# gelin
## Catalan
### Pronunciation

* IPA: (Central, Balearic) [ˈʒɛ.lin]
* IPA: (Valencia) [ˈd͡ʒɛ.lin]

### Verb

gelin
* inflection of gelar:
** third-person plural present subjunctive
** third-person plural imperative

## Gagauz
### Noun

gelin (definite accusative gelini, plural gelinner)
* bride

## Turkish
### Etymology

From Ottoman Turkish كلین (gelin, “bride, daughter in law”), from Proto-Turkic *kẹlin (“bride, daughter-in-law”), from Proto-Turkic *kẹl- (“to come”) with the suffix Proto-Turkic *-in (“derives nouns from intransitive verbs”). Cognate with Old Turkic 𐰚𐰠𐰤 (kl²n²), Azerbaijani gəlin, Turkmen gelin, Kazakh келін (kelın), Kyrgyz келин (kelin), Uzbek kelin.

### Pronunciation 1

* IPA: [ɟeˈlin]
* Hyphenation: ge‧lin

#### Noun

gelin (definite accusative gelini, plural gelinler)
* A woman dressed up and prepared for her own wedding or who has just married; a bride.
* A woman who has joined a family through marriage; a daughter-in-law, sister-in-law or niece-in-law etc. depending on the speaker's perspective.

##### Declension

singular
plural
nominative
gelin
gelinler
definite accusative
gelini
gelinleri
dative
geline
gelinlere
locative
gelinde
gelinlerde
ablative
gelinden
gelinlerden
genitive
gelinin
gelinlerin
Possessive forms
nominative
singular
plural
1st singular
gelinim
gelinlerim
2nd singular
gelinin
gelinlerin
3rd singular
gelini
gelinleri
1st plural
gelinimiz
gelinlerimiz
2nd plural
gelininiz
gelinleriniz
3rd plural
gelinleri
gelinleri
definite accusative
singular
plural
1st singular
gelinimi
gelinlerimi
2nd singular
gelinini
gelinlerini
3rd singular
gelinini
gelinlerini
1st plural
gelinimizi
gelinlerimizi
2nd plural
gelininizi
gelinlerinizi
3rd plural
gelinlerini
gelinlerini
dative
singular
plural
1st singular
gelinime
gelinlerime
2nd singular
gelinine
gelinlerine
3rd singular
gelinine
gelinlerine
1st plural
gelinimize
gelinlerimize
2nd plural
gelininize
gelinlerinize
3rd plural
gelinlerine
gelinlerine
locative
singular
plural
1st singular
gelinimde
gelinlerimde
2nd singular
gelininde
gelinlerinde
3rd singular
gelininde
gelinlerinde
1st plural
gelinimizde
gelinlerimizde
2nd plural
gelininizde
gelinlerinizde
3rd plural
gelinlerinde
gelinlerinde
ablative
singular
plural
1st singular
gelinimden
gelinlerimden
2nd singular
gelininden
gelinlerinden
3rd singular
gelininden
gelinlerinden
1st plural
gelinimizden
gelinlerimizden
2nd plural
gelininizden
gelinlerinizden
3rd plural
gelinlerinden
gelinlerinden
genitive
singular
plural
1st singular
gelinimin
gelinlerimin
2nd singular
gelininin
gelinlerinin
3rd singular
gelininin
gelinlerinin
1st plural
gelinimizin
gelinlerimizin
2nd plural
gelininizin
gelinlerinizin
3rd plural
gelinlerinin
gelinlerinin :

##### Derived terms

* gelin abla
* gelin alayı
* gelin almak
* gelin altın taht getirmiş, çıkmış kendisi oturmuş
* gelin çiçeği
* gelin eşikte, oğlan beşikte
* gelin etmek
* gelin gelmek
* gelin gibi süzülmek
* gelin girmedik ev olur, ölüm girmedik ev olmaz
* gelin gitmek
* gelin hamamı
* gelin havası
* gelin kuşu
* gelin otu
* gelin teli
* gelin yazmak
* gelinfeneri
* gelini ata bindirmişler "ya nasip" demiş
* gelinkuşağı
* gelinlik

### Pronunciation 2

* IPA: [ˈɟe.lin]

#### Verb

gelin
* second-person plural imperative of gelmek

### References

* ↑ Redhouse, James W. (1890) “كلین”, in A Turkish and English Lexicon‎, Constantinople: A. H. Boyajian, page 1568
* ↑ Nişanyan, Sevan (2002–) “gelin”, in Nişanyan Sözlük
* ↑ Nişanyan, Sevan (2002–), "+In" - in Nişanyan Sözlük

### Further reading

* “gelin”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu

## Turkmen
### Alternative forms

* گلین

### Etymology

From Proto-Turkic *kẹlin

### Pronunciation

* IPA: [ɡelɪn], [ɡɛlin]
* Hyphenation: ge‧lin

### Noun

gelin (definite accusative gelni, plural gelinler)
* bride
* daughter-in-law
* wife of younger brother

#### Declension
### Further reading

* “gelin” in Enedilim.com
* “gelin” in Webonary.org