OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Schlagobers

Schlagobers (Esne-gain harrotua) op. 70, Richard Straussek 1921 eta 1922 artean bi ekintzetan sortutako balleta da. Libretoa Straussen berarena da baita ere. Vienako Estatu Operan estreinatu zuten 1924ko maiatzaren 9an.

## Jatorria

1919tik 1924ra Fanz Schalkekin Vienako Estatu Operako zuzendarikide gisa lan egiten zuen bitartean, Straussek ballet konpainia egoiliarraren arrakastak berreskuratu nahi izan zituen, Austria-Hungariako Inperioaren kolapsoaren ondoren borrokatuz. Horretarako, Berlingo Staatsoper Unter den Lindenn Heinrich Kröller (1880 – 1930) koreografoa errekrutatu eta harekin kolaboratu zuen. Ballets Russes Josephslegende (1922) taldearekin egindako lanak birplanteatu zuen ere bai.
Bere lanik anbiziotsuena Schlagobers izan zen, konpositorearen hirurogeigarren urtebetetzearen ospakizun ofizialetan estreinatu zena.

## Erreferentziak

* ↑ Gilliam, Bryan (2001). Sadie, Stanley, ed. The New Grove Dictionary of Music and Musicians 24. Oxford University Press. 517.or.
* ↑ Heisler, Wayne (2005). «'To drive away all cloudy thoughts': Heinrich Kröller's and Richard Strauss's 1923 Ballettsoirée and Interwar Viennese Cultural Politics». The Musical Quarterly (Oxford University Press) 88 (4): 595. [ https://academic.oup.com/mq/article-abstract/88/4/594/2965115?redirectedFrom=fulltext&login=false]

## Kanpo estekak

* Schlagobersen musika eta partiturak Youtuben.
* Schlagobersen Scuola di danza Marinella Marchiorik egindako bertsioa.
* Datuak: Q7431669
# Aintzira oligotrofiko

Aintzira oligotrofikoa, mantenugaien eduki baxuen ondorioz, ekoizpen primario txikia duen ur gorputza da. Aintzira horiek alga-ekoizpen txikia dute, eta, ondorioz, ur oso argiak dituzte, edateko uraren kalitate handiarekin. Laku horien azaleko urek oxigeno asko izaten dute; beraz, aintzira horiek arrain-espezie asko jasaten dituzte, hala nola amuarrainak, ur hotzak eta ondo oxigenatuak behar dituztenak. Oxigeno gehiago dute laku sakonetan, bolumen hipolimnetiko handiagoak dituztelako.
Ekologoek oligotrofiko terminoa erabiltzen dute, mantenugai-urritasunak dituzten laku ez-produktiboak eta laku produktibo eutrofikoak bereizteko, mantenugai-gehigarri zabalarekin edo gehiegizkoarekin.

## Erreferentzia zerrenda

* ↑ Euskalterm: [Hiztegi terminologikoa] [2011]
# La Borda

La Borda Bartzelonako bizitegi-eraikina da, diseinu komunitarioarekin eraikia eta lagapen erabilerako etxebizitza kooperatiba ereduan kudeatua.

## Kokapena

La Bordeta auzoan dago, Can Batlló esparrutik gertu.

## Eraikin komunitarioa

Zurez egindako eraikuntza da. 28 etxebizitza dira, eta bertan bizi direnek ez dute jabetzarik (kooperatibarena da), erabiltzeko lagapenean bizi dira. Lurzorua udal-jabetza publikokoa da, 75 urtez lagatakoa.Espazio komunak ere badituzte, hala nola patio zentral bat, bizilagunen arteko elkarrekintza errazteko.
Lacol arkitekto kooperatibak diseinatu zuen.
Proiektuak 2018ko Bartzelona Hiria Saria jaso zuen, arkitektura eta hirigintza kategorian.European Responsible Housing Awards sarien Berrikuntzaren Sari Berezia (2019) eta Europar Batasunaren Arkitektura Garaikidearen Saria (2022) ere jaso zituen.2024an Etxebizitza Kolektiboaren Europako Saria jaso zuen

## Kudeaketa kooperatiboa

Habitatges La Borda S.C.C.L.
Erabilera lagapeneko etxebizitza kooperatibak ezartzeko proiektu pilotua izan zen.

