OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zumaiako Saria

Zumaiako Saria urtero otsailean Zumaian antolatutako lasterketa da, Zumaiako Txirrindularitza Elkarteak antolatua. Euskaldun Txapelketarako lasterketa puntuagarria da.

## Palmaresa

| Urtea | Garailea | Bigarrena | Hirugarrena |
| 2009 | Iban Leanizbarrutia | Jon Pardo | Víctor Gómez |
| 2010 | Unai Elorriaga | Víctor Gómez | William Aranzazu |
| 2011 | Iban Leanizbarrutia | Jorge Martín Montenegro | Unai Elorriaga |
| 2012 | Unai Iparragirre | Víctor Gómez | Ion Pardo |
| 2013 | Unai Elorriaga | Julián Balaguer | Julio Amores |
| 2014 | Jon Irisarri | Mikel Hernández | Imanol Díaz |
| 2015 | Daniel López | Jon Irisarri | Peio Goikoetxea |
| 2016 | Julen Amarika | Jaime Castrillo | Miguel Ángel Fernández |
| 2017 | Julen Amarika | Dmitri Zhihunou | Mikel Alonso |
| 2018 | Onditz Urruzmendi | Daniel Viejo | Alex Jaime |
| 2019 | Miguel Ángel Fernández | Mikel Paredes | Raúl Rota |
| 2020 | Jon Barrenetxea | Xabier Mikel Azparren | Andoni López de Abetxuko |
| 2021 | Marc Brustenga | Nahuel D'Aquila | Pau Miquel |
| 2022 | Nikolas Agirre | Haimar Etxeberria | Endika Balza |
| 2023 | Mathieu Dupé | Iker Barandiaran | Hugo Aznar |
| 2024 | Sergio Romeo | Diego Ruiz de Arkaute | Haritz Azurmendi |
| 2025 | Diego Ruiz de Arkaute | Roger Pareta | Nikolas Agirre |

## Erreferentziak

* ↑ Zumaiako Saria-2021
* ↑ Nikolas Agirre garaile Zumaian
* ↑ Mathieu Dupek irabazi du Zumaiako XV Txirrindularitza Saria
* ↑ Sergio Romeo nagusi, Zumaiako XVI. Txirrindularitza Sarian
* ↑ «Diego Ruiz de Arkautek irabazi du ziztu bizian jokatu den 17. Zumaia Saria» ZumaiaGUKA 2025-02-22.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q30738078
# Ereñoko Udala Sari Nagusia

Ereñoko Udala Sari Nagusia urtero martxoan edo apirilean Ereño inguruan jokatzen den txirrindularitza lasterketa da. 2004an sortua, proba hau 23 urtetik beherako txirrindularientzat da eta Lehendakari Txapelketaren barruan dago.

## Palmaresa

| Urtea | Garailea | Bigarrena | Hirugarrena |
| 2004 | José Joaquín Rojas | Alberto Fernández de la Puebla | Óscar García-Casarrubios |
| 2005 | Julen Goikoetxea | Javier Iriarte | Beñat Intxausti |
| 2006 | Rubén Reig | Beñat Intxausti | Alberto Ramos |
| 2007 | Jonathan Castroviejo | Miguel Mínguez | Alberto Ramos |
| 2008 | Noel Martín | Alberto González Martínez | Higinio Fernández |
| 2009 | Noel Martín | Ramón Domene | Aitor Ocampos |
| 2010 | Illart Zuazubiskar | Omar Fraile | Ramón Domene |
| 2011 | Fernando Grijalba | Rafael Márquez | Haritz Orbe |
| 2012 | Fernando Grijalba | Aitor González Prieto | Ibai Salas |
| 2013 | Loïc Chetout | Imanol Estévez | Fernando Grijalba |
| 2014 | Marc Soler | Cristian Astals | Jorge Arcas |
| 2015 | Julen Amezketa | Jonathan Lastra | Iker Azkarate |
| 2016 | Antonio Soto | David Casillas | Gotzon Martín |
| 2017 | Urko Berrade | Mauricio Moreira | Txomin Juaristi |
| 2018 | Carlos Ruiz | Jordi López | Jorge Bueno |
| 2019 | Jon Agirre | Martín Bouzas | Carmelo Urbano |
| 2020 | Joseba López | Alfonso Plà | Unai Iribar |
| 2021 | Unai Iribar | Oier Aldama | Xabier Berasategi |
| 2022 | Enekoitz Azparren | Xabier Berasategi | Fergus Robinson |
| 2023 | Samuel Fernández | Dylan Westley | Iker Mintegi |
| 2024 | Hugo Aguilar | Lucas Towers | Iñaki Trujillo |
| 2025 | Gorka Corres | Pablo Ara Pérez | Charlie Meredith |

