OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marie Hankel

Marie Hankel (Schwerin, 1844ko otsailaren 2a - Dresden, 1929ko abenduaren 15a) Esperanto literaturako alemaniar idazlea izan zen. Esperantista Literatura Asocio (Esperanto Literatura Elkartearen) sortzailea izan zen baita emakumeen sufragioaren defendatzailea ere.

## Biografia

Marie Hankel 1844an jaio zen Schwerinen, Alemanian. 1905eanEsperantoa ikasi zuen eta gerora poesia eta prosa idatzi zituen hizkuntza honetan. Haien izenburuak La simbolo de l 'amo (Maitasunaren sinboloa), Tri unuaktaj komedioj (Hiru komedia lehen pertsonan) eta Sableroj (Hareak) daude. 1909an Internaciaj Floraj Ludoj (Nazioarteko Lore Jokoak) literatura lehiaketan parte hartu eta irabazi egin zuen. 1910ean, emakumeen sufragioaren alde hitz egin zuen Washingtonen, DCko Esperantol Kongresu Unibertsalean. 1911n, Esperantista Literatura Asocio (Esperantoaren Literatura Elkartea) sortu zuen eta lehen presidentea izan zen urte hartako Esperantoko Kongresu Unibertsalean, Anberesen.

## Sariak eta ohoreak

* 2003.urteaz geroztik Dresdengo Laubegast auzoan kale batek haren izena darama.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) American Esperanto Magazine. American Esperantist Company 1910 (Noiz kontsultatua: 2020-04-08).
* ↑ (Ingelesez) «Marie Dippe Hankel (1844-1929) - Find A Grave...» www.findagrave.com (Noiz kontsultatua: 2020-04-08).
* ↑ «Marie Hankel» esperanto.net (Noiz kontsultatua: 2020-04-08).
* ↑ «LIS» lis-map.eu (Noiz kontsultatua: 2020-04-08).
* ↑ «PA53 2,5-dimethyldifuro-8-pyrone (DDP), is associated with cartilage chondroitin sulphate» Osteoarthritis and Cartilage 9: S36. 2001-09 doi:10.1016/s1063-4584(01)80305-8. ISSN 1063-4584. (Noiz kontsultatua: 2020-04-08).
* Datuak: Q77483
* Multimedia: Marie Hankel / Q77483
# Alina de Brito

Alina de Brito (Rio de Janeiro, 1863ko azaroaren 29a – 1934ko uztailaren 31) brasildar irakaslea eta Braille sistemaren dibulgatzailea izan zen.

## Bizitza

1863ko azaroaren 29an jaio zen Rio de Janeiron, non pedagogia ikasi zuen eta 1889an graduatu zen. 1897an, 34 urte zituela, Benjamin Constant Eskola Taldea zuzentzen hasi zen, hurrengo urtean José de Alencar eskolaren zuzendaritza hartzera pasatuz.
1915ean, itsu geratu zen diabetesaren garapenaren ondorioz, eta horrek Braille alfabetoa ikastera bultzatu zuen. Geroago entzumena ere galdu zuen, baina irakasle lanetan jarraitu zuen, itsuen irakaskuntza erreformatuz eta Braillerako egokitutako liburuak idatziz.
Horrez gain, emakumeek pedagogia eskoletan ikasteko eskubidea defendatu zuen.
1934ko uztailaren 31n hil zen, 70 urte zituela.
Rio de Janeiroko Curicica auzoko Alina de Brito udal eskolak haren izena darama.

## Erreferentziak

* 1 2 (Portugesez) Schumaher, Schuma. (2000). Dicionário Mulheres do Brasil. Rio de Janeiro: Jorge Zahar, 43 or. ISBN 978-85-378-0215-1. (Noiz kontsultatua: 2024-10-06).
* 1 2 (Portugesez) «A História da Alina de Brito» Blog do Colégio Estadual Alina Brito jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2020-12-05) (Noiz kontsultatua: 2024-10-06).
* ↑ (Portugesez) «Escola - 0716034 Escola Municipal Alina de Britto» Cultura Educa (Noiz kontsultatua: 2024-10-06).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q103860750
# Theresa Poh Lin Chan

Chan Poh Lin (1943ko uztailaren 9a – 2016ko ekainaren 6a), Theresa Poh Lin Chan izenez ezagunagoa, singapurtar idazle, aktore eta irakaslea izan zen. Gaztaroan «Hego-ekialdeko Asiako Helen Keller» deitzen zioten, Keller bezala, Chan pertsona gor-itsu trebea baitzen.

