OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Feliksas Baltušis-Žemaitis

Feliksas Rafailovitx Baltušis-Žemaitis (Errusieraz: Феликс Рафаилович Балтушис-Жемайтис; 1897ko azaroak 30 - 1957ko ekainak 1) Lituanian jaiotako Armada Gorriko jenerala izan zen. Lehen Mundu Gerran, Errusiako Gerra Zibilean, Lituania-Sobietar Gerran, Hamburgoko altxamenduan eta Bigarren Mundu Gerran borrokatu zuen.
Baltušis-Žemaitis Otsaileko eta Urriko iraultzen ondoren Errusiar Armada Inperialetik Armada Gorrira igarotu zen lituaniar jeneral bakanetakoa izan zen (beste batzuen artean Vytautas Putna, Ieronim Uborevitx, Viktoras Penkaitis). Frunze Akademia Militarreko irakasle izan zen 1935-1940 artean. Baltušis-Žemaitisek Lituaniako Armada labur zuzendu zuen, 1940an, Sobietar Batasunak Lituania anexionatu zuenean. 1940an Zientzia Militarretarako Hautagai titulua lortu zuen. SESBeko Estatu Nagusiko Akademiako irakasle titularra ere izan zen 1940-1941 eta 1943-1945 bitartean, eta SESBeko Aginte Goreneko Ikastaroetako buru izan zen 1945 – 1947 bitartean. 1942-1943 artean Lituaniako 16. Errifledun Dibisioaren zuzendaria izan zen Bryanskeko frontean.

## Sariak

* Bandera Gorriko Ordenaren domina (bi aldiz)
* Leninen Ordenaren domina (bi aldiz)
* Beste zenbait domina
1975ean Baltušis-Žemaitisen estatua bat eraiki zen Šiauliain, Lituanian. 1990ean Lituaniak independentzia berreskuratu ondoren, estatua hau bere posizio nabarmenetik kendu zuten. Gaur egun eskultura sobietarraren lorategian dago, Grūtas Park-en, Sobietar Arte Museoan.

## Erreferentziak

* ↑ Voytikov, S. S.. (2021). «Documents of the Moscow Central State Archive as a Source on the History of Party and Military Institutions of Soviet Russia During the Civil War» Modern History of Russia 11 (1): 47–55. doi:10.21638/11701/spbu24.2021.103. ISSN 2219-9659. (Noiz kontsultatua: 2024-12-03).
* ↑ Stundžia, Bonifacas. (2011-11-24). «<em>Lietuvių kalbos enciklopedija</em>» Baltistica 37 (1) doi:10.15388/baltistica.37.1.635. ISSN 2345-0045. (Noiz kontsultatua: 2024-12-03).
* Datuak: Q2025575
# Phillipsen kurba

Phillipsen kurba ekuazio bakarreko eredu enpirikoa da, inflazioaren eta langabeziaren arteko harremana neurtzen duena eta William Phillipsek izendatu zuena.

## Historia

1958. urtean, William Phillipsek Economica izeneko aldizkari britaniarrean Erresuma Batuko langabeziaren eta soldaten datuak hartu zituen 1861-1957 epe artekoak. Segida horrek ondorio bat islatu zuen: harreman negatiboa zegoen bi aldagaien artean. Hots, langabezia txikia zen urteetan, soldatek gora egiteko joera izaten zuten, eta alderantziz. Langabe gehiago zegoen urteetan, ordainen hazkundea motelagoa zen. Inflazioaren ordez soldatak hartu zituen, baina ez dago praktikan alde handirik, bien eboluzioa lotuta egon ohi delako.
Aurkikuntza garrantzitsua zen eta argitalpenak jakin-min handia piztu zuen ikerlarien artean, eta, laster, esperimentua berriz egiteko saiakerak jarri ziren martxan zenbait herrialdetan.
1960an, Paul Samuelson eta Robert Solow ekonomistek beste artikulu bat idatzi zuten American Economic Review aldizkarirako. AEBetako datuak aztertuta, antzeko harreman negatiboa utzi zuten agerian. Eskaerarekin lotu zuten emaitza. Langabezia txikia ekonomiaren eskaera handiaren eskutik zetorren, eta eskaera indartsu horrek goraka bultzatzen ditu soldatak eta prezio guztiak.

