OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cuando dejes de quererme

Cuando dejes de quererme, 2018. urtean Igor Legarreta bilbotarrak zuzendutako filma da.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Aita misterioz desagertu eta Laura eta bere ama Durangotik alde egin eta Argentina aldera joan ziren. 32 urte pasa ondoren, telefono dei bat jasoko dute: aitaren gorputza agertu da. Laura, Fredo aitaordearekin batera, jaioterrira itzuliko da.

## Filmaketa

Bilbon, Oiartzunen, Zumaian, Donostian, Irunen, Durangon, Deban, Oñatin, Aldatz eta Urkiolako basoetan, Zumaian edo Amaritan grabatu zuten.

## Aktoreak

* Flor Torrente: Laura Kareaga
* Eduardo Blanco: Fredo
* Miki Esparbé: Javier Egoskue
* Joaquín Climent: Antonio
* Antonio Dechent: Camacho
* Eneko Sagardoy: Felix Kareaga
* Itziar Aizpuru: Encarna
* Kandido Uranga: Martín
* Josean Bengoetxea: Zorita
* Mario Pardo: Esteban
* Miguel Oyarzun: Antonio gaztea
* Gotzon Sánchez: Larrea
* Koldo Olabarri: Santi Joven
* Enrique Berrendero: Aranda gaztea
* Juan Viadas: Santi
* Arantxa Galindez
* Asier Zabaleta: Germán Francisco gaztea
* Maximiliano Márquez: Aranda zaharra
* Antonio Sánchez: Germán Francisco zaharra
* Jon Zubiaga: Martín gaztea
* Amaia Ruiz

## Erreferentziak

* ↑ «Cuando dejes de quererme» Fotogramas.
* ↑ «Euskadi, escenario de la película hispano-argentina 'Cuando dejes de quererme'» El Mundo 2017/03/22.
* Datuak: Q42204267
# Prokontsul

    Artikulu hau Erromatar administrazioari buruzkoa da; primate generoari gaitzat duena beste hau da: «Proconsul»
Prokontsula, erromatar kontsularen delegazio bidez, probintzien administraziorako sortutako erromatar magistratura bat da. Prokontsul batek kontsul baten autoritatea (imperium) zuen, nahiz eta eginkizun hori ez bete, armada bat agintzeko edo probintzia bat gobernatzeko. Kontsul bat izaten zen, inperiuma luzatzen zitzaiona gerra bat amaitu ahal izateko.
Terminoa pro consule ("kontsularen ordez") esapidetik dator, zeinak adierazten baitu magistratu horrek inperiuma mantentzen zuela, legegintzaldi berrian bere gain hartu behar zuen kontsularen ordez. Lehen aldiz K.a. 326. urtean agertu zen, Publio Filonek bere kontsul-agintaritza luzatu zuenean (prorogatio imperii). Prorogatioa ohiko praktika bihurtu zen Inperioa gobernatzeko inperiuma zuten magistratuen eskasiari erantzuteko eta K.a. II. mendearen erditik aurrera, probintzia baten gobernua emateko. K.a. 146. urtearen ondoren, magistratu horiei probintzietako agintea luzatzeko ohiko prozedura bihurtu zen. L. Conelio Silaren ondoren, kontsulek eta pretoreek Erroma hirian egon behar zuten; probintziak, berriz, magistratu ohiek gobernatzen zituzten, prokontsul gisa. Augustok prokontsul bezala agintzen zituen bere probintziak, bere gobernadoreak propretore mailakoak zirelarik, probintzia "senatorialak" antzinako kontsul edo pretoreek prokontsul bezala gobernatzen zituzten bitartean.
Kontsul baten agintaldia amaitu ondoren, ohikoa zen Erromako Senatuak, denbora batez, probintzia bat gobernatzeko lana ematea. Kasu horretan, prokontsul kargua jasotzen zuen, horrekin, imperiuma eta zegokien probintziaren agintea zuelarik.

