OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cortinarius obtusus

Cortinarius obtusus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarritasuna ez dago egiaztatua.
Sinonimoak: Hydrocybe obtusa, Gomphos obtusus.

## Deskribapena

Kapela: 5 cm inguruko diametrokoa, haragi gabea, ertza mintzezko samarra, higrofanoa, ildaskatua erdiraino; hasieran koniko-kamuts-titiduna, barrurantz biribildutako ertzarekin, gero zabaldua. Lehoi-herdoil kolorekoa hezetasunarekin, okre antzeko kolorekoa lehorrarekin, ilunagoa erdian.
Orriak: Zabalak eta sabeldunak, sinuado-itsatsiak, ez oso estu, hasieran krema-okre antzeko kolorekoak, gero lehoi-kanela-gorrixka kolorekoak.
Hanka: 6 eta 8 cm bitarteko garaierakoa eta 0,4 eta 0,6 cm bitarteko diametrokoa, fusiformea, flexuosoa, behealdean mehetua, noizbait sabelduna eta baita konprimitua ere, fibrilosua, lasto argi kolorekoa, barnehutsa.
Haragia: Urria, horixka, iodoformoaren usain handiarekin (edo azido fenikoarena), zapore gozoarekin, apur bat errefauarena.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelen hondakin bereizgarriak direla eta. Obtusus epitetoa latinetik dator, kamutsa, esan nahi duen "obtusus" hitzetik. Kapelaren formagatik.

## Jangarritasuna

Zalantzazkoa. Toxikoa izan daiteke.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius obtusus var. fragilis delakoarekin nahas daiteke, honek kolore berdexkako haragia du (ez gorrixka), iodo usaina eta errefau zaporea; koniferoetan ateratzen da, baita hostozabaletan ere. Antzeko beste espezie batzuk: Cortinarius acutus, Cortinarius fragilis.

## Sasoia eta lekua

Udaberritik udazkenera. Taldeak osatuz ateratzen da. Pinu eta koniferoen basoetan bakarrik.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Costa Rica, Panama, Europa, Islandia, Errusia, Kaukasia, Himalaiako eremua, Iran, Kazakhstan, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 220 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 199 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Cortinarius obtusus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10540297
* Multimedia: Cortinarius obtusus / Q10540297
# Cortinarius nanceiensis

Cortinarius nanceiensis Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Phlegmacium nanceiense.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 9 cm bitarteko diametrokoa, lehenengo ganbila, baina berehala erdian hondoratu egiten da eta ertzak altxatu egiten zaizkio. Kapelaren azala likatsua da, pitzadura erradialetan apurtua eta ale batzuetan erdian ezkatatxo txikiekin, hori-berdexka kolorekoa edo hori-sulfurineoa, gero erditik aurrera gaztaina kolorera edo marroi-gorrixkara pasatzen da eta ertzak argiagoak geratzen dira.
Orriak: Finak eta ugari, hasieran eskotatuak eta gero dekurrente samarrak kapelaren ertzak altxatzean, nahiko estuak, hasieran hori-berdexkak, ondoren, kanela kolorekoak esporengatik.
Orri eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Zilindrikoa eta sendoa. 7 cm inguruko garaierakoa eta 17mm inguruko diametrokoa, erraboil borra formako biribildu eta marjitatu gabeko baten amaitua. Gainazal lehorra, horia eta ale gazteak, errezel orokorreko hondakin iheskorren azpian estalita agertzen dira, fibrila gisa eta gris-lila antzeko koloreko ezkatatxo gisa, gero, dena okre kolorez tindatzen da esporengatik.
Haragia: Trinkoa, hori argi kolorekoa kapelarena, eta hori-limoi kolorekoa oinarena, argi eta garbi bereizitako bihotz zuri batekin. Usain eta zapore nabarmenik gabe. Sosa eta potasaren base fuerteak, gorri-purpura kolorea ematen diote, eta amoniakoak apur bat arinagoa, arrosa argi kolore iheskorra.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

