OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Russula alnetorum

Russula alnetorum Russulaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoa: Russula pumila.

## Deskribapena

Kapela: 1,5 eta 5 cm bitarteko diametrokoa, hasieran lau-ganbila, laster zabaldua, oso deprimitua, inbutu formakoa, hauskorra. Ertza oso mehea, zeharrargia, inkurbatua, uhindua, ildaskatua. Kapelaren azala erraz bereizten dena, lubrifikatua eta distiratsua eguraldi hezean, eguraldi lehorrean matea, more-ardo kolorekoa, more-arrosakara argia, purpura-morexka eta purpura-gorrixka.
Orriak: Gazteenetan zabal eta oso zabal zaharrenetan, azpi-berdinak eta lamelula gutxirekin, zainekin gogor elkartuak, ertzean kamutsak, sabeldunak, meheak (7 mm-ra arte), itsatsi-mehetuak oinarekin txertatzean, zurixkak, nolabaiteko isla krema-okre antzeko kolorekoekin, ertzak osoak eta kolore berekoak.
Hanka: 2,3 eta 4,5 cm bitarteko garaierarekin eta 0,45 eta 1,15 cm bitarteko lodierarekin, dotorea, liraina, delikatua, klabiforme samarra, orrien azpian loditua, oso hauskorra, harroa, barnehutsa, izurtsu-ildoduna, zurixka, laster okre-horixkaz tindatua, zikina, oso gris bihur daitekeena uretan badago.
Haragia: Urria, oso hauskorra, horixka, gorrixka-karmin kolorekoa kapelaren azalaren azpian, usain aromatikoa du eta zaporea apur bat mingotsa.
Erreakzio makrokimikoak: Guayako erretxina: erreakzio azkarra eta indartsua intentsitate ertainean. Burdina sulfatoa (II) laster arre-laranja. Espora jalkina: zurixka.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok.

## Jangarritasuna

Erdipurdikoa edo interes gastronomikorik gabea.

## Sasoia eta lekua

Haltzen (Alnus glutinosus) azpian hazten da, batez ere padura-zohikaztsuetako lurretan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ekuador, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Russula alnetorum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1355462
* Multimedia: Russula alnetorum / Q1355462
* Espezieak: Russula alnetorum
# Russula graveolens

Russula graveolens Russulaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Russula xerampelina var. graveolens, Russula xerampelina.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 12 cm bitarteko diametrokoa, ganbila, laster zabaltzen da, mamitsua. Ertza kamutsa, zahartzaroan ildaskatu samarra. Kapelaren azala erdiraino bereiz daitekeena, zimur samarra eta opakoa, heze dagoenean likatsua eta distiratsua, kolore aldakorrekoa, arre-arrosakaratik, arrosakara-ardo koloretik purpura-arrosakarara, guztiz arrera, gorri-purpura edo arre-ardo kolorea, hori-berdexka, oliba edo kobre tonuko eremu handiekin.
Orriak: Berdinak, zabal, itsatsitik lotura, urkilatuak eta elkarren arteko zainekin, hauskorrak, kolore zurbilekoak berdexka koloreko isla arinekin, heldutakoan okre kolorekoak, arrez zikinduak.
Hanka: 4 eta 8 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 3 cm bitarteko lodierakoa, zilindrikoa, trinkoa, goma itxurako samarrekoa zahartzean, zimurtsua, zurixka, pintzelkada arrosakarekin, arre-horixka maneiatzeagatik.
Haragia: Trinkoa, zuria, zahartzaroan eta ebakitzean ilundu egiten da. Egositako krustazeoen usainarekin, zahartzaroan nabariagoa. Zapore guztiz gozoarekin.
Erreaktiboak: Guayaco azkarra eta indartsua (G); sulfato ferrosoa, berde zikina; anilina, gorri-odol kolore deigarria.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok. Graveolens epitetoa latinetik dator, usain biziarekin esan nahi du.

## Jangarritasuna

Jangarri kaskarra.

