# Olaf Skötkonung

Olof Skötkonung, (Antzinako Eskandinaviarra: Óláfr skautkonungr; c. 980. 980–1022) batzuetan Suediako erregea zen, Eric garailearen semea eta, Islandiako iturrien arabera, Sigrid Altua. K. 995 urtean, bere aitaren lekua okupatu zuen. Erregistratutako historiaren atalasean kokatzen da, funtsezko ezagutza duen lehen gobernari suediarra baita. Suediarrak eta Geat-ak gobernatzeagatik ezaguna den lehen erregetzat hartzen da. Suedian, Olov Skötkonung erregearen erregealdia (k.995-1022) Aro Vikingotik Erdi Aro garaikorako trantsiziotzat hartzen da, suediarren lehen errege kristaua izan zen, Suediako (Swedes) erdigunea gobernatu zuena. Iparraldeko sinesmenek Suedian iraun zuten 12-13. mendera arte (batzuk garai modernoetan tradizioari eutsiz).
Olof garaile izan zen Sweyn Forkbeardekin batera, erregeek aliantza bat sortu zutenean Norvegiako Olaf Tryggvaso-n erregea Svoldergo guduan garaitzeko. Guduaren ondoren, buruzagi garaileek kontrol-eremuetan banatu zuten Norvegia. Heimskringlak zatiketaren kontakizun zehatzena ematen du. Olofek lau lurralde jaso zituen Trondheimen, baita Møre, Romsdal eta Rånrike ere.

## Etimologia

Skötkonung izenaren azalpen ugarietako bat "skatt" hitz suediarretik eratorria dela da, "zergak" edo "altxorra" esan nahi duena. Azken esanahia "zerga-errege" gisa interpretatu da, eta Sweyn Forkbeard errege daniarrarekin, haren aitaordearekin, izandako zerga-harremanari buruz ari da jakintsu ingeles bat. Hala ere, ebidentzia edo iturri historikoekez dute babesten interpretazio hori. Izenaren beste azalpen posible bat mendazko txanponetan lehen errege suediarra izan zela da. Lurreko lursail bat norbaiten magalean (suediarra: sköte) jarri zuen lurraren jabetza-zeremonia zahar bati hautatuz deitu zitzaion, eta baliteke epiteto horretan sartuta egotea.
"Óláfr sσnski" eskandinaviar ohiak "Olaf suediarra" esan nahi du, Olaf Tryggvason eta Olaf Haraldsson errege norvegiarretatik bereizteko erabiltzen da.

## Bizitza

Olofen bizitzaren ezagutza orokorra Snorri Sturluson eta Adam de Bremenen kontakizunetan oinarritzen da, ikerlari batzuek kritikatu dituztenak. Bremengo Adam eliza-kronista alemanaren konturik zaharrenak (k.1075) dio Eric Garailea errege suediarrak Sweyn Forkbeard bere erreinutik bota zuela, 10. mendearen amaieran. Eric hil zenean (k. 995), Sweyn itzuli eta bere erresuma berreskuratu zuen, Eric-en alargunarekin ezkonduz. Bitartean, hala ere, Olofek bere aita Eric-en lekua hartu zuen, armada bat bildu eta Sweynen aurkako ustekabeko erasoa bota zuen. Danimarkako erregea berriz kanporatu zuten Olof bere lurrak okupatzen zituen bitartean. Horren ondoren, ordea, gatazka konpondu egin zen. Sweyn Olofen amarekin ezkondu zenetik, Danimarkako tronuan jarri zuten berriro, eta bi erregeak aliatu egin ziren. Snorri Sturlusonek (k. 1230) eta Islandiako beste sagen autoreak ere diote Sweyn Olofen amarekin ezkondu zela Eric Garailea hil ondoren, baina inolako gatazkarik aipatu gabe. Halaber, Snorrik Sweyn eta Olof aliatu berdintzat deskribatzen ditu Norvegiako Olav Tryggvason erregea 1000. urteko Svoldergo guduan garaitzerakoan, eta, ondoren, Norvegia haien artean zatitu zuten (ikusi behean). Normalean, uste da Adanek Eric eta Olofek Sweyn-en porrotei buruz duten kontua partziala dela, eta baliteke gaizki interpretatu izana; izan ere, Olofen amarekin izandako ezkontzak Sweyn-en goiko posizioa zigilatu izan du.

