OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marie-José Basurco

Marie-José Basurco (Donibane Lohizune, Lapurdi, 1947), idazlea. Egun, Urruñan bizi da. Hainbat eleberri eta ipuin-bilduma idatzi ditu. Sariak ere jaso izan ditu bere lanengatik. Haren lanek Espainiako Gerra Zibila eta euskal erresistentzia dituzte ardatz.

## Lanak

* Nouvelles d’ici (1987)
* L’exilée (Le Temps des Cerises, 1997)
* Retour d’exil (DENETARIK BAIONA, 1997)
* Sois forte, Lucia (Gatuzain, 2007)
* Le valse de l'oie (Gatuzain 2009)
* Souvenirs d'ici et d'ailleurs (Gatuzain, 2011)
* Le mur des absents (Gatuzain, 2014)
* J'ai quelque chose à te dire (Cairn Editions, 2016)

## Sariak

* Euskal Herriko Kultura Zentroa (1986)
* Baiona Hiria Sariak: lehen saria (1987)
* Edition L’oeil Sauvage: lehen saria (1994)
* Nouveaux Cahiers de l’Adour: zilarrezko luma (1994)

## Erreferentziak

* ↑ (Frantsesez) L'exilée. Le temos des cerises ISBN 978-2-84109-101-0..
* ↑ (Frantsesez) «Retour d'exil» www.elkar.eus (DENETARIK BAIONA) (Noiz kontsultatua: 2022-12-02).
* ↑ (Frantsesez) «Sois forte, Lucia» www.elkar.eus (Gatuzain) (Noiz kontsultatua: 2022-12-02).
* ↑ (Frantsesez) «La valse de l'oie» www.bilketa.eus (Gatuzain) (Noiz kontsultatua: 2022-12-02).
* ↑ (Frantsesez) «Souvenirs d'ici et d'ailleurs» www.elkar.eus (Gatuzain) (Noiz kontsultatua: 2022-12-02).
* ↑ (Frantsesez) Le mur des absents. Gatuzain ISBN 2913842682..
* ↑ (Frantsesez) «J'ai quelque chose à te dire» Cairn Editions (Cairn) (Noiz kontsultatua: 2022-12-02).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q115546069
# Magela Baudoin

Magela Baudoin (Caracas, 1973ko urtarrilaren 3a) idazle eta kazetari boliviarra da. Artikuluak, erreportajeak, elkarrizketak eta zutabeak argitaratu ditu Boliviako zein nazioarteko komunikabide idatzietan, besteak beste: La Razón, La Prensa edo Nueva Crónica-n.

## Biografia

Salamancako Unibertsitatean Idazketa Kreatiboko masterra egin zuen. Komunikazio Estrategikoko Rodríguez eta Baudoin enpresaren sortzaileetako bat izateaz gain, El Ansia literatura-aldizkariko zuzendaria da, eta Giovanna Rivero idazlearekin batera Mantis argitaletxea zuzentzen du, Hispanoamerikako idazleen literatura-lanak zabaltzen espezializatua. Azkenik, Santa Cruzeko Unibertsitate Pribatuko (UPSA) Idazketa Sortzailearen programaren sortzailea eta koordinatzailea da.
Haren ipuinak antologia eta aldizkari inprimatu eta digitaletan bildu izan dira, hala nola, Kolonbiako Malpensante, Espainiako The Short Story, Revista Ñ, Argentinako Escritores del mundo eta Mexikoko Círculo de Poesía.

## Lanak

* Mujeres de costado (Editorial Plural, 2010).
* El sonido de la H (Editorial Santillana, 2014).
* La composición de la sal (Editorial Plural, 2014).
* Vendrá la muerte y tendrá tus ojos (Editorial Plural, 2021).
* Solo vuelo en tu caída (Odelia, 2023).

## Sariak eta aitortzak

* 2014an, Boliviako "Alfaguara" eleberri sari nazionala El sonido de la H liburuagatik
* 2015ean, La composición de la sal ipuin-liburuagatik Gabriel García Márquez Hispanoamerikako ipuin-saria jaso zuen.

