OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# «Plus Ultra» (goiburua)

«Plus Ultra» Espainiaren nazio goiburua da, latinez idatzia, eta «harago» esan nahi du. Karlos I.a Espainiakoa (Karlos V.a Alemaniakoa ere bazena) izan zen goiburu pertsonaltzat erabili zuena, bere inperio kosmopolita berriaren dinamismoaren adierazle.
Earl Rosenthalen azterketen arabera, goiburua Karlos V.aren mediku eta aholkulari pertsonala zen Luigi Marliano humanista milandarragandik dator. Honek, duke gazteari eta beranduago enperadorea izango zenari 1515ean, adin nagusikoa bihurtu zenean eta Urrezko Toisoiaren Ordenaren Maisu Handi izendatua izan zenean, bere bulegopean «Plus Ultra» latin goiburua jartzea aholkatu zion.
Goiburu hura nabigatzaileak abisu zahar ospetsua desafiatu eta ahaztera animatzeko erabili zen. Izan ere, erromatar mitologiaren arabera, Herkulesek bi zutabe jarri zituen Gibraltarko itsasartean, eta Munduaren muga zirela uste zen, Mediterranioko nabigariak iris zitezkeen azken muga. «Non Terrae Plus Ultra» (Ez dago lurrik haratago) zen, Finisterreri ere erreferentzia egiten ziona, baina goiburu horrek bere botere sinbolikoa galdu zuen Cristobal Colon 1492an Mendebaldeko Indietara (Amerikara) Ozeano Atlantikoa zeharkatuz iritsi zenean.
Ordutik izan da Espainiaren nazio goiburua, frankismoaren garaian izan ezik, orduan Una, Grande y Libre izan baitzen goiburua. Egungo armarri konstituzionalean goiburua Herkulesen bi zutabeen inguruan idatzia ageri da. Hain zuzen, goiburu hori eta Karlos V.aren espainiar armarria Amaiurko monolitoan jarri ziren 1927an, Nafarroako Monumentu Historikoen Komisioan polemika bizia sortu ondoren, kide askoren dimisioa ekarri zuena.

## Izen bereko beste gauza batzuk

* Plus Ultra: Kolonbiako Armadaren goiburua, haren armarrian ageri dena.
* Plus Ultra: 1926an Espainiako Palos de la Frontera eta Argentinako Buenos Airesen artean lehen hegaldia egin zuen hidrohegazkinaren izena.
* Operacion Plus Ultra: SER irrati kateko saio bat 1960ko hamarkadan.
* Operacion Plus Ultra: Aurrekoan oinarrituta dagoen 1966ko espainiar film bat.
* Plus-Ultra: 1986an sortu zen synth-rock estiloko musika talde frantziarraren izena, non Frank Blain nabarmentzen den gitarra-jotzaile bezala, De-Phazz taldean bere lan musikal bikainagatik errekonozitua.
* Agrupación Deportiva Plus Ultra: Real Madrid futbol taldearen behe mailetako futbol taldea, Real Madrid Castilla existitu baino lehen.
* Plus Ultra Eskuadratxoa: Espainiako Aire Armadaren konpainia Espainiako Errege Guardiaren barnean.
# Bertha Frederich

Bertha Frederich, jaiotzez Wilhelmine Agnes Bertha Heyn (Hannover, 1823ko urriaren 10a edo urriaren 11 – Koblentza, 1882ko urriaren 5a), Golo Raimund eta Georg Dannenberg izengoitiz ere ezaguna, alemaniar eleberrigilea izan zen.