### Viking-oen espedizioa Wendlandera

Snorriren arabera, Olof Skötkonung izan zen bere erregealdian Wendland espedizio bikingoaren buru. Wendish jauntxoren alaba Edla harrapatu zuen, eta maitale gisa mantendu zuen. Emund semea eman zion (Suediako erregea izango zena), eta Astrid alaba (geroago Norvegiako Olaf II. aren emaztea) eta Holmfrid (Norvegiako Sven Jarlekin ezkondua). Geroago, Obotritezko Estrid-ekin ezkondu zen, eta seme bat, Anund Jacob, eta alaba bat, Ingegerd Olofsdotter izan zuten.

### Sweyn Forkbeard-ekin aliantza

Bremeneko Adam Olof kristau ona bezala goresten du, eta autore islandiarrek erregearen irudi txarra, aldagarri eta arantzatsu gisa margotzen dute. Esaten da Olofek benetako kirolak nahiago izan dituela gerra baino, eta horrek azaldudezake Sweyn Forkbeard-ek Olof Eric-en aitak konkistatutako Danimarkako lurretara itzultzeko izan zuen erraztasuna. Olofek ere galdu ahal izan du bere aurrekoek Estonia eta Letonian gorde zuten tributatzeko eskubidea.
1000. urtean, Sweyn Forkbeard-ekin eta Norvegiako Jarls Eric eta Sven-ekin elkartu zen, Norvegiako Olaf Tryggvason erregearen aurka. Inguruabarrak asko eztabaidatu dira ikerketa historiko modernoetan, baina gaur egungo poema batek berresten du Eric Jarlek osagarriak bildu zituela Suedian: "Belligerent jarl/ botere asko eskuratu zuen / Svithiod-en, buruzagia hegoaldeko gudura joan zen"." Itsasontzi aliatuek eraso egin zioten Olaf Trygvasoni Svolder-eko batailan, bere kokapena ez dakiguna. Øresunden edo Pomeranian egon daiteke. Olaf Trygvason desagertu egin zen batailan, eta Norvegia jaun aliatuek bereganatu zuten. Konkista gehienak Sweyn Forkbeard-ek irabazi zituen, eta Olofek, berriz, Trøndelag-en zati bat eta Bohuslän modernoa bereganatu zituen. Lur hauek Sven Jarl erregearen suhia eskuratu zituen.

