OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fleury Lécluse

Fleury Lécluse (Paris, 1774ko abenduaren 7a – Auteuil, 1845eko martxoaren 16a) frantziar filologo eta euskalaria izan zen. Hasieran, La Flèchen literatura irakatsi zituen eta gero literatura grekoa eta hebreera Tolosako Fakultatean. Hogei hizkuntza ezagutzen zituen.

## Biografia

«Lor. Urhersigarria» deitua, Greziako literaturan katedraduna zen, Okzitaniako Tolosan, eta dekanoa letretako sailean. Euskarari buruzko obrak idatzi zituen. Lécluserenak dira, besteak beste, 1826an argitaratu ziren Dissertation sur la langue basque, Grammaire Basque eta Manuel de la Langue basque obrak. Azken liburu hori zela eta, 1828an Juan Jose Mogelek argitaratu zuen Fr. Bartolome Santa Teresak idatzitako liburuxka bat Plauto Bascongado izenburupean, besteak beste, Lécluseren euskarari buruzko aburu batzuei kontra eginez. Urte berean erantzun zion Léclusek Plauto polígloto, seguido de una respuesta a la Impugnación del Manual de la lengua basca liburuxkaren bidez. Eztabaida horretan J.I. Iztuetak ere parte hartu zuen Lécluseren alde. Bestalde, euskalari frantsesak gutun bidezko harremanak izan zituen, Iztuetarekin ez ezik, Juan Mateo Zabalarekin ere.

## Lan nabarmenak

* Manuel de la langue grecque (Paris, 1801) ;
* Télémaque polyglotte (1818, in-8°) ;
* Chrestomathie hébraïque (1814, in-8°) ;
* Lexique français, grec et latin (1822) ;
* Manuel de la langue basque (euskaraz: «Euskararen eskuliburua»; 1820) ;
* Dissertation sur la prononciation grecque (Tolosa, 1829) ;
* Résumé de l’histoire de la littérature grecque et de la littérature latine (1837, 2 vol. in-18), etc.

## Erreferentziak

* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.
* ↑ Jean-François Bianco. Télémaque polyglotte : origines, formes et enjeux d’une aventure plurilingue (1699 - 1852). Publije 2022 (1). Lire en ligne
* ↑ Alain Ballabriga. Philhellénisme et prononciation du grec. À propos de la "Dissertation sur la prononciation grecque" de Fleury de Lécluse. Anabases 2006, n°3, pp. 57-77. Abstract en ligne

## Kanpo estekak

* Datuak: Q21544603
# Polvo serán

Polvo serán 2024ko Carlos Marqués-Marcet kataluniar zinema zuzendariaren tragikomedia musikala da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Claudiak gertakari maniako bat du. Osasun langileak hura lasaitu nahian dabiltza, eta etxeko gela batetik bestera jarraitzen diote. Flavio, Claudiaren senarra, eta Violeta, haien alaba, laguntzen saiatzen ari dira, baina emakumeak iheska jarraitzen du. Bultzatu eta heldu, iheska eta jarraika ari direla, Claudiaren eta osasun langileen mugimenduak dantza bilakatzen dira; senarrak eta alabak jarraitu ezinezko koreografia bat. Claudia aktorea da, eta haren senar Flaviorekin —antzerki zuzendaria ere bada— Medea obra prestatzen ari da. Emakumeari burmuinean tumore bat aurkitu diote, tratatu ezin direnetako bat, eta Suitzara, suizidio lagunduaren inguruko elkarte batera jotzea erabaki du, hiltzeko asmoz. Flaviok 40 urte baino gehiago daramatza Claudiarekin, eta ez du hura gabe bizi nahi; beraz, emaztearekin batera hiltzeko erabakia hartu du. Bikotea ezkondu zeneko urteurrena ospatzeko aitzakiarekin, familia mahaiaren inguruan bilduko da, eta Claudiak eta Flaviok beren erabakiaren berri emango diete hiru seme-alabei.

