OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Senta Berger

Senta Berger (Viena, 1941eko maiatzaren 13a) austriar aktorea da, zineman eta telebistan aritutakoa.

## Filmografia

* 1957: Die unentschuldigte Stunde
* 1957: Die Lindenwirtin vom Donaustrand
* 1958: Der veruntreute Himmel
* 1958: The Journey
* 1959: Katia
* 1960: Ich heirate Herrn Direktor
* 1960: Der brave Soldat Schwejk
* 1960: O sole mio
* 1961: The Secret Ways
* 1961: Das Wunder des Malachias
* 1961: Junge Leute brauchen Liebe
* 1961: Eine hübscher als die andere
* 1961: Immer Ärger mit dem Bett
* 1961: Adieu, Lebewohl, Goodbye
* 1961: Es muß nicht immer Kaviar sein
* 1961: Diesmal muß es Kaviar sein
* 1961: Ramona
* 1962: Das Geheimnis der schwarzen Koffer
* 1962: Frauenarzt Dr. Sibelius
* 1962: Das Testament des Dr. Mabuse
* 1962: Sherlock Holmes und das Halsband des Todes
* 1963: The Victors
* 1963: Kali Yug, la dea della vendetta
* 1963: Kali Yug, il mistero del tempio indiano
* 1963: Jack und Jenny
* 1963: The Waltz King
* 1964: ...e la donna creò l'uomo
* 1965: The Spy With My Face
* 1965: Major Dundee
* 1965: The Glory Guys
* 1965: Schüsse im 3/4 Takt
* 1966: Cast a Giant Shadow
* 1966: Our Man in Marrakesh
* 1966: The Poppy Is Also a Flower
* 1966: Lange Beine – lange Finger
* 1966: The Quiller Memorandum
* 1966: Operazione San Gennaro
* 1967: Der grausame Job
* 1967: Paarungen
* 1967: The Ambushers
* 1967: A Thief Is a Thief
* 1967: Mit teuflischen Grüßen
* 1968: Geier können warten
* 1969: If It’s Tuesday, This Must Be Belgium
* 1969: De Sade
* 1969: Les Étrangers
* 1970: Cuori solitari
* 1970: Quando le donne avevano la coda
* 1971: Wer im Glashaus liebt
* 1971: Le Saut de l’ange
* 1971: Ein Fischzug für 300 Millionen
* 1971: Roma Bene – Liebe und Sex in Rom
* 1971: Die Moral der Ruth Halbfass
* 1971: Der Geliebte der großen Bärin / Nur der Letzte kam durch
* 1972: Toll trieben es die alten Germanen
* 1973: Der scharlachrote Buchstabe
* 1973: Bisturi, la mafia bianca
* 1973: Reigen
* 1974: L’uomo senza memoria
* 1975: MitGift
* 1975: Per Saldo Mord
* 1976: La padrona è servita
* 1976: Das chinesische Wunder
* 1977: Cross of Iron
* 1977: Ritratto di Borghesia in nero
* 1979: La giacca verde
* 1980: Der Todesfahrer
* 1982: Die weiße Rose
* 1983: Die Spider Murphy Gang
* 1985: Le due vite di Mattia Pascal
* 1986: Killing Cars
* 1989: Das schreckliche Mädchen
* 1998: Bin ich schön?
* 2009: Ob ihr wollt oder nicht
* 2010: Satte Farben vor Schwarz
* 2012: Zettl
* 2012: Ruhm
* 2013: Probeliegen: Eine Familie nimmt Abschied und feiert das Leben
* 2014: Altersglühen – Speed Dating für Senioren
* 2016: Willkommen bei den Hartmanns
* 2017: Die Häschenschule – Jagd nach dem Goldenen Ei

## Erreferentziak

* ↑ Palmer, R. Barton. (2007). Nineteenth-Century American Fiction on Screen. Cambridge University Press, 35 or..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q62310
* Multimedia: Senta Berger / Q62310
# Sent Vincenç de Pau

Sent Vincenç de Pau zenbait tokiren izena da.