## Bizitza

Bertha Frederich Hannoverko merkatari familia batetik zetorren. Wilhelmine Dorothea Jänecke eta Johann Ludwig Heynen alaba eta Wilhelm August Heynen arreba zen.
Aitaren laguntzari esker, hezkuntza ona jaso zuen. 1847an Eduard Frederich lehengusuarekin ezkondu zen. Familiarekiko independentzia ekonomikoa lortzeko, senar-emazteak Anberesera joan ziren, eta geroago Liejan, Parisen, Ganten eta Bruselan ere bizi izan ziren. 1850eko hamarkadaren hasieran Hannoverrera itzuli ziren arazo ekonomikoengatik, eta han Jurgi V.ak Eduard gorteko margolari izendatu zuen.
Erregearekin izandako ezberdintasun politikoak zirela eta, Frederichek karguari uko egin zion eta Hannöverscher Courier egunkaria sortu zuen Karl Rümpler argitaratzailearekin batera. Bertha Frederich egunkari horretan kolaboratu zuen, gehienetan Georg Dannenberg izengoitia erabiliz.
1864an senarra hil zitzaionean, Bertha Frederichek publikotik alde egin zuen eta hiru seme-alabei erabat dedikatu zen. 1872an bere seme bakarra ere hil zen, eta Frederich deprimitu egin zen.
1879an alabetako bat galdu zuen eta harrezkero ez zen inoiz sendatu. 1882an istripu zerebrobaskular baten ondorioz hil zen Koblentzan.

## Lanak

* Novellen (11 liburukitan, 1857-1859)
* Zwei Bräute (1857)
* Ein Familienschmuck (1858)
* Bürgerlich Blut (2 liburukitan, 1859)
* Ein deutsches Weib (1859)
* Ein hartes Herz (1860)
* Durch zwei Menschenalter (3 liburukitan, 1863)
* Schloß Elkrath (3 liburukitan, 1866)
* Gebrüder Spalding (1867)
* Zweimal vermählt (3 liburukitan, 1868)
* Verwaist (3 liburukitan, 1875)
* Mein ist die Rache (3 liburukitan, 1878)
* Ein neues Geschlecht (1879)
* Gesucht und gefunden (1880)
* Bauernleben (1880)
* Von Hand zu Hand (3 liburukitan, 1882)

## Erreferentziak

* ↑ (Alemanez) Friedrichs, Elisabeth. (1981). Die deutschsprachigen Schriftstellerinnen des 18. und 19. Jahrhunderts. Stuttgart: Metzler, 86-87 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* ↑ (Alemanez) «Bertha Frederich- Heyn, Ps. Golo Raimund, Georg Dannenberg» Fembio (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* ↑ (Alemanez) «Frederich, Bertha» Niedersächsische Personen (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* 1 2 3 4 5 6 7 (Alemanez) Schroeder, Hiltrud. (1991). Sophie & Co. Bedeutende Frauen Hannovers. Biographische Portraits. Hannover: Fackelträger, 232-233 or. ISBN 3-7716-1521-6..
* ↑ (Portugesez) Moya, Salvador de. (1967). Famílias brasileiras de origem germânica. Subsidios genealógicos. Uma publicação do Instituto Hans Staden de Ciências, Letras e Intercâmbio Cultural Brasileiro-Alemão. 5 São Paulo: Instituto Hans Staden, 811 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* 1 2 (Alemanez) Eckart, Rudolf. (1891). Lexikon der niedersächsischen Schriftsteller von den ältesten Zeiten bis zur Gegenwart. Osterwieck im Harz: Zickfeldt, 137 or. (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
# Augusta Browne Garret

Augusta Browne Garret (1820-1882) konpositore, editore eta autore estatubatuarra izan zen. Herrialdeko emakume konpositoreen lehen olatua hasi zuen. "Wake, Lady Mine", 1845ean idatzia, bere obra ezagunenetako bat da.

## Biografia

Augusta Browne Garrett 1820an jaio zen Dublinen (Irlanda). Browne "1870 baino lehenagoko Estatu Batuetako konpositore emankorrena" bezala ezaguna izan zen. Augusta Brown Garretek 200 obra baino gehiago konposatu zituen piano eta ahotserako, baita himno eta pieza sekular asko. Brownek sarritan lagundu zien letragileei eta musika-inguruneak sortu zituen hauek idatzitako letrekin josteko.
Bere musika-lanez gain, Brownek bi liburu argitaratu zituen, horietako bat (Hamilton, the Young Artist izenekoa) bere anaiari buruzkoa da. Honez gain hainbat saiakera, erlijio panfletoak, poesia eta istorio laburrak.
Brownek 1800an idatzitako artikulu batean "juglare musika" ezaguna kritikatu zuen, "zabor melodikoa" deituz. Iritzia eztabaidagarria izan zen arren, bere artikulua hainbat musika-aldizkaritan berrinprimatu zen eta oso ezaguna izan zen bere garaian.
Browne 1882ko urtarrilaren 11n hil zen eta Brooklyneko Green-Wood hilerrian lurperatu zuten.

## Oharrak

* ↑ (Ingelesez) Neuls-Bates, Carol. (1978). "Sources and Resources for Women's Studies in American Music: A Report". Notes. Second Series.. Music Library Association., 269–283 or. ISBN 10.2307/939679..
* 1 2 Chase, Gilbert. (1987). America's music, from the pilgrims to the present. (Rev. 3rd ed. argitaraldia) University of Illinois Press ISBN 0-252-00454-X. PMC 15017443. (Noiz kontsultatua: 2023-03-07).
* 1 2 3 «Browne, Augusta (1820–1882) | Encyclopedia.com» www.encyclopedia.com.

## Erreferentziak

* Chase, Gilbert (1992). America's Music, from the Pilgrims to the Present (illustrated, revised ed.). University of Illinois Press. pp. 160–161. ISBN 9780252062759.
* Neuls-Bates, Carol. (December 1978). «Sources and Resources for Women's Studies in American Music: A Report» Notes in: Second Series. (Music Library Association) 35 (2): 269–283. doi:10.2307/939679..
* Tick, Judith (1983). American women composers before 1870. Issue 57 of Studies in musicolog (illustrated ed.). UMI Research Press. p. 150.

## Irakurketa gehigarria

* Moore, John Weeks (1880) [1854]. "Browne, Augusta". Complete Encyclopaedia of Music. New York: C. H. Ditson & Company.
* Browne, A. H. C. (1857). Hamilton, the Young Artist: With an Essay on Sculpture & Painting. Lippincott.
* Moore, John W. (1973). Complete Encyclopaedia of Music: Elementary, Technical, Historical, Biographical, Vocal, and Instrumental. New York: AMS.
* Pendle, Karin (1991). Women & Music a History. Bloomington: Indiana UP.
* Tawa, Nicholas E. (1980). Sweet Songs for Gentle Americans: The Parlor Song in America, 1790-1860. Bowling Green, Ohio: Bowling Green U Popular.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4820896
* Multimedia: Augusta Browne / Q4820896
# Amagoia Arrieta

Amagoia Arrieta Arrieta (Deba, 1974ko otsailaren 10a -) gipuzkoar kirolari paralinpikoa da, boccian, urritasun fisikoko BC1 mailan aritzen dena.
2023an Europako txapeldun izan ondoren, 2024ko Udako Paralinpiar Jokoetan parte hartu eta 10.a amaitu zuen.

## Lorpenak

* 1. postua, urrezko domina lortu zuen Europako txapelketan Rotterdamen.
* 2. postua, zilarrezko domina Zagrebeko (Kroazia) Challenger-ean.

## Aintzatespenak

* 2024ko azaroaren 16an, larunbatean , Debako herriak mereziako omenaldia eginzion herriko boccia jokalariari.

## Erreferentziak

* ↑ paralimpicos.es
* ↑ paris2024.rtve.es
* 1 2 (Gaztelaniaz) «La debarra Amagoia Arrieta participará en los Juegos Paralímpicos de París» www.deba.eus (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* ↑ (Gaztelaniaz) Leon, Jabi. (2024-11-12). «El pueblo de Deba homenajeará el próximo sábado a la jugadora de boccia Amagoia Arrieta» El Diario Vasco (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Deba reconoce el esfuerzo y los logros de Amagoia Arrieta» El Diario Vasco 2024-11-18 (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q130267631
# Berta

Berta edo Bertha germaniar jatorriko emakumezko pertsona-izena da. Berht (distira) hitzetik eratorria, hainbat herrialdetan Alberta eta Roberta moduko izenen hipokoristiko gisa ere erabiltzen da.

## Historia

Jatorriz frankoen artean ohikoa, Ingalaterrako normandiar konkistaren ostean, Britainian hasi zen erabiltzen, baina XIV. mendearen ondoren ospea galdu zuen. XIX. mendean ingelesez hitz egiten duten herrialdeetan ohikoa bihurtu zen berriro, baina gero modaz kanpo geratu zen.
Alemanian, Bertha izen arruntenen artean zegoen 1890eko hamarkadan. 1930eko hamarkadaz geroztik ia erabiltzeari utzi dio.

