OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elaphomyces muricatus

Elaphomyces muricatus Elaphomycetaceae familiako onddo espezie bat da. Ez du balio sukalderako, bere usain gogorrak oreinak eta orkatzak erakartzen dituen arren.
Sinonimoak: Elaphomyces variegatus, Elaphomyces reticulatus, Elaphomyces caelatus, Elaphomyces fuscensens, Elaphomyces scaber, Elaphomyces vulgaris.

## Deskribapena

Karpoforoa: 1 eta 4 cm artekoa, azpiglobosoa, apur bat zapaldu-deprimitua. Exoperidioa banaezina, garatxoekin edo pikor puntazorrotzekin, okre-lehoi kolorekoa, arre ilunera biratzen. Endoperidio lodia (3 mm artekoa), jaspeztatua (marmol itxurakoa), ebakitzean hondo zuri bat ikusten da, non zain more-ardo koloreko bat nabarmentzen den.
Haragia: Gaztetan trinkoa, gero desagertu egiten da. Gleba zuri-arrosa, hauts masa gris-beltza bihurtu aurretik. Usainik gabe hasieran, desatsegina gero.
Etimologia: Elaphomyces terminoa grekotik dator eta oreinen onddoa esan nahi du. Muricatus epitetoa berriz latinetik dator, oskol bizkarrezurra esan nahi duen “murex” “muricátus” hitzetik. Garatxo puntadunez estalitako gainazala duelako.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Elaphomyces granulatus delakoak, endoperidio zuria eta leuna du. Elaphomyces asperulus espezieak espora desberdinak. Elaphomyces decipiens-ek kolore zurbila hondo zurixkaren gainean garatxo lauez apaindutako peridioa eta mizelio-masa banaezin batez inguratua.

## Sasoia eta lekua

Neguan, udaberrian, ia urte osoan. Nahiko arrunta. Sakonera txikiko hipogeoa, hostozabalen basoetan (haritza, pagoa, gaztainondoa) eta gutxitan koniferoen azpian.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Costa Rica, Kolonbia, Europa, Errusia, Kaukasia, Japonia, Australia, Taiwan.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 501 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) AsoJaen, Asociación Botánica y Micológica de Jaén.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
* ↑ Elaphomyces muricatus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3050422
* Multimedia: Elaphomyces muricatus / Q3050422
# Entocybe turbida

Entocybe turbida Entolomataceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Agaricus caesius var. ßß argyropus, Agaricus argyropus, Entoloma argyropus, Entoloma turbidum, Entoloma costatum subsp. cordae, Entoloma cordae, Rhodophyllus turbidus, Hyporrhodius turbidus, Hyporrhodius argyropus, Rhodophyllus cordae.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 7 cm bitarteko diametrokoa, koniko-kanpai itxurakotik ganbilera titi markatu batekin erdian. Ertza ildaskatua du. Arrexka koloretik gris-arrexka kolorera, askoz argiagoa eguraldi lehorrarekin.
Orriak: Ez oso estu, borobildu samarretik itsatsira oinera. Hasieran gris argi kolorekoak, gero arrosa zikin kolorekoak.
Hanka: Luze samarra eta diametro txikikoa, grisaxka, leuna, oinarrian zuria, oso hauskorra.
Haragia: Zuri-gris kolorekoa. Usaingabea.
Etimologia: Entoloma grekotik dator: ertza barrurantz biribildua. Turbidum epitetoa latinetik dator, lauso, nahasi, esan nahi duen “turbidus” hitzerik. Bere koloreagatik?

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Entoloma jubatum eta beste batzuen oso antzekoa da. Esporengatik bereizten da.

## Sasoia eta lekua

Basoetako leku goroldiotsu eta hezeetan, batez ere urkien azpian, baina baita koniferoen azpian ere.

