OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# GPT-3

GPT-3 (Generative Pre-trained Transformer-en 3. bertsioaren laburdura) ikasketa sakona erabiltzen duen hizkuntza-eredu bat da, giza idazketa simulatzen duena testuak sortzeko. Testuak asmatzeko GPT serieko ereduen hirugarren belaunaldia da, OpenAI adimen artifizialeko ikerketa-laborategiak sortua.
GPT-3ren bertsiorako hizkuntza-ereduan 175.000 milioi ikasketa-parametro doitu dira, segidako aurreko belaunaldian (GPT-2) baino azkoz gehiago. GPT-3 2020ko maiatzean kaleratu zen, eta beta fasean egon zen 2020ko uztailera arte. "Aurrez entrenatutako hizkuntza-errepresentazioa" erabiltzen du, hizkuntzaren prozesamenduko (NLP) joerari jarraituta.
GPT-3k sortzen dituen testuen kalitatea hain da handia, ezen zaila baita gizakiek idatzitakoetatik bereiztea, horrek berekin dakartzan onurak eta arriskuekin. 2020ko maiatzaren 28ko argitalpenean, sortzaileek GPT-3ren balizko arriskuez ohartarazten dute, eta arrisku horiek arintzeko laguntza eskatzen dute. David Chalmers filosofo australiarraren ustez GPT-3 da "inoiz sortu ez den adimen artifizialeko sistema interesgarri eta garrantzitsuenetariko bat".
Bestalde, sortutako zenbait testutan agertutako koherentzia-falta dela-eta, aipatu da GPT-3ren prozesamendua sintaktikoa dela nagusiki, testuaren semantikaren kaltetan.

## Berrikuspenak eta kritikak

2020ko uztailaren 29an, The New York Times egunkariak Farhad Manjooren berrikuspena argitaratu zuen, esanez GPT-3 "harrigarria" eta "izugarria" dela, baita "beldurgarria" ere. Wired aldizkariaren arabera GPT-3k "hotzikarak eragiten ari zen Silicon Valleyn". Euskadi Irratian egindako esperimentuetan "aidetsu eta etengabe kontzientziadun pertsona gisa agertzen da".
MIT Technology Review aldizkariko artikulu batean adierazi zuten GPT-3k ez duela "munduaren ulermenik", eta, beraz, "esaten duena ez dela fidagarria".

## Erreferentziak

* ↑ Shead, Sam. (23 de julio de 2020). Why everyone is talking about the A.I. text generator released by an Elon Musk-backed lab. . Se liberaron cuatro preimpresiones entre el 28 de mayo 28 y el 22 julio de 2020
* ↑ Arrieta, Xabier. (2021-11-18). «OpenAI. Iritsiko al da pertsonek ala makinek hitz egiten diguten bereiziko ez dugun unea?» Sarean .eus (Noiz kontsultatua: 2023-01-08).
* ↑ Bussler, Frederik. (21 de julio de 2020). «Will GPT-3 Kill Coding?» Towards Data Science.
* ↑ Chalmers, David. (20 de julio de 2020). «GPT-3 and General Intelligence» Daily Nous.
* 1 2 Marcus, Gary; Davis, Ernest. (22 de agosto de 2020). «GPT-3, Bloviator: OpenAI’s language generator has no idea what it’s talking about» MIT Technology Review.
* ↑ Manjoo, Farhad. (29 de julio de 2020). How Do You Know a Human Wrote This?. ISSN 0362-4331..
* ↑ Simonite, Tom. (22 de julio de 2020). Did a Person Write This Headline, or a Machine?. ISSN 1059-1028..
* ↑ «GPT3 adimen artifiziala elkarrizketatu du "Faktoria"k, irrati eta zientzia esperimentazioan» EITB 2022-11-04 (Noiz kontsultatua: 2023-01-07).

