OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lady Ganga

Michele Lenore Frazier (1966ko urriaren 6a - 2012ko otsailaren 5a), Lady Ganga izenez ere ezaguna, estatubatuarra, munduko errekorra ezarri zuen arrauneko surfean, Indiako Ganges ibaian zehar 100 km arraunean egitean

## Biografia

Ruth eta Kendrick Frazier izan zituen gurasoak. Baldwin Virginian hazi zen, Christopher neba zaharrenarekin batera, familia Albuquerquera bizitzera joan zen arte. Bere aitaren esanetan, Michelek beti maite izan zuen ura eta kayak irakasle eta ibai gidari bihurtu zen Bravo ibaian.
Frazierrek 19 urte zituenean, Indiara joateko lain diru aurreztu zuen zapatak garbitzen Country herriko tabernetan. Budismoa deskubritu zuen bidaian. Umetoki-lepoko minbizia diagnostikatu zioten 2011n. Dirua biltzea eta umetoki-lepoko minbiziaren, giza papilomaren birusak eragindako infekzioaren eta VPHaren aurkako txertoaren inguruko kontzientzia sortzea zuen helburu.
2016an, Lady Ganga filmak Nazioarteko Flickers Sari Humanitarioa jaso zuen Rhode Islandeko Nazioarteko Zinema Jaialdian.

## Bizitza pribatua

Michele Fraizer bi aldiz ezkondu zen; bi seme-alaba izan zituen lehen senarrarekin, eta seme bat bigarrenarekin. Coloradon bizi zen bigarren senarrarekin, eta gero Albuquerquera itzuli zen 2009an, paramediku lanetan. Bidaia planen arabera bere ilearen kolorea aldatzeagatik zen ezaguna. Espainiara, Frantziara eta Marokora joan zenean, ilea beltzez tindatu zuen, eta Indiara egin zuen azken bidaiarako, ilehoria aukeratu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ Tumba. Find a Grave. .
* ↑ abqjournal. (2012). Michele Baldwin: Cancer Fighter Found Peace on Water. .
* ↑ indianexpress. (25 de noviembre de 2011). Rafting trainer paddles through the Ganges for cancer awareness. .
* ↑ thegardenisland. Just call me Lady Ganga. .
* ↑ film. (2016). 2016 Film Festival Award Winners Announced. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q106440734
* Multimedia: Lady Ganga / Q106440734
# Studiolo di Federico da Montefeltro

Studiolo di Federico da Montefeltro (Federico da Montefeltroren estudioa) Urbinoko Dukearen Jauregiko aretorik ospetsuenetako bat da; izan ere, berez maisulana izateaz gain, oso-osorik kontserbatutako jauregiaren barne-giroren irudi bakarra da; zentzu horretan informazio asko ematen du. Federico da Montefeltroren gortearen gustu arranditsua miresteko aukera ematen du. 1473. eta 1476. urteen artean egin zuten, Dukearen gortera espresuki deitutako artista flandestarrek. Artista italiar batzuek ere lan egin zuten haiekin, horien artean, beharbada, Melozzo de Forl ospetsua izanik.

## Arkitektura eta dekorazioa

Studiolo jauregiaren solairu noblean edo Piano nobilen zegoen eta Dukearen estudio pribatua zen. se encuentra la parte noble del palacio y era el estudio privado del Duque. Sapaian kasetoiez bidez apainduta dago. Zurarekin egindako lanek, diseinu errealak eta fantastikoak nahastuz, ikuslearengan efektu bisual zoragarria sortzen du.

### Zehaztasunak

* Baccio Pontellik egindako Dukearen armak..
* Benedetto da Maianori egotzitako lana.

### Hormak

* Ekialdeko horma.
* Iparraldeko horma.
* Mendebaldeko horma.
* Hegoaldeko horma.

## Liburutegia

Estudioaren osagarri logikoa liburutegia zen, egun desagertua. Hormetan arte liberalak irudikatzen zituzten margo batzuk sartu ziren, tronu gaineko irudi femeninoekin sinbolizatuak. Arteak irudikaturik zeuden, Federico dukeari eta gorteko gainerako pertsonaiei beren intsignia aurkeztuz, eta horrek adierazi nahi zuen haien leialtasuna eta kalitatea basailu gisa.

## Ikus, gainera

* Urbinoko Dukearen jauregia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3501046
* Multimedia: Studiolo di Federico da Montefeltro / Q3501046
# Zuthoveko jauregia

Zuthoveko jauregia edo Zuthoveko château (frantsesez: Château de Zuthove) Frantziako Nord departamenduko Renescure udalerrian dagoen pizkunde garaiko jauregi historikoa da. 1472an amaitu zen. Monumentu historiko da Frantzian 1946tik.

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20150323142359/http://bbh.fr/zuthove/?p=2
* ↑ https://pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/PA00107784

## Kanpo estekak

* Château Merimée plataforman.
# Martin Karplus

Martin Karplus (Viena, 1930eko martxoaren 15a – Cambridge, Massachusetts, 2024ko abenduaren 28a) Austrian jaiotako estatubatuar kimiko teorikoa izan zen.
Havard Unibertsitateko irakasle emeritua izan zen. Era berean, Biophysical Chemistry Laboratoryko zuzendaria izan zen, CNRS eta Estrasburgoko Unibertsitatearen arteko laborategi bat. Karplusek Kimikako Nobel saria jaso zuen 2013an, Michael Levittekin eta Arieh Warshelekin batera, "Eskala anitzeko modeloen garapena sistema kimiko konplexuetan" gaiagatik.

## Liburuak

* CL Brooks III, M Karplus, BM Pettitt. Proteins: A Theoretical Perspective of Dynamics, Structure and Thermodynamics, LXXI liburukia, in: Advances in Chemical Physics, John Wiley & Sons, New York 1988.
* Martin Karplus eta Richard N. Porter. Atoms and Molecules: An Introduction for Students of Physical Chemistry. W. A. Benjamin, New York 1970.

## Erreferentziak

* ↑ The Nobel Prize in Chemistry 2013. Royal Swedish Academy of Sciences 2013ko urriaren 9a (Noiz kontsultatua: 2013ko urriaren 9a).
* ↑ Chang, Kenneth. (2013ko urriaren 9a). «3 Researchers Win Nobel Prize in Chemistry» New York Times (Noiz kontsultatua: 2013ko urriaren 9a).
* ↑ Fersht, A. R.. (2013). Profile of Martin Karplus, Michael Levitt, and Arieh Warshel, 2013 nobel laureates in chemistry. 110, 19656–7 or. doi:10.1073/pnas.1320569110. PMID 24277833..
* ↑ Hodak, Hélène. (2014). The Nobel Prize in chemistry 2013 for the development of multiscale models of complex chemical systems: A tribute to Martin Karplus, Michael Levitt and Arieh Warshel. doi:10.1016/j.jmb.2013.10.037. PMID 24184197..
* ↑ Computer modellers secure chemistry Nobels. doi:10.1038/nature.2013.13903..
* ↑ Van Noorden. (2013). Modellers react to chemistry award: Nobel Prize proves that theorists can measure up to experimenters. , 280 or. doi:10.1038/502280a..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q903471
* Multimedia: Martin Karplus / Q903471
# The Lion in Winter

The Lion in Winter (euskaraz Lehoia neguan) 1968ko Anthony Harvey ingeles zinema zuzendariaren historia drama filma da, James Goldmanen izenburu bereko antzezlanean oinarritua. Bertan, Peter O'Toole, Katharine Hepburn, Anthony Hopkins, John Castle, Nigel Terry eta Timothy Dalton aktoreek antzeztu zuten.
2003an, izenburu bereko berregokitzapena izan zuen, Andrei Konchalovskyk zuzendu eta Patrick Stewart eta Glenn Close aktoreek antzeztua.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
1183an, Henrike II.a Plantagenetek, Eguberriak direla eta, bere familia osoa bildu eta tronuan oinordekoa zein izango den hautatu behar du. Erregeak Leonor Akitaniakoa makiabelikoa, iraganean arbuiatu eta dorre batean espetxeratutako emaztea eta hiru semeak etortzeko agindu du: Godofredo azpijokozalea, Joan ziztrina eta Rikardo haserrekoia. Aurretik, 1173-1174 bitartean hiru semeok beren ama handigurak hala bultzatuta, aitaren aurka matxinatu zirela oroitzea komeni da.

