OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Juan Martín Maldacena

Juan Martín Maldacena (Buenos Aires, 1968ko irailaren 10a) fisikari teoriko argentinarra da. Bere aurkikuntza ugarien artean ezagunena printzipio holografikoaren gauzatzerik fidagarriena da, AdS/CFT korrespondentzia izenekoa.

## Biografia

Maldacena fisikan lizentziatu zen Barilocheko Instituto Balseiron 1991. urtean, Gerardo Aldazábalen ikuskaritzapean. Ondoren, Princetongo Unibertsitatean doktoratu zen 1996. urtean, Curtis Callan ikuskatzaile zuela, eta doktoreondoko kargua hartu zuen Rutgers Unibertsitatean. 1997an Harvard Unibertsitatean sartu zen irakasle elkartu bezala, eta 1999an fisika irakasle mailara igo zuten. 2001etik New Jerseyko Princetongo Ikasketa Aurreratuen Institutuko irakaslea da.

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Juan M. Maldacenaren webgunea IAS School of Natural Science-n
* Datuak: Q560811
# Juan Martín del Potro

Juan Martín del Potro (Tandil, 1988ko irailaren 23a), Delpo ezizenaz ezaguna, argentinar tenislaria da. 2009an Estatu Batuetako irekia irabazi zuen, orain arte lortutako txapelketa nagusiena. Finalerdian Rafael Nadal egotzi eta finalean Roger Federer irabazi zuen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q180535
* Multimedia: Juan Martín del Potro / Q180535
# Juan Martínez Gutiérrez

Juan Martínez Gutiérrez (Bilbo, 1901eko otsailaren 8-Santiago, 1976ko urtarrilaren 17a) Txilen arkitekto ospetsua izan zen XX. mendean zehar.

## Biografia

Haurra zelarik familiak Argentinara eraman zuen. 1909an Txilen zegoen. Txileko Unibertsitatearen Arkitektura Fakultatean egin zituen ikasketak, 1918tik 1922ra. Txileko eraikin ezagun asko bereak dira. 1969an Arkitektura Sari Nazionala eman zioten.

## Iruditegia

* Txileko Unibertsitatearen Zuzenbide Fakultatea.
* Txileko Eskola Militarra.
* Txileko Unibertsitatearen Medikuntza Fakultatea.
* Maipúko Botozko Tenplua.

## Erreferentziak

* ↑ http://www.lun.com/Pages/NewsDetail.aspx?dt=2013-06-20&PaginaId=46&bodyid=0%5B%5D

## Kanpo estekak

* (Ingelesez): Biografia Txileko Unibertsitatearen webgunean.
* (Ingelesez): Txileko Arkitekturaren Argazki Artxibategia.
* Datuak: Q5951322
* Multimedia: Juan Martínez Gutiérrez / Q5951322
# Klitoriaren moko-azal

Klitoriaren moko-azal, latinez: praeputium clitoridis, klitoria estaltzen duen larruazala da, bulbaren ezpain-txikien elkarketan. Moko-azal honen pean klitoriaren glandea dago, hau tamaina eta erlaxazio edo erekzio egoeraren arabera, estalia egon daiteke ala ez.
Gizonezkoen zakilaren moko-azalarekin gertatzen den bezala, genitalen jariakinak klitoriaren moko-azalaren pean gelditzea baliteke, honek irritazioa edo bakterien deskonpozioaren ondorioz usain txarra sor dezake.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q503427
* Multimedia: Clitoral hood / Q503427
# Klitozibe beltz

Klitozibe beltza (Pseudoclitocybe cyathiformis) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Erdipurdiko jangarria.

