OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cristina Álvarez Reinares

Cristina Álvarez Reinares (Iruñea, Nafarroa Garaia, 1933) idazlea da.
1960ko hamarkadan, El Peso de las Palabras eta Amor a toda máquina y otros cuentos nobela liburuak argitaratu zituen. 1997an La Piel Como Frontera: Tocar, Sentir, Ser idatzi zuen.
Umeentzako literaturan espezializatu da gehien bat Alvarez: Alina en la montaña, Rebelión en el Arca eta El granjero parlanchín liburuak besteak beste.
# Ama Ata Aidoo

Ama Ata Aidoo, jaiotzez Christina Ama Aidoo (Abeadzi Kyiakor; Ghana, Afrika, 1942ko martxoaren 23a - Akkra, 2023ko maiatzaren 31) afrikar idazlea izan zen. Eleberriak eta antzezlanen egilea. Literatur sari ugari irabazi zituen, 1992ko Commonwealth Saria barne. Mbaasen ("emakumeen gaiak" esan nahi duena) erakundeko zuzendari exekutiboa izan zen, Afrikako emakume autoreak ikusarazteko lan egiten duen erakundea.

## Biografia

Christina Ama Aidoo Fantien errege etxean hazi zen eta Bigarren Hezkuntza egitera Cape Coasten zegoen Wesleyko andereñoentzako ikastetxera (Wesley Girls' High School) bidali zuten 1961etik 1964ra. Ondoren, Ghanako Unibertsitatean lizentziatu zen ingeles hizkuntzan. Graduatu ostean, Kaliforniako Stanford Unibertsitatean Idazlan Sortzailearen beka bat lortu zuen. 1964an idatzi zuen bere lehen antzezlana, Fantasmaren dilema (The Dilemma of a Ghost), eta urtebete geroago argitaratu zuen Longman argitaletxeak.
Bere karrera literarioaz gain, Aidoo Hezkuntza ministro izendatu zuten 1982an. 18 hilabete geroago ostera, kargua utzi egin zuen. AEBetan, Ingalaterran, Alemanian eta Zimbabwen bizi izan zen eta irakasle lanetan jardun zuen. Irakasle bisitaria izan zen Afrikako Ikasketen Departamentuan, Brown Unibertsitatean.

## Idazle ibilbidea

Ama Ata Aidooren lanak Mendebaldeko zibilizazioaren eta haren gaineko ikuspuntu afrikarraren arteko tentsioaren gaia ukitzen du. Bere pertsonaietako asko andreen rol estereotipoari desafio egiten dioten emakumeak dira. Gainera, olerkari ospetsua da eta haurrentzako hainbat liburu idatzi ditu. Bere lanik ezagunenetako bat Our Sister Killjoy da (1977), bertan, Alemanian ikasteko beka bat jasotzen duen neska afrikar baten istorioa eta bertan bizi duen egoera zaila kontatzen ditu. Horrek Europan dagoen diaspora beltzari eta kolonialismoaren ondorioei buruz hausnartzeko balio dio, bereziki emakumeei buruzkoak, bere obretako benetako protagonistak emakumeak baitira.
Florence Strattonen hitzetan eta Maria Friasek Ama Ata Aidoori egindako elkarrizketan jasotzen duenaren arabera, idazlearen obran errepikatzen diren gaiak honako hauek dira; "ezkontza, amatasuna, mendekotasun ekonomikoa eta emozionala, emakumeen hezkuntza, haien bazterketa ekonomiko eta politikoa eta zapalkuntzaren aurrean duten erresistentzia".
Hainbat literatur sari irabazi zituen, tartean Mankomunitateko Idazleen Liburu Onenaren Saria 1992an Aldaketak (Changes, 1991) eleberriagatik, non Afrikako emakumearen inguruko topikoetatik aldentzen diren emakumeen hainbat istorio biltzen dituen.

