OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Baldomero Esparteroren hirugarren gobernua

Baldomero Esparteroren hirugarren gobernua, 1854ko uztailetik azarora Ministroen Kontseiluko Presidente gisa, Biurteko Progresista ezagunaren (1854-1856) zati izan zen. Garai horretan, Espainian erreforma liberal aurreratuak ezartzeko ahalegina egin zen.
Elisabet II.a erreginaren joera autoritarioei eta gutxiengo ultrakontserbadorearen nagusitasunari aurre egin nahi zien iraultza baten ondoren iritsi zen Espartero boterera. Bere agintaldi laburrean, Espartero erreforma programa bat bultzatzen saiatu zen, elizaren ondasunen desamortizazioa eta ekonomiaren modernizazioa barne hartzen zituena. Hala ere, bere lidergoa ez zen barne gatazketatik eta mugimendu liberalaren barruko liskarretatik salbuetsita egon.

## Kabinetea

Ministroen Kontseilua, 1854ko uztailaren 19a – azaroaren 28a :
| Funtzioa | Izena eta abizenak | Denbora |
| Ministroen Kontseiluko presidentea | Baldomero Espartero | 1854ko uztailaren 19a – azaroaren 28a |
| Agintaritza ministroa | Francisco Santa Cruz Pacheco | 1854ko uztailaren 19a – azaroaren 28a |
| Ogasun ministroa | José Manuel Collado y Parada | 1854ko uztailaren 19a – azaroaren 28a |
| Estatu ministroa | Luis Mayanas | 1837ko uztailaren 18a – uztailaren 19a |
| Estatu ministroa | Luis Mayanas | 1837ko uztailaren 19a – uztailaren 20a (bitarteko) |
| Estatu ministroa | Joaquín Francisco Pacheco | 1837ko uztailaren 20a – azaroaren 28a |
| Gerra ministroa | Fernando Fernández de Córdova | 1854ko uztailaren 18a – uztailaren 30a |
| Gerra ministroa | Leopoldo O'Donnell | 1854ko uztailaren 30a – azaroaren 28a |
| Itsas Armada ministroa | Rivasko dukea | 1854ko uztailaren 18a – uztailaren 20a |
| Itsas Armada ministroa | José Félix Allende-Salazar Mazarredo | 1854ko uztailaren 20a – azaroaren 28a |
| Grazia eta Justizia ministroa | Pedro Gómez de la Serna | 1837ko uztailaren 19a – uztailaren 30a |
| Grazia eta Justizia ministroa | José Alonso Conejares | 1837ko uztailaren 30a – azaroaren 28a |
| Sustapen ministroa | Miguel de Roda | 1837ko uztailaren 19a – uztailaren 30a |
| Sustapen ministroa | Francisco de Luxán | 1837ko uztailaren 30a – azaroaren 28a |
# Dominique Lahetjuzan

Dominique Lahetjuzan ezizenez Domingo de Argain edo bakarrik Argain (Sara, Lapurdi, 1766 - 1818) apeza, idazlea eta euskaltzalea izan zen. Iraultza garaian, ezkutuko apez bilakatu zen. Bere azken urtetan Essai de quelques notes sur la langue basque par un vicaire de campagne, sauvage d'origine eta Recherches sur les Moeurs, l'Origine et l'Idiome des basques liburuak idatzi zituen.

