OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Country

Country musika (country & western ere deitua) 1920ko hamarkadan Estatu Batuetako hegoaldeko landa lurretan eta Kanadako kostaldeko probintzietan sortu zen musika estiloa da. Europar etorkinen jatorrizko herrialdeko musika folkloriko ezberdinak (irlandarra batez ere) eta jadanik bertan erroturik zeuden korronteen (bluesa, gospela) nahastetik sortu zen. "Country" izendapena 50ko hamarkadan sortu zen, Rock and Rollaren elementu batzuk hartu zituen garaian, eta 1970ko hamarkadarako alde batera gelditua zen musika mota horren jatorrizko izena, hillbilly alegia.
Country tradizionala batez ere sokazko instrumentuez jotzen zen, gitarra, banjoa, biolina eta kontrabaxuarekin, baina askotan sartu ohi ziren akordeoia eta armonika tartean. Country modernoan instrumentu elektronikoak erabiltzen dira: gitarra elektrikoa, baxua, teklatuak...
Denbora joan ahala, garai ezberdinetako korronteetatik edan du estiloak, Ameriketako historiaren musikez adabaki ugari dituela esan daiteke, beraz. Hori dela eta, Country musikak aldaera asko ditu, leku eta aldi ezberdinetan sortuak, honakoak lirateke haietako batzuk: Bluegrass, alternative Country, Country folk, Country pop, Country rock, Cowpunk, Hillbilly (Old time edo Appalachian folk), Honky Tonk, Tennessee Sound, Rockabilly, Outlaw country,...

## Country musikari ospetsuak

* Woody Guthrie (1912-1967).
* Hank Snow (1914-1999).
* Johnny Cash (1932-2003).
* Willie Nelson (1933-).
* Kris Kristofferson (1936-).
* Kenny Rogers (1938-).
* Don Williams (1939-2017)
* John Denver (1943-1997).
* Dolly Parton (1946-).
* Billy Ray Cyrus (1961-).
* Garth Brooks (1962-).
* Israel Nash (1981-).

## Kanpo estekak

* (Ingelesez)"The Country Music Association" (Nashville, Tennessee).
* Datuak: Q83440
* Multimedia: Country music / Q83440
# Blues rock

Blues rocka blues eta rockaren elementuak elkarnahasten dituen musika genero bat da, honetan gitarra elektrikoa asko nabarmentzen da. 1960ko hamarkadaren erdialdearen hasieran Erresuma Batua eta AEBetan sortua izan zen, bere ibilbidean zehar hard rock, southern rock eta heavy metal generoetako ohiko zenbait elementu estilistiko ere bere egin ditu.
Azpigenero honetako talde eta musikari nabarmenen artean honakoak daude: Britianiar Uharteetan, The Rolling Stones, The Yardbirds, The Animals, Cream, Eric Clapton, John Mayall & the Bluesbreakers, John Mayall, Fleetwood Mac, Ten Years After, Savoy Brown, Foghat, Gary Moore eta Rory Gallagher; eta AEBetan, Lonnie Mack, The Paul Butterfield Blues Band, Canned Heat, Johnny Winter, , Stevie Ray Vaughan, The Allman Brothers Band, The Fabulous Thunderbirds eta ZZ Top.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q193355
* Multimedia: Blues rock / Q193355
# Ereserki

Ereserkia jainko zein pertsona bat laudatzeko edo gertakari gogoangarri bat ospatzeko egindako musika lana da. Nazio edo estatu bat goresteko egina denean, nazio ereserki deritzo. Hainbat kirol taldek (adibidez, futbol taldeek) ere izaten dute ereserkia.
Antzina, jainkozinotasun baten ohorezko koru-konposizio bat zen. Antzina idatziz jasotako musikarik zaharrena Mesopotamoako erresuma hurritako kanta bat da, Nikkal jainkosari eskainitako ereserki gisa interpretatu dena, idazkera kuneiforme ugaritiko silabikoan atzemandako musika-notazio baten trazak dituena.
Himnoen mendebaldeko tradizioa himno homerikoekin hasten da. Himno greko zaharren bilduma bat dira, K.a. VII. mendean idatziak, eta Antzinako Greziako erlijioaren jainkoak goraipatzen dituzte. K.a. III. mendeko Alexandriako Kalimako poetaren sei himno literarioz osatutako bilduma bat kontserbatu da (Ὕμνοι).
Himno edo ereserkia liturgia balioarekin erabili zen Erdi Aroko latinezko literatura kristauan (adibidez, Tomás de Aquinok Corpusaren eguna ospatzeko idatzitako Pange lingua). Hitza grezierazko ὕμνος (hymnos) eratorria da, eta Europako ia hizkuntza guztietara pasatu zen zentzu edo esanahi berean.
Gainera, gertakari hain goren baten musika- edo literatura-irudikapena da, musikan edo testuan irudikatu beharra eragiten duela.
Ereserki bat jainkoei, santu bati, heroi bati edo pertsona ospetsu bati eskainia egon daiteke. Garaipen bat edo beste gertaera gogoangarri bat ospatzeko edo pozaren berri emateko ere erabil daiteke; kasu horretan, hobe da oda deitzea. Era berean, musika-konposizio bat izan daiteke, talde bat, eskualde bat, herri bat edo nazio bat identifikatzen duena eta hura interpretatzen dutenak batzen dituena. Azken himno horiek martxak edo olerki lirikoak izan ohi dira.

