OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Josep Pascó i Mensa

Josep Pascó i Mensa (Sant Feliu de Llobregat, 1855 – Bartzelona, 1910eko ekainaren 23a) Kataluniako marrazkilari, kartelgile eta dekoratzailea izan zen.

## Biografia

1855ean jaio zen, Bartzelona probintziako San Feliú de Llobregat herrian. Hormetako industria-pintore gisa hasi zen, baina pintura artistikoaren alde egin zuen laster. Bartzelonako Lonja Eskolan trebatu zen Simon Gómezekin; Josep Planella eszenografoaren tailerrean ere ikasi zuen.
Denbora batez paisaia-pinturari ekin zion, baina dekoratzaile gisa zituen baldintzek leku bikaina eman zioten liburuen ilustrazioan eta apainduran, gazte-gaztetatik antzerki amateurraren konpainia txikientzako dekoratuak margotuz.
1887an Madrilera joan, Errege Antzokian lan egin zuen. Principe Alfonso antzokia apaintzeko enkargua jaso zuen ere bai. Eszenografia ere egin zuen. 1896an Mexikora joan zen Gran Teatro Nacionaleko dekoratua margotzera, eta penintsulara itzultzean ilustrazioaren alde egin zuen. Arte y Letras eta La Ilustració Catalana aldizkarien ilustratzailea izan zen ("Brisa" ezizenarekin sinatzen zuen). Baina dekorazioan aritu zen batez ere, adibidez Ramon Casasen Bartzelonako etxean.
Bere lanik originalenetako bat Sitgeseko Cau Ferrat museoaren banderako pintura izan zen. Pergamino-pintore gisa ere lan garrantzitsuak ekoitzi zituen. Bartzelonako Arte eta Industrietako Goi Eskolako irakaslea eta Hispania aldizkariko zuzendari artistikoa izan zen. 1910eko ekainaren 22an hil zen, Bartzelonan.

## Iruditegia

Hona hemen Josep Pascó i Mensak egindako liburu-azala batzuk:
* Misterios del mar (1891)
* Al primer vuelo (1891)
* La última sonrisa (1891)
* A los toros (1893)
* Si yo fuera rico (1896)

## Erreferentziak

* ↑ Mas i Peinado, Ricard: Els artistes catalans i la publicitat (1888-1929). Parsifal Edicions, Bartzelona, 2002. ISBN 84-95554-16-X, plana 12.
* ↑ https://hemerotecadigital.bne.es/hd/viewer?oid=0001421062
* ↑ https://ddd.uab.cat/pub/fomartdec/fomartdec_a1922v4.pdf

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2600865
* Multimedia: Josep Pascó i Mensa / Q2600865
# Josep Pintat i Solans

Josep Pintat i Solans (Sant Julià de Lòria, Andorra, 1925eko urtarrilaren 21a - Bartzelona, Katalunia, 2007ko urriaren 20a) andorrar politikaria izan zen.

## Biografia

Lehen ikasketak Andorrako eskola espainiar zein frantsesetan egin zituen. 1960an hasi zen politikan, Andorrako Gobernuko legebiltzarreko kide hautatu zuten urtean. 1963ra arte egon zen kargu horretan, eta, gero, Sant Julià de Lòriako alkate (1969-1970) izan zen. 1982an, berriro itzuli zen legebiltzarrera, eta, handik bi urtera, Andorrako Gobernuko lehendakari hautatu zuten, legebiltzarraren babesa galdu zuen Òscar Ribas Reig lehendakari ohiaren ordezko gisa. 1985eko hauteskundeen ondoren, berriro eskuratu zuen Pintatek lehendakari-kargua Andorrako legebiltzarreko (28 bototatik 27 eskuratu zituen). 1990ra arte izan zen lehendakari, eta bere agintaldian Europako Batasunarekiko elkarrizketetan nabarmendu zen nagusiki, Andorra hirugarren herri gisa ezagutuko zuen estatutua onar zedin. 1989an, merkataritza-hitzarmen bat sinatu zen bere ekimenez Andorraren eta Europako Batasunaren artean.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q72546
* Multimedia: Josep Pintat-Solans / Q72546
# Josep Miró Nicolau

Josep Miró Nicolau (Porreres, 1930- Porreres, 2016ko maiatzaren 21a) Mallorcako ikertzailea Donostiako Informatika Fakultateko lehen dekanoa izan zen (1971-1978).

