OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Strange Way of Life

Strange Way of Life (gaztelaniaz: Extraña forma de vida) 2023ko Pedro Almodóvar espainiar zinema zuzendariaren western-filma da. Almeríako Tabernasko basamortuan grabatu zuten.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Hogeita hamabost urte pasa eta gero, Silvak berriro basamortua zaldiz zeharkatuko du Jake sheriffa bere laguna bisitatzeko. Gauean ospatu, baina hurrengo egunean Jakek bere bidaiaren benetako arrazoia azalduko du.

## Aktoreak

* Ethan Hawke: Jake
* Pedro Pascal: Silva
* Manu Ríos: abeslaria
* Jason Fernández: Jake (gaztea)
* José Condessa: Silva (gaztea)
* Sara Sálamo: Conchita
* Erenice Lohan: Clara
* Pedro Casablanc: Carpenter
* George Steane: Joe
* Daniel Rived: Sheriff

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Hopewell, John. (2022-6-28). «Ethan Hawke, Pedro Pascal to Star in Pedro Almodovar's Western 'Strange Way of Life'» Variety.
* ↑ (Ingelesez) «Finally, Pedro Almodóvar is making his own queer western» i-D.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q112977215
# Noelia Lorenzo Pino

Noelia Lorenzo Pino (Irun, 1978ko azaroaren 9a) nobela beltza generoa lantzen duen idazlea da.

## Biografia

Noelia Lorenzo Pino Irunen sortu zen 1978an, Lanbide Heziketa ikasketak egin zituen eta ebaketa eta jantzigintza irakaslea da. Bere bide profesionala moda munduan garatu du.
2006an bere moda enpresa propioa ireki zuen, Zoe deiturikoa, bere arreba Soniarekin batera baina, krisialdiaren ondorioz 2010ean itxi izan behar zuten.
Nahiz eta gutxi irakurtzen zuen, txikitatik olerkiak eta ipuinak idazten zituen. Antzerki tailer bat egin eta gero lagun batekin antzerki gidoi bat idatzi zuen. Chamusquina, lehen eleberria hasi zuenean nobela beltzeko ikastaro bat egin zuen eta honek Chamusquina berridatzi eta bukatzera eraman zuen.
2013an bere lehen nobela beltza argitaratu zuen Chamusquina (Dauro, 2013). Argitaletxe txikia zenez ez zuen promozio handirik izan, ahoz ahokoak mugitu zuen eleberria.
Hurrengo biak, La sirena roja (Erein, 2015) eta La chica olvidada (Erein, 2016) izan ziren. Noelia Lorenzo Erein argitaletxearen Cosecha roja bilduman parte hartzen duen lehen emakumea da.

## Lanak

* Chamusquina (Dauro, 2013)
* La sirena roja (Erein, 2015)
* La chica olvidada (Erein, 2016)
* Corazones negros (Erein, 2018).
* Ane, Moon eta burbuilak (Ane eta Moon) (Erein, 2018).
* Ane eta Moon, Ilargira bidaia (Erein, 2018).
* La estrella de quince puntas (Erein, 2020).
* Animales heridos (Trabelbug, 2021).
* Blanco inmaculado (Plaza & Janés, 2022).
* Purasangre (Plaza & Janés, 2024).

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) La sirena roja, de Noelia Lorenzo Pino -. 2015-12-06 (Noiz kontsultatua: 2018-01-11).
* ↑ (Gaztelaniaz) Vasco, Diario. ««Me encanta el género negro, con buenas dosis de tensión y misterio»» diariovasco.com (Noiz kontsultatua: 2018-01-11).
* 1 2 NOELIA LORENZO PINO: “Irakurlea harrapatzeko gaitasun handia du nobela beltzak” – Irunero. (Noiz kontsultatua: 2018-01-11).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Udazkeneko uzta oparoa. Noticias de Navarra» Noticias de Navarra (Noiz kontsultatua: 2018-01-11).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Noelia Lorenzo Pino (Escritora): «El género negro te permite mostrar la sociedad en la que vives»» diariovasco.com 20150529222833 (Noiz kontsultatua: 2018-01-11).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Noelia Lorenzo Pino, escritora de 'La chica olvidada' | Radio Irun | Audio | Cadena SER» Cadena SER (Noiz kontsultatua: 2018-01-11).
* ↑ Txantiloi:Cita web
* ↑ Txantiloi:Cita libro
* ↑ Txantiloi:Cita libro

## Kanpo estekak

* Noelia Lorenzo Pino erabiltzailearen orria, Facebook zerbitzuan
* Datuak: Q27502939
# Alicia Fernández Rodríguez

Alicia Fernández Rodríguez (Escairón, O Saviñao, 1987ko azaroaren 15a) galiziar poeta da.