## Aktoreak

* Ángela Molina: Claudia
* Alfredo Castro: Flavio
* Mònica Almirall Batet: Violeta
* Patrícia Bargalló Moreira: Lea
* Alván Prado: Manuel
* Manuela Biedermann: Inger

## Erreferentziak

* ↑ «Dantza bizitzaren amaierari» Berria 2024-11-13 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q127929937
# Des Teufels Bad

Des Teufels Bad 2024ko Veronika Franz eta Severin Fiala austriar zinema zuzendarien film dramatikoa da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Austria, XVIII. mendea. Baso sakonez inguratutako herriak. Emakume bati heriotza zigorra ezarri diote haur bat hiltzeagatik. Agnes, bere maitearekin ezkondu, eta emazte bizitza izateko prestatuko da. Baina egunez egun, geroz eta harrapatuago egongo da pentsamendu gaiztoetara daraman bide ilun eta bakarti batean.

## Aktoreak

* Anja Plaschg: Agnes
* David Scheid: Wolf
* Maria Hofstätter: Ama Gänglin
* Natalia Baranova: Ewa Schikin
* Lukas Walcher: Lukas
* Claudia Martini
* Agnes Lampl
* Camilla Schielin
* Benedikt Felsinger

## Erreferentziak

* ↑ «Dantza bizitzaren amaierari» Berria 2024-11-13 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.
* ↑ (Alemanez) Hofmann, Edith. (2024-03-20). «Darsteller von „Des Teufels Bad“ bei Kinostart in Horn» Niederösterreichische Nachrichten.
# Waldo (filma)

Waldo 2024ko Charlie Arnáiz eta Alberto Ortega espainiar zinema zuzendarien film dokumentala da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
1977ko martxoaren 28ko goizean zabaldu zen albistea: Waldo de los Ríos, Alaitasunaren Ereserkiaren moldaketagatik ezagun egin zen konpositorea, hilda agertu zen, aurpegian bi eskopeta tiro zituela. Waldo dokumentala 1960ko hamarkadatik Espainian bizi zen musikari argentinar ospetsuaren irudi publikoaren atzean dauden sekretu guztiak argitzen saiatuko den proiektu bat da. Ospea, luxua, pasioa, homofobia, diktadura, depresioa, bakardadea, suizidio enigmatiko bat, eta ahanzturaz beteriko bizitza bat erretratatzen ditu filmak.

## Erreferentziak

* ↑ «Dantza bizitzaren amaierari» Berria 2024-11-13 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.
# Sedia gestatoria

Sedia gestatoria sorbaldetan garraiatu ahal izateko anda gaineko tronua da, litera mota da, Aita Santua zeremonia solemne batzuetan prozesioan eramateko erabiltzen zena, jendetzak ikusteko moduan. Bere atzean, flabeloak zihoazen.
20. mendeko 2. erditik aurrera, jada ez da erabiltzen, Aita Santuak, motordun ibilgailuak erabiltzen baititu jendetza artean ibiltzen denean. Aulki hau eramaten zuten laguntzaileei, sediario zeritzen. Gaur egun, aita santuaren audientzia eta ospakizunak prestatzen ibiltzen dira. Sediario bezala aritu ziren azken aldia, 2005eko apirilak 8an izan zen, euretako hamabik, sorbaldetan, Joan Paulo II.aren hilobia eraman zutenean. "Sediario Pontifizioak", gaur egun, 24 dira. Euren aitzindaria, Adalberto Leschiutta italiarra da.

## Aurrekari historikoak

Sedia gestatoria batean garraiatutako kargudun baten irudikapen ezagunik antzinakoena, Egiptoko lehen dinastietan datatua dago, Heb Sedaren ospakizunean. Heb Seda, antzinako jai erritual bat zen, faraoi baten erregealdiko 30. urtea ospatzen zuena.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q598551
* Multimedia: Sedia gestatoria / Q598551
# Elizabeth Sabine

Elizabeth Sabine (Londres, 1923ko urria – Los Angeles, 2015eko abenduaren 7a) ahots irakaslea izan zen, batez ere ezaguna heavy metaleko rock taldeekin egindako lanagatik, 1975 eta 1990eko hamarkada arte.
2003an Lifetime Achievement Award (‘Bizitza Osoko Lorpen Saria’) jaso zuen Los Angeleseko Musika Sari banaketan egindako lan horrengatik.

