OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# María Isabel Urrutia

María Isabel Urrutia Ocoró (Candelaria, Valle del Cauca, 1965eko martxoaren 25a) Kolonbiako pisu-jasotzaile erretiratua eta politikaria da. Kolonbiako Kirol Ministroa izan zen Gustavo Petroren gobernuan.
Urrezko domina irabazi zuen 2000. urteko Sidneyko Olinpiar Jokoetan. 1990 eta 1994 urteetan munduko txapelduna izan zen Halterofiliako Munduko Txapelketan. Gainera, Kolonbiako Ordezkarien Ganberako kidea izan zen 2002tik 2010era bitartean.
Candelarian jaio bazen ere, umea zela Calira joan zen bizitzera bere familiarekin batera. 4 neba ditu.

## Erreferentziak

* 1 2 Espectador, El. (2022-08-07). «ELESPECTADOR.COM» ELESPECTADOR.COM.
* ↑ Medallistas colombianos en la historia. 31 de octubre de 2005.
* ↑ 'Esa medalla era para mí. Me la habían guardado'. 20 de septiembre de 2015.
* ↑ «Discovery Channel filmó la vida de María Isabel» El País 9 de junio de 2003.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q448690
* Multimedia: María Isabel Urrutia / Q448690
# Aizkorriko Estazio Megalitikoa

Aizkorriko Estazio Megalitikoa. Aztarna megalitiko asko ikus daiteke Aizkorriko mendilerroan. Guztira hamar dira ezagutzen direnak. Dena dela, gehiago ere egon daiteke. Lurralde honetan Gipuzkoak gailur altuenak daude baina trikuharriak, salbuespen baten bat eginez, 1.100 metrotan daude.

## Historiaurreko monumentuak

Periodo orokorra: Brontze Aroa, Kalkolitoa / Eneolitoa, Burdin Aroa, Neolitoa, K.a. 3000 eta 900 urte artekoak. Inguru honetan sukarriz egindako tresna asko agertzen dira eta horrek inguru honek izan zuen aktibitatea adierazten du. Gaur egun ere artzaintza trasumantearen presentzia handia da.

## Kokapen geografikoa

Geografikoki Aizkorriko mendilerroan daude, funtsean Urbian. Udalerri hauetan daude monumentuak: Gipuzkoa eta Arabako Partzuergoak, Idiazabal, Segura eta Zegama.

## Sailkatutako monumentuak

Estazio honetan ondorengo monumentu megalitikoak aurkitu dira:

### Trikuharriak

Guztira zazpi:
* Aizkorritxo
* Artzanburu (trikuharria)
* Gorostiaran Mendebalde
* Kalparmuñobarrena
* Pagarreta
* Pagobakoitza
* Pagomakor

### Tumuluak

Guztira hiru:
* Gorostiaran Ekialde
* Malla
* Lizarrateko tumulua

### Menhir

Guztira bat:
* Zorrotzarri

## Egoera legala

Estazio Megalitikoa Monumentu Multzoa eta Kultura Ondasuna deklaratu zuen Eusko Jaurlaritzak 2003an. Bertan 10 monumentu aipatzen dira.

## Erreferentziak

* ↑ Aranzadi. «AIZKORRITXO» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «ARTZANBURU» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «GOROSTIARAN MENDEBALDEA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «KALPARMUÑOBARRENA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGARRETA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGOBAKOITZA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGOMAKOR» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ https://www.euskadi.eus/y22-bopv/es/bopv2/datos/2003/07/0303997a.pdf

## Kanpo estekak

* Babesteko Dekretua, EHAA - 2003ko uztailak 8, 133.zenbakia.
* Kultura Ondarearen Zentroa.
* Datuak: Q61070820
# Aizkorriko Estazio Megalitikoa

Aizkorriko Estazio Megalitikoa. Aztarna megalitiko asko ikus daiteke Aizkorriko mendilerroan. Guztira hamar dira ezagutzen direnak. Dena dela, gehiago ere egon daiteke. Lurralde honetan Gipuzkoak gailur altuenak daude baina trikuharriak, salbuespen baten bat eginez, 1.100 metrotan daude.

