OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ben Nevis

    Artikulu hau Eskoziako mendiari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Nevis (argipena)».
Ben Nevis (Eskoziako gaeleraz: Beinn Nibheis), Eskoziako mendirik garaiena da (1.344 m) eta baita Britainia Handi guztikoa ere. Eskoziako mendebaldean dago, Fort William herriaren albo-alboan. Oso ezaguna da arroka eta izotz kirol eskaladako bideengatik (iparraldeko horma). Haren gailurra, ertz bat salbu, nahiko laua daenez, horrek jaitsiera nahiko arriskutsua egiten du, laino itxia dagoenean.

## Etimologia

Ben Nevis eskoziar gaelerazko Beinn Nibheis izenaren ingelestea da. Beinn hitz gaelikoak "mendi" esan nahi du, baina nibheisek hainbat esanahi ditu, nahiz eta "maltzur" edo "gaizto" adjektiboez itzuli. Beste itzulpen bat beinn-neamh-bhathais-etik etor liteke: neamh "zerua, odeiak" da eta bathais "buruko zatirik garaiena", hots, "bere burua odeietan duen mendia"; halere, "zeruko mendia" ere erabiltzen da.

## Geologia

Devoniar aroko sumendiaren hondarra da, duela 400 milioi urte inguru sortu zena. Ordukoak dira arrokarik zaharrenak. Gailurretik gertu granito gorrixka ageri du baina basalto ilunezko ibaiak ere ikusten dira. Ondoren glaziazioek profila moldatu zioten.

## Klima

Datu klimatikoak (Ben Nevis) :
| Hila | Urt | Ots | Mar | Api | Mai | Eka | Uzt | Abu | Ira | Urr | Aza | Abe | Urtekoa |
| Batez besteko tenperatura maximoa (°C) | -2.5 | -2.8 | -2.6 | -0.5 | 2.6 | 6.5 | 7.1 | 6.4 | 5.3 | 1.4 | 0.1 | -2.0 | 1.6 |
| Batez besteko tenperatura minimoa (°C) | -6.3 | -6.4 | -6.3 | -4.3 | -1.6 | 2.2 | 3.1 | 2.8 | 1.4 | -2.1 | -3.5 | -5.5 | -2.2 |
| Pilatutako prezipitazioa (mm) | 465 | 344 | 386 | 215 | 201 | 191 | 274 | 339 | 400 | 392 | 390 | 484 | 4081 |
| Iturria: ||||||||||||||

## Historia

James Robertson botanikari edinburghotarra Ben Nevis igo zuen lehen mendizalea izan zen, 1771ko abuztuaren 17an. 1774an, mendiaren lehen azterketa geologikoa egin zuen. 1847an izendatu zuten Bretainia Handiko mendi garaiena.
1883an behatokia ezarri zuten gailurrean eta horretarako bidea eraiki, poniekin materialak eraman ahal izateko. Horren ondoren, igoera oso ospetsua bihurtu zen. Gailuirrerainoko trenbidea eraikitzea ere pentsatu zen, baina ez zen egitasmoa aurrera eraman.

## Igoera bideak

Ohikoena ponien bidea da, behatokia eraikitzeko erabili zena. Achintee herrixkan abiatzen da, Fort Williametik bi kilometrora, itsasoaren mailatik 20 metroko altueran. Mendiko mendebaldeko maldatik igotzen da, zeharka-meharka. Igotzeak ez du arrisku handirik, baina jaitsierak bai, mendizale zailduak ez direnentzat.
Gailurra harri soltez estalita dago eta puntu garaiena harri multzo batek adierazten du.

## Iruditegia

* Ben Nevis, Fort Williamen atzean
* Tontorra.
* Hegoaldeko aurpegia.
* Iparraldeko aurpegia.
* Ponien bidea.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q104674
* Multimedia: Ben Nevis / Q104674
# Ben Nicholson

Benjamin Lauder "Ben" Nicholson (Denham, Buckinghamshire, 1894ko apirilaren 10a - Hampstead, Londres, 1982ko otsailaren 6a) ingeles margolaria izan zen. Bere bi gurasoak margolariak ziren eta bi margolarirekin ezkondu zen, bigarrena Barbara Hepworth. Konposaketa abstraktuak, paisaiak eta natura hilak margotu zituen.
Sao Paoloko Biurtekoaren nazioarteko pinturako saria 1957an jaso zuenean, Jorge Oteizak 29 eskultura aurkeztu zituen eta Nazioarteko Eskultura Sari nagusia lortu zuen. Sari Nagusia Georgio Morandi Italiarrak jaso zuen.