## Idazlea

Bere azken urtetan, Sara aldean, euskara eta etnologia oinarri zuten liburuak idatzi zituen. Bere Essai de quelques notes sur la langue basque, par un vicaire de campagne, sauvage d'origine liburuan, euskara Adam eta Evaren eta Jainkoaren hizkuntza bat zela frogatu nahi izan zuen.
| « | Le basque est une langue originale; la divinité de la Génèse le démontre comme vice-versa ; l’originalité du basque prouve la divinité de la Génèse. Je rendrai, en prouvant cette dernière assertion, un juste et sincère hommage d’honneur et de gloire à la créance religieuse de l’israëlite et du chrétien ; j’espère y réussir, en donnant les vraies et légitimes étymologies des termes originaux basques: je me fais une loi rigoureuse d’intreprèter les mots sans systèmes et sans conjectures et suivant leur acception unanime dans tous les dialectes de cette langue. | » |
| Dominique Lahetjuzan, Essaie de quelques notes sur la langue basque ||
| « | Euskara hizkuntza original bat da; Genesiaren jainkotasuna alderantziz frogatzen du; euskararen originaltasunak frogatzen du Genesiaren jainkotasuna. Azken baieztapen hori frogatzeko, ohore eta ohore handiko omenaldi zuzen eta zintzoa egingo diot israeldar eta kristau erlijioen sinesmenari; arrakasta izatea espero dut, euskal termino originalen benetako etimologiak emanez: lege zorrotza egiten dut hitzak sistemarik gabe eta abururik gabe interpretatzeko, eta dialekto guztietan aho batez duten onarpenaren arabera. | » |
| Euskaratua ||

## Iraultzan

Dominique Lahetjuzan leiendako apeza bilakatu zen Frantziako iraultzan egin zituen ekintzekin. Apez gordetua bilakatu zen Saran etxez etxez mozorroturik, meza egiten zuen. Baina fite salaketa batek apeza preso atxiki zuen bere etxean Argainean. Eskapatu zen teilatutik, baina berriz arrapatua izan zen, bigarrenik aldiz eskapatu zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q125255608
# Maixan Arbelbide

Maixan Arbelbide (Heleta, 1933 - 2024ko urriaren 27a) Ipar Euskal Herrian zein kanpoan borroka feminista, abertzalea eta ekologista eramaten aitzindari izan zen. Nora Arbelbide bere iloba da.

## Biografia

Militante historikoa, gazte gaztetatik hainbat borrokatan inplikatu eta bizi osoa horiek aitzina eramaten pasa baitzuen. Bide luzea egin zuen, nagusiki, feminismoan. Ama feminista zuen familia batean sortu zen. Alaba zaharrena izanez, etxaldearen segida hartzeko aukera bazuen, baina serora izateko hautua egin zuen, Nora Arbelbidek azaldu duenez. Baina bizi baldintzak zirela-eta, «sufritzen ahal duzu eta gelditu sufritzen. Berak ukan zuen indar hori errateko: ezin da, joaten naiz». Hain zuzen, neskame joan zen. Ondotik, Pabera (Biarnoa) mugitu zen, fabrika batean lan egiteko, baina protesta mugimenduari lotu eta grebak egiteagatik kanporatu zuten. «Emazte bezala jasan ditu arazo batzuk, errepresio batzuk, emazte izateagatik, eta beti ukan du bururaino borrokatzeko indarra, errateko "ez da normala eta behar da borrokatu". Bazuen haserrea injustizien kontra eta haserre hori bilakatzen zuen ekintza», azaldu du bere ilobak.
Euskal Herritik kanpo 30 urte iraganik, «herriminez» itzuli zen sorterrira. Baionan bizi zen, baita hango elkarte bizian engaiatu ere. Emazte gisa bizitako sufrimenduen neurrira inplikatu zen, baina ez soilik. Bizi! mugimendu ekologistaren sortzaileetako bat izan zen, eta Abertzaleen Batasuneko (AB) kide.

## Erreferentziak

* 1 2 3 «Azken hatsa eman du Maixan Arbelbide militante feminista sutsuak» Kazeta (Noiz kontsultatua: 2024-11-03).

## Kanpo estekak

* Andrea Ibarra eta Goizeder Taberna: "Azken hatsa eman du Maixan Arbelbide militante feminista sutsuak", Kazeta, 2024/10/28.
* Datuak: Q130792659
# José Malcampo y Mongeren gobernua

José Malcampo y Monge, San Rafaelgo markesa, Ministroen Kontseiluko presidente izan zen Amadeo I.aren erregealdian. Bere gobernua nahiko laburra izan zen, 1871ko urritik urte bereko abendura arte.
Bere agintaldian, Malcampok erronka politiko batzuei aurre egin behar izan zien, Gorteetako gehiengoaren babesik eza barne, eta, ondorioz, hauek bertan behera geratu ziren erregearen dekretuz. Ahaleginak ahalegin, bere administrazioak ez zuen lortu herrialdearen egoera politikoa egonkortzea, eta azkenean Práxedes Mateo Sagastak ordezkatu zuen.

