OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jakov Sverdlov

Jakov Mikhailovitx Sverdlov "Andrei", "Mikhalych", "Max", "Smirnov" eta "Permyakov" ezizenez ere ezaguna; (errusieraz: Яков Михайлович Свердлов; 1885ko ekainaren 3a – 1919ko martxoaren 16a) militante boltxebikea izan zen.

## Biografia
### Hasierako urteak

1917 urtearen aurretiko urteetan Errusia barnean geratzen zen boltxebikeen artean garrantzitsuenetakoa izan zen. 1914an atxilotu eta Siberiara erbesteratu zuten, Stalinekin batera, eta 1917ko Otsaileko iraultzaren ondorioz aske geratu zen. 1917ko apiriletik aurrea Alderdi Boltxebikeko Komite Zentraleko kide aukeratu zuten, eta 1917ko abuztuan, Alderdiko Idazkari.

### Alderdi Boltxebikean

Boltxebikeen barne-antolakuntzako arduradun nagusia izan zen. Komite Militar Iraultzaileko kide ere izan zen, eta Iraultza aurreko Komite Zentral Boltxebikearen batzarraren (iraultza proletarioa berehala prestatzeko erabakia hartu zuen batzarraren) antolatzaile izen zen. 1917eko azaroak, Iraultza Sozialistarekin batera aldi berean burutu zen Errusia Osoko Sobieten Bigarren Biltzar Nagusian ordezkari boltxebikeen bozeramaile izan zen, beraz, Sobietak iraultza proletarioaren eta botere burgesa uzkailtzearen aldeko ildoa zilegiztatzeko paper garrantzitsua jokatu zuen. 1917eko azaroaren 21ean Errusia Osoko Sobieten Komite Exekutiboko buru aukeratu zuten Kamenev ordeztuz, beraz, Errusiako Sobietar Errepublika Sozialista Federalaren buru izan zen. 1918an, Brest-Litovskeko Itunaren sinaduran paper garrantzitsua izan zuen, eta Asanblada Konstituziogilea bertan behera uzten erabakigarria izan zen.

### Heriotza

Lehen Konstituzio Sobietarra izan zen “Herri Langile eta Zanpatuaren Eskubideen Adierazpena” idatzi zuen komisioaren parte izan zen. 1918ko abuztuan Lenin atentatu batean zauritu zutenean, praktikoki, Lenin berreskuratu arteko hilabeteetan, Gobernuburu postua ere bere esku egon zen. Aleksandra Kollontairen arabera, bere genero askapenaren aldeko borrokan aliatu garrantzitsua izan zen. 1919an, Errusiako Gerra Zibilan zehar hil zen. Bere omenez, Jekaterinburg hiria, 1924etik 1991era “Sverdlovsk” bezala berrizendatu zuten.

## Erreferentziak

* 1 2 3 4 Sverdlov, Jakov, K17 2017-04-21. CC0 Domeinu Publikoa
* Datuak: Q298384
* Multimedia: Yakov Sverdlov / Q298384
# Jakov Protazanov

Jakov Aleksandrovitx Protazanov (errusieraz Яков Александрович Протазанов) (Mosku, Errusiar Inperioa, 1881eko otsailaren 4a/urtarrilaren 23a - Mosku, Sobietar Batasuna, 1945eko abuztuaren 8a) errusiar zinema zuzendaria eta gidoilaria zen.
1911 eta 1918 bitartean 80 film baino gehiago zuzendu zituen, horien artean Пиковая дама (1916) eta Отец Сергий (1917), maisulantzat hartuak izan zirenak. Ivan Mozzhukhin aktorea bere lehendabiziko filmetako izarra izan zen.
1917ko Errusiar Iraultza ondoren Protazanov Europan gelditu zen eta 1923. urtera arte ez zen Errusiara itzuli. 1924an Aelita (Аэлита) filma zuzendu zuen, espazio-bidaiei buruzko lehendabiziko filma eta ziur asko lehendabiziko sobietar filma izan zen.