## Erreferentziak

* ↑ IV Bienal del Museo de Arte Moderno : 1957, São Paulo, Brasil = Arte Modernoaren Museoaren IV. Bienala. (1. ed. argitaraldia) Fundación Museo Jorge Oteiza 2007 ISBN 978-84-935542-2-4. PMC 217124220. (Noiz kontsultatua: 2020-07-10).
* ↑ Oteiza, Jorge de 1908-2003. (D.L. 2014). Oteizaren eskultura : catalogo. Fundación Museo Oteiza = Jorge Oteiza Fundazio Museoa ISBN 978-84-941212-9-6. PMC 907052182. (Noiz kontsultatua: 2020-07-10).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q281637
* Multimedia: Ben Nicholson / Q281637
# Ben Pridmore

Ben Pridmore kontulari eta mnemonista britainiarra da, oroimen txapelketetan parte hartzen duena.

## Lorpenak

Pridmore Munduko Oroimen txapelduna da, 2004an eta 2008an ere irabazi zuen titulua. Derby-n (Erresuma Batua) jaioa, Pridmorek titulu hori lortu zuen 10 diziplinako lehiaketa bat irabazita, 1991tik urtero egiten den Munduko Oroimen Txapelketa izenekoa.
Munduko errekor ofiziala lortu zuen karta bakoitzaren ordena aleatorioa 52 karta-sorta batean memorizatuta.Telebistako programa batean ere 24,68 segundotan karta-sorta memorizatzeko gai dela frogatu du. Errekor hori 2010ean hautsi zuen Simon Reinhard atleta mental eta abokatu alemaniarrak. Otoimen Kirolen rankingean lehen postua du. Pridmorek 2009ko Munduko Txapelketan lortu zuen garaipena jarraian zuen zortzigarren garaipena izan zen oroimen txapelketan, 2007ko Munduko Txapelketan bigarren sailkatu zenetik.
Kirolari mentala izateaz gain, kalkulu mentalaren trebetasunengatik ere ezaguna da Pridmore eta 2004, 2006 eta 2010ean Mental Calculation World Cup-en parte hartu zuen

## Metodoa

Mnemonista gehienek bezala, historia mental bat sortzen du, zeina aldez aurretik buruz ikasitako eta zenbaki, txartel eta abarren sorta baten parekoak diren irudi-segida osatzen duena. Pridmore-k sarritan birsortzen ditu bere antzinako eskolari buruzko istorioak, Queen Elizabeth's Grammar School (Horncastle).

## Munduko errekorrak

Pridmore-k errekor hauek ditu recordholders.org-en arabera:
* 930 zifra bitar 5 minututan
* 4140 zifra bitar 30 minututan
* 364 karta 10 minututan
* 1404 karta ordu batean

## Erreferentziak

* ↑ Perfil en Memory Sports Statistics, web.aanet.com.au/memorysports/, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ Memory champs meet for UK contest BBC News, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ Telegraph article, telegraph.co.uk, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ World Rankings, worldmemorychampionships.com, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ MCWC results, recordholders.org, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ Memory Champion's secrets, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ record for 5 minute binary digits, recordholders.org, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ record for 30 minute binary digits, recordholders.org, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ record for 10 minute cards, consultado el 4 de enero de 2010.
* ↑ record for 1 hour cards, recordholders.org, consultado el 4 de enero de 2010.

## Kanpo estekak

* World Memory Championships-en orrirako profila
* Elkarrizketa
* Chimpancék oroimen-lehiaketa batean irabazi du Ben
* Datuak: Q344219
# Ben Macdui

Ben Macdui, sarritan Ben Macdhui eta Ben MacDui bezala ere ezagutua (Eskoziako gaeleraz: Beinn Mac Duibh), Eskoziako Cairngorms mendilerroko mendi bat da eta Ben Nevis mendiaren ondoren Erresuma Batuko bigarren mendirik garaiena da. Cairn Gorm mendilerroaren hegoaldeko magalean kokatzen da, Aberdeenshire eta Moray konderrien artean.

