# ceangail
## Irish
### Etymology

From Middle Irish cenglaid (“binds, ties, fastens”), from cengal (“bond, tie, binding, fetter, fastening”), from Latin cingulum (“girdle, belt”).

### Pronunciation

* IPA: /ˈcaŋ(ɡ)əlʲ/

### Verb

ceangail (present analytic ceanglaíonn, future analytic ceanglóidh, verbal noun ceangal, past participle ceangailte)
* to tie, fasten, bind, join, connect

#### Conjugation

| verbal noun | ceangal | ceangal | ceangal | ceangal | ceangal | ceangal | ceangal | ceangal |
| past participle | ceangailte | ceangailte | ceangailte | ceangailte | ceangailte | ceangailte | ceangailte | ceangailte |
| tense | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| tense | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative |||||||||
| present | ceanglaím | ceanglaíonn tú; ceanglaír$^†$ | ceanglaíonn sé, sí | ceanglaímid; ceanglaíonn muid | ceanglaíonn sibh | ceanglaíonn siad; ceanglaíd$^†$ | a cheanglaíonn; a cheanglaíos / a gceanglaíonn* | ceanglaítear |
| past | cheangail mé; cheanglaíos | cheangail tú; cheanglaís | cheangail sé, sí | cheanglaíomar; cheangail muid | cheangail sibh; cheanglaíobhair | cheangail siad; cheanglaíodar | a cheangail / ar cheangail* | ceanglaíodh |
| past habitual | cheanglaínn / gceanglaínn‡‡ | cheanglaíteá / gceanglaíteá‡‡ | cheanglaíodh sé, sí / gceanglaíodh sé, sí‡‡ | cheanglaímis; cheanglaíodh muid / gceanglaímis‡‡; gceanglaíodh muid‡‡ | cheanglaíodh sibh / gceanglaíodh sibh‡‡ | cheanglaídís; cheanglaíodh siad / gceanglaídís‡‡; gceanglaíodh siad‡‡ | a cheanglaíodh / a gceanglaíodh* | cheanglaítí / gceanglaítí‡‡ |
| future | ceanglóidh mé; ceanglód; ceanglóchaidh mé$^†$ | ceanglóidh tú; ceanglóir$^†$; ceanglóchaidh tú$^†$ | ceanglóidh sé, sí; ceanglóchaidh sé, sí$^†$ | ceanglóimid; ceanglóidh muid; ceanglóchaimid$^†$; ceanglóchaidh muid$^†$ | ceanglóidh sibh; ceanglóchaidh sibh$^†$ | ceanglóidh siad; ceanglóid$^†$; ceanglóchaidh siad$^†$ | a cheanglóidh; a cheanglós; a cheanglóchaidh$^†$; a cheanglóchas$^†$ / a gceanglóidh*; a gceanglóchaidh*$^†$ | ceanglófar; ceanglóchar$^†$ |
| conditional | cheanglóinn; cheanglóchainn$^†$ / gceanglóinn‡‡; gceanglóchainn$^†$‡‡ | cheanglófá; cheanglóchthá$^†$ / gceanglófá‡‡; gceanglóchthá$^†$‡‡ | cheanglódh sé, sí; cheanglóchadh sé, sí$^†$ / gceanglódh sé, sí‡‡; gceanglóchadh sé, sí$^†$‡‡ | cheanglóimis; cheanglódh muid; cheanglóchaimis$^†$; cheanglóchadh muid$^†$ / gceanglóimis‡‡; gceanglódh muid‡‡; gceanglóchaimis$^†$‡‡; gceanglóchadh muid$^†$‡‡ | cheanglódh sibh; cheanglóchadh sibh$^†$ / gceanglódh sibh‡‡; gceanglóchadh sibh$^†$‡‡ | cheanglóidís; cheanglódh siad; cheanglóchadh siad$^†$ / gceanglóidís‡‡; gceanglódh siad‡‡; gceanglóchadh siad$^†$‡‡ | a cheanglódh; a cheanglóchadh$^†$ / a gceanglódh*; a gceanglóchadh*$^†$ | cheanglófaí; cheanglóchthaí$^†$ / gceanglófaí‡‡; gceanglóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive |||||||||
| present | go gceanglaí mé; go gceanglaíod$^†$ | go gceanglaí tú; go gceanglaír$^†$ | go gceanglaí sé, sí | go gceanglaímid; go gceanglaí muid | go gceanglaí sibh | go gceanglaí siad; go gceanglaíd$^†$ | — | go gceanglaítear |
| past | dá gceanglaínn | dá gceanglaíteá | dá gceanglaíodh sé, sí | dá gceanglaímis; dá gceanglaíodh muid | dá gceanglaíodh sibh | dá gceanglaídís; dá gceanglaíodh siad | — | dá gceanglaítí |
| imperative |||||||||
| – | ceanglaím | ceangail | ceanglaíodh sé, sí | ceanglaímis | ceanglaígí; ceanglaídh$^†$ | ceanglaídís | — | ceanglaítear |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

#### Derived terms

* ceangaltán
* comhcheangail

### Noun

ceangail
* inflection of ceangal:
** vocative/genitive singular
** nominative/dative plural

### Mutation

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish. All possible mutated forms are displayed for convenience.

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “ceangail”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* Quiggin, E. C. (1906) A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 84

## Scottish Gaelic
### Etymology

From Middle Irish cenglaid (“binds, ties, fastens”), from cengal (“bond, tie, binding, fetter, fastening”), from Latin cingulum (“girdle, belt”).

### Pronunciation

* IPA: /ˈkʲʰɛ̃.al/

### Verb

ceangail (past cheangail, future ceanglaidh, verbal noun ceangal, past participle ceangailte)
* tie, fasten, bind, join, connect

#### Derived terms

* eadar-cheangail (“interjoin”)
* sgrìob-cheangail

### Mutation

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic. All possible mutated forms are displayed for convenience.