## Erreferentziak

* ↑ «Procónsul - Inicio - Diccionario Tesauro de Historia Antigua y Mitología» www.tesaurohistoriaymitologia.com (Noiz kontsultatua: 2024-10-26).

## Ikus, gainera

Lepo prokontsularra

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2912782
# Goizalde Landabaso

Goizalde Landabaso Etcheverry (Bilbo, Bizkaia, 1970eko urtarrilaren 5a) kazetari eta euskal idazlea.
EHUn Informazio Zientziak ikasi ondoren Bizkaia Irratian jardun zuen lanean. 1994tik Euskadi Irratia eta Radio Euskadin aritu da, Goizean Behin eta Hágase la Luz bezalako espazioetan.
2000. urtean argitaratu zuen bere lehen liburua, Korte bat, mesedez (Alberdania).
Jakin aldizkarian 17 artikulu argitaratu zituen literaturaz 2010 eta 2013 urteen artean.
Berria egunkariko kolaboratzailea da 2013tik. Harrezkero 400dik gora zutabe idatzi ditu.
2021ean Krakovia eleberria argitaratu zuen.

## Lanak

Dozena erdi liburu argitaratu ditu, hala nola kronikak, narrazio laburrak, poemak, korrespondentzia, eta eleberriak.

### Poesia

* Jat (2005, Elea)
* Babeserako kopia (2015, Elkar)

### Narrazioa

* Bränskint (2011, Txalaparta)
* Krakovia (2021, Erein) Umore beltzez, emakume bat ospitale batean dagoela kontatzen du.

### Saiakera

* 1.362 km euri (2019, Elkar). Garazi Goiarekin batera idatzitako liburua.
* Bilbon mundua ikusi. Mendebalde Euskal Kultur Alkartea D.L. 2010 ISBN 978-84-92413-53-9

### Kronika

* Korte bat, mesedez (2000, Alberdania)

## Erreferentziak

* ↑ «Goizalde Landabaso - Jakin.eus» www.jakin.eus (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* ↑ Landabaso, Goizalde. «Hastapenak» Berria (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* ↑ Landabaso, Goizalde. «Goizalde Landabaso» Berria (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* 1 2 «Goizalde Landabaso: Ataka larrietan gaudenean itxaropenari eusteko behar den helduleku hori da 'Krakovia'» EITB Euskal Irrati Telebista 2022-02-08 (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* 1 2 «Goizalde Landabaso: "Umoreak salbatuko gaitu gure errealitateetatik"» EITB Euskal Irrati Telebista 2021-11-25 (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* 1 2 3 «'XXI. mendeko emakume idazleak' programa hasiko da asteazkenean Bilbon» El Correo 2022-01-24 (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* ↑ Goia, Garazi. (2019). 1.362 km euri. Elkar Argitaletxea ISBN 978-84-9027-909-0. PMC 1135816040. (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* ↑ Landabaso Etcheverry, Goizalde; Imaz, Garazi Goia. (2019). 1362 km euri. ELKAR arg ISBN 978-84-9027-909-0. (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).
* ↑ Bilbon mundua ikusi XIV. Jardunaldiak. Mendebalde Euskal Kultur Alkartea D.L. 2010 ISBN 978-84-92413-53-9. PMC 796333857. (Noiz kontsultatua: 2022-02-17).

## Ikus, gainera

* Bilboko idazleen zerrenda

## Kanpo estekak

* Goizalde Landabaso literaturaren zubitegian
* Liburuak Alberdanian
* Goizalde Landabaso LInkedin sare profesionalean.
* @GoizaldeL kontua Twitterren
* Landabasoren artikuluak Berrian (300 baino gehiago)
* Elkarrizketa Argian
* Elkarrizketa Berrian (2020.07.12) Itsasoarekiko lotura berreskuratu dugu, eta hori positiboa da
* Datuak: Q12258622
* Multimedia: Goizalde Landabaso / Q12258622
* Aipu famatuak: Goizalde Landabaso
# Alda Lara

Alda Ferreira Pires Barreto de Lara Albuquerque, "Alda Lara" izenarekin ezaguna (Benguela, Angola, 1930eko ekainaren 9a - Cambambe, Angola, 1962ko urtarrilaren 30a ) portugaldar hizkuntzako angolar idazle, ipuin idazle eta poeta izan zen.