## Erreferentziak

* ↑ Julen Amezketa nagusitu da Ereñoko Udala Sari Nagusian
* ↑ Antonio Sotok irabazi du Ereñoko Udala Sari Nagusia
* ↑ Urko Berrade nafarrak irabazi du XIV. Ereñoko Udala Sari Nagusia
* ↑ Lizarte taldeko Carlos Ruiz izan da azkarrena Ereñoko Udala Sari Nagusian
* ↑ Jon Agirre zumaiarra izan da azkarrena, XVI. Ereñoko Udala Sari Nagusian
* ↑ Eulen taldeko Joseba Lopezek irabazi du Ereñoko Udala Sari Nagusia
* ↑ Unai Iribarrek irabazi du Ereñoko Udala Sari Nagusia
* ↑ Steels eta Azparren-Berasategi asteburuko izarrak
* ↑ Sakandarren lehen podiuma
* ↑ Ez da Hugo Aguilar eta Caja Rural-Alea kikilduko dituen euriterik
* ↑ Gorka Corres brilla en Ereño y suma una nueva victoria para Caja Rural-Alea

## Kanpo estekak

* Datuak: Q30738226
# Nafarroa Behereko Itzulia

Nafarroa Behereko Itzulia 2010etik aurrera urtero, otsailaren erdialdean, Nafarroa Beherean egiten duten txirrindularitza lasterketa amateurra da, Essor basqueren barnean dagoena.

## Palmaresa

| Urtea | Garailea | Bigarrena | Hirugarrena |
| 2010 | Benoît Sinner | Jean-Luc Delpech | Rémi Bradoc |
| 2011 | Méven Lebreton | Jean Mespoulède | Mickaël Queiroz |
| 2012 | Julien Loubet | Nicolas Morel | Christophe Goutille |
| 2013 | Stéphane Reimherr | Romain Le Roux | Clément Saint-Martin |
| 2014 | Julien Loubet | Bruno Armirail | Loïc Chetout |
| 2015 | Yoän Vérardo | Romain Campistrous | Quentin Pacher |
| 2016 | Élie Gesbert | Erwann Corbel | Yoän Vérardo |
| 2017 | Romain Campistrous | Benjamin Thomas | Yoann Paillot |
| 2018 | Romain Campistrous | Thomas Acosta | Morne van Niekerk |
| 2019 | Mickaël Guichard | Romain Campistrous | Christian Scaroni |
| 2020 | Clément Carisey | Boris Orlhac | Florent Castellarnau |
| 2021 | Kévin Besson | Axel Mariault | Thomas Bonnet |
| 2022 | Valère Thiébaud | Oliver Knight | Clément Jolibert |
| 2023 | Oliver Knight | Artus Jaladeau | Ander Ganzabal |
| 2024 | Jonas Geens | Clément Izquierdo | Haimar Etxeberria |
| 2025 | Mathis Guay | Corentin Dufort | Cyril Couture |

## Erreferentziak

* ↑ siteducyclisme.net. Palmarès du Tour de Basse-Navarre. .
* ↑ 2023ko Nafarroa Behereko Itzulia: Sailkapena
* ↑ (Frantsesez) «Tour de Basse Navarre : Classement» directvelo.com 2024/02/09.
* ↑ Nicolas Gachet. (2025/02/07). «Tour de Basse-Navarre : Mathis Guay 1er» directvelo.com.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala (Frantsesez)
* Datuak: Q20724219
# Euskal Herriko Itzulia (lasterketa amateurra)

Euskal Herriko Itzulia 1984tik aurrera urtero, otsailaren erdialdean, Ipar Euskal Herrian egiten duten txirrindularitza lasterketa amateurra da, Essor basqueren barnean dagoena.

