OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# San Bizente Arriagakoa eliza

San Bizente Arriagakoa martiriaren eliza Arabako Gasteiz hiriburuan dagoen eliza bat da, Arriaga-Lakua auzoan dago. XV-XVI. mendeen artean gotiko-pizkunde estiloan eraikia izan zen, nahiz eta XVIII-mendeen artean burututako zaharberritze lanen ondorioz kanpoaldetik barroko estiloa nagusi izan.

## Iruditegia

* Mendebaldea eta dorrea
* Barnealdea
* Ganga eta korua
* Alboko erretaula barrokoa (XVIII. mendea)
* Erretaula nagusiaren xehetasuna, Kalbarioa (XVI. mendea)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5911411
* Multimedia: Church of San Vicente de Arriaga / Q5911411
# San Bizente Paulekoaren kalea (Gasteiz)

Gasteizko San Bizente Paulekoaren kalea Alde Zaharrean dago.

## Kokapena

Alde Zaharreko muinoaren ekialdeko mendi magalean dago. San Frantzisko Xabierkoaren kantoian hasten da, Barrenkale berria parean, eta Santa Maria kantoiraino iristen da, Barrenkale ondoan.

## Luzera

290 metro inguruko luzera du. Ezkerreko espaloian 23 zenbakiraino iristen da eta eskuinekoan 14raino.

## Historia

Henrike Knörr eta Elena Martínez de Madina Salazarrek idatzitako “Toponimia de Vitoria I – Gasteizko toponimia I” (Euskaltzaindia, 2009) liburuaren arabera 1962ko otsailaren 7an eman zitzaion kaleari egungo izena, hain zuzen ere kale honetan zegoen umezurtz-etxea zaintzen zuten mojak San Bizente Paulekoaren kongregaziokoak zirelako.

## Trafikoa

Trafikorako irekita dago norabide bakarrean, Barrenkaletik San Frantzisko Xabierkoaren kantoira.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q56659881
* Multimedia: Calle de San Vicente de Paúl, Vitoria-Gasteiz / Q56659881
# San Bizente aldapa (Gasteiz)

Gasteizko San Bizente aldapa Alde Zaharrean dago.

## Kokapena

San Frantzisko kalean hasten da, Aiztogile kalearen parean eta Goiuri plazaraino igotzen da.

## Luzera

105 metro inguruko luzera du. Ezkerreko espaloian ez dauka ataririk, eskuineko aldean 5eraino.

## Historia

Henrike Knörr eta Elena Martínez de Madina Salazarrek idatzitako “Toponimia de Vitoria I – Gasteizko toponimia I” (Euskaltzaindia, 2009) liburuaren arabera 1887ko urriaren 12an eman zitzaion izena aldapari, San Bizente eliza han dagoelako.

## Eraikinak

* San Bizente eliza

## Trafikoa

Bi norabideetan pasa daitezke ibilgailuak. Ez dago aparkatzeko tokirik.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q56675930
* Multimedia: Cuesta de San Vicente, Vitoria-Gasteiz / Q56675930
# San Bizente eliza (Beortegi)

San Bizente eliza Lizoainibarko Beortegi lekuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.

## Eraikina

Erromaniko estiloko eraikina, harriz egina, XX. mendearen bigarren erdialdean zaharberritu zena. Habearte bakarra du, hiru ataletan banatuta, baita burualde erdizirkularra ere. Habeartearen lehen atalean, dorrearen azpian, zeru soildu dintelduaz estaltzen da, kanoi-gangaz, fajoidun gangaz hurrengo bietan, eta labe-gangaz absidean. Sarrera epistolaren aldetik egiten da, arkibolta apaindu gabeko erdi-puntuko arkudun ate batetik, egin berri den arkupe bat babesten duena.
Barruan, irudi gotikoa nabarmentzen da (ca. 1300) Ama Birjina Haurrarekin, zur polikromatuan, burualdeko leiho axialean. Idulki gisa Birtudeetako erliebeekin apaindutako sagrarioa du, egurrez egina, antzinako erretaula nagusikoa izan zitekeena. Badirudi XVII. mende hasierakoa dela. Garai berean eta jatorri berarekin, San Joseren eta Haurraren tailu bat dago ebanjelioaren aldean dagoen kapera txikian.