## Lanak

* The Dilemma of a Ghost, (1964)
* Anowa (1970)
* No Sweetness Here: A Collection of Short Stories (1970)
* Our Sister Killjoy (1977)
* Someone Talking to Sometime (1986), poema sorta
* The Eagle and the Chicken, (1986)
* Birds and Other Poems, (1988)
* Changes: A Love Story, (1991)
* An Angry Letter in January (1992), poesia.
* The Girl Who Can and Other Stories (1997)
* Diplomatic Pounds & Other Stories (2012)

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Alcojor, Aurora M.. «Ama Ata Aidoo, retratista de la mujer africana moderna» Por fin en África (Noiz kontsultatua: 2020-03-23).
* Datuak: Q298224
# Adriana Amado Suárez

Adriana Amado (Buenos Aires hiria, Argentina, 1966ko apirilaren 17a) Argentinako hedabideetako irakasle, ikertzaile eta analista da.

## Ibilbidea

Gizarte Zientzietako doktore graduatu zen Gizarte Zientzien Latinoamerikako Fakultatean, Erakunde Komunikazioko magister eta Letretako lizentziadun Buenos Airesko Unibertsitatean (UBA), eta komunikabide eta komunikazio publikoko gaietan espezializatu zen. Argentinan irakasle eta ikertzaile dihardu, eta Latinoamerikan eta Espainian irakasle bisitaria.
Hainbat argitalpen akademiko, hamaika liburu eta hogei lan kolektibo baino gehiago ditu argitaratuak. Gainera, gizalegezko ekintzailea da Infociudadanatik (Herritarrentzako Informazio Zentroa). Ekimen horrek informazio publiko arduratsua sustatzen du, eta 2011tik zuzentzen du.

## Argitaratutako lanak

* Política pop: de líderes populista a telepresidentes (2016). Ariel.
* La prensa de la prensa: Periodismo y relaciones públicas en la información (2016). Biblos.
* ¿Qué periodismo se hace en Argentina? - Perspectivas locales y globales (1. edizioa). Konrad Adenauer Stiftung. 2018. ISBN 978-987-1285-59-4. Taldean.
* Periodismos argentinos: modelos y tensiones del siglo XXI (1ª edición). Konrad Adenauer Stiftung. 2016. ISBN 978-987-1285-47-1. Taldean
* La comunicación pública como espectáculo: relatos de la Argentina del siglo XXI (1.edizioa). Konrad Adenauer Stiftung. 2014. ISBN 978-987-1285-39-6. Taldean
* Prensa y comunicación - Gestión de relaciones informativas responsables (1. edizioa.). La Crujía. 2014. ISBN 978-987-601-098-6.
* Medios, democracia y poder (2011)
* La palabra empeñada (2010)
* Auditoría de comunicación (2008)
* Periodismo de calidad: debates y desafios (1. edizioa). La Crujía. 2007. ISBN 978-987-601-038-2. Rodolfo Barros eta Fernando Ruizekin
* La mujer del medio (1. edizioa). Libros del Rojas. 2003. ISBN 978-987-1075-22-5.
* Prensa y comunicación - Personas y empresas frente a los medios (1. edizioa). Ediciones Macchi San Luis. 2003. ISBN 978-950-537-598-1.
* Comunicaciones públicas - El modelo de la comunicación integrada (1. edizioa). Temas Grupo Editorial. ISBN 978-987-9164-35-8.
* Carlos Castrorekin.

## Erreferentziak

* ↑ Adriana Amado CV. Argentina: Gestión y Política en Cultura y Comunicación 3 de junio de 2013.
* ↑ «Libros» Cátedra A 3 de mayo de 2019.

## Kanpo estekak

* «Adriana Amado: "Kazetariek galdetzeko ariketa galdu zuten"» Infobae, 2016ko abuztuaren 3a.
* «Katedraren webgunea A»
* Datuak: Q38794661
# Djaili Amadou Amal

Djaili Amadou Amal (Diamaré, Kamerun, Afrika erdi-mendebaldea , 1975) kamerundar idazlea da.

## Biografia

Fulani kulturakoa, Diamaren jaioa, Kamerungo iparraldeko muturrean. Maroua eskualdeko hiri nagusian hazi zen. Fulani kulturari buruz idatzi du. Bere lanetan Fulani gizarteko emakumeen arazoei aurre egiten die, baita bere eskualdeko arazo sozialei ere, Saheli, bereziki emakumeen aurkako diskriminazioari. Walaande izeneko bere eleberrian, ezkontza-batasuna aipatzeko fula hizkuntzako hitza denak, poligamia praktikatzen duten fulandarren arteko poligamiaren gaia jorratzen du.
Walaandek lau emazteren istorioa kontatzen du: "Senar bat partekatzeko artea"z.
Beste eleberrietako beste bi Mistiriijo eta La Mangeuse d'âmes dira.
Gehienbat frantsesez idazten du.
2012an, Kamerungo "Femmes du Sahel" elkartea sortu zuen, ezkontza goiztiarraren eta emakumeen aurkako indarkeriaren aurka borrokatzeko eta Kamerunen iparraldeko emakumeen garapena eta hezkuntza bultzatzeko helburua duena.

## Erreferentziak

* ↑ Louabalbé, Prospère. Djaili Amadou Amal, la voix des femmes sans voix. Le Septentrion.
* ↑ Thierry, Raphaël. Walaande, l'art de partager un mari. Africultures.
* ↑ «Femmes du Sahel» www.femmesdusahel.org.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16962021
* Multimedia: Djaili Amadou Amal / Q16962021
# Oihane Amantegi

Oihane Amantegi Uriarte (Zornotza, Bizkaia, 1985eko abuztuaren 9a) antropologoa, itzultzailea eta idazlea da.

## Ibilbidea

Amantegik txikitan Zornotzako Andra Mari ikastolan ikasi zuen. Ondoren, Urritxe institutuan. Gizarte eta Antropologiako Lizentziatura Donostiako EHUn egin ostean, Gizarte eta Kultura Antropologiako Ikasketa Aurretuen Masterra Madrilgo Complutense Unibertsitatean diskurtsoaren analisi kritikoan sakonduz. Ikasketaz beraz, antropologoa da eta euskararen eta kulturaren inguruko ikerketa eta itzultzaile lanetan aritzen da,. Herri mailako elkartegintzan aritua, Zornotzako zineklubeko lantaldeko kide izan da azken urteotan. Ibaiertzeko ipuina da plazara atera duen lehen lana.
2020an argitaratu zuen bere lehen nobela Amerikako Estatu Batuetako hegoaldean, Ochlockonee ibaiak bustitzen duen izenik gabeko herri batean girotuta eta gai zentrala heriotza du, haur baten ikuspuntutik kontatua.

## Argitalpenak

* Ibaiertzeko ipuina (Elkar, 2020)
* Cayo hueso. (Elkar, 2023)

## Erreferentziak

* 1 2 «'Ibaiertzeko ipuina', heriotzari haur baten ikuspuntutik begira» El Diario Vasco 2020-06-04 (Noiz kontsultatua: 2020-06-06).
* ↑ «Oihane Amantegi - Ahotsak.eus» ahotsak.eus (Noiz kontsultatua: 2020-06-06).
* ↑ «KINE Zinekluba» www.facebook.com (Noiz kontsultatua: 2023-05-22).
* ↑ Lizarralde, Mikel. «Haurraren begirada, erresistentziaren leku» Berria (Noiz kontsultatua: 2020-06-06).
* ↑ Azkue, Oihana. (2020-06-04). ««Bihotzari buruzko istorio bat» idatzi du Oihane Amantegik» irratia.naiz.eus (Noiz kontsultatua: 2020-06-06).
* ↑ Ibaiertzeko ipuina, Elkar argitaletxea, 2020
* ↑ Akademia, 111. (2023-04-25). «Cayo Hueso» 111 Akademia (Noiz kontsultatua: 2023-05-13).

