# συγγενής
## Ancient Greek
### Alternative forms

* ξυγγενής (xungenḗs) — Old Attic
* σῠγγενεύς (sŭngeneús)

### Etymology

From σῠν- (sŭn-, “with”) +‎ the root of γίγνομαι (gígnomai, “to be born”) +‎ -ής (-ḗs, adjectival suffix).

### Pronunciation

* IPA: /syŋ.ɡe.nɛ̌ːs/ → /syɲ.ɟeˈnis/ → /siɲ.ɟeˈnis/
* (5th BCE Attic) IPA: /syŋ.ɡe.nɛ̌ːs/
* (1st CE Egyptian) IPA: /syŋ.ɡeˈne̝s/
* (4th CE Koine) IPA: /syɲ.ɟeˈnis/
* (10th CE Byzantine) IPA: /syɲ.ɟeˈnis/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /siɲ.ɟeˈnis/

### Adjective

σῠγγενής • (sŭngenḗs) m or f (neuter σῠγγενές); third declension
* born with, congenital, innate, natural, inborn
** 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Olympian Ode 13.16
** 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Nemean Ode 3.69
** 460 BCE – 370 BCE, Hippocrates of Kos, Prorrhetics 83
** 458 BCE, Aeschylus, The Eumenides 691
** 458 BCE, Aeschylus, Agamemnon 832
** 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Nemean Ode 1.41
* of the same family, akin to, related
** 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 1.109
** 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 3.2
** 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Pythian Ode 4.236
** (substantive) kinsman, relative
*** 421 BCE, Aristophanes, Peace 618
*** 414 BCE, Aristophanes, The Birds 368
** (neuter substantive) relationship
*** 525 BCE – 455 BCE, Aeschylus, Prometheus Bound 289
*** 497 BCE – 405 BCE, Sophocles, Electra 1469
*** 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 3.82
** (figuratively) akin, of like kind
*** 424 BCE, Aristophanes, The Knights 1280, (Compare Thesmophoriazusae 574)
*** 446 BCE – 386 BCE, Aristophanes, The Acharnians 789
* (at the Persian court) a title bestowed by the king as a mark of honour
** 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cyropaedia 1.4.27
** 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cyropaedia 2.2.31

#### Inflection
### References

* “συγγενής”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* συγγενής in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* G4773 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited. akin idem, page 21.allied idem, page 25.cognate idem, page 142.congenital idem, page 160.family idem, page 305.german, germane idem, page 357.hereditary idem, page 397.in-born idem, page 426.in-bred idem, page 427.ingrained idem, page 440.innate idem, page 442.instinctive idem, page 446.kindred idem, page 469.native idem, page 551.natural idem, page 551.relation idem, page 689.

## Greek
### Etymology

From the Ancient Greek συγγενής (sungenḗs, “congenital”, “inborn”).

### Pronunciation

* IPA: /siŋɟeˈnis/

### Adjective

συγγενής • (syngenís) m (feminine συγγενής, neuter συγγενές)
* related
* congenital

#### Declension

Notes: vocative forms follow the nominative Derivations: Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συγγενής, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συγγενής, etc.)
comparative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
συγγενέστερος (syngenésteros)
συγγενέστερη (syngenésteri)
συγγενέστερο (syngenéstero)
συγγενέστεροι (syngenésteroi)
συγγενέστερες (syngenésteres)
συγγενέστερα (syngenéstera)
genitive
συγγενέστερου (syngenésterou)
συγγενέστερης (syngenésteris)
συγγενέστερου (syngenésterou)
συγγενέστερων (syngenésteron)
συγγενέστερων (syngenésteron)
συγγενέστερων (syngenésteron)
accusative
συγγενέστερο (syngenéstero)
συγγενέστερη (syngenésteri)
συγγενέστερο (syngenéstero)
συγγενέστερους (syngenésterous)
συγγενέστερες (syngenésteres)
συγγενέστερα (syngenéstera)
vocative
συγγενέστερε (syngenéstere)
συγγενέστερη (syngenésteri)
συγγενέστερο (syngenéstero)
συγγενέστεροι (syngenésteroi)
συγγενέστερες (syngenésteres)
συγγενέστερα (syngenéstera)
Derivations: relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο συγγενέστερος", etc)
absolute superlative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
συγγενέστατος (syngenéstatos)
συγγενέστατη (syngenéstati)
συγγενέστατο (syngenéstato)
συγγενέστατοι (syngenéstatoi)
συγγενέστατες (syngenéstates)
συγγενέστατα (syngenéstata)
genitive
συγγενέστατου (syngenéstatou)
συγγενέστατης (syngenéstatis)
συγγενέστατου (syngenéstatou)
συγγενέστατων (syngenéstaton)
συγγενέστατων (syngenéstaton)
συγγενέστατων (syngenéstaton)
accusative
συγγενέστατο (syngenéstato)
συγγενέστατη (syngenéstati)
συγγενέστατο (syngenéstato)
συγγενέστατους (syngenéstatous)
συγγενέστατες (syngenéstates)
συγγενέστατα (syngenéstata)
vocative
συγγενέστατε (syngenéstate)
συγγενέστατη (syngenéstati)
συγγενέστατο (syngenéstato)
συγγενέστατοι (syngenéstatoi)
συγγενέστατες (syngenéstates)
συγγενέστατα (syngenéstata) :

#### Synonyms

* συγγενικός (syngenikós)

### Noun

συγγενής • (syngenís) m or f (plural συγγενείς)
* relative, relation
    μακρινός συγγενής (distant relative)
    στενός συγγενής (close relative)

#### Related terms

* συγγενεύω (syngenévo, “to be related to”, verb)