# Mary Prince

Mary Prince (1788ko urriaren 1a – 1833aren ondoren) esklabo gisa izandako esperientziaren autobiografia argitaratu zuen lehen emakume beltza izan zen. Bermudetako kolonian jaio zen, jatorri afrikarreko familia esklabo batean. Hainbat aldiz saldu ondoren eta Karibetik eramana izanik, Ingalaterrara eraman zuten neskame bezala 1828an, eta gero bere esklabutza utzi zuen.
Prince analfabetoa zen, baina Londresen bizi zen bitartean Susanna Strickland-i diktatu zion bere bizitza-historia. Thomas Pringle Esklabotza Leuntzeko eta Mailaz Mailaz Indargabetzeko britaniar lurraldeetatik zehar Elkarteko idazkariaren etxean bizi zen Susanna Strickland, Elkarte Antiesklabista bezala ere ezaguna, 1823–1838. Strickland-ek esklaboen narratiba idatzi zuen, eta Maria Prince-aren Historio gisa argitaratu zen 1831n, Erresuma Batuan argitaratuko den emakume esklabo beltz baten bizitzaren lehen kontakizuna. Esklabotzaren basakerien lehen eskuko deskribapen horrek, Bermudetako eta Karibe britainiarreko kolonietan esklabotza legezkoa izaten jarraitzen zuen garaian argitaratu zenak, galbanizazio efektua izan zuen Britainia Handiko esklabotzaren aurkako mugimenduan. Lehen urtean birritan berrinprimatu zuten.