## Biografia

Alda Lara 1930eko ekainaren 9an jaio zen Benguelan, Angolan, familia aberats batean. Kristau hezkuntza jaso zuen, eta horrek liberalismo espiritua eman zion iruzkingile baten arabera. Bere neba Ernesto Lara Filho poeta zen. Lara Sá da Bandeiran (gaur egun Lubango) emakumeen eskolan ibili zen Portugalera bigarren hezkuntzako ikasketak amaitzera joan aurretik. Lisboako Unibertsitatean ikasi zuen eta Casa dos Estudantes do Imperio (Inperioko Ikasleen Etxea) etxean bizi izan zen.Ikasle-bizitza aktiboa izan zuen eta idazle gisa hasi zuen bere ibilbidea, Mensagem literatur aldizkarian poesia argitaratuz, afrikarrei zuzendua.. Geroago, Coimbrako Unibertsitatera joan zen eta mediku titulua lortu zuen.
Hainbat egunkari eta aldizkaritan idatzi zuen, hala nola Jornal de Benguela, Jornal de Angola eta ABC e Ciência.Orlando Albuquerque idazle mozambikar-portugaldarrarekin ezkondu eta lau seme-alaba izan zituen. 13 urtez Portugalen bizi ondoren, Mozanbikera itzuli zen 1961ean. Hala ere, bere itzulera laburra izan zen, 1962ko urtarrilaren 30ean Canbamben hil baitzen.Hil ondoren, bere senarrak Lararen lanak bildu eta argitaratzeari ekin zion, besteak beste Poemas 1966an eta Tempo da Chuvaen 1973an. Lararen olerki eta ipuinetan batez ere amatasun eta haurtzaroko gaiak jorratzen dira, baita askatasuna eta justizia ere. Bere poesiaren zati handi batek egoera kolonialarekiko atsekabea islatzen du.

## Aitorpenak

* Lubango hiriak Alda Lara Saria jarri zuen bere omenez.
* Paulo de Carvalho, ibilbide artistiko handia izan duen Portugaleko abeslari entzutetsuak "Preludio / Mãe Negra" grabatu zuen, Larak idatzitako poema.
* Movimento, 2013an kaleratutako Aline Frazão-ren bigarren diskoak ere Lararen poema bat musikatu bat dakar.

## Argitalpenak (hilondokoak)

* Poemas (1966)
* Tempo da Chuva (1973)
* Poesia (1979)
* Poemas (1984) (her collected poems)

## Erreferentziak

* ↑ «Alda Lara, biografia vida e obra» www.lusofoniapoetica.com (Noiz kontsultatua: 2020-10-04).
* 1 2 «Alda Lara – Poesia Africana – Angola - www.antoniomiranda.com.br» www.antoniomiranda.com.br (Noiz kontsultatua: 2020-10-04).
* 1 2 «bookshy: #100AfricanWomenWriters: 15. Alda Lara» bookshy (Noiz kontsultatua: 2020-10-04).
* ↑ http://www.casadamusica.com/pt/media/604519/2012-03-25_paulo_de_carvalho_fs_af.pdf?lang=pt. .
* ↑ «Aline Frazão: “a música brasileira é autossuficiente” - Brasileiros» web.archive.org 2016-10-05 (Noiz kontsultatua: 2020-10-04).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q535235
* Multimedia: Alda Lara / Q535235
# Izaro Lasa

Izaro Lasa Agirre (Ezkio, Gipuzkoa, 1987ko maiatzaren 8a) txirrindulari profesional ohia eta idazlea da.

