OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Edgar Bastidas Urresty

Edgar Bastidas Urresty (Samaniego, 1944ko urtarrilaren 20a) Kolonbiako idazlea da, Emilio Bastidas idazlearen semea, Kolonbiako Unibertsitate Nazionalean filosofia eta letretan lizentziatua 1972an; Parisko Unibertsitatean filosofian doktorea (1978), bere tesia zuzendu zuen Francois Chatelet irakasleak; Paris, 1981ean, iberiar eta iberoamerikar ikasketetan aditua. Literaturaren soziologia mintegietan parte hartu zuen Jacques Leenhardten zuzendaritzapean Parisko Gizarte Zientzietako Goi Ikasketen Eskolan, 1978an. Bere jarduera akademikoen artean, Nariñoko Unibertsitateko errektore eta irakasle izan zen, eta Bogotako Javeriar Unibertsitateko literatura maisutzako irakasle.
Entre 1968 y 1971 fundó y dirigió la Casa de la Cultura de Nariño. Fue director del taller de escritores AWASCA de la Universidad de Nariño, en 1981. Creó y actualmente preside la fundación para la cultura Testimonio, que ha realizado cinco concursos nacionales de cuento y publicado veinte libros de diversos géneros literarios.
1968 eta 1971 artean Nariñoko Kultur Etxea sortu eta zuzendu zuen. Nariñoko Unibertsitateko AWASCA idazleen tailerreko zuzendaria izan zen, 1981ean. Testimonio kulturarako fundazioa sortu zuen, eta gaur egun fundazio horren buru da; bost ipuin lehiaketa nazional egin ditu, eta hainbat literatur generotako hogei liburu argitaratu ditu.

## Obra

* Las guerras de Pasto, ensayo histórico, dos ediciones (1979) Aipamena eta pasartea
* Grafismos, prosas (1983) Aipamena eta pasartea
* Antología del cuento andino, coautor (1984) Aipamena eta pasartea
* El fariseo, crónica histórico-social (1985 y 1988) Aipamena eta pasartea
* La violencia universal, ensayos histórico literarios (1990) Aipamena eta pasartea
* Meditaciones, de entrevistas (1990) Aipamena eta pasartea
* Avatares, cuentos (1992) Aipamena eta pasartea
* Dos visiones sobre Bolívar, ensayos históricos (1999) Aipamena eta pasartea
* Nariño Historia y Cultura, ensayos histórico literarios (1999) Aipamena eta pasartea
* Lecturas secretas, ensayos literarios y filosóficos (2002) Aipamena eta pasartea
* Ensoñaciones, poemas, edición trilingüe (2003) Aipamena eta pasartea
* Tejido de palabras, ensayos literarios (2004) Aipamena eta pasartea
* El mundo de los libros, ensayos literarios (2005) Aipamena eta pasartea

## Erreferentziak

* ↑ "triplov", site dedicado a Ernesto de Sousa.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q1283781
# Bursako igerileku handia

Bursako igerileku handia (frantsesez: 'La Grande Piscine de Brousse'), baita ere Haremgo bainuak, Jean-Léon Gérôme margolari frantsesak 1885ean egin zuen olio mihise gainekoa da. Gaur egun bilduma pribatu batean dago jasota. Gaia emakumeen biluztasunak erakusteko aitzakia da. Estiloaren ikuspuntutik Orientalismo mugimenduan kokatzen da: Harem barruko intimitate idealizatua.

## Deskribapena

Tamainua: 70 × 100,5 zm.
Hammam eta igerilekuak gai arrakastatsua izan zen Jean-Léon Gérômeren obra. Orientalismoaren olio honek gaurko Turkian dagoen Bursako bainu publikoak aurkezten ditu. 1885eko Parisko Saloian aurkeztu zen. Margolanean jantzita dauden emakume bakarrak esklabuak dira. Kontraste handia dago emakume zuriek erakusten duten zuritasuna esklabuen beltzen iluntasunarekin parekatuta. Egileak kontrastea bilatzen du. Ezkerreko izkinatik eguzkiaren izpiak sartzen dira. Erdialdean nargile bat ikus daiteke, oso elementu ohikoa Gérômeren mota honen lanetan.

