OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jelizaveta Voronova

Jelizaveta Petrovna Voronova, jaiotzez Suvorova, (errusieraz: Елизавета Петровна Воронова (Суворова); c. 1825 – Mosku, 1881eko martxoaren 11/otsailaren 27a) errusiar idazle, argitaratzaile eta itzultzailea izan zen.

## Bizitza

Ia ez da Jelizaveta Voronovaren haurtzaroari eta nerabezaroari buruzko informaziorik gorde, eta beste informazio biografikoa ere oso urria da. 1825. urtearen inguruan jaio zen. 1876-1877 urteetan Zhurnal inostrannykh perevodnykh romanov hilabetekaria argitaratu zuen Moskun, eta 1888-1881 urteetan, M. N. Voronov senarrarekin batera, Izumrud aldizkaria. Bi aldizkari horiek literatur itzulpenetan espezializatu ziren.
Liburu moduan honako idazlan hauek argitaratu zituen: Rasskazy ipuin bilduma (1860 eta 1863), Roman moiei materi eleberria (1865) eta Origilanlyie rasskazy i otxerki bilduma (1877). Gainera, hainbat eleberri itzuli zituen frantsesetik eta alemanetik errusierara.
Jelizaveta Voronova Moskun hil zen 1881ean.

## Erreferentziak

* ↑ 156. Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema. Gasteiz: Euskaltzaindia (argitaratze data: 2009-02-27) (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* 1 2 3 Николаев, Пётр. (1989). Русские писатели 1800—1917: Биографический словарь (русский). 1 Москва: Большая российская энциклопедия.
* 1 2 3 4 (Errusieraz) Мазаев, Михаил. (1892). «Воронова, Елизавета Петровна» Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. VII Санкт-Петербург, 216 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Errusieraz) «Журнал иностранных переводных романов» Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. XII Санкт-Петербург (argitaratze data: 1894), 70 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Errusieraz) «Изумруд, московский сборник» Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. XIIa Санкт-Петербург (argitaratze data: 1894), 889 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* 1 2 (Errusieraz) «Воронова» Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. I (2. argitaraldia) Санкт-Петербург (argitaratze data: 1907) (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q106967094
# FC Imabari

FC Imabari (japonieraz: FC今治) Japoniako futbol talde bat da, Imabari hirikoa.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11198999
# Sofia Txistiakova

Sofia Afanasievna Txistiakova, jaiotzez Volkova, (errusieraz: София Афанасьевна Чистякова (Волкова); 1817 – San Petersburgo, 1890eko ekainaren 23a/ekainaren 11) errusiar haur literaturako idazlea, argitaratzailea eta itzultzailea izan zen.

## Bizitza

Sofia Volkova 1917an jaio zen. Derpteko barnetegi pribatu batean ikasketak hasi ondoren, zientziak eta literatura bere kabuz ikasten jarraitu zuen.
1835ean Mikhail Txistiakov idazle eta irakaslearekin ezkondu zen, eta senarraren ezinbesteko laguntzaile bihurtu zen.
1847an nesken barnetegi bat ezarri zuen San Petersburgon. 1851n Zhurnal dlia detei haurrentzako aldizkaria sortu zuen senarrarekin eta Aleksei Razinekin batera. Lan asko izateagatik, barnetegia itxi behar izan zuen. Orduz geroztik, literaturari erabat eman zion bere burua, eta laster lortu zuen ospea haurrentzako idazle trebe gisa. Semeinyie vetxera haurrentzako hilabetekarian ere kolaboratu zuen.
1882an, haurrentzat moldatutako Robinson Crusoe eleberria argitaratu zuen San Petersburgon.
Idazteaz gain, atzerriko egileen liburuak itzuli zituen errusierara. Friedrich Christoph Schlosserren Weltgeschichte in zusammenhängender Erzählung liburuaren itzulpenean kolaboratu zuen eta Berthold Auerbachen eta Eugenie Johnen hainbat eleberri itzuli zituen.
Gehiegizko lanagatik osasuna kaskartzen hasi zitzaion. Bi seme helduen eta senarraren heriotzek eragin bereziki txarra izan zuten beregan. Sofia Txistiakova 1890ean hil zen San Petersburgon. Senarraren ondoan lurperatu zuten Volkovo hilerri ortodoxoan.

