# Komunikazioa-klimatiko

Klima-komunikazioa edo klima-aldaketaren komunikazioa ingurumen-komunikazioaren eta zientzia-komunikazioaren eremu bat da, eta klima-aldaketaren kausak, izaera eta ondorioak eztabaidatzera bideratuta dago.
Landa-ikerketa 90eko hamarkadan sortu zen, eta ordutik hazi eta dibertsifikatu egin da, komunikabideei, kontzeptu-kokapenari eta konpromiso eta erantzun publikoari buruzko ikerketak barne hartzeko. 2000ko hamarkadaren amaieratik, gero eta ikerketa gehiago egin dira Hego Globaleko herrialdeetan, eta baztertutako populazioekiko komunikazio klimatikoan zentratu dira.
Ikerketa gehienak ezagutza eta sentsibilizazio publikoan oinarritzen dira, balio eta emozio kulturalen azpian dauden ulermenean, eta konpromiso eta ekintza publikoak sortzen dituzte. Gai nagusiak hauek dira: entzuleak ezagutzea, ulermen publikoa oztopatzea, aldaketak sortzea, entzuleen segmentazioa, erretorika aldatzea, osasun publikoa, narrazioa, komunikabideen hedapena eta herri-kultura.

## Historia

Amy E. Chadwick 1990eko hamarkadan benetan sortu zen beka-eremu berri gisa identifikatu zuen Klima Aldaketaren Komunikazioa . 80ko hamarkadaren amaieran eta 90eko hamarkadaren hasieran, herrialde garatuetan (adibidez, Estatu Batuetan, Zeelanda Berrian eta Suedian) egindako ikerketek zerikusi handia izan zuten herritarrek klima-aldaketaren zientziei, ereduei eta arriskuei buruz duten pertzepzioa eta ulermena aztertzearekin, eta komunikazio-estrategien garapena bideratzearekin. Azterlan horiek agerian utzi zuten herritarrek klima-aldaketaren ondorioak hautematen zituzten bitartean (tenperatura aldakorrak eta prezipitazioak areagotuz), 2005. urtean zehar, oro har, areagotu egin zela klima-aldaketa.
2000ko hamarkadaren erdialdetik 2000ko hamarkadaren amaiera arte egindako ikerketetan, agerian geratzen da eszeptizismo globala gero eta handiagoa dela, nahiz eta gero eta adostasun handiagoa dagoen eta gero eta polarizatuago dauden ikuspegien ebidentzia dagoen, klima-aldaketa "litmus" proba politiko gisa gero eta gehiago erabiltzen delako. 2010ean, Susanne C. Moser ikertzaileak klima-aldaketaren komunikazioaren hedapenaz ohartu zen, zientzia eta politikaz gain klima-aldaketaren ondorioei buruzko ebidentzia gauzatuak sartzen hasi baitziren, baita elkarrizketa/komunikazio oparoagoak ere, hainbat ahotsetatik abiatuta, klima-aldaketak gizartearentzat duen garrantzia handitzearren. 2010eko hamarkadaren erdialdera egindako inkestek kezka mistoa erakutsi zuten klima-aldaketari buruz, munduko eskualdearen arabera. Mendebaldeko herrialde garatuetan kezka nabarmena da, baina kezka globalerako joera bat, Txina, Mexiko eta Kenya bezalako herrialdeetan, esaterako.
2016an, Moserrek ikusi zuen hazi egin zela klima-komunikazioari buruzko azterlan guztien kopurua, bai Mendebaldeko herrialdeetan, bai Hegoalde Globalean, eta areagotu egin zela herri indigenekiko eta baztertutako beste komunitate batzuekiko klima-komunikazioa 2010etik. 2017tik aurrera, ikerketek ulermen publikoan zentratuta jarraitzen zuten, eta ordutik hasita zeuden aztertzen, baita ere, komunikabideen garrantzia, kontzeptu-enkoadraketa, konpromiso eta erantzun publikoa, eta estrategia konbentzitzaileak. Hedapen horrek legitimatu egin du klima-aldaketa bere eremu akademiko propio gisa.

## Klima-komunikazioaren helburu nagusiak

Eremu horretako komunikazio eta ikerketa klimatiko gehienak herritarrek klima-aldaketaren inguruan duten ulermenarekin/kontzientziazioarekin eta pertzepzioarekin zerikusia duten mekanismoei buruzkoak dira. Mekanismo horiek kultura-balio pertsonalekin eta gizarte-arauekin zerikusia duten emozioekin lotzen dira, eta osagai horiek komunikaziorako erantzun gisa sor daitezkeen konpromisoan eta ekintzan nola eragin dezaketen.
Arlo akademikoaren barruan, badira eztabaida batzuk garrantzitsuagoak direnak: ezagutzan oinarritutako komunikazioa edo emozioak eragindako komunikazioa.Nahiz eta biak berez ekintzari lotuta egon, ikertzaileek askotan ulermen handiagoa ikusten dute ekintza handiagoa lortzeko bide gisa.