## Ikus, gainera

* Adimen artifiziala
* ChatGPT
* Ikasketa sakona

## Kanpo estekak

* Datuak: Q95726734
* Multimedia: GPT-3 / Q95726734
# Carastako aztarnategia

Carasta herri hustu bat da, Carasta muinoan dagoena eta gaur egun Erriberagoitia udalerriko Caicedo-Sopeña kontzejuan dagoena, Araban.
Herri hustuaren iparraldean, eta Caicedo-Sopeña herriaren hego-mendebaldean herri harresitu baten hondakinak daude. Erromatar garaiko kanpalekua izan zela uste da. Baina aldi berean aurreko bi okupazio maila identifikatu dira, lehenengoa Brontze Aro Amaierako eta I. Burdin Aro artean egongo litzakeena eta bestea, II. Burdin Arokoa.
Aztarnategi arkeologiko gisa, aspaldi ezagutzen da. Espainiako Historiaren Errege Akademiaren Hiztegian aipatzen da, non kanpaleku erromatar bat bezala deskribatzen baita.
Erromatarren garaitik behintzat okupatuta egon zen, bere lurretan aztarna ugari aurkitu baitituzte. Zilarrezko inkrustazioak dituen lantza bat ere topatu dute. Damaskinatu motako dekorazioa (motibo lerromakurrak edo otso-hortzak) dituen lantza hori Arabako Arma museoan dago gaur egun. lantza hori ez da batere ohikoa euskal Herrian. 1025az geroztik dago dokumentatuta (Donemiliagako goldean aipatzen da) eta XIX. mendean Erriberako Ermandadearen parte zen.

## Erreferentziak

* 1 2 Página de la Enciclopedia Auñamendi donde constan los datos de referencia. Consultado el 26 de abril de 2018.
* ↑ «Poblado de Carasta, Recinto amurallado de» Asociación española de amigos de los castillos.
* ↑ Institutua, Instituto Alavés Arqueología-Arkeologiarako Arabar. (1978-01-01). «Punta de lanza damasquinada en plata de Carasta (Álava)» Estudios de Arqueología Alavesa (Noiz kontsultatua: 2023-12-20).
* ↑ (Gaztelaniaz) Sáenz de Urturi Rodríguez, Francisca. (1978). «Punta de lanza damasquinada en plata, de Carasta (Alava)» Estudios de Arqueología Alavesa (9): 273–280. ISSN 0425-3507. (Noiz kontsultatua: 2025-01-26).

## Bibliografia

* Filloy Nieva, Idoia (1990) "Memoria de la I campaña de sondeos estratigráficos en el yacimiento de Carasta (Caicedo Sopeña, Álava), 1990", Estudios de Arqueología Alavesa, 17 lib., 7-36.
* Filloy Nieva, Idoia (1991), "Poblado de Carasta (Caicedo Sopeña)", Arkeoikuska, , 58-62.
* Filloy Nieva, Idoia (1992), "Poblado de Carasta (Caicedo Sopeña)", Arkeoikuska, 88-97.
* Filloy Nieva, Idoia. (1996). «Yacimiento de Carasta (Caicedo Sopeña, Ribera Alta) : IV Campaña de excavaciones» Arkeoikuska.
* Gil Zubillaga, Eliseo. (1997). «El poblamiento en el territorio alavés en época romana» Isturitz 8: 23-52..
* Filloy Nieva, Idoia. (1997). «Testimonios en torno al mundo de las creencias en época romana en el territorio alavés» Isturitz 9: 765-795..

## Ikus, gainera

* Euskal Herriko kastroak

## Kanpo estekak

* Datuak: Q52189963
# Mo (telesaila)

Mo estatatubatuar komedia dramatiko generoko telesaila da, Mo Amerrek eta Ramy Youssefek Netflixentzat egina.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Mo Yusra amarekin eta Sameer anaiarekin bizi da —anaiak Aspergerren sindromea du—. Bikotekidea mexikarra du, Maria. Nick nigeriarra du lagunik onena. Istorioaren muina orainaldian girotua dagoen arren, zenbait flashbacketatik abiatu eta protagonistaren iraganeko sekretu batzuk azaleratuko dira —familiak ihes egin zuen 1991n, Golkoko Gerra betean, eta Moren aita torturatu egin zuten—. Gertakari dramatiko batzuei aipamena egingo zaien arren, tarterik tirabiratsuenetan ere ez da tonu solemnea nagusituko inondik ere; telesailak umore beltza izango du helduleku nagusia.

