OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Suillus spraguei

Suillus spraguei Suillaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Boletus pictus, Boletus spraguei (Basionimoa), Boletus murrayi, Boletinus pictus, Suillus pictus, Suillus murrayi.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 7 cm bitarteko diametrokoa, kanpai itxurakotik ganbilera ertza beherantz biribildua luzaroan, gero zabalduagoa eta erdian titi baten aztarnekin, hasieran gorri-ardo kolorekoa, garatzen diren heinean iluntzen diren ezkata-flokoso-fibrilatu apaingarri ikusgarriengatik, arre-gorrixkak hondo horixka batean. Ertzak beti errezel zuriaren feltrodun aztarnak darama.
Tutuak: Hori-urre kolorekoetatik arrera doan kolorekoak, ez oso luzeak, eta oinean luzatuak.
Poroak: Zabal samarrak, poligonalak, normalean erradialki apur bat luzangak, hori-urre kolorekoak, ukitzean arrexkak.
Hanka: Zilindrikoa, pixka bat borra formakoa, eraztun flokoso zuri batekin, eraztunetik gora horia, eta hondo horian kapela bezala apaindua. Betea.
Haragia: Horixka gorritzeko joerarekin. Usain eta zapore nabarmenik gabe.
Etimologia: Pictus epitetoa latinetik dator, margotua esan nahi duen “pictus” hitzetik.

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Suillus lakei eta Suillus tridentinus oso antzekoak dira. Oso urria. Amerikarra da baina Europan ere zabaldua.

## Sasoia eta lekua

Batez ere pseudotsuga azpian, baina baita Pinus strobus-en eta beste espezie batzuen azpian ere.

### Banaketa eremua

Batez ere Ekialdeko Kanada eta Ameriketako Estatu Batuak. Mexiko, Kolonbia, Alemania, Errusia, Himalaiako eremua, Hego Korea, Japonia, Taiwan.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 485 or. ISBN 84-282-0887-5 (T. 4). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Suillus spraguei: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q64681784
* Multimedia: Suillus pictus / Q64681784
# Doriforoa

Doriforoa Polikletok K.a. 450-440 urte inguruan (Greziako Aro Klasikoan) egindako estatua da. Lantza bat daraman gazte bat irudikatzen du, esaten denez, gazte hori Iliadako Akiles heroia litzateke. Greziako aristokraziaren enkargu bat dela esan dezakegu, gai atletikoa lantzen duelako bere autoreak, aristokraziak tenpluetan horrelako estatuak eskaintzen baitzituen.

## Ezaugarriak

Marmolean egindako obra dugu, eta pintura guztia galdu izan arren, estatua polikromatua zela dakigu. Nahiz eta epealdi klasikoko ezaugarri gehienak izan, Doriforoaren alderdi batzuk modu nahiko arkaikoan eginak daudela aipatu behar da: modu nahiko zakarrean zintzelaturik dago, bularra laua da eta gerri aldea oso markatua dauka.

### Proportzioak

Polikleto oso teorikoa handia izan zen, eta obra honekin gizonaren proportzio eta ezaugarri idealak gauzatu nahi izan zituen, "Kanon" delakoa sortuz. Honen arabera estatua baten buruak (kasu honetan Doriforoarena) gorputzaren 1/7 izan behar zuen. Hala nola, aurpegia hiru zati ezberdinetan zatitu zituen ikerketa matematikoaren ondorioz: kopeta, sudurra eta hemendik kokotzerainioko zatia.