## Bizitza

12 urte zituela, gor bihurtu zen, eta 14 urte zituela itsu.
John Wilsonek, Royal Commonwealth Society for the Blind erakundeko zuzendariak, Chan ezagutu zuen 1958an Singapur bisitatu zuenean, eta 1963ko Travelling Blind liburuan aipatu zuen: «Esan zidan Helen Kellerrek bezala ikasi nahi zuela, Ingalaterrako erreginak bezala ingelesez hitz egin, munduko jende guztia ezagutu». Wilsonen gomendioari esker, Massachusettseko Perkins Itsuen Eskolan onartu zuten, non matematika ikasi zuen, kirol klubeko presidente bihurtu zen eta dantza egiten, patinatzen, puntua egiten eta zaldiz ibiltzen ikasi zuen. 1961ean, Helen Keller ezagutu zuen Connecticuten.
13 urte eman zituen Ameriketako Estatu Batuetan eta 1973an Singapurrera itzuli zen gurasoak zaintzeko. Singapurko Itsuen Eskolan irakasle izan zen, baina 1990ean lana galdu zuen.
1964an, BBCk Theresa Poh Lin Chani buruzko irratiko dokumental bat grabatu zuen: Child of the Silent Night: The story of Chan Poh Lin. 2005ean, Be with Me filmean bere burua antzeztu zuen eta film honetako gidoilaria ere izan zen.
2016ko ekainean hil zen birikako minbiziaren ondorioz. 2017an, Singapurko Emakumeen Ospearen Aretoan sartu zuten. Theresa Poh Lin Chan katolikoa zen.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) Sin, Yuen. «Theresa Chan, Singapore's Helen Keller, dies after battle with lung cancer» The Straits Times 2016-09-14 (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Ingelesez) Holden, Stephen. «Three Tales Revolving Around a Real Life» The New York Times 2006-09-29 (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Ingelesez) Herrmann, Dorothy. (1998). Helen Keller: A Life. New York: Alfred A. Knopf ISBN 0-679-44354-1..
* ↑ (Ingelesez) Wilmington, Michael. «Review for Be With Me» Chicago Tribune 2007-08-27 jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2008-06-18) (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* 1 2 (Ingelesez) «Be With Me» Zhaowei jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2012-12-09) (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* 1 2 3 (Ingelesez) «Theresa Chan Poh Lin» Singapore Women's Hall of Fame (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Ingelesez) «Be with Me» IMDb (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Ingelesez) «Theresa Chan, Singapore's Helen Keller, dies of cancer aged 72» AsiaOne 2016-06-07 (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16197577
# Helen Marr Hurd

Helen Marr Hurd (Harmony, 1839ko otsailaren 2a – St. Albans, 1909ko maiatzaren 4a) estatubatuar irakasle eta poeta izan zen. Miopia larria zuen arren, hogeita hamar bat ikastetxeetan irakatsi zuen, hori ezinezko bihurtu arte. Orduz geroztik, literaturari eskaini zion bere burua.