## Erreferentziak

* ↑ «Ereserki», Euskalterm terminologia banku publikoa
* ↑ Emmanuel Laroche, Le palais royal d' Ugarit 3: Textes accadiens et hourrites des archives Est, Ouest et centrales, 2 vols., edited by Jean Nougayrol, Georges Boyer, Emmanuel Laroche, and Claude-Frédéric-Armand Schaeffer, 1:327–35 and 2: plates cviii–cix (Paris: C. Klincksieck, 1955).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q484692
* Multimedia: Hymns / Q484692
# Gospel

Gospela (ingelesetik: godspell, “berri ona”) kristau musika mota bat da, Estatu Batuetako eliza afroamerikarretan jatorria duena. Ahotsa da instrumentu nagusia, gehienetan harmoniari garrantzi handia emanez; hitzak, berriz, mezu kristaua izaten du. XVIII. mendean sortua, entzute handia erdietsi zuen 1930eko hamarkadan. Nabaria da jazz klasikoan eta modernoan izan duen eragina.

## Ezaugarriak

Gospel tradizionala Estatu Batuetako eliza protestante afroamerikarretan garatutakoa da. Normalean koru batek interpretatzen du, bakarlari bat edo gehiago izan dezakeena. Erritmo bizkorrak eta alaiak ditu ezaugarri; Hammond organo baten laguntza garrantzitsua izaten da. Bizitzako eguneroko arazoez hitz egiten du musika mota horrek, eta horiei nola erantzuten dien Jainkoak. Beharbada, estilo horretako abestirik ezagunenetako bat "Oh Happy Day" da.
Denborarekin gospelak hautsi zituen generoaren eskema kontserbadoreenak, eta tradizioa beste estilo batzuekin nahasi zuen, hala nola funk, rock eta bluesarekin.

## Historia

Gospelaren aurrekari nagusia espiritual beltza da, kotoi sail handietako lanaren erritmoa islatzen zuena. Izan ere, esklaboak kantatzera behartuak izaten ziren lanean ari ziren bitartean, hitz egin ez zezaten eta matxinatu eta zitezen. Espiritualak kadentzia motela, indartsua eta malenkoniatsua du. Itun Zaharreko gaietan oinarriturik zeuden hitzetan, berriz, beren fedea, beren pentsamenduak eta beren aldartea nahasten zituzten, eta baita ihesaldi eta matxinaden mezu zifratuak. XVIII. eta XIX. mendeetako estatubatuar beltzentzat, gehienak esklaboak eta analfabetoak baiziren, kolektiboki sortutako abesti horiek baliabide paregabea ziren beren kulturaren memoria atxikitzeko eta berreskuratzeko.
Garai gartan, eliza afroamerikarrak ziren esklaboen babesleku bakarra. 1730 aldean, Isaac Watts artzain britainiarraren ereserki erlijiosoen bilduma hartu zuten beren musika propioa garatzeko. 1861-1865 bitarteko Sezesio Gerraren ondoren, esklabotasunaren ezeztatze prozesua azkartu zenean, Jaungoikoaren gurtze erritualak finkatu ziren: inprobisazio handiko sermoiak, eta artzainaren eta fededunen arteko elkarrizketa etengabea, deiaren (ahots bakarlaria) eta erantzunaren (korua) eredua erabiliz. 1920ko hamarkadan, gospela tenpluetatik atera zen. Sister Rosetta Tharperen grabazioek arrakasta handia izan zuten 1930eko eta 1940ko hamarkadetan.
Thomas Dorsey, Reverend Gary Davis, Sallie Martin, Mahalia Jackson, Marion Williams eta Bessie Griffin bakarlariak, eta The Caravans, The Staple Singers, Golden Gate Quartet, Spirit of Memphis Quartet, Blind Boys of Alabama, The Jordanaires eta The Oak Ridge Boys izan ziren XX. mendeko interpretatzaile ezagunenetako batzuk.

