# przeciwnik
## Old Polish
### Etymology

Inherited from Proto-Slavic *protivьnikъ. By surface analysis, przeciwny +‎ -ik.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pr̝ɛt͡ɕivɲik/
* IPA: (15th CE) /pr̝ɛt͡ɕivɲik/

### Noun

przeciwnik m animacy unattested
* adversary; opponent (one who is against; who resists)
** 1930 [c. 1455], “Num”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎, 22, 33:*Bicz bila syø osslicza nye vchilila s drogy, vstøpiwszi z myescza mnye, przecziwnikv (dans locum resistenti), bilbich czø zabil[Być była się oślica nie uchyliła z drogi, ustąpiwszy z mieśca mnie przeciwniku (dans locum resistenti), byłbych cię zabił]
* enemy (one who is the opposite of a friend to someone)
** 1930 [c. 1455], “Tob”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎, 8, 18:Zagnalesz ot nas nyeprzyiacyelya, przecywnyka (persequentem) naszego[Zagnałeś ot nas nieprzyjaciela, przeciwnika (persequentem) naszego]
** (more, specifically) Satan
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 364:Bo satan myeny szye przeczyvnyk (sathanas enim adversarium sonat)[Bo szatan mieni sie przeciwnik (sathanas enim adversarium sonat)]
* (law, attested in Masovia) opposing side in a court case; opponent
** 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 88:Gdi ten isti kmyecz na swem przeczywnyku (super suo adversario) zisczee sandownye, tedi pan... swego kmyeczya trzi grziwni vesmye[Gdy ten isty kmieć na swem przeciwniku (super suo adversario) zyszcze sądownie, tedy pan... [z] swego kmiecia trzy grzywny weźmie]

#### Descendants

* Polish: przeciwnik
* Silesian: przeciwnik

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “przeciwnik”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish przeciwnik. By surface analysis, przeciwny +‎ -ik.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɛˈt͡ɕiv.ɲik/
* (Middle Polish) IPA: (16th c.) /pr̝ɛˈt͡ɕiv.ɲik/, (17th–18th c.) /pʂɛˈt͡ɕiv.ɲik/
* Audio 1:(file)
* Audio 2:(file)
* Rhymes: -ivɲik
* Syllabification: prze‧ciw‧nik

### Noun

przeciwnik m pers (female equivalent przeciwniczka)
* adversary; opponent
* enemy (one who is the opposite of a friend to someone)
* competitor (person against whom one is competing, e.g. in a sport)
* (law) opposing side in a court case; opponent

#### Related terms

* przeciwny
* przeciwnie
* przeciwność

### Further reading

* przeciwnik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* przeciwnik in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “przeciwnik”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

## Silesian
### Etymology

Inherited from Old Polish przeciwnik. By surface analysis, przeciwny +‎ -ik.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɛˈt͡ɕiv.ɲik/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ivɲik
* Syllabification: prze‧ciw‧nik

### Noun

przeciwnik m pers
* adversary; opponent; enemy

### Further reading

* przeciwnik in silling.org