OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ampulloclitocybe clavipes

Ampulloclitocybe clavipes Cuphophyllaceae familiako onddo espezie bat da. Berez jangarria bada ere, ez da interes gastronomikoduna, eta arazoak sor daitezke alkoholarekin batera hartuz gero.
Sinonimoak: Agaricus obconicus, Gymnopus clavipes, Clitocybe clavipes, Agaricus carnosior, Omphalia clavipes, Clitocybe carnosior, Clitocybe media, Agaricus planiusculus, Clitocybe planiuscula, Clavicybe clavipes.

## Sinonimoak

Clitocybe clavipes

## Deskribapena

Kapela: Eskuarki 5 cm inguruko diametrokoa, laua edo ganbil samarra, batzuetan kamuts-titiduna, kolore aldakorrekoa gris tonu desberdinen barruan, ertzerantz zurbila, gardentasunagatik ildaskatu samarra. Kapelaren azala leuna edo zetadun samarra.
Orriak: Krema kolorekoak, batzuetan isla horixkak izan ohi dituztenak, oso dekurrenteak eta nahiko estu.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Borra formakoa, kapelaren kolorekoa, oinarri kotoitsu eta zurixkarekin.
Haragia: Zuria, biguna, harroa, trinkotasun gutxikoa, kapelaren erdian laster desagertzen den punturaino, hutsune hori utziz.
Etimologia: Clavipes epitetoa latinetik dator, oina borra itxuran esan nahi duen “clavipes” hitzetik. Oinaren formagatik.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea. Trinkotasun gutxiko haragia du.

### Nahasketa arriskua

Erraz identifika daitekeen taxoia, esperientziarik gabeko zaletuak Clitocybe nebularis-ekin nahas lezake, baina honek tamaina handiagoa eta usain bereizgarria du. Oinaren forma dela eta, Infundibulicybe geotropa-rekin ere nahas liteke, baina Ampulloclitocybe clavipes baino sei aldiz handiagoa izan daiteke.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Talde txikitan edo isolatua hazten da, bai koniferoetan bai hostozabalen basoetan. Iberiar penintsulako iparraldean ohikoa.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Kaukasia, Kanariak, Kanada, Alaska, Mexiko, Bolivia, Islandia, Madeira, Europa, Hego Korea, Japonia, Txina, Thailandia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Ampulloclitocybe clavipes: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q54356860
* Multimedia: Ampulloclitocybe clavipes / Q54356860
* Espezieak: Ampulloclitocybe clavipes
# Antrodia albida

Antrodia albida Fomitopsidaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Polyporus serpens, Daedalea serpens, Lenzites albida, Trametes sepium, Polyporus stephensii, Trametes serpens, Antrodia serpens, Physisporus serpens, Cellularia albida, Coriolellus sepium, Trametes subcervina, Trametes serpens subsp.* albida, Agaricus serpens, Trametes albida, Trametes albida var. serpens, Polyporus sepium, Coriolellus serpens, Coriolellus albidus, Tyromyces sepium, Daedalea sepium.

## Deskribapena

Basidioma: Fruitu sesilak, erresupinatua edo efuso-erreflexua, 2-3 cm-ko zabalerakoa, gainazal belusatua, zurixkatik krema zurbil kolorera doana, amaieran okre antzeko kolorekoa.
Poroak: Angelutsuak eta luzangak, milimetroko 1-3, zuri-krema kolorekoak, zahartzean hori zurbil kolorekoak.
Haragia: Gogorra eta larrukara, zurixka, usain eta zapore berezirik gabea.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

## Sasoia eta lekua

Urte osoan zehar ohikoa. Batez ere hostozabalen hildako egurretan, koniferoetan gutxitan.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Erdialdeko Amerika, Peru, Brasil, Kanariak, Europa, Errusia, Kaukasia, Iran, Uzbekistan, Kirgizistan, India, Himalaiako eremua, Mongolia, Hego Korea, Japonia, Txina, Indonesia, Australia, Zeelanda Berria, Hegoafrika, Réunion, Zimbabwe.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Antrodia albida: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q374786
* Multimedia: Antrodia albida / Q374786
* Espezieak: Antrodia albida
# Arad konderria

Arad barrutia Errumania mendebaldeko barrutietako bat da (judeţ-a), Transilvania eskualdean. 7.754 km² da azaleraz. Biztanle gehienak errumaniarrak diren arren, gutxiengo handia hungariarrak dira, %10 inguru.
Barrutiko hiriburua Arad da, 185.272 biztanleko hiria. Barrutiko beste hiri garrantzitsu batzuk: Lipova (11.246 biztanle), Ineu (10.200 biztanle) eta Curtici (9.726 biztanle).
Arad barrutiak mendebaldera Hungaria dauka; iparraldera, Bihor barrutia; ekialdera, Hunedoara eta Alba barrutiak, eta Timiş hegoaldera.

