# Zineb El Rhazoui

Zineb El Rhazoui (arabieraz: زينب الغزوي‎; Casablanca, 1982ko urtarrilaren 19a) kazetaria, idazlea eta erlijioetan aditua den ekintzaile franko-marokoarra da.

## Biografia

Casablancan jaio zen 1982an, Marokoko klase ertaineko familia batean. Bere aita Royal Air Maroceko mekanikari «ezkerreko musulman» bat da, eta ama, etxekoandrea, «begi urdineko mestiza» bat, frantziar bat orandar batekin batzearen emaitza, Aljeriako langile diasporaren Frantziako FLNren ordezkaria. Lehenengo Casablancan ikasi zuen eta gero Parisera joan zen. Bertan, erlijioen soziologia ikasi zuen Sorbonnen, eta erlijioen soziologiako master baten titularra ere izan zen Parisko Gizarte Zientzietako Goi Mailako Ikasketen Eskolan.
2010ean argitaratzeari utzi zion Le Jounal hebdomadaire egunkari progresista marokoarrarekin lankidetzan hasi zuen bere bizitza profesionala. 2008-2009ko Gazako gerran, gerra korrespontsal gisa lan egin zuen. Marokoko norbanakoen askatasunen eta giza eskubideen inguruko hainbat inkesta burutu zituen, eta horren ondorioz, behin baino gehiagotan atxilotu zuten. Ibtissam Lachgarrekin batera, Askatasun Indibidualen Aldeko Mugimendu Alternatiboa (MALI) sortu zuen, 2009an Ramadan garaian "Des-barauak" antolatu zituen (Ramadan garaian baraurik ez egoteko eskubidearen defentsan, gaur egun Marokoko Zigor Kodeak musulmanentzat delitu gisa tipifikatzen duena), eta 2011ko otsailean Marokoren Mugimendu Konstituzionalean parte hartu zuen. Marokoko poliziak atxilotu zuen, «prostituzioa» egotzita, eta segurtasun-indarrekiko konfrontazioak gora egin zuenez, Norvegiako GKE batek laguntza eman zion herrialdetik atera eta Liublianan (Eslovenia) babes hartzeko, International cities of refuge network (IPCORN) programarekin. Handik urtebetera Parisera joan zen eta erlijioen soziologia ikasi zuen. Charlie Hebdo aldizkari satiriko frantsesarekin kolaboratzen hasi zen. 2011n "Ni putas ni sumisas" mugimenduaren bozeramaile ere izan zen.
Era berean, irakasle laguntzailea da Frantziako Egiptoko Unibertsitatean, non Idazketaren eta ikerketaren metodologia irakasten duen eta Le Monde egunkari frantsesaren VoxMaroc blogean kolaboratzen du.
2015eko urtarrilaren 7an, Charlie Hebdoren aurkako atentatuaren egunean, Zineb oporretan zegoen Marokon. Bizirik atera zirenen edizioan parte hartu zuen, Charlie Hebdo-ren 1178. zenbakian, erasoen ondorengo astean.
Atentatua gertatu eta hilabete batzuetara Carlie Hebdoren kudeaketa ekonomikoa kritikatu zuen, eta 2017an alde egin zuen egunkaritik. Telebistan babestu zen, CNews katean lan eginez. 2019ko azaroan, beste polemika bat sortu zen platoan, Mantes-la-Jolieko gertaerei buruz galdetzean, poliziak "benetako munizioa" jaurti zezakeela proposatu zuenean, "polizia-patruila txiki baten inguruan antolatutako segadaren" kasuan, eta horrek programaren kronista batzuen haserrea eta aurkezleak (Pascal Praud) Zineb El Rhazouiri egindako agindu-dei bat eragin zituen. Giza Eskubideen Ligak fiskalari eta Ikus-entzunezko Kontseilu Gorenari eman zien adierazpenen berri. Polemikaren aurrean, bere adierazpenak berretsi ditu, eta "bidezko defentsa deituriko printzipio legal bat" gogorarazi du. Handik gutxira, abokatuak iragarri zuen salaketa bat jarri zuela bere izenean, "azken egunetan gorrotoak, irainek eta heriotza-mehatxuek eztanda egin ostean", bereziki Booba rap kantariaren aurka.
2019ko azaroaren 7an Simone-Veil des Trophées Elles de France saria jaso zuen.
Kazetaria poliziaren babes etengabean bizi da islamaren erabilera politikoari egindako kritikengatik, hainbat heriotza-mehatxu kostatu baitzaizkio. Rhazouiren ustez, Europako eskuin muturrak eta islamismoak elkar elikatzen dute eta tresna dialektiko berberak erabiltzen dituzte.
2023an, Valerie Pecresse Le Île de France eskualdeko (Frantziako iparraldea) presidenteak Simone Weil saria kendu zion idazleari, Gazako Zerrendan Israelen okupazioaren krimenak gaitzesteko jarreragatik. Simone Weilen bilobak, Aurélien Veilek, El Rhazouiri publikoki «Holokaustoa hutsaltzea» leporatu ondoren iritsi zen iragarki hau. Idazleak komunikatu baten bidez erantzun zuen, Israeli egiten zizkion kritikak errepikatuz eta bere kondena azpimarratuz: «Estremismoaren forma guztiei, bai musulmanari, bai juduari, baita estremismoaren beste forma batzuei ere».

## Argitalpenak

* Nouvelles du Maroc, Mohamed Leftah, Abdellah Taïa, Karim Boukhari, Fadwa Islah eta Abdelaziz Errachidi, Ed. Magellan, Le Monde diplomatique rekin elkarlanean, 2011.
* La vie de Mahomet filmaren gidoia, Charb, Ed. Les Échappés, 2013.

## Filmografia

* Rien n'est pardonné. Vincent Coenek eta Guillaume Vanderghek bost urtez filmatutako 60'-ko dokumentala. Zineb El Rhazouiren istorioa kontatzen du. Ekoizlea: Savage Film, Eklektik Productions, RTBF - Radio Télévision Belge Francophone. Dokumentalak hainbat sari jaso ditu Belgikan eta Frantzian.

## Erreferentziak

* ↑ Zineb el Rhazoui, la mujer más protegida de Francia. 9 de marzo de 2019.
* 1 2 Gendron, Guillaume. (31 de mayo de 2015). «Zineb El Rhazoui, Charlie à dos» Libération.fr.
* ↑ «Zineb Elrhazoui, autor en M'Sur» M'Sur.
* 1 2 3 Elle est comme ça… Zineb El Rhazoui. 19 de noviembre de 2019.
* ↑ «Luz, Riss, Lançon, Pelloux, El Rhazoui: que sont devenues ces figures de Charlie ?» France 24 29 de agosto de 2020.
* ↑ «Zineb El Rhazoui reçoit le prix Simone Veil pour sa défense de la laïcité, Internet s'enflamme» Gentside 8 de noviembre de 2019.
* ↑ «Zineb el Rhazoui, la mujer más protegida de Francia» La Vanguardia 8 de marzo de 2019.
* ↑ «Rien n'est pardonné» Eklektik productions 1 de septiembre de 2020.

## Ikus, gainera

* Charlie Hebdoren aurkako atentatua

## Kanpo estekak

* Blog pertsonala (frantsesez eta arabieraz)
* Zineb El Rhazouiren twitter kontua
* Datuak: Q18844221
* Multimedia: Zineb El Rhazoui / Q18844221