OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# José Clemente Orozco

José Clemente Orozco (Ciudad Guzmán, Jalisco, 1883ko azaroaren 23a - Mexiko Hiria, 1949ko irailaren 7a) mexikar margolaria izan zen. Orozcoren lana berritzailea izan zen, joera espresionistakoa eta zapalduenganako atxikimendua adierazten duena.

## Biografia

Agronomia ikasketak egin eta arkitekturakoak hasi zituen. Margolari izatea erabaki zuen eta San Carlosko akademian egin zituen arte ikasketak. 1910ean Mexikoko artearen erakusketa handian parte hartu zuen. 1915ean emagalduei buruzko erakusketa bat egin zuen, Casa de lágrimas («Malkozko etxea») izenekoa. Iraultza bitartean karikaturak egin zituen Vanguardia aldizkarian. 1921ean Arte Iraultzailearen Manifestua izenpetu zuen Diego Rivera eta Siqueirosekin batera. 1922an margolarien eta eskultoreen sindikatuko kide egin zen; urte hartan bertan gobernuak Prestakuntzarako Eskola Nazionaleko hormetan margolanak egitea eskatu zion. 1927tik 1932 arte Europan ibili zen eta bertako arte abangoardia ezagutu zuen. 1930etik aurrera Mexikoko Iraultzari buruzko koadroak margotu zituen New Yorken eta hormetako margoak egin zituen Kalifornian, New Hampshiren eta New Yorken. 1936tik 1939 arte Guadalajarako unibertsitateko, Gobernuaren Jauregiko eta Hospicio Cabañas kaperako freskoak egin zituen; 1940ean Julipaneko liburutegia apaindu zuen eta Mexikoko Auzitegi Gorenaren Egoitzako freskoak pintatu zituen. Ondoren, zazpi urtez, koadro txikiak egin zituen, erretratuak, batez ere.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2014/07/12 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q332041
* Multimedia: José Clemente Orozco / Q332041
# Elliot Lee (abeslaria)

Elliot Lee (Spokane, 1997ko urtarrilaren 26a) estatubatuar rock abeslari, kantautore eta musika-ekoizlea da. Hainbat talderekin elkarlanean aritu da, besteak beste Joywave, Waterparks eta Meet Me at the Altar.

## Bizitza

2020ko otsailean Photo Finish Recordsekin sinatu zuen kontratua.
2024ko urtarrilerako, 30 single baino gehiago grabatu ditu eta haren musika New Music Friday, Indie Pop eta Bedroom bezalako erreprodukzio-zerrenda ezagunetan dago.
Lee autista da, arreta-defizitaren eta hiperaktibitatearen nahasmendua du eta pertsona ez-bitar gisa identifikatzen da. 2022ko ekaineko datuen arabera, Brooklynen bizi da.

## Diskografia

* 2023: Primordial Archive

### Singleak

* 2018: Cruel
* 2018: SRY ILY
* 2018: Earthworms
* 2018: Sleepwalking
* 2018: TV Head
* 2018: Sick Mind
* 2018: Set Her On Fire
* 2018: Spirited Away
* 2019: Mirror
* 2020: Updside Down
* 2020: Dirt
* 2020: Pink (Freak)
* 2020: Dancing Queen
* 2020: GoodBadUgly
* 2020: My Favorite Things
* 2021: can i sleep in ur bed
* 2021: Rubies
* 2021: Drama Queen
* 2021: LaLa Land
* 2021: Queen of Nothing
* 2022: Airplanes (Letdownekin batera)
* 2022: Mess Boy
* 2022: 54321
* 2022: Weird
* 2022: Little Drummer Boy
* 2022: Pink (Freak) - Girli Remix
* 2023: Sicko (Paycheck and TIMMSekin batera)
* 2023: Treat Me Better (Eel Smilesekin batera)
* 2023: Fun
* 2023: Easy To Be You
* 2023: Boogieman
* 2023: Alive, Not Well