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 271 or. ISBN 84-282-0887-X (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Entocybe turbida: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q107656371
# Entoloma araneosum

Entoloma araneosum Entolomataceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Agaricus fulvostrigosus, Rhodophyllus araneosus, Nolanea fulvostrigosa, Latzinaea fulvostrigosa, Latzinaea araneosa, Hyporrhodius araneosus, Leptonia fulvostrigosa, Pouzarella fulvostrigosa, Pouzarella araneosa, Entoloma araneosum, Entoloma fulvostrigosum, Entoloma araneosum f. fulvostrigosum, Pouzaromyces araneosus.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, koniko-kamutsa, gris-urdinxka edo zilar kolorekoa, erabat zuntzexka erradial mehez estalia.
Orriak: Goranzkoak, ez oso estu, zabalak, marroi-arre-gorrixka kolorekoak.
Hanka: 5 cm inguruko garaierakoa eta 0,3 cm inguruko lodierakoa, gris-zilarreztatu kolorekoa, zetadun-fibrilosua, gutxi-asko gorritu egiten diren ile zurrun gris edo horixkekin, gortina haritsu gris iheskorrarekin.
Haragia: Haritsua, arrexka, usain konplexua, irinarena, lurkara.
Etimologia: Entoloma hitza grekotik dator; ertza barrurantz biribildua esan nahi du. Araneosus epitetoa berriz latinetik dator, amaraunez betea, esan nahi duen, "araneosus" hitzetik. Oinean eta kapelan duen dekorazioagatik.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Nahiko erraza da ezagutzea, kapela eta oina estaltzen duten zilar koloreko fibrilengatik.

## Sasoia eta lekua

Hostozabalen baso hezeetan eta zingiretan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Bolivia, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 190 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 225 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Entoloma araneosum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10675904
* Multimedia: Entoloma araneosum / Q10675904
# Entoloma cetratum

Entoloma cetratum Entolomataceae familiako onddo espezie bat da. Balio gastronomikorik gabea, gutxi ikertu delako, baina toxikoa izan daitekeela uste da.
Sinonimoak: Nolanea cetrata, Nolanea vinacea var. cetrata, Rhodophyllus cetratus, Hyporrhodius cetratus, Latzinaea cetrata.

## Deskribapena

Kapela: 6 cm arteko diametrokoa, lehenengo konikoa, koniko moztua, hemisferikoa, ondoren zabaldutik lau-ganbilera, erdian sakonune txiki batekin, ertza inbolutua, gero zuzena, higrofanoa, gardentasunagatik ildaskatua. Kapelaren gainazala leuna, glabroa, distiratsua eguraldi lehorrarekin, okre argi kolorekoa, marroi-horixka, marroi-arrosa zurbila, eguraldi lehorrean gogor zurbiltzen da.
Orriak: Zabal samar, adnatuak edo pixka bat libreak, okre-horixka kolorekoak, ondorean arrosak, ertz osoarekin eta kolore berekoa.
Orri libreak: Oinera hurbiltzen diren orriak, baina ukitzen ez diotenak.
Hanka: 9 cm inguruko garaierakoa eta 0,4 cm inguruko lodierakoa, erraboilduna, oso fibrilosua luzetara, goialdea pruinaduna, oinarri zuri tomentuduna, okre-horixka zurbil kolorekoa edo marroi-arrosa zurbila.
Haragia: Urria kapelan, oinean fibrilosua, azalaren azpian kolore berekoa, gainerakoan zurbila, pixka bat irinaren usain eta zaporearekin.
Etimologia: Entoloma hitza grekotik dator; ertza barrurantz biribildua esan nahi du. Cetratum epitetoa, larruzko armarri txiki eta arina, esan nahi duen "cítara" hitzetik dator.

## Jangarritasuna

Toxikoa den susmoa dago.

### Nahasketa arriskua

Beste Entoloma askorekin nahas daiteke: Entoloma conferendum, Entoloma formosum eta abar.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean, koniferoen basoetan (Pinus, Abies, Picea, Larix), lurzoru azidoetan. Ez da ohikoa.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Errusia, Kaukasia, Japonia, Australia, Brasil.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 190 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Sociedad micológica Barakaldo. Investigación y divulgación de la micologia.
* ↑ Entoloma cetratum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3914276
* Multimedia: Entoloma cetratum / Q3914276
# Entoloma chalybaeum

Entoloma chalybaeum Entolomataceae familiako onddo espezie bat da. Oso txikia eta urria delako babestu beharreko espeziea da. Ez da kontsumitzen.
Sinonimoak: Agaricus columbarius, Gymnopus chalybaeus, Leptonia chalybaea, Rhodophyllus chalybaeus, Hyporrhodius chalybaeus, Acurtis chalybaeus.