## Erreferentziak

* ↑ Alfabeto zirilikoz idatzitako izenak euskarara aldatzeko transkripzio-sistema (Euskaltzaindia)

## Kanpo estekak

* (Ingelesez) Jakov Protazanoven filmografia (IMDb)
* Datuak: Q503219
* Multimedia: Yakov Protazanov / Q503219
# Jakobstad

Jakobstad Hegoaldeko Finlandia probintziako herri eta munizipioa da, eta gaur egun 19.000 biztanle ditu gutxi gorabehera.
* Datuak: Q1679567
* Multimedia: Jakobstad / Q1679567
# Jakobitismo

Jakobitismo (Irlandako gaeleraz: Seacaibíteachas; Eskoziako gaeleraz: Seumasachas) Ingalaterra, Eskozia eta Irlandako tronuetan Jakue II.a Ingalaterrakoa eta bere ondorengoak jartzearen aldeko mugimendu politikoa izan zen.
Jakue II.a Estuardo erregearen eta haren ondorengoen jarraitzaileei eman zitzaien izena. Estuardo leinuari loturiko giro aristokratikoetatik kanpora, indarra izan zuten jakobitek Eskozia, Gales eta Irlandan, eta 1688-1745 urteetan izan ziren indartsuen. Euskal Herriko karlistadetan gertatu zen bezala, nazio-arazoak tartekatu ziren azalez erregetzarako lehia eta erlijio-gatazka ziren auzi honetan.
Jakobitek Ingalaterran eta Eskozian Estuardo etxekoak berrezartzea zuten helburu, Jakue II.a 1688an erregetzatik kendu baitzuten eta haren suhi protestante Gilen Orangekoak erreinatu baitzuen Jakue II.aren alaba Mariarekin ezkonduta.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Ikus, gainera

* Jakobiten matxinada

## Kanpo estekak

* Datuak: Q212983
* Multimedia: Jacobitism / Q212983
# Jakobssonita

Jakobssonita mineral bat da.

## Ezaugarriak

Jakobssonita elementu kimiko mineralaren formula kimikoa hau da: ${\ce {CaAlF5}}$. Sistema monoklinikoaren arabera sortzen ditu kristalak.

## Erreferentziak

* 1 2 (Ingelesez) «Jakobssonite: Mineral information, data and localities.» www.mindat.org (Noiz kontsultatua: 12-05-2019).
# Jakobsweiler

Jakobsweiler Alemaniako udalerria da. Renania-Palatinatua estatuan dago, [[Donnersberg barrutia|Donnersberg]] barrutian. 2014an 271 biztanle zituen 2,4 kilometro koadrotan banatuta.

## Demografia

Ikus jatorrizko Wikidatako eskaera eta iturriak.

## Kanpo estekak

* Webgune ofiziala
* Datuak: Q567794
* Multimedia: Jakobsweiler / Q567794
# Jakobína Sigurðardóttir

    Hau islandiar izen bat da: azken izena ez da abizena, patronimikoa baizik. Pertsona hau deitzeko bataio-izena erabiltzen dute.
Jakobína Sigurðardóttir (1918ko uztailaren 8a - 1994ko urtarrilaren 29a) islandiar idazlea izan zen. Fríða Á. Sigurðardóttir idazlearen ahizpa.
Emakumearen askapenaren aldeko mugimenduko kidea izan zen, eta horrela, bere lanetan tradizioz emakumeek gizonarekiko bizi izan duten mendekotasunaren lekuko garratza eskaini zuen. Ur bizia (1974) lanak eman zion ospea; obra horretan, senarra desagertu zaion emakume baten bizipenak agertzen ditu, bien arteko tarte izugarriari berriro aurre ez egitearren senarra hilda agertzea nahiago duen emakume baten istorioa, hain zuzen ere.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2012/1/9 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.