## Palmaresa

| Urtea | Garailea | Bigarrena | Hirugarrena |
| 1984 | Michel Larpe | René Bajan | Bernard Pineau |
| 1985 | Roland Le Clerc | Laurent Pillon | Frédéric Guédon |
| 1986 | Pascal Andorra | Laurent Landelle | Dominique Le Bon |
| 1987 | Éric Gibeaux | Frédéric Gallerne | Paweł Bartkowiak |
| 1988 | Lawrence Roche | Dominique Le Bon | Philippe Lauraire |
| 1989 | Pavel Tonkov | Jean-Louis Hamon | Viatxeslav Djavanian |
| 1990 | Thomas Bay | Gilles Mas | Werner Nijboer |
| 1991 | Didier Champion | Gilles Eckert | Iñaki Aiarzaguena |
| 1992 | Jon Odriozola | Imanol Mugarza | David Cook |
| 1993 | Christophe Lanxade | Didier Virvaleix | Rodolfo Meneghetti |
| 1994 | Stéphane Pétilleau | Pascal Galtier | Pierre Diotel |
| 1995 | Thierry Bricaud | Stéphane Conan | Éric Frutoso |
| 1996 | Jean-Philippe Rouxel | Thierry Bricaud | Pierre Elias |
| 1997 | Stéphane Conan | Hugues Ané | Éric Frutoso |
| 1998 | Bjarke Nielsen | Frédéric Delalande | Sven-Gaute Holestol |
| 1999 | Vincent Templier | Jérôme Gannat | Eddy Lembo |
| 2000 | Laurent Paumier | Gaël Perry | Hugues Ané |
| 2001 | Camille Bouquet | Stéphane Pétilleau | Samuel Gicquel |
| 2002 | Éric Berthou | Charles Guilbert | Christophe Dupouey |
| 2003-2005 | Ez zuten egin | Ez zuten egin | Ez zuten egin |
| 2006 | Charles Guilbert | Sébastien Duret | David Le Lay |
| 2007 | Stéphane Bonsergent | Giovanni Carini | Florian Vachon |
| 2008 | Vitaliy Buts | Samuel Plouhinec | Pierre Cazaux |
| 2009 | Morgan Chedhomme | Niels Brouzes | Samuel Plouhinec |
| 2010 | Julien Antomarchi | Dimitry Samokhvalov | Yannick Marié |
| 2011 | Omar Fraile | Émilien Viennet | Thomas Lebas |
| 2012 | Dimitri Le Boulch | Warren Barguil | Petr Vakoč |
| 2013 | Samuel Plouhinec | Mickaël Larpe | Simon Gouédard |
| 2014 | Loïc Chetout | Pierre Lebreton | Jauffrey Betouigt-Suire |
| 2015 | Vincent Colas | Guillaume De Almeida | Thomas Girard |
| 2016 | Samuel Plouhinec | Mickaël Larpe | Boris Orlhac |
| 2017 | Romain Campistrous | Bastien Duculty | Yoann Paillot |
| 2018 | Clément Saint-Martin | Jérémy Bellicaud | Matthieu Jeannès |
| 2019 | Kévin Lebreton | Florent Pereira | Alexys Brunel |
| 2020 | Louis Barré | Florent Castellarnau | Léo Danès |
| 2021 | Stefan Bennett | Alexis Guérin | Romain Campistrous |
| 2022 | Romain Campistrous | Jean-Louis Le Ny | Harrison Wood |
| 2023 | Ilan Larmet | Stefan Bennett | Oliver Knight |
| 2024 | Jack Brough | Jonas Geens | Yohann Simon |
| 2025 | Malo Stévant | Stefan Bennett | Antoine Trémoulet |