## Aldaerak eta antzeko izenak

* Alberta
* Adalberta
* Bertina
* Bertilla
* Filiberta
* Giselberta
* Huberta
* Norberta
* Roberta
* Rigoberta

## Berta edo Bertha izena duten pertsona ezagunak

| Izen-abizenak | Jarduera | Jaiolekua | jaiotza data | heriotza data |
| Berta Arocena de Martínez Márquez | kazetari sufragette sufragista | Habana | 1899 | 1956 |
| Berta Castañé | aktore zinema aktore telebista-aktore modelo | Sabadell | 2002-11-05 | |
| Berta Collado | telebista aurkezle kazetari modelo aktore | Talavera de la Reina | 1979-07-03 | |
| Berta Cáceres | ekintzaile ekologista giza eskubideen aldeko ekintzaile | La Esperanza | 1971-03-04 | 2016-03-02 |
| Berta Dávila | idazle editore | Santiago de Compostela | 1987-12-31 | |
| Berta Hansson | margolari ehungintzako artista | Hammerdal church parish | 1910-06-23 | 1994-09-03 |
| Berta Italiakoa | | | 1075 | No/unknown value |
| Berta Piñan | idazle poeta politikari | Cangues d'Onís | 1963-03-26 | |
| Berta Riaza | aktore | Madril | 1927-07-27 | 2022-07-24 |
| Berta Vázquez | telebista-aktore zinema aktore abeslari | Elx | 1992-03-28 | |
| Berta Wilhelmi | filantropo hezitzaile enpresaburu | Heilbronn | 1858 | 1934-07-29 |
| Bertha Zúniga | ekintzaile ekologista giza eskubideen aldeko ekintzaile | Puerto Cortés | 1990-09-24 | |
| Betrada Laongoa | | Laon | 8th century 726 | 783-07-12 783-06-12 |
| Damaris Egurrola | futbolari | Orlando | 1999-08-26 | |
| Irene Falcón | kazetari itzultzaile politikari liburuzain irrati kazetari egunkariko editore | Madril | 1907-11-27 | 1999-08-19 |
| Maria Berta Rohangoa | | Teplice | 1868-05-21 | 1945-01-19 |

## Ikus, gainera

* 154 Berta
* Berta Handia
* Bertha (Minnesota)
* Bertha urakana (2008)

## Erreferentziak

* ↑ 66. araua: Santutegiko izen ohikoenak (1996-1997). Euskaltzaindia, 8 or..
* ↑ (Ingelesez) Yonge, Charlotte Mary. (1863). History of Christian Names. 1 Parker, Son, and Bourn, 435 or..
* ↑ (Ingelesez) Pickering, David. (2005). «Bertha» The Penguin Pocket Dictionary of Babies' Names. Penguin Books Limited.
* ↑ (Alemanez) «Berta» Beliebte Vornamen jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2022-11-24).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Significado del nombre “Gisela”» Su Hijo jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2015-07-20).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Huberta: origen y significado del nombre para niña Huberta» Guia Infantil.
* ↑ (Gaztelaniaz) «Rigoberta» El Embarazo.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4092653
* Multimedia: Berta (given name) / Q4092653
# Aizian

Aizian Bilboko Leizaola lehendakariaren kalean dagoen jatetxea da, Meliá Bilbao hotelean hain zuzen ere. Bertoko sukaldariburu Josemi Olazabalaga da.
2014an Michelin Gidaren lehenengo izarra lortu arren, hurrengo urtean galdu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ Domínguez, Koldo. (2015/11/25). «El Zarate de Bilbao, única nueva estrella Michelin en Euskadi» El Correo.
* ↑ EiTB. (2015/11/25). 27 Michelin izar, Euskadiko sukaldaritzaren zeruan. .