## Igoera bideak

Beharbada mendi honen gailurrera ailegatzeko ibilbiderik errazena Cairngorm Ski Eskolan dagoen Coire Cas aparkalekutik abiatzen den bidezidorra hartu eta piskanaka-piskanaka mendian gora joatea da. Hau gutxi gorabehera 7 kilometroko (4 milla) luzehera duen ibilbidea da; zeozer luzeagoa den ibilbide batek Cairn Gorm eskalatzeko abagunea eskaintzen digu. Beste ibilbide alternatibo bat Loch Etchachan lakutik ateratzen dena da. Laku hau Loch Avon lakuaren iparraldetik hegoaldera joanez aurkitu ahal dugu. Beste ibilbide batzuk Derry Cairngorm edota Lairig Ghru pasabideetan zehar doazenak dira, azken hau Ben Macdui mendiaren mendebaldetik doalarik.

## Kondaira

Bertako batzuen esamesen arabera Ben Macdui mendia Am Fear Liath Mòr ("Ben Macduiko Gizon Gris Handia") delakoaren bizilekua omen da.

## Iruditegia

* Ben Macdui elurtuta.
* Tontorra.
* Tontorra.
* Mendebaldeko aurpegia.
* "Devil's point"etik ikusita.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q816560
* Multimedia: Ben Macdui / Q816560
# Ben O'Connor

Ben Alexander O'Connor (Perth, 1995eko azaroaren 25a) txirrindulari australiarra da, profesionala Decathlon–AG2R La Mondiale taldean.
Bere palmaresean astebeteko Itzulietako etapa garaipen batzuk nabarmentzen badira ere, batez ere aipatzekaok dira hiru itzuli handietan lortutako etapa garaipen bana: 2020ko Italiako Giroan, 2021eko Frantziako Tourrean eta 2024ko Espainiako Vueltan.

## Palmaresa

2016
* New Zealand Cycle Classic eta etapa 1
2017
* Austriako Itzuliko etapa 1
2018
* Alpeetako Tourreko etapa 1
2020
* Étoile de Bessègeseko etapa 1
* Italiako Giroko etapa 1
2021
* 4. Frantziako Tourrean eta etapa 1
* 6. Romandiako Tourrean
* 8. Dauphiné Libérén
2022
* 6. Kataluniako Voltan eta etapa 1
* Jurako Tourra
* 3. Dauphiné Libérén
* 5. Romandiako Tourrean
* 7. Espainiako Vueltan
2023
* 3. Dauphiné Libérén
* 6. Down Under Tourrean
* 7. Montrealgo sari Nagusian
2024
* Murtziako Itzulia
* 2. UAE Tourrean eta etapa 1
* 2. Espainiako Vueltan eta etapa 1
* 2. Alpeetako Tourrean
* 2. Munduko errepideko txapelketan
* 4. Italiako Giroan
* 5. Tirreno-Adriatikoan

## Emaitzak lasterketa nagusietan
### Itzuli Handiak eta Munduko txapelketak

| Lasterketa | Lasterketa | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 |
| | Italiako Giroa | — | — | — | UT | 32. | 20. | — | — | — | 4. |
| | Frantziako Tourra | — | — | — | — | — | — | 4. | UT | 17. | — |
| | Espainiako Vuelta | — | — | — | — | 25. | — | — | 8. | — | 2. |
| Munduko errepideko txapelketa | — | — | — | — | — | — | — | UT | — | — | 2. |

### Beste Itzuliak

| Itzulia | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 |
| Down Under Tour | — | — | 32. | 18. | 20. | — | X | X | 6. | — |
| Paris-Niza | — | — | — | — | — | UT | 12. | UT | — | — |
| Tirreno-Adriatiko | — | — | — | — | — | — | — | — | 13. | 5. |
| Kataluniako Volta | — | — | 42. | 11. | UT | X | — | 6. | 14. | — |
| Euskal Herriko Itzulia | — | — | — | — | — | X | 23. | — | — | — |
| Romandiako Tourra | — | — | — | — | — | X | 6. | 5. | — | — |
| Dauphiné Libéré | — | — | 46. | — | — | 92. | 8. | 3. | 3. | — |
| Poloniako Itzulia | — | — | 20. | 25. | 71. | — | — | — | — | — |
—: ez zuen parte hartu
UT: utzi, ez zuen amaitu

## Kanpo estekak

* Ben O'Connor - ProCyclingStats
* Ben O'Connor – Sitiodeciclismo.net
* Datuak: Q22247780
* Multimedia: Ben O'Connor / Q22247780
# Azordoiaga

Azordoiaga Alonsotegiko (Bizkaia) auzoa da. Auzora heltzeko, Alonsotegiko erdigunetik ezkerrerantza doan bide bat hartu behar da.

## Inguru naturala

Auzo honetatik Azordoiaga ibaia igarotzen da. Alonsotegiko udalak, ibaia ubidetzea erabaki zuen, eta horretarako osasun zentroa 50 metro mugitu eta aparkaleku berri bat eraiki zuten Errotan.

## Ikus, gainera

* Alonsotegi

## Kanpo estekak

* Ibilbideak Azordoiaga eta inguruko mendietan.
* Datuak: Q12254588
# Azordoiaga ibaia

Azordoiaga ibaia Alonsotegin dagoen ibaia da. Ganekogorta mendiaren magalean jaio egiten da eta Cadagua ibaian sartzen da Alonsotegin bertan, Azordoiaga auzotik pasa eta gero.

## Inguru naturala

Alonsotegiko Udalak, erreka ubidetzea erabaki zuen, eta horretarako osasun zentroa 50 metro mugitu eta aparkaleku berri bat eraiki zuten Errotan.

## Erreferentziak

* ↑ Azordoiaga erreka
* ↑ Deia: El encauzamiento del Azordoiaga, en Alonsotegi, obliga a trasladar el ambulatorio apenas 50 metros

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12254590
# Azor yatea

Azor bi yate ezberdinen izena izan da:
* Azor yatea (V-0), lehenengoa.
* Azor yatea (A-91), bigarrena.
# Azoproita

Azoproita borato motako minerala da eta ludwigite taldearen kidea da.

## Ezaugarriak

Azoproita borato mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {(Mg,Fe^{2+})2(Fe^{3+},Ti,Mg)(BO3)O2}}$. Sistema ortoerronbikoaren arabera sortzen ditu kristalak. Mohs eskalaren arabera duen gogortasunaren balioa 5,5 da.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Azoproite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3631555
* Multimedia: Azoproite / Q3631555
# Azoreetako antizikloi

Azoreetako antizikloia (portugesez: Anticiclone dos Açores) normalean iparraldeko Atlantikoko erdialdean, Azoreen parean, dagoen antizikloi dinamikoa da. Europan eta, batez ere, Iberiar penintsulan klima lehor, eguzkitsu eta beroa sortzen du udan zehar. Ohiz kanpokoz, udazkenean edo udaberrian, eta batzutan baita neguan ere, bere eragina nabari dezake. Orduan antizikloiaren erdialdea Bizkaiko golkoaren erdian kokatzen da eta negu lehor eta epelak sortzen ditu, behe presioko guneak desagerraraziz.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q489264
* Multimedia: Azores High / Q489264
# Azoospermia

    Ohar medikoa Oharra: Wikipediak ez du mediku aholkurik ematen. Tratamendua behar duzula uste baduzu, jo ezazu sendagilearengana.
Azoospermia isuritako semenean espermatozoiderik ez agertzea da. Jatorria gernubideetako buxadura bat izan daiteke (iraizpeneko azoospermia) edo espermatogenesian arazoren bat gertatzea (jariatzeko azoospermia). Azoospermia baten aurrean egin beharreko lehen ikerketa, hipofisia guruinean (adenohipofisian) ekoizten den FSH hormona zehaztea da, barrabilak espermatozoideak sortzearen arduraduna delako.

## Erreferentziak

* ↑ Euskalterm: [Ginekologia Hiztegia] [2015]
* ↑ Euskalterm: [Nefrourologia Hiztegia] [2016]

## Kanpo estekak

* Datuak: Q794026
* Multimedia: Azoospermia / Q794026
# Azor yatea (V-0)

    Artikulu hau yateari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Azor yatea».
Azor (V-0), izen bereko yateak ordezkatu zuenean Azorín deitua, eta lehen Margarette & Dorothea, Loly II edota Severiano Asarta deitua, Francisco Francok erabili zituen bi yateetako bat izan zen, non 1948ko abuztuaren 25ean Joan Borboikoa harrera egin zuen.

