OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Haakon Jarl

Haakon Sigurdsson (antzinako eskandinavieraz: Hákon Sigurðarson) edo Haakon Jarl (Hákon jarl) (Trøndelag, c. 937 – Melhus, 995) Norvegiako erregea izan zen 975etik hil zen arte. Haakon Boteretsua (Hákon jarl hinn ríki) edo Haakon Gaiztoa (Hákon Illi) ere deitua izan zen.
Sigurd Haakonsson eta Bergljot Toresdatterren semea izan zen. Aita Ladeko jarla eta Trøndelag eta Hålogalandeko gobernadorea izan zen. Harald II.aren gizonek Sigurd hil zuten 961ean eta Haakonek jarl kargua heredatu zuen eta Harald erregearen aurka borrokatzen hasi zen Danimarkara joan behar izan zuen arte. Harald II.a hiltzeko konspiratu zuen Harald Blåtandekin. Gerra zibilean erregearen anaiak garaitu zituen eta Norvegia gobernatu zuen Harald Blåtanden basailu gisa. 973-974 inguruan Harald Blåtandi lagundu zion Danimarkaren defentsan Oton II.a enperadorearen aurka.
975ean bataiatua izan arren, antzinako jainkoetan fededun izan zen eta Danimarkarekiko menpekotasuna hautsi zuen. 977an Vladimir I.a Kievekoa Novgorod hiria berreskuratzen saiatu zen eta hurrengo urtean Iaropolk I.a Kievekoa erasotu zuen. 986an Danimarkako flota bat garaitu zuen.
995ean, bere esklabo eta lagun Tormod Karkek Haakon hil zuen, Olaf Tryggvason tronua erreklamatzera hurbiltzen ari zenean.
Haakon Jarlek emakumeak bortxatzeko duen zaletasuna kontatzen dute iturri batzuek, nobleak zein nekazariak izan. Hainbat sagatan aipatzen da, Snorri Sturlusonen Heimskringla barne.

## Genealogia

Zuhaitz genealogikoa :
Eindride Einarsson
Bergljot Håkonsdatter
Ålov Einarsdatter
Q131341003?
Aud Haakonsdottir of Lade
Sigurðr Hákonarson
NN
Sweyn Haakonsson
Gunnhildr Sveinsdóttir
Haakon Jarl
Þórir þegjandi Rǫgnvaldsson
Eric Haakonsson
Haakon Ericsson
Bergljót Þórisdóttir
Ålov Haraldsdotter
Ragnhild Haakonardottir av Lade
Orm Eilivsonn, Jarl av Oplandene
Ingebjörg Håkonsdatter
Ivar the White :

## Kanpo estekak

* Datuak: Q31704
* Multimedia: Haakon Sigurdsson / Q31704
# Bologna Football Club 1909

Bologna Football Club 1909 Italiako futbol talde zaharrenetakoa da, Bolonia hirikoa. Italiako 7 liga eta bi kopa irabazi ditu.
Etxeko partidak Stadio Renato Dall'Ara estadioan jokatzen ditu.

## Historia
### Sorrera eta hasierako urte bikainak

Taldea 1909an sortu zuen Emilio Arnstein austriar futbol zaleak eta XX. mendearen hasierako hamarkadetan talde indartsua izan zen, batez ere 20. eta 30. hamarkadetan. Bigarren Mundu Gerra Italian hasi zenerako irabaziak zituen jadanik sei liga.

### Azkenengo tituluak eta gainbehera

Hurrengo hamarkadetan lehen mailako erdi pareko postuetan kokaturik egon zen harik eta 1964an bere zazpigarren liga, eta orain arteko azkena, eskuratu zuen arte. 1970. hamarkadaren hasieran bi kopa eskuratu zituen, bigarrena Palermoren aurka bana berdindu ostean penalti jaurtiketek erabaki zuten. 1982an lehen mailatik jeitsi zen eta berehala hirugarren mailaraino joan zen. 2006 arte ez zuen bigarren mailara igotzerik lortu eta 2008an lehen mailara igo zen berriz Francesca Menarini entrenatzailearen eskutik.