## Erreferentziak

* ↑ Viva, Arquitectura. «Cooperativa de vivienda La Borda, Barcelona - Lacol Arquitectura Cooperativa» Arquitectura Viva.
* ↑ «La Borda in Barcelona von Lacol» www.detail.de.
* ↑ Sánchez, María. (2019-02-06). «LA BORDA EN “A ESCALA HUMANA”» Madera y Construcción.
* ↑ Minocri, Massimiliano. (2017-06-21). La contrucción de La Borda, en imágenes. ISSN 1134-6582..
* 1 2 arqa.editorial@gmail.com. (2019-11-15). «Cooperativa de vivienda La Borda | EU Mies Award» ARQA.
* 1 2 Bolinches, Cristina G.. (2024-08-15). «Del caso PSV al modelo social: otra forma de construir y de habitar es posible» ElDiario.es.
* 1 2 3 4 Sapiña, Edgar. (2019-03-02). «La Borda, un bloque de covivienda en suelo público que desafía a la especulación inmobiliaria en Barcelona» ElDiario.es.
* ↑ «“Hay otro modo de idear y promover viviendas”» La Vanguardia 2022-04-27.
* 1 2 «El edificio de viviendas cooperativas La Borda, ganador del Premio Mies van der Rohe 2022 | Info Barcelona | Ayuntamiento de Barcelona» www.barcelona.cat.
* ↑ Zabalbeascoa, Anatxu. (2022-05-24). «Lacol: el colectivo catalán que marca tendencia internacional con su arquitectura contra la especulación» El País.
* ↑ Premis Ciutat de Barcelona: Tots els guardonats (2019). 2019-01-31.
* ↑ «Un edificio de Barcelona gana el Premio Emergent Mies Van der Rohe 2022» ElNacional.cat 2022-04-26.
* ↑ Himelfarb, David León. (2024-06-04). «Un edificio de Barcelona, mejor vivienda cooperativa de Europa» Barcelona Secreta.
* ↑ Barcelona impulsa el cohabitatge com alternativa al lloguer i la compra de pisos. 2016-11-05.
* ↑ «¿Qué son las cooperativas de viviendas y cómo pueden cambiar la forma en que habitamos?» Arquitectura y Diseño 2024-08-08.

## Kanpo loturak

* La Bordaren webgune ofiziala
* La Borda: bisita arkitektonikoa. Youtube
* Datuak: Q61058997
* Multimedia: La Borda / Q61058997
# Querer (telesaila)

Querer 2024ko Kowalski Filmsek ekoiztutako telesail dramatiko laburra da, Alauda Ruiz de Azúak Movistar Plus+erako sortua.
Donostiako 72. Zinemaldian estreinatu zuten, baina ez Sail Ofizialean, beraz, ez zen Urrezko Maskorra lortzeko lehian izan.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
30 urte ezkonduta eman eta bi seme elkarrekin izan ondoren, Mirenek senarra utzi eta salatu egingo du etengabe bortxatzeagatik. Salaketa larri horren ondorioz, semeek aukeratu egin behar dute: ama sinetsi ala, aitzitik, errugabea dela dioen aitaren alde egin. Familia-bidaia bat, bidaia judizialaren paraleloa, helburu berarekin: egia ezagutzea.

## Aktoreak

* Nagore Aranburu: Miren Torres
* Pedro Casablanc: Iñigo Gorosmendi
* Miguel Bernardeau: Aitor
* Iván Pellicer: Jon
* Loreto Mauleon
* Natalia Huarte: Izaskun
* Itziar Aizpuru

## Forqué saria

2024an telesail honek Forqué saria eskuratu zuen urteko telesail onena gisa. Nagore Aranburuk, bestetik, emakume aktoren onenarena lortu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ sansebastianfestival.com
* 1 2 3 4 (Gaztelaniaz) «Tráiler de Querer, la desgarradora serie de Alauda Ruiz de Azúa que ya tiene fecha en Movistar Plus+» Cultura Ocio 2024-9-19.
* ↑ https://www.naiz.eus/eu/info/noticia/20241215/querer-de-alauda-ruiz-de-azua-se-corona-como-la-serie-del-ano-en-los-premios-forque