## Pertsonaiak

* Mohammed Amer : Mohammed «Mo» Najjar
** Ahmad Rajeh : Mohammed «Mo» Najjar (gaztea)
* Farah Bsieso : Yusra Najjar
* Omar Elba : Sameer Najjar
* Teresa Ruiz : Maria
* Tobe Nwigwe : Nick
* Michael Y. Kim : Chien
* Lee Eddy : Lizzie Horowitz
* Cherien Dabis : Nadia Robinson
** Mariah Albishah : Nadia Najjar (gaztea)
* Bernard Freeman : apaiz katolikoa
* Bassem Youssef : Abood Rahman
* Paul Wall : epaitegiko langilea

## Erreferentziak

* ↑ «Palestinar bat AEBetan» Berria 2025-02-01 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.
# Sikorsky S-61

Sikorsky S-61L eta S-61N tamaina erdiko helikoptero zibil utilitarioa da, Sikorsky SH-3 Sea King modelotik garatua. Nagusiki bidaiarien garraiorako diseinatua dago, baina bilaketa- eta erreskate-zerbitzuetarako bertsioak ere badaude.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17163402
* Multimedia: Sikorsky S-61 / Q17163402
# Sikorsky SH-3 Sea King

Sikorsky SH-3 Sea King tamaina erdiko helikoptero bimotor militarra da, Sikorsky Aircraft estatubatuar enpresak egina. 1960ko hamarkadaren hasieratik Estatu Batuetako Itsas Armadan eta beste indar batzuetan zerbitzuan egon da, eta munduko herrialde askotan jarraitzen du lanean. Sea King ere lizentziapean fabrikatu du Italian AgustaWestlandk, Japonian Mitsubishik, eta Erresuma Batuan Westland Aircraftek. Helikoptero honen bertsio zibil nagusiak S-61L eta S-61N dira.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q159129
* Multimedia: Sikorsky H-3 Sea King / Q159129
# Kolonbiako gatazka

Kolonbiako gatazka 1964 inguruan Kolonbiako Gobernua eta hainbat talde matxinatuen artean piztu zen gatazka armatua da, azken hauen artean Kolonbiako Indar Armatu Iraultzaileak (FARC) eta ELN-UC taldea nagusienak dira.

## Jatorria

Gaztaka honen jatorria "La Violencia" (Bortizkeria) izeneko garaian dago, aldi honetan Jorge Eliécer Gaitán politikariaren erailketa, ondorengo Bogotazoko istiluak eta Estatu Batuen esku sartzeak jazo ziren, azken herrialde honek kolonbiar landa eremuetan komunismoaren aurkako errepresio latza ezartzeak ekintzaile marxista eta komunistak FARC erakundean berrantzolatzea bultzarazi zituen. Gatazka honek aldi ezberdinak igaro izan ditu, batzuk istilu eta sarraski ugariz beteak eta beste batzuk bare edo lasaiagoak, eta gatazkan zehar alde eta taldeek elkarborrokatzeko hainbat teknika eta taktika ezberdin txandatuz joan dira.

## Zergatiak

Gatazka armatu honetan borrokatzeko zergati edo arrazoiak talde edo alde bakoitzaren araberakoak dira. FARC eta talde matxinatu gehienen arabera Kolonbiako txiro, nekazari eta baserritarren alde borrokan ari omen dira, Kolonbiako Gobernuaren gehiegikerietatik besbesteko eta sozialismoaren bitartez justizia eta berdintasun soziala ezartzeko. Aldiz, Kolonbiako Gobernua eta Armadaren arabera ordena eta egonkortasun nazionala mantentzeko borrokatzen ari omen dira, bai eta hiritar ororen eskubide eta interesak defendatzearren ere. Azkenik, AUC eta paramilitarrek diotenez, talde gerrilari edo matxinatuek suposatzen duten mehatxuaren aurka borrokatzen ari omen dira. Kolonbiako Gobernutik nahiz herrialdeko erakunde ofizialetatik, bai talde paramilitarrei zein matxinatuei, droga trafikoaren negozioan sartuak egotea eta talde terroristak izatea egotzi izan zaie.
Txosten baten arabera, 1958-2013 artean, gatazka honetan 220.000 pertsona hil omen dira, horietatik gehienak zibil arruntak eta inongo alde edo taldeko kide ez zirenak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q169072
* Multimedia: Colombian armed conflict / Q169072
# Juníngo gudua