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20240521203747/https://salons.musee-orsay.fr/index/notice/119680

## Ikus, gainera

* Igerilekua harem batean

## Kanpo estekak

* Datuak: Q19861886
* Multimedia: The Great Bath at Bursa / Q19861886
# Petrinaitz

Petrinaitz Aizkorriko mendilerroan dagoen mendia da, hiru leporen artean dagoena: hego-mendebaldean Burdinkurutz lepoa dugu, Oburu eta Malkorratik banatzen duena; hego-ekialdean, Pagarrate, Milpiribiletik banatzen duena eta, azkenik, iparraldean Bolaleku mendatea dago, Aizkorriko mendilerroko Zabalaitz menditik banatzen duena.

## Berezitasunak

Pagarrateko mendatean, trikuharri bat dago.

## Beste izen batzuk

Mendi honek jasotzen dituen beste izen batzuk, Artzanegi eta Artzanasi dira.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12265795
# Mirubixkar

Mirubixkar Elgeako mendilerroan dagoen mendi bat da, 1.048 metroko garaiera duena. Mendilerro honen erdi ekialdean dago, Usabakotxena lepotik gertu.

## Irispideak

Larreatik, Usabakotxena lepora iritsi behar da lehenik. Herrixka honen eliza ondoan dagoen bide batetik abiatu behar da. Bide hau, bere lehen metroetan, asfaltatua dago. Ondoren, Larrakola txabolara heldu behar da, eta, hortik, berehala, Usabakotxena lepora heltzen da. Hemendik, eskuinetara hartu behar da. Lehen tontorra, Mirubixkar bera da.

## Kanpo estekak

(Gaztelaniaz)
* Datuak: Q12263715
# Ganekogorta

Ganekogorta edo Belaute izen bereko mendilerroan dagoen tontorra da. Mendilerroa Araba eta Bizkaia artean kokatuta dago Nerbioi ibarrean. Mendilerroko tontorrik ezagunena Bilboko erdigunetik pare bat kilometrora baino ez dago.
Tradizionalki, mendi honetatik ere deitzen zuten, adar bat joz, Gernikako Batzarretarako (Oiz, Gorbeia, Kolitza eta Sollube beste deiadar mendietatik bezala).

## Abiapuntuak

* Santa Luzia auzotik (Laudio): ordu 1 eta 15 minutu.
* San Adrian auzotik (Bilbo): ordu 2 eta 45 minutu.
* Alonsotegitik.

## Iruditegia

* Ganekogorta.
* Ganekogorta Getxoko Arrigunaga hondartzaren atzean, Galeatik kusita.
* Bilboko itsasadarretik ikusita. Lehen planoan, Lutxanako kaia.
* Ganekogortako tontorra elurrez estalita, udaberrian. Leioatik egindako argazkia, 2024-03-26.

## Erreferentziak

* ↑ EODA
* ↑ Euskal Herriko Mendien Katalogoa 2007ko otsaila, 2009ko apirila, Euskal Mendizale Federazioa. Katalogo horretako toponimoek Euskaltzaindiaren Onomastika Batzordearen oniritzia dute. (EODA) Ganekogorta (Mendikat)

## Kanpo estekak

* Ganekogorta luberri.net webgunean
* Ganekogorta / Belaute, http://www.euskal-herria.org/.
* Datuak: Q557130
* Multimedia: Ganekogorta / Q557130
# 1995eko Urkiolako Igoera