## Historia

Yateak 113 tona eta zurezko krosko zituen. 1925 eta 1928 artean Kielen egin zuten ingeles batzuentzat eta Margarette & Dorothea lehendabiziko izena izan zuen.
1935ean Felipe Cubas madrildarrak, Cubasko dukeak eta Fontalbako markesak, erosi eta Donostiara eraman zuen. Gainera, Loly II izendatu zuen.
Gerra Zibila piztu zuenean, Eusko Jaurlaritzak konfiskatu eta Industria Sailak Bilbo eta Baiona arteko bidaiak egiteko erabili zuen. Jaurlaritzak Severiano Asarta izendatu zuen Donostian hildako miliziano komunista baten omenez. 1937ko urtarrilean, Eusko Itsas Gudarosteak yatea bereganatu zuen baina helburu militarrik ez zuenez, hil horren amaieran Industria Sailara bueltatu zuen. Bilbo galtzean, hasieran Santanderrera eta, azkenekoz, Baionara bidali zuten.
Gerra amaitzean, Cubasko dukeak yatea berreskuratu zuen eta honek 1945ean Espainiako Itsas Armadari saldu zion kostazain izateko. Armadak, egoera hobeezinean zegoela ikusita, 1947ko maiatzean estatu-yate bilakatu zuen.
1948ko abuztuaren 25ean, Donostiatik 5 itsas milietara bertan Francisco Franco eta Joan Borboikoa bildu ziren. Yateraino bertaratzeko Bartzelonako kondeak Saltillo belaontzia erabili zuen. Bileran, kondearen gizonezko semeen hezkuntza erabaki zuten.
1949an Azor berria zerbitzuan hasi zenean, arrantza zelatatzeko erabili zuten eta izena galdu zuen, V-1 izanik. 1960ko hamarkadan eskola-ontzi bihurtu zen. 1980ko irailaren 1ean patruilari ontzi bilakatu eta, V-0 izenaren ordez PVZ-01 izendatu zuten. 1982an Itsas Armadak baja eman eta hurrengo urtean Maríngo enpresari batek erosi zuen 500 000 pezetaren truke. Honek herbereetar bikote bati saldu zion eta hauek bertoko armadore bati. Ibai-gurutzaldiak egiteko erabili zuten. 2005ean Amsterdamen zegoen, salgai.

## Erreferentziak

* ↑ Anca Alamillo, Alejandro. (2008). Buques de la Armada Española del siglo XX. Espainiako Defentsa Ministerioa ISBN 9788497814287..
* ↑ www.marinavasca.eu. Severiano Asarta ontzi laguntzailea. .
* ↑ Coello, Juan Luis. (1995). Buques de la Armada española años de la postguerra. Agualarga editores S.L. ISBN 9788488959157..
* ↑ «El ‘Azorín’, el primer yate, fue el escenario del encuentro con don Juan» Intereconomía 2012-1-28.
* ↑ Martínez, Koro. (2010-10-02). «Un recorrido por la historia a bordo del buque 'Saltillo'» El Correo Gallego.
* 1 2 Castro, Raúl. (2005/04/29). «El primer «Azor» aún navega» La Voz de Galicia.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16648738
# Balaitus

Balaitus (okzitanieraz: Vathleitosa; gaztelaniaz: Balaitus; frantsesez: Balaïtous; aragoieraz: Pico Os Moros) Frantzia eta Espainiaren artean dagoen mendia da, Erdialdeko Piriniotan kokatutakoa eta 3.144 metroko altuera dituena.
Zehazki, Val d'Azun (Pirinio Garaiak) eta Tenako ibarra (Huesca) haranen artean dago.

## Lehen igoerak

Lehen igoera erregistratua 1825eko abuztuaren 8an izan zen, Peytier eta Hossard teknikari geodesiko frantziarrek egindakoa. Tontorrera iritsi ziren, Pico Palasera nahastuta igo eta gero, behelainoa zela-eta.
1864an bigarren igoera egin zuen Charles Packe pirineistak, arrakastarik gabeko saiakerak egin ostean. Lehenengo pertsona hara igotzen izan zela pentsatu arren, ustekabez aurreko igoeraren aztarnak topatu zituen.

## Ibilbideak

1.500 metroko desnibela edo handiagoa dute ibilbideek. Iparraldetik, ohikoena da Las Neous glaziarra zeharkatzen duena, Larribet (2.060 m), Balaïtous (G. Ledormeur) (1.970 m) edo Arrémoulit (2.305 m) aterpetxeetatik. Arrens e Marçós (Argelès-Gazost) udalerririk gertuena da abiatzeko leku moduan.
Hegoaldetik, La Sarrako aparkalekua da abiapuntua, Sallent de Gállegon (Huesca). Gero, hala Arrieleko lakuetara Gran Diagonaletik, nola Respomusoko laku eta aterpetxera jo dezakegu. Igotzeko eskalada pausuren bat egin behar da (II+), eta jaisteko esperientzia eta material egokia. Latourreko bretxa da gainditu beharrekoa.
Badaude beste bide batzuk ere: Frondellako glaziarrekoa, Costerillouko bretxakoa eta Cresta del Diablokoa.