## Sasoia eta lekua

Espezie oso urria da, artedietan (carrascal) baino ez dira bildu.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 206 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Velaz Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Banco de setas.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cuña Fernandez Avelino.. (2023). Avelinosetas.info.
* ↑ Cortinarius nanceiensis: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10425813
* Multimedia: Cortinarius nanceiensis / Q10425813
# Cortinarius pholideus

Cortinarius pholideus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Agaricus lepidomyces, Cortinarius pholideus, Cortinarius lepidomyces, Gomphos pholideus, Inoloma pholideum.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, ez oso haragitsua, kanpai itxurako-zabaldua, batzuetan titi nabarmen samarrarekin, kanela kolorekoa, ezkata iletsu eta hirtsutuak estu dituela estalia, arre-beltzaxkak, hauek ondo bereizten dute, ertz izurtua.
Orriak: Zabalak, nahikoa estu, marjinatuak, hasieran more-purpura kolorekoak, gero okre-kanela kolorekoak.
Hanka: 8 eta 12 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 1,5 cm bitarteko diametrokoa, zilindrikoa, borra formakoa, arre ilun koloreko ezkata tente beltzaxkaz estalia, goiko aldean eraztun moduko bat osatuz; gainerakoa leuna da lila zurbil koloreko lausotuarekin; barrubetea, gero barnehutsa.
Haragia: Arre kolorekoa, pixka bat zurbila (apur bat horia hankaren goialdean), ur-orbanekin; usaingabea eta zapore gozokoa.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Pholideus epitetoa latinetik dator, ezkata, esan nahi duen "pholís" hitzetik. Kapelako apaindurengatik.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius humicola delakoarekin nahas daiteke, ugaria pagoen azpian, titi akutu batekin, horixka edo okre antzeko koloreko orriekin eta fusiforme edo borra formako oinarekin.

## Sasoia eta lekua

Udazkenaren amaieran. Zohikaztegietan. Urkien eta makalen azpian.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Japonia, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 216 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 171 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius pholideus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3915836
* Multimedia: Cortinarius pholideus / Q3915836
# Cortinarius olidus

Cortinarius olidus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarri kaskarra. Autore batzuentzat ezezaguna. Usain txarra du.
Sinonimoak: Cortinarius vitellinopes, Cortinarius cliduchus, Cortinarius cephalixus, Cortinarius olidus, Phlegmacium vitellinopes.

## Deskribapena

Kapela: Haragitsua, 4 eta 6 cm bitarteko diametrokoa, lehenengo ganbiletik lau-ganbilera; ertza gaztetan biribildua, gero inkurbatua, soberakinekin, pixka bat uhindua ale zaharretan. Kapelaren azala likatsua, berezko fibrilekin, okre-horixka kolorekoa.
Orriak: Estu, zurixkatik gris- kremara doan kolorekoak, gero arre-herdoil kolorekoak esporengatik.
Hanka: Sendoa, zilindrikoa, oinarrirantz loditua, erraboil marjinatu gabean amaitzen da, fibrila horixkez apaindua, azalean zehar antolatuta dagoen hondo zurixka baten gainean, itxura nabar samarra ematen diona, trinkoagoak erraboilaren aldera, non ezkatatxoak sortzen diren. Gortina iheskorra, zurixka.
Haragia: Lodia, gogorra, zuri-horixka, lur usain handikoa eta iraunkorrekoa.
Etimología: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta.

## Jangarritasuna

Ezezaguna, autore batzuek jangarri kaskarra dela uste dute.

### Nahasketa arriskua

Espezie honek, okre-buztin koloreak ditu eta usain handia. Cortinarius cephalixus, ilunagoa da eta kapela berdexka, errefauaren usaina (ez lur-lizunduarena)

## Sasoia eta lekua

Udaren amaieran eta udazkenean. Talde handietan. Hostozabaletan: pagoa, gaztainondoa, artelatza, haritza, ametza.