### Konposaketa

Irudiaren jarrera klasizismorako aurrerapauso garrantzitsua da, irudiaren oreka erritmo gurutzatu eta neurtuaz lortzen baita, Aro Arkaikoko Kurosek zuten gelditasun itxura modu kontrolatu batean puskatuz.
Eskubiko hankak jasotzen du gorputzaren pisua, lurrean gogor tinkatuz. Honek gizonezkoaren enkarnazio perfektua islatzen du, elegantzia lazki bat. Ezker hankak, berriz, ez du pisurik jasotzen eta atzerantz tolesturik du.
Besoei dagokienez, erritmoa aldatuta dute. Eskuin besoak ez du inongo lanik egiten eta lasai dago gorputzaren luzeran; ezkerrekoak lantza eusteko okertuta dagoen denbora berean. Buruak, aldiz, jarrera frontala du, tinkatutako oinera bihurtuta dagoelarik. Konposaketaren erritmo konpentsatu horri Kontraposto deritzogu.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1136305
* Multimedia: Doryphoros / Q1136305
# Francisco Lertsundiren gobernua

Federico Roncaliren gobernuaren krisiaren ondorioz, erreginak Francisco Lertsundi teniente jeneralari agindu zion gobernua osatzeko.
Kabinete berriko kideen artean Pedro Egaña zegoen, Agintaritza ministerioan zegoena. Egaña erreginaren amaren, Maria Kristina Borboikoa, kolaboratzaile estua izateak gobernuaren aurkako kritikak eragin zituen, bai eta aurrerakoien aldetik Erregeorde izan zenaren aurkakoak ere, Elisabet II.a alabaren erabaki politikoak eragiteko eta kontrolatzeko konspirazio-eginkizuna ematen baitzioten.
Maria Kristina 1844an itzuli zen, erregeordetza (1833tik 1840ra) Esparteroren eskuetan uztera behartu ondoren ezarri zioten erbestetik. Erregina ama, orduan, Madrilen jarri zen bizitzen alabaren politika kontrolatzen saiatzeko, eta, bigarren senarrarekin batera, gatzarekin eta trenbidearekin lotutako negozioei ekin zien -horietan ere parte hartzen zuen Narvaek-. Garai hartan esan zen «ez zegoela Erregina amak interesik ez zuen industria-proiekturik». Ondorioz, Maria Kristinak herriaren antipatia handiagoa lortu zuen -bere yeranak bizitua- eta, azkenik, herrialdetik kanporatua izan zen 1854an. Gainera, Gorteek aurrez emandako biziarteko pentsioa kendu zioten.
Barne-politikan, Gorteak itxita egon ziren Lersundiko gobernu osoan. Lau hilabeteren ondoren, programarik ezak eta sektore moderatu guztiak pozik uzteko pentsatutako politika zalantzagarriak Gobernua dimititzera behartu zuten.
Lersundiren dimisioaren ondoren, Luis José Sartorius izango litzateke gobernu berria osatzeko arduraduna.

## Kabinetea

Ministroen Kontseilua 1853ko apirilaren 14a – irailaren 19a :
| Karga | Izena eta abizenak | Denbora |
| Ministroen Kontseiluko presidentea | Francisco Lertsundi | 1853ko apirilaren 14a – irailaren 19a |
| Gerra ministroa | Francisco Lertsundi | 1853ko apirilaren 14a – irailaren 19a |
| Estatu ministroa | Francisco Lertsundi | 1853ko apirilaren 14a (bitarteko) |
| Estatu ministroa | Francisco Lertsundi | 1853ko ekainaren 21a – irailaren 19a (bitarteko) |
| Estatu ministroa | Ángel Calderón de la Barca Belgrano | 1853ko ekainaren 21a – irailaren 19a |
| Estatu ministroa | Luis López de la Torre-Ayllón | 1853ko apirilaren 14a – ekainaren 21a |
| Ogasun ministroa | Manuel Bermúdez de Castro y Díez | 1853ko apirilaren 14a – ekainaren 21a |
| Ogasun ministroa | Luis María Pastor Copo | 1853ko ekainaren 21a – irailaren 19a |
| Agintaritza ministroa | Pedro Egaña Diaz | 1853ko apirilaren 14a – irailaren 19a |
| Grazia eta Justizia ministroa | Pablo Govantes | 1853ko apirilaren 14a – irailaren 19a |
| Sustapen ministroa | Pablo Govantes | 1853ko apirilaren 14a – ekainaren 21a (bitarteko) |
| Sustapen ministroa | Claudio Moyano Samaniego | 1853ko ekainaren 21a – abuztuaren 1a |
| Sustapen ministroa | Agustín Esteban Collantes | 1853ko abuztuaren 1a – irailaren 19a |
| Itsas Armada ministroa | Agustín Esteban Collantes | 1853ko irailaren 9a – irailaren 19a (bitarteko) |
| Itsas Armada ministroa | Antonio Doral | 1853ko apirilaren 14a – irailaren 9a |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5907515
# Los Castaños

