OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nené Cascallar

Alicia Inés Botto, artistikoki Nené Cascallar (Buenos Aires, Argentina, 1914ko ekainaren 11 – Ibidem, 1982ko maiatzaren 16a), argentinar idazle, gidoilari eta irrati-antzerki eta teleteatroen (edo telenobelen) egilea izan zen.

## Bizitza

Nené Cascallarrek poliomielitisa izan zuen 5 urte zituela, eta, horren ondorioz, gurpil-aulki batean geratu zen bizitza osoan. Gaztetan filosofia eta letrak ikasi zituen.

### Idazle ibilbidea

Bere bizitza irrati-antzerkiak eta gero teleteatroak idazten eman zuen; azken hauetan egindako lanarekin garai hartako telenobela modernoaren aitzindaria bihurtu zen, eta bere libretoak 1960ko hamarkadako Argentinako telebistako arrakastarik handienak bihurtu ziren.
Telebistan arrakasta gehien izan zutenak El amor tiene cara de mujer (zortzi urtez jarraian iraun zuena, 1964tiketa 1971ra), Cuatro hombres para Eva (1966), Cuatro mujeres para Adán, Propiedades horizontal eta El cielo es para todos izan ziren. Rodolfo Bebán, Federico Luppi, Soledad Silveyra, Ana María Picchio, Norma Aleandro, Evangelina Salazar, Bárbara Mujica, Jorge Barreiro, Arnaldo André, Eduardo Racaufo, Rodolfo Rany eta beste hainbat aktoreren lanak batu zituen. Cascallarrek bere libretoak eskuz idazten zituen, eta nahiago zuen paper bakoitzerako aktoreak hautatzea, gero bere izaeraren neurrira markatuz; metodo hori bere lankide Alberto Migré egilearekin partekatzen zuen.
El amor tiene cara de mujer, bere arrakastarik borobilena, arrakasta handiz errepikatu zen Mexikon 1971n, eta gero remake bat izan zuen herrialde horretan bertan 1984an, Principessa izenburuarekin.
Fuego sagrado (1950) film klasikoaren gidoilaria izan zen. Liburu bat ere idatzi zuen, A Lo Largo Del Camino, 1951n lehen aldiz argitaratu zena.
1982an hil zen, eta Chacaritako hilerrian dago hobiratuta.

## Argitalpenak

* A Lo Largo Del Camino (1951)

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «La historia de Nené Cascallar en el día de la Radiofonía: de vencer la poliomelitis a entretener a un país | Viral» La Voz del Interior 2022-08-27 (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) Saavedra, Gabriela. «La mujer de las historias de amor» www.serargentino.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) Zucchi, Marina. (2022-08-27). «La mujer que inundó de fantasía la radio: Nené Cascallar, de vencer a la polio a entretener a un país» Clarín (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ «PressReader.com - Digital Newspaper & Magazine Subscriptions» www.pressreader.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ Alegre, Martina. (jueves, 21 de enero de 2010). «TELENOVELAS Y TELECOMEDIAS DE AYER, HOY Y SIEMPRE: LA AUTORA DE HOY: NENÉ CASCALLAR» TELENOVELAS Y TELECOMEDIAS DE AYER, HOY Y SIEMPRE (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Nené Cascallar» FilmAffinity (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ De Jorge Barreiro a Nené Cascallar: aquellas tardes de Canal 13. .

## Kanpo estekak

* Nené Cascallar Internet Movie Databaseren webgunean (Ingelesez)
* Datuak: Q6039905
# Arrautza egosi

Arrautza egosia edota arrautza gogortua gatzun edo uretan egosi ohi den arrautza bat da, nagusiki oilo arrautza. Egosketan zehar arrautzak oskola mantentzen du.
Uretan oskolik gabe egosten diren arrautzei arrautza poxatuak edo arrautza eskalfatuak deitzen zaie.