## Erabilpen ekonomikoa

Inflazioaren aurkako politiketan izan zezakeen erabilpen praktikoa eztabaidagai izan zen. Hau da, agintari ekonomikoek inflazioaren eta langabeziaren artean aukeratu beharko lukete euren politikak diseinatzerakoan. Milton Friedman eta Edmund Phelps zioetenez ezin zen kurba erabili politikak diseinatzeko, harreman negatiboa ez zelako betiko, eta luzera begira desagertzen zelako. Inflazioa edozein izanik ere, luzera begira langabeziak bere tasa «naturalera» jotzen duela esan zuten. Hau da, inflazioa pizteko asmoz diru eskaintza igotzeak ez luke betiko langabezia jaitsiko.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 5 Santamaria, Ivan. (2017ko irailak 3 .). «Nondik dator eta zer da Phillipsen kurba?» Berria CC BY-SA 4.0 lizentzia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q220841
* Multimedia: Philips curves / Q220841
# Bertrand konkurrentzia

Bertrand konkurrentzia merkatu inperfektuetan enpresen jokabidea aztertu eta merkatuko oreka ezartzen duen eredu mikroekonomiko bat da, Cournot konkurrentziaren ereduaren kritika moduan garatutakoa. Cournoten ereduan enpresek lehia ekoizpenari buruz egiten duten bitartean, Bertranden ereduan enpresek prezioari buruz egiten dute lehia. Hain zuzen, kontsumitzaileak produktu homogeneo baten aurrean prezioari begira egotea jo daiteke errealitatearekin hobekien egokitzen den hipotesi moduan. Joseph Louis François Bertrand (1822-1900) frantziar ekonomialariak garatu zuen 1883 urtean.
Hipotesi horretan oinarritua, Bertrand konkurrentzian duopolioa aztertzen da lehendabizi eredu sinple moduan, ondoren emaitzak oligopolioa zabaltzeko. Enpresek eskainitako produktu homogeneoak eta bereiziak daudela suposatzen da hasiera batean; horrela, kontsumitzaileek prezioari erreparatuko diote produktu zein enpresari erosterakoan. Egoera horretan, oreka-puntua bi enpresek prezio berdina eskaintzen dutenean gertatuko da, kostu marjinalaren bat etorriko dena, bi enpresek kostu berdinak dituztela suposaturik. Hain zuzen, prezioa kostu marjinaletik gora dagoen egoera orotan, bi enpresetako bakoitzak prezio txikiagoa ezartzeko joera izango du, merkatu osoa bereganatzeko. Bertrand duopolioa joko-teoriaren ikuspuntutik ebaz daiteke; ildo horretatik aldibereko jokoa da, non enpresek aldi berean eta bestearen erabakiaren berri izan gabe erabaki behar duten, eta bi prezioak berdinen soluzioa Nash oreka da. Azterketa sakonago egitearren, eredu estatikoak (erabakiak behin hartzen dira) eta dinamikoak (erabakiak behin eta berriz hartzen direnean) ere bereizten dira.

## Produktu homogeneoko Bertrand duopolioa

Bertrand konkurrentziako eredu sinpleenean bi enpresak produktu homogeneo edo berbera eskaintzen dute, kostu-egitura berdinarekin. Hau dela eta, kontsumitzaileek prezio merkeena eskaintzen duen enpresari erosiko diote produktua, prezio altuena eskaintzen duen enpresa merkaturik gabe utziz. Egoera honetan, edozein prezio-mailatik abiatuta, prezio altuena eskaintzen duen enpresak beste enpresaren prezioaren azpitik jarriko luke prezioa merkatua bereganatzeko, erreakzio moduan; lehen enpresak, ostera, prezio horren azpitik jaitsiko lituzke berriz ere, bigarren enpresaren erabakia aurreikusita; ... Merkatua bereganatzeko lehian planteatzen den prezio beherakada prezioa unitateko kostuaren mailara heltzen denean gelditzen da: bi enpresak ez dira prezio horretatik jeitsiko, galerak saihesteko. Beraz, orekan bi enpresek prezio berbera eskainiko dute eta horrela, merkatua partekatu egingo dute, prezioari dagokino eskaria erdibanatuz. Oreka-puntu hori Nash oreka da gainera, hortik mugituz galdu bakarrik egingo baitute.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q828555
# Eredu ekonomiko

