# Elvire de Brissac

Elvire de Brissac (Paris, Frantzia, 1939ko urtarrilaren 19a) frantziar idazlea eta biografoa da, hainbat literatur sari dituena.

## Bizitza

Parisen jaio zen - «j’ai vue sur la Seine depuis ma naissance (jaio nintzenerik ikusi dut Sena)» - Pierre de Cossé memorialistaren, Brissaceko dukearen, eta bere emaztearen, sortzez May Schneider, alaba da, Le Creusoteko Schneiderren familiakoa. Bere aita, Pierre de Cossé, Frantziako Jockey Clubeko presidente ohia izan zen.
Elvire de Brissac mundu pribilegiatu batean jaio zen. Familiaren egongelan jende ezagun asko ikusten zuen desfilatzen, bere esanetan: «Arletty, bere turbante zuriarekin. Windsorrak: andrea, carnassière, amerikarra; gizona, Buster Keatonen itxurakoa. Emmanuel Berl, nire amaren lagun handia, bere txalarekin sartzen zen. Asko erretzen eta eztul egiten zuena, asko hitz egiten zuena Talmud zen. Haren ahots leizetsuak beldurra ematen zigun». Saint John-Perse: Bereziki arina, botinak zituela. Asko gustatzen zaizkit haren poemak. François Mauriac: Ez garbi. Patelin maisua. Oso maltzurra, oso bizkorra.» (Soka eta Haizea lanean).

### Idazle ibilbidea

Batez ere Un largo mes de septiembre (1971) eleberriaz egin zen ezaguna, 68ko Maiatzaren ondorengo hilabeteen ikuspegi satirikoa da. Elvire de Brissacek gutxienez hamabost eleberri idatzi ditu, bere ingurunean eta familiaren jatorrian oinarrituta. Schneidertarren dinastia familiarraren historiari bi liburu eskaini dizkio: Ô dix-neuvième !, Adolphe Schneiderren eta Alphonse de Lamartineren arteko alegiazko topaketa baten kronika eta Erase una vez los Schneider.
Oso lotuta egon zen Paul Morand-ekin, bere amaren lagun mina, 2001ean argitaratu zuen Journal inutile -n, non E. bezala aipatu zuen. Zera idatzi zuen 1975eko martxoaren 15ean: "Irrealtasun sentsazio sakona dut orain, esan zuen E.-k. Nik erantzun nion: - beharbada nire erruz, bi guraso dituzulako, eta horietako bat, ni neu, pertsonaia anbiguoa baino ez naizelako, poeta eta prosista, bidaiari ibilgetua, maitalea, senarra, idazle funtzionarioa... "

### Kazetari

Julien Greenen lagun baten eskutitz bati esker, Le Monde egunkarian hasi zen 20 urterekin, informazio orokorreko atalean. Aljeriako Independentziaren gerraren jarraipenaz arduratu zen. La Cuerda y el Viento eleberrian ere nostalgiaz ekarri zuen gogora kazetaritza lana. Kazetaritzaz berak ez du ezer ahaztu: «Le quotidien a été l’école de la vie. Ça bouge, ça passe, on refait le monde tous les jours. C’était bien. (Egunerokoa bizitzaren eskola izan da. Mugitzen da, pasatzen da, egunero berregiten dugu mundua. Ona izan da.)»

### Liburuak

Lau urteren buruan, Monde utzi zuen, New Yorken korrespontsal ezin izan zelarik, baina, labur izan bazen ere, 1968an itzuli zen, etorkizunean eragina izan zuten gertakariz betetako une horretan. Sasoi hartan idatzi zuen Llorar de alegría bere lehen liburua.
Bere beste liburu bat Viaje imaginario alrededor Barbe-Nicole Ponsardin Veuve Clicquot (Grasset) da. Lehen emakume enpresarietako baten gorakadaren historia da. XVIII. mendearen bukaeratik aurrera, Frantziatik haragoko xanpain onena ezagutarazi zuen, bereziki Ingalaterran eta Errusian. Botilak garraiatzeko itsasontziak antolatu zituen alargunak, eta banku bat ere sortu du. Haren semeak, Louis Chevignék, nahiago izan zuen poesia, eta gazteluak eraikitzea zuen amets. Industrian lortutako baliabideen bidez mantentzen diren familiaren gazteluak.

## Bizitza pertsonala

Familiaren amaren adarretik jasotako jabetza batera erretiratu zen Cher-era, Schneidertarretara. Château d'Apremont-sur-Allier-en bizi da, Apremont-sur-Allier-en, eta lorategi bat, parke bat eta baso bat ditu. Egunero zaintzea eta gozatzea gustatzen zaio.

## Lanak

Besteak beste, lan hauexetan hartu du parte:
* Pozez negar, Grasset, 1969, Les Deux Magots saria 1969
* Irail luzea, Grasset, 1971
* Arauak, Gallimard, 1974
* Une forêt soumise, 1980
* Grabuge y la Indomable Amélie, Folio Junior, 1977; Folio Cadet, 1999
* Balada estatubatuarra, Stock, 1976
* Nire Errepublika maitea, Grasset, 1983
* Atsedena, Grasset, 1986
* Al Diablo, Grasset, 1993; Folio, 2000
* La Vuelta del árbol, Grasset, 1996
* Baso sumiso bat, Grasset, 1997
* Los Angeles de abajo, Grasset, 1998, Goncourt Eleberri Saria 1999
* Ô dix-neuvième! , Grasset, Femina saria 2001
* Zimurrak ezagutzen dituzue?, Grasset, 2005
* Il était une fois les Schneider (Bazen behin Schneidertarrak) 1871-1942, Grasset, 2007
* Irudizko bidaia Barbe Nicole Ponsardin Veuve Clicquot-en inguruan (1777 - 1866), Grasset, 2009
* La corde et le vent (Soka eta Haizea), Grasset, 2014
* Le long du Luxembourg, Grasset, 2021
* Le Jardin des Plantes ou l’horrible danger de la promenade, Grasset, 2024

## Erreferentziak

* ↑ (Frantsesez) «Elvire de Brissac» Babelio (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ (Frantsesez) «Elvire de Brissac nous révèle les secrets du palais du Luxembourg» Point de Vue (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ Elvire de Brissac. Proust au berceau. .
* ↑ Pétillante Elvire de Brissac. 19 de junio de 2009 ISSN 0182-5852..
* ↑ (Frantsesez) «Elvire de Brissac | Grasset» www.grasset.fr (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ (Frantsesez) «Elvire de Brissac» Babelio (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ (Frantsesez) «Une forêt soumise - Elvire de Brissac» Babelio (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ (Frantsesez) «Ô dix-neuvième ! : Elvire De Brissac - 2246619513 | Cultura» www.cultura.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ (Frantsesez) «Il était une fois les Schneider (1871 - 1942) (Grand format - Autre 2007), de Elvire de Brissac | Grasset» www.grasset.fr (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ (Frantsesez) «Le long du Luxembourg - Elvire de Brissac» Babelio (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).
* ↑ (Frantsesez) «Le Jardin des Plantes ou De l'horrible danger de la promenade» Babelio (Noiz kontsultatua: 2025-01-23).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3051832
* Multimedia: Elvire de Brissac / Q3051832