Juníneko bataila armada errealistek eta abertzaleek Peruko independentzia prozesuan izan zuten azken guduetako bat izan zen, 1824ko abuztuak 6an.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1508820
* Multimedia: Battle of Junin / Q1508820
# Ayacuchoko gudua

    Artikulu hau guduari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Ayacucho (argipena)».
Ayacuchoko gudua (gaztelaniaz: batalla de Ayacucho) Ameriketako Espainiar lurraldeen independentzia gerretako (1809-1826) lurreko azken gatazka handia izan zen, Espainiar Inperioak Hego Amerikan zuen nagusitasunaren amaiera ekarri zuena. 1824ko abenduaren 9an gertatu zen, Peruko Pampa de Quinuan (Ayacuchon).
Bertan azpiratu zituen Sucre jeneralak Espainiaren gudarosteak (1824), eta Hego Amerikaren independentzia bermatuko zuen garaipena lortu zuen. Horrela, Espainiak Hego Amerikan zuen armadarik handiena desegin zen eta, kapitulazioaren ondorioz, baita Peruko Erregeorderria ere.
Hala ere, Espainiak ez zion bere jabetzari formalki uko egin 1836. urtera arte eta Peru aitortzen zuen ituna 1879ko abuztuaren 14an sinatu zuen Parisen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Basadre Grohmann, Jorge. Historia de la República del Perú. (8. argitaraldia) Lima: Diario La República ISBN 9972-205-62-2..
* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mangin, Charles. (1982). «La independencia de la América del Sur y la batalla de Ayacucho» Revista Bolivar 1 (1): 29-45..

## Ikus, gainera

* Simon Bolivar
* Hirurteko Liberala
* Túpac Amaru II

## Kanpo estekak

* Datuak: Q934157
* Multimedia: Battle of Ayacucho / Q934157
# Cartagena de Indiasko setioa (1741)

Cartagena de Indiasko setioa Anglo-espainiar Gerraren azken gudu erabakigarria izan zen.
1741ean Cartagena de Indiasen Sebastián Eslaba nafarra erregeorde eta buruzagi zibila eta Blas Lezo gipuzkoarra buruzagi militarra ziren. Lezo ingelesen aurkako eskarmentu handiko itsasgizona zen, estratega ona zen baina 4.500 lagun eta sei itsasontzi (Galícia nao nagusia eta San Felipe, San Carlos, África, Dragón eta Conquistador itsasontziak) baino ez zituen. Lezoren maniobrei esker, armada erasotzaileak hildako asko izan zituen gatazketan baina gaixotasunek eta goseak azken kolpeak eman zituzten. Urte hartako maiatzaren 20an britainiarrak erretiratu ziren. Hain handiak ziren bere galerak ezen itsasontzi batzuk ere erre behar izan zituzten eskifaiarik ez zutelako.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Cerdá Crespo, Jorge. (2010). Conflictos coloniales: la guerra de los Nueve Años 1739-1748. Universidad de Alicante, 184 or. ISBN 8497171276..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2366970
* Multimedia: Battle of Cartagena de Indias / Q2366970
# Pichinchako gudua

Pichinchako gudua 1822ko maiatzak 24an gertatu zen Pichincha sumendiaren magalean, itsas mailatik 3000 metro baino gehiagora, Quito hiritik gertu.
Borroka Hispanoamerikako independentzia-gerren testuinguruan gertatu zen, eta Antonio José de Sucre Venezuelako mariskalaren agindupean zegoen armada independentista eta Melchor Aymerich komandanteak zuzendutako armada errealista aurrez aurre jarri zituen. Espainiar indarren porrotak, Quito askatzera eraman zuen, eta Quitoko Errege Auzitegikoak ziren probintzien independentzia ziurtatu zuen, Quitoko Presidentetza bezala ere ezagutzen dena, espainiar jurisdikzio administratibo koloniala, nondik, azkenik, gaur egun Ekuadorko Errepublika bezala ezagutzen duguna sortu zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1402751
# Corpahuaicoko gudua

