OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rohrbachgraben

Rohrbachgraben Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, Argovia Garaia barruti administratiboa barrutian. 2014an 404 biztanle zituen 6,5 kilometro koadrotan banatuta.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:

## Kanpo estekak

* Datuak: Q67246
* Multimedia: Rohrbachgraben / Q67246
Huttwil Rohrbach Walterswil (BE) Ursenbach
# Rohrbach

Rohrbach Suitzako udalerria da. Berna kantonamenduan dago, Argovia Garaia barruti administratiboa barrutian. 2014an 1,480 biztanle zituen 4,1 kilometro koadrotan banatuta.

## Mugakideak

Honako udalerri hauekin egiten du muga:

## Kanpo estekak

* Datuak: Q70268
* Multimedia: Rohrbach, Bern / Q70268
# Rohrbach (Rhein-Hunsrück)

Rohrbach Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, [[Rhein-Hunsrück barrutia|Rhein-Hunsrück]] barrutian. 2014an 176 biztanle zituen 3,77 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q685405
* Multimedia: Rohrbach (Hunsrück) / Q685405
# Rohrbach (Birkenfeld)

Rohrbach Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan kokatuta dago, [[Birkenfeld (barrutia)|Birkenfeld]] barrutian. 2014an 202 biztanle zituen 2,45 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q652021
* Multimedia: Rohrbach (near Baumholder) / Q652021
# Salutadore

Salutadore izena familia bateko zazpigarren semeari esaten zitzaion. Orain gutxi arte mutil horrek dohain bereziak zituen, batez ere gaitzak sendatzeko. Aurreko senide guztiak mutilak izanez gero, dohain hori handiagoa bihurtzen zen. Herriaren ustez, salutadore horiek mingainaren erdian markaturik gurutzetxo bat zeramaten. Salutadore onena Gabon-gaueko hamabietan jaiotakoa izaten zen.

## Lanbide

Zenbait herritan, herri-medikuntzan, profesionaltasuna aitortzen zitzaien eta diruz ordaintzen zitzaien. Juan Garmendia Larrañagak Elduain (Gipuzkoa) herria, XVIII. mendean, aipatzen du adibide gisa. Bere beharren artean zakur amorratuak edo beste ganadu batek sorturiko gaitz osatzea zen.

## Erreferentziak

* ↑ Garmendia Larrañaga, Juan. (2003). Juan Garmendia Larrañagaren hiztegi etnografikoa. , 161 or. ISBN 84-7703-466-4..

## Ikus, gainera

* Zazpigarren semearen zazpigarren semea

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3647714
# Salustiano Olotzaga

Salustiano Olotzaga Almandoz (Oion, Araba, 1805eko ekainaren 8a - Paris, Frantzia, 1873ko irailaren 26a) militarra, gaztelaniazko idazlea, abokatua eta politikaria zen.

## Bizitza

Filosofia ikasi zuen Zaragozan eta Madrilen, eta Zuzenbidea Madrilen. Liberal sutsua, Cadizko Gorteen alde egin zuen. Fernando VII.a Espainiakoa itzuli zenean, Donibane Lohizunera ihes egin behar izan zuen.
Fernando VII.a hil zenean itzuli eta Merkataritzako Arautegia berrikusteko batzordeko kide izendatu zuen alderdi liberalak. Mendizabalek Madrilgo Gobernadore Zibil izendatu zuen Olotzaga. Gero diputatu hautatu zuten, eta kargu hori izan zuen 1836tik 1873ra, hainbat etenaldirekin. 1837ko Espainiako Konstituzioa idazten lagundu zuen, eta Isabel II.a adingabearen tutore bihurtu zen.
Baldomero Esparteroren alde egin zuen, eta 1840an Parisa joan zen enbaxadore. Espartero erori eta Elisabet II.ak tronua lortu eta gero, Ministro Kontseiluko presidente izendatu zuten, koalizio aurrerazale-moderatuaren eskutik. Gobernu aurrerazale bat eratu zuen bere zuzendaritzapean, baina Parlamentuan eztabaida gogorrak gertatu ziren eta Elisabet II.a erregina gaztearen laguntzaz (14 urte besterik ez zituen erreginak) indargabetu zuen legebiltzarra. Moderatuek erreginaren gaztetasunaz baliatu zela leporatu zioten Olotzagari, eta kargua utzi behar izan zuen lehenik, eta Europara erbesteratu behar izan zuen ondoren.
Frantzian eman zituen zenbait urte, 1847an itzuli arte. Urte hartan diputatu hautatu zuten, eta hurrengo urtean aurrerazaleen buru zen Parlamentuan. Berriro enbaxadore izan zen Parisen. Unión Liberaleko batasunaren aurkako agertu zen, eta 1868an Madrila itzuli zenean uko egin zion behin-behineko gobernuan parte hartzeari eta Parisko enbaxadore izendatu zuten hirugarren aldiz. Han hil zen, Errepublika aldarrikatu eta handik gutxira. Hizlari bikaina izateaz gainera, Real Academia Española, Real Academia de la Historia eta Real Academia de las Ciencias Morales y Políticas akademietako kide izan zen.