## Ibilbidea

Galiziar Filologian lizentziatua USCn. Olerkiak argitaratuak ditu La Caramuxa, A ciegas, Dorna e Xistral literatur aldizkarietan, besteak beste. Sormenezko idazlan tailerrak eman zituen. Compostelako Chan da Pólvora liburu-dendaren sortzaile eta zuzendari izan zen bi urtez, Antón Lopo, Gonzalo Hermo, Manolo Martínez eta Eduard Velascorekin batera.

## Lanak
### Poesia

* Echar el mar los pones ojos (2005). Edições Tema.
* Mamá pelicano (2020).

### Lan kolektiboak

* Sempre mar. Cultura contra a burla negra, 2003.
* Letras novas, 2008, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
* Guía viva de ortodoxos y heterodoxos en la poesía contemporánea gallega, 2012, Endymión.
* Versus cianuro. Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto, 2013, A. C. Caldeirón.
* No seu despregar, 2016, Apiario.
* 13. Antoloxía da poesía galega próxima, 2017, Chan da Pólvora.

## Sariak

* Francisco Fernandez del Riego poesia saria.
* Francisco Añon poesia saria.
* Díaz Jácome (2002) 3. poesia saria.
* Ánxel Casal poesia saria.
* Minerva saria.
* Arteen Jolas-Zentroa I. Poesia Lehiaketako 3. saria 2014an, Desioaren inbentarioagatik.
* Fiz Vergara Vilariño poesia saria 2019an, Mamá pelicano lanagatik.

## Erreferentziak

* ↑ 2019-10-27.

## Kanpo estekak

* Egilearen fitxa EFTAn.
* Artikulua Gabeziak II Eguneroko Korapiloetan
* Datuak: Q28169445
* Multimedia: Alicia Fernández Rodríguez / Q28169445
# Phil Lesh

Philip Chapman Lesh (Berkeley, Kalifornia, 1940ko martxoaren 15a – 2024ko urriaren 25a) estatubatuar baxu-jotzailea izan zen, Grateful Dead taldeko kide sortzailea.
Biolina jotzen hasi zen, baina High School Berkeleyn ikasten ari zela, tronpetara aldatu zen eta abangoardiako musika klasikoan eta free-jazzean interesatu zen. 1961ean Kaliforniako Unibertsitatea Berkeleyn Tom Constanten bateria-jotzailea ezagutu zuen. Constantenen gomendioz, Lesh Luciano Berioren ikaslea izan zen 1962an.
1962an Jerry Garcia ezagutu zuen eta Bob Weir, Ron "Pigpen" McKernan eta Bill Kreutzmannekin batera Grateful Dead rock psikodelikoko taldea sortu zuten. Lesh taldeko baxu-jotzaile bihurtu zen, nahiz eta inoiz ez zuen musika tresna hau jo. Taldearen abestiren bat ere konposatu zuen eta abestiren bat ere abestu zuen. Grateful Dead desegin ondoren bere musika ibilbidearekin jarraitu zuen.

## Diskografia

The Other Ones:
* The Strange Remain (1999)
Phil Lesh and Friends:
* Love Will See You Through (1999)
* There and Back Again (2002)
* Live at the Warfield (2006)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1350527
* Multimedia: Phil Lesh / Q1350527
# Iluminados por el fuego

Iluminados por el fuego 2005eko Tristán Bauer argentinar zinema zuzendariaren filma da, Edgardo Estebanen izen bereko eleberrian oinarrituta.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Argentinako diktadura militarrak Malvina uharteen gaineko subiranotasuna berreskuratzeko bidali zituen tropetan parte izan ziren bi gizonek elkarrekin topo egin dute hogei urte geroago, eta bizipenak gogora ekarri dituzte.

