OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aljeriako frantziar konkista

Aljeriako frantziar konkista 1830 eta 1847 artean gertatu zen. 1827an, Hussein Dey otomandar erregeorde eta frantziar kontsularen arteko liskar bat itsas-blokeo bat bilakatu zen eta 1830ean Uztaileko monarkiak Aljer eta kostaldeko beste hiri batzuk hartu zituen. Frantzian barneko eztabaida politikoak izanda ere, lurralde berriak bereganatzeari ekin eta epeka epeka herrialdeko barnealdera indar militarrak bidali zituzten.
Aljeriar erresistentzia banaturik zegoen: ekialdean Ahmed Bey Konstantinako bey eta mendebaldean Kabiliako indar nazionalista berbereak zeuden. Abdelkaderren nazionalistekin itunak sinatuz, frantziarrek lehendabizikoz otomandar mehatxua suntsitzeari ekin zioten eta 1837an Konstantina bereganatu zuten. Abdelkaderrek mendebaldean erresistentzia mantentzea lortu zuen. 1842an frantziar kanpaina oldarkor baten ondorioz, Marokorantz bidali eta gerrilla-gerra erabili zuen. Hala ere, Lehen Franko-Marokoar Gerran garaipena lortu eta gero, frantziar presio diplomatikoak Abdelkader Marokotik egostea lortu zuen. 1847an amore eman zuen frantziarren aurrean.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Lorcin, Patricia M. E.. (1999). Imperial Identities: Stereotyping, Prejudice and Race in Colonial Algeria. I.B.Tauris, 18 or. ISBN 978-1-86064-376-7..
* ↑ (Ingelesez) Ruedy, John Douglas. (2005). Modern Algeria: The Origins and Development of a Nation. (2. argitaraldia) Bloomington, Indiana: Indiana University Press, 47-48 or. ISBN 978-0-253-21782-0..
* ↑ (Frantsesez) Julien, Charles-André. (1964). Histoire de l'Algérie contemporaine 1. La conquête et les débuts de la colonisation (1827-1871). Paris: PUF, 55-70 or..
* ↑ (Frantsesez) Lemnouar, Merouche. (2007). Recherches sur l'Algérie à l'époque ottomane. Paris: Bouchene ISBN 2912946956..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2629782
* Multimedia: French conquest of Algeria / Q2629782
# Canterburyko ipuinak

Canterburyko ipuinak (ingelesez: The Canterbury Tales) Geoffrey Chaucer ingeles poetak 1386-1400 urteetan idatzi zuen ipuin multzoa da. Boccaccioren Dekamerone obraren antzera moldatua dago lana; XIV. mende bukaerako Ingalaterrako gizarteari buruzko erretratu ironikoa dira kontakizunak. 1526. urtean eman ziren lehenengo aldiz argitara.
Ipuinak Erdi Aroko ingeleran idatziak daude; hauetako batzuk jatorrizkoa dira, beste batzuk ordea ez, bi hitz lauz idatziak daude, eta gainontzekoak bertsotan. Balizkoaren eta errealaren arteko antitesia azaltzen da lan honetan; XIV. mendeko Ingalaterrako gizartearen kronikatzat ere har daiteke zenbaitetan. Poeta Southwarketik Canterburyra, Thomas Becketen santutegira, doazen hogeita hamar bat erromesekin agertzen da. Bidaiaren nekea nolabait arintzeko, bina ipuin kontarazten die erromesei; ipuinik hoberenak afari eder bat jasoko du sari gisa. Ipuin eta pasadizo hauek guztiak lotzerakoan ageri da bete-betean Chaucer-en artea. Gizakiak bere horretan azaldu nahiak lehen idazle errealista bihurtu zuten Chaucer.
Idazlan hau interes handikoa da, bai bere garaikideentzako, bai gaur egungo irakurleentzako ere, ingelesezko literaturaren lehenbiziko maisulana izan baitzen; izan ere, Chaucer-en aurretik frantsesez eta latinez idazten zen, eta kultura maila handiko jendeak besterik ezin zezakeen irakurri eta ulertu.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2015-5-15 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Geoffrey CHAUCER: Kanterbury-ko ipoña Itzultzailea: Toribio Etxebarria. Egan, 1978. Andima.armiarma.eus
* (Ingelesez) Canterburyko ipuinen argitalpen elektroniko askea Guttenberg proiektuan irakurgai
* Datuak: Q191663
* Multimedia: Tales of Canterbury / Q191663
# Lambeth jauregia