## Aktoreak

* Peter O'Toole: Henrike II.a Ingalaterrakoa
* Katharine Hepburn: Leonor Akitaniakoa
* Anthony Hopkins: Rikardo Lehoi Bihotza
* John Castle: Godofredo II.a Bretainiakoa
* Nigel Terry: Joan Lurgabea
* Timothy Dalton: Filipe II.a Frantziakoa
* Jane Merrow: Adela Frantziakoa
* Nigel Stock: William Marshal kapitaina
* Kenneth Ives: Leonorren zaindaria
* O. Z. Whitehead: Hugh Puisetekoa, Durhamgo apezpikua

## Sariak

Filmak zazpi Oscar Sarietarako izendapenak jaso zituen, eta azkenean hiru irabazi: Emakumezko aktore onenaren Oscar Saria (Katharine Hepburn), Egokitutako gidoi onenaren Oscar Saria (James Goldman) eta Jatorrizko soinu banda onenaren Oscar Saria (John Barry). Bi BAFTA Sari (Emakumezko aktore onenaren BAFTA saria eta Filma musikaren Anthony Asquith saria), eta Film onenaren Urrezko Globo Saria - Drama eta Aktore onenaren Urrezko Globo Saria ere irabazi zituen.

## Kanpo estekak

* The Lion in Winter filmaren IMDBko fitxa irakurgai (Ingelesez)
* The Lion in Winter filmaren trailer edo iragarkia ikusgai (Ingelesez)
* Datuak: Q1195311
* Multimedia: The Lion in Winter (1968 film) / Q1195311
# Geranio

    Artikulu hau geranioari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Zaingorri (argipena)».
Geranio edo zaingorria (Geranium) basa landare kotiledoi bikoa da, lore arrosak, gorriak edo zuriak dituena.
Izena antzinako grezierazko γέρανος, géranos, edo γερανός, geranós, hitzetatik dator, buru-hezur esan nahi duena. Generoak guztira 422 espezie ditu: hona hemen nagusiak:
* Geranium cinereum Cav. (Arroka-geranioa)
* Geranium columbinum L.
* Geranium dissectum L.
* Geranium dolomiticum L.
* Geranium endressii Gay.
* Geranium lucidum L.
* Geranium molle L.
* Geranium nodosum L.
* Geranium phaeum L.
* Geranium pratense L.
* Geranium pusillum L.
* Geranium pyrenaicum Burm.
* Geranium robertianum L.
* Geranium rotundifolium L.
* Geranium sanguineum L.
* Geranium sylvaticum L.
Pelargonium generoaren zenbait espeziek izen arrunt hori dute, lehen geranium generoan sailkatzen zituztelako.

## Erreferentziak

* ↑ «géranium - Elhuyar hiztegiak» hiztegiak.elhuyar.eus (Noiz kontsultatua: 2021-03-09).
* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.

## Kanpo-estekak

* Datuak: Q157211
* Multimedia: Geranium / Q157211
* Espezieak: Geranium
# Jose Antonio Sasiain

Jose Antonio Sasiain Larrarte (Bidania-Goiatz, 1970eko abuztuaren 5a) bertsolari gipuzkoarra da.

## Ibilbidea

1993an Bertsolari Txapelketa Nagusian hartu zuen parte.

## Palmaresa
### Txapelketak

* Bertsolari Txapelketa Nagusia
** partehartzea (1): 1993
* Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa
** finalaurrekoak (1): 1991

## Erreferentziak

* ↑ Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa-Bertsozale. «Jose Antonio Sasiain - Biografiak - BDB. Bertsolaritzaren datu-basea» bdb.bertsozale.eus (Noiz kontsultatua: 2023-02-16).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q115590118
# Jokin Sorozabal

Jokin Sorozabal Ansa (Andoain, Gipuzkoa, 1967ko otsailaren 4a) bertsolaria da. Argiketaria da ogibidez. Andoaingo bertsozale-talde batean hasi zen bertsotan. Errenteriako Xenpelar Saria (1986), Zarauzko Lizardi Saria (1986), eta Zaldibiako Artxanberri eta Pello Errota Saria (1989) irabazi ditu. 1993an finalista izan zen Txapelketa Nagusian. Bertso-irakasle izan da Tolosaldeko eta Anoetako bertso-eskoletan.