## Erreferentziak

* Nafarroako Entziklopedia Handia | BEORTEGI. (Noiz kontsultatua: 2021-10-23).

## Ikus, gainera

* Beortegi

## Kanpo estekak

* Datuak: Q109301513
# San Bizente eliza (Bilbo)

    Artikulu hau Abandoko elizari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «San Bizente».
San Bizente Martiriaren eliza Bilboko Abandon dagoen eliza da, XVI. eta XVII. mendeen artean eraikia.

## Historia

Egungo eraikinak XVI. mendeko eraikin gotiko ordezkatu zuen, Aiara eta Saltzedoko jaunek eraikia. Lanak 1549an, Joanes Arratiakoak zuzenduak, hasi eta XVII. mendearen erdialdean bukatu zituzten. Jadanik desagertutako Abandoko elizatearen parrokia izan zen, 1870ean Bilbok bereganatu arte. Egun Albiako lorategiak ditu aurrean. Duela urte batzuk guztiz zaharberritu zuten. Bertan Pasioa izeneko kofradiak du egoitza.

## Galeria

* Burualdea
* Kristo etzana, Quintín de Torre
* Erretaula Nagusia
* Erretaula Nagusia
* Alboko erretaula
* Zutabe eta gangak
* Fatxada nagusia
* Andre Maria doloretakoa
* San Bizente Martiriaren elizaren aurreko aldea eta inguruak

## Ikus, gainera

* Eliza Kolumnarioak Euskal Herrian

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q11682873
* Multimedia: Church of San Vicente de Abando / Q11682873
# San Bizente (lurmuturra)

    Artikulu hau Algarveko lurmuturrari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «San Bizente».
San Bizente (portugesez: Cabo de São Vicente) Iberiar penintsularen hego-mendebaldeko izkinan dagoen lurmuturra da, Vila do Bispo udalerrian (Algarve) kokatua. Ingurune horretan "Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina" delako natura parkea sortu dute.
Hortxe dago Sagresko gotorlekua, XV. mendean eraikia, bisitarako irekia.

## Erreferentziak

* ↑ 159. araua. Euskaltzaindia (Noiz kontsultatua: 2010-10-5).

## Ikus, gainera

* São Vicente (Madeira)

## Kanpo estekak

* Sagresko gotorlekuaren web orria, Portugalgo turismoko estatu erakundearen webgunean. (Portugesez)(Ingelesez)(Gaztelaniaz)(Alemanez)(Frantsesez)(Italieraz)(Nederlanderaz)(Errusieraz)(Japonieraz)
* Datuak: Q4103
* Multimedia: Cabo de São Vicente / Q4103
# San Bizente Martiriaren eliza (Antoñana)

San Bizente Martiriaren eliza Antoñana (Araba) herriko parrokia-eliza da, herriaren gune harresituaren erdigunean kokatua.

## Eraikina

Antzinako gotorleku baten oinarrietan eraiki zuten eliza. Gurutze latindar itxurako oinplanoa du, abside oktogonala eta girlandekin apaindutako hamar pilastra ditu. Gangekin estalita daude lau tarteak. Portikoak erdi-puntuko bost arku ditu eta han XVIII. mendeko portada dago. Hegoaldean beste portada neoklasiko bat du.
Kanpandorrea neoklasikoa da eta oinplano karratua du. Kanpaiak zutabe toskanarrekin edertutako lau zulotan daude, flamigeroekin amaituta. Kupula oboidea du, eta linterna, zilindrikoa.
Eliza eta bere ondoko plaza hilerri bezala erabili izan ziren antzina, baina egungo Antoñanako hilerria harresietatik kanpo dago.

## Barrualdea

Manuel de Morazak egindako erretaula nagusia rokoko estilokoa da (XVIII. mendea), eta San Bizente martiriaren irudia da nagusi erdian, ondoan San Pedro eta San Pauloren eskulturak dituelarik. Goialdean, berriz, Kalbarioa eta San Sebastian eta San Migelen irudiak.
Aldare nagusiaren parean, Landako Andre Mariaren irudia (XII. mendekoa) egoten da irailetik maiatzera arte (haren baselizatik ekartzen dute).
Alboetako aldareak Andre Mariaren Arrosarioari (XVII. mendea), Kristo Santuari, San Josefi, Arimei eta San Antoniori eskainita daude. Koroaren azpian bataiotegia eta bataiarria daude.
XVII. mendeetako bi mihise eder gordetzen dira elizan, Pintura hauek Cornelio Scout eskola sevilarrekoarenak direla uste da.