Lambeth jauregia (ingelesez: Lambeth Palace) Canterburyko artzapezpikuaren Londresko egoitza izan zen zortzi mendetan zehar. Gaur agun San Anselmo komunitate anglikanoak kudeatzen du. Tamesis ibaiaren hegoaldeko ertzean dago eta Lambeth udalerriari izena ematen dio.

## Historia

1200 urtearen inguruan hartu zuen Canterburyko artzapezpikuak baina gelditzen diren zati zaharrenak XV mendekoak dira. XVII mendeko Ingalaterrako Iraultzan harpilatua izan zen eta honen ondorioz 1663an William Juxon artzapezpikuak erabat berreraiki zuen jauregia.

## Liburutegia

Canterburyko artzapezpikuaren liburutegi ofiziala da. 120.000 liburutik gora ditu, eskuizkribu zaharrenak IX mendekoak dira. Ale garrantzitsuenak honako hauek dira:
* Gutenbergen Biblia
* Lambeth Biblia
* Lambeth Choirbook (koro-liburua)
* Lambeth Homilies (homiliak)
* Mac Durnan Gospels (abestiak)

## St Mary-at-Lambeth

St Mary-at-Lambeth eliza dago jauregiaren ondoan. 1377ko dorrea dauka baina gainerakoa XIX mendekoa da. Hainbat artzapezpikuren hilobiak ditu eta bere lorategiak museo bihurtu dira Garden Museum izenarekin.

## Iruditegia

* Jauregia.
* Jauregiaren sarrera (gorria) eta Morton dorrea (zuria).
* Jauregiaren ikuspegia.
* Garden Museum.
* Lambeth Biblia.

## Informazio praktikoa

* Metro geltokia: Lambeth North

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Webgune ofiziala
* Datuak: Q1130266
* Multimedia: Lambeth Palace / Q1130266
# Erreforma anglikanoa

Erreforma anglikanoa edo Ingalaterrako Erreforma Ingalaterran XVI. mendean izandako gertakari multzo bat izan zen, Ingalaterrako Eliza Eliza Katolikoarengandik eta aita santuaren autoritatetik bereizi zuena. Europako hainbat herrialdetan gertatu zen erreforma protestantearen parte da.
Erreforma anglikanoaren sorburua Henrike VIII.a Ingalaterrakoak bere ezkontza ezeztatu nahi izatea izan zen. Hasiera batean gatazka politiko bat izan zen, ez teologikoa, baina bietan ondorio handiak ekarriko zituen. Erromatik aldendu ostean, Erregearen Gorentasun Aktaren sinadurarekin, Ingalaterrako erregea bilakatu zen Ingalaterrako Elizaren arduradun gorena, eta eliza nazionala Vatikanotik independentea izango zen.

## Ikus, gainera

* Anglikanismo
* Canterburyko artzapezpikua

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1645505
* Multimedia: English Reformation / Q1645505
# Carmen Morla Lynch

Carmen Morla Lynch, ezaguna Carmen Morla de Maira izenez ere (Paris, Frantzia, 1893 – Santiago, Txile, 1983) frantziar-txiletar idazle feminista izan zen.

