OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# παράδειγμα
## Ancient Greek
### Etymology

From παραδείκνυμι (paradeíknumi, “I show, compare”) +‎ -μα (-ma).

### Pronunciation

* IPA: /pa.rá.deːŋ.ma/ → /paˈra.ðiɣ.ma/ → /paˈra.ðiɣ.ma/
* (5th BCE Attic) IPA: /pa.rá.deːŋ.ma/
* (1st CE Egyptian) IPA: /paˈra.diɡ.ma/
* (4th CE Koine) IPA: /paˈra.ðiɣ.ma/
* (10th CE Byzantine) IPA: /paˈra.ðiɣ.ma/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /paˈra.ðiɣ.ma/

### Noun

πᾰρᾰ́δειγμᾰ • (părắdeigmă) n (genitive πᾰρᾰδείγμᾰτος); third declension
* pattern, model, plan, paradigm
* precedent, example
* lesson, warning
* argument, proof from example
* foil, contrast
* (grammar) paradigm

#### Derived terms

* πᾰρᾰδειγμᾰτᾰ́ρῐον (părădeigmătắrĭon)
* πᾰρᾰδειγμᾰτῐ́ζω (părădeigmătĭ́zō)
* πᾰρᾰδειγμᾰτῐκός (părădeigmătĭkós)
* πᾰρᾰδειγμᾰ́τῐον (părădeigmắtĭon)
* πᾰρᾰδειγμᾰτῐσμός (părădeigmătĭsmós)
* πᾰρᾰδειγμᾰτώδης (părădeigmătṓdēs)

#### Descendants

* → Greek: παράδειγμα (parádeigma) (learned)
* → Late Latin: paradīgma n
** → Catalan: paradigma
** → English: paradigm
** → French: paradigme m
** → Italian: paradigma
** → Old Ruthenian: пара́дигма n inan (parádihma), пара́диґма (parádigma)
*** Belarusian: парады́гма (paradýhma)
*** Ukrainian: паради́гма (paradýhma)
** → Portuguese: paradigma
** → Romanian: paradigmă
** → Russian: паради́гма f inan (paradígma)
*** → Kazakh:
    Cyrillic script: парадигма (paradigma)
    Latin script: paradigma
    Arabic script: پاراديگما
** → Spanish: paradigma

### Further reading

* “παράδειγμα”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “παράδειγμα”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* παράδειγμα in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited. beau-ideal idem, page 68.earnest idem, page 259.embodiment idem, page 267.example idem, page 287.exhibition idem, page 291.ideal idem, page 413.illustration idem, page 416.indication idem, page 432.instance idem, page 446.lesson idem, page 485.model idem, page 537.monument idem, page 539.moral idem, page 540.paragon idem, page 591.pattern idem, page 599.point idem, page 623.precedent idem, page 634.proof idem, page 653.prototype idem, page 653.sample idem, page 733.specimen idem, page 799.type idem, page 904.warning idem, page 964.

## Greek
### Etymology

Learnedly, from Ancient Greek παράδειγμα (parádeigma).

### Pronunciation

* IPA: /paˈɾa.ðiɣ.ma/
* Hyphenation: πα‧ρά‧δειγ‧μα
* Old Hyphenation: πα‧ρά‧δει‧γμα

### Noun

παράδειγμα • (parádeigma) n (plural παραδείγματα)
* example, instance
* paradigm
* warning

#### Related terms

* απαραδειγμάτιστος (aparadeigmátistos, “unexampled”)
* παραδειγματίζω (paradeigmatízo, “to disgrace”)
* παραδειγματικός (paradeigmatikós)
* παραδειγματισμός m (paradeigmatismós)
* παραδείγματος χάριν (paradeígmatos chárin, “for example”)
* and see: δείγμα n (deígma, “sample”)

### Further reading

* παράδειγμα, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# άντρας
## Greek
### Alternative forms

* άνδρας (ándras) (usually in written language)

### Etymology

Inherited from the mediaeval Byzantine Greek ἄντρας (ántras), from the Ancient Greek ἄνδρα (ándra), accusative singular of ἀνήρ (anḗr), retaining the ancient pronunciation [nd] of ⟨νδ⟩ written as ⟨ντ⟩. Compare to άνδρας (ándras). Cognate with Mariupol Greek а́ндра (ándra).

