OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# José de Iturrigaray

José de Iturrigaray (izen osoa, José Joaquín Vicente de Iturrigaray y Aróstegui) (Cadiz, Espainia, 1742ko ekainaren 27a – Madril, 1815eko abuztuaren 22a) Espainiako jenerala eta Espainia Berriko Erregeorderriako buru izan zen, 1803ko irailaren 16tik 1808ra, aro gatazkatsu batean.

## Biografia

1808ko ekainaren 9an, Mexiko Hirian Jose de Iturrigaray Mexikoko erregeordeak La Gaceta de Madrid egunkaria jaso eta titular kezkagarria irakurri zuen: maiatzaren 2an frantziar armadak herritarren errebolta krudelki itzali zuen Espainiako hiriburuan. Handik aurrera altxamenduaren oihartzuna abiada bizian hedatu zen; espainiarren eta frantziarren arteko Independentzia Gerra hastear zen.
Eztandaren uhinak berehala iritsi ziren itsasoz bestaldera, gaur egungo Mexikoko kostaldera. Borboien abdikazioak buru politikorik gabe utzi zuen Inperioa. Eta penintsulan bezala, Espainia Berriko Erregeorderrian ere gobernu berria ezartzeko eskubidea zuten; preso zegoen erregeari obeditzen jarraitzeak ez zuen zentzurik. Iturrigaray Espainiarekiko loturak eteteko prest agertu zen. Kreol talde batek subiranotasunaren aldeko mugimendua abiatu zuen, baina gachupinek –Iberiar penintsulan jaiotakoen mespretxuzko izena– ez zituzten koroaren pribilegioak galdu nahi eta 1808ko irailaren 15ean Jauregi Nazionalari eraso eta erregeordea atxilotu zuten, erregeari iruzur egitea leporatuz. Hego Amerikako historiako lehen estatu kolpetzat jotzen da. Iturrigaray epaitu, baina errugabetzat jo zuten.
Independentzia saiakerak porrot egin zuen, baina erreboltaren ateak zabaldu egin ziren. Kreolek mestizoen eta indiarren laguntza bildu zuten. Horrenbestez, 1808an bertan Queretaroko konspirazioa jaio zen, besteak beste Miguel Hidalgo apaiz kreolak bultzatuta.
Iturrigarayk kargua behartuta utzi eta bi urtera, 1810eko irailaren 15ean, Hidalgo apaizak Dolores Hidalgo herrixkako eliztarrak matxinadara deitu zituen. Eta Doloresko aldarriarekin hasi zen 1821an Mexikoko Independentzia Gerra irekia.
Iraultzak domino efektua izan zuen; gaurko Bolivia, Ekuador, Venezuela eta Kolonbia altxa ziren lehenik, eta Argentina, Txile, Uruguai eta Paraguai gero.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 5 Nagore Irazustabarrena, «Amerikako ziria piztuta», Argia, 2008-10-05, CC-BY-SA lizentzia
* Datuak: Q432371
* Multimedia: José de Iturrigaray / Q432371
# José de Gregorio

José Luis de Gregorio Torres (?) bizkaitar legelari eta politikaria da.
Lanbidez unibertsitateko irakaslea, PSEren zerrendetan Espainiako Diputatuen Kongresuan egon zen hiru legegintzaldiz.
# José de La Mar y Cortázar

José Domingo de La Mar y Cortázar (Cuenca, Quitoko lehendakaritza , 1776ko maiatzaren 12a - Cartago, Costa Rica – 1830eko urriaren 11 ), Quitoko gobernuaren lurraldean jaio zen militar eta politikari perutarra izan zen. Bi aldiz izan zen Peruko presidente: lehenik, 1822tik 1823ra, Gobernu Batzorde bateko buru gisa; eta, ondoren, 1827tik 1829ra, Konstituzioko presidente gisa. Bi aldietan, Peruko Errepublikako Kongresuak aukeratu zuen. Historialari eta tratatugile gehienek Peruko Errepublikako lehen presidente konstituzionaltzat hartzen dute. Gobernu Kontseiluko buru ere izan zen denbora laburrez, Bolivarren diktaduran (1826).

