# Bektashismo

Bektashismo (albanieraz: Urdhri Bektashi) XIII. mendean Anatolian sortutako orden sufi bat da, Otomandar Inperioan zehar hedatu zena. Tariqa honetako kideak, Nixapurren jaiotako Hacı Bektaş-ı Veli mistikoaren jarraitzaileak dira. Ordenak egungo Turkian dagoen Nevşehir barrutiko Haci Bektashen du egoitza, non sortzailea lurperatuta dagoen. Ermandadeak Ali ibn Abi Talib Mahomaren legezko oinordekotzat jotzen du. Mugimenduak turkiar xiitak eta aleviak erakarri zituen.
Jatorrian, bere derbitxe edo ermandadeko kide komunek (arabieraz fakir edo murid) Anatoliako eta Bosnia edo Albania bezalako Europako herrialdeetako nekazari kristauak islamiartu zituzten.
Jenizaroek Haci Bektash hartu zuten buruzagi espiritual gisa (bere burua Haci Bektashen semeak ere deitzen zituzten) eta bektashiengandik zeremonia batzuk eta euren janzkera eta erritualeko elementu batzuk, hala nola Fatimaren eskua eta Aliren Zulfikar ezpata, hartu zituzten.
Aleviak, gaur egun Turkiako biztanleriaren %20 osatzen dutenak eta Siriatik eta Bulgariatik ere hedatuta daudenak, bektashitzat (edo alevi bektashitzat) hartzen dira. Albanian eta Kosovon, biztanle musulmanen artean bektashiar erritualak daude, otomandar okupazioaren eraginez.
Bektashi Ordena mugimendu sufi denez, beste mugimendu mistiko islamiko batzuekin asko du komunean, hala nola esperientzia handiko gidari espiritual baten beharra- bektasheraz baba deitua- baita "zeharkatu beharreko lau ateen" doktrina ere: "xaria" (lege erlijiosoa), "tariqa" (bide espirituala), "marifa" (benetako ezagutza), "haqiqa" (egia).
Bektashiek Wahdat-ul-Wujood وحدة الوجود kontzeptua azpimarratzen dute, Ibn Arabik formulatu zuen "Izakiaren Unitatea". Hau askotan panteismo bezala etiketatua izan da, baina panenteismotik hurbilago dagoen kontzeptu bat da. Bektashismoa ere kontzeptu xiitez oso blaitua dago, hala nola Aliri egindako erreberentzia nabarmena, Hamabi Imamak, eta Ashuraren ospakizun errituala, Karbalako gudua markatzen duena. Bektashiek Noruz antzinako festa persiarra ere ospatzen dute Ali imamaren urtebetetzea bailiran.
Wahdat-ul-Wujood sinesmen nagusiaren arabera, bektashiek Haqq-Muhammad-Aliren errealitatea ikusten dute, entitate bateratu bakarra. Bektashiek ez dute hau hirutasun modutzat hartzen. Beste erlijio batzuekin antzekotasunak dituzten beste praktika eta zeremonia asko daude, hala nola janari erritual bat (muhabbet) eta baba bati urtero egiten zaion bekatuen aitorpena (arabieraz: مغفرة الذنوب‎, magfirat-i zunub). Bektashiek Koranaren eta praktika profetikoaren interpretazio eta ulermen ez-ortodoxo eta mistikoan oinarritzen dituzte beren praktika eta erritualak (Sunnah). Ez dute berariazko doktrina idatzirik beraientzat; beraz, arauak eta erritualak desberdinak izan daitezke, irakatsi zaien eraginaren arabera. Bektashiek, oro har, beren ordenatik kanpoko mistiko sufiak gurtzen dituzte, hala nola, Ibn Arabi, Al-Ghazali eta Jelalludin Rumi, beraiengandik gertuko espiritua dutenak.
Bektashiek diote Koranak bi esanahi-maila dituela: bata kanpokoa (zāhir ظاهر) eta bestea barnekoa (bāṭin باطن). Azken hori goikoa eta betierekoa dela uste dute, eta hori unibertsoaren eta gizateriaren ulermenean islatzen da (ikuspuntu hori ismailismoan ere aurki daiteke).
Bektashismoa ere iniziatikoa ere bada, eta gorputz-adarrek maila edo maila batzuk zeharkatu behar dituzte Errealitaterako bide espiritualean aurrera egin ahala. Lehen mailako kideei aşıks (arabieraz: عاشق‎) esaten zaie. Aginduan hasi ez diren arren, hark erakarrita sentitzen direnak dira. Iniziazioaren ondoren (nasip deitua), bat mühip (arabieraz: محب‎) bihurtzen da. Mühip gisa denbora bat igaro ondoren, boto gehiago har ditzakezu eta derbitxe bihurtu. Derbitxe gaineko hurrengo maila baba da. Baba (literalki aita) tekke baten burua dela eta orientazio espirituala (arabieraz: إرشاد‎, irshad) emateko kalifikatuta dagoela uste da. Baba baino gorago halife-baba maila dago (edo dede, aitona). Tradizionalki, horietako hamabi zeuden, zaharrena dedebaba (birraitona) zelarik. Dedebaba Bektashi Ordenako autoritaterik handiena zela uste zen. Tradizioz, Dedebabaren egoitza Pir Evi (Santuaren Etxea) zen, erdialdeko Anatolia Hacıbektaş hirian Hajji Bektash Wali santutegian zegoena.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) The Bektashi Shi'as of Michigan: Pluralism and Orthodoxy within Twelver Shi'ism. .
* ↑ (Ingelesez) Baskel, Zekeriya. (2013-02-27). Yunus Emre: The Sufi Poet in Love. Blue Dome Press ISBN 978-1-935295-91-4..
* ↑ (Ingelesez) Nicolle, David. (1995). The Janissaries. Londres: Osprey.
* ↑ (Ingelesez) Doja, Albert. (2006). «A Political History of Bektashism from Ottoman Anatolia to Contemporary Turkey» Journal of Church and State 48 (2): 423–450. doi:10.1093/jcs/48.2.423. ISSN 0021-969X..
* ↑ (Ingelesez) Moosa, Matti. (1988-02-01). Extremist Shiites: The Ghulat Sects. Syracuse University Press ISBN 978-0-8156-2411-0..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q467692
* Multimedia: Bektashi Order / Q467692