### Herritarren ulermena eta pertzepzioa aztertzea eta areagotzea

Klima-komunikazioari buruzko azterlanaren ildo bat herritarren ulermena eta arrisku-pertzepzioa aztertzeari buruzkoa da. Herritarrek arriskuaren pertzepzioa eta haren eragin garrantzitsuak ulertzea, bai eta ezagutza, kezka, adostasun eta irudi publikoak ulertzea ere, uste da arduradun politikoei laguntzen dietela hautesleen kezkei hobeto aurre egiten eta komunikazio klimatikoaren berri ematen. Ideia horrek komunikazio klimatikoen eremua zabaldu du komunikazio politikoetara, soziologiara eta psikologiara.
Ulermen publiko handiagoa lortzea adostasun zientifikoaren eta beste gertaera edo etorkizun zientifiko batzuen komunikazio-mailekin lotzen da askotan, "informazio-defizitaren" ereduari ekiteko eta aurre egiteko, baina balioekin eta emozioekin duen loturarekin ere erlazionatu daiteke. Pertzepzioa, askotan, lotura pertsonalarekin erlazionatzen da ukitutako kokapenekiko, garaiekiko (oraina vs. etorkizuna), gertaera meteorologikoekiko edo ekonomiarekiko, eta horrek enfasia jarri die komunikazio-metodo desberdinei (lotura-kontzeptuak) eta komunikazioan erretorikari.
Zenbait adituk aztertzen dute nola erlaziona daitezkeen klima-aldaketari buruzko pertzepzio publikoak inguruneko alderdi txikiagoei buruzko pertzepzio publikoekin. Gizakien eta naturaren arteko lotura irakastearen bidez, ingurumen-idazle batzuek uste dute pentsamenduan funtsezko aldaketa bat gerta daitekeela, eta horrek, aldi berean, mundu naturala zaintzeko gogo handiagoa ekarriko lukeela.

### Balio eta emozioekin konektatzea

Ezagutzari buruzko ikerketez gain, klima-aldaketarekin zerikusia duten balioak eta emozioak aztertzen dituzte klima-komunikazioko ikertzaileek, bai eta horiek komunikazio-estrategia desberdinek nola eragiten dituzten eta komunikazio-moduen ondorioetan eragina izan dezaketen ere. Ikusleen balio moral, kultural, erlijioso eta politikoak, identitateak eta emozioak (beldurra, esaterako) ulertzea eta erlazionatzea ezinbestekoa da komunikazio egoki eta eraginkorrerako, klima-aldaketak bestela ukiezina irudi dezakeelako ziurgabetasunaren eta distantziaren ondorioz (fisikoa, soziala, tenporala). Balio horiek ezagutzea eta ulertzea funtsezkoa da zientziaren pertzepzioa eta emozioak (hala nola, beldurra) eragiteko, eta, gainera, klima-aldaketak klima-aldaketari aurre egiteko balio du, klima-aldaketa eta klima-aldaketaren aurkako borrokan inplikatuta egon baitaiteke.
Berotze globalaren berehalako inpaktu negatiboez ohartarazi beharrean, energia berriztagarrien interes-talde batzuek onura ekonomikoak, errentagarritasuna, enplegua sortzea eta nagusitasun energetikoa azpimarratzen dituzte — erregai fosilen defendatzaileek tradizioz ukitu izan dituzten gaiak —. Helburua norberaren interesa "aprobetxatzea" zen, gaitzetsi beharrean, eta "dauden lekuan dagoen publikoa ezagutzea".

### Konpromisoa eta ekintza sortzea

Klima-komunikazioen azterketa, halaber, konpromiso zibikoan eta klima-aldaketara egokitzeko edo horren erresilientzia areagotzeko jokabide-aldaketen sorreran zentratu daiteke. Konpromisoa eta ekintza eskala geografiko askotan gerta daiteke (tokikoa, eskualdekoa, nazionala edo nazioartekoa), eta adibideen artean sartzen dira, besteak beste, klima-justiziaren mugimenduetan parte hartzea, politika edo politikari laguntzea, nekazaritza-jardunbideetan aldaketak egitea, eta klima-urrakortasunen aurrean ahuleziak agertzea. Jokabide-aldaketek funtsezko arauak eta balioak ere har ditzakete kontuan, eta horiek eragina izan dezakete bizitzan, bizitzan, bizitzan eta gizartean, oro har, gizartean.
Ikerketek onartu dute ulermena eta pertzepzioa handitzeak ez duela automatikoki ekintza eragiten, eta komunikazio-metodoetan ekintza ahalbidetzeko bitarteko gehiago behar direla defendatu dute. Konpromiso eta ekintzaren ikerketak demografia eta kokapen geografiko desberdinak hautematean eta ulertzean oinarritzen dira askotan. Politikari batzuek, Arnold Schwarzeneggerrek adibidez "kutsadura amaitu" leloarekin, ekintzaileek baikortasuna sortu behar dutela diote, ekintza klimatikoaren osasun-koonurak ardatz hartuta.