## Demografia

| Urtea | Biztanleak |
| 1948 | 476.207 |
| 1956 | 475.620 |
| 1966 | 481.248 |
| 1977 | 512.020 |
| 1992 | 487.617 |
| 2002 | 461.791 |

## Geografia

Mureş ibaiak barrutia hegoaldetik zeharkatzen du; eta iparraldetik, Crişul Alb ibaiak. Barrutiko ekialdeko eremuan Zarand mendiak daude.

## Ekonomia

Errumaniako barruti garatu eta bizienetarikoa da Arad, Timiş barrutiarekin batera. Hungariako mugan dagoenez, atzerriko inbertsioak jasotzen ditu.
Barrutiko jarduera industrial nagusiak:
* Automobilen motorrak eta osagaiak
* Elikagaigintza
* Ehungintza

## Banaketa administratiboa
### Hiriak

(2007ko biztanleria)
* Arad (167.238)

### Udalerriak

* Chișineu-Criș (8.340)
* Curtici (8.145)
* Ineu (9.641)
* Lipova (11.199)
* Nădlac (8.021)
* Pâncota (7.573)
* Pecica (13.524)
* Sântana (13.341)
* Sebiș (6.415)

### Hiriak

* Almaș
* Apateu
* Archiș
* Bata
* Bârsa
* Bârzava
* Beliu
* Birchiș
* Bocsig
* Brazii
* Buteni
* Cărand
* Cermei
* Chisindia
* Conop
* Covăsânț
* Craiva
* Dezna
* Dieci
* Dorobanți
* Fântânele
* Felnac
* Frumușeni
* Ghioroc
* Grăniceri
* Gurahonț
* Hălmagiu
* Hălmăgel
* Hășmaș
* Ignești
* Iratoșu
* Livada
* Macea
* Mișca
* Moneasa
* Olari
* Păuliș
* Peregu Mare
* Petriș
* Pilu
* Pleșcuța
* Săvârșin
* Secusigiu
* Seleuș
* Semlac
* Sintea Mare
* Socodor
* Șagu
* Șeitin
* Șepreuș
* Șicula
* Șilindia
* Șimand
* Șiria
* Șiștarovăț
* Șofronea
* Tauț
* Târnova
* Ususău
* Vărădia de Mureș
* Vârfurile
* Vinga
* Vladimirescu
* Zăbrani
* Zădăreni
* Zărand
* Zerind
* Zimandu Nou

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q179559
* Multimedia: Arad County / Q179559
# Postia tephroleuca

Postia tephroleuca Postiaceae familiako onddo espezie bat da.<
Sinonimoak: Boletus tephroleucus, Bjerkandera tephroleuca, Leptoporus tephroleucus, Bjerkandera simulans, Bjerkandera cinerata, Polyporus karstenii, Polyporus cineratus, Polystictus tephroleucus, Polyporus tokyoensis, Polyporus tephroleucus var. scruposus, Leptoporus lacteus f. tephroleucus, Tyromyces tephroleucus, Bjerkandera fumosa f. cinerata, Spongiporus tephroleucus, Oligoporus tephroleucus.

## Deskribapena

Basiodiokarpoak: Urterokoak, sesilak edo goiko ertza gorantz tolestua, mamitsuak, hauskorrak lehortzean, bakartiak, gutxitan inbrikatuak, sarritan erdi-zirkularrak, sekzio triangeluarra, 8-10 cm-ko luzera eta 2-4 cm-ko lodiera dutenak.
Gainazal antzua: Lehenik zuria, gero okre-krema kolorekoa, batzuetan tonu grisekin, belusatua, apur bat zonatua, gris-kremaz gurutzatua.
Ertza: Mehea eta uhindua.
Poroen azalera: Zuria, horixka-krema kolorekoa ale lehorretan.
Poroak: 3-4 (5) milimetroko.
Disepimentuak: Meheak, finbriatuak, sarritan urratuak.
Tubuluak: Zuriak, lagin lehorretan krema kolorekoak bihurtzen dira, mono-estratifikatuak eta gehienez 5-10 mm-ra iristen den lodiera dute.
Haragia: Zuri-krema kolorekoa, mamitsu-haritsua freskotan, hauskorra lehorrean, gune zentrokideekin, 10-15 mm-ko lodiera izan dezake.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

