OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vittorio Venetoko gudua

Vittorio Venetoko gudua 1918ko urriaren 24tik azaroaren 3ra bitartean gertatu zen (24 ordu geroago armistizio bat indarrean zela) Vittorio Venetoko herriaren ondoan Lehen Mundu Gerran Italiako Frontean. Austro-hungariar tropak Piave ibaiko bigarren guduan erabat garaitu ondoren, Italiako armadak kontraeraso garailea hasi zuen. Italiarren garaipenak Italiako Frontearen amaiera ekarri zuen, gerra amaitu baino aste bat lehenago, eta Austria-Hungariar Inperioa desegiten lagundu zuen. Azaroaren 1ean, borrokaren bitartean, Mihály Károlyi kondearen gobernu hungariar berriak tropa guztiak etxeratzea erabaki zuen, Habsburgotarren armadarentzat kolpe handia izan zena. Guduan zehar Italiarrek 5.000 artilleria-pieza eta 350.000 soldadu austriar-hungariar baino gehiago harrapatu zituen, 120.000 alemaniar, 83.000 txekiar eta eslovakiar, 60.000 eslaviar hegoafrikar, 40.000 poloniar, milaka errumaniar eta ukrainar eta 7.000 italiar austriar-hungariar leial eta friuliar barne.
Gudua amaitu eta egun batera Villa Giustiko armistizioa sinatu zen, Austria-Hungariako Inperioaren alderdi Austriarrarekin gerra amaitu zuena. Alderdi Hungariarrarekin Belgradeko armistizioa sinatu zen, 1918ko azaroaren 13an. Villa Giustiko armistizioaren bitartez, Austria-Hungariaren indarrak, 1914ko abuztutik okupatutako lurralde guztiak ez ezik, Hego Tirol, Tarvisio, Isonzo ibaiaren harana, Gorizia, Trieste, Istria, Karniolako lurraren mendebaldea eta Dalmaziaren zati bat ere ebakuatzea eskatzen zuen. Alemanen indar guztiak 15 eguneko epean Austria-Hungariatik kanporatuak edo atxilotuak izango ziren, eta Aliatuek Austria-Hungariaren barne komunikazioen erabilera librea izango zuten. Austria-Hungariak, halaber, Entente Hirukoitzaren armaden joan-etorriari hegoaldetik Alemaniara iristen utzi behar zion. 1918ko azaroan, Italiako armada, 20.000-22.000 soldadurekin, Innsbruck eta Ipar Tirol osoa okupatzen hasi zen.
Gerraren ondoren, Italiak Hegoaldeko Tirol (gaur egun Trentino-Alto Adige/Südtirol) bereganatu zuen, Londresko itun sekretuaren arabera, baita Trieste, Austriako kostaldea eta Dalmaziaren zati bat ere.

## Erreferentziak

* ↑ Thompson, Mark. (2009). The White War: Life and Death on the Italian Front 1915–1919. Basic Books, 363 or..
* ↑ Schindler, John R.. (2001). Isonzo: the forgotten sacrifice of the Great War. Praeger ISBN 978-0-275-97204-2. (Noiz kontsultatua: 2024-05-30).
* ↑ Paoletti, Ciro. (2008). A military history of Italy. Praeger Security International ISBN 978-0-275-98505-9. (Noiz kontsultatua: 2024-05-30).
* ↑ Villa Giuliako Armistizioaren eskaerak. .
* ↑ Moos, Carlo. (2017). Südtirol im St. Germain-Kontext. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q662961
* Multimedia: Battle of Vittorio Veneto / Q662961
# Karlos XI.a Suediakoa

Karlos XI.a Suediakoa (Tre Kronor gaztelua, Stockholm, 1655eko abenduaren 4a/azaroaren 24a - ibidem, 1697ko apirilaren 15a/apirilaren 5a) Suediako erregea izan zen.
Karlos X.a Suediakoa erregearen eta Eduvigis Leonor Holstein-Gottorp erreginaren semea izan zen.
Lau urterekin bihurtu zen errege, aita hil ondoren, eta hamazazpi urterekin koroatu zuten. Bere erregealdia, Suediar Inperioaren garaian gertatu zen. Lurralde irabaziak kontserbatzeko espedizio militarrak zuzendu zituen Skaniako Gerran. Daniarrak garaitu ondoren Stockholmera itzuli zen. Bakeari eustea lortu zuen erregealdiko hurrengo 20 urteetan. Aldaketak izan ziren finantzetan, merkataritzan, armamentuan, prozesu judizialean, elizaren gobernuan eta hezkuntzan.
Ulrika Eleonor Danimarkakoarekin ezkondu zen. Bere oinordekoa, bere seme Karlos XII.a Suediakoa izan zen. Ulrika Leonor Suediakoaren aita ere izan zen.
* Datuak: Q52935
* Multimedia: Charles XI of Sweden / Q52935
# Cecilia Atán

