OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ciboria batschiana

Ciboria batschiana Sclerotiniaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Peziza pseudotuberosa, Phialea glandicola, Ciboria pseudotuberosa, Hymenoscyphus pseudotuberosa, Sclerotinia pseudotuberosa, Stromatinia pseudotuberosa.

## Deskribapena

Kapela: Tamaina txikikoa, 0,5 eta 2 cm bitarteko diametrokoa. Hasierako faseetan kupula formakoa da, gero lautuaz joaten den arren, azkenean lau samarra, baina erdian zilbor itxura duen depresioa mantenduz. Kanpoko gainazal antzua, marroi ilun kolorekoa da, ia arrea, guztiz leuna, eta ertza akutua eta erregularra, ez du koskarik edo oso gutxi ditu.
Himenioa: Leuna, kanpoko gainazalaren kolore berekoa edo argixeagoa.
Hanka: Oso nabaria, substratuan lurperatuta badago luzea izan daiteke, 3 cm ingurukoa, nahiz eta ohikoa 1 edo 2 cm-koa izan. Kapela baino trinkoagoa da, eta bere kolorea iluna, ia beltzaxka.
Haragia: Urria, kapelaren testura argizari itxurakoa da, oinean gogorragoa eta haritsuagoa. Usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Batschiana epitetoa pertsona izenetik dator.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Haritz edo gaztainondoen fruituetan duen habitat bereizgarriagatik nabarmentzen da. Bada antzeko ezaugarriak dituen espezie bat, Ciboria amentacea, haltz-amentuetan hazten dena, kupiliforme nabarmenagoa du eta ertza koska finekin. Rustroemia firma ere antzekoa da, usteltzen ari diren haritzen egurretan agertzen da.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean. Haritz edo gaztainondoen eroritako fruituretan. Urria

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Alaska, Groenlandia, Europa, Errusia, Kaukasia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 573 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ Ciboria batschiana: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q900931
* Multimedia: Ciboria batschiana / Q900931
# Mercedes Tella

Mercedes Tella Comas (Coruña, Galizia, 1868 – Vilafranca del Bierzo, Leóngo probintzia, 1934ko urtarrilaren 30a) coruñar irakaslea, pedagogoa eta idazlea izan zen.

## Biografia

Alfredo Tella neba zuen. Irakasle-ikasketak egin zituen Coruñan, eta Madrilera joan zen, gradu normala egin zuen lekura.

### Ibilbidea

1896an Madrilgo Eskola Normaleko irakasle laguntzaile izendatu zuten eta 1909an eskola bereko Zientzien ataleko irakasle supernumerario. 1901ean Coruñako Normal eskolako irakasle plaza lortu zuen. Filosofia eta Letretako Fakultatean Pedagogia ikasi zuen. Komunikazioa aurkeztu eta Higieneari eta Demografiari buruzko Nazioarteko IX. Biltzarrari buruzko eztabaidetan parte hartu zuen (1898). Madrilgo Irakaskuntza Lagunen Batzarrean parte hartu zuen eta memoria bat aurkeztu zion Madrilgo Medikuntzako Biltzarrari. Gaceta de Instrucción Pública-n idatzi zuen. 1907an Coruñako Eskola Normaleko zuzendari izendatu zuten eta 1911ra arte egon zen karguan. 1914an, berriz izendatu zuten zuzendari, eta erretiratu arte egon zen karguan. Hitzaldiak eman zituen eta artikulu zientifiko, literario eta pedagogikoak idatzi zituen egunkari eta aldizkarietan.
Real Academia Gallegako kidea izan zen.

## Lanak

* Aritmética elemental, 1896 (Maria de la Encarnacion Rigada Ramonekin lankidetzan).
* Los juegos en la escuela, 1904.

## Bizitza pertsonala

Alfredo Tella idazlearen arreba zen eta Mario Sánchez Beladorekin ezkondu zen.

## Aintzatespenak

* 1929an Alfonso XII.aren Gurutzea jaso zuen.