## Kabinetea

Ministroen Kontseilua, 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a :
| Funtzioa | Izena eta abizenak | Denbora |
| Ministroen Kontseiluko presidentea | José Malcampo y Monge | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
| Itsas Armada ministroa | José Malcampo y Monge | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
| Estatu ministroa | José Malcampo y Monge | 1871eko urriaren 5a – azaroaren 20a |
| Estatu ministroa | Bonifacio de Blas y Muñoz | 1871eko azaroaren 20a – abenduaren 21a |
| Agintaritza ministroa | Francisco de Paula y Candau | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
| Gerra ministroa | Joaquín Bassols | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
| Itsasoz haraindiko ministroa | Víctor Balaguer | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
| Ogasun ministroa | Santiago de Angulo | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
| Sustapen ministroa | Telesforo Montejo Robledo | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
| Grazia eta Justizia ministroa | Eduardo Alonso Colmenares | 1871eko urriaren 5a – abenduaren 21a |
# Leopoldo O'Donnellen hirugarren gobernua

Leopoldo O 'Donnellen gobernua, 1863ko urtarriletik martxora arte, Espainiako Ministroen Kontseiluko presidente gisa izan zuen hirugarren agintaldiaren zati bat izan zen, 1860an hasi eta 1863ko martxoan amaitu zena. Garai horretan, O 'Donnellek Batasun Liberala alderdia gidatu zuen eta bere gobernuaren ezaugarri nagusiak egonkortasun politikoa eta susperraldi ekonomikoa izan ziren.
Hala ere, 1863ko martxoan, O 'Donnellek dimisioa aurkeztu zuen, bere agintaldiaren amaiera eta bost urte geroago sistemaren eta monarkia isabeldarraren krisian amaituko zen ezegonkortasun politikoaren aro baten hasiera suposatuz.

## Kabinetea

Ministroen Kontseilua, 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a :
| Funtzioa | Izena eta abizenak | Denbora |
| Ministroen Kontseiluko presidentea | Leopoldo O'Donnell | 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a |
| Gerra ministroa | Leopoldo O'Donnell | 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a |
| Itsasoz haraindiko ministroa | Leopoldo O'Donnell | 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a |
| Estatu ministroa | Francisco Serrano | 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a |
| Agintaritza ministroa | Antonio Aguilar y Correa | 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a |
| Ogasun ministroa | Pedro Salaverría y Charitu | 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a |
| Sustapen ministroa | Francisco de Luján | 1863ko urtarrilaren 17a – martxoaren 3a |
| Itsas Armada ministroa | José María Bustillo Barreda | 1863ko urtarrillaren 17a – urtarrilaren 27a |
| Itsas Armada ministroa | Augusto Ulloa | 1863ko urtarrilaren 27a – martxoaren 3a |
| Grazia eta Justizia ministroa | Nicomedes Pastor Díaz | 1863ko urtarrilaren 17a – otsailaren 9a |
| Grazia eta Justizia ministroa | Pedro Nolasco Aurioles | 1863ko otsailaren 9a – martxoaren 3a |
# 1936ko Frantziako Tourra