Cecilia Atán (Buenos Aires, Argentina, 1978ko abenduaren 14a) argentinar gidoilaria, errealizadorea, film ekoizlea eta film zuzendaria da. Ezaguna da La Novia del Desierto (2017), La llegada del hijo (2024) eta Tesis sobre un homicidio (2013) filmengatik.

## Lan ibilbidea

La Novia del desierto, Valeria Pivatorekin batera zuzendaritzan egindako lehen lanar izan zen. 2017an Canneseko Zinemaldian estreinatua, Una cierta mirada izeneko sail ofizialean.
2024an berriz Valeria Pribatorekin batera La llegada del hijo filma zuzendu zuen. Lan horretan disjuntibo batean murgilduta dagoen protagonistak ama-maitasunaren mugei buruz hausnartzera gonbidatzen du.

## Filmografia

Beteak bete, lan hauexetan hartu du parte:

### Zuzendari

* La novia del desierto (2017)
* La llegada del hijo (2024)

### Interprete

* Tesis sobre un homicidio (2013) ...Yolis

### Ekoizle

* La novia del desierto ...(2017)
* El mar (film laburra) (2012)

### Gidoilari

* La novia del desierto (2017)

### Zuzendari-laguntzaile

* Rodrigo, la película (2001)
* Taxi, un encuentro (2000)
* Una noche con Sabrina Love (2000)

### Zuzendaritza merezimenduzkoa

* Nueces para el amor (2000)
* América mía (1998)
* El faro (1998)

### Lehen zuzendari-laguntzaile

* No dejaré que no me quieras (2002)

## Erreferentziak

* 1 2 (Gaztelaniaz) «Cecilia Atán | Dirección, Dirección de segunda unidad o Asistencia de director, Guion» IMDb (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* ↑ «Cannes 2017: los títulos de la sección oficial por la Palma de Oro y la sección Una Cierta Mirada» Premios Óscar Latinos.
* 1 2 (Gaztelaniaz) La llegada del hijo (2024). (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* ↑ (Gaztelaniaz) Aparicio, Cristina. (2024-09-24). «La llegada del hijo (Cecilia Atán y Valeria Pivato). San Sebastián 2024 - New Directors» Caiman Ediciones (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* ↑ Cecilia Atán y Valeria Pivato: “Existen tantos modos de maternar como madres en el mundo». .
* ↑ (Gaztelaniaz) «La llegada del hijo (2024)» FilmAffinity (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* ↑ (Gaztelaniaz) La novia del desierto (2017). (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).

## Kanpo estekak

* Zinema Nazionaleko informazio pertsonala
* Cecilia Atán Internet Movie Databaseren webgunean (Ingelesez)
* Datuak: Q29416695
# Zulema Menem

Zulema Maria Eva Menem Yoma, ezagunagoa Zulemita Menem izenez (La Rioja (Argentina), 1970eko abenduaren 25a), argentinar enpresaburua da.

## Bizitza

Zulema 1970ean jaio zen Argentinako La Rioja probintzian. Zulema Fátima Yoma eta Carlos Menem Argentinako presidente ohiaren alaba da.Carlos Menem Jr. neba du. Argentinako Enpresa Unibertsitatean ikasi zuen.
Hasieran, Zulemita ikuskizunetako aldizkarietan agertzen zen, Carlos Menem orduko presidentearen alaba izateagatik.
Gurasoak dibortziatu ostean, Zulemita aitarekin joaten hasi zen kanpora egindako protokolo-bidaia batzuetan. 2020ko urriaren 20an, politikan jardungo zuela esan zuen, eta Buenos Aires probintziako diputatu izateko hautagaitza aurkeztuko zuela, "hortik aldatzen delako Argentina". Bere alderdi politikoa baieztatu ez bazuen ere, Alderdi Federalaren eskaintza bat aztertzen ari zela esan zuen. Azkenean, politikarako jauzi hori ez zen zehaztu.