## Erreferentziak

* ↑ Txantiloi:Gl-ES «Mercedes Tella Comas - A Coruña das Mulleres» https://acorunhadasmulleres.gal/ (Noiz kontsultatua: 2024-04-09).
* ↑ La Voz de Galicia, 31-1-1934, p. 1, 5.
* ↑ "Mercedes Tella", El Correo Gallego, 1-4-1909 , p. 1
* ↑ ISSN https://consorcioeditorial.com/index.php/gl/articles/pdf/33237..
* ↑ (Gaztelaniaz) Malvido, Gemma. (2022-02-18). «Mercedes Tella, a voz das mulleres e dos esquecidos» La Opinión de A Coruña (Noiz kontsultatua: 2024-04-09).
* ↑ RAG. Lista de membros correspondentes. Letra T

## Kanpo estekak

* Datuak: Q31513895
# Clavaria argillacea

Clavaria argillacea Clavariaceae familiako onddo espezie bat da. Espezie arraroa da, eta Iberiar penintsulan arriskuan dauden espezieen zerrenda gorrian dago.
Sinonimoak: Clavaria vermiculata, Clavaria ericetorum, Geoglossum argillaceum, Clavaria argillacea var. flavipes, Clavaria argillacea subsp. flavipes, Clavaria ericetorum var. argillacea, Clavaria argillosa, Clavaria pallescens, Clavaria meakanensis, Clavaria lanceolata.

## Deskribapena

Karpoforoa: Klabula formatan agertzen da, gehienetan punta biribilduko borra itxuran, beste forma zapal batzuk: ertza izurtutako haizemaile itxuran, zainzuri sorta forman etab. 3 eta 7 cm bitarteko altuerakoak, azaleran ildo bat edo bi izaten ditu. Kolore zurixka edo hori-berdexka zurbila izaten dute.
Haragia: Horixka, oso hauskorra. Usain eta zapore hautemanezinak.
Etimologia: Clavaria terminoa latinetik dator, "clavarius" hitzetik, eta borra, Iltze, esan nahi du. Bere itxuragatik. Argillacea epitetoa, buztina, buztin zoruan hazten dena, esan nahi duen "argilla-ae" hitzetatik.

## Jangarritasuna

Haragia oso hauskorra da eta ez du balio gastronomikorik

### Nahasketa arriskua

Badu beste Clavaria batzuen antza hala nola Clavaria tenuipes, Clavulina, clavulinopsis, ia beti zurbilagoak edo horiak baino zurixkak gehiago izaten dira.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean, baina bakarrik uda nahiko euritsua izan bada. Udatik neguaren hasierara. Espezie urria eta galzorian dagoena Iberiar penintsulan. Eremu irekietan, txilarren ondoan eta lurzoru goroldiotsuetan. Bakarrik edo soropildua atera daiteke, taldeetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Groenlandia, Islandia, Europa, Errusia, Australia, Antartika.

## Espeziearen egoera

Aranzadi Elkartearen arabera, Clavaria argillacea desagertzeko arriskuan dauden onddoen eusko-kantauriar Zerrenda Gorrian dago. Azken urteotan mikologia adituek onddo batzuen beherakada kuantitatibo eta kualitatibo handia egon dela ohartarazi dute. Adituen esanetan, egoera honek hainbat eragile ditu, tartean klima aldaketa, pestiziden erabilera eta bilketa masiboak.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia..
* ↑ Clavaria argillacea: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.
* ↑ Zerrenda Gorria, Aranzadi Zientzia Elkartea

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10519166
* Multimedia: Clavaria argillacea / Q10519166
* Espezieak: Clavaria argillacea
# Clavaria fumosa

Clavaria fumosa Clavariaceae familiako onddo espezie bat da. Balio gastronomiko oso txikia du.
Sinonimoak: Clavaria striata, Clavaria fumosa var. striata, Clavaria fragilis var. fumosa, Clavaria fragilis var. striata.

## Deskribapena

Karpoforoa: Faszikulatua, flexuosoa, hauskorra, oinarrian elkartutako 6 eta 10 cm bitarteko garaiera duten borra askok osatua. Kolore askotarikoa da: gris-arrexka zurbila, hori-amatista, larruaren antzekoa, azkenean fuliginosoa bihurtzen da. Forma hau izan daiteke: zilindrikoa, klabiformea edo fusiformea.
Haragia: Zuria, hauskorra eta barnehutsa.
Etimologia: Clavaria terminoa latinetik dator, "clavarius" hitzetik eta borra, Iltze, esan nahi du. Bere itxuragatik.

## Jangarrirtasuna

Oso jangarri kaskarra.

### Nahasketa arriskua

Espezie bitxi hau aurkitzeko zortea izanez gero, ez da erraza beste Clavaria batekin nahastea.

## Sasoia eta lekua

Espezie urri hau udazkenean ateratzen da leku zabaletako belarretan, larreetan edo basoetatik gertu dauden goroldioetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Costa Rica, Brasil, Islandia, Kanariak, Europa, Errusia, Himalaiako eremua, Japonia, Papua Ginea Berria, Australia, Zeelanda Berria, Hegoafrika.

## Espeziearen egoera

Aranzadi Elkartearen arabera, Clavaria fumosa desagertzeko arriskuan dauden onddoen eusko-kantauriar Zerrenda Gorrian dago. Azken urteotan mikologia adituek onddo batzuen beherakada kuantitatibo eta kualitatibo handia egon dela ohartarazi dute. Adituen esanetan, egoera honek hainbat eragile ditu, tartean klima aldaketa, pestiziden erabilera eta bilketa masiboak.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 549 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 434 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ Clavaria fumosa: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.
* ↑ Zerrenda Gorria, Aranzadi Zientzia Elkartea

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5129580
* Multimedia: Clavaria fumosa / Q5129580
* Espezieak: Clavaria fumosa
# Clavaria zollingeri

Clavaria zollingeri Clavariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Clavaria lilacina, Clavaria arborescens, Clavaria nymaniana, Clavaria lavendula, Clavaria rosolana.

## Deskribapena

Karpoforoa: Fruitu adarkatuz osaturikoa, askotan oinarritik, batzuk sinpleak eta beste batzuk berriz adarkatuak edo urkilatuak. 7 edo 8 cm-tik gorako altuerara iristen da, eta zabaleran beste hainbeste izaten du. Amatista edo more deigarri bateko kolorekoa da, izpilikuaren lorearen antzekoa, alea gaztea eta hidratatuta dagoenean, zahartzen doanean ez da hain deigarria, lila zurbil kolorekoa eta baita haragi koloreko tonuekin ere. Adarren puntak urkilatu daitezkeen arren orokorrean moztuta agertzen dira.
Himenioa: Karpoforoaren pileipellis-etan murgilduta.
Hanka: Gehienetan hanka gabe, dagoenean gainerako karpoforoa baino zurbilagoa da, grisaxka ere bai.
Haragia: Lila kolorekoa eta sendotasun gutxikoa, zurrun zamarra baina nolabaiteko erraztasunarekin zartatzen da. Usain eta zapore nabarmenik gabe.
Etimologia: Clavaria terminoa latinetik dator, “clavarius” hitzetik, eta borra. iltze, esan nahi du. Bere itxuragatik

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Hiru espeziekin nahas daiteke, batez ere antzeko koloreak dituztelako: Ramaria fumigata, Alloclavaria purpurea eta Clavulina amethystina.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean. Nahasmena dago espezie honen habitatari dagokionez, beste espezie batzuekin nahasita dagoelako. Gure ustez leku belartsuetan, batez ere larreetan hazten da, baina parke nitrogenatuetan ere aurki daitekeena. Oso urria.

### Banaketa eremua

Mundu osoan barreiatzen da, kontinente guztietan zehar, Antartikan izan ezik, eta habitat ugaritan garatzen da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 381 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ Clavaria zollingeri: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2414233
* Multimedia: Clavaria zollingeri / Q2414233
* Espezieak: Clavaria zollingeri
# Clavariadelphus ligula

Clavariadelphus ligula Clavariadelphaceae familiako onddo espezie bat da. Ez da jangarritzat hartzen. Purgatzailea izan daiteke.
Sinonimoak: Clavaria cespitosa, Clavaria luteola, Clavariella ligula.

## Deskribapena

Karpoforoa: 4 eta 8 cm bitarteko garaierakoa eta 0,4 eta 0,7 cm bitarteko diametrokoa, sinplea, gregarioa, biguna, haragitsu-harroa, borra luzanga itxuran, baina mutura moztua, konprimitua edo baita erdibitua ere; oro har, ertz kamutsarekin eta oinarri mehetuarekin, zuria, bilotsua, gainerakoan glabroa eta pixka bat zimurtsua; gazteetan horixka adinarekin okre antzeko-lehoi kolorekoa.
Haragia: Oso zuria, hausturan pixka bat arrosa, usaingabea, zaporea gozotik pixka bat garratzera.
Etimologia: Clavaria terminoa latinetik dator, “clavarius” hitzetik, eta borra, iltze, esan nahi du. Ligula epitetoa ere latinetik dator, mihi, mihi txiki esan nahi duen “lingua” hitzetik. Bere formagatik.

## Jangarritasuna

Jangarria da, baina txikia da eta ez du interes gastronomikorik.

### Nahasketa arriskua

Clavariadelphus pistillaris handiagoa da (8-25) eta hostozabaletan hazten da.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Mendiko koniferoen basoetan, lurrean goroldiotan eta landare hondakinetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Alaska, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 459 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Clavariadelphus ligula: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2978650
* Multimedia: Clavariadelphus ligula / Q2978650
# Jevhenia Jaroxynska

Jevhenia Ivanivna Jaroxynska (ukraineraz: Євгенія Іванівна Ярошинска; Txunkiv, 1868ko urriaren 18a – Txernivtsi, 1904ko urriaren 21a) ukrainar idazle, irakasle, aktibista, itzultzaile, etnografo eta folklorista izan zen.

## Bizitza

Mendebaldeko Ukrainako Bukovina eskualdean jaio zen (orduan Austria-Hungariako parte zena), irakasle baten familian. Garai hartan alemana hizkuntza ofiziala zenez, lehen idazlanak alemanez idatzi zituen. 1886an lehen ipuina argitaratu zuen. Bere eskualdean ukrainerazko aldizkari bat sortu zenean, ukrainar idazleen lanak irakurtzen eta bertako folklorea aztertzen hasi zen. Bukoviniako 450 abesti herrikoien letrak bildu zituen. 1888an, Ukrainako kulturari buruzko artikuluak idazten hasi zen ukrainetazko, alemanezko eta txekierazko aldizkarietarako. Bi urte geroago, ukrainerazko ipuinak idazten eta beste egileen lanak itzultzen hasi zen. 1896an irakasle titulua lortu zuen. Natalia Kobrynskak zuzendutako Naxa dolia almanaka editatu zuen. Emakumeen eskubideen alde ere borrokatu zen.
Ehungintzako ikastaroak egin zituen eta gero lanbide hori irakatsi zien emakume nekazariei, euren familiei diru-sarrera gehiago ekar ziezaieten. Irakurketa klubak ere antolatu zituen, non nekazariei aldizkariak irakurtzen zizkien.

## Erreferentziak

* ↑ 156. Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema. Gasteiz: Euskaltzaindia (argitaratze data: 2009-02-27) (Noiz kontsultatua: 2024-11-29).
* 1 2 3 4 5 (Ingelesez) Franko, Roma. (1998). «Yevheniya Yaroshynska (1868-1904) Biographical Sketch» Women's Voices in Ukrainian Literature (Language Lanterns Publications) (Noiz kontsultatua: 2024-11-29).
* ↑ (Ukraineraz) Гуць, Михайло. «Із фольклористичної спадщини Євгенії Ярошинської» Наше jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2012-03-07) (Noiz kontsultatua: 2024-11-29).
* 1 2 (Errusieraz) Сурков, Алексей, ed. «Ярошинская, Евгения Ивановна» Краткая литературная энциклопедия. Москва: Советская энциклопедия (argitaratze data: 1962-1978).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12174004
* Multimedia: Yevheniia Yaroshynska / Q12174004
# Clavulina amethystina

Clavulina amethystina Clavariaceae familiako onddo espezie bat da. Ez du balio gastronomikorik, haragi urtsua.
Sinonimoak: Clavaria violacea, Clavaria amethystea, Clavaria brachycera, Clavaria amethystina, Clavaria coralloides, Ramaria amethystea, Clavaria amethystea var. brachycera, Merisma amethystinum, Cladaria amethystina.

