OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cortinarius incisus

Cortinarius incisus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Telamonia incisa, Gomphos incisus, Hydrocybe incisa.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 4 cm bitarteko diametrokoa, ez oso haragitsua, kanpai itxurakotik ganbilera, beti oso titiduna eta ertza ebaki erradialekin edo hobeto esanda hautsita, gainazal distiratsuekin eguraldi lehorrarekin; lehoi-burdin kolorekoa, batzuetan oliba antzeko ilun koloreko tonalitateekin.
Orriak: Nahikoa zabal, zabalak, itsatsiak, kanela ilun kolorekoak, arrexkak.
Hanka: 5 eta 6 cm bitarteko garaierakoa eta 0,3 eta 0,5 cm bitarteko diametrokoa, zilindrikoa, okerra, betetik barnehutsera, kapelaren kolorekoa, eraztun zuriarekin, flokosoa, batzuetan disoziatua, pixka bat iletsua oinarrian eta pixka bat loditua ere egon daiteke.
Haragia: Ia usaingabea, zaporea pixka bat garratza; ia onddoaren gainerako kolore berekoa.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Incisus epitetoa latinetik dator, markatua, esan nahi duen “incisus” hitzetik. Kapelaren ertzaren itxuragatik.

## Jangarritasuna

Cortinarius txiki guztiak bezala ez da jangarria,

### Nahasketa arriskua

Bereizteko zailak diren Cortinarius txikien taldekoa da.

## Sasoia eta lekua

Hostozabalen basoetan, bideen ertzetan edo hautsitako lur zatietan, batzuetan baita soropildua ere.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 185 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius incisus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10460121
* Multimedia: Cortinarius incisus / Q10460121
# Cortinarius ionochlorus

Cortinarius ionochlorus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Sukaldean balio gutxi du, ez du zapore atsegina.
Sinonimoa: Cortinarius atrovirens var. ionochlorus.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, haragitsua, ganbila, berde-oliba ilun kolorekoa, berde-horixka koloreko ertzarekin. Azal likatsua denbora hezean, banangarria, zuntz txiki erradialekin.
Orriak: Itsatsiak, estu, meheak, lila kolore eder batekoak, kapelaren kolore berdearekin kontrastea egiten du. Esporak heltzen direnean, herdoil kolorekoak bihurtzen dira.
Hanka: Irmoa, zilindrikoa, pixka bat loditua oinarrian, erabat baztertutako erraboil batean amaitzen da. 4 eta 7 cm bitarteko garaierakoa eta 2 eta 2,5 cm bitarteko lodierakoa, hori-berdexka kolorekoa, gortina herdoiltsu ugariz apaindua.
Haragia: Lodia, trinkoa, berde-horixka kolorekoa, ebakitzean oinaren oinarrian horiagoa, kanario-hori berdexka bihurtzen da erraboilean, usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Ionochlorus epitetoa grekotik dator, morea eta berde argia esan nahi duen "ion eta khloros" hitzetatik. Orrien eta kapelaren kolore more eta berdeagatik, hurrenez hurren.

## Jangarritasuna

Sukaldaritzako baliorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius subvirentophyllus dekakoarekin nahas daiteke, honen orriak berde-oliba kolorekoak dira. Malecón-ek var. leucophyllus bereizten du, honek orri zuriak ditu, ez moreak, beix-arrosak.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean. Hostozabalen eta koniferoen basoetan. Urria.

### Banaketa eremua

Espainia, Frantzia, Italia, Suitza.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 455 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. Jose Luis Añanos Echo Editorial Pirineo, 462 or. ISBN 84-87997-86-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Cortinarius ionochlorus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12951445
* Multimedia: Cortinarius ionochlorus / Q12951445
# Cortinarius ionosmus

Cortinarius ionosmus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoa: Telamonia ionosmus.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 7 cm bitarteko diametrokoa, ganbila edo pixka bat titiduna, leuna, zetaduna, higrofanoa, arre-marroia hezetasunarekin, arre-grisaxka lehorrean, errezel zurixka fibrilosoarekin.
Orriak: Kafesne kolorekoak, zahartzean ilunagoak, nahikoa estu, lodiak eta itsatsi-atxikiak.
Hanka: 4 eta 8 cm bitarteko garaietakoa eta 0,5 eta 1 cm bitarteko diametrokoa, zurixka, oinarrian arrexkarako joerarekin, amaieran dena gris-arrexka; betea, zilindrikoa, klabiforme samarra. Errezelak hondakin fibrilosoak uzten ditu edo eraztunetan.
Haragia: Arre zurbila, luze irauten duen bioleta usain handi eta bereizgarriarekin.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Ionosmus epitetoa grekotik dator, bioleta esan nahi duen “ionòs” hitzetik eta usaina esan nahi duen “osmos” hitzetik. Bere usainagatik.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Bere usainagatik ezagutzen da.