## Kanpo estekak

* Datuak: Q3480907
# Jakov Milatović

Jakov Milatović (Titograd, 1986ko abenduaren 7a) montenegroar ekonomialari eta politikaria da. Montenegroko presidentea da 2023ko maiatzaren 20tik.
Berreraikuntza eta Garapeneko Europako Bankuan lan egin zuen, analisi politiko eta ekonomikoen taldean. 2020tik 2022ra Garapen Ekonomikoko ministroa izan zen Zdravko Krivokapićen gobernuan. 2022an Europa Orain alderdiaren sortzaileetako bat izan zen eta alderdiaren hautagaia izan zen 2023ko presidentetzarako hauteskundeetan. Milo Đukanović garaitu ondoren, karguaren zina egin zuen 2023ko maiatzaren 20an.
* Datuak: Q104417661
* Multimedia: Jakov Milatović / Q104417661
# Jakobsdorf

Jakobsdorf Alemaniako udalerri bat da, Mecklenburg-Aurrepomerania estatuan. Azken zentsuaren arabera 469 biztanle zituen, 17,7 kilometro koadroko azaleran..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q387876
* Multimedia: Jakobsdorf / Q387876
# Joanes bereterra

Joanes bereterra (latinez: Presbyter Johannes) XII. eta XVII. mendeen arteko kroniketan eta elezaharretan agertzen zen balizko patriarka eta errege kristaua izan zen. Kondaira hauen arabera, bere nestoriotar erresuma musulmanen eta ekialdeko paganoen artean zegoen. Gainera, Joanes Errege Magoen ondorengo zuzena zen eta bere erresuman izaki fantastiko eta hainbat mirari zeuden.

## Historia

Hasieran, Joanesen erresuma Indiakoa zela uste zen. Garai hartan, uste zen kristauek lur horiek ebanjelizatzea lortu zutela, eta John izeneko apaiz batek gobernatzen zuela. Ziurrenik, Tomas Apostoluaren bidaiak, Thomas's Actes bezalako obretan dokumentatuak kondairarako oinarri gisa balio izan zuten. Leku ezberdinetan kokatu zuten Joanesen erresuma. Mongolia eta gero, erregea Asia erdialdean kokatu zuten. Azkenean, Portugalgo esploratzaileak ziur zeuden Etiopian aurkitu zutela. Bizantzioko enperadoreak eta aita santuak figura misteriotsu horren hainbat mezu jaso zituzten, berak deskribatzen baitzuen bere jaien handitasuna eta aberastasuna.
Joanesen Erresumaren bilaketa, bilaketa objektibo bat bihurtu zen, eta horrek belaunaldiko abenturazaleen irudimena piztu zuen. Europako kristauentzat Elizaren unibertsaltasunaren sinboloa zen, kultura eta geografia gainditzen zituen gizateria guztia barneratzeko, etnien eta erlijioen arteko tentsioen artean ikuspegi hori gertaera oso ezohikoa bihurtu zen. Zenbait tradizio kristauren arabera, Ebanjelioan "Ekialdeko morroi gisa" agertzen direnak Joanesen erreinu berberetatik zetozen eta Asiako urruneko herrialde honetan Grial Santua zegoen.
Joanesen kondairak Behe Erdi Aroko esplorazio bidaietan eragina izan zuen. XV. mendean portugaldarrek Afrikan Etiopiako erreinu kristauarekin harremanetan jarri zirenean, erreinu hori topatu zutela pentsatu zuten, Etiopiako negus edo negus negusti (erregeen errege) Joanes mitikoa zela pentsatu zuten. Beste kondaira batzuk Joanes Juan Apostoluarekin identifikatzen dute. Joanes Ebanjelioaren 21. kapituluan oinarrituta, Juan Apostolua ez zela sekula hil eta Erdi Aroan bizirik jarraitzen zuela.

## Bibliografia

* Villarubia Mauso, Pablo (2007). El fantástico reino del Preste Juan. Aguilar.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (2016-09-30). (PDF) 181. araua: Erdi Aroko pertsona-izenak. Iruñea, 14 or..