## Historiaurreko monumentuak

Periodo orokorra: Brontze Aroa, Kalkolitoa / Eneolitoa, Burdin Aroa, Neolitoa, K.a. 3000 eta 900 urte artekoak. Inguru honetan sukarriz egindako tresna asko agertzen dira eta horrek inguru honek izan zuen aktibitatea adierazten du. Gaur egun ere artzaintza trasumantearen presentzia handia da.

## Kokapen geografikoa

Geografikoki Aizkorriko mendilerroan daude, funtsean Urbian. Udalerri hauetan daude monumentuak: Gipuzkoa eta Arabako Partzuergoak, Idiazabal, Segura eta Zegama.

## Sailkatutako monumentuak

Estazio honetan ondorengo monumentu megalitikoak aurkitu dira:

### Trikuharriak

Guztira zazpi:
* Aizkorritxo
* Artzanburu (trikuharria)
* Gorostiaran Mendebalde
* Kalparmuñobarrena
* Pagarreta
* Pagobakoitza
* Pagomakor

### Tumuluak

Guztira hiru:
* Gorostiaran Ekialde
* Malla (tumulua)
* San Adrian (tumulua)

### Menhir

Guztira bat:
* Zorrotzarri

## Egoera legala

Estazio Megalitikoa Monumentu Multzoa eta Kultura Ondasuna deklaratu zuen Eusko Jaurlaritzak 2003an. Bertan 10 monumentu aipatzen dira.

## Erreferentziak

* ↑ Aranzadi. «AIZKORRITXO» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «ARTZANBURU» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «GOROSTIARAN MENDEBALDEA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «KALPARMUÑOBARRENA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGARRETA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGOBAKOITZA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGOMAKOR» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «GOROSTIARAN EKIALDEA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «MALLA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «SAN ADRIAN» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ https://www.euskadi.eus/y22-bopv/es/bopv2/datos/2003/07/0303997a.pdf

## Kanpo estekak

* Babesteko Dekretua, EHAA - 2003ko uztailak 8, 133.zenbakia.
* Kultura Ondarearen Zentroa.
* Datuak: Q61070820
# Aizkorriko Estazio Megalitikoa

Aizkorriko Estazio Megalitikoa. Aztarna megalitiko asko ikus daiteke Aizkorriko mendilerroan. Guztira hamar dira ezagutzen direnak. Dena dela, gehiago ere egon daiteke. Lurralde honetan Gipuzkoak gailur altuenak daude baina trikuharriak, salbuespen baten bat eginez, 1.100 metrotan daude.

## Historiaurreko monumentuak

Periodo orokorra: Brontze Aroa, Kalkolitoa / Eneolitoa, Burdin Aroa, Neolitoa, K.a. 3000 eta 900 urte artekoak. Inguru honetan sukarriz egindako tresna asko agertzen dira eta horrek inguru honek izan zuen aktibitatea adierazten du. Gaur egun ere artzaintza trasumantearen presentzia handia da.

## Kokapen geografikoa

Geografikoki Aizkorriko mendilerroan daude, funtsean Urbian. Udalerri hauetan daude monumentuak: Gipuzkoa eta Arabako Partzuergoak, Idiazabal, Segura eta Zegama.

## Sailkatutako monumentuak

Estazio honetan ondorengo monumentu megalitikoak aurkitu dira:

### Trikuharriak

Guztira zazpi:
* Aizkorritxo
* Artzanburu (trikuharria)
* Gorostiaran Mendebalde
* Kalparmuñobarrena
* Pagarreta
* Pagobakoitza
* Pagomakor

### Tumuluak

Guztira hiru:
* Gorostiaran Ekialde
* Malla (tumulua)
* San Adrian (tumulua)

### Zutarriak

Guztira bi:
* Pagarreta II
* Zorrotzarri

## Egoera legala

Estazio Megalitikoa Monumentu Multzoa eta Kultura Ondasuna deklaratu zuen Eusko Jaurlaritzak 2003an. Bertan 10 monumentu aipatzen dira.

