OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saint-Michel-en-Beaumont

Saint-Michel-en-Beaumont Frantziako udalerri bat da, Isère departamenduan dagoena, Auvernia-Rodano-Alpeak eskualdean. 2013an 36 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Saint-Michel-en-Beaumont udalerrian erroldatutako biztanleak 36 ziren. Familiak 16 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 4 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 4 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 62 etxebizitza zeuden, 16 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 42 bigarren erresidentzia ziren eta 4 hutsik zeuden. 58 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 16 etxebizitza nagusietatik 15 bere jabearen bizilekua ziren eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 7 etxek hiru zituzten, 2 etxek lau zituzten eta 6 etxek bost zituzten. 11 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 11 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 4 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Saint-Michel-en-Beaumont udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 4 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 0 |
| 4 | 70-74 | 0 |
| 0 | 65-69 | 8 |
| 0 | 60-64 | 0 |
| 4 | 55-59 | 0 |
| 0 | 50-54 | 4 |
| 0 | 45-49 | 0 |
| 0 | 40-44 | 0 |
| 0 | 35-39 | 0 |
| 4 | 30-34 | 0 |
| 4 | 25-29 | 0 |
| 0 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 0 |
| 0 | 10-14 | 0 |
| 0 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 15 ziren, horien artean 13 aktiboak ziren eta 2 inaktiboak ziren. 13 pertsona aktiboetatik 10 lanean zeuden (5 gizon eta 5 emakume) eta 3 langabezian zeuden (1 gizon eta 2 emakume). 2 pertsona inaktiboetatik 1 erretiraturik zegoen eta 1 ikasten zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2000. urtean Saint-Michel-en-Beaumont udalerrian 9 nekazaritza-ustiategi zeuden, 117 hektarea erabiltzen.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Exploitations agricoles

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q1155568
* Multimedia: Saint-Michel-en-Beaumont / Q1155568
# Saint-Michel-en-Grève

Saint-Michel-en-Grève (bretainieraz Lokmikael-an-Traezh) Côtes-d'Armor departamenduan dagoen Bretainiako udalerria da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q661323
* Multimedia: Saint-Michel-en-Grève / Q661323
# Sisu (filma)

Sisu 2022ko Jalmari Helander finlandiar zinema zuzendariaren thrillerra da. Sisu finlandiar kontzeptu eta eraikuntza kulturala da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Aatami soldadu ohia urre bila dabil Laponian. 1944. urtea da, eta Bigarren Mundu Gerra amaierara iristen ari da. Aatamik urre mordoa aurkituko du, eta, bere zorteaz harrituta, gertuen duen herrirantz abiatuko da, urrea saltzeko asmoz. Bidean, ordea, nazien pelotoi batekin egingo du topo. Gerrako galtzaileak dira, erretiratzeko unea iritsi zaie, eta Finlandiako lurrak utzi behar dituzte. Buru dituzte Bruno eta haren laguntzaile Wolf, eta atzean dituzte tanke bat, soldadu multzoa eta gerrako presoak: dozena erdi emakume finlandiar.
Inongo kalterik egingo ez diela dirudien gizon zaharrari aurrera jarraitzen uzteko asmoa dute soldaduek, baina, Aatamiren urrea ikustean, galdu duten gerra horretatik irabaziren batekin irteteko aukera ikusiko dute, eta bidea moztuko diote. Haiek ez dakitena, ordea, zera da: erasotu nahi dioten gizona komandante izandako finlandiarra dela, hiltzaile trebea, lurraldean 'Hilezkor' (errusieraz: Коще́й, translit.: Kostxei) deitzen diotena.

## Aktoreak

* Jorma Tommila: Aatami Korpi
* Aksel Hennie: Bruno Helldorf
* Jack Doolan: Wolf
* Mimosa Willamo: Aino
* Onni Tommila: Schütze

## Erreferentziak

* 1 2 «Zentzua bilatu beharrik gabe» Berria 2023-04-22 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q111803528
# Sisyrodonta

Sisyrodonta Lecithoceridae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Sisyrodonta ochrosidera da.