## Kanpo estekak

* Datuak: Q118192
* Multimedia: Prester John / Q118192
# Joaniceko geltokia

Joanic Bartzelonako metroaren geltoki bat da, Bartzelona udalerriko Gràcia barrutian dago.
Geltokia 1973n inauguratu zen.
* Datuak: Q2719965
* Multimedia: Joanic metrostation / Q2719965
# Joanes V.a Lanuzakoa

Joanes V.a Lanuzakoa (Lanuza, 1564 – Zaragoza, 1591), ezizenez Gaztea edo Mutikoa (aragoieraz lo Choben edo lo Mozo), izen berdina daraman bosgarren Aragoiko Justizia izan zen. Nahiz eta bere agintaldia laburra izan, Aragoiko Historiako Justizia ospetsuenetakoa da, aurre-prozesu bat ospatu gabe exekutatu baitzuten.
Bere jatorria zein den ezezaguna da. Joanes IV. Lanuzakoaren semea zen, aurreko Justizia izana, honen heriotza ostean bere kargua oinordetzan jaso zuen, une hartan hogeita zazpi urte zituen, horregatik Gaztea (Lo Choben) ezizena ezarri zioten.
Bere gaztetasun eta esperientzia eza ez ziren bere Zaragozako jardunaldi zailetan oso lagungarri suertatuko. Filipe II.a Gaztelakoaren garaian, Foruak arrazoi zirela sortutako arazoen ondoren, errege honek Aragoiko Erresumarekin zituen harremanak gaiztotu egin ziren. Monarka honen antzinako idazkaria izana zen Antonio Pérez aragoarrari hilketa leporatu zitzaion. Hau hasiera batean Aragoiko Foruen babespean egon eta Justiziak epaitu behar zuen. Hori ekiditeko asmoz, Filipe II.ak heretikoa zela salatu zuen, honela Justiziak baina maila gorenagoa zuen Inkisizioak epaitu zezan, honenbestez bere estraditazioa prestatzen hasi zen. Baina Antonio Pérez espetxetik atera eta Inkisizioren aurrera eraman behar zuten unean, jendearen matxinadek presoa berriz ere espetxean sartzea behartuarazi zituen. Ondorioz, erregeak eta Inkisizioak ereduzko zigorrak exekutatuko zituztelako mehatxua iragarri zuten.
Filipe II.a Gaztelakoak Zaragozara gudaroste bat bidali zuen. Justizia foruzale gisa matxinaden eta aldarrikapenen buru jarri zen, erregearen gudarostearekin akordio batera iristeko helburuz, baina preso hartu eta aurre-prozesu bat bete edo burutu gabe 1591ko abenduaren 20an Zaragozako Merkatuaren enparantzara eraman eta burua moztuz exekutatu zuten. Gertakari guzti hauek Aragoiko Nahasmenduak izendapenaz ezagutzen dira.
Joanes Lanuzakoaren gorpua San Frantziskoren monasterioan lurperatua izan zen, hilobira bere karguari zor zitzaiozkion ohore guztiekin eramana izan zelarik.

## Ondarea

Joanes Lanuzakoaren burugabetzea Aragoiko Justizia karguarentzat kolpe latza izan zen, eta Aragoiko foru doktrinan aldaketa bat suposatu zuen.
Gaztearen exekuzioa bidegabekeritzat joa izan zen eta aragoarren gehiengoak gaitzetsi zuen. Gertakari honen oroigarri gisa, Zaragozako hiriak bere erdigunean dagoen Aragoiko enparantzan Justizia honen ohorezko monumentua jaso zuen.
Joanes Lanuzakoaren izena Aragoiko eguneroko esparru askotan topa daiteke. Gaur egun urtero hainbat kolektibo-taldeek abenduaren 20an Justiziaren heriotza ospatzen dute.
1995eko abenduaren 20an Armijo jauregian Aragoiko Justiziaren egoitza berria estreinatu zen.

