OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# E. P. Thompson

Edward Palmer Thompson (Oxford, 1924ko otsailaren 3a - 1993ko abuztuaren 28a) britainiar historialari eta idazlea izan zen.
Oxfordeko Unibertsitateko irakasle izan zen. 1942an Britainia Handiko Alderdi Komunistako kide egin zen, baina 1956ko Hungariako Iraultza Sobietar Batasunak zapaldu zuenean, alderdia utzi zuen.
Bere lehen obra, William Morris margolariaren biografia, urtebete lehenago agertu zen: William Morris: romantic to revolutionary (1957, William Morris. erromantikotik iraultzailera). Aitzindari izan zen langile munduaren antropologia-azterketan, eta langileriaren sorrerari buruzko oinarrizko lan bat idatzi zuen: The making of the english working class (1963, Ingalaterrako langile klasearen sorrera). Garai hartan Erresuma Batuko Alderdi Laboristako kide zen, alderdiko ezker hegaleko kide. Bere lanen ardatz nagusiak herri kultura, klase kontzientzia eta pentsamendu marxistaz egiten duen interpretazioa dira. Thompsonen ikuspegian kultura klaseari lotuta dago eta ondorioz borroka da. 1980tik aurrera arma eta energia nuklearraren aurkako higikundeetan parte hartu zuen eta gai horri buruzko zenbait liburu idatzi zituen: Zero option (1982). Hainbat eta hainbat artikulu idatzi zituen, eta 1998an eleberri bat, The Sykaos papers.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Galfarsoro, Imanol (2012): “(Post)marxismoa, kultura eta eragiletasuna: ibilbide historiko labur bat” in Alaitz Aizpuru (et al.): Euskal Herriko pentsamenduaren gida, Bilbo, UEU. ISBN 978-84-8438-435-9
* Datuak: Q434160
* Multimedia: E. P. Thompson / Q434160
# Mendebaldeko Basamortuko bloke kulturala

Mendebaldeko Basamortuko bloke kulturala (ingelesez: Western Desert cultural bloc edo WDCB) Australiako erdialdeko eskualde kultural bat da. 600.000 kilometro koadro inguru ditu, eta Australiako aborigenen hizkuntza talde baten eremu kulturala izendatzeko erabiltzen da. Bertan 40 bat talde aborigen ezberdin bizi badira ere, guztiek hitz egiten dute Mendebaldeko Basamortuko hizkuntzaren dialektoren bat.
Geografiaren eremutik Mendebaldeko Australia, Hegoaldeko Australia eta Iparraldeko Lurraldean barrena hedatzen da. Gibson basamortua, Victoria Basamortu Handia, Hondarrezko Basamortu Handia eta Hondarrezko Basamortu Txikia eremuaren parte dira.
Australiaren kolonizazio europarra hasi zenean, 10.000 biztanle inguru zituen, baina 1950eko hamarkadaren amaierarako 1.371 eta 2.200 artean zeudela kalkulatzen zen.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Dousset, Laurent. (2011). «Part one: A historical and ethnographic overview» Australian Aboriginal Kinship : An introductory handbook with particular emphasis on the Western Desert (pacific-credo Publications): 14–44. doi:10.4000/books.pacific.561. ISBN 978-2-9563981-1-0. (Noiz kontsultatua: 2024-12-23).
* ↑ (Ingelesez) «Strong Culture & Community» Esperance Tjaltjraak Native Title Aboriginal Corporation 2019-11-14 (Noiz kontsultatua: 2024-12-23).
* ↑ (Ingelesez) Studies, The Centre for Rock-Art. «Berndt Museum Rock Art: The Western Desert Collections» Research Data Australia (Noiz kontsultatua: 2024-12-23).
* ↑ (Ingelesez) Berndt, Ronald M.. (1959). «The Concept of ‘the Tribe’ in the Western Desert of Australia.» Oceania 30 (2): 81–107. doi:10.1002/j.1834-4461.1959.tb00213.x. ISSN 1834-4461. (Noiz kontsultatua: 2024-12-23).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1791634
# Raymond Riotte

Raymond Riotte ( Sarry, 1940ko otsailaren 16a), Frantziako txirrindulari ohia da, profesionala 1966tik 1975era.