## Bizitza
### Familia

Ama Luisa Lynch eta Carlos Morla Vicuñaren alaba. Egunerokoak idatzi zituen eta bere ahizpa Ximena Morla Lynchek ilustratu zituen. Bere neba Carlos diplomatikoa, idazlea eta kazetaria izan zen. Elizabeth Subercaseaux idazlearen izeba amona izan zen.

### Idazle ibilbidea

Nahiz eta jakin bere literatur ekoizpenaren zati bat argitaratu gabe edo egunkari eta aldizkarietan sakabanatuta dagoela —beste idazle feminista batzuenekin ere gertatzen den bezala, hala nola María Luisa Fernández de García Huidobro, Luisa Lynch de Gormaz, Sara Hübner de Fresno eta bere ahizparenarekin—, argitaratu ez zen zati bat Manuel Vicuña historialariaren La belle époque chilena: alta sociedad y mujeres de élite en el cambio de siglo (2001) liburuan agertzen da. Pentsamendu feminista masifikatzen eta emakumeen eskubideen alde borrokatzen saiatu zen XX, mende hasierako abangoardiaren zatitzat jotzen da bere lan literarioa.
Autore batzuen iritziz, feminismo aristokratikoaren barruan koka daiteke bere lana, eta horien artean beste idazle batzuk ere badaude, hala nola Ines Echeverría Bello, María Mercedes Vial, Teresa Wilms Montt, María Luisa Fernández de García Huidobro eta Mariana Cox Méndez.

### Espiritismoa

Ezagunak izan ziren XX. mendearen hasieran bere ahizpa Ximenarekin batera egiten zituen espiritismo saioak, antzerki lanak eta eleberriak inspiratu zituena. 7 taldea deiturikoan —Morlen zirkulu esoterikoa—, Maria Tupper (1893-1965) margolaria ere talde horretakoa zen eta bera zen medium nagusia, nahiz eta Carmen bera ere halakotzat zen. Bere izen astrala Nakinko zen, bere ahizpa Vera, bere ama Asiul eta Tupperrena Zirineo ziren.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Carmen Morla Lynch - Hispanopedia» es.hispanopedia.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-15).
* ↑ (Gaztelaniaz) Lynch, Carmen Morla. (2016-10-25). «La belle époque de una feminista aristocrática» The Clinic (Noiz kontsultatua: 2025-01-15).
* ↑ «EyN: Las hermanas Morla y sus impredecibles diarios» www.economiaynegocios.cl (Noiz kontsultatua: 2025-01-15).
* ↑ (Gaztelaniaz) Morla, Carmen; N, Wenceslao Díaz. (2016). Las Morla: Diarios y dibujos de Carmen y Ximena Morla Lynch. Ediciones UC ISBN 978-956-14-1930-8. (Noiz kontsultatua: 2025-01-15).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Las Hermanas Morla» ANIZU.CL 2024-08-03 (Noiz kontsultatua: 2025-01-15).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Significado, Origen, Pronunciación y Popularidad de Carmen Morla Lynch» NamesLook (Noiz kontsultatua: 2025-01-15).
* ↑ Navarrete, Wenceslao Diaz. (2016). LAS MORLA DIARIOS Y DIBUJOS DE CARMEN Y XIMENA MORLA LYNCH. Ediciones UC ISBN 978-956-14-1930-8. (Noiz kontsultatua: 2025-01-15).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q8338687
# Elene Arandia

Elene Arandia Arnal (Tolosa, Gipuzkoa, 1989ko urriaren 27a) gipuzkoar abeslari eta musikaria da.

## Bizitza

ETBko Betizu programan hasi zen txikia zenean. 2006 urtean ETB-1eko Egin Kantu! saioan parte hartu zuen eta irabazle izan zen. Ordu Txikitan eta Hator Hator programetan ere parte hartu zuen.
2009 urtean EiTB Bi Gira programan parte hartu zuen bere lehengusinarekin batera, Izaro Saizar.
Gaur egun, Tenpora musika taldearen ahotsa da.

