OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rokoko

Rokoko XVIII. mendearen hasieran, Luis XV.aren erregeordetzaren garaian (1715-1743), Parisen gorpuztu zen arte estiloa izan zen. Estilo barrokoaren amaiera ekarri zuen arte berri horrek; erabili zituen forma sentsualagoek, dotoreagoek eta bitxiagoek aristokraziaren molde intelektual eta gustu berriak irudikatzen zituzten. Argien mendeko ideologia berriak eta entziklopedismoak zerikusi handia izan zuen estilo horren zabalkundearekin: izadiaren zaletasuna eta norberaren gogoa bete nahia bereziki bildu ziren estilo berrizale hartara.

## Hedapena

Frantzian sortu eta berehala zabaldu zen rokoko estiloa Europan barrena, Alemanian eta Austrian bereziki. Euskal Herrian ez zuen eragin handirik izan. Parisko burges aberatsek guztiz edertu zituzten beren etxeak; aristokratek, aldiz, Paristik kanpoko jauregietara jo zuten. Barne-espazio guztia lantzen zen; nonahi agertzen ziren dekoraziorako harri biribilak, konkak eta landare edota ekialdeko urruneko elementu bitxien irudiko moldurak, eta kolore argi biziak erabiltzen ziren eskuarki, hondo zuriaren gainean. Germain Boffrand (1732-1734, Hôtel de Soubise, Paris), Jean Aubert (1722, Printzearen Aretoa, Chantillyko gaztelua) eta Robert de Cotte (Hôtel de la Vrillière, Paris) arkitektoak gailendu ziren Frantzian. Frantziatik, bereziki, Alemaniako lurralde katolikoetara eta Austriara zabaldu zen rokoko artea.
François de Cuvilliés arkitekto frantsesa nabarmendu zen Municheko hirian: Amalienburg izeneko ehiza-pabiloia (1734-1739, Nymphenburgeko jauregiaren lurretan) eta Residenztheater antzokia (1750-1753, Bigarren Mundu Gerraren ondoren berriro eraikia). Balthasar Neumannek diseinatu zuen Vierzehnheiligen («hamalau santuen») eliza (1745etik aurrera, Lichtenfels, Bavaria) eta Zimmermann anaiek eraiki eta dekoratu zuten Wieskirche eliza, Munichetik hurbil, 1745etik aurrera. Aipagarriak dira, bestalde, Vienako Belvedere jauregia eta Melkeko abadiako dekorazioa.
Italian garrantzi handia hartu zuen rokoko estiloak Venezia aldean, Giambattista Tiepolo pintorearen inguruan. Rokoko pinturak Frantzian eman zituen emaitza oparoenak, Antoine Wateau, François Boucher, Jean-Marc Nattier, Jean-Baptiste Perronau eta Jean-Honoré Fragonard pintoreen bitartez. 1750ean hasi zen rokoko estiloaren gainbehera, gehiegizko dekorazioarengatik eta hari zerion giro hutsaletik jasotako kritikak zirela medio, eta 1760. urtetik aurrera guztiz zabaldu zen neoklasizismorako joera.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q122960
* Multimedia: Rococo art / Q122960
* ↑ «Rokoko». Euskaltzaindiaren Hiztegia. (Noiz kontsultatua: 2024-10-20.)
# Bibiana Candia

Bibiana Candia Becerra (Coruña, 1977ko abuztuaren 17a) idazle eta kazetari galiziarra da.

## Ibilbidea

Filologia Hispanikoa ikasi zuen Coruñako Unibertsitatean eta unibertsitate berean lan egin zuen ikasketak amaitu ondoren. 2011n Berlinera joan zen profesionalki literaturan lan egiteko. Kazetari eta idazle autonomo gisa lan egin zuen Alemaniako hiriburuan
Jot Down aldizkariarekin, Letras Libres, The Objective eta Berlingo Cervantes Institutuarekin kolaboratzen du.
Poesia eta narrazio laburrak idazten hasi zen, harik eta 2021ean oinarri historikoko Azucre fikzio lana argitaratu zuen arte, bere lanak oihartzun handia izan zuen eta hainbat astez fikzio historikoan Espainian gehien saltzen diren liburuen artean egon zen. Bien bitartean, bi sari ere irabazi zituen bere kazetari lanagatik.