Corpahuaicoko, Corpaguayco edo Mataráko gudua 1824ko abenduaren 3an Sucre jeneralaren Peruko Armada Batua Askatzailearen atzeguardiako indarren eta Gerónimo Valdésen agintepean zeuden Peruko Errege Armadaren indar aurreratuen artean gertatutako borroka bat izan zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5722376
# Zaharrean errugbi taldea

Zaharrean Rugby Taldea 1963an sortu eta 1993 desagertu zen Donostiako errugbi talde bat izan zen. Bere historian zehar hainbat izen izan zituen klub batzuekin edo besteekin zuen loturaren arabera.
Lehenengo urteetan babesle zuen Motobic enpresaren izena erabili zuen. Horren ondoren, Sociedad Deportiva Anoeta eta Zaharrean Rugby Taldearekin izan zen ezaguna, laurogeigarren hamarkada arte, Fortuna Kirol Elkartearen parte bihurtu zela 1993an desagertu arte.
Taldeak hainbat alditan aritu zen Espainiako errugbiko liga gorenetan, Ohorezko Mailan lau denboralditan parte hartuz (1978/79, 1979/80, 1980/81 eta 1981/82).

## Erreferentziak

* ↑ «Zaharrean» Rugby Archive 26 de septiembre de 2021.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q31281653
# Deskloroetizolam

Deskloroetizolma edo etizolam-2 konposatu organikoa da, C$_{17}$H$_{16}$N$_4$S formula duena tienotiazolodiazepinen familiakoa.
Ez du erabilera terapeutikorik. Alabaina, diseinu-droga gisa baliatzen da.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) PubChem. «Deschloroetizolam» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (Noiz kontsultatua: 2025-01-29).
* ↑ (Ingelesez) Pettersson Bergstrand, Madeleine; Helander, Anders; Hansson, Therese; Beck, Olof. (2017). «Detectability of designer benzodiazepines in CEDIA, EMIT II Plus, HEIA, and KIMS II immunochemical screening assays» Drug Testing and Analysis 9 (4): 640–645. doi:10.1002/dta.2003. ISSN 1942-7611. (Noiz kontsultatua: 2025-01-29).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q18206487
* Multimedia: Deschloroetizolam / Q18206487
# Etizolam

Etizolama konposatu organikoa da, C$_{17}$H$_{15}$ClN$_4$S formula duena tienotiazolodiazepinen familiakoa. Solidoa da.
Etizolama bere ezaugarri antsiolitikoak, hipnotikoak eta lasaigarriak medio botika gisa baliatzen dan insomnioa tratatzeko. Pilula gisa hartzen da. Espainian, Frantzian eta herrialde askotan ez da merkaturatzen.
Aisialdirako diseinu-droga gisa usatzen da etizolama. Ondorioz, Substantzia Psikotropikoen Hitzarmenean IV. atalean sartu zen 2020an.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) PubChem. «Etizolam» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (Noiz kontsultatua: 2025-01-29).
* ↑ «News: March 2020 – Recently scheduled benzodiazepines Flualprazolam and Etizolam associated with multiple post-mortem and DUID cases in UNODC EWA» www.unodc.org (Noiz kontsultatua: 2025-01-29).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q409966
* Multimedia: Etizolam / Q409966
# Flubrotizolam

Fluklotizolama konposatu organikoa da, C$_{15}$H$_{10}$ClFN$_4$S formula duena tienotiazolodiazepinen familiakoa.
Ez du erabilera terapeutikorik eta ez da merkaturatzen. Alabaina, diseinu-droga gisa kontsumitzen da.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) PubChem. «Fluclotizolam» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (Noiz kontsultatua: 2025-01-29).
* ↑ Zawilska, Jolanta B.; Wojcieszak, Jakub. (2019-07-01). «An expanding world of new psychoactive substances—designer benzodiazepines» NeuroToxicology 73: 8–16. doi:10.1016/j.neuro.2019.02.015. ISSN 0161-813X. (Noiz kontsultatua: 2025-01-29).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q83080318
# Joxe Iriarte