## Biografia

Elizabeth Sabine Australian hazi zen.
Hasieran, telebistan ibili zen lanean eta, ezaguna bihurtu zen, In Melbourne Tonight (‘Melbuornen gaur gauean’) zuzeneko barietate telebista saioan abeslari lanetan aritu zenean.
1974an, Los Angelesera joan zen bizitzera eta, han, Robert Mazzarella kantu irakasle eta opera tenorearekin adiskide egin zen.
1970eko hamarkada bukaera aldera, Elizabeth Sabine konturatu zen, rock gogorreko eta heavyko musikan aritzen ziren abeslarien ahots teknikak hobetzeko gaitasuna zuela eta bere metodoarekin musika mota horietarako ahots gaitasunak azkarrago eta errazago lor zitezkeela. Hori horrela, artista nabarmenak izan zituen ikasle: esate baterako, Axl Rose Guns N' Roses taldeko abeslaria; Dave Mustaine Megadeth taldeko hasierako kidea; baita Malice eta Sugartooth taldeko kideak. Horregatik, ‘Heavy Metal Grandma’ edo Heavy Metalaren Amona ezizena jaso zuen.
Aktore gisa ondo hitz egitean ahotsa ondo erabiltzen irakatsi zien ere hainabt aktoreri: Priscilla Presley-ri, Chuck Norris-i, eta abarri.
1981an, Lee Strasbergek bere Los Angelesko Antzerki Institutuko ikasleen ahotsak lantzeko irakasle gisa hartu zuen Elizabeth Sabine eta horretan aritu zen lanean hainbat urtetan.
2008an, Barren Cross rock taldea musikara itzuli zen abeslari berriarekin: Dean Kohn, Sabineren ikaslea izan zena bi urtez. Ikasle gehiago ere izan zituen: Krickett & Pepper abeslari eta konpositoreak; abeslari eta kontzertu sustatzaile Gabe Reed; Cypress Hilleko B-Real; etab.

## Erreferentziak

* 1 2 GARIFALAKIS, N. (1992-04-26). "Granny for Screamers". Sunday Herald Sun.
* ↑ (Ingelesez) «ROCK STAR VOICE COACH Elizabeth Sabine passes away at 93» Metal Sludge 2015-12-08 (Noiz kontsultatua: 2024-11-03).
* ↑ Elizabeth Sabine winner at Los Angeles Music Awards in 2003 .
* ↑ http://www.lamusicawards.com/act/elizabeth-sabine/
* ↑ Elizabeth Sabine adopted the technique when introduced to Robert Mazzerella (LA Times article)
* ↑ «Vocal Coach Elizabeth Sabine, the Heavy Metal Grandma, Teaches Speech and Screech : People.com» web.archive.org 2009-10-21 (Noiz kontsultatua: 2024-11-03).
* ↑ (Ingelesez) Roane, Kit. (1994-10-02). «THE BIZ : Discovering the Rocker Within» Los Angeles Times (Noiz kontsultatua: 2024-11-03).
* ↑ Elizabeth coached a number of group classes at the Strasberg institute... Fairfax Digital Artxibatua 2011-07-06 hemen: Wayback Machine
* ↑ Official Barren Cross Press release citing the Elizabeth Sabine pupil Dean Kohn as their new lead singer
* ↑ https://www.rollingstone.com/culture/culture-features/the-heavy-metal-grifter-gabe-reed-fraud-817678/

## Kanpo estekak

* Elizabeth Sabine-ren webgune ofiziala
* Jon Pageten webgune ofiziala Elizabeth Sabinerekin argazkia
* Elkarrizketa eta erreportajea.
* Datuak: Q5363465
# Homophron cernuum