## Iruditegia

* Erretaula eta aldarea.
* Arrosarioaren irudi bat.
* Landako Andre Mariaren irudia hilabete batzuz egoten da elizan, bere baselizatik ekarria.

## Erreferentziak

* ↑ «Antoñana – Ayuntamiento de Campezo · Kanpezuko Udala» www.kanpezu.eus (Noiz kontsultatua: 2021-10-17).
* ↑ Abaitua, Joseba; Fernandez, Luistxo. (2021-04-01). «Kanpezura bisita (eta Sabandora, bide batez)» Eibar.ORG | Eibarko peoria (Noiz kontsultatua: 2021-10-17).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108915350
* Multimedia: Church of San Vicente Mártir, Antoñana / Q108915350
# Sardignaita

Sardignaita mineral bat da.

## Ezaugarriak

Sardignaita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {BiMo2O7(OH) * 2H2O}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 3 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Sardignaite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Sardigliano

Sardigliano Italiako udalerri bat da. Alessandriako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. 380 biztanle ditu, 12,74 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Sardiglianok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Borghetto di Borbera Garbagna Sant'Agata Fossili Cassano Spinola Castellania Gavazzana Stazzano

## Kanpo estekak

* Datuak: Q17666
* Multimedia: Sardigliano / Q17666
# Sardexka

Sardexka alde batean kirtena eta bestean hortz puntadunak (eskuarki hiru edo lau) izaten dituen tresna da. Janaria zulatzeko, atxikitzeko edo garraiatzeko erabiltzen da, batez ere janariak prestatzeko eta ahora eramateko helburuarekin; zehazki, erabilera ohikoena da janaria ahora eramatea, edota janari puska bati eustea puska hori prestatzen edo mozten dugun bitartean. Lehenengo aldiz Mendebaldeko Europan erabili zen. Hala ere, gaur egun mundu osoan erabiltzen da.
Hainbat sardexka mota dago, erabileraren arabera. Adibidez: haragietarakoa, arrainetarakoa edo azkenburukoetarakoa.

## Historia

Oldani Klasikoan eta Erromatar Inperioan antzeko tramankuluak izan ziren arren, sardexka benetan agertu zen lehen aldia 1077. urtean izan zen. Esan ohi da tresna hau Carlus Verius asmatzaile ospetsuak asmatu zuela, eta 1070. urtean. Sardexka Konstantinopolistik heldu zen Europara, XI. mendearen hasieran, Konstantino Ducas bizantziar enperadorearen alaba Teodoraren eskutik. Veneziara eraman zuen Domenico Selvorekin ezkondu zenean. Teodora, ekarri zituen tramankulu berriak zirela eta, ez zen ondo ikusia gizartean, eta horren ondorioz sardexkak ez zuen hedapen handirik izan garai hartan ere.
Frantzian egin zen ospetsu, XVI. mendean, Katalina Mediciri esker, hark sartu baitzuen Frantziako Gorteetan, Henrike II.a Frantziakoarekin ezkondu zenean. Katalinak, sardexka, jateko erabiltzeaz gain, sorbaldan hazka egiteko ere erabiltzen zuen. Tresna honek ez zuen zabalpen handirik lortu XVIII. mendera arte, bere ospe itxuratiarengatik.

## Erreferentziak

* ↑ Https://curiosfera-historia.com/historia-del-tenedor-inventor-origen/
* ↑ Https://www.bonviveur.es/the-food-street-journal/la-historia-del-tenedor-curiosidades-y-tipologias
* ↑ Https://www.protocolo.org/miscelaneo/reportajes/historia-del-tenedor-su-origen-historia-curiosidades-usos-evolucion.html
* ↑ (Gaztelaniaz) Viveur, Bon. «La historia del tenedor, curiosidades y tipologías» www.bonviveur.es (Noiz kontsultatua: 2019-07-12).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q81881
* Multimedia: Eating forks / Q81881
# Sardina erretze

Sardina erretzea inauteri jaiei amaiera emateko Espainiako toki batzuetan ospatzen den ekitaldia da, Inauteri-asteartean hain zuzen ere, hausterre-eguneko bezperako gauean, sardina baten irudiaren atzetik segizioa eginez eta azkenean sardina errez. Inauteri tradizionaletan jatorria duen ohitura, non maiz inauterietako pertsonaia bat erretzen den, Lantzeko inauterietako Miel Otxin pertsonaia kasu. Antropologiatik egindako interpretazioen arabera, sua purifikatzaile moduan erabiltzen da ekitaldi honetan, Garizumari hasiera emateko.

