OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Belarri orrihori

Belarri orrihoria (Phyllotopsis nidulans) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Ez da kontsumorako egokia, toxikoa den susmoa ere badago eta haragi biguna eta harroaz gain, usain desatsegina duelako.
Sinonimoak: Dendrosarcus mollis, Pleuropus nidulans, Agaricus junquilla, Pleurotus nidulans, Crepidotus nidulans, Panus stevensonii, Claudopus nidulans, Crepidotus junquilla, Phyllotus nidulans, Lentinus stevensonii, Pocillaria stevensonii, Dendrosarcus nidulans, Panus nidulans.

## Deskribapena

Kapela: Kopa edo inbutu itxurakoa, tomentosoa. Ile tenteekin eta kolore hori bizikoa, Karpoforoaren gainerakoa bezala.
Orriak: Meheak, estu, irregularrak, dekurrenteak, horixkak edo laranja kolorekoak, ilunagoak edo argiagoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Ez du oinik edo oso motza da, Eszentrikoa, tomentosoa.
Haragia: Horia, mehea, muzilagoduna edo larrukara eta usain desatseginekoa.
Etimologia: Nidulans epitetoa latinetik dator eta habia esan nahi du. Ale gazteek izaten duten formagatik.

## Jangarritasuna

Jateko txarra.

### Nahasketa arriskua

Paxillus panuoides delakoarekin nahas daiteke, baina hau gaztetan ez da zuria inoiz eta ez du laranja koloreko tonurik.

## Sasoia eta lekua

Berantiarra da, Udazkenetik udaberrira, koniferoen adarretan edo egurretan.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Guatemala, Costa Rica, Kolonbia, Venezuela, Brasil, Europa, Errusia, Kaukasia, Turkia, Himalaiako eremua, Mongolia, Hego Korea, Japonia, Txina, Taiwan.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 356 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 120 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Phyllotopsis nidulans: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2424811
* Multimedia: Phyllotopsis nidulans / Q2424811
# Belarri zuri-gozo

Belarri zuri-gozoa (Panellus mitis) Mycenaceae familiako onddo espezie bat da. Ezin da kozinatzeko erabili, oso txikia delako eta okela larrukara duelako.
Sinonimoak: Pleurotus mitis, Urospora mitis, Dendrosarcus mitis, Urosporellina mitis, Panus mitis.

## Deskribapena

Kapela: 0,5 eta 2 cm bitarteko diametrokoa, maskor, mihi edo giltzurrun itxura izaten du. Zurixka edo krema kolorekoa, pruina zuriago batez estalia. Azala bereizgarria du, ertza, bihurria eta inkurbatua.
Orriak: Estu samar, lodiak, estuak, oso dekurrenteak eta ondo mugatuak oinaren inguruan; zuriak edo krema zurbil kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Eszentrikoa, laburra edo errudimentarioa, oinarrirantz mehetua, zuria eta maluta ezkatatsu txikiz estalia.
Haragia: Urria, zuria eta zaila, zapore gozokoa,
Etimologia: Panellus terminoa, tumorea, hantura esan nahi duen "panus" hitzaren txikigarritik dator, eta ireki, zabaldu esan nahi duen latinezko "pando" hitzetik. Mitis epitetoak, leuna, biguna, gozoa, samurra, haragiaren zaporeagatik du.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria, larrukara delako.

### Nahasketa arriskua

Panellus stipticus delakoarekin nahas liteke, baina honek kolore, arre-okre-horixka du eta zapore garratza.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean eta neguan oso ohikoa, koniferoen enbor eta adar hiletan, hainbat aleko multzoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Himalaiako eremua, Hego Korea, Zeelanda Berria, Hegoafrika.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo.. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 246 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 421 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 356 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona,, 124 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Panellus mitis: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1934540
* Multimedia: Panellus mitis / Q1934540
# Txingiz Aitmatov

Txingiz Aitmatov (kirgizeraz: Чыңгыз Айтматов, tʃɯŋˈʀɯs ɑjtˈmɑtəf ahoskatua; errusieraz: Чингиз Торекулович Айтматов) (1928ko abenduaren 12a, Sheker, Sobietar Batasuna – 2008ko ekainaren 10a, Nurenberg, Alemania) sobietar idazlea izan zen, errusieraz eta kirgizeraz idatzi zuena. Kirgizistango literaturako oso figura ospetsua izan da.
Idazlea izateaz gain, Kirgizistanen enbaxadorea izan zen Europar Batasuna, NATO, UNESCO eta Beneluxerako.