### Pronunciation

* IPA: [ˈandras]
* Hyphenation: ά‧ντρας

### Noun

άντρας • (ántras) m (plural άντρες) (usually in spoken language)
* man (adult male)
    Synonym: ἀνήρ (anḗr) (ancient and Katharevousa)
    Antonym: γυναίκα (gynaíka)
* husband
    Synonyms: παντρεμένος (pantreménos), σύζυγος (sýzygos)
    Antonyms: γυναίκα (gynaíka), παντρεμένη (pantreméni)

#### Related terms

* αντράκι n (antráki, “whippersnapper”)
* άντρακλας m (ántraklas, “stalwart, lusty man”)
* αντρειεύω (antreiévo, “to mature into a man”)
* αντρειοσύνη f (antreiosýni, “bravery”)
* αντρειωμένος (antreioménos, “gallant, brave”, adjective)
* αντρίκειος (antríkeios, “manly”, adjective)
* αντρίκιος (antríkios, “manly”, adjective)
* αντρικός (antrikós, “male”, adjective)
* αντρογυναίκα f (antrogynaíka, “manly woman”)
* αντρόγυνο n (antrógyno, “couple, married couple”)
* αντρολόϊ n (antrolóï, “menfolk”)
* αντροπαρέα f (antroparéa, “group of men, stag party”)
* αντρόπιαστος (antrópiastos, “not dishonoured”, adjective)
* αντρούλης n (antroúlis, “husband”, familiar)
* αντροφέρνω (antroférno, “to look like a man”)
* αντρώνομαι (antrónomai, “to mature into a man”)
* and see: άνδρας m (ándras, “man”)

### References

* ↑ άντρας, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
* ↑ άντρας - Babiniotis, Georgios (2010) Ετυμολογικό λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας Etymologikó lexikó tis néas ellinikís glóssas [Etymological Dictionary of Modern Greek language] (in Greek), Athens: Lexicology Centre
# άνδρας
## Greek
### Alternative forms

* άντρας (ántras) (more frequent in spoken language)

### Etymology

Learned influence on άντρας (ántras), with ⟨νδ⟩ as in the ἄνδρα (ándra), accusative singular of ἀνήρ (anḗr) pronounced in Modern Greek as [nð]. Compare to the pronunciation of the inherited άντρας (ántras).

### Pronunciation

* IPA: /ˈan.ðɾas/
* Hyphenation: άν‧δρας

### Noun

άνδρας • (ándras) m (plural άνδρες)
* a more formal alternative of άντρας (ántras)

#### Coordinate terms

* Ancient Greek: ἄρσην (ársēn, “male”)
* αρσενικός (arsenikós, “masculine, male”) (grammatical and biological gender)
    see: Appendix:Greek vocabulary/Family

#### Related terms

* ανανδρία f (anandría, “unmanliness, cowardice”)
* ανδραγάθημα n (andragáthima, “act of prowess”)
* ανδραγαθία f (andragathía, “bravery”)
* ανδραγαθώ (andragathó, “to fight bravely”)
* ανδραποδίζω (andrapodízo, “to enslave”)
* ανδραποδισμός m (andrapodismós, “enslavement”)
* ανδράποδο n (andrápodo, “slave”)
* ανδρεία f (andreía, “bravery”)
* ανδρείκελο f (andreíkelo, “puppet, dummy”)
* ανδρείος (andreíos, “brave”, adjective)
* ανδριάντας m (andriántas, “statue”)
* ανδρικός (andrikós, “male, masculine”, adjective)
* ανδρισμός m (andrismós, “masculinity, manhood”)
* ανδρογυναίκα f (androgynaíka, “amazon”)
* ανδρόγυνο n (andrógyno, “man and wife”)
* ανδρόγυνος m (andrógynos, “hermaphodite”)
* ανδροκρατία f (androkratía, “male domination”)
* ανδροκρατούμαι (androkratoúmai, “to be male dominated”)
* ανδροκρατούμενος (androkratoúmenos, “male dominated”)
* ανδρόπαυση f (andrópafsi, “male menopause”)
* ανδροπρέπεια f (androprépeia, “manliness”)
* ανδροπρεπής (androprepís, “manly”, adjective)
* ανδρώνομαι (andrónomai, “to reach manhood, to mature”)
* αντρίκειος (antríkeios, “courageous, manly”, adjective)
* αύτανδρος (áftandros, “all hands”, adjective)
* and see: άντρας m (ántras, “man”)

