OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Miranda Lurraldeko museoa

Miranda Lurraldearen Museoa - mirandesez: L Museu de la Tierra de Miranda; portugesez: Museu da Terra de Miranda - Portugalgo Miranda do Douro ( Braganza barrutia , Trás-os-Montes Garaiko azpieskualdea) herrian dagoen museoa da.

## Historia

Miranda Lurraldearen Museoa 1982an sortu zen, António Maria Mourinho (1917-1996) apaiz katoliko ohia, poeta, folk taldeen animatzailea eta historia eta etnologiako ikerlariaren gidaritzapean.
Miranda do Douro herriaren erdigune historikoan dago, Joan III.a plazan (Praça D. João III), garai bateko Domus Municipalis zegoen lekuan, XVII . mendeko eraikin handi batean, ordura arte udaletxe ( Câmara municipal ) izan zena, baina 1970eko hamarkadara arte bertako atxilotze zentroa ere izan zena.

## Bildumak

Museoak Mirandako Lurraldeko kulturari, arteei eta etnografiari buruzko bilduma museografiko anitza biltzen du, historiaurretik egungo garaietaraino. Bildumek bereziki Mirandes hizkuntza, musika, dantzak, antzerki herrikoiaren era desberdinak eta jantzi tradizionalak dituzte hizpide. Tokiko erlijiotasun herrikoiari, gastronomiari eta landa eta nekazaritza bizitzari buruzko piezak ere erakusten ditu, adibidez, nekazaritza ekoizpen lanetan erabilitako tresna bilduma baten bidez.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3329975
* Multimedia: Museu da Terra de Miranda / Q3329975
* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, Portugesezko Wikipediako «20704420» artikulutik itzuli da. Izan ere, da Terra de Miranda&wikifam=.wikipedia.org&page=20704420&grouped=on&hidebots=on&hideanons=on&order=-edit_count&max=200&order=first_edit&format=html artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
# António Maria Mourinho

António Maria Mourinho (Sendin, 1917ko otsailaren 14a — Lisboa, 1996ko uztailaren 13a) etnografo, etnologo eta arkeologo portugaldarra izan zen.

## Biografia

António Mourinho Bragantzako Apaizgaitegi Nagusian ikasi zuen, 1941an. 1942an, Dues Eigreijas Mirandako fregesian erretorea izan zen. Herri horretan Pauliteiros de Miranda de Dues Eigreijas i Cércio taldearen arduraduna izan zen. 1960 eta 1970 artean Madrilgo CSICen ikasi zuen. 1970tik 1975ra Oportoko Unibertsitatean Geografia eta Historia ikasketak egin zituen. 1984tik 1985ra Valladoliden museologia ikasi zuen. Museu de la Tierra de Mirandaren sortzailetako bat izan zen eta 1982tik 1991ra instituzioaren zuzendaria. 1995an Cumbençon Ourtográfica de la Lhéngua Mirandesa (Mirandako Hizkuntzaren Batasun Ortografikoa) prestaketan lagundu zuen.

## Sariak

* 1943: Kristoren Ordena Militarraren Ofiziala
* 1979: Merezimendu Turistikoaren Domeina
* 1982: Herri-artearen Sari Europearra
* 1991: Ohorezko hiritarra eta Miranda do Douroren Ohorezko Domeina

## Obra

* Coreografia Popular Transmontana (1953)
* Malha do Cereal na Cardenha e Coro dos Malhadores (1955)
* Teatro Rural em Trás-os-Montes (1956)
* Diversidades Subdialetais do Mirandês (1960)
* Nuossa Alma i Nuossa Tierra (1961)
* Scoba Frolida an Agosto: Lienda de Nuossa Senhora de l Monte de Dues Eigreijas (1983)
* Grupo Folclórico Mirandês de Duas Igrejas (1983)
* Cancioneiro Tradicional e Danças Populares Mirandesas (1984)
* Epigrafia Latina aparecida entre Sabor e Douro desde o Falecimento do Abade de Baçal: 1947 (1988)
* Terra de Miranda: Coisas e Factos da Nossa Vida e da Nossa Alma Popular (1991)
* Guerra dos Sete Anos ou Guerra do Mirandum (1994)
* Curriculum Vitae: Notas Culturais (1995)

## Erreferentziak

* ↑ Manuel Bairrão Oleiro, Sérgio Gorjão, i Maria de Lurdes Mourinho (2007).

