# μάταιος
## Ancient Greek
### Etymology

From μάτη (mátē, “fault, folly”) +‎ -αιος (-aios).

### Pronunciation

* IPA: /má.tai̯.os/ → /ˈma.tɛ.os/ → /ˈma.te.os/
* (5th BCE Attic) IPA: /má.tai̯.os/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈma.tɛ.os/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈma.tɛ.os/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈma.te.os/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈma.te.os/

### Adjective

μάταιος • (mátaios) m (feminine μᾰταίᾱ, neuter μάταιον); first/second declension
* vain, futile, empty, idle
    Synonym: μέλεος (méleos)
* (of persons) empty, foolish, worthless
* rash, irreverent, profane

#### Derived terms

* ματᾴζω (matā́izō)
* ματαιοβαστάκτης (mataiobastáktēs)
* ματαιόκομπος (mataiókompos)
* ματαιοκοπία (mataiokopía)
* ματαιολογέω (mataiologéō)
* ματαιολογία (mataiología)
* ματαιολόγος (mataiológos)
* ματαιολοιχός (mataioloikhós)
* ματαιομοχθέω (mataiomokhthéō)
* ματαιοποιός (mataiopoiós)
* ματαιοπονέω (mataioponéō)
* ματαιοπόνημα (mataiopónēma)
* ματαιοπονία (mataioponía)
* ματαιοπόνος (mataiopónos)
* ματαιοπραγέω (mataiopragéō)
* ματαιοπώγων (mataiopṓgōn)
* ματαιοσύνη (mataiosúnē)
* ματαιότεκνος (mataióteknos)
* ματαιοτεχνία (mataiotekhnía)
* ματαιότης (mataiótēs)
* ματαιουργός (mataiourgós)
* ματαιόφημος (mataióphēmos)
* ματαιοφρονέω (mataiophronéō)
* ματαιοφροσύνη (mataiophrosúnē)
* ματαιόφρων (mataióphrōn)
* ματαιοφωνία (mataiophōnía)
* ματαιόφωνος (mataióphōnos)
* ματαιόω (mataióō)

### References

* ↑ Beekes, Robert S. P. (2010) “μάτη (> DER > 1. μάταιος)”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 913-4

### Further reading

* “μάταιος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “μάταιος”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* μάταιος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* “μάταιος”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

## Greek
### Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek μάταιος (mátaios).

### Pronunciation

* IPA: /ˈma.te.os/ - compare to ματαίως (mataíos)
* Hyphenation: μά‧ται‧ος

### Adjective

μάταιος • (mátaios) m (feminine μάταιη, neuter μάταιο)
* futile, purposeless, pointless, in vain

#### Declension

Derivations: Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μάταιος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μάταιος, etc.)
comparative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
ματαιότερος (mataióteros)
ματαιότερη (mataióteri)
ματαιότερο (mataiótero)
ματαιότεροι (mataióteroi)
ματαιότερες (mataióteres)
ματαιότερα (mataiótera)
genitive
ματαιότερου (mataióterou)
ματαιότερης (mataióteris)
ματαιότερου (mataióterou)
ματαιότερων (mataióteron)
ματαιότερων (mataióteron)
ματαιότερων (mataióteron)
accusative
ματαιότερο (mataiótero)
ματαιότερη (mataióteri)
ματαιότερο (mataiótero)
ματαιότερους (mataióterous)
ματαιότερες (mataióteres)
ματαιότερα (mataiótera)
vocative
ματαιότερε (mataiótere)
ματαιότερη (mataióteri)
ματαιότερο (mataiótero)
ματαιότεροι (mataióteroi)
ματαιότερες (mataióteres)
ματαιότερα (mataiótera)
Derivations: relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο ματαιότερος", etc)
absolute superlative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
ματαιότατος (mataiótatos)
ματαιότατη (mataiótati)
ματαιότατο (mataiótato)
ματαιότατοι (mataiótatoi)
ματαιότατες (mataiótates)
ματαιότατα (mataiótata)
genitive
ματαιότατου (mataiótatou)
ματαιότατης (mataiótatis)
ματαιότατου (mataiótatou)
ματαιότατων (mataiótaton)
ματαιότατων (mataiótaton)
ματαιότατων (mataiótaton)
accusative
ματαιότατο (mataiótato)
ματαιότατη (mataiótati)
ματαιότατο (mataiótato)
ματαιότατους (mataiótatous)
ματαιότατες (mataiótates)
ματαιότατα (mataiótata)
vocative
ματαιότατε (mataiótate)
ματαιότατη (mataiótati)
ματαιότατο (mataiótato)
ματαιότατοι (mataiótatoi)
ματαιότατες (mataiótates)
ματαιότατα (mataiótata) :

#### Related terms

* μάταια (mátaia, adverb)
* ματαιότης f (mataiótis, dated noun)
* ματαιότητα f (mataiótita)
* ματαιώνω (mataióno)
* ματαίως (mataíos, formal or dated adverb)
* ματαίωση f (mataíosi)
Compounds:
* ματαιοδοξία f (mataiodoxía)
* ματαιόδοξος (mataiódoxos)
* ματαιοπονία f (mataioponía)
* ματαιπονώ (mataiponó)

#### See also

* άχρηστος (áchristos, “useless, ineffective”)

### Further reading

* μάταιος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language