OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tadrart Acacus

Tadrart Acacusko labar-artea$^1$ UNESCOren gizateriaren ondarea :
| Mota | Kulturala |
| Irizpideak | iii |
| Erreferentzia | 287 |
| Kokalekua | Libia |
| Eskualdea$^2$ | Herrialde arabiarrak |
| Koordenatuak | 24°50′N 10°20′E﻿ / ﻿24.833°N 10.333°E﻿ / 24.833; 10.333 |
| Izen ematea | 1985 (IX. bilkura) |
| $^1$ UNESCOk jarritako izen ofiziala (euskaratua) $^2$ UNESCOren sailkapena ||
Tadrart Acacus edo Acacus mendiak (arabieraz: تدرارت أكاكوس‎, Tadrārt Akākūs) mendebaldeko Libiako mendikatea da, Ghat barrutian dagoena. Tadrart amazigeraz mendiaren emakumezko izena da, gizonezkoa Adrar delarik.
Saharako eskualde elkorrenetako bat izan arren, landareria badu (tartean Calotropis procera ospetsua) eta baita iturburu eta putzu mendietan.
Eskualdeko historiaurreko labar-artea ospetsua da. 1985ean UNESCOk Gizateriaren Ondare izendatu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ Kjeilen, Tore (2009) "Acacus Mountains: Total wilderness" LookLex Ltd.
* ↑ UNESCO World Heritage Centre. UNESCO Fact Sheet. Whc.unesco.org.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q308807
* Multimedia: Tadrart Acacus / Q308807
# Taebaek mendiak

    Artikulu hau Koreako mendilerroari buruzkoa da; hiria gaitzat duena beste hau da: «Taebaek»
Taebaek mendiak (hangul: 태백산맥; hanja: 太白山脈) Koreako mendilerroa da, penintsularen ekialdea zeharkatzen duena, kostaldetik gertu. Bertan dute iturria, Hego Koreako ibai nagusi batzuk, tartean Han eta Nakdong. 500 kilometro luze da, eta 1000 metroko altuera du batez beste. Mendilerro honetan izan ziren 2018ko Neguko Olinpiar Jokoak, Pyeongchangen zehazki.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (2012-06-29). 171. araua: Asiako toponimia. (Noiz kontsultatua: 2013-05-15).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q562098
* Multimedia: Taebaek Mountains / Q562098
# Tadrart

Tadrart (arabieraz: تدرارت‎; Marokoko amazigera estandarrez: ⵜⴰⴷⵔⴰⵔⵜ) Agadir-Ida-Ou-Tanane prefekturan dagoen herria eta udalerria da, Souss-Massa eskualdean, Maroko. 2014ko zentsoaren arabera 4.530 biztanle zituen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3513742
# Tadzhikita-(Ce)

Tadzhikita-(Ce) silikato motako minerala da eta hellandita taldearen kidea da.

## Ezaugarriak

Tadzhikita-(Ce) silikato mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {Ca4Ce3+2Ti\square (B4Si4O22)(OH)2}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 6 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Tadzhikite-(Ce): Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Taeko Kawasumi

Taeko Kawasumi (japonieraz: 河角 多恵子, Kawasumi Taeko) Japoniako futbolaria da.

## Selekzio nazionala

Japoniako selekzioarekin :
| Urtea | Partida | Gol |
| 1988 | 2 | 0 |
| Guztira | 2 | 0 |

## Erreferentziak

* ↑ Japan Football Association
* Datuak: Q50375119
# Suil

Suil, balde, perrail, uhoitz edo treska kono-enbor forma duen ontzia da, gainetik guztiz irekia eta kirten erdizirkular batez hornitua, bereziki likidoak garraiatzeko erabiltzen dena eta 10 litro inguruko edukiera duena. Suil txikiari gaileta esaten zaio. Antzina zurezkoak eta metalezkoak ziren arren, egun plastikozkoak izaten dira gehienak.
Ohikoan goiko aldean azpikoa baino zabalagoa dutenez gain, Euskal Herrian tradizionalki erabili izan diren ur-suil edo ferretak ere badira, beheko aldea zabalago dutenak goikoa baino, bereziki ura garraiatzeko eginak.

## Erreferentziak

* ↑ «gaileta» Euskaltzaindiaren Hiztegia (Noiz kontsultatua: 2019-07-10).
* ↑ «Ur-suila» Urola Kostako Hitza (Noiz kontsultatua: 2022-09-23).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q47107
* Multimedia: Buckets / Q47107
# Suillus tridentinus

Suillus tridentinus Suillaceae familiako onddo espezie bat da. Erdipurdiko jangarria, oso harroa.
Sinonimoa: Boletus tridentinus.