## Deskribapena

Kapela: 4 eta 8 cm bitarteko diametrokoa, erabat hondoratua kopa formarekin, higrofanoa, ertza mehea, biribilkatuta. Kolorea arre-grisaxka edo marroi iluna du, denbora lehorrarekin argiagoa, eta gainazala leuna eta glabroa.
Orriak: Dekurrenteak dira, eta kolore zuri-errauts kolorekoak, ez oso estu.
Orri Dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Altua, haritsua, elastikoa, betea, orrien kolorekoa, baina zuntzexka ilunagoekin, eta oinarrian mizelio zuriaren arrastoak izaten ditu.
Haragia: Mehea, elastikoa, grisaxka, zapore leunekoa eta almendra mingots usain ahulekoa.
Etimologia: Cyathiformis epitetoa grekotik dator, kopa esan nahi duen "kyathos" hitzetik. Bere kapelaren formagatik.

## Jangarritasuna

Jangarria, baina sukaldaritzan balio gutxikoa.

### Nahasketa arriskua

Pseudoclitocybe expallens espeziearekin, baina hau txikiagoa eta zurbilagoa da. Clitocybe suaveolens delakoarekin, honek anis usain atsegina du. Clitocybe brumalis perretxikoarekin ere bai, honek erretxinadun basoetan irteten du eta sendotasun meheagoa du eta kolore gris uniformea.

## Sasoia eta lekua

Udazkenean ondo sartu eta gero ikusten da, leku belartsuetan, basoko belarretan, baso ertzetan eta bideetan.

### Banaketa eremua

Ipar Amerika, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 220 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 240 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 321 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 130 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2591272
* Multimedia: Pseudoclitocybe cyathiformis / Q2591272
# Klitozibe erraldoi

Klitozibe erraldoia (Leucopaxillus giganteus edo Clitocybe gigantea) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da.
Nahiko jangarri ona, batez ere gaztetan, janari ugari emateaz gain, tamaina handia du. Propietate antibiotikoak eta antitumoralak ditu.

## Deskribapena

Kapela: 10 eta 30 cm bitarteko diametrokoa, inbutu forman eta ertzak meheak eta biribilduak. Zuri-krema kolorekoa da eta azala pruinaduna du.
Orriak: Oso dekurrenteak eta estu, zurixkak eta gero krema kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Zilindrikoa, motza eta sendoa, kapelaren kolore berekoa.
Haragia: Lodia, gogorra, zurixka, irin freskoaren usaina du eta zapore gozoa.
Etimologia: Leucopaxillus terminoa grekozko "leucos" hitzetik dator, eta zuria esan nahi du. Bere koloreagatik. Giganteus epitetoa latinetik dator eta erraldoia esan nahi du, bere tamainagatik.

## Jangarritasuna

Jangarri ona.

### Nahasketa arriskua

Clitocybe geotropa delakoarekin, honek azala ez du hain argia (krema kolorekoa, ez zuria), eta oin luzeagoa. Leucopaxillus candidus espeziearekin, hau gaztetan oso zuria da eta gero zuri-okrea. Leucopaxillus lepistoides jangarri bikainarekin ere nahas daiteke, honek azal zuria du eta orriak ez dute arrosa kolorea hartzen zahartzean.
Oharra: Mizeliotik hurbil dagoen belarra erre egiten dute, belarra hazten laguntzen duten hartzigarriak hiltzen dituen antibiotikoa askatzen duelako. Clitocybina da.

## Sasoia eta lekua

Batzuetan udaberrian agertzen da eta berriz udazkenean hazten da, zelaietan, larreetan eta materia organikoan aberatsak diren lekuetan, basoen mugatan, koniferoen azpian etab.

### Banaketa eremua

Ipar Amerika, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas.. Diputacion foral de vizcaya, 317 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 365 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2454893
* Multimedia: Leucopaxillus giganteus / Q2454893
# Klitori-moko

Klitori-mokoa, klitoriaren ikusgai dagoen muturra da, hainbat zatiz osatua dago, nerbio eta erekzio-ehunez. Sexu-estimulazioan, erekzio-ehunak odolez betetzen dira. Klitori-mokoa, ontogeniko eta morfologikoki, gizonezko sexu-organoetako zakil-mokoaren parekidea litzateke. Klitori-mokoek tamaina ezberdinak izan ditzakete, muturreko kasuetan 7 zentimetro inguruko luzerara iritsiz.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3241429
* Multimedia: Glans clitoridis / Q3241429
# Klitori xurgagailu

Klitori xurgagailua sexu-jostailu bat da, kontaktu zuzenik gabe klitorian airea hurrupatzen duena, suabe, leun eta distantzia laburretik. Aire kirria sortzen du, intentsitate txikiko bibrazio uhinekin uztartuta. Jostailu sexual tradizionalen kontrara, organo genitalen azala ukitu gabe jarduten da klitori xurgagailu esaten zaion tresna.