## Egosteko moduak

Arrautza egosterako orduan era desberdinak daude, eta egoste denbora aldatuz arrautza modu desberdina lortu dezakegu. Dena delako moduan, kontu garrantzitsua izan ohi da kazolan jartzen lehena arrautza izatea, eta ondotik ura eta gatza. Hona hemen aipaturiko moduak:
* Uretan pasata. Hitzak dioen bezala, uretan pasada bat ematearen tankera du moduak. 4 minutuz arrautza ur irakinetan mantentzea da gakoa.
* Mollet arrautza. Hiruzpalau minutuz egosita, bost minutura iritsi gabe.
* Arrautza egosia. Zortzi-hamar minutuz egosita, zuringo eta gorringoa guztiz gogortuta geratzen dira.

### Uretan pasata

Ura irakiten hasten denetik 4 minutu bitarte mantendu egoste prozesua. Honela, zuringoak gorputz pixka bat hartzen du, eta gorringoa berriz likido mantentzen da. Prestatzen den momentuan jatea komeni da, salmonellaz gaixotzeko arriskua baitago, batez ere haur pertsona nagusi eta sistema inmunitarioa makal duten pertsonengan.

### Mollet

Mollet arrautza edo itzulpena eginda arrautza biguna bost minutuz egosten edukita lortzen dugu, honela zuringoa mamituta eta gorringoa likido antzean gelditzen dira. Arrautza mota hau asko erabiltzen da gosari modura jartzeko, arrautzaren moldeko ontzian jarri eta goilaretxo batekin barruko edukia atereaz.

### Arrautza egosia

Arrautza egosia zortzi eta hamar minutu bitarte egosten edukita lortzen dugu, honela, bai zuringo zein gorringoa gogortuta geratzen dira. Hau da sukaldean gehien erabiltzen den modua, ondoren erditan edo laurdenetan zatituta aurkezteko. Bestalde, ogitarteko edota sandwitch-etan sartzeko xerra biribilak moztu ohi dira.
Euskal sukaldaritzan osagarri bezala erabiltzen da, adibidez Legatza saltsa berdean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1062531
* Multimedia: Boiled eggs / Q1062531
# Ana Rosa Schlieper de Martínez Guerrero

Ana Rosa Schlieper de Martínez Guerrero (Buenos Aires, Argentina, 1898ko abuztuaren 15a – Ibidem. 1964ko irailaren 4a) argentinar feminista, filantropo eta gizarte-langilea izan zen.

## Bizitza

Schlieper 1898an jaio zenArgentinko hiriburuan, Buenos Airesen. Aita Enrique Schlieper zuen eta ama Ana Zabalrado. Jesusen Bihotza Ikastetxean ikasi zuen (1910-15).

### Ibilbidea

Schlieper de Martinez Guerrero emakumearen posizio soziala hobetzen jardun zuen, zerbitzu sozialeko agentziekin egindako lanaren bidez. National Women Votersek gonbidatuta joan zen AEBra. 1938-1943 bitartean, Liga de Protección a la Joven (Emakume Gaztea Babesteko Liga) delakoaren burua izan zen. San Vicente de Paul Andreen — gero Ana Rosa Schiper izena hartu zuena— egoitzaren sortzailea izan zen Madariaga Jeneralean, 100 oheko ospitale eta emakumeentzako erizaintza-eskola gisa. Halaber, Unión Argentina de Mujeres sortu zuen 1936an, 1938tik 1940ra presidentea izan zelarik. 1941ean New Yorkeko Russell Sage College unibertsitateak honoris causa doktore titulua eman zion. Junta de la Victoria (Garaipenaren Batzarra) urte horretan bertan ezarri zen, eta erakunde horren burua izan zen. Aldi berean, Emakumeen Batzorde Interamerikarraren burua izan zen (1939–43), eta Acción Argentina talde antifaxistako idazkari nagusia ere izan zen. Gerra arintzeko Victory Committee erakundea sortu zuen.

### Heriotza

Buenos Airesen hil zen 1964ko irailaren 4an.