## Lanak
### Poesia

* La rueda del hámster (Torremozas, 2013)
* Las trapecistas no tenemos novio (Torremozas, 2016)

### Narratiba

* El pie de Kafka (Torremozas, 2015) Kafkaren lan-zatietatik sortutako kontakizunak.
* Fe de erratas (Franz, 2018)
* Azucre (Pepitas de calabaza, 2021) Fikziozko nobela honetan, Urbano Feijoo Sotomayor-ek Kuban esklabo gisa lan egiteko antolatu zuen 1.700 galiziarren espedizioa kontatzen du.

## Aitortzak

* Letras Libres aldizkarian argitaratutako Una legión de señoras en bata artikuluarekin "Afundacion de Xornalismo Julio Camba Nazioarteko XLII saria" jaso zuen.
* Carmen de Burgos Dibulgazio Feminista Saria eman zioten 2020an María Moliner hiztegigileari buruzko artikulu batengatik .

## Erreferentziak

* ↑ «Bibiana Candia (autor de Azucre: Una epopeya)» Babelio (Noiz kontsultatua: 2022-03-29).
* ↑ «Bibiana Candia» Ediciones Franz (Noiz kontsultatua: 2022-03-29).
* ↑ «Bibiana Candia, una esplendida realidad» El Español 2021-09-13 (Noiz kontsultatua: 2022-03-29).
* ↑ autoria. «Bibiana Candia: “La literatura puede ayudar a dar luz a la memoria histórica”» www.elsaltodiario.com (Noiz kontsultatua: 2022-03-29).
* ↑ Dos, Marta Dominguez | Página. (2021-11-09). «Bibiana Candia: «Nadie conocía esta historia»» RTVE.es (Noiz kontsultatua: 2022-03-29).

## Kanpo estekak

* Webgune pertsonala (Gaztelaniaz)
* Bibiana Candiari The Objective -ri egindako elkarrizketa .
* Datuak: Q110204703
* Multimedia: Bibiana Candia / Q110204703
# Pureza Canelo

Pureza Canelo Gutiérrez (Moraleja, Cáceres, 1946) cacerestar poeta eta kultura kudeatzailea da, eta 1970ean Adonais saria jaso zuen Lugar común lanarengatik.

## Biografia

Haurtzaroa eta nerabezaroa herrian eman zituen, eta Madrilera joan zen Irakasle-ikasketak egitera.

## Lan ibilbidea
### Idazle

1970ean Lugar común lanarekin Adonais saria irabazi zuen eta urte batzuetan sari hori ematen duen epaimahaiko kide izan zen. 1975ean Juan March Fundazioaren literatur sorkuntzarako beka bat lortu zuen.
2016ko maiatzaren 21ean, «Oeste en mi poesía» hitzaldia irakurri zuen Letren eta Arteen Extremadurako Errege Akademian, eta hirugarren domina hartu zuen, aurretik Julián Pérez Muñoz muralista izan zuena.
Bere lana ingelesera eta alemanera itzuli da.

### Kultur kudeatzailea

Kultur kudeatzaile gisa, Madrilgo Unibertsitate Autonomoko Kultur Jardueren Bulegoko burua eta Gerardo Diego Fundazioko zuzendaria izan da.

## Lanak

Besteak bese lan hauek idatzi ditu:
ç* 1970. Lugar común. Adonáis saria.
* 1971. Celda verde.
* 1974. El barco del agua.
* 1979. Habitable (primera poética).
* 1986. Tendido verso: segunda poética.
* 1990. Pasión inédita.
* 1995. Moraleja.
* 1999. No escribir.
* 2011. A todo lo no amado.