### Norveigia eta Suediaren arteko gerra

Norvegiako erresuma Norvegiako Olaf II.ak (Olaf santua) 1015ean berrezarri zuenean, Norvegia eta Suediaren arteko gerra berri bat piztu zen. Snorri Sturlusonen lan horren kontu zirkunstantzial bat dago. Idatzi duenez, gizon asko saiatu ziren erregeak adiskidetzen Suedian eta Norvegian. 1018an, Olofen lehengusuak, Västergötland-eko kondeak, Ragnvald Ulfsson-ek eta Bjorn Stallare eta Hjalti Skeggiason errege norvegiarraren jaulkitzaileek Uppsalaren kontuetara iritsi ziren, Suediako erregeari bakea onartzeko eta alabarekin (Ingegerd Olofsdotter) ezkontzeko agindu gisa. Suediako erregea oso haserre eta Ragnvald erreinua kenduko zuela mehatxatu zuen, baina bere aita Thorgny legehitzailea lagundu zion Ragnvaldi.
Thorgnyk hitzaldi boteretsua eman zuen, eta Erik Anundsson eta Bjorn bezalako aurrekariek ekialdeko bikingoen espedizio handiak ekarri zizkion erregeari, gizonen aholkua ez entzutearen harrokeriarik gabe. Thorgnyk berak ere hartu zuen parte Olof Eric garailearen aitarekin egindako lapurreta-espedizio arrakastatsu askotan. Egungo erregeak Norvegia besterik ez zuen nahi, errege suediar bakar batek ere ez baitzuen nahi lehenago. Horrek Suediako herriari ez zitzaion gustatu, erregeari Ekialdean beste enpresa batzuekin jarraitzeko irrikaz baitzegoen bere arbasoei zerga ordaindu zieten erresumak irabazteko, baina erregeak Norvegiako erregearekin bakea egiteko eta Ingegerd alaba erregina izateko nahi zuen herria.
Thorgnyk honela amaitu zuen bere hitzaldia: "Nahi ez baduzu, eraso egingo dizugu eta hil egingo zaitugu, eta ez dugu zure edertasun eta traba gehiago ekarriko. Gure arbasoek egin dute, Mula thing-en bost errege bota zituztela putzu batera, harroegiak zirenak, zuek gure aurka ari zareten bezala". Hori entzunda, Olof erregeak nekazarien eskakizunak bete zituen oraingoz.
Hala ere, Olof promesari eutsi beharrean, Ingegerd-Irene alabarekin ezkondu zuen Yaroslav I jakintsua bere ordez. Norvegiako Olafek akordioa entzun zuenean, haserre zegoen eta Olof Skötkonung erasotzeko asmoa izan zuen. Hala ere, Geatish jarl Ragnvald Ulfsson-ek, Olaf II-ko skald Sigvat Thordarson-ekin kolusio zegoenak, gertuko gerra saihestea lortu zuen. Olofen beste alaba, Astrid]], Ragnvald-ekin geratu zen une horretan, eta Ingegerden lekua hartuko zuela erabaki zuten. Olofek jankin barik, Norvegiara joan zen eta Olaf II.arekin ezkondu zen. Hori gertatu zen k. 1019 urtean. Olof Skötkonung oso haserre zegoen, baina laster arazoak izan zituen etxean. Suediarrak zein Geat-arrak nahigabetuta zeuden erregearen arau autoaldarrikatuarekin. Västergötland-deko legegilea, Emund, Gamla Uppsalara joan zen eta Olof-en kontseilariekin hitz egin zuen, eta akordioa egin zen. Olofek onartu egin zuen bere boterea Norvegiako Olaf II.arekin ere akordioa onartu behar izan zuen Kungahällan. Olof Skötkonungen Snorri Sturlusonen kontakizunaren egiazkotasuna, bi mende geroago idatzia, nekez ebalua daiteke; hala ere, zenbait eskaldiko aipatzen ditu, seguru aski jatorrak direnak eta zerikusia duten gertakizun batzuk aipatzen dituztenak.
Norvegiako Olof Skötkonung eta Olafen arteko liskarren emaitza, Snorri Sturlusonen arabera, Jämtland eta Hälsingland herriak errege suediarra eta ez norvegiarra izatea. Lehenago jämtlanders eta hälsinglanders batzuk Norvegiari atxiki zitzaizkion Hakon Ongiaren egunetatik. Horren egiazkotasuna ez da ezagutzen, baina Jämtlandeko Erdi Aroko lege probintzialek eragin zikinak dituzte, eta badirudi kristautasuna Suediaren erdigunetik heldu zela XI. mendean. Jämtland Norvegiako erregera itzuli zen 1111n, eta Hälsingland, berriz, Suediaren azpitik.