## Bertsolari txapelketak

* Bertsolari Txapelketa Nagusia:
** bosgarrena (1): 1993
** parte hartzeak (4): 1989, 1993, 1997, 2001
* Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa:
** zazpigarrena (1): 1995
** finalaurrekoak (1): 1991
* Sariak:
** Xenpelar saria (1): 1986
** Lizardi saria (1): 1986

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo loturak

* Jokin Sorozabal Bertsozale.com webgunean.
* Datuak: Q12260482
# Millan Telleria

Millan Telleria Perurena (Albiztur, Gipuzkoa, 1957ko martxoaren 1a) bertsolari gipuzkoarra da.

## Biografia

1974an Zaldibian izan zuen aurreneko plaza. 1980an bi sari irabazi zituen, Osinalde eta Lizardi. 1982an egin zuen debuta Bertsolari Txapelketa Nagusian eta finalaurrekoetara iristi zen. Hurrengo bi ekitaldietan ere finalaurrekoak jokatu zituen. 1993koan final laurdenetan gelditu zen.
Tolosako bertso eskolako irakaslea izan da eta 1995 eta 2000 artean Gipukoako Bertsozale Elkarteko presidentea izan zen.

## Lorpenak

* Bertsolari Txapelketa Nagusia:
** Finalaurrekoak (3): 1982, 1986, 1989
* Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa:
** Finalaurrekoak (2): 1991, 1995
* Sariak:
** Osinalde saria (1): 1980.
** Lizardi saria (1): 1980.

## Erreferentziak

* 1 2 Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa-Bertsozale. «Millan Telleria - Biografiak - BDB. Bertsolaritzaren datu-basea» bdb.bertsozale.eus (Noiz kontsultatua: 2022-12-27).
* ↑ «Tellería Perurena, Millán - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2022-12-27).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q115903042
# Juan Jose Eizmendi

Juan Jose Eizmendi ezizenez "Loidisaletxe II.a" (Errezil, Gipuzkoa, 1960 martxoaren 25a) bertsolari gipuzkoarra da.

## Ibilbidea

Familiaren Loidisaletxe baserriaren izenez ezagunagoa da, eta aita Antonio Mari Eizmendi "Loidisaletxe" ere bertsolaria zuen. 1980an herrian bertan egin zuen aurreneko plaza eta urte berean Osinalde sariketan hartu zuen parte. 1984an irabazi zuen Osinalde saria eta 1995ean hirugarren egin zuen Gipuzkoako txapelketan.

## Txapelketak

* Bertsolari Txapelketa Nagusia:
** Parte hartzeak (4): 1986, 1989, 1993, 1997.
* Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa:
** Hirugarrena (1): 1995.
** Finalaurrekoak (1): 1991.

## Sariak

* Osinalde saria (1): 1984.

## Erreferentziak

* ↑ Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa-Bertsozale. «Juan Jose Eizmendi "Loidisaletxe II" - Biografiak - BDB. Bertsolaritzaren datu-basea» bdb.bertsozale.eus (Noiz kontsultatua: 2022-12-11).
* ↑ adibide. (2022-09-14). «Osinalde, beti gazte 50 urtean» Goierriko Hitza (Noiz kontsultatua: 2022-12-11).
* ↑ Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa-Bertsozale. «Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa (6. 1995) - Aldizkakoa - BDB. Bertsolaritzaren datu-basea» bdb.bertsozale.eus (Noiz kontsultatua: 2022-12-11).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q115589885
# 1967ko Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa

1967ko Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa herrialde hartako laugarren Bertsolari Txapelketa izan zen. 1966 eta 1967 artean jokatu zen txapelketa. Garai hartako azken txapelketa izan zen, izan ere hurrengo txapelketa 1991 urtean jokatuko baitzen, 24 urte beranduago.