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Newbrough, Kirsten. «Joywave Performs In New Haven, CT With Elliot Lee And Dizzy» For The Punks 2023-04-08 (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* ↑ (Ingelesez) Storlie, Ann. «Hardcore/PunkWaterparks Get Wild (w/ HUNNY, Elliot Lee) at Irving Plaza in NYC» V13 2023-06-06 (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* ↑ (Ingelesez) Paul, Larisha. «Meet Me @ the Altar Will Kick Off 2024 With 'Say It to My Face' North American Tour» Rolling Stone 2023-10-03 (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* ↑ (Ingelesez) «Photo Finish Artists» Photo Finish Records (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* 1 2 (Ingelesez) Castillo, Ashley. «Elliot Lee is an Important and Authentic New Alt Pop Artist» Cliche 2023-05-25 (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* ↑ (Ingelesez) Crawford, Je’Kayla. «Popular Artist Elliot Lee Talks About Selling Out Shows on Tour and New Disco Single 'Fun'» New Scene Magazine 2023-05-26 (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* 1 2 3 (Ingelesez) Grierson, Sam. «Elliot Lee faces their fears with new single, Airplanes» Diva Magazine 2022-06-06 (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* ↑ (Ingelesez) «Elliot Lee is Redefining Femininity with Her Music» Saint Audio 2020-06-29 (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).
* ↑ (Ingelesez) «Primordial Archive» Apple Music (Noiz kontsultatua: 2024-09-27).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q124338884
* Multimedia: Elliot Lee (musician) / Q124338884
# Oh Mu

Evan Estelle Marchi (Martigny, 1993), Oh Mu izengoitiaz ezagunagoa, italiar-suitzar abeslari, irudigile eta pertsona autisten eskubideen aldeko ekintzailea da.

## Bizitza

Martignyn jaio zen 1993an eta Italiako eta Suitzako herritartasun bikoitza du. Ikasle urteetan jazarpena eta pertsona autistengan ohikoa den burn-out jasan zituen.
Martignyko kontserbatorioan ikasi ostean, Bruselara joan zen komikiak marrazten ikastera. Gero Oh Mu izengoitia hartu zuen, Hayao Miyazakiren Kaze no Tani no Naushika filmean inspiratuta.
Elektro-pop eta musika alternatiboa egiten ditu.
Pertsona ez-bitarra eta autista da. Interneten aktibismoan dihardu, pertsona autisten eskubideak defendatuz. Gaur egun Parisen bizi da.

## Diskografia
### Albumak

* 2016: Needle
* 2017: Le Feu
* 2018: Oh Mu
* 2020: Contre-culture

### Singleak

* 2020: Daddy
* 2020: Dingue

## Erreferentziak

* 1 2 (Frantsesez) Montera, Delphine. «Contre Culture, La douce colère d’Oh Mu» Barbi(e)turix jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2022-05-26) (Noiz kontsultatua: 2024-02-06).
* ↑ (Frantsesez) Albelda, Jean-François. «Oh Mu, une chanteuse valaisanne fait sensation en France» Le Nouvelliste 2019-01-24 jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2023-07-18) (Noiz kontsultatua: 2024-02-06).
* 1 2 (Frantsesez) Martin, Marie-Claude. «Estelle Marchi: "Je dis tout à travers mon personnage de Oh Mu"» RTS 2019-06-17 jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2021-06-18) (Noiz kontsultatua: 2024-02-06).
* ↑ (Frantsesez) Giuliani, Morgane. «Oh Mu : autiste, androgyne, et nouvelle icône d'une pop émancipée» L'Obs 2018-06-26 (Noiz kontsultatua: 2024-02-06).
* 1 2 3 (Frantsesez) Castella, Sylvie. «La colère positive» Coopération 2019-11-18 (Noiz kontsultatua: 2022-08-13).
* ↑ (Frantsesez) Tissier, Eléna. «Oh Mu, portrait d’une artiste symptomatique de l’ère moderne» Manifesto.XXI 2016-12-28 jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2024-02-06) (Noiz kontsultatua: 2024-02-06).
* 1 2 (Frantsesez) «Oh Mu, rencontre avec la jeune artiste-illustratrice-chanteuse suisse» TV5Monde 2018-12-25 jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2019-03-24) (Noiz kontsultatua: 2024-02-06).
* ↑ (Frantsesez) RedMarmotte. «Musique, expression et féminisme : quelques questions à Oh Mu» Simonae 2016-10-22 jatorrizkotik artxibatua (artxibatze data: 2023-03-16) (Noiz kontsultatua: 2024-02-06).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q65159048
# Sia

Sia Kate Isobelle Furler (Adelaide, Hego Australia, Australia, 1975eko abenduaren 18a) australiar abeslaria da.