## Sasoia eta lekua

Udan. Mendiko Picea basoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Euskal Herria, Pirinioak, Alpeak, Suedia, Norvegia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 169 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius ionosmus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12951446
# Cortinarius junghuhnii

Cortinarius junghuhnii Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoa: Hydrocybe junghuhnii.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, konikoa, arre-kanela kolorekoa, kapelaren erdiraino ildaskatua, tomentu pixka batekin, okre-lehoi kolorekoa lehorrean.
Orriak: Okre-horixkak, ertz flokulosoarekin, zabal samarrak eta zabal.
Hanka: 5 eta 8 cm bitarteko garaierakoa eta 0,3 cm inguruko diametrokoa, zurbila kanpotik; barrutik arre-herdoil kolorekoa.
Haragia: Kanela kolorekoa. Usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Junghuhnii epitetoa pertsona izenetik dator.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Ez beti ondo identifikatua.

## Sasoia eta lekua

Koniferoen basoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Himalaiako eremua.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 197 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius junghuhnii: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10460126
* Multimedia: Cortinarius junghuhnii / Q10460126
# Cortinarius laniger

Cortinarius laniger Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Gomphos laniger, Telamonia lanigera, Telamonia macropus, Hydrocybe lanigera.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 10 cm bitarteko diametrokoa. Ganbila edo kanpai-itxurakoa, gorrixka-arrexka kolorekoa, ile zurixkek estaltzen dute gaztea denean. Nahiko haragitsua, ertza beherantz biribildua.
Orriak: Zabalak, ia oinetik bereizita, gorrixka-arrexka kolorekoak, kapelaren kolorekoak.
Hanka: 12 cm arteko garaierakoa eta 1 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, eraztun nahikoa markatuak uzten dituen errezelaren hainbat hondakinekin, oinarria oso lodituta, zurixka, batzuetan goialdean tonu moreak izaten ditu, heltzen denean arrexka kolore uniformekoa.
Haragia: Pixka bat arrexka kolorekoa, iztupa itxura samarrekoa. Usaingabea.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Laniger epitetoa latinetik dator, bilotsua, esan nahi duen "laniger" hitzetik. Bere eraztunagatik.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Erraz atzematen da, kapelaren gainazalaren itxuragatik, orrien gorri-adreilu bizi koloreagatik, eta normalean oso garatua den eraztun formako errezel zuriagatik

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Koniferoen eta hostozabalen basoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Kaukasia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 218 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 223 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius laniger: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10708778
* Multimedia: Cortinarius laniger / Q10708778
# Cortinarius leucopus

Cortinarius leucopus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Gymnopus leucopus, Hydrocybe leucopus, Gomphos leucopus.

## Deskribapena

Kapela: 4 cm arteko diametrokoa, txikia eta haragitsu samarra, ganbila edo pixka bat kanpai itxurakoa, zetadun gainazalarekin, arre-gorrixka bizi kolorekoa hezetasun egokiarekin bestela zurbilagoa.
Orriak: Nahikoa zabal, ia libreak, gorri-arre kolorekoak edo gorri-kanela kolorekoak.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: Errezelaren hondakinik gabe, baina zuria, homogeneoa, gainazal guztian zetadun fibrilaz estalia dagoelako. Oinarria kolore berekoa eta mehetu gabea edo baita erraboiltsu samarra ere.
Haragia: Hankan zuria, kapelan hutsala. Usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Leucopus epitetoa grekotik dator, zuria, esan nahi duen “leucos” hitzetik eta hanka, esan nahi duen “pus” hitzetik. Hanka zuria duelako.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

## Sasoia eta lekua

Koniferoen baso goroldiotsuetan, urri samarra. Azpi-soropildua ere hazten da.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 227 or. ISBN 84-282-0887-X (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius leucopus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q80998549
# Cortinarius limonius