## Kanpo estekak

* Elkarrizketa: Cayo Hueso, harremanen pozez eta zauriez Berria, 2023.05.24
* Cayo Hueso liburuaren aurrerapena Berria, 2023.05.13
* Oihane Amantegi "Ibaiertzeko ipuina" liburua aurkezten YouTube 2020
* Oihane Amantegi. Tumblr
* Datuak: Q96090770
# Claudia Amengual

Claudia Amengual Puceiro (Montevideo, Uruguai, 1969ko urtarrilaren 7a) uruguaiar idazle eta itzultzailea da.

## Obra

* Juliana y los libros, 2020 (eleberria)
* El lugar inalcanzable, 2018 (eleberria)
* Viajar y escribir: nueve destinos que inspiran, 2017 (saiakera)
* Una mirada al periodismo cultural: Jaime Clara y "Sábado Sarandí", 2016 (saiakera)
* Cartagena, 2015 (eleberria)
* El rap de la morgue y otros cuentos, 2013 (narrazioak)
* Rara avis. Vida y obra de Susana Soca, 2012 (saiakera)
* Falsas ventanas, 2011 (eleberria)
* Nobleza obliga, 2010 (columnas periodísticas en la revista Galería)
* Diez años de Arquitectos de la Comunidad, 2010 (institucional)
* Más que una sombra, 2007 (eleberria)
* Desde las cenizas, 2005 (eleberria)
* El vendedor de escobas, 2002 (eleberria)
* La rosa de Jericó, 2000 (eleberria)

## Erreferentziak

* ↑ El lugar inalcanzable. .
* ↑ Periodismo cultural. .
* ↑ Cartagena
* ↑ CARTAGENA | CLaudia Amengual – Evaristo Cultural. .
* ↑ “Cartagena” de Claudia Amengual, un homenaje póstumo a Gabriel García Márquez. .
* ↑ Rara Avis. .
* ↑ Presentación de libro de Claudia Amengual en el Conrad Hotel Conrad Eventos de Punta del Este, Deportivos, Sociales, Culturales :: Puntaweb. .
* ↑ La escritura de Más que una sombra. .
* ↑ Claudia Amengual una pluma delicada para tratar todos los temas. .
* ↑ La rosa de Jericó

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1532132
* Multimedia: Claudia Amengual / Q1532132
# Suad Amiry

Suad Amiry (arabieraz: سعاد العامري‎) (Damasco, 1951) idazle eta arkitekto palestinar-siriarra, Riwaq Centre for Architectural Conservation-eko sortzailea da.

## Biografia

Amiry jaio aurretik gurasoak Jerusalemen bizi ziren, baina 1948ko Nakbaren ondoren Israelgo indarrek kanporatu zituzten. Amiry Damacon jaio eta Amanen (Jordania) bizi izan zen. Beiruteko Unibertsitate Amerikarrean, Míchigango Unibertsitatean eta Edinburgoko Unibertsitatean arkitektura ikasi zuen. Doktoratu ondoren, Ramalara itzuli zen. 1981ean Birzeiteko Unibertsitatean hasi zen irakasle.