### Bologna 2010

2010an Consorte bankariak eta Zanetti negozio-gizonak Bologna 2010 kontsortzioa eratu eta Bologna FC hartu zuen beren gain. 2014 urtean maila galdu zuen baina 2015ean play offak irabazi eta Seria A-ra itzuli zen. Ordutik beheko postuetan ari den arren mantentzea lortu du.

## Uniformea

Praka zuridun eta praka urdindun modeloak tartekatu izan ditu 1974tik aurrera.
* 1909 ||
* 1910-1950 ||
* 1950-tik ||
* 1974-tik ||
* 2018-19 ||
* 2019-20 ||
* 2020-21 ||
* 2021-22 ||
* 2021-22 ||

## Palmaresa
### Italian: 9

* Italiako futbol liga (7): 1924-25, 1928-29, 1935-36, 1936-37, 1938-39, 1940-41, 1963-64
* Italiako futbol kopa (2): 1970, 1974.

### Nazioartean: 4

* UEFA Intertoto Kopa (1): 1998.
* Mitropa Kopa (3): 1932, 1934, 1961.

## Ikus, gainera

* Italiako futbol taldeen zerrenda

## Kanpo estekak

* (Italieraz) Taldearen webgune ofiziala
* Datuak: Q1893
* Multimedia: Bologna FC 1909 / Q1893
# Frantzisko Antonio Elortza Agirre

Frantzisko Antonio Elortza Agirre (Oñati, Gipuzkoa, 1798ko urtarrilaren 3a - Madril, 1873ko azaroaren 3a) Espainiako Armadaren militarra eta ingeniaria, Trubiako Armen Lantegia zuzendu zuen eta Asturiasko burdingintza industria bultzatu zuen. Liberala izan zen eta, horregatik, erbestea ezagutu zuen. Oviedon kale bati bere izena eman zioten.

## Biografia

Araotz elizatean jaio zen (Oñati), Araotz Urruti auzoko Agarre etxean.
1811an artilleria eskolan sartu zen. 1814an tenienteorde gradua lortu zuen. Ideologikoki liberala zen eta 1820an sortu zen 1812ko Espainiako Konstituzioaren aldeko mugimenduan hartu zuen parte. 1823an erbesteko bidea hartu behar izan zuen liberala zelako. Lieja erbesteratua, ingeniaritza eta metalurgia ikasketak egin zituen. 1828an Espainiara itzuli zen eta han beste ingeniaritza ikesketekin jarraitu zuen. Ondoren, Marbellako El Pedrosoko (Sevilla) lantegiak zuzendu zituen. 1845tik 1867 arte Trubiako Armen Lantegiaren zuzendaria izan zen. Urte horiek lantegi horretarako oso onak izan ziren. Elortzak lantegia berritu zuen eta, 1850ean, Lanbide Heziketa Eskola sortu zuen. Elortzak bultzatu zituen berrikuntzak, besteak beste, hauek izan ziren: sail artistikoa sortu zuen eta lantegian teknikak berrienak ezarri zituen. 1855tik 1859ra Oviedoko Su-armen eramangarrien Lantegia zuzendu zuen. Siderurgia pribatuan ere aritu zen. 1864an landa-mariskal izendatu zuten, 1874an koronel, eta ondoren jeneral. Bere eragina hain handia izan zenez, metalurgiako enpresa pribatuaren esparrura igaro zen.
Estatuko eta atzerriko sari ugariren jabe, Elorza Madrilen hil zen 1873an. Oñatin 1880an Casto de Zavala diseinatutako bustoa jarri zioten Foruen Enparantzako iturri gainean. 1887ko maiatzaren 28an, Donato Argüelles y Álvarez alkatea zela, Oviedoko Udalak Elorza Jeneralaren Kalea izena ematea erabaki zuen, Norteko Geltokia eta Vegako Armen Fabrika lotzen zituen errepideari, hiriari emandako zerbitzuen oroimenez.
1923an, Oviedoko Udalak Jose Piquer Duartek brontzez egindako Elorza jeneralaren monumentua inauguratu zuen Trubiako Arma Fabrikako lorategietan. Monumentuan Jeneralaren bustoa dago, gurutze bat osatzen duten bi kanoiren elkargunearen aurrean, eta bustoaren parean artilleriako piramide bat.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Castells, Carmen. Elorza Aguirre, Francisco Antonio. Auñamendi Eusko Entziklopedia.
* ↑ guregipuzkoa. «Agarre baserriko aurrealdea (Araotz)» Gure Gipuzkoa (Noiz kontsultatua: 2021-08-06).
* ↑ (Gaztelaniaz) Francisco Antonio Elorza y Aguirre. Real Academia de la Historia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Gonzalez, Marian. (2023). ¿De quién es el busto de la fuente de la plaza?. Diario Vasco.
* ↑ http://www.nucleosoa.org/Nosotros/DocsLosNuestros/Elorza.htm
* ↑ (Gaztelaniaz) Escultura y Arte en Oviedo (Asturias). esculturayarte.com..