1995eko Urkiolako Igoera lasterketa honen XXI. ekitaldia izan zen. Lasterketa oso bizia izan zen eta txirrindulariek 30 minutu inguru lehenago iritsi ziren helmugara. Carrera taldeak ikaragarrizko erritmoa jarri zuen Urkiolako lehenengo igoera Chiapuccirekin batez ere, Pantanirentzat lan eginez. Goian, Piepoli, Totschnig eta Breukink-ek Chiappucci eta Pantanirekin batera pasa ziren eta Santi Blanco minutu batera. Gero geldialdi bat egon zen eta 30 laguneko taldea osatu zen. Orduan, Once taldeak erasoari ekin zion, behin eta berriz. Urkiolako bigarren igoeran, Piepoli eta Breukinkek ihesi joan ziren. Gero, Pantanik Piepoli harrapatu zuen, Breukink atzean geratzen zen bitartean. Txakurzuloko aldapan Piepolik azken erasoa egin zuen eta helmugara bakarrik heldu zen. Marco Pantanik atzean lehertuta geratu zen eta 6. amaitu zuen.

## Sailkapen nagusia

* Leonardo Piepoli (Refin) 3h 47min 25s.
* Erik Breukink (Once) 56s-ra.
* Claudio Chiappucci (Carrera) 1min 12s-ra.
* Gilberto Simoni (Aki) 1min 33s-ra.
* Zenon Jaskuła (Aki) 1min 48s-ra.
* Marco Pantani (Carrera) 1min 51s-ra.
* Oscar Pellicioli (Polti) 2min 5s-ra.
* Felice Puttini (Refin) 2min 7s-ra.
* Santiago Blanco (Banesto) 2min 29s-ra.
* Jens Heppner (Telekom) 2min 45s-ra.

## Tarteko Helmugetako sailkapena

* Prudencio Indurain (Banesto).

## Mendiko sailkapena

* Leonardo Piepoli (Refin).

## Taldekako sailkapena

* Once

## Kanpo estekak

* Datuak: Q114065199
# Wardruna

Wardruna Einar Selvik norvegiar musikariak sortutako musika talde proiektua da. 2000. urtean Norvegiako Bergen hirian sortu zen. Talde honetako musika Eskandinaviar mitologian eta errunen mistizismoan oinarritua dago, bere antzinako doinu ilun, erakargarri eta sakonek orain dela mila urteko bikingo aztien erritual espiritualak musikaz irudikatu nahi ditu, horregatik antzinako eskandinavieraz abesten dute.
Viking telesaileko 2. denboraldiko soinu bandaren abestiak konposatu eta jo zituzten.

## Taldekideak

* Kvitrafn (Einar Selvik): ahotsa, musika tresna guztiak (biolina ezik) eta abestien sorkuntza eta konposaketa.
* Lindy Fay Hella: ahotsa
* Gaahl: ahotsa
* Hallvard Kleiveland: norvegiar biolina

## Diskografia

* Runaljod – Gap Var Ginnunga (2009)
* Runaljod - Yggdrasil (2013)
* Runaljod - Ragnarok (2016)
* Skald (2018)
* Kvitravn (2021)
* Birna (2025)

## Kanpo estekak

* Wardruna musika taldearen webgunea (Ingelesez)
* Vikings telesaileko irudiak Wardruna taldearen musikaz ikusgai eta entzungai
* Datuak: Q2120164
* Multimedia: Wardruna / Q2120164
# Cajun musika

Cajun musika (euskarazko ahoskera Keien musika, frantsesez Musique cadienne) baita ere Akadiar musika, Luisianako frantziar jatorriko biztanleek sortutako musika mota da, askotan beste generoak eta musikak nahastuz. Sortze horretan eragin handia izan zuten Kanadako Akadiarren baladek eta country musikak.

## Historia

Musika mota hau XIX. mendean sortu zen. Instrumentu gogokoenak biolina eta, ondoren, akordeoia dira. Garrantzitsuak dira ere bai gitarra, triangelua, garbitzeko ohola eta aho-soinua. Lehenengo grabazioak 1928koak dira eta, hasiera batera, frantziar biztanleei zuzenduta zegoen.

