# Claire de Durasen

Claire Louisa Rose Bonne de Coëtnempren de Kersaint, Durasko dukesa (Brest, Finistère, 1777 – Niza, 1828) idazle frantziarra izan zen, batez ere 1823tik Ourika eleberriagatik ezaguna. Bertan arraza- eta sexu-diskriminazioa jorratzen ditu, eta feminismoaren aitzindaritzat jotzen da.

## Biografia

1793an gillotinatu zuten Armand de Kersaint kontraalmirantearen eta martinikesa baten alaba izan zen.
Claire de Duras Frantzian eta Londresen bizi izan zen 1789 arte Frantziako Iraultzan, eta 1801ean itzuli zen Frantziara Durasko dukesa gisa. Inperioa erori ondoren, literatura-areto ospetsu bat mantendu zuen Berrezarkuntzan; eta Chateaubrianden lagun mina izan zen, Nathalie de Noaïlles lagunari esker ezagutu zuena eta bere ibilbide politikoan modu erabakigarrian lagundu ziona; oso garrantzitsua da harekin zuen harremana. Gainera, Madame de Staëlekin harremana izan zuen eta Goethe, Victor Hugo eta Sainte-Beuvek miretsi zuten.
Bere lagun Chateaubriandek eskatuta, Londresen erbestean ezagutu zuena, 1823an Ourika argitaratu zuen, arrakasta handia lortu zuena, nahiz eta 1848an esklabotza abolitu ondoren ahanzturan erori — XX. mendearen amaieran eta XXI. mendearen hasieran berreskuratu zuten —. Eleberriak Ourika senegaldarraren istorioa kontatzen du. Esklabotzatik askatu eta Parisen XVIII. mendearen amaierako aristokrazi hedabideetan hezitako gazte senegaldarra da. Ourika mingarriro jabetzen da bere emakume beltz izaeraz: Je me vis négresse, dépendante, méprisée, sans fortune, sans appui, bientôt rejetée d 'un monde ode oere je n' étais pas admise ("Beltz, menpeko, mesprezatu, zoririk gabe, babesik gabe, onartua izan ez nintzen mundu batetik laster baztertua ikusten dut neure burua"). Amodiozko etsipen baten ondoren, bere bazterketari etsi egiten dio eta goiz hiltzen da komentu batean.
Ourika anonimoki argitaratu zen. Claire de Durasek aurreko urtean idatzi zituen bost eleberrietako bat zen; beste bi baino ez ziren argitaratu.
Claire de Durasek arazo konplexu eta eztabaidagarriei heltzen die, bizi izan zen gizarte nahasi horrek baztertutako pertsonaietatik abiatuta. Idazle gisa duen originaltasunagatik eta indarragatik errebindikatu dute azken urteotan, garaikideen sentimentalismotik urrun, eta ez feministek bakarrik.

## Obra

* Olivier ou le secret (1822), eleberria
* Ourika (1823), eleberria.
* Édouard (1825), eleberria
* Pensées de Louis XIV, extraites de ses ouvrages et de ses lettres manuscrites. (1827), hil ostekoa.
* Le Moine du Saint-Bernard, bukatu gabea.
* Les Mémoires de Sophie, amaitu gabe.

## Bibliografia

* BARANTE, Prosper de, Souvenirs, Calmann Lévy, 1890.
* BARDOUX, Agénor, Madame de Duro, Calmann Lévy, 1898.
* BOIGNE, Adèle d’Osmond, comtesse de, Récits d’une tante, Émile-Paul Frères, 1921.
* CHASTENAY, Victorine de, Mémoiresv, Plon, 1896.
* CHATEAUBRIAND, François-René de, Mémoires d’outre-tombe, Penaud Frères, 1849-1850.
* PAILHÈS, Gabriel, La duchesse de Duras et Chateaubriand, d’après des documents inredits, Librairie académique Perrin, 1910.
* SAINTE-BEUVE, Charles-Augustin, Portraits de femmes, Didier, 1844.
* STENGER, Gilbert, Grandes dames du XIX siècle. Chroniques du Temps de la Restauration, Librairie académique Perrin, 1911.
* TICKNOR, George, Life, Letters and Journals, James R. Osgood and Company, 1876.
* VILLEMAIN, Abel-François, Souvenirs contemporains, Didier, 1854.

## Gaztelaniarako itzulpenak

* Ourika (Lluis Maria Todóren itzulpena, Sexto piso, Madril, 2011.) ISBN 978-84-96867-79-6
* ↑ Ndiaye, Pap. (2019). «Le premier roman noir» L'Histoire (457): 51..