OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck

Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck (Reichelsheim, 1776ko otsailaren 14a – Breslau, 1858ko martxoaren 16a) alemaniar botanikari, sendahile, zoologo eta filosofo natural izan zen.
Gaztetatik zientziarekiko interesa erakutsi zuen, eta Darmstadten bigarren hezkuntza jaso ondoren, 1800ean biologian eta medikuntzan graduatu zen Jenako Unibertsitatean. Frantzisko I.a Erbach-Erbachekoa medikua izan zen, baina botanikarekiko interesak postua utzarazi zion. 1816an Alemaniako Natur Zientzien Leopoldina Akademian sartu zen, eta 1817an botanikako irakasle izendatu zuten Erlangengo Unibertsitatean. 1820an historia naturaleko irakasle bihurtu zen Bonngo Unibertsitatean, eta 1831n botanikako katedradun izendatu zuten Breslauko Unibertsitatean.
Politikan aktibo egon zen 1848-1848ko Alemaniako Iraultzetan. Gobernuarekin izandako gatazken ondorioz, 1851n irakasle postua eta pentsioa galdu zituen Breslaun.
Zoologiari eta botanikari buruzko monografiko ugari idatzi zituen. 7.000 landare espezie inguru deskribatu zituen eta bere lan gehienak onddoei buruzkoak dira.

## Lanak

* Die Algen des süßen Wassers, nach ihren Entwickelungsstufen dargestellt (1814)
* Das System der Pilze und Schwämme (1816)
* Vorlesungen zur Entwickelungsgeschichte des magnetischen Schlafs und Traums (1820)
* Handbuch der Botanik. Band 1 (1820)
* Handbuch der Botanik. Band 2 (1821)
* Bryologia germanica (Christian Friedrich Hornschuch eta Jacob Sturmekin, 1823–31, 2 Bände mit 43 Tafeln)
* Plantarum, in Horto medico Bonnensi nutritarum, Icones selectae (1824)
* Agrostologia brasiliensis (1829)
* Genera Plantarum Florae Germanicae (1831–1860)
* Genera et species Asterearum (1833)
* Naturgeschichte der europäischen Lebermoose mit Erinnerungen aus dem Riesengebirge (1833-38, 4 Bände)
* Hymenopterorum Ichneumonibus affinium monographiae (1834, 2 Bände)
* System der spekulativen Philosophie, Band 1
* Systema Laurinarum (1836)
* Florae Africae australioris illustration monographicae Gramineae (1841)
* Die Naturphilosophie (1841)
* De Cinnamomo disputatio (1843)
* Synopsis hepaticarum (Carl Moritz Gottsche eta Johann Lindenbergekin, 1844–1847)
* Die allgemeine Formenlehre der Natur (1852)
* Datuak: Q76349
* Multimedia: Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck / Q76349
* Espezieak: Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck
# Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck

Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck (Reichelsheim, 1776ko otsailaren 14a – Breslau, 1858ko martxoaren 16a) alemaniar botanikari, sendahile, zoologo eta filosofo naturala izan zen.
Gaztetatik zientziarekiko interesa erakutsi zuen, eta Darmstadten bigarren hezkuntza jaso ondoren, 1800ean biologian eta medikuntzan graduatu zen Jenako Unibertsitatean. Frantzisko I.a Erbach-Erbachekoa medikua izan zen, baina botanikarekiko interesak postua utzarazi zion. 1816an Alemaniako Natur Zientzien Leopoldina Akademian sartu zen, eta 1817an botanikako irakasle izendatu zuten Erlangengo Unibertsitatean. 1820an historia naturaleko irakasle bihurtu zen Bonngo Unibertsitatean, eta 1831n botanikako katedradun izendatu zuten Breslauko Unibertsitatean.
Politikan aktibo egon zen 1848-1848ko Alemaniako Iraultzetan. Gobernuarekin izandako gatazken ondorioz, 1851n irakasle postua eta pentsioa galdu zituen Breslaun.
Zoologiari eta botanikari buruzko monografiko ugari idatzi zituen. 7.000 landare espezie inguru deskribatu zituen eta bere lan gehienak onddoei buruzkoak dira.