## Sariak eta aintzatespenak

Jasotako sari bazuk:
* 1970ean Adonais saria, Lugar común lanarengatik alde egin duzue.
* 1980an Juan Ramón Jiménez saria, Espainiako Liburuaren Institutukoa.
* 1999an Ciudad de Salamanca saria, No escribir lanarengatik.
* 2008an Extremadurako domina.
* 2009an Francisco de Quevedo saria, Dulce nadie lanarengatik.

## Kanpo estekak

* Pureza Caneloren poemak
* Poesia-sorkuntzari buruzko poemak
* Pureza Canelo Miguel de Cervantes Liburutegi Birtualean
* Espainian argitaratutako liburuen datu-basea. Canelo, purutasuna

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Rodríguez, Daniel J.. (2022-03-29). «Pureza Canelo: poesía que se enrosca y se devora» Zenda (Noiz kontsultatua: 2023-11-05).
* 1 2 3 March, Fundación Juan. «Pureza Canelo — Biografía — 35 Poetas: Antología — Conferencias — Fundación Juan March» www.march.es.
* ↑ (Gaztelaniaz) «Pureza Canelo» Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes (Noiz kontsultatua: 2023-11-05).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Poemas de Pureza Canelo - Poesía» Isliada - Literatura Cubana (Noiz kontsultatua: 2023-11-05).
* 1 2 3 «Pureza Canelo» amediavoz.com.
* ↑ (Gaztelaniaz) «Poemas de Pureza Canelo: Poesías y versos famosos en español - Blogpoemas.com» Poemas (Noiz kontsultatua: 2023-11-05).
* ↑ «Poesía de Pureza Canelo - poemas cortos de amor, amistad, versos y mas en PoemasDe» www.poemasde.net (Noiz kontsultatua: 2023-11-05).
* ↑ Veyrat, Miguel. «Pureza Canelo culmina con A todo lo no amado la desnudez de su poesía» www.ojosdepapel.com.
* ↑ «Poemas de PUREZA CANELO» www.poemaspoetas.com (Noiz kontsultatua: 2023-11-05).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q6093361
# Ana Cano

Ana María Cano González (Villarín, Somiedo, 1950eko maiatzaren 12a ) filologoa eta Espainiako unibertsitateko katedraduna da, Oviedoko Unibertsitateko Filologia Fakultateko dekano ohia eta erakunde horretako irakasle emeritua 2020az geroztik.

## Ibilbidea

Cano Asturiasko Villarin herrian jaio zen, Asturiasko Printzerrian. 1967-68 ikasturtean, Irakaskuntzarako oposizioan lehen postua lortu zuen.
1972an Filosofia eta Letretan lizentziatu zen Oviedoko Unibertsitatean, Gradu Amaierako Aparteko Sariarekin, eta urte horretan bertan unibertsitate horretako filologia erromanikoko sailean hasi zen lanean.1975ean doktoretza lortu zuen, Oviedoko Unibertsitatean, cum laude nabarmenarekin, bere tesia "El habla de Somiedo" izan zen.
Hamar urtez Oviedoko Unibertsitateko Filologia Fakultateko dekanoa izan zen, eta 2008an utzi zuen kargua, fakultate-batzordeak asturiera ikasketa arautuetatik kentzeko erabakiaren ondorioz. 2001ean Asturiasko Hizkuntzaren Akademiako presidente izan zen, Xosé Lluis García Arias idazleak utzi osteaneta karguan jarraitu zuen 2017ra arte 2020an Oviedoko Unibertsitateko irakasle emeritu izendatu zuten.

## Aitortzak

* 2018an, Canok Yumper sarietako bat jaso zuen. Asturianos de braveza saria Yumper Elkarteak, giza balioak babesten dituen entitateak, asturiar hizkuntzaren defentsagatik emana. Edizio berean, Carmen Bascarán Açailandiako Giza Eskubideen Zentroaren sortzaileak, Bueñoko kultur elkarteak eta Margen Teatrok ere sariak jaso zituzten.
* 2019an, Salienciako aintziretako Transhumantzia Jaialdiko pregoilaria izan zen.