## Ikus gainera

* Inauteri-asteartea
* Mardi Gras

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3751340
* Multimedia: Entierro de la Sardina / Q3751340
# Sardes

Sardes (antzinako grezieraz: αἱ Σάρδεις; joniar aldaeraz: Σάρδιες; lidieraz: Sfard; antzinako persieraz: 𐎿𐎱𐎼𐎭‎, Sparda) Asia Txikiko hiria da, gaur egun Turkian dagoena, Tmolos mendiaren maldan kokatuta (gaur egungo Boz Dag mendia), erdi ibai den harana Paktolo (gaur egungo Gediz), Egeon itsasoratzen dena. Lidiako hiriburua izan zen.

## Historia

K.a. VIII. mendean Lidia ezkutuan gelditu zen, Frigia bere bizilagunak boterea hartu zuelako Mermnadako leinua (K.a. 687) zabalkuntzaren aroa hasten da, orduan Sardes hazten hasten da. K.a. 644. urte inguruan Sardesko behe hiria lapurtu egin zuten. Nahiz eta horrelako gertaerak egon, Lidiako hiriburua izaten jarraitu zuen, persiar konkista iritsi zen arte, K.a. 547. urtean. Persiarrei Sardesko izena satrapia (Strapa pertsieraz) osoari eman zioten. Sardesen hasten zen Susara eramaten zuen bidea.
Mazedoniako konkista ondoren K.a. IV. mendean, erreinu seleuzida izan zen. Magnesiako batailaren ondoren, Pergamoko erreinu helenistikoaren zati bat izatera pasa zen, Erromako aliatua. Atalo III.a erregea hiltzerakoan, bere erreinua Errepublika erromatarrari eman zion (K.a. 133), eta horrela Asiako hiriburu bihurtu zen K.a. 129. urtean.
15. urtean Sardes suntsitu zen lurrikara baten ondorioz, Tiberio zegoenean, baina berriz eraiki zuten. Probintzia baten hiriburu ere izan zen Inperioko azken urteetan eta baita Bizantziar Inperioaren hasieran ere.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (2006-1-27). Antzinateko hirien euskarazko izenak. .

## Bibliografia

Hanfmann, George M. A.. Sardis from Prehistoric to Roman Times: Results of the Archaeological Exploration of Sardis 1958-1975. Harvard University Press ISBN 0-674-78925-3..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q232615
* Multimedia: Sardis / Q232615
# Sardegi

Sardegi, Nafarroa probintzian topa dezakegun euskal mendia da. Nafarroako mendimultzorik zabalenetako bat izanik ere, Lokiz nahiko ingurune ezezaguna da. Inguratzen duten kareharrizko harresiek bakarrik jasotzen dituzten mendizaleen bisitak. Erdialdeko goi-ordoki zabalek ordea, abeltzain eta ehiztari bakan batzuk besterik ez dute ikusten.

## Kanpo estekak

Sardegi, http://www.euskal-herria.org/.
# Sardeska (musika taldea)

Sardeska 2012. urtean Errenterian sorturiko musika taldea da.

## Kolaborazioak

* R-Evolution (2017, autoekoizpena)

## Erreferentziak

* ↑ R-evolution. (Noiz kontsultatua: 2017-12-14).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q61362932
# San Martzialgo gudua (1522)

    Artikulu hau Nafarroako konkistako guduari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «San Martzialgo gudua».
Aldabe mendiko gudua Irungo historian gertatutako aipagarriena da, 1522ko ekainaren 30ean gertatutakoa. Irungo miliziek Gaztelako Erresumaren interesak defendatu zituzten, Nafarroako Erresumaren erresistentziaren aurka.