## Okzitanian

* Sent Vincenç de Pau edo Saint-Vincent-de-Paul, Girondan.
* Sent Vincenç de Pau edo Saint-Vincent-de-Paul, Landetan.

## Ikus, gainera

* Saint-Vincent-de-Paul
# Sokamuturra etxartea

43°19'19.9"N 1°59'11.7"W
Sokamuturra etxartea :
| Donostia, Parte Zaharra ||
| Kalexka motorren aparkaleku bihurtzen da. ||
| Herrialdea Lurraldea | Euskal Herria Gipuzkoa |
| Sokamuturra etxartea Sokamuturra etxartea Sokamuturra etxartea ||
| Koordenatuak: | 43°19′19.9″N 1°59′11.7″W﻿ / ﻿43.322194°N 1.986583°W﻿ / 43.322194; -1.986583 |
Sokamuturra etxartea Donostiako Parte Zaharreko kalexka bat da. Kanpadegi kaletik Mari kaleraino doa. Alde batean Goikoa jauregia du, eta bestean, berriz, Ogasunarena zen eta egun hotela bezala prestatzen ari den erikuntza.

## Militarrek hartutako kalexka

Kalexka Espainiako militarrek urte luzetan itxita izan zuten, segurtasun arrazoiengatik eta biltegi bezala erabiltzeko. 1970. hamarkadatik Goikoa jauregia udalaren eskuetara igaro zen arte, hau da, gobernu militarra izateari utzi zion arte, kale hori bi hesiz itxita egon zen. Kalexka, Mari kalea aldean, eskilara batzuez bukatzen zen baina jauregiaren titularitatea aldatu zenean, berreskuratzeko lanak egin ziren, tartean eskilarak aldapa batez ordezkatuz. Orduan ere izena jarri zitzaion, Sokamuturra etxartea, historikoki inguruko kaleetan egiten zen sokamuturra gogorarazteko.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q25474532
# Sokan jolasa

Sokan taldeko haur-jolasa da. Juan Garmendia Larrañaga etnografoak Lizarragan, Nafarroa Garaian, jaso zuen jokoaren inguruko informazioa.

## Arauak

Garizumako jolas honetan, neska-mutilak ibiltzen ziren eta soka lodi edo "erremala", gurdia lotzeko balio zuena, erabiltzen zuten. Sokaren bi muturrak elkarri lotu eta "sokan" esku hartzen zutenak korroan jartzen ziren, soka eskuetan zutela. Korroaren erdian, aurrez erabakitako mutil bat jartzen zen beti hasiera emateko, eta horrek neska harrapatu behar zuen, oharkabean zegoela. Horren ondoren, neska erdira pasatzen zen eta mutilen bati eskua ezarri behar zion.

## Erreferentziak

* ↑ https://aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus/fr/soka/ar-151585/
* ↑ Juan Garmendia Larrañaga - Xabier Mendiguren Bereziartu: Juan Garmendia Larrañagaren hiztegi etnografikoa. Donostia: Ikastolen Elkartea, 2003. 167.or.

## Kanpo estekak

* Soka jolasa Juan Garmendia Larrañagaren Ume jolasak liburuan, 51.or.
# Soka bondage

Soka bondagea sokak erabiltzen diren bondage mota bat da. Sokak mugimenduak gutxitu, bildu, eskegitzeko edo pertsonak lotzeko erabiltzen da, BDSM jardueren barruan.
Soka bondage mota ezagun bat japoniar lotzearen arte erotikoa da, shibari izenekoa, hojōjutsu teknika militarrean oinarritua. Bondage mota honen barietatetako bat soka jantzia da. Mota honetan ez da sumisoaren mugimendurik ukatzen, baizik eta sokarekin jantzi oso bat egiten dela, ikuspegi estetikoagatik edo ondoren lotu ahal izateko.