## Kanpo estekak

* (Portugesez):António Maria Mourinhoren artxiboa.
* Datuak: Q47541975
# Domingos Raposo

Domingos Abílio Gomes Raposo ( Malhadas, Miranda do Douro, 1952ko maiatzaren 17a) irakaslea eta Mirandes hizkuntzan espezialistarik handienetakoa da.
Domingos Raposo Historian lizentziatu zen Portoko Unibertsitateko Letren Fakultatean 1980an. Geroago, Populazioen Historia masterra egin zuen Minhoko Unibertsitatean . Trás-os-Montes eta Alto Douro (UTAD) Unibertsitateko irakaslea da. "Planalto Mirandês " egunkariko zuzendaria eta koordinatzailea izan zen, eta Miranda do Douroko Kultur Proiektu Integratuko koordinatzailea ere. 1985ean Mirandes hizkuntzaren hautazko diziplina sortu zuen eta 1987an Primeiras Jornadas de Língua e Cultura Mirandesas-eko lanak antolatu eta editatu zituen. Domingosek Mirandes hizkuntzari buruzko hainbat lan eta ikerketa idatzi ditu eta Mirandes musika tradizionalari buruzko lan diskografikoen egilea ere bada.

## Erreferentziak

* ↑ Raposo, Domingos Abílio Gomes | Spanish-Portuguese border (FRONTESPO). .
* ↑ Do Douro Press - - R - RAPOSO, Domingos Abílio Gomes. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q25694358
# Andrés Incera

Andrés Incera Paradelo, (Zierbena, 1941eko azaroaren 30a - Muskiz, 2016ko uztailaren 24a) txirrindulari bizkaitarra izan zen.
Santikutz Klasika irabazi zuen, txirrindulari profesionalek parte har zezaketen azkenengo ekitaldian.

## Palmaresa

1963
* Santikutz Klasika
* 7. Nafarroako Itzulian eta etapa 1
1964
* Kantabriako Itzuliko 2 etapa
* Bidasoko Itzuliko etapa 1
1965
* Laudioko Sari Nagusia
* Errioxako Itzuliko etapa 1
* 4. Euskal-Nafar mendiko txapelketan
1966
* Asturiasko Itzuliko etapa 1
* 2. Santikutz Klasikan
1968
* Errioxako Itzuliko etapa 1
* 5. Udaberriko Klasikoan

## Sailkapen orokorra Itzuli handietan

| Lasterketa | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 |
| Italiako Giroa | - | - | - | - | - | - | - |
| Frantziako Tourra | - | - | - | - | - | - | - |
| Espainiako Vuelta | - | - | 44. | - | UT | UT | 59. |
-: Ez zuen parte hartu UT: Utzi, ez zuen amaitu

## Taldeak

* 1964-1965 (Olsa)
* 1967 (Kas-Kaskol)
* 1967-1969 (Karpy)

## Erreferentziak

* ↑ Ha muerto Andrés Incera

## Kanpo estekak

* Andrés Incera - ProCyclingStats
* Datuak: Q121434508
# Pedro Bordaberry

Juan Pedro Bordaberry Herrán (Montevideo, 1960ko apirilaren 28a) uruguaitar abokatua, irakaslea eta politikari bat da. Uruguaiko 2009ko hauteskunde orokorretan, Colorado Alderdiak lehendakaritzako hautagai aurkeztu zuen, eta ordutik, senataria da. Colorado Alderdiko idazkari orokorra izan zen.
* Datuak: Q926984
* Multimedia: Pedro Bordaberry / Q926984
# Juan María Bordaberry Arozena

Juan María Bordaberry Arozena (1928ko ekainaren 17a, Montevideo – 2011ko uztailaren 17a, Montevideo) euskal jatorriko uruguaitar politikaria eta diktadorea izan zen.