## Ikus gainera

Oñati, herritar ezagunak

## Kanpo estekak

* Oviedoko altxorra.
* Auñamendi Entziklopedia.
* (Gaztelaniaz) Nucleosa
* Datuak: Q24944016
* Multimedia: Francisco Antonio Elorza y Aguirre / Q24944016
# Atalanta Bergamasca Calcio

Atalanta Bergamasca Calcio SpA Italiako futbol talde bat da, Bergamo hirikoa. 2024. urtean UEFA Europa League txapelketa irabazi zuen.
Etxeko partidak Stadio Atleti Azzurri d'Italian jokatzen ditu.

## Historia

1904an bazen futbol talde bat Bergamon, Bergamasca izenekoa eta 1907an Atalanta izeneko bat sortu zuten. Atalanta jainkosa grekoaren izena jarri zioten. 1920an talde biek bat egin zuten.
Historia luzea duen talde apala izan arren Regina delle provinciali ("probintzietako erregina") izena eman izan zaio, izan ere metropoli handietakoak ez diren taldeen artean historia politena duena baita, 53 denboraldi egin baititu Serie A-n.
Lortu duen lehenengo titulua 1963ko Kopa da, finalean Torino FC 3-1 emaitzaz garaitu zuen. 1987an bigarren final bat jokatu zuen baina SSC Napolik erraz irabazi zion. Honek ordea Europako Futbol Errekopa jokatzeko aukera eman zion, bigarren mailako taldea zen arren, eta final erdietara iritsi zen, lehen mailakoa ez den talde batek lortu duen emaitzarik onena da oraindik ere. Gerora txapelduna izango zen RKV Malinas talde belgikarrak kanporatu zuen etxean zein kanpoan 2-1 emaitzaz irabazita.
1991ean UEFA Kopa jokatu zuen, baina Milango Interrek kanporatu zuen final laurdenetan. 1996an jokatu zuen orain arteko azken Kopa finala eta berriz ere galtzaile atera zen, oraingoan ACF Fiorentinaren aurrean.
2016-17 denboraldia bikaina izan zen eta laugarren postuan sailkatu zen, inoizko emaitzarik onena, 1948ko bosgarren postua gainditu baitzuen. Hurrengo urtean UEFA Europa Leaguera itzuli zen. 2017-18 denboraldian 7. postuan amaitu zuen eta Europa Leaguerako sailkatu zen berriz. 2018-19an denboraldi bikaina osatu zuen, ligan hirugarren egin baitzuen eta Kopa finala ere jokatu baitzuen, txapeldun izan ez bazen ere.Hurrengo bi ligatan ere hirugarrena izan da eta 2021ean Kopa final berria jokatu zuen, baina oraingoan ere ez zuen titulua lortu.
2023-2024 denboraldia bikaina izan zen eta UEFA Europa League txapelketa irabazi zuen finalean Bayer Leverkusen 3-0 emaitzaz garaituta. Bayerrek denboraldi hartan galdutako partida bakarra izan zen.