    Artikulu hau Abanto-Zierbenako auzoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Olabarrieta».
Los Castaños Bizkaiko Abanto udalerriko auzoa da. Yusoko Abanto antzinako kontzejuan dago.
Campillo auzoaren gainean dago, Trianoko mendietan.

## Demografia

* Los Castañosko biztanleria

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12265061
* Multimedia: Los Castaños de Olabarrieta / Q12265061
# Agustín Esteban Collantes

Agustin Esteban Collantes politikari eta kazetari espainiarra izan zen. Saturnino Esteban mediku eta idazlearen eta Juana Gutierrezen semea. Palentziako diputatua izan zen iraultzaren eta Amadeo I.aren erregealdiaren legegintzaldi guztietan (1869ko konstituziogileak izan ezik).

## Biografia

Bere filosofia ikasketak Palentziako Conciliar Seminarioan egin zituen, eta ondoren Valladolideko Unibertsitatean sartu zen, non lege eta kanonei buruzko ikasketak egin zituen. Palentzian, abokatu gisa jardun zuen eta Alderdi Moderatuko kide egin zen.
Palentziako Udaleko zinegotzia eta probintziako Diputazioko idazkaria izan zen. 1840ko iraileko iraultzaren ondoren, Madrilera joan zen bizitzera, politikan soilik arituz, baina bere alderdi politikoarekin bat zetozen egunkariekin kolaboratuz: El Correo Nacional, El Español, La Posdata eta El Heraldo.
1843an Esparteroren erorketan parte hartu zuen, 1844an Madrilgo idazkari zibil izendatu zuten eta urte horretan bertan, hamarkada bat beranduago arte, Palentziako probintziako diputatu izan zen, 1845eko Konstituzioaren idazketan parte hartuz. 1851n Kongresuko bigarren idazkaria izan zen eta 1853an bigarren presidenteordea. 1852an, Juan Bravo Murilloren gobernuarekin, Administrazioko zuzendari nagusi izendatu zuten eta, ondoren, Postako zuzendari nagusi.
Francisco Lertsundi Hormaechearen gobernuan Sustapen ministro izan zen eta, ondoren, Luis José Sartoriusen gobernuan bitarteko Itsas Armadako ministro. 1854ko iraultza amaituta, Frantziara joan zen.
1857an Espainiara itzuli zen eta Palentziako diputatu hautatu zuten 1858ra arte, desegin egin baitzuten, eta 1866an diputaziora itzuli zen. Itzultzean, kontratu baten esleipenean dirua bidegabe erabiltzeagatik akusatu zuten, eta, azkenean, karguetatik absolbitu egin zuten.
1868an Elisabet II.a boteretik kendu ondoren, Parisera joan zen bere zerbitzuak eskaintzera, eta El Eco de España egunkaria sortu zuen Alfontso XII.ak eskatuta. Borboien berrezarpena Espainian burutu ondoren, Lisboako (Portugal) ahalguztidun enbaxadore izendatu zuten eta, geroago, Espainiako Estatu Kontseiluko presidente eta sekzioko presidente, 1876ko ekainaren 19an hil zenean betetzen baitzuen.