## Biografia

Euskal jatorriko familia colorado batean jaio zen. Bere aita Domingo Bordaberry Elizondo politikaria izan zen, ama berriz Elisa Arozena. 1969an Colorado Alderdira gehitu zen, 1969 eta 1972 bitartean Abeltzaintza eta Nekazaritzako ministro izan zelarik.
1972ko martxoaren 1etik 1973ko ekainaren 27rarte Uruguaiko presidentea izan zen. Aldiz, 1973ko ekainaren 27ko Estatu Kolpearen buru izan zen, ondorioz diktadore bilakatu zelarik. Uruguaiko Legebiltzarra, gizarte erakundeak nahiz alderdi politikoak deuseztu, eta askatasun zibilak ezabatuarazi zituen. Bere Diktadura 1973ko ekainaren 27tik 1976ko ekainaren 12rarte luzatu zen.
1976an Bordaberryk Uruguaiko Indar Armatuetako Ofizialen Batzarrari bi memorandum berri aurkeztu zizkion. Honek, alderdi politikoak desagertarazteko proposamena arriskutsuegia zela uste eta ekainaren 12an Bordaberry postutik kendu eta Alberto Demicheli Lizasok ordezkatu zezan erabaki zuen.
Gerora gizateriaren aurkako krimenak, bahiketak eta bere aurkari politikoen aurkako ekintzak burutzeagatik zigortua izan zen: horien artean, 1976ko Zelmar Michelini eta Héctor Gutiérrez Ruiz legegileen hilketak, eta, Kondor Operazioaren barnean, baita Rosario Barredo eta William Whitelaw tupamaro gerrillari ohien hilketarengatik ere. Ondorioz, espetxeratze prebentibora zigortu zuten.
Bere azken egunak osasunez larri eta bere etxebizitzan atxiloturik iragan zituen.
# 1965eko Euskal-Nafar mendiko txapelketa

1965eko Euskal-Nafar mendiko txapelketa :
| Datu orokorrak ||
| Lasterketa | 15. Euskal-Nafar mendiko txapelketa |
| Data | 1965.eko apirilak 20 |
| Herrialdea | Espainia |
| Emaitzak ||
| Txapelduna | Eusebio Vélez (Kas-Kaskol) |
| Txapeldunordea | Valentín Uriona (Kas-Kaskol) |
| Hirugarrena | Francisco López Muñoz (Olsa) |
| ◀ 1964 | 1966▶ |
| Dokumentazioa ||
XV. Euskal-Nafar mendiko txapelketa Nafarroa Garaian egindako txirrindulari lasterketa izan zen. 1965eko apirilaren 20an, asteartea, jokatu zen. Lasterketa hau Nafarroako Sari Nagusiaren aurrekaria da.
Ibilbidea 180 kilometroko luzera izan zuen eta lau mendate igo ziren: Lezaun, Urbasa, Erreniega eta Etxauri.
Garailea Eusebio Vélez arabarra izan zen, Lizarrako helmugara bakarrik heldu zelarik, bigarren sailkatua Valentin Uriona bizkaitarra izan zen.

## Kanpo estekak

* 1965eko Euskal-Nafar mendiko txapelketa - Procyclingstats
* Datuak: Q58531836
# Juan José de Amézaga

Juan José Amezaga Landaraso (Montevideo, Uruguai, 1881eko urtarrilaren 28a - Montevideo, Uruguai, 1956ko abuztuaren 20a) politikari eta legelari uruguaitarra izan zen, Uruguaiko presidente konstituzionala izandakoa 1943ko martxoaren 1etik 1947ko martxoaren 1era.

## Biografia

Montevideon jaio zen, eta bere gurasoak Juan José Amézaga del Valle portugaletetarra eta Josefa Landaraso Ibarra brasildarra izan ziren, azken hau ere euskal jatorrikoa.

