OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mendraka

Mendraka Elorrioko (Bizkaia) iparraldean dagoen auzoa da.

## Demografia

* Mendrakako biztanleria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12263434
# Agaricus gennadii

Agaricus gennadii Agaricaceae familiako perretxiko espezie bat da. Ezin da jangarritzat jo usain txarra duelako, baina batez ere urria delako.
Sinonimoak: Clarkeinda gennadii, Clarkeinda cellaris, Chitonia cellaris, Psalliota gennadii.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 9 cm bitarteko diametrokoa, haragitsua, ganbil-laua, glabroa, leuna, ertza osoa; kolorea zurixkatik alutazeo zurbilera, azkenean lau angeluko aureolatan ildaskatutako geruza bat du.
Orriak: Estu, biribildu-itsatsiak, zuri-arrosa kolorekoak, ondoren arrosa ilunagoak eta azkenik beltzak.
Hanka: 5 eta 7 cm bitarteko garaierakoa eta 1,5 eta 2 cm bitarteko lodierakoa, arrautza-erraboil formako oinarria, arbi baten gisakoa, oinetik bereiz daiteke, lehenik ezkatatsua, gero laua, betea eta barrubetea; bolba mehea, mintzezkoa, erdi askea, zuri zikin kolorekoa, lobulu ugarirekin edo oinean banandurik.
Haragia: Zuria, trinkoa, usain txarrekoa eta zaporegabea.
Etimologia: Cellaris epitetoa latinetik dator, soto, upategi, esan nahi duen "cella" hitzetik. Leku horretan aurkitu zelako lehen aldiz.

## Jangarritasuna

Usain txarreko jangarria.

### Nahasketa arriskua

Agaricus pequinii delakoarekin, hau handiagoa da (5-14). Agaricus bitorquis espeziearekin ere bai, honek eraztun bikoitza du goian. Agaricus bernardii perretxikoarekin, goian eraztun hondarrekin.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Upategi hareatsuetan, baina baita parke eta lorategietan ere, zedro zuhaitzetatik gertu.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Turkmenistan, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 85 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Agaricus gennadii: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10403037
# Albirex Niigata

Albirex Niigata (japonieraz: アルビレックス新潟) Japoniako futbol talde bat da, Niigata hirikoa.

## Historia

Taldea 1955an Niigata Eleven (新潟イレブン) izenarekin sortu zen. 1995an izena aldatu zuen eta Albireo Niigata (アルビレオ新潟) bihurtu zen. 1997an izena aldatu zuen eta Albirex Niigata (アルビレックス新潟) bihurtu zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q383358
* Multimedia: Albirex Niigata / Q383358
# San Agustin Etxebarria

    Artikulu hau Elorrioko auzoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «San Agustin».
San Agustin Etxebarria Elorrioko (Bizkaia) mendebaldean dagoen auzoa da. Mugakideak Atxondo mendebaldean, Elorrioko herrigunea ekialdean, Berriozabaleta iparraldean eta berriro Atxondo hegoaldean ditu.
Memaia mendia (679 m) auzoaren hegoaldean kokatuta dugu.

## Historia

Lehenengo aipamena XI. mendekoa da, eta ordukoa da San Agustin edo Barriako eliza gotikoa. Erlijio-kontuei dagokienez, gaur egun ere Arabio, Berriozabaleta, Arauneta, Leanitz, Miota eta Lekeriketa auzoak eliza honekin lotuta daude.
Bestela, San Agustin elizate beregaina izan zen Durangaldearen barruan eta Gerediagako Batzar Orokorretan 3. zenbakiko eserlekua zeukan, 1630ean Elorriorekin batu arte.
Aipatzekoa da azkenik XVIII. mendeko Telleria baserria, teilak egiteko lekua zena. Mende horretako eta lehenagoko baserri batzuk bestela desagertu egin dira.
Gaur egun Eroskik auzoan egoitza nagusia dauka.

