# Risto Popović

Risto Popović (serbieraz: Ристо Поповић) politikari eta militar montenegroarra izan zen. 1914tik 1916ra Montenegroko Erresumako bitarteko lehen ministroa izan zen Mirko Mijušković-ekin, Janko Vukotićek Lehen Mundu Gerran borrokan zegoenean.

## Biografia

Risto Popović 1871ko apirilaren 21an jaio zen Donji Kraj-en, Cetinje tribuko parte gisa, Vidak aita santuaren apaiz-familian, Laz Jabučanin aita santuaren semea, eta haren ondoren Popović abizena hartu zuten. Laz Jabučanin Aita Santuaren garaitik, bere familiak hainbat zeregin egin zituen Montenegroko azken hiru jauntxoentzat, hasieran adin txikikoak, eta gero estatuko zeregin garrantzitsuagoak. Cetinjeko lehen hezkuntza ikasi zuen, baita lau maila egin zituen Cetinjeko gimnasioan 1883-1887 aldian. Belgradeko Zuzenbide Fakultatean lizentziatu zen, ondoren Cetinjera itzuli eta funtzionarioan sartu zen 1894an. Estatuko eta auzitegiko eginkizun garrantzitsu batzuk bete zituen Jezeriko mugako idazkari gisa, orduan Valtazar Bogišićeko idazkari gisa. Geroago, Cetinjeko Barrutiko Auzitegiko epaile izan zen, Bar-eko Auzitegiko presidentea eta, ondoren, Cetinjeko Auzitegi Nagusiko epaile izan zen.

## Karrera politikoa

Montenegroko Printzerriaren garaian zuzenbidean jardun zuen denbora batez. 1906ko hauteskundeetan Montenegroko Asanblea Nazionaleko kide hautatu zuten. Horren ostean, funtzionarioan sartu zen berriro Justizia Ministerioko idazkari gisa. Serdar Janko Vukotić-en gobernuan, Ogasun eta Eraikuntza ministroa izan zen 1913ko apiriletik 1915eko abendura bitartean. Denbora laburrean Barne ministro izan zen 1916ko urarrilaren 2tik 1916ko maiatzaren 11ra.

## Karrera politikoa eta gero

1916tik 1918ra Austria-Hungariako okupazioan zehar, Hungariako eta ondoren Austriako kanpamenduetan egon zen barneratuta. Lehen Mundu Gerra amaitu ondoren, emigraziotik Cetinjera itzuli zen. Ez zegoen ados Montenegroko estatutasuna galtzearekin eta Serbiako armada Montenegron egotearekin. Gabonetako Matxinadaren bezperan, 1918ko abenduaren 31n atxilotu zuten, 23:00etan, ekintza planifikatu eta diseinatu zuen pertsona politiko nagusietako bat bezala. Podgoricako Batzarraren erabakien aurkari nabarmenetako bat izanik, bi urte baino gehiago eman zituen Jusovacan, Podgorican. 1919ko urriaren 14an Jusovačatik deklarazio bat idatzi eta sinatu zuten 44 preso politikoetako bat da, non Montenegroren posizio juridiko eta politiko txarra sublimatzen zuten estatu esparru berrian. Adierazpen honen zati batean, bere sinatzaileek adierazi dutenez, Podgoricako barrutiko auzitegi eskudunarekin harreman eta komunikazio guztiak amaitzen ari dira, ezgai eta legez kanpokotzat jotzen dutelako. Kartzelatik ateratzean, berehala erretiratu zuten. Bere lan politikoa jarraitu zuen 1923ko martxoko Legebiltzarrerako hauteskundeetan Serbiarren, Kroaziarren eta Esloveniarren Erresumako Batzarreko diputatu gisa hautatu zuten zerrendan Montenegroko alderdiko txapeldunetako bat bezala. Montenegroren eskubideen eta ohorearen aldeko borrokalari aktibo gisa, poliziaren etengabeko zaintzapean egon zen, beraz, 1922ko otsailaren 8ko Podgorica barrutiko buruaren txosten batean, bere izena aipatzen da "Jovan Plamenac eta Milutin Vučinić-en agente nagusiak" gisa, beren argibideen arabera lan egiten dutenak eta harekin etengabe harremanetan daudenak". Ezkontza bat hasi zuen eta semeak izan zituen: Vasilij, Vojislav, Boško eta Arsenij.

## Azken urteak

Risto Popović-en anaiak Spiro, posta eta telegrafo zuzendaria, Drago eta Andrija ziren. 1924ko otsailean hil zen Vienan, eta Cetinjen lurperatu zuten. Bere heriotzari buruzko nekrologia Amerikako Montenegroko Ahotsak argitaratu zuen Amerikako Montenegroko Independenteen Batasunaren organo ofizial gisa 1924ko martxoaren 29ko 11. zenbakian, eta honela amaitzen da: "Eguzkiaren izpiak agertzen direnean ere, Montenegroko epela, gaur iluntasunak estaltzen duena zure etxean librean zure arnasa arnasa aske egonda ere, Montenegroko herriak gogoratuko zaitu belaunaldi berrientzat - Montenegroko abertzaletasunaren adibide izateko. Bakea zurekin, eta bakea zure arimari!"

## Kargu politikoak

| Aurretik Savo P. Vuletić | Montenegroko Erresumako 7. Barne Arazoetako ministroa 1916ko urtarrilaren 2 – urtarrilaren 15 | Ondorengo Bera (Montenegroko Erresumako erbesteko Barne Arazoetako ministroa gisa) |
| Aurretik Bera (Montenegroko Erresumako Barne Arazoetako ministroa gisa) | Montenegroko Erresumako erbesteko 1. Barne Arazoetako ministroa 1916ko urtarrilaren 15 – maiatzaren 11 | Ondorengo Pero Vucković |
| Aurretik Sekula Drljević | Montenegroko Erresumako 4. Ogasun eta Eraikuntza ministroa 1913ko maiatzaren 8 – 1915eko irailaren 11 | Ondorengo Mirko Mijušković |
| Aurretik Janko Vukotić | Montenegroko Erresumako 6. Gerra ministroa Bitarteko 1914ko uztailaren 17 – 1915eko uztailaren 16 | Ondorengo Mašan Božović |
| Montenegroko Erresumako bitarteko Ministroen Kontseiluko presidentea 1914ko uztailaren 17 – 1916ko urtarrilaren 2 Mirko Mijušković-ekin batera 1915eko urriaren 3tik |||

## Kanpo estekak

* Datuak: Q125217209