## Erreferentziak

* ↑ «Amézaga, Juan José de - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2021-04-20).
* ↑ «Amezaga» www.antzinako.org (Noiz kontsultatua: 2021-04-20).
# Manuel Oribe

Manuel Ceferino Oribe y Viana (Montevideo, Uruguai, 1792ko abuztuaren 26a - 1857ko azaroaren 12a) militarra eta politikaria izan zen. 1835-1838 bitartean, Uruguaiko presidentea.

## Biografia

Manuel Oribe Francisco Oribe kapitainaren eta María Francisca Vianaren, José Joaquín de Viana Montevideoko lehen gobernadorearen ondorengoaren, semea zen. Rio de la Platako independentziaren iraultzaren hasieran boluntario gisa sartu zen abertzaleen taldeetan.
Su bataioa Cerritoren batailan gertatu zen, 1812ko abenduaren 31n, Montevideoko Bigarren Setioan, abertzaleen garaipenarekin amaitu zen armen balentria. José Gervasio Artigasek 1816an Lusitania-Brasilgo inbasioaren aurka egindako erresistentziarekin batera parte hartu zuen.
1817 bukaeran, Montevideo jada luso-brasildarren eskuetan zegoela, Oribe Buenos Airesera joan zen bere anaia Ignacio eta Rufino Bauza koronelarekin batera, Gizon Askatuen batailoia eta artilleria batailoia berekin hartuta.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Juan DE MARSILIO: «Oribe, caudillo del pueblo blanco», El País, Uruguai.
# Juan Campisteguy Oxcoby

Juan Campisteguy Oxcoby (Montevideo, 1859ko irailaren 7a - Ib., 1937ko irailaren 4a) militar, abokatu eta politikari uruguaitarra izan zen, 1927 eta 1931 artean presidente konstituzionala izan zena.

## Biografia

Bere aita Martin Kanpistegi, Izpuran jaiotakoa, Montevideoko Defentsan parte hartu zuen. Ama, Magdalena Oxcoby, Baigorrikoa zuen. Karrera militarra 15 urte zituela hasi zuen, Ehiztarien 3. batailoian parte hartuz, Máximo Tajesen agindupean. 1886ko maiatzaren 31n amaitu zen Quebrachoko Iraultzan parte hartu zuen.

## Gobernu kabinetea

| Ministerioa | Ministroa | Aldia |
| Barne Ministerioa | Eugenio Lagarmilla | 1927 – 1931 |
| Kanpo Harremanetarako Ministerioa | Rufino Dominguez | 1927 – 1931 |
| Ogasun Ministerioa | Eduardo Acevedo Alvarez | 1927 |
| Ogasun Ministerioa | Daniel Blanco Acevedo | 1927 – 1929 |
| Ogasun Ministerioa | Ricardo Vecino | 1929 – 1931 |
| Gerra eta Itsas Ministerioa | Estanislao Mendoza eta Durán | 1927 – 1929 |
| Gerra eta Itsas Ministerioa | Manuel Dubra | 1929 – 1930 |
| Gerra eta Itsas Ministerioa | Jose Maria Vidaur | 1930 – 1931 |
| Justizia eta Instrukzio Publikoko Ministerioa | Enrique Rodríguez Fabregat | 1927 – 1929 |
| Justizia eta Instrukzio Publikoko Ministerioa | Santin Carlos Rossi | 1929 – 1931 |
| Herri Lan Ministerioa | Venancio Benavídez | 1927 – 1931 |
| Industria eta Lan Ministerioa | Pablo Maria Minelli | 1927 |
| Industria eta Lan Ministerioa | Carlos Mandillo | 1927 – 1931 |

## Erreferentziak

* ↑ «Campisteguy, Juan - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2021-04-20).
# Euskal uruguaitar

Euskal uruguaitarrak (gaztelaniaz: vasco-uruguayos) euskaldun jatorria eta uruguaitar herritartasuna duten gizabanakoak dira.
Korrelazio zehatza izan ez arren, Uruguaiko biztanleriaren %10aren gurasoetako batek euskal abizen bat du.

## Historia

Bruno Maurizio Zabalak 1726 Montevideo sortu zuenetik hainbat etorkin ailegatu ziren Uruguaira. XIX. mendearen bigarren zatian bigarren olatua ailegatu zen, Espainiako Gerra Zibilaren amaiera arte iraun zuena.
Bertoko gaztelaniak ere zenbait euskal mailegu ditu: arropei pilcha edo zerbait zaharrari cascarria diote.

