# bluźnić
## Old Polish
### Etymology

Uncertain.
* Boryś and Sławski suggest inherited from Proto-Slavic *bľuzniti suggesting a connection to *bľьvati (see Old Polish bluć) with a semantic shift of to vomit > to speak nonsense > to blaspheme.
* Bańkowski suggests bluzna (“festering wound, ulcer”) +‎ -ić, an alternative form of blizna with a semantic shift of to fester with pus > to speak poorly of > to blaspheme.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /blʲuʑɲit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /blʲuʑɲit͡ɕ/

### Verb

bluźnić impf
* (intransitive, religion) to blaspheme (to speak against God or religious doctrine) [with naprzeciwo (+ dative) ‘against whom’]
** 15th century, Spowiedź powszechna - Confessio generalis, number 3:Tesz sya davam vynyen deo omnipotenti ze dvanascye *czlongow vyary svyateg krzescyanskyey, acz bych tesz grzesny czlovyek... vyerzącz w czary... blvsznyl naprzecyvo bogu[Też się dawam winien Deo omnipotenti ze dwanaście członkow wiary świętej krześcijańskiej, aczbych też grzeszny człowiek... wierząc w czary... bluźnił naprzeciwo Bogu]
** 1874-1891 [XV p.pr.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎, volume XVI, page 347:Blusny blas[phe]maverat[Bluźni blas[phe]maverat]

#### Derived terms

* bluźny
* bluźnienie
* bluźnierz

#### Descendants

* Polish: bluźnić
* Silesian: bluźnić

### References

* Boryś, Wiesław (2005) “bluźnić”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
* Mańczak, Witold (2017) “bluźnić”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
* Bańkowski, Andrzej (2000) “bluźnić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* Sławski, Franciszek (1958-1965) “bluźnić”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
* K. Nitsch, editor (1953), “bluźnić”, in Słownik staropolski‎ (in Polish), volume 1, Warsaw: Polish Academy of Sciences, page 105
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “bluźnić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish bluźnić.

### Pronunciation

* IPA: /ˈbluʑ.ɲit͡ɕ/
* (Greater Poland):
** (Western Greater Poland) IPA: /ˈbluʑ.ɲit͡ɕ/
* (Masovia):
** (Far Masovian) IPA: /ˈbluʑ.ɲit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -uʑɲit͡ɕ
* Syllabification: bluź‧nić

### Verb

bluźnić impf (perfective zbluźnić)
* (intransitive, religion) to blaspheme (to speak against God or religious doctrine) [with przeciwko (+ dative) ‘against whom’; or with dative ‘to whom’; or (Middle Polish) with accusative ‘whom’; or (Middle Polish) with na (+ accusative) ‘whom’; or (Middle Polish) with instrumental ‘with what words’]
    bluźnić Bogu ― to blaspheme to God
    bluźnić Duchowi ― to blaspheme to the Holy Spirit
    bluźnić rozumowi ― to blaspheme to reason
    bluźnić notorycznie ― to blaspheme notoriously
    bluźnić publicznie ― to blaspheme publicly
    bluźnić przeciwko Bogu ― to blaspheme against God
* (intransitive, by extension, proscribed or dialectal, Far Masovian) to swear (to use offensive language)
    Synonyms: bluzgać, kląć, przeklinać
* (intransitive, Western Greater Poland) to waste time; to live improperly
    Lepiéj w mieście dostać obowiązek, jak na wsi doma bluźnić. ― It's better to get a duty in the city than to stay home in the village idling.
* (transitive, Middle Polish, religion) to blaspheme (to speak against God or religious doctrine)
* (transitive, Middle Polish) to curse; to badmouth (to speak out against someone or something, to insult, to slander in a non-religious context)

#### Derived terms

* bluźnierczy
* bluźnierski
* bluźnierczo
* bluźnierca
* bluźnierstwo
* nabluźnić pf
* pobluźnić pf
* zabluźnić pf

### Further reading

* bluźnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* bluźnić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “bluźnić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Dorota Adamiec (21.03.2012) “BLUŹNIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “bluźnić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “bluźnić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “bluźnić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 170
* Jan Karłowicz (1900) “bluźnić”, in Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 1: A do E, Kraków: Akademia Umiejętności, page 90

## Silesian
### Etymology

Inherited from Old Polish bluźnić.

### Pronunciation

* IPA: /ˈbluʑ.ɲit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -uʑɲit͡ɕ
* Syllabification: bluź‧nić

### Verb

bluźnić impf
* (intransitive, religion) to blaspheme (to speak against God or religious doctrine)

#### Conjugation
### Further reading

* bluźnić in silling.org
* Henryk Jaroszewicz (2022) “bluźnić”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 64
* Aleksandra Wencel (2023) “blujźnić”, in Dykcjůnôrz ślų̊sko-polski, page 65