### Nahasketa arriskua

Russula xerampelina-ren oso antzekoa da, koniferoetan hazten dena, handiagoa da eta ez du anilinarekin erreakzionatzen.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean. Quercus-en azpian batez ere.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Bolivia, Europa, Errusia, Kaukasia, Turkia, Australia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) AVM Asociacion Vallisoletana de Micologia 1986.
* ↑ Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Russula graveolens: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1427919
* Multimedia: Russula graveolens / Q1427919
# Postia ptychogaster

Postia ptychogaster Postiaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Auricularia pulverulenta, Trichoderma fuliginoides, Strongylium fuliginoides, Arongylium fuliginoides, Reticularia fuliginoides, Ptychogaster albus, Institale effusa, Polyporus ptychogaster, Ceriomyces richonii, Ceriomyces albus, Oligoporus ustilaginoides, Leptoporus ptychogaster, Tyromyces ptychogaster, Ptychogaster flavescens, Oligoporus ptychogaster, Ptychogaster fuliginoides, Ptychogaster pulverulentus.

## Deskribapena

Basidiomak: Urterokoak, erresupinatuak edo pileatuak, harroak freskotan, lehortu ondoren hauskor bihurtzen dira, 2 cm luze eta 2-3 cm zabal, forma iperfektutik gertu edo azpian hazten dira. Azalera antzua dagoenean xeheki pubeszente, zuria, lautua. Azalera poroidea hasieran zuria, gero krema antzeko kolorekoa. Poro angeluarrak, 3-4 milimetroko, batzuetan zabalagoak. Haragia kotoitsua, zuria, 3-4 mm-ko lodierakoa. Tubuluak haragiaren kolore berekoak.
Etimologia: Postia generoa Hampus Adolf von Post (1822-1911) suediar botanikariari eskainitakoa da.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

## Sasoia eta lekua

Urterokoa. Koniferoen egurrean hazten da, usteldura arrea eragiten du.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Costa Rica, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas..
* ↑ Postia ptychogaster: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10646559
* Multimedia: Postia ptychogaster / Q10646559
* Espezieak: Postia ptychogaster
# Byssomerulius corium

Byssomerulius corium Irpicaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Auricularia papyrina, Thelephora papyrina, Boletus purpurascens, Merulius confluens, Thelephora incarnata var. ß corium, Polyporus purpurascens, Merulius corium, Cantharellus confluens, Merulius aurantiacus, Merulius haedinus, Merulius papyrinus, Sesia confluens, Sesia haedina, Sesia aurantiaca, Sesia corium, Phlebia deglubens, Merulius pelliculosus, Phlebia sodiroi, Merulius moelleri, Phlebia blumenaviensis, Merulius ulmi, Merulius deglubens, Merulius cubensis, Merulius hirsutus, Cladoderris rickii, Merulius chilensis, Merulius sodiroi, Merulius dubiosus var. coriaceus, Meruliopsis corium, Byssomerulius confluens.

## Deskribapena

Basidioma: Substratuari atxikitako fruktifikazioa, hainbat cm-ko luzera eta 0,5 -1 mm-ko lodiera izatera iristen dena, erresupinatutik efuso-erreflexura edo baita subpileatua ere, inbrikatua. Azalera zurixka, tomentu fin-finarekin.
Himenoforoa: Leuna gaztetan, erretikulatu-porotua edo meruloidea zahartzaroan, zurixkatik okre antzera doan kolorekoa, zahartzean okre-marroixka kolorekoa.
Haragia: Larrukara, zuri-kotoitsu kolorekoa, usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Corium epitetoa latinetik dator, azala, larrua esan nahi duen ”corîum” hitzetik.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

## Sasoia eta lekua

Urte osoan zehar oso ohikoa, hostozabal zuhaitz ezberdinen adar hilen azpialdean, noizean behin koniferoetan.