## Egitura

Izen ematea librea izan zen eta 49 bertsolarik hartu zuten parte. Horregatik sei kanporaketa jokatu ziren partaide kopuru desberdinekin (adibidez Errenterian 9 eta Zarautzen 14), ondoren finalaurreko bat jokatu zen eta azkenik zortzi onenekin finala.
* Kanporaketak:
** Bergara (1966ko maiatzaren 30an)
** Villabona (1966ko uztailaren 17an)
** Ordizia (1966ko uztailaren 27an)
** Errenteria (1967ko otsailaren 26an)
** Orio (1967ko martxoaren 5ean)
** Azpeitia (1967ko martxoaren 12an)
* Finalaurrekoa:
** Hernani (1967ko apirilaren 9an)
* Finala:
** Tolosa (1967ko maiatzaren 4an)

## Finala

Tolosako Leidor antzokian jokatu zen eta 9 bertsolarik hartu zuten parte.
| # | Bertsolaria |
| 1 | Txomin Garmendia |
| 2 | Jose Luis Gorrotxategi |
| 3 | Patxi Etxeberria |
| 4 | Pedro Aizpurua "Lilibe" |
| 5 | Jose Intxausti |
| 6 | Koxme Lizaso |
| 7 | Xanti Zabala "Lexo" |
| 8 | Fermin Muñoa |
| 9 | Nikolas Zendoia |

## Bitxikeriak

Geratzen diren bertso bakarrak Joan Otaegik bildu zituen. Zeruko Argian atera ziren eta denak dira kristau bidekoak.
Txominek txapela jantzi, eta gaur baino protokolo gutxiagorekin jeitsi zen lagunengana. Horrela kontatzen du berak: "Tolosako zinegotzi zegoen Tomas Odriozolak jantzi zidan txapela. Azken boladan asko ugaldu dira txapela zeini eskaintzen zaion, eta gorabehera horiek. Garai hartan ez zuen hainbesteko arretarik izaten. Azken bertsoan jendeari eskerrak ematen zitzaizkion, beste agur bat gehiago zen eta kito".
Oraindik gogoan du, oholtzatik jaitsi eta nola egin zioten elkarrizketa. Garmendiak gaztetan jantzi bazuen ere txapela, oraindik entzuleetan zaharrak ziren nagusi, eta gai denak lehengo munduari lotuak zeuden. Kezka horien berri eman zuen Zeruko Argiako editorialak.

## Erreferentziak

* ↑ Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa – Bertsozale. Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa (4. 1967) - Aldizkakoa - BDB. Bertsolaritzaren datu-basea. (Noiz kontsultatua: 2017-11-02).

## Ikus, gainera

* Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa

## Kanpo estekak

* Datuak: Q61362232
# Queer (filma)

Queer 2024ko Luca Guadagnino italiar zinema zuzendariaren drama erromantikoa da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
1950. urtea. William Leek estatubatuarra da, 50 urte ditu eta Mexiko Hirian bizi da. Ia bakarrik ematen ditu egunak. Komunitate estatubatuar txiki bateko beste kide batzuekin dituen harremanak dira salbuespen bakarra. Eugene Allertonekin, hau da, hirira iritsi berria den ikasle gazte batekin izango duen topaketak lehen aldiz erakutsiko dio posible dela norbaitekin lotura estua izatea.

## Aktoreak

* Daniel Craig: William Lee
* Drew Starkey: Eugene Allerton
* Jason Schwartzman: Joe doktorea
* Lesley Manville: Cotter
* Henry Zaga: Winston Moor
* Drew Droege: John Dumé
* Ariel Schulman: Tom Weston
* Colin Bates: Tom Williams
* Ronia Ava: Joan
* Perla Ambrosini: Leeren ama
* Simon Rizzoni: barista
* Lorenzo Pozzan: Joeren ezaguna

## Erreferentziak

* ↑ «Musikaren laguntza apur batekin» Berria 2024-12-18 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz):Gaizka Izagirreren komentarioa Naiz.com agerkari digitalean.
* Datuak: Q116771681
* Multimedia: Queer (film) / Q116771681
# Ngiratkel Etpison