### Banaketa eremua

Euskal Herria, Frantzia, Espainia, Portugal, Austria, Eslovenia, Estonia, Alpeak, Irlanda, Erresuma Batua, Italia, Danimarka, Suedia, Norvegia, Alemania.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Cortinarius olidus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10548115
* Multimedia: Cortinarius olidus / Q10548115
# Portet-d'Aspet mendatea

Portet-d'Aspet mendatea, frantsesez: Col de Portet-d'Aspet, Frantziako Pirinioetako mendate bat da, Garona Garaia departamenduko Portet-d'Aspet udalerrian.

## Ezaugarriak

Audressenh udalerritik igota 18,14 kilometro luze ditu, bataz besteko %6,8ko pendintza du, malda latzenetan eta gailurretik hurbil, %10,6eko penditzadun zatiak ere bai.

## Frantziako Tourra

1947tik 2024erarte Frantziako Tourra mendate honetatik 36 aldiz igaro da.
1995eko Frantziako Tourraren 15. etapa mendate honetatik igaro eta jaitsieran Fabio Casartelli italiar txirrindulariak erorikoa uzan eta buruarekin asfaltoaren aurka bortizki kolpatu ondoren tokian bertan hil zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1107409
* Multimedia: Col de Portet d'Aspet / Q1107409
# Cortinarius percomis

Cortinarius percomis Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Beste espezie batzuekin nahasita kontsumi daiteke (bakarrik usain sendoa jariatzen du).
Sinonimoak: Phlegmacium percome.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 8 cm bitarteko diametrokoa. Hemisferikoa, gero lau-ganbila, ertza barrurantz errekurbatua gaztetan, geruza bereizgarria. Hori-limoi kolorekoa, hori gorria edo lehoi kolorekoa erdian; eguraldi hezearekin likatsua, distiratsua lehorrarekin.
Orriak: Estu, marjinatuak edo okertu-itsatsiak, hasieran hori bizi kolorekoak, gero hori-arre-oliba antzeko kolorekoak eta azkenik arre-herdoil kolorekoak.
Hanka: 4 eta 7 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 2 cm bitarteko lodierakoa. Borra formakoa edo zilindrikoa behealdea loditua, edo baita erraboilduna ere; hori-limoi kolorekoa, gero okre-antzeko kolorekoa; hori zurbil koloreko gortinarekin.
Haragia: Horia, bereziki oinean; zapore gozoa, usain atsegina (autoreen arabera, desberdinak dira: izpilikuarena, laranja lorearena, intxaur muskatuarena, edo ez hain atsegina).
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Percomis epitetoa latinetik dator, oso atsegina, esan nahi duen "percomis" hitzetik. Usain ona duelako.

## Jangarritasuna

Jangarri kaskarra.

### Nahasketa arriskua

Nahasteko zaila usain eta zapore berezia duelako. Cortinarius guttatus delakoak antzeko usaina du, baina ez hain fuertea, kolore gorrixkagoa, erraboilarekin, haragi hori-oliba kolorekoa eta ez da jangarria

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Koniferoen basoetan eta baso mistoetan. Kare lurretan.

### Banaketa eremua

Quebec, Colorado, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 206 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 157 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Cortinarius percomis: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9387380
* Multimedia: Cortinarius percomis / Q9387380
# Cortinarius odorifer

Cortinarius odorifer Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Ez da jangarria.
Sinonimoak: Gomphos odorifer, Cortinarius orichalceus var. odorifer, Phlegmacium odorifer.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, hasieran erdiesferikoa, gero ganbila, azkenean zabaldu egiten da, marroi-horixka kolorekoa edo marroi-larru kolorekoa. Gaztaroan ertzean, luze irauten duten ondo markatutako tonu lilak izaten ditu. Azal likatsua, distiratsua eguraldi lehorrean eta zuntz txiki erradialekin.
Orriak: Estu, itsatsiak, oinaren ondoan biribilduak. Hasieran hori-berdexka kolorekoak, gero hori-oliba kolorekoak eta amaieran oliba-burdintsu kolorekoak.
Hanka: 3 eta 9 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 2 cm bitarteko lodietakoa, trinkoa, lehorra, zetaduna, hori-berdexka argi kolorekoa, oinarrian marroi-gorrixka koloreko erraboil baztertu batean amaitua. Hori-berdexka koloreko gortina ugarirekin.
Haragia: Lodia, trinkoa, hori-limoi kolorekoa kapelan eta hori-urre kolorekoa oinean. Zapore ahulekoa eta anis usain sendo eta iraunkorrarekin.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius orichalceus eta Cortinarius xanthophyllus oso antzekoak dira, baina anis usain onak eta pinuetan hazteak, nahastezina egiten dute.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean, kare lurretako pinuen basoetan.