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q21561334
# Taisia Tugan-Baranovskaia

Taisia Petrovna Tugan-Baranovskaia (errusieraz: Таисия Петровна Туган-Барановская; 1831 – ?) errusiar idazlea izan zen.
Familia noble batetik zetorren eta arbaso tartaroak eta lituaniarrak zituen. 1858an debutatu zuen idazle gisa, bi eleberri labur Xakherezada aldizkarian argitaratuz: Dve kuziny eta Za txem poidiox, to i naidiox. Modny magazin, Illiustrirovannaia gazeta, Budilnik, Zanoza eta beste hainbat aldizkaritan ere kolaboratu zuen. Skazka o podvigakh Durkopliasa ipuin satirikoak publikoaren arreta erakarri zuen eta liburu moduan argitaratu zen.
1870eko hamarkadan hasita, batez ere Syn Otetxestva aldizkarian argitaratu zituen bere ipuinak eta eleberriak: Dva puti, V semie ne bez uroda, Sirota, Ne vsio kotu maslenitsa, Utxitelnitsa muzyki, Klavdia, Klikuxi, Dozhivaiustxie i natxinaiustxie zhit, Stxastie za okeanom, Oboiudnaia oxibka eta abar.
Tugan-Baranovskaiaren lanak ez ziren ia inoiz berrargitaratu, eta egilea ia ahaztuta geratu zen.

## Erreferentziak

* ↑ 156. Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema. Gasteiz: Euskaltzaindia (argitaratze data: 2009-02-27) (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* 1 2 (Errusieraz) «Туган-Барановская, Таисия Петровна» Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона (Санкт-Петербург) XXXIV: 30. 1901 (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
# Alan Stivell

Alan Stivell, Alan Cochevelou jaiotza izenaz, (Riom, Auvernia, 1944ko urtarrilaren 6a) bretainiar musikaria da.
Okzitanian jaio zen, bretainiar jatorriko familia batean, eta Parisen igaro zuen gaztaroa. Bertan hasi zen bretainiera ikasten, familiaren jatorriak eraginda.
Musikalki, bretainieraz abesteaz gain, frantsesez eta ingelesez ere egiten du. Halaber, harpa joletzat nabarmendu izan da. Dan Ar Braz bretainiarra eta beste herrialde batzuetako hainbat musikarirekin batera, Héritage des Celtes diskoa plazaratu zuten.

## Diskografia

* 1964 : Telenn Geltiek (Harpa zelta)
* 1970 : Reflets
* 1972 : Renaissance de la Harpe Celtique eta A l'Olympia (kontzertua)
* 1973 : Chemins de Terre
* 1974 : E Langonned
* 1975 : E Dulenn (Dublinen zuzenean)
* 1976 : Trema'n Inis - Vers l'Île
* 1977 : Before landing / Raok Dilestra - Avant d'Accoster
* 1978 : Un dewezh 'barzh 'gêr - Journée à la maison
* 1979 : International tour - Tro ar Bed (kontzertua)
* 1980 : Symphonie Celtique - Tir na nOg
* 1981 : Terre des vivants - Bed an dud vew
* 1983 : Légend(e) - Mojenn -
* 1985 : Harpes du nouvel âge
* 1991 : The mist of Avalon
* 1993 : Again
* 1995 : Brian Boru
* 1998 : 1 Douar
* 2000 : Back to Breizh
* 2002 : Au-delà des mots - En tu-hont d'ar c'homzoù - Beyond words
* 2006 : Explore
* 2009 : Emerald
* 2015 : AMzer - seasons
* 2018 : Human~Kelt

### Grandes concertos en París

* 1999 : Bretagnes à Bercy
* 2003 : Nuit Celtique II au Stade de France
* 2013 : 40th Anniversary Olympia 2012

## Ikus, gainera

* Folk musika

## Kanpo loturak

* (Frantsesez)(Bretainieraz)(Ingelesez) Alan Stivellen webgunea
* Alan Stivell-en bloga
* Harpographie
* Alan Stivell Tri Martolod bretainiar abesti herrikoia abestuz entzun (Bretainieraz)
* Datuak: Q10681
* Multimedia: Alan Stivell / Q10681
# Enrichetta Caracciolo

Enrichetta Caracciolo di Forino (Napoli, 1821eko otsailaren 17a – ibidem, 1901eko martxoaren 17a) italiar idazle eta kazetaria izan zen, batez ere 1864ko Misteri del chiostro napoletano lan autobiografikoarengatik ezaguna.