## Biografia

Giza Nutrizioa eta Dietetika EHUn ikasi ondoren, adar terapeutiko alternatiboetan espezializatzen hasi zen: Naturopatia, kinesiologia holistikoa zein terapia energetikoak. Horrela hasi zuen bizitza profesionala herbolarioetan eta bere kontsulta pribatuak egiten. Bitartean, bere eliteko txirrindulari eta zerbitzari garaiak izan zituen lanbide eta aisialdi gisa. 2011an istripu larria izan zuen, bere bizitza zeharo aldatu zuena, baina ez zuen etsi. Terapia gisa, idazten hasi eta hiru liburu argitara zituen 2018an. "Tríada Vida Creadora" izena jarri zion liburu sortari.

## Argitalpenak

* La vida nos llama (2018).
* Puro amor. Todo lo une, todo lo crea (2018).
* El sentir del equilibrio (2018).

## Erreferentziak

* ↑ «Izaro Lasa» www.procyclingstats.com (Noiz kontsultatua: 2021-01-30).
* ↑ «Cycling Museum - Izaro LASA» www.museociclismo.it (Noiz kontsultatua: 2021-01-30).
* ↑ «Izaro Lasaren liburu aurkezpena» Goierriko Hitza 2018-07-11 (Noiz kontsultatua: 2021-01-30).
* 1 2 Izaro Lasaren ibilbidea. DV.
* ↑ «Consternación en el Debabarrena por el grave accidente de Izaro Lasa» El Correo 2011-08-31 (Noiz kontsultatua: 2021-01-30).
* ↑ «Presentación de libro: "La vida nos llama"» urretxu.eus (Noiz kontsultatua: 2021-01-30).
* ↑ «La vida nos llama» www.todostuslibros.com (Noiz kontsultatua: 2021-01-30).

## Kanpo estekak

* Izaro Lasa Agirreren web orria
* Izaro Lasa: Asko lagundu dit idazteak; aurrera egiteko erreminta handi bat izan da. Berria, 2021.01.30
* Izaro Lasa Ur handitan programan Eitb 2020
* Izaro Lasa Segura Irratian 2018
* Izaro Lasa. Facebook
* Bloga: Orekan senti
* Datuak: Q105128080
# Jennifer Lee Carrell

Jennifer Lee Carrell (Washington, AEB, 1962ko martxoaren 25a) estatubatuar idazlea da. Literatura ingelesean eta estatubatuarrean aditua da.

## Biografia

Jennifer Lee Carrellek Oxford, Stanford eta Harvard unibertsitateetan ikasi zuen, eta, gainera, Erdi Aroko eta Errenazimentuko Historiako irakaslea izan zen —hiru aldiz saritua, irakaskuntzaren kalitateagatik—; eta Shakespeareren lanak zuzendu zituen Hyperion antzerki-konpainiarentzat.

## Lana

Literatura munduan Smithsonian aldizkarian argitaratuz eta Arizona Daily Starren kritika musikala eginez hasi zen.
Bere lehen liburua, The Speckled Monster. mendearen hasierako baztangari buruzko saiakera bat izan zen, goraipatu egin zen bereziki bere "ahots liluragarri eta ia eleberrigilea" zela eta. 2003an idatzi zuen The Speckled Monster: A Historical Tale of Battling Smallpox (Munstro pikarta: baztangaren aurka borrokatzeko historia historikoa). Lady Mary Montagu britainiarrak (1689-1762) Londresen baztangaren aurkako txertoa inokulatzeko egin zuen borroka kontatu zuen, egunkarietatik eta korrespondentzietatik abiatuta.
Artikulu ugari idatzi ditu Smithsonian aldizkari entzutetsuarentzat.
Bere hezurrekin lurperatuta (2007) bere lehen eleberria izan zen. Suspentsezko istorio bat da, hilketa bati buruzkoa, eta Shakespeareren eskuizkribuetan ezkutuan dauden pistetatik abiatuta argitu behar da.
2010ean Haunt me still kaleratu zuen, Erresuma Batuan, ostera, The Shakespeare Curse Sunday Times izenarekin argitaratu zen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Carrell, Jennifer Lee (1962-)» datos.bne.es (Noiz kontsultatua: 2023-11-29).
* 1 2 (Gaztelaniaz) lecturalia.com. «Jennifer Lee Carrell: libros y biografía autora» Lecturalia (Noiz kontsultatua: 2023-11-29).
* ↑ (Ingelesez) Welcome to My Writing World | Jennifer Lee Carrell. (Noiz kontsultatua: 2023-11-29).
* ↑ (Ingelesez) Jennifer Lee Carrell. (Noiz kontsultatua: 2023-11-29).
* ↑ (Gaztelaniaz) Palencia, Marta. (2021-04-21). «MARY MONTAGU» Mujeres Lila-Biografías (Noiz kontsultatua: 2023-11-29).
* ↑ (Ingelesez) «The Speckled Monster: A Historical Tale of Battling Sma…» Goodreads (Noiz kontsultatua: 2023-11-29).