Homophron cernuum Psathyrellaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Agaricus farinulentus, Agaricus membranaceus, Agaricus macer, Agaricus papyraceus, Agaricus alneti, Agaricus copriniformis, Hypophyllum bicolor, Hypophyllum polycephalum, Prunulus papyraceus, Pratella papyracea, Coprinarius papyraceus, Psathyra cernua, Psilocybe cernua, Agaricus spadiceus var. polycephalus, Drosophila cernua, Psilocybe polycephala, Pratella cernua, Psilocybe farinulenta, Psilocybe papyracea, Psathyrella polycephala, Psathyrella cernua, Psathyrella papyracea.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 3 cm bitarteko diametrokoa, borobildu-ganbila, arre ilun kolorekoa hezetasunean eta ia zuria lehorrean. Ertzak ildaska finak izaten ditu.
Orriak: Grisaxkatik arre-purpurara doan kolorekoak, nahikoa estu, mehetu-itsatsiak koska batez. Orritxoekin.
Hanka: Zuria, okerra, apaindu gabea.
Haragia: Hutsala.
Etimologia: Psathyrella terminoa, “Psathyra”-ren txikigarria da, grezierazko hitzetik eratorria, “xehatzen erraza” esan nahi du. Cernua epitetoa berriz latinetik dator, aurrera makurtuta, esan nahi duen “cernuus” hitzetik. Seguruenik oinaren formagatik.

## Jangarritasuna

Interes gastronomikorik gabea.

### Nahasketa arriskua

Beste Psathyrella espezie askoren antza du eta horregatik azterketa mikroskopioa beharrezkoa da.

## Sasoia eta lekua

Eroritako egurren hondakinetan, batez ere makalenetan

### Banaketa eremua

Kanada, Alaska, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Europa, Errusia, Kaukasia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 61 or. ISBN 84-282-0887-5 (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Homophron cernuum: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q107741779
* Multimedia: Homophron cernuum / Q107741779
# Sonia San Jose

Sonia San José Santamarta (Donostia, 1972) gipuzkoar arkeologoa da. Bere ikerketa lanak Euskal Herriko protohistoriaren ezagutzan sakondu dute. Oiartzungo Boluntxoko eta Azkoitia eta Azpeitia artean dagoen Muñoaundiko Burdin Aroko herri harresituaren indusketak zuzendu ditu. Gaur egun, Gipuzkoako kultur ondare higigarriaren zentroa den Gordailuko arkeologoa da.
Aranzadiko ikertzailea izan da 90eko urteen amaieraz geroztik eta, “presako edo kudeaketako” arkeologiaren testuinguruan, arkeologia-lan ugaritan parte hartu edo zuzendu ditu. Bere ikertze-jarduerak Gipuzkoako Burdin Aroari erreparatzen dio bereziki, nahiz eta beste garai batzuk ere ikertu ditu, hala nola paleolitoa, Prailehaitzeko arkeologo taldekidea izan baita, besteak beste.
Xabier Peñalverrekin batera, Burdin aroko herri harresituak Gipuzkoan bi liburua argitaratu ditu. Egun, indusketak egiten ditu Gipuzkoako Burdin Aroko aztarnategiak aurkitzeko.

## Argitalpenak
### Artikulu zientifikoak

* Naroa Garcia-Ibaibarriaga, Jone Castaños, Aitziber Suarez-Bilbao, Pedro Castaños, Salvador Bailon, et al.. "Humans, macromammals and microvertebrates during Pleistocene and Holocene in Praileaitz I cave (Deba, northern Iberian Peninsula)". New Trends in Iberian Zooarchaeology. Estudos & Memórias 19, Centre for Archaeology. University of Lisbon, Apr 2017, Faro, Portugal. 45-60 or., 10.51427/10451/54939. hal-03955331