## Erreferentziak

* ↑ «Libro La composición de la sal de Baudoin será traducido al inglés» Página Siete 12 de enero de 3017.
* ↑ (Gaztelaniaz) «Magela Baudoin: “La inteligencia es la más cruel de las discriminaciones”» El País 2016-12-19 ISSN 1134-6582. (Noiz kontsultatua: 2023-02-21).
* ↑ «‘Vendrá la muerte y tendrá tus ojos’, el libro de Magela Baudoin en la FIL Santa Cruz» La Razón 2021-07-26.
* ↑ (Gaztelaniaz) «Reseña: Solo vuelo en tu caída, de Magela Baudoin» LA NACION 2023-02-18 (Noiz kontsultatua: 2023-02-21).
* ↑ Magela Baudoin gana el Premio Nacional de Novela ‘Alfaguara’ de Bolivia. .
* ↑ Aguirre, Liliana. (28 de noviembre de 2015). Baudoin gana el premio Gabriel García Márquez. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q51766559
* Multimedia: Magela Baudoin / Q51766559
# Vladimir Kramnik

Vladimir Borisovitx Kramnik (errusieraz: Владимир Борисович Крамник; Tuapse, 1975ko ekainaren 25a) errusiar xake jokalaria da, Nazioarteko Maisu Handia eta munduko xake txapelduna, Xakelari Profesionalen Elkarteak antolatutako txapelketan (Klasikoa) 2000tik 2006ra, eta FIDEren txapelketan 2006tik 2007ra (2006an, banatuta zeuden txapelketa Klasikoa eta FIDErena batu ziren).
2000. urtean PCAk antolatutako Munduko Xake Txapelketa (klasikoa) irabazi zuen orduko txapeldun Gari Kasparoven aurka (6½ - 8½). Gainera, txapelketa hartan tituluaren defendatzaileak ez zuen partida bakar bat irabazi, 1921ean Capablankak Lasker garaitu zuenetik gertatzen ez zena. 2004an Péter Lékó hungariarraren aurka jokatu zuen Munduko Xake Txapelketa (klasikoa); emaitza berdinketa izan zen (7 - 7), eta txapelketaren arauen arabera, Kramnikek titulua mantendu zuen. 2006an, 1993tik xake mundua banatzen zuten PCAren eta FIDEren txapelketak batu zituzten, erakunde horien txapeldunak elkarren aurka leihatuz munduko txapeldun bakarra erabakitzeko asmoz; Kramnikek FIDEko txapeldun Veselin Topaloven aurka jokatu eta zazpinako berdinketaren ostean berdinketa hausteko partida lasterretan Kramnik gailendu zen (azken emaitza 8½ - 7½). Titulua 2007ko Munduko Xake Txapelketan galdu zuen, Viswanathan Ananden atzetik bigarren egitean.
Errusiako xake taldearekin urrezko domina irabazi zuen 1992, 1994 eta 1996ko Xake Olinpiadetan eta 2013ko Taldekako Munduko Xake Txapelketan.
2019ko urtarrilean, artean goi mailan zebilelarik, motibazio eza zela-eta, xakelari profesional gisa erretiroa hartu zuen, haurrentzako xakeari eta irakaskuntzari loturiko lanetan jarduteko.

## Erreferentziak

* ↑ Vladimir Kramnik announces end of chess career Ingelesez.

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) FIDE
* (Ingelesez) Chessgames
* Datuak: Q161092
* Multimedia: Vladimir Kramnik / Q161092
# Péter Lékó

Péter Lékó (serbieraz: Петер Леко; Subotica, Jugoslavia, gaur egun Serbia, 1979ko irailaren 8a) hungariar xake-jokalaria da.

## Biografia

Zazpi urte zituenean, xake-joko bat oparitu zion aitak, eta 12 urte egin zituenerako nazioarteko maisua zen. Tibor Karolyi hungariar xakelariarekin entrenatzen zen eskola-orduetan; ikasketak, berriz, tutoreen bidez osatu zituen. 1992an, 14 urtetik beherakoen Europako Txapelketa irabazi eta maila bereko Munduko Txapelketan lehen postuko berdinketa lortu zuen.
1994an, mundu-mailako hirugarren garaipena erdietsi zuen Wijk an Zee-ko lehiaketan, Herbehereetan eta, hala, Munduko Xake Federazioaren xake-maisu handiaren titulua bereganatu zuen 14 urterekin. Errekorren liburuan, Leko bihurtu zen, Judit Polgárren ordez, munduko xake-maisu handietan gazteena. Hungarian eta Espainian ere lortu zituen nazioarteko beste bi garaipen 1993an.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Chessgames
* Datuak: Q210922
* Multimedia: Péter Lékó / Q210922
# Ruperta Bautista

Ruperta Bautista Vázquez (San Cristóbal de las Casas, Chiapas,1975eko martxoaren 27a) maia tzotzil herriko kidea da, antropologoa, idazlea eta itzultzaile sariduna. 2024ean Ameriketako Literatura Indigenen Saria irabazi zuen.

## Ibilbidea

Ruperta Bautista Gizarte-antropologian lizentziatu zen, Chiapasko Unibertsitate Autonomoan (UNACH). Ondoren, bestelako ikasketak egin ditu sorkuntza literarioari buruz zein herri indigenen eskubide eta kulturari buruz. Performance antzerki talde maiaren kidea da.

## Lanak

Poesiak, ipuinak eta antzerki gidoiak idatzi ditu. Haren testuak Carruaje de Pájaros, Círculo de Poesía, The Funambulist eta Los Inadaptados-en argitaratu dituzte. 2016an, El Quijote Poliglota proiektuan lagundu zuen, Cervantesen eleberriaren zati bat tzotzilera itzuliz.
Kritiko agertzen da bere idatzietan, eta besteak beste, idaztean gaztelaniarekiko gatazka adierazten du, artikuluak saihestuz adibidez eta tzotzilean erabiltzen den gramatika lehenetsiz.
Bere testuetako batzuk ingelesera, frantsesera, italierara, katalanera eta portugesera itzuli dira. Haren bi poema musikatu dira: Jtij vobetik / Tamborerosy Jsa’ ch’ulelal / Arima bilatzailea.
Besteak beste, hurrengo antologien parte da:
* Corazón oculto y vivencias en Jaime Sabines. 83 aniversario, 83 poetas, (Coneculta Chiapas, 2009)
* Collar de historias y lunas, antología de poesía de mujeres indígenas de América Latina (Jennie Carrasco Molina, Estación Sur, Quito, Ecuador, 2011)

### Poesia

* Palabra conjurada, cinco voces cinco cantos (coautora), San Cristóbal de las Casas, Editorial Fray Bartolomé de las Casas, 1999.
* Realtà non necessaria, Universidad de Siena- Departamento de Filología y Crítica de la literatura, 2009.
* Ch’iel k’opojela. Vivencias, CELALI, 2003.
* Xchamel Ch’ul Balamil. Eclipse en la madre tierra, CDI, 2008.
* Xojobal Jalob te’. Telar Luminario, CONACULTA / Pluralia Ediciones, 2013.
* Me'on ts'ibetik / Letras humildes, UNAM, 2020.

## Sariak

* 2024 - Ameriketako Literatura Indigenen Saria, PLIA
* 2012 - Benito Juarez domina
* 2006 - Arteen Funts Nazionaleko beka
* 2004 - Arteen Funts Nazionaleko beka
* 2001 - Pat O´tan Poesia Indigenaren Estatuko Saria, Chiapaseko Gobernuak emana

## Erreferentziak

* ↑ Montiel González, Adrián. (27 de agosto de 2024). Ruperta Bautista Vázquez gana el PLIA 2024. Guadalajara, Jalisco, México.
* ↑ «Ruperta Bautista» literatura.inba.gob.mx.
* ↑ Bautista, Ruperta. (2018). «Poesía Tsotsil/Español del poemario Ch’iel K’opojelal / Vivencias y Semblanza de Ruperta Bautista» Revista Documentos Lingüísticos y Literarios UACh (37) ISSN 0716-4394..
* 1 2 «Ruperta Bautista - Detalle del autor - Enciclopedia de la Literatura en México - FLM - CONACULTA» www.elem.mx.
* ↑ «ojarasca-El repliegue poético En la obra de Ruperta Bautista» www.jornada.com.mx.
* ↑ UNAM, Difusión Cultural. «Tsotsil en voz de Ruperta Bautista» descargacultura.unam.mx.
* ↑ Literatura INBA. «Bautista, Ruperta» literatura.inba.gob.mx.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q57782712
# Marie-Béatrice de Baye