## Aktoreak

* Gastón Pauls: Esteban Leguizamón
* Pablo Ribba: Alberto Vargas
* César Albarracín: Juan Chamorro
* Víctor Hugo Carrizo: Pizarro
* Virginia Innocenti: Marta edo María Vargas
* Juan Leyrado
* Arturo Bonín

## Erreferentziak

* ↑ www.sansebastianfestival.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4385210
# Falklandetako Gerra

Falklandetako Gerra edo Malvinetako Gerra, Hego Atlantikoko Gerra izenarekin ere ezaguna, Argentina eta Erresuma Batuaren arteko gatazka armatua izan zen, Hegoaldeko Georgiak, Hegoaldeko Sandwichak eta batez ere Falkland uharteetan jazo zena. Gerrak hiru hilabete iraun zuen, 1982ko apirilaren 2tik (Argentinak uharteak okupatu zituen) 1982ko ekainaren 14ra (argentinarrak errenditu egin ziren).
Gatazkaren iturburua uharteen gaineko subiranotasunean datza. 1833. urtean, Erresuma Batuak indarrez eskuratu zituen Argentinaren eskuetan zeuden hiru uharte multzoak. Ordutik, Argentinak ez du sekula aitortu uharteon gaineko kontrol britainiarra, eta eskubide osoko lurralde argentinartzat ditu, administratiboki Tierra del Fuego, Antartida eta Hego Atlantikoko Uharteak deritzon probintzian kokatzen dituelarik. Era berean, Argentinako konstituzioaren begietara, ofizialki britainiarrak diren Falkland uharteetako biztanleak argentinar herritarrak dira.
Gatazka 1982ko apirilaren 2an hasi zen, argentinar soldaduak uharteetan sartu zirenean. Aise berenganatu zituzten Falklandak, inor hil gabe. Britaniarren erantzunaren zain, asteak eman zituzten defentsak prestatzen. Diplomazia saioek huts egin zuten, eta Erresuma Batuak bere erantzun militarra abiatu zuen maiatzaren 27an, Corporate Operazioa, uharteak berreskuratzeko asmoz. Hildako ugari eragin zuten borrokaldi latzen ostean, argentinarrek errendizioa eskatu behar izan zuten ekainaren 14an, britainiarren nagusitasun militarrari aurre egin ezinik. Argentinarentzat berealdiko porrota izan zen, eta gertakari hark erregimen militarraren amaiera bizkartu zuen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q48249
* Multimedia: Falklands War / Q48249
# The Iron Lady

The Iron Lady (euskaraz: «Burdinezko Dama») 2011ko Erresuma Batuko film biografiko bat da, ingelesez egina, Margaret Thatcherren bizitza kontatzen duena.
Familiaren giroak bazuen jadanik politikarekin zerikusirik. Aitak janari denda baten jabea izan zen, baina herrian, batzuetan diskurtso politikoak egiten zituen. Eta Margaretek beti arretaz entzuten zuen bere aitak esandakoa. Unibertsitatera beka batekin joango zela, etxean esan zuenean, aitak harro-harro animatu zuen onena izatera. Karrera amaitu eta gero politika mundura heldu zen. Baina mundu hau gizonezkoa zen guztiz eta izugarrizko indarra behar izan zuen bere iritziak gutxienez gizonezkoenak bezain baliagarriak zirela erakusteko.
Beste politikari gazte batekin maitemindu zen eta mutilak ezkontzeko eskatu zionean, Margaretek azaldu zion inoiz ez zela etxeko andre bat izango. Berari, hori gustatzen zitzaion Margaretengandik, hain zuzen: bere gogo eta irrika Britainia Handia hobetzeko politikaren bidez. Hortaz, ezkondu ziren eta berak beti Margareten erabakiak bultzatu zituen, baita garai latzetan ere. Margaret Britainia Handiko lehen ministro bihurtu zenean, herrialdearen egoera penagarria zen. Burdin lantegiak ixten ziren lanik ez zegoelako eta izugarrizko iskanbila eta matxinadak agertu ziren. IRAren atentatu batean bere senarra hil zen eta Margaretek ezin izan zuen bere heriotza inoiz gainditu. Malvinen gerra hastea erabaki zuen eta azkenean irabazi arren, gerra garaia oposizio politiko eta sozialez beteta zegoen. Erabakiak hartzeko ausardia zuen eta horregatik Europa osoak Burdinazko Dama goitizena eman zion.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q269810
# Miserikordiako Luisa

Sor Miserikordiako Luisa (XVIII. mendea) gipuzkoar idazlea izan omen zen.