### Banaketa eremua

Oso hedatuta dagoen onddoa da eta Afrikan, Asian, Australian, Europan eta Hego Amerikan, Erdialdeko Amerikan eta Ipar Amerikan erregistratu da. Mundu osoan barreiatzen da, kontinente guztietan zehar eta habitat ugaritan garatzen da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Zmitrovich, Ivan V.; Spirin, Wjacheslav A.; Wasser, Solomon, P. (2006). "Variabilidad de Byssomerulius corium en el Mediterráneo" . Mycotaxon . 97 : 83– 90..
* ↑ Byssomerulius corium: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10616589
* Multimedia: Byssomerulius corium / Q10616589
# Tyromyces chioneus

Tyromyces chioneus Polyporaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Polyporus candidus, Polyporus albellus, Bjerkandera chionea, Polyporus betulinus var. albellus, Leptoporus chioneus, Polystictus chioneus, Ungularia chionea, Leptoporus albellus, Leptoporus albellus subsp. chioneus, Leptoporus jacksonii, Leptoporus lacteus f. albellus, Tyromyces albellus.

## Deskribapena

Basidiokarpoa: Urtekoa, pileatua, bakarrik edo talde txikietan. Pileoa erdizirkularretik dimidiatura, freskotan biguna, baina gogorra eta hauskorra lehortzen denean. Azalera antzua, zonatu gabea, gaztetan zurixka eta tomentu finarekin, laster horixka eta glabroa eta garatxoduna. Ertza kolore berekoa. Tubuluak monoestratifikatuak krema kolorekoak edo krema-okre antzeko argiak, luzeran 8-10 mm-koak. Poroak zirkularrak edo angeluarrak, 3-4 milimetroko, zurixkak. Haragia oinarrian 2 cm arteko lodierakoa, zuria. Usain eta zapore nabarmenik gabea. Espora jalkina zuria.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

## Sasoia eta lekua

Udan hasten da agertzen, baina batez ere irailean eta urrian. Zuhaitz hostozabalen egur hilean hazten da, usteldura zuria sortzen du.

### Banaketa eremua

Asia. Europa, Ozeania, Afrika, Ipar Amerika, Groenlandia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ (Gaztelaniaz) Guia de Setas y Hongos de Navarra.
* ↑ Elborne SA, Knudesen H. "Larger fungi associated with Betula pubescens in Greenland". The Greenland Mountain Birch Zone, Southwest Greenland. Meddr Grønland, Bioscience. Vol. 33. Copenhagen: Museum Tusculanum Press. pp. 77–80. ISBN 978-87-635-1204-6..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1649913
* Multimedia: Tyromyces chioneus / Q1649913
# Russula medullata

Russula medullata Russulaceae familiako onddo espezie bat da. Henri Romagnesi mikologo frantsesak deskribatu zuen ofizialki 1997an.
Sinonimoak: Russula grisea, Russula ferreri.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 12 cm bitarteko diametrokoa, haragitsua, gogorra baina hauskorra, ganbila, gero lau-ganbila, erdialdean deprimitua, azkenik erdialdean oso deprimitua, baina ez unbilikatua. Ertza zabala, apur bat inbolutua, erregularra, edo pixka bat uhindua, likatsu samarra helduaroan. Kapelaren azala erdiraino bereiz daitekeena, sotila, leuna, ez oso likatsua eta distiratsua, azkenik latza, gris-berdexka, berde-urdinxka, gris-urdina, beti tonalitate oso argiekin, batzuetan boli-okre edo marroi-beix koloregabetzeekin, erdian orban gorrixkekin.
Orriak: Estuak, estu, libretik azpi-dekurrenteetara, apur bat koipetsuak apurtzen denean, hasieran krema-boli kolorekoak, tonu okre edo horixkekin. Ertz osoa eta kolore berekoa.
Hanka: 2,5 eta 8 cm bitarteko garaierakoa eta 1,5 eta 2,5 cm bitarteko lodierakoa, sendoa, betea, laster arro-muinduna, zilindrikoa, goialdean loditua eta oinarrian sarri mehetua, lehorra, pruinadun-distiratsua, gero zimurtsua, zuria, oinarrian okrez edo marroi-arrosakaraz tindatua.
Haragia: Lodia eta solidoa, oso hauskorra, zuria, horixka samarra oinarekin bat egiten duen tokian. Usain ahulekoa, hutsala eta zapore gozokoa. Espora-jalkina okre kolorekoa.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok

## Jangarritasuna

Jangarri kaskarra.