Marie-Anne-Béatrix Oppenheim de Chabert, edo Marie-Béatrice de Baye edo Bayeko baronesa, bere senarrarengatik (Konstantinopla, 1859ko apirilaren 19a – Neuilly-sur-Seine, 1928ko azaroaren 3a) frantziar poeta izan zen.

## Bizitza

Haren gurasoak Hermann Oppenheim baroia, Parisko bankaria (Oppenheim, Alberti & Cie) eta Persiako kontsul nagusia, eta Antoinette de Chabert izan ziren. Joseph Berthelot Baye baroiarekin, arkeologoa, ezkondu zen, 1877ko irailaren 6an, Parisko 8. barrutian.
Erizain boluntarioa Lehen Mundu Gerran, Ohorezko Legioko Zaldun izendatu zuten. Gerrako Gurutzearen titularra ere bazen, Akademiako ofiziala, Saint-Sépulcre Ordenaren dama.
Bayeko baronesak eman zien egunkariei eta irratiari abisu Gilen Prusiako printzeak familiaren gaztelua arpilatu ostean. 1914ko irailaren 29ko Le Matin egunkariko artikulu batek L'impérial cambrioleur izenburua jarri zion gertakariari. L'express du Midi egunkariak, berriz, izenburu hau ezarri zuen: Kronprinz opère lui-même. Eugène Courboinen grabatu batek ere ilustratu zuen gertakari hura, L'impérial cambrioleur izenburupean hura ere.
Bayeko baronesa Parnassearen ahaidea zen.
Haren alabak, Yolande de Bayek, 1960an bere gurasoen gaztelua Georges Blard aitari eman zion, eta, haren bitartez, Oeuvre de Foyers de Charité komunitate katolikoari, Bayeko gazteluan kokatua.

## Sariak

* Akademiako ofiziala
* Gerrako Gurutzea 1914–1918
* Frantziako Aintzatespenaren Domina
* Ohorezko Legioko Zalduna (1921)

## Lanak

* Le clavecin (voir le manuscrit du poème conservé au Musée royal de Mariemont, Belgique, sous la référence);
* Grisailles et pastels (Lemerre, 1896);
* Les heures aimées (Lemerre, 1900);
* L'âme brûlante (Perrin et Cie, 1905) ouvrage couronné par l’Académie française;
* Le temple du rêve (Perrin et Cie, 1912);
* C'est la vie, c'est l'amour (Revue des indépendants, 1920).

## Ondoren

Alphonse Séchék ohar bat utzi zuen Bayeko baronesari buruz, eta haren ondotik olerki batzuk.

## Erreferentziak

* ↑ Fiche généalogique de Marie-Anne-Béatrix Oppenheim de Chabert. .
* ↑ Expo aux Archives départementales Joseph de Baye, de la Marne au Caucase. .
* ↑ Bulletin de mariage de Marie-Anne-Béatrix Oppenheim. .
* ↑ Légion d'honneur de Marie-Béatrice de Baye. .
* ↑ Documents biographiques sur Marie-Béatrice de Baye. .
* ↑ «Le pillage du château de Baye par un fils de Guillaume II» Le Temps: page 1, colonne 6 en bas. 7 octobre 1914.
* ↑ Mme de Baye. (30 septembre 1914). «Un exploit du kronprinz» Journal des débats politiques et littéraires (Paris): 2/2, 1ère colonne en bas..
* ↑ «L'impérial cambrioleur» Le Matin: 1, colonne 4 au milieu. 29 septembre 1914.
* ↑ «Kronprinz opère lui-même» L'express du Midi 29 septembre 1914.
* ↑ Eugène Courboin. Épisodes de la guerre, 1914. .
* ↑ «Les femmes poètes» La Presse (Paris): NP, vue 2/4, colonne 2 en haut. 15 avril 1902.
* ↑ Baron Joseph Berthelot de Baye. .
* ↑ Manuscrit du poème Le clavecin de La Baronne de Baye. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q15969914
* Multimedia: Marie-Béatrice de Baye / Q15969914
# Alex Beer

Alex Beer austriar idazlea da. Luma-izena da hori, benetako izenez Daniela Larcher baita (Bregenz, 1977ko apirilaren 8a).