## Diskografia

2018, Itzulika

## Filmografia
### Telebista

* 2002-2005: Betizu Taldea - ETB 1
* 2007, Egin kantu! - ETB 1
* 2009, Bi gira - ETB 1

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) «Elene Arandia salta de los escenarios a la Red» Noticias de Gipuzkoa 2012-02-05 (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* 1 2 (Gaztelaniaz) «Elene-Izaro, un sueño cumplido» El Diario Vasco 2010-03-13 (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) Sebastián, Marta San. (2011-04-01). «De la televisión al Leidor» Noticias de Gipuzkoa (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) noticiasdegipuzkoa.com. (2012-04-03). «'Sleeping Sun', cover de Elene Arandia» Noticias de Gipuzkoa (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) Gipuzkoa, Más. (2020-09-17). «En Donostia San Sebastián, TENPORA, "Berriro asma nazazu" • GipuzkoaDigital.com» GipuzkoaDigital.com (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* 1 2 (Gaztelaniaz) SA, Baigorri Argitaletxea. (2017-11-14). ««Tenpora es una aventura vital en la ecléctica vida musical de cada uno»» GARA (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ «Elene Arandia abeslariak webgunea ireki du • ZUZEU» ZUZEU 2012-01-24 (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Tenpora, canciones que te acarician» El Correo 2018-01-10 (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Tenpora, canciones que te acarician» El Diario Montañes 2018-01-10 (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) González, Un reportaje de Carlos. (2015-04-06). «Sonidos ‘amasados’ con tiempo» Diario de Noticias de Álava (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ «Elene Arandia, Tenpora: “Jendeak gogo handia zuen zuzenekoekin gozatzeko”» etakitto.eus 2021-02-01 (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).
* ↑ «Elena Arandia kantariak webgune bat ireki du | Faktoria» EITB (Noiz kontsultatua: 2022-12-06).

## Kanpo estekak

* Elene Arandia Internet Movie Databaseren webgunean (Ingelesez)
* Datuak: Q115617722
# Godaleta dantza

Godaleta dantza edo Godalet dantza Zuberoako euskal dantza herrikoi bat da.
Zuberoako maskaradan "fonction" (ekitaldia) izenekoa osatzen duen dantza. Zamaltzain, txerrero, gatuzain eta kantiniersaren artean dantza egiten dute. Nork bere dantza-urratsak egiten ditu ardoz beteriko edalontzi edo godalet baten inguruan eta gainean. Zamaltzaina izaten da azkena. Bere saioari bukaera emateko edalontziaren gainera igo eta oin baten gainean gelditzen da, besteaz gurutzea seinalatzen duen bitartean. Trebetasun berezia behar izaten da, oso zaila baita lurrean dagoen edalontzia ikustea.
Telmo Esnal zinema-zuzendariaren Dantza filmean eszena batzuetan ikus daiteke dantza hau.

## Erreferentziak

* ↑ Artola Zubillaga, Xabier. (2018). «Kameren aurrean dantzari: Dantza filmeko argazki sorta bat» artzubi.eus (Noiz kontsultatua: 2019-01-13).
* ↑ «Donostia Zinemaldia» sansebastianfestival (Noiz kontsultatua: 2020-08-12).

## Ikus, gainera

* Dantza (filma)

## Kanpo estekak

* Añorgako dantzariak Godaleta dantza ikusgai eta entzungai
* Godaleta dantza Zuberoan dantzatua
* Godaleta dantza Barakaldoko kaleetan dantzatua.
* Godaleta dantza Arrietako kalean dantzatua.
* Godaleta dantza Asturiasko 2007ko Colungako Jaialdian dantzatua
* Datuak: Q11168498
# Ismael Manterola

Ismael Manterola Ispizua (Zumaia, Gipuzkoa, 1966ko otsailaren 16a) gipuzkoar arte kritikaria, idazlea eta Artearen Historiako irakaslea da. Euskal Herriko Unibertsitateko Arte Ederren Fakultateko dekanoa da 2022ko irailetik, Arantza Lauzirika irakaslearen lekukoa hartuta.
2017an eta 2019an Ikergazte kongresuko batzorde akademikoko kide izan da Giza Zientziak eta Artea arloan.