## Erreferentziak

* ↑ Direct Velo. Ronde du Pays Basque : Classement. .
* ↑ Ronde du Pays Basque: sailkapena
* ↑ (Frantsesez) «Ronde du Pays Basque : Classement» directvelo.com 2024/02/10.
* ↑ Nicolas Gachet. (2025/02/08). «Ronde du Pays Basque : Classement» directvelo.com.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala (Frantsesez)
* Datuak: Q3441708
# Mary Townley

Mary Gosling Townleyk (1753–1839) XVIII. mendearen amaieran eta XIX. mendearen hasieran hainbat eraikin diseinatu zituen Ramsgate hirian, eta, ondorioz, Ingalaterrako lehen emakumezko arkitektoa izan zen. 1792ko Townley House etxetzarra da, Ingalaterrako komunitateak arkitektura-altxortzat hartzen duena.

## Biografia

Informazio gutxi dago arkitekturari hainbeste dedikatu zion emakume honi buruz. Bere obraren xehetasunak ia ez dira ezagutzen. Bere tutoreak, Sir Joshua Reynolds artista ospetsuak, idatzitako kontakizun batek, Mary Townleyren estiloa goraipatzen du diseinu arkitektonikoan eta bere garaiko emakumeen artean bakarra dela aitortuz.
1770eko hamarkadan, James Townley senarrarekin batera, Ramsgaten ezarri zen. Kent-en ekialdean garatzen ari zen portu-hiri hori, nobleziaren opor-lekua zen.

## Lanak

Bere obra ezagun guztiak hiri honetan daude, zeinetatik gobernuarentzako kuartel batzuk nabarmentzen diren, geroago etxebizitza bihurtu zirenak eta gaur egungo Spencer Square-ren parte direnak, Albion Placeko zati handi bat eta Mews-ak plazaren atzealdean, baita Royal Crescent Street-aren hasiera ere. Baina bere lanik garrantzitsuena edo behintzat ospetsuena bere etxea da, 1792an eraikitako Townley House izenekoa.
1840an Townley Etxea emakumeentzako eskola barnetegi bihurtu zen eta horrela jarraitu zuen Lehen Mundu Gerra amaitu arte. Urte batzuk beranduago etxea bost apartamentuko etxebizitza bihurtu zuten eta Bigarren Mundu Gerraren aurretik izena Townley Mansions-era aldatu zuten.
Mary Townleyk paper garrantzitsua jokatu zuen garai hartako tokiko goi-gizartean, bere etxea gizarte- eta aisialdi-gunea izan zen eta bera izan zen nobleziaren anfitrioia denbora luzez.
1820ko hamarkadan, gonbidatuen artean, Gilermo IV.a erregea eta Kent-eko dukesa egon ziren, bere alabarekin, Victoria printzesa zenarekin, zenbait hilabetez han egon zena. Beharbada hori da Mary Townleyren lanaren zati bat ezagutzeko arrazoi nagusia. Jane eta Mary Parminter eta Sara Loshekin batera, Britainia Handian arkitekturaren eta diseinuaren arloan nabarmendu ziren lehen emakumeak izan ziren.
Eraikuntza arloan ere berrikuntzak egin zituen. 1810ean ke gehiegi botatzen zuten tximiniak hobetzeko sistema patentatu zuen.

## Lanak

Bere bost lan ondare historiko bezala katalogatuta daude English Heritage-n:
* Royal Road, Ramsgate
* The Paragon, Ramsgate (1816)
* Chatham Place, Ramsgate (1780)
* Spencer Square, Ramsgate (1802)
* Townley House Mansion, Ramsgate (1792)
Bere hilobia St. Lawrencen ere ondare historikoa da.