## Hasierako urteak

Cuencan jaio zen, Quitoko Presidentetzan, gaur egungo Ekuadorren, 1776ko maiatzaren 12an. Bere gurasoak Marcos La Mar Migura bizkaitarra, Guayaquil eta Cuencako Errege Kutxen administratzailea, eta Josefa Paula Cortazar y Lavayen guayalquildarra izan ziren. Amaren anaiak, José Ignacio Cortazar y Lavayen eta Francisco Cortázar y Lavayen, Cuencako gotzaina eta Jaén de Bracamorosko gobernadorea, izan ziren, hurrenez hurren. Bere lehen urteak Guayaquilen igaro zituen, 1803tik Peruko erregeordetzara itzuli zen portua, harreman komertzial indartsuak zituen berarekin, eta, beraz, La Mar beti perutartzat hartu zuen bere burua, inoiz ez quitotarra edo grankolonbiartzat, are gutxiago ekuadortartzat, Ekuador hil zen urte berean jaio baitzen. Edonola ere, bere jaiotzaren zirkunstantziak, Peruko bere etsaiei, zenbait alditan atzerritar bezala gaitzesteko balio izan zien.
Bi urte zituela, Espainiara bidali zuten, Francisco Cortázar y Lavayen osabarekin batera, eta Madrilgo Nobleen Ikastetxean ikasi zuen. Espainian, haurtzaroa eta gaztaroa igaro zituen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q598349
* Multimedia: José de la Mar / Q598349
# José de Obaldía

José Arsenio Vicente del Carmen de Obaldia y Orejuela (1806ko uztailaren 19a - 1889ko abenduaren 28a) Hego Amerikako politikaria izan zen.

## Biografia

José de Obaldia 1806an jaio zen Santiago de Veraguasen, Granada Berriko Erregeorderrian; bere gurasoak Domingo Bias de Obaldia y Latatu eta Juana Maria de Orejuela Cordero ziren. Zuzenbidea ikasi zuen Bogotako Unibertsitate Zentralean eta Zuzenbidean eta Zientzia Politikoetan doktoratu zen.
1851ko apirilaren 1ean, José de Obaldia Granada Berriko Errepublikako presidenteorde aukeratu zuten; garai honetan herrialdeko presidentea José Hilario López zen. Lopezen faltan, Obaldiak herrialdeko presidente gisa jardun behar izan zuen 1851ko urriaren 14tik 1852ko urtarrilaren 21era arte.
1853ko apirilaren 1ean, José Maria Obando bihurtu zen herrialdeko presidente berria (Granada Berriko Errepublikan, presidentetzarako eta presidenteordetzako hauteskundeak bi urtez banatuta zeuden). 1854ko apirilaren 17an, José Maria Melo jeneralak kolpe militarra zuzendu zuen eta presidentea atxilotu zuen. José de Obaldiak Amerikako enbaxadaren eremuetara ihes egitea lortu zuen eta gero Ibaguera ihes egin zuen, non erbesteko gobernu baten buru izan zen. 1854ko irailaren 22an, Ibaguen bildutako Kongresuak Obando inputatu eta formalki agintetik kendu zuen, José de Obaldia presidente karguan utziz, bere hauteskunde agintaldia amaitu arte. Gerra zibila 1854ko abenduaren 4an Bogota hartuz amaitu zen.
1855eko apirilaren 1ean, José de Obaldia hautatzeko epea amaitu zen eta Manuel Maria Magliarino herrialdeko presidenteorde berria bihurtu zen. Konstituzioak presidentearen eta presidenteordearen hauteskundeak bi urtez bereiztea eskatzen zuenez, Magliarinok 1857ra arte jardun zuen herrialdeko presidente gisa.
1855eko otsailaren 27an Panamako Estatu Subiranoa sortu zen. Presidenteorde izateari utzi ostean, Obaldia estatu berriko jarduera politikoetan sartu zen eta Kongresuan ordezkatu zuen.
José de Obaldiaren semea, José Domingo de Obaldia, Panama independenteko 2. presidente izan zen 1908an.