Ngiratkel Etpison (Koror, 1925eko maiatzaren 3a – Riverside, Kalifornia, 1997ko abuztuaren 1a) Palauko presidentea izan zen 1989tik 1993ra.
1945ean NECO konpainien konglomeratua sortu zuen. Izozkiak egiten eta turismo-negozioan aritu zen.
Ngatpangeko gobernadorea izan zen eta 1988ko hauteskundeak irabazi zituen. 1989tik 1993ra presidente izan zenean, Estatu Batuetatik Palaura independentzia lortu nahi izan zuen, nahiz eta bozketak ez zuen lortu eskatutako %75eko gehiengorik. 1992ko hauteskundeetan ez zuten berriro hautatu.
* Datuak: Q888490
* Multimedia: Ngiratkel Etpison / Q888490
# Adine Riom

Adine Riom, jaiotzez Alexandrine Louise Claudine Broband (Le Pellerin, 1818ko urriaren 25a – Nantes, 1899ko abuztuaren 28a), Louise d'Isole eta Comte de Saint-Jean izengoitiz ere ezaguna, frantziar eleberrigile, poeta eta antzerkigilea izan zen.

## Bizitza

Alexandrine Broband Le Pellerinen jaio zen 1818ko urriaren 25ean. Bere aita, Louis Broband, Pauline Bonaparteren bizkartzaina zen.
22 urte zituela, Alexandre Eugène Riom notario nantestarrarekin ezkondu zen eta Nantesko Delorme bulebarrera joan zen bizitzera. Literatur saloi bat antolatu zuen etxean, eskualdeko idazle asko erakarri zituena: Joseph Rousse, Émile Péhant, Eugène Lambert, Eugène Manuel, Émile Blin, Honoré Broutelle, Louis Tiercelin eta Olivier de Courcuff.
Hainbat poesia bilduma argitaratu zituen, Comte de Saint-Jean eta Louise d'Isole izengoitiak erabiliz. Garaiko kritikariek, Victor Hugok eta Alphonse de Lamartinek tartean, ondo hartu zuten bere poesia. Hiru eleberri ere idatzi zituen. La France littéraire, La Revue contemporain, La Revue de Bretagne et de Vendée eta beste hainbat aldizkaritan kolaboratu zuen. 1884an argitaratutako XVII. mendeko bretainiar poeten antologia prestatzean ere parte hartu zuen.
Adine Riom 1899ko abuztuaren 28an hil zen Nantesen. 2020az geroztik, Le Pelleringo kultur espazio batek bere izena darama.

## Lanak
### Eleberriak

* Le serment, ou La Chapelle de Bethléem (1855)
* Mobiles et zouaves bretons (1871)
* Michel Marion, épisode de la guerre de l'indépendance bretonne (1879)

### Poemak eta antzezlanak

* Oscar (1850)
* Reflets de la lumière (1857)
* Flux et reflux (1859)
* Passion (1864)
* Après l'amour (1867)
* Merlin (1872)
* Histoires et légendes bretonnes (1873)
* Salomon et la reine de Saba, légende orientale (1873)
* Fleurs du passé (1880)
* Le Chêne, rêve (1880)
* Légendes bibliques et orientales (1882)
* Les Adieux, poésies bretonnes (1895)
* Les Oiseaux des tournelles
* Les femmes poètes bretonnes

### Antologia

* Anthologie des poètes bretons du 17me siècle (1884)

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 (Frantsesez) «Pourquoi Adine Riom ?» Le Pellerin (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).
* 1 2 (Frantsesez) «Adine Riom (1818-1899)» BnF (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).
* 1 2 (Frantsesez) «Le Pellerin. Qui était Adine Riom ?» Presse Océan 2020-01-14 (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).
* 1 2 3 (Frantsesez) «Le Pellerin. L’espace culturel baptisé Adine-Riom» Ouest-France 2020-02-05 (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2824451
* Multimedia: Adine Riom / Q2824451
# Lehiazko jate

Lehiazko jatea edo jate lehiaketa bereziki Ameriketako Estatu Batuetan, Kanadan eta Japonian ospatzen diren ikuskizunak dira, non parte hartzaileek epe labur batean ahalik eta janari gehien irensten duten.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1576973
* Multimedia: Competitive eating / Q1576973
# Miriam Lizarralde Arrillaga

Miriam Lizarralde Arrillaga (Elgoibar, Gipuzkoa, 1986) enpresa ekoizpen arduraduna da.