## Lan hautatuak

* Radost i gore, zdes i tam (1869)
* Istoria kusotxka uglia (1872)
* Deti (1873)
* Rasskazy iz zhizni zhivotnykh (1875)
* Istoria Petra Velikogo (1875)
* Skazka Bova Korolevitx (1880)
* Vasilisa Prekrasnaia (1880)
* Jemelia Duratxok (1880)
* Ilia Muromets (1880)
* Sobranie russkikh narodnykh skazok (1880)
* Leto (1881)
* Osen (1881)

## Erreferentziak

* ↑ 156. Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema. Gasteiz: Euskaltzaindia (argitaratze data: 2009-02-27) (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* 1 2 (Errusieraz) «Чистякова, София Афанасьевна» Петербургский некрополь. 4 Санкт-Петербург: Типография М. М. Стасюлевича (argitaratze data: 1913), 487 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* 1 2 3 4 5 6 7 (Errusieraz) Трнка, А. (1905). «Чистякова, Софья Афанасьевна» in Половцов, Александр Русский биографический словарь. 22 Санкт-Петербург, 408-409 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Errusieraz) «Журнал для детей (Санкт-Петербург, 1851—1865)» Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. XII Санкт-Петербург (argitaratze data: 1894), 70 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q110934785
# Gabrielle Soumet

Louise Gabrielle Soumet, ezkondu ondorengo abizenez Beuvain d'Altenheim (Paris, 1814ko martxoaren 17a – 1886ko maiatzaren 16a), Gabrielle d'Altenheim edo Gabrielle Altenheim izenez ere ezaguna, frantziar idazlea izan zen.

## Bizitza

Gabrielle Soumet 1814ko martxoaren 17an jaio zen Parisen. Alexandre Soumet poeta eta antzerkigile ezagunaren alaba zen.
1834ko abuztuaren 16an Gaspard Augustin Beuvain d'Altenheimekin ezkondu zen, eta 1836ko uztailaren 24an Alexandrine Marie Anne Beuvain d'Altenheim alaba izan zuen.
1838an Les nouvelles filiales idatzi zuen, Gabrielle Altenheim izenez sinatuz.
La voix des femmes aldizkari feministan kolaboratu zuen, G.S inizialak erabiliz, eta horrek kritika erakarri zuen, Soumetek George Sanden ospea usurpatu nahi omen baitzuen. Eugénie Niboyetekin batera, Emakumeen Klubeko kide izan zen.
1844an, aitarekin elkarlanean, Jane Grey bost ekitalditako tragedia idatzi zuen, 1844ko martxoaren 5ean Odéon antzokian estreinatu zena. Geroago batez ere poesia idatzi zuen.

## Lanak

* Les Filiales (1836)
* Le Gladiateur (Alexandre Soumetekin batera, 1841)
* Le Clône du roi (Alexandre Soumetekin batera, 1841)
* Berthe Bertha (1843)
* Jane Grey (Alexandre Soumetekin batera, 1844)
* Le siècle de Lamartine (1848)
* Récits de l'Histoire d'Angleterre (1856)
* La Croix et la Lyre (1858)
* Les Quatre Siècles littéraires (1859)
* Récits de l'Histoire d'Espagne
* Les Marguerite de France
* Dieu pardonne
* Journal des jeunes personnes

## Erreferentziak

* 1 2 (Frantsesez) Belcikowski, Christine. «À propos de Louise Gabrielle Soumet, fille d'Alexandre Soumet et de Madame Blondel de la Rougerie» Christine Belcikowski 2020-12-31 (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* 1 2 3 (Frantsesez) De Gubernatis, Angelo. (1888). Dictionnaire international des écrivains du jour. 1 L. Niccolai, 47 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* 1 2 (Frantsesez) «Altenheim, Gabrielle d' (1814-1886)» BnF (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Frantsesez) Maillard, Firmin. (1886). La légende de la femme émancipée : histoires de femmes, pour servir à l'histoire contemporaine. Paris: À la Librairie illustrée, 197 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Frantsesez) Maillard, Firmin. (1886). La légende de la femme émancipée : histoires de femmes, pour servir à l'histoire contemporaine. Paris: À la Librairie illustrée, 206 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Frantsesez) Colas Gallet, Damien. (2015). «Aux sources du personnage de Norma» Bollettino del centro belliniano di studi 1: 5-37. (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Frantsesez) Soumet, Alexandre; Altenheim, Gabrielle d'. (1841). Une soirée du Théâtre-Français, 24 avril 1841 : Le gladiateur. Le chêne du roi. Paris: H.L. Delloye (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
* ↑ (Frantsesez) Altenheim, Gabrielle d'. (1848). Le Siècle à Lamartine, poésie, par Gabrielle Soumet, enrichi d'un portrait... d'un fac-similé et suivi du Manifeste (de Lamartine) aux agents diplomatiques. Paris (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).
# Peñaparda