## Bizitza goiztiarra eta hezkuntza

Mary Prince esklabo jaio zen Brackish Pond-en, Devonshire Parish-en (parrokian), Bermudetan. Aita (Prince zuen izen bakarra) David Trimmingham-ek esklabo bihurtutako zerratzaile bat zen, eta ama, berriz, Charles Myners-ek eukitako etxeko zerbitzari bat. Hiru neba eta bi ahizpa txiki zituen, Hannah eta Dinah. Myners 1788an hil zenean, Mary Prince, bere ama eta anaiak etxeko zerbitzari gisa saldu zizkioten George Darrell kapitainari. Mary eta bere ama ber alabari eman zituen, eta Mary bere biloba gaztearen, Betsey Williams-en, lagun-zerbitzari bihurtu zen.
12 urte zituela, Spanish Poin-teko John Ingham kapitainari saldu zioten Mary 38 libraesterlinaren-gatik (2021: ~ 3,300 libra; ~A,E.B.etako $4,500). Bere bi ahizpak ere egun berean saldu zizkieten, denak esklabo trafikatzaile ezberdinei. Mary-ren ren jabe berria eta bere emaztea ankerrak izan ziren eta sarritan galdu zituzten beren izaerak, eta Maria eta beste batzuk delitu txikiegatik gogor astindu zituzten sarritan.   Mary Prince 1803 baino lehen saldu zuten enkantean, Robert Darellen 100 libra Bermudiar monetaren-gatik. Bermudiarrek esklaboak erabili zituzten sasoian mende batez itsasoko uretatik gatza ateratzeko. Esportaziorako gatzaren ekoizpena Bermudetako ekonomiaren zutabe bat zen, baina produkzioa intentsiboa zen eskulanean. Hasiera batean, zuriek miaketa egin zuten, erasotzaile espainiarrek eta frantsesek esklabo bihurtutako pertsonak konfiskatuko zituzten beldurrez (esklabo bihurtutako pertsonak jabetzatzat hartzen ziren, eta halakotzat konfiskatu zitezkeen liskarretan). Beltzek Bermudetako sloop-ak sortu zituzten, Turkiar Uharteetatik eta Turkiar Uharteetara raker-ei entregatu zizkieten eta Ipar Amerikako merkatuei gatza eman zieten, zuriak oinez zihoazen bitartean itsas jardueretan parte hartuz. Espainiarrek eta frantsesek eskualdean planteatutako mehatxuek behera egin zutenean, hala ere, esklabo bihurtutakoak gatz zartaginetan lanean jarri zituzten.
Umetan Mary-k baldintza txarretan egiten zuen lan gatz-putzuetan, bere belaunetaraino uretan. Gatz meatzaritzaren izaera zela eta, sarritan 17 ordu jarraian ere lan egin behar izan zuten Mary-k eta beste batzuk; izan ere, putzuen jabeei kezka sortzen zien luzeegiegi ondorioz langileak joaten baziren euria iritsi eta gatzaren azala kenduko zietela jakiteak. Oro har, gizonak gatzagileak ziren, gatz-putzuetan lan egitera behartuak, non eguzkia eta beroa baitzeuden, baita zartaginetan gatza ere, zartaginok zango estaligabeetan jaten baitzuten. Emakumeek gatzaren ontziratze errazago egin zuten.
Mary Prince 1812an itzuli zuten Bermudetara, Robert Darrell alabarekin bizitzera joan zen tokira. Hemen zegoela, bere kontakizunean esan zuen Darrellek fisikoki abusatu zuela eta jipoi berrien mehatxupean bainatu behar izan zuela. Mary-k bitan eutsi zion Darrellen gehiegikeriari: behin, bere alabaren defentsan, hura ere garaitu baitzuen; bigarren aldian, Darrellengandik bere burua defendatuz, sukaldeko tresnen erorketagatik jo zuenean. Horren ondoren, bere zerbitzu zuzena utzi eta Cedar Hill-era kontratatu zuten aldi baterako, esklabistarentzat dirua irabazten zuen arropa garbituz .
1815ean, Mary laugarren aldiz saldu zuten ohea bustitzen zuelako, Antiguako John Adams Wood-i $300-engatik (2021: ~3,900libra ; ~$5,300). Etxean etxeko esklabo gisa lan egiten zuen, ohe geletara joaten zen, haur txiki bati bularra ematen zion eta arropa garbitzen zuen. Han erreumatismoak jota hasi zen, eta horrek lan egin ezinik utzi zuen. Adams Wood bidaiatzen ari zenean, Mary-k dirua irabazten zuen bere kabuz, arropak garbituz eta ontziei kafea, batatak eta bestelako hornigaiak salduz.
Antigua-n, Moraviako Elizarekin bat egin zuen, eta han ere eskoletara joan zen, eta irakurtzen ikasi zuen. Ingalaterrako elizan bataiatu zuten 1817an, eta jaunartzerako onartu zuten, baina beldur zen Adams Wood-i joateko baimena eskatuko ote zion. 1826ko abenduan, Spring Garden Moravian Churchen, Prince Daniel James-ekin ezkondu zen, bere askatasuna lanetik dirua aurreztuz erosi zuen gizon esklabo batekin. Arotz eta kupela lanetan aritu zen. Mary-ren arabera, bere flageloak gehitu egin ziren ezkondu ondoren, Adams Wood-ek eta bere emazteak ez zutelako nahi bere jabetzan gizon beltz libre bat bizitzerik eta.

