OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vexillum

Vexilluma (pluralean, vexilla) Erromatar Inperioko armadan erabilitako estandarte bat (signum ) zen. Latinezko vexilum hitza vellum hitza hitzaren txikigarria da, «bela» esan nahi duena, hau da, vexilumak banderen antzeko estandarteak ziren. Vexillumaren kasuan, oihaltxo batek langa horizontal batetik bertikalki eskegitzen zen.
Vexillum eramaileari vexillarius esaten zitzaion eta kohorte bakoitzak berea zuen.

## Funtzioa

Legioaren arranoek ez bezala, estandarte mota horren balioa taktikoa eta funtzionala zen nagusiki, eta ez zuen arranoari lotutako inolako karga sinboliko-erlijiosorik.
Momentu batean vixillum-ak oso ugariak izan ziren, legio bakoitzak eta kohorte bakoitzak bere baitzuen. Beraz, legio bateko unitateak identifikatzeko balio izan zuen, batez ere zalditerian, baina hori ez dute iturriek baieztatu, eta berez, gutxi dakigu vexillum-en funtzioaz eta esanahiaz.
Badirudi Liviok bere Ab Urbe Condita-n, iradokitzen duela vixillum-a legio bakoitzeko atal bati zegokion estandartea zela, baina hitza berak, sekzio mota ere adierazten du, eta ez estandartea bakarrik.
Hitz honekin estuki lotua dago, vexillatio-a; denborarekin vexillatio izena eman zitzaion legiotik kanpo nabarmentzen zen ia edozein unitateri, harik eta K.o. IV. mendean, erromatar armadaren berrantolaketan, entitate propioa izatera iritsi ziren arte.

## Numismatikan

Vexillum-a txanponetan maiz errepikatzen den ikonoa da, non armadaren eta dignatario gorenaren arteko lankidetza sinbolizatzen duen.

## Erdi Aroan eta ondoren

Vexillum horretatik sortu ziren italieraz "gonfalone" deritzan bandera bertikalak, Erdi Aroan Italian orokortu eta oraindik orain Italiako udalerri askok erabiltzen dutena. Italiar penintsulatik kanpo oso leku gutxitan erabiltzen da antzinako bandera mota hori.

## Erreferentziak

* ↑ «Etymology of Vexillological terminology» www.fotw.info (Noiz kontsultatua: 2024-11-02).
* ↑ (Gaztelaniaz) Alcobendas, Gabriel Cifuentes. (2017-11-19). «Las enseñas de Roma (I): aquilae, vexilla et signa» ROMA VICTRIX (Noiz kontsultatua: 2024-11-03).
* ↑ (Gaztelaniaz) Carvajal, Guillermo. (2024-04-15). «Solo un vexillum, el estandarte de guerra romano, ha llegado hasta nuestros días» La Brújula Verde (Noiz kontsultatua: 2024-11-02).
* ↑ «Vexillum | artehistoria.com» www.artehistoria.com (Noiz kontsultatua: 2024-11-02).

## Ikus, gainera

* Bexilologia, edo banderen azterketa, hitz honetatik datorkio izena.
* Vexilla, barraskilo mota bat.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q264655
* Multimedia: Vexilla / Q264655
# Triarii

Triariiak Erromatar Errepublikaren garaian erromatar legioaren antolaketan legionario beteranoak ziren. Triariiak, lerroko gainontzeko infanteriarekin alderatuta kopuruan gutxiago ziren. Errepublikar legioaren eraketa klasikoan azken lerroan mantentzen ziren, erreserba bezala krisialdietarako. Greziar falangearen antzeko antolaketa bat zuten, baina sakontasun gutxiagokoa. Euren arma bereizgarria lantza luze bat zen, gladiusa ere eramaten zuten arren. Euren gorputz babesak kalitate handikoak ziren, sare kota eta kaskoari zango-babes batzuk gehituz.
Guduaren egoera triariiek parte hartu behar izateraino zailtzen bazen, hauek, garaitzerik lortuko ez bazuten ere, gutxienez etsaiari falange bezala eusteko prest zeuden, gainontzeko armadari berrelkartu edo modu ordenatuan erretiratzeko astia emanez, sarraskia eragotziz eta etsaiari garaipena garesti bihurtzea eraginez.
Antzinako Erroman bazegoen esaera bat, "borroka triariiengana iritsi da", biziki zailtzen ziren egoerengatik esaten zena, legio batek, erreserbako tropa hauen partehartzearen beharra izateko jasan behar zuen egoera zailari erreferentzia eginez. Triariiak, ordain zezaketen ekipoaren arabera erreklutatutako gainontzeko lebazko tropak bezala, armada profesional baten eraketarekin desagertu ziren, guztientzat ekipo estandarizatu batekin.