## Kanpo estekak

* Jennifer Lee Carrellen orri ofiziala ingelesez
* Datuak: Q1407898
# Juliana Léveillé-Trudel

Juliana Léveillé-Trudel (Montreal, Quebec, 1985) emakume idazlea eta hezitzailea da. Frantsesez idazten du.

## Biografia

1985ean Montrealen jaioa, kultur ikasketak egin zituen Quebeceko Unibertsitatean, Montreal hirian, eta Quebec iparraldeko Nunavik eskualdean hezitzaile jardun du. Dramaturgia lanak egiten ditu eta Théâtre de Brousse izenekoa sortu zuen. Gaur egun, bigarren eleberria idazten ari da, baita helduentzako hirugarren antzezlana eta haurrentzako antzezlan bat ere. Nirliit zuen lehen eleberria (2015), hainbat hizkuntzatara itzuli zuten eta oihartzun handia lortu zuen.

## Sariak

* Pantagruel Saria 2018an.

## Erreferentziak

* ↑ https://www.txalaparta.eus/eu/liburu-denda/egileak/juliana-leveille-trudel

## Kanpo estekak

* Datuak: Q106857659
# Sibylle Lewitscharoff

Sibylle Lewitscharoff (Stuttgart, Alemania, 1954ko apirilaren 16a – Alemania, 2023ko maiatzaren 13a) alemaniar idazlea izan zen, Alemanian hainbat sari jasotakoa.

## Bizitza

1940ko hamarkadaren amaieran Alemaniara emigratu zuen mediku bulgariar baten eta alemaniar baten alaba izan zen. Sibylle Lewitscharoffek Stuttgarten eman zuen haurtzaroa eta gaztaroa ere bai. Bertan egin zuen batxilergoa eta trotskismoaren ideien inguruko interesa piztu zitzaion. Gero, Erlijio-Historia ikasketak egin zituen Berlingo Unibertsitate Librean, eta Buenos Airesen eta Parisen ere ibili zen denbora batez, Berlingo publizitate agentzia batean kontable gisa lan egin aurretik.
Bere eleberrien artean daude Pong, Apostoloff eta Blumenberg. Alemaniako hainbat literatur sari jaso zituen, Georg Büchner saria barne, 2013an.

## Liburuak

* 1994, 36 justos. ISBN 3-927024-00-7.
* 1999, El educado Harold ISBN 3-8270-0349-0.
* 2003, Montgomery ISBN 978-3-421-05680-1.
* 2009, Apostoloff ISBN 3-518-42061-5.
* 2011, Blumenberg ISBN 978-3-518-42244-1 .