## Espezieak

| Espeziea | Irudia | Egoera |
| Sisyrodonta ochrosidera | | daturik gabe |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10372256
# Sisyroctenis

Sisyroctenis Brachodidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Sisyroctenis hemicamina da.

## Espezieak

| Espeziea | Irudia | Egoera |
| Sisyroctenis hemicamina | | daturik gabe |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10372255
# Sitalá (udalerria)

Sitalá Mexikoko udalerri bat da. Chiapas estatuan kokatua dago. 2010ean 12.269 biztanle zituen 105,43 km²ko azaleran. Herriburua [[Sitalá (Sitalá)|Sitalá]] da.

## Erreferentziak

* ↑ Superficie continental. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.
* ↑ Población total. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1784458
* Multimedia: Sitalá Municipality / Q1784458
# Sita Buzăului

Sita Buzăului (hungarieraz: Szitabodza) Errumaniako udalerri bat da, Kovászna konderrian. 4.722 biztanle ditu, 147,53 kilometro koadroko luze-zabalean banatuta.
Kovászna konderria gehienbat hungariarra izan arren, udalerriak erabateko errumaniar gehiegoa dauka. 2002ko erroldaren arabera, 4.814 biztanle dauka, % 99,81 edo 4.805 errumaniarrak dira. Gainerako biztanleak hungariarrak eta alemaniarrak dira, biztanleen % 0,16 eta % 0,02, hurrenez hurren.

## Herriak

Udalerrian honako herriak daude:
Sita Buzăului Crasna Merișor Zăbrătău

## Erreferentziak

* ↑ (Errumanieraz) Rezultate | Recensamant 2011. (Noiz kontsultatua: 2019-10-19).
* ↑ «Structura Etno-demografică a României» www.edrc.ro (Noiz kontsultatua: 2023-04-13).

## Kanpo-estekak

* Datuak: Q5064539
* Multimedia: Sita Buzăului, Covasna / Q5064539
# Scone (Perth eta Kinross)

Scone, Eskoziako gaeleraz: Sgàin eta eskozieraz: Scuin, Eskoziako herri bat da, Perth eta Kinross eremu administratiboan.

## Leku interesgarriak

* Scone jauregia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q852883
* Multimedia: Scone, Perth and Kinross / Q852883
# Sconeko harria

Patuaren harria, baita Scone harria edo Koroaketaren harria (ingelesez Stone of Scone, Stone of Destiny edo the Coronation Stone; gaeleraz clach-na-cinneamhain, clach Sgàin edo Lia(th) Fàil), hareharrizko harritzar edo blokea da, historikoki Sconeko abadian gordetzen zen (gaur egun eraitsia eta Scone jauregiaz ordezkatua), Erdi Aroan eskoziar erregeak koroatzeko ospakizunetan erabiltzen zelarik. XIII. mendean Edward I.a Ingalaterrakoak Harria bereganatu eta Londoneko Westminster abatetxera eramanarazi zuen. 1996an Britainiar Gobernuak Harria Eskoziara itzularazteko asmoa zuela adierazi zuen, hortaz gaur egun eskoziar koroaren bitxiekin batera Edinburgheko gazteluan ikusgai dago.
Bestalde, kondaira baten arabera Irlandako Blarneyko gazteluan dagoen Blarney harria harria ere jatorriz Scone harria osatzen zuen harriaren zati bat litzateke.

## Ikus gainera

* Scone jauregia
* Blarney harria

## Kanpo estekak

* Patuaren Harriari buruzko argibidea, Visit Scotland webgunean.
* Scone Harriaren webgune ofiziala, Sconeko jauregiaren webgunean.
* Patuaren Harriari buruzko argibidea, Undiscovered Scotland webgunean.
* Datuak: Q756442
* Multimedia: Stone of Scone / Q756442
# Scombrolabrax heterolepis

Scombrolabrax heterolepis Scombrolabrax generoko arrain pertziformea da. Arrainen barruko Actinopterygii klasean sailkatzen da, Scombrolabracidae familian. Bere generoan eta bere familian kide bakarra da, hau da, monotipikoa.
Aditu gehienek, tartean FishBasek edo ITISek, Scombroidei subordenean sailkatzen duten arren, badaude bere subordena (Scombrolabracoidei) proposatzen dutenak.