## Ingalaterrara bidaiatu

1828an, Adams Wood eta bere familia Londresera joan ziren, bisitatzen eta semearen heziketa antolatzen, eta alabak etxera uharteetara ekartzen. Berak hala eskatuta, Maria Prince berekin eraman zuten zerbitzari gisa. Wood-tarrak hamar urtez baino gehiago zerbitzatu bazituen ere, gero eta gatazka handiagoa zuten Ingalaterran. Lau aldiz esan zion Wood-ek obeditu edo alde egin behar zuela. Irteteko eskubidea nominalki eman zion eskutitz bat eman zioten, baina inork ez kontratatzeko iradoki zioten.
Etxetik irten ondoren, Hatton Gardeneko Moraviako elizarekin babestu zen Prince. Aste gutxietan, Thomas Pringle idazle abolizionista eta Elkarte Antiesklabistaren Idazkariarentzat hasi zen lanean, noizbehinka, beharra zuten beltzei laguntza eskainiz. Princek lana aurkitu zuen Forsyth familiarekin, baina bikotea Ingalaterratik aldendu zen 1829an. Wood-tarrek ere Ingalaterra utzi zuten 1829an, eta alabarekin itzuli ziren Antigua-ra. Pringlek, Woodek Princen askatasuna ematea edukitzen saiatu zen, beraz, legezko askatasuna izango zuen.
1829an, Adams Woodek uko egin zion Mary Prince askatzeaz edo bere kontroletik kanpo erosten uzteari. Hura saltzeari edo askatzeari uko egin izanak esan nahi zuen esklabotza Antigua-n legezkoa izaten jarraitzen zuen bitartean Prince ezin zela senar eta lagunengana itzuli esklabo berriro bihurtu gabe eta Wood-en boterearen menpe jarri gabe. Konpromiso bat lortzen saiatu ondoren, Batzorde Antiesklabistak Parlamentuari Prince-ren askatasuna onartzeko eskatzea proposatu zuen, baina ez zuen arrakastarik izan. Aldi berean, Mendebaldeko Indietako esklabo guztiak askatzeko lege-proiektu bat sartu zen Ingalaterran, zeinen esklabistek libreki ekarri baitzituzten; ez zen pasatu, baizik eta esklabotzaren aurkako sentimendu gero eta handiago baten zantzua zen.
1829ko abenduan, Pringlek, Prince kontratatu zuen bere etxean lan egin zezan. Pringlek animatuta, Prince-k erabaki zuen Susanna Strickland-ek transkribatu behar zuela bere bizitzako kontakizuna. Strickland idazlea abizenaz ezagunagoa egin zen, geroago, Susanna Moodie eskontzako izenaz. Pringle, editore lanetan aritu zen, eta bere liburua 1831n The History of Mary Prince (Mary Prince-n historioa) bezala agitaratu zen . Liburuak zirrara eragin zuen, esklabo bihurtutako emakume beltz baten bizitzari buruz Britainia Handian argitaratutako lehen kontakizuna baitzen; esklabotzaren aurkako asaldura hazten ari zen une batean, bere lehen kontakizun pertsonalak pertsona asko ukitu zituen. Lehen urtean, hiru inpresio saldu zituen.
Bi difamazio kasu sortu ziren bertatik, eta Prince-ri deitu zioten bakoitzean testigantza ematera.
Gutxienez 1833ra arte egon da Ingalaterran, Washingtongo bi kasuetan testigantza eman zuen arte. Urte horretan onartu zen esklabotza abolitzeko legea, eta 1834ko abuztuan jarri zen indarrean. 1808an, Parlamentuak 1807ko Esklaboen Merkataritza Legea onartu zuen, esklaboen salerosketa debekatzen zuena, baina ez esklabotza bera. 1833ko legeak Mendebaldeko Indian 1840rako esklabotzaren abolizio bikoitza lortzea zuen helburu, eta, horri esker, koloniek denbora izan zuten beren ekonomiak transizioa izateko. Mendebaldeko Indietan liberatuen artean izandako herri protestak zirela eta, koloniek legez osatu zuten abolizioa, 1838. urtea baino bi urte lehenago.

