OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Luise Rainer

Luise Rainer (Düsseldorf, 1910eko urtarrilaren 12a - Londres, 2014ko abenduaren 30a) Alemaniako aktorea izan zen, bitan emakumezko aktore onenaren Oscar sariaren irabazlea.
Alemanezko hainbat filmetan eta antzezlanetan agertu zen 1935ean MGM estudioek aurkitu baino lehen. Hollywoodera joanda eta ingelesa ikasita, 1935eko Escapade filma izan zen AEBetan egin zuen lehendabizikoa. Hurrengo bi filmengatik Oscar bana irabazi zuen. Hortik aurrera, hala ere, bere ibilbideak behera egin zuen, kritikariek gaizki hartu baitzituen. Hollywood 1944an utzi zuen, eta antzerkian lan egin zuen horren ostean.

## Filmografia

Taula honetan ikus daitezke film bakoitzaren zuzendaria, enpresa ekoizlea eta beste izenburuak (gaztelaniaz, frantsesez):
| Urtea | Filma | Zuzendaria | Ekoizlea | Izenburuak (es,fr) |
| 1932 | Sehnsucht 202 | Max Neufeld | -- | |
| 1935 | Escapade | Robert Z. Leonard | Metro-Goldwyn-Mayer | gaztelaniaz: La mujer desnuda frantsesez: La Femme au masque |
| 1936 | The Great Ziegfeld | Robert Z. Leonard | Metro-Goldwyn-Mayer | gaztelaniaz: El gran Ziegfeld frantsesez: Le Grand Ziegfeld |
| 1937 | Big City | Frank Borzage | Metro-Goldwyn-Mayer | frantsesez: La Grande Ville |
| 1937 | The Good Earth | Sidney Franklin | Metro-Goldwyn-Mayer | gaztelaniaz: La buena tierra frantsesez: Visages d'Orient |
| 1937 | The Emperor's Candlesticks | George Fitzmaurice | Metro-Goldwyn-Mayer | frantsesez: Le Secret des chandeliers |
| 1938 | The Toy Wife | Richard Thorpe | -- | frantsesez: Frou-frou |
| 1938 | The Great Waltz | Julien Duvivier | Metro-Goldwyn-Mayer | gaztelaniaz: El gran vals frantsesez: Toute la ville danse |
| 1938 | Dramatic School | Robert B. Sinclair | Metro-Goldwyn-Mayer | frantsesez: Coup de théâtre |
| 1939 | Land of Liberty | Cecil B. DeMille | -- | |
| 1943 | Hostages | Frank Tuttle | Paramount Pictures | |
| 1997 | The Gambler | Károly Makk | -- | gaztelaniaz: El jugador frantsesez: Le Joueur |
| 2003 | Poem - I Set My Foot Upon the Air and it Carried Me | Ralf Schmerberg | -- | |

### Personaiak

Filmak :
| Izenburua | Urtea | Pertsonaia | Oharrak |
| Sehnsucht 202 | 1932 | Kitty | |
| Madame hat Besuch | 1932 | | |
| Heut' kommt's drauf an | 1933 | Marita Costa | |
| Escapade | 1935 | Leopoldine Dur | |
| The Great Ziegfeld | 1936 | Anna Held | Emakumezko aktore onenaren Oscar saria |
| The Good Earth | 1937 | O-Lan | Emakumezko aktore onenaren Oscar saria |
| The Emperor's Candlesticks | 1937 | Countess Olga Mironova | |
| Big City | 1937 | Anna Benton | |
| The Toy Wife | 1938 | Gilberte 'Frou Frou' Brigard | |
| The Great Waltz | 1938 | Poldi Vogelhuber | |
| Dramatic School | 1938 | Louise Mauban | |
| Hostages | 1943 | Milada Pressinger | |
| The Gambler | 1997 | Amama | |
* Datuak: Q18994
* Multimedia: Luise Rainer / Q18994
# Marija Ruljancic

Marija Ruljancic (kroazieraz: Marija Ruljančić), jaiotzez Vidović, (Lorci, Vis, 1913ko ekainaren 14a – Melbourne, 2024ko maiatzaren 18a) kroaziar-australiar ehun urteduna izan zen.