## Kanpo estekak

* Datuak: Q130354429
# Josu Agirre

    Artikulu hau txirrindulari tolosarrari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Agirre».
Josu Agirre Aseginolaza (Tolosa, 1981eko maiatzaren 23a - ) euskal txirrindulari ohia da. 2004 eta 2009 artean txirrindulari profesionala izan zen eta garaipen bakarra lortu zuen. Lehen etapa irabazi zuenez lidertza ere lortu zuen, 2006ko Madrilgo Erkidegoko Itzulian.

## Palmaresa

2003
* Gervais Memoriala
2004
* Cirilo Zunzarrenen oroimenezko Saria
* Eusebio Vélez Saria
* Altzoko Igoera
* Giro delle Valli Cuneesiko etapa 2
* 2. Gervais Memorialan
2005
* Pentekostes Saria
* 2. Altzoko Igoeran
* 3. Altsasuko Sarian
2006
* Madrilgo Erkidegoko Itzulia: etapa 1
2007
* 5. Nafarroako Itzulian

## Sailkapen orokorra Itzuli Handietan

| Itzuli Handia | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |
| Italiako Giroa | — | — | 138. | — |
| Frantziako Tourra | — | — | — | — |
| Espainiako Vuelta | — | — | — | — |
| Munduko Txapelketa | — | — | — | — |

## Taldeak

* Team L.P.R.-Piacenza Management SRL (2004)
* Orbea (2006-2007)
* Euskaltel-Euskadi (2008-2009)

## Erreferentziak

* ↑ www.cyclingarchives.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q606449
* Multimedia: Josu Agirre / Q606449
# José Luis Laguía

José Luis Laguía Martínez (1959ko irailaren 3a, Pedro Muñoz, Ciudad Real) espainiar txirrindulari profesional ohi bat da. Gaztela-Mantxan jaio arren, oso gazterik Kataluniara bizitzera joan eta bertan txinrrindulari egin zen.
Bere ibilbide profesionala 1980tik 1993ra doa. Karisma handiko txirrindularia, 1980ko hamarkadan eskalatzaile bikain gisa nabamendu zen, Espainiako Vueltan bost aldiz Mendiko Sailkapena irabaziz, horretaz gain, abiadura puntu ona ere bazuen, horrek egun bakarreko zenbait lasterketa irabaztea erraztu zion.

## Palmaresa

| 1980 Vuelta a los Valles Mineroseko etapa 1 5. Euskal Herriko Itzulian 6. Nafarroako Sari Nagusian 1981 Nafarroako Hiru Egunak Espainiako Vueltako Mendiko sailkapena Asturiasko Itzuliko etapa 1 4. Euskal Herriko Itzulian 1982 Espainiako errepideko txirrindularitza txapelketa Euskal Herriko Itzulia eta Mendiko sailkapena Burgosko Itzulia 5. Espainiako Vueltan, Mendiko sailkapena eta 3 etapa Costa del Azahar Sari Nagusiko etapa 1 Setmana Catalanako etapa 1 Kataluniako Voltako 2 etapa 5. Nafarroako Sari Nagusian 1983 Kantabriako Itzulia eta etapa 1 Clásica a los Puertos de Guadarrama Espainiako Vueltako Mendiko sailkapena eta etapa 1 Burgosko Itzuliko etapa 1 2. Nafarroako Sari Nagusian | 1984 Vuelta a los Valles Mineroseko etapa 1 Montjuiceko Igoerako sektore 1 Midi Libreko etapa 1 1985 Espainiako Vueltako Mendiko sailkapena 7. Euskal Herriko Itzulian eta etapa 1 9. Nafarroako Sari Nagusian 1986 Errioxako Itzulia Espainiako Vueltako Mendiko sailkapena Vuelta a los Tres Cantoseko etapa 1 1987 6. Euskal Herriko Itzulian 1988 Gaztela eta Leongo Itzuliko etapa 1 1989 7. Nafarroako Foru Erkidegoko Sarian 1991 Euskal Herriko Itzuliko Mendiko sailkapena 5. Nafarroako Foru Erkidegoko Sarian |