## Erreferentziak

* ↑ White, Rob. (2018-10-03). «Global warming as ecocide» Climate Change Criminology (Policy Press): 19–40. ISBN 978-1-5292-0395-0. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* ↑ Cowles, H. C.. (1912-03). «Subantarctic New ZealandThe Subantarctic Islands of New Zealand.Charles Chilton» Botanical Gazette 53 (3): 254–255. doi:10.1086/330758. ISSN 0006-8071. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 3 4 (Ingelesez) Chadwick, Amy E.. (2017-09-26). «Climate Change Communication» Oxford Research Encyclopedia of Communication (Oxford University Press) doi:10.1093/acrefore/9780190228613.013.22. isbn 978-0-19-022861-3. retrieved 2020-04-13.. ISBN 978-0-19-022861-3. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 3 (Ingelesez) Capstick, Stuart; Whitmarsh, Lorraine; Poortinga, Wouter; Pidgeon, Nick; Upham, Paul. (2015-01). «International trends in public perceptions of climate change over the past quarter century» WIREs Climate Change 6 (1): 35–61. doi:10.1002/wcc.321. ISSN 1757-7780. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 3 4 5 6 (Ingelesez) Moser, Susanne C.. (2010-01). «Communicating climate change: history, challenges, process and future directions» WIREs Climate Change 1 (1): 31–53. doi:10.1002/wcc.11. ISSN 1757-7780. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 3 (Ingelesez) Moser, Susanne C.. (2016-05). «Reflections on climate change communication research and practice in the second decade of the 21st century: what more is there to say?» WIREs Climate Change 7 (3): 345–369. doi:10.1002/wcc.403. ISSN 1757-7780. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 3 4 (Ingelesez) Nerlich, Brigitte; Koteyko, Nelya; Brown, Brian. (2010-01). «Theory and language of climate change communication» WIREs Climate Change 1 (1): 97–110. doi:10.1002/wcc.2. ISSN 1757-7780. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 3 4 De Meyer, Kris; Coren, Emily; McCaffrey, Mark; Slean, Cheryl. (2021-01-01). «Transforming the stories we tell about climate change: from ‘issue’ to ‘action’» Environmental Research Letters 16 (1): 015002. doi:10.1088/1748-9326/abcd5a. ISSN 1748-9326. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 (Ingelesez) Singh, Ajay S.; Zwickle, Adam; Bruskotter, Jeremy T.; Wilson, Robyn. (2017-07). «The perceived psychological distance of climate change impacts and its influence on support for adaptation policy» Environmental Science & Policy 73: 93–99. doi:10.1016/j.envsci.2017.04.011. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* 1 2 3 (Ingelesez) Nisbet, Matthew C.. (2009-03). «Communicating Climate Change: Why Frames Matter for Public Engagement» Environment: Science and Policy for Sustainable Development 51 (2): 12–23. doi:10.3200/ENVT.51.2.12-23. ISSN 0013-9157. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* ↑ The Editors, -. (2025-02-01). «Notes from the Editors, February 2025» Monthly Review: c2–64. doi:10.14452/mr-076-09-2025-02_0. ISSN 0027-0520. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* ↑ (Ingelesez) Ballew, Matthew T.; Marlon, Jennifer R.; Goldberg, Matthew H.; Maibach, Edward W.; Rosenthal, Seth A.; Aiken, Emily; Leiserowitz, Anthony. (2022-08). «Changing minds about global warming: vicarious experience predicts self-reported opinion change in the USA» Climatic Change 173 (3-4) doi:10.1007/s10584-022-03397-w. ISSN 0165-0009. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* ↑ (Ingelesez) Bergquist, Magnus; Thiel, Maximilian; Goldberg, Matthew H.; van der Linden, Sander. (2023-03-28). «Field interventions for climate change mitigation behaviors: A second-order meta-analysis» Proceedings of the National Academy of Sciences 120 (13) doi:10.1073/pnas.2214851120. ISSN 0027-8424. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).
* ↑ Collins, Amy. (2022-10). «Correspondence on “why climate activists should care about healthcare waste and overuse”» The Journal of Climate Change and Health 8: 100182. doi:10.1016/j.joclim.2022.100182. ISSN 2667-2782. (Noiz kontsultatua: 2025-02-19).