# Nathalie Lemel

Nathalie Lemel (Brest, 1827-Ivry-sur-Seine, 1921) militante anarkista, komunard eta koadernatzailea izan zen, Parisko Komunako Emakumeen Batasuneko (Union des Femmes) kidea.
Louise Michelekin Kaledonia Berrira deportatu zuten.

## Biografia

Perrine Natalie Duval Brest -en (Finistère) jaio zen1826ko abuztuaren 24an Allain Marie Duval, Brest-en beltzarana (bere aita Guillaume Duval bezala) eta Catherine Agathe Hardy-ren ezkontzatik, Bresten ezkondua,1822ko urtarrilaren 21ean.
Bresten hazi zen, bere gurasoek kafetegi bat zuzentzen zuten bertan. 12 urte arte eskolara joan zen, eta gero koadernatzaile izan zen. 1845ean, 19 urte zituela, koadernatzaile batekin ezkondu zen, bera baino zortzi urte zaharragoa zen Jérôme Lemel, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen. 1849an, bikotea Quimperera joan zen bizitzera, eta han koadernaketa denda bat ireki zuten. Quimpereko burgesiak gaizki hautematen du, bere feminismoagatik. Jarduera horrek 1861. urtera arte iraun zuen, bikoteak porrot egin zuen arte. Bretainia uztera behartuta Parisera joan ziren lan bila.

### Ekintzailea

Parisen bere lehen lana liburu-salmenta eta koadernaketa izan zela dirudi, eta ekintzaile sozialista bihurtu zen. Europako gizarte-giro nahasian, 1864an Londresko Langileen Nazioarteko Elkartea sortu zen, Lehen Nazioartekoa izenez ezaguna. 1864ko abuztuan, liburu-kuadernatzaileen langileek greba egin zuten oso gatazka latz batean, ekintzaile ezagunenetako bat Eugène Varlin izan zen.
1865ean, Nathalie Lemel Internazionalean sartu zen eta greba berri bat piztu zenean, greba batzordean parte hartu zuen eta sindikatuko ordezkari hautatu zuten, garai hartako aparteko gertaera. Bere ausardiarengatik eta antolakuntzarako gaitasunagatik nabarmentzen da; batez ere gizonen eta emakumeen arteko soldata parekotasunaren alde borrokatzen du. Ertzaintzaren txosten baten arabera: «Bere goraipamenagatik nabarmendua zen, politikan aritzen zen; tailerretan, egunkari txarrak ozen irakurtzen zituen; Klubetan ohikoa zen. Horri Bigarren Inperioaren aurkako oposizio sendoa gehitu behar zaio.
1868an, ezkontza-etxea utzi zuen senarrak alkohol arazoak zituelako. Prestutasun handiago horrek bere aktibismoa areagotu zuen: Varlin eta beste liburu-kuadernatzaile batzuekin, "La Ménagère" elikadura kooperatiba eta "La Marmite", langileen jatetxea (guztira 4 establezimendu izango zituen 8.000 langilerentzako) sorreran parte hartu zuen, bazkari merkeak eskaintzera zuzenduta. Bertan lan egiten du otorduak prestatzen.

### Komunardoa

Matxinadaren hasiera 1871ko martxoaren 18an gertatu zen; data horretatik aurrera, Nathalie Lemel oso aktiboa izan zen, askotan hitz egiten zuen emakumezkoen klubetan. Eztabaida horiei esker, Élisabeth Dmitrieffekin (Karl Marx- ek ikerkuntza-misio batean bidalia), Parisko Defentsa eta Zaurituen Zaintzarako Emakumeen Batasuna, apirilaren 11n; Emakumeen Batasuneko batzorde zentraleko kidea da.
Martxoaren 26an, hauteskundeen ondoren, kontseilu iraultzaile bat eratu zen eta bertan Jules Vallès, Charles Delescluze, Raoul Rigault, Gustave Flourens, Eugène Varlin bezalako pertsonaiak daude. Parisko hiria Komunak administratu zuen Aste Odoltsura arte. Maiatzaren 21ean, Versallesko tropak hirian sartzen dira; Aste hau 28an amaituko da, Père-Lachaise hilerrian, azken borrokaldiekin. Garai horretan, Nathalie Lemel Place Blanche ondoko barrikadetan eta bereziki Pigalle kalean zegoen. Tropeen aurka borrokatzeaz gain, "sargentu zaharra" ezizenarekin, zaurituak artatzen zituen.
1871ko ekainaren 21ean atxilotu zuten Komuna garaitu ostean. Gerra Kontseiluak Kaledonia Berriko Noumeako zigor kolonian deportatzera eta espetxeratzera kondenatu zuen. Agintariei bere lagunek eskatutako indultua ukatu zuen. La Virginie ontzian ontziratu zen, Henri Rochefort eta Louise Michelen konboi berean zihoazelarik, abuztuaren 24an. Emakumeen deportazio lekua bereizteko orduan, Nathalie Lemel eta Louise Michel gogor kontra agertu ziren. Gizonak bost egun geroago lehorreratu ziren1873ko abenduaren 14an, Ducos penintsulan, kabina bera partekatzen duten gotorleku batean deportatzeko lekua. Baliteke bere presokidearengan eragin intelektual bat izatea.

