OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vicente Martinezen Etxea

Vicente Martinez Etxea estilo modernistako eraikina da, Melillako (Espainia) Zabalgune Modernistako Garcia Cabrelles kaleak eta Cardenal Cisneros kaleak osatzen duten izkinan dago, eta Melilla Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren parte da, Interes Kulturaleko Ondasuna.

## Historia

Lázaro Torres García kontratistak hasi zuen, eta 1928ko azaroaren 7an Vicente Martínezi saldu zion. Hark 1931ko azaroan lanei berriro ekiteko eskatu zuen, eta 1932an amaitu zuen, Adolfo Hernández ebanista gisa eta José Palomo sarrailagile gisa zituela, Enrique Nieto arkitektoaren proiektuaren arabera.
1948ko uztailean, kristal zapalgarrizko estalki bat eraiki zen burdinazko armadurarekin, solairu nagusian biltegiari eta drogeriari zabaltasun handiagoa emateko, eta 1983ko amaieran, birgaitze-proiektu bat egin zuen Juan Carlos Cesar Romero arkitektoak, eta 2009ko uztailetik aurrera, Guillermo Remartínez arkitektoaren zuzendaritzapean.

## Deskribapena

Beheko solairuan, Drogeria Modeloa dago, zolateria eta berarentzat diseinatutako jatorrizko altzariak gordetzen dituena, eta hiru solairu ditu, Vicente Martinez familiaren etxebizitza eta zabaltzako kuartiloak zituena. Azken horretan, adreilu trinkozko paretak ditu, burdinazko habeak eta adreilu bereko gangatilak, eta fatxadak nabarmentzen dira, ia konposizio bereko hutsarte batekin eta erdiko balkoi batekin. Behatoki honen alboetan balkoiak daude eta bigarren solairuan leihoetako ateburuen gaineko moldurak konplexuagoak dira, pilastrak amaitzen dituzten emakumezko aurpegidun aingeruen irudiak aurkitzen direlarik.

## Erreferentziak

* ↑ «Real decreto 2751/1986, de 5 de diciembre por el que se declara Bien de Interés Cultural, con la categoría de Conjunto Histórico, una zona de la ciudad de Melilla» Boletín Oficial del Estado (15): 1289-1390. 17 de enero de 1987 ISSN 0212-033X..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q32453602
* Multimedia: Casa Vicente Martínez, Melilla / Q32453602
# Eulalia Vides Oyónen Etxea

Eulalia Videsen Etxea, Miguel Fernandez poeta jaio eta haurtzaroa igaro zuen lekua, eraikin modernista da, Espainiako Melilla hiriko Duquesa de la Victoria etorbidean dagoena, eta Melilla Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren parte dena, Interes Kulturaleko Ondasuna.

## Historia

1929ko martxoko Enrique Nietoren proiektuaren arabera, Eulalia Videsentzat eraiki zen.

## Deskribapena

Modernismo eklektiko eta akademikoaren obra adierazgarria da, eta konposizio lineal eta orekatua lore-dekorazioarekin nahasten da. Enrique Nietoren azken proiektu modernisten parte da, proposamen estetiko berri bati ekiteko bidean, baina bere formak behin betiko baztertu gabe. Arkitektoak, harrezkero —eta 1936an Marina Jeneralaren kaleko 5. zenbakian egin ez zen bere azken proiektuarekin floralismoa utzi baino lehen—, antzeko eskema bat erabiliko du etapa berri honetako lanetan: konposizio simetriko oso zorrotza, solairu bakoitzeko hutsarteetan islatua; lore-dekorazio eta dekorazio figuratiboa leihoen gainekoetan; eta errematea erlaitzean eta balaustradan.
Eraikinak beheko solairua eta bi solairu ditu, gehi zabaltzaren kuartiloak. Harlangaitzezko hormak eta adreilu trinkoa ditu, burdinazko habeak eta adreilu bereko gangatilak, eta fatxada nagusia nabarmentzen da. Beheko solairuan sarrerako ateak, zirkuluerdiko arku batekin, bi solairuko erdiko begiratokira ematen du, bi leiho-buru dituen erdiko behatokira.