## Lanak

(Izenak ingelesez eta errusieraz)
* A Difficult Passage (1956)
* Face to Face ("Лицом к лицу", 1957)
* Jamilya ("Джамиля", 1958)
* The First Teacher ("Первый учитель", 1962)
* Tales of the Mountains and Steppes ("Повести гор и степей", 1963)
* Farewell, Gulsary! ("Прощай, Гульсары", 1966)
* The White Steamboat ("Белый пароход", 1970)
* The Ascent of Mt. Fuji ("Восхождение на Фудзияму", 1973)
* The Day Lasts More Than a Hundred Years ("И дольше века длится день", 1980)
* The Scaffold ("Плаха", 1986)
* When The Mountains Fall ("Когда горы падают", 2006)
* Cassandra's Brand ("Тавро Кассандры", 1996)

### Euskaratuak

* "Lehenengo maisua", Elkar (1991) itzul.: Jesus Mari Lasa.
* "Jamilia", Elkar (1994) itzultzailea Juan Kruz Igerabide

## Erreferentziak

* 1 2 "Kyrgyz writer, perestroika ally Aitmatov dies," Reuters UK, 10 June 2008
* ↑ Juan Kruz Igerabideren kurrikuluma Ibaizabal argitaletxearen webgunean

## Kanpo estekak

* Aitmatoven lanen bilduna (Errusieraz)
* Biografia SovLit.com webgunean
* Datuak: Q484292
* Multimedia: Chinghiz Aitmatov / Q484292
# Anis-azpibeltz

Anis-azpibeltza (Agaricus sylvicola) Agaricaceae familiako perretxiko espezie bat da. Jateko ona, baina Agaricus xanthoderma toxikoarekin nahasteko arriskuarekin.
Sinonimoak: Hypophyllum globosum, Agaricus campestris subsp. sylvicola, Psalliota campestris var. sylvicola, Pratella flavescens, Agaricus flavescens, Psalliota flavescens, Fungus sylvicola, Fungus flavescens, Psalliota sylvicola, Psalliota arvensis var. sylvicola.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 9 cm arteko diametrokoa, zuri garbi edo zuri-krema kolorekoa, kromo-horiz zikindua edo laranja zurbilez. Globo itxurakoa, gero erdi-esferikoa, azkenean laua. Azala bereizteko erraza, lodia, zaila, lehorra, leuna, zetaduna, distiratsua eta satinatua.
Orriak: Hasieran gris-arrosa zurbil kolorekoak, gero marroi-haragi kolorekoak, azkenik marroi-txokolate kolorekoak, oso estu, desberdinak eta oinetik bereiziak.
Hanka: Liraina, banangarria, oinarrirantz lodituta, zuri grisaxka, hori-arrosaz tindatua, purpura kolorekoa eraztunetik gora. Eraztun iraunkorra, baina hauskorra, mehea eta biguna.
Haragia: Zuria, mehea, marroia zahartzean, zapore gozokoa eta anis usain sendokoa.
Etimologia: Agaricus terminoa grekotik dator, perretxikoa esan nahi duen "agarikón" hitzetik. Silvicola epitetoa latinetik dator, basoetako biztanle esan nahi duen "silvicola" hitzetik. Bere habitatagatik.

## Jangarritasuna

Jangarri ona eta gustagarria, bere anis usain atseginagatik.

### Nahasketa arriskua

Amanita verna eta Amanita virosa hilgarriekin, Amanitak bolba dute oinarrian eta Agaricus generokoek ez. Gainera, Amaniten orriak eta esporak erabat zuriak dira.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Hostoerorkorren eta erretxinadunen basoetan arrunta, talde txikitan ateratzen da.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Belize, El Salvador, Kolonbia, Brasil, Kanariak, Europa, Errusia, Kaukasia, Japonia, Australia, Zeelanda Berria, Hegoafrika, Kongoko Errepublika Demokratikoa, Ruanda.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 333 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bauer Carlo Alberto. (1982). Los Hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A., Barcelona, 297 or. ISBN 84-282-0666-X..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. JoseLuis Añanos Echo Editorial Pirineo, 334 or. ISBN 84-87997-86-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 69 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Agaricus sylvicola: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q384480
* Multimedia: Agaricus silvicola / Q384480
# Jenny Åkerström

Johanna Antonia (Jenny) Åkerström-Söderström (Lohärad, 1867ko ekainaren 7a – Stockholm, 1957ko urriaren 28a) suediar sukaldaritzako liburuen egilea eta etxeko ekonomiako irakaslea izan zen.