## Bizitza

1952an zientzia fisikoetan lizentziatu zen Madrilgo Complutense Unibertsitatean, 1961ean ingeniaritza elektrikoan doktoratu zen AEBko Case Teknologia Institutuan eta 1968an zientzia fisikoetan Madrilgo Unibertsitate konplutentsean.
1953an hasi zen bere ikerlana, CSICeko Argindar Institutuan, sistema digitaletan, adimen artifizialean, eta adimen naturalaren emulazioan, aitzindaria izan zen eremu horietan. 1957an AEBetara joan zen bere ikerketa jarraitzeko, Case Teknologia Institutuan irakasle izan zen (1957--1964) eta University of Ohio-n ere bai (1964-1966).

## Euskal Herrian egonaldia

1966an etorri zen Donostiara, non ikertzaile gisa jarraitu zuen. Hasieran Nafarroako Unibertsitateko Ingeniari-Eskolako irakaslea izan zen (1966-1969), geroago 1971an sortu eta zuzendu zuen Donostiako Informatika-Zentroa, Madrileko Informatika-Institutuaren babespean zegoena. 1971ko ekainean Informatika ikasketa-plana (5 urtekoa) hasi zen eskaintzen Donostian ere, alor hauetan banatuta: Aplikazioen Programatzailea, Sistemen Programatzailea, Aplikazioen Analista, Sistemen Analista, eta Sistemen Teknikaria.
Donostiako Informatika Fakultatea, gaur ezagutzen dugun moduan sortu zenean (1976ko martxoaren 4an) Josep Miró zen dekanoa eta bertan jarraitu zuen 1978ra arte.
Espainiako lehenbiziko hiru Informatika Fakultateak hauek izan ziren: Bartzelonan (U. Politécnica), Madrilen (U. Politécnica), eta Donostiakoa, une hartan Valladolideko unibertsitatearen menpe. Garai horietan ari zen sortzen, bestalde, gero Euskal Herriko Unibertsitatea izango zena. Hala, 1977an, Fakultatea Bilboko Unibertsitatean integratu zen, eta, azkenik, 1980ko otsailaren 25ean, gaurko UPV/EHU bihurtu zen.

## Universitat de les Illes Balears

Josep Miró 1978an itzuli zen Mallorcara bertakoko unibertsitatea sortzeko eratu zen Zuzendaritza Batzordeko Lehendakariorde gisa (1978-1980). Universitat de les Illes Balears-ko irakasle gisa aritu zen (1978-2000), eta, geroztik 2001ean, irakasle emeritua ere bai. 2003an unibertsitateak Zilarrezko Domina eman zion bere lan arloan ikerketa eta irakaskuntzan egindakoagatik.
Hainbat liburu eta artikulu argitaratu zituen. Senior kidea izan zen IEEE elkartean, FIP erakundeko hezkuntza batzordean Espainiako ordezkaria izan zen. Matematika ataleko ikerketa-saria jaso zuen, "Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales" akademiak emana. Balear Uharteetako Gobernuak emandako Ramon Llull saria ere jaso zuen.
Erretiratu zen 2000ko irailean, eta irakasle emeritu gisa jarraitu zuen 2006ra arte.

## Erreferentziak

* ↑ (Katalanez)«Dol per la mort del doctor Josep Miró Nicolau, catedràtic emèrit jubilat de la UIB». Diari de la Universitat de les Illes Balears
* ↑ (Gaztelaniaz) A. Prieto, Historia del progreso de la informática científica y universitaria en España, Sociedad Científica de Informática de España (SCIE)
* ↑ Historia laburra: fakultatea eta informatikako irakaskuntza Donostiako Informatika Fakultatea (UPV/EHU). Kontsulta: 2016-11-01
* Datuak: Q11928813
# Josep Obiols

Josep Obiols (Sarrià, 1894ko martxoaren 5a - Bartzelona, 1967ko ekainaren 25a) katalan margolaria izan zen. Horma irudiak, marrazkiak eta erretratuak dira bere lan ezagunenak.
J. Torres Garcíaren ikaslea izan zen hasieran; Cercle de St. Llucen jarraitu zuen ikasten, eta azkenik, Italian sakondu zituen ikasketak (horma-irudien teknikari buruzkoak bereziki). Haren lan nagusiak: Montjuïceko jauregia eta postetxea, Montserrateko sakristia eta Ama Birjinaren gela, Sarriàko elizako aldare nagusia.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q5977532
* Multimedia: Josep Obiols / Q5977532
# Khambhateko golkoa

Khambhateko golkoa Arabiako itsasoko badia da, Indiako mendebaldeko kostaldean, Gujaraten, dagoena. Kathiawar penintsula eta Gujarat estatuko ekialdeko aldea banatzen ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (2012-06-29). 171. araua: Asiako toponimia. (Noiz kontsultatua: 2013-05-19).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q654010
* Multimedia: Gulf of Khambhat / Q654010
# Khamrabaevita

Khamrabaevita elementu natiboak motako minerala da.