## Biografia

Gavon-sariac izeneko artzain-opereta bat, hitz neurtuz ondua, eman zuen argitara, 1762an, Eguberriz kantatua izateko Azkoitiko elizan. Azkoitiko Miserikordia etxean inprimatu zen.
Asko idatzi da Luisa de la Misericordiaren nortasunari buruz. Jose Manterolaren iritziz, Telletxea Idigorasek frogak ere agertu ditu Luisa de la Misericordia hori ez da Frantzisko Xabier Munibe, Peñafloridako kondearen ezizen bat besterik. Nola nahi ere, bera da, Barrutiarekin batera, hegoaldeko euskal antzerkilari antzinakoena.

## Ikus, gainera

* Frantzisko Xabier Munibe, Peñafloridako kondea.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q12263717
# Miriam Luki

Miriam Luki Albisua (Urretxu, Gipuzkoa, 1973a) euskal kazetaria da. Gaur egun, Goierriko Hitzan egiten du lan. 2023ko Gipuzkoako Liburudenden Elkarteak Zilarrezko Euskadi saria eman zion Argialdiak ipuin liburuarengatik.

## Ibilbidea

Kazetaritza ikasi zuen Euskal Herriko Unibertsitatearen Leioako campusean. Euskal Kulturgintzaren Transmisioa graduondokoa ikasi zuen Mondragon Unibertsitatean eta bertan ikasitakotik abiatuta, 2011n Euslandia - Unibertso Txiki Baterako Galderak liburua idatzi zuen.

## Argitalpenak

* Euslandia - Unibertso Txiki Baterako Galderak
* Argialdiak. (2023, Susa)Azalaren egilea: Maite Gurrutxaga.

## Sariak

* 2017an Urretxu eta Zumarragako udalek antolatutako Iparragirre sarietara Euskarazko poesian bederatzi lan aurkeztu ziren eta lehenengo saria Miriam Lukik jaso zuen.
* 2023an Gipuzkoako Liburudenden Elkarteak Zilarrezko Euskadi Saria eman zion Argialdiak lanarengatik.

## Erreferentziak

* 1 2 gaztezulo. «Miriam Lukiren 'Argialdiak' liburuak jaso du Zilarrezko Euskadi Saria» Gaztezulo (Noiz kontsultatua: 2023-11-17).
* ↑ Altuna, I.. (2023-05-18). «Bere lehenengo ipuin liburua argitaratu du Miriam Lukik» El Diario Vasco (Noiz kontsultatua: 2023-05-20).
* ↑ Otamotz. (2017-12-28). «Miriam Luki eta Mikel Fernandez, Iparragirre Sarietan sarituak» Otamotz (Noiz kontsultatua: 2023-05-20).
* ↑ GOÑI, FCO JAVIER AGUADO. (2018-02-23). «Miriam Luki Albisua: «La poesía contiene música y no siempre es sencillo encontrarla»» El Diario Vasco (Noiz kontsultatua: 2023-05-20).

## Bibliografia

* Luki, M. (2011): Euslandia - Unibertso Txiki Baterako Galderak. Lanku argitaletxea. ISBN 978-84-938103-6-8miriam

## Kanpo estekak

* Elkarrizketa: Belo batekin bizi gara, gizarteaz platonikoki maiteminduta Berria, 2023.07.04
* Elkarrizketa: Azala atzekoz aurrera denean Berria, 2023.05.19
* Bikote-teka 2022 Youtube, 2022
* Datuak: Q31844341
# Severina Luna de Orosa

Severina Luna de Orosa (Batangas, Filipinak,1890eko otsailaren 11 – Manila, 1984ko maiatzaren 23a) Filipinetako medikua eta idazlea izan zen, hispanista izendatua eta Zobel Sariaren irabazlea 1982an. Interesak eta grinak partekatu zituen bere senarrarekin, Sixto Y. Orosarekin. Bere bost seme-alabetatik bi entzutetsuak izatera heldu ziren, Leonor Orosa koreografoa eta Rosalinda Orosa idazlea.

