press 978-0-521-54414-6.
* (Ingelesez) Wlasuk, Peter T.. (2000). Observing the Moon. Springer ISBN 1-85233-193-3.
* (Ingelesez) Lunar Impact Crater Database. Lunar and Planetary Institute (USRA).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q630254
* Multimedia: Perepelkin (lunar crater) / Q630254
# Pierre Henry

Pierre Henry (Paris, 1927ko abenduaren 9a - Paris, 2017ko uztailaren 5a) frantses musikagilea izan zen.
Piano eta perkusioko ikasketak egin zituen, Parisko Kontserbatorioan. Gaztetatik, soinu-mota guztiak erabiltzeko interesa erakutsi zuen, are artean musika-soinutzat hartzen ez zirenak ere. 1949an Frantziako Irratiko estudio elektronikoan hasi zen lanean; estudio haren sortzaile Schaefferri estetika musikal berri bat sortzen lagundu zion, Groupe de Recherche de Musique Concrète taldeko kideak dagoeneko saiatzen ari zirenaren bidetik, Schaefferren beraren gidaritzapean betiere, musika konkretua izenarekin. Henryren eta musikagile eta hots-ingeniari horren arteko lankidetzaren emaitza nagusia Symphonie pour un homme seul (1950, Sinfonia gizon bakarrarentzat) izan zen. Aurrerago, Henryk harreman estua izan zuen Maurice Béjart dantzari eta koreografoarekin. Bien arteko lanaren emaitzatik, hauek dira aipagarrienak: Le Voyage (Bidaia), La Reine verte (Erregina berdea), Variations pour une porte et un soupir (Bariazioak ate eta hasperen baterako). 1958an Apsone-Cabasse estudioa fundatu zuen, eta musika konkretua eta hotsa bitarteko elektronikoen bidez lortzeko teknika berriak nahasten hasi zen. 60ko hamarraldiko bigarren erdian krisi espirituala izan zuen. Garai hartako lanen artean aipagarriak dira Messe de Liverpool ospetsua (1968, Liverpooleko meza), Apocalypse de Jean (1968, San Joanen Apokalipsia) eta Ceremony (1969, Zeremonia). 70eko hamarraldian, baina, bizitzaren ideia mistiko aztertu berriak hasieran eragin zion lilura galduta, iraupen luzeko hainbat obra egin zituen, aurretik grabatutako era guztietako hotsak erabiliz. Azkeneko lan horien artean aipagarria da, adibidez, Bigarren sinfonia.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q544469
* Multimedia: Pierre Henry / Q544469
# Pierre Hernandez

Pierre Hernandez (Baiona, 1928ko azaroaren 22a - 2015eko urtarrilaren 27a) lapurtar boxeolari amateur ohia da, 1949an profesional bilakatu zena.
Londresko Olinpiar Jokoetan hartu zuen parte. 69 kg. baino gutxiagoko kategorian.

## Erreferentziak

* ↑ boxrec.com
* ↑ www.sports-reference.com
* Datuak: Q12265960
# Pierre Harmel

Pierre Charles José Marie, Harmel Kondea (Uccle, 1911ko martxoaren 16a - Brusela, 2009ko azaroaren 15a) Belgikako 40. lehen ministroa izan zen. Abokatu, Kristau-demokraziako politikari eta diplomazialaria izan zen.

## Biografia

Zuzenbidea ikasi zuen Liejako Unibertsitatean eta Belgikako Elkarte Katolikoko kidea izan zen. 1940an Bigarren Mundu Gerran 18 Eguneko Kanpainan parte hartu zuen. 1947an Liejako Unibertsitateko zuzenbideko irakasle izendatu zuten.
1946 eta 1971 bitartean diputatu izan zen. Justizia, Kultura eta Zerbitzu Zibileko ministro izan zen Gaston Eyskensen gobernuan. 1965eko uztailaren 28tik 1966ko martxoaren 19ra kristau-demokraten eta sozialisten arteko koalizio gobernu bateko lehen ministro izan zen. 1966 eta 1968 bitartean Kanpo Harremanetako ministroa izan zen Paul Vanden Boeynantsen gobernuan, eta gero senataria (1971-1977) eta Senatuko lehendakaria (1973-1977). Baudouin erregeak Harmel Konde izendatu zuen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q363942
* Multimedia: Pierre Harmel / Q363942
# Pierre Harizpe

Pierre Harizpe (Donibane Lohizune, 1854 – Garches, 1929) Idazlea eta apaiza zen. Harenak dira Karmela drama (bertsotan), Ainhoa eleberria (frantsesez idatzia) eta Chanson de Roland kantuaren itzulpena. Euskal-Esnalea aldizkarian eman zituen argitara lanik behinenak.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q12265958
# Pierre Hariztoi

Pierre Hariztoi (Aiherra, 1836 – Ziburu, 1901eko otsailaren 23a) Nafarroa Behereko historialaria izan zen. Historia-lan asko argitaratu zuen Baionako Revue Historique et Religieuse du Diocèse de Bayonne izeneko aldizkarian. Irisarriko erretorea zela, Recherches historiques sur le Pays Basque obra (1883, Euskal Herriari buruzko historia ikerketak) argitaratu zuen, ezinbestekoa Ipar Euskal Herriko historia ezagutzeko. Ziburun erretore zegoela, Les Paroisses du Pays Basque au XVIII.$^e$ siècle et pendant la periode révolutionnaire (1891, Euskal Herriko herriak XVIII. mendean eta iraultzaren garaian) lana argitaratu zuen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q12265959
# Pierre Haudaudine

Pierre Haudaudine (Baiona, 1756ko azaroaren 19a - Nantes, 1846ko abuztuaren 6a) lapurtar enpresaburu eta militarra izan zen. 1793an Goardia Nazionaleko kidea, Vendéeko gerran parte hartu zuen.
* Datuak: Q3385440
* Multimedia: Pierre Haudaudine / Q3385440
# Pierre Herigone

Clément Cyriaque de Mangin (Ipar Euskal Herria, 1580- Paris, 1643), ezagunagoa Pierre Hérigone edo latinez Petrus Herigonius ezizenaz, euskal herritar matematikari eta astronomoa zen.
Hérigone Parisen izan zen irakasle. Bere liburu nagusiak Cursus mathematicus, nova, brevi, et clara methodo demonstratus, per notas reales et universales, citra usum cujuscunque idiomatis intellectu faciles (Parisen argitaratua, sei liburukiak, 1634 – 1637) zuen izena eta frantsesez eta latinez idatzitako hasi-masi matematikoen compendiuma zen. Liburu honetan, Hérigonek sinbolo matematiko asko sortu zituen. Horrela angeluaren sinboloa edo "<" gutxiago adierazteko.
Baita "T" sinboloa perpendikularra adierazteko. Berreketa adierazteko, Hérigonek a, a2, a3, eta abar idatzi zituen (zenbatzaileak oraindik sortzekoak zirelako).
Hérigonek gainera zenbaki-alfabetoa sortu zuen zenbaki-luzeak gogoratzeko, hau da bere mnemotekni-sistema propioa. Zenbait orduko matematikazko sortzapenez idatzi zuen, adibidez parallelepipedum paralelepipedo adierazteko.
Cursus mathematicus liburuan, Hérigonek kaliza itxurazko kamera iluna deskribatu zuen (6. kapitulua, 113. orrialdea). Hérigonek ez zuen kaliza marraztu, baina Johann Zahnek bai Oculus Artificialis Teledioptricus Sive Telescopium (1685) bere liburuan. Hérigoneren asmakizuna berrikuntza baino, edaterakoan besteak ikusteko tresna zen.
Zenbait batzorde zientifikotan ere aritua zen, astronomiarekin lotuak. Bere omenez, ilargiko krater bati bere izena jarri zioten: Herigonius kraterra.

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Biografia
* Datuak: Q2162075
* Multimedia: Pierre Hérigone (astronomer) / Q2162075
# Pierre Hurmic

Pierre Hurmic (Donapaleu, 1955eko apirilaren 10a) baxenafar abokatu eta politikaria da. Europa Ekologia-Berdeak alderdiko kidea, Bordeleko alkate hautatu zuten 2020an.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q55599019
* Multimedia: Pierre Hurmic / Q55599019
# Pierre Guédron

Pierre Guédron (Châteaudun, 1570 inguru - Paris, 1620 inguru) XVI. mendeko musikagile eta laute jotzaile frantsesa izan zen.