## Kanpo estekak

* "Los triarios, la infantería pesada del ejército romano". Imperium.
* Datuak: Q143546
# Jerusalemgo sinodoa

Jerusalemgo Sinodoa Ekialdeko Eliza Ortodoxoaren bilkura, 1672an Betleemen egin zena. Sinodorako deia Dositheosek egin zuen, Eliza Ortodoxoa katolikotasunetik eta protestantismotik bereizteko. Zirilo Lukarisen Confessio liburua atzera bota zen eta La Confessio de Dositheus onartu zen ortodoxoen dotrina ofizialtzat.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2013-11-16 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q539002
# Laterango III. Kontzilioa

Laterango III. Kontzilioa Erroman egin zen, bertako San Joan Laterangoaren basilikan eta hortik izena datorkio. 1179ko martxoan egin zen, hiru saioetan. Eliza Katolikoaren arabera, hamaikagarren Kontzilio Ekumenikoa eta Mendebaldean egindako hirugarrena izan zen. Alexandro III.ak deitua, helburu nagusiak katarismo edo Albitarren eta Valdensenen aurkako neurriak hartzea ziren. Halaber, simoniaren gaia aztertu zen eta Elizaren partaideen morala bideratzeko neurriak hartu ziren ere bai. Kontzilio honen eta IV. aren ondorio bat 1209an Albitarren aurkako Gurutzada martxan jartzea izan zen.

## Erabaki batzuk

Hauek izan ziren erabaki nagusiak:
* 1. Kanon: Aita santuan aukeraketan kardinalek bakarrik parte hartuko dute, hautesleen bi herenek gutxienez botoa eman dezaten. Alde batek gehiengo gabeko hautagaia Aita Santu aldarrikatuko balu, izendatutakoa eta bere aldekoak eskumikuaren azpian geldituko lirateke.
* 2. Kanon: Hiru antipapek egindako izendapenak bertan behera gelditzen ziren; hauek ziren hirurak: Viktor IV.a, Paskoal III.a eta Kalisto III.a.
* 3. Kanon: Apezpiku izendatua izateko gutxieneko adina hogeita hamar urtekoa eskatzen zen. Artzain-funtzioak betetzeko, aldiz, gutxieneko adina hogeita bost urtekoa zen.
* 4. Kanon: Prelatuen bizimodua mugatzeko neurriak hartu ziren.
* 5. Kanon: Apaizak ezin ziren izendatu haien bizimodua ziurtatzeko baliabideak ez baziren.
* 7. Kanon: Simonia debekatzen zen, hau da, bedeinkapena egiteagatik, hildakoak lurperatzeagatik edo sakramentuak emateagatik dirua eskatzearen ohitura.
* 9. Kanon: Tenpluaren eta Maltaren Orden Militarren baliogabetzea; elizaren arautzetik kanpo gelditzen ziren biak.
* 10. Kanon: Monasterioetan onartua izateko dirua jasotzea debekatuta gelditzen zen. Era horretan onartuak kargurik gabe gelditzera kondenaturik izango ziren.
* 11. Kanon: Nikolaismoa debekatzen zen, hau da, apaizek etxean ezin zituzten emakumeak jaso, ezta ere mojen monasterioetan ibili.
* 18. Kanon: Eliz katedral bakoitzean apaizei eta ikasle pobreei irakasteko maisu bat egon behar zen eta horretarako diru bat ezarri behar zen.
* 19. Kanon: Elizetan eta apaizen baimenik gabe dirua biltzen zutenen eskumikuaren azpian geldituko lirateke.
* 20. Kanon: Zaldun guduak debekatzen ziren.
* 24. Kanon: Sarrazenoei armak saltzea debekatu zen; saltzeagatik zigorra eskumikua zen.
* 27. Kanon: Albitarren eta Valdensenen aurkako gurutzadak deitzen ziren.