## Eztabaidak

Zulemitak Miamin dirutza handiak xahutzen zituen ikuskizun-prentsan egindako agerpenak zalantzan jarri zitzaizkion Menemi, agintari ohiaren aberastasunaren onuradun zuzenetako bat zela esanez.

## Bizitza pertsonala

2003ko ekainean Milango Paolo Bertoldi enpresariarekin ezkondu zen Italian, baina Carlos Menem ez zen ekitaldian izan.
2004ko martxoan, Zulemitak bere lehen semea, Luca Bertoldi Menem, Argentinan izan zuen, baina Paolo Bertoldi senarrak ez zion lagundu eta hilabete batzuk geroago bere semea ezagutzeko bidaiatu zuen; horrek bikotearen dibortzio gatazkatsua eragin zuen. Urte batzuk geroago, Marcelo Pocoví dermatologoarekin izan zuen harremana eta 2013an bere bigarren semea izan zuen, Malek Pocoví. 2021eko urriaren 4an baieztatu zen River Plateko orduko presidente Rodolfo D'Onofriorekin zuen harremana.

## Erreferentziak

* ↑ La Nación. (26/12/1998). Menem celebró en el edificio donde está preso Massera. Argentina.
* ↑ La Nación. (28 de octubre de 1998). Zulemita impactó a la prensa británica. Argentina.
* ↑ DiarioJornada. Zulemita Menem se lanza a la política: “Voy a ser candidata a diputada por Buenos Aires”. .
* ↑ Perfil. (2020-10-20). Elecciones 2021: Zulema Menem confirma su lanzamiento a la política. .
* ↑ «Zulemita candidata, la última sorpresa del peronismo» www.clarin.com 2020-10-19.
* ↑ Página/12. (1603221732). Zulemita Menem anunció que será candidata en las legislativas 2021 | "Voy a estar sola y no quiero jugar en ninguno de los extremos", dijo. Argentina.
* ↑ Minuto Uno. (25 de julio de 2007). Una "gran hermana" siempre incondicional de su padre. Argentina.
* ↑ El Día. (28 de octubre de 1998). Zulemita se casó en un palacio italiano. Argentina.
* ↑ La Nación. (15 de junio de 2003). La hija de Menem se casó ayer en Italia con un empresario. Argentina.
* ↑ Gente. "Paolo nunca vino a conocer a su hijo, decidí divorciarme". .
* ↑ Infobae. (18 de noviembre de 2017). Zulemita Menem, cuerpo a cuerpo con su ex. Argentina.
* ↑ Ámbito. (4 de octubre de 2021). Rodolfo D'onofrio y Zulemita Menem están en pareja. Argentina.

## Kanpo estekak

* Zulema Menem erabiltzailearen orria, Instagram zerbitzuan
* Datuak: Q8075121
* Multimedia: Zulema María Eva Menem / Q8075121
# Jose Angel Garcia de Kortazar

Jose Angel Garcia de Kortazar Ruiz de Agirre (Bilbo, 1939ko ekainaren 23a - ) euskal historialaria da, Goi Erdi Aroan aditua. Kantabriako Unibertsitatean Erdi Aroko Historiaren katedraduna da.
Fernando Garcia de Kortazar Ruiz de Agirre euskal historialaria bere anaia da.

## Biografia

Valladolideko Unibertsitatean historia ikasi eta doktore bilakatu zen. Bertan hasi zen irakasle moduan gero Salamancan eta Santiago de Compostelakoan izanik. Azkenean katedradun bilakatu zen. 1978z geroztik, Kantabriako Unibertsitatean Erdi Aroko Historiaren katedraduna da.
Goi Erdi Aroan aditua (V. eta X. mendeen arteko garaia), batez ere Erromatar Inperioa eta Karolingiar Inperioaren arteko iragaitea ikasi du. Feudalismo eta Erdi Aroko gizartea ikasi du, batez ere Bizkaiko golkoa eta Duero ibairen artean.
2008an EHUk Honoris causa doktore izendatu zuen.