## Aurrekariak

Aragoiko Fernando II.ak, Nafarroako erresumari erasotzeko prestatu eta Albako dukearen tropa Nafarroan sartu zen (1512). Nafarroa Beherean sartu ziren eta Donibane Garazi setiatu zuten. Nafarroako Joanes III.a Albretekoa eta Katalina I.a errege-erreginak Luis XII.a frantziarren laguntzaz erresuma berreskuratzen saiatu ziren, baina 1515ean, Fernando II.ak Nafarroa Gaztelako koroari batu zion Burgosko Gorteetan, Nafarroak Foruen bidez bere antolamendu politikoa mantendu bazuen ere.
Henrike II.a Nafarroako erregea erresuma berreskuratzen saiatu zen lehengusu zuen Frantziako Frantzisko I.aren laguntzaz, baina Noaingo gudua galdu ondoren (1521), Amaiurren, eta azkenean Irun-Hondarribian (San Martzialgo gudua), galdu egin zen Nafarroa Garaia (1522). Nafarroako errege-erreginak Nafarroa Beherean eta Biarnon hartu zuten aterpe, haien erresumaren iparraldeko lurraldeetan.

## Gudua

1522ko ekainaren 28ko gauean, Joanes Etxakon eta Joanes Bakedano buruzagi nafarrak, frantziarren eta alemaniarren laguntzaz Bidasoa ibaia zeharkatu eta Aldabe mendian kokatu ziren Gaztelu Zahar erasotzeko asmoz. Ekainaren 29an, alemaniarrek Gaztelu Zaharri eraso egin zioten.
Gauzak horrela, Juan Perez Azkue (Hondarribia) eta Manuel Anbulodi (Irun) kapitainek, forua jarraituz irungo gizonezkoak elkartu zituzten. Hondarribia, Errenteria eta Oiartzungo gizonak ere elkartu zitzaizkien. Beltran de la Cueva, Gipuzkoako Kapitain jenerala bere tropekin agertu zen ere.
Ekainaren 30ean, Irungo miliziek Aldabe mendia hartu zuten, bertan ziren nafarren aldeko tropak ustekabean hartuz eta garaituz. Gaztelu Zaharrera joan ziren orduan, eta han ziren nafarren aldeko tropak Irungo miliziaren aurka saiatu ziren, Aldabe mendian gora jarraituz, baina han Beltran de la Cuevaren tropek nafarren aldeko tropei irabazi zieten. Borroka hauetan Bakedano hilik geratu zen eta Etxakon preso hartua.
Gaztelako tropek, Donibane Garazi inbaditu eta Nafarroa Beherea ere konkistatu zuten; baina, Karlos Habsburgokoak seigarren merindadea Henrike II.a Nafarroakoaren esku utzi zuen (1530).

## Oroimena

Gertaera hau Sanmartzial jaia ospatzen zen egunean gertatu zenez, Aldabe mendiari santuaren izena jarri zioten, eta bere gailurrean ermita bat eraiki zuten santuaren omenez. Bertan Beltran de la Cuevak 1522an emandako armarria ipini zuten.
Ordutik ere, Irungo alardea ospatzen da garaipen hura gogoratzeko.
Donostiako Parte Zaharreko kale bat, Embeltran kalea, Beltran de la Cuevaren ohorez izendatuta dago.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q8244421
# San Martzial baseliza (Irun)

San Martzial baseliza Gipuzkoako Irun udalerrian dagoen baseliza bat da, hain zuzen ere Aldabe edo San Martzial mendian dago. Irundarrek aski ezaguna, maitatua eta bisitatua den lekua da.
Espainia eta Frantzia arteko muga Gipuzkoa eta Lapurdi banatzen dituen Bidasoa ibaian finkatu zenetik (XV. mende amaieran), oso posizio estrategikoan aurkitu izan da Aldabe mendia, horren ondorioz ugari izan direlarik haren inguruan izandako borrokak, ezagunenak 1522ko San Martzialko gudua eta 1813ko San Martzialgo bigarren gudua, biak ala biak espainiarrek irabaziak. Konbentzio Gerran (1793-1795) eta Espainiako Gerra Zibilean (1936-1939) ere izan ziren borrokak, azken kasu honetan 1936ko abuztuan eta iraileko lehen egunetan (Irungo gudua), matxinatuek mugara iritsi nahi zutelako eta holan zonalde errepublikarra isolatu.

## Historia

XVI. menderarte eta jatorriz Aldabeko Haitza izenez ezaguna zen. 1522ko ekainaren 30an jazotako San Martzialeko guduan nafar eta frantziarren aurka lortutako garaipena oroitarazteko asmoz Gipuzkoako kapitain jeneral zen Beltrán de la Cueva gaztelarrak baseliza eraiki zuen. Beltrán de la Cuevaren lehenbiziko asmoz fraideentzako monasterio bat eraikitzea izan zen, baina Irungo herriak San Martzialen omenezko baseliza bat egitea eskatu zion, garaipen hura lortu zen eguneko santua baitzen, ordutik aurrera Aldabe mendiak San Martzial mendia izena jaso zuelarik. Mendi honetan izen berdineko Aldabe baserria ere badago, XIX. mendeko arkitektur ondare oparoa zuelarik.
Antzinako baseliza hura 1796an tximista batek kiskaldu eta sunstitu zuen, 1804 berreraikia eta bertan irudi berria ipini zelarik. Kanpoaldean, baselizaren hormari atxikitutako monumentu txiki bat dago, bertan, 1899an mendira doan bidea eraikitzen lagundu zutenen izenak idatziak dauden koaderno bat gordetzen delarik. Era berean, San Martzialgo guduak oroitarazten dituen bi oroitarriz osatutako pinakulu bat ere badago. Zaharberritua izan ostean, 1910an dorrea altxatu zen. Espainiako Gerra Zibilan zehar eraikinak berriz ere kalteak jasan zituen.
Baseliza honen aldamenean behatoki bat ere badago, bertatik Irun, Txingudiko badia, Hondarribia, Bidasoaldea eta Jaizkibelgo ikus goza ahal daitekelarik, bai eta aldameneko jatetxean euskal gastronomiako edozein plater dastatu ere.

## Iruditegia

* Baselizaren barruko ikuspegia.
* San Martzial gudua gogorarazteko monolitoa.
* Aldarea
* 1813ko biktimen oroimena.

## Ikus gainera

* Aldabe edo San Martzial mendia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12266908
* Multimedia: Hermitage of San Martzial, Irun / Q12266908
# San Martín (Soba)

San Martín Sobako herria da, Kantabrian. Espainiako Estatistika Institutuaren arabera, 2008an 40 biztanle zituen.

## Erreferentziak

* ↑ Pindado Uslé, Jesús. (2002). Gran Enciclopedia de Cantabria. Cantabria ISBN 8486420296..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6119319
# San Martzial eliza (Altza)

San Martzial eliza Donostiako Altza auzoan dago. Lehenengo eraikina 1390. urtean dokumentatuta dago baina egungo eliza ehun urte bakarrik ditu, 1915ean ireki baitzen.

## Historia

Elizaren historian hau lauzpabost eraikinetako azkena da. Felix Elejaldek 1990ean, seigarren mendeurrena zela eta, San Martziali buruz argitaratu zuen monografian jasotzen duenez, San Martzial eliza zaharra egurrez eraiki zen -”unum oratorium lignis“- 1390 eta 1396 artean, eta XVII. mendean obrak Fabrikako Kontu Liburuan erregistratzen hasi arte, eraikinen eraikuntza-ezaugarriei buruz iritsi zaizkigun informazioak eskasak izan dira.
XVI. mendearen erdialdean eliza harriz berreraikia izan zen, San Martzial eliza parrokia bihurtuko zen garaian, Iruñeko apezpiku Pedro Pacheco jaunak 1540an bisitatu ondoren. XVIII. eta XIX. mendeetako gerrek elizaren eraikuntza eta osotasuna baldintzatu zuten, behin eta birritan konpontzera eta berreraikitzera behartuz.1915. urtean gaur egungo eliza eraiki zen.

## Erreferentziak

* ↑ ELEJALDE, Félix: Parroquia Altza San Martzial. Centenario VI. Mendeurrena 1390-1990. Kutxa, 1990.