## Lan ibilbidea

1991an Unibertsitatea utzi eta Riwaq sortu zuen, Palestinako eraikin historikoak zaharberritu, babestu eta katalogatzeko zentroa. Riwaq-eko zuzendaria izan zen, hogei urtez. 1991 eta 1993 urteen artean Washingtonen eman ziren Israelgo eta Palestinarren arteko bake-negoziazioetan parte hartu zuen, Palestinako ordezkaritzako kide gisa. Ondoren, Palestinako Kultura Ministerioan hainbat goi-kargu izan zituen. 2006an, Birzeiteko Unibertsitateko Administrazio Kontseiluko lehendakariorde izendatu zuten.
Bigarren Intifadan, 2001 eta 2002 urteen bitartean, Israelgo armadak Ramala okupatu zuenean, lagunei bidaltzen zizkien mezu elektronikoekin, bere lehenengo liburua atera zen, Sharon y mi suegra: diarios de guerra de Ramala, Palestina, umore kutsua duena. Liburua 11 hizkuntzetara itzuli da eta 2004an Italiako Viareggio sari ospetsua irabazi zuen.

## Argitalpenak
### Narratiba

* Sharon y mi suegra: diarios de guerra de Ramallah, Palestina, 2003
* Earthquake in April, 2003
* No hay sexo en Ramallah, 2007
* Menopausal Palestine: Women At The Edge, 2010
* Nothing to Lose But Your Life : An 18-Hour Journey With Murad, 2010

### Arkitektura

* The Palestinian Village Home, 1989

## Sariak eta aintzatespenak

* 2004an Italiako Viareggio saria.

## Erreferentziak

* ↑ One on One - Suad Amiry. Al Jazeera 7 de agosto de 2010.
* ↑ Dr. Hanna Nasir elected Chairman of Birzeit University Board of trustees. Birzeit University septiembre de 2006.
* ↑ Véanse Anexo:Ganadores del Premio Viareggio

## Bibliografia

* Sharon and My Mother-In-Law: Ramallah Diaries by Suad Amiry, BookDragon, Smithsonian Asian Pacific American Center (APAC), 18 de marzo de 2012.
* TEDxRamallah - Suad Amiry - My work My Hobby. Simply look inside you never at others. 27 de junio de 2011 (en inglés).

## Kanpo estekak

* Riwaq Centre for Architectural Conservation
* Datuak: Q770062
* Multimedia: Suad Amiry / Q770062
# Blanca Andreu

Blanca Andreu (Coruña, 1959ko abuztuaren 4a ) laurogeiko hamarkadako edo belaunaldi osteko galiziar poeta da.

## Biografia

Haurtzaroa eta nerabezaroa Orihuelan igaro zituen, aitaren familia bertan bizi zen. Jesús María de San Agustín Ikastetxean (Orihuela ) ikasten, Coca Cola Gazte Talentu Lehiaketan Ipuin Laburren Saria lortu zuen 1973an.
1980an Adonáis Poesia Saria irabazi zuen De una niña de provincias que se vino a vivir en un Chagall liburuarekin, hizkera surrealista lana eta "belaunaldi berrienaren osteko" abiapuntutzat hartzen dena. Ondoren, beste hainbat poema-bilduma argitaratu ditu eta bertan bere lehen lanaren surrealismotik urrundu da.
1985ean, 1993an hil zen Juan Benet eleberrigilearekin ezkondu zen.
Bere obran gai nagusiak maitasuna, haurtzaroa eta denboraren joana dira. Bere lehen lau lanak min-uneetan idatzi baziren ere, poetak adierazi du horrek lagundu diola eboluzionatzen etapa berri batera, non bere joera poesia sinpleago eta sakonago bat idaztea izan den.
Berrienekiko hausturak ez dio belaunaldi-konfrontazio bati erantzuten, 80-90eko hamarkadetako Espainiako poesia garaikideko beste egile batzuekin bat egiten baitu, hala nola Luisa Castro, Almudena Guzmán edo Ana Merino. Nolabait, Blanca Andreuk poeta talde honek literatur familiekin axolagabe izango dituenaren ezaugarri batzuk aurreikusten ditu, zaintza formala, erreferentzia sozialik eza eta egile berdinean ere eraginen desberdintasuna bezalako ezaugarriak.