## Uniformea

1907an sortu zenean Atalantak kolore zuri-beltza zuen eta Bergamascak zuri-urdina. Biak 1920an elkartu zirenean kolore urdina eta beltza hartu zituzten.
* Atalanta 1907 ||
* Bergamasca ||
* 1920 ||
* klasikoa ||
* 2018-19 ||
* 2019-20 ||
* 2020-21 ||
* 2021-22 ||
* 2022-23 ||

## Palmaresa
### Italian: 13

* Italiako futbol liga (0): hirugarren 2019an, 2020an eta 2021ean.
* Serie B (5): 1940, 1959, 1984, 2006, 2011.
* Italiako futbol kopa:
** Txapelduna (1): 1963
** Finalista (4): 1987, 1996, 2019, 2021

### Nazioartean: 1

* UEFAren Europako Superkopa (0): finalista 2024an.
* UEFA Europa League (1): 2024.
* Europako Futbol Errekopa (0): finalerdiak 1988an.
* UEFA Kopa (0): finalaurdenak 1991ean.

## Ikus, gainera

* Italiako futbol taldeen zerrenda

## Kanpo estekak

* (Italieraz) Webgune ofiziala
* Datuak: Q1886
* Multimedia: Atalanta BC / Q1886
# Azalaïs d'Arbaud

Marie-Louise (Azalaïs) d'Arbaud (okzitanieraz: Maria Azalaís d'Arbaud), jaiotzez Valère-Martin (Cavalhon, 1834ko ekainaren 20a – 1917ko irailaren 12a), La Félibresse du Caulon, La Felibresso dóu Cauloun edo La Felibresso di Renardiéu izengoitiz ere ezaguna, okzitaniar poeta eta Félibrige elkarteko kidea izan zen.

## Bizitza

Joseph Valère-Martin eta Pauline de Rafélis de Soissansen alaba, Azalaïs Valère-Martin Cavalhonen jaio zen eta Meyrarguesen bizi izan zen. Philippe (edo, beste datuen arabera, Félix) d'Arbaudekin ezkondu zen eta bi seme-alaba izan zituen: Joseph (Josèp) d'Arbaud poeta (1874-1950) eta Berthe (1873-?). Ezkondu ondoren, musikari, erlijioari eta seme-alaben heziketari eskaini zien bere burua. Asko eragin zuen semearen ibilbide poetikoan.
Armana Prouvençau aldizkarian kolaboratu zuen. 1860an Madaleno e lou tavan poema argitaratu zuen (aldizkari horretan argitaratu zuten emakume batek idatzitako lehen poema) eta 1862an La Dourgueto. 1886an Elegio sus la mort de ma tourtouro koroatu zuten Aix-en-Provenceko Lore Jokoetan. 1888an lehen saria irabazi zuen Digne-les-Bainseko Lore Jokoetan Anello d'or idazlanarengatik.

## Lanak

* Madaleno e lou tavan (1860)
* La Dourgueto (1862)
* Lis amouro de ribas (1863)

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 (Frantsesez) Fourié, Jean. (2009). Dictionnaire des auteurs de langue d'Oc de 1800 à nos jours. Aix-en-Provence, 18 or. ISBN 978-2-9533591-0-7..
* 1 2 3 (Frantsesez)(Alemanez) «Azalaïs Valère-Martin» Geneanet (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* 1 2 (Frantsesez) Herde-Heiliger, Marcelle d'. (1998). Frédéric Mistral et les écrivains occitans dans le Trésor dóu Felibrige. Association Internationale d'Études Occitanes, 135 or. ISBN 2-907673-09-2. (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* 1 2 (Frantsesez) Beaucaire, Antoinette de. Poésies provençales. , 7-8 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Okzitanieraz) La Felibresso dóu Cauloun. «Madaleno e lou tavan» Armana prouvençau pèr lou bèl an de Diéu ... / adouba e publica de la man di felibre. (argitaratze data: 1860-01-01), 90-91 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Okzitanieraz) La Felibresso dóu Cauloun. «La Dourgueto» Armana prouvençau pèr lou bèl an de Diéu ... / adouba e publica de la man di felibre. (argitaratze data: 1862-01-01), 68-69 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Okzitanieraz) La Felibresso dóu Cauloun. (1863). Lis Amouro de Ribas. Avignon (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
# Justinianoren Izurria