## Palmaresa

1967
* Bordele-Saintes
* Midi Libreko etapa bat
* Frantziako Tourreko etapa bat
* 3. Frantziako errepideko txirrindularitza txapelketan
1968
* Saint-Just
* 5. Dunkerqueko Lau Egunetan
1969
* Paris-Camembert
* Euskal Herriko Itzuliko etapa bat
1970
* Gueret
* 2. Boucles de Seine Saint-Denisen
1971
* Saint Claud
* Paris-Nizako etapa bat
* Setmana Catalanako etapa bat
1972
* Quilan
* Briare
* 2. Iparraldeko Tourrean
1973
* Noyans
1974
* Ronde de Seignelay

## Kanpo estekak

Raymond Riotte - ProCyclingStats
* Datuak: Q3421120
* Multimedia: Raymond Riotte / Q3421120
# Errepublikaren Sari Nagusia

Errepublikaren Sari Nagusia 1932 eta 1936 artean egin zuten txirrindularitza-lasterketa izan zen. Lau atalez osatuta, txirrindulariek Eibar-Madril-Eibar ibilbidea osatzen zuten.
1932an Espainiako Bigarren Errepublika omentzeko sortu zuten eta, Espainiako Gerra Zibilaren ondorioz utzi zuten. Garaipen gehien duen txirrindularia Luciano Montero da, hiru aldiz jarraian lortu zuelako.

## Palmaresa

| Urtea | Garailea | Bigarrena | Hirugarrena |
| 1932 | Luciano Montero | Gabriel Hargues | Jean-Baptiste Intzegarai |
| 1933 | Luciano Montero | Salvador Cardona | Jesús Dermit |
| 1934 | Luciano Montero | Federico Ezkerra | Joseph Autaa |
| 1935 | Salvador Cardona | Fermín Trueba | Luciano Montero |
| 1936 | Julián Berrendero | Luciano Montero | Jesús Dermit |

## Kanpo estekak

* sitiodeciclismo.net
* Datuak: Q3754771
# Federico Ezkerra

Federico Ezkerra Alonso (Gordexola, 1909ko urtarrilaren 10a - Gueñes, 1986ko urtarrilaren 30a) euskal txirrindularia izan zen, 1928 eta 1944 profesionala izan zena. 87 garaipen baino gehiago lortu zituen.

## Ibilbidea

Federico Ezkerra Gordexolan jaioa bazen ere, Sodupekoa izan zen, bertan bizi baitzen 1986an hil arte. Eskalatzaile fina, bere karreran 87 garaipen lortu eta euskal txirrindulari onenetariko bat izan zen.
1930ean Gipuzkoako Txapelketa lortu zuen. Bitan irabazi zituen Levanteko Itzulia eta behin Volta a Catalunya (1942an hain zuzen ere). 1940an Espainiako Txirrindularitza Txapelketa lortu zuen. Espainiako Vueltan etapa bat lortu zuen 1941an.
Frantziako Tourran hainbat aldiz hartu zuen parte. 1934an debuta egin eta ihesean Galibier igo zuen bakarrik, hala ere René Viettok harrapatu eta ezin etapa irabazi. Urte hartan sailkapen orokorreko 19. postuan bukatu zuen. 1936an etapa bat irabazi zuen, uztailaren 19an hain zuzen ere. 17.a bukatu eta berriro Galibierren onena izan zen. 1937an parte hartu arren, utzi zuen lasterketa.