Cortinarius limonius Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Flammula limonia, Telamonia limonia, Gomphos limonius.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa. Hemisferikoa, gero lau-ganbila, haragitsua, kamutsa, leuna, higrofanoa, fibrila finez apaindua, lehoi kolorekoa edo laranja-okre antzeko kolorekoa eguraldi hezean, lehorrarekin arbeletxeko kolorekoa; ertza zuriz lausotua gaztetan.
Orriak: Itsatsi-marjinatuak, zabal samar, hori lehoi kolorekoak, gero kanela kolorekoak.
Hanka: 6 eta 8 cm bitarteko garaierakoa eta 0,8 eta 1,8 cm bitarteko diametrokoa. Betea, solidoa, zilindrikoa, errezel ezkatatsu flokoso batez estalia, baina ez bandaz estalia; horia, arre-laranja kolorekoa oinarrirantz.
Haragia: Horixka, laranja kolorekoa, hankaren hondoan.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Limonius epitetoa, burdin minerala, esan nahi duen. "limonite" hitzetik dator. Bere koloreagatik.

## Toxikotasuna

Toxikoa.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Koniferoen basoetan, eremu goroldiotsuetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 222 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 203 or. ISBN 84-282-0540-X (T.2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius limonius: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10481155
* Multimedia: Cortinarius limonius / Q10481155
# Cortinarius livido-ochraceus

Cortinarius livido-ochraceus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 12 cm bitarteko diametrokoa, hasieran koniko-kanpai itxurakoa, gero zabaldu egiten da titi batekin, oso aldakorreko kolorekoa, gaztaina-horixka kolorekoa, hori-okre antzeko kolorekoa edo okre-oliba antzeko kolorekoa, batzuetan, ertza tonu moreekin eta ildaskatua. Kapelaren azala likatsua eguraldi hezean.
Orriak: Es oso estu eta nahikoa lodiak, itsaskorrak, hasieran okre antzeko kolorekoa isla more-lila kolorekoekin, gero marroi-herdoil kolorekoa ertz zurbilagoarekin. Zeharka marratutako gainazalarekin, orritxoekin eta lamelulekin.
Hanka:10 eta 15 cm bitarteko garaierakoa, trinkoa, oinarrira loditua, baina puntan bukatua, zurixka kolorekoa tonu moreekin eta gainazal likatsua, humusean lurperatuta egoten da beti, zetazko eta mintzezko gortinarekin, honek gerriko zabal bat uzten du oinean, sigi-saga formako marrazkiekin.
Haragia: Zurixka, usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta.

## Jangarritasuna

Ez du interes gastronomikorik.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius elatior eta Cortinarius livido-ochraceus bi espezie desberdin dira, nahiz eta antzekoak izan. Cortinarius elatior onddoa handiagoa eta zurrunagoa da, laranja edo gorrizko kolore biziko kapa du, eta pinudi eta haritzetan bizi da. Cortinarius livido-ochraceus txikiagoa eta fina da, kolore krematsua edo horixkatsuagoa du, eta lur hezeetan edo harea aberatseko lurraldeetan aurkitzen da. Bereizketa nagusiak kolorea, morfologia eta habitataren desberdintasunetan oinarritzen dira.

## Sasoi eta lekua

Udazkenean eta neguan. Batez ere artadietan, artelatzetan (Quercus) eta gaztainondoetan (Castanea), pagadietan ere ikusi izan da.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Kaukasia, Turkia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velaz Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Banco de setas..
* ↑ Cortinarius livido-ochraceus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10658273
* Multimedia: Cortinarius livido-ochraceus / Q10658273
# Dona Ana zubia

Dona Ana zubia (portugesez: Ponte Dona Ana) Mozanbiken dagoen trenbide zubi bat da. Zambezi ibaia zeharkatzen du eta horrela Mutarara eta Vila de Sena herriak lotzen ditu.

## Egitura

Burdinez eraikita dago. 3,67 kilometrotako luzera du eta 40 zutabek eusten dute. Modulu bakoitzean arku itxura duen egitura bat du gainaldean, ertz bietan. 33 zubibegik 80 metrotako tartea dute eta gainerako zazpiek 50 metrotako tartea.
Trena igarotzen da gainetik eta 2017an oinezkoentzako pasabidea ere eraiki zen. Gaur egun 3.000 oinezkok erabiltzen dute zubia egunero.