### Liburuak eta monografiak

* Peñalver Iribarren, Xabier eta San José Santamarta, Sonia (2003). Burdin Aroko herri harresituak Gipuzkoan. Bertan bilduma. Donostia : Gipuzkoako Foru Aldundia, Kultura Zuzendaritza Nagusia. ISBN: 84-7907-422-1
* Peñalver Iribarren, Xabier eta San José Santamarta, Sonia (2011). Burdin Aroa Gipuzkoan = La Edad del Hierro en Gipuzkoa. arkeologia 0.3. Donostia : Gipuzkoako Foru Aldundia. ISBN: 978-84-79807-668-9.
* Peñalver Iribarren, Xabier; San José Santamarta, Sonia eta Mujika Alustiza, José Antonio (koord.) (2014). "La Cueva de Praileaitz I (Deba, Gipuzkoa, Euskal Herria) : intervención arqueológica 2000-2009". Munibe Monographs: Anthropology and Archaeology Series. 1. Zk. ISSN: 2530-4720 eISSN: 2530-4739

## Erreferentziak

* ↑ Aranzadi. «Sonia San Jose Santamarta» Aranzadi (Noiz kontsultatua: 2024-02-14).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q124534827
# Emily Sturge

Emily Sturge (1847ko apirilaren 20a – 1892ko ekainaren 3a) emakumeen hezkuntzaren aldeko ekintzaile britainiarra izan zen. National Society for Women's Suffrage erakundeko Ingalaterrako mendebaldeko sukurtzaleko idazkaria izan zen.

## Bizitza

Sturge 1847an jaio zen Cotham, Bristol-en. Bera izan zen Charlotte Allen eta William Sturgerengandik jaiotako hamaika haurretatik lehena. Sturge familia ospetsua zen kuakero britainiarren artean, eta ezkontzarekin zerikusia zuen beste familia kuakero nagusietako askorekin. Bere anai-arrebak Margaret, Elizabeth, William, Mary, John, Charles, Guli, Helen Maria, Clement eta Caroline ziren. Sturge alabetako bostek, Emily barne, emakumeek goi-mailako hezkuntza lortzeko perspektiben hobekuntzan parte hartu zuten, baina Emily eta Elizabeth ziren argienak Emilyren heziketa bera hamalau urterekin amaitu zen, baina bere ahizpa gazteenek goi-mailako hezkuntzarekin jarraitu ahal izan zuten.
Bristol-eko Emakumeen Elkarte Liberaleko burua izan zen, eta emakumeen eskubideen aldeko kanpaina egin zuen bertan, baita hauteskunde erreformaren bidez ere.
Bristol Ikastetxe Unibertsitatea 1876an sortu zen, baina 1909ra arte ez zuten unibertsitate gisa onartu. Unibertsitate Elkargoak hitzaldiak antolatu zituen, eta horietan emakumeak, Sturge ahizpak barne, joan zitezkeen.
Berak eta Elizabeth-ek Redland High School for Girls bigarren hezkuntzako eskolaren sorreran parte hartu zuten, 1882an inauguratu zena. Biak gobernadore lanetan aritu ziren.
Sufragista zen eta National Society for Women's Suffrage-ko Ingalaterrako mendebaldeko ordezkaritzako idazkari bihurtu zen 1878an, 1872tik kide izan eta gero, eta elkarteko kideak bisitari erregularrak ziren bere etxean. Elkartea urte gutxi batzuk lehenago sortu zen Matthew Davenport Hill-en etxean.
Sturge Cothamen hil zen 1892an, zaldi batetik erorita. Obituario bat Matilda Sturge bere izebak idatzi zuen.
2018an Emily, bere ahizpa Elizabeth Sturge eta Agnes Beddoe oroitzeko plaka urdinak agertu zuten. Plakak Redmaids-eko Bigarren Hezkuntzako eskolan eta Redland-eko Bigarren Hezkuntzako eskolan jarri ziren, nahiz eta eraikin hori jada eskola ez izan.

