# κλίνω
## Ancient Greek
### Alternative forms

* κλίννω (klínnō) — Aeolic

### Etymology

From Proto-Hellenic *klíňňō, from Proto-Indo-European *ḱl̥-né-y-ti (“to lean”).

### Pronunciation

* IPA: /klǐː.nɔː/ → /ˈkli.no/ → /ˈkli.no/
* (5th BCE Attic) IPA: /klǐː.nɔː/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈkli.no/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈkli.no/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈkli.no/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈkli.no/

### Verb

κλῑ́νω • (klī́nō)
* to bend, slant
* to cause to give way, cause to retreat
* to lean, prop something on another
* to turn aside
* to decline, wane
* to seat, cause to lie down
* (grammar) to inflect, decline, conjugate
* (passive voice) to lean, be sloping
* (passive voice) to wander, stray

#### Derived terms

* ἀνακλίνω (anaklínō)
* ἐγκλίνω (enklínō)
* ἐκκλίνω (ekklínō)
* ἐπανακλίνω (epanaklínō)
* ἐπεγκλίνω (epenklínō)
* ἐπεκκλίνω (epekklínō)
* ἐπικατακλίνω (epikataklínō)
* ἐπικλίνω (epiklínō)
* κατακλίνω (kataklínō)
* κλίμα (klíma)
* κλῖμαξ (klîmax)
* κλίνη (klínē)
* κλιντήρ (klintḗr)
* κλισία (klisía)
* κλίσις (klísis)
* κλισμός (klismós)
* μετακλίνομαι (metaklínomai)
* παρακλίνω (paraklínō)
* παρεγκλίνω (parenklínō)
* περικλίνω (periklínō)
* ποτικλίνω (potiklínō)
* προκατακλίνω (prokataklínō)
* προκλίνω (proklínō)
* προσανακλίνω (prosanaklínō)
* προσκατακλίνομαι (proskataklínomai)
* συγκατακλίνω (sunkataklínō)
* συγκλίνω (sunklínō)
* συμπαρακλίνω (sumparaklínō)
* συνανακλίνομαι (sunanaklínomai)
* συνεκκλίνω (sunekklínō)
* συνεπικλίνω (sunepiklínō)
* ὑπεκκλίνω (hupekklínō)
* ὑποκατακλίνω (hupokataklínō)
* ὑποκλίνομαι (hupoklínomai)

### References

* ↑ Beekes, Robert S. P. (2010) “κλῑ́νω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 716-7

### Further reading

* “κλίνω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “κλίνω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* “κλίνω”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
* κλίνω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
* κλίνω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
* “κλίνω”, in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
* G2827 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible

## Greek
### Etymology

From Ancient Greek κλίνω (klínō).

### Pronunciation

* IPA: [ˈklino]
* Hyphenation: κλί‧νω
* Homophone: κλείνω (kleíno)

### Verb

κλίνω • (klíno) (imperfect έκλινα, past έκλινα, passive κλίνομαι)
* (transitive, with no passive) to bend, slant
* (transitive, figuratively, with no passive) to tend
* (intransitive, grammar, active and passive) to inflect, decline, conjugate

#### Usage notes

* κλιμένος (kliménos, “inflected”, participle) (grammar)
* κεκλιμένος (kekliménos, “sloping”, participle) (formal)

#### Related terms

* αποκλίνω (apoklíno, “to lean over, to diverge”)
* εγκλίνω (egklíno, “be enclitic”) (grammar)
* κατακλίνομαι (kataklínomai, “lie on bed”) (formal)
* παρεκκλίνω (parekklíno, “deviate”)
* συγκλίνω (sygklíno, “converge”)
* υποκλίνομαι (ypoklínomai, “bow”)
* ακλισία f (aklisía)
* άκλιτος (áklitos, “uninflected”)
* αμφικλινής (amfiklinís, “sloping on two sides”)
* ανάκλιντρο n (anáklintro)
* απαρέγκλιτος (aparégklitos, “unswerving”)
* αρχαιόκλιτος (archaióklitos, “inflected in the ancient fashion”)
* γονυκλινής (gonyklinís)
* γονυκλισία f (gonyklisía, “genuflection”)
* δίκλινος (díklinos, “double -room-”)
* επικλινής (epiklinís, “sloping”)
* ετερόκλιτος (eteróklitos, “by different declension”) (gramamar) (not ετερόκλητος (eteróklitos)
* ιδιόκλιτος (idióklitos, “of special inflection”)
* κεκλιμένος (kekliménos, “sloping”, participle)
* κλίμα n (klíma, “climate”) & related
* κλίμακα f (klímaka, “scale, stairs”) & related
* κλίνη f (klíni, “bed”) (formal)
* κλινήρης (kliníris, “bedridden”)
* κλινική f (klinikí, “clinic”)
* κλινοσκέπασμα n (klinosképasma)
* κλίση f (klísi, “leaning, inclination; inflection”)
* κλισίμετρο n (klisímetro, “clinometer”)
* κλιτικός (klitikós, “clitic”) (grammar)
* κλίτος n (klítos, “side, part -of temple-”) (architecture)
* κλιτός (klitós, “declinable”) (not to be confused with κλητός (klitós, “invited, summoned”) or κλυτός (klutós, “renowned”))
* μονόκλινος (monóklinos, “single -room-”)
* μονόκλιτος (monóklitos, “with one κλίτος”)
* πολυκλινική f (polyklinikí)
* προκλιτικός (proklitikós, “proclitic”) (grammar)
* πρωτόκλιτος (protóklitos, “of 1st declension”) (not πρωτόκλητος (protóklitos))
* τετράκλινος (tetráklinos, “four bed -room-”)
* τρίκλινος (tríklinos, “three bed -room-”)
* τρίκλιτος (tríklitos)