Eredu ekonomikoa, ekonomian, prozesu ekonomikoak azaltzeko erabiltzen den eraikuntza teoriko bat da, aldagaien multzo bat eta haien arteko erlazio logiko edota kuantitatiboak erabiliz sortutakoa.
Prozesu edo fenomeno ekonomikoen errepresentazio, proposamen edo, modu zabalago batean, kontzeptu proposizional edo metodologiko bat bezala uler daiteke. Beste diziplinetan bezala, ereduak orokorrean errepresentazio ideal edo sinplifikatuak dira, sistema konplexuagoak ulertzen laguntzeko balio dutenak.
Ekonomiak nola jarduten duen ezagutzeko erabiltzen dira ereduak, ekintzen portaeren aurresanak burutzeko eta efektuak zehazteko, edo haien inguruko erabakiak hartzeko.
Aurrekoak iradokitzen duen bezala, modelo batek aspektuen irudikapen bat osatu dezake orokorragoak edo espezifikoagoak izan daitezen. Arau paper edo deskribatzaile bat izan dezake,eta abar.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2180497
* Multimedia: Economic models / Q2180497
# Bertrand-Edgeworth konkurrentzia

Bertrand-Edgeworth konkurrentzia oligopolioa aztertzeko eredu mikroekonomiko bat da, non lehiakideek prezioz lehiatzen diren, Bertrand konkurrentzian bezalaxe; aldi berean, ordea, enpresak ez daude prest prezio batzuetan merkatuak eskatuko lituzkeen unitate guztiak ekoizteko, hau da, ekoizpen-ahalmen mugatua dago.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4895912
# Charles Meynier

Charles Meynier (Paris, 1768ko azaroaren 24a - Ibidem, 1832ko irailaren 6a) Frantziako neoklasizismoko margolari ospetsua izan zen. François-André Vincent margolariaren ikaslea izan zen eta 1789an Erromako bigarren saria eskuratu zuen. Carrouselgo Garaipen Arkuaren behe-erliebeak eta eskulturak egin zituen. 1816an Frantziako Arte Ederren Akademiaren partaidea izendatu zuten.

## Biografia

Charles Meynier, gai historikoen margolaria, Parisen jaio zen 1768ko azaroaren 24an. Familia ugariko semea zen. Aitak beste lanbide batean aritzea nahi zuen, baina, marrazketarako zaletasuna sentituz, nahiago izan zuen Pierre-Philippe Choffard grabatzailearekin ikasi. Bere aurrerapen azkarraren ondorioz, bere desiorik handiena margolari bihurtzea izan zen. Bere anaia zaharrenetako bat, Meynier-Saint-Fal, Comédie-Françaiseko aktorea, bere kontura jarri zuen François-André Vincent akademikoaren tailerrean, zeinak ospe handia baitzuen. Meynierrek ederki aprobetxatu zituen bere ikasgaiak. Lau urte geroago, 1789an, Erromako bigarren Sari Nagusia irabazi zuen pinturan, eta, ondorioz, Erromara joan zen "Erregeren egoiliar" gisa. Erroman egon zen bitartean, fideltasun handiz marraztu zituen antzinako eskulturako lanak, eta estudio horien bilduma handia egin zuen. Frantziara itzulita, Izu Garaian, zirriborro ugari egin zituen egun batean pintura handiak egiteko asmoarekin.
Meynierren talentua forma anatomikoen ezagutza perfektuan, biluztasuna margotzeko gaitasun handian eta sabaiko pinturaren menderatze bikainean zetzan. Meynierrek ez zuen lortu merezi zuen ospea. Emakume margolariei soilik zuzendutako tailer bat sortu zuen. Bere ikasleen artean Louise Hersent nabarmendu zen. 1819ko azaroaren 7an Arte Ederren Goi Eskola Nazionalean irakasle izendatu zuten, Jean-Jacques Lagrenée ordezkatzeko. 1832ko irailaren 6an hil zen, kolerak jota; emaztea egun batzuk lehenago hil zen gaitz berak jota.

## Ikasleak

* Victor Adam (1801-1866)
* Aimée Brune-Pagès (1803-1866)
* Amélie Legrand de Saint-Aubin (1797-1878)
* Sophie Marais (1797-1847)
* Louise Mauduit (1784-1862)
* James Pradier (1790-1852)
* Louise Vincent (1815-)
* Jenny Larivière (1801-1885)

## Iruditegia

* Joseph reconnu par ses frères (1789).
* Calliope, Muse de la Poésie (1797-1798)
* La Sagesse préservant l'Adolescence des traits de l’Amour (1810 ingurukoa).
* Entrée de Napoléon à Berlin. 27 octobre 1806 (1810).
* Alexandre le Grand cédant Campaspe à Apelle (1822).