## Erreferentziak

* 1 2 «Routes Into Women's History» humanities.uwe.ac.uk.
* ↑ (Ingelesez) Sturge, https://search.informit.org/doi/pdf/10.3316/informit.497386978991988?download=true. (2001). «'Thinking back through our aunts': Emily and Matilda Sturge» Informit (Britainia Handia: Informit): 16-17..
* ↑ «Escuela secundaria de Redland para niñas» es.wikibrief.org (Noiz kontsultatua: 2024-11-04).
* ↑ (Ingelesez) Plaques, Open. «Emily Sturge (1847-1892) historical plaques and markers» openplaques.org (Noiz kontsultatua: 2024-11-04).
* ↑ «Redmaids' salutes suffragist governors» Henleaze and Westbury Voice 27 March 2018.
* ↑ (Ingelesez) Redmaids High School – blue plaques celebrate votes for women – Bristol Civic Society. 20 March 2018.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q19325600
# Natália Correia

Natália Correia (São Miguel uhartea, Azoreak, 1923ko irailaren 13a - Lisboa, 1993ko martxoaren 16a) portugaldar idazlea izan zen. Surrealismoaren inguruan ibili zen, eta literaturaren alor ugari jorratu zituen: saiakera, poesia, antologia, fikzioa eta artikulugintza, gai politiko-sozialen ingurukoa gehienbat. Bada haren idazlanetan amodiozko lirismoaren, satiraren, errealismo magikoaren eta mistikaren aztarnarik, eta portuges literatura garaikideko idazle originalenetakotzat jo izan zuen kritikak. Aipatzekoa da O sol nas noites e o luar nos dias (Eguzkia gauez eta larraina egunez) bere poesia bilduma.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q270268
* Multimedia: Natália Correia / Q270268
# Fagus-Alkiza Interpretazio Zentroa

Fagus-Alkiza Hernio-Gazume Kontserbazio Bereziko Eremuaren interpretazio-zentroa da. Alkizan dago udaletxeko eraikinaren atzen solairuan.

## Helburuak

Fagus-Alkiza Interpretazio Zentroak hiru ardatz nagusiren arabera antolatzen da ditu: natura, bertan jarduten duen gizakia eta bi horien arteko harremanetatik sortzen den kultura.
Naturaren ardatzetik abiatuta, Fagus-Alkizaren helburua, biodibertsitatea kontserbatzea eta areagotzea da. Horretarako, interpretazio-zentroan Hernio-Gazume KBEko biodibertsitateari buruzko informazioa ematen da eta, gainera, mendigunean egin diren eta egiten ari diren kontserbaziorako lanen berri eskaintzen da. Hernio-Gazume KBEren habitat nagusien errepliken bidez azaltzen da biodibertsitatea.
Gizakiaren eraginez, lurra lantzen eta kudeatzen zuten baserritar, artzain, basomutil eta ikazkinen lanaren eraginez hain justu, osatuz joan da egun dagoen paisajea eta bere elementu nagusiak: belardiak, basoa eta larreak.
Landa-eremuan kultur jarduera eta espresio artistikoek tokia izan dezaten sustatzea da Fagus-Alkizaren helburuen hirugarren zutoina.

## Jarduera nagusiak

Fagus-Alkiza Interpretazio Zentroak Hernio-Gazume KBEren biodibertsitateari buruzko informazioa duen erakusketa iraunkorra du oinarrian. Erakusketak bost gune nagusi ditu: KBEren maketa, harkaiztia, basoa, intsektu saproxilikoen txokoa eta saguzarren koba. Horretaz gain proiekzio-gela bat du non aldibaterako erakusketak, hitzaldiak, mahai-inguruak eta enparauak antolatzen diren.
Halaber, Fagus-Alkizaren kultur adierazpenaren osagai nagusia Somenaren Kabia izeneko sorkuntza-bekak dira zeinaren bidez 2018tik urtero bi artistari aukera ematen zaien beren sorkuntza-lana Alkizan obratzea hiru asteko egonaldi baten bidez..