## Lanak

* Die Algen des süßen Wassers, nach ihren Entwickelungsstufen dargestellt (1814)
* Das System der Pilze und Schwämme (1816)
* Vorlesungen zur Entwickelungsgeschichte des magnetischen Schlafs und Traums (1820)
* Handbuch der Botanik. Band 1 (1820)
* Handbuch der Botanik. Band 2 (1821)
* Bryologia germanica (Christian Friedrich Hornschuch eta Jacob Sturmekin, 1823–31, 2 Bände mit 43 Tafeln)
* Plantarum, in Horto medico Bonnensi nutritarum, Icones selectae (1824)
* Agrostologia brasiliensis (1829)
* Genera Plantarum Florae Germanicae (1831–1860)
* Genera et species Asterearum (1833)
* Naturgeschichte der europäischen Lebermoose mit Erinnerungen aus dem Riesengebirge (1833-38, 4 Bände)
* Hymenopterorum Ichneumonibus affinium monographiae (1834, 2 Bände)
* System der spekulativen Philosophie, Band 1
* Systema Laurinarum (1836)
* Florae Africae australioris illustration monographicae Gramineae (1841)
* Die Naturphilosophie (1841)
* De Cinnamomo disputatio (1843)
* Synopsis hepaticarum (Carl Moritz Gottsche eta Johann Lindenbergekin, 1844–1847)
* Die allgemeine Formenlehre der Natur (1852)
* Datuak: Q76349
* Multimedia: Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck / Q76349
* Espezieak: Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck
# 1776
## Gertaerak

* Uztailaren 4a – Estatu Batuak osatuko duten Ipar Ameriketako hamairu kolonia britainiarrek metropoliarekiko independentzia adierazpena egin zuten.

### Zientzia eta teknologia

* Adam Smithen Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations liburua argitaratu zen lehenengo aldiz.

### Kirolak
## Jaiotzak

* Urtarrilaren 24a – Ernst Hoffmann, alemaniar idazle eta musikaria (h. 1822).
* Otsailaren 11 – Ioannis Kapodistrias, greziar politikaria (h. 1831).
* Otsailaren 14a – Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck, alemaniar botanikari, sendagile, zoologo eta filosofo naturala (h. 1858).
* Martxoaren 10a – Luisa Mecklenburg-Strelitzekoa, Prusiako erregina ezkontidea (h. 1810).
* Apirilaren 1a – Sophie Germain, frantziar matematikaria (h. 1831).
* Maiatzaren 4a – Johann Friedrich Herbart, alemaniar filosofo, pedagogo eta psikologoa (h. 1841).
* Ekainaren 11 – John Constable, ingeles margolari erromantikoa (h. 1837).
* Uztailaren 13a – Karolina Badengoa, alemaniar printzesa (h. 1841).
* Abuztuaren 6a – Daniel O'Connell, irlandar politikaria (h. 1847).
* Abuztuaren 9a – Amedeo Avogadro, italiar fisikari eta kimikaria (h. 1856).
* Abuztuaren 20a – Bernardo O'Higgins, Txileko militar eta politikaria, Txileren burujabetasunaren aldeko borrokalaria (h. 1842).
* Abuztuaren 27a – Barthold Georg Niebuhr, alemaniar historialari eta humanista (h. 1831).
* Irailaren 6a – Jose Maria Orbe, El Manchuelo de Ermua, gipuzkoar karlista militarra (h. 1850).
* Azaroaren 14a – Henri Dutrochet, frantziar fisiologo eta fisikaria, osmosiaren aurkitzailea (h. 1847).
* Azaroaren 15a – Jose Joaquín Fernández de Lizardi, mexikar eleberrigilea (h. 1827).
* Azaroaren 15a – Pehr Henrik Ling, suedierazko poeta eta suediar gimnastikaren sortzailea (h. 1839).
* Abenduaren 10a – Maria Leopoldina Austria-Estekoa, Austriako artxidukesa eta Bavariako printzesa-hautesle ezkontidea (h. 1848).
* Abenduaren 16a – Johann Wilhelm Ritter, alemaniar fisikaria (h. 1810).

## Heriotzak

* Martxoaren 14a – Juan Antonio Zelaia, nafar militar, diplomazialari eta funtzionarioa, Guayaquilgo gobernadorea (j. 1712).
* Martxoaren 24a – John Harrison, ingeles erlojugilea, itsas kronometroaren asmatzailea (j. 1693).
* Abuztuaren 25a – David Hume, eskoziar filosofo, ekonomialari eta historialaria (j. 1711).
* Urriaren 30a – Simón Anda, arabar abokatu, epaile eta politikaria (j. 1709).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7703
* Multimedia: 1776 / Q7703
# Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck

Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck (Reichelsheim, 1776ko otsailaren 14a – Breslau, 1858ko martxoaren 16a) alemaniar botanikari, sendagile, zoologo eta filosofo naturala izan zen.
Gaztetatik zientziarekiko interesa erakutsi zuen, eta Darmstadten bigarren hezkuntza jaso ondoren, 1800ean biologian eta medikuntzan graduatu zen Jenako Unibertsitatean. Frantzisko I.a Erbach-Erbachekoa medikua izan zen, baina botanikarekiko interesak postua utzarazi zion. 1816an Alemaniako Natur Zientzien Leopoldina Akademian sartu zen, eta 1817an botanikako irakasle izendatu zuten Erlangengo Unibertsitatean. 1820an historia naturaleko irakasle bihurtu zen Bonngo Unibertsitatean, eta 1831n botanikako katedradun izendatu zuten Breslauko Unibertsitatean.
Politikan aktibo egon zen 1848-1848ko Alemaniako Iraultzetan. Gobernuarekin izandako gatazken ondorioz, 1851n irakasle postua eta pentsioa galdu zituen Breslaun.
Zoologiari eta botanikari buruzko monografiko ugari idatzi zituen. 7.000 landare espezie inguru deskribatu zituen eta bere lan gehienak onddoei buruzkoak dira.

## Lanak

* Die Algen des süßen Wassers, nach ihren Entwickelungsstufen dargestellt (1814)
* Das System der Pilze und Schwämme (1816)
* Vorlesungen zur Entwickelungsgeschichte des magnetischen Schlafs und Traums (1820)
* Handbuch der Botanik. Band 1 (1820)
* Handbuch der Botanik. Band 2 (1821)
* Bryologia germanica (Christian Friedrich Hornschuch eta Jacob Sturmekin, 1823–31, 2 Bände mit 43 Tafeln)
* Plantarum, in Horto medico Bonnensi nutritarum, Icones selectae (1824)
* Agrostologia brasiliensis (1829)
* Genera Plantarum Florae Germanicae (1831–1860)
* Genera et species Asterearum (1833)
* Naturgeschichte der europäischen Lebermoose mit Erinnerungen aus dem Riesengebirge (1833-38, 4 Bände)
* Hymenopterorum Ichneumonibus affinium monographiae (1834, 2 Bände)
* System der spekulativen Philosophie, Band 1
* Systema Laurinarum (1836)
* Florae Africae australioris illustration monographicae Gramineae (1841)
* Die Naturphilosophie (1841)
* De Cinnamomo disputatio (1843)
* Synopsis hepaticarum (Carl Moritz Gottsche eta Johann Lindenbergekin, 1844–1847)
* Die allgemeine Formenlehre der Natur (1852)
* Datuak: Q76349
* Multimedia: Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck / Q76349
* Espezieak: Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck
# Marie-Claire Zimmermann

Marie-Claire Zimmermann (Brest, 1937ko irailaren 22a) frantses filologoa da.

## Ibilbidea

Arrazoi familiarrengatik, haurtzaroko denbora asko eman zuen Cerdaña Garaian, non katalana ikasi zuen, aitak debekatu zion arren. Filologia hispanikoa ikasi zuen Sorbonako unibertsitatean, non 1961ean espainolez graduatzea lortu zuen eta 1963tik 1970era irakasle izan zen. 1969an, XIX. mendeko antzerkiari buruzko ikerketa egin zuen Bartzelonako Aragoiko Koroaren Artxibo Nagusian.
1967an Michel Zimmermann historialariarekin ezkondu zen eta 1971tik 1974ra Bartzelonan bizi izan ziren. Katalunian zegoela, Ausiàs March poeta espainiarraren lana ikasi zuen Kataluniako Liburutegian, eta XIV. mendeko literaturako espezialista bihurtu zen. Pere Gimferrer eta Salvador Espriu idazle espainiarren lanak ere aztertu zituen. Ikertzaile izateaz gain, Pablo Neruda poeta eta politikari txiletarraren zenbait lan itzuli zituen frantsesera. [1] [2]
1991n, Zimmermann Paris IV Sorbonneko Unibertsitateko Katalan Hizkuntza eta Literaturako lehen katedra izan zen eta, 1992an, Sorbonako Katalan Estudadeen Zentroko zuzendari izendatu zuten. 1997tik, Ikasketa Katalanen Institutuko (IEC) kide urgazlea da.

## Aintzatespenak

Zimmermanni hainbat errekonozimendu eman zizkioten bere ibilbidean zehar. Horien artean nabarmentzekoak dira Katalan Ikasketen Institutuak 1993an emandako Catalònia Saria, 1998an Crítica Serra d 'Or Saria eta 1999an Ramon Llull XII. Gainera, 2000. urtean Sant Jordiko Gurutzea saria jaso zuen, Kataluniako Generalitateak urtero ematen dien saria, «beren merezimenduengatik Kataluniari arlo zibikoan eta kulturalean zerbitzu nabarmenak eman dizkiotenei».
2020an, Zimmermann Emakume Ikertzaileak Estatuko 2020an, Zimmermann Estatuko Artxiboetako Emakume Ikertzaileak proiektuaren barruan sartu zen (1900-1970), Espainiako Artxiboen Atarian (PARES) deskribapen artxibistikoa egiteko eta berariazko mikrositio bat sortzeko, 2020-2023 bitartean garatua. Proiektu hau Estatuko Artxiboen Zuzendariordetza Nagusiak bultzatu du, 1900-1970 aldian emakumeek Espainian egindako ikerketa-lana ikusarazteko helburuarekin, Kultura Ministerioaren AEEen Kudeaketa Artxiboetan gordetzen diren erregistro dokumentaletatik abiatuta (Artxibo Historiko Nazionala, Aragoiko Koroaren Artxiboa, Simancaseko Artxibo Nagusia, Indietako Artxibo Nagusia, Valladolideko Errege Chancilleriaren Artxiboa, Valladolideko Artxibo Orokorra, Administrazioaren Artxibo Orokorra eta Artxiboen Dokumentazio Informazioko Zentroa).

## Obrak

* 1970 – Espainiar poesia garaikideak.
* 1998 – Ausiàs March o l'emergència del jo. Serra d'Or Kritika Literatur eta Saiakera Saria 1999an.
# 1982ko Milan-San Remo

1982ko Milan-San Remo txirrindularitzako lasterketa klasiko honen 73. edizioa izan zen. 1982ko martxoaren 20an egin zuten Milan eta San Remo artean, 294 kilometroko ibilbidearekin.
Garailea Marc Gomez frantziarra izan zen, ihesaldi luze baten ostean San Remoko helmugara bakarrik heldu zelarik, 10 segundoko aldea izanda bigarren sailkatuarekin, Alain Bonduerekin.

## Kanpo estekak

* 1982ko Milan-San Remo - ProCyclingStats
* Webgune ofiziala
* Datuak: Q2076855
# Ponciano Arbelaitz

Ponciano Arbelaitz Oiarbide (Oiartzun, 1931ko azaroaren 13a - Oñati, 2008ko abuztuaren 30a) euskal txirrindularia izan zen. 1951 eta 1959 artean txirrindulari profesionala izan zen eta bederatzi garaipen lortu zituen.