Peñaparda Salamancako udalerria da, Gaztela eta Leongo autonomia erkidegoan. Ciudad Rodrigoko eskualdearen barnean kokatzen da eta El Rebollarko azpieskualdean.
Udal-mugartea Peñaparda eta Dehesa de Perosin herriaz osatua dago. 62,25 km$^2$ azalera du eta 2017ko erroldaren arabera 369 biztanlea zituen.

## Sinboloak
### Armarria

Udalerria irudikatzen duen armarri heraldikoa honako armarri honekin onartu zen:
«Eskuineko kuartela, zilarrezko zelai baten gainean, mendi sinple bat, Gulesko gurutze baten gainean. Ezkerreko kuartela urrezko eremuan hiru haritz, kolorez erauziak eta bi batean jarriak. Espainiako Errege Koroaren tinbratzea»

### Bandera

Udalak oraindik ez du udalerriarentzat banderarik hautatu.

## Historia

Peñaparda Erdi Aroan Leongo erregeek egindako birpopulatzean sortu zen, eta Ciudad Rodrigoko Elizbarrutiko Campo de Robledon kokatu zen, XII. mendean Fernando II .a Leongoak sortu ondoren. Halaber, Dehesa de Perosin ere garai horretakoa da, garai hartan "Perosyn" izena zuena. 1833an egungo probintziak sortu zirenean, Peñaparda Salamancako probintzian kokatu zen, Leonesa eskualdearen barruan.

## Demografia

Herriak 308 pertsonako biztanleria dauka (INE 2024).
Udalerriak hainbat biztanleria-nukleo dauzka. Honako biztanleria zuten (INE 2017):
| Biztanleria-nukleoa | Biztanleria |
| Peñaparda | 373 |
| Dehesa de Perosin | 2 |

## Politika

| Alderdi politikoa | 2023 | 2023 | 2023 | 2019 | 2019 | 2019 | 2015 | 2015 | 2015 | 2011 | 2011 | 2011 | 2007 | 2007 | 2007 | 2003 | 2003 | 2003 |
| Alderdi politikoa | % | Botoak | Zinegotziak | % | Botoak | Zinegotziak | % | Botoak | Zinegotziak | % | Botoak | Zinegotziak | % | Botoak | Zinegotziak | % | Botoak | Zinegotziak |
| Alderdi Popularra (PP) | 44,65 | 117 | 3 | 62,45 | 148 | 5 | 73,31 | 173 | 6 | 65,94 | 182 | 5 | 60,97 | 214 | 5 | 63,24 | 203 | 5 |
| Espainiako Langile Alderdi Sozialista (PSOE) | 18,32 | 48 | 1 | 33,33 | 79 | 2 | 22,03 | 52 | 1 | 31,88 | 88 | 2 | 36,18 | 127 | 2 | 33,96 | 109 | 2 |
| Peñaparda por el Cambio (PPC) | 36,25 | 95 | 3 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |

## Ikus, gainera

* Salamancako udalerrien zerrenda

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Udalerriari buruzko informazioa Salamancako aldundiaren webgunean.
* Datuak: Q1764574
* Multimedia: Peñaparda / Q1764574
# Bendaña jauregia

Bendaña jauregia Arabako Gasteiz hiriburuan dagoen jauregi bat da. Gaur egun Arabako Fournier Karta Museoaren egoitza da.

## Kokalekua

Alde Zaharrean dago, Aiztogile kalearen 54. zenbakian. Fournier Karta Museoaren ondoan Arabako Arkeologia Museoa kokatzen da. Bien artean Bibat museo multzoa osatzen dute.
* Eraikina.
* Atea.
* Bibat museoa.
* Bedaña jauregiko barruko pizkunde estiloko patioa.