## Erreferentziak

* ↑ Gutierrez Lorenzo, Uxue. «Klitoria, plazeraren erdigunean» Berria (Noiz kontsultatua: 2020-01-08).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q5134453
* Multimedia: Clitoris pumps / Q5134453
# Klitozibe errotsu

Klitozibe errotsua (Clitocybe rhizophora) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Kontsumi badaiteke ere, abstenitzea gomendatzen da, urria delako, kalitate eskasekoa delako eta beste Clitocybe toxiko batzuekin nahasteko arriskua dagoelako.
Sinonimoak: Rhizocybe vermicularis, Clitocybe vermicularis.

## Deskribapena

Kapela: 3 eta 6 cm bitarteko diametrokoa, hasieran ganbil-unbilikatua ertz mehea eta biribilduarekin, ondoren pixka bat infundibuliformea egiten da eta kapelaren gainazala uhindua geratzen da. Gorri-larru kolorekoa, gorriagoa eta likatsua hezetasunarekin, eta larru kolore gehiagorekin eta distiratsua denbora lehorrarekin.
Orriak: Dekurrente samarrak, meheak, estu eta zailak bereizteko. Hasieran kolore zurixka dute eta gero krema kolorea.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Zaila, gero barnehutsa eta zertxobait kurbatua, okre-horixka kolorekoa, luzetara pixka bat ildaskatua eta mizelio lodi baten arrastoekin, sustrai zuri talde baten itxurarekin.
Haragia: Haritsua, mehea eta higrofanoa, krema-zurixka kolorekoa edo krema-arrosa kolorekoa, tomatearen usain leuna edo frutarena du eta zapore fungikoa.
Etimologia: Clitocybe hitza grekotik dator, burua esan nahi du, kapelaren formagatik. Vermicularis epitetoa berriz latinetik dator, zizare gisa, esan nahi duen "vermicularis" hitzetik. Oineko ifengatik.

## Jangarritasuna

Jangarria da.

### Nahasketa arriskua

Clitocybe sinopica delakoaren oso antzekoa da, hau ere udaberrikoa da.

## Sasoia eta lekua

Otsailetik maiatzera agertzen da, batzuetan elurraren azpian edo elurrak libre uzten dituen guneetan, mendiko koniferoen basoetan, taldeak osatuz.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Canada, Europa, Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 324 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 327 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. Jose Luis Añanos Echo Editorial Pirineo, 211 or. ISBN 84-87997-86-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10455219
# Klitozibe ezpaingorri

Klitozibe ezpaingorria (Lepista inversa edo Paralepista flaccida) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Zaporegabea, baratxuriekin frijitu behar da edo beste espezie batzuekin nahastu. Mendebaldeko Europako herrialde batzuetan duela mende batzuk kontsumitzen da.

## Deskribapena

Kapela: Ez da higrofanoa, 3 eta 7 cm arteko diametrokoa. Lehenik ganbila eta oso hondoratua, gero inbutu itxuran, ertza denbora luzea bilduta, azala okre-gorrixka kolorekoa edo lehoi kolorekoa du.
Orriak: Oso dekurrenteak, estu eta erraz bereiz daitezkeenak, hasieran krema kolorekoak dira, eta azkenean gorritzeko joera dute.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: 4 - 7 x 1 - 1'5 cm-koa, haritsua, zilindrikoa, batzuetan apur bat okertua, hasieran betea, gero barnehutsa eta ile zuriz estalia oinarrian. Kolorea orrien antzekoa du, zuri zikin batetik gorrixkara doa.
Haragia: Trinkoa, larrukara, zurixka edo krema kolorekoa, usaina ia ez da nabaritzen, zaporea apur bat astringentea.
Etimologia: Lepista hitza grekotik dator, "lepistós" hitzetik, soil esan nahi du. Apaingarri berezirik ez duen onddoa. Inversa epitetoa, berriz latinetik dator, "inverso" hitzetik, alderantzizkoa, nahasia, esan nahi du. Kapelaren ertza, beherantz biribilkatua duelako.

