# πρακτικός
## Ancient Greek
### Etymology

From πρᾱγ- (prāg-), the root of πρᾱ́σσω (prā́ssō, “to do”), + -τῐκός (-tĭkós, verbal adjective suffix).

### Pronunciation

* IPA: /praːk.ti.kós/ → /prak.tiˈkos/ → /prak.tiˈkos/
* (5th BCE Attic) IPA: /praːk.ti.kós/
* (1st CE Egyptian) IPA: /prak.tiˈkos/
* (4th CE Koine) IPA: /prak.tiˈkos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /prak.tiˈkos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /prak.tiˈkos/

### Adjective

πρᾱκτῐκός • (prāktĭkós) m (feminine πρᾱκτῐκή, neuter πρᾱκτῐκόν); first/second declension
* Of, pertaining to, or appropriate for action
* Fit for or concerned with action or business; practical
* Active, effective
* Able to bring about or effect [with genitive ‘something’]

#### Derived terms

* ᾰ̓ντῐπρᾱκτῐκός (ăntĭprāktĭkós)
* δῐᾰπρᾱκτῐκός (dĭăprāktĭkós)
* ἐμπρᾱκτῐκός (emprāktĭkós)
* κᾰτᾰπρᾱκτῐκός (kătăprāktĭkós)
* πρᾱκτικεύομαι (prāktikeúomai)
* πρᾱκτῐκόν (prāktĭkón)
* σῠμπρᾱκτῐκός (sŭmprāktĭkós)

#### Descendants

* → Greek: πρακτική (praktikí) (learned)
* Latin: prācticus (see there for further descendants)

### References

* “πρακτικός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “πρακτικός”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* πρακτικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited. business-like idem, page 106.capable idem, page 111.practical idem, page 631.

## Greek
### Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek πρακτικός (praktikós) with semantic loan from French pratique.

### Pronunciation

* IPA: /pɾa.ktiˈkos/
* Hyphenation: πρα‧κτι‧κός

### Adjective

πρακτικός • (praktikós) m (feminine πρακτική, neuter πρακτικό)
* practical (being likely to be effective and applicable to a real situation; able to be put to use)
* practical (relating to, or based on, practice or action rather than theory or hypothesis)
* practical (of a person, having skills or knowledge that are practical)

#### Declension

Derivations: Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πρακτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πρακτικός, etc.)
comparative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
πρακτικότερος (praktikóteros)
πρακτικότερη (praktikóteri)
πρακτικότερο (praktikótero)
πρακτικότεροι (praktikóteroi)
πρακτικότερες (praktikóteres)
πρακτικότερα (praktikótera)
genitive
πρακτικότερου (praktikóterou)
πρακτικότερης (praktikóteris)
πρακτικότερου (praktikóterou)
πρακτικότερων (praktikóteron)
πρακτικότερων (praktikóteron)
πρακτικότερων (praktikóteron)
accusative
πρακτικότερο (praktikótero)
πρακτικότερη (praktikóteri)
πρακτικότερο (praktikótero)
πρακτικότερους (praktikóterous)
πρακτικότερες (praktikóteres)
πρακτικότερα (praktikótera)
vocative
πρακτικότερε (praktikótere)
πρακτικότερη (praktikóteri)
πρακτικότερο (praktikótero)
πρακτικότεροι (praktikóteroi)
πρακτικότερες (praktikóteres)
πρακτικότερα (praktikótera)
Derivations: relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο πρακτικότερος", etc)
absolute superlative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
πρακτικότατος (praktikótatos)
πρακτικότατη (praktikótati)
πρακτικότατο (praktikótato)
πρακτικότατοι (praktikótatoi)
πρακτικότατες (praktikótates)
πρακτικότατα (praktikótata)
genitive
πρακτικότατου (praktikótatou)
πρακτικότατης (praktikótatis)
πρακτικότατου (praktikótatou)
πρακτικότατων (praktikótaton)
πρακτικότατων (praktikótaton)
πρακτικότατων (praktikótaton)
accusative
πρακτικότατο (praktikótato)
πρακτικότατη (praktikótati)
πρακτικότατο (praktikótato)
πρακτικότατους (praktikótatous)
πρακτικότατες (praktikótates)
πρακτικότατα (praktikótata)
vocative
πρακτικότατε (praktikótate)
πρακτικότατη (praktikótati)
πρακτικότατο (praktikótato)
πρακτικότατοι (praktikótatoi)
πρακτικότατες (praktikótates)
πρακτικότατα (praktikótata) :

#### Derived terms

* πρακτικά (praktiká, adverb)
* πρακτική f (praktikí)
* πρακτικό n (praktikó)
* πρακτικογράφος m or f (praktikográfos)
* πρακτικότητα f (praktikótita)

#### Related terms

* έμπρακτος (émpraktos)
* πρακτικώς (praktikós, adverb)
* πράξη f (práxi)
* πράττω (prátto)

### References

* ↑ πρακτικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language