## Biografia

Remigio Luna eta Rafaela Dinglasanen alaba izan zen Severina. Manilako Filipinetako Unibertsitateko Medikuntza Fakultatean graduatu zen. Bere promozioko onena izan zen. Unibertsitate berean irakatsi zuen, zehazki 1914 eta 1915 urteetan. Urtebete geroago, bera eta bere senarra Jolora ( Sulu ) joan ziren bizitzera, musulmanen lehen mediku kristauak izanik. Bere senarrarekin lankidetzan aritu zen Sulu ospitalean ginekologia eta kirurgia arloan.
1926an Manilako ikastetxeetako mediku zuzendari izendatu zuten, eta gero Bacolod ospitaleko Amatasun eta Geriatria eremua zuzendu zuen.

## Literatur sorkuntza

Medikuntza lana egiteaz gain, Severinak Heraldo de Filipinas hebiderako idazten zuen, hasieran gaztelaniaz. Rosalinda L. Orosa alaba idazle eta kazetariaren aholkuz, bere sorkuntzak tagalogera eta ingelesera itzultzen hasi zen Severina, baita geroago kontrako norabidean ere, ingelesez idatzitako bere lan batzuk gaztelaniara itzultzi zituen 93 urte baino gehiago zituenean.
Severina oso kezkatuta zegoen sexu-heziketarekin, eta asko idatzi zuen horri buruz, Sex Education in the Home lana kasu, familiaren barruko sexu-heziketaren gai garrantzitsuari buruzkoa, berak gurasoak gai honi heltzera gonbidatzen zituena

## Lana

* Bere bizitza luzean lan eta artikulu ugari idatzi zituen gaztelaniaz, tagalogaz eta ingelesez, sexu osasunari, osasunari orokorrean, emakumeei eta amatasunari buruz edo José Rizali buruz, besteak beste.

## Sariak eta aitorpenak

* 1962: Filipinetako Unibertsitateak Urteko Gurasoen saria eman zien berari eta Sixto Y. Orosa senarrari.
* 1963: Filipinetako Emakumeen Hiritar Batzarrak Urteko Familia saria eman zien.
* 1982: Zobel saria

## Erreferentziak

* ↑ «Severina Luna» geni_family_tree (Noiz kontsultatua: 2020-12-02).
* ↑ «s&m_orosa-severina-l.pdf» Google Docs (Noiz kontsultatua: 2020-12-02).
* ↑ http://www.elib.gov.ph/results.php?f=author&q=Orosa%2C+Severina+%28Luna%29.
* ↑ «s&m_orosa-sixto-y.pdf» Google Docs (Noiz kontsultatua: 2020-12-02).

## Kanpo estekak

* Weba Orosa familiaren informazio genealogikoarekin eta argazkiekin
* Datuak: Q24634368
# Rojo (filma)

Rojo Benjamin Naishtatek idatzi eta gidatutako filme dramatiko argentinarra da. Dario Grandinetti argentinarra eta Alfredo Castro txiletarra dira aktore nagusiak. Pelikula honek 2018ko Donostiako Zinemaldiko sail ofizialean hiru sari jaso zituen: zuzendari onena, gizonezko aktore onena eta irudi onena.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
1975eko irailean Argentinan girotua dago, Triple A erakundearen gorenean eta estatu kolpea geratzeko zorian dagoelarik. Claudio Morán (Darío Grandinetti) doktorea da pertsonai nagusia, filma girotua dagoen herrian errespetua duen abokatu bat. Emakume boteretsu (Andrea Frigerio) batekin dago ezkondua eta Paularen (Laura Grandinetti, Darioren alaba bizitza errealean) gurasoak dira. Paula bere mutilagun Santirekin (Rafael Federman) sexua ezagutzen ari da. Lau pertsonai nagusi hauen baitan eraikitzen da istorioa, botere azpijokoak, laido zaharrengatik mendekuak eta estatuaren erakunde errepresiboen akzioak tartekatuko direlarik.