## Kargu politikoak

| Aurrekoa Claudio Moyano y Samaniego | Espainiako Erresumako 7. Sustapen ministroa 1853ko abuztuaren 1a – irailaren 19a | Ondorengoa Miguel de Roda |
| Aurrekoa Antonio Doral | Espainiako Erresumako 6. Itsas Armada ministroa 1853ko irailaren 9a – irailaren 19a (bitarteko) | Ondorengoa Mariano Roca |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5660627
* Multimedia: Agustín Esteban Collantes / Q5660627
# Xeromphalina cauticinalis

Xeromphalina cauticinalis Mycenaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarria, denbora luzez egosi ondoren mikatza kentzeko, nahaskietan erabil daiteke. Baina ez du sukaldaritzako interesik, oso haragi gutxi duelako eta kalitate gastronomiko eskasekoa.
Sinonimoak: Agaricus caulicinalis, Agaricus badipus, Gymnopus badipus, Agaricus campanella var. ß badipus, Omphalia campanella var. badipes, Omphalia pubescentipes, Chamaeceras caulicinalis, Marasmius fulvobulbillosus, Marasmius tomentosipes, Omphalia parvibulbosa, Omphalia campanella f. badipus, Xeromphalina fulvobulbillosa, Xeromphalina fellea, Xeromphalina amara, Xeromphalina cauticinalis var. acida.

## Deskribapena

Kapela: 1 eta 2 cm bitarteko diametrokoa, ganbila, unbilikatu samarra. Hori-lehoi kolorekoa edo azafrai kolorekoa, mintzezkoa. Ertza ildaskatua.
Orriak: Zabal samar, subdekurrenteak, kapelaren kolore berekoak.
Hanka: Fistulosoa, horixka goialdean orrietatik gertu; gainerakoa burdin kolorekoa, ia beltza. Erraboil formako zabalgune batekin amaitzen da. Gainazala hareatsua bezalakoa. 2,5 eta 5 cm bitarteko luzerakoa eta 1 eta 1,5 cm bitarteko diametrokoa.
Haragia: Mehea, mintzezkoa, hori-okre kolorekoa.
Etimologia: Xeromphalina terminoa grekotik dator, lehorra, idorra, esan nahi duen "xerós" hitzetik, eta zilbor, zilbor txiki, esan nahi duen "omphalos" hitzetik. Bere zilbor lehorragatik. Cauticinalis epitetoa, mikatza delako du.

## Jangarritasuna

Ez du balio gastronomikorik.

### Nahasketa arriskua

Habitata, oinaren kolorea eta erraboila kontuan hartzen baditugu, nahastezina.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Mendiko koniferoen eroritako pinu-orratzetan. Ugaria, ehunka alerekin estaltzen du lurzorua, eta belar edo azikulen gainean nabarmentzen da.

### Banaketa eremua

Europa, Islandia, Australia, Errusia, Hego Korea, Japonia, Honduras eta Ipar Amerika.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 281 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia..
* ↑ Xeromphalina cauticinalis: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10432608
* Multimedia: Xeromphalina cauticinalis / Q10432608
# Dino Valls

Dino Valls Zaragoza, Espainia, 1959) margolari figuratibo aragoarra.

## Biografia

Haurtzarotik datorkio marrazteko zaletasuna. 1975an, era autodidakta batez, olioz margotzen hasten da. Zaragozako Unibertsitatean Medikuntza ikasketak bukatu zituen, 1982an. Geroztik profesionalki margolaritza munduan aritu da. Abangoardismoko arte figuratiboa landu du. Bere lanetan, ikuspuntu humanistiko batetik, giza-gorputzak presentzia handia du. Maisu klasikoen teknikak aztertu eta landu ditu, besteak beste, Quattrocento eta XVII. mendeko Herbehereetako urrezko aroaren margolaritzakoak; ikerketa hauek, arrautz-tenpera pintura eta olio-pinturarekin konbinatu ditu.
Vallsek Europako eta Ameriketako Estatu Batuetan erakusketak egin ditu.