## Erreferentziak

* ↑ Aranzadi. «AIZKORRITXO» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «ARTZANBURU» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «GOROSTIARAN MENDEBALDEA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «KALPARMUÑOBARRENA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGARRETA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGOBAKOITZA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGOMAKOR» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «GOROSTIARAN EKIALDEA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «MALLA» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «SAN ADRIAN» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «PAGARRETA II» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ Aranzadi. «ZORROTZARRI» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ https://www.euskadi.eus/y22-bopv/es/bopv2/datos/2003/07/0303997a.pdf

## Kanpo estekak

* Babesteko Dekretua, EHAA - 2003ko uztailak 8, 133.zenbakia.
* Kultura Ondarearen Zentroa.
* Datuak: Q61070820
# Harting

Harting Stiftung & Co. KG osagai elektriko eta elektronikoak ekoizten dituen Harting enpresaren ama enpresa da, Alemaniako Espelkamp udalerrian egoitza duena. Konpainia Harting familiaren esku dago.
Harting Alemaniako industria-konektore fabrikatzaileen arteko hiru konpainiarik nagusienetako bat da Phoenix Contact eta Weidmüller etxeekin batera.

## Historia

Wilhelm Hartingek eta bere emazte Mariek Wilhelm Harting Mechanische Werkstätten konpainia sortu zuten 1945eko irailaren 1ean Alemaniako Ipar Renania-Westfaliako Minden hirian. 1950ean, konpainia Espelkampera eraman zuten.
1962an Wilhelm Harting hil ondoren, bere emazte Marie Hartingek enpresaren zuzendaritza hartu zuen. 1967 eta 1969 bitartean, bere semeak Dietmar Harting eta Jürgen Harting (1973an hila) batu zitzaizkion zuzendaritzan. 1979an Harting nazioartekotu zen Frantzian Alemaniatik kanpoko lehenengo sukurtsala zabaldu zutenean. 1987an Dietmar Hartingen emaztea, Margrit Harting, zuzendaritza taldean sartu zen. 2015eko urrian, Dietmar Hartingen semeak, Philip Harting, presidente exekutibo kargua hartu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ (Alemanez) Rinortner, Kristin. (2021-01-07). «Wie sind die Steckverbinder-Hersteller für 2021 aufgestellt?» Elektronik Praxis (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).
* ↑ (Frantsesez) «En 1979, le groupe HARTING Technology s'est lancé dans l'internalisation par la création de HARTING France.» Le Rail 2019-10-28 (Noiz kontsultatua: 2025-03-19).

## Kanpo estekak

* Hartingen webgunea
# Itsaso Garzon

Itsaso Garzon Mendizabal 1983an jaio zen Errenterian. Filosofia eta Haur Hezkuntza ikasketak egin zituen Euskal Herriko Unibertsitatean eta gaur egun Bigarren Hezkuntzako irakasle da. Aktore lanetan ere aritu da eta azken urteetan gazteekin sorkuntza esparrua ere jorratu du. Donostia Gazteriak antolatutako Gazteen Antzerki Topaketak izan dira bere sorkuntza lanen eszenatoki; "Ur tantak... bihotz taupadak...", "Ez!" edota "Geomimotria" obrak sarituak izan dira topaketetan. 2025ean idatzi du bere lehenengo eleberria: "Argi izpien aukerak".

## Filmografia

* Kuxkuxeroak
* Ero eta bero
* Goenkale, (2006)
* Zeru Horiek
* Datuak: Q12259877
# Itsaso Garzon

Itsaso Garzon Mendizabal 1983an jaio zen Errenterian. Filosofia eta Haur Hezkuntza ikasketak egin zituen Euskal Herriko Unibertsitatean eta gaur egun Bigarren Hezkuntzako irakasle da. Aktore lanetan ere aritu da eta azken urteetan gazteekin sorkuntza esparrua ere jorratu du. Donostia Gazteriak antolatutako Gazteen Antzerki Topaketak izan dira bere sorkuntza lanen eszenatoki; "Ur tantak... bihotz taupadak...", "Ez!" edota "Geomimotria" obrak sarituak izan dira topaketetan. 2025ean idatzi du bere lehenengo eleberria: "Argi izpien aukerak".