## Deskribapena

Karpoforoa: Ez oso handia, 5 eta 7 cm bitarteko garaierakoa, hauskorra, zuri-gris kolorekoa gaztetan, gero lila kolore eder batekoa, bizia, zahartzean arrexka eta gris-horia lehortzean, enbor oso txikiarekin, batere gabe ere bai, adar oso hauskorrekin, sekzio biribilarekin, leuna, ez oso adarkatuak bukaera moztuekin.
Haragia: Urtsua, hauskorra, purpuratik arrosara doan kolorekoa, usain eta zapore nabarmenik gabea. Espora-jalkina zuria.
Etimologia: Clavaria terminoa latinetik dator, “clavarius” hitzetik, eta borra, iltze, esan nahi du. Bere itxuragatik. Amethystina epitetoa, karpoforoak ametista kolorea duelako du

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Clavaria zollingeri, antzeko espezie amerikarra da. Clavulina cinerea-k okre kolorea du (tindu lilekin gaztetan eta gero gris-lilatik more-grisaxkarakoekin) haragi biguna baina zaila. Clavulina amethystoides lila-more kolorekoa (purpura kolore gutxiago). Clavulinopsis corniculata arrosa kolorekoa (ez morea).

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Baso mistoetako egur gogorreko lurzoru belartsuetan. Basoko soilguneetan. Erreka ertzetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Costa Rica, Kolonbia, Brasil, Europa, Errusia, Kaukasia, Himalaiako eremua, Taiwan, Australia, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 457 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Clavulina amethystina: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4222787
* Multimedia: Clavulina amethystina / Q4222787
* Espezieak: Clavulina amethystina
# Clavulinopsis laeticolor

Clavulinopsis laeticolor Clavariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Clavaria pulchra, Clavaria persimilis, Clavaria inaequalis var. aurantia, Clavaria thymiphila, Clavulinopsis pulchra, Clavulinopsis laeticolor f. bulbispora, Ramariopsis laeticolor, Ramariopsis laeticolor f. bulbispora, Donkella laeticolor.

## Deskribapena

Karpoforoa: 1,5 eta 10 cm bitarteko garaierakoa, adaxka isolatuek edo hainbat banakoz osatua, elkarrengatik hurbil, forma zilindrikoak edo zapalduak mihi luzanga itxuran, batzuetan espatula baten itxuran, hanka txikiz hornitua, gainazal leuna, okerrak edo zuzenak, hori argitik hori-laranja bizira doan kolorekoak.
Haragia: Horixka edo hori-laranja kolorekoa. Usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Clavulinopsis terminoa, “clava”-ren txikigarritik dator, garrote txikia, esan nahi duen “clavulina” hitzetik eta itxura, antzekoa, esan nahi duen grekozko “ópsis” hitzetik. “Clavulina” baten antzekoa”. Laeticolor epitetoa berriz bere kolore biziengatik du.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa artiskua

Europan, Clavulinopsis helvola espezie oso antzekoa da habitat berean, eta mikroskopikoki hobeto bereizten da bere espora arantzatsuengatik. Clavulinopsis luteoalba ere antzekoa da. Clavulinopsis fusiformis-ek antzeko kolorea du, baina fruta-gorputzak handiagoak izaten dira normalean, eta konglomeratu trinko eta faszikulatuetan agertzen dira.

## Sasoia eta lekua

Basotik kanpoko belar goroldiotsuetan.

### Banaketa eremua

Mundu osoan barreiatzen da, kontinente guztietan zehar, eta habitat ugaritan garatzen da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 563 or. ISBN 84-282-0887-5 (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Clavulinopsis laeticolor: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10454942
* Multimedia: Clavulinopsis laeticolor / Q10454942
# Zabaloetxe

Zabaloetxe Loiuko auzoa da. Auzo honetan dago Loiuko herrigunea. Bertan daude udaletxea, taberna gehienak, dendak, botika eta abar.
2007ko urtarrilaren 1eko erroldaren arabera, auzoak 1.384 biztanle ditu.

## Demografia eta biztanleria

Zabaloetxeko biztanleria :
| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |
| 1.021 | 1.142 | 1.375 | 1.254 | 1.349 | 1.382 | 1.395 | 1.384 |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12269152