### Banaketa eremua

San Laurendi ibaiaren eremua, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 458 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Cortinarius odorifer: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q548681
* Multimedia: Cortinarius odorifer / Q548681
# Cortinarius paleaceus

Cortinarius paleaceus Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da. Toxikoa den susmoa dago.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 4 cm bitarteko diametrokoa. Hasieran koniko-kanpai itxurakoa, gero zabaldu egiten da puntadun titi baten inguruan depresio batekin. Higrofanoa, matea, arre kolorekoa eguraldi hezean, arre-grisaxka edo hori-lehoi kolorekoa eguraldi hezean. Ezkata finez guztiz estalita egoten da, tenteak, zeta itxurakoak, zurixkak, ertzean lodiagoak.
Orriak: Ez oso estu, itsatsiak edo koska batez dekurrenteak, hasieran gris edo arre-grisaxka kolorekoak, gero kanela kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak
Hanka: 3 eta 10 cm bitarteko garaierakoa eta 0,4 eta 0,8 cm bitarteko lidierakoa. Oro har, nahiko luzea, flexuosoa, berdina, fistulosoa, marratua, arre-gorrixka, zuriz nabartua, errezelaren ezkata flokonosoengatik. Oinarria tomentu zuri batekin. Eraztun zuri, iheskor eta mintzezko samarrarekin.
Haragia: Mehea. Zopatuta dagoenean marroi ilun kolorekoa eta marroi argi kolorekoa eguraldi lehorrarekin. Geranioaren antzeko usaina du.
Etimologia: Cortinarius hitza, gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Paleaceus epitetoa latinetik dator, lastoa esan nahi duen, "palea" hitzetik. Eguraldi lehorrarekin lasto kolorea izaten duelako.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius paleiferus delakoarekin nahas daiteke, baina honek tindu moreak izaten ditu orritxoetan.

## Sasoia eta lekua

Udaren amaieran eta udazkenean, erretxinadun eta hostozabal basoen leku goroldiotsuetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Brasil, Australia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 468 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, orria, 209 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 233 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 220 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Cortinarius paleaceus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11887243
* Multimedia: Cortinarius paleaceus / Q11887243
# Jose Luis Otamendi

Jose Luis Otamendi (Azpeitia, Gipuzkoa, 1959ko apirilaren 30a) euskal idazlea da.

## Lanak
### Narrazioa

* Euri kontuak (1999, Susa).

### Saiakera

* Loiolarik ez balitz (2005, Uztarria).

### Poesia

* Egunsenti biluzia (1980, Ustela).
* Zainetan murrailak (1987, Susa).
* Poza eta gero (1990, Susa).
* Lur bat zure minari (1995, Susa).
* Bakarrik bahago neguan (1998, Pamiela): Egileak berak apailatutako antologia.
* XX. mendeko poesia kaierak - Jose Luis Otamendi (2000, Susa): Koldo Izagirreren edizioa.
* Kapital publikoa (2014, Susa).
* Disoluzio agiriak (2019, Susa).
* Landura (2022, Susa).

### Poesia - antzerkia

* Azken undinaren kaira (1983, Ustela).

## Erreferentziak

* ↑ «Jose Luis Otamendi idazle azpeitiarrak 'Euri Kontuak' lehen (...)» Argia (Noiz kontsultatua: 2022-01-31).
* ↑ Imaz, Andoni. «Jose Luis Otamendiren 'Landura', mundua biltzen duen mintza» Berria (Noiz kontsultatua: 2022-09-14).