## Ideiak

Kontzeptualean, bere margolaritza giza-psikean zentratu da, horretarako teknika figuratiboak erabiliz. Bere lanak errealismotik urrundu egin da, sinbolismoan murgilduz.

## Kanpo loturak

* (Gaztelaniaz):Dino Vallsen webgune ofiziala.
* (Gaztelaniaz):Panace@ aldizkariaren komentarioa.
* Datuak: Q1421699
# Hizkuntza Gutxituetako Hiztun Gazteen Topaketa

Hizkuntza Gutxituetako Hiztun Gazteen Topaketa (HIGA) mundu osoko hizkuntza gutxituetako hiztun gazteak batzen dituen topaketa da. Gasteizen (Araba) izaten da.
Askotariko soziolinguistika hariak jorratzen dira bertan: hizkuntza mailako aktibismoa, intersekzionalitatea, hizkuntza biziberritzeak, aldarrikapenak, ingurune digitalak, hizkuntza komunitateen arteko elementu komunak...
UNESCOk Higa aukeratu du Hizkuntza Indigenen Nazioarteko Hamarkada barruko ekitaldi ofizial gisa.

## Edizioak
### I. edizioa

2011n izan zen eta Bretainia, Korsika, Galizia, Katalunia, Valentzia, Mallorca eta Euskal Herriko hiztun gazteak elkartu zituen.

### II. edizioa

2018an 35 hizkuntza gutxituetako 75 gazteren parte hartzea izan zuen.

### III. edizioa

2021ean COVID-19ak eraginda, jardunaldien zati handi bat online egin behar izan zen.

### IV. edizioa

2023ko uztailaren 17tik 21era bitartean izango da Gasteizen eta 75 gazte baino gehiago biltzeko asmoa du ekimenak.

## Bultzatzaileak
### Antolatzaileak

* Beñat Garaio soziolinguista.
* Morgan Lincy Fercot bretoiera aktibista.
* Gasteizko udalaren Euskara eta Gazteria zerbitzuak.

### Babesleak

Hizkuntza Politika Sailburuordetza, Badalab, Arabako Foru Aldundia, Bizkaiko Foru Aldundia, Euskarabidea, Gipuzkoako Foru Aldundia.

### Batzorde Akademikoa

Euskaltzaindia, EHU, ELEBILAB ikerketa taldea, Munduko Hizkuntza Ondarearen Unesco Katedra, Udako Ikastaroak, Soziolinguistika Klusterra, Rise Up.

### Laguntzaileak

Garabide, YEN/JEV, NPLD, Global Voices, Etxepare Euskal Institutua.

### Ekimen ofiziala

UNESCOren Hizkuntza Indigenen Nazioarteko Hamarkada, EHUko Udako Ikastaroak.

## Erreferentziak

* ↑ Begiristain, Edurne. «Mundu osoko hizkuntza gutxituetako hiztun gazteak Gasteizen elkartuko dira» Berria (Noiz kontsultatua: 2023-03-06).
* ↑ «HIGA! - Hizkuntza Gutxituetako Hiztun Gazteen Topaketa» www.vitoria-gasteiz.org (Noiz kontsultatua: 2023-03-06).
* ↑ 75 lagunek 65 hizkuntza partekatu dituzte Gasteizen egiten ari diren HIGAren, hizkuntza gutxituetan hitz egiten duten gazteen topaketaren, IV. edizioan « Prentsa oharrak. (Noiz kontsultatua: 2023-07-20).
* ↑ «HIGA! hizkuntza gutxituetako hiztun gazteen topaketa antolatu dute» Argia (Noiz kontsultatua: 2023-03-06).
* ↑ «Sitio web del Ayuntamiento de Vitoria-Gasteiz - Euskera - Campañas de promoción» www.vitoria-gasteiz.org (Noiz kontsultatua: 2023-07-20).
* ↑ «Hizkuntza gutxituen hiriburu izango da Gasteiz uztailean, laugarrenez - Gasteiz» Alea.eus (Noiz kontsultatua: 2023-03-06).