## Demografia

* San Agustingo biztanleria

## Ikus, gainera

* Durangaldea

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) (Frantsesez) Auzoari buruzko informazioa "Labayru" webgunean
* San Agustin Etxebarriako Olazar Auzo Elkarteko bloga
* Datuak: Q9073300
# Agaricus augustus var. perrarus

Agaricus augustus var. perrarus Agaricaceae familiako onddo espezie bat da. Nahiko jangarri ona, almendra usain biziegia duen arren.
Sinonimoak: Psalliota perrara, Agaricus perrarus, Agaricus peronatus.

## Deskribapena

Kapela: 10 eta 15 (20-25 cm arte), globo itxurako-hemisferikotik zabaldura, haragitsua. Kapelaren azala ez oso ezkatatsua, hondo okre-hori-lehoi kolorekoaren gainean (zuria ez)
Orriak: Libreak, ia adnatuak, trinkoak, haragi kolore zurbilekoak edo arrosak. Ertz zurbila, antzua.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: 9 eta 15 cm bitarteko garaierakoa, oinarrira pixka bat loditua, horitu egiten da igurztean. Eraztun zabala, iraunkorra, mintzezkoa, zuri-krema kolorekoa, behealdean arre-lasto koloreko ezkatak izaten ditu.
Haragia: Sendoa eta zuria (horitzeko joerarekin). Almendren usain handiarekin (edo pixka bat anisarena), zapore gozoa eta atsegina. Espora-jalkina marroi ilun kolorekoa.
Etimologia: Agaricus terminoa grekotik dator, perretxikoa esan nahi duen “agarikón” hitzetik.

## Jangarritasuna

Jangarri ona.

### Nahasketa arriskua

Agaricus augustus var. albus delakoak, ezkata horixkak hondo zurian (ez horixka). Agaricus impudicus edo variegans espezieak, Lepiota cristata usain desatsegina du.

## Sasoia eta lekua

Udaberriaren amaieran eta udazkenean. Gregario hazten da. Batez ere koniferoen basoetan, baina baita hostozabalenetan ere. Zelaietan.

### Banaketa eremua

Mendebaldeko Ameriketako Estatu Batuak, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 196 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Agaricus augustus var. perrarus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q84910062
# La abadía del crimen

La abadía del crimen (euskaraz Krimenaren abadia) 1987an Opera Soft espainiar software enpresak merkaturatutako bideo-joko bat izan zen. Umberto Eco italiar idazlearen Arrosaren izena eleberri ospetsuan oinarritua dago, eta Paco Menéndez eta Juan Delcánek programatu zuten.
1983-1992 artean jazotako software espainiarrearen urrezko aroko mugarrietako bat bezala jo ohi da, eta gaur egun Espainiako bideo-jokozale beteranoen artean kultuzko bideo-jokotzat hartua da.

## Kanpo estekak

* La abadía del crimen bideo-jokoa gaztelaniazko aipamenekin ikusgai. Youtube.com (Gaztelaniaz)
* Datuak: Q4894453
# Amanita rubescens var. annulosulphurea

Amanita rubescens var. annulosulphurea Amanitaceae familiako onddo espezie bat da. Gordinik toxikoa, gutxienez 20 minutuz egosi behar da, hemolisina lurrundu dadin (globulu gorriak suntsitzen ditu)
Sinonimoa: Amanita rubescens var. magnifica.

## Deskribapena

Kapela: Globo itxurako gorri argitik hemisferikora (okrea) eta lau-ganbilera (gorri bizia). Kapela leuna, ez ildaskatua, errezel zuri-gris koloreko arrastoekin.
Orriak: Ia libreak, nahiko estu, gaztetan zuriak eta gorrixkak zahartzean.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: Arrosa kolorekoa, oinarrian erraboildun bolbarekin, gorri-ardo koloreko tonuekin (erraz erasotzen diote arrek). Mintzezko eraztunarekin, oso ildaskatua, iraunkorra, tonu horixkekin.
Haragia: Zuria. (arrosa kolorekoa bihurtzen da ebakitzean). Usain fungikoa du eta zapore gozoa hasieran eta gero mingots samarra.
Etimologia: Amanita terminoa grekotik dator eta Zilizia eta Siria arteko mendiari egiten dio erreferentzia, han oso ugariak ziren eta, Grezieraz beste esanahi bat ere badu, perretxikoa kontzeptu orokor gisa.