## Biografia

Alex Beer Lustenaun hazi zen eta hango Merkataritza Akademian graduatu zen 1996an. Gero prozesu eta proiektuen kudeaketa ikasi zuen Vorarlbergeko Zientzia Aplikatuen Unibertsitatean . Bi urte publizitate-industrian egin ondoren, arkeologia ikasten hasi zen Vienako Unibertsitatean 2002an. Ondoren, New Yorkera joan zen bizitzera, eta argitalpen industrian lan egin zuen.
Gero Vienara aldatu zen eta eleberriak idazteari ekin zion. Izena eman diona, eta nazioartean itzulpenak, misteriozko polizia nobeletako sorta bat izan da, August Emmerich polizia detektibe austriarra protagonista duena, gerra handien arteko Vienan kokatutako istorioak (hauetan lehena izan zen Der zweite Reiter, Bigarren zalduna, 2017koa).

## Kanpo estekak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, alemanezko Wikipediako «Alex Beer» artikulutik itzuli da; zehazki, 2023-06-07ko bertsio honetatik. Izan ere, artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
* Datuak: Q15428138
* Multimedia: Alex Beer / Q15428138
# Txaro Begué

Txaro Begué Torres (Iruñea, Nafarroa, 1954ko abuztuaren 3a) nafar irakasle eta eleberrigilea da. Bere lana batez ere obra kolektiboetan oinarritu da, baina beste jarduera kultural batzuetan ere parte hartu du.

## Biografia

Iruñean jaioa, baina Luzaiden (Valcarlos) hazia. Filosofia eta Hezkuntza Zientzietako lizentziaduna da, eta zailtasun emozional, kognitibo eta sozialak dituzten ikasle gazteei eskaini die bere lan-bizitza; haiekin eta haien familiekin lan egiten aritu da.

## Argitaratutako lanak
### Kolektiboak

* Guía de Salud y Desarrollo Personal para trabajar con adolescentes/ Nerabeekin lan egiteko Osasun eta Garapen Pertsonaleko Gida. Nafarroako Gobernua, 1995 Osasun Publikoko Departamentua eta Hezkuntza eta Kultura Departamentua
* Guía Educativa para trabajar con grupos de padres y madres/ Guraso-taldeekin lan egiteko hezkuntza-gida. Nafarroako Gobernua; 1995; Osasun Saila eta Hezkuntza eta Kultura Departamentua.

### Banakakoak
#### Eleberria:

* Dominique.La simiente negra/Hazi beltza
* 20 voces con ilustraciones de Idoia Iturri/ 20 ahots Idoia Iturriren irudiekin
* Nada es diferente después de todo/ Ezer ez da desberdina guztiaren ondoren

#### Hezkuntza-artikuluak

* La magia de contar historias o contar historias es magia/ Istorioak kontatzearen magia edo istorioak kontatzea magia da.
* ¿Quién decide cómo ocupar el tiempo libre?/ Nork erabakitzen du aisialdia nola bete?