## Kanpo estekak

* Biografia
* Jose de Obaldia
* Datuak: Q3138715
* Multimedia: José de Obaldía y Orejuela / Q3138715
# José de la Hoz Lainz

José de la Hoz Lainz (Ajo, Bareyo, Kantabria, 1953ko abuztuaren 15a - ) kantabriar politikaria da. Euskal Herriko Unibertsitatean Ekonomian lizentziatua, eraikuntza sektoreko kudeatzaile gisa burutu zuen bere jarduera profesionala.

## Ibilbide politikoa

1987an Koalizio Popularrak zinegotzi hautatu zuen. Zinegotzi karguari uko egin zion legealdi erdian. 1989an Kantabriako Alderdi Erregionalistan sartu zen, udalerriko lehen afiliatua izanik. Hala ere, 2007an Kantabriako Batasuneko (UCn) alderdiko zerrendaburu agertu zen, Kantabriako Alderdi Erregionalistarekin hainbat desadostasunen ondoren.
Bareyoko Udalean Kantabriako Batasunaren bozeramaile gisa legealdi osoa eman ondoren, 2007an Kantabriako Alderdi Erregionalistaren hautagaitza zuzendu zuen. Alkatetzan sartu zen, PSOErekin eta Zentro Liberal Demokratikoarekin batera hirukotea osatu ondoren, PRC bigarren indarra izan ondoren. Espainiako Trantsiziotik Antonio Díez Güemesek Bareyoko alkatetza galdu zuen lehen aldia zen, bere alderdiak, Alderdi Popularrak, hauteskunde haiek irabazi zituen arren (gehiengo absoluturik gabe).
2011n, 2015ean eta 2019an errepikatu zuen Kantabriako Alderdi Erregionalistako zerrendaburu gisa, gehiengo absolutua lortuz hiru alditan. 2020an, alkate kargua utzi zuen Ángela Ruíz Herreríaren mesedetan, Bareyoko historian lehen emakume alkatea izan zelarik. Hala ere, José de la Hozek ez dio uko egiten zinegotzi jarduteari, turismo eta kulturako zinegotzi delegatu bihurtu zen eta Tokiko Gobernu Batzordeko kide gisa eta Kontratazio Mahaiko presidente karguak mantentzen ditu.
Alkate gisa zuen ibilbidean egin zuen ekintzarik eztabaidagarriena Ajoko Itsasargia kolorez margotzea izan zen, Óscar 'Okuda' San Miguel artista kontratatuz.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) «El faro de Ajo luce los colores de Okuda para ser un «revulsivo» de la zona pese a las polémicas» El Diario Montañes 2020-08-28 (Noiz kontsultatua: 2020-11-24).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q14085499
# Iturri (arkitektura)

Iturria ura isurtzen duen arkitektura elementua izendatzen duen hitza da, jatorriz edateko ura isurtzen zuten arkitektura elementu garrantzitsuak ziren, kalean edo mendian kokatuta. Gero etxeetan instalatu ziren txorrotei ere iturri deitu zitzaien. Analogiaz "ardo iturria" bezalako arkitektura elementu batzuk ere sortu izan dira.
Analogiaz, baita ere, nagusiki apaintzeko funtzioa betetzen duten arkitektura elementu batzuk edo apaintzeko funtzioa besterik betetzen ez duten arkitektura elementu batzuk iturri bezala ezagutzen dira.

## Iruditegia

* Txindelapea iturria. Arre, Ezkabarte, Nafarroa Garaia.
* Mendiola auzoko iturria. Eskoriatza, Gipuzkoa.
* Osasun iturria. Amara auzoan. Donostia, Gipuzkoa.
* Kaleko iturria. Baraibar.
* Areatzako plazako iturria. Bizkaia. Ura isurtzeaz gain, kaleko apaingarri.
* 1845. urtean eraikitako kaleko iturri bat. Tafalla (Nafarroa). Ura isurtzeaz gain, kaleko apaingarri.
* Apaingarri hutsa den iturria. Versailles. Frantzia.

## Erreferentziak

* ↑ Galarza, Igor. «Zeledonen iturriko ura, ardo» Berria (Noiz kontsultatua: 2020-11-06).

