# tréig
## Irish
### Etymology

From Old Irish tréicid (“to abandon, forsake”).

### Pronunciation

* IPA: /tʲɾʲeːɟ/
* (Aran) IPA: /tʲɾʲeːdʲ/

### Verb

tréig (present analytic tréigeann, future analytic tréigfidh, verbal noun tréigean, past participle tréigthe)
* (transitive) to abandon, forsake, desert, leave, fall away from
* (transitive) to renounce, give up
* (intransitive) to rat (to tell on someone)
* (transitive) to fail (be wanting to, be insufficient for, disappoint, desert)
* (intransitive) to fade (of color, to lose brightness)
* (intransitive) to lapse (fall into error or heresy)

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | tréigim | tréigeann tú; tréigir$^†$ | tréigeann sé, sí | tréigimid | tréigeann sibh | tréigeann siad; tréigid$^†$ | a thréigeann; a thréigeas / a dtréigeann* | tréigtear |
| indicative | past | thréig mé; thréigeas | thréig tú; thréigis | thréig sé, sí | thréigeamar; thréig muid | thréig sibh; thréigeabhair | thréig siad; thréigeadar | a thréig / ar thréig* | tréigeadh |
| indicative | past habitual | thréiginn / dtréiginn‡‡ | thréigteá / dtréigteá‡‡ | thréigeadh sé, sí / dtréigeadh sé, sí‡‡ | thréigimis; thréigeadh muid / dtréigimis‡‡; dtréigeadh muid‡‡ | thréigeadh sibh / dtréigeadh sibh‡‡ | thréigidís; thréigeadh siad / dtréigidís‡‡; dtréigeadh siad‡‡ | a thréigeadh / a dtréigeadh* | thréigtí / dtréigtí‡‡ |
| future | future | tréigfidh mé; tréigfead | tréigfidh tú; tréigfir$^†$ | tréigfidh sé, sí | tréigfimid; tréigfidh muid | tréigfidh sibh | tréigfidh siad; tréigfid$^†$ | a thréigfidh; a thréigfeas / a dtréigfidh* | tréigfear |
| conditional | conditional | thréigfinn / dtréigfinn‡‡ | thréigfeá / dtréigfeá‡‡ | thréigfeadh sé, sí / dtréigfeadh sé, sí‡‡ | thréigfimis; thréigfeadh muid / dtréigfimis‡‡; dtréigfeadh muid‡‡ | thréigfeadh sibh / dtréigfeadh sibh‡‡ | thréigfidís; thréigfeadh siad / dtréigfidís‡‡; dtréigfeadh siad‡‡ | a thréigfeadh / a dtréigfeadh* | thréigfí / dtréigfí‡‡ |
| subjunctive | present | go dtréige mé; go dtréigead$^†$ | go dtréige tú; go dtréigir$^†$ | go dtréige sé, sí | go dtréigimid; go dtréige muid | go dtréige sibh | go dtréige siad; go dtréigid$^†$ | — | go dtréigtear |
| subjunctive | past | dá dtréiginn | dá dtréigteá | dá dtréigeadh sé, sí | dá dtréigimis; dá dtréigeadh muid | dá dtréigeadh sibh | dá dtréigidís; dá dtréigeadh siad | — | dá dtréigtí |
| imperative | imperative | tréigim | tréig | tréigeadh sé, sí | tréigimis | tréigigí; tréigidh$^†$ | tréigidís | — | tréigtear |
| verbal noun | verbal noun | tréigean | tréigean | tréigean | tréigean | tréigean | tréigean | tréigean | tréigean |
| past participle | past participle | tréigthe | tréigthe | tréigthe | tréigthe | tréigthe | tréigthe | tréigthe | tréigthe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

#### Synonyms

* (to leave): fág
* (to renounce): diúltaigh

#### Related terms

* tréigtheoir m (“deserter”)

### Mutation

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish. All possible mutated forms are displayed for convenience.

### References

* ↑ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “1 tréicid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* ↑ Ó Máille, T. S. (1974) Liosta Focal as Ros Muc [Word List from Rosmuck] (in Irish), Baile Átha Cliath [Dublin]: Irish University Press, →ISBN, page 236
* ↑ Finck, F. N. (1899) Die araner mundart [The Aran Dialect] (in German), volume II, Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 246

### Further reading

* “tréig”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
* Dinneen, Patrick S. (1904) “tréigim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 753
* Ó Dónaill, Niall (1977) “tréig”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

## Scottish Gaelic
### Verb

tréig (past thréig, future tréigidh, verbal noun tréigsinn or tréigeadh, past participle tréigte)
* Superseded spelling of trèig (“to abandon”).

### Mutation

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic. All possible mutated forms are displayed for convenience.