## Sasoia eta lekua

Hostozabalen basoetan ale gutxiko taldeetan hazten da.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Groenlandia, Islandia, Europa, Errusia, Kaukasia, Txina, Sri Lanka.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ Romagnesi H. (1997). "Validación de Russula medullata ". Documents Mycologiques (en francés). 27 (106): 53..
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Russula medullata: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1394830
* Multimedia: Russula medullata / Q1394830
# Cantharellus pallens

Cantharellus pallens Cantharellaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoa: Cantharellus subpruinosus, Cantharellus cibarius var. pallidus, Cantharellus cibarius var. albidus, Cantharellus cibarius var. bicolor, Cantharellus cibarius var.pallens, Cantharellus pallidus.

## Deskribapena

Kapela: Mamitsua, 2 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, hasieran ganbila, gero laua eta erdialdean zertxobait deprimitua; ertz erregularra eta biribildua gaztetan, geroago irregularra eta inkurbatua, uhindua. Kapelaren azala lehorra, apur bat belusatua, leuna, gaztetan zurixka, gero horia edo hori-laranja kolorekoa eremu zurixkekin.
Orriak: Orri faltsuak ditu, himenioa tolestura edo zimur erradial oso ondo markatuak, anastomosatuak oso dekurrenteak, hori-arrautza gorringo kolorekoak kapelaren azalaren bezalakoa.
Hanka: Lodia, zilindrikoa, okerra, oinarrira mehetua, kapelaren luzapena dirudi, orriak baino pixka bat hori argiagoa izaten du.
Haragia: Lodia, ez oso trinkoa eta hauskorra, zuri-horixka kolorekoa, zapore gozokoa eta fruta usain atseginekoa.
Etimologia: Cantharellus, grekotik dator eta koparen txikigarria da, kopa txikia esan nahi du. Pallens epitetoa berriz latinetik dator “pallens-entis” hitzetatik eta zurbila, koloregabetua, esan nahi du.

## Jangarritasuna

Jangarri bikaina, Cantharellus cibarius delakoaren kalitate gastronomiko berdinarekin.

### Nahasketa arriskua

Cantharellus cibarius-ekin nahas daitekeen espeziea da, makroskopikoki oso antzeko perretxikoa eta sukaldaritza-kalitate berekoa.

## Sasoia eta lekua

Udaberrian eta udazkenean hazten da batez ere, negu epeletan ere ager daiteke. Maiz agertzen da eta ugaria da, hostozabalen azpian, gaztainondoen azpian, artelatzen (Quercus suber) eta pinuen azpian (Pinus pinaster).

### Banaketa eremua

Kanariak, Europa, Errusia, Kaukasia, Turkia, Kazakhstan, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Cantharellus pallens: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4355294
* Multimedia: Cantharellus pallens / Q4355294
# Russula acetolens

Russula acetolens Russulaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Russula crocea, Russula leucoxantha, Russula vitellina, Russula lutea, Russula nauseosa var. vitellina, Russulina vitellina, Russulina lutea, Russula lutea var. vitellina, Russula lutea var. chamaleontina, Russula chamaeleontina f. lutea.

## Deskribapena

Kapela: 6,5 cm-ko diametroa izan dezake, ganbil-lau forma du eta horixka kolorekoa da.
Orriak: Trinkoak, zabal, itsatsitik libreetara, hauskorrak, hasieran zurixkak, gero okre zurbiletik hori iluneraino amaieran.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: 6 cm-ko garaiera neur dezake eta bere zabalera 1 cm-ra irits daiteke, zilindrikoa, zurixka.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok.

## Jangarritasuna

Erdipurdiko jangarria.

### Nahasketa arriskua

Bere kapela horia eta tamaina txikia ditu ezaugarri.

## Sasoia eta lekua

Uda amaieran eta udazken hasieran agertzen da. Koniferoen eta hostozabalen basoetako eremu hezeetan hazten da.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Nigeria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ http://www.mycobank.org/Biolomics.aspx?Table=Mycobank&MycoBankNr_=126280.
* ↑ Russula acetolens: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5222750
* Multimedia: Russula acetolens / Q5222750
* Espezieak: Russula acetolens
# Mycena purpureofusca

Mycena purpureofusca Mycenaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Agaricus atromarginatus var. pseudojanthinus, Mycena atromarginata var. fuscopurpurea, Mycena ianthina, Prunulus purpureofuscus, Mycena sulcata.