## Bizitza

Marija Ruljancic Kroaziako Vis uhartean jaio zen mahastizainen familian. Umetan Espainiako gripea pairatu zuen. Eskolan graduatu ondoren, nekazaritza ikasi zuen. 1932an Ivan Ruljancic egurgilearekin (1903-1991) ezkondu zen, eta harekin hiru seme-alaba izan zituen. 1941ean, Egiptora erbesteratu zen senarrarekin, bi seme-alabekin eta ahizparekin, Bigarren Mundu Gerra zela eta. 1944an Australiara joan zen, eta han Melbourneko Hawthorn auzoan bizi zen. Ez dakigu ezer Australian zuen jarduera profesionalari buruz.
Azken urteak Melbournen eman zituen semearekin eta haren emaztearekin. 8 biloba, 15 birbiloba eta 6 hereniloba izan zituen. Elkarrizketa batean esan zuen beti arreta jarri ziola elikadura osasungarriari eta ariketa fisikoari. 2021eko apirilaren 16an 107 urteko Marija Bibulic hil ondoren, Ruljancic Kroazian jaiotako pertsonarik zaharrena bihurtu zen, eta 2024ko urtarrilaren 26an 111 urteko Catherine van der Linden hil ondoren, Australiako pertsona zaharrena ere bai. Marija Ruljancic 2024ko maiatzaren 18an hil zen, 110 urte eta 339 egun zituela.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «Marija Ruljancich (1913-2024)» The 110 Club 2024-05-20 (Noiz kontsultatua: 2024-05-25).
* 1 2 3 (Ingelesez) «Marija Ruljančić» LongeviQuest (Noiz kontsultatua: 2024-05-25).
* 1 2 (Ingelesez) Salaysay, Lennard Ashley. «The World's Oldest Living Croatian-Born Person Turns 110» LongeviQuest 2023-06-13 (Noiz kontsultatua: 2024-05-25).
* 1 2 (Ingelesez) Wright, Tony. «Shielded from pandemics a century apart, Marija hits 110 at home with family» The Age 2023-06-13 (Noiz kontsultatua: 2024-05-25).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q125400631
# Josip Manolić

Josip Manolić (Kalinovac, 1920ko martxoaren 22a – Zagreb, 2024ko apirilaren 15a) kroaziar politikaria izan zen. Kroaziako lehen ministroa izan zen 1990etik 1991ra.
18 urterekin Jugoslaviako Gazteria Komunistaren Ligan sartu zen eta 19rekin Kroaziako Alderdi Komunistan. Bigarren Mundu Gerran, Ustaxatarrek atxilotu zuten, eta askatu ondoren, partisano jugoslaviarrekin batera jardun zuen.
Jugoslaviako gobernu komunistaren garaian epai kriminalen betearazpenaz arduratu zen eta Aloysius Stepinac kardinalaren espetxeratzean parte hartu zuen. 1960an zuzenbidean graduatu zen Zagrebeko Unibertsitatean eta 1965ean Kroaziako Errepublika Sozialistako parlamentuko kide hautatu zuten.
1990eko hamarkadaren hasieran, Kroaziar Batasun Demokratikoaren sortzaileetako bat izan zen, baita Franjo Tuđmanen gertuko aliatu bat ere. 1990eko abuztuaren 24tik 1991ko uztailaren 17ra Kroaziako lehen ministro izan zen. 1991ko ekainaren 25ean Kroaziako parlamentuak herrialdearen independentzia aldarrikatu zuen eta uztailean Manolic herrialdeko segurtasun zerbitzu guztien koordinazioaz arduratu zen. Ondoren, Kroaziako Demokrata Independenteak izeneko alderdi bat sortu zuen eta Tuđmani aurre egin zion.
* Datuak: Q955376
* Multimedia: Josip Manolić / Q955376
# Ray Lawler

Raymond Evenor Lawler (Melbourne, 1921eko maiatzaren 23a – ibidem, 2024ko uztailaren 24a) australiar antzerkigile, antzezle, eta antzerki ekoizle eta zuzendaria izan zen.
Melbourneko Footscray auzoan jaio zen, udal langile baten zortzi seme-alabetatik bigarrena. 13 urterekin eskola utzi zuen lantegi batean lan egiteko eta gaueko eskoletara joan zen aktore izateko. 19 urterekin idatzi zuen lehen antzezlana. 1952an antzezlan bat aurkeztu zuen Antzerki Nazionalaren lehiaketara.
1955ean Melbournen The Summer of the Seventeenth Doll lana estreinatu zuen, Australiako antzerkian berritasun bat izan zena. Londresen eta New Yorken ere antzeztu zuten, eta sariak irabazi zituen. Lawler Londresera joan zen antzezlanean aktore gisa lan egitera, eta Danimarkan, Irlandan eta Ingalaterran bizi izan zen. 1975ean Australiara itzuli zen eta Melbourneko Antzerki Konpainiako zuzendari elkartu izendatu zuten. Konpainiak The Summer of the Seventeeth Doll lanaren prekuela eta jarraipena idazteko agindu zion, eta 1975eko abenduan eta 1976ko abenduan estreinatu ahal izan zuen.

