# Mateo García de los Reyes

Mateo García de los Reyes (Montevideo, Uruguai, 1872ko otsailaren 6a - Paracuellos de Jarama, Espainia, 1936ko azaroaren 24a) militar, itsasgizon eta politikari espainiarra izan zen, Arma Submarina Españolaren lehen buru eta antolatzailea.

## Biografia
### Itsas Armadan sartzea

1872ko otsailaren 6an jaio zen Montevideon, Uruguain. Aita Almansa espainiar helizezko fragatako komandantea zen.
1886ko otsailaren 1ean, hamalau urte zituela, Itsas Eskolan sartu zen, garai hartan Flotante Ontzigintza Eskola deitua, Ferrolen ainguratutako Asturias fragata zaharrean zegoelako.

### Munduari buelta eta egonaldi Filipinetan

1888ko abenduaren 7an zaindari izendatu zuten, eta 1891ko abenduaren 7an, ikasketak amaituta, ontzi-alferez izendatu zuten. Hurrengo udan, Nautilus korbetan, Carrick Castle clipper britainiar zaharrean, egin zuen lehen bidaia handian sartu zen, eskola-ontzi bihurtuta, Fernando Villaamil fragata-kapitainaren agindupean. Hogei hilabetez itsasoak zeharkatu zituen, munduari bira emanez.
Zirkumnabigazio-bidaiaren ondoren, Filipinetako artxipelagora bidali zuten, flotatzen zuen lehen aginteaz arduratzeko, Basco, kroskozko kanoi-txalupa bat, 42 tonako desplazamendua, Hong Kongen eraikia, 70 mm-ko González Hontoria kanoi batekin eta 25 mm-ko metrailadore batekin armatua. Harekin parte hartu zuen Filipinetako Kanpainan, matxinatuen aurka.
1895eko martxoaren 5ean, Vicente Montojo Trillo Filipinetako gotorlekuko komandante nagusi izendatu zuten, eta, data horretan bertan, García de los Reyes izendatu zuten bere laguntzaile pertsonal. Kargu horretan aritu zen 1896ko maiatzaren 13ra arte, eta Lezo Jeneralaren kanoiontziko bigarren komandante izendatu zuten, 540 tonakoa.

### Hainbat norako

1897ko apirilaren 21ean itsasontziko teniente izatera igo zen, eta 1899ko irailean José Marenco jeneralaren laguntzaile pertsonal izendatu zuten. 1900eko irailaren 16an, borondatezko eszedentzia hartu zuen Madrilen, hainbat ikasketa egiteko.
1908ko urtarrilaren 24an nahitaezko eszedentzia-egoerara igaro zen Madrilen. 1911ko irailaren 3an, Isabel infantaren porrot-ofizial izendatu zuten. Espainiako eta AEBetako gerraren hondamenditik bizirik atera zen burdinazko krosko txiki bat zen, kanoi-ontzi bihurtua, eta Marokoko iparraldeko eta Ekuatore Gineako golkoko gerra-operazioetan parte hartu zuen.
1913ko apirilaren 21ean supernumerario egoerara pasa zen, eta 1914an ere bertan jarraitu zuen.