## Maria Prince-ren historioa

Prince-ren liburua argitaratu zenean, esklabotza, Ingalaterran inoiz legezkoa ez bazen ere, legezkoa zen, eta Britainiar Inperio osoan orokortua. Erresuma Batuko gobernuak itsasoz haraindiko bere jabetzetan esklabotza abolituko balu sor zitezkeen ondorio politiko eta ekonomikoei buruzko zalantza handia zegoen, Mendebaldeko Indiako koloniak haren mende baitzeuden, eskulanak bere irabazizko oinarrizko produktuen laborantza altxatu zezan. Kontakizun pertsonal gisa, analisi arrazoitua edo argudio estatistikoak ez bezala lagundu zuen liburuak eztabaidan. Bere tonua zuzena eta benetakoa zen, eta bere prosa soila baina bizia garai hartako literatur estilorik landuagoekin kontrastea egiten zuen.
Adibide bat da Princek egiten duen deskribapena, bere amarengandik urrun saldua izateko adin goiztiarrean:
   Gaua zen etxe berrira iritsi nintzenean. Etxea handia zen, muino garai baten behealdean eraikia, baina gau hartan ezin izan nuen haren askorik ikusi. Geroago gehiegi ikusi nuen hori. Harriak eta egurra ziren gauzarik onenak bertan; ez ziren jabeen bihotzak bezain gogorrak.
Princek esklabotzari buruz idatzi zuen, esperientzia pertsonalaren autoritatearekin, bere aurkari politikoek inoiz berdindu ezin izan zuten zerbait. Berak idatzi zuen:
   Ni neu esklabo izan naiz —badakit esklaboek zer sentitzen duten— beste esklaboek sentitzen dutena esan dezaket neure kabuz, eta esan didatenagatik. Esklaboak esklabotzan nahiko zoriontsu direla dioen gizonak —ez dutela aske izan nahi— ezjakina da gizon hori, edo gezurti bat da. Inoiz ez nion esklabo bati entzun hori esaten. Sekula ez nion Buckrako gizon (zuri) bati hori esaten entzun, Ingalaterran horretaz hitz egiten entzun nuen arte.
Haren liburuak berehalako eragina izan zuen iritzi publikoan, eta hiru inpresiotan argitaratu zen lehen urtean. Eztabaida sortu zuen, eta James MacQueenek, The Glasgow Courier-eko editoreak, Blackwood aldizkarian gutun luze batengatik desafiatu zuen haren zehaztasuna. MacQueenek mendebaldeko Indiaren interes zuriak defendatzen zituen eta mugimendu anti-esklabista gogor kritikatzen zuen. Prince esklabotzaren aurkako kamarillaren "tresna mespretxagarria" deskribatu zuen, bere "jabe eskuzabal eta bihozberak" gaizki orientatzera bultzatu zuena. Pringle familiaren izaerari eraso zion, etxean esklaboa onartzearen errudun zirela iradokiz.
1833an, Pringle-k MacQueen auzitara eraman zuen difamazioagatik eta 5 libra lortu zituen kalteordainalez Handik gutxira, John Wood-ek, Prince-ren esklabistak, Pringle auzitara eraman zuen difamazioagatik, Prince-ren The History-ko editore gisa arduraduna zuen, eta esan zuen liburuak, oro har, bere pertsonaia desitxuratu zuela. Woodek bere kasua irabazi zuen eta 25 dolarreko kalte-ordaina eman zioten. Bi epaiketetan deklaratzera deitu zuten Prince, baina horren ondoren ezer gutxi dakigu bere bizitzaz.

## Elkarte Antiesklabista

* Elkarte Antiesklabista (1823–1838) Londresen sortu zen eta 1838an desagertu zen, baina London-eko Elkarte Antiesklabista bezala ezagutzen da.
* Britainiar Inperio osoan esklaboen salerosketa 1807ko Esklaboen Salerosketaren Legearen bidez debekatu bazen ere, ez zen benetako aldaketarik gertatu, eta, ondorioz, gizarte anti-esklabista bezalako talde abolizionistak eratzen hasi ziren emaitza gisa.
* Gizarte antiesklabista esklaboak abolitu eta askoz geroago sortu zen, eta talde antiesklabistak sortu ziren London-en, baina ahots indartsuagoa izan zezakeen talde indartsu bat osatzea zen gizartea bilatzen ari zena. Gizartea talde askok osatzen zuten, helburu komun batekin esklaboen salerosketa transatlantikotik eta tokiko taldeetatik altxatu zirenek bezala, esklabotza bere osotasunean abolitzeko. Eragin handiko buruzagi askok babestu zuten mugimendu hori, Thomas Clarkson eta William Wilberforce bezalako jendeak bat egin zezan.
* Kanpaina publikoak egin ziren London-ko kaleetan, mugimenduan sinesteko jende gehiago biltzeko, eta panfletoak, diskurtsoak eta argitalpenak erabiltzen dituzte, jendeari oro har erakusteko zein krudela eta okerra zen esklabotza.
* Gizarteak nazioartean ere parte hartu zuen, batez ere Estatu Batuekin eta munduko beste potentzia batzuekin eta sinesmen berdin bat zuten pertsonekin.
* Gizartea sakon errotuta zegoen kristau sinesmenekin, baina iritziak aldatu egiten ziren kide zaharrenen eta berrienen artean. Abolizionista zaharrenek esklabotzatik pertsona guztiak aske izateko pausu mailakatuan sinesten zuten, eta horrek arrakasta handia izan zuen. Jendetzarik gazteena muturrekoagoa zen bere iritziekin, baina esklabotza ekintza pekatuzkoa zela uste zuten, eta berehala bukatu behar zuten.
* Esklabotza ofizialki debekatu zuten Ingalaterran 1834ko abuztuaren 1ean, baina data horrek ez zuen benetan amaiera markatu. Beste esklabotza-ekintza askok 1830eko hamarkadaren amaierara eta 1840ko hamarkadaren hasierara arte jarraitu zuten, Elkarte Antiesklabistak izateari utzi zionera arte, esklabotzaren aurkako bere ekintzek eta "Mary Prince-ren Bizitza" bezalako informazioak Ingalaterrako esklabotzari buruzko iritziak nabarmen aldatu zituztela erakutsiz.