## Erreferentziak

* ↑ https://www.britishmuseum.org/collection/term/BIOG38320
* ↑ https://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb14959169q
* ↑ Frédéric Chappey, « Les Professeurs de l'École des Beaux-Arts ( 1794-1873) », Romantisme, 1996, 93.zk., 95-101.or.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q970511
* Multimedia: Charles Meynier / Q970511
# Corto Maltese

Corto Maltese jatorriz italieraz eta frantsesezko komiki sorta baten izena da, izen bereko pertsonaia ardatz hartuta. Hugo Pratt italiarrak sortu zuen 1967an.

## Pertsonaiak

Corto Maltese itsas-gizon abenturazalea da, XX. mendeko lehen laurdenean ibilitakoa. 1887an Valletan (Malta) jaioa, Kornualleseko aita marinela eta ama ijito andaluziarra ("La Niña de Gibraltar") dituena.
Bestela, Pandora dugu (amestutako emakumea), Rasputin (pirata laguna) eta Itsasoa (Cortoren maitalea).

## Liburuak

Hamalau albumetan bildu izan dira 1967tik 1988ra argitaratutako Corto Malteseren istorioak:
* Una ballata del mare salato (1967)
* Suite caribeana (1970): Il segreto di Tristan Bantam, Appuntamento a Bahia, Samba con Tiro Fisso.
* Il mare d'oro (1970): Un'aquila della giungla, ...e riparleremo dei gentiluomini di fortuna, Per colpa di un gabbiano
* Lontane isole del vento (1970-1971): Teste e funghi, La conga delle banane, Vudù per il presidente.
* Le lagune dei misteri (1971):La laguna dei bei sogni, Nonni e fiabe, L'angelo alla finestra d'oriente, Sotto la bandiera dell'oro.
* Le celtiche (1972): Concerto in O' minore per arpa e nitroglicerina, Sogno di un mattino di mezzo inverno, Côtes de Nuits e rose di Piccardia, Burlesca e no tra Zuydcoote e Bray-Dunes.
* Le etiopiche (1972-1973) : Nel nome di Allah misericordioso e compassionevole, L'ultimo colpo, ...e di altri Romei e di altre Giuliette, Leopardi.
* Corte Sconta detta Arcana (1974)
* Favola di Venezia (Sirat Al Bunduqiyyah) (1977)
* La casa dorata di Samarcanda (1980)
* La giovinezza (1981)
* Tango (1985)
* Le elvetiche: Rosa alchemica (1987)
* Mū - la città perduta (1988)
Hugo Pratten heriotzaren ondoren, beste egile batzuk jarraitu dute Cortoren istorioak garatzen
* Sotto il sole di mezzanotte (2015), Juan Díaz Canales eta Rubén Pellejero
* Equatoria (2017), Juan Díaz Canales eta Rubén Pellejero
* Il giorno di Tarowean (2019), Juan Díaz Canales eta Rubén Pellejero

### Euskaratua

* Itsaso gazituaren balada (Una ballata del mare salato), itzultzailea Bego Montorio, Argia, 1986
* Ethiopikoak (Le etiopiche), Antxeta, 1988.
* Itsaso gaziaren balada bat (Una ballata del mare salato), Itzultzailea Irene Hurtado de Saratxo, Astiberri, 2024

## Erreferentziak

* ↑ (Italieraz) Albi di Corto Maltese. 2019-03-08 (Noiz kontsultatua: 2019-03-15).
* 1 2 «Antxeta argitaletxea: helduentzako euskarazko komikigintzaren aitzindari» EIZIE (Noiz kontsultatua: 2024-12-03).
* ↑ «NorDaNor | EIZIE» nordanor.eus (Noiz kontsultatua: 2019-03-22).
* ↑ e-gor. «36 urteren ondoren, berriz ere euskaraz dugu Corto Maltese!» Eibar.org (Noiz kontsultatua: 2024-12-03).