## Kanpo estekak

* Jose Luis Otamendi literaturaren zubitegian.
* Argia.eus/Jose Luis Otamendi
* Datuak: Q12260664
| Euskal idazleak | Artikulu hau euskal idazle bati buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
# Giovanni Losi

Giovanni Losi (Caselle Landi, Italia, 1838ko azaroaren 29a - Al-Ubayyid, Sudan, 1882ko abenduaren 27a) Erromatar Eliza Katolikoko apaiza eta misiolaria izan zen, Comboniar Misiolarien kongregaziokoa, Daniel Comboniren konfesorea eta adiskidea, eta Sudango hainbat erlijio-misioren buruzagia.

## Bizitza

Caselle Landin jaio zen, 1838an, eta egun berean bataiatu zuten parrokia elizan. Ondoren, Piacenzako apezpiku seminarioan sartu zen, eta 1862an apaiz ordenatu zuten. Hamar urte geroago, Veronako Misiolari Institutuan sartu zen, Combonik sortua, eta hurrengo urtean harekin joan zen Sudana.
Al-Ubayyideko misioaren buru izan zen 1878 arte. Hango biztanleak musulmanak ziren, eta haiekin harreman txarrak izan zituen. Sudanen egon zen bitartean, Luigi Bonomi anaiarekin batera, nubierazko katixima bat eta lehen nubiera hiztegia argitaratu zituen; ordu arte Mendebaldean ezezaguna zen hizkuntza hori. 1881ean, Comboni hil zenean, Erdialdeko Afrikako misio osoko bitarteko nagusi izendatu zuten. Eskorbutoz gaixotuta, 1882ko abenduaren 27an hil zen, 44 urte zituela.
Bere jaioterri Caselle Landin, eliza inguratzen duen eta zelaietara eramaten duen kalea hari eskainia dago.

## Erreferentziak

* ↑ Lucia Ceci. Losi, Giovanni (Dizionario Biografico degli Italiani). treccani.it.

## Bibliografia

* Bonfanti, Giuseppe (1998). Caselle del Po - Caselle Landi, un paese sul Po (en italiano) I. Caselle Landi: Comune di Caselle Landi.

## Kanpo estekak

* (Italieraz) «LOSI, Giovanni», Enciclopedia Treccani
* Datuak: Q130265199
* Multimedia: Giovanni Losi / Q130265199
# Cortinarius pseudocyanites

Cortinarius pseudocyanites Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoa: Phlegmacium pseudocyanites.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 10 cm bitarteko diametrokoa, gris-urdinxka kolorekoa edo berun kolorekoa, garbi likatsua, gris-arrexka koloreko erdigunearekin, arrexka adinarekin, amaieran zuntz finekin edo ezkatatsua, ia leuna.
Orriak: Ez oso estu eta orritxoekin, zabalak, baina ez sabeldunak, lehenbizi urdinak edo lila kolorekoak, gero urdin-grisaxka-fuliginoso kolorekoak, azkenean arreak.
Hanka: 7 eta 11 cm bitarteko garaietakoa eta 1 eta 1,5 cm bitarteko bitarteko diametrokoa, erraboil sendoarekin, kapelaren kolorekoa baina zurbilagoa, gero arrexka-more kolorekoa.
Haragia: Frutaren usainarekin; nabarmen urdina hankaren goialdean, zurixka kapelan, arrosara edo adreilu kolorera herdoiltzen da.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Pseudocyanites epitetoa Cortinarius cyanites espeziearen antzekoa delako du.

## Jangarrirasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius cyanites delakoaren oso antzekoa da, honen aldaera bat bezala har genezake.

## Sasoia eta lekua

Hostozabalen basoetan.

### Banaketa eremua

Euskal Herria, Frantzia, Alpeak, Belgika.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 163 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius pseudocyanites: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q81005901