OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alexandrina Liburutegia

Alexandrina Liburutegia (arabieraz: مكتبة الإسكندرية‎, Maktabat al-Iskandarīyah) liburutegi eta kultura-zentro garrantzitsua da, Egiptoko Alexandria hirian kokatuta, Mediterraneo Itsasoaren ertzean. Antzinaroan bota zen Alexandriako liburutegi zaharraren omenez eraiki zuten, lehenago bertan kokatutako liburutegi zaharraren lekua hartzen du, honek zuen erakargarritasuna berpizteko asmotan.
1987an kultura-proiektua hasi zen martxan: liburutegi berri bat eraikitzea -Alexandrina Liburutegia- Alexandria hirian, antzinaroko gizadiaren ondare bat berpizteko. Hau lehenengo liburutegia desagertu ondoren eta 1600 urte geroago burutu zen. Proiektu izugarri hau aurrera eramateko, hainbat esfortzu ekonomiko batu ziren: Europakoak, Ameriketakoak, Arabiakoak, Egiptoko gobernukoak eta UNESCOkoak (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization). Urte horretako aurrekontua 230 mila dolarrekoa izan zen. Obrak 1995ko maiatzaren 15an hasi ziren eta 1996ko abenduaren 31an amaitu. 2002ko urriaren 16an, Alexandrina Liburutegiak ateak ireki zituen. Bere inaugurazio-ekitaldira Estatuko buruzagi batzuez gain hiru erregina joan ziren: Espainiakoa, Suediakoa eta Jordaniakoa.
Eraikina Norvegiako Snøhetta arkitektura-estudio batean diseinatua izan zen, izugarrizko hormigoizko zilindro formarekin egina dago, beirarekin eta granitoarekin batera. Asuanetik ekarritako materialekin burutu zuten fatxada. Honek baditu ia munduko hizkuntz guztiekin sortutako erliebe kaligrafikoak. Alexandriako malekoian kokaturik dago, lehenengo liburutegia kokatzen zen lekuaren hurbil alegia.
Bere azalera 36.770m2-koa da eta bere altuera 33m-koa. Hamaika maila desberdinez osatuta dago, hauetatik lau kaleko mailaren azpitik daudenak. Badauka gela hipostila bat egiptoar estilokoa, hormigoizko eta egur noblezko zutabeekin eutsita. Eraikinaren erdian kokatuta dago, irakurtzeko erabilia eta 2000 pertsonentzako edukiera du. Bere estalkiak forma zirkularra du, Ra (eguzkiaren jainkoa) egiptoar-jainkoa omentzeko asmoz. Estalki hau beirarekin eta aluminioarekin diseinatuta dago argia barrualdera sartu ahal izateko, kanpotik ordea, Mediterraneo aldera erreflexu egiten du, Alexandriako Itsasargiaren oroimen modura.
Gutxi gora-behera hogei miloi liburu egon daitezkeela uste da, nahiz eta hasieran 200.000 liburu egon; liburu hauen gehiengoa dohaintzak dira. 50.000 mapa inguru daude, 10.000 eskuidatzi, 50.000 liburu eta beste zenbait mundu modernoko ale, 10.000 entzunezko multimedia-dokumentu eta 50.000 dokumentu bisual. Hau dena 600 funtzionariok zuzendu eta gainbegiratzen dute.
Liburutegi honi esker beste bi eraikin egin dira, bata konferentziak emateko zentro batean bideratuta eta bestea hiru museok osatzen duten planetarioa. Museoak hauek dira: Zientziarena, Kaligrafiarena eta Arkeologiarena. Gainera badago errestaurazio laborategi bat, baita ezgaitasunak dituzten haurrentzako liburutegi bat eta inprenta moderno bat.
Liburutegi honetan bertan ospatzen da Liburuaren Azoka Internazionala, liburutegia eraiki eta urte gutxira sortua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q501851
* Multimedia: Bibliotheca Alexandrina / Q501851
# Alexandro Farnese (1545-1592)

    Artikulu hau gobernariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Alessandro Farnese».
Alexandro Farnese (italieraz: Alessandro Farnese; Erroma, Aita Santuen Lurraldea, gaur egun Italia, 1545eko abuztuaren 27a - Arras, Espainiar Herbehereak, gaur egun Frantzia, 1592ko abenduaren 3a) 1586-1592 bitartean Parma eta Piacenzako dukea, eta 1578-1592 bitartean Espainiar Herbehereetako gobernaria izan zen.
Italiar arma gizona eta bere garaiko kapitainik ospetsuenetakoa izan zen, Espainiako koroaren zerbitzuan aritu zena. 1578an, Joan Austriakoa hil ondoan, Herbehereetako gobernari nagusi izendatu zuten. Arras eta Anberes hartu ondoan (1583-1585), Frantzian barneratu zen Henrike IV.a menderatu nahiz, lortu ez bazuen ere (1590). Filipe II.ak ordezkatu berria zen, zauri baten ondorioz hil zenean.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2013/01/17 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Euskaltzaindia. (PDF) 185. arauaː Errenazimentuko pertsona-izenak. .
* Datuak: Q312903
* Multimedia: Alessandro Farnese / Q312903
# Alexandro Farnese (kardinala)

    Artikulu hau kardinalari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Alessandro Farnese».
Alexandro Farnese (Valentano, gaur egun Viterboko probintzia, 1520ko urriak 5 – Erroma 1589ko martxoak 2) Eliza Katoliko Erromatarreko kardinala izan zen. Paulo III.a Aita santuaren biloba (Aita santu honen jaiotza izena Alexandro Farnese zelarik) eta 1547an hil zuten Petri Luis Farnese Parmako Dukearen semea zen.

## Bizitza

Valentanon jaio zen, Bolonian ikasi zuen eta Parmako elizbarrutiaren administratzaile izendatu zuten. 1534ko abenduaren 18an, kardinal diakono izendatu zuen San Angeloren Tituluarekin, Paulo III.ak eta beste kargu eta onura batzuk ere jaso zituen Eliza Katoliko Erromatar Sakratuko Kantzilerorde, Tivoliko gobernari, Santa Maria Maggiore basilikako artzapeza San Petri basilikako artzapez, Espainiako Jaengo, Portugalgo Viseuko, Alemaniako Würzburgeko eta Frantziako Avignoneko administratzailea adibidez. 1536an, Siziliako Monrealeko gotzain izatera iritsi zen, eta, 1552an, hemen eskola jesuita bat sortu zuen. Massako gotzain izatera iritsi zen 1538an, Tourseko artzapezpiku 1553an eta Cahorseko artzapezpiku, Beneventoko gotzain, Montefiasconekoa eta Ostia eta Velletriko kardinal gotzaina eta Kolegio Kardenalizioko dekano 1580an
Aita santuaren legatu izatere ere iritsi zen, Karlos I.a Espainiakoa eta Frantzisko I.a Frantziakoaren artean bakea adostuz. 1546an, aita santuak, Karlos V.ari Esmalkaldako Ligaren aurka laguntzeko bidali zituen tropei lagundu zien. 1580an, aita santu izateko hautagai izan zen, baina arrakastarik gabe. Farneseren lanen artean, Erromako Gesúren Eliza, Caprarola, Farnese Jauregia Bracciano lakutik gertu eta Tre Fontane monasterioa eraiki do berriztatzen aritu zen.
Kardinalak, alaba bat izan zuen, Clelia izenekoa, Giangiorgio Caesarinirekin ezkondu zena.
Farnesio, lehen, Gesúren elizaren aldare nagusian lurperatua zegoen.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (PDF) 185. arauaː Errenazimentuko pertsona-izenak. .
* Datuak: Q248459
* Multimedia: Alessandro Farnese il Giovane / Q248459
# Alexandrium

Alexandrium dinoflagelatuen genero bat da. Gizakiarentzat kaltegarrienak diren dinoflagelatuen espezieetako batzuk ditu, gizakiengan itsaski-pozoidura paralitikoa eragiten duten alga-loratze toxiko kaltegarriak sortzen dituelako. Klado bat osatzen duten Alexandrium 30 espezie inguru daude, batez ere beren plaka tekaletako karaktere morfologikoetan definituta.