## Erreferentziak

* ↑ Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa. Gospel. .
* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.
* 1 2 3 4 Historia del Gospel. gospelenargentina.com.ar (Noiz kontsultatua: 2019-10-22).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q180268
* Multimedia: Gospel music / Q180268
# Boletus lateritius

Boletus lateritius Boletaceae familiako onddoa da. Fruta usaina dauka eta zapore azido samarra. Espezie hau hostozabaletan eta koniferoen basoetan ateratzen da. Ez dago jangarritasunari buruzko datu fidagarririk. Urria.
Sinonimoak: Suillus lateritius, Suillellus queletii var. lateritius, Boletus queletii var. lateritius.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 8 cm. arteko diametrokoa, hemisferikoa eta gero ganbil-zabaldua. Ertza soberakinekin, bihurria eta makurra. Azal lehorra, tomentuduna, gero tomentua galdu eta lehun geratzen dena; gorri-adreilu koloretik purpura-granatera kolorekoa.
Tutuak: Horitik olibara kolorekoak eta libreak
Tutu libreak: Oinera hurbiltzen diren tutuak, baina ukitzen ez diotenak.
Poroak: Txikiak, biribilduak, laranja kolorekoak eta geroago gorri-laranjak, behatzarekin zapaltzen badira urdindu egiten dira.
Hanka: 4-6 x 1-2 cm-koa, zilindrikoa eta sustrai antzeko bat du (ia konikoa) oinarrirantz, hondo hori-zikin kolorekoa, eta bizitasun handiagoko edo txikiagoko esfumatura gorrixkekin, batez ere beherantz, oso bereizgarria da sarerik edo punteaturik ez izatea.
Haragia: Hori-bizi kolorekoa eta erremolatxa kolorekoa oinaren oinarrian. Ebakitzean urdindu egiten da; zapore mingotsa eta fruta usainekoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da.

## Jangarritasuna

Bere urritasunagatik, ez dago jangarritasunari buruzko datu fidagarririk.

### Nahasketa arriskua

Boletus queletii espeziarekin nahas liteke.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Hosto-zabal basoetan agertzen da, batez ere pago eta haritzetan. Kare lurretan. Urria eta lokalizatuta.

### Banaketa eremua

Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 154 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ Boletus lateritius: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q62082600
# Belarri lurtar

Belarri lurtarra (Hohenbuehelia petaloides) Pleurotaceae familiako onddo espezie bat da. Gelatinakara, zertxobait larrukara, kalitate gutxikoa.
Sinonimoak: Pleuropus spathulatus, Hohenbuehelia petaloides, Pleurotus petaloides, Pleurotus spathulatus, Pleurotus petaloides var. spathulatus, Geopetalum petaloides, Dendrosarcus petaloides, Dendrosarcus semitectus, Geopetalum semitectum, Acanthocystis petaloides, Pleurotus petaloides var. eupetaloides, Resupinatus petaloides, Nematoctonus geogenius, Hohenbuehelia spathulata.

## Deskribapena

Kapela: 3-10 x 3-6 cm. Nahiko haragitsua, zaila, espatula itxurakoa, mihi itxurakoa, haizemaile formakoa, geruza gelatinakara sendo batez estalia; larru-hori kolorekoa edo baita zurixka ere.
Orriak: Estuak, estu, oso dekurrenteak, zuriak edo okre zurbilak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: 1-2 x 0,5-1,2 cm-koa. Laburra eta lodia, betea; kapelaren luzapen baten itxurakoa; kapelaren kolorekoa baino argiagoa.
Haragia: Lodia, zaila, zuria, ia usaingabea.
Etimologia: Petaloides epitetoa latinetik dator, petalo itxuran, esan nahi duen "Petaloides" hitzetik. Bere formagatik.

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Hohenbuehelia geogenia delakoarekin, hau mamitsuagoa da, tronpeta formakoa edo bi piezako belarri lobulatuaren formakoa, gris kolorea du edo arrosa-larru kolorea. Hohenbuehelia tremula horiagoa da. Pleurotus ostreatus antzekoa da.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Egurrean (motzondoetan edo sustrai hiletan) edo lurrean; basoetan edo parkeetan.