## Deskribapena

Kapela: 1,5 eta 2,5 cm bitarteko diametrokoa, hemisferikotik ganbilera, erdia deprimitu-unbilikatua, ertza ildaskatua gardentasunagatik. Kapela urdin ilun kolorekoa, ezkata fin-finekin, ez oso higrofanoa.
Orriak: Desberdinak, sabeldunak, zabal, adnatuen eta eskotatuen tartekoa, krema urdinxka kolorekoa edo arrosa espora-jalkinaren ondoren, ertz zuria.
Orri eskotatuak: Oinera iritsi baino lehentxeago eskote txiki bat duten orriak.
Hanka: 2 eta 4 cm bitarteko garaierakoa, zilindrikoa, barnehutsa, gainazal leuna edo luzetarako ezkata finekin, kapelaren kolorekoa, kotoizko oinarri zuria, mizelio burdintsuekin estalia, sustrai antzekoekin.
Haragia: Urdinxka (oinean urdin-grisa eta ilunagoa pileoan), fina, mintzezkoa. Usaingabea eta zaporegabea. Espora-jalkina arrosa kolorekoa.
Etimologia: Entoloma hitza grekotik dator, ertza barrurantz biribildua esan nahi du.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Entoloma serrulatum dena urdinxka da, orrien ertzak ere bai. Entoloma corvinum-ek orri zuriak ditu eta lurrean hazten da. Entoloma euchroum-ek orri zuriak ditu eta egurrean hazten da.

## Sasoia eta lekua

Iraila-azaroa, baita abenduan ere. Belardietan, basoetako soilgune belartsuetan, orbeletan edo pinu gorrien eta artederretako belarretan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Birjina britainiar uharteak, Brasil, Europa, Kaukasia, Errusia, Papua Ginea Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 223 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Entoloma chalybeum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10431745
* Multimedia: Entoloma chalybeum / Q10431745
# Bilkisu Funtuwa

Hajiya Bilkisu Salisu Ahmed Funtuwa (Funtuwa, 1962), Aunty Bilki ezizenez ere ezaguna, nigeriar idazlea da, hausaz idazten duena.

## Bizitza

Bilkisu Funtuwa Nigeriako iparraldeko Funtuwa herrian jaio zen 1962an eta hezkuntza islamiarra jaso zuen. Gaur egun familia poligamo batean bizi da emazte nagusi gisa. «Kanoko merkatuko literatura» deiturikoaren ordezkari ezagunenetako bat da eta Littattafan Soyayya (amodiozko eleberriak) idazten ditu, emakumezko pertsonaia musulmanetan zentratuz.
Bere eleberriek emakumeen eskubideekin, hausa herriarekin eta islamarekin lotutako gaiak uztartzen dituzte, egileak komunitete horietako kide gisa izandako esperientziatik abiatuta. Bilkisu Funtuwak hausa emakumearengandik espero den poligamiaren praktika erlijiosoari eusten dio, eta, beraz, egoera horiei aurre egiteko moduei buruz idazten du. Funtuwaren eleberrietako emakumezko protagonistek beren heziketa eta debozioa erabiltzen dituzte arrakasta lortzeko. Pertsonaia horiek abokatuak, medikuak, gobernuko funtzionarioak edo enpresaburuak dira eta ibilbide profesional arrakastatsua dute. Funtuwaren lanen gai nagusietako bat maitasun sutsua da. Bere eleberriek emakume musulmanak beren familietan kontrol handiagoa lortzera eta hezkuntzan zentratzera bultzatzen dituzte, erlijioa utzi gabe.
2020an BBC Hausaren emakume ipuingileen lehiaketako epaimahaiburu izan zen.