## Filmografia

* Kuxkuxeroak
* Ero eta bero
* Goenkale, (2006)
* Datuak: Q12259877
# Suillus placidus

Suillus placidus Suillaceae familiako onddo espezie bat da. Europako eta Ipar Amerikako konifero basoetan aurkitzen den perretxiko jangarri porotsua da. Strobus azpigeneroko hainbat pinu espeziekin batera hazten dena.
Sinonimoak: Boletus oudemansii, Boletus amoenus, Boletus albus, Uloporus placidus, Boletus lambottei, Gyrodon oudemansii, Gyrodon placidus, Ixocomus pictilis, Solenia flavida, Boletopsis flavida, Suillus amoenus, Suillus lambottei, Boletus granulatus var. capricollensis, Boletus pictilis, Boletus fusipes var. pictilis, Ixocomus oudemansii, Ixocomus placidus, Suillus plorans subsp. placidus.

## Deskribapena

Kapela: Gaztetan hemisferikoa da eta gero ganbil bihurtzen da. zuri-boli kolorekoa da eta oso likatsua, 10 cm arteko diametroa izaten du.
Hanka: Mehea, eraztunik gabea eta zuri-boli kolorekoa, goialdetik gertu puntu edo orban grisekin.
Haragia: Biguna, zuri-horixka kolorekoa zapore leunarekin. Esporak okre kolorekoak dira.
Etimologia: Suillus hitza, latinezko “su” “suis” txerri-tik dator, bere zaporeari erreferentzia eginez edo agian kapelaren izaera likatsuari erreferentzia eginez.

## Jangarritasuna

Jangarria omen da, baina kalitate kaskarrekoa

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean hazten da eta bakarka edo talde txikitan agertzen dira. Strobus azpigeneroko bost orratzeko pinu espezieekin batera hazten da soilik. Elkartea onuragarria da bai ondoentzat bai zuhaitzentzat eta sinbiosis modu bat da.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Himalaiako eremua, Hego Korea, Japonia, Txina.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ Garnweidner E. (1994). Hongos y setas venenosas de Gran Bretaña y Europa . HarperCollins Publishers Limited. ISBN 0-00-219994-7.
* ↑ Phillips, Roger (2010). Hongos y otros hongos de América del Norte . Buffalo, NY: Firefly Books. p. 291. ISBN . 978-1-55407-651-2..
* ↑ Laessoe Th.; Del Conte A. (1996). El libro de los hongos . Londres: Dorling Kindersley. pág. 214. ISBN 0-7513-0258-9..
* ↑ Deconchat Ch.; Polèse J.-M. (2002). Champiñones: l'encyclopédie (en francés). Losange, Francia: Ediciones Artemis. pag. 509.ISBN​ 2-84416-145-6..
* ↑ Suillus placidus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1328472
* Multimedia: Suillus placidus / Q1328472
# Xerocomellus pruinatus

Xerocomellus pruinatus Boletaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Boletus cupreus, Versipellis pruinata, Xerocomus pruinatus, Boletus fragilipes, Suillus pruinatus, Suillus fragilipes, Xerocomus chrysenteron var. robustus, Boletellus fragilipes, Boletellus pruinatus f. luteocarnosus, Boletellus pruinatus.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, hasieran hemisferikoa, gero ganbil lautua, ertz biribilduarekin, uhindua eta soberakinekin. Kapelaren azala tomentuduna, lehorra, pixka bat pitzatua eta geruza fin pruinadun zurixka batez estalia ale gazteetan, nahiko kolore ilunekoa, marroi-gorrixka edo marroi-ardo kolorekoa.
Poroak: Txikiak, hori-limoi kolore oso zurbilarekin, adinarekin oliba kolorekoak, atzamarrekin sakatzean apur bat urdinxka bihurtzen dira.
Tutuak: Poroen kolore bereko laburrak eta meheak.
Hanka: Zilindrikoa, luze samarra, gainazal leunarekin eta hori-limoi kolore argiarekin, gorri-odol koloreko pikorrez estalia, urdin bihurtzen da maneiatzen denean.
Haragia: Gogorra, laster biguna, hankan haritsua, kolore hori zurbilekoa, ebakitzean urdinxka, arbeletxeko kolorekoa oinaren oinarrian, usain eta zapore nabarmenik gabea.