#### Elkarrizketak

* Lo escolar en lo extra escolar. Revista Idea: Consejo escolar de Navarra/ Eskolaz kanpokoa. Idea aldizkaria: Nafarroako Eskola Kontseilua
* Txaro Begué reinventa en una novela la vida de algunas de las mujeres de su familia/ Txaro Beguék bere familiako emakume batzuen bizitza berrasmatu du eleberri batean. Diario de noticias 2012ko abenduaren 29a
* La historia de la bisabuela/ Bisamonaren historia. Diario de Navarra, 2012ko abenduaren 27a

## Erreferentziak

* ↑ Echeverría, Paula, y Montero, Oskar (2014-12-18). «Las escritoras navarras reivindican su visibilidad con una ‘wikimaratón’». Pamplona: Diario de Noticias. Archivado desde el original el 9 de enero de 2015. 2014-12-24 kontsultatua. «Txaro Begué, las mujeres escritoras todavía sentimos un complejo de inferioridad, pero que viene dado precisamente porque percibimos una falta de reconocimiento real.». .
* 1 2 (Gaztelaniaz) PAMPLONA, ASER VIDONDO. (2012-12-27). «La historia de la bisabuela» diariodenavarra.es (Noiz kontsultatua: 2022-04-11).
* ↑ «Noticias de Txaro Begué - Diario de Noticias de Navarra» www.noticiasdenavarra.com (Noiz kontsultatua: 2022-04-11).
* ↑ (Gaztelaniaz) Vidondo, Aser. (2020-02-25). «Txaro Begué | Romanización en femenino» diariodenavarra.es (Noiz kontsultatua: 2022-04-11).
* ↑ (Gaztelaniaz) Area, Literatura-Libros | >. «Txaro Begu�: "Quer�a dar visibilidad, rostro y voz a las mujeres romanas" - ABC.es - Noticias Agencias» ABC (Noiz kontsultatua: 2022-04-11).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q18719621
# Pilar Beiro

Pilar Beiro Rodríguez (Canedo, Carnota, Coruña, 1958 ) galiziar poeta eta animatzailea da.

## Ibilbidea

Ekonomia Zientzietan lizentziatua eta Batxilergoko irakaslea da ogibidez..
Bere literatur jarduerari "Batallón literario de la Costa de la Morte"rekin elkarlanean eman zion hasiera. Rumbo ás Illas y Nós, 1997 argitalpenetan. Bera ere kide den Redes Escarladak egindako Xuro que nunca volverei pasar fame (2003) liburu kolektiboan parte hartu zuen.

## Lanak

* Bingo . Sotelo Blanco Edizioak, 88 orr. 2007
* Erín Moure, et al. Teatriños ou Aturuxos calados. Volumen 53 de Dombate (Galaxia). Editorial Galaxia, 147 pp. ISBN 8498650054 artículo en línea
* Hinterland. Ediciones Positivas, 88 pp. 1999

## Erreferentziak

* ↑ «Praza das letras - Pilar Beiro» web.archive.org 2009-01-06 (Noiz kontsultatua: 2022-11-22).
* ↑ «DIFUSORA DE LETRAS, ARTES E IDEAS» web.archive.org 2007-06-29 (Noiz kontsultatua: 2022-11-22).

## Kanpo estekak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, {{{hizkuntza}}} Wikipediako «Pilar Beiro» artikulutik itzuli da. Izan ere, artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
* Datuak: Q9059603
# Nagore Belastegi Martín

Nagore Belastegi Martín (Legazpi, Gipuzkoa, 1987) kazetaria da.

## Biografia
### Ikasketak

Legazpiko Haztegi Ikastola egin zituen HH, LH, DBH eta DBHO ikasketak (1989 - 2005). Doinua Musika Eskolan berriz, Solfeo eta eskusoinua ikasi zituen (1995 - 2003). Euskal Herriko Unibertsitatean Kazetaritzan lizentziatu zen. (2005 - 2009).

### Kazetari

2010etik artikuluak, erreportajeak, kronikak eta elkarrizketak idatzi ditu Gara eta Naiz hedabideetako sail anitzetan (Euskal Herria, Kultura, Ekonomia). Erreportaje luzeak ere ditu Gaur8, Zazpika eta Zazpi Haizetara gehigarrietan.
Goiberri tokiko aldizkarian ia lau urtez jardun zuen lanean, 2016ko otsailetik 2019ko abendura bitartean. Aldizkari berean hilabetero zutabe bat idazlen du. Debagoienako zonaldean bekadun izan zen El Diario Vascon, 2008an 2 hilabetez.