### Banaketa eremua

Ipar Amerika, Panama, Costa Rica, El Salvador, Txile, Guadalupe, Ekuador, Brasil, Europa, Errusia, Japonia, Hego Korea, Australia, Zeelanda Berria, Kongoko Errepublika Demokratikoa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 487 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 122 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ Hohenbuehelia petaloides: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10674253
* Multimedia: Hohenbuehelia petaloides / Q10674253
# Pantxoa Bimboire

Pantxoa Bimboire Haritxelhar (Paris, 1950) baxenafar politikari jeltzalea da. Enpresaburua da txokolategintzan, eta Baionako MIG Merkataritza eta Industria Ganberan kargua du Andre Garreta lehendakariaren aholkulari gisara; Lantegiak nagusi elkarteko bulegoko kide da. Politika arloan ere inplikatu izan da: Abertzaleen Batasunako kide izan zen, eta EH Baiko kide ere bai 2022 arte. Peio Etxeleku IBBko buru izendatu ondotik hartu zuen jeltzaleen karta. Enbata aldizkari politikoan ere aritu izan da iritzi emaile urteetan. Haren testuetan irakur daiteke haren ikuspegi politikoa hainbat gairen inguruan. 2018an, «macronista» gisa definitu zuen bere burua, eta ontzat eman zituen Emmanuel Macron Frantziako presidenteak agintaldi hasieran egin zituen hainbat erreforma.
Peio Etxeleku ordezkatu zuen, 2024an, EAJren Ipar Buru Batzarreko presidentetzan.

## Erreferentziak

* ↑ «Pantxoa Bimboire: EH Baiko «macronista» EAJko buru Iparraldean» Berria 2024-11-22 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.
* ↑ EAJ. Pantxoa Bimboire Haritschelhar, Ipar Buru Batzarreko presidente berria. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q131310541
# Frances Wynne

Frances Wynne (Collon, 1863 – Londres, 1893ko abuztua) irlandar poeta bat izan zen.

## Bizitza

Frances Wynne 1863an jaio zen Collonen, Droghedatik gertu dagoen herrian, Louth konderrian. Modu pribatuan eta Dublingo Alexandra Collegen ikasi zuen. Gaztetan hasi zen poesia idazten. Katharine Tynani esker, Matthew Russell ezagutu zuen, Irish Monthly aldizkariko editorea, zeina bere idazkerarekin harrituta geratu zen eta bere poemak aldizkarian argitaratzea erabaki zuen. Longman's Magazine, The Providence Journal eta The Spectator aldizkarietan ere kolaboratu zuen. Russellek bere poemen argitalpena ordaintzea eskaini zion, eta 1891n Kegan Paulek Whisper! izeneko bilduma bat argitaratu zuen. Oso harrera ona izan zuen kritikarien aldetik.
Bere bigarren lehengusuarekin ezkondu zen, Henry Wynne apaiz protestantearekin, zeinak Londresko parrokia batean jardun zuen. Han hil zen 1893ko abuztuan, lehen umeaz erditu ostean. Handik gutxira, Katherine Tynanek A Young Mother elegia idatzi zuen bere oroimenez.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «Charlotte O'Conor Eccles' interview» The Lady of the House 1893-06-15.
* ↑ (Ingelesez) Irish Monthly. (argitaratze data: 1892), 130 or..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16062254
# Iñigo Ansola

Iñigo Ansola Kareaga (Markina-Xemein, 1974) bizkaitar politikari jeltzalea da. EEEko Energiaren Euskal Erakundeko zuzendaria izandakoa da Ansola, eta Mondragon taldeko zuzendaritza lanetan aritua.
Ingeniaritza tekniko industrialeko ikasketak egin zituen, baina ez zituen bukatu, eta uraren kudeaketarekin lotutako eginbeharretan egin du ibilbide profesionala, batik bat administrazioan. Bizkaiko Foru Aldundiko Uraren zuzendari izan da egungo EAJren Bizkai Buru Batzarreko presidentea, baita Ingurumen Azpiegituren foru zuzendaria ere; eta Jaurlaritzaren mendeko Ura agentziako burua ere bai.
2024an Itxaso Atutxa ordezkatu zuen BBBko presidentetzan.

## Erreferentziak

* ↑ «Pantxoa Bimboire: EH Baiko «macronista» EAJko buru Iparraldean» Berria 2024-11-22 CC BY-SA 4.0 lizentziapean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q131310474
# Bella Duffy

Arabella Jane (Bella) Duffy (1845 – Londres, 1926ko otsailaren 9a) irlandar idazle eta itzultzailea izan zen.