## Banaketa

Espezie hau Agulhasko itsaslasterran aurki daiteke.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Froese, Rainer & Pauly, Daniel ed. (2006), «Scombrolabrax heterolepis», FishBase webgunean. Bertsioaren data: 2006(e)ko apirila.
* ↑ (Ingelesez) Scombrolabrax heterolepis. Integrated Taxonomic Information System (Noiz kontsultatua: 2006-4-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1754834
* Multimedia: Scombrolabrax heterolepis / Q1754834
* Espezieak: Scombrolabrax heterolepis
# Scone jauregia

Scone jauregia (ingelesez: Scone Palace) Eskoziako Scone herrian dagoen gaztelu bat da. Erdi Aroan Eskoziako erregeak koroatu ohi ziren Sconeko abadia kokatzen zen lekuan bertan dago. A mailako eraikina izendaturik dago.

## Historia

Hasiera batean eliza kristau txiki bat eraiki zen Sconen eta ondoren priorato agustindar bat, XII mendean Alexandro I.a Eskoziakoak Sconeko abadia bihurtu zyena. Abadian zegoen Scone harrian koroatu izan ziren Eskoziako erregeak, harik eta Eduardo I.a Ingalaterrakoak hartu eta Londresera eraman zuen arte. 1306an Roberto I.a Eskoziakoak Sconen koroatua izateko hautua egin zuen eta 1651a arte ohitura horrek jarraitu zuen. Azken koroazioa Karlos II.a Ingalaterrakoa eta Eskoziakoarena izan zen.
Eskoziako Erreforma garaian, 1559an abadia oso kaltetua izan zen. 1600an eraikin erlijiotsua izateari utzi zion eta jauregi bihurtu zen. Ordutik Mansfield-eko kondeen etxea izan da.
1808an hareharria erabiliz georgiar estiloan eraiki zen. William Atkinson arkitekto ingelesaren gidaritzapean burutu ziren lanak.

## Iruditegia

* Scone harriaren erreplika.

## Ikus gainera

* Scone harria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1269394
* Multimedia: Scone Abbey / Q1269394
# Siziliar bezperak

Siziliar bezperak (italieraz: Vespri siciliani; sizilieraz: Vespiri siciliani) izenez 1282ko martxoaren 30ean Sizilian jazo zen frantziarren hilketa edo sarraskiari deitu ohi zaio; horren ondorioz, Karlos I.a Anjoukoak Sizilian zuen nagusitasunari amaiera eman zitzaion eta uhartea Aragoiko Koroaren eraginpean jarri zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q207327
* Multimedia: Sicilian Vespers / Q207327
# Siziliar defentsa, Alapin bariazioa

Xakean, Siziliar defentsaren Alapin bariazioa Siziliar defentsari egin dakiokeen erantzunetako bat da, honako mugimenduekin:
* e4 c5
* c3
Simon Alapin errusiar xakelariaren izena darama. Urte luzez, ez zen hartu erantzun on gisa, 2...d5 eginez gero beltzek aurre hartzen zela uste baitzen. gaur egun Alapin bariazioa da Siziliar defentsaren aurrean har daitekeen erantzunik onenetako bat, eta hainbat xake-maisuk erabili dute, besteak beste Evgeni Svexnikov, Eduardas Rozentalis, Sergei Tiviakov, Duško Pavasovič, eta Dražen Sermekek. Viswanathan Anand, Garry Kasparov, Anatoli Karpov, Veselin Topalov eta Vladimir Kramnik munduko txapeldunek erabili dute eta Deep Bluek ere baliatu zuen Kasparoven aurkako 1996ko partidan.
Alapin mugimendua ere 3. txandan erabili daiteke, beltzek mugimendu ez-ohiko bat egiten badute, adibidez 2. Zf3 a6 edo 2. Zf3 Dc7. Izan ere, 3. c3 eginez gero ...a6 edo ...Dc7 ez dira mugimendu bereziki indartsuak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2736878
# Siziliar sugandila

Siziliar sugandila (Podarcis waglerianus) Podarcis generoko animalia da. Narrastien barruko Lacertidae familian sailkatuta dago. Sizilian eta Egadi uharteetan bizi den sugandila honek hiru azpiespezie ditu:
* Podarcis wagleriana antoninoi
* Podarcis wagleriana marettimensis
* Podarcis wagleriana wagleriana

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez)IUCN 2012. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2012.2. www.iucnredlist.org. 2012ko urriaren 20an eskuratua.
* ↑ The Species 2000 and ITIS Catalogue of Life

## Ikus, gainera

* Podarcis
* Lacertidae

## Kanpo estekak

* TIGR Reptile Database in Species 2000 and ITIS Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist
* Datuak: Q1572641
* Multimedia: Podarcis waglerianus / Q1572641
* Espezieak: Podarcis waglerianus
# Siziliako galo-italikoa

Siziliako mintzaira galo-italikoak ( italieraz : gallo-italico di Sicilia) Sizilian hitz egiten diren mintzairak dira, hizkuntza galo-italikoen taldekoak. Hizkuntza erromantzeeen familian, talde galo-erromantze eta italo-erromantzeen arteko tartekoak dira. Hizkuntza barrendegi talde bat da, bere Iparraldeko Italiako jatotiritik oso urruti kokatua, Siziliako eki-erdialdeko 15 bat komunitatetan gordea, sizilierak inguratutako hizkuntza-uharte bat osatuz. Siziliera bezala, galo-italikoa egoera diglosikoan du italierak 21. mendean.

## Jatorria

Roger I.a Sizialiakoak Sizilia normandiarrekin konkistatu zuen garaikoa da komunitate hauen jatorria, 11. mendekoa. Roger I.ak 30 urte behar izan zituen Siziliako kontrol osoa hartzeko (1061etik 1091ra), baina 1080rako uhartearen zati handi baten kontrol eraginkorra zuen. Konkista horretan, Siziliako erdialdeko eremu batzuk batzuk jendez hustu ziren, populazio musulmana egotzi egin baitzuten. Rogerrek eta haren ondorengo normandiarrek eskualde horretara migratzea bultzatu zuten, batez ere Eliza Latindarrarekin lotura estua zuten herrietan eginez propaganda.
Etorkin berriak bizi ziren hiriak "lonbardiar komunitate" gisa ezagutu ziren (latinez: oppida Lombardorum: , sizilieraz: cumuna lummardi: cumuna ). Siziliako lonbardiarrak izenaz ezagutzen ziren "Lombardia" delako Italiako iparralde osoaren izena Erdi Aroan,,baina zehazki komunitateen eta beren mintzaira gaur egungo Piamonteko hego-ekialdea eta Liguriako ipar-mendebaldea hartzen duen eskualde batetik dator. Zehatzago, Adelaida del Vasto Rogerren emazteak zituen familia-jabetzetatik, Montferrat hegoaldeko Aleramiciko feudoetatik zetozen batez ere.

## Hedapena

Mintzaira multzo hau eremu hauetan hitz egiten dira nagusiki:
* Messinako probintzia: Acquedolci, Montalbano Elicona, Novara di Sicilia, Fondachelli-Fantina, San Fratello eta San Piero Patti.
* Enna probintzia: Aidone, Nicosia, Piazza Armerina eta Sperlinga.
Beste hizkuntza-komunitate batzuk ere egon ziren baina 20. menderako desagertuak ziren honako herrietan:
* Messinako probintzia: Roccella Valdemone, Motta d'Affermo eta Castel di Lucio
* Ennako probintzia: Enna, Pietraperzia, Agira, Leonforte eta Cerami
* Cataniako probintzia: Caltagirone, Militello in Val di Catania, Mirabella Imbaccari, San Michele di Ganzaria, Paternò, Randazzo eta Bronte.
* Sirakusako probintzia: Ferla, Buccheri eta Cassaro.
* Caltanissettako probintzia: Butera eta Mazzarino.
* Palermoko probintzia: Corleone eta Vicari.
Hiri horietako batzuetan, Italiako iparraldeak eragin nabarmena du Siziliaeraren tokiko barietateetan; beste batzuetan, Lombardiako komunitateek ez zuten eraginik izan tokiko dialektoan. Antzeko komunitateak bizi izan dira Siziliatik kanpo Italia hegoaldean, Basilicatan Basilicatako galo-italikoak iraun duelarik 21. mendera arte.

## Kanpo estekak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, Ingelesezko Wikipediako «Gallo-Italic of Sicily» artikulutik itzuli da; zehazki, 2023-08-08ko bertsio honetatik. Izan ere, artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
* Datuak: Q2629019
* Multimedia: Gallo-Italic of Sicily / Q2629019
# Siziliako gastronomia

Siziliako gastronomia uhartearen historiarekin, erlijoarekin eta kulturarekin lotuta. Oso gastronomia konplexua eta ezberdina da.

## Eraginak

Siziliako gastronomia bertatik igaro diren kulturen sinkretismoaren ondorio zuzena da. Zentzu horretan eragin hauek ikus daitezke:
* Antzinako Greziarena, esaterako Monsù
* Magrebeko gozogintza
* Juduen sukaldaritza

## Osagaiak

Dieta mediterraneoren osagai ohikoak erabiltzen dira Siziliakoan ere bai. Oliba-olioa, esaterako, sukaldatzeko edo gatzozpintzeko behar beharrezkoa da. Gurina, aldiz, azkenburu batzuk kenduta, gutxi erabiltzen da. Osagai nagusiak bertako barazkiak zein Mediterraneoko arrainak eta moluskuak dira. Haragia ez da gehiegi erabiltzen; haragi jaki ezagunetarikoa farsu magrua da.
Gatza oso osagai berezia da Siziliako gastronomian. Antzinatik Trapaniko gatzagetatik itsas-gatz fin-fina lortzen da eta hori ere oso ohikoa da bertako sukaldaritzan. Espeziak eta Belar onak oso erabiliak dira, bestetik: albaka, perrexila, menda, ereinotz, erromero, salbia... Halaber, jasmina, pinaziak, mahaspasak, arbendolak, pistatxoak erabiltzen dira ere bai.
Gustukoak dituzte plater gazi-gozoak. Trapanin, uhartearen mendebaldeko aldean, Magrebeko gastronomiaren eragina nabaria da, esaterako, kus-kus erabilerarekin. Jaki ezagunetariko bat, alegia, couscous al pesce (arrain kus-kus) da.

## Espezialitate batzuk

* Alici crude al limone
* Arancine di riso
* Buccellato
* Cassatella di Sant'Agata
* Caponata
* Frittedda con carciofi, fave e piselli
* Pane con le panelle (o con cazzilli)
* Involtini di pesce spada
* Parmigiana Siciliana
* Pasta con le sarde
* Pasta con i broccoli arriminati
* Macco di fave
* Pasta alla Norma
* Maccheroni alla Siciliana
* Panelle di ceci
* Pani cunzatu
* Polpette di nannatu
* Salmoriglio
* Pescestocco alla Messinese
* Pizza fritta alla Siciliana
* Sfincione
* Mustazzoli Siciliani

### Gozoak

* Cannoli Siciliani
* Latte di mandorle
* Crispelle di riso uso Benedettini
* Granita Siciliana
* Cassata Siciliana
* Frutta Martorana
* Sfince di San Giuseppe
* Sfingione di riso
* Torta di mandorle
* Torta di pistacchio
* Pignolata
* Stigghiole
* Petrafènnula

## Iruditegia

* Arancini ospetsuak.
* Caponata
* Anelletti al forno
* Buccellato
* Pasta alla Norma

