OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zohra Ben Lakhdar

Zohra Ben Lakhdar Akrout (Kerkenna, 1943ko martxoaren 12a) fisikari tunisiarra da. Izpi infragorrien bidezko espektroskopia erabiliz uraren eta airearen kutsadura neurtzeko egindako ikerketengatik 2005ean Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen.

## Biografia

Kerkenna uhartedian jaio zen 10 alaba zituen familia batean. Aita injeniaria zuen eta sindikatu eta antikolonalismo borroketan aritu zen. Susan egin zituen bigarren maiako ikasketak.
1956an Tunisiak independentzia lortu zuen eta familia Tunis hiriburura aldatu zen. Zohrak bertako unibertsitatean egin zituen Fisika ikasketak. Ondoren beka bat lortu eta Parisen ikasten jarraitzeko eta Pierre eta Marie Curie Unibertsitatean graduatu zen 1968an. Ondoren espektroskopian espezializatu eta 1978an doktoratu zen.
Frantzian lan eskaintza ugari izan bazituen ere 1982an Tunisiara itzultzea erabaki zuen eta senarrarekin batera espektroskopia laborategi bat eraiki zuen. Izpi infragorriak erabiliz molekulen arteko interakzioen inguruko ikerketak egin zituen.
1994an Zientzietako Akademia Islamiarrerako aukeratua izan zen eta Tunisiako Unibertsitatean Fisika fakultateko irakasle lanetan hasi zen. 2005ean Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen. Zohra Ben Lakhdarren ikerketek airean, itsasoko uretan eta ondorioz landareetan dagoen metano kopurua neurtzeko aurrerapausua eman dute.

## Sariak

* Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria (2005)

## Erreferentziak

* 1 2 3 (Ingelesez) «Scientists with Vision: Professor Zohra Ben Lakhdar» www.wipo.int (Noiz kontsultatua: 2023-07-14).
* 1 2 (Ingelesez) Lakhdar, Zohra Ben. (2005-12-02). «Following the Light: Opening Doors to Science in Tunisia» Science 310 (5753): 1435–1437. doi:10.1126/science.1115181. ISSN 0036-8075. (Noiz kontsultatua: 2023-07-14).
* ↑ «/home/barbosa/Burocracia/Iupap/Africa/CV/tunisia-cv2.html» www.if.ufrgs.br (Noiz kontsultatua: 2023-07-14).
* ↑ (Frantsesez) «Dr Zohra BEN LAKHDAR, physicienne à l’honneur à Paris» Babnet (Noiz kontsultatua: 2023-07-14).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3575692
# Adeyinka Gladys Falusi

Adeyinka Gladys Falusi (Nigeria, 1945 - ) hematologo nigeriarra da, Ibadango Unibertsitatean Medikuntza Aurreratuaren Institutuko zuzendari izandakoa. 2001. urtean Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen.
Giza genetikan eta bioetikan aditua da, odolarekin erlazionaturiko gaixotasun genetiko heredagarriak ikertu ditu, anemia faltziformea eta alfa-talasemia esate baterako.

## Biografia

Ekiti estatuan hazi zen eta Ibadango Unibertsitatean kimika ikasketak egin ondoren hematologian doktoratu zen. Anemia faltziformean finkatu zituen ikerketa bideak eta biztanleria gai honetaz arduratu dadin lanean ari da. Horregatik Nigeriako Anemia Faltziforme Elkartea (SCAN) eta Anemia Faltziformearen Bizi Esperantza Fundazioa sortu zituen. Guzti horregatik 2001ean Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria eman zion UNESCOk.
2001ean Ibadango Unibertsitatean Nigeriako Etika Komitea sortu zuen eta 2005ean Afrikako Ikerketa Biomedikoen Sare Etikoaren Nigeriako koordinatzaile izendatu zuten.

## Argitalpenak

60 artikulutik gora idatzi ditu, bakarka edota elkarlanean, eta 80 hitzalditik gora eman ditu. Anemia faltziformearen eta talasemiaren inguruan ere ikertu du gehienbat, baina beste gaixotasun batzuk ere aztertu ditu; bularreko minbizia, asma eta malaria esate baterako.
Gaixotasunez gain ikerketen etikaren inguruan asko ikertu du.