## Ikus, gainera

* Italierazko literatura
* Frantsesezko literatura

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)(Ingelesez)(Italieraz)Webgune ofiziala
# Muhammad al-Tawil

Muhammad ibn Abd al-Malik al-Tawil (arabieraz: محمد بن عبد الملك الطويل‎, ?- 913 edo 914) IX. mendeko amaiera eta X. mendeko hasieraren Huescako wāli muladia izan zen. Emirerritik autonomoa izan zen, inguruko jaun kristau zein musulman borrokatuz. Bere leinua, Banu al-Tawil (بنو الطويل) izenekoa, sortu zuen, hurrengo mendean Huesca, Barbastro eta Lleida noizbehinka kontrolatuko zuena.
Muhammad al-Tawilek Azeari II.a Garindoitz eta Oneka Gartziaren alaba ezkondu zuen. Antsa Azearitzek bost seme-alaba izan zituen:
* Abd al-Malik ibn Muhammad
* Amrus ibn Muhammad
* Furtun ibn Muhammad
* Yahya ibn Muhammad

## Erreferentziak

* ↑ Codera, Francisco. (1900). «Mohámed Atauil, Rey Moro de Huesca» Revista de Aragón 1: 81–85..
* ↑ Cañada Juste, Alberto. (1980). Los Banu Qasi (714-924). 41 Vianako Printze Erakundea, 5–95 or..
* ↑ de la Granja, Fernando. (1967). La Marca Superior en la Obra de al-'Udrí. in: Estudios de la Edad Media de la Corona de Aragón. 8, 457–545 or..
* ↑ Sénac, Philippe. (2000). La frontière et le hommes, VIIIe-XIIe siècle: le peuplement musulman au nord de l'Èbre et les débuts de la reconquête aragonaise. Maisonneuve & Larose.
* Datuak: Q3753148
# Antsa Azearitz

Antsa Azearitz (IX-X) nafar aristokrata izan zen. IX. mendearen bigarren erdian jaioa, Azeari Garindoitz II.a kondea eta Oneka Gartzeitz iruindar infanta izan zituen gurasoak.
Muhammad al-Tawil Huescako wāli muladia ezkondu eta bost seme-alaba izan zituzten:
* Abd al-Malik ibn Muhammad
* Amrus ibn Muhammad
* Furtun ibn Muhammad
* Yahya ibn Muhammad
* Belaskita ibn Muhammad

## Erreferentziak

* ↑ Codera, Francisco. (1900). «Mohámed Atauil, Rey Moro de Huesca» Revista de Aragón 1: 81–85..
* ↑ (Gaztelaniaz) Blancas. (1878). Zaragoza: Imprenta del Hospicio.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sancha Aznárez. in: Gran Enciclopedia de Navarra. Fundación Caja Navarra.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sancha Aznárez. in: Auñamendi Eusko Entziklopedia. Fondo Bernardo Estornés Lasa.
# Vicente Blanco

Vicente Blanco Etxebarria (Larrabetzu, 1884ko martxoaren 15a - Bilbo, 1957ko maiatzaren 24a) euskal txirrindularia izan zen, 1906 eta 1913 artean profesionala izan zena. Bere palmaresean hainbat garaipen ditu.
Bi lan istripu larri izanda, oinak galdu zituen. Horregatik "errena" izengoitia zuen.
Frantzia Tourrean parte hartzeko bigarren euskalduna izan zen, Maurice Dartigue lapurtarraren ondotik.

## Palmaresa

| 1908 Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa 1909 Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa Bilbo-Erletxe-Bilbo Somorrostro Irun-Iruñea-Irun, eta 2 etapa 1910 Donostia-Tolosa-Donostia Somorrostro Ortuella Bizkaiko Atletismo Federakundearen txapelketa | 1911 Areatza Euskal txapelketa (Comet kopa) Alcyon lasteketa Gasteiz 3. Kataluniako Voltan 1912 Areeta-Plentzia-Areeta Eibar Deustu Arrasate (San Juan) 6. Kataluniako Voltan |

## Emaitzak lasterketa nagusietan

| Lasterketa | 1906 | 1907 | 1908 | 1909 | 1910 | 1911 | 1912 | 1913 |
| Italiako Giroa | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Frantziako Tourra | - | - | - | - | Err. | - | - | - |
| Espainiako Vuelta | X | X | X | X | X | X | X | X |
| Txirrindularitzako Munduko Txapelketak | X | X | X | X | X | X | X | X |
-: Ez zuen parte hartu Err.: Erretiratu zen X: Ez zuten egin

## Taldeak

* Bilboko Txirrindulari Elkartea (1906-1907)
* Bizkaiko Atletismo Federakundea (1908-1911)
* Club Deportivo Bilbao (1912-1913)

## Erreferentziak

* ↑ Urtekaria
* ↑ (Gaztelaniaz) Secreto, Bilbao. (2021-07-15). «El primer ciclista vasco en correr el Tour era de Deusto y no tenía pies» Bilbao Secreto (Noiz kontsultatua: 2023-06-02).