### Urpeko Armaren lehn komandantea

1915eko otsailaren 17an, Alfontso XIII.ak bere sinadura legearen oinean jarri zuen, historiara «Miranda Legea» bezala pasa zena eta Espainian Urpeko Arma jaio zela suposatzen zuena.
Lege horrek, hasiera batean, lau urpeko eskuratzeko baimena ematen zion Itsas Ministerioari (lehenengoa Estatu Batuei erosi zitzaien, eta gainerakoak Italian). Garai hartan, korbeta kapitaina zen García de los Reyes, gobernuak Miranda almirantearen eskariz izendatua, bi herrialdeetara itsaspekoen eraikuntza ikuskatzera joateko.
| « | Itsas Armadako ministroari baimena ematen zaio lege honek emandako kredituen kargura zuzeneko kudeaketa bidez lau urperagarri eta horiek hornitu behar dituzten langileen irakaskuntza eta praktiketarako beharrezko materiala eta salbamenduko ontzi berezi bat eskuratzeko. Baimena ematen zaio, halaber, Armadako Kidego Orokorreko ofizialak dituzten itsaspekoetan zerbitzua antolatzeko, eta Makinisten Kidegoa eta Kontramaisuen, Kondestableen eta gainerako mendekoen Kidegoa berrantolatzeko, beren zerbitzuak eta plantillak material berriaren beharretara egokituz, egungo aurrekontuan langileentzat esleitutako kredituen barruan. | » |
Batzordea egiteko agindua, 1915eko apirilaren 27koa, honako hau zen:
| « | ... itsaspekoetan espezializatu dadin, eta haren eraikuntza-metodoak azter ditzan eta arma berri hori Espainiari nola interesatzen zaion ikus dezan, hartutako neurriak proposatuz, industria nazionalaren beharrak kontuan hartuta. | » |
Hilabete batzuen buruan, Espainiak Itsas Armadan ezarri nahi zuen arma berri eta ezezagun horrekin lehen kontaktuak hasi zituenean, 1915eko abenduaren 22an, "Ipar Amerikako Itsas Batzordea" deiturikora bidali zuten, Massachusettseko Qincy hirira bidaia eginez. Han, Fore River & Co ontzioletan eraiki zuten armadaren lehen itsaspeko operatiboa izango zena.
Estatu Batuetatik itzuli zenean, Italiako Itsas Batzordera joan zen, La Speziara, Itsaspekoak Eraikitzeko Ikuskapen Batzordeko presidente gisa, Espainiak Fiat-San Giorgio ontziola ospetsuei eraikitzeko enkargua eman zien hiru Laurenti klase urperagarrien eraikuntzaren Ikuskapen Batzordeko presidente gisa gertutik jarraitzeko, eta urperagarritasun-mota horretan gaitasuna eskuratzeko.
Ondoren, komisioa luzatu egin zioten Suitzari, Sulzer etxean bertan fabrikatzen ziren barne-errekuntzako motorrak aztertzeko.
1917. urtearen hasieran, Laurenti, Nartziso Monturiol (A-1) klaseko gila-komandante izendatu zuten. Nartziso Monturiol (A-1) uretara bota zuten, Espainiak Erroman duen enbaxadorea buru zuela, apirilaren 15ean. Abuztuaren 25ean hartu zuen benetako agintea, aipatu itsaspekoa Armadako Ontzien Zerrenda Ofizialean alta eman zitzaion egunean. Egun horretan bertan, Itsaspekoen Dibisioko buru izendatu zuten, Armadak une hartan zituen lau itsaspekoen artean komandante zaharrena zelako, eta, gainera, Cartagenan ezarritako irrati-telegrafia eta urpekarien eskoletako zuzendari ere bazen.
1917ko irailaren 4an, Italiako fabrikazioko itsaspekoen flotillaren agindupean (lehen ontziaz gain), Tarragonan sartu zen, Extremadura gurutzontzi babestuak lagunduta, eta La Speziatik eskolta eman zien.
1919ko urtarrilaren 28an, bere agindupeko itsaspekoak, Narciso Monturolek (A-1), borroka-bandera jaso zuen Bartzelonan, Kondal Hiriko udalak emana, Alfonso XIII.a korazatuari La Paz kaian lotuta zegoela.
1919ko uztailaren 5ean fragata kapitain izatera igo zen. Uda hartan, itsaspekoek, beste ur-azaleko ontzi batzuekin batera, iraupen luzeko lehen gurutzaldia egin zuten. 1919ko urriaren 24an, A-1eko agintea utzi zuen.
1922ko apirilean, Rifeko gerran, itsaspekoen lehen gerra-ekintza zuzendu zuen pertsonalki, Velez de la Gomera haitzean bizi ziren langile zibilen ebakuazioari amaiera ematen ziona. Azken hori zenbait egunez setiatuta egon zen, errifear indarren supean. B-1 eta Isaac Peral (A-0) ontziek egindako ekintza horren bidez, ontzidi-buru gisa, Itsas Domina jaso zuen, garai hartan ematen zen kondekoraziorik handiena.
1924ko abuztuaren 25ean ontzi-kapitain izendatu zuten, eta 1928ko urriaren 30ean kontramirante. Igoera zela eta, ontzidiaren agintea Alonso korbeta kapitainari eman zion, urte batzuk lehenago García de los Reyesengandik A-1eko agintea ere jaso zuena.