## Ikus, gainera

* Zerrenda:Pirinioetako hirumilakoak

## Erreferentziak

* ↑ 159. araua. Euskaltzaindia (Noiz kontsultatua: 2010-10-12).

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz)"Mendikat" webgunean.
* Datuak: Q2298456
* Multimedia: Massif du Balaïtous / Q2298456
# Balaguerreko ubidea

Balaguerreko ubidea Camarasa eremuko Segretik ura hartzen duen ubide hidroelektriko bat da, Sant Llorenç de Montgai urtegitik behera, eta Lleidako ibaira itzultzen du, Seròs ubideko presan (Mitjanako parkea). 1960ko hamarkadan FECSAk eraiki zuen eta gaur egun ENDESArena da .
Ez da nahastu behar 1950eko hamarkadan Balaguerreko ubidea izenarekin ere sustatzen saiatu zen Algerri-Balaguer ubidearen aurrekari batekin.

## Erreferentziak

* ↑ 20 d'octubre de 2016.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q56423152
# Balaguièr de Rance

Balaguièr de Rance (okzitanieraz Balaguièr de Rance, frantsesez eta ofizialki: Balaguier-sur-Rance) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Aveyron departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 100 biztanle zituen.

## Demografia
### Biztanleria

2007an Balaguier-sur-Rance udalerrian erroldatutako biztanleak 91 ziren. Familiak 36 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (8 bakarrik bizi ziren gizonak), 12 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 8 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 8 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.
Biztanleriak, denboran, ondorengo grafikoan ageri den bilakaera izan du:
Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

### Etxebizitza

2007an 80 etxebizitza zeuden, 38 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 37 bigarren erresidentzia ziren eta 6 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 79etxeak ziren. 38 etxebizitza nagusietatik 32 bere jabearen bizilekua ziren, 5 alokairuan okupaturik zeuden eta 1 doan lagata zegoen; 2 etxek bi gela zituzten, 6 etxek hiru zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 22 etxek bost zituzten. 30 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 16 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 17 etxetan bat baino gehiago zituzten.

### Biztanleria-piramidea

2009an sexu eta adinaren araberako biztanleria-piramidea hau zen:
Balaguier-sur-Rance udalerriko biztanleria-piramidea 2009an. :
| Gizonak | Adinak | Emakumeak |
| 0 | 95 + | 0 |
| 0 | 90-94 | 4 |
| 0 | 85-89 | 0 |
| 0 | 80-84 | 0 |
| 0 | 75-79 | 4 |
| 8 | 70-74 | 8 |
| 0 | 65-69 | 4 |
| 4 | 60-64 | 0 |
| 4 | 55-59 | 4 |
| 0 | 50-54 | 0 |
| 8 | 45-49 | 12 |
| 4 | 40-44 | 4 |
| 0 | 35-39 | 0 |
| 0 | 30-34 | 0 |
| 0 | 25-29 | 0 |
| 20 | 20-24 | 0 |
| 0 | 15-19 | 0 |
| 4 | 10-14 | 4 |
| 4 | 5-9 | 0 |
| 0 | 0tik 4ra | 0 |

## Ekonomia

2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 60 ziren, horien artean 36 aktiboak ziren eta 24 inaktiboak ziren. 36 pertsona aktiboetatik 34 lanean zeuden (20 gizon eta 14 emakume) eta 3 langabezian zeuden (3 emakume eta 3 emakume). 24 pertsona inaktiboetatik 11 erretiraturik zeuden, 8 ikasten zeuden eta 5 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.

### Ekonomia jarduerak

2007an herrian zegoen saltoki bakarra finantziazio enpresa batena zen.
2000. urtean Balaguier-sur-Rance udalerrian 13 nekazaritza-ustiategi zeuden, 580 hektarea erabiltzen.

## Gertuen dauden herriak

Diagrama honek gertuen dauden herriak erakusten ditu.