## Erreferentziak

* ↑ https://www.newadvent.org/cathen/09017b.htm

## Kanpo estekak

* (Ingelesez):Laterango III. kontzilioa.
* Datuak: Q338611
# Pisako kontzilioa

Pisako kontzilioa Eliza Katolikoak onartzen ez duen kontzilio ekumenikoa izan zen. 1409an ospatu zen Pisa hirian, eta Mendebaldeko Zismarekin amaitzea zen helburua, Benedikto XIII.a eta Gregorio XII.a biak ala biak kanporatuz. Mendebaldeko Zismarekin amaitu beharrean, hirugarren aita santu bat aukeratu zuten, Alexandro V.a antipapa, ondoren Joan XXIII. antipapa aukeratuz.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1349804
* Multimedia: Council of Pisa / Q1349804
# Sítio do Picapau Amarelo (1964ko telesaila)

    Beste esanahi batzuen berri izateko, ikus: «Sítio do Picapau Amarelo (argipena)»
Sítio do Picapau Amarelo Brasilgo haur eta gazteentzako telesaila da, TV Culturak ekoitzitakoa eta Monteiro Lobatoren izen bereko liburu sailean oinarritua. Lúcia Lambertinik sortu zuen, lehen bertsioan Emília panpina antzeztu zuena. 1963an, 12 denboraldiren ostean, Rede Tupik inposatutako amaierarekin pozik ez zegoenez, Lambertinik TV Culturara eraman zuen telesaila, aurreko aktore gehienekin. 1964ko maiatzaren 6tik 1965eko martxoaren 17ra estreinatu zen eta 36 atalez osatutako denboraldi bat baino ez du.

## Ekoizpena

1963an, Rede Tupik Sítio do Picapau Amarelo telesailaren lehen bertsioa emititzeari utzi zion 12 denboraldiren ostean. Emanaldi osoan Emília antzeztu zuen Lúcia Lambertini ez zen gustura geratu eta TV Culturari bertsio berri bat egiteko proposamena egin zion, berak egokitu eta zuzenduko zuena. Ia aktore guztiak telesail berrira ekartzea lortu zuen, David José (Pedrinho) Haylton Fariarekin eta Luciano Maurício (Sabugosako bizkondea) Roberto Oroscorekin bakarrik ordezkatuz.
Lambertinik Quem Casa com Maria? eta As Professorinhas telenobelen gidoiak aldi berean idazten baitzituen, proiektua itxi zuten denboraldi baten ondoren.

## Aktoreak

* Leonor Lambertini: Benta andrea
* Zeni Pereira: izeba Nastácia
* Lúcia Lambertini: Emília
* Edy Cerri: Narizinho
* Haylton Faria: Pedrinho
* Roberto Orosco: Sabugosako bizkondea
* Ricardo Gouveia: Rabicóko markesa
* Paulo Basco: Barraskilo doktorea

## Erreferentziak

* ↑ (Portugesez) Furquim, Fernanda. «Séries Clássicas – O Sítio do Picapau Amarelo» Veja 2011-02-19 (Noiz kontsultatua: 2024-11-01).
* 1 2 3 4 (Portugesez) «Sítio do Pica-pau Amarelo (1964)» Infantv 2016-10-29 (Noiz kontsultatua: 2024-11-01).
* ↑ (Portugesez) «Sítio do Pica-pau Amarelo (1952)» Infantv 2016-10-28 (Noiz kontsultatua: 2024-11-01).
* ↑ (Portugesez) «Lembre-se das versões do 'Sítio do Picapau Amarelo' para a TV» Estadão 2021-03-12 (Noiz kontsultatua: 2024-11-01).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q110553105
# Fraide Txiki Kaputxinoen Komentua (Melilla)

Fraide Txiki Kaputxinoen Komentua Melillako hiri espainiarreko Miguel Acosta de Melilla la Vieja kalean dagoen eraikin multzo bat da, eta Melillako Hiriko Multzo Historiko Artistikoaren zati da, Interes Kulturaleko Ondasuna.

