OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Shermanen itsasoranzko martxa

Shermanen itsasoranzko martxa (ingelesez Sherman's to the Sea) William Tecumseh Sherman estatubatuar jeneralak bere Batasun Gudarosteko indarrekin Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilan zehar burututako martxa edota ibilaldi bati deritzo. Gaur egun aski ezaguna eta erabilia den lur errearen estrategiaren erabilpenean aintzindarietakotzat jotzen da, alegia, etsaiaren eremuan barneratu eta aurrean harrapatzen den guztia jo ta bertan suntsitu edota desegiteko estrategia guztiz ankerra, honela etsaiaren morala zanpatzeko asmoz.
Gerra kanpainia hau 1863 erdialdera hasi zen, Gettysburg eta Vicksburgeko guduen ondoren Batasuneko Gudarosteak Tennessee estatutik abiatu eta Georgiara zuzendu zen kontraeraso bat gauzatzeko aukera izan zuenean, hain zuzen ere Ameriketako Estatu Konfederatuen bihotzean. 1864ko irailaren 2an Shermanen indarrek Atlanta hiria okupatu ondoren, estatu konfederatuetan barna Ozeano Atlantikoaren kostaldera ailegatu ziren, bidean agertu zitzaizkien indar konfederatuak garaitu eta topatutako industria, trenbide, errota, kanal, biltegi, etxalde, lantegi, eta orokorrean estatu konfederatuaren ekonomiari sostengua eman zekiokeen edozein elementu suntsituz.
Shermanen politika honek eta bere indarrek AEBko Estatu Konfederatuen industriari eta azpiegiturei kalte handia eragin zieten, kalte ugari sortzeaz gain iparraldeko indarrak eremu ezezagunean barneratu ziren, batere hornidura babesik gabe, eta Shermanen aginduz heuren bidean topatutako baserri eta etxaldeetan hostu edota harpilatu ahal izan zuten uzta eta ganaduz biziraunez, soberan gelditutako ganadua eta uzta bera ere suntsitu zutelarik.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1052780
* Multimedia: Sherman's March / Q1052780
# Shilohko gudua

Shilohko gudua edota Pittsburg Landingo gudua (ingelesez: Battle of Shiloh edota Battle of Pittsburg Landing) Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilan Ekialdeko Frontean jazotako gudurik handiena izan zen. 1862ko apirilaren 6tik 7ra Tennessee estatuko hegoa-ekialdean gertatu zen.
Indar Konfederatuak Albert Sidney Johnston eta P. G. T. Beauregard jeneralen gidaritzapean Ulysses S. Grant jeneralaren gidaritzapeko Batasunaren Armadaren aurkako ezusteko erasoari ekin zioten, azken hauek garaitzetik gertu ibili zirelarik.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q943277
* Multimedia: Battle of Shiloh / Q943277
# Harald II.a Norvegiakoa

Harald II.a Norvegiakoa edo Harald Larru Grisekoa (antzinako eskandinavieraz: Haraldr gráfeldr; c. 935 – c. 970) Norvegiako erregea izan zen 961etik hil zen arte.
Erik I.a eta Gunnhilden (Harald Blåtanden arreba) semea eta Harald I.aren biloba izan zen.
Erik hil ondoren, Harald anaiekin eta osaba Harald Blåtandekin aliatu zen Haakon I.aren aurka.
Bere boterea sendotu zuen tokiko hainbat agintari hilez eta merkataritzaren kontrola lortu zuen Norvegiako kostaldean. Errusiatik iparralderako espedizio bikingoa ere egin zuen. Horrela Harald Blåtandenganako menpekotasunetik libratzea lortu zuen.
970ean Danimarkan hil zen Haakon Jarl Harald Blåtanden aliatuak antolatutako segada batean.