## Jangarritasuna

Jangarri erdipurdikoa.

### Nahasketa arriskua

Clitocybe gibba delakoarekin, hau jangarria da eta kapela argiagoa du. Clitocybe flaccida espeziearekin, honek hostozabaletan irteten du. Eta Lepista gilva perretxikoarekin, urria da eta konifera basoetan ateratzen da eta kolore hori zurbila du.

## Sasoia eta lekua

Oso ohikoa udazkenean, konifera basoetan eta hostoerorkorretan.

### Banaketa eremua

Ipar Amerika, Europa, Kolonbia, Hegoafrika, Australia, Japonia, Taiwan, Himalaia eta Errusia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 169 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 220 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 343 or. ISBN 84-282-0253-6 (T.I). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palazon Lozano Fernando. (2006). Setas para todos. JoseLuis Añanos Echo Editorial Pirineo, 271 or. ISBN 84-87997-86-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2260073
* Multimedia: Lepista flaccida / Q2260073
# Klitozibe kolorebiko

Klitozibe kolorebikoa (Clitocybe dicolor) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Haragi gutxi eta kalitate gutxikoa du, eta batzuek susmagarritzat jotzen dute.
Sinonimoak: Clitocybe decembris.

## Deskribapena

Kapela: 2 eta 5 cm bitarteko diametrokoa, hasieran ganbila eta gero unbilikatua edo inbutu itxurakoa, ertzak fin-fin ildaskatuta. Oso higrofanoa da eta gris iluna edo fuliginosoa hezetasunarekin, gris-errauts kolorekoa izatera pasatzen da lehortearekin eta erdialdean kolore ilunagoa izaten du luzaroan, beraz, kapelak bi kolore ditu askotan, argia eta iluna.
Orriak: Ez oso dekurrenteak edo itsatsiak, estu samar, eta zuri grisaxka kolorekoak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Zilindrikoa, lodiagoa oinarrian, kapelaren kolore berekoa eta zeta-antzeko fin-finarekin. Adinarekin kolore beltzaxkagoa hartzen du behealdean.
Haragia: Mamitsua kapelaren erdian eta oso mehea ertzetan, zuri-grisaxka kolorekoa, usaina, Rhodopaxillus nudus perretxikoa gogorarazten duena karpoforo osoan, oinaren oinarrian Izan ezik, hor, irin zaharraren usaina du, zaporea ez du oso nabarmena.
Etimologia: Clitocybe hitza grekotik dator, burua, esan nahi du, kapelaren formagatik. Dicolor epitetoa berriz, latinetik dator, bi koloretan, esan nahi duen "dicolor" hitzetik. Bere koloreagatik.

## Jangarritasuna

Jangarria, baina sukaldaritzarako interesik gabea.

### Nahasketa arriskua

Erraz identifikatzen da, koloreagatik, kapelaren ertza gardentasunagatik ildaskatua duelako eta ateratzeko garaiagatik. Clitocybe lignatilis delakoarekin nahas daiteke, hau udan eta udazkenean hazten da hostozabalen enborretan eta irinaren usain arin bat du.