## Erreferentziak

* 1 2 .
* ↑ https://web.archive.org/web/20190221112024/http://www.tesorichicago.com/the-influences-ingredients-of-sicilian-cuisine/

## Kanpo estekak

* (Ingelesez):Siziliako sukaldaritzaren historia.
* (Italieraz):Gozogintzaren errezetak.
* (Gaztelaniaz):Siziliako errezetak.
* Datuak: Q1859351
* Multimedia: Cuisine of Sicily / Q1859351
# Siziliako itsasartea

Siziliako itsasartea (italieraz: Canale di Sicilia edo Stretto di Sicilia; sizilieraz: Canali di Sicilia edo Strittu di Sicilia; frantsesez: Cap Bon Channel edo Kélibia Channel; arabieraz: قليبية‎) Sizilia eta Tunisia arteko itsasartea da. 145 kilometroko zabalera du eta Tirreniar itsasoa eta mendebaldeko Mediterraneo banatzen ditu. Erdialdean Pantelleria uhartea du.

## Erreferentziak

* ↑ 159. araua. Euskaltzaindia (Noiz kontsultatua: 2013-07-09).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q206975
* Multimedia: Strait of Sicily / Q206975
# Siziliar defentsa

Xakean, Siziliar defentsa erregearen peoiaren irekiera hasiera erdirekiari egiten zaion ohiko erantzun bat da:
Zurien lehen mugimendua 1.e4 baldin bada, orduan hau da emaitzarik ohikoena eta puntuaziorik altuena ematen duena. Hala ere, irekiera estatistikoki hobea da 1.d4 egitea, Siziliar defentsak oso emaitza ona ematen duelako 1.e4 aurrean. New in Chess aldizkariak 2000. urtean adierazi zuen 1.d4 bezala hasi ziren 296.200 jokoen %56,1etan zuriek irabazi zutela, baina 349.855 partida hasi ziren 1.e4-rekin eta %54,1etan irabazi zuten zuriek, batez ere Siziliar defentsak arrakasta %52,3ra jaitsi zuelako 145.996 jokotan. Maisuen %17ek jokatutako partidetan eta Chess Informant datubasearen %25ean Siziliar defentsa erabili zen.
Izendapena, XVIII. mendean Jacob Henry Sarratt xakelariak defentsaren asmatzailea Pietro Carrera siziliar apaiza izan zelako esamesa hedatzetik datorkio.
1834an Louis-Charles Mahé de La Bourdonnais frantziarrak Alexander McDonnell iralndarraren aurka arrakastaz erabili zuen arte defentsa eskasatzat jotzen zen.

## Erreferentziak

* ↑ Rowson, Jonathan. (2005). Chess for zebras : making the most of white and black. London : Gambit ISBN 978-1-901983-85-2. (Noiz kontsultatua: 2023-06-28).
* ↑ Watson, John. (2006-11-07). Mastering the Chess Openings: v. 1. ISBN 978-1-904600-60-2. (Noiz kontsultatua: 2023-06-28).

## Ikus, gainera

* Siziliar defentsa, Alapin bariazioa

## Kanpo estekak

* Datuak: Q188566
# San Miguel de Foces

San Miguel de Foces (aragoieraz Sant Miguel de Foces) Espainiako Aragoi autonomia erkidegoko Huescako probintzian dagoen Ibieca udalerriko Foces herrian kokatzen den baseliza bat da. 1249. urtean Ximeno Foceskoaren aginduz eraikia izan zen.
1916. urtean kultura ondasun izendatua izan zen.

## Iruditegia

* Aurrealdea
* Ataria

## Kanpo estekak

* San Miguel de Foces baselizari buruzko artikulua. Egilea: Carlos Garcés Manau. (Gaztelaniaz)
* Datuak: Q3180913
* Multimedia: San Miguel de Foces / Q3180913
# San Miguel de Tucumán

San Miguel de Tucumán Argentinako ipar-mendebialdean dagoen hiria da, izen bereko probintziaren hiriburua dena eta herrialde osoko bosgarren populatuena dena.