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q116995149
* Multimedia: HIGA Gasteiz, Summit of Young Speakers of Minoritized Languages / Q116995149
* Koordinazioa: HIGA
# 1612
## Jaiotzak

* Otsailaren 6a – Antoine Arnauld, frantziar apaiza, teologoa, filosofoa eta matematikaria (h. 1694).
* Otsailaren 8a – Samuel Butler, olerkari ingelesa (h. 1680).
* Apirilaren 12a – Simone Cantarini, italiar margolari eta grabatzailea (h. 1648).
* Abuztuaren 2a – Saskia van Uylenburgh, Rembrandt margolariaren emaztea eta honen margo eta marrazki askotarako modeloa (h. 1642).
* Azaroaren 17a – Pierre Mignard, frantziar margolaria (h. 1695).
* Azaroaren 17a – Frans Post, herbehereetar margolari barrokoa (h. 1680).
* Louis Le Vau, frantziar arkitektoa, XVII. mendeko Frantziako arkitekto ospetsuena (h. 1670).
* Murad IV.a, Otomandar Inperioko sultana (h. 1640).

## Heriotzak

* Urtarrilaren 20a – Rodolfo II.a, Germaniako Erromatar Inperio Santuko enperadorea (j. 1552).
* Otsailaren 6a – Christophorus Clavius, alemaniar matematikari eta astronomo jesuita (j. 1538).
* Otsailaren 12a – Jodocus Hondius, flandriar grabatzaile, kartografo eta astronomoa (j. 1563).
* Abuztuaren 12a – Giovanni Gabrieli, italiar organo-jotzaile eta musikagilea.
* Irailaren 12a – Vasili IV.a Errusiakoa, Errusiako tsarra (j. 1552).
* Irailaren 30a – Federico Barocci, italiar margolari manierista.
* Urriaren 1a – Inazio Fermin Ibero, nafar monje zistertar, idazlea, historialaria eta Fiteroko betiko abadea (j. c. 1530).
* Urriaren 7a – Giovanni Battista Guarini, italiar olerkari, antzerkigile eta diplomazialaria (j. 1538).
* Urriaren 10a – Bernardino Poccetti, Barbatelli, italiar margolari eta akuaforte-grabatzaile manierista (j. 1548).
* Urriaren 19a – Juan Fernandez de Rekalde, bizkaitar legelari eta politikaria.
* Urria – Juan de la Cueva, espainiar antzerkigile eta olerkaria (j. 1543).
* Azaroaren 1a – Karlos Borboi-Soissonsekoa, Soissonseko kontea eta Frantziako printzea (j. 1566).
* Azaroaren 23a – Elizabeth Jane Weston, ingeles-txekiar olerkaria (j. 1582).
* Barthélemy de Laffemas, frantziar ekonomista (j. 1545).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6771
* Multimedia: 1612 / Q6771
# San Lorenzo plaza (Melilla)

San Lorentzoko Zabalgune Multifuntzionala Espainiako Melilla hiri autonomoko zabalgune garrantzitsuena da, eta San Lorentzo hondartzaren inguruan dago.

## Historia

2008an inauguratu zuten, eta orube handi bat berreskuratzea ekarri zuen, kirol ekitaldietatik hasi eta Melillako Azoka bezalako gertakizun handietaraino.

## Deskribapena

Zabalguneak 150.000 metro koadro ditu. Melillako plazarik handiena da, eta Espainia plaza baino hiru aldiz handiagoa den espazioa hartzen du.