## Deskribapena

Kapela: 5 eta 15 cm bitarteko diametrokoa, Haragitsua, laua baino ganbila gehiago, batzuetan konikoa errezel hondarrekin. Arre-adreilu kolorekoa, gorri-laranja argiagoa eta laranjatuagoa ertzean. Gainazal zimurtsu samarra. Ertza beherantz biribilduta eta gero zuzen.
Tutuak: Luzeak, itsatsiak, laranja kolorekoak.
Poroak: Ertainak, angelutsuak. Laranja edo arre-laranja kolorekoak.
Hanka: 4 eta 11 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 3,5 cm bitarteko lodierakoa. Zilindrikoa edo goialdean lodiagoa, sarritan kurbatua, oinarri estua edo sabelduna, gutxitan berdina, eraztun formako errezelarekin, zurixka-hori kolorekoa, gorri-laranja tutuen azpian.
Haragia: Limoi kolorekoa arre-adreilu kolorekoa azalaren azpian, lodia. Usain eta zapore nabarmenik gabea.
Etimologia: Suillus hitza, latinezko su, suis, txerri-tik dator, bere zaporeari erreferentzia eginez edo agian txapelaren izaera likatsuari erreferentzia eginez. Tridentinus epitetoa ere latinetik dator, Trentokoa, esan nahi duen "tridentinus" hitzetik. Trentoko eskualdean zabaldua dagoelako.

## Jangarritasuna

Jangarria.

## Nahasketa arriskua

Alertze basoetako tipikoa da, eta poroen kolore ederragatik bereizten da antzekoetatik.

## Sasoia eta lekua

Uda bukaeratik udazkenera. Alertzeen azpian, taldeka edo isolatuta, mendian. Ez da oso ohikoa

### Banaketa eremua

Europa, batez Alpeak ere, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 46 or. ISBN 84-282-0865-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 527 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Suillus tridentinus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1659886
* Multimedia: Suillus tridentinus / Q1659886
# Suillus plorans

Suillus plorans Suillaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoa: Boletus plorans.

## Deskribapena

Kapela: 6 eta 12 cm bitarteko diametrokoa. Hemisferikoa eta gero ganbila. Argitik arrexka tonu ezberdinetara.
Tutuak: Oinari itsatsiak. Hori-arre-gorrixka kolorekoak.
Poroak: Arre-gorrixka kolorekoak, irteten dutenean arrexka koloreko orbanak uzten dituzten esne-itxurako tantak jariatzen dituzte.
Hanka: 6 eta 12 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 1,5 cm bitarteko diametrokoa. Ia zilindrikoa, hori-azafrai kolorekoa, gorri-arrexka koloreko pikorrekin estalia.
Haragia: Azafrai kolorekoa, horia tutuetan , gorrixka oinaren oinarrian. Boletus variegatus delakoak duen usain eta zapore antzekoak ditu.
Etimologia: Suillus hitza, latinezko “su”, “suis”, txerritik dator, bere zaporeari erreferentzia eginez, edo agian kapelaren izaera likatsuari erreferentzia eginez. Plorans epitetoa latinetik dator, negartsua esan nahi duen “plorans” hitzetik. Esne-itxurako tantak jariatzen dituelako

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Boletus variegatus delakoarekin nahas daiteke. Baina Suillus plorans identifikatzeko nahikoa da bere habitatari begiratzea, bost orratzeko pinuen azpian ateratzen da.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Pinus cembra pinuen azpian ateratzen da.

### Banaketa eremua

Europa, Errusia, Himalaiako eremua.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 380 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 523 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Suillus plorans: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q205568
* Multimedia: Suillus plorans / Q205568
# Suillus sibiricus