## Genealogia

Zuhaitz genealogikoa :
Harald I.a Norvegiakoa
Erik I.a Norvegiakoa
Ragnhild Eiriksdatter
Harald Larru Grisekoa
Gorm Zaharra
Gunnhild, Mother of Kings :

## Kanpo estekak

* Datuak: Q182680
# Miguel Ángel Rodríguez «El Sevilla»

Miguel Ángel Rodríguez, ezizenez «El Sevilla» (Sevilla, Andaluzia, 1970eko ekainaren 10a) Mojinos Escozíos rock musika taldearen abeslari eta burua da.

## Diskografia

* Mojinos Escozíos (1996)
* Demasiao perro pa trabajá, demasiao carvo pal rocanró (1998)
* En un cortijo grande el que es tonto se muere de hambre (2000)
* Las margaritas son flores del campo (2001)
* Más de 8 millones de discos vendidos (2002)
* Ópera Rock Triunfo (2003)
* Semos unos mostruos (2004)
* Con cuernos y a lo loco (2005)
* Diez años escozíos (2006)
* Pa pito el mío (2007)
* Los novios que las madres nunca quisieron para sus hijas y el novio que las hijas nunca quisieron para sus madres (2008)
* La leyenda de los hombres más guapos del mundo (2010)
* Mená Chatruá (2011)

## Liburuak

* Memorias de un homo erectus (2003).
* Diario de un ninja (2004).1
* El hombre que hablaba con las ranas (2010).2
* La ley de El Sevilla (2012).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3815668
* Multimedia: Miguel Ángel Rodríguez «El Sevilla» / Q3815668
# Sand Creekeko sarraskia

Sand Creek-eko sarraskia Txeiene eta Arapaho herrien aurkako sarraskia egin zuen AEBetako armadak Sand Creeken 1864ko azaroaren 29an. Ameriketako Estatu Batuetako Gerra Zibilaren garaian izan zen.

## Gertakariak

1864ko azaroaren 29an, Txeiene eta Arapaho herrien aurkako sarraskia egin zuen AEBetako armadak, John M. Chivington jeneralaren agindupean, Sand Creeken, Colorado eskualdean. Jatorrizko herri horietako kideak bilkura baketsua ari ziren egiten, soldadu estatubatuarrek eraso egin zietenean. Armarik gabeko 200 pertsona inguru mutilatu eta hil zituzten, horietatik bi heren inguru haur eta emakumeak. Coloradoko jatorrizko herrien lurrak erosi eta erreserbetara bidali zituztenean hasi ziren gatazkak, eta sarraskiak Txeiene tribuen botere egitura deuseztatu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ https://www.argia.eus/efemerideen-kanala/cheyenne-eta-arapaho-herrien-aurkako-sarraskia-egin-zuen-aebetako-armadak-sand-creeken
# Granadako Unibertsitatea

Granadako Unibertsitatea (ofizialki gaztelaniaz: Universidad de Granada) 1531n Karlos Habsburgokoak sortutako unibertsitatea da. Egoitza asko ditu, nagusia Granadan izanik, baina baita Ceutan eta Melillan ere. Blas Infante, Antonio Muñoz Molina, Federico García Lorca, Frederick Forsyth, Joaquín Sabina edo Niceto Alcalá-Zamora bere ikasle ospetsuen artean daude. Egun 80.000 ikasle baino gehiago ditu.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q1232180
* Multimedia: University of Granada / Q1232180
# Chalciporus amarellus

Chalciporus amarellus Boletaceae familiako onddoa da. Ez du interes gastronomikorik, haragi mingotsa eta pikante samarra. Jangarritasuna ezezaguna.
Sinonimoak: Xerocomus amarellus, Boletus pseudorubinus, Chalciporus pseudorubinus, Chalciporus piperatus var. amarellus, Chalciporus pierrhuguesii.