## Sariak

* Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria (2001)
* Nigeriako "National Productivity Order of Merit Fellowship" (2005)
* Nigeriako Zientzia Akademiako kide (2009)
* Ekiti estatuko Merituaren Saria (2013)
* Access to Basic Care (2014)

## Erreferentziak

* 1 2 «African Success : Biography of Adeyinka FALUSI» web.archive.org 2014-03-16 (Noiz kontsultatua: 2023-02-25).
* ↑ «Adeyinka Gladys Falusi: Nigerian parasitologist | Biography, Facts, Information, Career, Wiki, Life» peoplepill.com (Noiz kontsultatua: 2023-02-25).
* ↑ Fasola, Foluke Atinuke; Babalola, Oluwatoyin Aduke; Brown, Biobele Jotham; Odetunde, Abayomi; Falusi, Adeyinka Gladys; Olopade, Olufunmilayo. (2022). «The Effect of Alpha Thalassemia, HbF and HbC on Haematological Parameters of Sickle Cell Disease Patients in Ibadan, Nigeria» Mediterranean Journal of Hematology and Infectious Diseases 14 (1): e2022001. doi:10.4084/MJHID.2022.001. ISSN 2035-3006. PMID 35070208. PMC 8747010. (Noiz kontsultatua: 2023-02-25).
* 1 2 (Gaztelaniaz) Radio, Caracol. (2001-02-28). «Brasileña Mayana Zatz Premio LOREAL 2001 para las Mujeres y la Ciencia» Caracol Radio (Noiz kontsultatua: 2023-02-25).
* ↑ «The Nigerian Academy of Science – Fellows Of The Academy» web.archive.org 2015-11-09 (Noiz kontsultatua: 2023-02-25).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16211147
# Kayo Inaba

Kayo Inaba (japonieraz: 稲葉カヨ) japoniar biologo, immunologo eta Kyotoko Unibertsitateko irakaslea da. Zelula dendritikoen inguruan egindako lanarengatik Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen 2014an.

## Ibilbidea

Kyotoko Unibertsitatean doktoratu zen 1978an eta ondoren 1982 eta 2011 artean Ralph Steinmanen laborategian aritu zen lanean. Zelula dendritikoek immunitate sisteman duten garrantzia ikertu zuen eta gorputzetik kanpora ere bizirik iraun dezaketela demostratu zuen.
Kyotoko Unibertsitateko lehenengo emakumezko irakasle asoziatua izan zen eta immunologia laborategiko zuzendaria izan zen. Japoniako Immunologia Elkarteko zuzendaritza batzoreko kidea ere izan zen.

## Sariak

* Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria (2014)

## Aukeraturiko lanak

* Ralph Steinman; Maggie Pack; Kayo Inaba (11 November 2013). "Dendritic Cell Development and Maturation". In Paola Ricciardi-Castagnoli (ed.). Dendritic Cells in Fundamental and Clinical Immunology. Springer Science & Business Media. pp. 1–. ISBN 978-1-4757-9966-8.
* Kayo Inaba; Muneo Inaba; Margit Witmer-Pack; Karen Hathcock; Richard Hodes; Ralph Steinman (6 December 2012). "Expression of B7 Costimulator Molecules on Mouse Dendritic Cells". In Jacques Banchereau; Daniel Schmitt (eds.). Dendritic Cells in Fundamental and Clinical Immunology. Springer Science & Business Media. pp. 65–. ISBN 978-1-4615-1971-3.
* Ralph M. Steinman; Kayo Inaba; Gerold Schuler; MArgit Witmer (1 January 1986). "Stimulation of the Immune Response: Contributions of Dendritic Cells". In Ralph M. Steinman; Robert John North (eds.). Mechanisms of Host Resistance to Infectious Agents, Tumors, and Allografts: A Conference in Recognition of the Trudeau Institute Centennial. Rockefeller Univ. Press. pp. 71–. ISBN 9780874700428. UCAL:B4499585.

## Erreferentziak

* 1 2 «Adjunct faculty member Kayo Inaba receives L’Oréal-UNESCO Women in Science award | Newswire» web.archive.org 2015-09-07 (Noiz kontsultatua: 2023-05-31).
* ↑ «Treating cells outside the human body» web.archive.org 2016-06-25 (Noiz kontsultatua: 2023-05-31).
* ↑ «Hasumi International Research Foundation» web.archive.org 2016-03-04 (Noiz kontsultatua: 2023-05-31).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q20982982
# Valerie Mizrahi

Valerie Mizrahi (Salisbury, Hego Rhodesia, 1958) biokimikari hegoafrikarra da. Tuberkulosiaren inguruan egindako ikerketen ondorioz hainbat sari irabazi ditu, 2000an esate baterako Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen.