Suillus sibiricus Suillaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Boletus sibiricus subsp. helveticus, Ixocomus sibiricus, Boletus sibiricus.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa. Ia kupula forman, likatsua. Hori kadmio kolorekoa, gero hori-arre kolorekoa gorri-arre koloreko orbanekin, gainazal denean zabaltzen dira. Kapelaren azala bereizgarria. Ertza beherantz biribildua, errezelaren hondar iletsu iraunkorrekin.
Tutuak: Luzeak, itsatsiak, batzuetan dekurrenteak. Hori zikin kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain beherantz jarraitzen duten orriak.
Poroak: Poligonalak, nahikoa handiak. Horixkak eta gero arrosakara samarrak, bolatxo opaleszente tipikoekin.
Hanka: 5 eta 8 cm bitarteko garaierarekin eta 0,8 eta 1,5 cm bitarteko diametroarekin. Hori-sufre kolorekoa goialdean, gorrixka behealdean. Eraztun lodia, ia kotoizkoa, iraunkorra, luzaroan kapelaren ertzarekin bat eginda.
Haragia: Hori argia, arrosa koloreko ñabardurekin ebakitzean, batez ere oinean. Ia usaingabea eta zapore garratz samarrekoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da.

## Jangarritasuna

Jangarria.

### Nahasketa arriskua

Espezie hau gutxi ezagutzen da.

## Sasoia eta lekua

Ekainetik irailera. Pinus cembra delakoen azpian soilik, 2000 metroko garaieraino.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Mexiko, Alpeak, Polonia, Estonia, Finlandia, Errusia, Kaukasia, Mongolia, Himalaiako eremua.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 537 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Suillus sibiricus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q452729
* Multimedia: Suillus sibiricus / Q452729
# Suikerbosrand Natura Erreserba

Suikerbosrand Natura Erreserba Hegoafrikako eremu babestu bat da. Gauteng probintziako ekoturismo-helmugarik maizatuenetako bat da, Johannesburgetik hurbil eta Heidelberg hiriaren ondoan kokatuta dagoena. 134 km$^2$ rekin, Gauteng-eko parke natural handienetariko bat da. 1974 urtean natura-erreserba izendatua izan zen.

## Fauna

* Urde inurrijalea
* Lur otsoa
* Txakala
* Hiena arrea
* Lurmuturreko azeria
* Papio ursinus
* Silvicapra grimmia
* Afrikar altzea
* Kudua
* Ñua
* Redunca fulvorufula
* Oribia
* Katajineta
* Arantzurdea
* Alcelaphus caama
* Zebra

## Turismoa

Erreserba ezaguna da mendiko txirrindularien artean, bere errepide eta ibilbide lasaiengatik, paisaiagatik, igoera aldapatsuak eta bihurgune bizkor jaitsierengatik. Gainera, erreserba oinez esploratu daiteke eguneko eta gaueko hainbat ibilbide erabiliz.
Horrez gain, turismo zentro bat eta museo bat ditu.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Harris, Talfryn. «Friends Of Suikerbosrand» friendsofsuikerbosrand.co.za (Noiz kontsultatua: 2022-10-16).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1463687
* Multimedia: Suikerbosrand Nature Reserve / Q1463687
# Suillellus caucasicus

Suillellus caucasicus Boletaceae familiako onddoa da. Zalantzazko jangarria, toxikoa den susmoa dago, hobe ez jatea. Edonola ere denbora luzez egosi.
Sinonimoak: Boletus caucasicus, Boletus luridus var. caucasicus.

## Deskribapena

Kapela: Ganbila, handi samarra, 15 cm arteko diametrokoa, oso sendoa ez den arren, Kapelaren azala ez du leuna, marroi-hori koloreko gainazal horretan gorrixka koloreko zuntz txikiak baititu. Bere ezaugarri nagusia gainazal sub-hemiala horia duela da.
Tutuak: Horiak, adnatuak.
Poroak: Gorri bizi kolorekoak, zahartzean ilundu egiten dira.
Hanka: Luzea, zilindriko erregularra (loditu gabe), horixka kolorekoa, baina erretikulu gorri ilunez estalia. Oinaren oinarria gorri-ardo kolorekoa (Boletus queletii gogorarazten duena).
Haragia: Ebakitzean urdindu egiten da, usaingabea eta zapore gozokoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Caucasicus epitetoa, Kaukason aurkitu zelako lehen aldiz.

## Jangarritasuna

Zalantzazko jangarria. Toxikoa izan daiteke.

### Nahasketa arriskua

Luridus taldekoen antzekoa (toxikoak eta oinean erretikuluarekin). Boletus luridus ia berdina da, bere gainazal sub-himenial gorri-laranja kolorekoa (ez horia) izan ezik.

## Sasoia eta lekua

Maiatzetik urrira. Mota guztietako baso mistoetan.