## Sasoia eta lekua

Hostozabalen motzondoetan hazten den espeziea, gutxitan koniferoetan. Usteldura arrearen eragilea.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Costa Rica, Kolonbia, Ekuador, Guadalupe, Azoreak, Europa, Errusia, Himalaiako eremua, Japonia, Txina, Indonesia, Australia, Zeelanda Berria, Samoa, Uganda, Tanzania.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ Postia tephroleuca: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1611401
* Multimedia: Postia tephroleuca / Q1611401
* Espezieak: Postia tephroleuca
# Russula solaris

Russula solaris Russulaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Russula albocitrina, Russula farinipes, Russula pectinata.

## Deskribapena

Kapela: Tamaina ertainekoa, guztiz garatuta dagoenean 5 cm-ko diametroa gainditu dezake, baina inoiz ez da 10 cm-ra iristen, hasieran globo itxura samarrekoa, gero ganbila eta zabaldua amaieran eta erdian depresio ez oso nabarmena ere aurkez dezake. Bere kolorea aldatu egiten da eguraldi baldintzen arabera, hori-arrautza kolorekoa erdialdean, baina zurbiltzen ertzerantz, eta ia zurixka bihur daiteke. Kapelaren azala apur bat likatsua izan daiteke euriarekin, distiratsua eta partzialki bereizgarria, izaera hau ere aldakorra izanik. Ertza nahikoa nabarmen ildaskatua.
Orriak: Adnatuak, zuriak gaztetan, zahartzean pixka bat krema-okre samarrak bihurtuz. Gaztetan nahikoa estu, baita urkilatuak ere, eta elkarri lotuta egon daitezke.
Hanka: Kapelarekiko neurri proportzionala duen oina eta kolore zurikoa, adinarekin okrez zikindu daiteke. Pruinadun samarra, lodiera irregularrekoa bere zati ezberdinetan, zabalguneekin.
Haragia: Mehea, hauskorra, zuria, oinean harroa denborarekin eta hauskorra kapelan. Bere zaporea biziki garratza da eta usaina oso desatsegina, kloratuaren eta ozpinaren artekoa.
Etimologia: Latinetik dator Russula hitza, russus-etik, gorriaren txikigarritik: apur bat gorrixka, kolore gorria dutelako Russula generoko espezie askok.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Gutxi ezagutzen den Russula bat da, kapela horixkatik zurixkara doan kolorekoa, orri urkilatuak eta usain eta zapore desatseginak dira bere ezaugarriak. Russula raoultii da antzekoena, ahulagoa da eta sagar usaina du. Russula violeipes horia denean ere, oso antzekoa da, oina morez bihurtzen bada zalantzak argituko dituen arren, eta esporen kolorea dezente aldatzen da. Badira beste Russula hori batzuk ere, baina esporak okre kolorekoagoak edo horixkak dira.

## Sasoia eta lekua

Udan goiz agertzen da, nahiz eta udazkenean ere hazten den. Oso espezie arraroa da alde hauetan, pagadietan eta hariztietan hazten da. Normalean bakarrik edo ale gutxiko taldeetan agertzen da, eta ez da oso emankorra.

### Banaketa eremua

Europa, Errusia, Kaukasoa, Turkia, Iran, Txina.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) 2025. Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Russula solaris: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1361089
* Multimedia: Russula solaris / Q1361089
# Ischnoderma resinosum

Ischnoderma resinosum Ischnodermataceae familiako onddo espezie bat da. Udazken amaierako Poliporo erretxinatsua. 1794an Heinrich Schrader botanikari alemaniarrak Boletus resinosus bezala deskribatu zuen espeziea. Bere historia taxonomikoan sinonimia zabala lortu du, hainbat generoen artean nahasia egon baita. Petter Karsten-ek Ischnoderma-ra eraman zuen 1879an, gaur egun ezagutzen den izenera.
Sinonimoak: Boletus fuscus, Polyporus resinosus, Polyporus confluens, Placodes resinosus, Ochroporus resinosus, Fomes resinosus, Polyporus fuscus, Ganoderma resinosum, Polyporus nigrorugosus, Ischnoderma resinosum f. fusca, Fomitopsis resinosa, Lasiochlaena anisea.