## Ikus, gainera

* Bondage
* Shibari
* BDSM

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7366715
* Multimedia: Rope bondage / Q7366715
# Sokamuturra (argipena)

Sokamuturra hitzak (sokamutur, akusatiboaren -a markarik gabe) adiera zenbait ditu:
* sokamuturra, zezenketa mota bat, toki batzuetako jaietan ohikoa;
* Sokamuturra etxartea, Donostiako Parte Zaharreko kale txikia.
# Sokamutur

    Sokamuturra hitzak artikulu honetara dakar. Beste esanahietarako, ikus Sokamuturra (argipena).
Sokamuturra zezenketa mota berezia da, bigantxa edo zezenko bati lepotik soka luze bat loturik, horrela animalia harantz eta honantz aske ibil dadin, Euskal Herriko eta inguruetako jaietan egin ohi den jolasa. Herri bateko kaleetan zehar zezena edo betizua aske izan ohi da, hainbat metrotako soka loturik daukala, eta bertan, hainbat ganaduzale eusten dituelarik. Herri ugaritan egin ohi dute herriko jai nagusi zein bigarren jaietan. Soka-muturra hainbat herritan egiten da: Tolosan, Azpeitian, Deban, Mutrikun...

## Historia

Gaztelaniaz toro enmaromado edo toro ensogado izenez ezagutzen den ekitaldi honek historia luzea du Euskal Herrian jada XVII. mendean Donostian sokamuturrak ospatzen zituztelako. 1715ean Azpeitiako San Inazio jaietan ere sokamuturra atera zuten, 1815ean Eibarko kroniketan jolasa egiten zutela aipatzen dute eta Labayruk Historia General del Señorío de Bizcaya bere liburuan 1730 inguruan bilbotarren jolasik gustukoenetariko bat zela zioen.
1902an, Donostiako Udalak, izandako istripuak eta bere arriskugarritasuna zirela eta, sokamuturrak galarazi eta istilu larriak sortu zituen. Donostiako inauterietan ohiturazkoa zen igande eta jaiegunetan ekitaldi hauek ospatzea. Zezenkoa Iñigo kaletik Konstituzio plazara eramaten zuten, nahiz eta askotan animaliak "lasterka egiten zuen". Behin askatuta, inguruko kaleetatik ihes egitea saiatzen zuen oinezkoen ustekaberako. Plazara sartu eta berehala Udal Musika Bandak «Iriyarena» jotzen zuen.
Hainbeste istripu eta hildako izan zituzten ezen herrien artean debekuaren aldeko jarrera zabaldu baitzen eta 1902ko urtarrilaren 14an Udalak ekitaldia galarazi zuen. Erabakia hartu eta berehala istiluak sortu eta manifestariek harriak bota zituzten udal eraikin eta denda batzuetara. Gipuzkoa plazan poliziak tiroak egin behar izan zituen manifestariak geldiarazteko. Politikariek Gasteizko Goardia Zibilak eta Aldundiko mikeleteak kuartelera biltzea erabaki zuten, baita Valentzia eta Sizilia errejimentuak ere. Pixkanaka pixkanaka egoera baretu eta Gipuzkoako beste hainbat udalek ere ekitaldia galarazi zuten. Denboraren poderioz herri hauetan jolasa berreskuratu zuten, Donostian ordea ez.

## Erreferentziak

* ↑ Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa: Sokamutur sarrera
* ↑ Auñamendi Entziklopedia. Sokamutur. .
* 1 2 3 (Gaztelaniaz) Auñamendi Entziklopedia. Soka muturra. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11703975
* Multimedia: Sokamuturra / Q11703975
# Soka (alpinismoa)

