# María José Cantudo

María Purificación Josefa Cantudo Porcel, María José Cantudo (Andújar, Jaén, 1951ko uztailaren 10a) espainiar aktore eta vedettea da. 1970eko hamarkadan izan zuen bere ospe handiena Espainian.

## Ibilbidea

1971-1972an hasi zen lanean, eta fotonobeletan eta publizitatean lan eginez. Valerio Lazarovek aukera eskaini zion ¡Señoras y señores! telebista-programa aurkezteko kontratatu 1974-75 urteetan Angela Carrascorekin batera.
Bere ibilbide zinematografikoa 1973an hasi zuen El espanto surge de la tumba (Carlos Aured, 1973) eta Autopsia filmekin, baina bere lehen arrakasta Jordi Grau aginduetara lortu zuen La trastienda (1976) filmean, non espainiar zinemaren lehen biluzi osoan agertu zuen (ispilu baten bidez erakutsia). Harrezkero etiketatua geratu zen destape izan zitzaion generoan eta lanean jarraitu zuen, besteak beste, Antonio Mercerorekin (Las delicias de los verdes años, 1976), berriro Graurekin (El secreto inconfesable de un chico bien, 1976); terrorezko filmetan ere azaldu zen: Las alegres vampiras de Vogel (Julio Pérez Tabernero, 1975) eta El huerto del Francés (Paul Naschy, 1977). Agerpen ikoniko horiengatik Donostiako Beldurrezko Zinemaren Astearen 2017ko edizioan kartelaren protagonista izatera gonbidatu zuten Cantudo.
Zinematik antzezpen musikalera egin zuen bide aldaketa 1980ko hamarkadatik aurrera.

## Bizitza pertsonala

1973an Manolo Otero abeslari eta aktorearekin ezkondu zen, eta hura da seme bakarraren aita, Manuel (1974). 1978an banandu ziren eta Pedro Ruiz aktorearekin eta Enrique Cornejo enpresari artistikoarekin lotura sentimentala izan du harrezkero.
Bere jaiotza data 1951ean datatua egon arren, berak hori ez dela egia esan du, Wikipediak gezurra dioela, baina beste datarik eman gabe esan zuen hori.

## Filmografia

* 1973 El espanto surge de la tumba
* 1973 Autopsia
* 1974 El asesino no está solo
* 1974 El último proceso en París
* 1974 Siete chacales
* 1975 El secreto inconfesable de un chico bien
* 1975 Las alegres vampiras de Vögel
* 1976 La trastienda
* 1976 Señoritas de uniforme
* 1976 Las delicias de los verdes años
* 1976 Los hijos de...
* 1976 Marcada por los hombres
* 1976 Secuestro
* 1977 Pasión
* 1978 El huerto del francés
* 1980 Las mujeres de Jeremías
* 1982 La amante ambiciosa
* 1982 Las chicas del bingo
* 1983 Inseminación artificial
* 1983 Piernas cruzadas
* 1983 Sangre en el Caribe
* 2001 Cuéntame cómo pasó
* 2010 La que se avecina
* 2010 El hombre que vio llorar a Frankenstein

## Erreferentziak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, gaztelerazko wikipediako «María José Cantudo» artikulutik itzulia izan da, 2024-11-30 data duen 163855985 bertsioa oinarritzat hartuta. Sartze-datarik ez duten erreferentziak, edo 2024-11-30 baino lehenago datatuak, jatorrizko artikulutik ekarri dira itzulpenarekin batera.
* ↑ Román, Manuel. (10 de julio de 2020). «Los cuatro hombres en la vida de María José Cantudo... y las cuatro indifelidades» Libertad Digital.
* ↑ «María José Cantudo celebra su cumpleaños: esta es la edad de la mítica actriz» El Periódico de Catalunya-Yotele 10 de julio de 2020.
* ↑ Portal de la provincia de Jaén: Jiennenses destacados.. .
* ↑ 12 actrices para el futuro: María José Cantudo o el atractivo. 2 de febrero de 1975.
* ↑ Goñi, Maialen. (2017-06-14). «María José Cantudo, Beldurrezko Zinemaren Asteko kartelean» Zinea (Noiz kontsultatua: 2025-03-02).
* ↑ En la escena, el pecado original es ser de derechas. 17 de noviembre de 1991.
* ↑ (Gaztelaniaz) «María José Cantudo, la Wikipedia miente: "No tengo 70 años"» ELMUNDO 2021-07-17 (Noiz kontsultatua: 2025-03-02).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6004034
* Multimedia: María José Cantudo / Q6004034