## Zenbait argitalpen

* El habla de Somiedo, doktore tesia (1975)
* Vocabulario del bable de Somiedo Institutu d'Estudios Asturianos, 1982)
* Averamientu a la hestoria de la llingua asturiana (Caja de Asturias, «Conocer Asturias», 1987 urtarrila)
* Notas de Folklor Somedán (Collecha Asoleyada, 1989)
* Estudios de diacronía asturiana (1) (Llibrería Llingüística, 2008)
* El habla de Somiedo (occidente de Asturias) (Llibrería Llingüística, 2009)

## Erreferentziak

* 1 2 «La última papeleta de Ana Cano» www.lne.es.
* 1 2 «Ana Cano: la cara amable de la llingua se despide tras 16 años» El Comercio 24 de junio de 2017.
* ↑ «Filología suprime el Asturiano y provoca la dimisión de su decana, Ana Cano» www.lne.es.
* ↑ Cascudo, T.. (5 de mayo de 2016). Ana Cano: "La oficialidad es la única oportunidad de que el gallego-asturiano sobreviva". La Nueva España.
* ↑ «José Muñiz, Ana Cano y Jorge Cannata, nuevos eméritos» www.lne.es.
* ↑ «Ana Cano: «No se puede concebir la filología románica sin la llingua»» El Comercio 20 de enero de 2018.
* ↑ España, La Nueva. «Ana Cano, Carmen Bascarán, Teatro Margen y la asociación de Bueño, premios "Yumper"» www.lne.es.
* ↑ La Nueva España. La catedrática Ana Cano, pregonera de la Trashumancia en Somiedo. .

## Kanpo estekak

* Su biografía en la web Vivir Asturias.
* Datuak: Q8198010
# Emakumezkoen Euskal Herriko Aizkora Txapelketa

Emakumezkoen Euskal Herriko aizkora txapelketa Euskal Herriko emakume aizkolarien artean jokatzen den txapelketa nagusia da.

## Historia

2018an hasi zen jokatzen txapelketa. Lehenengo bi ekitaldietan hiru aizkolari izan ziren lehian. 2020ko ekitaldia ez zen jokatu COVID-19 pandemiak eragindako murrizketen erruz. 2021ean berrekin zitzaion txapelketari eta indar handia hartu zuen, izan ere sei aizkolari aritu baitziren lehian. Hiru ekitaldeitan Nerea Sorondo aizkolari beratarra izan zen txapelduna. 2022an zortzi izan ziren partehartzaileak eta Nerea Arruti nagusitu zen Nerea Sorondoren aurretik.
Beti ere, 2021ean emakumeen beste txapelketa bat jokatzen hasi zen, Sherpa.ai Aizkolari Txapelketa Nagusia, Euskal Herriko Aizkolaritza Elkarteak antolaturik.

## Palmaresa

| Urtea | Eguna | Lekua | Lana | Txapelduna | Bigarrena |
| 2018 | Uztailaren 1a | Usurbil | 2 36 ontzako, 2 45 ontzako eta kanaerdiko bat | Nerea Sorondo (20’03”) | Maika Ariztegi (24’24”) |
| 2019 | Ekainaren 30a | Mungia | 2 36 ontzako, 2 45 ontzako eta kanaerdiko bat | Nerea Sorondo (17’03”) | Irati Astondoa (17’39”) |
| 2020 | ez zen jokatu | | | | |
| 2021 | Urriaren 24a | Mungia | 2 36 ontzako, 2 45 ontzako eta kanaerdiko bat | Nerea Sorondo (15'41'') | Laiene Pikabea (19'24'') |
| 2022 | Azaroaren 6a | Mungia | 2 36 ontzako, 2 45 ontzako eta kanaerdiko bat | Nerea Arruti (16'29'') | Nerea Sorondo (18'10'') |
| 2023 | Azaroaren 15a | Elgoibar | 2 36 ontzako, 2 45 ontzako eta 2 kanaerdiko | Nerea Arruti (17'59'') | Nerea Sorondo (21'54'') |
| 2024 | Urriaren 20a | Elgoibar | 2 36 ontzako, 2 45 ontzako eta 2 kanaerdiko | Nerea Arruti (17'33'') | Nerea Sorondo (21'05'') |
* 2020an ez zen jokatu COVID-19 pandemiaren eraginez.