## Jangarritasuna

Jangarria, baina kontuz ibili beharrekoa.

### Nahasketa arriskua

Taxoi nominalak zuritik arrosara doan koloreko eraztuna du (inoiz ez horia) eta ez da hain mehea. Amanita franchetii edo aspera (toxikoa den susmoa) espezieak ere tonu horiak dituen eraztun bat du, baina bere zuria ez da kolorez aldatzen, ebakitzean ez da arrosa kolorekoa bihurtzen. Amanita pantherina-k (toxikoa) ez du ardo koloreko tonurik. Amanita spissa-k ez du ardo koloreko oinarririk eta haragia ere ez zaio gorritzen.

## Sasoia eta lekua

Udaberrian eta udan. Hostogalkorren edo koniferoen basoetan.

### Banaketa eremua

Europa, Ameriketako Estatu Batuak.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 165 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Amanita rubescens var. annulosulphurea: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108561706
# Shonan Bellmare

Shonan Bellmare (japonieraz: 湘南ベルマーレ) Japoniako futbol talde bat da, Kanagawa prefektura hirikoa.

## Historia

Taldea 1968an Towa Real Estate (藤和不動産) izenarekin sortu zen. 1975an izena aldatu zuen eta Fujita Industries (フジタ工業) bihurtu zen. 1994an izena aldatu zuen eta Bellmare Hiratsuka (ベルマーレ平塚) bihurtu zen. 2000an izena aldatu zuen eta Shonan Bellmare (湘南ベルマーレ) bihurtu zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q692856
* Multimedia: Shonan Bellmare / Q692856
# Leiz-Miñota

Leiz-Miñota Elorrioko (Bizkaia) iparraldean dagoen auzoa da. Bi gunek osatzen dute, Leizek eta Miñotak. Leiz (edo Leanitz) da gune nagusia, eta Miñota (edo Miota) bere ipar-mendebaldean du.

## Demografia

* Leiz-Miñotako biztanleria

## Ondarea

Miñota auzoko San Bartolome izeneko gunean hilarri bat dago.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12262056
# Amanita submembranacea

Amanita submembranacea Amanitaceae familiako onddo espezie bat da. Ondo eginda jan daiteke, baina toxikoa da gordinik (toxina termolabilak). Ez da oso haragitsua, baina oso zapore atsegina du.
Sinonimoak: Amanitopsis submembranacea, Amanitopsis subalpina, Saproamanita vittadinii.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, oboide-kanpai itxurakotik lau-ganbilera titi kamuts batekin. Kapelaren azala leuna, distiratsua, marroi-oliba kolorekoa, bolba-plakaren zuri-gris koloreko arrasto lodiekin eta ertza ildaskatua eta kolore argiagokoa.
Orriak: Libreak, lamelulekin, zurixkak tonu arrosa kolorekotik kremara doan kolorekoak eta ertz flokosoa.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: 7 eta 12 cm bitarteko garaierakoa, liraina, barnehutsa, goian mehetua, zuria, helduaroan bistre-olibaz jaspeztatua. Oinarri klabiformea mintzezko bolba zabal batekin, zuria, gris kolorerako joerarekin. Eraztun gabe.
Haragia: Zuria, mehea, hauskorra. Fenolarekin marroi-txokolate kolorea ematen du. Espora-jalkina zuria.
Etimologia: Amanita grekotik dator eta Zilizia eta Siria arteko mendiari egiten dio erreferentzia, han oso ugariak ziren eta. Grezieraz beste esanahi bat ere badu, perretxikoa, kontzeptu orokor gisa.

## Jangarritasuna

Jangarria , baina kontu handiz ibili beharrekoa.

### Nahasketa arriskua

Amanita battarrae eta Amanita umbrinolutea delakoek, ez dute bolba-hondarrik kapelan. Kontuz eraztuna galdu duen Amanita phalloides hilgarriarekin nahastearekin (Amanita vaginata azpigeneroaren arriskua).