## Deskribapena

Apalategiko onddo honek 7 eta 25 cm bitarteko zabalera du, belusatua, gorri ilun edo marroi kolorekoa, eta ilundu eta eremuak eratzen ditu zahartzean. Bere mamia harroa baina irmoa da eta usain gozokoa, gaztetan likido gorri bat dario.

## Jangarritasuna

Ale gazteak eta bigunak jan daitezke, baina gero gogorra eta desatsegina bihurtzen da.

### Nahasketa arriskua

Ischnoderma benzoinum antzekoa da eta haragi ilunagoa du.

## Sasoia eta lekua

Ondo hau udazken amaieran enborretan eta motzondoetan hazten da.

### Banaketa eremua

Oso hedatua dagoen espeziea da, Afrikan, Asian, Europan eta Ipar Amerikan erregistratu dena. Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Panama, Brasil, Sao Tome eta Principe, Kanariak, Europa, Errusia, India, Himalaiako eremua, Hego Korea, Japonia, Txina.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ «Sinónimos: Ischnoderma resinosum(Schrad.) P. Karst» . Especie Fungorum. CAB International . Consultado el 17 de agosto de 2014 ..
* ↑ Trudell, Steve; Ammirati, Joe (2009).Hongos del noroeste del Pacífico . Guías de campo de Timber Press. Portland, OR: Timber Press. pág. 260.ISBN 978-0-88192-935-5..
* ↑ Zhishu, B.; Zheng, G.; Taihui, L. (1993). "La flora de macrohongos de la provincia china de Guangdong". Nueva York: Columbia University Press. pag. 200.ISBN​ 978-962-201-556-2..
* ↑ Ischnoderma resinosum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3915786
* Multimedia: Ischnoderma resinosum / Q3915786
# Gloeoporus dichrous

Gloeoporus dichrous Irpicaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Caloporus dichrous, Bjerkandera dichroa, Leptoporus dichrous, Boletus dichrous, Polystictus dichrous, Gelatoporia dichroa, Gloeoporus dichrous, Stereum dichroides, Poria subviridis, Gloeoporus candidus, Polyporus erythroporus, Polyporus erythrophorus, Polyporus erythropus, Boletus pelleporus, Polyporus adustus var. pelleporus.

## Deskribapena

Basiodiokarpoa: Erresupinatua, efuso-erreflexua edo subpileatua, 1 eta 4 cm bitarteko zabalerakoa eta 0,5 eta 2 cm bitarteko proiekzioarekin eta substratuan sartzen den ondoan 3 eta 6 cm bitarteko lodierakoa, sesilak, dimidiatuak, banako ugariz osatutako koloniak osatuz hainbat dezimetroko luzapenetan, gutxi-asko inbrikatuak edo alboan bat eginda, bigunak freskotan, kartilaginosoak eta erretxinatsuak lehortzen direnean.
Pileoa: Feltroduna, apur bat zonatua edo bat ere ez, zurixka edo krema kolorekoa, okre kolorekoa amaieran.
Ertza: Akutua, kolore berekoa edo argiagoa.
Tubuluak: Laburrak, oso gelatinakarak, bereiz daitezkeenak.
Poroak: Biribil-angeluarrak, 5-6 milimetroko, hasieran krema arrosakara kolorekoak, geroago arrosa-izokin kolorekoak, amaietan arre-purpura ilun kolorekoak; disepimentu ia meheak, osoak, pruinadunak.
Kontextua edo subikulua: Zuria, freskotan higrofanoa, zaila lehorrean, 1 eta 4 mm bitarteko lodiera.
Kortexa: Presente, geruza sotil eta gelatinakara batek kontextua eta tubuluak bereizi egiten ditu.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

## Sasoia eta lekua

Saprofitoki ematen ditu fruituak, hosto zabaleko zuhaitzen motzondoetan eta adar hiletan, batez ere Quercus, Betula eta Corylus-etan, banako ugariren koloniak osatuz, usteldura zuria eraginez.