## Ezaugarriak

Khamrabaevita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {(Ti,V,Fe)C}}$. ]]ren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 9 - 9,5 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Khamrabaevite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Khamtai Siphandon

Khamtai Siphandon (laoseraz: ຄຳໄຕ ສີພັນດອນ; Champasak, 1924ko otsailaren 8a) laostar militar eta politikaria da. Laosko presidentea izan zen 1998tik 2006ra.
Laosen independentziaren alde borrokatu zuen frantziarren aurka, eta 1950etik aurrera Pathet Lao erakundeko kide izan zen. 1954an Indotxinako Alderdi Komunistako kide bihurtu zen eta 1956tik alderdiko Batzorde Zentraleko kide izan zen. Laosko Gerra Zibilean parte hartu zuen eta komunisten garaipenaren ondoren Defentsa ministro izendatu zuten.
Hamasei urtez egon zen karguan, 1991n lehen ministro izendatu zuten arte. 1998an, lehen ministro kargua aldatu zuen, herrialdeko presidente, 2006an erretiratu zen arte. Laosko Herriaren Alderdi Iraultzailea ere zuzendu zuen 1992tik 2006ra.
* Datuak: Q360138
* Multimedia: Khamtai Siphandon / Q360138
# Khan (titulua)

Khan (mongolieraz: хаан, xaan) jatorriz enperadorearen baliokidea zen titulu turko-mongola da, eta "goreneko gobernaria" esan nahi du. Gerora, Ekialdeko zenbait printze eta agintarik erabili zuten.
Khan batek khanerri bat gobernatzen du, eta khan handia enperadorearen baliokidea litzateke. Khan titulua izan duten pertsona ospetsuenak Genghis Khan eta bere biloba Kublai Khan izan ziren. Lehenak Mongolen Inperioa fundatu zuen, eta bigarrenak Txinako Yuan dinastia. Terminoa azken aldiz Bogd Khan, Mongoliako azken enperadoreak, erabili zuen.
Sultan otomandarrek erabili zituzten tituluetako bat da; Urrezko Hordako buruzagiek eta beren ondorengoek ere erabili zuten. Turko seljuktarren artean, tribu, klan edo nazioko buruzagiek erabiltzen zuten, eta atabeg mailaren azpitik zegoen.

## Khan abizen gisa

Gaur egun, khan titulua abizen edo goitizen bihurtu da zenbait lekutan. Goitizen gisa, paxtunen artean —Afganistango, Pakistango eta Indiako zona batzuetan bizi den herria— dezente erabiltzen da, batzuetan, paxtun hitzaren sinonimo izateraino. Zona horretan bertan, maiz agertzen den abizena da; sarritan, Raj-aren garaian khan titulua izan zuten pertsonen ondorengo familiak dira.

## Ikus, gainera

* Mongolen Inperioa

## Kanpo estekak

* Datuak: Q181888
# Khamsin

Khamsīn (arabieraz: خمسين‎ khamsīn, "berrogeita hamar") Egipton eta Itsaso Gorrian jotzen duen basamortuko haize lehor, haustun eta gehienetan beroa da. Siroko eta simun haizeen antzekoa, udaberrian berrogeita hamar egunez jotzen du eta hortik datorkio bere izena.

## Erreferentziak

* ↑ Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa. Khamsin. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q475746
* Multimedia: Khamsin / Q475746
# Khammam barrutia

Khammam (teluguz: ఖమ్మం జిల్లా, urduz: کھمم ضلع]‎) Indiako Telangana estatuko barruti bat da. 16.029 kilometro koadro ditu eta bere hiriburu administratiboa Khammam hiria da. 2011n 2.798.214 biztanle zituen.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q15371
* Multimedia: Khammam district / Q15371
# Khamudy