## Historia

1661ean, esklaboen salmenta bateko Kinto Realeko diruarekin eta Felipe IV.aren aginduarekin, Alverez de Pereako bi etxe erosi ziren, eta komentu bihurtu ziren.
. mendearen amaieran pabiloi bat eraiki zen aurrean, Ingeniarien Usategiarena.

## Deskribapena

Beheko solairuan Arte Sakratuaren Bilduma Museografikoa dago, eta bi solairu ditu, ostatu gisa egokituta, baina erabilerarik gabe. Harri lokaleko eta adreilu trinkoko harlangaitzezko hormekin eraikita dago, egurrezko eta burdinazko habeekin eta egurrezko sabaiekin.

## Erreferentziak

* ↑ «Primer recinto» http://www.melilla.es.
* ↑ Fundación Mellilla Ciudad Monumental. Conociendo nuestro patrimonio: El Conventico. .
* ↑ «Museo de Arte Sacro de Melilla» Melilla Hoy.
* ↑ «Conociendo nuestro patrimonio El Conventico» melillamonumental.es.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q34698748
# Toledoko II. kontzilioa

Toledoko II. kontzilioa Toledoko Erresuma Bisigodoko gotzainen kontzilio bat izan zen, Toledoko gainontzeko kontzilio guztiak bezala Toledon ospatu zena 527. urtean, bertako gotzaina zen Montá edo Montanus gotzainaren presidentziapean, eta arrianismoari buruz hitz egin zen bertan (eta bere aurka).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1225977
# Toledoko III. kontzilioa

Toledoko III. kontzilioa 589. urtean hasi zen, Toledon bertan, eta kontzilio honetan Erresuma Bisigodoak behin betiko arrianoa izateari utzi zion. Rekaredo I.a erregea katolizismora bihurtu zen eta Arrio eta bere doktrinak anatematizatu zituen; suebiarrak eta godoak kristautasunera bihurtu ziren. Zenbait gotzain arrianok euren heresiari uko egin zioten. 580an ospatutako Toledoko Sinodo arrianoan hartutako erabakiak salatuak izan ziren.
Rekaredoren ondorengo erregeak erlijio ofizial berriaren zaindariak izan ziren; eurek aukeratu zituzten gotzainak eta eskola, gotzain liburutegi eta monasterioetako kultura sustatu zuten. Latina hartu zuten hizkuntza bezala, zenbait eragin germaniarrekin.
Kontzilio honetara hirurogeita hamabi gotzain joan ziren, pertsonalki edo ordezkarien bidez (bost metropoliarrez gain), pertsonaia nagusiak Leandro Sevillakoa (Hermenegildo katolizismora bihurtzearen ustezko eragilea) eta Servitanumeko abadea zen Eutropio izan zirelarik.
Kontzilioko erabakiak lege bihurtu ziren erregeak Kontzilioa berresten zuen ediktu bat argitaratu ondoren. Desobedientzia zigor oso larriekin zigortzen zen (ondasunen erdia konfiskatzea honestioreen kasuan eta erbestea eta euren ondasunen galera beherakokoentzako).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1236473
* Multimedia: Third Council of Toledo / Q1236473
# Toledoko V. kontzilioa