## Sasoia eta lekua

Urriaren amaieratik abenduko lehen izozteetaraino, hostozabalen basoetako hosto hiletan eta koniferoen basoetako pinu orratzetan.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Kanada, Europa.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 319 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Palacios Quintano Daniel. (2014). Disfrutando con las setas. Leitzaran, Grafikak S.L. Andoain, Gipuzkoa, 214 or. ISBN 978-84-617-0196-4..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 367 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 140 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q10455186
# Klitozibe teilakolore

Klitozibe teilakolorea (Clitocybe sinopica edo Bonomyces sinopicus) Tricholomataceae familiako onddo espezie bat da. Ez da toxikoa, baina Euskal Herrian ez da erabiltzen sukaldean, usain eta zapore txarrak dituelako.

## Deskribapena

Kapela: Matea, 2 eta 6 cm bitarteko diametrokoa, lehenengo ganbil-laua, gero infundibuliforme samarra. Azala arre-gorrixka kolorekoa eta hezetasuna galtzean arre-laranja kolorekoa.
Orriak: Estu, zuri-krema kolorekoak, dekurrenteak.
Orri dekurrenteak: Hanka ukitzeaz gain, beherantz jarraitzen duten orriak.
Hanka: Kapelaren antzeko kolorekoa, haritsua, laburra, nahiko lodia eta oinarrian erro itxurakoak izaten ditu.
Haragia: Irinaren usain eta zapore handiarekin.
Etimologia: Clitocybe hitza grekotik dator, burua, esan nahi du, kapelaren formagatik. Sinopica epitetoa, sinope lurraren koloreagatik da (adreilu kolorea)

## Jangarritasuna

Sukaldaritzarako interesik gabea.

### Nahasketa arriskua

Clitocybe subsinopica delakoarekin, honek, orriak oso zabal ditu eta esporak tamaina txikiagokoak. Clitocybe sinopica espeziearen ezaugarriak, kapelaren kolorea, oinaren goialdea lodiagoa eta bere kolorea dira.

## Sasoia eta lekua

Udaberritik udazkenera, leku basotsuetan, pinuetatik hurbil, sua egindako lekuetan eta baita handik kanpo ere.

### Banaketa eremua

Ameriketako Estatu Batuak, Canada, Europa, Errusia, Japonia.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Mendaza, Ramon, Diaz, Guillermo. (1987). Guia fotografica y descriptiva 800 especies a todo color. Iberduero, 159 or. ISBN 84-404-0530-8..
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 365 or. ISBN 84-282-0540-X (T. 2). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Lotina, Roberto. (1985). Mil setas ibericas. Diputacion foral de vizcaya, 325 or. ISBN 84-505-1806-7..
* ↑ (Gaztelaniaz) Bon,Marcel. (1988). Guia de Campo de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 134 or. ISBN 84-282-0865-4..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1648496
* Multimedia: Bonomyces sinopicus / Q1648496
# Klimax (ekologia)

Klimaxa, ekologian, landare multzo egonkorra eta orekatua da, geografia eremu jakin bati dagokiona, eta klima eta ingurumen ezaugarri jakinak eta egonkorrak dituena. Segida ekologiko baten azken fasea da.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2014/07/18 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q815521
* Multimedia: Climax community / Q815521
# Kliment Kolesnikov

Kliment Andreievitx Kolesnikov, errusieraz Климент Андреевич Колесников, (Mosku (Errusia) 2000ko uztailaren 9a) igeriketan aritzen den kirolari errusiarra da.

## Olinpiar Jokoak

2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, Tokio 2020an (Tokio), bi domina eskuratu zituen: 100 m estilo librean brontzezkoa 47,44ko denborarekin, Caeleb Dressel estatubatuarraren (urrezkoa, 47,02koarekin) eta Kyle Chalmers australiarraren (zilarrezkoa, 47,08koarekin) atzetik sailkatuz. 100 m bizkar estiloan, berriz, zilarrezkoa eskuratu zuen 52,00 denbrarekin, Jevgeni Rylov herrikidearen atzetik (urrezkoa, 51,98koarekin) eta Ryan Murphy estatubatuarraren (brontzezkoa, 52,19koarekin) aurretik sailkatuz. Kontuan izan, NOBek (Nazioarteko Olinpiar Batzordea) ezarritako zigorra zela medio, Tokioko 2020ko Udako Olinpiar Jokoetan, errusiar kirolariek ezin izan zutela Errusiaren izenean esku hartu eta ROCen (Russian Olympic Committee) izenean eta banderapean lehiatu zirela.