## Lanak

Andreuk honako lan hauek argitaratu ditu:
* De una niña de provincias que se vino a vivir en un Chagall, Madrid, Rialp, Adonáis bilduma, 1980
* Báculo de Babel, Madrid, Hiperión, 1982
* Capitán Elphistone, Madrid, Visor, 1988
* El sueño oscuro, Madrid, Hiperión, 1994
* La tierra transparente, Madrid, Sial, 2002
* Los archivos griegos, Sevilla, José Manuel Lara fundazioa, 2010

## Sariak

Bere lanagatik sari garrantzitsu ugari lortu ditu, horietako batzuk hauek dira:
* Adonais Poesia Saria 1980an .
* Gabriel Miró Ipuin Laburren Saria 1981ean .
* Poesia Mistikoaren Munduko Saria, Fernando Rielok 1982an .
* Ícaro Literatura Saria 1982an .
* Laureà Mela Nazioarteko Poesia Saria 2001ean .

## Erreferentziak

* ↑ Al pie de la letra. Relatos ganadores. 1961-2006. Coca Cola.
* ↑ El País, Consultado el 29-11-2014
* ↑ Blanca Andreu lee sus poemas hoy en la Casa Bardín. diarioinformacion.com 20 de abril de 2017.

## Kanpo estekak

* Blanca Andreuren irakurketa poetiko baten bideoa
* Moskuko Cervantes Institutuaren orrialdea Blanca Andreu-ri buruz
* Blanca Andreuren poemak
* Blanca Andreuren poemekin orrialdea
* Datuak: Q3391905
* Multimedia: Blanca Andreu / Q3391905
# Maria Àngels Anglada

Maria Àngels Anglada i d'Abadal (Vic, Bartzelonako probintzia, 1930eko martxoaren 9a - Figueres, Gironako probintzia, 1999ko apirilaren 23a) emakumezko idazle katalan bat da.

## Ibilbidea

Filologia Klasikoan lizentziatua, literaturaren kritika landu zuen, eta arreta handia jarri zuen Kataluniako eta Italiako poetengan eta Greziako mitoetan. Bere lan kritikoan nabarmentzekoak dira Aproximació a la poesia de Salvador Espriu, Salvador Espriu en els seus millors escrits (1974) lanaren barruan, eta Viatge a Ítaca amb Josep Carner (1982).
Figueresko Canigó, El pont, Reduccions eta 9 país argitalpenen kolaboratzailea izan zen. Herri horretan luzaro aritu zen irakasle.
Senarrarekin batera, Memòries d’un pagès del segle XVIII (XVIII. mendeko nekazari baten memoriak) idatzi zuen, 1978an argitaratua. Narratzaile gisa, 1978an Josep Pla saria irabazi zuen Les closes lanarekin, eta No em dic Laura (1981) kontakizunen bilduma argitaratu zuen. Sandàlies d’escuma lanarekin Lletra d'Or saria eta Kritikaren Sari Nazionala lortu zituen 1985ean. Beste narrazio batzuk dira Artemísia (1989), L’agent del rei (1991), El violí d’Auschwitz (1994) eleberriak eta La daurada parmèlia i altres contes (1991) ipuin bilduma.
Poeta gisa Díptic (1972), Núria Albórekin, eta Kiparíssia (1980) argitaratu zituen. Bere poesia guztia Columnes d’hores-en bildu zuen (1965-1990). Bere obraren zati bat Josep Terok musikatu zuen Et deixaré la veu ikuskizunean (2002), izen bereko diskoan jasoa.