## Euskal uruguaitar ezagunak

* Atanasio de la Cruz Aguirre (1801–1875), politikaria
* Juan José de Amézaga (1881–1956), politikaria
* Carlos Anaya (1777–1862), politikaria
* Rodney Arismendi (1913–1989), politikari komunista
* Domingo Bordaberry (1889–1952), politikaria
* Juan María Bordaberry (1928–2011), politikaria
* Juan Campisteguy (1859–1937), militarra
* Martín Recaredo Echegoyen (1891–1974), politikaria
* Eduardo Víctor Haedo (1901–1970), politikaria
* Juan Idiarte Borda (1844–1897), politikaria
* Dámaso Antonio Larrañaga (1771–1848), apaiza eta naturalista
* Domingo Ordoñana (1829–1897), enpresaria
* Emilio Oribe (1893–1975), poeta
* Manuel Oribe (1792–1857) militarra
* Alfredo Zitarrosa (1936–1989), abeslaria
* Gonzalo Aguirre (1940-), abokatua
* Antonio Alzamendi (1956-), futbolaria
* Pedro Bordaberry (1960-), politikaria
* Daniel Chavarría (1933-), idazlea
* Diego Forlán (1979-), futbolaria
* Jorge Larrañaga (1956-), politikaria
* José Mujica (1935-), politikaria
* Santiago Ostolaza (1962-), futbolaria
* Jonathan Urretaviscaya (1990-), futbolaria

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Christian, Shirley. (1989-11-21). «Montevideo Journal: Basques Have Lots to Boast of (and at Times Do)» The New York Times.
* ↑ (Gaztelaniaz) Arocena, Felipe. The contribution of immigrants to Uruguay. , 12-13 or..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4867856
# José Evaristo Uriburu

José Félix Evaristo Uriburu (Salta, Argentina, 1831ko azaroaren 19a - Buenos Aires, Argentina, 1914ko urriaren 23a) argentinar abokatu eta politikaria izan zen, Argentinako presidentea 1895eko urtarrilaren 23tik 1898ko urriaren 12ra.

## Jatorria

Aita Evaristo de Uriburu koronela zuen, Saltako gobernadorea, eta ama Josefa Álvarez de Arenales abertzalea, Juan Antonio Álvarez de Arenales jeneralaren eta Serafina González de Hoyosen alaba.
# Carlos Ibarguren

Carlos Perfecto Ibarguren (Salta, 1877ko apirilaren 18a – Buenos Aires, 1956ko apirilaren 3a) akademiko, historialari eta politikari argentinarra izan zen. Politikoki, hasieran joera liberalarekin lotu zen, eta gero nazionalismo korporatibistarekin.