### Bizitzaren amaiera

1880ko amnistia legeari itxaron behar izan zion aske utzi eta Frantziara itzuli aurretik. L'Intransigeant egunkarian lana aurkitu zuen eta emakumeen estatusaren aldeko borrokan jarraitu zuen.
Pobrezian eta itsu hil zen1921eko maiatzaren 11n Ivry-sur-Seineko hospizioan, non 1915ean sartu zen. Hiru pertsona besterik ez ziren bere konboiari jarraitzeko. L'Humanité-k obituario nabarmen bat eskaini zion maiatzaren 25ean.

## Memoria
### Omenaldia

Nathalie Lemel 2017an Pariseko Udaleko aurrekontu parte-hartzaileak " Sacré-Coeur basilika guztiz eraistea" proposatu zuen 2017an "Parisko Komunaren memoria iraintzen duen Versallesko garatxoa" zelako, plataforma digitalean oihartzun handia izan zuen ideia bat, komunikabideek eztabaida erretiratu eta komunikabideek monumentuaren inguruko eztabaida erretiratu aurretik.

### Lekuak

Gaur egun Nathalie Lemel plaza bat dago Parisko 3. barrutian. Nathalie Lemelen omenez leku hau izendatzeko erabakia, 2006ko martxoaren 27an auzoko Kontseiluaren deliberazioaren bidez hartu zen. Plaza 2007ko martxoaren 8an inauguratu zuten Emakumeen Eskubideen Nazioarteko Egunaren harira. Dupetit-Thouars kalearen eta Corderiearen izkinan dago, lehen Nazioarteko Lehen Nazioartekoaren egoitza zena. Nathalie Lemel inguruan bizi zen, Impasse Béranger izeneko kalean. 2022ko martxoaren 8an, egun beraren baitan, bere omenezko plaka bat inauguratu zuten Ivry-sur-Seineko Monmousseau hilerrian, non hil eta bertan lurperatu zuten.
Badira kaleak, Quimper, Rennes eta Brest-en, eta Nanterren plaza bat, bere izena ere daramatenak. Liburutegi batek ere bere izena darama Pluguffanen.

### Lana

Haren konpromisoa eta deportazioa izan ziren 2017ko Des graines sous la neige izeneko komikiaren gaia, Roland Michonek eta Laëtitia Rouxelek ekoitzitakoa.

### Erlazionatutako artikuluak

* Parisko Komuna
* Emakumeak Parisko Komunean
* Louise Michel

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) sobrelaanarquiayotrostemasvidayobradepensadoresy. (2017-12-06). «Nathalie Lemel o Nathalie Le Me nacida como Nathalie Duval Perrine (Vida y obra)» SOBRE LA ANARQUÍA Y OTROS TEMAS (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Genealogía de Nathalie LEMEL» Geneanet (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ (Frantsesez) «Nathalie Le Mel, figure ouvrière et combattante de la Commune | RetroNews.fr - Le site de presse de la BnF» RetroNews (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ (Ingelesez) Sowerwine, Charles. (1982-01-28). Sisters Or Citizens?: Women and Socialism in France Since 1876. Cambridge University Press ISBN 978-0-521-23484-9. (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ (Frantsesez) «Nathalie Lemel, militante anarchiste» L'Histoire par les femmes 2014-11-13 (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ «Nathalie Le Mel, une grande figure de la Commune» www.commune1871.org (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ (Katalanez) UCPC. (2021-07-27). PERRINE NATALIE DUVAL (Nathalie Lemel) | Universitat Comunista dels Països Catalans. (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ (Frantsesez) Letard-Methon, Jade. «Pourquoi veut-on la peau du Sacré-Cœur ?» Libération (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).
* ↑ (Gaztelaniaz) Nathalie Lemel .. (Noiz kontsultatua: 2025-03-16).