Soka alpinismoa, eskalada, espeleologia, rapel, puenting edota arroila-jaitsieran soka berezia eta ezinbesteko segurtasun elementua da. Ehundutako estalduraz babestutako gune batez osatua dago. Erresistentzia, iraunkortasun eta malgutasun egokiena izan ditzan bereziki diseinatua dago, eskalatzailearen segurtasun osoa bere gain baidago. Zainketa, mentenimendu eta erabilera egokiak izan behar ditu, gainera soka inoiz ez zapaltzen saiatu behar da, inongo akats edo apurketarik izan ez dezan.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1774271
* Multimedia: Climbing ropes / Q1774271
# Soka gaineko dantzaria

Soka gaineko dantzaria (frantsesez: La Danseuse de corde), Henri de Toulouse-Lautrec frantziar margolariak 1899an egin zuen lana da. Margolana Suediako Museo Nazionalan erakusten da. Bere luze-zabala hau da: 47x32 zm. Olioa oihal gaineko teknika erabili zuen. Lan honetan margolariaren bi gustuko gaiak biltzen dira: emakumeak eta zirkua.

## Erreferentziak

* ↑ Gérard Conton eta Julie Conton: Toulouse Lautrec ou les labyrinthes du temps: art et géométrie temporelle, Cordes sur Ciel : Mémoires du monde, 2015.

## Kanpo-estekak

* Datuak: Q4212198
# Sokar

Sokar, egiptoar mitologiaren arabera, iluntasunaren, Duataren eta Lurreko gainbeheraren jainkoa zen. Hilen babeslea eta errementarien patroia.

## Ikonografia

Gizon momifikatua belatz buruduna, Atef koroa, ankha eta uas zetroa daramatzana, batzuetan, tronu baten gainean. Belatz bezala ere irudikatua izan zen. Garai Berantiarrean, zezen edo momia forma izan dezake, giza buruarekin, orokorrean, eta, batzuetan, belatz buruarekin, bi lumekin apaindua
Esne Bidea irudikatzen du Denderako zodiakoan.

## Mitologia

Jatorrian, Lurraren eta emankortasunaren jainko bezala gurtua izan zen. Bere betebehar nagusia, "Raren ba" bezala izendaturiko hil jainko bezala, Duaterako sarrera gordetzea zen, eta leize-zulo sekretu batean bizi zen, Imhet deitua (Bideen atea), lurrazpiko munduko sakonenean zegoena. Hilen iba edo bihotza elikatzen zuen, hilaren eraldaketak bete zitezen arduratzen zelarik. Hilen babesle bezala, Duateko lurralde ezberdinetara gidatzen ditu.
Ontzi bitxi bat zuen, Henu izenekoa, jainkoaren irudi momiformea zuena, jeinuek zaindua. Bertan, zerura igotzen zituen faraoia eta Eguzkia.
Eguzkiaren jainkoaren ontziak lurrazpiko ibaia zeharkatzen zuenean, basamortura iritsitakoan, suge bihurtu behar zen bere areetan mugitu ahal izateko. Sokarren domeinua zen "Bere harearen gainean dagoena" epitetoa zeramalarik.

## Sinkretismoa

V. dinastian, Ptah jainkoarekin bateratu zen, Ptahren apaizak, Sokarrenak ere bazirelarik. Piramideen testuetan, Osirisekin ere lotzen da Inperio Ertainean, Ptah-Sokar-Osiris bezala gurtzen da, hirukote honek, Inperio berrian eta hirugarren tarteko aroan jarraitu zuelarik.

## Gurtza

Bere gurtza I. dinastiatik ezagutzen da, Saqqarako nekropolian eta Menfisen gurtua zelarik.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q319989
* Multimedia: Sokaris / Q319989
# Shinji Toyohara

Shinji Toyohara (japonieraz: 豊原 慎二, 1986ko azaroaren 27a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Thespa Kusatsu.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q17229370
# Shinji aintzira

Shinji aintzira (japonieraz: 宍道湖, Shinji-ko) Japoniako aintzira gazikara bat da, Shimane prefeturan dagoena. Japoniako zazpigarren aintzira handiena da.