Justinianoren Izurria 541 eta 543. urteen aldera Bizantziar Inperioak eta Europa, Asia eta Afrikako beste eskualdek jasan zuten pandemia suntsitzailea izan zen. 541 eta 750 urteen artean, munduko biztanleriak 25-50 milioi pertsona inguru galdu zituen, hau da, VI. mendeko biztanleriaren %13 eta %26 artean. Historian inoiz izandako pandemiarik gogorrenetariko bat izan zen. Adituen ustetan, izurri pneumonikoak eragin zuen, hau da, gero Izurri Beltza eragingo duen agerraldi bera.
Prokopio Zesareakoa historialariaren arabera 540. urtean lehertu zen Etiopian izurritea, Egipton agertzeko udazken aldera eta 541ean Niloren deltan, itsasorantz azkar hedatuz Mediterraneoko arroan eta Ekialde Hurbilean zehar. 542ko maiatzean Konstantinoplara iritsi zen eta lau hilabetetan 300.000 hildako eragin zituen, populazioaren %40-50, beste iturri batzuek ehuneko hau %33ra jaisten duten bitartean.
Epidemia 544an aktibo mantendu zen eta VI. mendearen bigarren erdiko berragerpenetan birulentzia galtzen joan zen (558, 573-574, 591 eta 599). VI. eta VII. mendeetan zehar Europa osan hogei bat agerraldi egon ziren azkenik desagertzeko. Bisigodoen garaiko Hispanian izurritea 542an agertu zen calamitatis miseriae izenpean, Toledo (573), Mediterraneoko kostaldean (588), Galiako Narbonan (693-694) eta beste eskualde askotan agerraldiak sorraraziz.
Kontinentean zehar hainbat agerraldi izan ostean, Euskal Herria ere barne, izurritea VIII. mendean desagertu zen Europatik.
Mediterraneoko portuetan pandemia errepikaria izan zen honek Izurri Beltzaren hainako eragina izan zuen. Orduko historialarien arabera, Europan ekialdeko Afrikatik sartu zen baina, azken ikerketa genetikoek anduiaren jatorrizko gordailua Txinan zegoela diote.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) Wade, Nicholas. (2010-10-31). «Europe’s Plagues Came From China, Study Finds» The New York Times.
* ↑ http://phys.org/news/2013-05-modern-lab-ages-plague-dna.html
* ↑ (Frantsesez) Stoclet, Alain J.. (2003). Les sociétés en Europe du milieu du VIe à la fin du IXe : Mondes byzantin, slave et musulman exclus : choix de textes. Presses universitaires de Lyon ISBN 2-7297-0732-8..
* ↑ Erkoreka, Anton. Epidemiak Euskal Herrian. Osasungoa Euskalduntzeko Erakundea.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q821711
* Multimedia: Plague of Justinian / Q821711
# Guérin Lebrun

Guérin Lebrun (? – 1236) Ospitaleko Zaldunen 16. Maisu Handia izan zen 1230etik edo 1231tik hil zen arte.
Frantziako priorea izan zen eta 1230 edo 1231n Maisu Handia aukeratu zuten. Epaiketa bidez ekidin zuen Henrike I.a Ziprekoaren izenean erregeorde ziren Ibelinen etxearen eta Frederiko II.a enperadorearen arteko liskarra. Gatazkak izan zituen Bohemundo IV.a Antkiokiakoarekin eta Tenpluko zaldunekin Antiokia eta Jabla menperatzeagatik. 1233an, zergak ordaintzeari uko egin zion Hamako printzerriari eraso zion.
* Datuak: Q920696
* Multimedia: Guerin Lebrun / Q920696
# Tabloide

Tabloidea orri handiko egunkaria baino tamaina txikiagoa duen egunkaria da. Ez dago tamaina estandarrik egunkari-formatu honetarako.