Toledoko V. kontzilioa 636ko ekainak 30ean ospatu zen Toledoko Santa Leokadiaren elizan. Txintila erregeak deitu zuen, Sisenandoren oinordeko bihurtu zena interregno labur baten ondoren. 22 gotzain eta beste 2 ordezkatuk parte hartu zuten. Narbonense probintziako gotzaina ez zen joan desadostasun politikoen ondorioz.
Kontzilioko erabaki garrantzitsu guztiak politikoak izan ziren. Lehendabizi erregearen segurtasunari buruz hitz egin zen, eta ondoren bere oinordekotzari buruz. Txintilaren tronuratzea babestu zen, eta erregearentzat eta bere familiarentzat babes berezi bat eskatu zen, babes horrek bere heriotzaren edo, hala gertatuz gero, tronutik kendua izan ondoren jarraitu beharko zuelarik.
* Etorkizunean errege berriaren aukeraketari buruz, soilik bisigodotar goi noblezia militar eta jauregitarreko kideen artean izan beharko zuela adostu zen.
* Erregearen oinordekoek legez lortutako edo euren gurasoek eman zizkieten ondasunez gozatu behar zuten. Anatema, etorkizunean gogaitzen edo iraintzen zituen ororentzat izango zen. Baita erregearekiko leialak zirenak ere, erregea inguratzen zuten taldetxo bat osatzen zutena eta erregearen baldintzagabeko aldekoak zirenak, konfidantzazko aholkulariak eta laguntzaileak, babestuta geratu behar zuten, eta euren ondasunak eta aurreko erregeak eman zizkien opariak ere mantendu behar zituzten.
* Erregearen zoria ezagutzeko igarleengan jotzen zutenak eskumikatuak izango ziren. Zigor bera izango zen erregea madarikatzen zutenentzat eta beste pertsona bat tronuan jartzeko biltzen zirenentzat ere. Errege izatako nahia zuen oro zegokionek aukeratua izan gabe (eta noblea izan gabe) eskumikatua izango zen eta anatema jasoko zuen.
* Kontzilioak letaniazko hiru egun ezarri zituen abenduak 13tik 15era urtero. Une horretan errege zenaren etorkizuna igartzeko saiakera oro debekatu zen.
Txintilak bere erregealdiaren zati handi bat barne etsaien aurka borrokan pasa zuen (kanpokoak, frankoak eta bizantziarrak ez ziren arriskutsuak une horretan) eta 638ko urtarrilean Toledoko VI. kontzilioa deitzera behartua egon zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3139314
# Toledoko VI. kontzilioa

Toledoko VI. kontzilioa, Toledoko V. kontzilioa bezala, Txintila errege bisigodoak deitu zuen. 638ko urtarrilak 9an hasi zen, aurreko kontzilioan onartutakoa berretsi eta babes handiagoa eta ordura arte mantentzea ezinezkoa zirudien barne bakea lortzeko.
Esan bezala, kontzilioa 638ko urtarrilak 9an hasi zen, eta bertan berrogeita hamairu gotzain egon ziren, aurrekoan egon zirenen bikoitza baino gehiago, eta han bildu zirenen artean Narbonense probintziatik etorritako hiru zeuden (Elna eta Lodèvekoak eta Narbona Escluako metropoliarra) V. kontzilioan ordezkatua egon ez zen probintzia. Kontzilioa Hispania eta Galiako gotzainen biltzartzat hartua izan zen, V.a ez bezala, "Hispaniako probintzi ezberdinetako" gotzainen kontziliotzat hartua izan zena.
Kontzilio honetako 19 kanonetatik, lau kontu politikoei buruzkoak izan ziren, beste hamabostak judu, monje, penitente, liberto, ordena sakratu, onurak eta Elizaren ondasunei buruzkoak izan ziren bitartean. Kontzilioak Martziano berrezarri zuen Écijako gotzain bezala, honen egoitzatik bere arerio zen Habentziok kendu zuelarik, aurretik azpijoko bidez kendu zuena (lehen apelazio bat jada Toledoko IV. kontzilioan eztabaidatua izan zen.
Biltzarrak eliz arau batzuk hartu zituen, baina batez ere V. kontzilioko erabakiak berretsi zituen erregearen eta honen familiaren segurtasunari buruz.
Kontzilioak atzerriko lurraldean babestu ziren eta handik erresuma kaltetu zuten delituren batzuren akusatu errudunen kontua jorratu zuen (dirudienez nahiko kopuru handia zena), horiek, preso hartuak izanez gero, eskumikatuak izango zirelarik.
Erregearen egoera sendotzen saiatu zen: anatema ezarri zen erregea eraso, tronutik kendu, bere egoera usurpatu edo kaltetzeko taldean batzen ziren ororen aurka. Eraila izan zen errege baten oinordekoa desohoratua izango zen erailketa horren erruduna edo errudunak zigortu ezean.
VI. kontzilioan juduen aurkako neurriak ere hartu ziren, dirudienez, Aita Santua pozteko onartu zirenak, honek hala eskatzen baitzuen gutun batean.
Eliz diziplinak erreformatu ziren Elizei eta komentuei erregearen edo fededunen dohaintza bidez lortutako ondasunen betirako domeinu absolutua onartuz.
Gotzaintza baten lorpena simonia bidez errudunaren ondasunaren galerarekin eta bere eskumikazioarekin zigortuko zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3139324
# Toledoko VII. kontzilioa