## Bibliografia

* Aurelio Matilla, Olózaga. (El precoz demagogo), Compañía Ibero Americana de Publicaciones, S.A, Madril, 1933.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/26 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q959518
* Multimedia: Salustiano de Olózaga y Almandoz / Q959518
# Saluzzoko markeserria

Saluzzoko markeserria Piemonteko antzinako estatu bat da, Erdi Aroan eta Errenazimenduan Saluzzoko markesek gobernatutakoa (1175-1548). Markeserriak egungo Italiako Cuneo eta Turin probintzien parte bat okupatzen zuten eta tarteka egun Frantzia diren lurralde batzuk ere. Markeserriaren berezko lurraldea Po eta Estura ibaien eta Alpeen artean egon zen.

## Historia

Konderria izan zen jatorrian eta feudo gisa eman zion Ulriko Manfredo, Turingo markesak, Susako markes Bonifazio del Vasto. Bonifaziok bere seme nagusiari, Manfredori eman zion. Hortiik aurrera del Vasto famiia Saluzzoko konde bilakatu ziren, dinastia bat osatu zuten eta lurralde independente gisa funtzionatu zuen. 1175Ean, Frederiko Iak Bizargorriak, Germaniako Erromatar Inperioaren enperadoreak, konderria markeserri bilakarazi zuen.
Italiar Gerren testuinguruan (1494-1559) Frantziak okupatu zuen 1549an, delvastotarren dinastiari eta markeserriaren independentziari amaiera emanez.
Frantziako Erlijio Gerrak baliatuta Saboiako Karlos Manuel I.ak Saluzzoko markeserria okupatu zuen, izan ere, Liga Katolikoa babesten baitzuen Saboiako dukeak.
1601ean, Lyongo tratatuaren bidez Sabaoiak ofizialki eskuratu zuen Saluzzoko markeserria Bresse, Bugey, Gexerria eta Valromeyren truke.

## Saluzzoko markesak

* Manfredo I (1125-1175)
* Manfredo II (1175-1215)
* Manfredo III (1215-1244)
* Tomas I (1244-1296)
* Manfredo IV (1296-1330)
** Manfredo V, 1332a arte anaiarekin gerra zibila
** Frederiko I, 1332a arte anaiarekin gerra zibila
* Frederiko I (1332-1336)
* Tomas II (1336-1357)
* Frederiko II (1357-1396)
* Tomas III (1396-1416)
* Ludoviko I (1416-1475)
* Ludoviko II (1475-1504)
* Miguel Antonio (1504-1528)
* Joanes Ludoviko (1528-1529, d.1563), kargutik kenduta
* Frantzisko Ludoviko (1529-1537)
* Gabriel (1537-1548)
* Carlos I (1638-1675)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q681348
* Multimedia: Marquisate of Saluzzo / Q681348
# Salustiano Asenjo