## Aktoreak

* Darío Grandinetti
* Andrea Frigerio
* Alfredo Castro
* Diego Cremonesi
* Laura Grandinetti
* Susana Pampin
* Rudy Chernicoff
* Claudio Martinez Bel
* Mara Bestelli
* Rafael Federman
# 601 Inteligentzia Batailoia

601 Inteligentzia Batailoia (gaztelaniaz: Batallón de Inteligencia 601) Argentinako Armadako inteligentzia unitate berezia izan zen, 1970eko hamarkada amaieran sortu eta 1985ean desegindakoa. Ospetsu bilakatu da Argentinako estatu terrorismoan eta Cóndor operazioan parte hartzeagatik. Bertako kideek gerrillei eta giza eskubideen aldeko erakundeei buruzko informazioa bildu eta elkarte horietan infiltratu ziren eta, aldi berean, hilketak, bahiketak eta beste abusu batzuk koordinatu zituzten haien kontra.
Bereziki aktiboa izan zen Malvinetako Gerraren aldian. 601 Inteligentzia Batailoiak, gainera, Argentinaz kanpoko ekintzetan parte hartu zuen, adibidez, Luis García Meza Tejadaren 1980ko 'kokainaren kolpea' deitutakoan Bolivian, eta kontren (kontrairaultzaileen) unitateei prestakuntza eman zien Lepaterique-Hondurasen 1980ko hamarkadan, baita Hondurasko 316 Batailoiko kideei ere, 601 Inteligentzia Batailoiko eliteen eskutik. Gero, beste eragile batzuei laguntza eman zieten haiek Nikaraguako kontrei Honduras eta Guatemalan prestakuntza eman ziezaieten, une horretan CIAk sandinisten aurka finantzatzen zituenean.

## Erreferentzia

* ↑ Argentina reveals secrets of 'dirty war'. Buenos Aires News.net 2010-01-29 (Noiz kontsultatua: 2014-12-03).

## Ikus, gainera

* Cóndor operazioa
* Automotores Orletti

## Kanpo estekak

* Datuak: Q810711
# Elena López Agirre

Elena López Agirre (Madril, 1956) espainiar idazlea da, gaztetatik Gasteizen bizi dena. XX. mendeko euskal rock mugimenduari buruzko hainbat liburu idatzi ditu.

## Ibilbidea

Madrilgo Complutense Unibertsitatean Kazetaritza ikasketak egin zituen. 1985ean Egin egunkariko Bat, Bi, Hiru musika gehigarrian idazten hasi zen eta aldi berean Gasteizko Potato reggae taldean gitarjole sartu zen. Taldeko Pedro Espinosa kidearekin batera Aianai Kultur Elkartea sortu zuen.
1996an Del txistu a la telecaster liburua idatzi zuen eta bertan Euskal Rock Erradikala deitu zenaren historia azaldu zuen. 1998an Potato taldearen historia idatzi zuen eta 2013an Hertzainak taldearena. 2015ean euskal musikaren historian garrantzitsuak (baina ezezagunak) izan diren 25 emakumezkoren biografiak idatzi zituen.
2022an "Bajando la colina. De las orquestinas a los conjuntos. Vitoria 1940-1980" dokumentala egin zuen. Gasteizko kaleetako musika jarduera azaltzen du eta horretarako 50 elkarrizketatik gora egin ditu.

## Lanak
### Liburuak

* Del txistu a la telecaster (1996)
* Potato, la utopía de una Euskadi tropikal (1998)
* Historia del Rock Vasco: edozein herriko jaixetan (2011)
* Hertzainak. La confesión radical (2013)
* Neskatxa maite. 25 mujeres que la música vasca no debería olvidar (2015)

### Dokumentalak

* Bajando la colina. De las orquestinas a los conjuntos. Vitoria 1940-1980 (2022)