## Palmaresa

1951
* Pasaia
1952
* Billabona
* Pentekostes Saria
* Altsasuko Saria
* Nafarroako txapelketa
* Espainiako Ziklo-kros Txapelketa: 3.a
1954
* Errenteria
* Zumarraga
* Bilboko Udala Sari Nagusia
* 3. Altsasuko Sarian
1955
* Hernani
1959
* Santikutz Klasika

## Taldeak

* Independente (1951-1954)
* Añorga KKE (1955)
* Independente (1956-1957)
* Caobania-Beasain (1958)
* Beasain (1959)

## Erreferentziak

* ↑ www.urtekaria.com

## Kanpo estekak

* Ponciano Arbelaitz - ProCyclingStats
* Datuak: Q5487282
# Jose Frantzisko Telleria

Jose Frantzisko Telleria Uribe (Zerain, 1774ko urriaren 1 – Udana, Oñati, 1842ko abuztuaren 11), izengoitiz Petrikilo deitua, gipuzkoar sendalaria izan zen.

## Bizitza

Artzaina zen lanbidez baina aita sendagilea zuen, eta haren laguntzarekin ardiak sendatzen ikasi zuen. Geroago jendea sendatzen hasi zen, hezurretako gaitzak, zaintiratuak eta hausturak batez ere, ez barne-eritasunak. Besteak beste, Madrildik deitu zioten jendea osa zezan eta Zumalakarregi artatzeko eskatu zioten; hura zaurietatik sendatzeko ezin izan zuen, ordea, ezer egin. Ospe handia izan zuen. Hil ondoren haren ospea ez zen galdu eta, geroztik, petrikilo izena ematen zaie hezur-hausturak, zaintiratuak eta gisakoak sendatzen dituzten herri sendalariei.

## Herri oroimenean

Zerainen Petrikilori eskainitako eskultura bat dago.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Arozamena Ayala, Ainhoa. José Francisco Tellería Uribe. in: Auñamendi Eusko Entziklopedia. euskomedia.org (Noiz kontsultatua: 2015-11-03).
* ↑ Tomas Zumalakarregiren heriotzaren 175. urteurrena. in: Zumalakarregi museoa. zumalakarregimuseoa.eus (Noiz kontsultatua: 2015-11-03).
* Datuak: Q12260619
# Francisco Madina

Francisco Madina Igartzabal edo Aita Madina (Oñati, 1907ko urtarrilaren 29a - ib., 1972ko ekainaren 30a) gipuzkoar apaiz eta musikagilea izan zen.
Zubillaga (Oñati) auzoko baserri batean jaio zen, eta nerabea zela nobizio letrandar sartu eta Burgosen egin zituen teologia ikasketak, Jose Maria Beobide eta Antonio José musikari maisuekin harremanetan sartuz. 1929an lehenengo meza eman zuen jaioterrian eta bertan 3 urtez jardun zuen klaseak ematen ikastetxe batean.
1932an Argentinara bidali zuten eta Buenos Aires eta Salta (herrialdeko ipar-mendebaldean) artean bizi izan zen 23 urtez. Han idatzi zituen musika obra gehienak: operak, sonatak, suiteak eta arpa kontzertu bat, Nicanor Zabaletarentzat idatzia.
1955ean New Yorkera joan zen eta Letrandarren egoitza sortu zuen han. 1957tik aurrera hasi ziren ezagutzen Euskal Herrian Francisco de Madinaren obrak (Orreaga, Aita Gurea, Illeta, Arantzazu). Kontzertu berri batzuk prestatu zituen Estatu Batuetan eta 1972an gaixorik itzuli zen Oñatira, eta bertan hil zen.