### Banaketa eremua

Euskal Herria, Frantzia, Espainia, Erresuma Batua, Suitza, Eslovenia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 392 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 702 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Ubillos Javier. (2020). Curso de iniciación a la micología, fichas micológicas. Asociacion cultural “Baxauri” Kultur Elkartea Mikologia, Bajauri, Cofradia Vasca de Gastronomia.
* ↑ (Gaztelaniaz) Velazquez Vergara José Ignacio, Suarez Gil Angela. (2009). Catalogo micológico. Banco de setas.
* ↑ Suillellus caucasicus: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q96775136
* Multimedia: Boletus caucasicus / Q96775136
# Suillus bresadolae

Suillus bresadolae Suillaceae familiako onddo espezie bat da. Onddo ektomikorriziko bat da, alertzeen azpian hazten dena, altueran.
Sinonimoak: Boletus bresadolae, Boletopsis bresadolae, Viscipellis bresadolae, Suillus aeruginascens var. bresadolae, Boletus larignus, Boletus dubius.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 7 cm bitarteko diametrokoa. Haragitsua, ganbila, lirdingatsua, apur bat zimurra, gorrixka. Ertza horixka eta gero zurbila.
Tutuak: Zurixkatik errauts kolorerakoak, herdoil kolorea hartzeko joerarekin.
Poroak: Ia biribilak, itsatsiak, tutuen kolorekoak.
Hanka: 4 eta 7 cm bitarteko garaierakoa eta 1 eta 2 cm bitarteko diametrokoa, Sendoa, likatsua. Kapelaren ia luzera berdinekoa. Eraztunetik gora zurbila eta erretikulatua, behera gorrixka samarra, oinarrian, zuria. Eraztun apendikulatua, osoa, horia eta iraunkorra.
Haragia: Horia, biziagoa hankaren behealdean, hausturan arrosa, gero more-beltzaxka. Usain eta zapore onekoa.
Etimologia: Boletus terminoaren etimologia eztabaidagarria da. Bresadolae epitetoa, Bresadolaren omenez du.

## Jangarritasuna

Erdipurdikoa, Boletus viscidus bezalakoa.

### Nahasketa arriskua

Antzeko itxura du eta Boletus viscidus-ekin nahasten da. Kapelaren ertzaren eta oinaren kolore horiagatik eta hankaren kolore gorrixkagatik bereizten da.

## Sasoia eta lekua

Udan eta udazkenean. Alertzeen azpian. Urria.

### Banaketa eremua

Euskal Herria, Kanada, Alpeak, Alemania, Estonia, Erresuma Batua.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 529 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ Suillus bresadolae: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10683516
* Multimedia: Suillus bresadolae / Q10683516
# Suillus collinitus

Suillus collinitus Suillaceae familiako onddo espezie bat da. Jangarri erdipurdikoa, kendu azala eta tutuak. Nolanahi ere , hornigai gisa erabiltzen da (Sierra Morenan orein eta basurde haragien hornigai gisa erabiltzen da)

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 10 cm arteko diametrokoa; lehenik ganbila, gero ertza altxatuta laua. Gaztaina zurbil kolorekoa edo marroi-horia, azalarekin uztartuta dauden fibrilla marroi ilunekin, hezetasunarekin likatsua da.
Tutuak: Itsatsiak, horiak, luzeak, baina Suillus granulatus espeziean baino laburragoak.
Poroak: Horiak, ez dute esnezko, tantatxo zuririk ateratzen, Suillus granulatus delakoaren ezaugarria.
Hanka: 5 - 9 x 1 - 1,5 cm-koa, zilindrikoa, oinarrirantz estutzeko joera du, batzuetan puntan amaitzen da. Kolore hori-zurixka du eta pikortatze hori batez apainduta dago, gero marroi bihurtzen da hondo horixkan; oinarrian arrosa kolorekoa da, mizelioaren hifen antzera.
Haragia: Zuri-hori kolorekoa; gogorra eta hauskorra gaztetan, zahartzean Boletus guztiak bezala biguna. Ez da kolorez aldatzen eta ez du usain edo zapore berezirik.
Etimologia: Suillus hitza, latinezko "su" "suis" txerri-tik dator, bere zaporeari erreferentzia eginez edo agian txapelaren izaera likatsuari erreferentzia eginez. Collinitus epitetoa latinetik dator eta “untado”, likatsua esan nahi du. Gainazal likatsuagatik.

## Jangarritasuna

Jangarria, azala eta tutuak kendu egin behar zaizkio. Suillus granulatus onddoaren antzeko kalitatekoa.