## Erreferentziak

* ↑ Murray, S.A., John, Uwe., Kremp, Anke. (2015): Alexandrium spp: genetic and ecological factors influencing saxitoxin production and proliferation. Climate Change and Marine and Freshwater Toxins. 123-139.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q4721024
* Espezieak: Alexandrium
# Alexandro Balas

Alexandro Balas (antzinako grezieraz: Ἀλέξανδρoς Bάλας) Seleukotar dinastiakoa, Siriako errege izan zen K.a. 150etik K.a. 146 arte. Antioko IV.a Epifanesen ustezko semea zen.
Heraklidesek, antzinako lehen ministroa zena, Demetrio I.a Soterren aurkako bere matxinadan erabili zuen. Gatazka, K.a. 153 eta K.a. 150 bitartean gertatu zen. Alexandro Balasek, Senatu Erromatarra eta Ptolomeo VI.a Egiptoko faraoiaren onarpena lortu zuen bere nahietarako, azken honen alaba zen Kleopatra Thearekin ezkondu zelarik.
Azkenik, Demetrio garaitzea lortu zuen, azken guduan hil zena, eta errege bihurtu zen. Baina, Demetrio I.aren semeak, Demetrio II.a Nikatorrek, Alexandro garaitzea lortu zuen Oinoparaseko guduan, Antiokian, Egiptoren laguntzarekin, Alexandro, bere aitaginarrebak, Ptolomeo VI.ak traditu baitzuen. Nabateoen erresuman babestua, handik gutxira hil zuten, eta, bere burua, Demetriori bidali zioten.
* Datuak: Q297657
* Multimedia: Alexander I Balas / Q297657
# Alexandro Bizantziokoa

Alexandro (grezieraz: Αλέξανδρος, Alexandros; 866ko irailak 19 – 913ko ekainak 6), batzuetan Alexandro III.a Bizantziokoa deitua, 912–913 bitartean Bizantziar Inperioko enperadorea izan zen.
Basilio I.aren hirugarren semea zen. 879an Leon VI.a Jakituna anaiaren enperadorekide izendatu zuten. 912ko maiatzean Leon hil zenean, Alexandro Bizantzioko enperadore eta Leonen seme Konstantinoren enperadoreorde bilakatu zen. Bulgariarrei urteroko zerga ordaintzeari uko egin zionez gero, bi erresumen arteko gerra piztu zen. 913ko ekainean hil zen.

## Erreferentziak

* ↑ Alexander 2012. Encyclopædia Britannica Online. 2012ko abenduaren 24an begiratua.
* Datuak: Q294425
* Multimedia: Alexandros / Q294425
# Alexandro Greziakoa

Alexandro Greziakoa (grezieraz: Ἀλέξανδρος, Aléxandros; Atenas, 1893ko abuztuaren 1a - ib., 1920ko urriaren 25a) Greziako erregea izan zen, 1917 eta 1920 bitartean.
Greziako Konstantino I.a erregearen bigarren semea, bere aitaren oinordekoa izan zen 1917an, Aliatuek azken hau eta bere seme nagusia, Jurgi diadokoa, Suitzara erbesteratzera behartu ondoren. Benetako esperientzia politikorik gabe, errege berriak botere guztia galdu zuen alderdi venizelistagatik, eta bere jauregian preso hartu zuten. Bere lehen ministroa, Eleftherios Venizelos kretarra, Entente Hirukoitzeko potentzien laguntzarekin gobernatu zuen. Txotxongilo huts bihurturik, Alexandro I.ak greziar tropen alde egin zuen Bulgaria eta Otomandar Inperioaren aurkako gerran. Azkenik, Lehen Mundu Gerraren eta Gerra greko-turkiarraren hasieraren ondoren lurraldea nabarmen handitu zuen Grezia baten subirano bihurtu zen.
1919an ezkondu zen Aspasia Manos noble greziarrarekin, eta horrek eskandalua eragin zuen Grezian eta errege familian. Aspasia gaztea herrialdetik alde egitera behartu zuten zenbait hilabetez. Emaztea berriz ikustea lortu eta handik gutxira, etxeko tximino batek kosk egin zion Alexandrori, eta sepsiak hil zuen. Subiranoaren desagerpenak zailtasun politiko handiak eragin zituen Grezian, eta monarkiaren eta erregimen venizelistaren iraupenaren auzia planteatu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ Lur entziklopedietatik hartua.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q151742
* Multimedia: Alexander I of Greece / Q151742
# Alexandro Haleskoa

Alexandro Haleskoa (Hales, Shropshire, c. 1185-Paris, 1245eko abuztuaren 21a) pentsalari eskolastiko nabarmena izan zen, eta eskola frantziskotarraren sortzailetzat hartzen da. Aristotelesen lanak aztertu zituen lehenengo eskolastikoetakoa izan zen, bereziki haren Metafisika. Hausnarketa teologikorako Petrus Lombardusen Sententziak lana oinarritzat hartu zuen eskolastizismoaren baitan.

## Erreferentziak

* ↑ (Ingelesez) Cullen, Chirstopher M.. A Companion to Philosophy in the Middle Ages: Alexander of Hales. , 104-108 or..
* Datuak: Q457968
* Multimedia: Alexander of Hales / Q457968
# Ama Birjinaren hezkuntza

Ama Birjinaren hezkuntza (frantsesez: L’Éducation de la Vierge) Baionako katedralaren kapitulu-aretoan dagoen mihise gaineko olioa da. XVII. mendekoa, 1768koa da eta Jean Bardin (1732–1809) margolariari egotzia izan da. 1946tik monumentu historiko gisa sailkatutako objektua da. Margolan handia da: 210x380 zm. ditu. Lavallard eta Petiville 1951n zaharberritu zuten. Guillaume d'Arche 1761 eta 1768 artean agindutako Ama Birjinaren bizitzaren sei margolan serie baten parte da. Estilo neoklasikoan egokitzen da.

## Pertsonaiak

* Maria
* Ana (Mariaren ama)
* Joakim, Mariaren aita
* Aingerua

## Gaia

Birjinaren hezkuntza nahiko gai ohikoa da kristau artean, Ebanjelio apokrifoen pasarte batean oinarrituta. Margolanean Maria haurra gurasoekin batera agertzen da. Haurra irakurtzen edo idazten dago. Gurasoak haien artean komunikatzen dira; Joakin, halaber, zeruari behatzarekin apuntatzen ari da. Atzean, zeruan, aingeruak ikusten dira, bat osoa eta beste seien buruak.
Ama Birjina irakurle gisaren ikonografia, XIV. mendeko orduen liburuetan agertu zen. Interpretazio desberdinak izan ditu irudia: alfabetatzearen emakumezkoen bereganatze gisa ("Jainkoaren Hitza" gizonen bitartekaritzarik gabe eskuratzeko aukera ematen duena) eta, aldi berean, Ama Birjinak Gizakundearen misterioan duen paperaren alegoriaren gisa ("Aditza haragitu egin zen").

## Erreferentziak

* ↑ https://www.pop.culture.gouv.fr/notice/palissy/PM64000071

## Kanpo estekak

* (Frantsesez):Margolana POP plataforman.
* Datuak: Q29122673
# Ama Birjinaren ezteiak (Rafael)

Ama Birjinaren ezteiak (italieraz: Lo Sposalizio della Vergine) Pizkundeko Rafael italiar margolariaren olio margolana da. 1504an burutu zuen, Città di Castelloko San Francesco frantziskotar elizan, eta Mariaren eta Joseren ezkontza irudikatzen du. Jabe aldaketa asko izan ditu, baina 1806tik Pinacoteca di Breran dago.

## Erreferentziak

* ↑ EIMA: Eskola-liburuetako onomastikaren, gertaera historikoen eta artelanen izenak. Zerrendak

## Kanpo estekak

* Datuak: Q2030685
* Multimedia: Marriage of the Virgin (Raphael) / Q2030685
# Ama Birjinaren koroatzea (Velázquez)

Ama Birjinaren koroatzea Diego Velázquezen mihisea da, Prado museoan kontserbatuta. 1635 eta 1636 artean egina, neurri handiko lana da: 176 zm × 124 zm. Erlijio lanak ez ziren oso ohikoak Velázquezen obran eta hori ezaugarri berezia da.

## Historia

Antonio Palominoren arabera, margolana Filipe IV.aren emazte Elisabet Borboikoa erreginaren gelako oratorioan zegoen, Madrilgo Errege Alkazarrean. Hala ere, ez da aipatzen amaitu gabeko 1666ko inbentarioan, ez eta 1686 eta 1700eko ondorengoetan ere, eta 1734ko sutetik salbatutako obren zerrendan jaso zen lehen aldiz. Bertan, «Hirutasun Santua Ama Birjina koroatzen» gisa deskribatu zen, eta Alonso Canori esleitu zitzaion. Ondoren, izen hori ezabatu eta Velázquezenarekin ordezkatu zen. 1746an, Buen Retiro jauregian eta 1772an Errege Jauregi Berrian inbentariatu zen. 1819an sartu zen Pradoko museoan.

## Deskribapena

Irudien konposizioa triangeluarra da, erpina alderantzikatuta, garaiko modari jarraituz, lerroen oreka eta harmonia handiaren sentsazioa emanez. Protagonismoa Mariaren irudiarentzat da, zeinaren aurpegia begiak apal, sudurra zuzen eta ezpainak profilatuta agertzen baita. Apaltasuna, erreberentzia eta emozioa. Koadroaren osaerak, bai koloreagatik, bai formagatik, bihotz bat gogorarazten du. Ama Birjinaren jarrerak, eskuineko eskuaz bere bihotza seinalatuz, ideia hori indartu eta errukia mugiarazten du. Bihotz forma hori, irudien naturaltasunarekin batera koadroaren gauzarik originalena dena, Gállegoren ustez, 1611n san Frantzisko Saleskoak Jesusen Bihotzari eskainitako debozioarekin lotu liteke.
Ikuslearen eskuinean Jainkoa dago, agure onbera bezala duintasun handiz irudikatua. Ezkerrean Jesu Kristo dago, ile luzeekin, biak Ama Birjinaren burua lore-girlandaz koroatzeko jarreran. Eta erdian, Espiritu Santuaren irudikapena, uso zuri baten itxurapean. Hiru Pertsona hauek altuera berean kokatzen dira, triangeluaren oinarria definitzen duen lerro hipotetiko batean zehar, horrela Jainkotasunean nagusitasun maila bera irudikatzen dutelarik.

## Erreferentziak

* ↑ Palomino, Antonio (1988). El museo pictórico y escala óptica III. El parnaso español pintoresco laureado. Madril: Aguilar S.A. ISBN 84-03-88005-7.
* ↑ Gállego, Julián (1990). «Catálogo». Velázquez. Catálogo Museo del Prado. Exposición enero-marzo 1990. Madril: Pradoko museoa. ISBN 84-87317-01-4.

## Kanpo estekak

* (Gaztelaniaz):Pradoko museoaren fitxa.
* Datuak: Q3221859
* Multimedia: Coronation of the Virgin (Velázquez) / Q3221859
# Ama Euskal Herria

Ama Euskal Herria, Anje Duhalde euskal musikariaren abesti bat da. Musika Anje Duhaldek konposatu zuen eta hitzak Xalbador bertsolariarenak dira.
1987ko Erroz eta oroz diskoan argitaratua izan zen. 1993ko Zuzenean diskoan ere sartu zen abesti hau, baita 2017ko Erroa diskoan ere.
* Euskara

## Hitzak

Honela hasten dira abestiaren hitzak:
    Delikatua baitut egungo sujeta,
    hasi aintzin egin dut zonbait gogoeta,
    gure arteko asko ele entzun eta,
    euskaldun agertzea ez baita josteta.
    Badakit askoz ere nukela hobea
    nehori ez agertu ene dolorea;
    odolaren mintzoa eduki gordea
    nahiko nuke, bainan ezin dut ordea
       Ama Euskal Herriaz naiz nahigabetua,
       uzterat doalakotz betikotz mundua,
       bere seme-alabez abandonatua;
       nork barka dezaguke gure bekatua?