## Lan nabarmenak

* (Gaztelaniaz) Aspectos económicos y sociales del señorío de Vizcaya, a fines del siglo XV (tesis doctoral). Bilbo: El Noticiero Bilbaíno.
* (Gaztelaniaz) Historia de la Edad Media: una síntesis interpretativa. Alianza ISBN 978-84-206-8690-5..
* (Gaztelaniaz) La época Medieval. Alianza ISBN 8420620408..
* (Gaztelaniaz) La historia rural medieval: Un esquema de análisis estructural de sus contenidos a través del ejemplo hispanocristiano. Santander: Santanderreko Unibertsitatea ISBN 848116007..
* (Gaztelaniaz) Historia general de la Edad Media. Mayfe ISBN 8485432703..
* (Gaztelaniaz) Del Cantábrico al Duero. Trece estudios sobre organización social del espacio en los siglos VIII a XIII. .
* (Gaztelaniaz) Sociedad y organización del espacio en la España Medieval. Granada: Granadako Unibertsitatea ISBN 84-338-3196-8..
* (Gaztelaniaz) Manual de Historia Medieval. Alianza ISBN 978-84-206-4903-0..
* (Gaztelaniaz) Pasión por la edad media : entrevista a José Ángel García de Cortázar. Valentzia: Valentziako Unibertsitatea ISBN 978-84-370-6985-2..
* (Gaztelaniaz) Monasterios cistercienses en la España medieval. Alianza ISBN 978-84-89483-48-4..

## Erreferentziak

* ↑ www.medievalismo.org: José Ángel García de Cortázar
* ↑ Berria: 'Honoris causa' doktore

## Kanpo estekak

* Historia Social y Organización Social del Espacio hitzaldiaren bideoa
* Bibliografia osoa
* Datuak: Q2881750
# Andoni Rekondo

Andoni Rekondo Izagirre (Hernani, Gipuzkoa, 1999ko azaroaren 12a) euskal bertsolari eta kazetaria da.

## Bertsolaritza

Lehen plaza 2020an egin zuen, Hernaniko Bertso Sariketan. 2024an lehenbiziko aldiz hartu zuen parte Gipuzkoako Bertsolari Txapelketan eta finalerako txartela lortu zuen.
Lanbidez kazetaria da Kronika egunkarian.

## Txapelketak

* Gipuzkoako Bertsolari Txapelketa
** Zazpigarren (1): 2024

## Sariak

* Lizardi Saria
** Txapeldunordea (2): 2022, 2024
* Erniarraitz saria
** Txapelduna (1): 2024

## Erreferentziak

* ↑ ««Polita izan da honaino iristeko bidea, oso eskertuta nago bertso eskolako lagunekin» - Hernani» Kronika.eus (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* ↑ «Aner Peritzek irabazi du Bertsolari Gazteen Lizardi Saria - Zarautz» Zarauzkohitza.eus 2022-09-03.
* ↑ «Andoni Rekondok jantzi du XII. Erniarraitz sariketako txapela» guka.eus 2024-03-23.

## Kanpo estekak

* Andoni Rekondo BDB Bertsolaritzaren datu-basean
* «Lehenengo bi ariketetan oso gustura aritu naiz, jo egin dut; eta hori pribilegioa da horrelako plaza batean» kronika.eus 2024-12-15.
* Datuak: Q131448015
# 1985eko Italiako Giroa

1985eko Italiako Giroa Itzuli Handi honen 68. edizioa izan zen. 1985eko maiatzak 16 eta ekainak 8 artean ospatu zen, sarrerako bat eta horietako bat bikoitza izan zen 22 etapatan banatutako 3998 kilometroko ibilbidea eginez, garailea izan zen Bernard Hinaultek, batez beste, 37,893 kilometro orduko abiaduran bete zituenak.
Sailkapen nagusian Bernard Hinault izan zen edizio honen garailea, hala bere hirugarren eta azken Giroa irabaziz. Bigarren, aurreko edizioko garailea izan zen Francesco Moser izan zen, eta hirugarren, garailearen taldekidea zen Greg LeMond.
Marino Lejarretak, berriz ere, ondo sailkatua amaitu zuen, edizio honetan 5. amaituz.