### Nahasketa arriskua

Suillus granulatus espeziaren antzekoa da, eta autore batzuek honen aldaera bat bezala hartzen dute; Suillus collinitus delakoak mizelio arrosa du, eta kapelan fibrilla batzuk agertzen dira azalarekin uztartuta. Eraztunik gabeko Suillus luteus baten antza ere badu.

## Sasoia eta lekua

Udaren amaieran eta udazkenean. Euria egin eta egun gutxira ernetzen da. Pinu gorrietan, baina basoko soilgune belartsuetan ere ager daiteke.

### Banaketa eremua

Europa, Iran eta Kolonbian ere aurkitu da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 73 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 138 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 525 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 47 or. ISBN 282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1855565
* Multimedia: Suillus collinitus / Q1855565
# Suikyo Garudakoa

Suikyo Garudakoa Masami Kurumadak idatzi eta marraztutako Saint Seiya mangaren jarraipen ofiziala den Next Dimensioneko pertsonaia bat da. Inframunduko hiru epaileetako bat da, eta, aurretik, Crateriseko zalduna izan zen Atenearen armadan. Tenma Pegasokoaren irakaslea ere izan zen.

## Historia

Bere lehen agerpena Next Dimension mangan Hadesen gaztelua agertu eta laster gertatzen da. Hadesen gazteluak bere segurtasun eremua hedatzen du eta bertan harrapatuta geratzen dira Suikyoren aspaldiko lagunak diren Shion Ariesekoa eta Dohko Librakoa, egun horretan bertan Aries eta Librako urrezko zaldun izendatuak izan zirenak, baita bere ikasle izandako Tenma Pegasokoa ere. Lehenik Vermeer Grifokoa agertzen da, bere txotxongilotze erasoarekin erasotzen dituena. Eta, handik gutxira, Suikyo, Vermeerri Pandoragana joateko esaten diona, Atenearen hiru zaldunak berak hilko dituela esanez, baina Vermeerrek nahiago du hantxe geratu, Suikyok hiru zaldunak nola hiltzen dituen ikusten, ez bait da honetaz fido, aurretik Atenearen zalduna izanaren ondorioz. Baina, une horretan, Hadesen morroi batzuk agertzen dira, inframunduko bi epaileei Pandoragana joateko esanez. Hadesen morroi horiek saiatzen dira Atenearen hiru zaldunak hiltzen, baina Tenmaren zaldiak, gazteluaren segurtasun eremuaren eragina jasan ez duena, hirurak salbatzen ditu.
Ondoren, jada Arieseko tenpluan agertzen da, bere lagun izandako Shionen aurrean, eta berau garaitzen du, aurrera jarraituz. Santutegiko tenpluak igaroz, ondoren Tauruseko tenplura iristen da, eta bertan Ox Taurusekoaren aurka borrokatzen du, berau garaituz eta hilez. Tenpluak igarotzen jarraitzen du Librako tenplura iristen den arte, bere beste lagun bat izandako Dohko Librakoarekin topo eginez. Aurretik, Virgoko tenpluan, bertako zaindaria den Shijima Virgokoak ilusio bat sortzen du, Suikyori lau ate erakutsiz, eta bat aukeratu behar duela esanez. Berak heriotzaren atea aukeratzen du, eta, Atenearen laguntzarekin, azkenean, Tenpluaren ondoko lorategia den Sahats Bikien Lorategian amaitzen du. Han egiten du topo bere antzinako armajantzia den Crateriseko armajantziarekin. Crateriseko armajantziko kopako urak bertan isladatzen zen pertsonaren etorkizuna iragartzen zuela esaten zenez, Suikyo hara hurbiltzen da eta ez du bere irudiaren isladarik ikusten, laster hilko dela adierazten diona. Halaxe gertatzen da bere lagun izandako Dohko Librakoaren tenplura iristean. Bakoitzak bere erasorik boteretsuena erabili ondoren, Dohko irteten da garaile, eta Suikyo hiltzen da, bere arima Yomotsura abiatuz. Hadesen gazteluan berehala dute Suikyoren heriotzaren berri.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3976759
# Tarskavaig