## Bizitza

Helen Marr Hurd Harmonyn jaio zen, Maine estatuan, 1839ko otsailaren 2an, eta bost ahizpa eta neba bat zituen. Bere aita, Isaiah Hurd, New Hampshire estatutik etorri ziren Jeremiah eta Nancy Hurden semea zen, eta ama, Mary Page, John eta Hannah Pageren alaba.
Helenek 11 urte bete baino lehen, ia Biblia osoa ikasi zuen eta deskonektatutako poesia zirriboro asko idatzi zituen. Bere 13. urtebetetzean, poema labur bat idatzi zuen, eta handik gutxira beste batzuk. 13 eta 18 urteen artean, poesiazko bi istorio eta beste hainbat poema labur sortu zituen.
Miopia larriak ikasketak galarazi zizkion. 16 urte zituela, bere ama alargundu zen. Osasun arazoak zituen, eta Hurdek bere kabuz ikasketak jarraitu behar izan zuen. Desgaitasuna izan arren, klase arrunt batean irakasteko trebatu zen.
Hogeita hamar bat ikastetxetan irakatsi zuen, baina bere ikusmena hainbeste okertu zen, non erretiroa hartu behar izan zuen. Orduz geroztik, literaturari eskaini zion bere burua. Poetical Works bilduma handia, beste poesia bilduma bat, eleberri bat eta Hallowelleko historiari buruzko liburu bat idatzi zituen.
Interes aktiboa zuen neurritasunaren aldeko mugimenduan eta beste mugimendu batzuetan. Batez ere Athensen bizi izan zen. 1909ko maiatzaren 4an hil zen St. Albansen, eta Harmonyko Libby hilerrian lurperatu zuten.

## Lan hautatuak

* What Christmas brings (188?)
* Poetical works of Helen Marr Hurd (1887)
* Sub montem. : Christmas and other poems (1890)

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 (Ingelesez) Griffith, George Bancroft. (1888). «Helen Marr Hurd» The Poets of Maine: A Collection of Specimen Poems from Over Four Hundred Verse-makers of the Pine-tree State. Elwell, Pickard, 714 or. (Noiz kontsultatua: 2025-01-07).
* ↑ (Ingelesez) «Helen Marr Hurd» Queries: Devoted to Literature, Art, Science, Education (C.L. Sherrill & Company) 4: 312. (Noiz kontsultatua: 2025-01-07).
* 1 2 (Ingelesez) «Helen Marr Hurd 2 February 1839 – 4 May 1909 • K87D-8VX» FamilySearch (Noiz kontsultatua: 2025-01-07).
* 1 2 3 4 (Ingelesez) Willard, Frances Elizabeth; Livermore, Mary Ashton Rice. (1893). «Hurd, Miss Helen Marr» A Woman of the Century: Fourteen Hundred-seventy Biographical Sketches Accompanied by Portraits of Leading American Women in All Walks of Life. Moulton, 407-408 or. (Noiz kontsultatua: 2025-01-07).
* 1 2 3 4 (Ingelesez) Moulton, Charles Wells. (1893). «Helen Marr Hurd» The Magazine of Poetry and Literary Review. 5 C. W. Moulton, 67 or. (Noiz kontsultatua: 2025-01-07).
* ↑ (Ingelesez) Hurd, Helen Marr. (1887). Poetical works of Helen Marr Hurd. Boston: B.B. Russell (Noiz kontsultatua: 2025-01-07).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q41568827
* Multimedia: Helen Marr Hurd / Q41568827
# Richard Kinney

Richard Kinney (1923ko ekainaren 21a – 1979ko otsailaren 19a) AEBetako hezitzailea eta eskolako administratzailea izan zen. Itsua sei urterekin eta gorra hogeirekin, Kinney hirugarren pertsona gorra izan zen Estatu Batuetan unibertsitate-titulua lortzen. 1934an braillea irakurtzen ikasi zuen. Kinneyk lau poesia-liburuki argitaratu zituen, eta Itsuentzako Hadley eskolako lehendakaria izan zen 1975etik 1979an hil zen arte.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q109661079
# Jean Little

Jean Little (Formosa, 1932ko urtarrilaren 2a – Guelph, 2020ko apirilaren 6a) kanadar idazlea izan zen.