## Ikus, gainera

* Emakumeak arkitekturan

## Erreferentziak

* 1 2 Arias Laurino, Daniela. (11 de marzo de 2015). «MARY TOWNLEY 1753-1839» Un día | una arquitecta.
* ↑ «Historically rich» Albion House Hotel at Ramsgate.
* ↑ «Townley House in Ramsgate» Michaels Bookshop Ramsgate.
* ↑ «Women architects» Historic England marzo de 2014.
* ↑ «TOWNLEY HOUSE MANSION» Historic England.
* ↑ «CHEST TOMB OF JAMES AND MARY TOWNLEY AND 4 OTHER RAILED TOMB CHESTS ABOUT 25 METRES NORTH WEST OF CHURCH OF ST LAURENCE» Historic England.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6780846
* Multimedia: Mary Townley / Q6780846
# Milioi instrukzio segundoko

Milioi instrukzio segundoko edo MIPS (ingelesez millions of instructions per second) mikroprozesadoreen potentzia neurtzeko modu bat da. Hala ere, neurri hau erabilgarria da soilik prozesadoreak konparatzeko instrukzio-joko berarekin eta konpiladore berak konpilatutako benchmark-ak erabiliz eta optimizazio maila berarekin. Izan ere, litekeena da lan berak instrukzio kopuru desberdina behar izatea, baldin eta instrukzio-jokoak ere desberdinak badira; eta deskribatutako beste bi egoeretan antzeko arrazoiak izan daitezke. Konparazioetan, eskuarki, gailur-balioak irudikatzen dira; beraz, neurria ez da guztiz errealista. Prozesadoreak erabiltzen duen memoriak nola funtzionatzen duen ere funtsezko faktorea da prozesadorearen potentziarako, eta hori ez da kontuan hartzen MIPSekin egindako kalkuluetan. Arazo horiek direla eta, ikertzaileek SpecInt eta antzeko proba estandarizatuak sortu dituzte benetako funtzionamendua neurtzeko, eta MIPSak ez dira erabiltzen.
GNU/Linuxen munduan, MIPSak BogoMips gisa aipatzen dira.
MIPSen koma migikorreko aritmetikaren baliokidea flopa da.
8 eta 16 biteko mikroprozesadore asko KIPSetan neurtzen dira (kiloinstrukzioak segundoko), eta hori 0,001 MIPen baliokidea da. Intel 8080 helburu orokorreko lehen mikroprozesadoreak 640 KIP exekutatzen zituen. Intel 8086ak (16 bit), PCan erabiltzen den lehen mikroprozesadoreak, 800 KIP exekuta zitzakeen. Pentium 4 1700 MIPS ingurura iristen da.

## Instrukzio segundokoek denboran duten bilakaera

| Prozesadorea | IPS | Erlojua | Urtea |
| Intel 8080 | 640 KIPS | 2 MHz | 1974 |
| Intel 8086 | 800 KIPS | 4,77 MHz | 1979 |
| Motorola 68000 | 1 MIPS | 8 MHz | 1979 |
| Intel 486DX | 54 MIPS | 66 MHz | 1992 |
| Intel Pentium | 100 MIPS | 60 MHz | 1993 |
| PowerPC 600s (G2) | 35 MIPS | 33 MHz | 1994 |
| ARM 7500FE | 35,9 MIPS | 40 MHz | 1996 |
| PowerPC G3 | 525 MIPS | 233 MHz | 1997 |
| ARM10 | 400 MIPS | 300 MHz | 1998 |
| Zilog eZ80 | 80 MIPS | 50 MHz | 1999 |
| Sony "Allegrex" (PSPkoa) | 32 MIPS | 333 MHz | 2002 |
| Pentium 4 Extreme Edition | 9726 MIPS | 3,2 GHz | 2003 |
| ARM Cortex A8 | 2000 MIPS | 1 GHz | 2005 |
| Xbox360 IBM "Xenon" Single Core | 6400 MIPS | 3,2 GHz | 2005 |
| AMD Athlon 64 | 8400 MIPS | 2,8 GHz | 2005 |
| AMD Athlon FX-57 | 12 000 MIPS | 2,8 GHz | 2005 |
| AMD Athlon 64 Dual Core | 18 500 MIPS | 2,2 GHz | 2005 |
| AMD Athlon 64 3800+ X2 (Dual Core) | 18 900 MIPS | 2,2 GHz | 2005 |
| Overclocked AMD Athlon 64 3800+ X2 (Dual Core) | 25 150 MIPS | 2,8 GHz | 2005 |
| Cell (PPE bakoitza) | 6400 MIPS | 3,2 GHz | 2006 |
| PlayStation 3ren Cell prozesadorea | 21 800 MIPS | 3,2 GHz | 2006 |
| AMD Athlon FX-60 (Dual Core) | 22 150 MIPS | 2,6 GHz | 2006 |
| Overclocked AMD Athlon FX-60 (Dual Core) | 24 300 MIPS | 2,8 GHz | 2006 |
| Overclocked AMD Athlon FX-60 (Dual Core) | 27 100 MIPS | 3,0 GHz | 2006 |
| AMD Ryzen Threadripper 3990X | 2,356,230 MIPS | 4,35 GHz | 2020 |