## Kanpo estekak

* Vicente Blanco - ProCyclingStats
* Datuak: Q3754397
# Antoni Coll

Antoni Coll i Pontanilla (Sabadell, 1959ko apirilaren 6a) kataluniar txirrindulari ohia da, profesionala 1979tik 1989ra.
Kirol lopernik nabarmenenak Espainiako Vueltako bi etapa eta Euskal Herriko Itzuliko etapa bat eta Kataluniako Voltako beste etapa garaipen bat izan ziren.

## Palmaresa

1979
* Lleidako Itzulia
1980
* 2. Montjuïceko Igoeran
* 3. Laudioko Sari Nagusian
* 5. Kataluniako Voltan
1981
* Aragoiko Itzulia
* 3. Levanteko Itzulian eta etapa bat
* 3. Meatze Haranetako Itzulian eta etapa bat
* 5. Espainiako Vueltan
* 7. Andaluziako Itzulian
1982
* Euskal Herriko Itzuliko etapa bat
* Espainiako Vueltako etapa bat
* Laudioko Sari Nagusia
* 2. Kantabriako Itzulian eta etapa bat
* 2. Masferrer garaikurran
* 6. Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketan
* 6. Donostia Klasikoan
1983
* Levanteko Itzuliko etapa bat
* Kataluniako Voltako etapa bat
* Kantabriako Itzuliko bi etapa
* Asturiasko Itzuliko etapa bat
* 2. Andaluziako Itzulian
* 2. Guadarramako Mendateetako Klasikan
* 2. Donostia Klasikoan
* 2. Gaztelako Itzulian
* 3. Arrateko Igoeran
* 3. Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketan
* 4. Setmana Catalanan
1984
* Espainiako Vueltako etapa bat
* 3. Ordiziako Klasikan
* 8. Kataluniako Voltan
1985
* 2. Laudioko Sari Nagusian
* 3. Guadarramako Mendateetako Klasikan
* 6. Narancoko Igoeran
* 6. Setmana Catalanan
1987
* 5. Murtziako Itzulian

## Sailkapen orokorra Itzuli Handietan

| Itzulia | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 |
| Italiako Giroa | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Frantziako Tourra | - | 70. | - | 66. | - | - | - | UT |
| Espainiako Vuelta | 5. | UT | UT | 12. | 17. | - | 55. | 89. |
—: ez zuen parte hartu
UT: utzi, ez zuen amaitu

## Kanpo estekak

* Antoni Coll - ProCyclingStats
* Antoni Coll - Sitiodeciclismo.net
* Datuak: Q961717
# Andrés Oliva

Andrés Oliva Sánchez (Ocaña, Toledoko probintzia, 1948ko abenduak 7 - ibidem, 2023ko uztailaren 5a) txirrindulari espainiar bat izan zen, profesionala 1970eko hamarkadan.
Eskalatzaile fina, Italiako Giroko mendiko sailkapena bitan irabazi zuen eta Espainiako Vueltakoa hirutan.

## Palmaresa

1969
* Asturiasko Itzulia
* 3. Lleidako Itzulian
* 7. Nafarroako Itzulian eta etapa 1
1970
* Nafarroako Itzulia eta etapa 1
* Kantabriako Itzulia
* Segoviako Itzulia
1971
* 2. Kantabriako Itzulian eta etapa 1
* 3. Arrateko Igoeran
* 4. Nafarroako Sari Nagusian
1972
* 3. Meatze Haranetako Itzulian eta etapa 1
* 7. Euskal Herriko Itzulian
1974
* Udaberriko Klasikoa
* 2. Setmana Catalanan
* 2. Masferrer garaikurran
* 2. Arrateko Igoeran
* 2. Kataluniako Voltan
* 5. Euskal Herriko Itzulian
* 5. Nafarroako Sari Nagusian
* 8. Andaluziako Itzulian eta Mendiko sailkapena
* 9. Munduko errepideko txapelketan
1975
* Italiako Giroko Mendiko sailkapena
* Espainiako Vueltako Mendiko sailkapena
* Euskal Herriko Itzuliko Mendiko sailkapena
* Suitzako Itzuliko etapa 1
* Kantabriako Itzuliko etapa 1
1976
* Italiako Giroko Mendiko sailkapena
* Espainako Vueltako Mendiko sailkapena
* Torrejon-Dyc
* 2. Nafarroako Sari Nagusian
* 2. Oroko Andre Maria Sarian
1977
* Espainiako errepide txirrindularitzako mendiko txapelketako txapeldun
* 4. Levanteko Itzulian
* 9. Nafarroako Sari Nagusian
1978
* Espainiako Vueltako Mendiko sailkapena
* Dauphine Libereko etapa 1
* 2. Aragoiko Itzulian eta etapa 1
* 3. Ordiziako Klasikan
1979
* Sabiñanigoko klasikoa