### Itsas Armada ministroa

Ordezkatua izan bezain laster, Madrilera joan zen Primo de Rivera jeneralak zuzentzen duen gobernuan Itsas Armadaren kartera bere gain hartzeko, eta azaroaren 5ean Itsas Armadako ministro karguaren zina egin zuen direktorio zibilean.
Bere ministerioaren buru izan zen hamabost hilabeteetan, erreforma ugari egin zituen, bai materialari dagokionez, bai Armadako langileei dagokienez, nahiz eta bere karguaz jabetu bezain laster lehen arazoarekin aurrez aurre aurkitu zen: diru-esleipenak konprometituta zeuden hamarkada bat geratzen zenean.
Sartu zituen berrikuntza guztien artean, honako hauek aipa daitezke:
* 1929ko urtarrilaren 9an, Alfonso XIII.ak García de los Reyesek aurkeztutako lehen errege-dekretua sinatu zuen (urtarrilaren 14ko 11/29 zenbakiko aldizkari ofiziala). Helburua aginte-kupula gaztetzea da; izan ere, errege-dekretuak lau urtean murriztu zuen Armadako goi-kargudunak erreserba-egoerara igarotzea, eta 68, 64 eta 62 urtera jaitsi zen, hurrenez hurren, almiranteorde, kontra-almirante eta ontzi-kapitain karguetarako.
* Urtarrilaren 14an, Errege Lege Dekretuaren bidez (urtarrilaren 17ko 14. AO), Armadan zenbait kategoriatara hautapen bidez igotzeko aukera ezarri zen, garai hartako beste itsaso moderno batzuetan ohikoa zen bezala.
* Patentatutako gorputzak berregituratu zituen, gorputz politiko eta «politiko-militarretan» zatituz, eta, aldi berean, plantillen gehikuntza bat kendu eta Lurraren Eskala berragerrarazi zuen.
* Ontzi batzuen aparkaleku-oinarria birbanatu zuen, indarra hobeto aprobetxatzeko, batez ere tamaina txikiko unitateei dagokienez, hala nola torpedo-ontziei eta kostazainei dagokienez, penintsulako uretan zein Afrikako Muni eta Fernando Poo ibaien jabetzetan.
* Nazioaren gobernutik beharrezko kredituak lortu zituen Txurruka klaseko beste zazpi destruktore eraikitzeko, lehen sailekoen gainetik, hauek hobekuntza garrantzitsuak ekarriko zituztelako, baita lerro modernoago bat ere. Zazpi destruktoreak, zerbitzuan jarri zireneko hurrenkera kronologikoaren arabera, honako hauek izan ziren: Antequera almirantea, Miranda almirantea, Gravina, Escaño, Ulloa, Jorge Juan eta Císcar.
* Álvaro de Bazán saria sortu zuen, Revista General de Marina aldizkarian artikuluak idaztea eta argitaratzea bultzatzeko sortua (1929ko abuztuaren 31ko Errege Agindua).
* Berrogei urtez, Peral itsaspekoa desegiteko haragia izan zen Cadizko Arsenal de la Carracan. Pedro Mercader Zufía Cartagenako Itsas Departamentuko kapitain jeneralak prototipo zaharraren zorteaz ohartarazi zuen Garcia de los Reyes, eta Cartagenako historiarako lekualdatu eta gordetzea komeni zela ohartarazi zion, han baitzeuden ordurako bere asmatzailearen hondakinak. Atoian eramanda, Cartagenako Armategira iritsi zen 1929an, eta han konpondu zioten obra bizia, eta Sevillako azulejuen oinarri baten gainean jarri zuten, Itsaspekoen Baseko zabalgunean. Han egon zen 1965era arte, eta urte horretan Alfontso XII.aren kaiko pasealekura joan zen, Cartagenako alkateak eskatuta. 2012ko abenduaren 15ean Cartagenako Untzi Museoaren mendeko armategi militarreko areto batera lekualdatu zen zaharberritzeko; 2013ko irailean inauguratu eta ireki zen.
1929ko amaieran, Primo de Rivera erori zenean eta Dámaso Berenguer jeneralaren Kabinetea iritsi zenean, 1930eko urtarrilaren 30ean Itsas Armadako ministro kargutik kendu zuten. Kargua utzi eta hurrengo eguneko datarekin, behin-behinekoetarako izango da.
Handik gutxira, jarduera publiko guztietatik erretiratu zen, 1931ko urriaren 29an erreserba-egoerara igaro zen arte, eta Madrilen finkatu zuen bizilekua.

### Espetxeratze eta heriotza

64 urte zituenean, eta hainbat urte zeramatzala edozein jarduera publikotatik erretiratuta, 1936ko udan, eta gerra hasi eta gutxira Espainiako gerra zibila piztu zenean, ezkerreko indarrek preso hartu eta espetxeratu zuten Madrilgo Porlier Kartzela Nagusian, harik eta 1936ko azaroaren 24an, Armadako eta Armadako beste buruzagi eta ofizial batzuekin batera, Paracuellos de Jaraman fusilatu zuten arte. Haren gorpuzkiak, identifikatu ezin izan zirenak, hobi komun batean daude.

## Ohoreak

* Orden de Aviseko gurutze handiko zalduna - Portugal.
* Ezpataren Ordenako gurutze handia - Suedia.
* San Sabako Ordenako gurutze handia - Jugoslaviako Erresuma.
* Carlos Manuel de Céspedesen Ordenako gurutze handia - Kuba.
* Italiako Koroaren Ordenako komendadorea.
* Maurizio eta Lazaro Santuen Ordenako komendadorea - Italia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6005880
* Multimedia: Mateo García de los Reyes / Q6005880