## Kanpo loturak

* MIPS eta MSUak IBM z990ekin
* Datuak: Q72303889
# Maria Lassnig

Maria Lassnig (1919ko irailaren 8a, Kappel am Krappfeld, Karintia - 2014ko maiatzaren 6a, Viena, Austria) austriar artista bat izan zen, bere autorretratuengatik eta "gorputz kontzientzia"-ren teoriagatik ezaguna. 1988an Austriako Estatuko Sari Nagusia irabazi zuen lehen emakumezko artista izan zen, eta 2005ean Austriako Zientziarako eta Arterako Kondekorazioa eman zioten. Lassnigek Vienan bizi eta irakatsi zuen 1980tik hil zen arte.
Gorputz-kontzientziak 70eko hamarkadatik aurrera eta New Yorken egindako egonaldian zehar egindako lanetan eragiten du. Denboraldi horretan, bere gorputza eta gorputzaren sentsazioak esploratu zituen, sormenezko adierazpen gorenera eramanez, “body-awareness” (gorputz-kontzientzia) deitu zuen metodoaren bidez.
Sortzaile honen bilakaeraren hastapenetan, autorretratuarekin hasi eta objektuarekin, animaliarekin eta makinarekin duen harremanera zabaltzen da. 60ko hamarkadatik aurrera, Lassnigek figurazioaren aldeko hautua egin zuen behin betiko, nahiz eta hori bere belaunaldiko joera nagusiaren aurka joan. Figuratiboan berriro sartzearekin batera, margolaria objektu ez-ulergarriak tratatzen hasi zen: gorputz fantasmagorikoak, gizaki eta animalia erdiak edo elementu teknologikoek blokeatutako eta alienatutako izakiak, begien aurrean artistaren alter ego gisa ere interpreta daitezkeen pantailekin. Horrela, esparru zabalagoa aurkitu zuen bere sentimenduak, afektuak eta egoera existentzialak adierazteko, non behatzea eta behatua izatea sarritan modu traumatikoan islatzen den.

## Irudi galeria

* Selbstporträt expressiv (1945)
* Dicke Grüne (1961)
* Selbstporträt mit Stab (1971)
* Ohne Titel (Schreiende) (1981)
* „Zwei Arten zu sein (Doppelselbstporträt)“ (2000)

## Erreferentziak

* ↑ Attias, Laurie. (mayo de 1996). «Maria Lassnig» Frieze.
* ↑ Maria Lassnig. Hauser & Wirth.