Salustiano Asenjo Arozarena (Iruñea, 1834 - Valentzia, 1897ko abenduaren 7a) nafar margolari eta karikaturagilea izan zen.
Valentziako San Karlosko Arte Ederren Errege Akademian ikasitakoa, bertako irakaslea ere izan zen. Erretratugile fina, bere garaiko artisterik nabarmenetariko bat izan zen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q47131279
* Multimedia: Salustiano Asenjo / Q47131279
# Salussola

Salussola Italiako udalerri bat da. Biellako probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. 1.870 biztanle ditu, 38,52 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Salussolak honako udalerri hauekin egiten du muga:
Carisio Cavaglià Cerrione Dorzano Massazza Roppolo Verrone Villanova Biellese

## Kanpo estekak

* Datuak: Q18159
* Multimedia: Salussola / Q18159
# Saluzzo

Saluzzo Italiako udalerri bat da. Cuneoko probintzian kokatuta dago, Piemonte eskualdean. 17.470 biztanle ditu, 77 kilometro koadroko azaleran banatuta.

## Mugakideak

Saluzzok honako udalerri hauekin egiten du muga:
Cardè Lagnasco Manta Pagno Revello Scarnafigi Torre San Giorgio Moretta Villafalletto

## Kanpo estekak

* Datuak: Q20454
* Multimedia: Saluzzo / Q20454
# Salut les copains (Gilbert Bécauden albuma)

Salut les copains (euskaraz "Kaixo lagunok") Gilbert Bécaud abeslari frantsesak 1957an plazaratu zuen estudio-albuma izan zen. Zuzendaria Raymond Bernard zen; orkrestazioak ere berarenak ziren. Albuma 33 bira minutukoa zen.

## A aldea

* Salut les copains (Pierre Delanoë/Gilbert Bécaud)
* Ça claque (Pierre Delanoë/Gilbert Bécaud) (1956)
* Le Jour où la pluie viendra (Pierre Delanoë/Gilbert Bécaud)
* Le Pays d'où je viens (Louis Amade/Gilbert Bécaud) (1956)

## B aldea

* Il fait des bonds... le Pierrot qui danse (Louis Amade/Gilbert Bécaud)
* Ça (Charles Aznavour/Gilbert Bécaud) (1955)
* La Ville (Charles Aznavour/Gilbert Bécaud)
* Les Marchés de Provence (Louis Amade/Gilbert Bécaud)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q23860864
# San Martin eliza (Gorraitz)

Martin Deuna eliza Artzibarko Gorraitz lekuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.

## Eraikina

1970eko hamarkadan zaharberritu zuten. Oinplano angeluzuzena du eta lau atal ditu kanoi-erdiko gangaren gainean. Dorrea bi altuerako kanpai-horma da; lehenengoan bi irekidura ditu, erdi-puntuko leihoen tankerakoak, eta horietako batean kanpaia dago; bigarrenean, berriz, irekigune bakarra, barruan burdinazko gurutze bat duela. Birjinaren eta haurraren irudi barrokoa dute. Hilerria, bailarako hainbat elizatan bezala, elizaren sarreran dago. Eliza egoera txarrean dago, eta hobekuntza garrantzitsuak egin behar dira datozen urteetan ondarea gehiago gal ez dadin.
Eliza alde bakarretik inmatrikulatu zuen Eliza Katolikoak 2003ko martxoaren 3an.

## Erreferentziak

* «Gorraitz» Artzibarko Udala (Noiz kontsultatua: 2021-11-27).

## Ikus, gainera

* Gorraitz
* Artzibar

## Kanpo estekak

* Datuak: Q109768689
# San Martin eliza (Lerga)

San Martin eliza Oibar ibarreko Lerga udalerrian XII. mendeko kristiau eliza bat da, erromaniko estiloan.