## Erreferentziak

* ↑ «Tipos Infames: Autor: LÓPEZ AGUIRRE, ELENA» www.tiposinfames.com (Noiz kontsultatua: 2023-08-13).
* ↑ (Gaztelaniaz) «Elena López Agirre – Catarata» www.catarata.org (Noiz kontsultatua: 2023-08-13).
* ↑ (Gaztelaniaz) SA, Baigorri Argitaletxea. (2014-01-05). «Elena López Aguirre y Pedro Espinosa: músicos, periodistas, escritores y curiosos» GARA (Noiz kontsultatua: 2023-08-13).
* ↑ (Gaztelaniaz) lecturalia.com. «Elena López Aguirre: libros y biografía autora» Lecturalia (Noiz kontsultatua: 2023-08-13).
* ↑ Santamaria, Ivan. (2023-08-13). «Musikak ahantz ez ditzan» Berria (Noiz kontsultatua: 2023-08-13).
* ↑ «Elena Lopez Aguirre presenta el documental Bajando la colina. De las orquestinas a los conjuntos. Vitoria 1940-1980 - prentsa» prentsa.araba.eus (Noiz kontsultatua: 2023-08-13).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q121408981
# Belgrad Nikola Tesla aireportua

Belgrad Nikola Tesla aireportua (serbieraz: Аеродром Београд - Никола Тесла) Belgrad hiria zerbitzatzen duen aireportua da.
2012an 3.363.919 pertsonek erabili zuten.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Eurocontrol. (Noiz kontsultatua: 2013-05-29).

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Aireportuaren webgunea.
* Datuak: Q127955
* Multimedia: Belgrade Nikola Tesla Airport / Q127955
# FK Čukarički

FK Čukarički (serbieraz Фудбалски клуб Чукарички, Fudbalski klub Čukarički) Serbiako futbol talde bat da Belgrad hiriburukoa. Jugoslavian 2 Liga eskuratu zituen eta Serbian Kopa bat. Mitropa Kopa ere irabazi zuen 1977an.

## Historia

Taldea 1926an sortu zen Čukarički sport klub (ČSK) izenarekin, bina XX mendean Jugoslaviako Liga sistemako maila baxuetan ibili zen. 1995ean lortu zuen maila gorenera iristea eta posturik onena 2000 urteko seigarrena izan zuen. 1996 eta 1997an UEFA Intertoto Kopan ere aritu zen, emaitza aipagarririk gabe izan arren. 2003an jeitsi egin zen. Hurrengo urteetan diru arazoak izan zituen, baina Stankom konpainiak serbiarrak erosi eta buelta eman zion 2007an lehen mailara itzuliz.
2014-15 denboralian urte bikaina osatu zuen Serbiako Kopa irabazi eta Ligan hirugarren geldituz. 2015-16an ere postu bera eskuratu zuen.

## Palmaresa
### Serbian: 1

* Serbiako Liga (0): hirugarren 2015, 2016 eta 2023an.
* Serbiako Kopa:
** Txapelduna (1): 2015.
** Finalista (1): 2023.

## Kanpo estekak

* (Serbieraz) Webgune ofiziala
* Datuak: Q213161
* Multimedia: FK Čukarički / Q213161
# FK Radnički Niš

FK Radnički Niš (serbieraz Фудбалски клуб Раднички, Fudbalski klub Radnički) Serbiako futbol talde bat da, Niš hirikoa.

## Historia

Miloš Marković-ek sortu zuen taldea 1923 urtean. Jugoslavia garaian maila oneko taldea izan zen. 29 denboraldi egin zituen lehen mailan eta bi aldiz hirugarren portuan sailkatu zen, 1980 eta 1981 denboraldietan. Urrezko garaia 1975ean abiatu zuen Balkandarren Kopa irabaziz. 1982 urtean UEFA Kopan finalerdiak erdietsi zituen baina Hamburger SV talde alemaniarrak utzi zuen finaletik kanpo. 1989an Balkandarren Kopako finala jokatu zuen berriz baina oraingoan ez zuen titulua eskuratu.
Jugoslaviaren desegitearekin batera taldearen gainbehera etorri zen eta maila apaletan jokatu zuen. 2012an Superligara iritsi zen eta 2018-19 denboraldian bigarren postua eskuratu du.

## Palmaresa
### Jugoslavian: 0

* Jugoslaviako Liga (0): hirugarren 1979-80 eta 1980-81 denboraldietan.

### Serbian: 0

* Serbiako Liga (0): bigarren 2018-19an.

### Nazio artean: 1

* UEFA Kopa:
** finalerdiak 1981-82an.
* Balkandarren Kopa:
** Txapelduna (1): 1975
** Finalista (1): 1989

## Kanpo estekak

* (Serbieraz) Webgune ofiziala
* Datuak: Q1137993
* Multimedia: FK Radnički Niš / Q1137993