1936ko Frantziako Tourra :
| Datu orokorrak ||
| Lasterketa | 30. Frantziako Tourra |
| Etapak | 27 |
| Datak | uztailak 7 – 1936.eko abuztuak 2 |
| Luzera | 4.438 km |
| Herrialdea | Frantzia Monako Suitza |
| Irteera-lekua | Paris |
| Helduera-lekua | Paris |
| Parte-hartzaileak | 90 |
| Amaitu dutenak | 43 |
| Emaitzak ||
| Txapelduna | Sylvère Maes |
| Txapeldunordea | Antonin Magne (France-Sport-Wolber) |
| Hirugarrena | Félicien Vervaecke (Alcyon-Dunlop) |
| Eskalatzailerik onena | Julián Berrendero |
| Talderik onena | Belgika |
| ◀1935 | 1937▶ |
| | Dokumentazioa |
1936ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 30. edizioa izan zen. 1936ko uztailak 7 eta abuztuak 2 artean ospatu zen, 21 etapatan banatutako 4438 kilometroko ibilbidea eginez, edizio honen garailea izan zen Sylvère Maesek, batez beste, 31,045 kilometro orduko abiaduran bete zituenak. 21 etapa horietatik hamahirugarrena, hamalaugarrena, hamazortzigarrena eta hogeigarrena bi sektoretan banatuak egon ziren, eta hemeretzigarrena hirutan. 90 txirrindularik hasi eta 43k amaitu zuten proba, eta talde bakar batek ere ez zuen proba bere txirrindulari guztiekin amaitu. Mendiko sailkapena Julián Berrenderok irabazi zuen, eta taldekakoa Belgikako taldeak. Sylvère Maesekin batera podiumean Antonin Magne bigarren postuan eta Fèlicien Vervaecke hirugarrenean egon ziren, liderragandik, hurrenez hurren, 26 minutu eta 55 segundora eta 27 minutu eta 53 segundora geratu zirenak.
Lehenbiziko euskalduna Mariano Cañardo nafarra izan zen, seigarren postuan amaitu zelarik.

## Sailkapen nagusia

Azken sailkapen nagusia :
| 1. Sylvère Maes | 142h 47' 32" |
| 2. Antonin Magne | + 26' 55" |
| 3. Félicien Vervaecke | + 27' 53" |
| 4. Pierre Clemens | + 42' 42" |
| 5. Arsène Mersch | + 52' 52" |
| 6. Mariano Cañardo | + 1h 03' 04" |
| 7. Mathias Clemens | + 1h 10' 44" |
| 8. Léo Amberg | + 1h 19' 13" |
| 9. Marcel Kint | + 1h 22' 25" |
| 10. Léon Level | + 1h 27' 57" |
| 90 partehartzaile, 43 sailkatu | |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q384895
* Multimedia: Tour de France 1936 / Q384895
# 1934ko Frantziako Tourra

1934ko Frantziako Tourra :
| Datu orokorrak ||
| Lasterketa | 28. Frantziako Tourra |
| Etapak | 24 |
| Datak | uztailak 3 – 1934.eko uztailak 29 |
| Luzera | 4.363 km |
| Herrialdea | Frantzia Monako Suitza |
| Irteera-lekua | Paris |
| Helduera-lekua | Paris |
| Parte-hartzaileak | 60 |
| Amaitu dutenak | 39 |
| Emaitzak ||
| Txapelduna | Antonin Magne (France-Sport-Wolber) |
| Txapeldunordea | Giuseppe Martano |
| Hirugarrena | Roger Lapébie |
| Eskalatzailerik onena | René Vietto |
| Talderik onena | Frantzia |
| ◀1933 | 1935▶ |
| | Dokumentazioa |
1934ko Frantziako Tourra txirrindularitza Itzuli Handi honen 28. edizioa izan zen. 1934ko uztailak 3 eta 29 artean ospatu zen, 23 etapatan banatutako 4363 kilometroko ibilbidearekin, garailea izan zen Antonin Magnek, hala bere bigarren Tourra irabaziz, batez beste 30,36 kilometro orduko abiaduran bete zituenak. 23 etapa horietatik hogeita batgarrena bi sektoretan banatuta egon zen.
60 txirrindularik hasi eta 39k amaitu zuten proba, lehen aldiz erlojupeko bat ospatu zelarik.
Antonin Magnek maillot horia ia proba osoan zehar jantzi zuen, lehenengo etapan izan ezik, non 1933ko Frantziako Tourraren garailea izan zen Georges Speicherrek jantzi zuen.
Lehenbiziko euskalduna Roger Lapébie lapurtarra izan zen, hirugarren postuan amaitu zelarik.