## Ibilbidea

Manterola Artearen Historian lizentziatu zen Valentziako Unibertsitatean eta doktore-titulua lortu zuen arlo berean UPV/EHUn. Gaur egun, Arte Ederren Fakultateko Artearen Historiako irakaslea da. Bestalde, Euskaldunon Egunkarian, Berrian eta Gara egunkariko Mugalari gehigarrian arte kritika idatzi du.
MHLI ikerketa taldeko kidea da eta Arte Garaikidearen Kontserbazioa eta Erakusmoldeak (CYXAC) Masterreko arduraduna. UPV/EHUko argitalpen zerbitzuko ArteTextos serieko zuzendaria ere bada.

## Lanak
### Saiakera

* Maite ditut maite (2017, Edo!)

### Erakusketak

Erakusketa hauek antolatu ditu$^:$
* Gure Artea 2006,
* Bilbea eta Hari askeak: euskal artearen bi bildumen arteko elkarrizketa (2014)
* Desegindako oroitzapenen aurrean: Memoria eta Gerra Zibila (2022) izeneko erakusketak antolatu ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Press, Europa. (2022-09-26). «Ismael Manterola Ispizua da EHUko Arte Ederren Fakultateko dekano berria» www.europapress.es (Noiz kontsultatua: 2022-09-26).
* ↑ «Ismael Manterola Ispizua, Arte Ederren Fakultateko dekano berria - Ehu» Hiruka.eus (Noiz kontsultatua: 2022-09-26).
* ↑ «Ismael Manterola Ispizua, Arte Ederren Fakultateko dekano berria» UPV/EHU (Noiz kontsultatua: 2022-09-26).
* ↑ Larrabe Arnaiz, Ainhoa. (2017). ««Espezializazioak autista bihurtu ditu arte plastikoak»» Berria (Noiz kontsultatua: 2022-09-26).

## Ikus, gainera

* EHUko Arte Ederren Fakultatea

## Kanpo estekak

* Ismael Manterola Berria egunkarian (100dik gora artikulu idatzi ditu)
* Datuak: Q55688815
# Fandango

    Artikulu hau dantza eta doinuari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Fandango (argipena)».
Fandangoa euskal dantza eta doinu herrikoi bat da, taldean biribilean nahiz binaka dantzatzen dena. Espainian zehar ere dantzatzen da. Flamenkoak ere bereganatu egin zuen eta bere baitan doinu nagusietako bat bilakatu da. Musika klasikoan ere konposizioak egin dira fandangoaren doinuarekin. Kasu guztietan fandangoak erritmo hirutarra du, 3/4 nahiz 3/8 konpasetan. Dantza honi buruzko lehen erreferentziak XVIII. mendean daude eta Hispanoamerikatik etorri omen zen.
Telmo Esnal zinema-zuzendariaren Dantza filmean eszena batzuetan ikus daiteke dantza hau.

## Erreferentziak

* ↑ Artola Zubillaga, Xabier. (2018). «Kameren aurrean dantzari: Dantza filmeko argazki sorta bat» artzubi.eus (Noiz kontsultatua: 2019-01-13).
* ↑ «Donostia Zinemaldia» sansebastianfestival (Noiz kontsultatua: 2020-08-12).

## Ikus, gainera

* Dantza (filma)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1130969
* Multimedia: Fandango / Q1130969
# Zinta-dantza

Zinta-dantza Europan eta Latinoamerikan zabaldurik dagoen dantza tradizionala da. Erdi Aroan du jatorri eta udaberrian eta udan zuhaitz baten inguruan dantzatzen zen, uzta oparo baten eske moduan bereziki. Geroago, zutoin baten inguruan dantzatzen hasi ziren, eszenografia koloretsu eta landu batekin.