## Historia

XVI. mendearen hasieraldera Joan López de Arrietaren aginduz aurretik Maeztutarren dorrea zegoen solairuan eraiki zen, Valladolideko Errege Kantzelaritzako prokuradorea zena. Joan hiltzean bere semea zen Pedro López de Arrietak eraikuntza lanekin jarraitu eta amaitu zituen, azken hau Gaztelanko Erregearen Kontseiluko epailea izan zen eta Maria Eskibelekin ezkondua zegoen, Fernando Escoriatza mediku goraipatuaren alaba zena. Eraikuntza lanen maisu edo arduraduna Domingo Oriokoa izan zen.
XIX. mendean jauregiaren maiorazgoa Bendañako markesarena zenez, eraikinari izena hortik datorki.

## Eraikina

Arkitektura gotiko berantiarra eta pizkundetar arkitektura arteko estiloa du.

## Erreferentziak

* ↑ Martín Miguel, María Ángeles. (1995). Palacio Bendaña Jauregia. Gasteiz: Arabako Foru Aldundia.
* ↑ Edurne, Martín. (2016). Bendañako istorioak. Historias de Bendaña. Gasteiz: Arabako Foru Aldundia.

## Ikus, gainera

* Arabako Fournier Karta Museoa
* Arabako Arkeologia Museoa
* Bibat

## Kanpo estekak

* Arabako Fournier Karta Museoa
* Datuak: Q25476667
* Multimedia: Palacio de Bendaña / Q25476667
# Eva Garcia Saenz de Urturi

Eva Garcia Saenz de Urturi (Gasteiz, 1972ko abuztuaren 20a) arabar eleberrigilea da. Hamabost urte bete zituenetik Alacanten bizi da eta bertan ikasi zuen optika. 2016an El silencio de la ciudad blanca argitaratu zuen eta izugarrizko arrakasta izan zuen.
2019an "El silencio de la ciudad blanca" filmarekin Eva Garciaren eleberria zinemara eraman zuen Daniel Calparsorok, eta Belen Rueda eta Javier Rey dira egokitzapenaren protagonistak, hain zuzen ere.

## Biografia

Hamabost urterekin Alicantera lekualdatu zen. Optika eta optometrian lizentziatu ondoren, optika sektorean eta Alicanteko Unibertsitatean lan egitera igaro zen.
Literaturan interesatua, hainbat argitaletxeekin kontaktuan jarri zen. Halere, erantzunik jaso ez zuenez, 2012an La saga de los longevos: la vieja familia eleberria Amazon bidez salgai jarri zuen, honetan bere burua ezagutzera eman zuen eta bere lehenbizko eleberriak gainontzeko usadiozko best sellerrekin parekatuz gero literatur fenomeno batean bilakatu zen.

## Lanak

* La saga de los longevos: la vieja familia (2012)
* Los hijos de Adán eta Pasaje a Tahití (2014): Eleberri biek biek ere irakurleen erantzun bikaina jaso zuten.
* El silencio de la ciudad blanca (2016): Gasteiz jaioterrian girotutako nobela beltza. Proiektu hau egoki girotzeko, polizia akademia batekin kontaktuan jarri eta behaketa teknika eta hatz-aztarnen errebelaketa ikastaroak burutu zituen.
* Los ritos del agua (2017) eta Los señores del tiempo (2018): Beste bi liburu hauekin trilogia osatu zuen, milioi bat aletik gora saldu dituena. Espainiako eleberrigile arrakastatsuena da.
* Aquitania (2020).
* El libro negro de las horas (2022) eta El ángel de la ciudad (2023).

## Sariak

* 2016an "Premio alavesa del mes" saria eman zion El Correo egunkariak.
* Araba 2017 SER saria jaso zuen. Urte berean, Andre Maria Zuriaren jaietan txupinera izan zen.
* 2018an "500 poderosas Yodona" aitortza jaso zuen, "kulturaren munduan eragin handiko emakumeen artean" sariturik.
* 2019an "Libro ficción del año" (El Corte Inglés), «Los Señores del Tiempo» liburuagatik.
* 2020an "Golden Bullet" saria (Urrezko bala): "Zloty Pocisk Best Foreign Crime Fiction".

## Itzulpenak eta zabalkuntza

Ingeles, frantses, aleman, italiera, herbeerera, greziera, errusiera, txekiera, portuges, poloniera, bulgariera, serbiera, hungariera eta kroaziera dira itzulpenetan erabilitako hizkuntzak orain arte.
Halaber, argitaratu izan dira euren liburuak AEB, Kanada, Australia, Britainia Handia, Frantzia, Alemania, Italia, Herbehere, Grezia, Errusia, Txekia, Brasil, Portugal, Polonia, Bulgaria, Serbia, Hungaria, Kroazia, Paraguai, Txile, Argentina, Peru, Kolonbia eta Mexikon.