## Palmaresa

| 1930 Gipuzkoako Txapelketa Errioxako Itzulia Piquerasko Itzulia 2. Santikutz Klasikan 4. Euskal Herriko Itzulian 1931 Bizkaiko Txapelketa Levanteko Itzulia Valladolideko Sari Nagusia Santikutz Klasika 1932 Bizkaiko Txapelketa Arabako Itzulia Bizkaiko Sari Nagusia 2. Ordiziako Klasikan 2. Santikutz Klasikan 4. Errepublikaren Sari Nagusian 1933 Espainiako erdi-fondoko Txapelketa Pontevedrako Itzulia Santo Domingoko Igoera Eibarko Sari Nagusia Arrasateko Sari Nagusia Bizkaiko Sari Nagusia 7. Kataluniako Voltan 1934 Bilboko Sari Nagusia Leintz Bailarari Itzulia Torrelavegako Sari Nagusia 2. Errepublikaren Sari Nagusian 1935 Valenciako Fallas Saria Getxoko Zirkuitua Bizkaiko Sari Nagusia Bilboko Sari Nagusia 2. Kataluniako Voltan 4. Euskal Herriko Itzulian eta Mendiko sailkapena | 1936 Frantziako Tourreko etapa bat Loinaz Proba 1938 San Juan Sari Nagusia Ordiziako Klasika 1939 Arabako Itzulia 2. Iparraldeko Zirkuituan 1940 Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa Levanteko Itzulia Lizarrako Itzulia Ordiziako Klasika Iparraldeko Zirkuitua 3. Espainiako Mendiko Txapelketan Getxoko Zirkuitua Pascuas Sari Nagusia 1941 Espainiako Vueltan: etapa bat 2. Espainiako Mendiko Txapelketan 5. Nafarroako Itzulian 1942 Kataluniako Volta Iparraldeko Zirkuitua Getxoko Zirkuitua 1944 3. Espainiako Mendiko Txapelketan |

## Taldeak

* 1928 - Athletic Club
* 1929 - GAC
* 1930 - Soriano
* 1931 - Bilboko Txirrindulari Elkartea
* 1932 - Bilboko Txirrindulari Elkartea
* 1933 - Bilboko Txirrindulari Elkartea
* 1934 - Orbea
* 1935 - Orbea
* 1936 - Orbea
* 1938 - Bilboko Txirrindulari Elkartea
* 1939 - Bilboko Txirrindulari Elkartea
* 1941 - RCD Espanyol
* 1943 - UD Sans

## Erreferentziak

* ↑ Urtekaria: Federico Ezkerra

## Kanpo estekak

Federico Ezkerra - ProCyclingStats
* Datuak: Q2567559
* Multimedia: Federico Ezquerra / Q2567559
# Max Horkheimer

Max Horkheimer (Stuttgart, 1895eko otsailaren 14a - Nuremberg, 1973ko uztailaren 7an) filosofo eta soziologo alemaniarra izan zen. Ezaguna da gizarte ikerketarako institutuko zuzendari izan zelako (Institut für Sozialforschung), 1930 eta 1969 bitarteko Frankfurteko Eskola ospetsuaren aitzindaria, eta teoria kritikoaren (Kritische Theorie) sortzailetako izan zelako.

## Lanak

* Gesammelte Schriften. Bände 1–19. Herausgegeben von Alfred Schmidt und Gunzelin Schmid Noerr. Frankfurt am Main: S. Fischer Verlag, 1985-1996.

## Bibliografia

* Galparsoro, Jose Ignacio (2008): "Teoria kritikoa" in Agustin Arrieta (koord.): Filosofiaren historia, Donostia, Elkar. ISBN 978-84-9783-403-2
* Datuak: Q76826
* Multimedia: Max Horkheimer / Q76826
# Julián Berrendero

Julián Berrendero Gil (San Agustín del Guadalix, Madril, Espainia, 1912ko apirilaren 8a - 1995eko abuztuaren 1a) 1935etik 1949ra arte txirrindulari profesionala izan zen. Begi urdineko Beltza ezizenarekin ezaguna zen. 1995eko irailaren 1ean aneurisma bat zela-eta hil zen.

## Palmaresa

1935
* Galiziako Itzulia
* Eibarko Sari Nagusia eta 4 etapa
* 3. Euskal Herriko Itzulian
1936
* Frantziako Tourreko Mendiko saria
* Errepublikaren Sari Nagusia eta 3 etapa
* 4. Espainiako Vueltan
1937
* Frantziako Tourreko etapa bat
1941
* Espainiako Vuelta eta bi etapa
* Nafarroako Itzulia
* 3. Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketan
1942
* Espainiako Vuelta, Mendiko saria eta bi etapa
* Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa
* Espainiako Ziklo-kros Txapelketa
* 2. Kataluniako Voltan eta bi etapa
1943
* Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa
* Kataluniako Volta eta etapa bat
1944
* Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa
* Espainiako Ziklo-kros Txapelketa
* Clásica a los Puertos de Guadarrama
1945
* 2. Espainiako Vueltan, Mendiko saria eta bi etapa
* 3. Iparraldeko Zirkuituan
1946
* Kataluniako Volta eta etapa bat
* 2. Espainiako Vueltan eta hiru etapa
1947
* 6. Espainiako Vueltan eta etapa bat
* Clásica a los Puertos de Guadarrama
1948
* 3. Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketan
* 5. Portugalgo Itzulian
1949
* 3. Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketan

## Sailkapen orokorra Itzuli Handietan

| Itzuli Handia | 1936 | 1937 | 1938 | 1939 | 1940 | 1941 | 1942 | 1943 | 1944 | 1945 | 1946 | 1947 | 1948 | 1949 |
| Italiako Giroa | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — |
| Frantziako Tourra | 11. | 15. | 29. | — | — | — | — | — | — | — | — | — | — | UT |
| Espainiako Vuelta | 4. | — | — | — | — | 1. | 1. | — | — | 2. | 2. | 6. | UT | — |
Legenda :
| — | Ez zuen parte hartu |
| DSK | Deskalifikatua |
| UT | Utzi |

## Taldeak

| Urtea | Taldea |
| 1935 – 1936 | BH |
| 1937 – 1939 | France Sport |
| ???? | Informaciones |
| ???? | C.D. Español |
| ???? | Chicles Tabay |
| ???? | Oporto |
| 1946 – 1948 | Galindo |

## Erreferentziak

* ↑ http://www.nuevoportal.com/ciclismo/historia/jberrend.html

## Kanpo estekak

* Julián Berrendero - ProCyclingStats
* (Gaztelaniaz) Txirrindulariari buruzko webgunea.
* Datuak: Q518572
* Multimedia: Julián Berrendero / Q518572
# György Lukács

György Lukács (ˌɟørɟ ˈlukaːtʃ ahoskatua; Budapest, 1885eko apirilaren 13a – ibidem, 1971ko ekainaren 4a) hungariar filosofo eta literatura-kritikari marxista izan zen. Lukácsen eragina handia izan zen Europako komunismoan, XX. mendearen hasieran. Estetikaren ikuspegi marxista eman zuen ezagutzera, eta, halaber, Marxen gizarte industrialeko alienazioari buruzko teoriaren argibideak eman zituen. Berlinen eta Heidelbergen egin zituen zuzenbide-ikasketak. 1918an alderdi komunistako kide egin zen, eta, hurrengo urtean Béla Kunen gobernu iraultzailearen Kultura eta Hezkuntzako komisario izendatu zuten. Handik gutxira Béla Kun aginpidetik kendu zutenean, Hungariatik atera, eta Austrian, Alemanian eta Suitzan bizi izan zen hamar urtez. 1933tik aurrera, Moskuko Filosofiako Institutuan lan egin zuen. 1945ean, Hungariara itzulirik, Parlamentuko kide izan zen, eta estetika-irakasle Budapesteko Unibertsitatean. 1956an, Hungariako Iraultzaren garaian, Kulturako ministro izendatu zuten. Iraultzaren ondoren atxilo hartu, eta Errumaniara egotzi zuten, baina, 1957an itzultzeko baimena eman zioten. Lukácsek 30 liburutik gora eta ehunka saikera eta irakurgai idatzi zituen. Haren lanen artean hauek dira azpimarragarrienak: Die Seele und die Formen (1911, Arima eta formak), Geschichte und Klassenbewusstsein (1923, Historia eta klase kontzientzia), Der historische Roman (1955, Eleberri historikoa), eta Goethe, Hegel, Lenin, Karl Marx, eta marxismoari eta estetikari buruz idatzitakoak.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Galfarsoro, Imanol (2012): “(Post)marxismoa, kultura eta eragiletasuna: ibilbide historiko labur bat” in Alaitz Aizpuru (et al.): Euskal Herriko pentsamenduaren gida, Bilbo, UEU. ISBN 978-84-8438-435-9
* ↑ EIMA: Eskola-liburuetako onomastikaren, gertaera historikoen eta artelanen izenak. Zerrendak

## Kanpo estekak

* Datuak: Q151523
* Multimedia: Georg Lukács / Q151523
# Trevi (Erroma)

Trevi Erroma hiriko alde historikoa (I municipioa) osatzen duten hogeita bi rioneetan bigarrena da. Fontana di Trevi eta Kirinal jauregia bertako ondasun ezagunenak dira.