## Jangarritasuna

Jangarri kaskarra.

### Nahasketa arriskua

Boletus chrysenteron delakoarekin nahas daitekeen espeziea da, eta honetatik bereizten da kapelaren kolore ilunagatik eta fibrilarik edo saihetsik gabeko hanka ilunagatik eta hori-limoi kolorekoagatik.

## Sasoia eta lekua

Batez ere udazkenean. Koniferoen azpian (Abies, picea eta Pinus), baita zuhaitz hostozabalen azpian ere (Fagus eta Quercus), batez ere lur azidoetan, menditar joera. Urria.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Europa, Errusia, Kaukasia, Hego Korea, Australia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Xerocomellus pruinatus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q818958
* Multimedia: Xerocomellus pruinatus / Q818958
# Conocybe apala

Conocybe apala Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Agaricus plinthochrus, Agaricus sphaerobasis, Galera lateritia, Galera apala, Galera sphaerobasis, Pluteolus apalus, Galera apala var. sphaerobasis, Derminus lateritium, Bolbitius apalus, Derminus apalus, Derminus lateritius, Galerula lateritia, Conocybe lateritia, Galera lactea f. semiglobata, Conocybe elegans, Conocybe huijsmanii, Bolbitius huijsmanii.

## Deskribapena

Kapela: Oso txikia, 2 edo 3 cm-ko diametrokoa, hasieran konikoa eta zorrotza, gero apur bat irekitzen da kanpai forma hartzeko, inoiz lautu gabe, ezta ganbil bihurtu ere. Zuri-esne kolorekoa batez ere gaztea denean, zahartzaroan zertxobait krema kolorekoa. Ertza zertxobait ildaskatua, eta kapelaren azala lehorra, euri-sasoian bakarrik lubrifikatua.
Orriak: Adnatuak eta nahikoa estu, gaztetan kolore zurbilekoa, azkar, esporak heltzean marroi bihurtzen dira. Irregular samarrak.
Hanka: Erdian eta zilindrikoa, erraboildun samarra oinarrian, eta kapelarantz mehetua, oso mehea eta hauskorra, zurixka eta luzetarako fibrilekin.
Haragia: Oso mehea eta gutxi, kolore zurikoa, belar usainarekin eta zapore mingots samarrarekin.
Etimologia: Conocybe terminoa grekotik dator, konoa, esan nahi duen “cono” hitzetik eta burua, esan nahi duen, “cybe” hitzetik. Apala epitetoa berriz latinetik dator, gutxi egositako arrautza, esan nahi duen “hapalus” hitzetik.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Erraz ezagutzen den perretxiko bat da, bere kapela zuri-esne koloreko konikoagatik eta hanka meheagatik. Conocybe pubescens delakoak antz pixka bat izan dezake, honek oin laburragoa eta trinkoagoa du eta bere kapelak lautzeko joera du, Conocybe apala espeziearekin gertatzen ez dena.

## Sasoia eta lekua

Batez ere udazkeneko hilabeteetan. Oso espezie arrunta da, abonatutako parke eta lorategietan maiz aurkitzen dena, belar artean.

### Banaketa eremua

Mundu osoan barreiatzen da, kontinente guztietan zehar, Antartikan izan ezik, eta habitat ugaritan garatzen da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ Conocybe apala: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1632206
* Multimedia: Conocybe apala / Q1632206
# Françoise Abeille de Keralio

Marie-Françoise Abeille de Kéralio (Dijon, 1727ko otsailaren 14a - Paris, 1795eko maiatzaren 23a) frantziar itzultzaile eta eleberrigilea izan zen; bere izena, batzuetan, Abeillé ortografiatua izan zen.

