# goiligh
## Irish
### Etymology

From goile (“stomach”) +‎ -igh (verbal suffix).

### Verb

goiligh (present analytic goilíonn, future analytic goileoidh, verbal noun goiliú, past participle goilithe)
* (transitive, fishing) gut

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | goilím | goilíonn tú; goilír$^†$ | goilíonn sé, sí | goilímid; goilíonn muid | goilíonn sibh | goilíonn siad; goilíd$^†$ | a ghoilíonn; a ghoilíos / a ngoilíonn* | goilítear |
| indicative | past | ghoiligh mé; ghoilíos | ghoiligh tú; ghoilís | ghoiligh sé, sí | ghoilíomar; ghoiligh muid | ghoiligh sibh; ghoilíobhair | ghoiligh siad; ghoilíodar | a ghoiligh / ar ghoiligh* | goilíodh |
| indicative | past habitual | ghoilínn / ngoilínn‡‡ | ghoilíteá / ngoilíteá‡‡ | ghoilíodh sé, sí / ngoilíodh sé, sí‡‡ | ghoilímis; ghoilíodh muid / ngoilímis‡‡; ngoilíodh muid‡‡ | ghoilíodh sibh / ngoilíodh sibh‡‡ | ghoilídís; ghoilíodh siad / ngoilídís‡‡; ngoilíodh siad‡‡ | a ghoilíodh / a ngoilíodh* | ghoilítí / ngoilítí‡‡ |
| future | future | goileoidh mé; goileod; goileochaidh mé$^†$ | goileoidh tú; goileoir$^†$; goileochaidh tú$^†$ | goileoidh sé, sí; goileochaidh sé, sí$^†$ | goileoimid; goileoidh muid; goileochaimid$^†$; goileochaidh muid$^†$ | goileoidh sibh; goileochaidh sibh$^†$ | goileoidh siad; goileoid$^†$; goileochaidh siad$^†$ | a ghoileoidh; a ghoileos; a ghoileochaidh$^†$; a ghoileochas$^†$ / a ngoileoidh*; a ngoileochaidh*$^†$ | goileofar; goileochar$^†$ |
| conditional | conditional | ghoileoinn; ghoileochainn$^†$ / ngoileoinn‡‡; ngoileochainn$^†$‡‡ | ghoileofá; ghoileochthá$^†$ / ngoileofá‡‡; ngoileochthá$^†$‡‡ | ghoileodh sé, sí; ghoileochadh sé, sí$^†$ / ngoileodh sé, sí‡‡; ngoileochadh sé, sí$^†$‡‡ | ghoileoimis; ghoileodh muid; ghoileochaimis$^†$; ghoileochadh muid$^†$ / ngoileoimis‡‡; ngoileodh muid‡‡; ngoileochaimis$^†$‡‡; ngoileochadh muid$^†$‡‡ | ghoileodh sibh; ghoileochadh sibh$^†$ / ngoileodh sibh‡‡; ngoileochadh sibh$^†$‡‡ | ghoileoidís; ghoileodh siad; ghoileochadh siad$^†$ / ngoileoidís‡‡; ngoileodh siad‡‡; ngoileochadh siad$^†$‡‡ | a ghoileodh; a ghoileochadh$^†$ / a ngoileodh*; a ngoileochadh*$^†$ | ghoileofaí; ghoileochthaí$^†$ / ngoileofaí‡‡; ngoileochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go ngoilí mé; go ngoilíod$^†$ | go ngoilí tú; go ngoilír$^†$ | go ngoilí sé, sí | go ngoilímid; go ngoilí muid | go ngoilí sibh | go ngoilí siad; go ngoilíd$^†$ | — | go ngoilítear |
| subjunctive | past | dá ngoilínn | dá ngoilíteá | dá ngoilíodh sé, sí | dá ngoilímis; dá ngoilíodh muid | dá ngoilíodh sibh | dá ngoilídís; dá ngoilíodh siad | — | dá ngoilítí |
| imperative | imperative | goilím | goiligh | goilíodh sé, sí | goilímis | goilígí; goilídh$^†$ | goilídís | — | goilítear |
| verbal noun | verbal noun | goiliú | goiliú | goiliú | goiliú | goiliú | goiliú | goiliú | goiliú |
| past participle | past participle | goilithe | goilithe | goilithe | goilithe | goilithe | goilithe | goilithe | goilithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “goiligh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN