# uwalić
## Old Polish
### Etymology

From u- +‎ walić. First attested in the fifteenth century. Compare Old Czech uvaliti.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /uvalʲit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /uvalʲit͡ɕ/

### Verb

uwalić pf (imperfective uwalać)
* (reflexive with się) The meaning of this term is uncertain. Possibilities include:
** to fall into
*** 1930 [c. 1455], “Num”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎, 16, 26:Odiczcze od stanow nyemilosciwich lvdzi a nye dotikaycze syø, czso k nim przislvscha, a nye walicze syø w grzech gich (ne involvamini in peccatis eorum)[Odydźcie od stanow niemiłościwych ludzi a nie dotykajcie się, cso k nim przysłucha, a nie uwalicie się w grzech jich (ne involvamini in peccatis eorum)]

#### Usage notes

Possibly also wwalić.

#### Descendants

* Polish: uwalić

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “uwalić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish uwalić. By surface analysis, u- +‎ walić.

### Pronunciation

* IPA: /uˈva.lit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /uˈva.lit͡ɕ/
* (Lesser Poland):
** (Biecz) IPA: /uˈva.lit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -alit͡ɕ
* Syllabification: u‧wa‧lić

### Verb

uwalić pf (imperfective uwalać)
* (transitive, colloquial) to get dirty (to cause to become dirty) [with instrumental ‘with what’]
    Synonyms: ubrudzić, uświnić
* (transitive, colloquial) to make impossible (to cause certain actions to be abandoned or their implementation impossible)
    Synonym: utrącić
* (transitive, colloquial) to knock out (to remove the possibility of promotion or out of a position)
    Synonym: utrącić
* (transitive, colloquial, education) to fail (to give a student a failing grade) [with z (+ genitive) ‘in what subject’]
    Synonyms: obciąć, oblać, ulać
* (transitive, colloquial) to break (to cause something to stop functioning properly or become unusable)
* (reflexive with się, colloquial) to get dirty (to become dirty) [with instrumental ‘with what’]
    Synonyms: ubrudzić się, uświnić się
* (reflexive with się) to flump (to fall helplessly to a certain place)
    Synonym: zwalić się
* (reflexive with się) to get loaded, to get blasted, to get wasted (to become very drunk) [with inc ‘off of what’]
    Synonyms: ochlać się, uchlać się
* (reflexive with się) to whack oneself (to hit oneself somewhere)
* (transitive, Biecz) Synonym of uderzyć

#### Conjugation
### Further reading

* uwalić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* uwalić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “uwalić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “uwalić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “uwalić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “uwalić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 409
* Roman Zawiliński (1880) “uvalić”, in “Gwara brzezińska w pow. ropczyckim”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I) (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 233