## Biografia

Valerie Mizrahi Salisburyn (gaur egun Harare) jaio zen 1958an. Orduan Hegoafrikaren menpeko lurraldea zen, gaur egun Zimbabweko hiriburua da. Morris and Etty Mizrahi gurasoak Greziako Rodas uhartetik joan ziren bertara. Familia judu sefardiak da. Aita Johannesburgeko Sefardi Juduen Kongregazioko ohorezko presidentea da eta Valerieren etxean ladinoa (judu-espainiera) hitzegiten da.
Zientzietako batxilergoan kimika eta matematikak egin zituen eta ondoren Lurmutur Hiriko Unibertsitatean egin zuen kimika doktoretza. Ondorengo ikasketak Pennsylvania Estatuko Unibertsitatean egin zituen 1983 eta 1986 artean eta Smith, Kline & French farmazia konpainian egin zuen lan. 1989an Hegoafrikako Medikuntza Ikerketako Institutuan eta Witwatersrand Unibertsitatean (Johannesburg) ikerlari sartu zen eta 2010 artean aritu zen lanean. Tuberkulosian eta botiken erresistentzian zentratu zituen ikerlanak. 2000 eta 2010 artea Howard Hughes Medical Instituteko Nazioarteko ikerlaria izan zen.
2011n Lurmutur Hiriko Unibertsitatean Gaixotasun Infekziosoen eta Medikuntza Molekularreko Institutuko zuzendari izendatu zuten.

## Sariak

* Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria (2000)
* Hegoafrikako Biokimika eta Biologia molekular Elkarteko urrezko domina (2006)
* Mapungubwe Ordenaren zilarrezko domina (2007)
* Christophe Mérieux saria (2013)
* Harry Oppenheimer Fellowship saria (2018)

## Argitalpen aukeratuak

* Effects of Pyrazinamide on Fatty Acid Synthesis by Whole Mycobacterial Cells and Purified Fatty Acid Synthase I. Helena I. Boshoff, Valerie Mizrahi, Clifton E. Barry. Journal of Bacteriology, 2002
* The impact of drug resistance on Mycobacterium tuberculosis physiology: what can we learn from rifampicin?. Anastasia Koch, Valerie Mizrahi, Digby F Warner. Emerging Microbes & Infections, 2014

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) Editor-eSefarad.com. (2011-03-09). «Valerie Mizrahi – woman scientist and mother» eSefarad (Noiz kontsultatua: 2023-02-17).
* ↑ «Valerie Mizrahi» scholar.google.co.za (Noiz kontsultatua: 2023-02-17).
* ↑ (Gaztelaniaz) Barbería, José Luis. (2000-01-11). «INVESTIGACIÓN Margarita Salas obtiene el Premio Unesco-L"Oréal para científicas» El País ISSN 1134-6582. (Noiz kontsultatua: 2023-02-17).
* ↑ «Prof. Valerie Mizrahi Winner of the 2013 Christophe Mérieux Prize – Fondation Mérieux» web.archive.org 2015-10-22 (Noiz kontsultatua: 2023-02-17).
* ↑ «The Oppenheimer Memorial Trust | 2018 – Valerie Mizrahi» www.omt.org.za (Noiz kontsultatua: 2023-02-17).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q22006961
# Emmanuelle Charpentier

Emmanuelle Charpientier (Juvisy-sur-Orge, Frantzia, 1968ko abenduaren 11) frantziar mikrobiologoa eta biokimikaria da. 2020an Jennifer Doudnak eta biek Kimikako Nobel Saria jaso zuten genoma editatzeko metodo bat garatzeagatik.