### References

* ↑ άνδρας, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language

### Further reading

* άνδρας on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# καφενείο
## Greek
### Alternative forms

* (Katharevousa) καφενείον n (kafeneíon)
* (Katharevousa) καφενεῖον n (kapheneîon)

### Etymology

καφές (kafés, “coffee”) +‎ -είο (-eío, “shop, outlet, place of business”)

### Noun

καφενείο • (kafeneío) n (plural καφενεία)
* kafenio, cafe
    Synonym: (colloquial) καφενές (kafenés)
    Coordinate terms: ταβέρνα (tavérna), καφετέρια (kafetéria), εστιατόριο (estiatório)
* (colloquial) madhouse

#### Derived terms

* καφενεδάκι n (kafenedáki, diminutive form)
* καφενόβιος m (kafenóvios, “kafenio habitué”)
* καφετέρια f (kafetéria, “cafeteria”)
* καφετζής m (kafetzís, “kafenio owner”)
* καφετζού f (kafetzoú, “kafenio owner”)
* and see: καφές m (kafés, “coffee”)

#### Further reading

* Καφενείο on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# άργιλος
## Greek
### Pronunciation

* IPA: [ˈaɾʝilos]
* Hyphenation: άρ‧γι‧λος

### Noun

άργιλος • (árgilos) m (plural άργιλοι)
* (ceramics, geology) clay, potters' clay, argil
    Synonyms: ασπρόχωμα (aspróchoma), πηλός (pilós)

#### Related terms

* αργιλορυχείο n (argilorycheío, “clay-pit”)
* αργιλούχος (argiloúchos, “clay bearing”, adjective)
* αργιλόχωμα n (argilóchoma, “clay soil”)
* αργιλώδης (argilódis, “clay, clayey”, adjective)

#### Further reading

* άργιλος on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
* άργιλος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# σουβλί
## Greek
### Etymology

From Byzantine Greek σουβλί (soublí), σουβλίον (soublíon), σουβλίν (soublín), σούβλα (soúbla), σοῦβλα (soûbla), σούβλη (soúblē), σούγλη (soúglē), from Latin sūbula (“awl”).

### Noun

σουβλί • (souvlí) n (plural σουβλιά)
* awl, bradawl
    Coordinate terms: (drill) αρίδα (arída), (punch) τρυπητήρι (trypitíri), (punch) διατρητής (diatritís)
* bodkin
* (uncommon) skewer
    Synonym: (more common) σούβλα (soúvla)
    Coordinate terms: (spit) οβελός (ovelós), (skewer) οβελίδιο (ovelídio)
* (in the plural) twinge (sharp, darting pain)

#### Related terms

* ασούβλιστος (asoúvlistos, “unskewered”, adjective)
* σουβλάκι n (souvláki, “food cooked on skewer”)
* σουβλιά f (souvliá, “stabbing pain”)
* σουβλίζω (souvlízo, “to skewer, to impale”)

### Further reading

* σουβλί on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# αλάτι
## Greek
### Etymology

From Byzantine Greek ἁλάτιν (halátin), from Koine Greek ἁλάτιον (halátion), a diminutive of Ancient Greek ἅλας (hálas), from ἅλς (háls), from Proto-Indo-European *séh₂l-, *séh₂ls. Compare the borrowed doublet άλας (álas) and Mariupol Greek а́лас (álas).

### Pronunciation

* IPA: [aˈlati]

### Noun

αλάτι • (aláti) n (plural αλάτια)
* common salt, table salt
    μαγειρικό αλάτι ― mageirikó aláti ― cooking salt

#### Coordinate terms

* παστός (pastós, “salted, preserved with salt, corned”)
* άλας (álas, “chemical salt”) (product of neutralisation)