## Taldeak

| Taldea | Taldeko liderra |
| GIS Gelati - Trentino Vacance | Francesco Moser |
| Alpilatte - Olmo - Cierre | Marino Lejarreta |
| Ariostea - OECE | Silvano Contini |
| Atala - Campagnolo | Urs Freuler |
| Carrera - Inoxpran | Roberto Visentini |
| Del Tongo - Colnago | Giuseppe Saronni |
| Dromedario - Laminox Fibok | Stefano Colage |
| Gemeaz Cusin - Zor | Ángel Arroyo |
| La Vie Claire | Bernard Hinault |
| Maggi Mobili - Fanin | Franco Chioccioli |
| Magniflex - Cilo - Aufina | Heinz Imboden |
| Taldea | Taldeko liderra |
| Malvor - Bottecchia - Vaporella | Stefano Allocchio |
| Murella - Rossin | Stefano Bizzoni |
| Varta - Café de Colombia | Reynel Montoya |
| Sammontana - Bianchi | Moreno Argentin |
| Santini - Krups - Conti - Galli | Lucien Van Impe |
| 7 Eleven - Hoonved | Andrew Hampsten |
| Skil - KAS - Mino | Alain Von Allmen |
| Supermercati Brianzoli | Gianbattista Baronchelli |
| Vini Ricordi - Pinarello - Sidermec | Johan van der Velde |

## Sailkapenak
### Sailkapen orokorra
### Taldekako sailkapena

Gazteen sailkapena :
| 1. | Alberto Volpi | Italia | SAM | 102h 57' 22s |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q983792
# 1986ko Italiako Giroa

1986ko Italiako Giroa Itzuli Handi honen 69. edizioa izan zen. 1986ko maiatzak 12 eta ekainak 2 artean ospatu zen, sarrerako 1 eta 22 etapatan banatutako 3858 kilometroko ibilbidea eginez, garailea izan zen Roberto Visentinik, batez beste, 37,615 kilometro orduko abiaduran bete zituenak.
Erabat italiarra izan zen podium batekin amaitu zen Giro oso berdindu bat izan zen: Roberto Visentini izan zen garailea, Giuseppe Saronni bigarren eta Francesco Moser hirugarren.
Maiatzak 28an Emilio Ravasio hil zen Palermon 17. etapan. Urte bete baino ez zeraman profesionaletan. Giroaren historian, itzulia ospatzen ari zen bitartean hirugarren hildakoa izan zen.

## Taldeak

| Taldea | Taldeko liderra |
| Atala Ofmega | Gianni Bugno |
| Ecoflam Jolly | Franco Chioccioli |
| Carrera | Roberto Visentini |
| Ceramiche Ariostea | Domenico Cavallo |
| Del Tongo - Colnago | Giuseppe Saronni |
| Dromedario - Fibok - Laminox | Stefano Colage |
| Fagor | Pedro Muñoz |
| Gemeaz Cusin - Cilo - Aufina | Tony Rominger |
| GIS Gelati - OECE | Marco Giovannetti |
| La Vie Claire | Greg LeMond |
| Magniflex - Centroscarpa | Bruno Cenghialta |
| Taldea | Taldeko liderra |
| Malvor - Bottecchia - Vaporella | Stefano Allocchio |
| Murella - Fanini | Stefano Bizzoni |
| Panasonic | Erik Breukink |
| Sammontana - Bianchi | Alberto Volpi |
| Santini - Cierre - Conti - Galli | Neil Stephens |
| Skala - Skil - Gazelle | Hennie Kuiper |
| Supermercati Brianzoli | Francesco Moser |
| Vini Ricordi - Pinarello - Sidermec | Emanuele Bombini |

## Sailkapenak
### Sailkapen orokorra
### Taldekako sailkapena

Gazteen sailkapena :
| 1. | Marco Giovannetti | Italia | GIS | 102h 41' 59s |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q740023
# 1989ko Italiako Giroa

1989ko Italiako Giroa Itzuli Handi honen 72. edizioa izan zen. 1989ko maiatzak 21 eta ekainak 11 artean ospatu zen, horietako bat bikoitza izan zen 22 etapatan banatutako 3418 kilometroko ibilbidea eginez, garailea izan zen Laurent Fignonek, batez beste, 36,552 kilometro orduko abiaduran bete zituenak.
Lehen egunetan, maglia arrosa Jean Paul van Poppel, Acacio da Silva eta Silvano Continiren eskuetatik pasa zen, azkenean Erik Breukinkek bereganatzeko. Alabaina, Breukink ez zen lider sendoa izan, eta denbora gehiegi galdu zuen mendiko etapetan, honen ondorioz sailkapen nagusian laugarren postuan amaitu zuelarik.
Laurent Fignon, ordea, bai izan zen sendoa, eta Giroa irabaztea lortu zuen, bigarren izan zen Flavio Giupponi eta hirugarren izan zen Andrew Hampstenen aurretik, azken hau aurreko edizioko garailea.
Marino Lejarreta bizkaitarrak 10. postuan amaitu zuen. Luis Herrerak, bere aldetik, bi etapa eta mendiko sailkapena irabazi zituen, hala, bere parte-hartzea nabarmen justifikatuz.

## Taldeak

| Taldea | Taldeko liderra |
| 7 Eleven - Wamasch | Andrew Hampsten |
| ADR - Bottecchia | Greg Lemond |
| Alfa Lum | Dimitri Konyshev |
| Atala Campagnolo | Daniele Bruschi |
| Café de Colombia | Luis Herrera |
| Caja Rural | Marino Lejarreta |
| Carrera | Urs Zimmermann |
| Ceramiche Ariostea | Adriano Baffi |
| Del Tongo | Franco Chioccioli |
| Fagor | Stephen Roche |
| Frank - Magniflex | Jurg Bruggmann |
| Taldea | Taldeko liderra |
| Gewiss Bianchi | Moreno Argentin |
| Hitachi - Zonca | Claude Criquielion |
| Jolly Componibili | Luciano Boffo |
| Malvor Sidi | Giuseppe Saronni |
| Panasonic - Isostar | Erik Breukink |
| Pepsi - Alba Cucine | Christian Thary |
| Selca Conti | Roberto Conti |
| Seur | Marco Giovannetti |
| Super U | Laurent Fignon |
| TVM - Ragno | Phil Anderson |

## Sailkapenak
### Sailkapen orokorra
### Taldekako sailkapena

Intergiroaren sailkapena :
| 1. | Jure Pavlic | Jugoslavia | CAR | 49h 50' 00s |
| 2. | Laurent Fignon | Frantzia | SUP | + 4' 07s |
| 3. | Claude Criquielion | Belgika | HIT | + 4' 24s |
Gazteen sailkapena :
| 1. | Vladimir Poulnikov | SESB | ALF | 93h 40' 06s |
| 2. | - | - | - | - |
| 3. | - | - | - | - |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q377354
* Multimedia: Giro d'Italia 1989 / Q377354
# Ikositetraedro pentagonal

Ikositetraedro pentagonala :
| Taldea | Catalan-en solidoak |
| Aurpegi kopurua | 24 |
| Ertz kopurua | 60 |
| Erpin kopurua | 38 |
| Aurpegiak | Pentagono irregularrak |
| Ertzak erpineko | 6{4}+8{3}+24{3*} |
| Simetria-taldea | Oktaedrikoa (O) |
| Aurpegi-konfigurazioa | V3.3.3.3.4 |
| Angelu diedroa | 136° 18' 33' |
| Poliedro duala | Kubo kamutsa |
| Garapena ||
Geometrian, ikositetraedro pentagonala Catalan-en solido bat da, 24 aurpegi (pentagono irregularrak), 60 ertz eta 38 erpin dituena.

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Weisstein, Eric W.: "Pentagonal icositetrahedron" MathWorld-en.
* Datuak: Q1579848
* Multimedia: Pentagonal icositetrahedra / Q1579848
# Yvonne Sylvain

Yvonne Sylvain (Port-au-Prince, 1907ko ekainaren 28a - 1989ko urriaren 3a) Haitiko lehen emakume medikoa izan zen.

## Biografia

Yvonne Sylvain, halaber, Haitiko Estatuko Unibertsitateko Medikuntza Eskolan onartua izan zen lehen emakumea izan zen, eta 1940an graduatu zen. Obstetrizia eta ginekologian espezialista zen Port-au-Prince Ospitale Orokorrean. Aktibista feminista ere bazen, Gizarte Ekintzako Emakumeen Ligan parte hartzen zuena. Osasun publikoari buruzko hainbat artikulu argitaratu zituen La Voix des Femmes ligako egunkarian.
Georges Sylvain idazle eta diplomatikoaren alaba zen, eta bi ahizpa zituen, haiek ere aitzindariak beren alorretan: Madeleine Sylvain-Bouchereau Haitiko lehen erakunde feministaren sortzaileetako bat zen, eta Suzanne Comhaire Sylvain, herrialdeko lehen emakume antropologoa.