## Sailkapen orokorra Itzuli Handietan

| Itzulia | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 |
| Italiako Giroa | - | - | - | - | - | - | - | - | 30. | - | - | - | - |
| Frantziako Tourra | - | - | - | UT | 41. | UT | 121. | 43. | - | - | - | - | - |
| Espainiako Vuelta | 21. | 7. | 5. | 24. | 19. | 27. | 25. | 29. | 17. | 44. | 23. | UT | UT |
| Munduko txapelketa | UT | - | UT | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |

## Kanpo estekak

* Fitxa irakurgai (Ingelesez)
* Datuak: Q1353753
# José Mendiague pastorala

José Mendiague pastorala Jean Bordaxarek idatzitako lana da, 2012ko uztailaren 29an lehen aldiz taularatuta. Arrokiaga herriko lagunek plazaratu zuten. Pastoralak Joxe Mendiaga Larregain (Aldude, Nafarroa Beherea, 1845-Montevideo, Uruguai, 1937) euskal idazlearen bizitza azaltzen du.

## Joxe Mendiagaren biografia

Joxe Mendiaga Alduden jaio zen. Hazparnen bizi izan zen eta 1863an hamazortzi urterekin Amerikara joan zen; hala ere ez zuen inoiz bere euskaltzaletasuna bazterrean utzi. Argentina, Txile eta Uruguain bizi izan zen. Azken honetan jardun zuen batez ere baina 1875ean Argentinako Entre Ríosko probintziako Puerto Ruizen bizi izan zen. Geroago hogeita lau urtez San José de Mayon ibili zen Montevideora 1900ean itzuli arte. Lanbidez tabako lantegi baten nagusia izan zen. 1881etik Margarita Gandollarekin ezkonduta, lau seme-alabaren gurasoak izan ziren.
Ameriketan ere euskal idazle batzuekin harremanetan egon zen: Jose Maria Iparragirre, Joanes Otsalde edo Pedro Mari Otaño. Montevideon hil zen 1937an.

## Diskoa

* Ameriketan euskaldunak, José Mendiague pastorala izenburupean plazaratu zen 2012an. Baigorri: imako Talde Koordinakuntza elkartea, 2012. Luzapena: 78 minutu.

## Erreferentziak

* ↑ https://web.archive.org/web/20220126200255/http://suazia.com/index.php?option=com_content&view=article&id=24:ameriketan-euskaldunak-jose-mendiague-pastorala-le-29-juillet-et-le-5-aout-a-roquiague&catid=8&lang=fr&Itemid=101
* ↑ Piarres Xarriton, Bidarrai, euskara eta euskaltzaleak, euskaltzaindia.net.
* ↑ https://bdb.bertsozale.eus/fr/web/liburutegia/view/1762-ameriketan-euskaldunak-jos-mendiague-pastorala-arrokiaga-kantoreak

## Ikus gainera

* Pastoral
* Jean Bordaxar
* Joxe Mendiaga

## Kanpo estekak

* Pastoralaren argazkiak.
* José Mendiague pastoralaren bideoak.
* Datuak: Q85965838
# Juan Carlos Indart

Juan Carlos Indart (1943ko urriaren 29a) argentinako soziologo, semiologo eta psikoanalista da.
1960ko hamarkadan soziologian lizentziatuak hainbat ikerketa eta irakaskuntzan parte hartu zuen Di Tella Institutuan, non Oscar Masotta eta Eliseo Verón bezalako intelektualekin batera, semiotika, Levi-Strauss-en estrukturalismoa eta Lacaniaren psikoanalisia Argentinan aurkeztu zituzten .
1974an, Oscar Traversa, Oscar Steimberg eta Eliseo Verónekin batera, LENGUAjes aldizkaria sortu zuen, hizkuntzalaritza eta semiologia aldizkaria, diziplina horretako aitzindaria Latinoamerikan.
"Zientziaren Metodologia eta Gizarte Ikerketako-ren'' eta "Semiotika Arkitektoniko-ren" irakaslea izan zen Buenos Airesko Unibertsitatean eta Buenos Aireseko Udaleko Masa Komunikazio, Arte eta Teknologia Zentroko zuzendaria
Argentinako Lacaniar Orientazio Eskola eta Freudiar Eremuko Fundazioko presidentea ere izan zen.