## Diskografia

* OnlySee (1997)
* Healing Is Difficult (2001)
* Colour the Small One (2004)
* Some People Have Real Problems (2008)
* We Are Born (2010)
* 1000 Forms of Fear (2014)
* This Is Acting (2016)
* Everyday Is Christmas (2017)
* Music (2021)
* Reasonable Woman (2024)
* Datuak: Q181484
* Multimedia: Sia (musician) / Q181484
# Olympiacos BC

Olympiacos Pireo B.C. (grezieraz: ΚΑΕ Ολυμπιακός), normalean Olympiacos, Euroliga eta A1 Ethniki txapelketetan parte hartzen duen Saskibaloi talde pireotarra da. Saskibaloiaz gain, beste zenbait kirol ere bultzatzen ditu, hala nola futbola, boxeoa, halterofilia, atletismoa, tiroa, igeriketa, bela, tenisa, mahai tenisa, boleibola eta waterpoloa.

## Palmaresa

* Kontinente arteko Kopa
** Txapelduna (1): 2013
** Finalista (1): 1997
* Euroliga:
** Txapelduna (3): 1997, 2012, 2013
** Finalista (6): 1994, 1995, 2010, 2015, 2017, 2023
** Final Four (11): 1994, 1995, 1997, 1999, 2009, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017, 2022
* Greziako Liga (14): 1949, 1960, 1976, 1978, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 2012, 2015, 2016, 2022, 2022
* Greziako Kopa (12): 1976, 1977, 1978, 1980, 1994, 1997, 2002, 2010, 2011, 2022, 2023, 2024
* Greziako Superkopa (3): 2022, 2023, 2024

## Kanpo estekak

* Datuak: Q847701
* Multimedia: Olympiacos BC / Q847701
# Ingrid Guardiola Sánchez

Ingrid Guardiola Sánchez (Girona, Katalunia, 1980) gironar film-zuzendaria, ekoizlea, saiakeragilea eta irakaslea da.

## Bizitza

Ingrid Guardiola Humanitateetan doktoratu zen Pompeu Fabra Unibertsitatean.

### Lan ibilbidea

2010etik Gironako Unibertsitatean Kultur Komunikazioko graduko irakasle elkartua da (Dokumental sortzailea, Telebista formatu berriak eta Ikus-entzunezko sorkuntza). 2016tik Bartzelonako Udaleko Kultura Kontseiluko kidea da. Lantzen dituen gaiak ezberdintasun, teknologia, genero eta kulturarekin lotutako ikus-entzunezko kultura dira.
2002tik MINIPUTa (Kalitatezko Telebistaren Erakustaldia) koordinatzen du. 2001. urtean, Bartzelonako Kultura Garaikidearen Zentroarekin (CCCB) lankidetzan aritzen da Soy Cámara izeneko Online proiektuaren bidez. Ikus-entzunezko saiakera-proiektu hori 2010etik 2015era eman zen TVEren La2 telebista-katean (Youtuben eta Betevé-n ikus daiteke, CCCB pantailak izenburupean). TVLata eta TVEren Canal Cultural bezalako ekimenetan parte hartu du eta www.pioneresdelcinema.cat webgunea sustatu du, zinemako profesionalen inguruan ikertzen duen proiektua. Hainbat zinema jaialditan lan egin du, Sitgeseko Zinemaldian, adibidez.
2017an bere lehen film luzea estreinatu zuen, Casa de ningú (Ez da inoren etxea), oroimenari, produktibitateari eta lanari buruzko gogoeta egiten duen doku-saiakera bat, erreferentzia gisa bi komunitate zahar, Bartzelonako auzo bateko jende helduaren egoitza bat eta Leongo meatze-kolonia zahar bat hartuta. Besteak beste, Gijongo Nazioarteko Zinema Jaialdian, Mexikoko Guadalajarako Nazioarteko Zinema Jaialdian eta Bartzelonako De A Film Festivalen parte hartu zuen film horrek.
2018an El ojo y la navaja argitaratu zuen, interfaze gisa munduari buruzko saiakera bat, non gogoeta egiten duen hiperkonexio digital iraunkorraren dinamika garaikideak mundu publikoa eta pribatua, eta teknologiaren eta lanaren arteko harremana zelan diluitu dituen.