## Tipologia

Cajun musika orokorrean bi genero ikus daitezke:
* Populazio zuriak jotako musika da (Cajun deitzen dena), country musika eta Western Swingekin lotura handia duena. Musika tresna nagusia biolina da.
* Zarico (edo zydeco) musika, biztanle beltzek jotzen dutena. 1930eko hamarkadaren inguruan agertu zen eta aurrekoaren antzekoa da; bluesaren eta Rhythm and bluesen eragin handia izan ditu. Gustukoak du akordeoia, kromatikoa zein diatonikoa. Zarico hitza "Zydeco son pa salée" kanta tradizionaletik dator ("Babarrunak ez dira gaziak").
Hala ere, bi generoak askotan nahasten dira eta mugak batzuetan ez dira garbiak.

## Musikari ezagunak

* Christine Balfa
* Cléoma Falcon
* Marce Lacouture
* Mary Gauthier

## Taldeak

* L'Angélus (taldea)
* BeauSoleil
* Les Frères Balfa
* Lost Bayou Ramblers
* Pine Leaf Boys

### Euskal Herrian

* Arakajun

## Bildumak

* Les haricots sont pas salés - Musique cajun de Louisiane, (1974, Expression spontanée, ES 17 )
* Alligator Stomp: Cajun And Zydeco, Vol.1, (1990, Rhino, R2 70946)
* Alligator Stomp: Cajun And Zydeco, Vol.2, (1992, Rhino, R2 70312)
* Cajun Music and Zydeco, (1992, Rounder, CD11572)
* Kings of Cajun, Vol. 3, (1994, Music collection, MCCD 171)
* Zydeco, (2000, Putumayo, Putu-160-2)

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20200205201823/http://www.bayouprod.com/

## Kanpo estekak

* (Frantsesez): CajunLyrics.com
* (Frantsesez): [https://web.archive.org/web/20200205201826/http://attakapasgazette.org/2014-issue-2/barry-ancelet-established-archive-cajun-creole-music-lafayette/ Barry Ancelet
Lafayetten Cajun eta musika kreolearen artxiboak sortu ditu.]
* (Frantsesez): Cajun musika Youtuben.
* Datuak: Q1026089
* Multimedia: Cajun musicians / Q1026089
# Calatayud

Calatayud (Calatayú aragoieraz) Espainia erdialdeko hiria da, Aragoiko laugarren udalerririk populatuena, Zaragozaren, Huescaren eta Teruelen ondoren. Zaragozako probintzian dago, Calatayudeko eskualdean. 20.263 biztanle zituen 2005ean.
Calatayud-eko epai barrutiak (2.668 km$^2$ eta 60.492 biztanle) 74 herri hartzen ditu.

## Historia

Bilbilis zeltiberiar hiriaren harrien gainean eraiki zen Calatayud. Arabiarren eskuetan egon zen, eta Alfontso I.a Borrokalaria Nafarroako eta Aragoiko erregeak hartu zuen 1120. urtean.

## Klima

Datu klimatikoak (Calatayud, Aragoi) :
| Hila | Urt | Ots | Mar | Api | Mai | Eka | Uzt | Abu | Ira | Urr | Aza | Abe | Urtekoa |
| Batez besteko tenperatura maximoa (°C) | 9 | 11 | 15 | 16 | 20 | 26 | 30 | 30 | 25 | 19 | 13 | 10 | 18.7 |
| Batez besteko tenperatura minimoa (°C) | 0 | 1 | 3 | 5 | 9 | 12 | 15 | 16 | 12 | 8 | 4 | 2 | 7.3 |
| Pilatutako prezipitazioa (mm) | 17.6 | 14.3 | 14.4 | 25.2 | 39.3 | 27.9 | 19.5 | 20.3 | 26.5 | 26.5 | 25.1 | 18.6 | 275.2 |
| Iturria: MSN ||||||||||||||

## Ekonomia

Kontserba industria, ardoak eta likoreak dira ekonomia jarduera nagusien ardatz.

## Ondasun nabarmenak

Mudejar estiloko kolejiata (XIII. mendea) eta hiri zaharraren hondakinak.

## Calatayudeko herritar ospetsuak

* Baltasar Gracian (1601-1658), idazlea.
* Pepe Carrol (1957-2004), ilusionista eta telebista aurkezlea.

## Ikus, gainera

* Zaragozako udalerrien zerrenda

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Udal webgunea
* (Gaztelaniaz) Webgune ez ofiziala
* Datuak: Q496424
* Multimedia: Calatayud / Q496424
# Ballo

Ballo Arabako ipar-ekialdean dagoen mendia da, Nafarroako mugatik gertu, Entziako mendilerroan kokatutakoa eta bertako tontorrik altuena da.
Gailurrak 1.197 metro ditu. Mirutegi mendi-gailurraren alboan dago (1.166 m), eta oso ohikoa da biak igotzea ibilaldi berean.

## Abiapuntuak

* Donemiliagako Durrumatik: Ordu bat eta 45 min.
* Opakuako mendatetik: Ordu bat eta 15 min.
* Legaireko aparkalekutik: Ordu bat.
* Andoindik: Ordu bi eta 15 min.

## Ikus, gainera

* Arabako mendiak

## Kanpo estekak

* Ballo luberri.net webgunean
* Datuak: Q12254730
# Camiña

Camiña Txileko iparraldeko komuna eta herri bat da, Tarapacá eskualdeko Tamarugal probintzian kokatuta. 2002ko erroldan, 1.275 biztanle zituen.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Camiñako udalaren webgunea.
* Datuak: Q3731
* Multimedia: Camiña / Q3731
# Kobane

Kobane (kurdueraz: Kobanê) edo Ayn al-Arab (arabieraz: عين العرب‎) Siriako iparraldeko hiri bat da, Alepo eskualdekoa. Turkiarekiko mugaren ondoan dago, Alepo hiritik 165 km ipar-ekialdera. 2004an 44.821 biztanle zituen. Biztanle gehienak kurduak dira, baina badira arabiarrak, turkomanoak eta armeniarrak ere.

## Ikus, gainera

* Kobaneko setioa

## Erreferentziak

* 1 2 The Second Report: Ayn al-Arab/Kobani, Etana Billetin-First issue Etanasyria.org

## Kanpo estekak

* Datuak: Q126415
* Multimedia: Kobanî / Q126415
# Carabus violaceus

Carabus violaceus kakalardo espezie bat da, Carabidae familiakoa, zientziarako Lineok 1758an deskribatu zuena. Europatik Japoniaraino hedatzen da. Euskal Herrian ere aurkitzen da.

## Deskribapena

Kolore more iluna du, horregatik "lurreko kakalardo morea" ezizena ematen zaio. Ez da batere deigarria, elitroen ertzak eta pronotoak distira more biziagoa dute. 20-30 mm artean neurtzen du, baina 37 mm-ko alerik ere ikusi da. Helduek fusionaturik dituzte elitroak eta horregatik ezin dute hegan egin.
Beldarra handiagoa da heldua baino.

## Habitata eta elikadura

Baso, parke eta lorategietan bizi da. Egunez orbelaren edo harrien azpian gordeta egoten da eta gauez ateratzen da ehizara. Azkar mugitzen da alde batetik bestera. Bareak janez elikatzen denez nekazaritzarako intsektu onuragarria da. Bareak mukia jariatuz babesten dira Carabus violaceus kakalardoaren aurrean. Barraskiloak, zizareak eta gurgurioak ere ehizatzen ditu.
Ikusi da akaro batzuk kakalardoaren burura igo eta distantzia luzeak egiten dituztela toki hobearen bila. Fenomeno horri foresia esaten zaio eta komentsalismo mota bat da.