## Geografia

Prefeturako hiriburua den Matsue hiriaren ondoan dago. Matsue eta Izumo lautaden 7.652 hektareatako hezegunea Ramsarko eremu izendaturik dago.
Japoniako itsasoarekin lotzen da Nakaumi aintziraren bidez. Horregatik dauka ur gazikara Shinji aintzirak.

## Ekonomia

Garrantzi ekonomiko handia dauka inguruko herri eta hirientzat, izan ere bertan arrantza aukerak eta bainuetxeak ugari baitaude.
Gastronomiari dagokionez aipagarriena Shijimi bibalboa (Corbicula japonica) da, oso goxoa, baina munfduko eremu ugaritan espezie inbaditzailea dena. Aingira eta suzuki arraina ere ohikoak dira.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1151248
* Multimedia: Lake Shinji / Q1151248
# Shinji Tominari

Shinji Tominari (japonieraz: 冨成 慎司, 1987ko otsailaren 22a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako FC Gifu.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q7497601
# Shinji Tanaka

Shinji Tanaka (japonieraz: 田中 真二, 1960ko irailaren 25a - ) Japoniako futbolaria da.

## Selekzio nazionala

Japoniako selekzioarekin :
| Urtea | Partida | Gol |
| 1980 | 4 | 0 |
| 1981 | 8 | 0 |
| 1982 | 0 | 0 |
| 1983 | 0 | 0 |
| 1984 | 2 | 0 |
| 1985 | 3 | 0 |
| Guztira | 17 | 0 |

## Kanpo loturak

* National Football Teams
* Japan National Football Team Database
* (Japonieraz) J.League Data Site
* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q2522042
# Shinji Tsujio

Shinji Tsujio (japonieraz: 辻尾 真二, 1985eko abenduaren 23a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Shimizu S-Pulse eta Zweigen Kanazawa.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q1573320
# Shinji Yamaguchi

Shinji Yamaguchi (japonieraz: 山口 真司, 1996ko apirilaren 26a - ) Japoniako futbolaria da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Vissel Kobe.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q21974482
# Shinji Yamasaki

Shinji Yamasaki (japonieraz: 山崎 慎治, 1972ko urtarrilaren 17a - ) Japoniako futbolari ohia da.
Hainbat futbol taldetan jokatu du, esaterako Cerezo Osaka.

## Kanpo estekak

* (Japonieraz) J.League Data Site
* Datuak: Q11468070
# Shinjuku Dorobō Nikki

Shinjukuko lapur baten egunkaria (japonieraz: 新宿泥棒日記, Hepburn: Shinjuku Dorobō Nikki) 1968ko Nagisa Oshima japoniar zinema zuzendarien filma da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Toriok liburu batzuk lapurtu ditu liburu-denda batean, baina Umekok guztia ikusi du. Hurrengo gauean amodioa egingo dute, baina birjina zen Umeko desilusionatuta geratuko da.

## Aktoreak

* Tadanori Yokoo : Torio
* Rie Yokoyama : Umeko
* Kei Sato : bera
* Jūrō Kara : abeslaria
* Tetsu Takahashi
* Moichi Tanabe
* Rokko Toura : bera
* Fumio Watanabe : elkarrizketatzailea

## Erreferentziak

* ↑ www.sansebastianfestival.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1137042
# Shinjuku Gyoen

Shinjuku Gyoen (japonieraz: 新宿御苑) Tokioko Shinjuku eta Shibuya auzoen artean dagoen lorategia da.

## Historia

Edo Aroan Naitō familiaren egoitza zen baina ondoren Enperadorearen eskutan gelditu zen. 1906an osatu ziren lorategiak baina 1945eko bonbaketek erabat suntsituta utzi zituzten. Berriztu eta 1949an ireki zituzten publikoarentzako.
2001ean Ingurugiro Ministerioak hartu zituen eta ordutik "Shinjuku Gyoen Nazio lorategiak" izena dauka.