## Ikus, gainera

* Txorrota

## Kanpo estekak

* Datuak: Q483453
* Multimedia: Fountains / Q483453
# Iturri Ederrako Puntie

Iturri Ederrako Puntie Bizkaiko mendia da, 1132 metro ditu eta Gorbeia-Itxinako mendilerroan kokatuta dagoena.

## Erreferentziak

* ↑ Gailurraren izena: Iturri Ederrako Puntie (Mendikat webgunean)
* ↑ Euskal Herriko Mendien Katalogoa 2007ko otsaila, 2009ko apirila, Euskal Mendizale Federazioa. Katalogo horretako toponimoek Euskaltzaindiaren Onomastika Batzordearen oniritzia dute. (EODA) Ederrako Puntie Iturri Ederrako Puntie (Mendikat)

## Ikus, gainera

* Euskal Herriko mendiak
* Bizkaiko mendien zerrenda

## Kanpo estekak

* luberri.net webgunean
* Datuak: Q56946735
# Iturriaga (argipena)

Iturriaga euskarazko izen berezi bat da. Jatorriz, «iturri ugariko tokia» esan nahi du (iturri izena + toki ugaritasunezko -aga atzizkia). Antzinako esanahi horretatik abiatuta, gaur egun hainbat tokiren izen berezia eta hainbat pertsonaren abizena da.

## Toki izena

* Iturriaga, Bizkaiko hego-mendebaldeko Arakaldo udalerriko auzoa.
* Mirafuentes, Nafarroa Garaiko mendebaldeko udalerria; XX. mendearen bukaeran, erdal jatorriko izen horren euskal ordaintzat proposatu zen Iturriaga; gero, Euskaltzaindiak euskara batuko izen bakarra Mirafuentes zela arautu zuen. Hala ere, zenbaitek Iturriaga deitzen diote oraindik.
* Iturriaga jauregia, Gipuzkoako Orio udalerrikoa.
* Iturriaga, Bilboko Santutxu auzoko kalea.

## Pertsona abizena

* Agustin Paskual Iturriaga (Hernani, Gipuzkoa, 1778 - 1851) pedagogoa eta idazlea.
* Diego Iturriaga (Sartaguda, Nafarroa Garaia, 1991), esku huskako pilotaria.
* Felix Iturriaga (Bizkaia, 1941), txirrindularia.
* Javier Iturriaga (Zarautz, Gipuzkoa, 1983) futbolaria.
* Jose Iturriaga (Azpeitia, Gipuzkoa, 1699 - Pampatar, Nueva Esparta, Venezuela, 1767), gudaria, itsasgizona, administratzailea eta politikaria.
* Pedro Maria Iturriaga (Algorta, Bizkaia, 1939 - Bilbo, Bizkaia, 2006), futbolaria.
* Unai Iturriaga (Durango, Bizkaia, 1974), bertsolaria, euskal idazlea eta euskal abeslaria.
* Juan Manuel López Iturriaga (Bilbo, Bizkaia, 1959) saskibaloi jokalaria eta telebistako aurkezlea.
* Mikel López Iturriaga (Bilbo, Bizkaia, 1967), kazetaria eta gastronomia-kritikaria, Juan Manuel López Iturriagaren anaia.

## Erreferentziak

* ↑ Mitxelena Elissalt, Koldo. (1989). Apellidos vascos. Txertoa Argitaldaria ISBN 978-84-7148-008-8. (Noiz kontsultatua: 2020-07-20).
# Iturriaga jauregia

Iturriaga jauregia Gipuzkoako Orio udalerrian dagoen jauregi bat da. Orioko Alde Zaharran dago, Kale Nagusiko 17. zenbakian. Kale Nagusiko 15. zenbakiko etxearen alboan eta Pilliku plazaren parean dago.
Bertan, gaur egun, Done Jakue Bideari buruzko Interpretazio Zentroa dago, Donejakue Bideari buruzko interpretazio zentroa da, Kostaldeko Donejakue bidea udalerri honetatik igarotzen baita.