Assis edo Khamudy, Egiptoko XV. dinastiako zazpigarren eta azken faraoi hiksoa izan zen, Flavio Joseforen arabera, eta K. a. 1525 inguruan gobernatu zuen.
Flavio Josefok, Assisek 49 urte eta bi hilabeteko erregealdia izan zuela esan zuen, Manetonen arabera; Sexto Julio Afrikanok, Arklesek 49 urteko erregealdia izan zuela dio, baina, Turineko Errege Kanonean, dinastia honetako azken erregeak Khamudy izena jasotzen du. Gaur egun, hamar eta hamasei urte bitarteko erregealdia izan zuela uste da.
Assis edo Arkles izenak, dinastia honetako bere aurreko erregeenak bezala, esta hieroglifozko testuetan agertzen.
Assis, Ryholtek eta Jürgen von Beckerathek Khamudyrekin identifikatu zuten, Turineko Errege Kanonean kontserbatutako XV. dinastiako azken agintariaren tronu izena dena. Tradizionalki, Aasehra tronu izena eman zitzaion, baina orain, izen hau, Nehesyri ematen zaio, Egiptoko XIV. dinastiako lehen faraoia izan zena.
# L'humanité (filma)

L'humanité 1999ko Bruno Dumont frantziar zinema zuzendarien filma da.

## Sinopsia

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Pharaon de Winter poliziako inspektore depresiboa da. Emaztea eta haurtxoa galdu zituen, eta ordutik, amarekin bakarrik bizi da Frantzia iparraldeko herrixka batean.

## Aktoreak

* Emmanuel Schotté : Pharaon De Winter
* Séverine Caneele : Domino
* Philippe Tullier : Joseph
* Ghislain Ghesquère : komisarioa
* Ginette Allègre : Éliane
* Daniel Leroux : erizaina
* Arnauld Brejon de Lavergnée : museo-zuzendaria
* Daniel Petillon : Jean
* Robert Bunzi : ingeles polizia

## Erreferentziak

* ↑ www.sansebastianfestival.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1402398
# L'ora legale

L'ora legale 2017ko Ficarra e Picone italiar zinema zuzendarien film komikoa da.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Pietrammare herriko biztanleak kaosean bizitzen ohituta daude: errepideek zulo handiak dituzte, sekulako trafikoa jasan behar izaten dute, zaborra pilatzen da kaleetan, txakurren gorotzak ez dira jasotzen... Egoera honekin nazkatuta, alkate berria aukeratu dute, eta hau hauteskunde-programan agindutako guztia martxan jartzeko prest azalduko da, hasieran behintzat.

## Aktoreak

* Salvatore Ficarra: Salvo
* Valentino Picone: Valentino
* Vincenzo Amato: Pierpaolo Natoli
* Tony Sperandeo: Gaetano Patanè
* Leo Gullotta: Don Raffaele
* Sergio Friscia: Gianni
* Antonio Catania: Michele
* Gaetano Bruno: Gaetano karabineroa
* Eleonora De Luca: Betty Natoli
* Ersilia Lombardo: Francesca Natoli
* Alessia D'Anna: Maria
* Francesco Benigno: Vittorio
* Antonio Pandolfo: dendaria
* Marcello Mordino: gizona
* Alessandro Roja: erromatar politikaria
* Vincenzo Ferrera: langilea
* Alessandro Aiello: Pinuccio
* Paride Benassai: Marcello
* Mary Cipolla: signora Giovanna
* Angelo Tosto: herritarra

## Erreferentziak

* ↑ EiTB. (2019/08/28). 'La hora del cambio' filma emango du ETB2k larunbat gauean. .

## Kanpo estekak

* Datuak: Q28415154
# L'inchiesta

L'inchiesta (ingelesez: The final inquiry), Giulio Basek zuzendutako filma da.

## Istorioa

* Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Jesus gurutzean hil eta handik hiru urtera, Judeako herrian, benetan, hilen artetik agertutako profeta bat zela dioten zurrumurruak sortzen dira. Herri matxinadak sortzen dira, eta, beraz, Tiberio enperadoreak (Max von Sydow), Tito Valerio (Daniele Liotti) ofiziala Jesusen gorpua bilatzera bidaltzea beste erremediorik ez du, zurrumurru guzti horiek gezurtatzeko. Bere ikerketan zehar, Pontzio Pilatosekin (Hristo Shopov) topo egingo du, ikerketari trabak jarriko dizkiona.

## Aktoreak

* Daniele Liotti: Titus Valerius Taurus
* Dolph Lundgren: Brixos
* Mónica Cruz: Tabitha
* Hristo Shopov: Pontzio Pilatos
* Christo Jivkov: Stefano
* Ornella Muti: Maria Magdalena
* F. Murray Abraham: Nathan
* Max von Sydow: Tiberio
* Anna Kanakis: Klaudia Procula
* Enrico Lo Verso: Simon Petri
* Fabrizio Bucci: Jesukristo

## Iruzkinak

1986an, Damiano Damianik zuzendutako L'inchiesta filmaren remake bat da.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q1167685
# L'onorevole Angelina

L'onorevole Angelina 1947ko Luigi Zampa italiar zinema zuzendariaren filma da.