### Diplomazia

Olof Sweyn Forkbeard-en aliatua Ingalaterra okupatu zuen 1013an, baina handik gutxira hil zen, eta Æthelred the Unready gobernari anglosaxoia gai izan zen itzultzeko. Adam de Bremenen arabera, "erregearen semea, Cnut, armadarekin itzuli zen etxera, eta ingelesaren aurkako gerra berria prestatu zuen. Olav [II], norvegiarrek komandante gisa aukeratu zutena, orain Danimarkako erresumatik bereizten da. Bi norabideren mehatxupean sentitzen zen Cnut, eta aliantza batean sartu zen bere anaia Olof Eriksson-ekin. Hark Suedian gobernatzen zuen eta Ingalaterran eta gero Norvegian boterea hartzeko asmoa zuen, bere laguntzarekin. Mila ontzi handi ditu, eta Cnutek Itsaso Britainiarra zeharkatu zuen". Marra suediarreko harriei dagokienez, badirudi pertsona asko XI. mendearen hasierako Viking espedizio daniarrekin elkartu zirela. Cnut Handia Ingalaterrako Errege bihurtu zen 1016an, eta, ondoren, Edmund Ironside errege zenaren bi seme-alabak Olof-era bidali zituen (Kanuteko anaia santua edo anaiordea zen), ustez, haurrak hil zitzaten. Hil beharrean, bi mutilak Kiev-era bidali zituzten, Olof Ingigerd-en alaba Erregina zen lekura, edo Poloniara, non Canute Bolesνaw I Chrobry dukea zen.

### Errege kristaua

K. 1240ko Westrogothic legeansartua, Suediako lehen kronika laburra da, Olof Skötkonung-ekin hasten dena. Esaten duenez, Sigfrid misiolariak Husaby-n bataiatu zuen Västergötland-en bataiatu zuen Olof, eta dohaintza handiak egin zituen. Husaby parrokia-elizan bada seinale bat bataioa oroitzeko; handik gertu, Olof bataiatu zuten udaberria bera izateko pentsatutako ondasuna dena.
Hil arte kristaua iraun zuen lehen errege suediarra izan zen. Hala ere, bataiotasuna ez dago argi. 1008ko agiri batek dioenez, Bruno of Querfurt artzapezpikuak bidalitako gotzain jakin batek bere tribua bisitatu eta erregea bataiatzea lortu zuen, erregina kristaua baitzen. 1.000 pertsona eta zazpi komunitate jarraitu zuten bere adibidea. Suigiak suediar gisa identifikatu izan dira batzuetan, baina beste ikertzaile batzuek baztertu egin dituzte. Bestalde, Olofen koinajeak (ikusi behean) adierazten du K. 995ean atxiki kristaua zela.
Bremengo Adam-en arabera, Olofek Uppsalako tenplua eraisteko asmoa zuen, ustez gurtza-zentro garrantzitsua zena. Suediarren zati handi bat oraindik paganoak izateak helburu hori uztera behartu zuen. Paganoak, beren planez nazkatuta, Olofekin akordio batera iritsi ziren, hark, kristau izan nahi badu, bere benetako agintea aukeratu zuen probintzia batean erabili behar duelako. Eliza bat sortu bazuen, ez zuen inor behartu behar izatera. Olof pozik zegoen honekin eta gotzain bat jarri zuen Västergötland probintzian, Danimarkatik eta Norvegiatik gertu. Olofen nahien arabera, Bremengo Parte Hartzeko Artzapezpikuak Thurgot elkartu zuen Skara-ko lehen gotzain gisa. Thurgot arrakasta izan zuen Mendebaldeko Geaten eta Ekialdeko Geaten artean kristautasuna zabaltzen.
St. Sigfrid-en kondairak, XIII. mendetik ezaguna, Olof paganoak Sigfrid Yorkeko artzapezpiku ingelesean bere erresuman fede berria irakasteko deitu zuela kontatzen du. Bere bidean, Sigfrid eta bere hiru ilobak Värend-era iritsi ziren Smålandeko hegoaldean, non bertako hamabi tribuek gauza batean gainditu baitzuten kristautasuna. Sigfridek bere ilobak utzi zituen Värendeko kontuez arduratzeko, eta Olofen gortera joan zen, erregea eta bere familia bataiatu zituzten lekura. Bitartean, Värend-en erreakzio bortitz batek iloben bizitza hondatu zuen, haien buruak Växjö lakuan hondoratu baitziren. Horren berri izan zuenean, Sigfrid Värendera itzuli zen, eta buruak mirari baten bidez aurkitu zituzten. Olof erregea indar batez agertu zen Värend-en, hiltzaileak zigortu zituen, eta bertakoak Elizari jabetzak ematera behartu zituen. Ez dago ziur kondairak Olofeko erresumaren hegoalderako hedapena islatzen duen. Kontuak, dirudienez, zenbait elementu ditu Växjö-ren bishopric-aren ezarpena legitimatzeko, k. 1170an. Hala ere, Bremeneko Adamen arabera, Sigfrid izeneko misiolari ingeles batek Suediarren eta Geaten artean predikatu zuen XI. mendearen lehen erdian.