## Lanak
### Poesia

* Díptic (1972)
* Kiparíssia (1981)
* Columna d'hores (1990)
* Arietta

### Prosa

* Les Closes (1979)
* No em dic Laura (1981)
* Viola d'amore (1983)
* Sandàlies d'escuma (1985)
* El bosc (1986)
* Artemísia (1989)
* La daurada parmèlia (1991)
* L'agent del rei (1993)
* El violí d'Auschwitz (1994)
* Quadern d'Aram (1997)

### Saiakera

* Memòries d'un pagès del segle XVIII (1978)
* Paisatge amb poetes (1988)
* Paradís amb poetes (1993)
* Relats de mitologia I. Els déus (1996)
* Relats de mitologia II. Els herois (1996)
* Retalls de la vida a Grècia i Roma (1997)

## Sariak eta aintzatespenak

* 1994an, Kataluniako Generalitateak Creu de Sant Jordi eman zion
* 1996an, Figueresko adopziozko alaba izendatu zuten.

## Kanpo estekak

* M. Àngels Anglada katedra, Gironakoa
* Datuak: Q456914
* Multimedia: Maria Àngels Anglada i d'Abadal / Q456914
# Cecilia Ansaldo

Cecilia Ansaldo Briones (Guayaquil, Guayas, Ekuador, 1949) ekuadortar katedradun irakaslea, saiakeragilea eta literatura-kritikaria da.

## Biografia

1949an jaio zen Guayaquilen, Guayas probintzian. Bigarren mailako ikasketak Dolores Baquerizo ikastetxean egin zituen eta goikoak Santiago de Guayaquilgo Unibertsitate Katolikoan, non hezkuntzako zientzietako lizentziadun titulua lortu zuen.

## Lan ibilbidea

Eskolak eman ditu Santo Domingo de Guzmán ikastetxean, Humboldt Guayaquil ikastetxe alemanean, Guayaquilgo Unibertsitate Katolikoan eta Mónica Herrera eskolan, besteak beste. Halaber, Unibertsitate Katolikoko filosofia- eta letra-fakultateko dekanoa izan zen eta Alemaniako Humboldt ikastetxeko errektorea.
Ondoren, Santiagoko Unibertsitate Katolikoko eta Casa Grande Unibertsitateko irakasle izan da. Real Academia Españolako kide da, Hizkuntzaren Akademia Ekuadortarrean. Iritzi kolumnista da Diario El Univon, Mujeres del Ático taldeko kidea eta Estación Libro Abierto Kultur Zentroko sortzailea. Guayaquilgo Liburu Azokako Edukien Batzordeko buru da 2015etik.

## Argitalpenak
### Saiakerak

* "El cuento ecuatoriano de los últimos 30 años/ Azken 30 urteetako Ekuadorreko ipuina". Ekuadorreko literatura 1950-1980 urteetan (Quito, 1983).
* "Dos décadas de cuento ecuatoriano 1970-1990/ Bi hamarkada Ekuadorreko ipuinean, 1970-1990". Ekuadorreko literatura, 1970-1990 azken bi hamarkadetan (Cuenca, 1993).
* "Una mirada 'otra' a ciertos personajes femeninos de la narrativa ecuatoriana/ Begirada bat 'beste' bat Ekuadorreko narratibako emakumezko pertsonaia batzuei". "Alfonso Carrasco Vintimilla" Ekuadorreko literaturaren V. topaketaren memoriak (Cuenca, 1995).

### Antologia

* "Cuento contigo/ Zurekin kontatzen dut". XX. mendeko Ekuadorreko ipuinaren antologia (1993)
* "Las mujeres del ático tienen la palabra/ Atikoko emakumeek dute hitza" (1994)

## Erreferentziak

* ↑ García, Alexander. (8 de marzo de 2015). Cecilia Ansaldo: ‘En el Ecuador, la crítica literaria debería dejar de estar solo en la academia’. , http://www.elcomercio.com or..
* ↑ Cecilia Ansaldo está desde hoy en la Academia Ecuatoriana de la Lengua. 4 de marzo de 2015, www.eluniverso.com or..
* ↑ Academia Ecuatoriana de la Lengua. «Miembro Correspondiente Cecilia Ansaldo Briones» http://academiaec.org/.
* ↑ Las Cecilias de los libros. 23 de abril de 2010, www.eluniverso.com or..
* ↑ literaturaecuatoriana.com. «CECILIA ANSALDO BRIONES (Guayaquil, 1949)» http://www.literaturaecuatoriana.com/htmls/literatura-ecuatoriana-ensayo/cecilia-ansaldo-briones.htm.
* ↑ «Literatura Ecuatoriana» www.literaturaecuatoriana.com (Noiz kontsultatua: 2023-02-26).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q23419010
# Chuny Anzorreguy