## Legatua

* 2007ko urriaren 26an, Nubian Jak Community Trust-ek Bloomsbury-n, London-en, antolatutako oroitzapenezko plaka bat ezagutzera eman zen, non Mary Prince behin bizi izan zen.
* Halaber, 2007an, Docklands Museoak galeria berri bat eta erakusketa iraunkor bat ireki zituen, London, Azukrea & Esklabotza izenekoa, eta Prince "abolizio kanpainan ezinbesteko papera" bete zuen egile gisa izendatzen du.

## Irudikapenak beste komunikabide batzuetan

* Prince fikziozko maitasunaren interestzat aurkezten da 1807ko Bridgetower – A Fable jazz operan (2007), Julian Josephek, Mike Phillipsen libretoarekin, George Bridgetower XVIII. mendeko biolinista beltzari buruz.
* Erresuma Batuan eta Irlandako Errepublikan, eta Europako eta Hego Amerikako hainbat tokitan, Prince Google Doodle baten gaia izan zen 2018ko urriaren 1ean, astelehena, bere 230. urtebetetzea markatzeko.

## Ikus, halaber

* Olaudah Equiano
* Esklaboen zerrenda
* Abolizionisten zerrenda

## Erreferentziak

* ↑ David Hughes, "Mary Prince marked with Google Doodle ?", i News, 1 October 2018.
* ↑ Txantiloi:Ko-KR Mary Prince, The Woman Who Struck Back at Empire - newpolitic. 2020-10-17 (Noiz kontsultatua: 2024-10-07).
* ↑ originally named Cavendish, after William Cavendish, 1st Earl of Devonshire (1552–1626), the name was subsequently changed to Devonshire, but it was also sometimes referred to as Brackish Pond. The area of Devonshire in which she grew up (and the various houses in which she had lived) was to be mostly acquired by the War Office later in the 19th century to enable the growth of Prospect Camp.
* 1 2 3 4 5 Sara Wajid, "'They bought me as a butcher would a calf or a lamb'", The Guardian, 19 October 2007.
* ↑ The History of Mary Prince, p. 5.
* ↑ Maddison-McFadyen, Margot. (2008). «Toiling in the Salt Ponds» Times of the Islands.
* ↑ (Ingelesez) «$300 in 1815 → 2021 | Inflation Calculator» www.officialdata.org.
* ↑ The History of Mary Prince, pp. 15–16.
* ↑ The History of Mary Prince, p. 17.
* ↑ «Mary Prince, The Woman Who Struck Back at Empire» New Politic 2021-11-19.
* ↑ The Times, 1 March 1833, p. 6: "Mr H. W. Ravenscroft, an attorney, stated that in 1829 he made an application to the plaintiff" (i.e. John Wood) "to manumit Mary Prince, which he refused. Money was offered, but the plaintiff refused on any terms; and said he would not move a finger for her."
* ↑ According to The Times, reporting the libel case Wood v. Pringle, Prince testified that in late February 1833, she was living in the Old Bailey. Pringle was supporting her at a charge of 10 or 12 shillings per week, as she had been out of work since the previous June. The Times, 1 March 1833, p. 6.
* ↑ Schama, Rough Crossings, p. 61.
* ↑ Pringle, as her editor, was sufficiently aware of this effect to draw attention to it in his footnotes: "These strong expressions, and all of a similar character in this little narrative, are given verbatim as uttered by Mary Prince.--Ed."
* 1 2 The History of Mary Prince, 1831.
* ↑ Moira Ferguson, "Prince , Mary (b. c.1788)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004.
* ↑ James Macqueen (sic), "The Colonial Empire of Great Britain", Blackwood's Magazine, vol. 30, November 1831, p. 744.
* ↑ MacQueen (1831), "Colonial Empire", p. 751: "Pringle's labours afford a criterion to determine that the delicacy and modesty 'of the females of his family' cannot be of the most exalted character."
* ↑ Pringle v. Cadell, Court of Common Pleas, 21 February 1833: reported in The Times, 22 February 1833, p. 4. As Cadell was the London publisher of Blackwood's Magazine, he was cited in the lawsuit.
* 1 2 The Times, 1 March 1833, p. 6: Wood v. Pringle, Court of King's Bench, 27 February 1833.
* ↑ "Plaque: Mary Prince", Memorial, London Remembers.
* ↑ «Premier Unveils Plaque Honouring Mary Prince» Bernews 23 June 2011.
* ↑ «Interview: Bermudian Slave Owner Descendant» Bernews 24 June 2011.
* ↑ «Mary Prince's 230th Birthday» Google Doodles 1 October 2018.
* ↑ Joe Sommerlad. (28 February 2017). «Mary Prince: Who was the abolitionist and author of the first slavery memoir published in Britain by a woman?» The Independent.