## Eraikina

Habearte bakarreko eraikina da, lau atal eta burualde erdizirkularra ditu, eta hainbat berrikuntza jasan ditu ondorengo mendeetan. Estalkia kanoi-ganga zorrotz batez estalita dago, lau angeluko sekzioa duten fajoi tolestuen gainean, zutabe atxikiak dituzten pilastretan bermatuta. Argiztapena kapitel apainduak dituzten erdi-puntuko hiru leihoetatik dator. Korua azken atalean dago eta arku eskartzano oso molduratu batek irekitzen du; presbiteriotik datorren XVII. mende hasierako burdin hesi batek ixten du. Lis-lorez eta identifikatu gabeko irudiz errematatutako forja da. Dorrea prismatikoa da eta oinaldean altxatzen da. Goiko aldea XVI. mendeko hazkuntza da. Angeluak kontrahormen bidez sendotuta ditu. Epistolaren aldean atea irekitzen da, friso doriko bati eusten dioten pilastra kaxeatu lerromakurren gainean dagoen erdi-puntuko arku bat. Bere gainean frontoi zatitu bat dago eta bertan inskripzioa dago: ANO 1749 / ABBAD / D MARTIN / ZABALETA Y SARASA. Gainean dagoen leihoa lehenagokoa da, XVI. mendekoa.
Tenpluko erretaula nagusia XVII. mendeko bigarren erdikoa da, eta bere forma oktogonala oso ondo egokitzen zaio absidearen zirkulu erdiari. Bere trazak banku bat, hiru kaleko bi gorputz eta teilatupea ditu. Gainjartzen diren zutabeen ordenek eta hostailazko plakek osatzen dituzte apaingarriak. Horma-hobietan santu batzuen tailuak daude, eta errematean gurutziltzatua. Polikromia originala da. Lergan Erdi Aroko beste tenplu bat dago, Epaiz pareko herri hustuko Gurutze Sainduaren eliza, aurri-egoeran, tinpanoa eta bataiarri originala dituen portada bat gordetzen duena.

## Erreferentziak

* Nafarroako Entziklopedia Handia | LERGA. (Noiz kontsultatua: 2021-12-16).

## Ikus, gainera

* Lerga
* Oibar

## Kanpo estekak

* Datuak: Q111628500
# San Martin eliza (Makirriain)

San Martin eliza Ezkabarte ibarreko Makirriain kontzejuan XII. mendeko kristiau eliza bat da, erromaniko estiloan.

## Eraikina

Erdi Aroko eraikina da, harriz egina, erromaniko berantiarreko ereduei jarraiki. Ondoren, elementu berriak gehitu zizkioten, eta duela gutxi zaharberritu egin dute. Habearte bakarra, burualde erdizirkularra eta kanpandorrea ditu oinaldean, nabearen lehen atalaren gainean. Kontrahorma sendoek burualdea eta alboko hormak indartzen dituzte. Sakristia burualdeari atxikita dago ebanjelioaren aldetik, eta ate dinteldu txiki baten bidez komunikatzen da presbiterioarekin. Sarrera epistolaren aldetik dago. Arkibolta lauak dituen erdi-puntuko arkuko atea du, burualderaino luzatzen den arkupea babesten duena. Kapera nagusia labe-gangaz estalita dago, eta habeartea kanoi-gangaz, apaindu gabeko mentsuletan bermatzen diren arku fajoien gainean. Jatorri errenazentista zuen erretaula nagusia garai desberdinetan birmoldatu zen. Bankuan artikulatuta dago, hiru kaleko bi solairu ditu eta irudiak gordetzeko horma-hobiak ditu. Jatorrizko mazoneriaren zati bat kontserbatzen du oraindik, eta plateresko estiloko erretxinak ditu. Eskulturak nahiko estilo herrikoikoak dira, eta bigarren solairuan daudenak originalak dira. San Martin de Tours zaldiz, bere kapa pobrearekin banatzen, San Migel Goiaingeruaren eta santu domingotar baten artean, Maria eta Joan Ebanjelariaren arteko gurutziltzatua.
Berreraikitako basamentuan, hondo urdinaren gainean urre-koloreko letretan idatzitako inskripzio baten aztarnak geratzen dira, honela dioena: "Esta obra se hizo siendo vicario don Juan de Aldoz. Se colocó el día 2 de diciembre de 1656 […] Fue reformada en 1871 siendo encargado de esta parroquia don Sebastián Larraya" (Lan hau don Juan Aldotz bikario zela egin zen. 1656ko abenduaren 2an jarri zen [...] 1871n eraberritu zuten, eta Sebastian Larraia parrokia horretako arduraduna izan zen). Koruaren azpian, harrizko bataiarria kontserbatzen da, eta haren adaburua Erdi Aroko tradizioko galoiekin apaintzen da.