## Eraikina

Hareharrizko silarria duen etxe-jauregia da. Beheko solairuan erdi puntuko ate dobeladuna du, eta giltzan Arrazubia familiaren armarri txikia. Ezkerretara, leihoburua duen leiho zabal bat du, ateak bezalako moldurak dituena.
Lehen solailuan, kanpora ematen duten bi leiho erlaizdun ditu eta eraikinaren barnean janben aldera alboko aulki jarraituak, bi baoen artean XVII. mendeko Iturriaga familiaren armarria duena.
Bigarren solairuan, kanpora ematen duten hiru leiho erlaizdun, fatxada erlaitz molduradun batek ixten du, bi izkinatan bi zetxa zilindriko dituela.
* Armarria.
* Kale Nagusia, Pilliku plaza eta Done Jakue Bideari buruzko Interpretazio Zentroa.
* Pilliku plaza, eskuinea, Kale Nagusiko 15. zenbakiko etxea, eta ezkerrean, Done Jakue Bideari buruzko Interpretazio Zentroa.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q25474086
* Multimedia: Iturriaga jauregia / Q25474086
# Iturri-belar

Iturri-belarra, ur-krexua (Ipar.) edo ur-berroa (Heg.) (Nasturtium officinale) Brassicaceae familiako landare belarkara da. Barazki eta sendabelar bat da. Eurasiar jatorria du.
Basa landarea ugari hazten da sakonera gutxiko errekasto, iturri eta urmaeletan. Gizakia jaten hasitako lehen landareetako bat dela uste da. Beste kontinente batzuetara hedatu da, eta gaur egun Ipar Amerikan eta Hego Amerikan aurkitu ahal da. XIX. mendean baratzeetan lantzen hasi zen eta entsaladan jateko ohitura oso zabaldua dago, onura eta propietate asko dituelakoan.

## Deskribapena

Landare iraunkorra da eta hidrofitoa da. 60 cm izatera irits daiteke.

### Osaketa kimikoa

| Osaketa | % |
| Ura | 93,1 |
| Gluzidoak | 2,0 |
| Proteinak | 1,5 |
| Lipidoak | 0,3 |
| Zuntzak | 2,0 |
| Minerala | mg/100g | Bitamina | mg/100g |
| Potasioa | 304 | C Bitamina | 60 |
| Fosforoa | 53 | A Probitamina | 2,9 |
| Kaltzioa | 160 | B1 Bitamina | 0,1 |
| Magnesioa | 20 | B2 Bitamina | 0,1 |
| Sufrea | 130 | B3 Bitamina | 0,4 |
| Sodioa | 42 | B5 Bitamina | 0,2 |
| Boroa | 0,1 | B6 Bitamina | 0,1 |
| Burdina | 3 | B9 Bitamina | 0,2 |
| Kobrea | 0,06 | E Bitamina | 1,2 |
| Zinka | 0,4 | K Bitamina | 0,25 |
| Manganesoa | 0,4 | | |

## Irudiak

* Aspektu orokorra
* Loreak
* Landare basatiak
* Baratzean
* Aspektu orokorra

## Kanpo estekak

* GRIN 25072
* Datuak: Q150452
* Multimedia: Nasturtium officinale / Q150452
* Espezieak: Nasturtium officinale
# Iturriaga (Arakaldo)

    Artikulu hau Arakaldoko auzoari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Iturriaga».
Iturriaga Arakaldon dagoen auzoa da, herrigunean dagoena.

## Ikus, gainera

* Enkarterri

## Kanpo estekak

* Datuak: Q48750418
# Iturri (argipena)

Iturri hitzak hainbat adiera eta erabilera ditu:
* ura edo beste likidoren bat botatzen duen zuloa, naturala nahiz artifiziala,
** iturria edo iturburua, ura isurtzen duen aterabide naturala;
** txorrota, ura edo beste likido bat isurtzeko balbula;
** iturria, ura eman eta isurtzen arkitektura elementua;
* beste zenbait erabilera ere baditu, hala nola
** Iturri, Juan Manuel Martinez Iturri pala pelotari nafarra
** informazio iturri
** argi iturri
** energia iturri
** tentsio iturri
** korronte iturri
** iturri kode
** iturri-belar
** iturri-txori
# Jubainville

Jubainville Frantziako udalerria da, Vosgeak departamenduan dagoena, Ekialde Handia eskualdean. 2013an 89 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Jubainville udalerrian erroldatutako biztanleak 89 ziren. Familiak 29 ziren, horien artean 4 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren emakumeak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 8 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 17 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Erroldatutako biztanleak