## Argitaratutako lana

* 2018: El ojo y la navaja (Arkadia)

## Sariak eta aintzatespenak

* 2019 - Kritikaren Sierra de oro saiakera saria El ojo y la navaja lanarekin.

## Erreferentziak

* ↑ Plana personal. .
* ↑ Ingrid Guardiola. .
* 1 2 3 Ingrid Guardiola | CCCB. .
* ↑ Barcelona, Ajuntament de. Ingrid Guardiola Sànchez | Consell de la Cultura de Barcelona | El web de la ciutat de Barcelona | Streambcn. .
* ↑ "Casa de ningú", comunidades en el limbo. 28 de abril de 2018.
* ↑ Entrevista a Ingrid Guardiola, realitzadora i assagista cultural. Acaba de publicar "L'ull i la navalla. Un assaig sobre el món com a interfície". .
* ↑ Altarriba, Laia. (27 de octubre de 2018). «El més revolucionari que podem fer avui dia és reapropiar-nos del nostre temps» La Jornada.
* ↑ S'ha de reivindicar la possibilitat de desaparèixer de les xarxes. 15 gener 2019.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q50385250
* Multimedia: Ingrid Guardiola / Q50385250
# José Feliciano

José Montserrate Feliciano García (Lares, Puerto Rico, 1945eko irailaren 10a) Puerto Ricoko gitarrista eta abeslaria da.

## Biografia

Jaiotzez itsua, bost urte zituelarik, New Yorkera joan zen bizitzera. Txikitatik hartu zion zaletasuna gitarrari eta, familia utzita, laster hasi zen New Yorkeko musika-zirkuituetan rythm&blues erritmo latindarrak jotzen. 1964an argitaratu zituen lehen single eta iraupen luzeko diskoa, Everybody Do The Click eta The Voice And The Guitar Of Jose Feliciano, hurrenez hurren. Lan horiei esker ezaguna egin zen bere herrian. Hurrengo urteetan, Felicianok gaztelaniaz abestu eta grabatu zuen, eta arrakasta handia erdietsi zuen Hego Ameriketan eta Erdialdeko Amerikan, baita Estatu Batuetako komunitate hispanoan ere. 1968an, The Doors taldearen Light My Fire abestiaren bertsioarekin, Estatu Batuetako zerrendetako lehen postuetara iritsi zen. 1969an Souled albuma argitaratu zuen, eta bi Grammy sari lortu zituen.

## Diskografia
### Ingelesez

* 1964 - The Voice and Guitar of José Feliciano
* 1966 - A Bag Full of Soul
* 1966 - Fantastic Feliciano
* 1968 - Feliciano
* 1968 - Souled
* 1969 - Feliciano/10 To 23
* 1969 - Alive Alive O!
* 1970 - Fireworks
* 1970 - Feliz Navidad
* 1971 - Encore!
* 1971 - Che sarà
* 1971 - That the Spirit Needs
* 1971 - Another Record
* 1972 - Sings
* 1972 - Memphis Menu
* 1973 - Compartments
* 1973 - Peter Stuyvesant presents José Feliciano in concert with the London Symphony Orchestra
* 1974 - For My Love, Mother Music
* 1974 - And The Feeling's Good
* 1975 - Affirmation
* 1975 - Just Wanna Rock and Roll
* 1976 - Angela
* 1977 - Sweet Soul Music
* 1981 - José Feliciano
* 1983 - Romance in the Night
* 1989 - I'm Never Gonna Change
* 1990 - Steppin' Out
* 1994 - Goin' Krazy
* 1996 - Present Tense
* 1996 - On Second Thought
* 2006 - Six-String Lady
* 2007 - The Genius of José Feliciano
* 2008 - Soundtrax of My Life
* 2009 - The Paris Concert
* 2009 - American Classics
* 2009 - Djangoisms
* 2011 - The Genius of José Feliciano, Vol.2