## Argumentua

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Angelina Pietralata Erromako auzune xume batean bizi da, familia aurrera ateratzeko borrokatuz. Uholde batek auzoko etxebizitzak suntsitzen dituenean, Angelinak Garrone zinegotziaren jauregi hutsa okupatzera bultzatzen ditu auzotarrak.

## Aktoreak

* Anna Magnani - Angelina Bianchi
* Nando Bruno - Pasquale Bianchi
* Ave Ninchi - Carmela
* Ernesto Almirante - Luigi
* Agnese Dubbini - Cesira
* Armando Migliari - Callisto Garrone
* Maria Donati - La signora Garrone
* Maria Grazia Francia - Annetta Bianchi
* Vittorio Mottini - Roberto
* Franco Zeffirelli - Filippo Garrone
* Gianni Musi - Libero Bianchi
* Ughetto Bertucci - Il droghiere
* Anita Angius - Adriana Bianchi

## Erreferentziak

* ↑ www.sansebastianfestival.com

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3203846
* Multimedia: L'onorevole Angelina / Q3203846
# L'italiano

L'italiano (euskaraz "Italiarra") Toto Cutugno italiar abeslariaren abesti bat da. 1983ko Sanremoko kantu jaialdian aurkeztu eta bosgarren postuan gelditu zen. Abesti hau nazioartean ospetsu bilakatu zen eta Italiari buruzko telebista iragarki askotan jo izan da.

## Hitzak

| Italieraz Lasciatemi cantare Con la chitarra in mano Lasciatemi cantare ... Sono un italiano! Buongiorno Italia gli spaghetti al dente Un partigiano come presidente, Con l'autoradio sempre nella mano destra Un canarino sopra la finestra. Buongiorno Italia con i tuoi artisti, Con troppa America sui manifesti, Con le canzoni fatte con amore e cuore, Con più donne sempre meno suore. Buongiorno Italia, buongiorno Maria, Con gli occhi pieni di malinconia, Buongiorno Dio ... sai che ci sono anch'io. Lasciatemi cantare Con la chitarra in mano, Lasciatemi cantare Una canzone piano piano. Lasciatemi cantare, Perché ne sono fiero: Sono un italiano, Un italiano vero. Buongiorno Italia che non si spaventa Con la crema da barba alla menta, Con un vestito gessato sul blu E la moviola la domenica in TV. Buongiorno Italia col caffè ristretto, Le calze nuove nel primo cassetto; Con la bandiera in tintoria E una Seicento giù di carrozzeria. Buongiorno Italia, buongiorno Maria, Con gli occhi dolci di malinconia, Buongiorno Dio ... lo sai che ci sono anch'io. Lasciatemi cantare Con la chitarra in mano, Lasciatemi cantare Una canzone piano piano. Lasciatemi cantare, Perché ne sono fiero: Sono un italiano, Un italiano vero. | Euskaraz Utz diezaidazue abesten Gitarra eskuan dudala, Utz diezaidazue abesten, Italiarra naiz. Egunon Italia espageti beroan Partisano bat presidente gisa Estereo bat eskuan Eta kanario bat leiho gainean. Egunon Italia zure artistekin Amerikar tropak manifestarien gain Maitasunez, eta biohotzarekin, eginiriko abestiak, Emakume gehiago eta monja gutxigoekin. Egunon Italia, egunon Maria, Malenkoliaz beteriko begiekin Egunon jainkoa, neroni ere banaizela badakizu. Utz diezaidazue abesten Gitarra eskuan dudala, Utz diezaidazue abesten, Abesti bat mantso-mantso Utz diezaidazue abesten Harro bainago Italiarra naiz. Italiarra naiz, zinezkoa. Egunon Italia, izutzen ez dena, Bizarra mozteko menda duen kremaz Urdin gaineko jantzi grisez Eta telebistako igandeko katramilekin. Buen día Italia con el café estrecho Los zapatos nuevos en el primer cajón, Con la bandera en la tintorería Y un seiscientos mas de carrocería. Egunon Italia, egunon Maria, Malenkoliaz beteriko begiekin Egunon jainkoa, neroni ere banaizela badakizu. Utz diezaidazue abesten Gitarra eskuan dudala, Utz diezaidazue abesten, Abesti bat mantso-mantso Utz diezaidazue abesten Harro bainago Italiarra naiz. Italiarra naiz, zinezkoa. |

## Kanpo estekak

* L'italiano abestia entzungai (Ingelesez)
* Datuak: Q1751265
# L'uccello dalle piume di cristallo

L'uccello dalle piume di cristallo (euskaraz: «kristalezko lumadun txoria») 1970ean Dario Argento italiar zinema zuzendariaren thrillerra da. Zuzendariaren opera prima, giallo estiloa berpiztu zuen.