## Bizitza

Arabella Jane Duffy Irlandan jaio zen 1845ean, eta Bella izenez ezaguna izan zen. Bere bizitzaren zati handi bat Florentzian (Italia) eman zuen. 1878an Vernon Lee idazlea ezagutu zuen, eta bizitza osorako lagunak egin ziren. Leek eta Eugene Lee-Hamiltonek liburu bana eskaini zizkioten. Fikziozko eleberri bat idatzi zuen arren, fikzioz kanpoko liburuengatik eta itzulpenengatik lortu zuen ospea. Antzinako eraikinen babesaren alde borrokatu zen Italian. Londresen hil zen 1926an.

## Lanak
### Norberaren lanak

* Winifred Power (1883)
* Madame de Staël (1887)
* The Tuscan Republics (1892)

### Itzulpenak

* Mnemic psychology (1923)

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) «Author: Bella Duffy» At the Circulating Library. A Database of Victorian Fiction, 1837–1901 (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).
* ↑ (Ingelesez) Bernstein, Susan David. (2013). Roomscape. Edinburgh Critical Studies in Victorian Culture EUP. Edinburgh University Press, 200 or. ISBN 978-0-7486-8162-4. (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).
* ↑ (Ingelesez) Gagel, Amanda. Selected Letters of Vernon Lee, 1856 - 1935. Volume I, 1865-1884. The Pickering Masters. Taylor & Francis, 233 or. ISBN 978-1-134-97673-7. (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).
* ↑ (Ingelesez) Aplin, John. (2015). The Letters of Philip Webb. I The Pickering Masters. Taylor & Francis, 195 or. ISBN 978-1-317-28345-4. (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).
* ↑ (Ingelesez) Colby, Vineta. (2003). Vernon Lee: A Literary Biography. Victorian Literature and Culture. University of Virginia Press, 392 or. ISBN 978-0-8139-2389-5. (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).
* ↑ (Ingelesez) Vadillo, A. (2005). Women Poets and Urban Aestheticism: Passengers of Modernity. Palgrave Studies in Nineteenth-Century Writing and Culture. Palgrave Macmillan UK, 213 or. ISBN 978-0-230-28796-9. (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).
* ↑ (Ingelesez) Demoor, Marysa. (2017). Their Fair Share: Women, Power and Criticism in the Athenaeum, from Millicent Garrett Fawcett to Katherine Mansfield, 1870-1920. The Nineteenth Century Series. Taylor & Francis, 85 or. ISBN 978-1-315-36339-4. (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).
* ↑ (Ingelesez) Law, John E.; Østermark-Johansen, Lene. (2017). Victorian and Edwardian Responses to the Italian Renaissance. Taylor & Francis, 396 or. ISBN 978-1-351-87598-1. (Noiz kontsultatua: 2024-11-23).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q59531348
* Multimedia: Bella Duffy / Q59531348
# Ayrshire Post

Ayrshire Post asteroko egunkari lokal bat da, South Ayrshire eta East Ayrshireko zati batzuk bertako albisteekin, gaiekin eta kirol estaldurarekin zerbitzatzen dituena. Ayrshire Post-ek batez ere Ayr, Prestwick, Troon, Cumnock, Maybole, Girvan eta inguruko komunitateak zerbitzatzen ditu.
Ayrshire Post 1880an sortu zen liberalismoaren ahots gisa, Ayr Advertiser eta gaur egun desagertutako Ayr Observer eta Ayrshire Express erradikalagoa den tory-ren aurkari zuzeneko lehian. Posta John Fergus Macnairrek zuzendu zuen 1925etik 1958ra, eta berriemaile nagusia Allan Hewitson izan zen 1946tik 1961era, Kazetarien Batasun Nazionaleko Ayr adarra ere sortu zuena. Lehia beroa zegoen Advertise-ren eta Post-en artean. Ostegunean atera zen Advertise, eta istorio on bat izango balu, ostiralean atera zen Postak jarraipena izan lezake. Beste albiste-iturri bat The Daily Telegraph eta The Times izan ziren, tokiko edozein ekitaldiren jarraipenarekin. Postak ez zuen nekazaritza gaiei '' Advertise-k '' adina leku eskaini. Bigarren Mundu Gerraren ostean Advertise-ren zirkulazioa 14.000koa izan zen, Post-ena, berriz, 20.000koa.
Izenburua Scottish Weekly Newspaper of the Year izendatu zuten 2014an Scottish Press Awards sarietan. Ayrshire-ko egunkari batek saria irabazten duen lehen aldia izan zen.
Ayrshire Post-ek Urteko Egunkariaren Astea irabazi zuen 2022ko irailean ospatutako 43. Scottish Press Awards-en.
Troon eta Carrick barrutiaren edizio bereiziak daude, Maybole eta Girvan inguruan dauden komunitateak barne hartzen dituena .
Egunkaria Reach plc-en jabetzakoa da eta Media Scotland astero gehien saltzen dena da. 2012tik aurrera, 20.000ko tirada izan zuen, gutxi gorabehera 1939koa eta %10eko beherakada 2011ko 23.493ko tiradatik.