## Erreferentziak

* ↑ «Melilla rinde un merecido homenaje al poeta Miguel Fernández en el vigésimo aniversario de su muerte» http://www.melillamedia.es.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q32453917
* Multimedia: Casa de Eulalia Vides, Melilla / Q32453917
# Vicente Mas Ambiten etxea

Vicente Mas Ambit Etxea, Basapiztien Etxea bezala ezagunagoa dena, Melilla hiri espainiarreko Zabalgune Modernistaren eraikin modernista da, General Polavieja kalean kokatua, Melilla Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren zati dena, Interes Kulturaleko Ondasuna.

## Historia

1914an eraikitzen hasia, Emilio Alzugaray ingeniari militarrak 1910eko martxoaren 10ean behe-oina eta solairu nagusia zuen proiektu baten arabera, urte horretako urriaren 6an lizentzia eskatu zen eraikitzen ari zen eraikina solairu batean handitzeko, 1915ean amaitua, jabeak 1915eko azaroaren 6an Obraren Azken Ziurtagiria eskatu baitzuen.

## Deskribapena

Altzugarayren proiekturik esanguratsuenetako bat da. Azalera handi baten gainean etxebizitza-bloke bat garatzen du, xehetasun figuratiboz oparo apaindua.
Adreilu trinkoz egina dago, adreilu bereko burdinazko eta gangatilazko horma eta habeetarako. Beheko solairua, solairu nagusia eta lehen solairua ditu.
Fatxada, solairu bakoitzean konposizio simetrikoa duena, arku eskartzanozko baoen beheko solairuaz osatuta dago, eta solairu nagusira ematen du. Erdiko begiratoki bat du —elefante-buru formako mentsulek eusten diote, eta pilastra joniarrek osatzen dute—, eta goiko solairuraino, balkoiz inguratuta dago. Balkoiak zuhaitzez markatuta daude, eta sareta zoragarriz hornituta.
Bertan, apaingarri ezberdinak nabarmentzen dira: lore, antropomorfo eta animalistikoak, Emilio Alzugarayk bere lanetan maiz erabili zuen animalien irudikapen artistikoa, Madrilgo arkitekturatik hartua: elefante buru itxurako mentsulak Aizpuruko eraikinean, 22. zenbakian (1913), eta beste motibo zoomorfiko batzuk (lehoiak, arranoak eta etxaurreak).

## Erreferentziak

* ↑ «Real decreto 2751/1986, de 5 de diciembre por el que se declara Bien de Interés Cultural, con la categoría de Conjunto Histórico, una zona de la ciudad de Melilla» Boletín Oficial del Estado (15): 1289-1390. 17 de enero de 1987 ISSN 0212-033X..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q32454152
* Multimedia: Casa de Vicente Mas, Melilla / Q32454152
# Miguel Meliveo Muñozen etxea

Meliveo Etxea Melillako hiri espainiarreko Zabalgune Modernistako estilo modernistako eraikina da. General Pareja kaleko 2. zenbakian dago, eta Melillako Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren parte da, Interes Kulturaleko Ondasuna.

## Historia

1910eko otsailaren 28an Reina Victoria auzoko 121. orubea Samuel J. Salamak, 1910ean, Eusebio Redondo Ballester ingeniari militarraren Beheko solairua, dendak eta nagusia, proiektuaren arabera, etxebizitzak dituen eraikin bat eraiki zuen, eta Miguel Meliveo Muñoz goarnizioko dentistak erosi ondoren, 1920ko otsailean, Enrique Nieto arkitektoaren otsailaren 14ko proiektuari jarraituz, solairu berri batekin handitu zen eta eskailera eta patioa lekuz aldatu ziren.

## Deskribapena

Modernismo sezesionistaren obra adierazgarria da, eta apaindura bertikalistaren eta elementu geometrikoen arteko konbinazioa nabarmentzen da. Adreilu berdineko gangatilei eusten dieten tokiko harrizko eta adreilu trinkozko hormez egina dago. Beheko solairua eta beste bi ditu gainean.
Fatxada bakarrak bost bao ditu solairu bakoitzean. Beheko solairua oso eraberrituta dago, hasieran karpanelezko arkuak ditu; fatxada nagusiak balkoi bat du mutur bakoitzean, jatorriz fabrikakoa, ederki apaindua, eta erdian leihoak. Lehenengoak, berriz, balkoiak ditu, guztiak pilastra eta burdin sare ederrekin, gaur egun galduta daudenak. Baoak moldurekin markoztatuta daude bere leiho guztietan, lehen solairuan emakumeen bustoak, lerro horizontalak dituen paramentu baten gainean. Guztia mentsulek eutsitako erlaitz molduratu batean amaitzen da, eta petrilean, horma zuzenak eta frontoi okerrak tartekatzen dira sei pinakuluen artean.
Eraitsitako J.J. Etxearen dekorazio-eskema bera errepikatzen du. Barciela, 1914ko Nieto berarena.

## Erreferentziak

* 1 2

## Kanpo estekak

* Datuak: Q42307831
* Multimedia: Casa Meliveo, Melilla / Q42307831
# Onddo-kapela

Onddo-kapela esferaerdi formako buru-estalkia da, ertz borobildua duena. XIX. mendearen erdialdean asmatua, XX. mendeko lehenbiziko hamarkadetara arte erabilia izan zen. Charles Chaplinen Charlot pertsonaia ospetsuaren kapela izan zen.
Bilbon "binba" izena eman zitzaion, burgesiak hura janzteko ohitura hartu zuenean.

## Erreferentziak

* ↑ Onddo-kapela. hiztegiak.elhuyar.eus (Noiz kontsultatua: 2024-11-18).
* ↑ Kapelak eta kapelagintza garaikidea. Boinas La Encartada museoa, bizkaia.eus (Noiz kontsultatua: 2024-11-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q650570
* Multimedia: Bowler hats / Q650570
# Kapela luze

Kapela luzea, halaber xistera, buru-estalki altua da, zilindro itxurakoa, hegal estua eta gainalde laua duena. Eskuarki, material zurrunez egina dago, eta beltza izaten da.
Kapela luzea Frantzian sortu zuten XVIII. mendearen amaieran. Hasieran, konotazio iraultzaileak izan zituen, eta txarto ikusia egon zen.

## Erreferentziak

* ↑ Zehazki hiztegia (noiz kontsultatua: 2022-12-4)
* ↑ «Xistera». Euskaltzaindiaren Hiztegia. (Noiz kontsultatua: 2022-12-4.)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q110304
* Multimedia: Top hats / Q110304
# Fruela II.a Asturietakoa eta Leongoa

Fruela II.a Asturietakoa eta Leongoa (c. 875 - 925) Asturietako (910 – 924) eta Leongo erregea (924 – 925) izan zen .

## Biografia

Alfontso III.a Asturietakoa eta Gartzia Enekoitz Nafarroakoaren alaba Ximena zituen gurasoak. 910ean aita hil zitzaionean Asturiak jarauntsi eta 924an Ordoño II.a Leongoa bere anaia hil zenean, Leongo errege bihurtu zen, ilobak baztertuz.
925an hil eta Alfontso Froilaz oinordekoa bazuen ere, laster Ordoño II.a Leongoaren semeek berreskuratu zuten tronua.

## Ezkontza eta seme-alabak

Ximeno Gartzia Nafarroakoaren alaba Munia Ximenez ezkondu eta hiru seme-alaba izan zituzten:
* Alfontso, ondorengoa.
* Ramiro.
* Ordoño.
Alargundu eta Banu Qasiko Urraka ezkondu zuen.
Zuhaitz genealogikoa :
Ordoño I.a Asturiaskoa
Alfontso III.a Leongoa
Nuña
Fruela II.a Asturias eta Leongoa
Alfontso Froilaz
Ximena Gartzeitz :

## Kanpo estekak

* Datuak: Q333603
* Multimedia: Fruela II of León / Q333603
# Urraka ibn Abd Allah

Urraka ibn Abd Allah (917 baino lehen- 925 baino geroago) Banu Qasi leinuko buruzagia izan zen. Fruela II.aren bigarren emaztea izan zenez, Asturiasko (917-925) eta Leongo (924-925) erregina ezkontidea izan zen.
Testu musulmanei esker ezagutzen dugu bere jatorria. Urraka Abd Allah ibn Muhammaden alaba izan zen (915ean hil zen), Tuterako walia eta Ebro ibarraren inguruan gobernatzen zuen muladi jatorriko Banu Qasi dinastiako kidea. Fruela II.aren bigarren emaztea, ezkontza honengatik Asturiasko erregina ezkontide bihurtu zen eta, geroago, Leongo erregina. Azken tituluak gutxi iraun zuen, bere senarra, ziurrenik jasaten zuen legenarraren ondorioz, laster hil baitzen. 917ko urtarrilaren 8tik aurrera, hala- Urraca regina- agertzen da dokumentazioan. 925. urtean, batez ere Pardominoko monasterioko agirietan agertzen da.
Gutxienez bi seme izan zituen, Ordoño eta Ramiro, biak 932an itsutuak eta Ruiforcoko monasterioan espetxeratuak.
Jaime de Salazar y Acha donostiar genealogistak, Fruela II.aren anaia gazteena zen Ramiroren emaztea izan zen beste Urraka batekin identifikatzen du, 926ko irailaren 23ko dokumentu baten eta 929ko Arlanzako bi eskrituren arabera, bere izenaren arroztasunean oinarrituz, garai hartan ez baitzen batere ohikoa Leongo Erresuman, bere euskal-nafar jatorria zela eta. Beraz, autore honen arabera, Fruela hil eta hurrengo urtean, Urraka erregearen anaia gazteago batekin ezkonduko zen, garai hartan ohikoa zen praktika.

## Familia

Zuhaitz genealogikoa :
Muhammad ibn Lubb
Abd Allah ibn Muhammad
Urraka Tuterakoa :

## Erreferentziak

* 1 2 Salazar y Acha 2007, 31 orr. .
* ↑ (Gaztelaniaz) Álvarez Álvarez, César. Fruela II. in: Diccionario Biográfico electrónico. Real Academia de la Historia.
* ↑ Flórez 1770, 92 orr. .
* ↑ García-Osuna y Rodríguez 2008, 28 orr. .
* ↑ García-Osuna y Rodríguez 2008, 27 orr. .
* ↑ (Gaztelaniaz) Cañada Juste, Alberto. Los Banu Qasi (714-924). .
* 1 2 Salazar y Acha 2007, 32 orr. .

## Bibliografia

* (Gaztelaniaz) Flórez, Enrique. (1770). Memorias de las reynas catholicas. 1 Madril: Antonio Marín.
* (Gaztelaniaz) García-Osuna y Rodríguez, José María Manuel. (2008). «El astur rey de León Fruela II Adefónsiz "el Leproso"» Argutorio (20): 25-28..
* (Gaztelaniaz) Salazar y Acha, Jaime de. (2007). «Urraca. Un nombre egregio en la onomástica altomedieval» En la España medieval: 29-47..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3552452
# Munia Semenoitz

Munia Semenoitz (?, ? – ?, 913ko azaroaren 25 baino lehen) Asturietako erregina ezkontidea izan zen.

## Biografia

Bere jaiotzari buruzko datuak ezezagunak dira. Enrique Flórez espainiar historialariaren esanetan, Antso II.a Nafarroakoaren eta Tota Aznarren alaba izan zen. Historialari modernoek, baina, ez dute teoria hori onartzen, Totak Antso I.a Gartzeitz ezkondu zuelako. Edonola ere, Antso I.a ere ezin zuen aita izan, Rodako kodexan ageri ez delako. Gehienen ustez, Muniak aita Semeno Gartzeitz Iruñeko erregeordea eta ama Antsa Aznarez izan zituen.
910ean Fruela II.a Asturietakoa ezkondu eta hiru seme-alaba izan zituzten:
* Alfontso, ondorengoa.
* Ramiro.
* Ordoño.
Zuhaitz genealogikoa :
Semeno Iruñekoa
Gartzia Semenoitz Iruñekoa
Munia Semenoitz
Alfontso Froilaz
Aznar Santxitz Larraungoa
Antsa Aznaritz
Oneka Ortitz Iruñekoa :

## Erreferentziak

* ↑ Flórez, Enrique. (1770). Memorias de las Reinas Católicas. Historia genealógica de la Casa real de Castilla y de León. I (2.. argitaraldia) Madril, 91 or..
* ↑ Sepulcros de la Casa Real de Castilla. 149-150. orr.
* ↑ Foundation for Medieval Genealogy. .
* ↑ García-Osuna y Rodríguez, José María Manuel. (2008). «El astur rey de León Fruela II Adefónsiz "El Leproso"» Argutorio: revista de la Asociación Cultural "Monte Irago" (Asociación Cultural "Monte Irago") (20): 25-28. ISSN 1575-801X..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3753958
# Clara Corral

Clara Corral Aller (Ourense, 1847ko ekainaren 8a – Coruña, 1908ko otsailaren 9a) galiziar poetisa izan zen.

## Ibilbidea

Dimas Corral Rebellonen alaba. 1852an Lugora joan zen familiarekin. Aita eta ama hil ondoren, umezurtz, Consuelo eta Rita ahizpekin Santiago de Compostelara joan zen 1868an eta bere literatura-lanetan jardun zuen. Garai hartako prentsan agertutako olerkiak gordetzen dira: El Diario de Santiago, Revista Compostelana de Instrucción y Recreo eta La Ilustración Gallega y Asturiana. 1884an Coruñara joan zen bizitzera nebarekin eta koinatuarekin. 1891n A Herminia argitaratu zuen, bere iloba umezurtzari eskainia, Rita ahizparen alaba, eta bera bezala, 1906an sortutako Real Academia Gallegako kide izan zen.
1980an Poesías en gallego y castellano argitaratu zen. 1847-1908, Dimas Romero Vázquezen edizioan.
Ourensen, jaioterrian kale bat dago, bere izen eta abizenak dituena.
2008an Clararen heriotzaren mendeurrena bete zen.

## Lanak

Clara Corralek galizieraz eta gaztelaniaz idatzi zuen:
* “Á una flor”, en Almanaque de Galicia para uso de la juventud elegante y de buen tono, Lugo, Soto y Freire. 1866
* “Armonías”, en El Diario de Santiago, Santiago de Compostela. 1872-73
* “Mi ideal”, en El Diario de Santiago, Santiago de Compostela.
* “Prismas”, en El Diario de Santiago, Santiago de Compostela. 1872-73
* “Una tempestad”, en El Diario de Santiago, Santiago de Compostela. 1872-73
* “Vendrá”, en El Diario de Santiago, Santiago de Compostela. 1872-73
* “Una lágrima”, en La Revista Compostelana, Santiago de Compostela. 1876
* “Lonxe vai miña alegría”, en La Ilustración Gallega y Asturiana, Madrid. 1879
* “O ben na terra”, en La Ilustración Gallega y Asturiana, Madrid. 1879
* “O día de San Antón”, en La Ilustración Gallega y Asturiana, Madrid. 1879
* ”A Herminia”, Pontevedra. 1891
* ”Poesías en gallego y asturiano”, editor Dimas Romero Vázquez. 1980

## Erreferentziak

* ↑ «Clara Corral en escritoras.com» escritoras.com.
* ↑ «Los Corral Rebellón, saga de médicos y escritores oriunda de Mondoñedo» La Voz de Galicia 2020-02-16.
* ↑ Miembros correspondientes RAG.
* ↑ MCNBiografias.com. «Corral Aller, Clara (1847-1908). » MCNBiografias.com» www.mcnbiografias.com.
* ↑ «Rúa Clara Corral Aller - Callejero de Ourense - Callejero.net» ourense.callejero.net.
* 1 2 3 4 5 «Clara Corral Aller | Álbum de mulleres | culturagalega.org» culturagalega.gal.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q20533492
* Multimedia: Clara Corral / Q20533492
# Oihana Arana

Oihana Arana Cardenal (Eskoriatza, Gipuzkoa, 2001eko urriaren 12a) Gipuzkoako bertsolaria eta idazlea da.

## Biografia

Arizmendi ikastolan egin zituen lehen ikasketak. Egun, Euskal Herriko Unibertsitatean Gizarte antropologia ikasten dihardu. Txikitatik izan du bertsotarako zaletasuna eta 2017 eta 2018an Gipuzkoako eskolarteko txapelduna izan zen. 2019an Urruzunotarrak gehituz lehiaketako saridunetako bat zen. 2020an, Oñatiko Antixena Gaztetxean jokatu zen finalean, Dizdaitte sariketaren lehen edizioko txapeldun.
2020an argitaratu zuen bere lehenengo eleberria Portuak. Horretaz gain Izotzetan islatuak liburu kolektiboan ere parte hartu du.

## Liburuak
### Eleberria

* Portuak (Gaumin, 2020).

### Poesia

* Lazunak azkazaletan (Susa, 2021).

### Liburu kolektiboak

* Izotzetan islatuak (Libero Amerika, 2020) - hainbat autore

## Bertsolaritza
### Txapelketak

* Gipuzkoako Eskolarteko Bertsolari Txapelketa:
** Txapelduna (2): 2017 eta 2018.

### Sariketak

* Txana sariketa (1): 2019.
* Zarauzko Kopla Txapelketa (1): 2021.
* Dizdaitte sariketa (1): 2020.

## Bestelakoak

* 2023an Azken oturuntza ikuskizun «hibridoa» aurkeztuko zuen Haizea Arana, Leire Vargas eta Aner Peritzekin batera.
* 2022an Erre ikuskizuna oholtzaratu zuen Aner Euzkitze, Haizea Arana eta Leire Vargasekin batera.
* 2022an Berezkoa Ta Naturala (Argia) Bertsolari Txapelketa Nagusiaren gaineko bideo-podcastean hartu zuen parte Leire Vargas, Aner Peritz eta Haizea Arana bertsolariekin batera.

## Erreferentziak

* ↑ «Oihana Arana Gipuzkoako eskolarteko txapeldun» bertsoa.eus (Noiz kontsultatua: 2020-10-18).
* ↑ «Oihana Arana Cardenal eskoriatzarrak irabazi du Gipuzkoako Eskolarteko Bertso Txapelketa - Eskoriatza» Goiena.eus (Noiz kontsultatua: 2020-10-18).
* 1 2 «Oihana Arana 'Dizdaitte' sariketaren lehen edizioko txapeldun» www.argia.eus (Noiz kontsultatua: 2021-08-06).
* ↑ «portuak. Oihana Arana. Elkar.eus» www.elkar.eus (Noiz kontsultatua: 2021-08-06).
* ↑ «Oihana Aranaren poesiaz lazunak azkazaletan» EITB Euskal Irrati Telebista 2021-06-10 (Noiz kontsultatua: 2021-08-06).
* ↑ Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa-Bertsozale. «Gipuzkoako Eskolarteko Bertsolari Txapelketa (37. 2017) - Aldizkakoa - BDB. Bertsolaritzaren datu-basea» bdb.bertsozale.eus (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).
* ↑ (Indonesieraz) Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa-Bertsozale. «Gipuzkoako Eskolarteko Bertsolari Txapelketa (38. 2018) - Aldizkakoa - Bertsolaritzaren datu-basea» bdb.bertsozale.eus (Noiz kontsultatua: 2024-10-10).
* ↑ «Oihana Aranak irabazi du XIV. Kopla Txapelketako zintzarria - Zarautz» Zarauzkohitza.eus (Noiz kontsultatua: 2022-01-17).
* ↑ Sarasola, Ainhoa. «Etenaren aldaera ugariak» Berria (Noiz kontsultatua: 2023-05-10).
* ↑ «“Antzezlanak badu gazitik, eta badu gozotik ere; umoretik ere egin daiteke kritika" - Durango» Anboto.org (Noiz kontsultatua: 2022-02-09).

## Kanpo estekak

* BDB Bertsolaritzaren datu-basea
* Oihana AranaTwitter
* Oihana AranaFacebook
* Datuak: Q100528454
# Haizea Arana

Haizea Arana Cardenal (Eskoriatza, Gipuzkoa, 2001eko urriaren 12a) Gipuzkoako bertsolaria da.

## Biografia

Arizmendi ikastolan egin zituen lehen ikasketak. 2010-2011 ikasturtean Aretxabaletako Lekaixoka bertso-eskolan hasi zen, 9 urterekin. 2016-2017 ikasturtean bertso-eskolako irakasle hasi zen Eskoriatzako Hankamotx bertso-eskolan. Gaur egun Aramaioko eta Aretxabaletako bertso-eskoletako kidea da.
Bertso udalekuetan eta Gipuzkoako Eskolarteko Bertsolari Txapelketan parte hartu izan du.

## Bertsolaritza

* Txana sariketa (1): 2020.
* I. Señora Sariketako finalista (2021).