Toledoko VII. kontzilioa Hispania Bisigodoko zazpigarren kontzilioa izan zen. 646ko azaroak 18an hasi zen Txindasvinto erregeak deitua, eta 41 gotzain izan ziren parte hartu zutenak (pertsonalki edo delegazio bidez).
Traizioari buruzko legea eskumikazio zigorra gehituz errudunentzat. Atzerrira erregearen edo godoen aurkako aktibitateak egiteko joaten zen edo laiko bati hala egiteko eskatzen zion kleriko oro, eliz hierarkian zuen kargua inporta gabe, mailaz jaitsia eta penitente iraunkor bihurtua izango zela erabaki zen (jaunartzea soilik heriotzaren orduan emango zitzaion); kleriko orok debekatua zuen penitenteari sakramentuak ematea, eta hala egiten zuena, erregearen agindu zuzenpean bazen ere, anatematizatua izango zen, eta onuratua izan zenaren zigor berberak jasoko zituen, errudunaren ondasunak Altxorrera pasako ziren, eta erregeak bere ondasunak itzultzea erabakitzen bazuen, soilik gehienez ere ehuneko hogei itzuli ahal izango zitzaion.
Kontzilioko I. kanonean, gotzainek, laiko bat matxinatu eta bere burua errege izendatzen bazuen, horretan lagundu zion gotzain edo apaiz oro eskumikatua izango zela adierazten zuten. Usurpatzaileak benetan errege bihurtzea lortzen bazuen, eta, beraz, horretan lagundu zioten klerikoak zigortu ezin baziren, usurpatzailea hil ondoren zigortuak izango ziren.
Kontzilio honetan Bragako Artzapezpiku bezala San Fruktuoso izendatua izan zen, Dumiumeko gotzaina zena. Urte berean izendatu zen beste bat 657an Aita Santua izango zen Eugenio II.a izan zen, kontzilioa ospatu zenean Zaragozako artxidiakonoa zena eta Toledoko gotzain metropoliar bezala izendatua izan zena.
Kontzilioko arau bitxi batek Erresumako hiriburutik gertuko elizbarrutietako gotzainek urtean zehar hilabete bat behintzat Toledon pasa behar zutela ezartzen zuen, erregearenganako erreberentziagatik eta errege egoitzaren ohorez eta Gotzain metropoliarraren kontsolamendu bezala. Probintzia guztikoak hogei baino gehixeago izango ziren, hogeita bat, gehi metropoliarra, zerrenden arabera. Bederatzi gotzaindegi zeuden Betikan, hamabi inguru Lusitanian, zortzi inguru Galizian, hamalau bat Tarraconensen eta zazpi Narbonensen, dagozkien artzapezpikutzaz gain. Gotzaindegi batzuk agian aldi batekoak izan ziren, ezagun guztien zerrenda laurogeita bira iristen baita.
Kontzilioan ermitau erratuek zuten jokaera okerraren gaia jorratu zen. Egiten zituzten bidegabekeriak eragozteko eta horien ondorioz jasotzen ziren kexuak ekiditeko euren ordenako komentuetan egon behar zutela erabaki zen.
Kontzilioak Galiziako gotzainek parrokia bakoitzerako bisita eskubideengatik bi soldata baino gehiago ezingo zutela jaso, eta eliza monastikoak ordaintzetik at egongo zirela erabaki zuen. Bere urteroko bisitetan, gotzainak ezingo zuen berrogeita hamar pertsonak baino gehiagok osatutako segizio bat eraman, ezta parrokia bakoitzean egun bat baino gehiago eman ere.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3139359
# Valentziako udaletxea

Valentziako udaletxea, Espainiako Valentzia hiriko udaletxea eta Valentziako Udalaren egoitza da.
Eraikina bi ataletan banatua dago: Irakaskuntzarrn Etxea, 1758-1763 artean Andrés Mayoral artzapezpikuaren ekimenez eraiki zen, eta Eraikinaren Gorputza, XX. mendeko bigarren hamarkadako zaharberriketan eraiki eta 1930ean amaitu zen. Azken atal hori Francisco Mora Berenguer eta Carlos Carbonell Pañella arkitektoek eraikiarazi zuten.