## Ikus gainera

* Aragoiko Foruak
# Joanes V.a Portugalgoa

Joan V.a Portugalgoa Bihotz-handia (Lisboa, 1689ko urriaren 22a - Lisboa, 1750eko uztailaren 31) 1706-1750 urteetan Portugalgo erregea izan zen. Petri II.aren semea zen. 1708an Ana Maria Austriakoarekin ezkondu zen. Habsburgo etxearen alde borrokatu zen Espainiako Ondorengotza Gerran eta frantsesek garaitu zuten Almansako guduan (1707). 1713an Utrechteko Ituna onartu behar izan zuen. Portugalgo Historia Akademia sortu zuen 1720an.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (PDF) 186. arauaː Atzerriko pertsona-izenak. Grafia-irizpideak. Erregeerreginen eta kidekoen kasua. .
* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2013/04/24 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* Datuak: Q299650
* Multimedia: John V of Portugal / Q299650
# Joanes Zuhigaraitxipi

Joanes Zuhigaraitxipi (Hendaia, 1640 (1646?)- Saint john's, Ternua, 1694ko irailaren 10), frantsesez Joannis de Suhigaraychipy, eta ezizenez Le Coursic (euskaraz "Kortsario txikia") XVII. mendeko kortsario euskalduna izan zen. Sei urtetan ehundik gora itsasontzi nederlandar eta espainiar harrapatu zituen Frantziako erregeren patentearekin.
Hainbat idazlek eta ikerlarik baionarra zela zabaldu duten arren, Édouard Ducéré (1849-1910) baionar liburuzain, artxibozain eta historialari ospetsuak ongi frogatu zuen Zuhigaraitxipi itsasgintzari loturiko Hendaiako familia bateko semea zela.
Abizena Urruñako Zuhigaraitxipi baserritik zetorkien. Ez dezagun ahantzi 1654ra arte Hendaia Urruñako auzotegia izan zela. Gizon txipia zen, sendoa, adoretsua eta azkarra. Marinel euskaldunek izugarri maite zuten eta azkeneraino jarraitzen zioten. Txipia izateaz gain deituran ere ZuhigaraiTXIPI zuenez, Kortsario Txipia goitizenaz izan zen ezaguna (frantsesez Le Coursic).
Hainbeste itsasontzi harrapatu zituen non esaten baitzen Donibane Lohizunetik Zibururaino itsasontzi-itsasontzi joan zitekeela, ura ukitu gabe.
Bere balentriei esker titulu asko lortu zituen. Bestalde, bere trebetasunak bataila aunitzetan gailentzen lagundu zion: behin nederlandarren kontra, hauek ehun gizon galdu zituzten bitartean, Zuhigaraitxipik, ordea, soilik bost galdu zituen.
Bere hilobia Plazentzian (Ternua) dago.

## Euskal literaturan

* Maddi eta euskal piratak (Fernando Morillo). Gaumin, 2014. Gazteentzako eleberriko pertsonaia da Joanes Suhigaraitxipi.

## Erreferentziak

* ↑ Aurkenerena, Joseba. (2015-10-13). «Joanes Zuhigaraitxipi "Kortsario txipia"» naiz: IRITZIA (Noiz kontsultatua: 2019-12-26).

## Ikus, gainera

* Louis de Harismendy

## Kanpo estekak

* XVII. Mendea:Euskal korsaritzaren urrezko mendea
* Joanes Zuhigaraitxipi, Kortsario Txipia Joseba Aurkenerena, Naiz
* Datuak: Q9012116
# Joanes VI.a Portugalgoa

Joan VI.a Portugalgoa Errukiorra (Lisboa, 1767ko maiatzaren 13a - Lisboa, 1826ko martxoaren 10a) Portugal, Brasil eta Algarveko Erresuma Batuko erregea izan zen, 1816-1822 bitartean de facto, eta 1822-1825 bitartean de jure. 1825etik 1826an hil zen arte Portugalgo erregea izan zen.
Petri III.aren eta Maria I.a erreginaren semea zen. 1792an ama zoratu zenetik, erresumaren erregeordea izan zen. 1785ean Espainiako erregegai Karlosen alaba Karlota Joakina Borboikoarekin ezkondu zen. Napoleondar Gerretan Ingalaterraren alde jarri zenez gero, 1807an Napoleonek Portugal inbaditu zuen. Joanek Brasila ihes egin zuen. Maria I.a 1816an hil zen, Rio de Janeiron, eta hiri horretan koroatu zuten errege Joan VI.a. 1821ean Portugalera itzuli zen, baina 1822an Petri, bere lehen semeak, Brasilen independentzia aldarrikatu zuen. 1825eko abuztuaren 29an Brasilen independentzia onartu zuen. 1826ko martxoaren 10an hil zen, artsenikoz pozoitua, berriki egiaztatu denez.

## Erreferentziak

* ↑ Euskaltzaindia. (PDF) 186. arauaː Atzerriko pertsona-izenak. Grafia-irizpideak. Erregeerreginen eta kidekoen kasua. .
* ↑ Juan VI el Clemente Biografiasyvidas.com
* ↑ Juan Miguel MORALEDA: Juan VI, Rey de Portugal (1769-1826) Mcnbiografias.com
* ↑ Mataram o rei Abril.com.br
* Datuak: Q676301
* Multimedia: John VI of Portugal / Q676301
# Joani Lertxundi Elizalde

Joani Lertxundi Elizalde, aita Gabriel (Ziburu, Lapurdi, 1908ko martxoaren 11 – Belokeko komentua, Lapurdi, 1995eko abenduaren 29a) Lapurdiko idazlea izan zen. Belokeko abade-etxe beneditarreko fraidea izan zen.

## Biografia

Asiriera eta asirierazko liturgia-kantak aztertu zituen eliz ikasketak amaitu ondoren. Euzko Yakintza, Aintzina, Othoizlari, Gure Herria eta Editions Ezkila aldizkarietan eman zituen argitara lan garrantzitsuenak.
Obra nagusiak: Kantikak (1948), Irakurgaiak nola kanta (1964) eta Plaidoyer pour une liturgie bilingue basco-latine à l´usage des paroisses (1947). Iratzeder olerkari beneditarrarekin batera Meza nausia, Sainduen Litaniak, Besta Berriko Meza, Salbatore eta Salmoak idatzi zituen.

## Erreferentziak

* Artikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2011/12/27 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.
* ↑ Jean Baptiste Lertxundi Elissalde. Bidegileak bilduma.
* Datuak: Q12260436
# José Luis Mentxaka

José Luis Mentxaka Fernández (Deustu, 1942ko apirilaren 21a) bizkaitar futbolari ohia da, aurrelari moduan aritu zena.

## Ibilbidea

| Kluba | Urtea | Part. | Gol. |
| Indautxu KE | 1962–1966 | 47 | 18 |
| Burgos CF | 1966–1967 | 23 | 9 |
| Real Oviedo | 1967–1968 | 7 | 2 |
| Indautxu KE | 1968–1969 | 28 | 15 |

## Kanpo estekak

* Datuak: Q16106007
# José Luis Monge Recalde

José Luis Monge Recalde (Alhama de Aragón, 1934) abokatu eta politikari espainiarra. Nafarroako senataria izan zen. Nafarroako senataria izan zen Espainiako Senatuan eta Nafarroako parlamentaria.

## Biografia

Batxilergoa Bilbon ikasi zuen eta Valladolideko Unibertsitatean zuzenbidea ikasi zuen. Zuzenbide laborala eta sindikala zen bere espezialitatea. Espainiako Justizia Ministerioan lan egin zuen eta 1967tik 1971ra lan-ikuskaria izan zen eta 1974-1976 artean Potasas de Navarra lanteagiaren langileen zuzendaria.
1976an Espainiako Alderdi Sozial Demokratan sartu zen. 1977ko Espainiako hauteskunde orokorretan eta 1979ko Espainiako hauteskunde orokorretan Nafarroako UCDren senataria izan zen. 1982ko Espainiako hauteskunde orokorretan ez zen atera baina bai 1983ko Nafarroako Parlamenturako hauteskundetan, Alianza Popularraren zerrendetan.
Ondoren beste kargu batzuk bete zituen: Metalaren Enpresarien Nafarroako Elkartearen presidentea eta Nafarroako Lan-epaitegiaren Arbitroen Batzordeko partaidea. Margolari gisa zenbait erakusketa egin du.