## Erreferentziak

* ↑ P, M. C.. (2008-07-08). «El Ejecutivo local inaugura la plaza multifuncional de la Explanada de San Lorenzo» Diario Sur.
* ↑ Morales, Joaquín. (2022-04-21). «La plaza de San Lorenzo se convertirá en un parque acuático» El Faro de Melilla.
* ↑ La Ciudad empieza a montar la puerta de la Feria en la Plaza de San Lorenzo - MelillaHoy. 2023-07-31.
* ↑ «Plaza multifuncional de San Lorenzo • Medio Ambiente Melilla» Medioambiente Melilla.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q130442678
# Pierre Mignard

Pierre Mignard (Troyes, 1612ko azaroaren 17a – Paris, 1695eko maiatzaren 30a) frantziar margolaria izan zen.
Artisauen familia batean jaio zen, eta anaia eta margolarien lehengusua izan zen. Pierre Boucher manietistarekin margolaritza ikasi zuen eta denbora eman zuen Fontainebleuko gazteluko margolanak kopiatzen. Simon Voueten estudioan egon ondoren, 1635ean Erromara joan zen eta han hogeita bi urte eman zituen. Horregatik jaso zuen "Mignard le Romain" ezizena. Erlijio-margolanak egiteko enkarguak jaso zituen, bereziki Ama Birjinarenak eta haurrarenak, baita erretaulak ere. Nicolas Poussinek bere lanen kopiak egiteko kontratatu zuen. Erretratuarekiko interesa garatu zuen eta aita santuak, kardinalak eta noblezia erromatarra margotu zituen.
Bere ospeak bultzatu zuen Parisen erreklamatzera. Bidean Molière ezagutu zuen Avignonen, eta adiskide egin ziren. Antzerkigilearen eta Luis XIV.a erregearen erretratu batzuk egin zituen. Charles Le Brun aurkariaren heriotzaren ondoren, Margolarirza eta Eskulturako Errege Akademiako zuzendari izendatu zuten, eta gorteko lehen margolari ere bai.

## Iruditegia

* La duchesse de Vallière.
* Mademoiselle de Roq.
* Louis Marie François Le Tellier.
* Apollon dans les nuées, fragment de plafond peint - Musée de Dinan
* Portrait de Molière, musée Condé de Chantilly.
* Portrait de Madame de Sade, Musée des Beaux-Arts de Narbonne.
* Les enfants du duc de Bouillon, musée d'Honolulu, États-Unis.
* Le mariage mystique de Sainte Catherine, musée des Beaux-Arts de Chartres
* Persée délivrant Andromède, tableau peint pour le Grand Condé, musée du Louvre
* Louis XIV à cheval
* Luc peignant Marie et Jésus, à gauche son autoportrait
* La famille de Monseigneur, dit le Grand Dauphin, par Jérémie Delutel (copie d'après Pierre Mignard), 1692
* Jésus et la Samaritaine, 1681. Nord Carolina Museum of Art
* Godefroy de Bouillon soigné par un ange, vers 1640, musée du Pays de Hanau, Bouxwiller
* Saint Jean-Baptiste, musée du Prado
* Les reines de Perse aux pieds d'Alexandre, Musée de l'Ermitage, Saint-Petersbourg

## Kanpo estekak

* Datuak: Q360010
* Multimedia: Pierre Mignard / Q360010
# Houston Astros

Houston Astros AEBtako Texas estatuko Houston hirian egoitza duen MLB ligako beisbol talde bat da. Etxeko partiduak Minute Maid Park estadioan jokatzen ditu.

## Palmaresa

* MLBko txapelketak (0): -
* Amerikar Ligako Txapelketak (1): 2005
* Erdialdeko Dibisio Txapelketak (4): 2001, 1999, 1998, 1997
* Mendebaldeko Dibisio Txapelketak (2): 1986, 1980

## Iruditegia

* Minute Maid Park.
* Nolan Ryan.
* Craig Biggio.
* Vincent Velasquez.

## Kanpo estekak

* Houston Astros taldearen webgunea (Ingelesez)
* Datuak: Q848117
* Multimedia: Houston Astros / Q848117