## "Coinage" eta erresumaren hedadura

Sigtunan txanponak jarri zituenean Uppland Olof probintzian, rex hitza erabili zuen. Latinaren erabilerak iradokitzen du une honetan bataiatuta zegoela, baina, bestalde, monetak mota eta estiloko penike ingelesak imitatzen ari ziren. Sigtuna SITUN, ZINT (aurreko monetan), ZTNETEI edo SIDEI idatzita dago. Azken biak Si(gtuna) Dei gisa deszifratu dira, Jainkoaren Sigtuna esan nahi duena. Olofen txanponetako zaharrena "Sigtunako erregea" da, eta hurrengoena, berriz, "Suediarren erregea".
Nomenklaturaren aldaketa horrek Olofen 1.000 inguruko botere-oinarria handitzearekin du zerikusia. Sigtuna izen horretako hiritik gobernatzen den Uppland eremua da, eta suediarren erresumak erresuma zabalagoa adieraz dezake. Poesia eskaldika garaikideak suediarren agintaritzat jotzen du Olof, baita Geats (Götar) ere, eta gauza bera balio du Bremengo Adan kontakizunerako. Sakon eztabaidatu da suediarren eta geaten arteko harremanaren izaera zehatza eta erresuma bateratu bat sortzeko prozesua. Tradizioz, batasun hori Mälaren lakuaren inguruko probintzietatik aldentzen dela pentsatu bada ere, zenbait adituk diote probintzia geatikoak zirela prozesuaren buru, eta Suediako erresuma bat eraikitzea XIII. mendean amaitu zen prozesu luze bat zela.

## Óláfsdrápa sænska

Icelandic skald Óttarr svarti denbora bat eman zuen Olofen gortean, eta Óláfsdrápa sænska poema osatu zuen, Olofek ekialdean egindako gerra-espedizioak deskribatuz. Poema interesgarria da, Olofen erregealdiaren ikuspegia ematen baitu: "Gerlariak bere lurra gordetzen du, errege gutxi dira bera bezain boteretsuak; Olofek arranoari atsegin dio, suediar erregea apartekoa da". Olofi zerbitzatu zuten beste galtzada batzuk Gunnlaugr ormstunga, Hrafn Önundarson eta Gizurr svarti izan ziren.

## Heriotza

Snorri Sturlusonen gertaeren kronologiagatik, Olof 1021–1022eko neguan hil zen. Bremeko Adam dio Cnut Handia (1035) rekin batera hil zela gutxi gorabehera, eta, zalantzarik gabe, beranduegi dela.
Jainko paganoak sakrifikatzeari uko egin ondoren, martirizatu egin zutela dioten baieztapenak ziur aski Vita Ansgari Olof erregearekin eta Iparraldeko iturrien Olof Trätälja-rekin egindako nahasketa baten ondorio dira.
1740ko hamarkadatik, Husabyn bere erresumaren zati kristauan lurperatu zutela esan da, baina identifikazio horiek eztabaidagarriak dira.