## Bizitza

1968an Juvisy-sur-Orgen jaioa, Biokimika, Mikrobiologia eta Genetika ikasi zituen Pierre eta Marie Curie Unibertsitatean. Pasteur Institutuan doktoratu zen, 1995ean, Listeria spp.-en antibiotikoekiko erresistentziari buruzko doktore-tesiarekin.
Handik Ameriketako Estatu Batuetara joan zen. 1996 eta 1997 bitartean New Yorkeko Rockefeller Unibertsitatean doktoretzaondoko ikerketak egin zituen. Orduko hartan, Elaine Tuomanen mikrobiologoaren laborategian egin zuen lan. 1997 eta 1999 bitartean New Yorkeko Unibertsitatearen Medikuntza Zentroan ikerlari laguntzaile egin zuen lan. 1999tik 2002ra St. Jude Ikerkuntza Haur Ospitalean ikerlari elkartu egin zuen lan.
Ameriketako Estatu Batuetan bost urte igaro ondoren, Europara itzuli zen, hasieran Austriara. 2002 eta 2004 bitartean Vienako Unibertsitateko Mikrobiologia eta Genenetika Institutuko laborategi-burua eta irakasle gonbidatua izan zen. 2004tik 2006ra Mikrobiologia eta Immunobiologia Saileko laborategi-burua eta irakasle laguntzailea izan zen. 2006an mikrobiologiako irakasle pribatu bihurtu zen eta Molekula Biologia Zentroan gaikuntza eman zioten. 2006 eta 2009 biateran Max F. Perutz Laborategietako laborategi-burua eta irakasle elkartua izan zen.
2009an Suediara joan zen. Han, Umeåko Unibertsitateko Suediako Molekula Infekzio Medikuntza Laborategiko laborategi-burua eta irakaslea izan zen.
2015ean Max Planck Elkarteko kide egin zen eta Berlingo Infekzioaren Biologia Max Planck Institutuko zuzendari izendatu zuten.

## Erreferentziak

* ↑ Susaeta, Igor. (2020-10-07). «Kimikako Nobel saria, «bizitzaren kodea» berridatzi duten bi zientzialariri» Berria (Noiz kontsultatua: 2020-10-08).
* ↑ (Ingelesez) «2 Win Nobel Prize In Chemistry For Developing Method For Genome Editing» HuffPost 2020-10-07 (Noiz kontsultatua: 2020-10-08).
* ↑ (Ingelesez) Amerikako Mikrobiologia Elkartea. Antibiotic Resistance in Listeriaspp. doi:10.1128/AAC.43.9.2103. (Noiz kontsultatua: 2020-10-08).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17280087
* Multimedia: Emmanuelle Charpentier / Q17280087
# Rashika El Ridi

Rashika Ahmed Fathi El Ridi (Alexandria, Egipto, 1941eko ekainaren 23a) immunologoa da. Kairoko Unibertsitateko Zoologia mintegian lan egiten du. 2010ean, Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen.

## Bizitza

Zirujau baten eta pediatra baten alaba da. 1960an batxilergoa atera ondoren Egiptoko Genetika Molekularraren Institutuan eta Pragako Teknologia eta Zientzia Akademian jarraitu zuen ikasketak egiten. 1971ean Immunologian doktoretza lortu eta Egiptora itzuli zen, Kairoko Unibertsitatera.
Hasiera batean narrastien immunologiaren inguruan egin zituen ikerketak baina berehala ekin zion eskistosomiasia ikertzeari. Gaixotasun kroniko tropikal bat da eta paludismoaren ondoren munduko bigarren gaixotasun endemiko ugariena da. Esate baterako 2013an 261 milioi pertsonak jaso behar izan zuen tratamendua. Rashika El Ridiren taldeak eskistosomiasiaren aurrean immunitate sistemako zelulek ekoizten dituzten hainbat proteina sortzea lortu zuen laborategian eta horrekin txerto bat garatu zuen. Horregatik jaso zuen 2010an Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria.

## Sariak

* Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria (2010)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7294960
* Multimedia: Rashika El Ridi / Q7294960
# Segenet Kelemu

Segenet Kelemu (Finote Selam, 1957 - ) botanikari etiopiarra da, landareen patologia molekularretan espezializaturik dagoena.
Nekazaritzaren mugatzaileak konpontzen aritu da Afrikan, Asian, Latinoamerikan eta Ipar Amerikan. 2013. urtean Itsektuen fisiologia eta ekologiaren Nazioarteko Zentruko (ICIPE) zuzendaria izendatu zuten eta 2014. urtean Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen.