## Etimologia

Tabloide hitza Londresko Burroughs Wellcome & Co. farmazia konpainiak 1880ko hamarkadaren amaieran "Tabloid" pilula gisa merkaturatzen zituzten pilula konprimituei emandako izenetik dator. Tabloidearen konnotazioa laster aplikatu zen beste elementu konprimitu txiki batzuei. Londresko Westminster Gazette-n 1902ko artikulu batek zera adierazi zuen: "Jabeak beste aldizkari batzuek inprimatutako albiste guztiak tabloide moduan eman nahi ditu". Beraz, 1901eko kazetaritza tabloideak, jatorrian, istorioak formatu sinplifikatu eta erraz xurgatzen zituen dokumentu bat esan nahi zuen. Terminoa 1918ko istorio laburtuak biltzen zituzten orri txikiagoko egunkariei erreferentzia egin zien.

## Erreferentziak

* ↑ «Henry Wellcome the Sailesman» Wellcome 18 November 2008.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1449648
* Multimedia: Tabloid (newspaper format) / Q1449648
# Daviden izarra

Daviden izarra (hebreeraz: מָגֵן דָּוִד‎, Magen David) judaismoaren ikur ezagunetariko bat da, baita iraganeko eta gaur eguneko hebrear kulturan ere, bai diasporan bai Israelgo Estatu modernoan.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «MAGEN DAWID - JewishEncyclopedia.com» www.jewishencyclopedia.com (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Portugesez) Unterman, Alan. (1992). Dicionário Judaico de Lendas e Tradições. Rio de Janeiro: Jorge Zahar, 161 or..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q161396
* Multimedia: Star of David / Q161396
# Beheko su

Beheko sua, sutondoa, supazterra, sutantza edo su baxua etxe barruko sutegia da, zoruaren parean edo altuxeago, hormaren kontra edo horman sartuta egoten dena, eta gainean keak biltzeko kanpai bat izaten duena.
Mendeetan zehar etxeetako espazio garrantzitsuenetarikoa izan zen. Bertan sukaldatzeaz gain, egongela eta jangela gisa balio zuen eta berotasuna zegoen bertan. Familiaren bizitza sutondoaren inguruan egin ohi zen, bereziki sasoi hotzenetan. Beheko suaren gainean pertza bat izatea ohikoa zen, suarekin bero manten zedin beti. Horrez gain, hestekiak kanpaian zintzilikatzen ziren, keztatu zitezen.

## Etxearen diseinua

Egurrarekin sortzen den lurruna handiagoa da fuel olioak sortzen duena baino, bero-botere txikiagoa daukalako. Erregai solido bat den horretan, bero-galera sentikorrak eta konbustio osatugabea handiagoak dira eta gehiegizko aire kantitateak handiagoak dira. Bestalde, egurra metatzeko azalera handiagoa behar da fuela gordetzeko baino. Etxean izango den karga termikoa baxuagoa da egurra erabiliz gero.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q188669
* Multimedia: Fireplaces / Q188669
# Brémonde de Tarascon

Élisabeth Alexandrine Brémond (okzitanieraz: Aleissandrino Bremound; Tarascon, 1858ko urriaren 29a – Fontvieille, 1898ko ekainaren 22a), Brémonde de Tarascon (okzitanieraz: Bremoundo de Tarascoun), Bremoundo de Darboussiho edo La Felibresso de Darboussiho izengoitiz ere ezaguna, okzitaniar poeta eta Félibrige elkarteko kidea izan zen.

## Bizitza

Alexandrine Brémond Tarasconen jaio zen 1858ko urriaren 29an. Bere gurasoak Alexandre Brémond eta Henriette Reynier ziren. Etxalde bat eduki zuten Trébonsen, eta Alexandrine jaio eta gutxira Darbousille etxaldea eskuratu zuen Fontvieillen. Alexandrinek poesia idatzi zuen, Brémonde de Tarascon edo Bremoundo de Tarascouno izengoitia erabiliz, eta bere garaiko proventzerazko poetarik ezagunenetako bat bihurtu zen.
1885ean sari bat irabazi zuen Félibrige eklarteko Lore Joko Handietan. Lore Joko Handiak 1878tik zazpi urtez behin antolatu zituen Félibrigek, okzitanierazko idazle onenak saritzeko. Sari nagusiaren irabazleak Félibrigeko Erregina aukeratzeko ohorea zuen, datozen zazpi urteetan ospatuko den ohorezko titulua. Brémonde de Tarasconek Thérèse Roumanille aukeratu zuen, Jules Boissièreren emaztea.
1886ko azaroaren 25ean, Alexandrine Brémond Joseph Gautier abokatu eta poetarekin ezkondu zen. 1894an, Alexandrinek alaba bat izan zuen, Marthe Gautier, geroago poliziako mediku inspektore bihurtu zena. Alexandrine bronkitis akutuaren ondorioz hil zen Darboussillen, 1898ko ekainaren 22an, 39 urte zituela.
Tarascon herriko plaza batek Alexandrine Brémonden izena darama. 1965eko maiatzaren 2an, Camille Soccorsi eskultoreak sortutako busto bat inauguratu zen bertan.