## Erreferentziak

* ↑ «Familian ez dugu inoiz txupinazoan kale egin; tradizio handia dugu» Berria 2017-08-05.

## Ikus, gainera

* Zerrenda:Euskal Herriko erdal idazleak

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) (Ingelesez) Webgune ofiziala
* Datuak: Q27506759
* Multimedia: Eva García Sáenz / Q27506759
# Claire Nouvian

Claire Nouvian (Bordele, 1974ko martxoaren 19a) frantziar ingurumen-ekintzailea da, kazetaria, telebista-ekoizlea, zinema-zuzendaria eta GKEen burua.

## Ibilbidea

Nouvian Bordelen jaio zen. Kazetaritza ikasi ondoren, ozeanoaren eta itsas bizitzaren defentsan konprometitu zen.
2018an, arraste-sareek 60 urtean ur sakonetako 25 milioi tona arrain atera dituztela agerian uzten zuen ikerketa garrantzitsu baten ondoren, Nouvianek arrantza mota suntsitzaileenetakotzat jotzen den horren aurkako kanpaina bat zuzendu zuen.Beste aktibista batzuekin batera, Intermarché presionatu zuen, Frantziako supermerkatu kate handi bat, praktika horiek egiten zituen ontzidiaren jabea. Azkenean, Frantziako Gobernuak debekatu egin zuen arrantza mota hori, eta Europako Batasuneko gainerako kideak ere batu ziren erabakira.

## Aintzatespenak

* 2012an, <i>Trophée des femmes en or</i> saria eman zioten Nouviani. Sari hori 1993an sortu zen, azken urtean arrakasta izan duten emakumeak saritzeko, eta adibide eta inspirazio-iturri da.
* 2018an, Goldman Ingurumen Saria jaso zuen, urtero natura eta ingurumena defendatzen dutenei sari gisa ematen zaiena. Sari horrekin, Nouvian saria jasotzen duen bigarren pertsona frantziarra bilakatu zen, 1992an lortu zuen.Christine Jean biologoaren ondoren,

## Lanak

* 2007 – Criaturas abisales. La Esfera de los Libros. ISBN 978-8497346757.
* 2009 – L'âge bleu : Sauver l'océan. De Anne Defréville con prólogo de Claire Nouvian. ISBN 978-2283032435.

## Erreferentziak

* ↑ «Claire Nouvian» Goldman Environmental Foundation.
* ↑ «Rencontre avec des femmes remarquables 4/4» bloomassociation.org.
* ↑ «Un estudio afirma que las redes de arrastre han extraído 25 millones de toneladas de peces de aguas profundas en 60 años» La Vanguardia 2018-04-11.
* ↑ «Conoce a los siete premios ‘Nobel de medio ambiente’ de este año» La Vanguardia 2018-04-23.
* ↑ «Los ganadores de los Premios Goldman 2018» abc 2018-04-29.
* ↑ «Le palmarès des Femmes en Or 2012» luxsure.fr 2012-12-17.
* ↑ Claire Nouvian, l’écolo-gagnante. 2018-04-23.
* ↑ How a vampire squid inspired a Goldman prize-winning marine life champion. 2018-04-23.
* ↑ «Un libro explora las fascinantes criaturas abisales que habitan los fondos marinos | elmundo.es» www.elmundo.es.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2975098
* Multimedia: Claire Nouvian / Q2975098
# Nicole Ndongala

Nicole Ndongala kongoar jatorriko espainiar giza eskubideen defendatzailea da. Karibu elkarteko zuzendari nagusia eta Afrika Etxeko Aholku Batzordeko kidea.