## Bizitza

Gennaro Caracciolo Forinoko printzearen eta Teresa Cutelliren alaba, Enrichetta Caracciolo Napolin jaio zen. Gaztea zela, maiz lekualdatzen zen familiarekin, aitak gobernu-zerbitzuetan zuen lana zela eta. Aita hil zenean, amak Caracciolo beneditarren komentu batera bidali zuen arazo ekonomikoengatik 1840an. 1860ra arte ezin izan zuen askatasuna berreskuratu. Isilpean itzuli zen Napolira eta han Giuseppe Garibaldirekin topo egin zuen. Hilabete batzuk geroago, Giovanni Greuther alemaniar jatorriko abertzale napolitarrarekin ezkondu zen eliza protestantean. 1885ean senarra hil zitzaion.
1864an Misteri del chiostro napoletano liburu autobiografikoa argitaratu zuen. Sei aldiz berrargitaratu zen eta ingelesezko eta frantsesezko itzulpenetan ere agertu zen. Gainera, Un delitto impunito: fatto storico del 1838 (1866) eta Un episodio dei misteri del Chiostro Napolitano (1883) antzezlanak idatzi zituen.
Hainbat aldizkaritan kolaboratu zuen, besteak beste La rivista partenopea of Naples, La Tribuna of Salerno eta Il Nomade of Palermo. Bizitzan zehar, ez zuen Italiako gobernuaren aitorpen ofizialik jaso, bere ospea eta jarduera luzea izan arren.
Kazetari gisa ere lan egin zuen eta emakumeen eskubideen alde borrokatu zen. Napolin hil zen 1901ean, 80 urte zituela.

## Lanak

* Misteri del chiostro napoletano (1864)
* Un delitto impunito: fatto storico del 1838 (1866)
* Proclama alle Donne d'Italia (1866)
* I miracoli (1874)
* La forza dell'onore
* Un episodio dei misteri del Chiostro Napolitano: dramma in 5 atti di Enrichetta Caracciolo Forino ex monaca benedettina (1883)

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 (Ingelesez) Wilson, Katharina M. (1991). «Enrichetta Caracciolo» An Encyclopedia of Continental Women Writers. 1 Taylor & Francis, 208-209 or. ISBN 0824085477. (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* 1 2 (Italieraz) Chiabrando, Mauro. «La monaca di Napoli» Corriere 2011-02-03 (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* ↑ (Italieraz) Sorgetti, Raffaele. (2008). «Enrichetta Caracciolo: monaca per forza, garibaldina per vocazione» Jourdeló jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2013-04-30) (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).
* ↑ (Ingelesez) «Caracciolo, Enrichetta (1821-1901)» Italian Women Writers (University of Chicago Library) (Noiz kontsultatua: 2024-12-05).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3725572
* Multimedia: Enrichetta Caracciolo / Q3725572
# Paramahansa Yogananda

Paramahansa Yogananda (Mukunda Lal Ghosh jaioa; 1893ko urtarrilaren 5a-1952ko martxoaren 7a) eragin handiko monje hindua, yogi eta gurua izan zen, meditazioa eta Kriya Yoga zabaldu zuena. 1920an Estatu Batuetara joan eta bertan Self-Realization Fellowship (SRF) erakundea eratu zuen. Indiarako bidaia (1935-1936) bat izan ezik, Estatu Batuetan bere bizitza osoa eman zuen.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «About Yogoda Satsanga Society of India» Yogoda Satsanga Society of India.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q312549
* Multimedia: Paramahansa Yogananda / Q312549
# Maerten de Vos

Maerten de Vos, Maerten de Vos Zaharra edo Marten de Vos (Anberes, 1532 – ibidem, 1603ko abenduaren 4a) flandriar margolaria izan zen.
Aita Pieterrekin margolaritza ikasi zuen eta 1550etik 1558ra Italiara bidaiatu zuen. Tintoretto tailerrean lan egin ondoren veneziar koloreen eragina jaso zuen. Anberesera itzuli eta San Lukasen gremioan sartu zen, eta Gillis Hooftmann merkatari aberatsaren karguetan hartu zuen.
Kalbidarren amorru ikonoklastaren ondoren, de Vos eta beste margolari gazte batzuk gai historikoen pintore nagusi bihurtu ziren. Brunswick-Lüneburgeko dukearen eta Anberesko katedralaren eta beste eliza batzuen enkarguak jaso zenituen.
Margolari historikoez gain, erretratuetan eta margolaritza alegorikoetan nabarmendu zen.
Anberesko katedralean lurperatu zuten.