## Bizitza

Batxilergo teknologikoa egin zuen Ikastolan, eta marrazketa gustatzen zitzaion, beraz, diseinu alorretik jarraitzea zen bere asmoa. Horretan, ikastolatik IMHra irteera bat antolatu zuten hango eskaintza ezagutzeko, eta han mundu berri bat deskubritu zuen.
Horrela bada, Fabrikazio Mekanikoko Diseinua ikasi zuen IMHn 2005-2006 urteetan eta praktikak COMETEL enpresan egin zituen. Ondoren, IMHko Ingeniaritza Duala egitea aukeratu zuen. Ikasi bitartean, bere fase dualak Astigarraga Kit Line eta AYA-Aguirre Aranzabal enpresetan egin zituen. Atzerriko misioa egiteko 3 hilabetez Txinan igaro zituen enpresa-praktikak egiten.
IMHko unibertsitate ikasketak amaitu ondoren, formatzen jarraitu zuen eta enpresa ekoizpen arduraduna izatera heldu zen.
Ikasle diplomatu berrientzako Miriamen aholkuak:
   "ikasketak amaituta batzuk ikasten jarraituko duzue eta beste batzuk lanean. Aukeratzen duzuena aukeratuta, ondo egongo da, sinistu zuen buruan, formatzen jarraitu gustuko duzuen horretan, jarrera ona eta talde lanean enpatia baduzue, inoiz ez duzue arazorik izango. Aurrera, zorte on eta zorionak.

## Sariak

* 2023an IMHk Lanbide Heziketako ikasleei errekonozimendua egiteko banatzen dituen sarietan, ikasle ohi aipagarrienaren saria Miriam Lizarralde Arrillagarentzat izan zen. "Langile nekaezina, konstantea, arduratsua eta enpresaren egituran oinarri sendoak landu dituen profesionala izateagatik". Horrez gain, emakumezkoa, ama eta elgoibartarra izatea ere nabarmendu zituzten ikastetxeko arduradunek.

## Erreferentziak

* 1 2 3 «IMH Sariak 21. edizioa (2023)» IMH (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).
* ↑ «Miriam Lizarralde: “Emakumeentzako ere lanpostu asko dago industrian eta lanerako jendea behar da” - Elgoibar» barren.eus (Noiz kontsultatua: 2024-12-19).
* ↑ «Una mujer obtiene el galardón en la categoría Ex-alumnado destacado en la 21º Edición de los Premios IMH | izaro.com» www.izaro.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).
* ↑ «Miriam Lizarraldek jaso du aurtengo IMH Sarien aitortza - Elgoibar» barren.eus (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).
# Keia (musika taldea)

Keia Oñatin 2021ean sortutako rock musika taldea da, Ane Arruti zarauztarrak gidatzen duena.

## Ibilbidea

Ane Arruti zarauztarra bakarlari gisa ibili izan da eta 2021eko apirilean Iker Martinez de Zuazo oñatiarrarekin elkarlanean hasi zen. 2021 amaierarako Sharon Stoner taldeko Iñigo Ibarrondo eta Egoitz Olalde gehitu zitzaizkien eta abestiak grabatzen hasi ziren. 2022an atera zuten aurreneko disko hori, hamar abesti dituena. Zortzi abestiren hitzak Ane Arrutik eginak dira. Diskoaren aurkezpena Oñatiko gaztetxean egin zuten eta bigarren kontzertua Zarautzen.

## Diskografia

* Erregaia (2022, autoekoizpena)
* Zamalanak (2024, autoekoizpena)

## Erreferentziak

* ↑ «Keia taldea» Oñatiko Udala (Noiz kontsultatua: 2022-10-01).
* ↑ «Keia taldeak ‘Erregaia’ estreinako diskoa argitaratuko du gaur - Zarautz» Zarauzkohitza.eus (Noiz kontsultatua: 2022-10-01).
* ↑ «Erregaia» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2022-10-01).
* ↑ «Zamalanak» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).
* ↑ «Ane Arrutirekin, Keia taldearen 'Zamalanak' diskoaz - Oñati» Goiena.eus (Noiz kontsultatua: 2025-01-03).

## Kanpo estekak

* Taldearen bandcamp webgunea
* Datuak: Q114346034