## Oharrak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, {{{hizkuntza}}} Wikipediako «Yvonne Sylvain» artikulutik itzuli da. Izan ere, artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
# Ingot

Ingot 2017 urtean sorturiko euskal musika taldea da. Taldekide ezagunena Itziar Ituño aktorea da. Estilo aldetik rockanrol taldea da eta bizkaieraz abesten dute.
Banda konprometitua da Ingot, Euskal Herriarekin, feminismoarekin, ekologiarekin eta indigenismoarekin, besteak beste. Mediterraneoko uretan errefuxiatuen alde diharduen Aita Mari ontziaren alde, esate baterako, abestia osatu zuten 2020an. Euskal Herritik kanpo saio andana eginda daude, Italian, Brasilen edo Perun, esaterako.

## Taldekideak

* Itziar Ituño: ahotsa
* Juan Pedro Salvador: gitarra
* Roberto Figuero: baxua
* Joseba Serna: bateria
* Roberto Awanari: teklatuak

## Diskografia

* Ingot (2018, autoekoizpena) - demoa
* Zeugaz (2024) (CD eta binilo)

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Berria.eus. «INDARTUTA ATERA DIRA ERASOTIK» Berria (Noiz kontsultatua: 2018-12-09).
* ↑ Elkar, 77.zk., 2024ko udazkena, 21.or.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q61365799
# Pedro Altube

Pedro de Altube Idigoras (1827ko apirilaren 27a - 1905eko abuztuaren 8a) euskal jatorriko estatubatuar abeltzaina izan zen, eta bere anai Bernardorekin batera, Nevadako ipar-mendebaldeko Spanish Ranch etxalde ezaguna sortu zuen. Pedro Altube eta bere anaia Bernardo Euskal Herritik Argentinara emigratu zuten eta handik, 1849an, Kaliforniako urrearen bila joan zen, eta dirutza txiki bat bildu zuen meatze-esparruetan ez ezik, ganadu eta esne-lanetan ere. Orduan Altube anaiek etxalde bat ezarri zuten Nevadako ipar-ekialdean — Independence Valley-n, Elko konderrian, Tuscaroratik gertu dagoen Spanish Ranch etxalde zabala eta oparoa.
Pedro bat-batean hil zen, ustekabean, garun-isuri baten ondorioz, 1905ean, eta familia-panteoian sartu zuten Colmako Santa Cruz hilerrian.
1960an, National Cowboy & Western Heritage Museum-eko Hall of Great Westerners Aretoan sartu zuten "Father of Basques in America" gisa.

## Erreferentziak

* ↑ Hall of Great Westerners. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q64006436
# Kristobal Oñate

Kristobal Oñate (Gasteiz edo Oñati, 1504 – Zacatecas, Espainia Berriko Erregeorderria, 1567ko urriaren 6a) esploratzaile, militar eta konkistatzailea izan zen. Gaur egungo Mexikoren iparraldean eta Estatu Batuetako Mexiko Berria estatuan dauden lurraldeak esploratu zituen.

## Bizitza

Juan Pérez Narriondo —bizilekuz aldatzean, Juan Oñate izena hartu zuena— eta Osana González de San Llorente izan zituen gurasoak. Haro leinukoa zen, Pedro "Baltza" Narriondo jauntxo feudalaren eta María Irarrazabalen iloba. 1524. urtean heldu zen Espainia Berrira. Nuño de Guzmánek Jaliscoko indiarren aurka antolatu zuen espedizioan parte hartu zuen. Iparralderantz jo zuen gero eta, Mendebaldeko Sierra Madre igaro ondoren, Guadianaren haraneraino iritsi zen (egungo Durango estatuan). Guadalajara hiriaren gaur egungo kokapena erabaki zuen eta 1541ean, hiriko gobernaria zela, XVI. mendean gertatu zen indiarren matxinada gogorrenari aurre egin behar izan zion. Zacatecas hiriaren sorreran ere hartu zuen parte. 1567ko urriaren 6an hil zen, Zacatecas estatuko Pánuco herrian, eta bertako elizan lurperatu zuten.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2017/11/6 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) El legado humano de Cristobal y Juan de Oñate, II International Congress on Historical Links between Spain and North America New York, May 4th–7th 2016, agnyee.com
* Datuak: Q920150