# Cupreoboletus poikilochromus

Cupreoboletus poikilochromus Boletaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Boletus pulverulentus f. reticulatipes, Boletus martaluciae, Suillelus poikilochromus.

## Deskribapena

Kapela: Hasieran hemisferikoa, gero lau-ganbila, 5 eta 12 cm bitarteko diametrokoa, gainazal leunarekin (eguraldi hezean koipetsua), koskekin eta soberako ertz mehearekin, heltzean maiz uhintzeko eta kizkurtzeko joerarekin. Kolore aldakorrekoa batez ere heltzen doan heinean, hasieran beix-horixka, oliba eta arrosa tonuekin gero erdian laranja-kobre kolorea hartzen du, eta zahartuaz ilundu egiten da ertzerantz ere zabalduaz, kobre-gorrixka kolorea mantenduz zahartzean hezetasunik falta ez bada, lehorrean zurbilagoa, marroi-laranja kolorekoa, eta pixka bat pitzatua. Urdin bizi kolorekoa bihurtzen da ukitzean.
Himenioa: Tutu laburrak, adnatuetatik eskotatuetara, hori-limoi kolorekoak, heldu ahala oliba tonuak hartzen dituzte, ebakitzean urdin bihurtzen dira. Poroak biribilduak, txikiak, hasieran horiak, zahartzean laranja kolorez zikintzen dira.
Tutu eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten tutuak.
Hanka: Sendoa, hasieran pixka bat sabelduna,gero zilindrikoa, sustrai antzekoekin, hori bizi koloreko hondoarekin, garatuaz laranjaz zikintzen eta ilunduaz joaten da eta oinarrian zuri-krema-horixka kolorea mantenduz mizelioz estalita dagoelako. Goialdean ondo ikusten den erretikulu bat du, hasieran horia da baina laranja-marroi kolorera ilunduaz joaten dena, beti oina baino ilunagoa. Ukitzean urdin bizi kolorea hartzen du.
Haragia: Trinkoa, horixka baina ertzetan, zaurietan edo intsektuek jandako tokietan (Oso maiz gertatzen dena) gogor urdintzen da, okre-laranja tonuak hartzen ditu denborarekin laranja-kobre kolorera ilunduz. Zapore leuna eta usain meleka samarra eta ia nabaritzen ez dena ale gazteetan, baina ale zahar eta lehorretan sagar-konpotaren usaina edo fruitu hartzituarena bezalakoa izaten du.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Reticulatipes epitetoa hanka erretikulatua duelako du.

## Jangarritasuna

Gordinik toxikoa izan daiteke. Bere urritasunagatik ez du interes gastronomikorik.

## Sasoia eta lekua

Espezie oso termofiloa, horregatik uda amaieran edo udazken hasieran lehenengo euriekin atera ohi da klima mediterraneoa duten eremuetan. Hostozabalak eta pinuak nahastuta dauden basoetan.

### Banaketa eremua

Batez ere, Euskal Herria, Pirinioak, Espainia, Portugal. Italia, Suedia, Israel, Kanada.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Asociación micológica Pie Azul de Monesterio.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 477 or. ISBN 84-282-0887-5 (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cupreoboletus poikilochromus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108743519
* Multimedia: Suillellus poikilochromus / Q108743519