## Sariak

* 1998: Ingeborg Bachmann saria
* 2006: Kranichstein Literatura Saria
* 2007: Literatur Etxeen Saria
* 2007: Alemaniako Hizkuntza eta Literatura Akademiako kidea
* 2008: Marie Luise Kaschnitz saria
* 2009: Leipzigeko Liburu Azokako saria, Apostoloff eleberriarekin (kategoria: fikzioa)
* 2009: Spycher: Leuk Literatura Saria
* 2009: Alemaniako Kritika Diskografikoaren Sariaren zerrenda, berak irakurritako Apostoloff audioliburuarengatik.
* 2010: Berlingo Literatura Saria
* 2010: Berlingo Arteen Akademiako kidea.
* 2011: Kleist saria
* 2011: Ricarda Huch saria
* 2011: Marieluise Fleißer saria
* 2011: Wilhelm Raabe Literatura Saria, Blumenberg eleberriarengatik.
* 2011: German Book sarirako izendapena (finalista) Blumenberg eleberriarekin.
* 2011 - 2012: Villa Concordia nazioarteko artisten etxeko bekaduna Bambergen.
* 2013: Roma Villa Massimo Alemaniako Akademiako bekaduna.
* 2013: Georg Büchner saria.

## Erreferentziak

* ↑ (Alemanez) «Sibylle Lewitscharoff: Lebenslauf, Bücher und Rezensionen bei LovelyBooks» LovelyBooks (Noiz kontsultatua: 2024-07-18).
* ↑ (Alemanez) «Im Alter von 69 Jahren - Hoch gelobt und tief gefallen: Sibylle Lewitscharoff gestorben» Schweizer Radio und Fernsehen (SRF) 2023-05-14 (Noiz kontsultatua: 2024-07-18).
* ↑ (Alemanez) deutschlandfunk.de. «Zum Tod von Sibylle Lewitscharoff: Schreiben über letzte Fragen» Deutschlandfunk (Noiz kontsultatua: 2024-07-18).
* ↑ dw. (6 de abril de 2013). Georg Büchner Prize. .
* ↑ Munzinger Biographie. Sibylle Lewitscharoff. Alemania.
* ↑ (Gaztelaniaz) lecturalia.com. «Sibylle Lewitscharoff: libros y biografía autora» Lecturalia (Noiz kontsultatua: 2024-07-18).

## Kanpo estekak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, {{{hizkuntza}}} Wikipediako «Sibylle Lewitscharoff» artikulutik itzuli da. Izan ere, artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
* Datuak: Q125484
* Multimedia: Sibylle Lewitscharoff / Q125484
# El fútbol o yo

El fútbol o yo 2017ko Marcos Carnevale argentinar zinema zuzendariaren film komiko erromantikoa da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Pedrok gehiegizko pasioa du futbolekiko: hain da handia futbolarekiko duen pasioa, lanetik botako dute, lanorduetan partida bat ikustera alde egiteagatik. Horrek guztiak kolokan jarriko du Verónicarekin duen harremana.

## Aktoreak

* Adrián Suar: Pedro
* Julieta Díaz Verónica
* Rafael Spregelburd: Martín
* Federico D'Elía: Juan
* Alfredo Casero: Roca
* Carolina Levi: Martínen neska-laguna
* Martín Tecchi: Jefe
* Julieta Vallina: Liliana
* Marcelo D'Andrea: Castro
* Javier De Nevares: Batista
* Peto Menahem: Luis
* María Zamarbide: Mechi
* Natalia Santiago: Flor
* Mario Moscoso: Mario
* Silvia Trawier: Elsa
* Dalia Gutmann: Marcela
* Miriam Odorico: Esther

## Erreferentziak

* ↑ «El fútbol o yo» Berria 2018-06-02 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q29959973
# El hijo de la novia

El hijo de la novia 2001. urtean Juan José Campanellak zuzendutako film argentinarra da. Izendatu zuten Oscar Sarietarako atzerriko filmen kategorian eta "Zilarrezko Kondorra" pelikularen onenaren saria jaso zuen.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Rafael Belvedere 40 urte inguruko gizona da, bere aitaren eskutik jatetxea jaso duena. Hala ere, lan honek ekarritako estresagatik estu bizi da eta gainera bizitza sentimentalean gauzak ez zaizkio ondo joaten, dibortziaturik baitago. Hau guztia dela-eta, bere neska-lagunari ez dio kasu handirik egiten. Azkenean, alzheimerrak jota dagoen bere amaren amets zaharra bete beharko du, hura hil baino lehen: Elizaz ezkondu.