## Antzezlanak

* Cradle of Thunder (1949)
* The Bluff and the Fair (1952)
* The Adventures of Ginger Meggs (1952, children's musical)
* Tram Stop 10! (1954)
* Summer of the Seventeenth Doll (1955)
* Return Fare (1955)
* The Piccadilly Bushman (1959)
* The Unshaven Cheek (1963)
* A Breach in the Wall (1970)
* The Man Who Shot the Albatross (1971)
* Kid Stakes (1975), Summer of the Seventeenth Doll prekuela
* Other Times (1976) Summer of the Seventeenth Doll sekuela
* Godsend (1982)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q597566
# Chen-Ning Yang

Chen-Ning Yang edo Yang Zhenning (txinera tradizionalez: 楊振寧; txinera sinplifikatuz: 杨振宁; pinyinez: Yáng Zhènníng; Hefei, Anhui, Txina, 1922ko urriaren 1a) txinatar fisikaria da. 1945ean Estatu Batuetara erbesteratu zen eta Chicagoko Unibertsitatean ikasketak egin zituen. Fisika nuklearrean aditua da eta oinarrizko zatikiei buruzko ikerketak egin ditu. 1957an Fisikako Nobel saria irabazi zuen Tsung Dao Leerekin batera, atomoaz behetiko zatiki batzuek paritatearen legeak ez dituztela betetzen azaldu zutelako. 1966an Txinara itzuli zen, eta garrantzi handiko ikerketa nuklearretan parte hartu du harrezkero.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2014-1-4 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q181369
* Multimedia: Chen Ning Yang / Q181369
# Đỗ Mười

Đỗ Mười (vietnameraz ɗǒˀ mɨ̂əj ahoskatua; Hanoi, 1917ko otsailaren 2a – ibidem, 2018ko urriaren 1a) Vietnamgo politikaria izan zen, lehen ministroa 1988tik 1991ra eta Alderdi Komunistako idazkari nagusia 1991tik 1997ra.
* Datuak: Q342600
* Multimedia: Đỗ Mười / Q342600
# Võ Nguyên Giáp

Võ Nguyên Giáp (Lộc Thủy, Vietnam, 1911ko abuztuaren 25a - Hanoi, Vietnam, 2013ko urriaren 4a) militar komunista bat izan zen, Ho Chi Minhekin batera Indotxinako Gerrako (1946–1954) eta Vietnamgo Gerrako (1955–1975) heroia, bere herrialdea askatzeko borrokan. Bi gerra antikolonialista horietatik lehenengoan, Frantziaren aurka borrokatu zen; bigarrenean, Ameriketako Estatu Batuen aurka. XX. mendeko estratega hoberenetakotzat joa, ezaguna da Nguyenen esaera hau: «Estrategian bat hamarren aurka, taktikan hamar baten kontra» (hau da, baliteke txikiak handiari irabaztea epe luzean, egunez egunekoan etsaia baino boteretsuagoa baldin bada).