## Familia

Eric Garailea (Erik Segersäll) Olaf-en aita zen eta identitatea eztabaidagai duen emakume bat bere ama. Adam de Bremenen arabera, Boleslaw I Chrobry de Poloniaren arreba edo alaba zen, baina, Islandiako iturrien arabera, Sigrid Altua (Sigrid Storråda) zen, Skoglar Toste bikingo buruzagiaren alaba. Iturri batzuek diote Olofek Emunde izeneko anaia bat zuela.
Eslaviar nagusi baten alaba den Edla maitalearekin, lehenbizi hiru seme-alaba izan zituen:
* Emund Zaharra, Suediako erregea 1050–1060 k.an. Emund's wife was Astrid Njalsdotter of Skjalgaätten (d. 1060). Astrid was the daughter of Norwegian nobleman Nial Finnsson (d. 1011) and Gunhild Halvdansdotter of the Skjalga family in Hålogaland, Norway.
* Astrid, 1035. urtearen ondoren, Norvegiako Olaf II-arekin(Olaf santua) ezkondu zen.
* Holmfrid (ziur aski Olofen arreba), Norvegiako Sven Jarl-rekin ezkondu zen.
Emaztearekin, Estrid erreginarekin bi seme-alaba izan zituen:
* Anund Jacob, Suediako erregea k. 1022-1050 bitartean. Aita bizirik zegoela errege izendatu zuten (1019), baina baieztapen hori zalantzan jar daiteke, Snorrik Olafen eta bere herriaren arteko liskarrei buruz esandakoak alderdi askotan gertagaitza dirudi eta. Islandiako urtekariek, Snorriren menpe ez daudenek, 1022an bere aita hil zenean tronura igo zela diote.
* Ingegerd, 1050 ean, Kieveko Yaroslav I.arekin ezkondu zen. Ingegerd 1000. urte inguruan jaio zen. Ez dakigu ziur non jaio zen. Erregeak eta bere familiak asko bidaiatzen zuten. Hala ere, Sigtunan hasi zen Olof 995ean txanponak egiten, lehena Suedian, eta litekeena da noizean behin politikaz eta administrazioaz arduratzea hiriko errege-gortetik.

