# Roberto Giusti Aranguren

Roberto Antonio Giusti Aranguren (Rubio, Tachira, 1953ko ekainaren 23a - Merida, Merida, 2025eko urtarrilaren 22a) kazetari venezuelarra izan zen, El Nacional eta El Universal egunkarietan lan egin zuen, "Primera Página" eta "Grado 33" saioen aurkezlea izan zen Globovisión kanalean, eta Radio Caracas Radio-ko "Radio a golpe" irratsaioaren gidaria.

## Ibilbidea

Giusti 1953ko ekainaren 23an jaio zen Táchira estatuan, Rubioko mugako herrian. Kazetaritza ikasi zuen Andres Bello Unibertsitate Katolikoko Gizarte Komunikazioko Eskolan, eta 1976an lortu zuen titulua. Graduatu aurretik, 1974an, Radio Caracas Radio irratian hasi zuen bere ibilbidea, erreportari gisa, eta El Mundo arratsaldeko egunkarian kolaboratzen zuen.
1978an Andeetako Unibertsitateak kontratatu zuen erakundearen prentsa bulegoko kide izateko. Ondoren, El Nacional egunkarian kontratatu zuten, Caracasen, eta bertan 10 urterako lan egingo zuen. 1981ean, ULA hedabide dibulgatzailea den Azul aldizkariko erredaktore-buru izan zen.
1985ean, El Nacionaleko “7 en Uno” ataleko erredaktore-taldean aritu zen, Víctor Suárez, Ramón Hernández, Cuto Lamache, Jesús Lossada eta Misael Salazarrekin batera. Azken horrek urte hartako Kazetaritzako Sari Nazionala jaso zuen. Hurrengo urtean, 1986ko Kazetaritza Sari Nazionala jaso zuen, erreportari onenaren saria, hain zuzen. Ondoren, hirugarren aitortza jasoko du, RCRn egindako lanagatik.
Venpres agentzia ofizialaren atzerriko korrespontsalen programan parte hartzeko aukera izan zuen. Moskura bidali zuten, eta, horri esker, inperio sobietarraren erorketa estali ahal izan zuen, 90eko hamarkadan.Bi liburu idazteko inspiratu zitzaion esperientzia: Yeltsin, corazón de León (Fundación Andrés Mata, 1997) eta Yo lo viví (Libros Marcados, 2010).
Lehendakaritzako Informazio Zuzendaria izan zen, 1992tik 1993ra, Carlos Andres Perez presidentearen bigarren agintaldian. 1994an hasi zuen bere ibilbidea kazetari, zutabegile eta elkarrizketatzaile gisa El Universal egunkarian, eta 22 urte eman zituen bertan.
Gainera, Globovisión eta Rctv bezalako telebista-kanaletan lan egin zuen.Lehenengoan, Primera Página eta Grado 33 programen aurkezle izan zen, 2013ko abuztura arte, uko egitea aurkeztu zuen arte. plantillako beste sei kazetarirekin batera, une horretan kanalak ezarri zituen baldintza berrien aurkako protestan. Hedabidea urte hartako maiatzean saldu zuten eta jabe berriei behin eta berriz leporatu zieten Nicolas Maduro presidentearen gobernuari lotuta egotea.
Giustiren dimisioarekin batera, beste berri- edo analisi-saio aurkezle batzuk ere izan ziren: Gladys Rodríguez, Román Lozinski, María Elena Lavaud, Ana Karina Villalba eta María Isabel Párraga, aldizkari eta analisi-saioen aurkezleak.
2006. urtean, Ramón Hernández kazetariarekin batera, Carlos Andrés Pérez: memorias proscriptadas lana argitaratu zuen, Venezuelako presidente ohiaren bizitza eta lanari buruzko kazetaritza-ikerketa bat.

## Heriotza-mehatxuak

2003ko maiatzaren 13an, Giustik, Fausto Masórekin batera Radio Caracas Radio irratiko Golpe a Golpe saioko gidariak, salaketa aurkeztu zuen Ministerio Publikoan, ordura arteko heriotza mehatxuak salatuz.
Maiatzaren 2an, berrogeita hamar bat laguneko talde bat Radio Caracas Radio-ko estudioetara sartu eta kazetariaren aurkako kontsigna iraingarriak oihukatzen eta "hiltzaile" deitzen hasi zen. Erasotzaileek grafitiak margotu zituzten eraikinaren hormetan eta Giustiren autoan.
Giustik ikerketa bat eskatu zuen gertakariari buruz eta Hugo Chavezen gobernuak eta Kolonbiako gerrillek Venezuelan izandako presentziari buruz egin zituen txostenekin izan ditzakeen loturei buruz.