## Gizonezkoak ere zinta-dantzari

XIX, mendearen bukaera arte sagar-dantza, arku-dantza eta zinta-dantzak gizonezkoek ere dantzatu arren (eta zenbaitetan gizonezkoek bakarrik), garai hartan genero-marka femeninoz etiketatu ondoren gizonen errepertoriotik desagertu ziren pixkanaka. Genero-kategorizazioaren araberako dantzen sailkapena ezartzen joan zen modu horretan XX. mendearen hasieran, emakumeen eta gizonen dantzak guztiz bereiziz eta bakoitzari zegozkion dantzakera-ereduak eraikiz eta indartuz.
Beste adibide bat: emakumeek aurreskuak dantzatzeari utzi zioten. Lehen Mundu-Gerraren ondotik nagusitzen hasi ziren genero-ikuspegi bereizleak. Hortik aurrera aurreskua tradizioz gizonezko dantza esklusibo gisa aurkeztu zen eta aurreskua gorputz-adierazpen eta erritual maskulinotzat transmititu zen. Hal ere argitara eman diren aurresku-irudi nabarmenetan, Santurtzin 1921ean filmatu zirenetan, emakumeak ziren dantzariak.

## Galeria

* Niessen enpresaren jaia Errenterian (Iñaki Zarranz, 1956)
Telmo Esnal zinema-zuzendariaren Dantza filmean eszena batzuetan ikus daiteke dantza hau.

## Erreferentziak

* 1 2 Araolaza Arrieta, Oier. (2020). Genero-identitatea euskal dantza tradizionalaren eraikuntzan. UEU arg ISBN 978-84-8438-754-1. (Noiz kontsultatua: 2020-12-20).
* ↑ «Gregorio Santa Cruz — Patrimonio Cultural de Eibar - Egoibarra.eus» egoibarra.eus (Noiz kontsultatua: 2020-12-19).
* ↑ Artola Zubillaga, Xabier. (2018). «Kameren aurrean dantzari: Dantza filmeko argazki sorta bat» artzubi.eus (Noiz kontsultatua: 2019-01-13).
* ↑ «Donostia Zinemaldia» sansebastianfestival (Noiz kontsultatua: 2020-08-12).

## Ikus, gainera

* Dantza (filma)
* Maiatzeko zuhaitz

## Kanpo estekak

* Zintza-dantza. Auñamendi entziklopedia
* Datuak: Q59270349
* Multimedia: Lintendans / Q59270349
# Polka

Polka Bohemian 1830 inguruan agertu zen herri-dantza bat da. Haren forma zuzenean minuetotik dator, gaiaren sarrera prestatzen duen atariko batekin, eta lanarentzako amaiera gisan balio duen koda batekin. Tuba, klarinete, akordeoi eta kontrabaxuarekin jotzen da, baina baita batzuk bateriarekin ere bai.
2/4ko (bi laurdeneko) konpasean eta tempo azkarrean, pausoa, itxi, pausoa, jauzi motako alboko pausoekin eta eboluzio azkarrekin dantzatzen da: horregatik, Europan eta Amerikan oso ezagun egin zen.
Argentinan, AEBetan, Mexikon, Perun eta Paraguain (han purajei ere deitzen da), bertara XIX. mendearen erdialde inguruan iritsi zenetik, estilo bereziekin musika folkloriko nazionaletako bat bihurtu da. Nikaraguako musika folklorikoa da, mazurka eta son nicarekin batera: bertara herrialdearen erdialdean ezarri ziren Europa erdialdetiko eta Espainiatiko etorkinek eraman zuten, nagusiki Carlos Mejía Godoyk eta Palacagüinakoek bildutako musikaz.
Bedrich Smetana eta Antonin Dvořák konposatzaile bohemiarrek ondu zituzten eta dantza hura musika akademikoan sartu.
Strauss familiako musikari austriarrek ere polka ugari konposatu zituzten. Horien artean, ezagunenetako batzuk Pizzicatto polka eta Triszt traszt polka dira. Egungo adibideak:
* Igor Stravinskiren Circus polka.
* Škoda lásky.
Telmo Esnal zinema-zuzendariaren Dantza filmean eszena batzuetan ikus daiteke dantza hau, hainbat euskal dantzarekin batera.