## Argitalpenak
### Helduentzat ipuinak

* Zirriborroak, kontatu behar ez nituenak (2023). Koldo Landaluze ilustratzailearekin elkarlanean.

## Erreferentziak

* ↑ Larrea, Amaia Jimenez. (2023-09-27). ««Niretzat, biluztea bezala izan da liburu hau sortzea»» Berria (Noiz kontsultatua: 2023-09-27).
* ↑ SL, TAI GABE DIGITALA. (2023-09-13). «Nagore Belastegiren ‘Zirriborroak’, patxada eta gogoetarako 13 istorio, irudiz lagundurik» naiz: (Noiz kontsultatua: 2023-09-27).

## Kanpo estekak

* Elkarrizketa: Zirriborroak, kontatu behar ez nituenak Hamaika Telebista
* Datuak: Q122841109
# Mila Beldarrain

Milagros Beldarrain Albaitero (Donostia, 1951ko urtarrilaren 7a) eleberri historikoa nagusiki landu duen idazle bat da. Batxilergoa Donostian egin zuen eta ondoren Deustuko Unibertsitatean Hizkuntza eta Filologia Erromanikoetan lizentziatu zen. Bidebieta eta Usandizaga Institutuetan Bigarren Hezkuntzako irakaslea izan da eta gaur egun erretiroa hartuta bizi da Donostian.
28 urterekin hasi zen zen idazten eta sari pare bat irabazi zituen, Cuando hablaba con Buffalo Bill eta Memorias de la inacción narrazioekin. Handik urte batzuetara, 1990eko hamarkadatik aurrera liburuak argitaratzen hasi zen. 2007an Zilarrezko Euskadi saria lortu zuen Domenja de Oñate liburuarekin.

## Idazlanak

* Oria, la Sultana Vascona (Ediciones Libertarias-Prodhufi, S.A., 1994)
* Petriquilla, Graciosa y el Verdugo negro: De San Sebastián a Madrid en diligencia (Ediciones Libertarias-Prodhufi, 1995)
* El examen: Petriquilla en Madrid (Ediciones B, 1997)
* Kursaal (Huerga & Fierro, 2000)
* Enigma (Erein, 2002)
* Domenja de Oñate (Ttarttalo, 2007)
* El templario (Autoedizioa, 2008)
* Mi extraña amiga Katalina (Ttarttalo, 2009)
* Bajo el cerezo (Alberdania, 2012)
* Corisanda de Baigorri (Ttarttalo, 2014)
* Inesa de Otadui y Olazaran (Erein, 2016)
* La verdad de Moctezuma (Autoedizioa, 2017)
* Hazte pequeña, solo mía (Beta III Milenio, 2018)
* Bajo el roble (Huerga eta Fierro argitaletxea, 2024)

## Erreferentziak

* ↑ Teresa, SALA,. Mila Beldarrain. Idazlea: Ez dut idazten errebindikatzeko, idazten dudalako errebindikatzen dut. (Noiz kontsultatua: 2017-09-28).
* ↑ Mila Beldarrain: “Sekulako gozamena izan da idaztea”. (Noiz kontsultatua: 2018-01-19).
* ↑ «Mila Beldarrain. Idazlea: Ez dut idazten errebindikatzeko, idazten dudalako errebindikatzen dut» www.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2020-02-14).
* ↑ «Asociación de Escritores de Euskadi - Euskadiko Idazleen Elkartea - Mila Beldarrain» www.escritoresdeeuskadi.com (Noiz kontsultatua: 2020-02-14).
* ↑ (Gaztelaniaz) Ibargutxi, Felix. «Mila Beldarrain: «Las mujeres no pudimos subir a bailar al escenario hasta el siglo XVIII»» El Diario Vasco (Noiz kontsultatua: 2018-01-20).
* ↑ (Gaztelaniaz) Ezquiaga, Mitxel. (2024-05-28). «Mila Beldarrain disecciona un triángulo amoroso: «Cada uno cuenta su verdad»» El Diario Vasco (Noiz kontsultatua: 2024-06-09).

## Kanpo estekak

* Auñamendi Entziklopedia
* Datuak: Q25410871