## Geografia

Tiber ibaiaren eskuinaldean dago: ibaia eta Kirinal muinoaren arteko eremuak osatzen du auzoa. Trevi izena latinezko trivium ("hiru kale") hitzetik datorrela uste da, Crociferi plazan elkartzen diren hiru kalek osatzen baitute auzoaren erdigunea.

## Historia

Antzinako Erroman, etxe pribatuez osaturiko auzunea zen. Bi ataletan banatzen zen: Via Lata, Tiber ibaiaren ertzean, eta Alta Semita, muinoaren goialdean. Ibaiaren ertzeko eremua hiriko merkatalgunearen barnean zegoen eta goialdekoa aberatsen eremu lasaia zen. Erromatar Inperioaren amaieran, muinoetako biztanleak behera jaitsi ziren eta goialdea hustu egin zen.
Pizkunde garaian, kale, eliza eta iturri berriak eraikitzen hasi zirenean, auzoko populazioa nabarmen igo zen. Kirinal muinoa, aldiz, isolaturik geratu zen eta Aita Santuaren menpeko hainbat eraikin altxatu ziren bertan. Napoleon Bonapartek 1811n hiria okupatu zuenean, Kirinaleko jauregiak aukeratu zituen boterearen erdigune izateko. Denborarik ez zuen izan bere egitasmoa aurrera eramateko, baina 1870ean Erroma Italiako Erresuma batuko hiriburu bihurtu zenean, Napoleonen ideia berreskuratu eta bertan ezarri zen Italiako botere nagusia. Gaur egun, Italiako Errepublikako presidentearen eta hainbat ministroren egoitza da.

## Ondasun nabariak

* Fontana di Trevi
* Kirinal jauregia

## Iruditegia

* Fontana di Trevi.
* Kirinal jauregia.
* Palazzo della Consulta.
* Colonna jauregia.
* Barberini jauregia.
* Santa Susana eliza.
* Tritonaren iturria.
* Quattro Fontane.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1584104
* Multimedia: Rione II - Trevi / Q1584104
# Izaro Gabonetan

Izaro Gabonetan Izaro Andres kantariaren seigarren disko luzea da, Limones de oro kolaboraziozko bilduma kontutan hartuta.

## Musikariak

Honako musikari hauek hartu dute parte diskoan:
* Izaro Andres (ahotsa)
* Iker Lauroba (gitarra)
* Julen Barandiaran (baxua)
* Mattin Arbelaitz (bateria)
* Garazi Esnaola (teklatuak)

## Grabaketa eta abestiak

Cerodenero birako kontzertuetan abixatu zuen eguberrietarako disko berezia aterako zuela. Abenduaren 2an egin zuen aurkezpena eta abenduaren 22an eta 23an egin zituen Kursaalean aurkezpen kontzertuak. Kontzertu horietan gabonetako familia afari bat irudikatzen du.
"Gure gabon gaua" izan zen lehenengo singlea, azaroaren 1ean atera zuena, eta bigarrena "Olentzero", Pirritx, Porrotx eta Marimotots pailazoekin elkarlanean egindako bideoklipa hain zuzen ere.

## Azala

Izaro bera ageri da soineko gorri-beltzez jantzita, argiztaturiko zuhaitz baten azpian eta gabonetako afarirako prestatuta dagoen mahai baten alboan.

## Kantuen zerrenda

* Gure gabon gaua - 3:20
* Olentzero (Pirritx, Porrotx eta Marimototsekin elkarlanean) - 3:01
* Hartu lerak maldan behera - 3:09
* Elurra - 3:21
* Falta zarenetik - 3:23
* Dir-dir - 3:17
* Ura eskutik eskura - 4:03
* Urte berri on - 3:33

## Erreferentziak

* ↑ «Zortzi gabon kantarekin osatu du Izarok bere disko berria» Berria 2024-12-02 (Noiz kontsultatua: 2024-12-23).
* ↑ itziar_larranaga. (2024-12-02). «Izarok bi kontzertu berezitan estreinatuko du Kursaal Eszenan "Izaro gabonetan" Gabonetako diskoa» Kursaal Donostia - San Sebastián (Noiz kontsultatua: 2024-12-23).
* ↑ «Olentzero (feat. Pirritx, Porrotx eta Marimotots)» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2024-12-23).