## Erreferentziak

* ↑ Religion in Sweden. 2 September 2014.
* ↑ När dog asatron i Skandinavien ut?. 24 June 2017.
* ↑ Sweyn I Txantiloi:Pipe king of Denmark and England. 10 April 2024.
* ↑ Peter Sawyer, The Oxford Illustrated History of the Vikings. Oxford University Press, 1997. ISBN 0-19-285434-8, p.169.
* ↑ Lagerqvist & Åberg in Öknamn och tillnamn på nordiska stormän och kungligheter ISBN 91-87064-21-9 p. 23
* ↑ Adam av Bremen, Historien om Hamburgerstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius, 1984, p. 91 (Book II, Chapter 39).
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. I. Stockholm: Fabel, 1991, pp.. 180, 283, 289.
* ↑ Maja Hagerman, Spåren av kungens män. Stockholm: Rabén Prisma, 1996.
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. II. Stockholm: Fabel, 1992, p. 107 (Olav den heliges saga, Chapter 88).
* ↑ Adam av Bremen, Historien om Hamburgerstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius, 1984, p. 91 (Book II, Chapter 39).
* ↑ Adam av Bremen, Historien om Hamburgerstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius, 1984, p. 86 (Book II, Chapter 30).
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. I. Stockholm: Fabel, 1991, p. 289.
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. I. Stockholm: Fabel, 1991, p. 289 (Olav Tryggvasons saga, chapter 113).
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. II. Stockholm: Fabel, 1992, pp. 89–95 (Olav den heliges saga, Chapters 72–80).
* ↑ Thunberg, Carl L., Att tolka Svitjod [To interpret Svitjod]. Göteborgs universitet, 2012, pp. 35-36.
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. II. Stockholm: Fabel, 1992, pp. 108–228 (Olav den heliges saga, Chapters 88–94).
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. II. Stockholm: Fabel, 1992, p. 204 (Olav den heliges saga, Chapter 137).
* ↑ Erik Gunnes (1976), Norges historie. Bind 2. Oslo: Cappelen, p. 340.
* ↑ P.A. Munch, Det norske Folks historie. Anden Deel. Christiania: Tonsbergs, 1855, p. 596–7.
* ↑ Adam av Bremen, Historien om Hamburgerstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius, 1984, p. 99 (Book II, Chapter 52).
* ↑ Anderson and Onslow both say Hungary
* ↑ MichaelAnne Guido and John P. Ravilious, "From Theophanu to St. Margaret of Scotland: A study of Agatha's ancestry", Foundations, vol. 4, 2012, pp. 81–121.
* ↑ Quoted in Mats G. Larsson, Götarnas riken: Upptäcktsfärder till Sveriges enande. Stockholm: Atlantis, 2002, p. 185.
* ↑ Wladyslaw Duszko, "Ett kungligt dop: Olof skötkonung och Bruno av Querfurt Kring ett aktualiserat problem i svensk historieskrivning", Fornvännen 103, 2008, p. 286.
* ↑ Jan Arvid Hellström, Vägar till Sveriges kristnande. Stockholm: Atlantis, 1996, p. 245.
* ↑ Its existence is debated; see Jan Arvid Hellström, Vägar till Sveriges kristnande. Stockholm: Atlantis, 1996, pp. 214, 232.
* ↑ Adam av Bremen, Historien om Hamburgerstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius, 1984, pp. 102–3 (Book II, chapter 58).
* ↑ Lars-Olof Larsson, "Sigfrid", Svenskt biografiskt lexikon
* ↑ Adam av Bremen (1984), p. 102 (Book II, Chapter 57), 106 (Book II, Chapter 64).
* ↑ Thunmark-Nylén, Lena et al. (1981). Vikingatidens ABC, Statens historiska museum, 1981. ISBN 91-7192-490-6, p.232.
* ↑ Maiander, Harry et al. (1947). Sveriges historia genom tiderna. Första delen. Stockholm, 1947. p.159.
* ↑ Ros, Jonas (2002) "Sigtuna och folklanden; den tidiga Sigtunamyntningen och den politiska geografin", Fornvännen 97:3, p. 170
* ↑ Dick Harrison, Sveriges historia. 600–1350. Stockholm: Norstedts, 2009, pp. 121–4, 273.
* ↑ Óláfsdrápa, verse 6
* ↑ Snorre Sturluson, Nordiska kungasagor. Vol. II. Stockholm: Fabel, 1992, p. 158 (Olav den heliges saga, Chapter 114)
* ↑ Adam av Bremen, Historien om Hamburgerstiftet och dess biskopar. Stockholm: Proprius, 1984, p. 111 (Book II, chapter 73)
* ↑ (Norvegieraz [bokmål]) «Den hellige Olof Skötkonung av Sverige (~980-~1022)» Den katolske kirke.
* ↑ Hans Gillingstam, "Olof 'skötkonung'", Svenskt biografiskt lexikon, https://sok.riksarkivet.se/Sbl/Presentation.aspx?id=7749
* ↑ «Emund the Old» www.1066.co.nz (Noiz kontsultatua: 2024-04-30).
* ↑ «Anund Jakob - Svenskt Biografiskt Lexikon» sok.riksarkivet.se (Noiz kontsultatua: 2024-04-30).
* ↑ «Ingegerd Olofsdotter» historiska-personer.nu (Noiz kontsultatua: 2024-04-30).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q313436
* Multimedia: Olaf Scotking (Olof Skötkonung) / Q313436