## Sailkapen orokorra Itzuli Handietan

| Itzulia | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 |
| Italiako Giroa | - | - | - | - | 14. | 21. | - | - | - | - |
| Frantziako Tourra | - | - | - | 19. | - | - | - | 39. | 83. | UT |
| Espainiako Vuelta | 22. | 11. | 32. | UT | 15. | 13. | 17. | 11. | - | - |

## Taldeak

* La Casera-Peña Bahamontes (1971-1974)
* KAS (1975-1977)
* Teka (1978-1979)
* Kelme (1980)

## Kanpo estekak

* Andrés Oliva - ProCyclingStats
* Datuak: Q766396
# José Pesarrodona

José Pesarrodona (Sant Salvador de Guardiola, Bartzelona, 1946ko otsailak 1) txirrindulari kataluniar bat izan zen, profesionala 1971 eta 1979 artean.
Frantziako Tourrean izan zuen partehartzerik hoberena 1976ko edizioan izan zen, non hamaikagarren postuan amaitu zuen.
Bere kirol karrerako lorpenik garrantzitsuena 1976ko Espainiako Itzulia irabazi izana da, Luis Ocañaren aurretik. Bi urte beranduago, 1978ko Espainiako Itzulian, bigarren izan zen, urte horretan bertan bere lehen tourra irabazi zuen Bernard Hinaulten ondoren.
Txirrindularitzako komentarista izan da Avui izeneko katalanezko egunkariarentzat.

## Palmaresa

1970
* Lleidako Itzulia
* 2. Nafarroako Itzulian
1971
* Asturiasko Itzuliko etapa 1
* 5. Andaluziako Itzulian
1972
* 8. Andaluziako Itzulian
* 8. Espainiako Vueltan
1973
* 2. Montjuïceko Igoeran
* 2. Asturiasko Itzulian
* 3. Errioxako Itzulian
* 3. Samianigoko Klasikoan
* 4. Euskal Herriko Itzulian
* 4. Espainiako Vueltan
* 4. Italiako Giroan
* 8. Kataluniako Voltan
1974
* Ordiziako Klasika
* Espainiako errepide txirrindularitzako mendiko txapelketa
* 4. Asturiasko Itzulian eta 2 etapa
* 7. Dauphine Liberen
* 8. Kataluniako Voltan eta etapa 1
1975
* 4. Aragoiko Itzulian
* 9. Levanteko Itzulian
1976
* Espainiako Vuelta
* 3. Suitzako Itzulian eta etapa 1
* 9. Setmana Catalanan
1977
* 6. Setmana Catalanan
* 8. Espainiako Vueltan
1978
* Aragoiko Itzuliko etapa 1
* 2. Espainiako Vueltan
1979
* 5. Euskal Herriko Itzulian

## Sailkapen orokorra Itzuli Handietan

| Itzuli Handia | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 |
| Italiako Giroa | 14. | 4. | — | — | — | — | — | — |
| Frantziako Tourra | — | — | 29. | 34. | 11. | UT | UT | UT |
| Espainiako Vuelta | 8. | 4. | — | — | 1. | 8. | 2. | — |
Legenda :
| — | Ez zuen parte hartu |
| DSK | Deskalifikatua |
| UT | Utzi |

## Taldeak

* KAS (1971-1978)
* Teka (1979)

## Kanpo estekak

* José Pesarrodona - ProCyclingStats
* Datuak: Q940569
* Multimedia: José Pesarrodona / Q940569