## Bestelakoak

* 2023an Azken oturuntza ikuskizun «hibridoa» aurkeztuko zuen Leire Vargas, Oihana Arana eta Aner Peritzekin batera.
* 2022an Erre ikuskizuna oholtzaratu zuen Aner Peritz, Oihana Arana eta Leire Vargasekin batera.
* 2022an Berezkoa Ta Naturala (Argia) Bertsolari Txapelketa Nagusiaren gaineko bideo-podcastean hartu zuen parte Oihana Arana, Leire Vargas eta Aner Peritz bertsolariekin batera.

## Erreferentziak

* ↑ Galdegazte 2022: Oihana eta Haizea Arana. (Noiz kontsultatua: 2023-01-15).
* ↑ Elkartea, Xenpelar Dokumentazio Zentroa-Bertsozale. «Haizea Arana - Biografiak - BDB. Bertsolaritzaren datu-basea» bdb.bertsozale.eus (Noiz kontsultatua: 2023-01-15).
* ↑ «Haizea Arana» bertsoa.eus (Noiz kontsultatua: 2023-01-15).
* ↑ «Haizea Arana eta Miren Artetxe dira I. Señora Sariketa-ko lehen finalistak» bizkaie.biz (Noiz kontsultatua: 2023-01-15).
* ↑ Sarasola, Ainhoa. «Etenaren aldaera ugariak» Berria (Noiz kontsultatua: 2023-05-10).
* ↑ «“Antzezlanak badu gazitik, eta badu gozotik ere; umoretik ere egin daiteke kritika" - Durango» Anboto.org (Noiz kontsultatua: 2022-02-09).

## Kanpo estekak

* BDB Bertsolaritzaren datu-basea
* Haizea Arana Twitter
* Datuak: Q116206663
# Selma Rıza Feraceli

Selma Riza, baita ere Selma Riza Feraceli, (Istanbul, 1872ko otsailaren 5a - Ibidem, 1931ko urriaren 5a) Turkiako lehen emakume kazetaria izan zen. Halaber, herrialdeko lehen eleberrigileetako bat ere izan zen. Hil ondoren, senideek Feraceli abizena hartu zuten.

## Biografia

1872ko otsailaren 5ean jaio zen. Aita, Austria-Hungariako Otomandar Inperioko diplomazialari bat zen, eta ama, Naile, islamismora bihurtutako austriar bat. 1892an, hogei urte besterik ez zituela, Uhuvvet ("Adiskidetasuna") izenburuko eleberria idatzi zuen; 1999 arte argitaratu gabe gelditu zen. Istanbulen irakasle pribatuekin hezi ondoren, 1898an Parisera joan zen bere anaia nagusi Ahmet Rusarekin elkartzeko; Ahmet Turkiar Gazteak (CUP) mugimenduko kide zen. Sorbonako Unibertsitatean ikasi zuen eta mugimendu berean afiliatu zen; emakume bakarra zen bertan. Parisen ere CUPeko bi egunkarietan idatzi zuen: Mechveret Supplément Français, frantsesez, eta Şura'i Himmet turkieraz.
1908an Istanbulera itzuli zen. Han ere bi egunkarietan idatzi zuen: Hanımlara Mahsus Gazete ("Emakumeentzako egunkaria") eta Kadınlar Dünyası ("Emakumeen mundua"). 1908tik 1913 arte Turkiar Ilargi Erdi Gorrian idazkari nagusia izan zen. Otomandar Inperioaren azken urteetan, lan handia egin zuen Sultan Adileren jauregia, Istanbulgo errege-jauregia, neskentzako eskola bihurtzeko. Anaiaren laguntzarekin arrakasta izan zuen eta jauregia Kandilli High School for Girls bezala erabili zen 1986 arte; urte horretam partzialki erre zen eraikina.

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20180411061712/http://www.kadinhareketidernegi.org.tr/icerik.php?sayfa=13
* ↑ http://www.istanbulkadinmuzesi.org/en/selma-riza-feraceli
* ↑ https://web.archive.org/web/20190331073358/http://www.tr.writersofturkey.net/index.php?title=Selma_Rıza
* ↑ https://web.archive.org/web/20160828123533/http://www.enerjiforumu.com/gorseller/forumlar/Adile_Sultan_Sarayi.pdf

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6059113
* Multimedia: Selma Rıza / Q6059113