## Idazlanak

* Problemas sobre el amor y el deseo del psicoanalista. Manantial (1. edizioa). 1989. ISBN 978-950-9515-36-9.
* Alienación-Separación: dos referencias freudianas (1. edizioa). Madrid: Kaher. 1995.
* Vigencia de las formaciones del inconsciente (1. edizioa). Vigencia. 1997. ISBN 978-987-96656-0-2. (Egilekidetzan)
* Neurosis obsesiva:compulsión y femineidad (1. edizioa). Vigencia. 2000. ISBN 978-987-96656-2-6.
* Las fórmulas del deseo (1. edizioa). Tres Haches. 2000. ISBN 978-987-9318-13-3. (Egilekidetzan)
* La pirámide obsesiva (1. edizioa). Tres Haches. 2001. ISBN 978-987-9318-15-7.
* Histeria, triángulo, discurso, nudo (1. edizioa). Vigencia. 2002. ISBN 978-987-96656-3-3. (Egilekidetzan)
* Devaluación del nombre del padre (1. edizioa). C.I.T.A. - Centro de Investigación y Trabajo Analítico. 2005. ISBN 978-987-22552-0-6. (Lan kolektiboa)
* Entre neurosis y psicosis (1. edizioa). Grama Ediciones. 2009. ISBN 978-987-1649-00-6. (Berrinprimaketa 2017an)
* Coloquio de la extimidad (1. edizioa). Grama Ediciones. 2011. ISBN 978-987-1649-54-9. (Egilekidetzan)
* Desde la perspectiva del cuerpo (1. edizioa). C.I.T.A. - Centro de Investigación y Trabajo Analítico. 2013. ISBN 978-987-24747-1-3. (Lan kolektiboa)
* De la histeria sin nombre del padre I (1. edizioa). Grama Ediciones. 2014. ISBN 978-987-1982-44-8. (Egilekidetzan)
* Sinthome e imagen corporal (1. edizioa). Grama Ediciones. 2018. ISBN 978-987-4136-36-7. (Egilekidetzan)

## Kanpo estekak

* Elkarrizketa Juan Carlos Indart-ekin (2002)
* Artikulua / 12. orrialdean (2008)
* Datuak: Q5948363
# Juan Francisco Arancibia

Juan Francisco Arancibia Lebario (Durango, 1876ko ekainaren 16an -) arkitekto eta politikaria, La Construcción izeneko aldizkarian idatzi zuen.

## Biografia

Juan Pantaleón de Arancibia donibandarra eta Mercedes Lebario Rementeria durangarra izan zituen guraso. Arkitektura ikasi zuen eta titulua atera zuen egun berean, 1903ko abuzturen 21ean hasi zen Durangoko udal-arkitekto bezala lan egiten. Lekeitioko udal-arkitekto aritu zen ere. Abadiñoko Zeletabe edo Galindez etxea eraiki zuen baita Gordexolako Villamontetarren etxea edota Durangoko Mª Arroitajauregi eta Vicente Barruetarentzako etxea.
Gabriel Maria Ybarrarekin batera Amurrioko Erreforma-Etxea sortu zuen. Horrez gain, diseinuaz eta lanen zuzendaritzaz arduratu zen, baita Bizkaiko Adingabeen Babeserako Batzordearen beste egoitza batzuk eraikitzeaz ere. Bilboko hainbat etxebizitza diseinatu zituen, Iralan edota Jesusen Bihotza plazan dagoen eraikinetako bat adibidez.

### Bilboko alkatea

Rufino Laiseca Oronozen agintaldian, eta Liga de Acción Monárquica-ren babesarekin, Bilboko alkate izendatu zuten 1920an, baina alderdi antidinastikoen presiopean kargua utzi zuen hilebete batzuen buruan. 1924-1925 urte tartean Sociedad Bilbaínaren presidente kargua izan zuen. 1930ean, Primo de Riveraren diktadura amaitu eta gero, Bilboko Udabaltzara itzuli zen, Alkateorde, Espainiako Bigarren Errepublika aldarrikatu zen arte.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 5 6 «Bilbaopedia - Juan Francisco Arancibia Lebario» www.bilbaopedia.info (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* 1 2 «Arancibia Lebario, Juan Francisco - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) SA, Baigorri Argitaletxea. (2014-07-30). «Una arquitectura para la música, el kiosco» GARA (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ Garaizabal, MIkel. (2015-01-29). «'Ferialeku y San Blas de Abadiño: lugar de encuentro y actividad', por Mikel Garaizabal» MugaKultura (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «casonas de indianos 2» casonasdeindianos2.blogspot.com (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ «Astola 1» www.gerediaga.eus (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) Olalde, Rafa. (2019-08-29). «Juan Arancibia Lebario» Bilbao: Arquitectura y urbanismo (2º) (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) Durana, Javier González de. (2022-09-08). «La arquitectura nazi en Bilbao: lo residencial (IV)» ArquiLecturA (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) Olalde, Rafa. (2018-07-21). «Edificio Sagrado Corazón 1» Bilbao: Arquitectura y urbanismo (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) Olalde, Rafa. (2018-07-21). «Juan Arancibia Lebario» Bilbao: Arquitectura y urbanismo (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Institucion-Presidentes • Sociedad Bilbaina» Sociedad Bilbaina (Noiz kontsultatua: 2024-02-18).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q108349457
# Juan Mari Agirreurreta

Juan Mari Agirreurreta Elosegi (Pasai Donibane, 1977) Filosofian doktorea da eta lanbidez frantses irakaslea. Euskal Filologian lizentziatu zen Deustuko Unibertsitatean 1999an. Filosofiako doktorego tesia Euskal Herriko Unibertsitatean aurkeztu zuen 2017an.

## Ikertzailea

Doktorego-tesian Jean-Paul Sartreren obra filosofiko nagusiari heldu zion: Izatea eta Ezereza (L’Être et le néant, 1943). Ikerketan zehazki tratatu filosofikoaren "Begirada" (Le Regard) kapitulu luzea aztertu zuen eta baita euskaratu ere. Jakinek itzulpen hori argitaratu zuen 2017an. Sartreri buruz euskaraz egin den lehen doktore tesia da. Ikerketak euskarazko doktore-tesien VI. Koldo Mitxelena saria irabazi zuen 2019an.

## Irakaslea

Agirreurreta frantses irakaslea da Derrigorrezko Bigarren Hizkuntzan (DBH).

## Itzultzailea

Hainbat liburu itzuli ditu:
* Victor Hugo, Kondenatu baten azken eguna (Elkar, 2010);
* Tomas Tranströmer, Bizientzat eta Hilentzat (Elkar, 2012);
* Jean-Paul Sartre, Begirada (Jakin, 2017).

## Sariak

* 2019: Euskarazko doktore-tesien VI. Koldo Mitxelena saria.
* 2018: Txiotesia lehiaketako irabazlea txiolari originalenaren sarian..
* 2011: AEDk antolatu zuen palindromo-lehiaketa irabazi zuen "Utzi penak Ane, piztu!" palindromo labur baina oso ulergarri eta zentzudunarekin.
* 2010: Jokin Zaitegi itzulpen saria Literaturako Nobel sari bat euskaratzeko.

## Erreferentziak

* ↑ juan mari agirreurreta | Artizarra. (Noiz kontsultatua: 2020-11-16).
* 1 2 «Juanmari Agirreurreta: "Nirea Sartreri buruz euskaraz egin den lehen doktore tesia da… Betoz hamaika ikerketa eta betoz euskaraz guztiak" — Unibertsitatea.Net» www.unibertsitatea.net (Noiz kontsultatua: 2020-11-16).
* ↑ Aguirreurreta Elosegui, Juan Maria. (2017). Fikzioa J.-P. Sartreren diskurtso teorikoan: Fikzioaren antolamendua L'Être et le Néant obra filosofikoaren "Begirada" kapituluan. UPV/EHU (Noiz kontsultatua: 2020-11-16).
* ↑ irudia, Komunikazioa eta. (2019-04-04). «Asier López, Olatz Pérez, Mikele Macho, Juan Mari Aguirreurreta eta Miren Ibarluzea dira Euskarazko Tesien VI. Koldo Mitxelena Sarien irabazleak» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2024-02-03).
* ↑ «Txiotesia lehiaketa - Irabazleak» www.unibertsitatea.net (UEU - Unibertsitatea.Net) (Noiz kontsultatua: 2020-11-13).
* ↑ «Fikzioa J.-P. Sartreren diskurtso teorikoan — Unibertsitatea.Net» www.unibertsitatea.net (Noiz kontsultatua: 2020-11-16).
* ↑ Garcia, Adrian. (2011-02-22). «Hizkuntzarekin jolasean» Berria (Noiz kontsultatua: 2024-02-01).
* ↑ «Juan Mari Agirreurreta Jokin Zaitegi sariaren irabazle • ZUZEU» ZUZEU 2012-02-06 (Noiz kontsultatua: 2020-11-17).

## Kanpo estekak

* Juanmari Agirreurreta: "Nirea Sartreri buruz euskaraz egin den lehen doktore tesia da… Betoz hamaika ikerketa eta betoz euskaraz guztiak" (Unibertsitatea.net, 2018).
* Datuak: Q102024802
# Juan Peralta

Juan Peralta Gascón (Figarol, Zarrakaztelu, Euskal Herria, 1990eko maiatzaren 17a -) euskal txirrindularia da, pistan aritzen dena. Egun Reyno de Navarra-Telco-M-Conor taldean dabil.
Bere lehenengo taldea Tafallako Txirrindulari Kluba izan zen. Errepidean erakusten zuen abiadura ikusita, pistarako saltoa egin zuen. 23 urtez azpiko Espainiako keirin, kilometro eta abiadura probetan txapelduna izan da 2012an eta abiaduran proban txapelduna 2011an.

## Erreferentziak

* ↑ Webgune ofiziala
* ↑ www.cyclingarchives.com
* ↑ EiTB
* Datuak: Q6300772
* Multimedia: Juan Peralta / Q6300772
# Cortinarius hinnuloides

Cortinarius hinnuloides Cortinariaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoa: Hydrocybe hinnuloides.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, hori-okre kolorekoa, gero hori-gorrixka, beltzez jaspeztatua ertz fibriloso zetatsu samarrarekin, oso kanpai itxurakoa, erdian ia puntazorrotza.
Orriak: Zaintsu-bateratuak, anastomizatuak, oso zabalak orritxo askorekin, itsatsiak, arrexkak edo arre-gorrixkak.
Hanka: Okre-lasto kolorekoa, horixka-gorrixka, zilindrikoa, oinarrirantz lodituaz, kapelaren kolorekoa, fibrilosoa errezelen hondakin zurixkekin, batez ere oinarrirantz.
Haragia: Usain atseginarekin, laranja lorearen antzekoa, arrexka kolorekoa.
Etimologia: Cortinarius hitza gortinatik dator, gortina eta guzti, errezelaren hondakin bereizgarriak direla eta. Hinnuleoides epitetoa latinetik, oreinkume esan nahi duen “hinnuleus” hitzetik. Oreinkumearen larruaren antzeko kolorea duelako, beraz, Cortinarius hinnuleus-aren itxura du.

## Jangarritasuna

Ez da jangarria.

### Nahasketa arriskua

Cortinarius hinnuleus oso antzekoa da, baina honek usain txarra du, lurrarena.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Koniferoen basoetan.

### Banaketa eremua

Euskal Herria, Frantzia, Austria, Eslovenia, Estonia, Alpeak, Irlanda, Erresuma Batua.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 191 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Cortinarius hinnuloides: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10460113