Joxe Iriarte Zabaleta, ezizenez Bikila (Errenteria, Gipuzkoa, 1945eko urtarrilaren 13a) politikaria eta euskal idazlea da.
ETAn eta ETA-VI.ean ibili ondoren, Liga Komunista Iraultzailearen (LKI) sortzaileetako bat izan zen. 1990ean Euskadiko Mugimendu Komunistaren (EMK) eta LKI alderdien bategitea bultzatu zuen. Bategite horretatik Zutik alderdia sortu zen.
2002an Euskal Herritarrokeko batzarkide izan zen Gipuzkoako Batzar Nagusietan. 1999an oroitzapen liburu bat argitaratu zuen, Borrokaren gorrian, eta 2001ean, eleberri bat, Ekaitz aroa. Beste obra batzuk: ¿Los obreros tienen patria? (1991); Orereta, herri borrokalari baten historia (1996, Luis Elberdinekin elkarlanean).
Egun, Gorripideako eta Altenatibako militantea da.

## Lanak
### Nobela

* Ekaitz aroa (2001, Txalaparta)
* Iraultzen maratoia (2002, Txalaparta)

### Kronika

* Borrokaren gorrian (1999, Txalaparta)

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* «Joxe Iriarte», Literaturaren Zubitegia.
* Datuak: Q5643831
* Multimedia: Joxe Iriarte / Q5643831
| Euskal idazleak | Artikulu hau euskal idazle bati buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
# Iñaki Dorronsoro Plazaola

Iñaki Dorronsoro Plazaola (Ataun, 1947ko irailaren 14a) ingeniaria Eusko Ikaskuntzako lehendakaria izan da 2012tik 2020ra.
Ingeniaritza Bilbon ikasi zuen Industria Ingeniaritza Goi Eskolan.
Gaztetan atletismoa praktikatu zuen, xabalina-jaurtitzailea izan zen eta 1970etik 1975era EAEko errekorra izan zuen, 69,22rekin. Nazioarteko lehiaketan ere aritu zen.
Ibilbide profesionala Mondragon Korporazioari lotuta egon da kudeaketa- eta sustapen-ingeniaritzaren esparruan. LKS Taldearen sortzaileetako bat izan zen 1989an, eta Zuzendari Nagusia izan zen geroago. 1998an, Mondragon Corporationeko Hezkuntza, Ikerketa eta kudeaketa korporatiboaren ereduaz arduratu zen, eta Zientzia eta Teknologia Planen formulazioan eta jarraipenean ere parte hartu zuen.
2002an MIK (Mondragon Ikerketa Kudeaketan) zentroaren sorrera sustatu zuen, eta, geroago Lehendakaritza eta Zuzendaritza hartu zituen. Iñaki Dorronsorok irakasle laguntzaile gisa aritu da Mondragon Unibertsitatean (bere Kontseilu Errektoreko kide izan zen), Deustuko Unibertsitatean, eta Lancasterreko Unibertsitatean. Estrategia, lehiakortasuna, antolaketa, berrikuntza, ekintzailetza, enpresa- eta kudeaketa-ereduak aztertu eta dokumentatu dituen gaiak dira. Aldi berean, beste hainbat arlo ere landu ditu (soziologia, ekonomia, historia, zientziaren filosofia eta antropologia).
2012ko uztailaren 20tik 2020ko irailera arte, Eusko Ikaskuntzako lehendakaria izan da.

## Erreferentziak

* ↑ AGUIRRE SORONDO, Juan. «Iñaki Dorronsoro. Eusko Ikaskuntzako presidentea: Eusko Ikaskuntzak lanari ekingo dio euskal gizartea berritzeko ideia eta proiektu garrantzitsuak sustatuz, lagun ororen arreta erakarriko dutenak alegia» www.euskonews.eus (Noiz kontsultatua: 2020-10-16).
* ↑ «Dorronsoro Plazaola, Iñaki - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2020-10-16).
* ↑ Galardi, Maider. (2018). «Iñaki Dorronsorori elkarrizketa» Berria (Berria.eus) (Noiz kontsultatua: 2020-10-16).