## Kanpo estekak

* 'Maria Lassnig' Hauser & Wirthen.
* Art in America review.
* John Yau's review-k Lassnig-i buruz egindako erreportajea The Brooklyn Rail-en.
* (Video Interview with Maria Lassnig by CastYourArt - in German) artxibatua .
* Antoni Tapies Fundazioan Lassnigi buruzko erakusketari buruzko berria.
* Datuak: Q538534
* Multimedia: Maria Lassnig / Q538534
# Lebosulpirida

Lebosulpirida konposatu organiko aromatikoa da C$_{15}$H$_{23}$N$_3$O$_4$S formula duena, amiden klasekoa, sulfamiden azpiklasekoa eta bentzamiden taldekoa. Lebosulpirida sulpiridaren levo isomeroa da eta antzeko ezaugarriak ditu. Solido narritagarria da. Disolbaezina da ohiko disolbatzaileetan.
Lebosulpirida dopamina-antagonista da eta ezaugarri hori medio botika antipsikotiko, antidepresibo eta antiemetiko gisa usatzen da eskizofrenia, depresioa, antsietatea, dispepsia eta botagura tratatzeko, besteak beste. Espainian Levogastrol eta Pausedal markekin eta botika generiko moduan merkaturatzen. Pilula gisa hartzen da.
Albo-ondorioen artean loa nahastea, emakumezkoengan hilekoa nahastea, gizonengan bularrak handitzea, eta idorreria aipa daitezke.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) PubChem. «Levosulpiride» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (Noiz kontsultatua: 2025-03-12).
* 1 2 «★ Levosulpirida 🥇» www.vademecum.es (Noiz kontsultatua: 2025-03-12).
* Datuak: Q1452256
* Multimedia: Levosulpiride / Q1452256
# Sanjō Sanetomi

Sanjō Sanetomi (三条 実美, 1837ko martxoaren 13a - 1891ko otsailaren 18a) Japoniako Gorte Inperialaren noble eta estatu-gizona izan zen Meiji Berrezarkuntzaren garaian. Meiji gobernuan goi-kargu ugari izan zituen.
# The Last Showgirl

The Last Showgirl 2024ko Gia Coppola estatubatuar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.
Filmak Donostiako 72. Zinemaldiaren Sail Ofizialean eman zuten, eta Urrezko Maskorra lortzeko lehian izan zen.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Eskarmentu handiko dantzari batek bere etorkizunean pentsatu beharko du 30 urteko ibilbide baten ondoren bere ikuskizuna bertan behera uzten dutenean. 50 urteko dantzari gisa, ez daki zer egin ondoren, eta alabarekin duen harreman korapilatsua konpontzen ahaleginduko da; ordura arte sarritan bere bizitzan bigarren mailan utzi izan duen harreman hori, hain zuzen.

## Aktoreak

* Pamela Anderson: Shelley
* Jamie Lee Curtis: Annette
* Dave Bautista: Eddie
* Brenda Song: Marianne
* Kiernan Shipka: Jodie
* Billie Lourd: Hannah
* Jason Schwartzman: zuzendaria

## Erreferentziak

* ↑ sansebastianfestival.com
* ↑ «Moraltasunaren eremu grisak» Berria 2025-03-12 (Noiz kontsultatua: 2025-03-12) CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q124547601
# Wolfgang (extraordinari)

Wolfgang (extraordinari) 2025eko Javier Ruiz Caldera kataluniar zinema zuzendariaren komedia dramatikoa da, Laia Aguilarren izen bereko eleberrian oinarrituta.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Wolfgang hamar urteko mutiko bat da; 152ko adimen-kozientea eta autismoaren espektroaren nahasmendua ditu. Ama bat-batean hil ondoren, Carles aitarekin bizi beharko du, zeina ez baitu inoiz ikusi. Wolfgangek amets bat du: Parisko Grimald musika akademian sartu eta munduko piano jotzailerik onena bilakatzea. Carlesek aktore gisa duen aukera handiaren edo Wolfgang bezalako ume batek behar duen aita izatearen artean erabaki beharko du.