## Aktoreak

* Ricardo Darín - Rafael Belvedere, semea
* Héctor Alterio - Aita
* Norma Aleandro - Ama

## Ikus, gainera

* Argentinako zinema
* Zainketa aringarriak eta zinema

## Kanpo estekak

* Trailerra (Youtube).
* Datuak: Q59543
* Multimedia: El hijo de la novia / Q59543
# El muerto y ser feliz

El muerto y ser feliz 2012ko Javier Rebollo espainiar zinema zuzendariaren filma da.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Egun batean, Argentinako ospitale bateko azken solairuan dagoen espainiar bat hil zorian dagoela konturatuko da. Denbora amaitzen ari zaiola ikusita, ospitaletik alde egin eta iparralderantz abiatuko da, Argentina osoa zeharkatuz.

## Aktoreak

* José Sacristán : Santos
* Roxana Blanco : Érika
* Jorge Jellinek : gizona
* Lisa Caligaris : Alejandra
* Valeria Alonso
* Carlos Lecuona : Érikaren aita

## Erreferentziak

* ↑ www.sansebastianfestival.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3050333
# El método (filma)

The Method (euskaraz: «Metodoa») 2005eko Marcelo Piñeyro argentinarrak zuzendutako thriller film bat da. Jordi Galceran kataluniar antzerkigilearen El mètode Grönholm (2003) antzezlanean oinarritua dago. Eduardo Noriega, Najwa Nimri, Eduard Fernández, Pablo Echarri, Ernesto Alterio, Natalia Verbeke, Adriana Ozores eta Carmelo Gómez aktoreek antzeztu zuten.
Taldeko gizonezko aktorerik onenaren Goya Saria (Carmelo Gómez) eta Gidoi egokitu onenaren Oscar Saria (Marcelo Piñeyro eta Mateo Gil) irabazi zituen.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Espainia, Madril, enpresa multinazional bateko exekutibo lanpostu baterako zazpi hautagai hautaketa probara aukeztu dira. Bere izaerak elkarren arteanz eharo ezberdinak dira: arrakastaduna, oldarkorra, bere buruan segurtasun eza duen emakumea, kritikoa, zalantzatia. Lehiakortasun giro tentso batean, beldurra eta zalantzak partehartzaileetaz jabetuko dira, norbait beraiei kameren bidez begira dagoelako paranoian erori edo beren arteko bat gainontzekoak aztertzen ari den psikologoa dela sinistuarazteraino. Giro klaustrofobiko honek hautagaien eskrupulu gabezia azaleratuko du.

## Aktoreak

* Eduardo Noriega: Carlos
* Najwa Nimri: Nieves
* Eduard Fernández: Fernando
* Pablo Echarri: Ricardo
* Ernesto Alterio: Enrique
* Natalia Verbeke: Montse
* Adriana Ozores: Ana
* Carmelo Gómez: Julio

## Kanpo estekak

* IMDBko fitxa irakurgai (Ingelesez)
* Datuak: Q617203
# Ane Lindane

Ane Miren Hernández Unda, Ane Lindane izenez ezaguna (Barakaldo, Bizkaia, 1988ko abuztuaren 20a) aktorea, umoregilea, eta bakarrizketalaria da.

## Biografia

Barakaldon jaiotako Ane Lindane bilbotarrak ez zuen Batxiller artistikoa amaitu, baina eskola graduatua eskuratu zuen. 2007an EGA ere atera zuen.