#### Derived terms

* άλατα f (álata, “salt”)
* αλαταποθήκη f (alatapothíki, “salt store”)
* αλαταριά f (alatariá, “salt lick, place to feed animals salt”)
* αλατένιος (alaténios, “saline”)
* αλατερός (alaterós, “salty, over salted”)
* αλατιέρα f (alatiéra, “salt cellar, saltshaker”)
* αλατίζω (alatízo, “to preserve with salt”)
* αλάτινος (alátinos, “salty, salt, saline”)
* αλάτισμα n (alátisma, “preserving with salt”)
* αλατισμένος (alatisménos, “salted, salty”)
* αλατιστός (alatistós, “salted, preserved with salt”)
* αλατίστρα f (alatístra, “place to feed animals salt”)
* αλατο- (alato-), αλατό- (alató-, “related to salt”)
* αλατοειδής (alatoeidís, “saltlike”)
* αλατόνερο n (alatónero, “salt water”)
* αλατοπίπερο n (alatopípero, “salt and pepper”)
* αλατοπιπερώνω (alatopiperóno, “to season”)
* αλατοποιείο n (alatopoieío, “salt works”)
* αλατούχος (alatoúchos, “salted, saline”)
* αλατοφόρος (alatofóros, “salty, salt bearing”)
* αλατωρυχείο n (alatorycheío, “salt pan, salt mine”)
* αλατωρύχος m (alatorýchos, “salt worker, salt miner”)

#### Related terms

* see: αλμυρός (almyrós, “salty”)

### Further reading

* αλάτι on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# αισθάνομαι
## Greek
### Etymology

Learnedly, from Ancient Greek αἰσθάνομαι (aisthánomai).

### Pronunciation

* IPA: /eˈsθa.no.me/
* Hyphenation: αι‧σθά‧νο‧μαι

### Verb

αισθάνομαι • (aisthánomai) deponent (past αισθάνθηκα)
* to feel
    Aισθάνομαι πόνο. ― Aisthánomai póno. ― I feel pain.
    Aισθάνομαι καλά, δεν είμαι άρρωστος. ― Aisthánomai kalá, den eímai árrostos. ― I feel well, I am not sick
* to sense
    Aισθάνομαι ότι μου λες αλήθεια. ― Aisthánomai óti mou les alítheia. ― I understand that you are telling me the truth.

#### Related terms

* αισθαντικός (aisthantikós, “sensitive”)
* αισθαντικότητα f (aisthantikótita, “sensitivity, sentimentality”)
* αίσθημα n (aísthima, “feeling, sense”)
* αισθηματίας m or f (aisthimatías, “sentimentalist”)
* αισθηματικός (aisthimatikós, “romantic, sentimental”)
* αισθηματικότητα f (aisthimatikótita, “sentimentality”)
* αισθηματισμός m (aisthimatismós, “sentimentalism”)
* αισθηματολογία f (aisthimatología, “sentimentalism”)
* αισθηματολόγος m (aisthimatológos, “sentimentalist”)
* αισθηματολογώ (aisthimatologó, “to sentimentalise”)
* διαισθάνομαι (diaisthánomai, “to forsee, sense”)
* προαισθάνομαι (proaisthánomai, “to forebode”)
* συναισθάνομαι (synaisthánomai, “to sense”)
* and see: αίσθηση f (aísthisi, “sense, sensation”) for stems αισθησ- αισθητ-

### References

* ↑ αισθάνομαι, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# μπορώ
## Greek

* This entry is part of the phrasebook project, which presents criteria for inclusion based on utility, simplicity and commonness.For other Greek entries on this topic, see Basic.

### Etymology

Inherited from Byzantine Greek ἐμπορῶ (emporô), ἠμπορῶ (ēmporô), ultimately from Ancient Greek εὐπορέω (euporéō, “to thrive, prosper, find means”) (with a folk etymology connection to ἔμπορος m (émporos, “merchant”)).

### Pronunciation

* IPA: /boˈɾo/
* Hyphenation: μπο‧ρώ

### Verb

μπορώ • (boró) (past μπόρεσα, passive —)
* I can, be able
    Μπορείς αύριο; ― Boreís ávrio? ― Can you [do it] tomorrow?
    Μπορούν να μιλήσουν Ελληνικά; ― Boroún na milísoun Elliniká? ― Can they speak Greek?
    Μπορείς να πετύχεις τα πάντα. ― Boreís na petýcheis ta pánta. ― You can accomplish everything.
* I may
    Μπορώ; Μπορώ! ― Boró; Boró! ― May I? I may!
    Μπορώ να έχω ένα ποτήρι νερό; ― Boró na écho éna potíri neró? ― May I have a glass of water?
* (third person singular) μπορεί (boreí) it is possible, it may, maybe, perhaps it… (impersonal)
    Δεν μπορεί! ― Den boreí! ― Ιt's not possible!
    δεν μπορεί να ― den boreí na ― it cannot be that
    Μπορεί να βρέξει αύριο. ― Boreí na vréxei ávrio. ― It may rain tomorrow.