## Ibilbidea

Ndongala 1998an iritsi zen Espainiara, bere herrialdeak bizi zuen ezegonkortasun politiko eta indarkeria giroak eraginda.Kongoko Errepublika Demokratikoan Mobutu Sese Seko presidentea boteretik kendu ostean piztu zen gerratik ihesi. Aldiz aurretik, Belgikarako pasaporte bat eta bisa bat lortu zituen, eta handik Espainiara bidaiatu zuen azkenean eta bertan errefuxiatu estatutua jaso zuen.
Poliziarentzat eta auzitegientzat aritu da interprete eta itzultzaile lanetan. Harreman Publikoetan eta Protokoloan diplomatua da, eta irabazi asmorik gabeko erakundeen zuzendaritzan masterra egin zuen. Halaber, kulturen arteko bitartekaria eta hizlaria ere bda. Karibu elkarteko Emakumearen Prestakuntza eta Sustapenerako Zentroa koordinatu du hainbat urtez, emakume afrikarrei duintasuna emateko asmoz. Emakumeen Ahalduntzerako koordinatzailea ere izan da, Europako AFTER proiektuaren barruan.
2018tik, Ndongala Karibu elkarteko zuzendari nagusia da, eta Madrilen etorkin afrikarrei laguntzen aritzen da.

## Erreferentziak

* ↑ Santos, Begoña. (29 de mayo de 2019). Africanas en Madrid. ISSN 1134-6582..
* ↑ Memoria de actividades 2017. UNAF. .
* ↑ IRREVERSIBLES. Nicole Ndongala: "La mujer africana es mujer de esperanza". .
* ↑ www.telemadrid.es.
* ↑ «El hispanismo subsahariano, una gran oportunidad para la lengua española» Atalayar.
* ↑ «Fuenlabrada acoge una jornada sobre migraciones y desarrollo» La Vanguardia 24 de octubre de 2019.
* ↑ Mbolo moy dole (La unión hace la fuerza). 12 de junio de 2019.
* ↑ Afrofeminas. (15 de enero de 2019). «Nicole Ndongala directora de Karibu: ‘Para las mujeres afroespañolas y las que llevamos más tiempo aquí el desafío es “salir al encuentro” de las que llegan’» Afroféminas.
* ↑ Ejerique, Raquel. «"La política de inmigración no es poner la cara de un negro en una foto de partido"» eldiario.es.
* ↑ 20minutos. (18 de diciembre de 2018). «Nicole, congoleña:"Sin un modelo de acogida digno cada vez habrá más barreras entre españoles y extranjeros"» www.20minutos.es - Últimas Noticias.
* ↑ «| Casa África» www.casafrica.es.
* ↑ «Karibu, una mano amiga para las mujeres africanas - tumundo - elmundo.es» www.elmundo.es.
* ↑ Otón, Laura. (5 de marzo de 2019). «Nicole Ndongala, presidenta de Karibu: “La mujer africana es una más en la sociedad española”» COPE.
* ↑ Bachiller, Carmen. «Araceli Martínez: "la mutilación genital femenina también es violencia de género"» eldiario.es.
* ↑ «El Gobierno regional manifiesta su compromiso en la lucha para erradicar la mutilación genital femenina | Gobierno de Castilla-La Mancha» www.castillalamancha.es.

## Kanpo estekak

* KongoNicole Ndongalari elkarrizketa Mundo Negron.
* Karibu Elkartearen Webgune Ofiziala.
* Datuak: Q86246003
# C-4 linea (Asturiasko Renfe Aldiriak)

Asturiasko Renfe Aldirien C-4 linea ( estilitzatua) sareko bederatzi lineetako bat da. Lineak 32 geltoki eta 65 kilometro ditu guztira eta Gijón/Xixón geltokia, Gijón/Xixón udalerrian dagoena, Cuideiruko geltokiarekin lotzen ditu, Cuideiru udalerrian.
2013. urtean inauguratu zen, Gijón/Xixón eta Cuideiru geltokien artean.

## Historia

2013ko urtarrilaren 1ean, Ferrocarriles de Via Estrecha enpresa desagertu egin zen Renfe Operadora eta Administrador de Infraestructuras Ferroviarias konpainietan sartzeko. Horrela, lineak Renfe Feve markaren eta bigarrenaren azpiegituraren esku geratu ziren. Horrela, linea Asturiasko Renfe Aldiriak sarean sartu ziren, Renfe enpresaren menpe.
2023ko uztailaren 17an, Renfe Feveren aldiriko lineen eta Renferen lineen tarifen integrazioa gauzatu zen. Horrela, Renfe Feveren lineek denominazioan aldaketa izan zuten, linea izatetik izendapenera pasatu zelarik.