## Erreferentziak

* ↑ «Fagus Alkiza, natura, gizakia eta kulturaren interpretazio zentroa - Alkiza» Tolosaldeko ataria (Noiz kontsultatua: 2022-12-11).
* ↑ Fagus-Alkiza. https://www.fagus-alkiza.eus/aurkezpena/. .
* ↑ Fagus-Alkiza. https://www.fagus-alkiza.eus/berriak/. .
* ↑ «Fagus Alkiza interpretazio zentro berritua ezagutzeko bisita gidatuak egingo dituzte - Alkiza» Tolosaldeko ataria (Noiz kontsultatua: 2022-12-11).
* ↑ «Hegazti sarraskijaleak ezagutzeko bisita gidatua - Alkiza» Tolosaldeko ataria (Noiz kontsultatua: 2022-12-11).
* ↑ Sormenaren Kabia – FAGUS Alkiza. (Noiz kontsultatua: 2024-11-15).
* ↑ «Arte sorkuntza landa eremura ekarri nahi du Sormenaren Kabia bekak - Alkiza» Tolosaldeko ataria (Noiz kontsultatua: 2022-12-11).

## Kanpo estekak

* Fagus-Alkiza webgune ofiziala
* Datuak: Q131194219
# Oilategitik

Oilategitik Alkizan euskaraz publikatzen den aldizkaria da. Alkizako Oilategitik Kultur Elkarteak du aldizkaria osatu eta publikatzeko ardura. Aleak 64 orrialde inguru izaten ditu eta lau koloretan inprimatzen da. Doan banatzen zaie herritarrei. Alkizako udalaren eta Gipuzkoako Foru Aldundiaren diru-laguntzek egin dute posible aldizkaria publikatzea.
Lehen alea 2001an argitaratu zen. Urtero ale bakar bat kaleratzen du irail hasierako, herriko festak baino lehentxeagorako.
Hona zer zioten bultzatzaileek lehen alean eginiko aldizkariaren aurkezpenean:
   'Aldizkari honen lehen prestaketan jardun dugunok badakigu halako proiektuak, aurrera jotzeko, bi erronka handiak gainditu behar dituela. Bata aldizkariaren geroari dagokio. Aldizkari honen etorkizuna alkizarren eskutan dago, zeren halako proiektuak ezin baitu aurrera jarraitu alkizarrek beren ez badute aldizkariaren prestakuntza parte zuzena hartzen. Herritarren erantzun baikorra beharrezkoa da Alkizako aldizkari honek urteetan segida izan dezan. Zalantzarik gabe, herrian bertan, herritarren artean dinamika kultural bat sortzen baldin bada, orduan dago aldizkari honen etorkizuna bermatuta.'
Eta helburuari buruz:
   'Izan ere, honelako aldizkariak interes soziokulturala du, zeren helburutzat hartu baitu lehenengo Alkiza zaharreko era oraingo Alkiza berriko kontuak eta gorabeherak plazaratzea.'
Artikuluek, kronikek, elkarrizketek eta argazki-galeriek osatzen dute aldizkariaren hezurdura. Egunerokotasunaz aparte gai historikoak tratatzen dira eta Alkizako historia handiaren eta txikiaren aspektu asko ezagun egiteko balio izan du aldizkariak.
Aldizkariak hainbat sail finko ditu: eskola, udalaren txokoa, herriko festak, alkizar berriak, gure piztiak, atzo atzokoak eta urtea argazkietan. Aldizkariaren lehen urteetan herriko toponimia txikiak eta baserri eta etxeen historiak atal finkoa izan zuten.
Ohiko kolaboratzaileen artean aipa daitezke: Pello Joxe Aranburu, Xabier Artola, Ixiar Irulegi, Enrike Larrarte, Josemari Arantzabe, Manu Arantzabe, Imanol Lizardi, Eli Elizondo eta Inaki Irazabalbeitia.

## Erreferentziak

* ↑ www.oilategitik.net..
* ↑ Editoriala. (2001). Oilategitik. , 3 or..

## Ikus, gainera

* Alkizako Oilategitik Kultur Elkartea
* Itxurain herri-proiektua

## Kanpo estekak

* Datuak: Q97205619