#### Related terms

* ανημπόρια f (animpória, “indisposition”), ανημποριά f (animporiá)
* ανήμπορος (anímporos, “poorly, indisposed”)
* μπόρεση f (bóresi, “state of being able”) (literary)
* μπορετός (boretós, “being able”) (literary)

### Further reading

* μπορώ, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# τρώω
## Greek
### Alternative forms

* τρώγω (trógo)

### Etymology

From Ancient Greek τρώγω (trṓgō). Forms with stem -φαγ- derived from the stem of Ancient Greek ἔφαγον (éphagon).

### Pronunciation

* IPA: /ˈtɾo.o/
* Hyphenation: τρώ‧ω

### Verb

τρώω • (tróo) (past έφαγα, passive τρώγομαι)
* to eat
** to chew and swallow food
    Θέλω να τρώω υγιεινά, αλλά χθες έφαγα τρία χάμπουργκερ.Thélo na tróo ygieiná, allá chthes éfaga tría chámpourgker.I want to eat healthily, but yesterday I ate three hamburgers.
** to eat, breakfast, dine (have a meal)
** (religion) to eat nonfasting foods
* to corrode, abrade, eat into, rust away
* to bite, sting (by insect,etc)
* (figuratively) to take bribes

#### Related terms

* αλληλοτρώγομαι (allilotrógomai, “to kill/fight each other”)
* αποτρώγω (apotrógo, “to eat up, to finish eating”)
* τσιμπώ (tsimpó, “to sting”) (insect bite)
# ψηλός
## Greek
### Alternative forms

* αψηλός (apsilós) (vernacular or literary)
* υψηλός (ypsilós) (formal)

### Etymology

Inherited from Byzantine Greek ψηλός (psēlós), inherited as an aphetic form of Ancient Greek ὑψηλός (hupsēlós). Doublet of υψηλός (ypsilós).

### Pronunciation

* IPA: /psiˈlos/
* Hyphenation: ψη‧λός
* Homophone: ψιλός (psilós)

### Adjective

ψηλός • (psilós) m (feminine ψηλή, neuter ψηλό)
* tall
* high

#### Declension

Derivations: Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ψηλός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ψηλός, etc.)
comparative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
ψηλότερος (psilóteros)
ψηλότερη (psilóteri)
ψηλότερο (psilótero)
ψηλότεροι (psilóteroi)
ψηλότερες (psilóteres)
ψηλότερα (psilótera)
genitive
ψηλότερου (psilóterou)
ψηλότερης (psilóteris)
ψηλότερου (psilóterou)
ψηλότερων (psilóteron)
ψηλότερων (psilóteron)
ψηλότερων (psilóteron)
accusative
ψηλότερο (psilótero)
ψηλότερη (psilóteri)
ψηλότερο (psilótero)
ψηλότερους (psilóterous)
ψηλότερες (psilóteres)
ψηλότερα (psilótera)
vocative
ψηλότερε (psilótere)
ψηλότερη (psilóteri)
ψηλότερο (psilótero)
ψηλότεροι (psilóteroi)
ψηλότερες (psilóteres)
ψηλότερα (psilótera)
Derivations: relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο ψηλότερος", etc)
absolute superlative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
ψηλότατος (psilótatos)
ψηλότατη (psilótati)
ψηλότατο (psilótato)
ψηλότατοι (psilótatoi)
ψηλότατες (psilótates)
ψηλότατα (psilótata)
genitive
ψηλότατου (psilótatou)
ψηλότατης (psilótatis)
ψηλότατου (psilótatou)
ψηλότατων (psilótaton)
ψηλότατων (psilótaton)
ψηλότατων (psilótaton)
accusative
ψηλότατο (psilótato)
ψηλότατη (psilótati)
ψηλότατο (psilótato)
ψηλότατους (psilótatous)
ψηλότατες (psilótates)
ψηλότατα (psilótata)
vocative
ψηλότατε (psilótate)
ψηλότατη (psilótati)
ψηλότατο (psilótato)
ψηλότατοι (psilótatoi)
ψηλότατες (psilótates)
ψηλότατα (psilótata)
Notes: The superlative form is rare. :