## Bibliografia

* The History of Mary Prince: A West Indian Slave (Mary Prince-ren Historioa: Mendebaldeko indiar esklaboa) Gutenberg proiektuan.
* The History of Mary Prince: A West Indian Slave F. Westley eta A.H.Davis (argitaratzaileak) 1831. Artxibatuta Wayback Machine-ren 2019ko abuztuaren 15ean. New Yorkeko liburutegi publikoan, HTML edizioan online.
* The History of Mary Prince: Hainbat edizio inprimatuek eskuragarri, bai inprimatuta eta bai inprimatu gabe.
* Boos, Florence. Memoirs of Victorian Working-Class Women: The Hard Way Up. Palgrave 2017. (Emakume Victoriar langileen memoriak: Aldatzgorako bidea). (3. kapitulua Mary Prince eta Elizabeth Stone-ri izanda)
* Prince, Mary (2017) The History of Mary Prince: A West Indian Slave Related by Herself. University of North Carlolina Press. (Mary Prince-ren Historioa: Mendebaldeko indiar esklaboa berak kontatua)

## Kanpo estekak

* Works by Mary Prince at Project Gutenberg ( Mary Prince-k egindako lanak Gutenberg proiektuan)
* Works by or about Mary Prince at the Internet Archive (Mary Prince-k egindako lanak edo berari buruzkoak Interneteko artxiboan)
* Works by Mary Prince at LibriVox (public domain audiobooks) (Mary Prince-k egindako lanak LibriVox-en, audioliburu publikoak)
* Maryprince.org, Margôt Maddison-MacFadyen
* The History of Mary Prince: A West Indian Slave Related by Herself. With a Supplement by the Editor(Mendebaldeko Indiako esklabo baten Mary Prínce-ren historioa. Berak kontatua. Argitaratzailearen gehigarri batekin). London: F. Westley-k eta A. H. Davis-ek argitaratua, 1831, Ipar Carolinako Unibertsitatean.
* Spartacus EducationalEspartako Hezitzailea: Mary Prince.
* "Mary Prince" artxibatua Wayback Machine-n, <i>100 Great Black Britons</i> ( 100 britaniar beltz handi)
* Mary Prince Course (kurtsoa), Coker College, Hartsville, Hego Carolina
* A Slave Account by Mary Prince(Esklabo baten kontaketa, Mary Prince-k egindakoa), Turks & Caicos Museum
* Major Problems in American Women's History. (AEBetako emakumeen historiako arazo nagusiak. Bosgarren Stamford Edizioa, Connecticut: Cengage Learning. Sharon Block-ek argitaratua Kaliforniako Unibertsitatean, Irvine-k eta Ruth M. Alexanderrek Coloradoko Estatu Unibertsitatean eta Mary Beth Norton-ek Cornell-eko Unibertsitatean, 62. or.)
* Datuak: Q937246
* Multimedia: Mary Prince / Q937246