## Egitura

3'5 kilometrotako diametrodun lurretan 58'3 hektarea hartzen dituzte lorategiek. Hiru estilo bereizten dira, Frantses lorategia, Ingelesa eta Japoniarra. Hanami garaian, hau da gereziondoak loratzen direnean, Tokioko txokorik estuimatuena da Shinjuku Gyoen, izan ere parkean dauden 20.000 zuhaitzetatik 1.500 gereziondoak baitira.
1892an negutegia altxatu zen, baina 1945eko bonbaketak hautsi egin zuenez, gaurf egun dagoena 1950koa da. Bertan 1.700 landare tropikal eta azpitropial daude.

## Garraioa

Hainbat geltoki daude bertan:
* Marunouchi lerroko Shinjuku-gyoemmae geltokia.
* Chūō-Sōbu lerroko Sendagaya geltokia.
* Fukutoshin lerroko Shinjuku-sanchōme geltokia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q776863
* Multimedia: Shinjuku Gyo-en / Q776863
# Simone Iribarne

Simone Iribarne, ezkontzaz, Simone Lafargue edo Simone Lafargue Iribarne (Baiona, Euskal Herria,,1914ko abuztuaren 6a - Marseilla, Frantzia, 2010eko maiatzaren 18a) tenis-jokalaria izan zen, 1933 eta 1947 artean aktibo egon zena. 1943an Frantziako Txapelketan emakumezkoen banakako txapelduna izan zen.

## Kirolari ibilbidea

Marseillako Tenis Elkarteko kidea izan zen. Gutxienez zortzi txapelketa irabazi zituen, lehena Biarritzen 1933an eta azkena Nizan 1947an.
1934an Madrileko nazioarteko txapelketetan jokatu zuen, eta Bely Maier eta Bella Dutton espainiarrak nagusitu ziren.
1935eko irailean, Simone eta bere ahizpa Paulette Iribarne izan ziren Donostiako nazioarteko txapelketaren irabazleak. Txapelketa Ondarretan jokatu zen, eta Pepa Chávarrik eta Bely Maierrek osatutako bikoteak irabazi zuen (1/6, 6/2 eta 6/3). Simonek ere irabazi zuen banakakoa, Belgikako Adamson txapeldunari (6/4, 3/6 eta 6/2) irabazita. Titulu horrek bi urte geroago Roland Garroseko finalerdietara eraman zituen ibilbide luze baten hasiera izan zen.
1942an, Frantziako rankingeko lehen postuan egon zen, eta urtebete geroago, Frantziako txapelketako emakumezkoen banakako txapelketa irabazi zuen. Vichyren erregimenak sortu zuen txapelketa, Roland Garros txapelketaren ordez. Azkenean, Alice Weiwersi irabazi zion finalean.
1945ean, binakako partida irabazi zuen Paulette ahizparekin, eta Lolette Payot suitzarraren aurka galdu egin zuen Frantziako Txapelketako finalean.
Wimbledonen izan zuen parte-hartze bakarra 1946an izan zen, Joan Curryren aurka galdutakoa.

## Bizitza pertsonala

1937 eta 1938 bitartean Louis Lafargue frantsesarekin ezkondu zen. Bere ahizpa Paulette (Paulette Fritz, ezkondu ondoren) ere tenis-jokalaria izan zen, eta 1956an Paulette Fritz-Iribarne izenarekin 'Eskola-umeek ezagutzen ez zuten euskal pilota'-ren kirolari buruzko artikulu bat idatzi zuen.