## Pertsonaia ezagunak

* Mercedes Sosa (1935-2009), abeslaria.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz)Hiriko webgune ofiziala
* Datuak: Q44255
* Multimedia: San Miguel de Tucumán / Q44255
# San Miguel de Horcasitas (udalerria)

San Miguel de Horcasitas Mexikoko udalerri bat da. Sonora estatuan kokatua dago. 2010ean 8.382 biztanle zituen 1.119,83 km²ko azaleran. Herriburua [[San Miguel de Horcasitas (San Miguel de Horcasitas)|San Miguel de Horcasitas]] da.

## Erreferentziak

* ↑ Superficie continental. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.
* ↑ Población total. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7414984
* Multimedia: San Miguel de Horcasitas Municipality / Q7414984
# San Miguel de Lillo

San Miguel de Lillo Asturiasen (Espainian) dagoen eliza da, arkitektura asturiarrekoa. Ramiro I.aren garaian eraiki zuten, 848 inguruan, eta berez jauregiaren errege kapera izan zen. Oviedo hiriburuaren inguruan kokatzen da.
UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen 1985ean.

## Arkitektura

Oinaldea bakarrik iritsi zaigu. Bertikaltasuna da ezaugarririk garrantzitsuena eraikin honetan. Lehenengo aldiz, koloma erabiliko dute, berriztapen handi izan zen. Guztiz gangatua zegoen. Nabe nagusian, luzetarako kanoi ganga zen eta alboetakoetan zeharkako kanoi ganga (Tourus-eko S.Filibert-en ere). Sarrera oinaldean dugu eta alboetako nabeen bukaeran baoak ditugu argia sartzen uzteko, haietan saretak ikus ditzakegu.
Atariaren gainean, tribuna palatinoa kokatzen da. Kantzelen arrastoak ere badira. Oinaldeak izaera monumentala da; atea+tribuna+beste gela bat (beste adib. Karolingiar Westwerk eta San Giao). Hormabularrek protagonismo handia du eta bolumetria argiko eraikina da orokorrean. Burualdea segur aski hirukoitza izanen zuen.
Barrualdean tribunan bao bat daukagu, honela, argia sartzen da efektu eszenografiko bat sortuz. Tribuna honen aurrekaria batzuen ustez S. Giao-n ikusten dute. Oinaldearen monumentalitatea da elementu garrantzitsuena.

## Apaindura

Margotua zegoen barrualdea, erromatar tradiziozko freskoarekin. Ramirokin izan zen lehen aldia irudi figuratiboak azaltzen direla arte asturiarrean. Oso zaila da interpretazio bat egitea, oso gutxi iritsi baitzaizkigu. Gangako motiboak Santullanon azaltzen zaizkigu. Distira eta fintasuna izango ziren nagusi. Musikari bat eta pertsonai bat eserita azaltzen dira. Hegoaldeko murruan bi elementu iritsi zaizkigu.
Atezangoetan bi la eskultoriko garrantzitsu ditu. Bidimentsionalak dira. Goizerdi aroan, atezangoetan eskultura azaltzen den lehen aldia da. Bertan kontsula ikusten dugu eta honen alboetan bi pertsonai. Kontsula eseria dago zetroan eta eskuan zapi bat dauka. Frontaltasuna da nagusi. Ikonografia guztiz profanoa da. Korda dekorazioa ikus daiteke. Bete aldetik, hezitzailea, ekilibrista eta lehoia ditugu. Eskultura hauen aitzindaria Bizantzioko bolizko diptiko batean topa dezakegu. Diptiko hauek, kontsula izendatzen zutenean honek, bere lagunei oparitzen zizkien. Zirku jokoari, kontsulak hasiera ematen zion zapi batekin. Beste eskulturan, tetramorfoa azaltzen da.

## Ikus, gainera

* Arte asturiarra
* Santa María del Naranco
* Santa Cristina de Lena

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) San Miguel de Lillo
* Datuak: Q1812874
* Multimedia: Church of San Miguel de Lillo / Q1812874