## Sailkapen nagusia

Azken sailkapen nagusia :
| 1. Antonin Magne Frantzia | 147h13'58s |
| 2. Giuseppe Martano Italia | + 27' 31" |
| 3. Roger Lapébie Euskadi | + 52' 15" |
| 4. Félicien Vervaecke Belgika | + 57' 40" |
| 5. René Vietto Frantzia | + 59'02" |
| 6. Ambrogio Morelli Italia | + 1h 12' 02" |
| 7. Ludwig Geyer Alemania | + 1h 12' 51" |
| 8. Sylvère Maes Belgika | + 1h 20' 56" |
| 9. Mariano Cañardo Espainia | + 1h 29' 02" |
| 10. Vicente Trueba Espainia | + 1h 40' 39" |
| 60 partehartzaile, 39 sailkatu | |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q915903
* Multimedia: Tour de France 1934 / Q915903
# 1932ko Frantziako Tourra

1932ko Frantziako Tourra :
| Datu orokorrak ||
| Lasterketa | 26. Frantziako Tourra |
| Etapak | 21 |
| Datak | uztailak 6 – 1932.eko uztailak 31 |
| Luzera | 4.520 km |
| Herrialdea | Frantzia Monako Suitza |
| Irteera-lekua | Paris |
| Helduera-lekua | Paris |
| Parte-hartzaileak | 80 |
| Amaitu dutenak | 57 |
| Bataz besteko abiadura | 29,313 km/o |
| Emaitzak ||
| Txapelduna | André Leducq |
| Txapeldunordea | Kurt Stöpel |
| Hirugarrena | Francesco Camusso |
| Talderik onena | Italia |
| ◀1931 | 1933▶ |
| | Dokumentazioa |
1932ko Frantziako Tourra Itzuli Handi honen 26. edizioa izan zen. 1932ko uztailak 6 eta 31 artean ospatu zen, 21 etapatan banatutako 4520 kilometroko ibilbidea eginez.
80 txirrindularik hasi eta 57k amaitu zuten proba.
Garailea izan zen André Leducqek proba, batez beste, 29,31 kilometro orduko abiaduran bete zuen. Gainera, Leducq ia itzuli guztian zehar izan zen liderra, lehen bi etapetan izan ezik.
Lehenbiziko euskalduna Roger Lapébie lapurtarra izan zen, hogeitahirugarren postuan amaitu zelarik.

## Sailkapen nagusia

Azken sailkapen nagusia :
| 1. André Leducq Frantzia | 154h11'49s |
| 2. Kurt Stoepel Alemania | a 24'03s |
| 3. Francesco Camusso Italia | a 26'21s |
| 4. Antonio Pesenti Italia | a 37'08s |
| 5. Georges Ronsse Belgika | a 41'04s |
| 6. Frans Bonduel Belgika | a 45'13s |
| 7. Oskar Thierbach Alemania | a 58'44s |
| 8. Jef Demuysere Belgika | a 1h03'24s |
| 9. Luigi Barral Italia | a 1h06'57s |
| 10. Georges Speicher Frantzia | a 1h08'37s |
| 80 partehartzaile, 57 sailkatu | |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q261798
* Multimedia: Tour de France 1932 / Q261798
# Itsas hondo

Itsas hondo edo ugaroia itsasoaren azpian dagoen lurrazal-zatia da. Geologoek, plaken tektonika aztertzean, litosfera ozeaniko deitzen diote.
Hiru zatitan banatu ohi da:
* plataforma kontinentala
* ezponda kontinentala
* ordoki abisala (ozeano dortsalak eta itsas hobiak barne)
Geoklimatikaren ikuspegitik, itsas hondoak garrantzi handia dute, karbono hodiak baitira, baina metano hidrato ugari ere badute, berotze globalaren eragile nagusietakoa.