## Ibilbidea

| | Geltokia | Gunea | Udalerria |
| ■ | Gijón/Xixón | 3 | Gijón/Xixón |
| ● | Tremañes | 3 | Gijón/Xixón |
| ● | Centro de Transportes | 3 | Gijón/Xixón |
| ● | Veriña | 3 | Gijón/Xixón |
| ● | Aboño | 2 | Carreño |
| ● | Xivares | 2 | Carreño |
| ● | Perlora | 2 | Carreño |
| ● | Candas–Geralekua | 2 | Carreño |
| ● | Candas–Geltokia | 2 | Carreño |
| ● | el Regueral | 2 | Carreño |
| ● | San Zabornin | 2 | Carreño |
| ● | Laminacion–Gudin | 2 | Carreño |
| ● | Tresona | 2 | Corvera |
| ● | Llaranes | 2 | Aviles |
| ● | Aviles–Geralekua | 2 | Aviles |
| ■ | Aviles–Geltokia | 2 | Aviles |
| ● | Cristaleria | 2 | Aviles |
| ● | Raices | 2 | Aviles |
| ● | Salinas | 2 | Aviles |
| ● | Piedrasblancas | 2 | Castrillón |
| ● | Vegarrozadas | 2 | Castrillón |
| ● | Santiagu'l Monte | 2 | Castrillón |
| ● | el Parador | 1 | Sotu'l Barcu |
| ● | Sotu'l Barcu | 1 | Sotu'l Barcu |
| ● | Riberas | 1 | Sotu'l Barcu |
| ● | Pinullan | 1 | Pravia |
| ● | Pravia | 1 | Pravia |
| ● | Santianes | 1 | Pravia |
| ● | los Cabos | 1 | Pravia |
| ● | Muros | 1 | Muros |
| ● | el Pitu–Piñera | 1 | Cuideiru |
| ■ | Cuideiru | 1 | Cuideiru |

## Ustiapena

Gaur egun, Renfe Feve enpresak ustiatzen du linea.

## Erreferentziak

* ↑ 22/2012 Errege Lege Dekretua
* ↑ Press, Europa. (2023-07-13). «Renfe implanta la integración tarifaria en el núcleo de Cercanías de Asturias» www.europapress.es (Noiz kontsultatua: 2024-12-30).

## Ikus, gainera

* Asturiasko Renfe Aldiriak

## Kanpo estekak

* Asturiasko Renfe Aldirietako webgunea
* Datuak: Q5987394
* Multimedia: C-4 line (Cercanías Asturias) / Q5987394
iea  Asturiasko Renfe Aldiriak :
# Yasmine Mustafa

Yasmine Mustafa (Kuwait, XX. mendea) estatubatuar ekintzailea da, hainbat enpresa sortu ditu. Kuwaiten jaioa da.

## Ibilbidea

Mustafa Kuwaiten bizi izan zen familiarekin zortzi urte bete zituen arte. Bera eta bere familia Golkoko Gerra hasi zenean ebakuatu egoin zituzten. Templeko Unibertsitatean ikasi zuen lanaldi partzialean eta bere ikasketak finantzatu zituen, 2006an summa cum laude notaz graduatuz.
2009an, 123LinkIt enpresa sortu zuen, idazleei beren blogekin dirua irabazten laguntzeko.Girl Develop It-en Filadelfiako atala ere sortu zuen, irabazi asmorik gabeko erakunde bat, emakumeei web orrien eta softwareen garapena irakasten diena. Bera da ROAR for Good enpresaren sortzailea eta zuzendaria. ROAR for Good arropa adimendunak (wearable technology) sortzen dituen enpresa bat da, emakumeak ahalduntzeko eta haien segurtasuna areagotzeko.
2016an, Mustafa 100 Emakume esanguratsuen saria jaso zuen BBCn.

## Erreferentziak

* ↑ Yasmine Mustafa. .
* ↑ «Yasmine Mustafa: ROAR for Good CEO. Wearable creator. Stargazer. - TechRepublic» TechRepublic.
* ↑ TEDx Talks. (11 de febrero de 2016). The Birth Lottery Does Not Define You | Yasmine Mustafa | TEDxPhiladelphia. .
* ↑ «About - Girl Develop It» www.girldevelopit.com.
* ↑ Hoey, Kelly. (26 de agosto de 2016). «Innovator Insights: CEO of ROAR for Good, Yasmine Mustafa @myasmine» Medium.
* ↑ BBC 100 Women 2016: Who is on the list?. 21 de noviembre de 2016.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q28343477