## Bizi zikloa

Metamorfosi osoa egiten du, arrautza, beldarra, pupa eta heldua. Beldarrak ere haragijaleak dira eta 10 hilabeteko garapena dute. Ondoren lurrean pupa osatzen dute eta udazkenean ateratzen dira helduak, baina hibernatu egiten dute eta udaberrirako ez dira aktiboak izaten. Helduak hainbat urtez bizi daitezke.

## Iruditegia

* Elitroen ertz morea ongi ikusten da.
* Burua.
* Helduaren eta beldarraren tamainen konparaketa (ilustrazioa).

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «Carabus violaceus» tubiologia.forosactivos.net (Noiz kontsultatua: 2023-09-09).
* ↑ «EHAEko Coleoptera Catalogoa|Heteropterus» www.heteropterus.org (Noiz kontsultatua: 2023-09-09).
* ↑ (Ingelesez) Smith, Laura. «Carabidae - ground beetles 2 | www.bumblebee.org» www.bumblebee.org (Noiz kontsultatua: 2023-09-09).
* 1 2 3 4 (Ingelesez) «Carabus violaceus» uk beetles (Noiz kontsultatua: 2023-09-09).
* 1 2 «Cárabo violáceo | Animalandia.» animalandia.educa.madrid.org (Noiz kontsultatua: 2023-09-09).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1535893
* Multimedia: Carabus violaceus / Q1535893
* Espezieak: Carabus violaceus
# Lamia (greziar mitologia)

    Artikulu hau greziar mitologiako pertsonaiari buruzkoa da; Euskal mitologiako jeinuari gaitzat duena beste hau da: «Lamina»
Lamia (antzinako grezieraz: Λάμια), antzinako greziar mitologian, haurrekin elikatzen zen munstro bat zen, eta, ondorengo tradizioan, amesgaiztoaren espiritutzat (deabrua) hartzen zen.
Lehen istorioetan, Lamia Libiako erregina ederra zen, eta Zeusekin maitasun istorio bat zuen. Horren berri izan zuenean, Hera, Zeusen emazteak, Lamiarekin izandako Zeusen semea lapurtu zion, bahituz eta erailez. Seme-alabak galtzeak Lamia zoratu zuen, eta mendeku eta etsipen gisa, Lamiak aurkitu eta jan zitzakeen edozein haur hartuko zuen. Ekintza krudelak zirela eta, itxura fisikoa aldatu egin zen, itsusia eta munstro bihurtzeko. Zeusek profeziaren boterea eman zion Lamiari, bai eta bere begiak atera eta birtxertatzeko gaitasuna ere, agian Herak insomnioarekin zigortu zuelako, eta ezin zituelako bere begiak inoiz ere itxi, betirako egon zedin obsesionatua galdutako umeekin.
Lamiaiak ere mamu mota bihurtu ziren, gizon gazteak sexu-gosea asetzeko limurtzen zituen eta ondoren bere haragiaz elikatzen zituen Enpusaren sinonimo.
Lamia zenbait ezaugarri eman zaizkio sugeekin lotzen dituztenak, eta horregatik uste da antzinarotik bere izaera mitologikoa jarrai daitekeela; antzinako hainbat testutan lamiai izenak agertu dira, suge itxurako zatiak dituzten izakiak. Besteak beste, Dio Chrysostomen "mito libikoko" piztiak eta Apolok Argosi Psamatheren (Crotopus) mendeku hartzeko bidalitako munstroa.
Aurreko mendeetan, Lamia haur-izutzaile gisa erabili zuten Grezian, haurrak obedientzian izutzeko, Euskal Herrian hamalau-zaku erabiltzen den gisa.