## Musika lanak

Euskal folkloreak asko eragin zituen bere lanak, baina bere bi konposiziorik ezagunenak erlijiosoak dira, alde batetik "Aita Gurea", Argentinan idatzita 1946an eta bestetik "Agur Maria".
Beste lan garrantzitsuen artean hauexek ditugu bestela:
* "La cadena de oro" oratorioa, Teatro Cervantesen (Buenos Aires) estreinatua 1944an.
* "Orreaga" sonata, 1954an estreinatua eta izen bereko guduari buruzkoa dena.
* "Flor de Durazno" opera, Hugo Wasten lanean oinarritua eta Teatro Argentinon (La Plata) lehenengoz aurkeztua 1957an.
* "El Bardo de Itzaltzu" dramaren partitura egin eta Buenos Airesen aurkeztu zuen.
* "Rapsodia Vasca" Teatro Politeaman (Buenos Aires) estreinatua.
* "Sonata Vasca" Carnegie Hallen (New York) aurkeztua.
* "Suite" BBCk Londresen grabatua.
* "Concierto para Arpa y Orquesta".
* "Arantzazu" (1957), berriztatutako santutegiaren irekiera zela-eta idatzia eta Oñatiko parrokian aurkeztua.
* "Concierto Vasco" lau gitarra eta orkestrarako kontzertua, San Francisco (Kalifornia) hirian estreinatua 1970ean.
* "Concierto Latino".
* "Concierto Flamenco".
* "Concierto Sacro" (amaitu barik).

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Ikus, gainera

* Euskal Herriko musika klasikoa
* Beti eskamak kentzen

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz)Aita Madinaren biografia Auñamendi entziklopedian
* Datuak: Q3754581
# Estanislao Arantzadi

Estanislao Arantzadi Izkue (1841ko maiatzaren 7a, Lizarra – 1918ko irailaren 16a, Oñati) nafar politikaria izan zen. Legegizona, Iruñeko Abokatu Elkargoko dekanoa eta Nafarroako Euskal Elkargoa delakoaren sortzaile eta lehendakaria izan zen.
Foruzale eta euskaltzalea, Nafarroa euskaldun eta askearen alde borrokatu zen bizitza osoan. Bere semea Manuel Arantzadi politikaria eta abokatua izan zen. Estanislao Arantzadi 1918ko irailaren 16an Oñatin hil zen, Eusko Ikaskuntzako Lehenbiziko Biltzarrera bertaratu zenean.

## Ikus gainera

* Manuel Arantzadi

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q12257274
# Pierre Picart

Pierre Picart (Pikardia?, XVI. mendea - Oñati, 1588) frantses eskultorea izan zen, Agurainen bizi izan zena. Valladoliden eta Euskal Herrian lan egin zuen. Haren lan nagusia Oñatiko Unibertsitateko fatxada nagusiko zutabeak dira.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q966288
# Petri Velez Gebarakoa (1360-1407)

    Artikulu hau Oñatiko jaunari buruzkoa da; izen bereko pertsonaia gaitzat duena beste hau da: «Petri Velez Gebarakoa»
Petri Velez Gebarakoa eta Fernandez Aiarakoa, Gebara, Leintz-Gatzaga eta Oñatiko X. jauna (?, c. 1360 - Oñati, 1407) arabar jauntxo eta poeta izan zen.
Petri II.a Lopez Aiarakoaren iloba, Aljubarrotako guduan eta Baionako setioan parte hartu zuen. Cantigas e Dezires izeneko poesia-lana idatzi zuen.
Elisabet Tellez Gaztelakoarekin ezkonduta, sei seme-alaba izan zituen, tartean: Zuria, Beltran, Joan Ladron, Elisabet, Petri, Oñatiko jauna, eta Leonor Gebarakoa eta Tellez Gaztelakoa; azken hau Antso Martinez Leivakoarekin ezkondu zen, Leiva, Baños de Rioja, Yzcaray eta Santurde hiribilduen jauna eta Leivako gazteluko jauna zena.

## Erreferentziak

* ↑ geni.com
* ↑ https://gw.geneanet.org/pocita?lang=en&n=de+castilla+y+villamayor&oc=0&p=isabel+tellez
* Datuak: Q56780632
# Lamia (greziar mitologia)