## Bizitza

1930eko hamarkadan, komunismoa besarkatu zuen. Vietnamgo Alderdi Komunista debekatu zutenean, 1939ko irailean Txinara joan zen, eta han Ho Chi Minh ezagutu. 1941ean Vietnamgo mendietara joan zen, gerrillarien lehen taldeak sortzera.
1946an, Frantziak Haiphon bonbardatu ostean Indotxinako Gerra hasi zelarik, Txinara itzuli zen. Hortik aurrera, Vietnamen eta Laosen gerrillaren ekintzak areagotu ziren. Azkenean, Dien Bien Phuko guduan, borroka erabakigarria izan zen, eta hainbat asteren ondoren, 1954ko maiatzaren 7an, vietnamdarrak garaile atera ziren.
Genevako Akordioen ondorioz, Indotxinako kolonien independentzia aitortuta, Ipar Vietnamgo defentsa ministro izendatu zuten. Aldi berean, hegoaldean estatubatuarren eta aliatuen armaden kontrako borroka zuzendu zuen. 1968an, Teteko erasoaz porrot militarra jaso arren, arrakasta politikoa lortu zuen, estatubatuarrei ikusarazi baitzien ez zutela gerra irabazterik.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «General Vo Nguyen Giap: Soldier who fought US and France in Vietnam» The Independent 2013-10-04 (Noiz kontsultatua: 2022-08-01).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q179910
* Multimedia: Võ Nguyên Giáp / Q179910
# Settimio Todisco

Settimio Todisco (Brindisi, 1924ko maiatzaren 10a) italiar elizgizona da, Brindisi-Ostuniko artzapezpiku emeritua.

## Bizitza

Brindisin jaio zen 1924ko maratzaren 10ean. Ostuniko apaizgaitegian eta gero Molfettako Pio XI. Apuliar Eskualdeko Apaizgaitegian ikasi zuen. 1947ko uztailaren 27an apaiztu zen Ostunin.
Ostuniko apaizgaitegiko irakaslea zen; aldi berean eskolan erlijioa irakasten zuen eta Ostuniko katedralean zerbitzatzen zuen.
1950eko urrian, apaizgaitegiko erretore izendatu zuten. Brindisiko egoitza berritu batera eraman zuten eta jaioterrira itzuli zen.
1962an bikario nagusi izendatu zuten eta hurrengo urtean protonotario apostoliko.
1969ko abenduaren 15ean Paulo VI.a aita santuak Bigastroko apezpiku titular eta Molfetta, Giovinazzo eta Terlizziko administratzaile apostoliko izendatu zuen. 1970eko otsailaren 15ean apezpiku ordenatu zuten Ostuniko katedralean. Corde et Fide leloa hautatu zuen.
1975eko maiatzaren 24an Brindisiko artzapezpiku izendatu zuten. 2000ko otsailaren 5ean erretiroa hartu zuen.

## Ondorengotza apostolikoa

* Scipione Rebiba kardinala
* Giulio Antonio Santorio kardinala (1566)
* Girolamo Bernerio kardinala (1586)
* Galeazzo Sanvitale artzapezpikua (1604)
* Ludovico Ludovisi kardinala (1621)
* Luigi Caetani kardinala (1622)
* Ulderico Carpegna kardinala (1630)
* Paluzzo Paluzzi Altieri Degli Albertoni kardinala (1666)
* Benedikto XIII.a aita santua (1675)
* Benedikto XIV.a aita santua (1724)
* Klemente XIII.a aita santua (1743)
* Marcantonio Colonna kardinala (1762)
* Hyacinthe-Sigismond Gerdil kardinala (1777)
* Giulio Maria della Somaglia kardinala (1788)
* Carlo Odescalchi kardinala (1823)
* Costantino Patrizi Naro kardinala (1828)
* Lucido Maria Parocchi kardinala (1871)
* Pio X.a aita santua (1884)
* Benedikto XV.a aita santua (1907)
* Pio XII.a aita santua (1917)
* Carlo Confalonieri artzapezpikua (1941)
* Corrado Ursi kardinala (1951)
* Settimio Todisco artzapezpikua

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 (Italieraz) Martini, Daniele; Moro, Nicola. «53 anni di episcopato di Mons. Settimio Todisco» Lo Scudo Ostuni 2023-02-15 (Noiz kontsultatua: 2023-12-13).
* ↑ (Italieraz) «Episcopio – Galleria degli Arcivescovi» Brundarte 2016-02-01 (Noiz kontsultatua: 2023-12-13).
* 1 2 (Italieraz) Martini, Daniele. «L'Arcidiocesi di Brindisi-Ostuni festeggia i 53 anni di episcopato di Mons. Settimio Todisco» Giornale di Puglia 2023-02-15 (Noiz kontsultatua: 2023-12-13).
* ↑ (Italieraz) Di Napoli, Gianmarco. «Monsignor Settimio Todisco compie 90 anni: un legame mai sciolto con la città che lo ha amato più di tutti» Senza Colonne News 2014-05-10 (Noiz kontsultatua: 2023-12-13).
* ↑ (Ingelesez) «Archbishop Settimio Todisco» Catholic Hierarchy (Noiz kontsultatua: 2023-12-13).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q514072
# Emma Castelnuovo