## Ibilbidea

Irola irrati librean hainbat urtez jardun zuen esatari.
Stand Up egiten du, bai euskaraz, bai gaztelaniaz. Raquel Torresekin batera Despotorropen zuzendu eta aurkezten du, Bilbon dagoen lehen mikrofono irekia eta Euskal Herriko bakarra oraingoz (2023) emakume umoregileentzat.
2019an ETB1eko Autentikoak saioan lan egin zuen, gidoilari eta sekzio baten aurkezle.
Gero 2022an EITBren Gaztea cover lehiaketan kolaboratzaile komikoa izan zen, publiko eta parte hartzaileei elkarrizketatzen baita bakarrizketa umoristiko laburrak egiten ere.
Bideo barregarriak ere egiten ditu Interneten. Hasta la potxola me tenéis liburuaren egilea da.

## Argitalpenak

* Hasta la potxola me tenéis. (Zorrotz, 2023).

## Bakarrizketak

* Iros a la mierda con vuestros tatuajes.
* Ojetes monolingües.
* Despotorre.
* Sirenak? Ez, eskerrik asko.

## Kolaborazioak

* Pikara magazine aldizkarian kolaborazioak egiten ditu.

## Aitortzak

* 2020an Bilboko inauterietako Farolín izan zen jai batzordeak aukeratuta. Farolín Bilboko pertsona bat izaten da, «bere jarduera profesionalean edo publikoan nabarmen bereizten dena, gainera, bere botxera izaeragatik harrotzen dena, eta bere goiburu nagusia 'Beti haratago' izan daitekeena». Jai Batzordearen ustez, «zalantzarik gabe, Ane Lindanek primeran erantzuten zion» profil horri. Izan ere, Anek «umorea du ezaugarri nagusi eta halaxe erakusten du bere bakarrizketetan.

## Erreferentziak

* 1 2 Lindane, Ane. (2023-10-28). «Los tacos siguen siendo transgresores en boca de mujeres» Radio Euskadi (Noiz kontsultatua: 2023-11-16).
* ↑ «Ane Lindane: Idos a la mierda con vuestros putos tatuajes» EITB 2020-05-18 (Noiz kontsultatua: 2023-11-21).
* ↑ (Gaztelaniaz) Lindane, Ane. Ojetes monolingües. @zorrotzzorrotz5844 (Noiz kontsultatua: 2023-11-21).
* ↑ «'Despotorre show' ikuskizuna izanen da ostiralean Latasako Biltegian» Amezti.eus (Noiz kontsultatua: 2023-11-21).
* ↑ ANE LINDANE: Sirenak? Ez, eskerrik asko.. (Noiz kontsultatua: 2023-11-21).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Ane Lindane - Archivo de la autora» Pikara Magazine (Noiz kontsultatua: 2023-11-16).
* ↑ (Gaztelaniaz) Arrieta, Julio. (2020-02-03). «La actriz Ane Lindane y el txistulari Joselu Angulo serán Farolín y Zarambolas de este Carnaval» El Correo (Noiz kontsultatua: 2023-11-17).

## Kanpo estekak

* ANE LINDANE & NIKO VÁZQUEZ/ Zorrotz #62
* Elkarrizketa: Ez dago umorerik erridikulurik gabe Berria, 2023.07.04
* Datuak: Q121095828
* Multimedia: Ane Lindane / Q121095828
# El nido

El nido 1980ko Jaime de Armiñán espainiar zinema zuzendariaren film dramatikoa da.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Alejandro alargunak ezin du bere emaztea burutik kendu. Baina behin Goyita nerabea ezagutuko du.

## Aktoreak

* Héctor Alterio : Alejandro
* Ana Torrent : Goyita
* Luis Politti : Eladio
* Agustín González : Sarjentua
* Patricia Adriani : Marisa
* María Luisa Ponte : Amparo
* Mercedes Alonso : Mercedes
* Amparo Baró : Fuen
* Ovidi Montllor : Manuel

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1402538
* Multimedia: El Nido, Palawan / Q1402538