## Aktoreak

* Miki Esparbé: Carles
* Jordi Catalán: Wolfgang
* Àngels Gonyalons
* Anna Castillo
* Berto Romero
* Nausicaa Bonnín

## Erreferentziak

* ↑ «Moraltasunaren eremu grisak» Berria 2025-03-12 (Noiz kontsultatua: 2025-03-12) CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q132154433
# Conwy ibaia

Conwy ibaia, galesez: Afon Conwy eta ingelesez: River Conwy, Galesko Conwy eremua zeharkatzen duen ibai bat da. Migneint eremuko Llyn Conwy aintziran jaiotzen da, eta hegoaldetik iparralderako norantzako ibilbidean egin ondoren, Conwy badian itsasoratzen da, Irlandako itsasoan.
43 kilometroko luzera du.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q868968
* Multimedia: River Conwy / Q868968
# Morlaix (filma)

Morlaix 2025eko Jaime Rosales kataluniar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Gwen bigarren hezkuntzako ikaslea da, eta, amaren heriotza dela eta, bere lagun taldearekin pasatzen du denbora. Baita bere maitale Thomasekin ere; okin izateko ikasten ari da bera. Egun batean, bere bizitzan inspiratuta dagoela dirudien film bat ikusiko du zineman.

## Aktoreak

* Aminthe Audiard: Gwen
* Samuel Kircher: Thomas
* Mélanie Thierry
* Àlex Brendemühl: Jean-Luc
* Jeanne Trinité

## Erreferentziak

* ↑ «Moraltasunaren eremu grisak» Berria 2025-03-12 (Noiz kontsultatua: 2025-03-12) CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q133265493
# Viverridae

Viverridae Feliformia Carnivoraren subordeneko ugaztun familia bat da. 35 espezie deskribatu dira, katajineta, Binturong eta linsangak besteak beste.
Guztiak zonalde tropikaletan bizi dira. Afrikan, Madagaskarren eta Iberiar penintsulan bizi dira. Asiako hego-ekialdean ere bizi dira. Basoetan, sabanan eta gune menditsuetan bizi dira eta batez ere oihan tropikaletan. Espezie asko desagertzeko arriskuan daude, batez ere Cynogale bennettii.

## Ezaugarriak

Oso ezaugarri antzinakoak dituzte eta ia-ia ez dira aldatu Eozenoko fosiletatik. Forma ezberdinak badituzte ere askok sudur-luzeko katu baten antza dute. Tamaina aldakorra dute, baina 33 eta 84 zentimetro artean daude.
Gorputz liraina, gorputz-adar motzak, isats luzea eta buru zorrotza dituzte, eta espezie asko guruin anal usaintsuak dauzkate.
* Hortzeri-formula
* 3.1.4.2
* 3.1.4.2

## Taxonomia

* Hemigalinae subfamilia
** Chrotogale generoa
*** Chrotogale owstoni
** Cynogale generoa
*** Cynogale bennettii
** Diplogale generoa
*** Diplogale hosei
** Hemigalus generoa
*** Hemigalus derbyanus
* Paradoxurinae subfamilia
** Arctictis generoa
*** Arctictis binturong
** Arctogalidiageneroa
*** Arctogalidia trivirgata
** Macrogalidia generoa
*** Macrogalidia musschenbroekii
** Pagumageneroa
*** Paguma larvata
** Paradoxurus generoa
*** Paradoxurus hermaphroditus
*** Paradoxurus zeylonensis
*** Paradoxurus jerdoni
* Viverrinae subfamilia
** Civettictis generoa
*** Civettictis civetta
** Genetta generoa
*** Genetta abyssinica
*** Genetta angolensis
*** Genetta cristata
*** Genetta genetta
*** Genetta johnstoni
*** Genetta maculata
*** Genetta servalina
*** Genetta thierryi
*** Genetta tigrina
*** Genetta victoriae
** Osbornictis generoa
*** Osbornictis piscivora
** Poiana generoa
*** Poiana leightoni
*** Poiana richardsoni
** Prionodon generoa
*** Prionodon linsang
*** Prionodon pardicolor
** Viverra generoa
*** Viverra civettina
*** Viverra megaspila
*** Viverra tangalunga
*** Viverra zibetha
** Viverricula generoa
*** Viverricula indica
* Datuak: Q185864
* Multimedia: Viverridae / Q185864
* Espezieak: Viverridae