# θαυματουργός
## Ancient Greek
### Etymology

From θαῦμα, θαυματ- (thaûma, thaumat-) +‎ -ουργός (-ourgós). Also substantivised.

### Pronunciation

* IPA: /θaβ.ma.turˈɣos/ → /θav.ma.turˈɣos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /tʰaw.ma.turˈɡos/
* (4th CE Koine) IPA: /θaβ.ma.turˈɣos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /θav.ma.turˈɣos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /θav.ma.turˈɣos/

### Adjective

θαυματουργός • (thaumatourgós) m or f (neuter θαυματουργόν); second declension (Koine)
* Synonym of θαυματοποιός (thaumatopoiós): wonder-working; acrobatic; juggler

#### Related terms

* θαυμᾰτουργέω (thaumătourgéō), θαυμᾰτουργῶ (thaumătourgô)
* θαυμᾰτούργημα n (thaumătoúrgēma)
* θαυμᾰτουργία f (thaumătourgía)
* τεθαυματουργημένος (tethaumatourgēménos, participle)
* and see: θαῦμα (thaûma) and ἔργον (érgon)

#### Descendants

* > Byzantine Greek: θαυματουργός (thaumatourgós) (inherited)
** > Greek: θαυματουργός (thavmatourgós) (inherited)
* → Greek: θαυματουργός (thavmatourgós) (learned)

### Noun

θαυμᾰτουργός • (thaumătourgós) m (genitive θαυμᾰτουργοῦ); second declension (Koine)
* conjurer, magician, juggler
* puppet-showman, puppet maker
* (Koine, Christianity) miracle worker, wonderworker

#### Descendants

* → Old Church Slavonic: чоудотворьць (čudotvorĭcĭ) (calque) (see there for further descendants)
* → Medieval Latin: thaumatūrgus
** → Dutch: thaumaturg
** → English: thaumaturge, thaumaturgus
** → French: thaumaturge (learned)
** → Galician: taumaturgo (learned)
** → Italian: taumaturgo (learned)
** → Portuguese: taumaturgo (learned)
** → Spanish: taumaturgo (learned)

### Further reading

* θαυματουργός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* θαυματουργός, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
* “θαυματουργός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* Lampe, G. W. H. (1961) “θαυματουργός”, in A Patristic Greek Lexicon, Oxford: Clarendon Press, pages 614-615

## Greek
### Etymology

Learned borrowing from Koine Greek θαυματουργός (thaumatourgós). For icons or saints, inherited from Byzantine Greek θαυματουργός (thaumatourgós). Morphologically, θαύμα, θαυματ- (thávma, thavmat-) +‎ -ουργός (-ourgós).

### Pronunciation

* IPA: /θav.ma.tuɾˈɣos/
* Hyphenation: θαυ‧μα‧τουρ‧γός

### Adjective

θαυματουργός • (thavmatourgós) m (feminine θαυματουργή or θαυματουργός, neuter θαυματουργό)
* miracle-working, who makes miracles
    θαυματουργή εικόνα της Παναγίας ― thavmatourgí eikóna tis Panagías ― icon of Holy Mary that makes miracles
* (figurative) exceptionally effective or efficient
    θαυματουργό φάρμακο ― thavmatourgó fármako ― miracle-working medicine
    μικρό αλλά θαυματουργό ― mikró allá thavmatourgó ― (expression) small, but it works wonders

#### Declension

Formal: with learned feminine in the ancient fashion, like θαυματουργός (thaumatourgós)

#### Related terms

* θαυματουργά (thavmatourgá, adverb)
* θαυματούργημα n (thavmatoúrgima)
* θαυματουργημένος (thavmatourgiménos, participle)
* θαυματούργηση f (thavmatoúrgisi)
* θαυματουργία f (thavmatourgía)
* θαυματουργικά (thavmatourgiká, adverb)
* θαυματουργικός (thavmatourgikós, adjective)
* θαυματουργώ (thavmatourgó, verb)
* and see: θαύμα (thávma) and έργο (érgo)

### References

* ↑ θαυματουργός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
* ↑ θαυματουργός - Kriaras, Emmanuel (1969-) Επιτομή του Λεξικού της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (Epitomí tou Lexikoú tis Mesaionikís Ellinikís Dimódous Grammateías) [Concise Dictionary of the Kriaras' Dictionary of Medieval Vulgar Greek Literature (1100–1669) Vols. 1–14. Vols 15- under I. Kazazes.)] (in Greek), Thessaloniki: Centre for the Greek language Online edition (abbreviations) Printed edition 2022: 22 vols.)