## Erreferentziak

* Nafarroako Entziklopedia Handia | MAKIRRIAIN. (Noiz kontsultatua: 2021-12-31).

## Ikus, gainera

* Makirriain
* Ezkabarte

## Kanpo estekak

* Datuak: Q65995767
# San Martin eliza (Inbuluzketa)

San Martin eliza Esteribarko Inbuluzketa kontzejuan XIII. mendeko kristiau eliza bat da. Donejakue Bidearen baitako ondare kontsideratzen da, Nafar Bideak Nafarroan egiten duen etaparen parte.

## Eraikina

Erdi Aroko eraikina da, eta bere aztarnak geratzen dira, XVII-XVIII. mendeetan zehar aldatu zena, gaur egungo itxurara iritsi arte. Habearte bakarra du, bost ataletan banatua, burualde poligonala eta oinplano karratuko kanpandorrea oinaldean, habeartearen lehen atalaren gainean. Sarrera epistolaren aldetik dago, arku zorrotzeko ate xume batekin, arkibolta lauekin, tenpluaren lehen garaikoa izan zitekeena. Alde horretan bertan, ertz-gangaz estalitako kapera bat eta kapera nagusiarekin lotzen den sakristia daude. Habeartea ilargixka-gangaz estalita dago, oinaldeko atalean izan ezik. Bertan, korua dago, dorrearekin bat datorrena, eta teilatu lauz estalita dago. Kapera nagusiak hiruki formako horma-ataleko ganga du, oinplano poligonalari egokituta.
Erretaula nagusia egurrezkoa da, polikromia ondorengoa du, eta XVII. mendearen lehen erdian egindako lan interesgarria da. Nafarroan garai hartako estetika erromanistari jarraitzen dio, hein handi batean. Geroago, zokalo bat eta lehen bankua gehitu zitzaizkion, altuera handiagoa emateko, bai eta erakustoki handi bat ere, jatorrizko sagrarioaren lekuan, haren behealdera mugituta geratu zena. Banku altua, hiru kaleko gorputza eta gailurra ditu, alboetan erliebeak eta irudi exentuak erdiko kalean eta teilatupean.
Sagrarioan, San Pedro eta San Paulo artean dagoen Kristo berpiztua irudikatzen da. Bankuan, Kristoren Pasioa, Printzipioa eta Eskarnioak gurutzearen oinean agertzen diren erliebe bana dago. Erretaularen gorputzean, erdiko horma-hobia tenpluaren titularra den San Martinen tailu eseriarekin okupatzen da, eta, alboetan, bere elezaharraren erliebeekin, tunika zaharra eta txiroari bere kaparen dohaintza mahuka berriekin estaltzen dioten aingeruek laguntzen dioten meza. Koroatzean, alboetan profeten bi irudi dituen Kalbarioko taldea dago.
Ebanjelioaren aldeko horman erretaula bat dago mazoneria errokokoarekin. Erretaula horretarako, taula gaineko pintura eder bat baliatu zen, Donostiako martirioari eskainia, Dioklezianoren aginduz. Joera manierista duen beste bat, paisaia-hondo eder bati buruzko pertsonaia ugarirekin, Juan de Landaren tailerrarekin lotu daitekeena, Hiriberri Arakilgo margolari naturala, Iruñeko bizilaguna, Nafarroako naturalismo protobarrokorako igarobidea adierazten duena.

## Erreferentziak

* Gran Enciclopedia de Navarra | INBULUZKETA. (Noiz kontsultatua: 2021-09-07).

## Ikus, gainera

* Inbuluzketa

## Kanpo estekak

* Datuak: Q65970873
# San Martin eliza (Lakarra)

San Martin eliza Nafarroa Beherean dagoen parrokia da. XVIII. mendeko eraikina da. XIX. mendean zehar aldaketa handiak ezagutu zituen. Ipar Euskal Herrian ohikoa den moduan hilerria eliza ondoan dago.