## Erreferentziak

* ↑ Population et logements par commune depuis le recensement de 1962 (1961 pour les Dom) à 1999
* ↑ Logement, 1968-2007
* ↑ Population par sexe et âge quinquennal de 1968 à 1999. http://www.recensement-2007.insee.fr+(Noiz kontsultatua: 2010-07-13).
* ↑ Emploi et population active 1999 et 2007
* ↑ Créations et stock d'établissements par commune en 2009
* ↑ Exploitations agricoles

## Kanpo estekak

* (Frantsesez)Résumé statistique INSEEren udalerriko estatistiken laburpena.
* (Frantsesez)Évolution et structure de la population INSEEren udalerriko datuen fitxa.
* (Frantsesez)France par comune Frantziako udalerri guztietako datu zehatzak mapa baten bitartez eskuragarri.
* Datuak: Q1082936
* Multimedia: Balaguier-sur-Rance / Q1082936
# Benicàssim

Benicàssim (valentzieraz; gaztelaniaz Benicasim eta ofizialki Benicàssim/Benicasim) Valentziako Erkidegoko udalerria da, Plana Alta eskualdean eta Castellóko probintzian kokatua.
36,1 km²-ko azalera du eta 2021an 18.991 biztanle zituen.

## Geografia

Benicàssim Mediterraneo itsasoko itsasertzean kokatuta dago
N-340 errepidearekin eta A-7 autobidearekin (45 eta 46. irteerak) komunikatzen da.
Horrez gain, trenez (RENFE) joan daiteke.

### Auzoak eta alkate-auzoak

Benicàssim ondorengo auzoetan banatzen da:
* Quadro Santiago.
* Desert de les Palmes.
* El Palasiet.
* Les Villes.
* Mas dels Frares.
* Montemolino .
* Voltants de Montornés.

### Muga

Castelló de la Plana, Borriol, La Pobla Tornesa, Cabanes eta Orpesa mugakide ditu.

## Historia

Errekonkista baino lehen, Montornesko gaztelua eskualde horretako feudo arabiar garrantzitsuenetakoa zen. Gazteluan, gaur egun desagertuta dagoena, XV. mendeko amaiera arte jendea bizi izan zela ezagutzen da. Gaztelu hori Beni Qasim tribuarena zen. Han bizi izan ziren Cid Campeador eta ondoren jazo zen Aragoiko Jaume I.a erregearen konkistak baino lehen.
1242ko azaroaren 29an , Aragoiko Jaume I.ak Montornesko gaztelua eta lurrak Pedro Sanz, bere eskribauari, oparitu zizkion.
Benicassimen sorrerako hiri-gutuna 1603koa da. Benicassimen izena arabiar jatorrizkoa da eta Qasim-en seme-alabak esan nahi du.
1769an Santo Tomás de Villanuevako eliza eraiki zuten, eta handik aurrera, elizaren inguruan kokatu zen biztanleria.

## Demografia

Turismoak biztanleria hazkundeari bultzada handia eman dio azken urteotan.
Biztanleriaren bilakaera :
| 1990 | 1992 | 1994 | 1996 | 1998 | 2000 | 2002 | 2004 | 2005 |
| 6.565 | 6.640 | 8.405 | 9.913 | 10.702 | 11.874 | 13.901 | 15.151 | 16.200 |

## Ekonomia

Turismoa da sektorerik garrantzitsuena.

## Interesguneak

* Les Palmesko basamortua. Espezie autoktono ugari dagoen parke naturala da. Itsasertzarekin lerrozuzenean dago eta lurralde menditsua da. Geologiari dagokionez, gres izeneko harria nabarmentzen da. Horrez gain, kare-hobi bat edo beste dago basamortuko gailurretan, Bartolo mendia kasu.
* Bartolo mendia (714 m.). Bista apartak ditu eta oskarbi dagoenean Columbrete uharteak ikus daitezke.
* Torre de Sant Vicent hondartza.
* Heliòpolis hondartza.
* Els Terrers hondartza.
* Voramar hondartza.
* Almadrava hondartza.

## Ikus, gainera

* Benicàssimgo Nazioarteko Festibala
* Viñarock

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz) Udalaren webgunea
* (Katalanez) (Alemanez) (Ingelesez) (Gaztelaniaz) (Frantsesez) (Italieraz) Benicassimgo historia
* Datuak: Q636467
* Multimedia: Benicasim/Benicàssim / Q636467