## Kolonbiako gerrillarekin elkarrizketa

2009an Venezuelako mugako egoerari buruzko erreportaje luzea argitaratu zuen, Pasión guerrilla. Quince años de maridaje clandestino entre Chávez y la guerrilla colombiana izenburupean.
Táchira estatuan, Venezuelan, gerrillak bahitu eta dirua kentzen zien bertan bizi ziren nekazariei. Giusti, estatu horretan hazi zena, ikertzen hasi zen. Bertako nekazari batzuekin hitz egin ondoren, gerrillako kide batzuk elkarrizketatzea erabaki zuen. Urtebetez negoziatzen aritu ostean, Gerrillako eta Giustiko kideek elkarrizketa adostu zuten Gerrillako kanpamendu batean.
Alexis komandantea elkarrizketatu zuen, talde armatuko buruetako bat, 1995eko Cararaboko sarraski famatuan Venezuelako Itsas Infanteriako zortzi kide hil izana onartu zuena.
Gero Kolonbiako muga pasa zuen Raúl Reyes FARCeko kide garrantzitsua elkarrizketatzeko. Reyesek zioen bera Hugo Chavez bezalakoa zela, marxista-leninista.
Ondoren, Giustik Kolonbiako gerrillarien kanpaleku bat aurkitu zuen Venezuelan eta El Universal egunkariaren bidez salatu zuen. Kolonbiako Gobernua Hugo Chavez Venezuelako presidentearen eta Alvaro Uribe Kolonbiako presidentearen arteko bilerara Venezuelara zihoanean, Giusti bertara gonbidatu zuten Puerto Ordazen .
Kolonbiako gobernuak gerrillak Venezuelan dituen kanpamendu guztien mapa bat eman zion eta berak publiko egin zuen. Ondoren, Venezuelako Gobernuaren eta gerrillaren mehatxuak jaso zituen.

## Heriotza

Venezuelatik atera eta Oklahoma Cityn (AEB) erbesteratu zen. Parkinson gaixotasunak jota, bere herrialdera itzuli zen eta senideekin bizi izan zen azken urteetan, La Pedregosa sektorean, Merida estatuan. 2025eko urtarrilaren 22an hil zen.

## Argitalpenak

* Los caminos del agua: del Táchira al Atlántico (1988)
* Los años duros la realidad no contada 1989-2004 (1993)
* Yeltsin corazón de león (Andrés Mata Fundazioa, 1997)
* Los años duros (2005)
* Con la frente en alto... (2006)
* Carlos Andrés Pérez memorias proscritas (2006)
* Borges arrecho: arremete contra todo (2006)
* Memorias inconclusas del Cardenal Rosalio Castillo Lara (2007)
* Del mal que vas a morir: auge y tragedia de la salud en Venezuela (2015)

## Sariak

* 3 aldiz Kazetaritza Sari Nazionala, erreportari, iritzi eta irrati modalitateetan
* 3 aldiz Monseñor Pellín saria
* Birritan izendatu dute Kazetaritzako Espainiako Errege Sarirako
* Merida, Miranda eta Caraboboko eskualdeetako kazetaritza sariak
* Francisco de Miranda Ordena bere Lehen Mailan
* Lanaren Merezimenduaren Ordena Lehen Mailan.

## Erreferentziak

* 1 2 Clemente, Samuel. «Reportaron desaparición del periodista Roberto Giusti: Ya Lo encontraron, llovió y se tardó mientras escampaba» 2001online.com.
* 1 2 3 Nacional, El. (2025-01-24). «Roberto Giusti, periodista de raza» EL NACIONAL.
* 1 2 TalCual. (2025-01-22). «Murió el periodista venezolano Roberto Giusti» TalCual.
* 1 2 3 «Roberto Giusti» Radio Caracas Radio.
* ↑ Ure, Alberto Jiménez. (2022-06-23). «Mi memoria permanece intacta» EL NACIONAL.
* ↑ Nacional, El. (2018-01-14). «Baltazar Porras, Doctor Honoris Causa de la Universidad de los Andes» EL NACIONAL.
* ↑ Ponce, Maira; Almarza, Lorena. (Agosto 2019). «El Premio Cuenta Su Historia 1942 - 2019» El Premio Cuenta Su Historia 1942 - 2019 (Fundación Premio Nacional de Periodismo) ISBN 9789807917001..
* ↑ Redacción. (2025-01-22). «Falleció el reconocido periodista venezolano Roberto Giusti» ALnavío.
* ↑ Cocuyo | @efectococuyo, Efecto. (2025-01-22). «Gremio lamenta fallecimiento del periodista Roberto Giusti» Efecto Cocuyo.
* 1 2 «Renuncian seis periodistas de Globovisión» Voz de América 2013-08-21.
* ↑ «Wayback Machine» web.archive.org 2010-06-13.
* ↑ 2004 World Press Freedom Review. .
* ↑ «urru.org» urru.org.
* ↑ «Pasión Guerrilla» revistas.urosario.edu.co.
* ↑ Barráez, Por Sebastiana. (2020-07-24). «La masacre de Cararabo: el asesinato de ocho infantes de la marina venezolana a manos del ELN, la guerrilla que ahora juró lealtad a Nicolás Maduro» infobae.
* ↑ «Mi mamá, míster T y yo - Roberto Giusti - Gente que Cuenta» www.atril.press 2021-11-06.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16208399