## Biografia

Pierre Guédron Luis II.a Lorenakoaren (Lorenako kardenala edo edo Guisakoa deitua) kaperako abeslaria izan zen. Kardenala hil egin zuten eta, orduan, 1588an, Chapelle-Royaleren abeslaria izan zen. Henrike III.a Nafarroakoaren musika arloko pertsonalitate handia bihurtu zen; garai horretan airak eta ballet kortesau asko idatzi zituen. 1601ean, Claude Le Jeuneri ordezkatu zuen erregearen ganbara musikagile gisa. Azken postu hori 1613an utzi zuen, bere suhia zen Antoine Boësseten eskuetan utziz. Orduan, erregearen eta ama-erreginaren musika-intendentea bihurtu zen. Azkenik, Luis XIII.a Frantziakoaren superintendentea izan zen.

## Garrantzia

Le Bailly, Mauduit, Bataille eta Boësset-ekin batera, Guédronek monodiaren arrakasta Frantzian lagundu zuen. Bakarkako abestiak polifonia baztertu zuen. Ballard-ek, 1605 eta 1630 artean, Guédronen airs de cour ahots bakarrerako eta baita ere 4 edo 5 ahotsetarako bilduma batzuk plazaratu zituen.

## Obra

* Airs de cour à quatre et cinq parties
* Airs de différents autheurs mis en tablature de luth
* Ballet sur la Naissance de Monseigneur le duc de Vendosme (1602)
* Ballet de Monseigneur le duc de Vendosme oder Ballet d’Alcine (1610)
* Ballet de Madame (1613)
* Ballet des Argonautes (1614)
* Ballet du Triomphe de Minerve (1615)
* Ballet de Monsieur le Prince (1615)
* Ballet du Roy ou Ballet de la Délivrance de Renaud (1617)
* Ballet des Princes (1618)
* Ballet du Roy sur L’Adventure de Tancrède en la forest enchantée (1619)

## Erreferentziak

* ↑ Espasa Entziklopedia, 27. liburuki, 9 or. ISBN 84-239-4527-8
* ↑ https://www.perche-gouet.net/histoire/pdf/28088-01/Descendance%20de%20Pierre%20GUEDRON%201565-1620.pdf
* ↑ Théodore Baker-Nicolas Sloninsky: Dictionnaire biographique des musiciens, I. liburuki, éditions Robert Laffont, 1586 or.
* ↑ Georgie Durosoir, L'Air de cour en France (1571-1655). - Liège, 1991.

## Kanpo estekak

* "Qu'on me parle plus", Guédronen air de cour Youtuben.
* "Cessez mortels de soupirer", Guédronen air de cour Youtuben.
* Datuak: Q524331
# Picea

Picea (lat. picea) pinazeoen familiako zuhaitz genero bat da. Piramide itxurako zuhaitzak dira 20-60 metrokoak, orri isolatu lau eta tetragonal puntadunekin, eta heldu arte zabaltzen ez diren pinaburu eskegiekin.
Izei gorria da familia honetako zuhaitz ezagunena. Generoko espezie gehienak urtetsuak dira, bizitza luzea izaten dute, eta apurka-apurka hazten dira. Biolina edo gitarra bezalako musika-tresnak egiteko balio dute.
Genero honek 35 espezieak ditu

## Espezieak

1 sectio Picea
   * Picea abies Europa;
   * Picea asperata Txina.
   * Picea koraiensis. Korea, Txina.
   * Picea koyamae
   * Picea meyeri.
1b
   * Picea orientalis
   * Picea morrisonicola . Taiwan.
   * Picea wilsonii Txina.
   * Picea obovata
* Picea schrenkiana
   * Picea smithiana
   * Picea alpestris
    1c
   * Picea maximowiczii'
   * Picea torano .
   * Picea neoveitchii
   * Picea martinezii
   * Picea chihuahuana Mexico
2 Sectio Omorika
    2a
   * Picea breweriana
   * Picea brachytyla
   * Picea farreri Birmania eta Txina.
   * Picea omorika Serbia
    2b
   * Picea mariana Ipar Amerika.
   * Picea rubens
   * Picea glehnii
   * Picea alcockiana ("P. bicolor") .
   * Picea purpurea
   * Picea balfouriana
   * Picea likiangensis
   * Picea spinulosa
3 Sectio 'Casicta'
   * Picea glauca Ipar Amerika.
   * Picea engelmannii
   * Picea sitchensis Sitka (Alaska)
   * Picea jezoensis Kamchatka.
   * Picea pungens

## Kanpo estekak

* Arboretum de Villardebelle Picea cone photos Cones of selected species (page 1)
* Arboretum de Villardebelle Picea cone photos Cones of selected species (page 2)
* Gymnosperm Database - Picea
* Datuak: Q26782
* Multimedia: Picea / Q26782
* Espezieak: Picea
# Picerno