## Deskribapena

Kapela: 0,3 eta 5 cm bitarteko diametrokoa, kanpai itxurakotik konikora. Kapelaren azala gardentasunagatik ildaskatua, marroitik marroi-arrosakarara doan kolorekoa gutxi-asko morexka. Ertza inkurbatutik laura, argiagoa tonu arrosa-moreekin.
Orriak: Sinuatuak, zabal eta goranzkoak, lamelula zurixkekin eta arrosa koloreko islekin, ertz flokoso morexkarekin, marroitik purpura ilunera.
Hanka: 3 eta 12 cm bitarteko garaierakoa eta 0,2 eta 0,5 cm bitarteko lodierakoa, kapelaren kolorekoa edo tindu horiekin, sustrai antzeko oinarriarekin eta estrigosa errizoide zuri krema antzeko presentziagatik.
Haragia: Mehea. Usain eta zapore fungiko hutsala.
Etimologia: Mycena terminoa latinetik dator, “vitis” hitzetik, xirmendu, esan nahi du. Oin oso luze, mehe eta malguari egiten dio erreferentzia.

## Jangarritasuna

Ezezaguna.

### Sasoia eta lekua

Koniferoen egurrean hazten da, batzuetan pinaburuetan ere bai.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Europa, Errusia, Mongolia, Hegoafrika.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ = Catalogue of Life Mycena purpureofusca.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Mycena purpureofusca: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6035079
* Multimedia: Mycena purpureofusca / Q6035079
# Mycena cinerella

Mycena cinerella Mycenaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Omphalia grisea, Omphalia cinerella.<

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 15 (19) mm bitarteko zabalerakoa, konikoa, kanpai itxurakoa, parabolikoa, ganbila eta ia lautua, batzuetan erdian deprimitua, beste batzuetan papila txiki batekin, sulkatua, zeharrargi-ildaskatua, higrofanoa, marroi-beltzetik marroi-grisaxkara edo gris zurbiletik gris ilunera, normalean ertzean zertxobait zurbilagoa.
Orriak: 12-26 hankaraino iristen dira, azpi-horizontalera igotzen direnak, zabal adnatutik dekurrente samarrera, batzuetan oso dekurrenteak, ertza ahurra, adinarekin dortsalean zainekin, gris ilunetik gris zurbilera, ertza zurbilagoa.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: 20 eta 40 mm bitarteko garaierakoa eta 0,5 eta 2 mm bitarteko lodierakoa, barnehutsa, teretea, berdina, zuzena, flexuosoa edo kurbatua, goian pruinaduna, behean glabroa, gris-zurixka goian, behean gris ilunagoa, oinarria fibrila zuriz estalia.
Haragia: Irinaren antzeko usainarekin.
Etimologia: Mycena terminoa latinetik dator, “vitis” hitzetik, xirmendu, esan nahi du. Oin oso luze, mehe eta malguari egiten dio erreferentzia.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

## Sasoia eta lekua

Hosto erorkorreko zuhaitzen hosto erorien eta koniferoen orratzen artean, gregarioa, hainbat habitatetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Groenlandia, Islandia, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Mycena cinerella: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6946875
* Multimedia: Mycena cinerella / Q6946875
# Salvaterra de Miño

Salvaterra de Miño Galiziako Pontevedrako probintzian dagoen O Condado eskualdean kokatutako udalerria da.

## Parrokiak

* Alxén
* Arantei
* Cabreira
* Corzáns
* Fornelos
* Fiolledo
* Oleiros
* Leirado
* Lira
* Lourido
* Meder
* Pesqueiras
* Porto
* San Lourenzo
* Soutolobre
* Uma
* Vilacova

## Ikus gainera

* Pontevedrako udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* Salvaterra de Miñoko udal webgunea (Galizieraz)
* Datuak: Q1629539
* Multimedia: Salvaterra de Miño / Q1629539