## Biografia

Kelemu Etiopiako herrixka txiki batean jaio zen. Emakumezkoak ziren nekazaritzaz arduratzen zirenak eta 15 urte zituela otien izurri batek dena suntsitu zuen.Horrelakoak azterteko ikasketak egitea erabaki zuen orduan eta Addis Abebako Unibertsitatean onartua izan zen lehenengo emakumezkoa izan zen. Ikasketak amaitu ondoren Estatu Batuetara joan zen beka baten laguntzaz eta Montanako Unibertsitatean patologia eta genetikako masterra (1985), Kansaseko Estatu Unibertsitatean biologia molekularraren eta fitopatologiaren doktoretza (1989) eta Cornelleko Unibertsitatean doktoretza ondorengo ikerketa garatu zuen, patogenesian parte hartzen duten determinante molekularrak aztertuz.
1992an Kolonbiako Nekazaritza Tropikaleko Nazioarteko Zentrura joan zen eta 2007 artean bertan aritu zen lanean.
25 urtetan Ameriketan egon ostean Afrikara itzuli zen. Abeltzain Ikerketen Nazioarteko Institutuan (ILRI) sartu zen eta Iraultza Berderako Aliantza Afrikarraren (AGRA) zuzendariorde izendatu zuten.

## Erreferentziak

* ↑ «Dr Segenet Kelemu, Director General and CEO of icipe appointed member of the National Science and Technology Council of Rwanda | icipe - International Centre of Insect Physiology and Ecology» www.icipe.org (Noiz kontsultatua: 2024-05-10).
* ↑ «Cinco mujeres científicas ganan el Premio L'OREAL-UNESCO por sus descubrimientos» www.cibepyme.com (Noiz kontsultatua: 2024-05-10).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Ciencia. Noticias de última hora y reportajes» Vozpópuli (Noiz kontsultatua: 2024-05-10).
* ↑ (Ingelesez) «home» Alliance Bioversity International - CIAT 2024-05-09 (Noiz kontsultatua: 2024-05-10).
* ↑ (Ingelesez) DNLee. «You Should Know: Segenet Kelemu, Plant Pathologist» Scientific American (Noiz kontsultatua: 2024-05-10).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q20710976
* Multimedia: Segenet Kelemu / Q20710976
# Indira Nath

Indira Nath (New Delhi, 1938ko urtarrilaren 14a - New Delhi, 2021eko urriaren 24a) indiar immunologoa izan zen. Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen 2002an legenarraren inguruan egindako ikerketengatik.

## Biografia

New Delhiko "All India Institutes of Medical Sciences" (AIIMS) unibertsitatean medikuntza eta zirujia ikasketak egin zituen eta Erresuma Batuan patologian espezializatu zen, izan ere 1970. hamarkadan Indiak 4'5 milioi legenar kasu izan baitzituen, munduko intzidentzia handiena hain zuzen ere. Londresen John Turke irakaslearekin "Royal College of Surgeons of England"en eta RJW Rees doktorearekin "National Institute for Medical Research"en egin zituen ikerketa lanak. Indiak zeukan arazoa jabetuta Indiara itzuli zen lan egitera.
AIIMS-eko Biokimika Mintegian hasi zen lanean, 19890an Patologia departamentuan jarraitu zuen eta 1986an Bioteknologia mintegia sortu zuen. 1998an erretiroa hartu bazuen ere ikerketa lanean jarraitu zuen. Rajiv Gandhi Indiako Lehen Ministro bihurtu zenean Indiako Zientzia hobetzeko sortu zuen aholkulari taldean izan zen Indira Nath.
2002an Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen eta Pierre eta Marie Curie Unibertsitatean ere doktoretza eskuratu zuen.

## Ikerlana

Leganarren inguruko ikerketa lanak egin zituen. Legenarraren aurrean erantzun immunologiko zelularra aztertu zuen, eta gaixotasunak nerbio sisteman duen eragina. Legenarra eragiten duen Mycobacterium leprae baziloaren biziraupen adierazleak ere bilatu zituen.
120 ikerlan, errebisio, komentario eta iritzi artikulu baino gehiago publikatu zituen. Nathen lanak garrantzia handia izan du gaixotasun honen aurkako tratamenduaren eta txertoaren garapenean. Munduko Osasun Erakundeak 1982an Multe Drug terapia Indian aplikatzerakoan intzidentzia nabarmen jeitsi zuen; 1983an 57,8/10.000 izatetik 2005ean 1/10.000 izatera pasa zen.