## Bizitza

Anton eta Maria Åkerströmen alaba, Jenny Åkerström Lohäraden jaio zen 1867ko ekainaren 7an.
Sukaldaritzaren inguruko artikuluak idatzi zituen Bonniers veckotidning, Vecko-Journalen eta Bonniers månadstidning aldizkarietarako. Etxeko ekonomiako eskola ospetsu bat zuzendu zuen Stockholmen, Jenny Åkerströms Husmodersskola. Eskolak ospea lortu zuen, Margarita, Marta eta Astrid printzesek han ikasi baitzuten.
Hainbat sukaldaritzako liburu argitaratu zituen, besteak beste, Prinsessornas kokbok liburu ospetsua (1929). Beste errezeten artean, grön tårta («gozopil berde») deiturikoaren errezeta sartu zuen bertan. Gaur egun, errezeta hori prinsesstårta («printzesaren gozopil») bezala ezagunagoa da.
1911n, Bengt Söderström (1880-1934) farmazialariarekin ezkondu zen Djursholmen. 1957ko urriaren 28an hil zen, eta Solnako Norra begravningsplatsen hilerrian lurperatu zuten.

## Lanak

* Recept på maizenarätter (1910)
* Prinsessornas kokbok : Husmanskost och helgdagsmat (1929)
* Mazetti kokbok : Förfriskningar, efterrätter, bakverk etc. (1930)
* Maizena : Recept å soppor, såser, efterrätter, bakverk etc. (1931)
* Swedish smörgåsbord : 100 recipes for the famous swedish hors d'oeuvres (1933)
* 39 utvalda recept på god mat (1933)
* Billig sommarmat : praktisk handbok (1934)
* Mera god mat : en fortsättning på Prinsessornas kokbok (1939)
* Prinsessornas nya kokbok (1948)

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 (Suedieraz) Hamberger, Agnes. «Johanna Antonia (Jenny) Åkerström» Svenskt kvinnobiografiskt lexikon 2020-12-18 (Noiz kontsultatua: 2024-12-26).
* ↑ (Ingelesez) «Princess cake demystified (prinsesstårta)» Semiswede 2011-09-21 (Noiz kontsultatua: 2024-12-26).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3177175
* Multimedia: Jenny Åkerström / Q3177175
# Anis-klitozibe berde

Anis-klitozibe berdea (Clitocybe odora) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Ez da gomendagarria sukaldaritzarako, zapore bizia baitu.
Sinonimoak: Agaricus moschatus, Agaricus anisatus, Agaricus aerugineus, Agaricus fragrans, Gymnopus odorus, Agaricus euosmus, Gymnopus anisatus, Agaricus connexus, Clitocybe connexa, Omphalina viridis, Agaricus dulcidulus, Clitocybe dulcidula, Lepista odora, Rubeolarius odorus.

## Deskribapena

Kapela: Ez oso mamitsua, 3 eta 7 cm arteko diametrokoa. Lehenengo kanpai itxurakoa da, gero ganbila eta ondoren laua eta erdian hondoratua, ertz izurtuarekin. Berde-grisaxka kolorekoa edo urdin-berdexka, zahartzean koloregabetu egiten da.
Orriak: Itsatsiak edo zertxobait dekurrenteak, ez oso estu, gris-berdexka zurbil kolorekoak, kapelaren kolorea baino argiagoa.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Kapelaren kolore berekoa edo zertxobait zurbilagoa. 4 - 8 x 0,5 - 1 cm-koa, zilindrikoa, haritsua eta leuna. Oinarrian mizelioaren hondarrak ikus daitezke maiz.
Haragia: Zurixka edo zertxobait berdexka, zapore gozokoa eta anis usain handikoa.
Etimologia: Clitocybe hitza grekotik dator, burua esan nahi du, kapelaren formagatik. Odora epitetoa latinetik dator, usaintsua esan nahi duen "odorus" hitzetik. Bere lurrin eta usain sendoagatik.

## Jangarritasuna

Oso aromatikoa, baina ez oso preziatua. Onak dira 2 edo 3 ale arrautza nahaskian beste perretxiko batzuekin nahasteko.

### Nahasketa arriskua

Oso bereizgarria da bere anis usain handia. Kolore argiko aleak Clitocybe suaveolens delakoarekin nahas daitezke, hau txikiagoa da, ertza pixka bat ildaskatua du eta anisaren usaina ere badu.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean ohikoa da koniferoetan eta hostozabaletan, baina ez da oso ugaria izaten.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Jamaika, Peru, Brasil, Islandia, Europa, Errusia, Kaukasia, Himalaiako eremua, Hego Korea, Japonia, Australia, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 151 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 208 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 323 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bauer Carlo Alberto. (1982). Los Hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A., Barcelona, 142 or. ISBN 84-282-0666-X..
* ↑ Clitocybe odora: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q913466
* Multimedia: Clitocybe odora / Q913466
# Antonio Bellucci

Antonio Bellucci (1654ko otsailaren 19a - 1726ko abuztuaren 29a) italiar soldadu bat izan zen, rokoko garaiko margolari bihurtu zena eta Ingalaterran, Alemanian eta Austrian egindako lanagatik ezaguna izan zen. Bere garaiko Venezian trebatutako artista ugarietako bat izan zen, besteak beste, Ricci, Tiepolo, Amigoni eta beste batzuk, Italiako iparraldean enkarguak bilatzen zituena, orduan jauregi pribatuetarako italiar estilo handiko fresko ezagunak eskainiz.

## Biografia

Pieve di Soligon jaio eta hil zen. Hasieran Domenico Difnicorekin ikasi zuen Sebenico-n (Šibenik) Veneziako Dalmazian (egun Kroaziako zatia). 1675erako, Venezian lanean ari zen, San Lorenzo Giustiniani hiria 1447ko izurritetik askatzeko otoitz egiten (c. 1691) margotzen San Pietro di Castello elizarako. Jaiotza bat margotu zuen Veneziako Igokundearen elizarako. Antonio Tempestaren hainbat paisaia Bellucciren irudiz aberastuta daude.
Bere ikasleen artean Antonio Balestra eta agian Jacopo Amigoni zeuden.
1692an, hainbat santu irudikatu zituen lau erretaula osatu zituen Klosterneuburg elizarako. 1695etik 1700era eta 1702tik 1704 ingurura, Vienan bizi izan zen. Liechtenstein jauregiko Herkulesen Garaipena eta beste sabai alegoriko batzuk margotu zituen Karlos VI.arentzat.

## Karrera

1705etik 1716ra, Düsseldorfera joan zen Wittelsbach familiako Johann Wilhelm Hautezko Palatinatukoarentzat lan egiteko; bertan ia etengabe aritu zen bere patroia hil zen arte, 1716an. Schloss Bensbergentzat John Williamen Ezkontza Anna Maria Luisa de' Medicirekin margotu zuen eta John William Hautezko Palatinatukoa Aginte-Makila bere Semeari ematen.
1716tik 1722ra, Belluccik Ingalaterran lan egin zuen, non James Brydges Chandoseko 1. dukearentzako hainbat enkargu bete zituen, besteak beste, Cannons-eko sabaiak, Londrestik gertu dukearen herrialdeko egoitzan; aldameneko San Lorentzo, Whitchurch-en, aldarearen bi aldeetan ikusten diren Jaiotza eta Gurutzetik Jaisten margolanak eta Dukearen aulkiaren gainean dagoen Transfigurazioa koadroak egozten zaizkio. Belluciren autorretratu ia erromantikoa dago, alkandora zabalik, Ashmolean Museum -en, Oxford-en Hemengo erreprodukzioak ez du irakurgarri erakusten bere bularrean 'pictor' (margolaria) hitza idatzita dagoenik, agian artista izatea bere bihotzaren nahia zela adieraziz. Berandu bere jaioterrira itzuli zen, eta Soligon hil zen.