## Beste bertsio batzuk

Xabier Letek 2001eko Xalbador albumerako bertsio berri bat sortu zuen.

## Erreferentziak

* ↑ Duhalde, Anje. (1987). «Erroz eta oroz - Ama Euskal Herria (Xalbador)» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2023-01-03).
* 1 2 «Ama Euskal Herria (Xalbador- Xabier Arte)» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2023-01-03).
* ↑ Dihalde, Anje. (1993). «Zuzenean» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2023-01-03).
* ↑ «Bilbo Hiria irratia. 20 urtez euskal taupada» www.badok.eus (Noiz kontsultatua: 2023-01-03).

## Kanpo estekak

* Ama Euskal Herria abestia entzungai, Youtube.com (Ingelesez)
* Datuak: Q61070743
# Ama Birjinaren Iragaitza (Mantegna)

Ama Birjinaren Iragaitza Andrea Mantegnak 1462-64an egindako margolana da. Egun El Prado museoan dago, Madrilen.
Mantegnak Mariaren bizitzako azken uneak irudikatu zituen, arkitektura klasikoek zehaztutako espazio batean. Zoladura koadrodunak Ama Birjinaren ohera eramaten ditu behatzailearen begiak. Atzealdean, aintzira bat dago, zein Mantuan garai hartan (egun ez) zeudenen erreprodukzio xehea baita. Koadro hau gaztelu horretako kapera bateko apaindura zen, egun Florentziako Uffizi museoan dauden beste hiru oholekin batera.
Mantuako kapera hori desegin ondoren, koadro hau Ferrarara eraman zen. Egun han gordetzen dira koadro hau osatuko lukeen beste zati bat, Jesus Ama Birjinaren arimarekin alegia (horregatik agertzen dira zutabeak bukatu gabe goiko aldean). Ondotik, Ingalaterrako Karlos I.aren bildumara pasa zen, baina, hura 1649an exekutatuta, haren ondasunak enkatean saldu zituzten, eta Espainiako Filipe IV.ak erosi zuen margolan hau.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q959537
* Multimedia: Death of the Virgin by Mantegna / Q959537
# Ama Birjinaren heriotza (Caravaggio)

Ama Birjinaren heriotza (italieraz Morte della Vergine) Caravaggiok egindako margolana da, egun Parisko Louvre museoan dagoena. Koadroak hautsak harrotu zituen bere garaian, Caravaggiori leporatu baitzioten prostituta bat erabili zuela Ama Birjinaren modeloa izateko.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q597114
* Multimedia: The Death of the Virgin by Caravaggio / Q597114
# Ama Errusia

Ama Errusia (errusieraz: Россия-Матушка, translit.: Rossia-Matuxka, hitzez hitz euskaraz: «Amatxo Errusia») errusiar nazioaren pertsonifikazioa da. Irudi patriotikoetan, estatuetan, literaturan, zineman eta abarretan agertzen da.
Sobietar Aroan, "Aberriaren Ama" (errusieraz: Родина-Мать, translit.: Rodina-Mat) terminoa hobesten zuten, etnia anitzeko Sobietar Batasunaren ordezkari gisa. Nolanahi ere, aro inperialeko Ama Errusiaren eta sobietar figuraren artean antzekotasun handiak daude, batez ere Aberri Gerra Handiaren garaiko eta ondorengo irudikapen gisa, Sobietar Batasunean Bigarren Mundu Gerraren Ekialdeko Fronteari zioten bezala

## Erreferentziak

* ↑ dbpedia.org. About: Madre Rusia. .
* ↑ Казань. Храм на шести сотках — Ольга Юхновская."Не йог, не маг и не святой" — Российская Газета — Этот объект не включен в программу подготовки к казанскому миллениуму. Но его, без сомнений, будут показывать гостям города как редкую достопримечательность. Создатель множества памятников, художник из пригорода Казани Ильдар Ханов к тысячелетию столицы Татарстана строит на своем участке храм всех религий. В свое время творчество Ханова высоко оценил Святослав Рерих

## Kanpo estekak

* Datuak: Q913523
* Multimedia: Matushka Rus’ / Q913523
# Aginaga (trainerua)

Aginaga (elkartearen izena Txitxardin Zale) 1957 eta 1960 urteetan Kontxako Bandera irabazi zuen trainerua izan zen. Aginaga (Usurbil) herrian osatu zen eta herriaren izenaz ageri da Kontxako palmaresean.
"Txitxardin" esaten zaio angulari Aginagan, hortik elkartearen izena.