#### Antonyms

* κοντός (kontós, “of short height”)
* χαμηλός (chamilós, “low, lowered”)
* βραχύς (vrachýs) (dated, formal)

#### Related terms

* ψηλο- (psilo-) e.g. ψηλομύτης (psilomýtis), ψηλοτάκουνος (psilotákounos), etc
* αψήλου (apsílou, adverb) (vernacular)
* ημίψηλο n (imípsilo, “top hat”)
* ψηλά (psilá, “high”, adverb)
* ψηλέας m (psiléas)
* ψήλος n (psílos, “height”) (vernacular)
* ψηλούτσικος (psiloútsikos, adjective) (diminutive)
* ψήλωμα n (psíloma)
* ψηλώνω (psilóno, “become higher”)
* and see: υψηλός (ypsilós) for words with the more formal υψηλο- (ypsilo-)

#### See also

* compare with: ψιλός (psilós, “thin”)

### Further reading

* ψηλός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# έργο
## Greek
### Etymology

From Ancient Greek ἔργον (érgon), from Proto-Indo-European *wérǵom.

### Pronunciation

* IPA: /ˈeɾɣo/
* Hyphenation: έρ‧γο

### Noun

έργο • (érgo) n (plural έργα)
* work, project
** film, stage play, etc
** scientific research project
** art work, painting, etc
** building project, etc
* (physics) work (measured in joules)
* (chemistry, physics) thermodynamic work

#### Derived terms

* αγορά εργασίας f (agorá ergasías, “labour market”)
* άεργος m (áergos, “not working, jobless”)
* ανεργία f (anergía, “unemployment”)
* άνεργος m (ánergos, “unemployed”)
* απεργία f (apergía, “strike”)
* απεργιακός (apergiakós, “strike”, adjective)
* απεργός m or f (apergós, “striker”)
* απεργοσπάστης m (apergospástis, “strike breaker”)
* απεργοσπάστρια f (apergospástria, “strike breaker”)
* αργαστήρι n (argastíri, “workshop”)
* αργάτης m (argátis, “worker”)
* επίδομα ανεργίας n (epídoma anergías, “unemployment benefit”)
* εργάζομαι (ergázomai, “to work”)
* εργαζόμενος m (ergazómenos, “one that is working”)
* εργαλείο n (ergaleío, “tool”)
* εργασία f (ergasía, “job, profession”)
* εργαστήριο n (ergastírio, “workshop”)
* εργάτης m (ergátis, “worker”)
* εργατικός m (ergatikós, “hard working”)
* εργατικότητα f (ergatikótita, “industriousness”)
* εργοδότης m (ergodótis, “employer”)
* εργολαβία f (ergolavía, “enterprise”)
* εργοστάσιο n (ergostásio, “factory”)
* and see: εργο- (ergo-) (and derivatives)
# έγγραφο
## Greek
### Etymology

From the adjective έγγραφος. From the plural τὰ ἔγγραφα of the Koine Greek ἔγγραφος, from ἐγγράφω. Morphologically, from εν- (εγ-) + γράφ(ω) + -o.

### Pronunciation

* IPA: /ˈeŋ.ɣra.fo/
* Hyphenation: έγ‧γρα‧φο

### Noun

έγγραφο • (éngrafo) n (plural έγγραφα)
* document

#### Related terms

* εγγραφή f (engrafí, “registration, enrolment”)
* έγγραφος (éngrafos, “in writing”, adjective)
* εγγράφω (engráfo, “to record”)
* and see: γράφω (gráfo, “write”)

### Adjective

έγγραφο • (éngrafo)
* accusative masculine singular of έγγραφος (éngrafos)
* nominative/accusative/vocative neuter singular of έγγραφος (éngrafos)

### References

* ↑ έγγραφο, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# Μυτιλήνη
## Ancient Greek
### Etymology

Anatolian origin. Possibly related to Hittite [script needed] (Muwatalli). Compare Ancient Greek Μοτύλου (Motúlou).