## Erliebea

Lurrazalean bezala, itsas hondoan ere haranak, sakanak, ordokiak eta mendikateak daude. Hala, kostaldean kontinentearen itsaspeko ordokia hedatzen da, itsaso zabalerantz okertua egoten den lur zerrenda laua eta sakontasun gutxikoa (200 metro sakon du gehienez ere). Kontinentearen itsaspeko ordokia bukatzen den tokian ezponda edo aldapa hasten da; ordokian eta ezpondan arroila sakon batzuk izaten dira ibaietako ur lasterrek ebakiak. Ezpondatik itsaso zabalerantz barneratu ahala, itsas hondoko sakana edo ordoki abisala hedatzen da; itsas maila baino 3.500-5.500 metro beherago dago sakana abisala eta bertan biltzen dira, ibaiek eramanda, kontinenteetako sedimentuak. Sakana abisalean mendikateak edo bizkarrak daude, ozeanoetan zehar kilometro askotan luzatzen direnak, eta mendikate horietako tontorrak bizpahiru kilometrotako garaiera izaten dute. Lurraren azaleko bi plakaren artean eratzen dira itsas hondoko bizkarrak, eta lurpeko indarren ondorio dira. Sakana abisalean badira osin sakon batzuk ere, eta osin horien alde batean uretatik kanpora irteten diren tontor batzuk izaten dira, uharte arku izenekoak.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2014-10-25 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ «ugaroi - OEH - Orotariko Euskal Hiztegia» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2024-11-03).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q468469
* Multimedia: Seabed / Q468469
# Congreve suziri

Congreve suziria (ingelesez: Congreve rocket) XIX. mendean Erresuma Batuak erabilitako arma bat izan zen, William Congreve ingelesak diseinatu zuen. Anglo-Mysore Bigarren, Hirugarren eta Laugarren Gerretan Mysoreko erresumak Ekialdeko Indietako Konpainiaren aurka erabilitako suzirietan oinarritu zen diseinua. Thomas Desaguliers teniente jenerala, Woolwicheko Errege Artilleriako komandantea, txundituta geratu zen bere eraginkortasunaren txostenekin, eta zenbait esperimentu alferrikako egin zituen bere suziri-armak ekoizteko. Harrapatutako Mysoreko hainbat suziri Britainia Handira bidali zituzten, Tipu Sahib Seringapatameko setioan hil ondoren Mysoreko erresuma India britainiarrari anexionatu ostean.

## Historia

1804an jada garatua zegoen Congreve suziriaren lehen modeloa; arma honek azkar frogatu zuen bere eraginkortasun hilgarria Napoleondar Gerretan, 1807an britainiar flotatik jaurtitako Kopenhage hirian, Danimarkako hiriburuan, sute suntsitzailea eragitean (une horretan Danimarka estatu neutrala zen, baina prebentzioz britainiar gobernuak eraso egin zion Napoleon I.arekin balizko aliantza baten aurrean). Argentina, Uruguai eta Brasilgo inperioaren koalizioak Paraguairen aurka jarri zuen Aliantza Hirukoitzaren Gerran (1865-1870), koalizioak Congreveko suziriak erabili zituen, artilleria tradizionalaz gain.
1850eko hamarkadan, Congreve suziriak nabarmen hobetu zituen William Halek. Hori dela eta, teknikoki, Congreve suziriei buruz hitz egiteari utzi eta Hale suziriei buruz hitz egiten hasi zen. 1870ean, Hale suziriek Congreve suziriak ordezkatu zituzten gerraontzi britainiarretan.
# Prozesu Autonomikoaren Harmonizazioko Lege Organikoa

Prozesu Autonomikoaren Harmonizazioko Lege Organikoa (gaztelaniaz: Ley Orgánica de Armonización del Proceso Autonómico edo LOAPA) Espainiako Gorteek, PSOE eta UCDk izenpetutako itun baten ondorioz, 1982ko uztailaren 30ean onetsi zuen lege organiko bat izan zen.