## Erreferentziak

* ↑ «Ayrshire Post» Daily Record.
* ↑ Daily Record and Sunday Mail win five coveted gongs at Scottish Press Awards. 24 April 2014.
* ↑ (Ingelesez) Sharman, David. «Press & Journal wins big at 43rd Scottish Press Awards - Journalism News from HoldtheFrontPage» HoldtheFrontPage.
* ↑ (Ingelesez) «Ayrshire Post's Troon edition - Journalism News from HoldtheFrontPage» HoldTheFrontPage.
* ↑ Turvill, William. Trinity Mirror launches new Troon edition of Ayrshire Post. .
* ↑ «Sharp fall in city evening newspaper sales» BBC News 29 August 2012.
* ↑ ABC figures: How the UK's weekly newspapers fared. 23 February 2011.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4831687
# The Orcadian

The Orcadian Eskoziako Orkadetako egunkaririk zaharrena da, lehen aldiz 1854an argitaratua. Hasieran hilabetekaria, laster astekari bihurtu zen. Egunkaria Kirkwallen du egoitza, baina Glasgown inprimatzen da ostegunero saltzeko. Orkney Media Group-en parte da, 2007an Orkney Today egunkari lehiakide batekin lankidetzatik sortua.

## Historia

Egunkaria 1854an sortu zuten lehen aldiz, A Literary and Commercial Advertiser for Orkney and Zetland (Orkada eta Zetlandiako iragarle literario eta komertzial) gisa James Urquhart Andersonek, 1820ko hamarkadan irlako lehen inprimategia ezarri zuenak eta bere izen bereko semeak. Lehenengo aleak Jamesek idatzi zituen, eta bere semeak aleak eskuz letra tipoz inprimatzen zituen bitartean. Anderson-ekin batera WH Mackintosh Ayrshireko kazetari eta editorea elkartu zen 1877an familiarekin ezkondu zenean, eta orduz geroztik, egunkaria Anderson-Mackintosh familiaren jabea da.
Bigarren Mundu Gerran, The Orcadianek indar armatuen egunkari berezi bat argitaratu zuen Orkney Blast izenekoa. 1860an sortutako egunkari lehiakide bat, The Orkney Herald, 1961ean itxi zuten, eta The Orcadian uharteko egunkari bakarra utzi zuen, 2003an Orkney Today kaleratu zen arte 2007an Orkney Media Group sortu ondoren, 2010ean Orkney Today itxi zuten, finantza-arazoak eta tirada txikia aipatuz, The Orcadian berriro uharteko egunkari bakarra bihurtuz.

### Tabloide formatua eta modernizazioa

2018ra arte, Orkney Mediak Kirkwall-en dituen inprimategietan inprimatzen zen egunkaria. Mantentze-kostuak handitzeak eta modernizatzeko beharrak Orkadian-ek Orkadan inprimatzeari utzi zion Newsquest-en Glasgowko inprimatze-instalazioetan inprimatzeko. Hori 2018ko martxoaren 1ean The Orcadian-en berrabiaraztearekin bat etorri zen, egunkaria birmoldatu eta tabloide formatura aldatuz.
Egunkaria Leah Seator-ek editatu du 2016az geroztik.

## Erreferentziak

* ↑ Reynolds, John. (22 September 2010). «Five jobs at risk as Scottish weekly closes» Campaign Live UK.
* ↑ Sharman, David. (13 March 2018). «Weekly printed off patch for first time in history at plant 300 miles away» HoldTheFrontPage.
* ↑ (Ingelesez) Bermingham, Darragh. (2021-09-27). «Orkney editor: 'We had to be the best we've ever been and keep our newspaper going'» Irish Examiner.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q7755279