### Banaketa eremua

Mundu osoan barreiatzen da, kontinente guztietan zehar, Antartikan izan ezik, eta habitat ugaritan garatzen da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Gloeoporus dichrous: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5571188
* Multimedia: Gloeoporus dichrous / Q5571188
# Zirkulu-dantza

Zirkulu-dantza edo irradaka zirkuluan, zirkuluerdian edo lerro kurbatuan egiten den gizarte-dantza mota bat da, musika-akonpainamenduarekin, instrumentu erritmikoak eta kantua bezala, eta edonork parte har dezake bikotearen beharrik gabe. Lerroko dantzan ez bezala, biribileko dantzariak elkarrenganako kontaktu fisikoan daude; lotura eskuz esku, hatzez hatz edo eskuz bizkar egiten da, liderra jarraitzen duten bitartean. Dantza lasaia zein oso bizia izan daiteke, eta talde esperientzia osatzeko erabili ohi dira.
Ziur aski ezagutzen den dantza formaziorik zaharrena izanik, zirkuluko dantza kultura askotan ohikoa den tradizio zaharra da, abagune bereziak, erritualak markatu, komunitatea indartu eta batasuna sustatzeko. Biribileko dantzak musika-estilo eta erritmo desberdin askoren arabera koreografiatzen dira. Zirkulu modernoko dantzek tradiziozko dantza folklorikoak nahasten dituzte, batez ere europar jatorrikoak edo Ekialde Hurbilekoak, musika zahar zein modernoen arabera berriki koreografiatutako beste batzuekin. Gero eta dantza berri gehiago daude biribilean, musika klasikoarekin eta kantu garaikideekin.

## Erreferentziak

* ↑ DantzanIkasi. «Zirkuloan dantzan eta kantuan, alegia, irradakan» dantzan.eus (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ Gilbert, Cecile. (1974). International Folk Dance at a glance. (2. ed. argitaraldia) Burgess Publ. Comp ISBN 978-0-8087-0727-1. (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17080806
* Multimedia: Circle dances / Q17080806
# Rigidoporus ulmarius

Rigidoporus ulmarius Meripilaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Polyporus ulmarius, Polyporus levis, Polyporus cytisinus, Polyporus actinobolus, Fomes ulmarius, Fomes cytisinus, Polyporus xylocreon, Polyporus geotropus, Fomes geotropus, Placodes ulmarius, Polystictus actinobolus, Fomes xylocreon, Terana levis, Scindalma geotropum, Scindalma ulmarium, Scindalma cytisinum, Scindalma xylocreon, Microporus actinobolus, Ungulina ulmaria, Coriolus actinobolus, Mensularia ulmaria, Ungulina cytisina, Fomitopsis ulmaria, Fomitopsis cytisina, Rigidoporus geotropus, Leucofomes ulmarius, Haploporus cytisinus.

## Deskribapena

Basidioma: Forma irregularrekoa, nahiz eta forma ungulatua izan edo irtergune aldakorrak izan; bere tamaina dimentsio handietara iritsi daiteke, 20/30 cm-ko diametroa. Ertza lodia. Goiko gainazala irregularra da, konkor ugarirekin, gaztetan kolore zurixka, geroago tonu okreetara bihurtuz, bizi samarra; oso heldua denean, normala da kolore berdez estalita agertzea algen inbasioaren ondorioz.
Himenoforoa edo beheko aldea: Hasieran poro biribilduekin, gero angeluarrak, arrosa kolore edo arrosa-laranja kolore bereizgarriarekin.
Haragia: Zuri-krema kolorekoa gaztetan, geroago okre antzeko kolorekoa, gogorra eta trinkoa.
Etimologia: Ulmarius epitetoa latinetik dator, zumarra esan nahi duen “ulmus” hitzetik. Zumar enborretan agertzen delako batez ere.

## Jangarritasuna

Bere gogortasunagatik interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Espezie hau bere poroen kolore bereziagatik eta globo-itxurako esporengatik nabarmentzen da.

## Sasoia eta lekua

Modu iraunkorrean urte osoan zehar agertzen da. Oso espezie arraroa da eta badirudi gainbeheran dagoela, gero eta gutxiago aurkitzen delako. Epiteto espezifikoak zumarrekin duen lotura adierazten badu ere, beste zuhaitz hostozabaletan ere ager daiteke, makaletan, gaztainondoetan, enbor bizien oinarrian.

### Banaketa eremua

Amerika, Afrika, Madeira, Europa, Kaukasia, Turkia, Pakistan, Thailandia, Sri Lanka, Indonesia, Malaysia, Txina, Australia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) AVM Asociacion Vallisoletana de Micologia 1986.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Rigidoporus ulmarius: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1311011
* Multimedia: Rigidoporus ulmarius / Q1311011