## Biografia

Federico Eulogio Ibarguren eta Margarita Magdalena Uribururen semea zen.
1898an lizentziatu zen Buenos Aireseko Unibertsitateko Zuzenbide Fakultatean. Lanbidez akademikoa, Ibarguren Historiako katedraduna izan zen Colegio Nacional del Norte ikastetxean eta, 1902az geroztik, Zuzenbide Erromatarreko irakaslea Buenos Aireseko Unibertsitatean.
1904ko ekainaren 15ean María Eugenia Aguirre Lynchekin ezkondu zen, eta harekin bederatzi seme-alaba izan zituen; horien artean Carlos genealogista eta Federico bere aita bezalako historialaria nabarmentzen dira.
1904tik aurrera gobernuko hainbat kargu izan zituen. Bere esperientzian oinarrituta, Roque Sáenz Peña presidenteak Justizia eta Instrukzio Publiko ministro izendatu zuen, kargu hori 1914ra arte bete zuen.
Horren ondoren, Ibargurenek Unión Cívica Radical alderdiaren aldekoa izan zen denbora batez. Hala ere, Partido Demócrata Progresista alderdiaren sortzaileetako bat bihurtu zen 1914an eta alderdiko presidenteordea izan zen. Eginkizun horretan Hipólito Yrigoyenen gobernuaren kritikari sendoa bihurtu zen. 1920ko hauteskunde legegileetan hautagai izan zen Lisandro de la Torre eta Ezequiel Ramos Mexíaren garaiko intelektualen zerrenda integratuz, hautesleen sostengua lortu ez zutenak.
1922ko presidentetzarako hauteskundeetarako Partido Demócrata Progresista alderdiaren hautagaia aukeratu zuten eta botoen % 7,7 lortu zuen.
Une honetara arte Ibarguren liberalismoarekin lotua zegoen, baina 1920ko hamarkadan bere jarrera aldatu zuen. Bere liburuak, La literatura y la gran guerra, nazionalismoaren aldeko aldaketa erakutsi zuen. Masak jarduera erreakzionarioaren babesleku gisa erabiltzeko interesa piztu zitzaion eta, hala, faxismoaren ideietara hurbildu zen.
José Félix Uriburu jeneralaren (Ibargurenen bigarren lehengusua) 1930eko estatu kolpearen ondoren, Kordobako probintziako kontrolatzaile federal izendatu zuten 1930 eta 1931 artean . Diktadoreari demokrazia ordezkatzailea korporatibismorako aldatzeko eskatu zion eta eredu ekonomiko hori bere pentsamendua menperatzera iritsi zen. 1948an, Ibargurenen aholkuz, Juan Domingo Perónen gobernuak korporazioei parlamentuko ordezkaritza ematea pentsatu zuen, baina proiektu hori ez zen 1949ko Argentinako Konstituzioaren barruan sartzen .
Peronismoarekin identifikatu arren, ez zuen beren gobernuen baitan kargu formalik izan, bere jarduera akademikoan arreta jarriz.
Ibarguren Buenos Airesen hil zen 1956an, eta familiako mausoleoan lurperatu zuten La Recoleta hilerrian.

## Idazle lana

* Juan Manuel de Rosas (1930)
* En la penumbra de la Historia Argentina (1932)
* Estampas de Argentinos (1935)
* Las sociedades literarias y la revolución argentina (1937)
* "La reforma Constitucional, sus fundamentos y su estructura" (1948)
* San Martín íntimo (1950)
* La historia que he vivido (1955).
Argentinako Letren Akademiako presidente ere izan zen

## Erreferentziak

* 1 2 Genealogía Familiar. .
# Sendim (Miranda do Douro)

Sendim (mirandesez: Sendín) Miranda do Douroko herri bat da eta freguesia ohia da. 38,31 km² azalera du, eta 2011ko erroldaren arabera 1366 biztanle ditu, (35,7 h / km² dentsitatea).Sendim freguesia 2012/2013ko berrantolaketa administratiboaren ondorioz desargertu zen, bere gaur egun Sendim eta Atenor Parrokien Batasunean integratuta dago.
1989an herri bilakatu zen, eta mirandesa hitz egiten den eremuan kokatzen da. Sindina izeneko aldaera erabiltzen dute.
Sendim Trás-os-Monteseko Mirandako goi -lautadan dago, Portugal barnealdean
Sendim freguesia Dueroko Nazioarteko Parke Naturalaren parte da, fauna eta floran aberatsa den eremua. Duero ibaitik kilometro batzuetara kokatutako herria da eta, horregatik, itsaslabarrekin identifikatzen da, "Capital das Arribas" deitzen baitzaio. Ibaiaren ertzak osatzen dituzten arrokek ikuspegi zoragarriak eskaintzen dituzte.
Ibaiaren ondoan kai bat aurki daiteke.

## Biztanleria

Sendimeko fraguesiako biztanleria :
| 1864 | 1878 | 1890 | 1900 | 1911 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |
| 1 176 | 1 374 | 1 273 | 1 496 | 1 524 | 1 524 | 1 556 | 1 767 | 1 827 | 1 983 | 1 550 | 1 669 | 1 393 | 1 432 | 1 366 |

## Jarduera ekonomikoak

Sendimen jarduera nagusi bat nekazaritza da. Sendimek Ribadouroko Nekazaritza Kooperatiba du eta bertan Pauliteiros, Lhengua eta Medalhado Ribeira do Corso ardoak ekoizten dira. Merkataritza, zerbitzu eta eraikuntza zibilari dagokionez ere jarduerak daude.