### Gaztelaniaz

* 1966 El Sentimiento La Voz y la Guitarra
* 1966 La Copa Rota
* 1967 Sombra
* 1967 ¡El Fantástico!
* 1967 Mas Éxitos de José
* 1968 Felicidades Con Lo Mejor de José Feliciano
* 1968 Sin Luz
* 1971 En Mi Soledad - No Llores
* 1971 José Feliciano Dos Cruces
* 1971 José Feliciano January 71
* 1971 José Feliciano Canta Otra
* 1982 Escenas de Amor
* 1983 Me Enamoré
* 1984 Como Tú Quieres
* 1985 Ya Soy Tuyo
* 1986 Te Amaré
* 1987 Tu Inmenso Amor
* 1990 Niña
* 1992 Latin Street '92
* 1996 Americano
* 1998 Señor Bolero
* 2001 Señor Bolero 2
* 2003 Guitarra Mía Tribute
* 2005 A México, Con Amor
* 2006 José Feliciano y amigos
* 2007 Señor Bachata
* 2008 Con Mexico en el corazón

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q315784
* Multimedia: José Feliciano / Q315784
# Rose Mooney

Rose Mooney (1740 - 1798) irlandar harpalari ibiltaria izan zen XVIII. mendean. Garai hartan ibiltari tradizioa amaieran zegoen.

## Bizitza

Rose Mooney Meath konderriko familia pobre batetik zetorren. Harpalari asko bezala, itsua zen. Thady Elliottek irakatsi zion jotzen. Bere neskamea Mary-rekin batera, Irlanda osoan zehar bidaiatu zuen hainbat harpa lehiaketetan.
Granard-eko Harpa Jaialdian parte hartu zuen, hirugarrena izan zen lehen edizioan eta bigarrena eta hirugarrena ondorengo edizioetan. Belfast-eko Harpa Jaialdian ere parte hartu zuen, baina emaitzak ez dira ezagutzen.
Bere heriotzaren inguruabarrak ez dira zehatz-mehatz ezagutzen.
* Datuak: Q16864255
# Sonny Terry

Saunders Terrell (1911ko urriaren 24a – 1986ko martxoaren 11), Sonny Terry izenez ezaguna, Piedmont blues eta folk musikagilea izan zen, blues harmoniko indartsuagatik ezaguna, sarritan ahots-irrintziak eta lan-kanten oihuak baitzituen, eta bestetan, trenen eta zaunken imitazioak.

## Biografia

Terry Greensboron jaio zen, Georgian. Aitak, baserritarra, gazte gisa oinarrizko harmonika diatonikoa jotzen erakutsi zion. Begia zauritu zitzaion eta itsu geratu zen 16 urte zituenean. Horrek nekazaritzako lanak egitea eragotzi zion, eta musika jo behar izan zuen bizimodua ateratzeko. Terryk "Campdown Races" jo zien golde-zaldiei bertako lur-lantzeen eraginkortasuna hobetzeko. Bluesa jotzen hasi zen Shelbyn, Ipar Carolinan. Aita hil ondoren, Blind Boy Fullerrekin, Piedmont blues estiloko gitarjolea, hasi zen jotzen. Fuller 1941ean hil zenean, Terryk harreman musikal luzea izan zuen Brownie McGheerekin, eta hainbat abesti grabatu zituzten elkarrekin. Duoa aski ezagun bilakatu zen zuriak ziren hartzaileen inguruan, 1950 eta 1960 hamarkadetan bizitako folk musikaren berpizkundea zela eta, Styve Homnick, Woody Guthrie eta Moses Aschen lankidetzak barne. Baita ere, Folkways Records (orain Smithsonian/Folkways) diskoetxerako grabazio klasikoak egin zituen.
1938an, Terry, Carnegie Hall-en jotzera gonbidatu zuten From Espirituals to Swing-en lehen kontzerturako, eta, geroago, urte hartan grabatu zuen Kongresuaren Liburutegirako. 1940an grabatu zituen lehen abesti komertzialak. Bere abesti ezagunenen artean hauexek daude: "Old Jabo" eta "Lost John", azken honek, Terryren arnasketaren kontrol dotorea frogatzen du.