## Deskribapena

Kapela: Txikia. 3 eta 5 cm bitarteko diametrokoa, hemisferikotik laura. Kapelaren azala belusatua, likatsu samarra eguraldi hezean, horixka kolorekoa ertz arrosarekin.
Poroak: Oso markatuak, irregularki koskadunak, arrosa edo andere-mahats kolore bereizgarriarekin.
Tutuak: Adnatuak eta dekurrente samarrak.
Hanka: 3 eta 5 cm bitarteko garaietakoa, oinarri fusiforme samarrarekin, kapelaren kolorekoa, gainean pikor edo puntu arrosa kolorekoak izaten ditu.
Haragia: Zuri-horixka kolorekoa, arrosa samarra poroetatik gertu. Usain gabekoa, apur bat pikantea eta zapore mingotsekoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Amarellus epitetoa latinetik dator, pixka bat mingotsa esan nahi duen “amarellus” hitzetik. Pixka bat mingotsa delako.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Chalciporus piperatus delakoarekin nahas daiteke, honen poroak kanela kolorekoak dira.

## Sasoia eta lekua

Uda eta udazken euritsuetan. Iberiar penintsulan oso ohikoa ez denez, ez biltzea gomendatzen da, babesteko. Bai mendiko konifero basoetan, bai Quercus edo Pinus baso mediterraneotan. Ingurune botaniko ezberdinetara ondo egokitua.

### Banaketa eremua

Europa, Errusia, Guyana Frantsesa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 377 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 487 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Chalciporus amarellus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q13548139
* Multimedia: Chalciporus pseudorubinus / Q13548139
# Juan Fernando López

Juan Fernando López Aguilar (Las Palmas de Gran Canaria, 1961eko ekainaren 10a) PSOE alderdiko politikari espainiarra da. Espainiako Gobernuko Justizia Ministroa izan zen 2004-2007 urte bitartean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q941950
* Multimedia: Juan Fernando López Aguilar / Q941950
* Aipu famatuak: Juan Fernando López Aguilar
# Joaquín Sabina

Joaquín Sabina (Úbeda, Jaén, 1949ko otsailaren 12a - ), abeslari eta poeta espainiarra da, Madril bizileku aspalditik hartu duena. Hamalau diska kaleratu ditu, lau zuzenean eta hiru bilketa-diska.

## Diskografia
### Estudioko diskak

* Inventario (1978)
* Malas compañías (1980)
* Ruleta rusa (1984)
* Juez y parte (1985), Viceversa taldearekin.
* Hotel, dulce hotel (1987)
* El hombre del traje gris (1988)
* Mentiras piadosas (1990)
* Física y Química (1992)
* Esta boca es mía (1994)
* Yo, mi, me, contigo (1996)
* Enemigos íntimos (1998), Fito Páezekin.
* 19 días y 500 noches (1999)
* Dímelo en la calle (2002)
* Alivio de luto (2005)

### Zuzeneko diskak

* La Mandrágora (1981), Alberto Pérez eta Javier Kraherekin.
* Joaquín Sabina y Viceversa en directo (1986), Viceversa taldea eta beste gonbidatuekin.
* Nos sobran los motivos (2000)
* Dos pájaros de un tiro (2007), Joan Manuel Serratekin.

## Kanpo loturak

* (Gaztelaniaz) Joaquin Sabinaren webgunea.
* Datuak: Q363577
* Multimedia: Joaquín Sabina / Q363577
# Chalciporus rubinus

Chalciporus rubinus Boletaceae familiako onddoa da. Ez du balio sukalderako.
Sinonimoak: Rubinoboletus rubinus, Xerocomus rubinus, Suillus rubinus, Boletus rubinus.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 8 cm bitarteko diametrokoa. Belusatua; hori-arre kolorekoa. Ertza arrosa.
Tutuak: Poroak bezala gorriak
Poroak: Poligonalak edo biribilak, zertxobait dekurrenteak, gorri-karmin kolorekoak, ondoren gorri likatsua edo arrosak.
Poro dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten poroak.
Hanka: 2 eta 4 cm bitarteko garaierakoa eta 1,2 eta 2 cm bitarteko lodierakoa. Laburra, oinarrira mehetua, gorri-karmin kolorekoa eta horia.
Haragia: Kolore argikoa, zurixka. Ia gozoa eta usaingabea.
Etimologia: Rubinus epitetoa latinetik dator, errubi kolorea, esan nahi duen "rubinus" hitzetik. Bere koloreagatik.

## Jangarritasuna

Ezezaguna.

### Nahasketa arriskua

Zapore oso mineko Chalciporus piperatus delakoarekin nahas daiteke, honek kanela-kobre koloreko poroak ditu edo gorri-burdintsu kolorekoak. Chalciporus hypochryseus espeziearekin ere bai, honek poro horiak ditu (ez gorrixkak). Koniferoetan ateratzen den Chalciporus amarellus ere antzekoa da.

## Sasoia eta lekua

Udan. Hostozabalen azpian. Oso urria.

### Banaketa eremua

Europan, batez Erresuma Batua eta Herbehereak ere, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 44 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 487 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia..
* ↑ Chalciporus rubinus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q81167044
* Multimedia: Chalciporus rubinus / Q81167044
# José Rezabal

José Rezabal Ugarte (Gasteiz, 1747 – Santiago, 1800eko uztailaren 19a) euskal abokatu, legelari eta politikaria izan zen.
1796an Txileko gobernadore bitartekaria izan zen. 1781ean Limako epailea zela, Tupac Amaru II.aren heriotza zigorra eman zuen.

## Lanak

* Tratado del derecho real de medias-anatas seculares y del servicio de lanzas a que estan obligados los titulos de Castilla, Madril, 1792.
* Adiciones y suplementos de la Biblioteca Hispanica histórico-genealógica-heráldica de Ernesto de Franckenau
* Instruccion para los Alcaldes de quarteles y de barrio, en la que se recopilan los bandos de policía y buen gobierno, que se habían publicado en este siglo.
* De los recursos de fuerza de los Regulares de Indias
* Disertación sobre el interés legal
* Compendio alfabético de más de dos mil Reales ordenes y cedulas expedidas para el gobierno de America, posteriores a la recopilación de leyes de Indias
* Resumen genealogico instrumental de las casas Ximenez de Lobaton, Salazar Muñatones, Azaña y otras, que estan unida
* Disertacion sobre las monedas de que hablan las leyes de Indias
* Tratado politico-legal sobre el origen de la introduccion de los negros en las Americas españolas, sus utilidades y desventajas, su gobierno, policia y costumbres
* Politica de los Regentes de las Reales audiencias de ambas Americas, é islas Filipinas
* Biblioteca de los escritores que han sido individuos de los Seis Colegios mayores, Madril, 1805.
* Nueva Política Indiana a similitud de la del señor Solórzano, adaptada a las presentes circunstancias, con que en mucha parte ha variado la Legislación Municipal con la Institución de Intendencias, de Regencias, ordenanzas respectivas, nueva planta de los Consulados, y ramo de minería, supresión de repartos, subdelegaciones, perdida e inédita.

## Erreferentziak

* ↑ Auñamendi Eusko Entziklopedia. Chile (los gobernadores vascos y su época). .
* ↑ Contreras, Remedios; José de Rezabal y Ugarte y su biblioteca de escritores: un ejemplo del funcionario peninsular en el nuevo mundo, Lima: Villanueva, 1987
* Datuak: Q465650
# Chamaemyces fracidus

Chamaemyces fracidus Agaricaceae familiako onddo espezie bat da. Janezina. Usain desatsegina du, kalitate gastronomikorik gabea.
Sinonomoak: Lepiota irrorata, Drosella fracida, Limacella irrorata.

## Deskribapena

Kapela: 5 cm arteko diametrokoa, ganbila, ertza leuna. Kapelaren azala lehorra, askotan pitzatua, bereiz daiteke, zuri-beix-krema kolorekoa, okre-gris edo marroi-lasto kolorekoa, erreflexu oliba antzekoekin eta oreztaz zikindua.
Orriak: Libreak, zabalak, estu, lamelulekin, zurixkak edo krema argi kolorekoak. Berezitasuna: kapelaren ertzak, orriak eta oinaren goialdeak, anbar itxurako tantak jariatzen dituzte.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: 3 eta 4 cm bitarteko garaierakoa, erdian, zilindrikoa, kapelatik bereiz daiteke, oinarrira pixka bat mehetua, errezel pikortsuarekin (galtzerdi itxuran), ia muturreraino iristen dena, zuri-krema kolorekoa. Mintzezko eraztuna.
Haragia: Trinkoa, zuntzezkoa, zurixka tonu marroi-hori kolorekoekin, oinaren oinarrian arrosa samarreko kolorekoa, ebakitzean latex zuri bat jariatzen du. Kautxu usain desatseginekoa. Espora-jalkina zuri-krema kolorekoa.
Etimologia: Chamaemyces terminoa grezieratik dator, lurretik jaioa, esan nahi duen "chamae" hitzetik eta onddoa esan nahi duen "myces" hitzetik. Fracidus epitetoa latinetik dator, ustel usaina esan nahi duen "fracidus" hitzetik. Scleroderma gogorarazten duen usainagatik.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Lepiota eta Cystoderma generoekin ahaidetua.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Belardietan, bide ertzetan, baso mistoetan. Lurzoru karedunetan.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 282 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Chamaemyces fracidus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10476909
* Multimedia: Chamaemyces fracidus / Q10476909
# Manuel Riu Riu

Manuel Riu Riu (Manresa, Bartzelona, Katalunia, 1929ko martxoaren 25a - San Lorenzo de Morunys, Lleida, Katalunia, 2011ko urtarrilaren 2a) historialaria izan zen, Iberiar penintsulako Erdi Aroko historiaren ikertzaile nagusietako bat.

## Bizitza

Filosofia eta letretako ikasketak egin zituen, Bartzelonan. Irakasle-laguntzaile izan zen bertan, harik eta 1996an, katedra lortuta, Granadako Unibertsitatera joan zen arte. Aurrerago, Bartzelonako Unibertsitatera aldatu zen, ostera, eta Erdi Aroko historiako eta paleografiako sailaren zuzendari izan zen 1983tik 1994ra. 1978an Espainiako Historiaren Akademiako kide hautatu zuten, eta 1983an Bartzelonako Letra Onen Akademiakoa. Halaber, Institut d'Estudis Catalansko kide zen.
1980. urteaz geroztik Quaderns d'Estudis Medievals aldizkariaren zuzendari izan zen, eta Acta historia et archeologica Medievalia aldizkariaren zuzendarikide. 1966tik aurrera zenbait ikerkuntza-programa gidatu zituen, Andaluziako eta Kataluniako Erdi Aroko arkeologiari buruzkoak.

## Idazlanak

Lanik aipagarrienak: Lecciones de Historia Medieval (1972, Erdi Aroko historiako irakaspenak); Textos comentados de época medieval (siglos V-XII) (1975, Erdi Aroko testu iruzkinduak [V-XII. mendeak]); La pobreza y la asistencia de los pobres en la Cataluña medieval (1982, Erdi Aroko Kataluniako pobrezia eta pobreen laguntza); Edad Media (711-1500) (1989, Erdi Aroa [711-1500]), Història de la ciutat de Manresa (1900-1950) (1991), Ferran Soldevila (1894-1971). Historiador de Catalunya (1994).

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q3754302
* Multimedia: Manuel Riu i Riu / Q3754302
# Cheilymenia fimicola

Cheilymenia fimicola Pyronemataceae familiako onddo espezie bat da. Haragi gutxi du eta kalitate gastronomiko eskasekoa.
Sinonimoa: Cheilymenia coprinaria.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 6 mm bitarteko diametrokoa; hasieran konkaboa, gero laua disko formakoa,
Himenioa: Laranja kolorekoa; kanpoko aldea pixka bat argiagoa, hori laranja kolorekoa, ile arrexkaz estalia, nabarmenago ertzean.
Haragia: Urria, biguna hori-laranja kolorekoa, usain eta zapore berezirik gabea.

## Jangarritasuna

Ez du sukaldaritzarako balio.

### Nahasketa arriskua

Cheilymenia stercorea delakoarekin nahas daiteke, hau ere maiz simaurretan agertzen dena, eta karpoforoaren oinarrian ileak izar forman dituelako bereizten da. Cheilymenia crucipila espeziearekin ere bai, honek ere ile izartuak ditu, baina lurrean ateratzen da, inoiz ez simaurretan.

## Sasoia eta lekua

Urte osoan oso ugaria simaurretan, normalean behienean.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Brasil, Europa, Errusia, Japonia, Taiwan, Australia, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 765 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ Aranzadi, zientzia elkartea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Cheilymenia fimicola: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5089689
* Multimedia: Cheilymenia fimicola / Q5089689
# Emilio García Gómez

Emilio García Gómez (Madril, Espainia, 1905eko ekainaren 4a - 1995eko maiatzaren 31) espainiar idazle, filologo, historialari eta arabista izan zen.

## Biografia

Madrilgo Unibertsitatean egin zituen filosofia eta letretako ikasketak, arabierako espezializazioarekin. Honoris causa doktore egin zuten zenbait unibertsitate europar eta arabiarretan (Sevilla, Granada, Kairo, Aljer eta abar), eta 1932an Granadako Ikasketa Arabiarren Eskolako zuzendari izendatu zuten. Harrezkero, hainbat erakunderen zuzendari izan zen Europan eta arabiar herrialdeetan, eta hainbat sari jaso zituen (Asturiasko Printzea, Espainiako Historiako Sari Nazionala, Frantziako Ohorezko Legioa eta Libanoko, Siriako eta abarreko sari gorenak).
Diplomatiko gisa ere lan egin zuen; 1958tik 1960ra bitartean, Bagdadeko enbaxadore izan zen, eta ondoren, Beirutera (1960-2962) eta Ankarara (1962-1969) joan zen.
Emilio Garcíak literatura arabiarrari buruzko argitalpen, itzulpen eta ikerketa ugari egin zituen, eta azken urteetako arabista handienetakotzat hartu da. Olerkigintza hispaniar-arabiarreko lanen itzulpen bikainak egin zituen, adibidez, Poemas arabigoandaluces (1930, "Olerki arabiar-andaluzak"), Cinco poemas musulmanes (1944, "Bost olerki musulman") eta Ibn Hazmen El collar de la paloma (1953, "Usoaren lepokoa"). Karxei buruzko lan gogoangarriak ditu, Ángel Rodríguez Calvente ezizenez sinatuak horietako batzuk. Aipagarriak dira Las jarchas mozárabes y los judíos de al-Andalus (1957, "Karxa mozarabiarrak eta Al Andalusko juduak") eta Las jarchas romances de la serie árabe (1966, "Arabiar saileko karxa erromantzeak"), batez ere, eta azpimarratzekoak dira, orobat, Ibn Zamrak, el poeta de la Alhambra (1975, "Ibn Zamrak, Alhambrako olerkaria"), Sevilla en el siglo XII (1981, "Sevilla XII. mendean"), Poemas árabes en los muros y fuentes de la Alhambra (1986, "Alhambrako hormetako eta iturrietako olerki arabiarrak"), berrogeita hamar urteko ikerketa-lanen emaitza, eta Foco de antigua luz sobre la Alhambra (1988, "Antzinako argia Alhambran").

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q3040546