## Bizitza

Flora Gauld eta John Llewellyn Littleren alaba, Jean Little Formosan jaio zen. Bere gurasoak kanadar mediku eta misiolariak ziren. 1939an familia Kanadara itzuli zen eta 1940an Ontarioko Guelph hirira joan zen. Jaio zenetik, Little partzialki itsua zen kornean zituen orbainen ondorioz.
Hainbat urtez haur desgaituei irakatsi ondoren, Littlek haurrentzako lehen eleberria idatzi zuen, Mine for Keeps, garun-paralisia duen haur bati buruzkoa. Little, Brown and Company argitaletxearen saria irabazi zuen eta 1962an argitaratua izan zen. Geroago 50 liburu baino gehiago idatzi zituen, besteak beste, eleberriak, irudi-liburuak, poesia, ipuinak eta bi autobiografia. Littleren liburuetako batzuk, hala nola, Mine for Keeps eta From Anna, desgaitasuna duten haurrei buruzkoak dira.
Haur literatura irakatsi zuen Guelpheko Unibertsitatean. Honoris causa sei titulu lortu zituen eta hainbat sari jaso zituen, besteak beste Kanadako Ordena eta Queen's Diamond Jubilee domina. Guelpheko eskola batek bere izena darama.
Ibilbide zabala egin zuen helduekin eta haurrekin irakurketaren eta idazketaren bidez aurki daitezkeen pozez hitz egiten. 2004ko martxoan India bisitatu zuen eta 2006ko azaroan Bulgaria. 2016an hitzaldi bat eman zuen ekainean Kanadako Idazleen Goi Bileran.
2016an, Little Guelphen bizi zen ahizparekin eta bi iloba txikirekin. Ahots bidez aktibatutako ordenagailu bat erabiliz idazten eta Honey txakurrarekin bidaiatzen jarraitzen zuen. 2020ko apirilaren 6an hil zen, 88 urte zituela.

## Lanak

* Mine for Keeps
* Home from Far
* One to Grow On
* Spring Begins in March
* Look Through My Window
* Stand in the Wind
* Listen for the Singing
* Mama's Going to Buy You a Mockingbird
* Different Dragons
* Lost and Found
* From Anna
* Hey World, Here I Am!
* Willow and Twig
* I Know an Old Laddie
* Brothers Far from Home (Dear Canada liburu saila)
* If I Die Before I Wake (Dear Canada liburu saila)
* His Banner Over Me
* Kate
* What Will the Robin Do Then?
* Little by Little (autobiografia)
* Stars Come Out Within (autobiografia)
* Somebody Else's Summer
* Dancing Through the Snow
* Love in Paris
* Yesterday
* Orphan at My Door (Dear Canada liburu saila)
* Growing Pains
* Revenge of the Small Small
* Take Wing
* Exiles from the War (Dear Canada liburu saila)
* All Fall Down (Dear Canada liburu saila)
* Do Not Open Until Christmas
* When the Pie was Opened
* The Belonging Place
* Forward, Shakespeare!
* Plenty

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 5 (Ingelesez) «Children's author Jean Little dead at 88» CBC 2020-04-07 (Noiz kontsultatua: 2024-07-15).
* ↑ (Ingelesez) «Jean Little recalls her father, a poem, and a day that changed her life» The Star 2016-06-19 (Noiz kontsultatua: 2016-06-19).
* ↑ (Ingelesez) «Renowned Guelph children's author Jean Little passes away» GuelphToday 2020-04-06 (Noiz kontsultatua: 2024-07-15).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6171041
* Multimedia: Jean Little / Q6171041
# Aleksandr Suvorov (psikologoa)

Aleksandr Vasilievitx Suvorov (errusieraz: Александр Васильевич Суворов; Frunze, 1953ko ekainaren 3a – 2024ko urtarrilaren 26a) sobietar eta errusiar psikologo eta irakaslea izan zen.