## Sariak eta aintzatespenak

* 1941ean New Yorkeko Russell Sage College unibertsitateak honoris causa doktore titulua
* 1965ean Nansen Refugee Award Saria
* Bere izena jarri zioten sortu zuen emakumeentzako egoitzari

## Erreferentziak

* ↑ www.efemeridesradicales.com.ar (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Hoy se cumple el 60° aniversario del fallecimiento de Ana Rosa Schlieper de Martínez Guerrero» EL MENSAJERO DE LA COSTA (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ «About: Ana Rosa Schlieper de Martínez Guerrero» dbpedia.org (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ Hilton 1971, 126 orr. .
* 1 2 (Gaztelaniaz) madariaga.gob.ar. «General Madariaga» madariaga.gob.ar (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* 1 2 Gestando la Patria: Nuestras Heroínas. Olimpiades Nacionales de Contenidos Educativos de Internet.
* ↑ Lesser 2008, 176 orr. .
* ↑ Carlson 2005, 177 orr. .
* ↑ (Gaztelaniaz) «Hospital Municipal 'Ana Rosa Schlieper de Martínez Guerrero'» Mapcarta (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).

## Bibliografia

* Carlson, Marifran (1 de agosto de 2005). ¡Feminismo!: The Woman's Movement in Argentina. Academy Chicago Publishers. ISBN 978-0-89733-168-5.
* Hilton, Ronald (1971). Who's who in Latin America: a biographical dictionary of notable living men and women of Latin America. B. Ethridge.
* Lesser, Jeff (2008). Rethinking Jewish-Latin Americans. UNM Press. ISBN 978-0-8263-4401-4.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q21070203
# Punsalmaagiyn Ochirbat

    Hau mongoliar izen bat da: lehen izena patronimikoa da, eta bigarrena izen propioa.
Punsalmaagiyn Ochirbat (mongolieraz: Пунсалмаагийн Очирбат; Tudevtey, Dhavhan Aymag, 1942ko urtarrilaren 23a – Ulan Bator, 2025eko urtarrilaren 17a) mongoliar politikaria izan zen.
Meatzari-familia bateko semea zen, eta meatze-geologia eta ingeniaritza ikasi zuen Leningraden (SSBB), bere herriko gobernuaren diru-laguntzari esker; 1975ean doktoregoa lortu zuen. 1966an Industria Erauzleen ministerioko teknikari izatera iritsi zen, eta 1972an, Mongoliar Herriko Alderdi Iraultzaileko kide zela -alderdi komunista eta Mongoliako bakarra-, diputatu hautatu zuten Parlamentuan. 1976an Meatze Erauzketarako ministro espezialistaren mailara igo ondoren, 1985ean Ekonomia Erlazioetarako Estatuko Batzordean sartu zuten, eta bi urte geroago bertako presidentetza hartu zuen. Garai hartan bertan (1987-1988) Gorbatxovek, Sobietar Batasuneko buruak, herrialde komunistei sistema eraberritzeko proposamena egin zienean (perestroika), Mongoliako buruzagiek demokraziaranzko bidea hartzea erabaki zuten, eta Ochirbat aukeratu zuten trantsizioa bideratzeko buru. 1990ean, Jambyn Batmunkek utzitako alderdiko idazkari nagusiaren kargua eta errepublikako presidentetza hartu zituenean, hauteskunde nagusiak deitu zituen. Alderdi Ofizialistako hautagai gisa aurkeztu zen, eta Mongoliako Herri Errepublikako presidente aukeratu zuten gehiengoz. Aurreko agintaldiko eskema sozioekonomiko berekin jarraitu zuen agintzen, eta kanpo-politikari dagokionez, 1992an, Sobietar Batasuna desegitean, Txina eta Ipar Korearekiko hurbilpena bultzatu zuen. 1993ko presidentetzako hauteskundeetan berriz ere hautatu zuten, baina 1997an Natsagiyn Bagabandi komunista ohiak lortu zuen lehendakaritza.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q887753
* Multimedia: Punsalmaagiin Ochirbat / Q887753
# María Puchol

Maria Puchol Butier (Valentzia, 1897ko urtarrilaren 17a – XX. mendea), valentziar aktorea izan zen. Ezaguna da, batez ere, La mano en la trampa (1961), Manos sucias (1957) eta La hermana San Sulpicio (1960) filmetan egindako lanarengatik.

## Bizitza

Valentzian jaio zen, Antonio Puchol Avila zarzuelen musika zuzendariaren eta Claudia Butier aktorearen alaba zela. Luisa Puchol aktorearen arreba.

