# Pilobolus kleini

Pilobolus kleini Pilobolaceae familiako onddo espezie bat da.
Sinonimoak: Pilobolus roseus, Hydrogera kleinii, Pilobolus gracilis, Pilobolus crystallinus var. kleinii.

## Deskribapena

Fruitu-gorputzak: Oso tamaina txikikoak, baina ez mikroskopikoak bere atalean dauden gehienak bezala. Lehenengo etapan, milimetro pare bateko hari moduko fruitu bat ematen dute, beheko aldea horixka eta goialde kristalinoarekin, gero gorantz luzatzen da, haziz, goiko aldean buru hori distiratsu moduko bat sortzen duen heinean, zurtoina kristalinoa utziz. Azkenik, dilista itxurako esporangio bat sortzen da, hasieran horia eta gero beltza, eta erpina okupatzen duena, barruan likidoa duen poltsa kristalino puztu baten azpian eta pedizeloa ere kristalinoa.
Ugaltze zikloa: Esporangioa beltza denean, onddoa prest dago ugalketa-zikloa hasteko. Poltsaren barruan presio osmotiko bat sortzen da, 7 atmosferara irits daitekeena, azkenean poltsak ezin du presioa jasan eta leherketak, barruko likidoa esporangioaren azpian kokatutako zulo batetik proiektatzen da, kainoi jaurtiketa bat batean egongo balitz bezala jaurtiz 2 edo 3 metroko distantziara. Segundo baten 0,25 milaren 100 km/o-ko abiadura harrapatzen du, bizidunetan ezagutzen den azeleraziorik handiena izanik, gizakiarekin konparatuz, gutxi gora behera, tenis bolatxo bat 4 edo 5 km-ko distantziara botatzeko gai izango balitz bezala izango litzateke. Gainera, onddo fotosentikorra da, beraz kanoikadak beti argirantz zuzentzen ditu, esporangioak gune irekiagoetara eramanez, non belar-substratuari atxikitzen zaizkio, han abereek irensten dituzte, heste-bide osoa igarotzen dute, ernetzea edo suntsitzea jasan gabe. Animaliak kaka egitean gorotzetan erne egiten da mizelioa eta berriz fruitu gorputz berriak sortuz.
Hanka: Itxura kristalinokoa, zeinaren luzera eguzki-argiaren distantziaren araberakoa da, zenbat eta distantzia handiagoa izan, orduan eta luzeagoa oina.

## Sasoia eta lekua

Ez dakigu urte sasoi zehatza, maiatzean aurkitu da. Onddo bitxi honek hainbat abereen gorotzetan ematen du fruitua, beti, leku hezeetan dauden gorotzetan ematen du fruitua, askotan zuhaitzen gerizpean, baina esporangioak leku eguzkitsuetara eta abereentzako irisgarrienera askatzen ditu. Urria eta bitxia.

### Banaketa eremua

Kanada, Ameriketako Estatu Batuak, Bermuda, Puerto Rico, Kolonbia, Brasil, Argentina, Europa, Islandia, Hegoafrika, Australia, Zeelanda Berria.

## Erreferentziak

* ↑ Euskal Herriko perretxiko eta onddoak, 2013, 2014, 2016, 2017, Fernando Pedro Pérez, Kultura Saila, Eusko Jaurlaritza • Bizkaiko Perretxiko eta Onddoak, A.D.E.V.E., 2012 • Euskalnatura • Euskal Herriko Onddoak. 5 tomos, Luis García Bona, Kriselv, 1987 • Catálogo micológico del País Vasco, Aeranzadi, 1973 • Mendizalearen Hiztegia [mikologia], Ostadar Mendi Taldea.
* ↑ (Gaztelaniaz) Cetto, Bruno. (1987). Guia de los hongos de Europa. Ediciones Omega, S. A. Barcelona, 579 or. ISBN 84-282-0541-X (T. 3). ISBN: 84-282-0538-8 (O.C.)..
* ↑ (Gaztelaniaz) Calvo Pérez Javi. (2006). El mundo de las setas. Asociacion Micológica Fungipedia.
* ↑ Pilobolus kleinii: GBIF—the Global Biodiversity Information Facility.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q49608066
* Multimedia: Pilobolus kleinii / Q49608066