### Etxebizitza

2007an 41 etxebizitza zeuden, 32 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 8 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 40 etxeak ziren eta 1apartamentu bat zen. 32 etxebizitza nagusietatik 28 bere jabearen bizilekua ziren, 2 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 1ek bi gela zituen, 4 etxek hiru zituzten, 6 etxek lau zituzten eta 20 etxek bost zituzten. 27 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 14 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Jubainville udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 0 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 0 |
| 4 | 70-74 | 0 |
| 0 | 65-69 | 4 |
| 4 | 60-64 | 4 |
| 0 | 55-59 | 4 |
| 0 | 50-54 | 0 |
| 0 | 45-49 | 0 |
| 12 | 40-44 | 4 |
| 0 | 35-39 | 4 |
| 4 | 30-34 | 0 |
| 4 | 25-29 | 4 |
| 0 | 20-24 | 0 |
| 4 | 15-19 | 4 |
| 8 | 10-14 | 0 |
| 0 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 55 ziren, horien artean 39 aktiboak ziren eta 16 inaktiboak ziren. 39 pertsona aktiboetatik 35 lanean zeuden (20 gizon eta 15 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 16 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 4 ikasten zeuden eta 8 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2009an norbanakoentzat zegoen zerbitzu bakarra igeltseroa zen.
2000. urtean Jubainville udalerrian 8 nekazaritza-ustiategi zeuden, 588 hektarea erabiltzen.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009
* ↑ Nombre d'équipements des services aux particuliers
* ↑ Exploitations agricoles

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q1455555
* Multimedia: Jubainville / Q1455555
# Jubbada Dhexe

Jubbada Dhexe Somaliako eskualde (gobolka) bat da. Bere hiriburua Bu'aale da.

## Ikus, gainera

* Somalia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1046324
* Multimedia: Middle Juba Region / Q1046324
# Jubbada Hoose

Jubbada Hoose Somaliako eskualde (gobolka) bat da. Bere hiriburua Kismaayo da. Eskualdeak Hubba ibaiarengandik hartzen du izena, izan ere, ibai honek eskualdea zeharkatzen du. Honako barrutiek osatzen dute: Kismaayo (hiriburua), Afmadoow, Badhaadhe eta Jamaame.

## Ikus, gainera

* Somalia

## Kanpo estekak

* Datuak: Q877042
* Multimedia: Lower Juba Region / Q877042
# Jubal (filma)

Jubal 1956ko Delmer Daves estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako western filma bat da. 1939ko Paul Wellman idazlearen Jubal Troop eleberrian oinarritua dago. Glenn Ford, Ernest Borgnine, Rod Steiger, Valerie French, Charles Bronson eta Jack Elam aktoreek antzeztu zuten.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Jubal (Glenn Ford) ospe on eta izaera zorrotzeko cowboyak lurjabe aberats baten (Ernest Borgnine) arrantxoan kapataz gisa lan eskeintza onartu berri du. Nahiz eta Jubalek lurjabearen emaztearen (Valerie French) limurkeriei jaramonik egin ez, nagusia bere emaztearekin engainatu izana leporatuko diote, bai eta duelu batean parte hartzera drrigortu ere, hartatik garaile ateraz.

## Aktoreak

* Glenn Ford: Jubal Troop
* Ernest Borgnine: Shep Horgan
* Rod Steiger: Pinkum ("Pinky")
* Valerie French: Mae Horgan
* Felicia Farr: Naomi
* Basil Ruysdael: Shem Hoktor
* Charles Bronson: Reb Haislipp
* Jack Elam: McCoy
* Noah Beery, Jr.: Sam
* John Dierkes: Carson

## Kanpo estekak

* Jubal filmaren iragarkia ikusgai. Youtube.com (Ingelesez)
* Jubal filmaren IMDBko fitxa irakurgai (Ingelesez)
* Datuak: Q2481256
# Jubera

Jubera Errioxako ibaia da, Leza ibaiaren adarra. Izen bera duen harana zeharkatzen du, Tierra de Camerosen jaio eta Ebroko haranean amaitzen den arte. La Monjía, La Santa, Ribalmaguillo, Oliván, Santa Marina, Bucesta, Buzarra, Valtrujal, Dehesillas, San Vicente de Robres, Robres del Castillo, San Martín, Jubera, El Collado, Santa Cecilia, Zenzano, Lagunilla del Jubera, Ventas Blancas eta Murillo de Río Leza zeharkatzen ditu.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q9071845
* Multimedia: Jubera River / Q9071845
# Juba (ibaia)

    Artikulu hau Somaliako ibaiari buruzkoa da; Hego Sudango hiria gaitzat duena beste hau da: «Juba»
Juba (somalieraz: Wabiga Jubba; italieraz: Giuba) Somaliako hegoaldeko ibai bat da. Etiopiarekin mugan sortzen da Dawa ibaia eta Gebele ibaiaren elkarketaz eta hegoalderantz doa zuzenean Indiako ozeanoraino.
Juba ibaiaren ertzak batez ere sabana dira eta duen emankortasunagatik Somaliako eskualderik aberatsena da. Euri gehiena Somalian jasotzen du eta hainbat alditan uholdeak ere sortzen ditu. Jirafak, gepardoak, lehoiak, leopardoak, hienak, bufaloak, hipopotamoak, krokodiloak, elefanteak eta gazelak bizi dira, besteak beste, inguruan.
Ibaiak Jubbada Dhexe eta Jubbada Hoose eskualdeei ematen die izena, eta era zabalagoan Jubalandi.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (2012-03-30). 167. araua: Saharaz hegoaldeko Afrikako toponimia. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q138491
* Multimedia: Jubba River / Q138491
# Jubail

Jubail (arabieraz: الجبيل, Al Jubayl) Saudi Arabiako hiri garrantzitsua da, Ekialdeko probintzian dagoena.
Persiar golkoaren kostaldean dagoen eskualdeko industria-gune nagusienetariko bat da.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. Ekialde Hurbileko eta Ipar Afrikako toponimia. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q27430
* Multimedia: Jubail / Q27430
# Juan Jose Mogel

Juan Jose Mogel Elgezabal (Deba, Gipuzkoa, 1781eko apirilaren 26a - Markina-Xemein, Bizkaia, 1849ko uztailaren 20a) euskal idazlea, Bizenta Antoniaren anaia eta Juan Antonioren iloba.

## Bizitza

Lehen eliza-ikasketak osabarekin egin zituen, eta gero Oñatiko Unibertsitatean osatu zituen. 1811z gero, osaba bezala, Markina-Xemeingo erretorea izan zen, eta han egon zen hil arte. Bizkaiko Jaurerriko Diputatu Nagusia izan zen Lehen Karlistaldian. Bizkaieraz idatzi zituen obra guztiak.
Juan Jose Mogelek jaso zuen osaba Juan Antoniok idatzitako Peru Abarcaren eskuizkribua, eta berak eman zion Aita Unzueta frantziskotarrari, Zarauzko komentuan gorde zezan.

## Lanak
### Narrazioa

* Baserritaar jakitunaren etxeko eskolia (1991, Labayru)
* Baserritar nequezaleentzaco escolia, edo icasbidiac guraso justu ta jaquitun familija ondo azi ebeeneen exemplu ta eracutsijetan (1816, Apraiz)

### Erlijioa

* Eguneroco lan on eta erregubac, meza santuba ondo enzuteco: confesino eta comuninoya biar dan leguez eguiteco prestaera eta zucenbidiac (1820)
* Mayatz-illeraco berba-aldiac (1885, Lopez)

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2012/1/9 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo loturak

* Juan Jose Mogel literaturaren zubitegian
| Euskal idazleak | Artikulu hau euskal idazle bati buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
* Datuak: Q12261009
# Juan Jose Otxoa de Eribe

Juan Jose Maria Otxoa de Eribe Elortza (Murgia, 1942ko uztailaren 17a) arabar politikaria da.
1982 eta 1987 artean legebiltzarkidea, Araba Buru Batzarreko kidea izan zen. EAJren zerrendetan Espainiako Diputatuen Kongresuan egon zen lau urtez.