### Aktore ibilbidea

Hamalau urterekin egin zuen debuta Toledon, Teatro de Rojasen. Hainbat denboraldi egin zituen Espainiako eta Amerikako antzoki nagusietan, tiple komiko eta abeslari gisa. Familiako beste kide asko bezala, Ramón Peñaren konpainiako kidea izan zen eta 1922an Puchol-Ozoresenean sartu zen, bere ahizpa Luisak osatua.
Heldutasunean bigarren mailako paperak egin zituen zineman eta telebistan, hala nola La mando en la trampa (1961) Leopoldo Torre Nilsson zuzendari argentinarrarena. Lehenago, 1960an, La hermana San Sulpicio telesailean eta José Antonio de la Loma eta Marcello Balde zuzendarien Las manos sucias (1957) filmean Madre superiora delakoaren rola egin zuen.

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) «María Puchol | Reparto» IMDb (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «María Puchol» FilmAffinity (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).

## Bibliografia

* Enciclopèdia Espasa, 48. liburukia, or. 42 ISBN 84-239-4548-0iki>)

## Kanpo estekak

* María Puchol Internet Movie Databaseren webgunean (Ingelesez)
* Datuak: Q28532710
* Multimedia: María Puchol / Q28532710
# Claudia Butier

Claudia Butier Morales (Zamora, 1875eko urriaren 30a – Burjassot, Valentziako Erkidegoa, 1953ko martxoaren 2a) zamorar aktorea izan zen.

## Bizitza

1875ean jaio zen. Gregoria Morales aktorearen alaba zen.
XIX. mendearen amaieran hasi zen aktore lanetan. Izaera handiko aktoretzat jo zuten. Antonio Puchol Avila zarzuelen musika-zuzendariarekin ezkondu zen, eta bi alaba izan zituzten: Luisa Puchol eta María Puchol aktoreak.

### Heriotza

Valentzia probintziako Burjassot jherrian hil zen 1953ko martxoaren 2an. 1874an edo 1875ean jaio zen. Herriko hilerrian hobiratu zuten. Seguruenez, gorpuzkiak hezurtegira eraman zituzten, baina haren hilarria oraindik badago.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «Claudia Butier (1875-1953) - Find a Grave...» www.findagrave.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Ingelesez) «Claudia Butier (1875-1953) - Find a Grave...» www.findagrave.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q131421266
# 1068
## Jaiotzak

* Haakon Magnusson Toresfostre, Norvegiako erregea (h. 1095).
* Petri I.a Santxez, Nafarroa eta Aragoiko erregea (h. 1104).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q19421
* Multimedia: 1068 / Q19421
# Luisa Puchol

Luisa Puchol Butier (Valentzia, 1894ko ekainaren 16a – Madril, 1965eko urtarrilaren 29a) valentziar aktorea eta abeslaria izan zen. Ezaguna egin zen El aprendiz de malo (1958), Cabaret (1953) eta Patio andaluz (1958) filmeekin.

## Bizitza

1894an jaio zen. Gurasoak Antonio Puchol Avila zarzuelen musika zuzendaria (1929an hil zen) eta Claudia Butier aktorea (1953an hil zen) izan ziren. María Puchol aktorea ahizpa zuen.

### Aktore ibilbidea

Haurtzarotik eszenarako jarrera berezia erakutsi zuen, eta oso goiz hasi zen horretan. Hamahiru urterekin egin zuen jendaurreko debuta, Madrilgo Teatro de la Zarzuelan, Enseñanza libre izeneko zarzuelarekin.
1912an, lehen tiple komiko gisa kontratatu zuten Buenos Airesen. 1916an denboraldi bikaina egin zuen Madrilgo Martin Antzokian, Los cuáqueros opereta estreinatuz, eta arrakasta horrek bere ospe handiari hasiera eman zion. Kritikak laudorio handiak eskaini zizkion lan horretan. Ondoren, Eslava antzokira joan zen, komedia-generoan murgilduz.

### Nazioartean

1918an bira bat egin zuen Ameriketan, eta arrakasta handia izan zuen New Yorken Joaquin Valverde konpositorearen konpainian —La tierra de la alegría estreinatu zuen— eta Kanadan eta Kalifornian, espainiar kantak abestuz. 1919an itzuli zen Espainiara eta Ramon Peñaren opereta konpainian jarraitu zuen lanean.

## Bizitza pribatua

1921eko martxoaren 22an ezkondu zen Valentziako San Agustin elizan, Mariano Ozores Francés aktorearekin, eta José Luis, Mariano eta Antonio Ozoresen ama izan zen. Iturri batzuek diote 1894an jaio zela.

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) «Luisa Puchol | Reparto» IMDb (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Luisa Puchol» FilmAffinity (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Luisa Puchol - Biografía, mejores películas, series, imágenes y noticias» La Vanguardia 2022-05-08 (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Luisa Puchol - Edad | Biografía | Películas | Noticias | Filmografía | Premios» Decine21 2025-01-17 (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) Pereira, Azucena. (2017-08-24). «El clan de los Ozores: la trayectoria televisiva de una familia de artistas» FormulaTV (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).

## Kanpo estekak

* Luisa Puchol Internet Movie Databaseren webgunean (Ingelesez)
* Datuak: Q20798076
* Multimedia: Luisa Puchol / Q20798076
# 1095
## Jaiotzak

* Abenduaren 22a – Roger II.a Siziliakoa, Siziliako kondea, Apulia eta Calabriako Dukea eta Siziliako erregea (h. 1154).

## Heriotzak

* Apirila – Haakon Magnusson Toresfostre, Norvegiako erregea (j. 1068).
* Ekainaren 29a – Ladislao I.a Hungariakoa, Hungariako erregea (j. 1046).
* Abuztuaren 18a – Olaf I.a Danimarkakoa, Danimarkako erregea (j. c. 1050).
* Konstantino Dukas, Bizantziar Inperioko enperadorekidea (j. 1074).
* Shen Kuo, txinatar astronomoa, matematikaria eta entziklopedia-egilea (j. 1031).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q19480
* Multimedia: 1095 / Q19480
# Magnus III.a Norvegiakoa

Magnus III.a Oinutsa (1073 - Irlanda, 1103ko abuztuaren 24a), Norvegiako erregea 1093tik 1103 arte. Olaf III.aren sasiko semea zen, eta Harald Hadrada-ren biloba.
Vikingoen garaiko garaipenak gogoan, bere lurraldea hedatzen saiatu zen. Danimarkaren eta Suediaren kontra egin zuen. Danimarkako Halland aldea arpilatu zuen. Geroago, 1097an, Götaland eskualdean sartu zen, Suedian, eskualdea baketzeko eta muga berrezartzeko. Vänern aintziraraino iritsi zen. Soldatu-talde bat utzi, eta Norvegiara itzuli zen, baina suediarrek, neguan, berriro eskuratu zuten eskualdea. Hurrengo udan berriro itzuli zen Magnus III.a Suediara, baina suediarrek garaitu zuten Göta ibaiaren ertzean.
Ez zuen lortu lurrik eskuratzerik Eskandinavian, eta Britainiar uharteetara abiatu zen 1098an, armada handi bat berekin zeramala. Orkadak beretu ondoren, Hebridetara abiatu zen, eta arpilatu egin zituen. Gero, 160 itsasontziz osatutako itsas armada batekin, Man uhartera jo zuen, eta bere egin zuen. Handik, Britainia Handira jo zuen, eta normandiarren aurka borrokatu zen Angleseyn, eta nagusitu.
1102an berriro itzuli zen Britainiar uharteetara, bere inperioa sendotzera eta Irlanda konkistatzeko asmotan. Dublin bereganatu ondoren, iparralderantz abiatu zen, Ulsterrera. Irlandaren parte handi bat bereganatzea lortu zuen, baina borroka batean hil zuten irlandarrek.
Erregea hil ondoren, berak sortutako inperioa berehala desegin zen.