## Lanak

* Li Blavet de Mount-Majour (1883)
* Mme Joseph Gautier. Velo blanco, pouësio (1887)
* Brut de Canèu, pouësio (1891)
* Lou debanaire flouri (hil ostekoa, 1908)
* Color femna (hil ostekoa, 2012)

## Erreferentziak

* 1 2 3 (Frantsesez) Desbois, Jean Marie. «Brémonde de Tarascon (1858-1898), poétesse provençale» GénéProvence 2008-12-10 (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Frantsesez) Fourié, Jean. (2009). Dictionnaire des auteurs de langue d'oc de 1800 à nos jours. Felibrige Edicioun, 67 or. ISBN 978-2-9533591-0-7..
* ↑ (Okzitanieraz) Armana prouvençau pèr lou bèl an de Diéu ... / adouba e publica de la man di felibre. Avignon: Enco de Roumanille, Libraire-Editour (argitaratze data: 1886-01-01), 11 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Frantsesez) «Grands jeux floraux et reines du Félibrige» Le Félibrige (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Frantsesez) Julian, Ch.-P.; Fontan, P. (1924). «Alexandrine Gautier (Brémonde de Tarascon) (1858-1898)» Anthologie du Félibrige Provençal (1850 à nos jours). 2 Paris: Librairie Delagrave, 99-102 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Ingelesez) «Place Alexandrine Bremond» Provence-Alpes-Côte d'Azur Tourisme (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).
* ↑ (Ingelesez) «Bonnet Family Cousins» Bonnet Family Site of Noteworthy People (Noiz kontsultatua: 2024-12-17).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2927289
* Multimedia: Brémonde de Tarascon / Q2927289
# 638
## Gertaerak

* Urtarrila – Amwasko Izurria hasten da.

## Jaiotzak

* Otsailaren 27a – Huineng, zen eskolaren seigarren eta azken patriarka (h. 713).

## Heriotzak

* Urriaren 12a – Honorio I.a, Aita santua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q31601
# Ondo gidatutako kalifak

Ondo gidatutako kalifak (arabieraz: الخلفاء الراشدون‎, al-julafā' ar-rāshidūn) musulman suniten tradizioan, Mahoma 632an hil ondoren egon ziren lau lehen kalifei emandako izena da. Zenbait europar hizkuntzetan, kalifa ortodoxo bezala ere ezagutzen dira. Urdu hizkuntzako sunitek, batzuetan, lau lagunak deitzen dituzte (urduz: چار یار‎, chaar yaar).
Laurak, profetaren oso hurbileko lagunak ziren, eta Ummak aho batez aukeratuak izan ziren, ondoren etorri ziren omeiatar eta abbastarrak ez bezala.
* Abu Bakr
* Umar ibn al-Jattab
* Uthman ibn Affan
* Ali ibn Abi Talib
Batzuk Hasan ibn Ali bosgarren rāshid kalifa bezala jartzen dute.
Xiiten arabera, lehen kalifa Ali izan zen, xiitar imanek jarraitua, argudiatzen dutenez, oinordekotza hau Mahomak berak erabaki baitzuen.
Kharijientzako bi «ondo gidatutako kalifa» baino ez ziren egon, euren iritziz, Uthman eta Aliren kalifaldien zatiak baino ez baitziren «ondo gidatuak» izan.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q180465
* Multimedia: Rashidun caliphs / Q180465