# Pastor Ospina Rodríguez

Pastor Ospina Rodríguez (Guasca, 1809ko uztailaren 6a - Guatemala, 1873ko maiatzaren 3a) kolonbiar politikari eta intelektuala izan zen, Granada Berriko Errepublikako Gobernu Idazkari eta hainbat probintziatako gobernadore izan zena. Mariano Ospina Rodriguez presidentearen anaia.

## Biografia

Guaskan jaio zen 1809ko uztailean, Santiago Ospina eta Josefa Santos Rodriguezen semea. Mariano Ospina Rodriguez presidentearen agindupean, Medikuntza ikasi zuen Bogotan, baina ez zuen inoiz jardun. Ondoren, Natura-zientziak, Fisika eta Zientzia zehatzeatan espezializatu zen, baita Pedagogian ere, eta Bogota, Mompox eta Guatemalako hainbat erakundetan irakatsi zituen.
1841ean Kongresura iritsi zen Ordezkarien Ganberako Diputatu gisa, eta handik hezkuntzaren defentsan zentratu zen. 1844an, Cartagenako probintziako gobernadore bihurtu zen, eta Mariquita eta Mompox probintzietako gobernadore izendatu zuten. 1845eko uztailean Bogota Probintziako Gobernadore bihurtu zen, eta handik hezkuntzaren sustapena bultzatu zuen. Garai berean, interes pedagogiko handiko lau testu idatzi zituen: Nekazaritza eta Kotoi Laborantza, Jurisprudentzia, Morala eta Lecciones de Religión, Moral y Urbanidad izenburukoa.
1847an, Bogotako Gobernaziora itzuli zen, bitarteko gobernadore gisa; bigarren agintaldi horretan, hiriak izan zuen hirigintza-garapenerako lehen plana aurkeztu zion Bogotako Kontzejuari. Kontzejuak atzera botatako planak iradokitzen zuen hiriko hirigunea San Victorinoko pilarearen mendebalderantz zabaltzea, 2.000 metroko lerroan.
Hedabide nazionaletako ohiko kolaboratzailea izan zen, baita nazioarteko zenbait komunikabidetakoa ere. Lehen hezkuntzan aritu zen lanean, eta Jesusen Lagundia herrialdera itzultzearen defendatzaile nagusietako bat izan zen, 1838an kanporatuak izan baitziren.
Kongresuko kide izan zen bere bi ganberetan, Senatuan eta Ordezkarien Ganberan, eta Granadako Konfederazioaren oinarri konstituzionalei ekarpen garrantzitsua egin zien.
Diplomazialaria izan zen eta, Juan Francisco Martinekin batera, Granada Berriko Errepublikaren ordezkaria izan zen Perun egindako Biltzar Amerikarrean, eta haren esku-hartzeak laudorioak ekarri zizkion garaiko hedabideetan.
1851ko gerra zibilean parte hartu zuen; matxinatuak garaituta, sei hilabeterako espetxeratu zuten, harik eta 5 urteko erbestera kondenatu zuten arte. Erbestean, Europan zehar bidaiatu zuen, eta gizarte-zientzietan hezi zen. Halaber, testu ugari idatzi zituen Jeremy Bentham filosofo ingelesa kritikatuz. 1854an Jose Maria Obando presidenteak indultua eman zion; urte horretan bertan 1854ko iraultza piztu zen, Jose Maria Melo de facto presidentea buru zela. Meloren matxinada garaituta, Jose de Obaldía presidentearen Gobernu Idazkari izendatu zuten. Manuel Maria Mallarinoren gobernu-idazkaria ere izan zen 1855ean, behin-behinekoz.
Bere anaia Mariano Ospina Rodriguezen gobernuan ez zuen postu bakar bat ere bete, soilik Kongresura joanez. 1861ean, subiranotasunen gerraren baitan, Tomas Cipriano de Mosqueraren iraultzaileek Ospinaren gobernua xahututa, bi anaiek Bogotatik ihes egin zuten jesuitaz mozorrotuta, La Mesan harrapatuak izateko. Handik Mosqueraren aurrera eraman zituzten, Chapineron zuten kuartelean; Mosquerak heriotza-zigorra ezarri zien, baina Europako eta AEBetako diplomatikoek, Pedro Alcantara Herran jeneralak eta Jose Santos Gutierrez jeneralak esku hartu zutenez, zigorra biziarteko kartzela zigorragatik trukatu zieten Bocachicako kuarteleko gangetan, Cartagenan. Bertatik ihes egitea lortu zuten Enriqueta Vasquez Jaramilloren laguntzari esker, Mariano Ospinaren emaztea.
Ospinatarrak Guatemalako erbestean kokatu ziren, eta bertan nazioarteko hainbat nekazaritza eta merkataritza enpresa garatu zituzten, garrantzi handia izan zutenak; Pastor kotoiaren laborantzan eta kafe industrian espezializatu zen, horretarako Estatu Batuetatik makineria inportatuz.
Azken urteak Nekazaritzaren azterketa zientifikoari eskaini zizkion, Guatemalako erbestean 1873ko maiatzean hil zelarik, gaixotasun luze baten ondoren.
Carlota Chaparro Bonillarekin ezkonduta dago Bogotan, eta batasun horretatik 8 seme-alaba jaio ziren, Sebastián eta Mariano Ospina Chaparro militarrak barne.

## Erreferentziak

* ↑ Gallini, Estefanía. (2006). «Empresarios antioqueños en la historia del café en Guatemala, 1863-1871» Anuario Colombiano de Historia Social y de la Cultura (Bogotá: Universidad Nacional de Colombia) (33): 247-285. ISSN 0120-2456..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q106504521