# scairt
## English
### Adjective

scairt (comparative more scairt, superlative most scairt)
* Nonstandard form of scared.

### Anagrams

* TRIACs, artics, crista, racist, triacs, tsaric

## Irish
### Pronunciation

* IPA: /sˠkaɾˠtʲ/

### Etymology 1

From Middle Irish scairt (“caul”).

#### Noun

scairt f (genitive singular scairte, nominative plural scairteacha)
* caul, omentum, diaphragm
    Greadadh trí lár do scairt! ― May your insides be scorched!
* (plural only) lungs, lights

##### Declension

bare forms
singular
plural
nominative
scairt
scairteacha
vocative
a scairt
a scairteacha
genitive
scairte
scairteacha
dative
scairt
scairteacha
forms with the definite article
singular
plural
nominative
an scairt
na scairteacha
genitive
na scairte
na scairteacha
dative
leis an scairt don scairt
leis na scairteacha :

### Etymology 2
#### Noun

scairt f (genitive singular scairte, nominative plural scairteanna)
* shout, cry, call
    Synonym: glao
    fá scairt na gcoileach / le scairt an choiligh ― at cockcrow
* Only used in scairt ascaille

##### Declension

bare forms
singular
plural
nominative
scairt
scairteanna
vocative
a scairt
a scairteanna
genitive
scairte
scairteanna
dative
scairt
scairteanna
forms with the definite article
singular
plural
nominative
an scairt
na scairteanna
genitive
na scairte
na scairteanna
dative
leis an scairt don scairt
leis na scairteanna :

#### Verb

scairt (present analytic scairteann, future analytic scairtfidh, verbal noun scairteadh, past participle scairte)
* to shout, call, scream, cry aloud, shriek
    Scairt mé (amach) ag gáirí.I burst out laughing.
* (of the sun) to shine out, burst out shining, especially after a dark period

##### Conjugation

| verbal noun | scairteadh | scairteadh | scairteadh | scairteadh | scairteadh | scairteadh | scairteadh | scairteadh |
| past participle | scairte | scairte | scairte | scairte | scairte | scairte | scairte | scairte |
| tense | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| tense | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative |||||||||
| present | scairtim | scairteann tú; scairtir$^†$ | scairteann sé, sí | scairtimid | scairteann sibh | scairteann siad; scairtid$^†$ | a scairteann; a scairteas | scairtear |
| past | scairt mé; scairteas | scairt tú; scairtis | scairt sé, sí | scairteamar; scairt muid | scairt sibh; scairteabhair | scairt siad; scairteadar | a scairt / ar scairt* | scairteadh |
| past habitual | scairtinn | scairteá | scairteadh sé, sí | scairtimis; scairteadh muid | scairteadh sibh | scairtidís; scairteadh siad | a scairteadh / a scairteadh* | scairtí |
| future | scairtfidh mé; scairtfead | scairtfidh tú; scairtfir$^†$ | scairtfidh sé, sí | scairtfimid; scairtfidh muid | scairtfidh sibh | scairtfidh siad; scairtfid$^†$ | a scairtfidh; a scairtfeas | scairtfear |
| conditional | scairtfinn | scairtfeá | scairtfeadh sé, sí | scairtfimis; scairtfeadh muid | scairtfeadh sibh | scairtfidís; scairtfeadh siad | a scairtfeadh / a scairtfeadh* | scairtfí |
| subjunctive |||||||||
| present | go scairte mé; go scairtead$^†$ | go scairte tú; go scairtir$^†$ | go scairte sé, sí | go scairtimid; go scairte muid | go scairte sibh | go scairte siad; go scairtid$^†$ | — | go scairtear |
| past | dá scairtinn | dá scairteá | dá scairteadh sé, sí | dá scairtimis; dá scairteadh muid | dá scairteadh sibh | dá scairtidís; dá scairteadh siad | — | dá scairtí |
| imperative |||||||||
| – | scairtim | scairt | scairteadh sé, sí | scairtimis | scairtigí; scairtidh$^†$ | scairtidís | — | scairtear |
* indirect relative † archaic or dialect form

##### Derived terms

* scairteach (“shouting”, adjective)
* scairteoir (“shouter”)

### References

* ↑ Quiggin, E. C. (1906) A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, § 275, page 97
* ↑ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “1 scairt”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

### Further reading

* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “2 scairt ‘cry, shout’”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “scairtid ‘to shout, cry out’”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* Dinneen, Patrick S. (1904) “scairt; scairtim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 599
* Ó Dónaill, Niall (1977) “scairt”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN