# ἀποκατάστασις
## Ancient Greek
### Etymology

From ἀποκαθίστημι (apokathístēmi) +‎ -σις (-sis).

### Pronunciation

* IPA: /a.po.ka.tás.ta.sis/ → /a.po.kaˈtas.ta.sis/ → /a.po.kaˈtas.ta.sis/
* (5th BCE Attic) IPA: /a.po.ka.tás.ta.sis/
* (1st CE Egyptian) IPA: /a.po.kaˈtas.ta.sis/
* (4th CE Koine) IPA: /a.po.kaˈtas.ta.sis/
* (10th CE Byzantine) IPA: /a.po.kaˈtas.ta.sis/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /a.po.kaˈtas.ta.sis/

### Noun

ἀποκατάστασις • (apokatástasis) f (genitive ἀποκατάστασεως); third declension
* restoration, re-establishment
** 1 CE – 100 CE, Aretaeus, De Curatione Diuturnorum Morborum Libri Duo 1.5:ἄλλ᾽ ὅσα σαρκῶν τε ἀνάπλασιν ποιέεται καὶ δυνάμιος ἰσχὺν, καὶ τῆς φύσιος ἐς τὸ ἀρχαῖον ἀποκατάστασιν.áll’ hósa sarkôn te anáplasin poiéetai kaì dunámios iskhùn, kaì tês phúsios es tò arkhaîon apokatástasin.
* reversal, return
** (astrology) return of the stars to the same position as the prior year
    Antonym: άνταττοκατάστάσις (ántattokatástásis)
*** 100 BCE – 1 BCE, Diodorus Siculus, Library 12.36:ἐν δὲ τοῖς εἰρημένοις ἔτεσι τὰ ἄστρα τὴν ἀποκατάστασιν ποιεῖται καὶ καθάπερ ἐνιαυτοῦ τινος μεγάλου τὸν ἀνακυκλισμὸν λαμβάνει: διὸ καί τινες αὐτὸν Μέτωνος ἐνιαυτὸν ὀνομάζουσι.en dè toîs eirēménois étesi tà ástra tḕn apokatástasin poieîtai kaì katháper eniautoû tinos megálou tòn anakuklismòn lambánei: diò kaí tines autòn Métōnos eniautòn onomázousi.
* recovery
** 1 CE – 100 CE, Aretaeus, De Causis et Signis Acutorum Morborum :κἢν ἐπὶ τῶν διαίμων παλινδρομέῃ μὲν ἡ χολὴ, ἐπ᾽ αὐτῇ δὲ φλέγμα, ἀσφαλὴς ἡ ἀποκατάστασις: καὶ τάδε, ἢν ἀπὸ τρίτης ἡμέρης ἄρχηται, καὶ Ρ῾ηϊδίως ἀναβήσσουσι, λεῖα, ὁμαλὰ, ὑγρὰ, ῾οὐ στρογγύλα.kḕn epì tôn diaímōn palindroméēi mèn hē kholḕ, ep’ autêi dè phlégma, asphalḕs hē apokatástasis: kaì táde, ḕn apò trítēs hēmérēs árkhētai, kaì Rhēïdíōs anabḗssousi, leîa, homalà, hugrà, ou strongúla.
* (Christianity, theology) restoration of all things to harmony and the intended order outlined by the Christian God
** Acts 3.21:ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων ὧν ἐλάλησεν ὁ θεὸς διὰ στόματος τῶν ἁγίων ἀπ’ αἰῶνος αὐτοῦ προφητῶν.hòn deî ouranòn mèn déxasthai ákhri khrónōn apokatastáseōs pántōn hôn elálēsen ho theòs dià stómatos tôn hagíōn ap’ aiônos autoû prophētôn.

#### Derived terms

* ἀποκαταστατικός (apokatastatikós)

#### Related terms

* ἀποκαταστασία (apokatastasía)

#### Descendants

* Hellenic
** Greek: αποκατάσταση (apokatástasi)
* Slavic
** → Polish: apokatastaza
** → Russian: апоката́стасис (apokatástasis)
* Latino-Faliscan
** → Latin: apocatastasis
*** → English: apocatastasis
*** Romance
**** Portuguese: apocatástase
**** French: apocatastase
**** Italian: apocatastasi
**** Spanish: apocatástasis

### References

* “ἀποκατάστασις”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* ἀποκατάστασις in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* ἀποκατάστασις in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2025)
* G605 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
* ἀποκατάστασις, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011