Picerno Italiako udalerri bat da. Potenzako probintzian kokatuta dago, Basilicata eskualdean. 5.637 biztanle ditu, 78,51 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Picernok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Baragiano Ruoti Tito Vietri di Potenza Savoia di Lucania Balvano Potenza

## Kanpo estekak

* Datuak: Q52634
* Multimedia: Picerno / Q52634
# Picher (Oklahoma)

Picher Oklahomako hiri bat da. Ottawa konderrian kokatua dago. 2010ean 20 biztanle zituen, 4,07 kilometro koadrotan banatuta.

## Ikus, gainera

* Ottawa konderria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2844779
* Multimedia: Picher, Oklahoma / Q2844779
# Pichia pastoris

Pichia pastoris legamia metilotrofiko bat da, DNA birkonbinatzailearen tekniken bidez proteinak ekoizteko oso erabilia. Horregatik, Pichia pastoris asko erabiltzen da ikerketa biokimiko eta genetikoetan, bai esparru akademikoan, bai industria bioteknologikoetan.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q148697
# Pichichi

Pichichi izenak esanahi desberdinak ditu:
* Rafael Moreno Aranzadi: Bilboko Athletic Klubeko jokalaria.
* Pichichi Saria: Espainiako futbol ligan emandako saria.
# Picher

Picher Alemaniako udalerri bat da, Mecklenburg-Aurrepomerania estatuan. Azken zentsuaren arabera 621 biztanle zituen, 39,09 kilometro koadroko azaleran..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q692826
* Multimedia: Picher / Q692826
# Piccolomini

Piccolomini Italiako familia noble baten izena da, Sienan eragina zuena XIII. mendetik (guelfo alderdiaren zati zena). Bere jatorria oso antzinakoa da: Martino di Piccolomo delako batek lombardiar legepean bizi zela adierazten zuen 1098ko ekitaldi batean, Piccolomo di Montone delako bat kontsul izan zen 1165ean. 1220an Engelberto d'Ugo Piccolominik Montertari feudoa jaso zuen Val d'Orcian Frederiko II.a Hohenstaufen enperadorearen partetik emandako zerbitzuen sari bezala. Familiak jauregiak eta dorreak erosi zituen Sienan eta zenbait gaztelu Errepublikako lurraldean, Montone eta Castiglione kasu, ondoren hiriari salduak 1321ean.
Piccolominitarrek aberastasun handia bildu zuten komertzioari esker, eta bulego kontableak ezarri zituzten Genova, Venezia, Aquileia, Trieste eta zenbait hiri frantziar eta alemaniarretan.
Guelfoen kausaren babesle, hiritik kanporatuak izan ziren, eta euren etxeak suntsituak. Anjoutarren garaipenaren ondoren, garaile bezala itzuli ziren, baina berriz ere kanporatuak izan ziren Konradino Hohenstaufengoaren agintaldi laburrean zehar, baina jarraian berriz itzuli ziren Karlos I.a Anjoukoaren laguntzarekin.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q611733
* Multimedia: House of Piccolomini / Q611733
# Pernik

Pernik (bulgarieraz: Перник) mendebaldeko Bulgariako hiria da, Pernik probintziako hiriburua dena.

## Klima

Datu klimatikoak (Pernik (1931-1970)) :
| Hila | Urt | Ots | Mar | Api | Mai | Eka | Uzt | Abu | Ira | Urr | Aza | Abe | Urtekoa |
| Erregistraturiko tenperatura maximoa (°C) | 15.2 | 19.1 | 29 | 20 | 33.1 | 34.7 | 38.1 | 37.5 | 34.5 | 32.2 | 23.2 | 17.4 | 38.1 |
| Batez besteko tenperatura maximoa (°C) | 2.1 | 4.7 | 9.1 | 15 | 20.2 | 23.6 | 26.3 | 26.5 | 22.6 | 16.5 | 10.2 | 4.3 | 15.1 |
| Batez besteko tenperatura (ºC) | -2 | 0.2 | 3.7 | 9.7 | 14.2 | 17.5 | 19.6 | 19.2 | 15.4 | 10.2 | 5.6 | 0.5 | 9.6 |
| Batez besteko tenperatura minimoa (°C) | -5.7 | -3.9 | -0.9 | 3.8 | 8.5 | 11.8 | 12.8 | 12.8 | 9 | 5 | 1.8 | -2.7 | 4.4 |
| Erregistraturiko tenperatura minimoa (°C) | -26.8 | -26.5 | -21.5 | -6.4 | -3.6 | 1.7 | 3.5 | 3.5 | -3 | -4.9 | -14.6 | -18.7 | -26.8 |
| Pilatutako prezipitazioa (mm) | 43 | 37 | 37 | 53 | 71 | 77 | 48 | 39 | 43 | 52 | 56 | 48 | 604 |
| Iturria: Stringmeteo ||||||||||||||

## Herri eta hiri senidetuak

Pernikek honako hiri senidetuak ditu:
| Ovar, Portugal Elektrostal, Errusia Pardubice, Txekia Luhansk, Ukraina Balaxikha, Errusia | Kavadarci, Mazedonia Lublin, Polonia Rožaje, Montenegro Nilüfer barrutia Bursan, Turkia | Orsha, Bielorrusia Orosei, Italia Caen, Frantzia Coventry, Ingalaterra |

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. 157. araua. Europako hiriak. .
* ↑ Stringmeteo. (2012). Pernik Climate. .
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Webgune ofiziala - www.pernik.bg

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q185289
* Multimedia: Pernik / Q185289
# Pernety (Parisko metroa)

Pernety Parisko metroaren geltokia da, Paris udalerriko 14. barrutian dagoena.

## Ikus, gainera

* Parisko metroa
* Parisko metroaren geltokiak
* 13. linea (Parisko metroa)

## Kanpo estekak

* (Frantsesez) RATPko web gunea
* (Frantsesez) Île-de-France Mobilitésko web gunea
* Datuak: Q1684455
* Multimedia: Pernety (Paris Metro) / Q1684455
# Pernik probintzia

Pernik probintzia (bulgarieraz: Област Перник, Oblast Pernik) mendebaldeko Bulgariako oblasta da. Iparraldean Sofia probintzia eta Sofia-hiriarekin du muga, ekialdean Sofia probintziarekin, hegoaldean Kiustendil probintziarekin, eta mendebaldean Serbiarekin. 2.390 kilometro koadroko eremua du, eta 2011n 133.530 biztanle zituen. Hiriburua Pernik da.

## Banaketa administratiboa

Pernik probintzian sei udalerri daude:
* Breznik.
* Kovatxevtsi.
* Pernik
* Radomir.
* Tran.
* Zemen.

## Ekonomia

Probintziako diru-iturri nagusia industria da. Perniken dago industria-gune nagusia: makina astunak, eta eraikuntzako eta ehungintzako materialak ekoizten dituzte bereziki.

## Erreferentziak

* ↑ 2011 Population Census - main results. nsi.bg (Noiz kontsultatua: 2017-8-13).

## Kanpo estekak

* (Bulgarieraz) (Ingelesez) Probintziaren webgune ofiziala, pk.government.bg
* Datuak: Q2012234
* Multimedia: Pernik Province / Q2012234
# Pernille Blume

Pernille Blume (Herlev, Danimarka, 1994ko maiatzaren 14a) igeriketan aritzen den kirolari danimarkarra da.

## Olinpiar Jokoak

2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), bi domina irabazi zituen Danimarka ordezkatuz: urrezkoa 50 m estilo librean Simone Manuel estatubatuarraren (zilarrezko domina) eta Aliaksandra Herasimenia bielorrusiarraren (brontzezkoa) aurretik sailkatuz, eta brontzezkoa 4x100 igeri-estilo errelebotan AEBren (urrezko domina) eta Australiaren (zilarrezkoa) atzetik.
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), berriz, bakarra lortu zuen: brontzezkoa 50 m estilo librean Emma McKeon australiarraren (urrezko domina) eta Sarah Sjöström suediarraren (brontzezkoa) atzetik.

## Udako Olinpiar Jokoetako emaitzak

Udako Olinpiar Jokoak :
| Urtea | Lekua | Domina | Proba |
| 2016 | Rio de Janeiro Brasil | 01 ! | 50 m Estilo librea, emakumezkoa |
| 2016 | Rio de Janeiro Brasil | 02 ! | 4x100 Igeri-estiloetan emakumezkoa |
| 2020 | Tokio Japonia | 03 ! | 50 m Estilo librea, emakumezkoa |

## Erreferentziak

* ↑ «Pernille Blume» olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ "Pernille Blume" olympics.com {{Es}
* ↑ Igeriketa 50 m estilo librea, emaitzak, 2016 olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Igeriketa 4x100 igeri-estiloak, emaitzak, 2016 olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Igeriketa, 50 m estilo librea, emaitzak 2020 olympedia.org (Ingelesez)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1754792
* Multimedia: Pernille Blume / Q1754792
# Pierre Boulle

Pierre François Marie Louis Boulle (1912ko otsailaren 20a, Avignon, Okzitania – 1994ko urtarrilaren 31, Paris) frantziar idazle bat izan zen. Haren idazlan ospetsuenak Pont de la rivière Kwai (1952) eta La Planète des singes (1963) izan ziren. Gerora, bi eleberriotan oinarrituta, The Bridge on the River Kwai (1957) eta Planet of the Apes (1968) film ospetsuak zinemaratu ziren.

## Idazlanak

* William Conrad (1950)
* Le Sacrilège malais (1951)
* Le Pont de la rivière Kwaï (1952) - Prix Sainte-Beuve 1952
* La Face (1953)
* Le Bourreau (1954)
* L'Épreuve des hommes blancs (1955)
* Les Voies du salut (1958)
* Un métier de seigneur (1960)
* La Planète des singes (1963)
* Le Jardin de Kanashima (1964)
* Le Photographe (1967)
* Les Jeux de l'esprit (1971)
* Les Oreilles de jungle (972)
* Les Vertus de l'enfer (1974)
* Le Bon léviatan (1977)
* Les Coulisses du ciel (1979)
* L'Énergie du désespoir (1981)
* Miroitements (1982)
* La Baleine des Malouines (1983)
* Pour l'amour de l'art (1985)
* Le Professeur Mortimer (1988)
* Le Malheur des uns... (1990)
* À nous deux Satan (1992)
* Datuak: Q219910
* Multimedia: Pierre Boulle / Q219910
# Pierre Brambilla

Pierre Brambilla (Villarbeney, 1919ko maiatzaren 12a - Grenoble, 1984ko otsailaren 13a) italo-frantziar txirrindularia izan zen. Bigarren Mundu Gerra bete betean harrapatu zuen. Bere osaba txirrindulari profesionala izan zen, baita ere. Cesare Brambilla zuen izena.

## Taldeak

* Terrot (1939).
* Hutchinson (1942 eta 1944).
* Dunlop (1946-1949).
* Mervil (1950).

## Palmaresa
### 1942

* Espainiako Vueltako etapa bat.

### 1943

* Esperaza Sari Nagusia.

### 1946

* Mendebaldeko Tourra.

### 1947

* 3. Frantziako Tourrean eta Mendiko Sailkapena.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1917800
# Pierre Camou

Pierre Camou (Uharte Garazi, 1945eko abuztuaren 18a - Izpura, 2018ko abuztuaren 15a) lapurtar errugbilaria eta bankaria izan zen. US Nafarroan ibilitakoa, Bordeleko Unibertsitatean ikasi ondoren, Banque Michel Inchauspé-n lan egin zuen. 2008 eta 2016 artean, Frantziako Errugbi Federazioaren presidentea izan zen.
* Datuak: Q3384273
* Multimedia: Pierre Camou / Q3384273
# Pierre Cardin

Pierre Cardin (Jaiotza izena: Pietro Cardini ; San Biagio di Callalta, 1922ko uztailaren 2a - Neuilly-sur-Seine, 2020ko abenduaren 29a) italiar jostuna eta moda-alorreko enpresaburua izan zen.
Hamazazpi urte zituela, Parisa jo zuen, eta Chez Paquinen hasi zen lanean. 1953an aurkeztu zuen goi-mailako joskintzako bere lehen bilduma, eta 1956an lortu zuen arrakasta mundu osoan. 1958an, gizonezkoentzako lehen bilduma aurkeztu zuen. 1963an, iraultza eragin zuen modaren alorrean, emakumezkoen prêt-à-porter-aren bidez. Joskintzaz gainera, beste zenbait alorretan ere baditu enpresak mundu osoan (lurrinak, hotelak, zinemako produkzio-etxeak, jatetxeak, bitxiak). 1992an, Frantziako Arte Ederren Akademiako kide hautatu zuten. Lehenbiziko aldia zen jostun bat erakunde horretara heltzen zena.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q299211
* Multimedia: Pierre Cardin / Q299211