## Genealogia

Zuhaitz genealogikoa :
Eystein I of Norway
Magnus IV of Norway
Sigurd the Crusader
Kristin Sigurdsdatter
Olaf (II) Haraldsen
Ragnild Magnusdotter
Björn Haraldsen Ironside
Harald III.a Norvegiakoa
Olaf Magnusson
Olaf III of Norway
Tora Torbergsdatter
Magnus III.a Norvegiakoa
Tora Magnusdatter
Jón Loftsson
Thora Jonsdottir
Sigurd Slembe
Eystein II
Brigida Haraldsdotter
Sigurd II of Norway
Harald IV.a Norvegiakoa
Magnus Haraldsson
Inge I of Norway
Maria (?)
Margaret Haraldsdatter :

## Erreferentziak

* Datuak: Q311996
* Multimedia: Magnus III of Norway / Q311996
# Jean-Pierre Thiollet

Jean-Pierre Thiollet (Poitiers, Poitou-Charentes, 1956ko abenduaren 9a - ) frantses idazlea da.
Hallier, l'Edernel jeune homme (2016), Carré d'Art (Byron, Barbey d'Aurevilly, Salvador Dali, Jean-Edern Hallier) (2008), Je m'appelle Byblos (2005), Sax, Mule & Co (2004) eta Le Chevallier à découvert (1998) liburu ezagunak idatzi ditu.
2017ko martxoan, Circle InterHallier-en sustatzailea da, Jean-Edern Hallier-en omenez .

## Lanak

* Hallier, chagrins d'amour (2024)
* Hallier tout feu tout flamme (2023)
* Hallier en roue libre (2022)
* Hallier, l'Edernel retour (2021)
* Hallier, l'Homme debout (2020)
* Hallier, Edernellement vôtre (2019)
* Hallier ou l'Edernité en marche (2018)
* Improvisation so piano (2017)
* Hallier, l'Edernel jeune homme (2016)
* 88 notes pour piano solo (2015)
* Piano ma non solo (2012)
* Bodream ou rêve de Bodrum (2010)
* Carré d'Art: Lord Byron, Barbey d'Aurevilly, Salvador Dalí, Jean-Edern Hallier (2008)
* Jules Barbey d'Aurevilly (2006-2007)
* Je m'appelle Byblos (2005)
* Sax, Mule & Co (2004)
* Beau linge et argent sale - Fraude fiscale internationale et blanchiment des capitaux (2002)
* Les Dessous d'une Présidence (2002)
* La Pensée unique : Le vrai procès (J. Foyer eta M. Godet batera, 1998)
* Le Chevallier à découvert (1998)
* Euro-CV (1997)
* L'Anti-Crise (M-F. Guignard batera, 1994)
* Os très primeiros meses num nos emprego, M-F. Guignard batera, Maria Mello trad. (1993) (Réussir ses trois premiers mois dans un nouveau poste, 1992)
* Utrillo, sa vie, son oeuvre (J. Fabris, C. Wiart, A. Buquet, J. Birr, C. Banlin-Lacroix eta J. Foret batera, 1982)

## Erreferentziak

* ↑ La Lettre A, 21/02/2017, https://www.lalettrea.fr/medias_groupes/2017/02/21/thiollet-loue-edern-hallier,108212725-brl

## Kanpo estekak

* Datuak: Q982049
* Multimedia: Jean-Pierre Thiollet / Q982049
# Lionel Van Brabant

Lionel Van Brabant, (Zwevegem, 1926ko abuztuaren 15a - Kortrijk 2004ko uztailaren 3a) txirrindulari belgikarra izan zen.

## Palmaresa

1949
* 2. Belgikan Zeharrean
1950
* 7. Flèche Wallonnen
* 8. Kuurne-Brusela-Kuurnen
1951
* 2. Het Volken
* 3. Gante-Wevelgemen
* 8. Paris-Roubaixen

## Kanpo estekak

* Lionel Van Brabant - ProCyclingStats
* Datuak: Q17404097
# María Mercedes Vial

María Mercedes Vial Solar, ezaguna María Mercedes Vial de Ugarte izenez (Santiago, Txile, 1863 – ibidem, 1942) txiletar idazle feminista izan zen, eleberrigilea.

## Bizitza

Bere gurasoak Wenceslao Vial Guzmán eta Luisa Solar Marin izan ziren. Rafael Ugarte Ovalle nekazariarekin ezkondu zen, Juan Agustin Ugarte Guzman eta Sofia Ovalle Vicuñaren semearekin.

### Idazle ibilbidea

Autore batzuen iritziz, feminismo aristokratikoaren barruan koka daiteke bere lana, eta horien artean daude beste idazle batzuk ere: Ines Echeverría Bello, Mariana Cox Méndez, Teresa Wilms Montt, María Luisa Fernández de García Huidobro eta Ximena Morla Lynch, besteak beste.