Chuny Anzorreguy (Olavarria, Buenos Aires probintzia) Argentinar idazlea da. Orain arte 4 eleberri idatzi ditu.

## Lanak

* Espejo de Sombras (1990).
* Escuche como aúllan los vientos (1992).
* El Ángel del Capitán (1996). Biografía del capitán croata Miro Kovacic.
* La Delfina, una Pasión (2000).

## Erreferentziak

* ↑ Creativo, ZARO Estudio. «El alma de un pueblo. El croata o Hrvatska :» EL HERALDO - Edición digital.
* ↑ «Tiempos y amores salvajes» www.lanacion.com.ar 11 de agosto de 1999.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5768527
# Begoña Aranguren

María Begoña Aranguren Garate (Bilbo, 1949) bizkaitar kazetaria eta idazlea da.

## Biografia

José Luis López Aranguren espainiar filosofoa osaba zuen. Deia egunkarian hasi zen lanean batez ere elkarrizketak egiten. Telebistan ere aritu zen, Euskal Telebistan eta Canal +en.
Bitan ezkondu da, lehendabizikoz Iñigo Larroquerekin eta, bigarrenez, José Luis de Vilallonga espainiar noblearekin.

## Lanak

* El fuego que no quema (Plaza & Janés, 2000)
* La mujer en la sombra. La vida junto a los grandes hombres (Aguilar, 2002).
* Lucía Bosé. Diva, divina (Planeta Singular, 2003).
* Memorias. Emanuela de Dampierre. Esposa y madre de los Borbones que pudieron reinar en España (La Esfera de los Libros, 2003).
* Vilallonga, un diamante falso (La Esfera de los Libros, 2004)
* Alta sociedad (Planeta, 2006)
* La buena educación (Planeta, 2007).
* Toda una vida (Planeta, 2009).
* El amor del rey (Planeta, 2010)
* Niño mal de casa bien, el último gozador del siglo XX (Planeta, 2011).
* Tras tus pasos (Planeta, 2014).
* Datuak: Q5724875
# Itxaso Araque

Itxaso Araque Barriuso (Donostia, 1988) idazlea eta itzultzailea da. Gasteizeko EHUn eta Berlingo Humboldt Unibertsitatean ikasi zuen Itzulpengintza eta Interpretazioa, eta Londresen jarraitu zuen ikasten eta frantseseko irakasle bezala lanean hango institutu batean. Egun Cambridgeko Unibertsitatean ari da doktorego-tesia egiten eta klaseak ematen.
Agustin Zubikarai bekari esker idatzi zuen bere lehenengo eleberria Damutzen ez direnak (Elkar, 2012).

## Lanak

* Damutzen ez direnak (Elkar, 2012). Augustin Zubikarai Saria.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «Ms Itxaso Araque Barriuso — Digital Humanities Network» web.archive.org 2015-10-26 (Noiz kontsultatua: 2024-10-15).
* ↑ (Ingelesez) «Community» Founders at the University of Cambridge (Noiz kontsultatua: 2024-10-15).
* ↑ Itxaso, Araque Barriuso. (2014-05-10). Damutzen ez direnak. Elkarlanean, S.L. ISBN 978-84-9027-030-1. (Noiz kontsultatua: 2024-10-15).

## Kanpo estekak

* Itxaso Araque, Literaturaren Zubitegian
* Damutzen ez direnak, Elkar argitaletxearen webgunean
* Datuak: Q16517743