## Iruditegia

* Tomasen sinesgaiztasuna, 1574
* San Joan Bataiatzailearen burua moztea
* Airea
* Adonisen heriotza
* Adarbakarra
* Europaren bahiketa, 1590, Bilboko Arte Ederren Museoa.
* Gustuaren alegoria, 1585-89, Montauban
* Kanako ezteiak, Anberesko katedrala, 1595.
* San Jurgi eta Sileneko printzesa herensuge garaituarekin
* San Jurgi eta Sileneko printzesa herensuge garaituarekin

## Kanpo estekak

* Datuak: Q555022
* Multimedia: Maerten de Vos / Q555022
# Albrecht von Hagen

Albrecht von Hagen (Langen, Pomerania (egungo Łęgi) 1904ko martxoaren 11-1944ko abuztuaren 8a) legelari alemaniarra eta erresistentziaren borrokalaria izan zen Hirugarren Reicharen garaian. Von Hagen Hitler hiltzeko atentatu huts egin eta berehala atxilotu eta hilarazi zuten.

## Biografia

Von Hagen Langenen jaio zen, Pomeranian, Brandeburgo Oriental-Pomeraniako familia noble baten etxean. Heidelbergen eta Königsbergen zuzenbidea ikasi ondoren, non bere ikastun lanak egin zituen, Osthilferentzat lan egin zuen (Weimarko Errepublikako programa bat Alemania ekialdeko nekazaritza ekonomia garatzeko) eta banku pribatu batean. 1935ean, bere borondatez, Wehrmachteko ofizialentzako ikastaroetan parte hartu zuen, eta, Bigarren Mundu Gerra hasi zenean, armadan sartu zen erreserbako teniente gisa. Afrikako kanpainan, Claus von Stauffenberg ezagutu zuen, eta haren eraginpean nazien aurkako erresistentziaren mugimenduarekin bat egin zuen. Konspiratzaileek von Hagenentzako postu bat lortu zuten Oberkommando der Wehrmacht-en, non Berlingo postu militarren eta Hitlerren Otsoaren Gordelekua (Wolfsschanze), hau da, kuartel militar nagusiaren arteko posta zerbitzuaren arduraduna zen. 1944ko maiatzean, Hagenek, [[Joachim Kuhnekin batera, Hitlerren aurkako 1944ko uztailaren 20ko atentatuan erabili behar ziren lehergailuak antolatu zituen. Hellmuth Stieffen bidez Claus von Stauffenbergi eman zioten, honek Otsoaren Gordelekuko erasoan erabili zuelarik 1944ko uztailaren 20an.
Atentatuaren ondoren atxilotu zuten Von Hagen. Egun batzuk geroago, bere familia ere atxilotu zuten. 1944ko abuztuaren 8an, Volksgerichtshofek hiltzera kondenatu zuen, eta von Hagen egun berean Berlingo Plötzensee espetxean urkatu zuten.

## Bibliografía

* Dagmar Albrecht, Mit meinem Schicksal kann ich nicht hadern. Sippenhaft in der Familie Albrecht von Hagen; Berlin (Dietz) 2001 (ISBN 3-320-02018-8)

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20221213162513/https://www.nordkurier.de/anklam/mein-vater-starb-um-deutschland-vor-hitler-zu-retten-2040091507.html
* ↑ https://www.dhm.de/lemo/biografie/albrecht-von-hagen.html
* ↑ https://www.gdw-berlin.de/vertiefung/biografien/personenverzeichnis/biografie/view-bio/albrecht-von-hagen/?no_cache=1

## Kanpo estekak

* Datuak: Q71524
* Multimedia: Albrecht von Hagen / Q71524