# Jeanne Bellevillekoa

Jeanne Bellevillekoa edo Jeanne Clissongoa, Tigre bretoia eta Clissongo dama ezinzenak zituena (Poitouko probintzia, ca. 1300 - 1359) noble frantsesa eta kortsario bihurtu zena, Olivier IV. Clissongoa bere senarraren heriotza mendekatzeko Filipe VI.a Frantziakoa erregearen kontra, Bretainiako Ondoregotza Gerraren hasieran.

## Biografia

Gurasoak izan zituen Maurice IV.a Montaigukoa, Bellevilleko eta Palluauko jauna (1263-1304) eta Letizia Parthenaykoa (1276 - ?).
12 urterekin ezkondu zuten Geoffroy Chateaubrianteko jaunarekin (1293-1326), zeinekin bi seme izan zituen. 1326an alargun geratu zen eta berriro ezkondu zen 1328an Guy Penthièvrerekin (Aita Santuak bertan behera utzitako ezkontza) eta 1330ean Olivier IV.a Clissongoarekin. Hirugarren senarrarekin bost seme-alaba izan zituzten: Maurice, Guillaume, Olivier, Isabeau (1343a hil zena) eta Jeanne. Olivier IV.a Clissongoak lurrak zituen Blainen, gaztelu bat Clissonen eta etxe handi bat Nanteseko kanpoaldean.
Hala ere, 1343an, Filipe VI.a Frantziakoak zigortu zuen Olivier IV.a Clissongoa eta, saldukeria leporatuta, burua moztu zioten. Torneo batean parte hartzen ari zela, preso hartua izan zen eta Parisera eramana epaitua izateko, Bretainiako dukerrirako dukegai gisa Joan Montfortekoa babestu zuelako, Filipe erregearen iloba zen Karlos Bloiskoaren ordez. Olivierren gorpua Montfaucongo gibet delakoan zintzilikatu zuten, Parisen, eta haren burua Nantesera bidali zuten eta hiriko ateetako batean ikusgai jarri zuten lantza luze batean sartuta. Bere errua demostratu gabe, hain azkar exekutatua izateak, harrituta utzi zituen bere garaikoak eta, gainera, ez zen ohikoa noble baten gorpuari horrelako itsuskeriak egitea. Jeanne Bellevillekoak hilketatzat jo zuen bere senarraren heriotza eta ezin izan zion barkatu erregeari, ez eta haren ilobari, bere doilorkeria eta traizio hura egin izana. Mendekua zin egin zuen eta bere seme Guillaumeri eta Olivierri ere zinarazi zien beren aitaren heriotzaren mendekua har zezatela. Gainera, Olivier IV Clissongoarekin ezkontzaz zetozkion ondasun guztiak konfiskatu zizkioten eta Luis Poitiersekoari eman.
Bretainiako jaun ugarik Jeanne Bellevillekoaren eta haren semeen alde egin zuten eta gerra hasi zuten erregeren eta Karlos Bloisekoaren kontra. Galtzeko arriskuan ikusi zuen bere burua eta Jeanne Bellevillekoak bi itsasontzi armatu zituen eta kortsario gisa itsasoratu zen, bere bi semeekin batera, Frantziako merkatarien itsasontziei eraso egiteko. Ontziak galdu arren, txalupa batean ihes egitea lortu zuten hirurek eta bost egun noraezean egon ostean, Guillaume egarriz, nekeaz eta hotzagatik hil zen. Jeanne Bellevillekoak eta Olivier V.a Clissongoak Morlaixera iristea lortu zuten eta Montfort sendikoek haien babesean hartu zituzten.
Jeanne Bellevillekoak, 12 urteko Olivier V.a Clissongoa semearekin batera, Ingalaterran babesa hartu zuen. Olivier Ingalaterrako errege Eduardo III.aren gortean hezia izan zen eta noble gisa tratatua, Joan Monfortekoaren semearekin batera (gero Joan V.a Bretainiakoa bihurtu zena).
1356an, Walter Bentleykoa noble ingelesarekin ezkondu zen Jeanne Bellevillekoa. Walter Bentleykoa errege ingelesaren tenientea zen Bretainian eta Joan Monfortekoaren alde borrokatzen zuten tropa ingelesen kapitaina. Haren zerbitzuengatik, jaurerri asko jaso zituen Walter Bentleykoak hainbat lekutan: Beauvoir-sur-merren, Noirmoutierren, Bouin irlaen, etab.
Jeanne Bellevillekoa Hennebonten (Bretainia) erretiratu zen Joana Flandriakoa kondesarekin (Joan Monfortekoaren emaztea) eta bere seme Joan V.a Breatiniakoa Monforteko konde gaztearekin batera.
Jeanne Bellevillekoa 1359an hil zen.
Bere heriotza gertatu zenean, Eduardo III.a Ingalaterrakoak haren seme Olivier V.a Clissongoari ziurtatu zizkion Walter Bentleykoa aitaordearen Frantziako jabegoak. Urte horretan bertan, Olivier Clissongoak Frantziara jarraitu zuen Inglaterrako erregea eta Joan V.a Montfortekoa babestu zuen Bretainiako ondoregotzaren gerran. Era berean, 1360an Frantziako erregeak Olivier IV.a Clissongoa birgaitu egin zuen Bretignyko hitzarmenaren bidez eta, ondorioz, 1361ean Olivier V.a Clissongoak bere aitaren jaurerriak berreskuratu zituen.

## Erreferentziak

* ↑ Gosse, Philip (2017): Historia de la piratería. Isla de la Tortuga, Serie Mayor 2, Valencina de la Concepción (Sevilla): Renacimiento. 126. or.
* 1 2 3 4 Richard, Philippe (2007): Olivier de Clisson, connétable de France, grand seigneur breton, Haute-Goulaine: Opéra, 39-43. or., ISBN 978-2-35370-030-1
* ↑ Gicquel, Yvonig (1981): Olivier de Clisson, connétable de France ou chef de parti breton?, Paris: Jean Picollec, 41. or., ISBN 2-86477-025-3

## Kanpo estekak

* Datuak: Q890589
* Multimedia: Jeanne de Belleville / Q890589