## Kanpo estekak

* Izaroren webgune ofiziala
* Datuak: Q131543500
# Ochandio

Ochandio Buenos Aires probintziako San Cayetano Partidoko herri bat da.
San Cayetano hiritik 16 km mendebaldera dago, 85 Probintzia Bidetik.

## Herria

51 biztanle ditu (2010), hau da, aurreko erroldak baino % 38 gutxiago (2001).

## Historia

Beste herri batzuk bezala, 1907ko urrian tren-geltokia inauguratu zenean, berehala hasi ziren inguruko biztanleak finkatzen. Mendearen erdi aldera, herriak bazuen bere garapenerako oinarrizko azpiegitura: Biltegiak, lantegiak, zereal bilketa, hotelak, erregai salmenta, besteak beste, lehen hezkuntzako eskola bat inauguratu eta Sportivo Ochandio Club sortu zen. Gerora FFCCren desagerpenak kolpe latza eman zion herriaren garapenari. Fray Luis Beltrán 11. zenbakiko eskola, Infanteen Lorategia eta Jesusen Bihotza eliza daude indarrean.

## Leku interesgarriak

Campo de Combate Sol de Mayo: 1857an Benito Machado koronelak gidatutako soldadu eta indigenen artean izandako liskar bat gogoratzen du. Erreferentzia inguruko establezimendu pribatu batean dago. Aurrez, soro horiek Narciso del Valle koronelaren Sol de Mayo estantzia osatzen zuten. Narciso del Valle koronela, Rosasen landa-laguntzailea, 1849ko abuztuaren 6an hil zen, gaixotasun larri baten ondorioz, estantzia horretan. Han egiten da, azaroan, parrilako saltxitxaren festa.

## Kanpo estekak

* (0 URLa)afikoak + NASA, Google irudiak
* Ochandio
* Datuak: Q6048419
# El Pájaro Azul

El Pájaro Azul Gasteizko aldizkari abangoardista bat izan zen, 1928 eta 1931 urteen artean argitaratu zena. Nazioarteko mugimendu horrek Araban izan zuen isla nagusia izan zen.

## Egileak

Izenburu osoa El pájaro azul : revista mensual ilustrada zuen. Hasierako zuzendaria Julian Uralde izan zen, eta ostean Emilio Baenak hartu zuen lan hori. Artikulu asko modu anonimoan edo seudonimoz argitaratzen baziren ere, hainbat egilek ere bere izen-abizenez sinatu zuten, hala nola: Felix Agirre, Isaac Puente, Tomás Alfaro Fournier, José María Ciria, Ignacio Abreu, edo Joaquin Lucarini.

## Ezaugarriak

Aldizkariak kutsu modernista nabarmena zuen, eta badirudi izenburua Ruben Darioren 1884ko ipuin batetik hartua izan zela.
Bere garaiko giro intelektualean ohikoak ez ziren gaiak ere ukitu zituen, besteak beste Deportivo Alaves futbol taldeari ale bat eskeiniz.
Gasteiztik aparte, aldizkaria Iruñean, Logroñon eta Burgosko kioskoetan ere saldu izan zen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) alavaadmin. (2024-03-13). «Exponentes de la Narrativa Breve» Álava Medieval / Erdi Aroko Araba (Noiz kontsultatua: 2024-12-21).
* 1 2 (Gaztelaniaz) Pablo, Santiago de. (2016-12-14). «EL PÁJARO (ALBI)AZUL» El Correo (Noiz kontsultatua: 2024-12-21).
* ↑ Jaurlaritza, Eusko. (2024). El pájaro azul : revista mensual ilustrada. https://www.euskariana.eus/.
* 1 2 3 (Gaztelaniaz) agondra. (2023-11-25). «Malabarismos literarios de Félix Aguirre» Microhistoria Alavesa (Noiz kontsultatua: 2024-12-21).
* ↑ «Hemos llegado a un año de vida» El Pájaro Azul 12: 8..
* ↑ «Isaac Puente Amestoy | Real Academia de la Historia» dbe.rah.es (Noiz kontsultatua: 2024-12-21).
* ↑ «Tomás Alfaro Fournier | Real Academia de la Historia» dbe.rah.es (Noiz kontsultatua: 2024-12-21).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Toda la bibliografía sobre Gustavo de Maeztu» Museo Gustavo de Maeztu (Noiz kontsultatua: 2024-12-21).
* ↑ Abreu, Ignacio. (1926). Aviación. El aeródromo de Vitoria.. http://www.aeroclubvitoria.net/.
* ↑ «lucarinijoaquin» www.estelnegre.org (Noiz kontsultatua: 2024-12-21).
* ↑ «Iragarkiak» El Pájaro Azul 12: 5..