## Historia

Eliza antzinako fundaziokoa bada, XIX. mendearen bigarren erdian guztiz zaharberritu zuten eraikina, estilo neorromanikoan. Izan ere, iparraldeko kaperak, atearen gainean, honako inskripzio hau darama: "HENRY DE LAFUSUN BARON DE LACARRE 1874". Hegoaldeko kaperak 1880ko data darama. Mendebaldeko atarian bi beirate daude, eredu geometrikoekin; horietako bat, iparraldean, Dauriac beiragile maisuak sinatu zuen. XX. mendean zaharberritu zuten eliza.

## Erreferentziak

* ↑ https://www.pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/IA64000897?auteur=%5B"Dauriac%20%28peintre-verrier%29"%5D&last_view="list"&idQuery="5fafc24-2d64-d287-db41-2bee86480cc"

## Kanpo estekak

* Datuak: Q41794108
* Multimedia: Église Saint-Martin de Lacarre / Q41794108
# San Martin eliza (Izko)

San Martin eliza Ibargoiti ibarreko Izko kontzejuan Erdi Aroko kristiau eliza bat da.

## Eraikina

San Martin parrokiak landa-tipologia xumea du: nabe bakarra eta dorrea oinaldean. Antzinako Sagrarioko Andre Mariaren baselizatik dator, 1847tik hilerriaren dependentzia gisa erabiltzen dena, Ama Birjinaren tailu erromaniko bat, aurpegi eta eskuetan oso ukitua.

## Erreferentziak

* Nafarroako Entziklopedia Handia | IZKO. (Noiz kontsultatua: 2021-12-16).

## Ikus, gainera

* Izko
* Ibargoiti

## Kanpo estekak

* Datuak: Q110640911
# San Martin eliza (Latasa)

San Martin eliza Odieta ibarreko Latasa kontzejuan XVI. mendeko kristiau eliza bat da.

## Eraikina

Eraikin gotiko berantiarra da, harriz egina, bertikaltasun nabarmenekoa, eta elementu batzuk gehitu zaizkio ondoren. Habearte bakarra du; burualde poligonala, hiru aldekoa, angeluetan kontrahormak dituena; eta dorre txikia, oinaldean, nabearen lehen atalaren gainean. Burualdeari epistolaren aldetik atxikitako sakristia bat ere badu, eta haren ondoan alboko kapera bat, habeartearen altuera berekoa, oinplano angeluzuzenekoa. Barrura sartzeko, zirkuluerdiko arkua du hegoaldean bertan, harrizko portada klasizista batez markoztatuta, eta zutabe toskanarrak plintoen, taulamenduaren eta gainean frontoi triangeluarraren gainean. Kapera nagusiaren estalkia gurutze-ganga izartuz egina da, giltzarriekin, eta mota berekoak dira habeartearen erdiko bi atalak estaltzen dituztenak. Azken atala, berriz, korua dagoen tokia, teilatu lau baxuagoz estaltzen da, eta zirkuluerdiko zeharkako arku batek bereizten du gainerakoetatik. Altzaririk zaharrenak XVIII. mendeko bi erretaula dira, zur polikromatuzkoak, eta horma-hobi bat dute erdian, irudiak gordetzeko: kapera nagusia okupatzen duena, Tourseko San Martini eskainia, koroatzean Kalbario bat duena, eta Arrosarioko Ama Birjinarena, habeartearen eskuineko aldeko kaperan dagoena, Ama Birjina eta Haurra zutik dituela, titular gisa.

## Erreferentziak

* Nafarroako Entziklopedia Handia | LATASA. (Noiz kontsultatua: 2021-12-31).

## Ikus, gainera

* Latasa
* Odieta

## Kanpo estekak

* Datuak: Q124694274
# San Martin eliza (Lekunberri)

San Martin eliza Nafarroa Beherean dagoen parrokia da. XIX. mendeko eraikina da.

## Historia

Donamartia gotorlekutik gertu zegoen San Martin eliza zaharra eta suntsitzeko mehatxupean zegoen. Eraikin berria 1867 eta 1874 artean altxatu zen. Kanpandorre irtenaren azpian, "1867 EGINA " inskripzioa irakur daiteke. Barruan, beiratetan agertzen diren pertsonaiak Miarritzeko eta Madrilgo Maumejean lantegitik datoz.