## Garaipenak

| Aizkolaria | Garaipenak | Urteak |
| Nerea Sorondo | 3 | 2018, 2019, 2021 |
| Nerea Arruti | 3 | 2022, 2023, 2024 |

## Erreferentziak

* ↑ Sherpa.ai Aizkolari Txapelketa Nagusiko finala azaroaren 21ean izango da Bilbao Arenan. Naiz, 2021eko urriak 27, naiz.eus (Noiz kontsultatua: 2021-11-23).
* ↑ Nerea Sorondo beratarrak irabazi du emakumeen Euskadiko I. Aizkora txapelketa. Ttipi-Ttapa, 2018ko uztailak 2, CC BY-SA 3.0, erran.eus (Noiz kontsultatua: 2020-12-7).
* ↑ Bigarrenez emakumezkoen Euskal Herriko aizkora txapelketa irabazi du Nerea Sorondo beratarrak. Ttipi-Ttapa, 2019ko uztailak 1, CC BY-SA 3.0, erran.eus (Noiz kontsultatua: 2020-12-7).
* ↑ Nerea Sorondo beratarrak irabazi du Euskal Herriko aizkora txapelketa. Ttipi-Ttapa, 2021eko urriak 25, CC BY-SA 3.0, erran.eus (Noiz kontsultatua: 2021-11-23).
* ↑ (Gaztelaniaz) N.G. (2022-11-06). «Nerea Arruti se proclama campeona de Euskadi» Noticias de Gipuzkoa (Noiz kontsultatua: 2023-10-15).
* ↑ SL, TAI GABE DIGITALA. (2023-10-15). «Nerea Arrutik ez du parekorik izan Euskadiko Aizkora Txapelketako finalean» naiz: (Noiz kontsultatua: 2023-10-15).
* ↑ (Gaztelaniaz) N.G. (2024-10-20). «Nerea Arruti logra su tercera txapela de campeona de Euskal Herria» Noticias de Gipuzkoa (Noiz kontsultatua: 2024-10-20).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q103992732
# Alba Carballal

Alba Robledal Gandoy (Lugo, Galizia, 1992) arkitektoa eta gaztelaniaz idazten duen idazle galiziarra da.

## Ibilbidea

Madrilgo Unibertsitate Politeknikoan arkitektura ikasia, Zuzenbidea ikasi zuen UNEDen. Itzultzaile lanetan aritu zen. 2016. urtean, Sortzaile Gazteentzako Antonio Gala Fundazioan idatzi zuen lehen eleberria, Tres maneras de inducir un coma eta urteko opera primarik onena izendatu zuten.
Arkitektura Viva eta Zenda web literarioetan parte hartzen du.

## Lanak

* Tres maneras de inducir un coma, (Seix Barral, 2019).
* Tu hogar en cualquier sitio, (Flamboyant, 2021).

## Kanpo estekak

* Nor zara Alba Carballal? Eduardo Mendoza ordezkatuko duen idazle gazteari buruzko guztia.
* Datuak: Q64877537
# Paula Carballeira

Paula Carballeira Cabana, (Maniños, Fene, Coruña 1972ko irailaren 7a -) galiziar idazlea, ipuin kontalaria eta aktorea da.
2023an Kultura Ministerioko Literatura Dramatiko Sari Nazionala irabazi zuen, Maria Barbeito maistra errepublikanoaren figura ardatz duen 'As estudiantes' lanarengatik nabarmendu zen idazle galiziarra.

## Ibilbidea

1989tik Santiago de Compostelan (Coruña ) bizi da eta bertan Filologia Hispanikoa ikasi zuen. Haur eta gazte ipuinak idazten ditu, eta Berrobambán antzerki konpainiako kide da.