## Sariak

* Clayton Memorial Lecture (1988)
* Cochrane Research Saria (Erresuma Batuko Gobernua,1995)
* Padma Shri Saria (Indiako Gobernua, 1999)
* Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria (2002)
* Chevalier Ordre National du Merite (Frantzia, 2003)
* Silver Banner (Toscana, Italia, 2003)

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) jbrown. (2021-11-15). «Obituary: Indira Nath 1938-2021» International Society of Nephrology (Noiz kontsultatua: 2023-03-26).
* ↑ (Ingelesez) Birmingham, Karen. (2002-06-01). «Indira Nath» Nature Medicine 8 (6): 545–545. doi:10.1038/nm0602-545. ISSN 1546-170X. (Noiz kontsultatua: 2023-03-26).
* 1 2 (Ingelesez) Birmingham, Karen. (2002-06-01). «Indira Nath» Nature Medicine 8 (6): 545–545. doi:10.1038/nm0602-545. ISSN 1546-170X. (Noiz kontsultatua: 2023-03-26).
* ↑ «INSA :: Indian Fellow Detail» web.archive.org 2019-12-16 (Noiz kontsultatua: 2023-03-26).
* ↑ (Ingelesez) Rao, P. Narasimha; Suneetha, Sujai. (2018-03). «Current Situation of Leprosy in India and its Future Implications» Indian Dermatology Online Journal 9 (2): 83. doi:10.4103/idoj.IDOJ_282_17. ISSN 2229-5178. (Noiz kontsultatua: 2023-03-26).
* 1 2 «The Hindu : Simply a class apart» web.archive.org 2005-10-15 (Noiz kontsultatua: 2023-03-26).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q13637900
# Jill Farrant

Jill Farrant (Hegoafrika, 1961) botanikari hegoafrikarra da. 2012an Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria jaso zuen landare suspergarrien inguruan egindako ikerketengatik.
Lurmutur Hiriko Unibertsitatean biologia molekular eta zelularreko irakaslea da.

## Ikerketa

9 urte zituela hilik zegoela uste zuen landarea suspertzen ikusi zuen euri zaparrada baten ondoren. Aitari adierazi zion baina hark ez zion sinistu. Ordutik urik apenas izan gabe denboraldi luzeak jasateko gaitasuna duten landareak ikertzen ditu Jill Farrantek.
Farrantek dioenez "landare guztiek dute lehortea jasateko geneak, baina gehienek hazien faasean soilik aktibatzen dituzte. Landare suspergarriek gene horiek hostoetan eta sustraietan ere aktibatzen dituzte lehorte egoera iristerakoan". Ikerketaren helburua da eremu lehorretan, bereziki Afrikan, lehorteari aurre egingo dioten zerealak aurkitzea, bai eta medikuntzarako baliagarriak izango diren elementuak aurkitzea ere. Farranten esanetan "aldaketa klimatikoak nekazaritzan izango duen eraginaren aurrean ezaugarri hau gero eta garrantzitsuago izango da".
Tef landareak (Eragrostis tef) izan dezakeen potentziala aztertzen ari da bereziki. Proteina kopuru handia duen Etiopiako landare belarkara da eta gizakien eta animaliaen kontsumorako landare garrantzitsua da. Landare suspergarriekin gainera erlazioa badu. Farrantek dioenez "gizakiak historikoki landare belarkarak hautespen artifizial bidez olo, arto edo gari bihurtu ditu eta antzera egin liteke Eragrostis familiako landareekin, manipulazio genetikoaren beharrik gabe.

## Sariak

* Harry Oppenheimer Fellowship Award (2010): 100.000 eurotako dirulaguntza jaso zuen ikerketak egiten jarraitzeko.
* Emakumezko Zientzilarien L'Oréal-UNESCO saria (2012)

## Erreferentziak

* 1 2 «Jill Farrant wins major global award for her contribution to life sciences» web.archive.org 2012-09-01 (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).
* ↑ «MCB - Professor Jill Farrant» web.archive.org 2012-08-27 (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).
* ↑ (Ingelesez) Davis, Rebecca. (2012-04-12). «Jill Farrant: The Resurrection Plant – and Woman» Daily Maverick (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).
* ↑ (Ingelesez) «Jill Farrant | Falling Walls» falling-walls.com (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).
* ↑ «Who is Jill Farrant? - Agora» web.archive.org 2012-06-18 (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).
* ↑ Txantiloi:En-ZA «Resurrection plant could save us» The Mail & Guardian 2010-06-24 (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).
* ↑ (Ingelesez) Farrant, Name Jill. (2017-08-18). «Jill Farrant - Alchetron, The Free Social Encyclopedia» Alchetron.com (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).
* ↑ Txantiloi:En-ZA «Tapping into the secrets of plants» The Mail & Guardian 2010-11-05 (Noiz kontsultatua: 2023-07-03).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q15839341