## Obra

* Técnicas de negociación colectiva: el decálogo del buen negociador, 2004.
* El encuadramiento en la seguridad social de los altos cargos societarios, 1998.
* Comentarios a la reforma laboral de 1994, 1994.
* La excedencia laboral en la jurisprudencia, 1987.
* Las relacionas laborales hoy, 1985.
* Las horas extraordinarias y la prolongaciones de jornada: su problemática legal y práctica, 1983

## Erreferentziak

* ↑ José Luis Monge Recalde Auñamendi Entziklopedia
* ↑ http://www.diariodenavarra.es/noticias/mas_actualidad/cultura/el_sosiego_las_obras_jose_luis_monge.html

## Kanpo estekak

* Datuak: Q11929114
# José Luis Ozores

José Luis Ozores Puchol (1923ko ekainaren 18a, Madril – 1968ko maiatzaren 10a, Madril) espainiar aktore bat izan zen.
Maiz, tipo koitadu eta izaera apalegikoak antzeztu izan zituen, baina baita bizitzan aurrera egiten eta oztopoak gainditzen saiatuak ere, alegia, Espainiako Gerra Zibilaren ondorengo garaiko Diktadura Frankistak herri txikietako espainiar gizaseme gazte arruntaz zineman islatu nahi zuen irudia, garai hartan estualdi ekonomikoak pairatzen ari ziren ikusle askok zinemetako pantailetan ikusi eta pertsonaiarekin identifikatzen baitziren, hortaz, maila baxu edo ertaineko edozein espainiarrei ongi eroriko litzaiokeen tipo zintzoa eta onbera.
Antzerkian sustraiak oso errotuak zituen familia bateko senidea izan zen: bere gurasoak Mariano Ozores Francés eta Luisa Puchol aktoreak izan ziren, eta anaiak berriz, Mariano (1926), zuzendaria eta gidoilaria, eta Antonio (1928-2010), aktorea. Adriana Ozores (1959) eta Mariano eta Pelayo (1961) biki eta aktoreen aita da eta Emma Ozores (1961) aktorearen osaba.
1944an zineman estreinatu zen, halere, ospea eman zion filma Recluta con niño (1956) izan zen. Zoritxarrez, gazterik hil zen, 1963an, aurrez jada 1959tik aurrera gurpildun-eserleku batean egotera derrigortu zuen esklerosi anizkoitzak jota, eta zinemagintzan etorkizun oparoa zuela.

## Filmografia

* Hoy como ayer (1965)
* La hora incógnita (1963)
* Alegre juventud 1962
* Sabían demasiado 1962
* Su Alteza la niña 1962
* Suspendido en sinvergüenza 1962
* Margarita se llama mi amor 1961
* Salto mortal 1961
* ¡Aquí están las vicetiples! 1960
* Ahí va otro recluta 1960
* El casco blanco 1959
* Las dos y media y ... Veneno 1959
* Un ángel tuvo la culpa 1959
* El gafe 1958
* Parque de Madrid 1958
* El aprendiz de malo 1957
* El fotogénico 1957
* El hombre del paraguas blanco 1957
* El puente de la paz 1957
* El Tigre de Chamberí 1957
* La cenicienta y Ernesto 1957
* Los ángeles del volante 1957
* Calabuch 1956
* La gran mentira 1956
* La vida en un bloc 1956
* Los ladrones somos gente honrada 1956
* Pasaje a Venezuela 1956
* ¡Aquí hay petróleo! 1955
* Al fin solos 1955
* Historias de la radio 1955
* Juicio final 1955
* La chica del barrio 1955
* Recluta con niño1955
* Buenas noticias 1953
* El diablo toca la flauta 1953
* Cabaret 1952
* De Madrid al cielo 1952
* El andén 1952
* Encuentro en la ciudad 1952
* Patio andaluz 1952
* Pluma al viento 1952
* Cuento de hadas 1951
* Esa pareja feliz 1951
* Habitación para tres 1951
* El último caballo 1950
* El camino de Babel 1944

## Kanpo estekak

* IMDBko fitxa irakurgai (Ingelesez)
* Datuak: Q9014107