## Erreferentziak

* ↑ Bell, Robert E., Women of Classical Mythology: A Biographical Dictionary (New York: Oxford UP, 1991), s.v. "Lamia" (drawing upon Diodorus Siculus 22.41; Suidas "Lamia"; Plutarch "On Being a Busy-Body" 2; Scholiast on Aristophanes' Peace 757; Eustathius on Odyssey 1714).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q200073
* Multimedia: Lamia (mythology) / Q200073
# Carlos Terribili

Carlos Terribili ( Buenos Aires, 1936ko abuztuaren 5 – 2016ko abuztuaren 21) argentinar horma-irudigile, afixagile eta irudigile izan zen. Haren bizitzan 350 erakusketa baino gehiago egin zuen: Argentinan, Mexikon, Perun, Venezuelan, Uruguain, Ameriketako Estatu Batuetan, Kuban eta Espainian. 2007an «Buenos Airesko Hiri Autonomoaren Hiritar Ospetsua» izendatu zuten. 2008an «Kulturaren Pertsona Nabaria».

## Biografia

Carlos Terribili Belgranoko Arte Ederren Eskola Nazionaletan eta Prilidiano Pueyrredón Arte Ederren Eskola Nazionalean ikasi zuen. Bigarren horretan, besteak beste, irakasle hauek izan zituen: Ideal Sánchez, Luis Barragán, Onofrio Pacenza, Juan Batlle Planas, Héctor Cartier eta Víctor Chab. Terribilik inoiz ez zuen lehiaketetan esku hartu. Bere lanak beti herri-borrokekin eta gizarte-aldarrikapenekin egon ziren lotuta. Irakasle ere aritu zen, Estímulos de Bellas Artes institutuan, Buenos Airesko zaharrenetariko bat.

## Lana

Bere lan-esparru nagusiak erretratuak eta afixak izan ziren. Marrazkiak egin zituen hainbat egileren testuen gainean: Atahualpa Yupanqui, Jorge Luis Borges, Armando Tejada Gómez, Homero Expósito, Héctor Negro, Horacio Guaraní, Raúl González Tuñón, Nicandro Pereyra, Hamlet Lima Quintana, Osvaldo Pugliese, Celedonio Flores, Homero Manzi, Enrique Santos Discépolo, Alfredo Gobi, Astor Piazzolla, Domingo Zerpa, Elvio Romero, Elías Castelnuovo eta beste asko.
Horma-irudigile gisa bere lanak garrantzi handia du. Bere lanak Argentinako, Espainiako, Kubako eta Boliviako museoetan ikus daitezke.
Hedabideetan ere jardun zuen, bereziki La Prensan eta Tucumángo Norten.

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20160918032835/http://parlamentario.com/noticia-15092.html
* ↑ https://web.archive.org/web/20160918032835/http://parlamentario.com/noticia-15092.html. Parlamentario.com (30/5/2008).

## Kanpo-estekak

* (Gaztelaniaz):Elkarrizketa Carlos Terribiliri.
* (Gaztelaniaz):Carlos Terribiliren biografia.
* (Gaztelaniaz):Carlos Terribiliren webgune ofiziala.
* Datuak: Q5651048
# Katherine Paul

Katherine Paul (1989) swinomish eta iñupiaq konpositore eta multi-instrumenista da. Portlanden, Ameriketako Estatu Batuetan, du egoitza. Bere musikan eragina dute post-rockak, rock alternatiboak eta amerikar indigenen musika tradizionalak. EP bat eta hiru disko kaleratu ditu Black Belt Eagle Scout ezizenarekin.

## Diskografia

* Mother of My Children (2017)
* At the Party with My Brown Friends (2019)
* The Land, the Water, the Sky (2023)

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Reaves, Cynthia. (2020-01-06). «Black Belt Eagle Scout» The Silver Lining Magazine (Noiz kontsultatua: 2024-12-10).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q64748134
# Serrapinnus

Serrapinnus arrain genero bat da. Characidae familiaren barruan sailkatzen dira.

## Espezieak

| # | Espeziea | Egoera |
| style='text-align:right' | Serrapinnus aster | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus calliurus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus gracilis | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus heterodon | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus kriegi | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus littoris | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus lucindai | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus microdon | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus micropterus | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus notomelas | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus piaba | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus potiguar | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus sterbai | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus tocantinensis | daturik gabe |
| style='text-align:right' | Serrapinnus zanatae | daturik gabe |