## Kanpo estekak

* San Martzial parrokia Altzapedian.
* Datuak: Q112945395
* Multimedia: Church of San Marcial, Altza / Q112945395
# San Martín (El Salvador)

San Martín El Salvadorko San Salvador departamenduko udalerri bat da. 55.8 km²ko azalera du eta 2007ko erroldaren arabera 72758 biztanle zituen.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Dirección General de Estadística y Censos. (2007). (pdf) VI Censo de Población y V de Vivienda 2007. (Noiz kontsultatua: 2020-05-05).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2302179
* Multimedia: San Martín, El Salvador / Q2302179
# San Martín Chalchicuautla (udalerria)

San Martín Chalchicuautla Mexikoko udalerri bat da. San Luis Potosí estatuan kokatua dago. 2010ean 21.347 biztanle zituen 413,28 km²ko azaleran. Herriburua [[San Martín Chalchicuautla (San Martín Chalchicuautla)|San Martín Chalchicuautla]] da.

## Erreferentziak

* ↑ Superficie continental. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.
* ↑ Población total. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3846666
# San Martín Hidalgo (udalerria)

San Martín Hidalgo Mexikoko udalerri bat da. Jalisco estatuan kokatua dago. 2010ean 26.306 biztanle zituen 344,16 km²ko azaleran. Herriburua [[San Martín Hidalgo (San Martín Hidalgo)|San Martín Hidalgo]] da.

## Erreferentziak

* ↑ Superficie continental. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.
* ↑ Población total. Mexiko: Instituto Nacional de Estadística y Geografía.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7414884
* Multimedia: San Martín Hidalgo Municipality / Q7414884
# Savigny-le-Temple kantonamendua

Savigny-le-Temple kantonamendua Frantziako kantonamendu bat da. Sena eta Marne departamenduan dago, Île-de-France eskualdean. Guztira 6 udalerri ditu eta Savigny-le-Temple da bere hiriburua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1574484
# San Nikolas Foixkoa eliza

San Nikolas Foixkoa eliza, frantsesez: Église Saint-Nicolas du Foix, Frantziako Blois hirian dagoen eliza katoliko bat da, Loir eta Cher departamenduan.
1138-1186 artean Tibalt IV.a Bloiskoaren aginduz eraikia izan zen. Arkitektura erromanikoa du, gehigarri gotikoak ere baditu.
1867an monumentu historiko izendatua izan zen.
* Datuak: Q3583350
* Multimedia: Église Saint-Nicolas-Saint-Lomer de Blois / Q3583350
# San Nikolas Itsastarren katedrala

San Nikolas Itsastarren katedrala (Никольский морской собор, Nikolskiy morskoy sobor) Errusiako San Petersburgoko eliza nagusietariko bat da. Barroko isabeldar estilokoa, San Nikolas plazan kokatuta dago. 1753 eta 1762 artean eraikia, Errusiako Eliza Ortodoxoaren jabegoa da. Itsasoko jendearen zaindariari den San Nikolas Barikoari eskainia dago.

## Historia

Katedrala 1753 eta 1762 arteko urteetan eraiki zen, egurrezko aurreko eliza ordezkatuz. Savva Txevakinski XVIII. mendeko arkitekto errusiar handienetako baten proiektuaren arabera egin zen. Inguru horretan bizi ziren marinelek eta Almirantegoko langileek sortu zuten, eta, horregatik, San Nikolas patroiaren izenpean jarri zen. Horregatik, Itsasoko eliza edo Marinelen eliza bezala ezagutzen da. 1755 eta 1758 artean, Katedraletik gertu, lau solairuko kanpandorrea eraiki zen, urre-koloreko orratz batez errematatua, Kriukov kanalaren ondoan.
Sobietar Batasunaren garaian, katedrala izan zen itxi ez zen San Petersburgoko eliza bakarrenetakoa. 1967an, hildakoen meza egin zen Anna Ajmatova poeta ehorzteko.

## Iruditegia

* 1890. hamarkadaren postala.
* Katedralaren barrualdea margolan batean, 1843.
* Elizaren barrualdea 2017an.
* Katedrala gauez.

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20240223113442/https://st-petersburg.guide/whattosee/st-nicholas-naval-cathedral/
* ↑ http://www.saint-petersburg.com/cathedrals/st-nicholas-cathedral/

## Kanpo estekak

* (Errusieraz):Katedralaren webgune ofiziala.
* Datuak: Q1637128
* Multimedia: St. Nicholas Cathedral (Saint Petersburg) / Q1637128