## Erreferentziak

* ↑ https://www.pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/IA64000888

## Kanpo estekak

* Datuak: Q41794134
* Multimedia: Église Saint-Martin de Lecumberry / Q41794134
# San Martin eliza (Kolonia)

San Martin eliza (alemanez: Groß Sankt Martin, gehienean Groß St. Martin) eliza katoliko erromanikoa da, Alemaniako Kolonia hirian dagoena. Hiri zaharraren ekialdeko mugan dago, Rhin ibaitik hurbil. 1150-1240 bitartean eraikia, beneditar monasterio baten parte izan zen; monasterioa XIX. mendean eraitsi zuten. Kalte larriak izan zituen Bigarren Mundu Gerran, eta zati batzuk berreraiki behar izan ziren. Orduko indusketa arkeologikoetan erromatar garaiko aztarna garrantzitsuak agertu ziren.

## Erreferentziak

* ↑ (Alemanez) Groß St. Martin. romanische-kirchen-koeln.de (Noiz kontsultatua: 2017-07-14).
* ↑ (Ingelesez) Groß St. Martin. cologne-tourism.com (Noiz kontsultatua: 2017-07-14).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q564520
* Multimedia: Groß St. Martin (Köln) / Q564520
# Ryota Miki

Ryota Miki (japonieraz: 三木 良太, 1985eko apirilaren 12a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Ehime FC eta Fagiano Okayama.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q3300938
# Ryota Morioka

Ryota Morioka (japonieraz: 森岡 亮太, 1991ko apirilaren 12a - ) Japoniako futbolaria da.

## Selekzio nazionala

Japoniako selekzioarekin :
| Urtea | Partida | Gol |
| 2014 | 2 | 0 |
| Guztira | 2 | 0 |

## Kanpo loturak

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q2092754
# Ryota Nagaki

Ryota Nagaki (japonieraz: 永木 亮太, 1988ko ekainaren 4a - ) Japoniako futbolaria da.

## Selekzio nazionala

Japoniako selekzioarekin :
| Urtea | Partida | Gol |
| 2016 | 1 | 0 |
| Guztira | 1 | 0 |

## Kanpo loturak

* National Football Teams
* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q10526793
* Multimedia: Ryota Nagaki / Q10526793
# Ryota Nakamura

Ryota Nakamura (japonieraz: 中村 亮太, 1991ko urtarrilaren 28a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Matsumoto Yamaga FC.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q11365278
* Multimedia: Ryota Nakamura / Q11365278
# Ryota Kuwajima

Ryota Kuwajima (japonieraz: 桑島 良汰, Kuwajima Ryota, 1992ko irailaren 5a -) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Imabari.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q40030675
* Multimedia: Ryota Kuwajima / Q40030675
# Ryota Matsumoto

Ryota Matsumoto (japonieraz: 松本 良多, 1990eko azaroaren 21a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Consadole Sapporo.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q10708208
# Ryota Noguchi

Ryota Noguchi (japonieraz: 野口 遼太, 1986ko ekainaren 24a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Kamatamare Sanuki.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q11645227
# Ryota Oiwa

Ryota Oiwa (japonieraz: 大岩 亮太, 1996ko abuztuaren 5a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespakusatsu Gunma.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q24082942
# Ryota Moriwaki

Ryota Moriwaki (japonieraz: 森脇 良太, Moriwaki Ryōta, 1986ko apirilaren 6a -) Japoniako futbolaria da.

## Selekzio nazionala

Japoniako selekzioarekin :
| Urtea | Partida | Gol |
| 2011 | 1 | 0 |
| 2012 | 1 | 0 |
| 2013 | 1 | 0 |
| Guztira | 3 | 0 |

## Kanpo loturak

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q197878
# Ryota Nagata

Ryota Nagata (japonieraz: 永田 亮太, 1985eko maiatzaren 17a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shonan Bellmare eta Kamatamare Sanuki.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q6136668