## Erreferentziak

* ↑ Tennis Club de Marseille | Tarpin bien !. .
* ↑ «Le Tennis CLub de Marseille» mrcllrd.pagesperso-orange.fr.
* ↑ «ABC (Madrid) - 28/04/1934, p. 51 - ABC.es Hemeroteca» hemeroteca.abc.es.
* 1 2 (Gaztelaniaz) Garci��a Garci��a, Jorge. (2015). El origen del deporte femenino en Espan��a. J. Garci��a ISBN 978-84-608-3637-7. PMC 937827804. (Noiz kontsultatua: 2022-04-11).
* ↑ (Gaztelaniaz) Garci��a Garci��a, Jorge. (2015). El origen del deporte femenino en Espan��a. J. Garci��a ISBN 978-84-608-3637-7. PMC 937827804. (Noiz kontsultatua: 2022-04-12).
* ↑ List of French Open Champions – IAS Sportsbook. Instantactionsports.com.
* ↑ Rob Weintraub. (27 de mayo de 2015). Roland Garros at war. SB Nation.
* ↑ «TennisForum.com - View Single Post - Biographies of Female Tennis Players» www.tennisforum.com.
* ↑ «Roland Garros Women'''''''''''''''''''''''''''s Singles Champions - SuperSport - Tennis» www.supersport.com.
* ↑ «La pelote Basque sport ignoré des scolaires - Revue EP&S» www.revue-eps.com.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q7520331
# Simone Manuel

Simone Manuel (Houston, Texas (AEB), 1996ko abuztuaren 2a) igeriketan aritzen den kirolari estatubatuarra da.

## Olinpiar Jokoak

2016ko Udako Olinpiar Jokoetan, Rio 2016an (Rio de Janeiro), lau domina irabazi zituen AEB ordezkatuz: zilarrezkoa (24,09) 50 m estilo librean Pernille Blume danimarkarraren (urrezko domina, 24,07) atzetik eta Aliaksandra Herasimenia bielorrusiarraren (brontzezkoa, 24,11) aurretik sailkatu zen. Urrezkoa irabazi zuen 100 m estilo librean Penny Oleksiak kanadarrarekin berdinduta geldituz; biek 52,70 denboraz urrezko domina jaso zuten. 1984. urteko Olinpiar Jokoetan gauza bera gertatu zen Nancy Hogshead eta Carrie Steinseifer estatubatuarren artean proba berean, eta, baita 2000. urtekoetan ere, 50 m estilo librean berdin gertatu zen. Sarah Sjöström suediarra izan zen hirugarren Tokion, eta brontzezkoa (52,99) jaso zuen. Zilarrezkoa (3:31.89) 4x100 errelebo libren Australiako (urrezko domina 3:30.65 (ME)) taldearen atzetik eta Kanadako (brontzezkoa) taldearen aurretik sailkatuz; Hauek osatzen zuten AEBko taldea: Amanda Weir Dana Vollmer Allison Schmitt Katie Ledecky Lia Neal Abbey Weitzeil eta Simone Manuel-ek, eta urrezkoa (3:53.13), 4x100 errelebo lau-estiloetan Australia (zilarrezko domina 3:55.00) eta Danimarka (brontzezkoa 3:55.01) gaindituz; hauek osatzen zuten taldea: Dana Vollmer Abbey Weitzeil Kathleen Baker Katie Meili Kelsi Worrell Lilly King Olivia Smoliga eta Simone Manuel-ek
2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), bi domina eskuratu zituen; brontzezkoa (3:32.81) 4x100 errelebo librean, AEBko taldearekin; Australiako (urrezko domina 3:29.69 (ME)) taldearen eta Kanadako (zilarrezkoa 3:32.78) taldeen atzetik. Hauek osatu zuten taldea: Erika Brown, Abbey Weitzeil, Natalie Hinds, Simone Manuel, Catie DeLoof, Allison Schmitt eta Olivia Smoliga-k.
2024ko Udako Olinpiar Jokoetan, Parisen, zilarrezko bi domina eskuratu zuen taldekako probatan.