## Obrak

* Erregearen seme gaixoa (c.1700) Gemäldegalerie Alte Meister (Kassel)
* Prokuradorearen erretratua, Ca' Rezzonico, Venezia
* The Rape of Europa, Ca' Rezzonico, Venezia
* Jesukristoren Igokundea, Great Witley eliza, Worcestershire

## Erreferentziak

* ↑ Both Bensberg paintings now at Alte Pinakothek of Munich.
* ↑ The house no longer exists, but paintings from the demolished chapel at Cannon were transferred to the church at Witley Court, Worcestershire.
* ↑ Website of Church
* ↑ Ashmolean self-portrait.. .

## Kanpo estekak

* Grove Entziklopediaren biografia Artnet-en
* Datuak: Q302062
* Multimedia: Antonio Bellucci / Q302062
# Anis-klitozibe zuri

Anis-klitozibe zuria (Clitocybe fragrans) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Ez da jangarria. Muskarina izan dezakeela uste da.
Sinonimoak: Agaricus gratus, Hypophyllum excelsum, Omphalia fragrans, Clitocybe fragrans var. grata.

## Deskribapena

Kapela: Higrofanoa, 2 eta 5 cm bitarteko diametrokoa, beix-haragi zurbil kolorekoa. Hasieran ganbila, gero laua, erdian koloretsuagoa den sakonune txiki batekin; hezetasunean ertz ildaskatua.
Orriak: Dekurrente samarrak; hasieran zurixkak, bukaeran krema zikin kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Liraina, hauskorra, zurixka; kotoi itxurako hondarrekin oinarrian, 4 - 8 x 0,3 - 0,5 cm-koa.
Haragia: Zurixka, anis usain garbiarekin.
Etimologia: Clitocybe hitza grekotik dator, burua, esan nahi du, kapelaren formagatik. Fragrans epitetoa berriz latinetik dator, usaina esan nahi duen "fragrans" hitzetik. Usain handia duelako.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Zenbait autorek Clitocybe txiki, zurbil eta anis usaina duten talde bati buruz egiten dituzten interpretazioak desberdinak dira, eta, askotan, kontraesankorrak. Batzuentzat espezie beraren forma desberdinak baizik ez lirateke izango, eta beste batzuentzat, berriz, oso desberdinak.
Clitocybe suaveolens deritzona oso antzekoa da, baina kapela koloreztatuagoa eta unbilikatuagoa du, orriak dekurrenteagoak, haragia hauskorragoa eta usain leunagokoa.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean, baso argietako hezeguneetan, belarretan eta goroldiotan.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Txile, Islandia, Europa, Errusia, Taiwan, Japonia, Australia, Zeelanda Berria, Hegoafrika, Nigeria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 162 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno.. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 295 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto.. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 318 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ Clitocybe fragrans: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3817466
* Multimedia: Clitocybe fragrans / Q3817466
# Anthracobia maurilabra

Anthracobia maurilabra Pyronemataceae familiako onddo espezie bat da. Jangarri gisa ez du balio, txikia da eta haragi gutxi du.
Sinonimoak: Humaria maurilabra, Aleuria maurilabra, Leucoloma maurilabra.

## Deskribapena

Karpoforoa: 2 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, ganbiletik zabaldura, zertxobait izurtua beste ale batzuk estutzen dutenean.
Himenioa: Hasieran, horixka oso zurbil kolorekoa, gero hori-okre antzeko kolorekoa; kanpoko aldea, ile arre koloreko oso laburrez estalia, ertzean nabariagoak.
Etimologia: Peziza terminoa, grekotik dator, oin txikiko onddoak izendatzen zituen "peziz" hitzetik.

## Jangarritasuna

Es du sukaldaritzarako balio.

### Nahasketa arriskua

Anthracobia melaloma delakoarekin nahas daiteke, hau askoz ohikoagoa da, gure inguruan behintzat, laranja kolorekoa da eta ileak ez ditu hain ilunak

## Sasoia eta lekua

Martxotik azarora. Ez da oso ohikoa, talde ugari osatuz, su hondarretan agertzen da.

### Banaketa eremua

Europa, Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Brasil, Australia.

## Erreferentzia

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 768 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia..
* ↑ Anthracobia maurilabra: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10413363