# πέτομαι
## Ancient Greek
### Alternative forms

* ἵπταμαι (híptamai) — Koine
* πέταμαι (pétamai)

### Etymology

From Proto-Indo-European *péth₂eti (“to fly”), from the root *peth₂- (literally “to spread one’s wings”). Cognates include Old English feþer (English feather), Latin petō, Sanskrit पतति (pátati), Avestan 𐬞𐬀𐬙𐬀𐬌𐬙𐬌 (pata$^i$ti), Old Armenian թիռ (tʻiṙ).

### Pronunciation

* IPA: /pé.to.mai̯/ → /ˈpe.to.mɛ/ → /ˈpe.to.me/
* (5th BCE Attic) IPA: /pé.to.mai̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈpe.to.mɛ/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈpe.to.mɛ/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈpe.to.me/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈpe.to.me/

### Verb

πέτομαι • (pétomai)
* to fly
** 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 13.59:αὐτὸς δ’ ὥς τ’ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαιautòs d’ hṓs t’ írēx ōkúpteros ôrto pétesthaiAnd himself, even as a hawk, swift of flight, speedeth forth to fly
** (figuratively)
*** 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Pythian Ode 8.90:ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν ἁβρότατος ἔπι μεγάλας ἐξ ἐλπίδος πέταται ὑποπτέροις ἀνορέαιςho dè kalón ti néon lakhṑn habrótatos épi megálas ex elpídos pétatai hupoptérois anoréaisBut he who has gained some fine new thing in his great opulence flies beyond hope on the wings of his manliness
* to dart, rush; to make haste
** 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 13.754:κεκλήγων, διὰ δὲ Τρώων πέτετ’ ἠδ’ ἐπικούρωνkeklḗgōn, dià dè Trṓōn pétet’ ēd’ epikoúrōnand with loud shouting sped he through the Trojans and allies

#### Usage notes

The second aorist is more common than the first.

#### Derived terms

* ᾱ̓εροπετής (āeropetḗs)
* ἀερσιπέτης (aersipétēs)
* ἀμφῐπέτομαι (amphĭpétomai)
* ᾰ̓νᾰπέτομαι (ănăpétomai)
* ᾰ̓ποπέτομαι (ăpopétomai)
* δῐᾰπέτομαι (dĭăpétomai)
* εἰσπέτομαι (eispétomai)
* ἐκπέτομαι (ekpétomai)
* ἐμπέτομαι (empétomai)
* ἐπῐπέτομαι (epĭpétomai)
* εὐπέτης (eupétēs)
* ῑ̓θῠπτῑ́ων (īthŭptī́ōn)
* ἱστῐοπετής (histĭopetḗs)
* κᾰκοπέτης (kăkopétēs)
* κᾰτᾰπέτομαι (kătăpétomai)
* ὀξῠπετής (oxŭpetḗs)
* πᾰρᾰπέτομαι (părăpétomai)
* περιπέτομαι (peripétomai)
* προσπέτομαι (prospétomai)
* σῠμπέτομαι (sŭmpétomai)
* τᾰχῠπέτης (tăkhŭpétēs)
* τηλοπέτης (tēlopétēs)
* ῠ̔περπέτομαι (hŭperpétomai)
* ῠ̔ποπέτομαι (hŭpopétomai)
* ῠ̔ψηλοπέτης (hŭpsēlopétēs)
* ῠ̔ψῐπέτης (hŭpsĭpétēs)
* ὠκῠπέτης (ōkŭpétēs)

#### Related terms

* πετάννῡμῐ (petánnūmĭ)
* πετεινός (peteinós)
* πῑ́πτω (pī́ptō)
* ποτάομαι (potáomai)
* πτερόν (pterón)
* πτέρυξ (ptérux)
* πτῆμᾰ (ptêmă)
* πτήν (ptḗn)
* πτῆναι (ptênai)
* πτηνός (ptēnós)
* πτήσῐμος (ptḗsĭmos)
* πτῆσῐς (ptêsĭs)
* πτητῐκός (ptētĭkós)
* πτῐ́λον (ptĭ́lon)
* πτῐ́λος (ptĭ́los)

#### Descendants

* Greek: πετάω (petáo)
** πετώ (petó)
** πτηνό (ptinó)
** πετεινός (peteinós)
** ίπταμαι (íptamai)
** ιπτάμενος (iptámenos)

### References

* ↑ Beekes, Robert S. P. (2010) “πέτομαι”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 1181-2

### Further reading

* “πέτομαι”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “πέτομαι”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* “πέτομαι”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
* πέτομαι in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
* πέτομαι in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
* G4072 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible