# Éric Allatini

Eric Allatini (Salonika, Grezia, 1886ko ekainaren 1a - Auschwitz, 1943ko abenduaren 25a) idazle frantsesa izan zen.

## Biografia

Salonikako komunitate juduan jaioan. Éric Allatini han bizi izan zen 12 urte arte . Familiak Frantziara emigratu zuen orduan. Éric Marseillan batxilergoko ikaslea izan zen, biolina jotzen ikasi zuen eta Aix-en-Provencen zuen Darius Milhaud lehengusuarekin harreman estua izan zuen . Hogei urte zituela, Éricek opera bat idatzi zuen, Les Saintes-Marie-de-la-Mer, Dariusek 1911n musikatu zuena .
Éric Allatini Lehen Mundu Gerran parte hartu zuen eta bizipenak kontatu zituen Savoia ! La guerre des cimes liburuan (1917an argitaratua). Italiako armadaren parte gisa ere borrokatu zuen, Perugiara bidali zutelarik Garibaldi Brigadan.. Ofizial egin zuten eta azkenean Dolomitetara abiatu zen 82. brigadarekin. Istripu baten biktima izan zen eta erretiroa eman zioten.
1916an baimena eman zioten eta Parisera joan zen eta bertan ezkondu zen Hélène Kann-ekin, artearen eta literaturaren zaletuak senar-emazte biak. Hiru alaba (Titiana, Jocelyne eta Donatella) eta seme bat (Ariel) izan zituzten.
Gerra ostean, Hélène eta Éric Allatinik Robert Mallet-Stevens arkitektoari lau solairuko etxebizitza zabal bat eraikitzeko enkargatu zioten, zinemarako proiekzio gela barne. Etxe hau, Villa Allatini, Mallet-Stevens kaleko 3-5. zenbakian altxatua, artista eta idazleen topaleku bihurtu zen, besteak beste , Anatole France eta Luigi Pirandello bisitari ohiko izan ziren. Éric Allatini zinemazaleak Marcel L'Herbierren Le vertige (1926) filmari lagundu zion diruz . Cahiers d'art aldizkariko idatzi zuen zinema eta musika kontuetan.
Ipuin liburuak ere idatzi zituen garai horretan, tartean Sur talons rouges: edizio artistiko bat, zeinean Gerda Wegenerrek egin zituen ilustrazioak.
Bigarren Mundu Gerran, Hélène eta Éric Allatinik errefuxiatuei harrera egin zieten beren etxean eta klandestinoki lagundu zieten. Han gelditu ziren 1942ko urriaren 13an Gestapo frantsesak atxilotu zituen artean. Hilabete batzuk Frantzian espetxeratu ostean, 1943ko lehen hilabeteetan Drancyra lekualdatu zituzten eta gero Auschwitzera 63. konboian, 1943ko abenduaren 17an . Éric Allatini gas ganberetara bidali zuten hiltzera Auschwitzera iritsi bezain pronto.
Donatella eta Titiana seme-alabek Jeanne Taloni esker salbatu zuten bizitza. Ariel, 1941ean 20 urte zituela makisean sartu zen .

## Idazlanak

* Contes de mon père le jars, Paris, 1919. Gerda Wegenerrek ilustratua.
* Savoia! La guerre des cimes, 1917, L'Édition française illustrée.
* Sur talons rouges, 1929, Gerda Wegenerrek ilustratua.

## Erreferentziak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, frantsesezko wikipediako «Éric Allatini» artikulutik itzulia izan da, 2023-03-06 data duen 202043085 bertsioa oinarritzat hartuta. Sartze-datarik ez duten erreferentziak, edo 2023-03-06 baino lehenago datatuak, jatorrizko artikulutik ekarri dira itzulpenarekin batera.
* ↑ Darius Milhaud, compositeur de musique, sur cairn.info, concernant le lien avec la famille Allatini.
* ↑ «Mariages» L'Univers israélite 22 décembre 1916.
* ↑ On doit au studio Chevojon un cliché de leur immeuble pris de l'hôtel des frères Martel. Les volets sont bleus (huile sur toile Josette Briau Martel - 1930), En ligne.
* ↑ «Petites et grandes nouvelles» Paris-soir 17 avril 1926.
* 1 2 Les communes de France durant la Seconde Guerre mondiale - Anonymes, Justes et Persécutés durant la période nazie dans les communes de France.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q65706308
* Multimedia: Éric Allatini / Q65706308