## Bizitza

Aleksandr Suvorov Frunzen (gaur egun Bixkek) jaio zen 1953an. Friedreichen ataxiaren ondorioz, hiru urterekin ikusmena galdu zuen eta bederatzi urterekin entzumena.
Hasiera batean Frunzeko itsuen eskolan ikasi zuen, eta 1964tik 1971ra Zagorskeko gor-itsuen barnetegian. 1971n Moskura bidali zuten, SESBeko Zientzia Pedagogikoen Akademiako itsu-gorrak aztertzeko laborategiko talde esperimentalean parte hartzeko («Zagorskeko esperimentua»), Juri Lerner, Sergei Sirotkin eta Natalia Korneievarekin batera. 1972an, esperimentuaren baitan, laurak Moskuko Estatuko Unibertsitateko psikologia fakultatean sartu ziren eta 1977an lizentziatu ziren. Baldintza bereziak jarri zizkieten unibertsitatean ikasteko, eta ikasle bakoitzak interprete pertsonal bat zuen. Gainera, unibertsitateak dirua eman zien Braille sisteman inprimatutako testuliburuak erosteko eta irakasgai batzuetatik salbuetsi zituen. Lau parte-hartzaileek 6 urteko epean amaitu zituzten ikasketak, desgaitasunik ez zuten ikasleek baino urtebete geroago.
1994ko martxoaren 31n, Suvorovek hautagai-tesia defendatu zuen Errusiako Hezkuntza Akademiako Psikologia Institutuan, eta 1996ko maiatzaren 21ean doktore-tesia. Susquehanna Unibertsitateko honoris causa doktoretza ere lortu zuen.
Doktoretza lortu ondoren, Moskuko Estatu Unibertsitate Pedagogikoko defektologia fakultatean lan egiten hasi zen. Moskuko Psikoanalisi Institutuan eta Errusiako Unibertsitate Ortodoxoan ere eman zituen hitzaldiak. 270 idazlan baino gehiago argitaratu zituen, 9 liburu barne. 2015az geroztik, Gor-Itsuen Familien Elkartearen presidentea izan zen.
2024ko urtarrilaren 26an hil zen, 70 urte zituela.

## Erreferentziak

* ↑ 156. Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema. Gasteiz: Euskaltzaindia (argitaratze data: 2009-02-27) (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
* 1 2 3 4 (Errusieraz) ««Возьмите меня домой!». Интервью с Александром Суворовым» Со-единение. Фонд поддержки слепоглухих 2020-11-10 (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
* 1 2 3 4 5 (Errusieraz) «Ушел из жизни Александр Васильевич Суворов» Московский государственный психолого-педагогический университет 2024-01-26 (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
* ↑ (Errusieraz) Волкова, Бэлла; Чалабова, Габриэла. «Человечность и пенопласт. Как живет слепоглухой профессор психологии» ТАСС 2018-11-13 (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
* ↑ (Errusieraz) Пущаев, Ю. В. (2013). «История и теория Загорского эксперимента. Начало (I)» Вопросы философии 3: 132-147. (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
* ↑ (Errusieraz) Федосеева, Елена. ««Загорский эксперимент»: быт и учеба знаменитой четверки слепоглухих студентов» Особый взгляд 2019-09-16 (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
* ↑ (Errusieraz) «Суворов Александр Васильевич» Psyjournals.ru (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).
* 1 2 3 4 (Errusieraz) «Александр Васильевич Суворов» Психологическая газета (Noiz kontsultatua: 2024-06-27).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4445138
# Joan Aldamizetxebarria

Joan Aldamizetxebarria García (Tarragona, Katalunia, 1972 - ) euskal idazlea. Tarragonan jaio zen baina izatez gernikarra da. Marrodan VII. Saria irabazi zuen Denbora igarotzen ez denean olerki-liburuarekin.
Kulturarekin hainbat zereginetara lotuta bizi da.
Musikan, UHF taldeko abeslaria eta letren egilea izan zen. Gernikako Marijesien kide izan da 14 urtez, 12 bakarlari moduan, baina hauek erakunde bezala erregistratu zirenean, uztea erabaki zuen.
Argazkigintzan, hainbat erakusketa antolatu izan ditu Euskal Herrian. Ezagunena Afrikako Begiradak da.
Literaturan, 2 olerki liburu argitaratzeaz gain, kontaketa laburreko Gorria eta beste kontakizun batzuk eta 60 relatos 60 autores liburuan ere parte hartu izan du.
Egun, Culture gym aldizkarian laguntzen du zenbakioro artikulu bat idazten.