## Historia

Mozanbike Portugalen menpeko kolonia zen garaian portugesek eraiki zuten 1934an, Moatize eta Malawiko meatzetan erauzitako ikatza Beirako itsasportura trenez eramateko helburuaz.
1980. hamarkadan izan zen Mozanbikeko Gerra Zibilean suntsitu egin zuten. USAID erakundearen laguntzarekin berriztu egin zuten eta autoentzako linea bakarreko errepidea gehitu zioten. 2006an errepidea itxi egin zuten eta berriz ere trenarentzako zubia bihurtu zen soilik. 2009 artean Afrikako trenbide zubi luzeena izan zen, Mozanbiken bertan Armando Emilio Guebuza zubia eraiki zen arte.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) mozambique. «One of Africa's longest bridges, 86-year-old Ponte Dona Ana gets a much-needed facelift» Mozambique (Noiz kontsultatua: 2024-11-28).
* ↑ (Ingelesez) «Travel Africa Magazine | Explore the world's most exciting continent» Travel Africa Magazine (Noiz kontsultatua: 2024-11-28).
* ↑ «USAID Mozambique :: Historical Photo Gallery» archive.ph 2013-04-09 (Noiz kontsultatua: 2024-11-28).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1239603
* Multimedia: Ponte Dona Ana / Q1239603
# Cortinarius malicorius

Cortinarius malicorius Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Gomphos malicorius, Cortinarius croceifolius, Dermocybe malicoria, Dermocybe croceifolia, Dermocybe crocea var. croceifolia.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 6 cm bitarteko diametrokoa, haragitsua, ganbila, gero laua edo kamutsa, belusduna, laranja-gorri kolorekoa, laranja-kanela kolorekoa. Ertza horixka.
Orriak: Estu, itsatsi-marjinatuak, zabalak, hori-limoi kolorekoak, kanela kolorekoak.
Hanka: 6 eta 8 cm bitarteko garaietakoa eta 0,8 eta 1,2 cm bitarteko diametrokoa. Zilindrikoa, berdina edo mehetua goialdean. Hori-limoi kolorekoa. Kolore bereko gortina.
Haragia: Hori-lehoi-oliba kolorekoa. Errefauaren usain eta zapore leunarekin.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Koniferoen baso hezeetan eta haltzen azpian.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Islandia, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 226 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 235 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius malicorius: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10510055
* Multimedia: Cortinarius malicorius / Q10510055
# Cortinarius mucifluus

Cortinarius mucifluus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarria da, baina bere mami likatsu eta bigunagatik sukaldaritza-kalitate oso kaskarra du.
Sinonimoak: Myxacium mucifluum, Gomphos mucifluus, Cortinarius collinitus var. mucifluus, Myxopholis mucifluum.

## Deskribapena

Kapela: Hasieran konikoa edo kanpai itxurakoa, gero zabaldu egiten da, erdiko irtengune lodi bat mantenduz, 4,5 eta 7,5 cm bitarteko diametrokoa, ertza erradialki gogor tolestua, Cortinarius elatior delakoaren estilokoa. Gaztetan kolore argikoa, hori-ezti kolorekoa edo hori-okre antzeko kolorekoa, heltzean erdialdean kolore okre antzeko ilunagoak hartzen ditu. Kapelaren azala leuna eta oso likatsua.
Orriak: Lodiak eta zabal, oso eskotatuak eta zeharkako zainekin. Hasieran krema kolorekoak, lila edo more koloreko tonurik gabe, eta gero okre antzeko kolorea hartzen dute esporengatik zainak zertxobait argiago mantenduz.
Orri eskotatuak:Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.
Hanka: Zilindrikoa edo erdian pixka bat loditua eta sustrai antzekoekin, 5 eta 13 cm bitarteko garaierarekin eta 0,7 eta 1,3 cm bitarteko diametroarekin, laburragoa iturri bibliografiko batzuen arabera. Zuria edo lila samarreko kolorekoa. Gortina likatsu bat du, beheko 2/3ak estaltzen dituena, zuri-lila antzeko kolorekoa eta ia oinaren oinarriraino gutxi-asko osatutako zerrendak urratzen dutena,
Haragia: Fina, krema kolorekoa, zapore nabarmenik gabea eta eztiaren usain oso bereizgarri eta nabarmenarekin, Cortinarius elatior-ek antzekotasun handiak ditu, baina ez du honen usainik.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius elatior delakoaren oso antzekoa da, bereiztea zalantzazkoa, hau txikiagoa da, zeharkako zainik ez du eta espora txikiagoak ditu.

## Sasoia eta lekua

Irailaren erdialdetik urriaren erdialdera arte. Ohiko espeziea pagadi eta hariztietako orbelen metaketetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 215 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Cortinarius mucifluus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3915410
* Multimedia: Cortinarius mucifluus / Q3915410