## Historia

1956an Aginagak trainerua atera zuen Kontxako Banderan eta hirugarren egin zuen San Juan eta Orioren atzetik. Ramon Arreseigor "Trabuko" izan zen patroia. 1957an ere sanjuandarren eta oriotarren arteko lehia espero zen, baina mirotzek ez zuten trainerurik aurkeztu. Batzuek diote galtzeko beldurragatik izan zela, besteek diote Aginagako arraunlariak beti izan direla Orioko traineruan eta hauentzako omenaldi gisa atera zela Aginaga izeneko trainerua. Edozelan ere, Aginagaren traineruan hiru arraunlari baino ez ziren herrikoak, gainontzeko gehienak oriotarrak ziren.
1960 urtean berriz errepikatu zuten formula arrakastatsua, oraingoan Claudio Etxeberria "Gorria"-k gidatu zuen trainerua.

## Palmaresa

* Kontxako Bandera:
** Txapeldun (2): 1957, 1960.
** Hirugarren (1): 1956.
* Espainiako Trainerilla Txapelketa (0): bigarren 1960an.

## Erreferentziak

* ↑ (Gaztelaniaz) angelobregonsierra. (2014-08-18). «Batista Oliden» LA BANCADA DEL REMO (Noiz kontsultatua: 2024-05-19).
* ↑ Fundazioa, Elhuyar. «txitxardin» Elhuyar Hiztegia (Noiz kontsultatua: 2024-05-19).
* ↑ (Frantsesez) «ECHEVERRIA OLIDEN, Claudio - Auñamendi Eusko Entziklopedia» aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus (Noiz kontsultatua: 2024-05-19).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q61360933
# Aginaga (Itza)

    Artikulu hau Itzako kontzejuari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Aginaga».
Aginaga Nafarroa Garaiko kontzejua da, Itza udalerrikoa. Itza zendearekin batu baino lehen, Gulibarko kontzejua zen. 17 biztanle zituen 2020an..

## Demografia

* Aginagako biztanleria

## Argazki galeria

* Aginaga, 20-10-20

## Erreferentziak

* ↑ Toponimia: Itza. euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2019-05-25).
* 1 2 Aguinaga: datos de la entidad. navarra.es (Noiz kontsultatua: 2020-7-9).

## Kanpo estekak

* Datuak: Q12252846
* Multimedia: Aginaga / Q12252846
# Aginagako Harria

Aginagako Harria, Nafarroa probintzian topa dezakegun euskal mendia da. Iruñetik bertatik-bertara badago ere, gutxi dira Arriasgoitiko ibarra bisitatzen dutenak. Auto baino txirrindulari gehiago ikusten dira hango errepidean barrena. Arriasgoitiko mendiak bakarti eta basatiak dira, eta pinudi zabal ilunak fauna aberats baten bizileku lasaia da... ehiza sasoiaz kanpo, behinik behin.

## Kanpo estekak

Aginagako Harria, http://www.euskal-herria.org/.
# Aginaga etxebizitzak

Aginaga etxebizitzak deritzona Bizkaiko Bilbo hiriburuan dagoen eraikin bat da.

## Kokalekua

Abandoibarra auzoan dago, Euskadi plazako 8. zenbakian dago, eta Ramon rubial kalea eta Mazarredo zumarkalearen artean, alboan Ferrater etxebizitzak eta Deustuko Unibertsitateko liburutegia dauzka.

## Historia

2008an Eugenio Aginaga arkitektoaren estudioak proiektatu eta eraiki zituen.
* Aginaga etxebizitzak eta Iberdrola dorrea.
* Eraikina.
* Aurrealdea.

## Kanpo estekak

* Aginaga etxebizitzak. Bilbaoarquitectura.com (Gaztelaniaz)
* Datuak: Q25476418