Emma Castelnuovo (1913ko abenduaren 12a - 2014ko apirilaren 13a) italiar matematikaria eta pedagogoa izan zen.
1936an lizentziatu zen Erromako Unibertsitatean, eta bibliotekari gisa hasi zen Matematika Institutuan. Juduen ondorengoa, 1938 eta 1943 bitartean, naziengandik babesteko aterpea hartu behar izan zuen lagunen etxeetan, ospitaletan edo erlijio erakundeetan. Gerra ostean, Torquato Tasso Erdi Mailako ikastetxera itzuli zen 1979 arte. Bere asmoa matematikaren edertasuna helaraztea zen ikasleei, beren kabuz pentsa zezaten eta sortzaileak izan zitezen.
1946an " Il metodo intuitivo per insegnare la Geometria nel Primo Ciclo della Scuola Secondaria " artikulua argitaratu zuen, ondoren, Geometria intiutivia (1949) liburuan garatuko zituen ideiak adierazi zituena. Lehen edizioaren hitzaurrea bere planteamenduen gaurkotasuna adierazten du:
| « | Geometria Intuitiboaren ikastaroaren helburu nagusia, teknika, arte eta naturari buruzko gertakarien behaketaren bidez, ikasleak irudi geometrikoen funtsezko propietateekiko interesa piztea da, eta, horrekin batera, ikerketarekiko gustua eta gogoa. Zapore hori ezin da sortu, nik uste, sormen lanean parte hartzera bultzatzen ez bada. 11 eta 14 urte bitarteko haurrek duten jakin-min natural eta instintiboa bultzatu behar da, egia matematikoen deskubrimenduan lagunduz, euren kabuz egin izanaren ideia transmitituz eta, pixkanaka, arrazoibide logiko baten beharra sentituz. | » |
2009ko martxoaren 10ean, Italiako Errepublikako Merezimenduen Ordenako Ofizial Nagusiaren ohorea jaso zuen bere lanarekiko zaletasun eta konpromisoagatik. Matematika-Heziketako Nazioarteko Batzordeak (ICMI) erabaki zuen Emma Castelnuovo Saria sortzea matematikako irakaskuntzan eta bereziki geometria euklidearreko alderdi pedagogiko berritzailea aintzat hartzeko.

## Lana

Matematikako hezkuntzan ekarpen garrantzitsuak egin ditu. Liburu hauek argitaratu ditu:
* Geometria intuitiva, per le scuole medie inferiori (1948, Carrabba)
* Didattica matematica (1963, La Nuova Italia)
* Documenti di un'esposizione matematica (1972, Boringhieri)
* Matematica nella realtà (amb Mario Barra, 1976, Bollati Boringhieri)
* La matematica (1976, La Nuova Italia)
* Pentole, ombre, formiche. In viaggio con la matematica (1993, La Nuova Italia)
* L'officina matematica. Ragionare con i materiali (2008, La Meridiana)

## Erreferentziak

* 1 2 2014ko apirilaren 13an hil ondorengo laburpen biografikoa
* ↑ Matematikaren irakaskuntza irauli zuen ehun urte beteak dituena
* ↑ Bartzelonako Unibertsitateko matematika liburutegiko bloga
* ↑ Emma Castelnuovo matematikari eta pedagogo italiarra hil zen 100 urte zituela

## Kanpo estekak

* Emma Castelnuovo ICMI Sariak
* Sarrera biografikoa Emma Castelnuovoren blogean
* Datuak: Q3724631
* Multimedia: Emma Castelnuovo (mathematician) / Q3724631
# Emma Morano

Emma Martina Luigia Morano (Civiasco, Italiako Erresuma, 1899ko azaroaren 29a - Verbania, Italia, 2017ko apirilaren 15a) ehun urtetik gorako italiar emakumea izan zen. 117 urte eta 137 egun zituela hil zenean, ordu hartan bere adina egiazta zitekeen pertsona bizirik zaharrena zen. Horrez gain, inoiz luzaroen bizi izan den Italiako pertsonarik adintsuena da, eta Europako bigarrena Jeanne Calment frantsesaren ondoren.

## Erreferentziak

* ↑ Ubeda, G.. (2015-12-04). «Bizi-luzeraz» Berria (Noiz kontsultatua: 2021-03-08).
* ↑ Landabaso, G.. (2016-05-24). «Eternitatea ken bat» Berria (Noiz kontsultatua: 2021-03-08).
* ↑ «Munduko pertsonarik zaharrena hil da» Eitb 2017-04-16 (Noiz kontsultatua: 2021-03-08).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3724649
* Multimedia: Emma Morano / Q3724649
# Maria Adelaida Bragançakoa

Maria Adelaida Bragançakoa (Donibane Lohizune, 1912ko urtarrilaren 31 – Lisboa, 2012ko otsailaren 24a) Portugalgo infanta izan zen, Bragantza etxeko kidea. 1945ean Vienan ezkondu eta erizain moduan lan egin zuen, non nazien aurkako erresistentzian parte hartu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Monroe, Kristen Renwick. (2004). The Hand of Compassion: Portraits of Moral Choice During the Holocaust. Princeton University Press ISBN 978-0-691-11863-5. (Noiz kontsultatua: 2022-01-31).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2082794
* Multimedia: Infanta Maria Adelaide of Portugal / Q2082794
# Frantzisko Xabier Mina

Martin Xabier Mina Larrea, ezinenez Frantzisko Xabier Mina (Otao, Nafarroa Garaia, Euskal Herria, 1789ko uztailaren 1a - Cerro del Borrego, Pénjamo, Guanajuato, Mexiko, 1817ko azaroaren 11) Euskal Herriko militar eta gerrillaria izan zen. Iberiar Penintsulako Gerran (frantziarren aurka) eta Mexikoren Independentzia Gerran (espainiarren aurka) jardun zuen.
Bere osaba Francisco Espoz izan zen.
Euskaraz bazekien.

## Biografia

El Estudiante eta El Mozo ere deitu zuten.
Iruñeko apaizgaitegian hasi zituen ikasketak eta Zaragozakoan jarraitu. Madrilgo 1802. urteko gertakarien ondoren Zaragozako beste ikasleekin hasi zen lanean frantsesei aurre egiteko asmoz. Aragoiko armadako ofizialekin jarri zen orduan harremanetan, eta Nafarroako gerrilla antola zezan agindu zion Areizaga jeneralak 1809. urtean; Corso Terrestre oste nafarra osatu zuen Minak, bera izanik komandante. Garaipen sonatuak lortu zituen taldeak hilabete gutxiren buruan, Gares, Lizarra eta Muru Artederretan (Untzue, Nafarroa). Armada frantseseko Jean Isidore Harizpe jeneral baxenabartarrak Mina atxilotzeko agindua eman zuen baina honek mendira ihes egin zuen eta taldea sakabanatu zuen.
1810. urtean berriro ere taldea bildu zuen frantsesei aurre egiteko Nafarroako lurretan eta garaipen garrantzitsuak lortu zituen Oibar, Kaparroso eta Izarbeibarren. Labianon ezkutatu zen ondoren baina frantsesek aurkitu eta atxilo hartu zuten. Frantziara erbesteratu zuten baina 1814. urtean Nafarroara itzuli zen. Han, osaba Francisco Espoz eta Minarekin bat egin zuen absolutismoaren aurkako eta Cádizko Konstituzioaren aldeko borrokan. Matxinada saioak huts egin ondoren Frantziara lehenbizi, Ingalaterrara ondoren, eta Mexikora jo zuen azkenik. Han Mexikoko independentzia gerran Espainiako aginte kolonialaren aurka lerratu zen, Mexikoko kreole, mestizo eta amerindiarrek hasitako gatazkan. Bertan, 1817an, atxilotu eta fusilatu egin zuen Espainiako armadak.
Masoi egin zen 1815. urtean.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Otanoko iraultzailea eta hirurehunak Mexikon. Argia.
* ↑ http://paperekoa.berria.info/plaza/2006-08-02/039/013/javier_mina_gerrillariari_buruzko_liburua_argitaratu_du_nupek.htm%5B%5D
* ↑ https://www.argia.eus/efemerideen-kanala/xabier-mina-gerrillari-nafarra-jaio-zen-otaon

## Kanpo estekak

* Xabier Minari buruzko dokumentalaren argibidea Nafarroako Gobernuaren webgunean ikusgai
* Xabier Minari buruzko erreportajea Argia astekarian
* Joseba Aurkenerena: Xabier Mina, askatasunaren aldeko haizea
* Datuak: Q1923387
* Multimedia: Francisco Xavier Mina / Q1923387
# Lasarte-Oriako geltokia

Lasarte-Oria Euskotren Trena eragilearen E2 lineari dagokion lurgaineko geltokia da, izen bereko udalerrian kokatuta dagoena. 1998ko urriaren 9an inauguratu zen, Lasarterako trenbide adarra martxan jartzearekin batera, eta Mugi sistemaren 2. tarifa-gunearen barruan dago.
2013ko irailetik, Euskal Trenbide Sareak finantziatuta, doako Wi-Fi zerbitzua eskaintzen da geltokian, GOWEXWiFi sarearen bitartez.

## Sarbideak

* Donostia etorbidea, 1

## Erreferentziak

* 1 2 Euskotren. «Lasarteko geltokia» (Noiz kontsultatua: 2013-12-24).
* ↑ Euskal Trenbide Sarea. «ETS-k doako wifi konexioa eskaintzen du Bilbo-Donostia eta Lasarte Oria-Hendaia lineetako 13 geltokitan» (Noiz kontsultatua: 2014-02-18).

## Ikus, gainera

* Lasarte-Oria
* Topo
* Euskotren Trena
* Eusko Trenbideak
* Lurraldebus

## Kanpo estekak

* Euskotrenen webgunea
* Topo proiektuaren webgunea
* Lurraldebusen webgunea
* Datuak: Q12261972
* Multimedia: Train station of Lasarte-Oria / Q12261972
# Errekaldeko geltokia (Donostia)

    Artikulu hau Topo sarearen geltokiari buruzkoa da; Bilboko metroaren geltokiaren proiektua gaitzat duena beste hau da: «Errekaldeko geltokia (Bilbo)»
Errekalde Euskotren Trena eragilearen E1, 1K eta E2 lineei dagokien lurgaineko geltokia da, Donostia udalerriko Añorga auzoan kokatuta dagoena, Errekalde auzunean hain zuzen ere. Mugi sistemaren 2. tarifa-gunearen barruan dago.

## Sarbideak

* Errekalde hiribidea, 52
* Errotazar bidea, 3

## Lotuneak

Geltokiaren kanpoaldean Lurraldebus zerbitzua hornitzen duten bi autobus geraleku daude. Hurrengo lineak geralekuetatik pasatzen dira:
Errekalde Euskotren Geraleku zenbakia: 356 :
| Linea | Jatorria | Hurrengo geldialdiak | Norakoa |
| 25 | Boulevard 17 | Irubide - Belartza 2 - Rotonda Belartza - Belartza | Errekalde II |
| B1 | Boulevard 17 | Irubide - Belartza 2 - Rotonda Belartza - Belartza | Errekalde II |
| Errekalde Geraleku zenbakia: 362 ||||
| Linea | Jatorria | Hurrengo geldialdiak | Norakoa |
| 25 | Errekalde II | Cincuentenario II - Añorga II - Añorga Txiki II - Amerika Plaza - Tolosa 111 - Unibertsitatea - Majisteritza - Zumalakarregi 21 - Esklabak - Ondarreta - San Martín 57 - Artzai Ona - Okendo 5 | Boulevard 17 |
| B1 | Errekalde II | Cincuentenario - Añorga - Añorga Txiki - Amerika Plaza - Tolosa 111 - Unibertsitatea - Majisteritza - Zumalakarregi 21 - Esklabak - Ondarreta - San Martín 57 - Artzai Ona - Okendo 5 | Boulevard 17 |

## Argazki galeria

* UT-200 tren unitate bat geltokian.
* EMU-900 tren unitate bat geltokian.
* EMU-900 tren unitate bat geltokian.
* Geltoki ingurua.

## Ikus, gainera

* Errekalde (Donostia)
* Añorga
* E1 linea (Euskotren)
* 1K linea (Euskotren)
* Topo
* Urolako trena
* Euskotren Trena
* Eusko Trenbideak
* Donostiako Tranbia Konpainia
* Lurraldebus

## Kanpo estekak

* Euskotrenen webgunea
* Topo proiektuaren webgunea
* Dbusen webgunea
* Lurraldebusen webgunea
* Datuak: Q12257107
* Multimedia: Errekalde station / Q12257107