## Udako Olinpiar Jokoetako emaitzak

Udako Olinpiar Jokoak :
| Urtea | Lekua | Domina | Proba |
| 2016 | Rio de Janeiro Brasil | 02 ! | 50 m estilo librea emakumezkoa |
| 2016 | Rio de Janeiro Brasil | 01 ! | 100 m estilo libreak emakumezkoa |
| 2016 | Rio de Janeiro Brasil | 02 ! | 4x100 Errelebo libreak emakumezkoa |
| 2016 | Rio de Janeiro Brasil | 01 ! | 4x100 Errelebo lau-estiloak emakumezkoa |
| 2020 | Tokio Japonia | 03 ! | 4x100 Errelebo libreak emakumezkoa |
| 2024 | Paris ( Frantzia) | 02 ! | 4x100 m librea |
| 2024 | Paris ( Frantzia) | 02 ! | 4x200 m librea |

## Erreferentziak

* ↑ «Simone Manuel» olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ "Simone Manuel" olympics.com {{Es}
* ↑ Igeriketa, 50 m estilo librea, emaitzak, 2016 olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Igeriketa, 100 m estilo libreak, emaitzak, 2016 olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Igeriketa, 4x100 errelebo libreak, emaitzak, 2016 olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Igeriketa, 4x100 errelebo lau-estiloak, emaitzak, 2016 olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Igeriketa, 4x100 errelebo libreak, emaitzak 2020 olympedia.org (Ingelesez)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q14342739
* Multimedia: Simone Manuel / Q14342739
# Simone Melchior

Simone Melchior, edo Simone Melchior Cousteau, ( 1919 – 1990 ) esploratzaile eta ozeanografo frantsesa izan zen. Cousteau-Gagnan diseinuko urpekaritza jantziarekin uretan murgildu zen lehen emakumea izan zen. Jacques-Yves Cousteauren emaztea eta kolaboratzailea, bere senarraren abentura eta dokumental gehienetan parte-hartze funtsezkoa izan zuen, baina inoiz ez zen The Undersea World of Jacques Cousteau telesaileko irudietan agertu.

## Biografia

Simone Toulonen jaio zen. Bere aita Henri Melchior eta bere aitaren bi aitonak, Jules Melchior (1844-1908) eta amaren aitona, Jean Baehme, Frantziako itsas armadako almiranteak izan ziren.
Simonek bere senarra izango zena ezagutu zuen 1937ko festa batean. Jacques Coousteau itsas ofiziala zen, 27 urtekoa, eta neskak 18 zituen. Urte horretan bertan Parisko Saint-Louis-des-Invalidesen ezkondu ziren.
Suitzan eta Italian eztei-bidaia egin ondoren, Mourillonen kokatu ziren, Toulon-eko itsasertzeko auzo batean, portutik gertu. Bi seme-alaba zan zituzten, Jean-Michel 1938an eta Philippe 1940an.
Jacques Cousteauk Simone emaztea errespetu gutxirekin tratatu izan zuelako ikuspegi kritikoak agertu izan dira bikotea hil ondoren. Infideltasun luzeak izan zituen, eta ezkontzaz kanpoko haurren aita ere izan zen senarra. L'Odyssée filmak jasotzen ditu Jacquesen une ilun horietako batzuk. Audrey Tautouk jokatzen du Simone Melchiorren rola film horretan.

## Erreferentziak

* ↑ The Undersea World. (Noiz kontsultatua: 2023-11-08).
* ↑ (Ingelesez) «Emilie Cousteau - Chic French Living» Emilie Cousteau - Inner Designer Paris 2020-11-29 (Noiz kontsultatua: 2023-11-08).
* ↑ Hory, Cliff De. (2017-04-26). «L'odyssée» Zinea (Noiz kontsultatua: 2023-11-08).

## Kanpo estekak

* Artikulu hau, osorik edo zatiren batean, frantsesezko Wikipediako «Simone Melchior» artikulutik itzuli da; zehazki, 2023-09-16ko bertsio honetatik. Izan ere, artikulu horretan aritu diren wikilariek GFDL edo CC-BY-SA 3.0 lizentziekin argitaratu dute beren lana.
* Datuak: Q2607385
* Multimedia: Simone Melchior Cousteau / Q2607385