## Biografia

Gurasoak Joseph Abeille (Erregearen ingeniaria) eta Labateko Madeleine zituen, eta anaia Louis Paul Abeille. Louis-Félix Guynement de Kéralio Eskola Militarreko irakaslearekin eta Journal des Savants aldizkariko erredaktoreetako batekin ezkondu zen, Auguste de Kéralio eta Agathon de Kéralioren anaia; haien alaba Louise-Félicité de Kéralio letretako emakumea izan zen. Parisen hil zen, Pavée kaleko 9an, 1795eko maiatzaren 23an.

## Obrak

* Fables de M. Gay, suivies du poème de l'Éventail: Kéraliok itzulia ingelesetik (Londres eta Paris, Duchesne, 1759)
** Itzultzailearen hitzaurrea
* Les succès d’un fat, eleberria (Lesclapart, 1762; La Haye berrargitaratua, Merlin argitaletxean eta Parisen, 1764an)
* Les visites de Mlle D.K, Françoise de Kéraliori egotzia (1792, Gattey)

## Erreferentziak

* ↑ GUYNEMENT DE KERALIO. .

## Eranskinak
### Bibliografia

* H. Krief, Vivre libre et écrire, anthologie des romancières de la période révolutionnaire 1789-1900, Oxford, Voltaire Foundation, 2005.
* F. Briquet, Dictionnaire historique, littéraire et bibliographique des Françaises et des étrangères naturalisées en France, Paris, Treuttel et Würtz, 1804.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q30726981
* Elles aussi en Bretagne : Marie-Françoise Abeille dame de Kéralio 1727- 1795?
# Inude

Inude edo hazama bere haurra ez den jaioberria bulartzen duen emakumea da. Mendebaldean egun ia desagerturik dagoen lanbidea bada ere, aurrehistorian hasi eta XIX. mendera arte oso erabiliak izan ziren. Antzinako Grezian, adibidez, haurren hezkuntzan garrantzi handia zuten inudeek, tradizioaren transmisioaz arduratzen baitziren. Era berean, umeek inudeekiko bizatza osoan iraungo zuen lotura afektiboa garatzen zuten. Gizarte patriarkaletan goi mailako emakumeek erabili zuten umeen zaintzea saihesteko. Esne-hautsa umearen digestio-aparatura egokitu zutenean desagertu ziren.

## Literaturan

Aipamen ugari daude literaturan figura hauen inguruan, hala nola Odisea (Homero), Romeo eta Julieta (Shakespeare), Madame Bovary (Flaubert), Gerra eta Bakea (Tolstoi) edo The Grapes of Wrath (Steinbeck) lanetan.

## Inudeak eta artzaiak

Artzainak eta inudeak izeneko jaia ospatzen da inauterien inguruan, bereziki Donostian. 1973an ohitura berreskuratu zen, lehenengo aldiz 1885ean antolatu bazuten ere egiteari hainbat urtez utzi ziotelako.

## Irudi galeria

* Inudeak Donostiako Kontxako pasealekuan 1920 inguruan.
* Artzaiak eta inudeak 2009an Donostiako Konstituzio Plazan.
* Inudea. Argazkilaria: Kati Horna (Kati Deusch). 1937.
* Inudea. Argazkilaria: Kati Horna (Kati Deusch). 1937.

## Erreferentziak

* ↑ Amaia Rodríguez Oñatibia. «Biziraupenerako zaintza» Argia (Noiz kontsultatua: 2019-03-21).
* ↑ Arana, José Ramón (2001): "Platon Ion-en baitan" in Platon: Ion, Donostia, Jakin. 17. or. ISBN 84-95234-11-4

## Kanpo estekak

* Datuak: Q472898
* Multimedia: Wet nurses / Q472898