## Sasoia eta lekua

Udazkenean. Bakarka edo talde txikietan. Mendiko koniferoetan. Batzuetan ahabia mikorrizatzen du. Lurzoru azidoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Islandia, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 294 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Amanita submembranacea: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1367102
* Multimedia: Amanita submembranacea / Q1367102
# Amanita vaginata var. plumbea

Amanita vaginata var. plumbea Amanitaceae familiako onddo espezie bat da. Aldaera honek nominalaren antzeko balio gastronomikoa du. Asko eta tenperatura altuan egosi behar da bere toxikotasun hemolitikoa lurruntzeko.
Sinonimoak: Amanita plumbea, Amanitopsis vaginata.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 7 cm bitarteko diametrokoa. Koniko-kanpai itxurakoa, likatsu samarra, gris-errauts kolorekoa, batzuetan tonu urdinxkekin; ertz sendoa eta luze ildaskatua; batzuetan bolbaren hondar lodi grisaxka kolorekoz partzialki estalita.
Orriak: Zuriak, sabeldunak, estu eta libreak.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: 6 eta 10 cm bitarteko garaierakoa eta 0,5 eta 1,5 cm bitarteko lodietakoa. Luzea eta liraina, goialdera mehetua, zuri-hauskara, zorro itxurako zuri grisaxka koloreko bolbarekin.
Haragia: Zuria, hauskorra, zaporegabea eta usaingabea.
Etimologia: Amanita grekotik dator eta Zilizia eta Siria arteko mendiari egiten dio erreferentzia, Han oso ugariak ziren eta. Grezieraz beste esanahi bat ere badu, perretxikoa kontzeptu orokor gisa. Plumbea epitetoa latinetik dator, berunaren kolorea esan nahi duen, "plumbeus" hitzetik. bere koloreagatik.

## Jangarritasuna

Jangarria baina kontuz.

### Nahasketa arriskua

Amanita vaginata nominalak kapela arre-grisaxka du (berun koloreko isla gabe), ertzeko ildaskak ez hain nabarmenak eta ez du errezelaren hondarrik izaten. Amanita lividopallescens (zuri-okre kolorekoa) eta Amanita umbrinolutea (gris-marroia) espezieen antza ere badu.

## Sasoia eta lekua

Udaberritik udazkenera. Euria behar du. Hostozabalen basoetan batez ere.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Frantzia, Suitza, Suedia, Portugal.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 27 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Amanita vaginata var. plumbea: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108562019
# Amanita valens

Amanita valens Amanitaceae familiako onddo espezie bat da. Amanita ponderosa delakoak baino kalitate gutxiago du.
Sinonimoa: Amanita lepiotoides f. valens, Amidella lepiotoides f. valens, Amanita ponderosa f. valens.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, hasieran hemisferikoa, gero ganbila eta amaieran lau-ganbila; ertza soberakinekin eta errezelaren hondarren bidez apendikulatua, leuna eta ildaskatu gabea. Kapelaren azala zuri garbi kolorekoa, gero krema kolorekoa tonu arrosa arin batzuekin, zahartzean okre antzeko kolorekoak bihurtzen diren errezel orokorraren plaka zuriz estalia.
Orriak: Zurixkak, ertzean gorritzeko joerarekin.
Hanka: Laburra, zilindrikoa, fibriloso samarra, gainazal iletsuarekin edo ezkatadun samarrarekin. Eraztun gabe. Mintzezko bolba, motza, irekia, zuria baina lurrez zikindua.
Haragia: Trinkoa, zuria, ebakitzean apur bat gorritu egiten da.
Etimologia: Amanita terminoa grekotik dator eta Zilizia eta Siria arteko mendiari egiten dio erreferentzia, han oso ugariak ziren eta, grezieraz beste esanahi bat ere badu, perretxikoa kontzeptu orokor gisa.

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Pseudovalens aldaera, altuagoa eta sendoagoa da. Amanita ponderosa hegoalderago eta udaberrian agertzen da. Kontuz, ez nahastu Amanita zuri hilgarriekin, Amanita virosa eta Amanita verna.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean. Lurzoru hareatsuetan (ez oso sakona eta trinkoa, granitoa desegitean egina) pinuen eta arteen basoetan, estrepatan, penintsulako erdi-hego aldean, Amanita ponderosa baino iparralderago.