## Herritar ezagunak

* António Maria Mourinho (1917-1996), etnografo, etnologo eta arkeologoa.
* Amadeu Ferreira (1950-2015), idazle, itzultzaile, irakasle, abokatu eta hizkuntza-aktibista.

## Erreferentziak

* ↑ Lei n.º 11-A/2013, de 28 de janeiro: Reorganização administrativa do território das freguesias. Anexo I. Diário da República, 1.ª Série, n.º 19, Suplemento, de 28/01/2013.
* ↑ Instituto Nacional de Estatística (Recenseamentos Gerais da População) - https://www.ine.pt/xportal/xmain?xpid=INE&xpgid=ine_publicacoes

## Kanpo estekak

* SAL Sendim em Linha
* Festival Intercéltico de Sendim
* Bombeiros Voluntários de Sendim
* Fotografias de Sendim
* Datuak: Q2121828
* Multimedia: Sendim (Miranda do Douro) / Q2121828
# Euskal argentinarrak

Euskal argentinarrak (gaztelaniaz: vasco-argentinos) XIX. eta XX. mendeetan Argentinara iritsitako euskal herritar migratzaileen ondorengoek osatutako gizataldea da. Egun, 3,6 milioiko talde handia osatzen dutela uste da, eta Argentinako biztanleriaren % 10 inguru euskal jatorrikoa dela.
Halaber, Hego Amerikako herrialde hartan 15.000 bat euskal deitura daudela estimatzen da eta bertako toponimian ere aztarnak ugari dira.

## Euskal argentinar ospetsuak
### Aitzindariak

Buenos Aires hiriaren fundatzaileak izan ziren Pedro Mendoza eta Juan Garai eta San Salvador de Jujuy sortu zuen Francisco de Argañaraz y Murguia horiengandik hasita, XVI. mendean, ugari izan ziren dira Espainiako konkistaren garaian Argentinara joandako euskal herritarrak, tartean militar eta misiolariak.

### XX. mendetik aurrera

XX. mendetik aurrera, euskal herritar jatorriko argentinar ospetsuen artean aipatzekoak dira Eva Peron eta Che Guevara politikariak, Esteban Maria Laxague apezpikua, Jorge Burruchaga, eta Julio Olarticoechea edota Sergio Goycochea futbol jokalariak.
Oraindik denboran geroago, aipagarri da Herbehereetako printzesa Máxima Zorregieta.

## Toponimia

Besteak beste, Colonia Alberdi, Berazategui, Esteban Echeverría, Ezeiza, Bernardo de Irigoyen, Hipólito Irigoyen, General Madariaga, Necochea, Partido de Olavarría, Uribelarrea, General Urquiza eta Partido de Zárate euskal jatorriko toponimoak dira.

## Euskal etxeak

Gaur egun, hainbat euskal etxe dago Argentinan: Buenos Aires, Necochea, Rauch, Temperley, La Pampa, Resistencia, Posadas, Paraná eta Concordia (Entre Ríos), Mendoza, San Juan, Santa Fe eta Rosario, eta Trelew, Comodoro Rivadavia, Río Negro eta Río Gallegosen (Patagonia).
Horietariko batzuetan euskara ere irakasten da, eta euskalduntzeko prozesuan ez dira gutxi Euskal Herrira ere urtero etortzen direnak .

## Ikus, gainera

* Euskal diaspora
* Argentinako demografia

## Erreferentziak

* ↑ Ezkerro, Mikel. (2002-7-13). La inmigración vasca en la Argentina. .
* ↑ Auza, Gonzalo Javier. (2004). «Kosmopolita: Los nuevos vascos (I de II)» Euskonews.com.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Juan de Garay Fundazioa
* "Guk" dokumentala.
* Datuak: Q3752558
* Multimedia: People of Argentina of Basque descent / Q3752558