## Lanak

* Cosas que fueron (eleberria, Santiago: Editorial Zig-Zag, 1917).
* Amor que no muere (eleberria, Santiago: Editorial Nascimiento, 1929).
* Algo pasado de moda: conferencias dadas en el Club de Señoras (Santiago: Impr. Cervantes, 1926).

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «María Mercedes Vial - Hispanopedia» es.hispanopedia.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «María Mercedes Vial» Escritores del mundo Fandom (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9030102
# Sara Hübner de Fresno

Sofia Sara Hübner Bezanilla, ezaguna Sara Hubner de Fresno izenez ere (ezizen literarioa: Magda Sudermann; Santiago, Txile, 1888ko abenduaren 18a – XX. mendea) txiletar idazle feminista, kazetaria eta editorea izan zen.

## Bizitza

Gurasoak Luis Hübner idazlea eta Teresa Bezanilla izan ziren.

### Idazle ibilbidea

Egunkari eta aldizkarietan idatzi zuen, besteak beste, Zig-Zag, Eventos y Artes y letras; gainera, Página Femenina izeneko atala argitaratu zuen Las Últimas Noticias egunkarian XX. mendearen hasieran.
Jakina da bere literatur ekoizpena argitaratu barik edo egunkari eta aldizkarietan sakabanatuta dagoela, beste idazle feminista batzuekin gertatzen den bezala, hala nola Luisa Lynch de Gormaz, María Luisa Fernández eta Ximena eta Carmen Morla Lynch ahizpekin-. XX. mende hasierako abangoardiaren zatitzat jotzen da bere lan literarioa, pentsamendu feminista masifikatzen eta emakumeen eskubideen alde borrokatzen saiatu zen abangoardiaren zatitzat, nahiz eta idatzi batzuetan maputxe herriarekiko mespretxu sentimendu batzuk ere islatu zituen.

## Lanak

* Del diario íntimo de Magda Suddermann en Revista de artes y letras (Santiago: Ediciones de Artes y Letras, 1918).
* Nunca en Hablemos de amor: Gran selección de poemas románticos de los genios del amor (1960).

## Erreferentziak

* ↑ "Chile Registro Civil, 1885-1903," database with images, FamilySearch (https://familysearch.org/pal:/MM9.3.1/TH-1-12739-18262-17?cc=1630787 : accessed 1 April 2016), Santiago > Recoleta > Nacimientos 1888 > image 428 of 447; Registro Civil Archivo General, Santiago (Civil Registration General Archives, Santiago)
* ↑ (Gaztelaniaz) «Sara Hübner de Fresno - Hispanopedia» es.hispanopedia.com (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ «About: Sara Hübner de Fresno» dbpedia.org (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).
* ↑ «Sara Hübner. Poetisa. - María Lefebre Lever» marialefebre.cl (Noiz kontsultatua: 2025-01-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9074532
# Flannery eta bere astakiloak

Flannery eta bere astakiloak Bernardo Atxagak idatzitako liburua da, haur eta gazte literaturaren arlokoa.
1987an argitaratu zen Elkar argitaletxearen eskutik. Arrakastari esker, Elkar diskoetxeak disko bat argitaratu zuen telesailean oinarrituta. Monika Arzuagak jarri zien ahotsa abestiei, Juan Carlos Pérezek sortu zuen musika eta Bernardo Atxagak hitzak.
1987an Jaizkibel konpainiak marrazki bizidun batzuk ekoitzi zituen ETBrentzat. Telesailak ospea izan zuen, baina gerora bertan behera utzi zuten.
1989an Egin argitaletxeak "Astakiloen abenturak eta kalenturak" kaleratu zuen VHS formatuan. 2007an Berria egunkariak DVD bat argitaratu zuen. DVD honetan telesaileko kapitulu guztiak bildu ziren.

## Kanpo estekak

* (bideoa) Ipupomamua - Atxaga (2011): https://web.archive.org/web/20170414165000/http://www.eitb.tv/es/video/ipupomamua--2011/4106927177001/4102965555001/atxaga/ Noiz kontsultatua: 2017-04-14.
* Datuak: Q12257880