## Lanak
### Poesia

* Denbora igarotzen ez denean (2002, Ediciones Beta)
* Bihotzaren lautadak (2004, Ediciones Beta)

## Sariak

* Marrodan VII. Saria.

## Kanpo loturak

* Joan Aldamizetxebarria literaturaren zubitegian
* Datuak: Q12260408
# Ivan Arnold

Johann Eduard von Arnold, Ivan Karlovitx Arnold izenez ezagunagoa, (errusieraz: Иван Карлович Арнольд; Mosku, 1805eko urriaren 7a/irailaren 25a – San Petersburgo, 1891ko maiatzaren 8a /apirilaren 26a) alemaniar jatorriko errusiar margolari eta irakaslea izan zen. Moskuko gorren lehen ikastetxea sortu zuen 1860an.

## Bizitza

Karl-Johann von Arnolden semea, Moskun jaio zen 1805ean. Haurtzaroan entzumena galdu zuen konkusio baten ondorioz.
1811tik 1813ra San Petersburgoko Gorren Ikastetxean ikasi zuen. 1816an Alemaniara joan zen; 1819ra arte Berlingo Arte Akademian eta Gorren Eskolan ikasi zuen, gero, 1819tik 1822ra Dresden ondoko barnetegi batean, eta 1822-1824 urteetan Dresdengo Arte Akademian, non zilarrezko domina batekin graduatu zen. Geroago gorren hezkuntza ikasi zuen bi urtez.
1825ean San Petersburgora itzuli zen. Topografo gisa lan egin zuen Estatuko Jabetza Departamentuan. 1840ko hamarkadan mutil gor baten tutore izan zen. 1852an familia pobreetako bost mutilentzako doako barnetegi pribatu bat sortu zuen.
1860an Moskura joan zen, eta bertan gorren lehen ikastetxea sortu zuen. 1866ra arte zuzendaria izan zen, eta gero irakasle lanetan zentratu zen.
1879tik 1882ra, San Petersburgoko gorrentzako umezurztegi batean irakatsi zuen. 1882an erretiroa hartu zuen eta Sestroretskera joan zen bizitzera. Gero San Petersburgon bizi izan zen, eta han hil zen 1891n. Smolenskoie hilerri ortodoxoan lurperatu zuten.

## Erreferentziak

* ↑ (Alemanez) «Arnold Johann Eduard Ivan Karlovič» Erik-Amburger-Datenbank (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).
* ↑ 156. Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema. Gasteiz: Euskaltzaindia (argitaratze data: 2009-02-27) (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).
* 1 2 (Ingelesez) Komarova, Anna; Palenny, Victor. «Ivan Karlovich Arnold» Encyclopaedia Britannica (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).
* 1 2 3 4 5 (Errusieraz) Половцов, А. А. (1900). «Арнольд, Иван (Эдуард) Карлович» Русский биографический словарь (Санкт-Петербург, Москва) 2 (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).
* ↑ (Errusieraz) «Арнольд Иван» Большая российская энциклопедия (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).
* ↑ (Errusieraz) Петербургский некрополь. 1, 94 or. (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q19907149
* Multimedia: Ivan Arnold / Q19907149
# Adriana Cancino

Adriana Janet Mercedes Cancino Meneses (Nancagua, 1962ko ekainaren 22a) txiletar irakasle, liburuzain eta politikaria da.

## Bizitza

Adriana Cancino Nancaguan jaio zen eta irakasle moduan trebatu zen. 2012an, entzumen-galera zela eta, Nancaguako Joan Pablo II.a Lizeoko liburutegian hasi zen lanean. Bertan irakurzaletasuna bultzatzeko proiektu bat garatu zuen Biobioko Unibertsitatearen laguntzari esker. 2019an O'Higgins eskualdeko liburuzain onena izendatu zuten.
2016aren amaieran, Nancaguako Desgaitasun Taldeko idazkari bilakatu zen.
Txileko Alderdi Sozialistako kidea, 2021eko uztailean Txileko Biltzar Konstituzionaleko kide bihurtu zen 16. barrutiko ordezkari gisa. Desgaitasuna duen biltzarkide bakarra da eta eta desgaitasuna duten pertsonek lan egiteko eskubidearen alde borrokatzen da.