## Lanak
### Haur eta gazte literatura

* A percura, 1990, Edicións do Cumio.
* Robin e a boa xente, 1993, Edebé-Rodeira.
* Troulas, andainas, solpores e unha farsa anónima, 1996, Edebé-Rodeira.
* Mateo, 1999, Kalandraka.
* Olo-iepu-iepu, 1999, Galaxia.
* Un porco e unha vaca xa fan zoolóxico, 1999, Xerais. Literatura infanto-xuvenil.
* Paco, 2001, Kalandraka.
* Correo urxente, 2002, Edebé-Rodeira.
* O ganso pardo, 2002, Edelvives.
* A era de Lázaro, 2004, Galaxia.
* Smara, 2006, Kalandraka. Literatura infanto-xuvenil.
* Boas noites, 2007, Xerais/Junta de Galicia.
* A casa redonda, 2008, Baía.
* As outras historias, 2011, Galaxia.
* Casas, 2012, Tambre.
* O principio, 2012, Kalandraka.
* A burra Ramona, 2013, Baía.
* O refugallo, 2013, Xerais.

### Antzerkia

* Alicia & Alicia, 2010, Morgante Edizioak.
* Pressing catch, 2010, Positivas.
* To fuck higher, 2012. Contatrás poemen bertsio dramatikoa.
* O refugallo, 2013, Xerais. Manuel María Saria 2013, 2016.
* As alumnas, 2023ko Literatura dramatikoko Sari Nazionala.

### Poesia

* Contatrás, 2006, Positivas.
* Contatrás, II-I, 2012, Positivas.

### Narrazioak

* O lobishome de Candeán, 2009, Galaxia.

### Lan kolektiboak

* Ninguén está só, 2001, Tris Tram.
* Longa lingua, 2002, Xerais.
* Postais do Camiño, 2004, Galaxia.
* Versus cianuro. Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto, 2013, A. C. Caldeirón.
* Xabarín 18, 2013, EEI Monte da Guía/Concello de Vigo/Galaxia.

## Sariak

* Haurrentzako Ipuin Lehiaketa Nazionaleko 2. Saria O Facho no 1988, A morte do mar lanagatik .
* Haur Literatura Dramatikoko Manuel María Saria, 2006. zk., Boas noites lanagatik .
* 2011ko Haur Literatura Dramatikoko Manuel María Sariaren irabazlea, O refugallo lanagatik .
* 2023an Literatura Dramatikoko Sari Nazionala jaso zuen "As alumnas" lanagatik.

## Telebista

* Pepe O Inglés, (2005, 2006an argitaratua TVGn )
* Libro de Familia (2005-2013) Carmiña gisa.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) dice, Carmen C.. (2023-09-04). «Paula Carballeira gana el premio Nacional de Literatura Dramática» lamarea.com (Noiz kontsultatua: 2024-01-26).
* ↑ Literatura dramatikoko SAri Nazionala, 2023. .
* ↑ (Gaztelaniaz) EFE, RTVE es/. (2023-09-01). «La autora gallega Paula Carballeira Cabana, Premio Nacional de Literatura Dramática 2023» RTVE.es (Noiz kontsultatua: 2024-01-26).

## Kanpo estekak

* Biografia Xeraisen
* Autobiografia BVGn
* Datuak: Q10346321
# Margarita Carrera

Margarita Carrera Molina (Guatemalako Hiria, 1929ko irailaren 16a, - 2018ko martxoaren 31a) Guatemalako idazlea izan zen. Bi eleberri, hamahiru saiakera eta hamaika poesia liburu argitaratu zituen, baita antzerki bat ere. Academia Guatemalteca de la Lenguako kidea izan zen, bertan sartzen zen lehenengoko emakumea izanik.