## Lanak

* Allura cikin ruwa (1994)
* Wa ya san gobe? (1996)
* Ki yarda da ni (bi liburukitan, 1997)

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) Sheme, Ibrahim. «Bilkisu Funtuwa Interview» Bahaushe Mai Ban Haushi! 2007-04-07 (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* 1 2 (Ingelesez) «Funtuwa, Bilkisu (1962– )» Oxford Reference (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* 1 2 3 (Portugesez) «Bilkisu Funtuwa (1962)» Biografias de Mulheres Africanas (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* 1 2 3 (Ingelesez) Whitsitt, Novian. (2003). «Islamic-Hausa Feminism Meets Northern Nigerian Romance: The Cautious Rebellion of Bilkisu Funtuwa» African Studies Review (Noiz kontsultatua: 2009-07-30).
* 1 2 (Ingelesez) Sheldon, Kathleen E. (2005). Historical Dictionary of Women in Sub-Saharan Africa. Scarecrow Press, 88 or. ISBN 0-8108-5331-0. (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* ↑ (Ingelesez) Lere, Mohammed. «20-year-old wins BBC Hausa women short story writing competition» Premium Times 2020-12-05 (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).
* ↑ (Ingelesez) Gunner, Elizabeth Ann Wynne; Scheub, Harold; Augustyn, Adam; Chauhan, Yamini; Lotha, Gloria; Luebering, J. E.; Rodriguez, Emily; Sampaolo, Marco et al.. «African literature : Literatures in African languages : Hausa» Encyclopaedia Britannica 2024-12-10 (Noiz kontsultatua: 2024-12-20).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4907821
# Usman dan Fodio

Shaihu Usman dan Fodio (arabieraz: عثمان بن فودي ، عثمان دان فوديو‎; Maratta, Gobir, 1754 – Sokoto, Fulaniko erresuma, 1817) erlijio erreformatzailea, buruzagi politikoa eta Sokotoko Kalifa-herriaren sortzailea izan zen. 1801ean hausa sultanen aurkako gerra santuari ekin zion eta herrialdea islamera bihurtu zuen, hausa erresuma guztiak batuz. Ipar Nigerian erresuma teokratiko feudal bat sortu zuen. Erresuma honek emir herri autonomoak biltzen zituen, eta hegoaldera Niger haranetik harat hedatu zen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q380452
# Hausa (hizkuntza)

    Artikulu hau hizkuntzari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Hausa».
Hausa (Yaren Hausa edo Harshen Hausa) mendebaldeko Afrikako txadar hizkuntza da, batez ere Nigerian eta Nigeren bizi den hausa etniak hitz egiten duena.

## Hizkuntzaren hedadura

Hausa hizkuntza Nigerreko hegoaldean eta Nigeriako iparraldean mintzatzen da, eta Togotik Kamerunera eta Saharatik Ginea golkoraino harremanetako hizkuntza gisa erabiltzen da. Nigeria, Niger, Sudan, Kamerun, Ghana, Burkina Faso eta Beninen hitz egiten da. Ethnologueren arabera 47 milioi hiztunentzat da hizkuntza primarioa eta bigarren mailako hizkuntza da beste 25 milioirentzat, guztira, gutxienez, 72 milioi hiztun dituen hizkuntza da, beraz.

## Literatura

Hauek dira hausazko idazle garrantzitsuenak:
* Abd al-Qadir dan Tafa
* Abdullahi dan Fodio
* Abubakar Imam
* Abubakar Ladan
* Ado Ahmad Gidan Dabino
* Akilu Aliyu
* Aminu Kano
* Balaraba Ramat Yakubu
* Bilkisu Funtuwa
* Dadasare Abdullahi
* Dan Marina
* Ibrahim Sheme
* Isa Wali
* Jaafar Jaafar
* Mudi Sipikin
* Muhammad Garba
* Nasiru L. Abubakar
* Rufaida Umar Ibrahim
* Sa'adu Zungur
* Usman dan Fodio

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Berria. Estilo Liburua. .

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Ethnologue webguneko Hausa sarrera
* (Ingelesez) Hausa hizkuntzaren inguruko jakingarriak eta lotura-bilduma UCLAren webgunean
* (Ingelesez) Hausaren alfabetoari buruzko informazioa
* Datuak: Q56475
* Multimedia: Hausa language / Q56475
# Entoloma corvinum

Entoloma corvinum Entolomataceae familiako onddo espezie bat da. Haragi gutxi eta kalitate txarrekoa du, ez du merezi jasotzea.
Sinonimoak: Rhodophyllus lampropus, Leptonia corvina, Entoloma decolorans.

## Deskribapena

Kapela: 1 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, hasieran kanpai formakoa, gero ganbiletik lau-ganbilera eta erdialdean zertxobait deprimitua; ertza inkurbatutik laura. Kapelaren azala lehorra, matea, ezkatatsua, fibrilosoa, kolore oso ilunekoa, ia beltza isla moreekin.
Orriak: Dekurrenteak ez, pixka bat mehetuak oinera, sabeldunak, desberdinak, lemelula zurixkekin gaztetan eta amaieran arrosakarak esporen heltzearen ondorioz.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Zilindrikoa, leuna, zetadun tomentu zuri batez estalia, pruinaduna eta kapelaren kolore berekoa.
Haragia: Mehea, samurra, zuri-grisaxka. Usain eta zapore nabarmenik gabe.
Etimologia: Corvinum epitetoa latinetik dator, belearen kolore antzekoa, esan nahi duen “corvinus” hitzetik. Kapelaren kolore ilunagatik.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Entoloma tjallingiorum delakoak oin urdinxka du (ez arre iluna).

## Sasoia eta lekua

Udazkenean. Hotza eta goizeko izozteak ondo jasaten ditu. Zelai irekietan, lugorrietan, belardietan, lan eremuetan, Ipar Gaztelako goi-ordokietan.

### Banaketa eremua

Europa, Himalaiako eremua, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 271 or. ISBN 84-282-0887-5 (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Morales Pulido Juan, Carmona Perate José Julián. (1981). Sociedad Micologica Extremeña, Medalla de Extremadura 2019.
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ Entoloma corvinum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10548144
* Multimedia: Entoloma corvinum / Q10548144
# Entoloma euchroum

Entoloma euchroum Entolomataceae familiako onddo espezie bat da. Jan ezin diren espezieen taldekoa da.
Sinonimoak: Gymnopus euchrous, Leptonia euchroa, Rhodophyllus euchrous, Hyporrhodius euchrous.

## Deskribapena

Kapela: 1 eta 4 cm bitarteko diametrokoa, hemisferikotik ganbilera, laua eta deprimitua. More-distiratsu koloreko azala, urdin-morea, gris-purpura eta marroi zahar kolorekoa, higrofanoa ez, zeta antzekoa ezkatatsura biratuz.
Orriak: Ezkatatsuak, kapelaren kolorekoak, arrosakarak esporen ondorioz, baina ertza beti urdinxka.
Hanka: 3 eta 7 cm bitarteko garaierakoa, barnehutsa, ezkatatsua, okertua, kapelaren kolorekoa, mizeliodun oinarria.
Haragia: Leuna eta oso hauskorra. Usain aromatiko handia izaten du eta zaporea, xaboiarena edo espermarena. Espora-jalkina, arrosa kolorekoa.
Etimologia: Entoloma terminoa grekotik dator; ertza barrurantz biribildua esan nahi du.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Entoloma chalybaeum delakoarekin nahas daiteke, hau larreetan ateratzen da. Baita Entoloma corvinum espeziearekin ere, honek orri zuriak ditu eta lurrean ateratzen da.

## Sasoia eta lekua

Irailean eta urrian. Ez da oso ohikoa, baina zabaldua dago. Hostogalkorren adar edo motzondoen saprofitoa, eremu hezeetan: haltz, lizarra, haritza, pagoa, hurritza, mendiko errautsetan. Urriagoa altzifreetan eta koniferoetan.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Europa, Kanariak.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 194 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Entoloma euchroum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1949938
* Multimedia: Entoloma euchroum / Q1949938