# karavan
## English
### Noun

karavan (plural karavans)
* Obsolete spelling of caravan.

## Czech
### Pronunciation

* IPA: [ˈkaravan]

### Noun

karavan m inan
* caravan (UK)

#### Declension
### Further reading

* “karavan”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
* “karavan”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
* “karavan”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2025
* “karavan” in Akademický slovník současné češtiny, 2012–2025, slovnikcestiny.cz

## Serbo-Croatian
### Pronunciation

* IPA: /karǎʋaːn/
* Hyphenation: ka‧ra‧van

### Noun

karàvān m (Cyrillic spelling кара̀ва̄н)
* caravan (vehicle)

#### Declension
## Swedish
### Noun

karavan c
* a caravan (camel train or group traveling together in a similar manner)

#### Descendants

* → Finnish: karavaani

#### See also

* kamel (“camel”)
* karavanseraj (“caravanserai”)
* tåg (“train”)
* öken (“desert”)

### References

* karavan in Svensk ordbok (SO)
* karavan in Svenska Akademiens ordlista (SAOL)
* karavan in Svenska Akademiens ordbok (SAOB)

## Turkish
### Etymology

Borrowed from French caravane, from Middle French caravane, from Old French carvane, from Persian کاروان (kârvân), from Middle Persian kʾlwʾn' (kārawān). Doublet of kervan, an earlier and direct borrowing from Persian کاروان (kârvân).

### Pronunciation

* IPA: /kɑ.ɾɑˈvɑn/
* Hyphenation: ka‧ra‧van

### Noun

karavan (definite accusative karavanı, plural karavanlar)
* caravan (a furnished vehicle towed behind a car, etc., and used as a dwelling when stationary)

#### Declension

singular
plural
nominative
karavan
karavanlar
definite accusative
karavanı
karavanları
dative
karavana
karavanlara
locative
karavanda
karavanlarda
ablative
karavandan
karavanlardan
genitive
karavanın
karavanların
Possessive forms
nominative
singular
plural
1st singular
karavanım
karavanlarım
2nd singular
karavanın
karavanların
3rd singular
karavanı
karavanları
1st plural
karavanımız
karavanlarımız
2nd plural
karavanınız
karavanlarınız
3rd plural
karavanları
karavanları
definite accusative
singular
plural
1st singular
karavanımı
karavanlarımı
2nd singular
karavanını
karavanlarını
3rd singular
karavanını
karavanlarını
1st plural
karavanımızı
karavanlarımızı
2nd plural
karavanınızı
karavanlarınızı
3rd plural
karavanlarını
karavanlarını
dative
singular
plural
1st singular
karavanıma
karavanlarıma
2nd singular
karavanına
karavanlarına
3rd singular
karavanına
karavanlarına
1st plural
karavanımıza
karavanlarımıza
2nd plural
karavanınıza
karavanlarınıza
3rd plural
karavanlarına
karavanlarına
locative
singular
plural
1st singular
karavanımda
karavanlarımda
2nd singular
karavanında
karavanlarında
3rd singular
karavanında
karavanlarında
1st plural
karavanımızda
karavanlarımızda
2nd plural
karavanınızda
karavanlarınızda
3rd plural
karavanlarında
karavanlarında
ablative
singular
plural
1st singular
karavanımdan
karavanlarımdan
2nd singular
karavanından
karavanlarından
3rd singular
karavanından
karavanlarından
1st plural
karavanımızdan
karavanlarımızdan
2nd plural
karavanınızdan
karavanlarınızdan
3rd plural
karavanlarından
karavanlarından
genitive
singular
plural
1st singular
karavanımın
karavanlarımın
2nd singular
karavanının
karavanlarının
3rd singular
karavanının
karavanlarının
1st plural
karavanımızın
karavanlarımızın
2nd plural
karavanınızın
karavanlarınızın
3rd plural
karavanlarının
karavanlarının
Predicative forms
singular
plural
1st singular
karavanım
karavanlarım
2nd singular
karavansın
karavanlarsın
3rd singular
karavan karavandır
karavanlar karavanlardır
1st plural
karavanız
karavanlarız
2nd plural
karavansınız
karavanlarsınız
3rd plural
karavanlar
karavanlardır :

#### Related terms

* kervan