## Biografia

Josefina Molina Llárden eta Antonio Carrera Martelloren alaba. 1957anGuatemalako San Carlos Unibertsitateko Letretan graduatutako lehen emakumea izan zen, eta 1967an Academia Guatemalteca de la Lenguan sartu zen lehenengo emakumea. Unibertsitateko katedraduna izan zen Guatemalako San Carlos Unibertsitatean, Rafael Landívar Unibertsitatean eta Del Valle unibertsitateetan. Horrez gain, nazioarteko hainbat unibertsitateren gonbidapena jaso zuen literatura eta gaztelaniaren gaineko biltzarretan parte hartzeko, besteak beste, Espainian, Frantzian, Alemanian, Suedian, Mexikon, Venezuelan, Costa Rican, Miamin, Puerto Ricon eta Panaman.
Kazetari gisa El Imparcial, La Hora eta Diario de Centro América egunkarietan lan egin zuen. Prensa Libre egunkariko zutabegilea izan zen ere, eta bertan aritu zen 1993ra arte, hil zen arte..

## Obra
### Eleberria

* En la mirilla del jaguar (2002)
* Sumario del recuerdo (2006)

### Poesia

* Poemas pequeños (1951)
* Poesías (1957)
* Desde Dentro (1964)
* Poemas de sangre y alba (1969)
* Del noveno círculo y antología mínima (1977)
* Letanías malditas (1979)
* Mujer y Soledades (1982)
* Toda la poesía de Margarita Carrera (1984)
* Signo XX (1986)
* Sumario del olvido (1994)
* Antología personal de poesía (1998)

### Saiakera

* Temática y romanticismo en la obra de Juan Diéguez (1957)
* Corpus poeticum de la obra de Juan Diéguez (1959)
* Ensayos (1957)
* Literatura y psicoanálisis (1979)
* Ensayos-contra reloj (1980)
* Antropos (La nueva filosofía)(1985)
* Rebeliones y revelaciones en los signos literarios (1985)
* El desafío del psicoanálisis freudiano (1951)
* Freud y los sueños (1990)
* El mundo a la luz de Nietzsche y del psicoanálisis (1995)
* Hacia un nuevo humanismo (1996)
* Antología personal: ensayo (1997)
* Ensayos sobre Borges (1999)

### Antologia

* Para conjurar el sueño: poetas guatemaltecas del siglo XX (1998)
* Rosa palpitante: sexualidad y erotismo en la escritura de poetas guatemaltecas nacidas en el siglo XX (2005)

## Sariak eta Aitortzak

1996an Miguel Ángel Asturias Guatemalako Literatura Saria.

## Erreferentziak

* ↑ Fallece la poetisa guatemalteca Margarita Carrera. 31 de marzo de 2018.

## Bibliografia

Consuelo Meza Márquez (2011). Diccionario bibliográfico de narradoras centroamericanas con obra publicada entre 1890 y 2010. ISBN 978-607-8227-43-3.

## Kanpo estekak

* Guatemalako pertsonaia famatuak
* Biografia
* Guatemalako poetak
* Datuak: Q16300884
* Multimedia: Margarita Carrera / Q16300884
# Valentina Carro

Valentina Carro Padín (Castrelo, Cambados, Pontevedra, 1984) galiziar aktorea, poeta, diseinatzailea. eta idazlea da .

## Ibilbidea

2001ean Valle-Inclán Ateneoko Gazte Narratiba Lehiaketaren II. Saria irabazi zuen.
2007an Xosemaría Pérez Parallé Poesia Sariaren irabazi zuen Debaixo de Dziga Vertov hai unha buxaina lanarekin.
2008an, “A perfomance da vulvareta” emanaldi poetikoa aurkeztu zuen.

## Lanak
### Liburuak

* valentina Carro Padín. 2008. Debaixo de Dziga Vertov hai unha buxaina. Volumen 193 de Espiral Maior poesía. Editor Espiral Maior, 45 pp. ISBN 8496475778

### Bideoak

* Os 4 Elementos (1. zatia) - A Água. Egilea Celestino Monteiro, aktorea: Valentina Carro Padin
* Os 4 Elementos (2 zatia) - O Ár

## Erreferentziak

* ↑ http://www.tintadelura.com/node/40%5B%5D
* ↑ La Voz de Galicia. (10 de marzo de 2001). «Jóvenes sensibilidades» De Lady OHara en Buenos Aires y otras pequeñas cosillas.
* ↑ Valentina Carro gaña o 'Pérez Parallé' cun poemario de vangarda
* ↑ Vieiros. Marcos S. Pérez. (24 de octubre de 2007). "Das vangardas interésame a súa capacidade para reinventar a realidade cotiá". .
* ↑ http://www.concellocarral.com/index.php?id=88&lista=1&canal=0&noticia=579

## Kanpo estekak

* Bere arropa diseinuen xehetasunak, egilearen eskutik
* Datuak: Q9092335
# Maria Carta

Maria Carta (Siligo, Sassari, 1934ko ekainaren 24a – Erroma, 1994ko irailaren 22a) abeslari eta idazle sardiniarra, Sardiniako musika tradizionalaren izen handi bat izan zen. Musika mota hori Italiatik haratago eraman zuen.

## Biografia

Arlo oso desberdinetan aritu zen Maria Carta. Poesian 1975an sardinieraz idatzitako liburua plazaratu zuen. Filme eta antzerki obra askotan hartu zuen parte. Sardiniako musika tradizionalaren barruan Maria Cartak cantu a chiterra (gitarrarekin abestua), Sardiniako gregorianoa, seaska kantak, gossoak e.a. abestu zuen. 1976an Erromako Udalarako Alderdi Komunistaren zerrendetan aukeratua izan zen eta 1981 arte aritu zen. 1985an Targa Tenco saria eman zioten. 1991an Italiako Gobernuak Italiar Errepublikako Merituaren Ordena eman zion. 1994an, 60 urte zituelarik, minbiziaz hil zen.

## Obra
### Liburuak

* 1975: Canto rituale (poesia)

### Diskografia

* 1971 Sardegna canta
* 1971 Ninna nanna / Muttos de amore
* 1971 Adiu a mama / Antoneddu Antoneddu
* 1971 Trallallera corsicana / La ragazza moderna
* 1971 Paradiso in Re
* 1973 Nuovo maggio/ Funerale di un lavoratore
* 1974 Dilliriende
* 1974 Amore disisperadu / Ave Maria
* 1974 Dies Irae
* 1975 Diglielo al tuo Dio / Nuovo maggio
* 1975 Maria Carta
* 1976 Vi canto una storia assai vera
* 1976 La voce e i canti di Maria Carta vol.1
* 1976 La voce e i canti di Maria Carta vol. 2
* 1978 No potho reposare / Ballada ogliastrina / Muttettu
* 1978 Umbras
* 1980 Haidiridiridiridiridinni
* 1984 Maria Carta concerto dal vivo
* 1981 Sonos ‘e memoria
* 1984 Sonos ‘e memoria
* 1992 Chelu e mare
* 1993 Le memorie della musica
* 1993 Muttos ‘e amore
* 1993 Trallallera
* 2002 Sardegna canta

### Filmografia

* 1969 Disamistade, Gianfranco Cabidduk zuzenduta.
* 1976 Gesù di Nazaret, Franco Zeffirellik zuzenduta.
* 1976 El Padrino II, Francis Ford Coppolak zuzenduta.
* 1976 Cecilia - Storia di una comune anarchica, Jean-Louis Comollik zuzenduta.
* 1977 Cadaveri eccellenti, Francesco Rosik zuzenduta.
* 1980 Un reietto delle isole, Giorgio Moserrek zuzenduta.
* 1986 Il camorrista, Giuseppe Tornatorek zuzenduta.
* 1992 Il commissario Corso (telefilm)

### Antzerkia

* 1972 "Medea", Franco Enriquezek zuzenduta.
* 1989/90 "Memorie di Adriano", Giorgio Albertazzirekin, Maurizio Scaparrok zuzenduta.
* 1992, "A piedi nudi verso Dio", Franco Simoneren musikala.

## Erreferentziak

* 1 2 .

## Kanpo estekak

* (Italieraz):Bideo desberdinak Sardegna Digital Library webgunean.
* Datuak: Q459019
* Multimedia: Maria Carta / Q459019