## Istorioa

Oharra: Atal honek istorio osoa edo amaiera argitzen du.
Sam Dalmas idazle estatubatuarra bere neska-lagunarekin, Julia modelo ingelesarekin, Erroman oporretan dago. Sam blokeaturik dago, eta Estatu Batuetara itzultzeko zorian dago, baina eskularru beltzak eta zira dituen erasotzaile misteriotsu batek emakume bati arte-galeria batean egindako erasoaren lekuko da. Harrapatzen saiatzean, Sam beirazko bi ateren artean harrapatuta geratuko da, eta bilauak nola ihes egiten duen baino ezin du ikusi.

## Aktoreak

* Tony Musante: Sam Dalmas
* Suzy Kendall: Giulia
* Enrico Maria Salerno: commissario Morosini
* Eva Renzi: Monica Ranieri
* Mario Adorf: Berto Consalvi
* Umberto Raho: Alberto Ranieri
* Renato Romano: Carlo Dover
* Giuseppe Castellano: Monti
* Pino Patti: Er Filagna
* Gildo Di Marco: Garullo, detto "Addio"
* Rosita Toros: quarta vittima
* Omar Bonaro: poliziotto
* Fulvio Mingozzi: poliziotto
* Werner Peters: antiquario
* Karen Valenti: Tina
* Carla Mancini: ragazza che guarda la TV
* Bruno Erba: poliziotto
* Reggie Nalder: Er Siringa

## Erreferentziak

* ↑ Lucas, Tim. (2007). Mario Bava: All the Colors of the Dark. Video Watchdog, 810–2 or. ISBN 978-0-9633756-1-2..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q699586
* Multimedia: L'uccello dalle piume di cristallo / Q699586
# L'insurrection qui vient

L'insurrection qui vient, euskaraz "Heldu den matxinada", 2007 urtean argirataturiko entsegu politiko bat da, "Comité invisible" edo "Ikusezinezko komite" bat plazaratua, egungo egoera soziopolitikoaren azterketa egiten duena, ikuspuntu anarkista eta autonomo batetik. Entseguak erabateko matxinada baten beharra eta saihestezintasuna adierazten du, 2005eko Frantziako matxinadaren haritik eta hedakuntza zabala izan du Frantzian eta beste herrialdeetan. Frantziako poliziak Julien Coupat gazteari egozten dio liburuaren idazketa, Tarnac auzia dela eta bere aurka egindako terrorismo-salaketen baitan.

## Kanpo estekak

* (Frantsesez) L'insurrection qui vient, La fabrique.
* (Gaztelaniaz) La insurrección que viene.
* Datuak: Q1199324
# Julen Urbano

Julen Urbano Aretxabala (Barakaldo, 1980ko ekainaren 30a-) bizkaitar txirrindulari ohia da. Naiz eta afizionatuetan podium batzuk lortu, profesionaletan ez zuen arrakasta lortu. Bere saido honenak Urkiola Igoeran egin zituen. 2001ean, 11. amaitu zuen eta hurrengo urtean, 9.

## Palmaresa

1998
* 3. Gipuzkoa Klasikan (junior)
2000
* 2. La Trinidad Sarian
* 3. Sabin Foruria Oroimenezkoan
2001
* 3. Xanisteban Sarian
* 10. Txuma txirrindulari klasika Intenazionalean
2002
* Lazkaoko Proba
* 2. Bidasoako Itzulian
* 9. Urkiola Igoeran
2003
* 2. Aiztondo Klasikan
* 3. Cursa Ciclista del Llobregat-en
* 3. Oroko Andre Maria Sarian
* 3. San Roman Sarian

## Taldeak

* Olarra-Ercoreca - (1999-2002)
* Cafés Baqué - (2003)
* Cafés Baqué (profesionala) - (2004)

## Kanpo estekak

* Julen Urbano - ProCyclingStats
* Datuak: Q116948163