## Diskografia hautatua

* Folk Songs of Sonny Terry and Brownie McGhee (Roulette, 1958)
* Blues with Big Bill Broonzy, Sonny Terry and Brownie McGhee (Folkways, 1959)
* Sonny & Brownie (A&M Records, 1973)
* Brownie McGhee and Sonny Terry Sing (Smithsonian Folkways, 1990)
* Whoopin' the Blues: The Capitol Recordings, 1947-1950 (Capitol, 1995)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q781878
* Multimedia: Sonny Terry / Q781878
# Louis Vierne

Louis Vierne (Poitiers, 1870eko urriak 8-Paris, 1937ko ekainak 2), organo-jotzaile eta konposatzaile frantziarra izan zen.
Ia erabat itsu zegoen jaio zenetik. Behin bere familia Parisen bizitzen jarri zenean, 1877an, Institution des Jeunes Aveuglesen musika ikasketak hasi zituen, eta nota oso altuak lortuta lizentziatu. Geroago, Cesar Franck, Charles Marie Widor, Alexandre Guilmant eta Eugene Gigoutekin ikasten segitu zuen. Viernek organo frantziarraren tradizioa luzatu zuen. Saint-Sulpice elizan organo-jotzailea izan zen eta, 1900ean, Charles Vidorrek bultzatua, Parisko Notre Dame katedraleko organo-jotzaile titularra aukeratzeko lehiaketara aurkeztu zen, beste ehundaka hautagairekin batera. Postua lortu zuen, eta hil arte mantendu zuen, Notre-Dameko organoarekin bere 1750. ekitaldian Stèle pour un enfant défunt jotzen ari zela, 1937ko ekainaren 2an hil zen arte.
Musika hizkuntza propioa garatu zuen, harmonia eta asmakuntza aldetik aberatsa, konplexua kontrapuntu teknikan eta, sarritan, orkestrala kontzeptuan. Haren lanen artean, organorako bere 6 sinfoniak, eta, bereziki, bere 24 fantasiazko lanak eta estilo askeko 24ak nabari dira: inprobisatzaile ospetsua izan zen. Zenbait ganbera musika eta piano lan ere idatzi zituen.

## Erreferentziak

* ↑ (Frantsesez) Tobisch, Léopold. (2018-11-09). «10 décès les plus macabres des compositeurs classiques» France Musique (Noiz kontsultatua: 2020-09-26).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q299669
* Multimedia: Louis Vierne / Q299669
# Courtney Love

Cortney Love, jaiotzez Love Michelle Harrison (1964ko uztailaren 9a, San Frantzisko, Kalifornia) estatubatuar punk eta grunge abeslari, musikari, aktore eta artista bisual bat da.
1989an Los Angeles hiriko Hole indie-rock taldeko abeslari eta gitarra-jotzaile gisa hasi zen. Halere, nagusiki, 1992-1994 artean Nirvana grunge taldeko Kurt Cobain abeslari karismatikoaren bikotekide izan eta harreman gorabeheratsua izan zutelako ezaguna da, hori dela eta, beraren alde eta aurka dagoen jende andana dago.
Ondoren, musikari ibilbide arrakastatsua izan du, eszenatokietan jarrera errebeldea erakutsi eta joera feminista erradikala adieraziz, ondorioz "Rockaren historiako emakume polemikoena" ezizena jaso du.
Hainbat filma ere antzeztu izan ditu, denetan nabarmenena The People vs. Larry Flynt (1989).

## Diskografia
### Hole

* Pretty on the Inside (1991)
* Live Through This (1994)
* Celebrity Skin (1998)
* Nobody's Daughter (2010)

### Courtney Love

* America's Sweetheart (2004)

## Filmografia

Feature films :
| Urtea | Filma | Pertsonaia |
| 1984 | Club Vatican | Neska |
| 1986 | Sid and Nancy | Gretchen |
| 1987 | Straight to Hell | Velma |
| 1988 | Tapeheads | Norman's Spanker |
| 1996 | Basquiat | Big Pink |
| 1996 | Feeling Minnesota | Rhonda |
| 1996 | The People vs. Larry Flynt | Althea Leasure |
| 1999 | 200 Cigarettes | Lucy |
| 1999 | Man on the Moon | Lynne Margulies |
| 2000 | Beat | Joan Vollmer Burroughs |
| 2001 | Julie Johnson | Claire |
| 2002 | Trapped | Cheryl |
| 2017 | The Long Home | Pearl |
| 2017 | The Possibility of Fireflies | Susanna |

## Kanpo estekak

* Courtney Love musikariaren IMDBko fitxa irakurgai (Ingelesez)
* Datuak: Q222071
* Multimedia: Courtney Love / Q222071
# Hillaryren pasabidea