## Kanpo estekak

* Iñaki Dorronsoro / Eusko Ikaskuntzako presidentea. "Eusko Ikaskuntzak lanari ekingo dio euskal gizartea berritzeko ideia eta proiektu garrantzitsuak sustatuz, lagun ororen arreta erakarriko dutenak alegia" Juan Agirre Sorondo, Euskonews.
# Carnavalet museoa

Carnavalet museoa (frantsesez: Musée Carnavalet), Parisko historiari buruzko museo bat da, hiria sortu zenetik egundaino. Le Marais auzoan dago, Sévigné kalean, Parisen. Bilduma bikainak ditu: hondakin arkeologikoak, aurreko mendeetako Parisko ikuspegiak, desagertutako eraikinen apaindura multzoak, eszena historiko edo anekdotikoak, paristar ospetsuen erretratuak, pertsona ospetsuen oroitzapenak edo eguneroko bizitzaren lekukotasunak.

## Informazio praktikoa

* Helbidea: 23, rue de Sévigné, 75003
* Ordutegia:
* Geltokia: Saint-Paul

## Kanpo estekak

* (Frantsesez) (Ingelesez) (Gaztelaniaz) Carnavalet museoaren webgunea
* Datuak: Q640447
* Multimedia: Musée Carnavalet / Q640447
# Hôtel Matignon

Hôtel Matignon edota Hôtel de Matignon (euskaraz Matignon Hotela) Frantziako lehen ministroaren egoitza ofiziala da. Paris hiriburuko Carenne karrikaren 57. zenbakian dago, 7. barrutian.
1722-1724 artean Jean Courtonne arkitektoak eraiki zuen.
* Ataria.
* Aurrealdea.
* Eraikina.
* Urrutira.
* Areto urdina.
* Areto gorria.
* Gabinete nagusia.
* Ministroaren bulegoa.

## Ikus gainera

* Frantziako Gobernua
* Frantziako gobernuburuen zerrenda
* Eliseo jauregia

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala (Frantsesez)
* Datuak: Q912192
* Multimedia: Hôtel de Matignon / Q912192
# Cluny museoa - Erdi Aroko Museo Nazionala

Cluny museoa - Erdi Aroko Museo Nazionala (frantsesez: Musée de Cluny - Musée national du Moyen Âge), Parisen dagoen Erdi Aroko historiari buruzko museo bat da. Latin auzoan kokaturik dago, Parisko 5. barrutian.

## Historia

I mendeko Clunyko termak (frantsesez: Thermes de Cluny) izan ziren tokiak kokaturik dago. XIII mendean Clunyko abadiari zegokion egoitza eraiki zen bertan. 1485 eta 1510 artean Jacques d'Amboise abadeak berriztu zuen eta 1560an Maria I.a Estuardo (Frantziako erregina alarguna) bizi izan zen bertan.
Frantziako Iraultzan Errepublikak beretzat hartu zuen eta hainbat jabe eta erabilera izan zituen. 1833an Alexandre du Sommerard arkeologoak bere Erdi Aroko eta Pizkundeko bilduma ezarri zuen bertan. 1842an hil zenean Estatuak erosi eta 1844an Erdi Aroko museo bihurtu zuen.

## Bildumak

Erromatarren Galiatik XVI mendera arteko 23.000 artelan eta objetu biltzen ditu 3.500m²-tako azalren, baina 2.300 baino ez daude ikusgai. Beste askoren artean honako hauek:
* 70 tapiz (tartean Dama eta adarbakarra)
* 300 bolizko eskultura eta pieza
* urrezko objetuak (tartean Guarrazarreko altxorraren zati handi bat)

## Iruditegia

* Cluny museoa.
* Klaustroa.
* Clunyko termak.
* Dama eta adarbakarra.
* Bisigodoen koroak (Guarrazarreko altxorra).

## Informazio praktikoa

* Helbidea: 6 Place Paul Painlevé, 75005 Paris, Frantzia
* Ordutegia: asteazkenetik astelehenera, 9:15 - 17:45
* Geltokia: Cluny - La Sorbonne

## Kanpo estekak

* (Frantsesez) Webgune ofiziala
* Datuak: Q1124095
* Multimedia: Musée national du Moyen Âge / Q1124095