## Udako Olinpiar Jokoetako emaitzak

Udako Olinpiar Jokoak :
| Urtea | Lekua | Domina | Proba |
| 2020 | Tokio Japonia | 03 ! | 100 m estilo librea, gizonezkoa |
| 2020 | Tokio Japonia | 02 ! | 100 m bizkar, gizonezkoa |

## Erreferentziak

* ↑ «Kliment Kolesnikov» olympedia.org 2021-10-26an begiratua.(Ingelesez)
* ↑ "Kliment Kolesnikov" Olympics.com 2021-10-26an begiratua
* ↑ Igeriketa, 100 m estilo librea, emaitzak 2020 olympedia.org (Ingelesez)
* ↑ Igeriketa, 100 m bizkar, emaitzak 2020 olympedia.org (Ingelesez)

## Kanpo estekak

* Datuak: Q33259050
* Multimedia: Kliment Kolesnikov / Q33259050
# Klimeschia

Klimeschia Douglasiidae familiako tximeleta genero bat da. Bere espezie tipoa Klimeschia lutumella da.

## Espezieak

| Espeziea | Egoera |
| Klimeschia afghanica | daturik gabe |
| Klimeschia cinereipunctella | daturik gabe |
| Klimeschia lutumella | daturik gabe |
| Klimeschia paghmanella | daturik gabe |
| Klimeschia thymetella | daturik gabe |
| Klimeschia transversella | daturik gabe |
| Klimeschia unicolorella | daturik gabe |
| Klimeschia vibratoriella | daturik gabe |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q13862209
* Espezieak: Klimeschia
# Klimontów udalerria

Klimontów Poloniako Gurutze Santuko voivoderriko landa-udalerri bat da, Sandomierz barrutian kokatuta. 99,78 km²ko azalera du eta 2017ko datuen arabera 8220 biztanle zituen.

## Kanpo estekak

* Udalaren webgunea
* Datuak: Q567380
* Multimedia: Klimontów (powiat sandomierski) / Q567380
ieaGurutze Santuko voivoderriko udalerriak :
# Kliment Voroxilov

Kliment Efremovitx Voroxilov (errusieraz: Климе́нт Ефре́мович Вороши́лов) (Verkhneie, Errusiar Inperioa, gaur egun Ukraina, 1881ko otsailaren 4a - Mosku, SESB, gaur egun Errusia, 1969ko abenduaren 2a) sobietar mariskala eta politikaria izan zen.

## Bizitza

Metalurgiako langilea zen eta 1903an alderdi boltxebikean sartu zen. 1917an Petrogrado defenditzen zuen batzordeko buru izan zen eta urte bete geroago, Stalinekin batean, Tsaritsingo defentsako zuzendaritzaz arduratu zen. Guardia Gorriko buruzagia izan zen 1919-1920 urteetan eta Denikinen aurka borrokatu ondoren, Polonia eta Sobietar Batasunaren arteko gerran jardun zuen. 1925-1940 urteetan gudarosteko eta itsas-armadako komisarioa izan zen eta 1935. urtean mariskal izendatu zuten.
1941. urtean alemaniarren aurka borrokatzen ari zen iparraldeko fronteko komandante nagusia izan zen eta Leningradoko defentsa antolatu zuen. Sobietar Batasuneko ministroen kontseiluko lehendakariorde izan zen (1947-1943) eta Stalin hil ondoren, Sobiet Goreneko Presidiumeko Presidente (1953-1960). 1957an, Presidiumeko beste kide batzuekin, Nikita Khrustxev agintari berria, bere postutik kentzen saiatu zen. Hala ere, gertaera hori ez zen 1961 arte ezagutu, eta Voroshilovi postua mantentzen utzi zioten erretiratu zen arte.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q186185
* Multimedia: Kliment Voroshilov / Q186185