    Artikulu hau greziar mitologiako pertsonaiari buruzkoa da; Euskal mitologiako jeinuari gaitzat duena beste hau da: «Lamina»
Lamia (antzinako grezieraz: Λάμια), antzinako greziar mitologian, haurrekin elikatzen zen munstro bat zen, eta, ondorengo tradizioan, amesgaiztoaren espiritutzat (deabrua) hartzen zen.
Lehen istorioetan, Lamia Libiako erregina ederra zen, eta Zeusekin maitasun istorio bat zuen. Horren berri izan zuenean, Hera, Zeusen emazteak, Lamiarekin izandako Zeusen semea lapurtu zion, bahituz eta erailez. Seme-alabak galtzeak Lamia zoratu zuen, eta mendeku eta etsipen gisa, Lamiak aurkitu eta jan zitzakeen edozein haur hartuko zuen. Ekintza krudelak zirela eta, itxura fisikoa aldatu egin zen, itsusia eta munstro bihurtzeko. Zeusek profeziaren boterea eman zion Lamiari, bai eta bere begiak atera eta birtxertatzeko gaitasuna ere, agian Herak insomnioarekin zigortu zuelako, eta ezin zituelako bere begiak inoiz ere itxi, betirako egon zedin obsesionatua galdutako umeekin.
Lamiaiak ere mamu mota bihurtu ziren, gizon gazteak sexu-gosea asetzeko limurtzen zituen eta ondoren bere haragiaz elikatzen zituen Enpusaren sinonimo.
Lamia zenbait ezaugarri eman zaizkio sugeekin lotzen dituztenak, eta horregatik uste da antzinarotik bere izaera mitologikoa jarrai daitekeela; antzinako hainbat testutan lamiai izenak agertu dira, suge itxurako zatiak dituzten izakiak. Besteak beste, Dio Chrysostomen "mito libikoko" piztiak eta Apolok Argosi Psamatheren (Crotopus) mendeku hartzeko bidalitako munstroa.
Aurreko mendeetan, Lamia haur-izutzaile gisa erabili zuten Grezian, haurrak obedientzian izutzeko, Euskal Herrian hamalau-zaku erabiltzen den gisa.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q200073
* Multimedia: Lamia (mythology) / Q200073
# Lamia (greziar mitologia)

    Artikulu hau greziar mitologiako pertsonaiari buruzkoa da; Euskal mitologiako jeinuari gaitzat duena beste hau da: «Lamina»
Lamia (antzinako grezieraz: Λάμια), antzinako greziar mitologian, haurrekin elikatzen zen munstro bat zen, eta, ondorengo tradizioan, amesgaiztoaren espiritutzat (deabrua) hartzen zen.
Lehen istorioetan, Lamia Libiako erregina ederra zen, eta Zeusekin maitasun istorio bat zuen. Horren berri izan zuenean, Hera, Zeusen emazteak, Lamiarekin izandako Zeusen semea lapurtu zion, bahituz eta erailez. Seme-alabak galtzeak Lamia zoratu zuen, eta mendeku eta etsipen gisa, Lamiak aurkitu eta jan zitzakeen edozein haur hartuko zuen. Ekintza krudelak zirela eta, itxura fisikoa aldatu egin zen, itsusia eta munstro bihurtzeko. Zeusek profeziaren boterea eman zion Lamiari, bai eta bere begiak atera eta birtxertatzeko gaitasuna ere, agian Herak insomnioarekin zigortu zuelako, eta ezin zituelako bere begiak inoiz ere itxi, betirako egon zedin obsesionatua galdutako umeekin.
Lamiaiak ere mamu mota bihurtu ziren, gizon gazteak sexu-gosea asetzeko limurtzen zituen eta ondoren bere haragiaz elikatzen zituen Enpusaren sinonimo.
Lamia zenbait ezaugarri eman zaizkio sugeekin lotzen dituztenak, eta horregatik uste da antzinarotik bere izaera mitologikoa jarrai daitekeela; antzinako hainbat testutan lamiai izenak agertu dira, suge itxurako zatiak dituzten izakiak. Besteak beste, Dio Chrysostomen "mito libikoko" piztiak eta Apolok Argosi Psamatheren (Crotopus) mendeku hartzeko bidalitako munstroa.
Aurreko mendeetan, Lamia haur-izutzaile gisa erabili zuten Grezian, haurrak obedientzian izutzeko, Euskal Herrian hamalau-zaku erabiltzen den gisa.
* Datuak: Q200073
* Multimedia: Lamia (mythology) / Q200073
Gamer3312 mejor que Nanocattin