## Kanpo estekak

* El Pájaro Azul aldizkarien aleak "Euskariana" euskal kulturaren leiho digitalean.
* Datuak: Q131539898
# Juan Anchorena

Juan Anchorena (Urquiza edo Estación Urquiza bezala ere ezaguna) Pergamino Partidoko udalerria da, Buenos Aires probintzian dagoena, Argentinako Errepublikan. 8. Ibilbide Nazionalaren ertzean dago, Pergamino hiritik (partidoko burua) 17 kilometrora, Arrecifesetik 32 kilometrora eta Buenos Airesetik 207ra.

## Herria

976 biztanle ditu (2010), hau da, aurreko erroldak 1028 biztanle zituenean (2001) baino % 5 gutxiago. Partidoko beste herri guztietan bezala, etxebizitza partikularren okupazio-maila % 2tik beherakoa zen; burualdean, berriz, % 90ekoa.

## Trenbidea

* Urquizako geltokia

## Toponimia

Herriaren sortzailearen izena hartu du, Juan Anchorena.

## Ekonomia

Jarduera ekonomiko nagusia nekazaritza eta harekin lotutako jarduerak dira, hala nola zerealak eta olio-landareak biltzea, olioak ekoiztea eta abar. 40 pertsona inguru enplegatzen dituen SOLMI kontrapisu fabrika ere badago.

## Kanpo estekak

* Koord. geografikoak + NASA eta Google irudiak
* Datuak: Q5639572
# Juan F. Ibarra

Juan F. Ibarra, normalean Ibarra izenez ezagutzen dena, Argentinako Buenos Aires probintzian dagoen Bolívar Partidoko udalerri bat da.

## Kokapena

Herria San Carlos de Bolívarretik 18 km-ra dago, 65 Probintziako Ibilbidera sartzen den landa-bide batetik.

## Toponimia

Ofizialki, bere izenak Juan Felipe Ibarra Santiago del Estero probintziako lehen gobernadoreetako bat izan zen buruzagi federala omenduko luke, nahiz eta batzuetan ofizialki agertzen den bigarren izenak, Francisco Ibarrak, bertako lurjabe baten izena suposarazi dezakeen. Nolanahi ere, gaur egun herria Ibarra izenarekin bakarrik ezagutzen da, eta Ibarra abizena euskal abizena da.

## Herria

33 biztanle ditu (2010), hau da, % 15eko jaitsiera, aurreko erroldaren 39 biztanleekin (2001) alderatuta.

## Historia

Peronen lehen gobernuan, Juan Francisco Ibarraren “La Vizcaina” estantzien banaketa zehaztu zen. Bertan, bere lurren zati bat estatuari eman zion trenbideak igarotzeko erabil zezan, baina bere seme Juan Francisco Ibarra Floridok birfundatu zuen herria 1947 eta 1950 bitartean.16 etxadiren gainean kokatuta, arkitektoek diseinatutako eta eraikuntza-enpresek eraikitako lekua da, beraz, herri gisa pentsatua izan zen hasieratik. Etxe guztiek Espainiako teilazko sabaia dute. Fundatzaileak helmuga bat eman zion etxe bakoitzari, bat zen taberna, bestea harategia, hurrengoa zapatagintza, beste bat merkatua, destakamendu polizia, errementaritza, farmazia, posta, medikuaren etxebizitza, eskola, hotela.

## Kanpo estekak

* Bolivar
* Datuak: Q9015485