## Kanpo estekak

* Udal webgunea
* Datuak: Q927284
* Multimedia: Ajuntament de València / Q927284
# Toledoko IX. kontzilioa

'Toledoko IX. kontzilioa Hispania Bisigodoan 655ean ospatu zen Cartaginense probintziako gotzainen biltzar bat izan zen.
655eko azaroak 2 eta 24 artean ospatu zen Santa Maria Katedralean eta hamasei edo hamazazpi gotzain, sei abade, bi dignatario eta jauregiko lau kondek parte hartu zuten bertan. Kleroaren zintzotasuna, elizaren ondasun eta eliz zelibatuari buruzko hamazazpi kanon onartu ziren. Probintziako beste sinodo bat 656ko azaroak 1ean ospatzea erabaki zen.
Gotzain eta klerikoren batzuen aldetik elizaren ondasunen jabetzea eta eliz zelibatuari buruzko kontua aztertu ziren. Gotzainei eurek aukeratutako edozein elizari euren elizbarrutiko beste eliza baten errenten herena ematea baimendu zitzaien. Klerigo batek (gotzainetik azpidiakonoraino) emakume aske edo esklabo batekin seme-alabarik izango balu, seme-alaba hau betirako bere aitak lan egiten zuen Elizako esklabo bihurtuko zela adostu zen. Elizaren emakume edo gizon liberto bakar bat ere ezingo zen pertsona askeekin ezkondu (erromatar zein godo), eta, ezkonduz gero, bikotearen seme-alabak elizaren esklabuak izango ziren.
Era berean, sinodo honetan, bataiatutako juduek jai kristauak tokiko gotzainaren ondoan pasa beharko zituztela erabaki zen, gotzain honek juduen bihurtzearen benetakotasuna froga zezan. Arau hau ez betetzeagatik zigorra zigorkadak edo baraua izango zen, adinaren arabera.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q723314
# Toledoko X. kontzilioa

Toledoko X. kontzilioa Hispania Bisigodoan 656ko abenduak 1etik aurrera une horretan errege zen Recesvintok deituta ospatu zen gotzainen biltzar bat izan zen.
Kontzilio honetan ez zuten Narbonense eta Tarraconense probintzietako gotzainek parte hartu.
Esan bezala, kontzilioa 656ko abenduak 1ean hasi zen. Orotara hamazazpi gotzain izan ziren pertsonalki parte hartu zutenak (hiru metropoliarrak, Toledokoa, urte bete beranduago Eugenio II.a izenarekin aita santu aukeratua izango zena, Bragakoa, Fruktuoso, eta Sevillakoa, Fugitivo izenekoa), ordezkatuta egon ziren beste bost gotzainez gain.
Kontzilioan zenbait gai jorratu ziren, horien artean, laikoek eta klerikoek erregeari eginiko leialtasun zina hausteagatik jasoko ziren zigorrak, erruduna sekularizatua edo erbesteratua izango zela adieraziz. Beste kanon batean apaizek juduei eginiko kristau esklaboen salmenten justifikatu gabeko prezio altuari erreferentzia egiten zaio. Gotzainek, etorkizunean juduekin kristau esklaboen komertzioan aritzen ziren klerikoak Elizatik kanporatuak izango zirela adierazi zuten. Eliz diziplinari buruzko kanonak egin ziren eta elizaren bi barne kontu jorratu ziren: Potamio gotzaina monasterio batera erretiratzea eta Dumioko abadea zen Rezimiroren testamentua, ahal zituenak baino legatu gehiago ezarri zituena. Jorratutako gaien artean gotzainen ez erregulartasun batzuk nabarmentzen dira, erlijioso zein zibilak.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q671230