### Banaketa eremua

Mexiko, Euskal Herria, Espainia, Frantzia, Turkia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 174 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Amanita valens: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q49600971
# Agaricus impudicus

Agaricus impudicus Agaricaceae familiako perretxiko espezie bat da. Hanka bota egin behar da, murtxikatzeko zaila, ahosabaian latza eta usain desatseginekoa delako. Haragia jangarria da, baina bigarren mailakoa Agaricus perretxikoen artean.
Sinonimoak: Psalliota brunneola, Agaricus brunneolus.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 10 cm arteko diametrokoa, hasieran erdi-esferikoa, gero ganbila; kolore arreko azala, ezkata zentrokide samarretan apurtzen dena, diskoan izan ezik; ertzak errezelaren hondakinak izan ditzake.
Orriak: Estu, hasieran arrosa zurbil kolorekoak, azkenean arre-beltzaxkak. Ertz esterila eta zurixka.
Hanka: Liraina, zurixka, eraztun zabal batekin; oinarri erraboilduna, sarritan sustrai antzekoak ditu, nabariagoak edo ez hain agerikoak.
Haragia: Zuria, apur bat arrosa besterik ez oinean.
Etimologia: Agaricus terminoa grekotik dator, perretxikoa esan nahi duen "agarikón" hitzetik.

## Jangarritasuna

Erdipurdiko jangarritzat jotzen den espeziea da.

### Nahasketa arriskua

Agaricus sylvaticus delakoarekin, honen haragiak, ebakitzean lehenik gorri-laranja kolorea hartzen du, eta berehala gorri-odol kolorekoa.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean, konifera basoetan. Ohikoa.

### Banaketa eremua

Mexiko, Txile, Europa, Kanariak, Australia, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero,, 329 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 312 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ Agaricus impudicus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1615526
* Multimedia: Agaricus impudicus / Q1615526
# Agaricus langei

Agaricus langei Agaricaceae familiako perretxiko espezie bat da. Itxura odoltsua izan arren, edozein basa txanpiñoi bezala prestatzen da.
Sinonimoak: Psalliota haemorrhoidaria, Agaricus haemorrhoidarius.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 12 cm arteko diametrokoa, kolorea marroi-horixka zikina du, hondo argiagoaren gainean. Erdi-esferikoa, gero ganbila, erdian zapal samarra, azkenik zabaldua. Azala bereiz daiteke, lodia, zaila, lehorra eta zuntzezko ezkatak dituena.
Orriak: Libreak, estu, desberdinak, meheak eta sabelarekin erdian. Hasieran kolore arrosa ederra dute, azkenik marroi-txokolate kolore iluna hartzen dute.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: Zurixka-arrosa, 8 - 12 x 1 - 3 cm-koa, zilindrikoa, oinarrirantz sendotuaz, gorritu egiten da zapaltzean. Eraztun zuria, iraunkorra, zabala, mehea eta mintzezkoa.
Haragia: Trinkoa, zuria, gorri-karmin bizi kolorea hartzen du aireak ukitzean. Zapore gozokoa eta usain ahulekoa.
Etimologia: Agaricus terminoa grekotik dator, perretxikoa esan nahi duen "agarikón" hitzetik. Langei epitetoa Jakob Emanuel Lange (1864-1941) daniar mikologoaren omenez da.

## Jangarritasuna

Kalitate oneko jangarria. Bere itxura odoltsuagatik susmagarritzat hartu izan da arrazoirik gabe.

### Nahasketa arriskua

Agaricus haemorrhoidarius delakoarekin, honek hostozabaletan irteten du. Agaricus sylvaticus espeziarekin ere bai, honek hasieran gorri-laranja koloreko haragia du, gero gorri-odol kolorekoa eta normalean pinudietan ateratzen da. Biak jateko onak.

## Sasoia eta lekua

Abuztutik azarora bitartean, batez ere koniferetan ateratzen da.

### Banaketa eremua

Kanada, Europa, Errusia, Iran, India, Australia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 327 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987)). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona,, 175 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. JoseLuis Añanos Echo Editorial Pirineo, 329 or. ISBN 84-87997-86-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 276 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Agaricus langei: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2605342
* Multimedia: Agaricus langei / Q2605342
* Espezieak: Agaricus langei