### Pronunciation

* IPA: /my.ti.lɛ̌ː.nɛː/ → /my.tiˈli.ni/ → /mi.tiˈli.ni/
* (5th BCE Attic) IPA: /my.ti.lɛ̌ː.nɛː/
* (1st CE Egyptian) IPA: /my.tiˈle̝.ne̝/
* (4th CE Koine) IPA: /my.tiˈli.ni/
* (10th CE Byzantine) IPA: /my.tiˈli.ni/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /mi.tiˈli.ni/

### Proper noun

Μῠτῐλήνη • (Mŭtĭlḗnē) f (genitive Μῠτῐλήνης); first declension
* the city of Mytilene, in Lesbos, Greece
* the island, Lesbos

#### Derived terms

* Μυτιληναῖος (Mutilēnaîos)

#### Descendants

* Greek: Μυτιλήνη (Mytilíni)
* Latin: Mytilene
* Ottoman Turkish: مدللی (midilli)
** Turkish: Midilli

### Further reading

* “Μυτιλήνη”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “Μυτιλήνη”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited, page 1,018

## Greek
### Etymology

Inherited from Ancient Greek Μυτιλήνη (Mutilḗnē).

### Pronunciation

* IPA: /mi.tiˈli.ni/
* Audio:(file)
* Hyphenation: Μυ‧τι‧λή‧νη

### Proper noun

Μυτιλήνη • (Mytilíni) f sg
* Mytilene (main town on the island of Lesbos)
* (figuratively) Mytilene, Lesbos (third largest island in Greece)

#### Synonyms

* Λέσβος f (Lésvos, “Lesbos”) (more formal)

#### Related terms

* Μυτιληναία f (Mytilinaía, “female from Mytilene”)
* μυτιληναίικος (mytilinaíikos, adjective)
* Μυτιληναίος m (Mytilinaíos, “male from Mytilene”), also male surname, feminine: Μυτιληναίου (Mytilinaíou)
* Μυτιληνιά f (Mytiliniá, “female from Mytilene”)
* Μυτιληνιός m (Mytiliniós, “male from Mytilene”)
* μυτιληνιός (mytiliniós, adjective)

### Further reading

* Μυτιλήνη on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# κλέφτης
## Greek
### Etymology

From Byzantine Greek κλέφτης (kléphtēs) from the ancient Ancient Greek κλέπτης (kléptēs) with [pt] > [ft].

### Pronunciation

* IPA: /ˈkle.ftis/
* Hyphenation: κλέ‧φτης

### Noun

κλέφτης • (kléftis) m (plural κλέφτες, feminine κλέφτρα)
* thief, stealer
* (history) klepht (member of an armed group of men who took refuge in the mountains, lived by stealing and fought against the Ottomans)
    Synonym: αρματολός (armatolós)

#### Related terms

sense: thief
* αντικλεπτικός (antikleptikós, “antitheft”)
* αρχικλέφταρος m (archikléftaros, “master thief”)
* αρχικλέφτης m (archikléftis, “master thief”)
* αρχικλέφτρα f (archikléftra, “master thief”)
* ζωοκλέφτης m (zookléftis)
* κατσικοκλέφτης m (katsikokléftis)
* κλεπτ- (klept-, prefix)
* κλεπτο- (klepto-, prefix)
* κλεφτάκος m (kleftákos, “petty thief”)
* κλεφταράς m (kleftarás, “master theif”)
* κλεφτοκοτάς m (kleftokotás)
* κλεφτός (kleftós)
* κλεφτοφάναρο n (kleftofánaro)
* κλεφτράκος m (kleftrákos, “petty thief”)
* κλεφτρόνι n (kleftróni, “petty thief”)
* κλεψι- (klepsi-, prefix)
* κλεψί- (klepsí-, prefix)
* κλεψιά f (klepsiá, “theft”)
* κλεψιμαίικος (klepsimaíikos) (colloquial)
* κλέψιμο m (klépsimo, “theft”)
* κλοπή f (klopí, “theft”)
* χαρτοκλέφτης m (chartokléftis)
* and see: κλέβω (klévo, “to steal”)
sense: klepht
* κλέφτικα (kléftika, adverb)
* κλέφτικο n (kléftiko, “kleftiko”)
* κλέφτικος (kléftikos, “of the klephts”)
* κλεφτοπόλεμος m (kleftopólemos, “lightening warfare”)
* κλεφτόπουλο n (kleftópoulo, “a young kelpht”)
* κλεφτουριά f (kleftouriá, “the klephts”)
* πρωτοκλέφτης m (protokléftis, “klepht leader”)

#### Further reading

* κλέφτης on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$