## Erreferentziak

* ↑ Artola Zubillaga, Xabier. (2018). «Kameren aurrean dantzari: Dantza filmeko argazki sorta bat» artzubi.eus (Noiz kontsultatua: 2019-01-13).
* ↑ «Donostia Zinemaldia» sansebastianfestival (Noiz kontsultatua: 2020-08-12).

## Ikus, gainera

* Dantza (filma)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q153071
* Multimedia: Polka / Q153071
# Baraibar

Baraibar Larraungo (Nafarroa Garaia) kontzejuetako bat da. 2007ko erroldan, herriak 81 biztanle zituen.

## Geografia

Iparraldean Lekunberri eta Albiasu, hegoaldean Uharte Arakil, ekialdean Iribas eta mendebaldean Errazkin eta Aralarko Malloak mugakide ditu.

## Demografia eta biztanleria

Baraibarko biztanleria :
| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |
| 87 | 86 | 80 | 84 | 86 | 86 | 87 | 81 |

## Baraibartar ospetsuak

* Ladis Galartza, Galartza III.a (1960), esku huskako pilotari ohia.
* Ladis Galartza, Galartza VII.a (1990), esku huskako pilotaria, Galartza III.aren semea.

## Ikus, gainera

* Leitzaldea

## Kanpo estekak

* Baraibar, Larraungo Udalaren webgunean.
* Datuak: Q2389276
* Multimedia: Baraibar / Q2389276
# 1949-50 denboraldia euskal errugbian

1949/50 denboraldian, Bizkaian bi klub ezberdin eta 40 kirolari inguru aritzen ziren errugbian. Norgehiagokak Barakaldoko Lasesarre estadioan jokatu ziren.
Hegoalden errugbiaren antolaketan lanean zebilen federazio bakarra Bizkaiakoa zen, Bilbon kokatuta, Errekalde zumarkalearen 34. zenbakian. Santiago Navarrete zen lehendakaria eta Nicolas Vier lehendakariordea.

## Erreferentziak

* ↑ 1949-50 denboraldiko Espainiako Federazioaren egitura — Federación Española de Rugby. .
# Jon Ander Albisu

Jon Ander Albisu Albizu, pilota arloan Albisu deituraz ezaguna (Ataun, Gipuzkoa, 1990eko maiatzaren 6a) esku huskako pilotari profesionala da. Atzelari jokatzen du. 2010eko uztailean bilakatu zen profesional, Asegarcerekin. Oso indartsu jotzen du pilota bi eskuekin; 2010eko hamarkadan, Albisurena zen kolpe ikusgarrienetakoa. Dohain handiak ditu buruz buru nahiz binaka jokatzeko: kantxan ondo mugitzen da, airez ederki moldatzen da, egurra ematen du, eta oso da burutsua. Gipuzkoako esku huskako pilotari hoberentzat zuten pilotazaleek 2010eko hamarkadaren lehen erdian.

## Bizitza

2012an hasi zen nabarmentzen, Esku Huskako Binakako Pilota Txapelketa Nagusian debutatuta. Pablo Berasaluze lagun, finalerdietan sartu zen.
2013an, 22 urterekin, final handi batera iritsi zen aurreneko aldiz: binakako txapelketa nagusiaren finalera, alegia. Finalerako bidea gorabeheratsua izan zuen: hasierako ligaxkan hainbat partida eskuko minez jokatu zituenez, pilota garbi asko galdu zituen partida horietan, eta kritika gogorrak jaso zituen horregatik. Hala ere, finalerdietako ligaxkan maila handian jokatu zuen, Irujo-Zabaleta bikote ahaltsuari irabazitako partida gogoangarrian bereziki, eta merezimenduz sartu zen finalean, Albisu piloteoan nagusitu izana errematean bikain baliatu zuen Pablo Berasaluze aurrelaria lagun. Finalean, Pablok orpazurda hautsi zuen, eta Irujo eta Zabaleta (txapelketa osoko bikoterik hoberena) nagusitu ziren.

## Kirol lorpenak
### Profesionaletan

* 2011: Bigarren mailako buruz buruko txapelduna.
* 2013: Binakako txapelketa nagusiko txapeldunordea, Pablo Berasaluze aurrelaria lagun.
* 2021: Binakako txapelketa nagusiko txapeldunordea, Jon Ander Peña aurrelaria lagun.

### Amateurretan

* 2008: Gazte mailako txapeldun, Antiguoko pilota torneoan, binaka, Jon Apezetxea lagun.
* 2009: Euskal Autonomia Erkidegoko buruz buruko txapelduna.
* 2010: Euskal Autonomia Erkidegoko buruz buruko txapelduna.

## Oharrak

* ↑ Abizenak horrela idaztea, euskal herritar horren aukera pertsonala da. Izan ere, Euskaltzaindiak, euskara baturako, Albitsu eta Albitsu edo Albitzu onartu ditu, hurrenez hurren, deitura horien grafiatzat. Ikus Euskal Onomastikaren Datutegia.

## Erreferentziak

* ↑ Asegarce enpresako fitxa
* ↑ «Jon Ander Albisu eta Aritz Lasa: Buruz buru», Goiberri, 2012-02-13.
* ↑ Jon ESKUDERO: «Roberto Garcia Ariño: "Albisuk harritu egin gaitu"», Berria, 2012-02-09.
* 1 2 3 Imanol MAGRO: «Beti ikasten da zerbait», Berria, 2013-04-24.
* ↑ (Gaztelaniaz) Jon ORMAZABAL: «A Pablo Berasaluze se le fracturó mucho más que el talón de Aquiles», Gara, 2013-04-29.
* ↑ J.R. MUNDUATE: «Jon Ander Albisu pilotaria jubeniletan txapeldun Antiguoko pilota torneoan», Diario Vasco, 2008-09-07.
* Datuak: Q12260495
# Amaia Piedra

Amaia Piedra Montero (Bilbo, 1972ko ekainaren 2a - ) euskal atleta ohia da, distantzia luzeetan aditua.
2003an Pista Estaliko Munduko Atletismo Txapelketaren 3000 metroko lasterketan 9.a izan zen, 8:59.76 minutuko marka izanik. 2005ean IAAFek EPO hartzeagatik bi urteko zigorra ezarri zion arren, gero bere aldeko epaia lortu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ García Martínez de Murguía, José Mª. (2007). Amaia Piedra Montero. Auñamendi Eusko Entziklopedia.
* ↑ Barcia, Igor. (2008-01-28). «La verdad de Amaia Piedra» El Correo.
* Datuak: Q3756850
# Kolibabovce

Kolibabovce Eslovakiako udalerri bat da, Sobranceko barrutian kokatuta. 3,83 km²ko azalera du eta 195 biztanle 2017ko datuen arabera.

## Historia

Idatzizko lehen aipamena 1567. urtekoa da.

## Demografia
### Bilakaera demografikoa

* Biztanleria
* Datu-iturria: Počet obyvateľov SR k 31. 12. 2017

## Kanpo estekak

* Udalaren webgunea
* Datuak: Q855129
* Multimedia: Kolibabovce / Q855129