## Erreferentziak

* 1 2 3 (Gaztelaniaz) «Adriana Cancino Meneses» La Tercera (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* 1 2 (Gaztelaniaz) Medina Medina, Andrea. «Entrevista: Adriana Cancino Meneses, única constituyente con discapacidad que redactará la nueva Constitución» Integrados Chile 2021-05-19 (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* ↑ (Gaztelaniaz) Fuentes, Samuel. «Adriana Cancino, constituyente: “Estamos muy lejos de poder reconocer que una persona con discapacidad no está enferma”» Fundación ConTrabajo 2022-10-20 (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108296374
# Becky Soundy

Rebeca Lourdes García Soundy, Becky Soundy izenez ezagunagoa, (San Salvador, 1993ko apirilaren 11) salvadortar irakasle eta youtuber gorra da, amerikar keinu hizkuntza eta salvadortar keinu hizkuntza irakasten dituena.

## Bizitza

Becky Soundy San Salvadorren jaio zen 1993ko apirilaren 11n. Haren ama, Yanira, idazle eta abokatua da. Soundyk bederatzi hilabete zituela, gortasuna diagnostikatu zioten. Lehen mailako ikasketak gorren eskolan egin zituen amerikar keinu hizkuntzan. Seigarren mailaren ondoren, ikastetxe arrunt batera joan zen. 2013an, Nazio Batuen Erakundean salvadortar gorren eskubideei buruzko aurkezpena egin zuen. 2017an Hezkuntza Zientzietan lizentziatu zen El Salvadorko Unibertsitate Ebanjelikoan, hezkuntza berezian espezializatuz. Hezkuntza bereziko titulua lortu duen lehen salvadortar gor sakona da.
Soundy Fundación Manos Mágicas erakundearen zuzendaria da. COVID-19 pandemian, lineako klaseak eskaintzen hasi zen El Salvadorko keinu hizkuntzan. EducaSordo gorren hezkuntzarako plataforma ere sortu du. Horrez gain, giza eskubideen gaietarako lan taldeetan parte hartzen du.
2017ko uztailean, Becky Soundy TV izeneko YouTubeko kanala sortu zuen keinu hizkuntzen inguruko sentsibilizazioa sustatzeko. 2019ko uztailean, Canal 12 kateko Hola El Salvador saioko aurkezle bihurtu zen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Esta salvadoreña sorda se ha convertido en una estrella en las redes sociales» Telemundo 2021-02-07 (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* 1 2 3 (Gaztelaniaz) «Mi historia...» Becky Soundy (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* 1 2 (Gaztelaniaz) Laguan, Jonathan. «“Hace casi 25 años descubrí la sordera de mi segunda hija”: carta para las madres salvadoreñas que luchan por sus hijos con discapacidades físicas» La Prensa Gráfica 2018-05-10 jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2018-05-29) (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* 1 2 3 (Gaztelaniaz) Alfaro, Xiomara. «Rebeca Soundy, la primera youtuber sorda de El Salvador. Conoce su historia» El Diario de Hoy 2018-06-01 (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* 1 2 3 (Gaztelaniaz) Alfaro, Xiomara. «Becky Soundy, una maestra sorda que rompe paradigmas y se reinventa para impartir clases en medio de la pandemia» El Diario de Hoy 2020-09-25 (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* ↑ (Gaztelaniaz) Carranza, Pamela. «Becky Soundy, sin límites frente a la vida» Diario El Salvador 2020-10-24 (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).
* ↑ (Gaztelaniaz) Alfaro, Xiomara. «5 fotos de Becky Soundy, el nuevo rostro de Hola El Salvador» El Diario de Hoy 2019-07-12 (Noiz kontsultatua: 2024-06-07).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108383704
* Multimedia: Becky Soundy / Q108383704