Tarskavaig, Eskoziako gaeleraz: Tarsgabhaig, Eskoziako Highland eskualdeko herri eta barruti bat da, Skye eta Lochalsh barrutian. Skye uhartean dago, Kanpoko Hebridetan. Sleat penintsulan dago, Tarskavaig badian, eta Eigg, Rùm eta Canna uharteen parean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2237637
* Multimedia: Tarskavaig / Q2237637
ieaHebridak :
ieaBarruko HebridakieaColl
Acha
Arinagour
ieaColonsay
Scalasaig
ieaEigg
Cleadale
Galmisdale
ieaIslay
Ardtalla
Ballygrant
Bowmore
Bridgend
Lagavulin
Nerabus
Port Askaig
Port Charlotte
Port Ellen
Portnahaven
ieaMull
Ardtun
Bunessan
Calgary
Craignure
Croggan
Dervaig
Fionnphort
Kintra
Knockan
Lochbuei
Pennyghael
Salen
Tiroran
Tobermory
Uisken
Ulva Ferry
ieaJura
Ardmenish
Craighouse
Feolin
ieaSeil
Balvicar
Clachan-Seil
Ellenabeich
ieaSkye
Achachork
Aird of Sleat
Ardvasar
Armadale
Ashaig
Bernisdale
Bornesketaig
Borreraig
Borrodale
Borve
Bracadale
Broadford
Brogaig
Bualintur
Camastianavaig
Camuscross
Carbost (Loch Harport)
Carbost (Portree)
Claigan
Colbost
Drumfearn
Drynoch
Dunan
Dunvegan
Duntulm
Edinbane
Elgol
Ellishadder
Eynort
Eyre
Fasach
Feorlig
Ferindonald
Fiskavaig
Flashader
Flodigarry
Galltrigill
Garafad
Geary
Gedintailor
Gillen
Glendale
Halistra
Harlosh
Heaste
Isleornsay
Kensaleyre
Kilbride
Kilmaluag
Kilmarie
Kilmore
Kilmuir
Kilvaxter
Kingsburgh
Kyleakin
Kylerhea
Lealt
Lower Breakish
Luib
Milovaig
Mugeary
Ollach
Ose
Peinachorran
Peinlich
Portnalong
Portree
Ramasaig
Roag
Sconser
Skeabost
Sligachan
Staffin
Stein
Struan
Suladale
Talisker
Tarskavaig
Teangue
Torrin
Totaig
Tote
Treaslane
Trumpan
Uig
Uigshader
Ullinish
Upper Breakish
ieaTiree
Mannal
Scarinish :
ieaKanpoko HebridakieaBarra
Allasdale
Ardmore
Ardveenish
Bogach
Borve
Brevig
Castlebay
Caolas
Northbay
ieaBenbecula
Bail' Iochdrach
Balivanich
Nunton
Uachdar
ieaHarris
Amhuinnsuidhe
Ardhasaig
Borsham
Borve
Bun Abhainn Eadarra
Hushinish
Leverburgh
Luskentyre
Rèinigeadal
Rodel
Tarbert
ieaHegoaldeko Uist
Askernish
Auratote
Balgarva
Bornish
Daliburgh
Howmore
Iochdar
Kilaulay
Lochboisdale
Stoneybridge
ieaIparraldeko Uist
Ardheisker
Baile Glas
Carinish
Lochmaddy
Newtonferry
Sollas
Tigharry
ieaLewis
Achmore
Adabroc
Aignish
Aird Uig
Aird
Airidh a' Bhruaich
Ardroil
Arnol
Back
Baile an Truiseil
Balallan
Barvas
Bayble
Borrowston
Borve
Bragar
Branahuie
Breaclete
Breivig
Brenish
Broker
Brue
Cabharstadh
Calbost
Callanish
Carloway
Cliff
Coll
Cromore
Cross
Crossbost
Eorodale
Eoropie
Fivepenny
Flesherin
Garenin
Garrabost
Garynahine
Gravir
Gress
Habost
Holm
Kneep
Knock
Knockaird
Laxdale
Leurbost
Lionel
Marybank
Mealista
Melbost
New Tolsta
Newmarket
Newvalley
North Dell
North Tolsta
Parkend
Plasterfield
Port of Ness
Portnaguran
Portvoller
Sandwick
Shawbost
Shulishader
Skigersta
South Dell
Steinish
Stornoway
Swainbost
Timsgarry
Tolsta Chaolais
Tong
Uig :
# Tarsotinthia

Tarsotinthia Sesiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Tarsotinthia albogastra da.

## Espezieak

| Espeziea | Irudia | Egoera |
| Tarsotinthia albogastra | | daturik gabe |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2928322
* Espezieak: Tarsotinthia