## Historia

Otsailaren 23ko estatu-kolpearen ondorioz Eduardo García de Enterría legegileak sortutako ideia dela esan ohi bada ere, 1981eko otsailaren 18an Leopoldo Calvo-Sotelok kargua hartzekoan egin zuen hitzaldian zirriborroa ikus zitekeen.
Calvo-Sotelok bere Memoria viva de la Transición liburuan dioenez (1990):
| « | una vez más vuelvo al discurso de investidura, donde quedó dicho mi propósito sobre esta grave cuestión, y vuelvo también a recordar que aquél discurso fue pronunciado el 18 de febrero de 1981 y es, en consecuencia, anterior al 23-F. No está de más este recuerdo, porque se sigue diciendo con ligereza que la política autonómica de mi Gobierno fue una cesión a los golpistas o, al menos, un corolario del golpe militar. Y eso no es exacto. | » |
Horren inguruan, Felipe Gonzalez lider sozialistari egozten dizkion hitzak jasotzen ditu:
| « | se ha dicho que la causa inmediata de la puesta en marcha de una dinámica de Pactos Autonómicos y su derivación normativa, como es el caso de la LOAPA, está en el 23 F. No se puede decir eso al Grupo Parlamentario y al Partido que representa, y no creo que sea legítimo decírselo a nadie | » |
Beste hainbat disposizioren artean, konpetentzien transferentzia aurreikusi zuen eta progresiboki egingo zen, autonomia erkidego bakoitzaren gaitasunaren arabera.
Eusko Jaurlaritzak, Kataluniako Generalitateak, CIUk eta EAJk konstituzioaren aurka zihoala-eta, errekurtsoa jarri zuten, ez baitzuten uste estatuaren legeek estatutuak mugatzeko ahalmena izan behar zutenik.
1983ko abuztuaren 13an, Espainiako Konstituzio Auzitegiak legearen izaera organiko eta harmonizatzailea ukatu zuen, legearen 38 artikulutik 14 inkonstituzionalak zirela deklaratuz. Geratu zenarekin, urriaren 14an, 12/1983 legea onartu zen, aurreko kutsu horiek ezabatuta zeudelarik.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz)http://books.google.es/books?id=l5lpHdrKKeQC&lpg=PA3&dq=la%20guerrilla%20antifranquista&hl=es&pg=PA3#v=onepage&q=la%20guerrilla%20antifranquista&f=false
* ↑ (Gaztelaniaz)http://agusticolomines.cat/2009/09/28/oh-es-la-politica/
* ↑ (Gaztelaniaz)http://elpais.com/diario/1983/08/16/opinion/429832801_850215.html

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9022044
# MOA Arte Museoa

MOA Arte Museoa (japonieraz: エムオーエー美術館, MOA Bijūtsukan) Japoniako Atami hirian dagoen museo pribatua da.

## Jatorria

Museoa 1982an sortu zuen Mokichi Okada Associationek (MOA) Mokichi Okada (1882–1955) bere sortzaile, aberats eta erlijio buruzagiaren arte bilduma gordetzeko.

## Bilduma

Museoaren bilduma gutxi gorabehera 3.500 artelanek osatzen dute, tartean hiru altxor nazionalak: Ogata Kōrinen Aran-lore gorri eta zurien pantaila, Nonomura Ninseiren Te hosto-potea glizina diseinuarekin, eta Nara garaiko Tekagami Kanboku-jo kaligrafia-albuma. Nara garaitik Muromachi garaiko antzinako kaligrafiaren albuma. Halaber, Japoniako 66 kultur ondasun garrantzitsuenak jasotzen ditu bildumak.
Bilduma oso zabala da: besteak beste, Japoniako pintura klasikoa, zintzilikatzeko pergaminoak, eskultura japoniarra, portzelana eta Txinako eta Japoniako laka-lanak biltzen ditu.
Museo barruan ere XVI. mendeko Urrezko Te Areto baten berreraikuntza bat dago. Instalazio hori Sukiya-zukuri arkitekturan aditua den Sutemi Horiguchi arkitektoak zuzendu zuen.

## Iruditegia

* Ogata Kōrinen Aran-lore gorri eta zurien pantaila (Altxor nazionala).
* Ninseiren Te hosto-potea glizina diseinuarekin (Altxor nazionala)
* Urrezko Te Aretoa.
* Kitagawa Utamaroren Ur hotzean bainua.

## Erreferentziak

* ↑ https://www.moaart.or.jp/en/about_moa/facility/honkan2f/kincha/

## Kanpo estekak

* (Japonieraz):Webgune ofiziala.
* (Ingelesez):Google Arts & Culture.
* (Ingelesez):Urrezko Te Saloiaren argazkiak.
* Datuak: Q843638
* Multimedia: MOA Museum of Art / Q843638