Hillary pasabidea edo Hillary zaldaina Everest mendiaren goialdean zegoen 12 metro inguruko altuerako harrizko aurpegi ia bertikala zen. Itsas mailatik 8790 metrora aurkitzen zen, hego-ekialdeko gailur-lerroan, hego tontor eta tontor nagusiaren bide erdian zegoen. Hego-ekialde bidetik tontorra lortu orduko azken erronka zen. Pasabidearen izena Sir Edmund Hillaryren omenez ipinita dago, Tenzing Norgayrekin batera izan zen tontorrerako bidean eskalatu zuen lehen pertsona.
Pasabidea Everesterako eskaladan zati zailena zelako ezaguna zen. Eskalada garai batzuetan, elurte handiak izan ondoren, arroka izotz eskalada eginez gurutza zitekeen. Hillary pasabidea igotzeak eskumatara 3048 metroko erortze arriskua suposatzen zuen eta ezkerretara 2438 metrokoa. Leku honetan aurkitu zuen Anatoli Bukreyev-ek, sokaz esekita gorpu bat. Horrelaxe kontatu zuen berak idatzitako The Climb liburuan. Espedizio batek pasabide hau eskalatzea “nekagarria” zela adierazi zuen. Arroka honi 4. mailako zailtasuna eman zioten teknika handia erabili behar baitzen.
1953ko maiatzaren 29an Edmund Hillaryk eta Tenzing Norgayek pasabide hau lehenengoz igo zutenean, arrakala elurra eta arroken artean igo zuten. Hillaryk pasabideko elurra edozein lekutan baino zailagoa zela adierazi zuen.
Hurrengo urteetan igoera eta pasabidearen aldapa soka finkoen laguntzarekin egiten zen, gehienetan sasoiko eskalatzaileen lehen taldeak ipinita uzten zituelako. Eskalatzaile kopuru handitzearekin pasabidea itxaroteko leku bihurtu zen askotan, eskalatzaileei bere txanda tokatu arte soken artetik pasatzeko denbora luze behar izaten zen, honek arazoak ekartzen zituen menditik zehar erosotasunez ibiltzeko. Bakarrik alpinista batek zeharka zezakeen pasabidea. Eskalatzeko egoera onean, bi ordu behar izaten zuten hegoaldeko tontorretik Hillary pasabideraino, ordu bat edo bi labarra igotzeko eta gero beste 20 minutu Hillary pasabideko tontorretik Everest mendiaren gailurreraino. 2014an sherpek eskailerak ipintzeko aukeraz hitz egin zuten pilaketak ekiditeko baina azkenean ez zen nahi hau bete.
2016an Nepaleko 2015eko lurrikarak Hillary pasabidea aldatu zuela pentsatu zen, baina hainbeste elur zegoenez, ez zen argi ikusten aldatu zen ala ez. 2017ko maiatzean Tim Mosedalek, 6 aldiz Everest eskalatu zuenak, baieztatu zuen. Lurrikarak Hillary pasabidea “kolapsoa” eragin zuen eta arroka handiak mugitu zituen. Aldaketa honek bide errazagoa sortu zuen gailurrera heltzeko.
Hillary pasabide hau Everesten historian eta alpinismo munduan erreferentzia da.

## Ikus hmgainera

* Everest
* Hiru Pasabideak

## Kanpo estekak

* Datuak: Q15114831
* Multimedia: Hillary Step / Q15114831
# Francys Arsentiev

Francys Arsentiev (1958ko urtarrilaren 18a - 1998ko maiatzaren 24a) Everest mendiko gailurrera ontziratutako oxigenorik gabe iritsi zen lehen emakumea estatubatuarra izan zen, 1998ko maiatzaren 22an. Jaitsieran bertan hil zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q608042
# Günther Messner

Günther Messner (1946ko maiatzaren 18a - 1970eko ekainaren 29a) Hegoaldeko Tiroleko mendizale italiar bat izan zen. Güntherrek Alpeetako ibilbide zailenetako batzuk eskalatu zituen 1960ko hamarkadan, eta Nanga Parbat espedizioarekin bat egin zuen 1970ean espedizioa hasi baino lehen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q195351
* Multimedia: Günther Messner / Q195351