# φαντάζω
## Ancient Greek
### Etymology

From φᾰντός (phăntós, “visible”) +‎ -ᾰ́ζω (-ắzō), verbal adjective of φαίνω (phaínō, “I cause to appear, bring to light”).

### Pronunciation

* IPA: /pʰan.táz.dɔː/ → /ɸanˈta.zo/ → /fanˈda.zo/
* (5th BCE Attic) IPA: /pʰan.táz.dɔː/
* (1st CE Egyptian) IPA: /pʰanˈta.zo/
* (4th CE Koine) IPA: /ɸanˈta.zo/
* (10th CE Byzantine) IPA: /fanˈta.zo/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /fanˈda.zo/

### Verb

φᾰντᾰ́ζω • (phăntắzō)
* to show; to make visible
* (mediopassive) to place before one's mind, to picture to oneself, to imagine
* (passive voice) to become visible, appear
** to be heard
** to be terrified by visions or phantasms

#### Derived terms

* φᾰντᾰσῐ́ᾱ (phăntăsĭ́ā)
* φᾰντᾰσῐᾰ́ζομαι (phăntăsĭắzomai)
* φᾰντᾰσῐᾰστής (phăntăsĭăstḗs)
* φᾰντᾰσῐᾰστῐκός (phăntăsĭăstĭkós)
* φᾰντᾰσῐοκοπέω (phăntăsĭokopéō)
* φᾰντᾰσῐοκόπος (phăntăsĭokópos)
* φᾰντᾰσῐοπλήκτως (phăntăsĭoplḗktōs)
* φᾰντᾰσῐόω (phăntăsĭóō)
* φᾰ́ντᾰσῐς (phắntăsĭs)
* φᾰντᾰσῐώδης (phăntăsĭṓdēs)
* φᾰ́ντᾰσμᾰ (phắntăsmă)
* φᾰντᾰσμᾰ́τῐον (phăntăsmắtĭon)
* φᾰντᾰσμός (phăntăsmós)
* φᾰντᾰστής (phăntăstḗs)
* φᾰντᾰστῐκός (phăntăstĭkós)
* φᾰντᾰστός (phăntăstós)
Compounds:
* ἐκφᾰντᾰ́ζομαι (ekphăntắzomai, “form in imagination”)
* κᾰτᾰφᾰντᾰ́ζομαι (kătăphăntắzomai, “to be like someone”)
* προφᾰντᾰσῐόομαι (prophăntăsĭóomai, “to be already enabled to conceive”)
* συμπερῐφᾰντᾰ́ζομαι (sumperĭphăntắzomai, “form conceptions of also”)

#### Related terms

* ἀφᾰντᾰσίαστος (aphăntăsíastos)
* ἀφᾰντᾰσίωτος (aphăntăsíōtos)
* ἀφάντᾰστος (aphántăstos)
* ἄφᾰντος (áphăntos)
* ἀφᾰντόω (aphăntóō)
* ἱεροφᾰντέω (hierophăntéō)
* σῡκοφᾰντέω (sūkophăntéō)
* -φάντης (-phántēs)
* -φᾰντος (-phăntos)
* φαντός (phantós)
and see φαίνω (phaínō)

#### Descendants

* Greek: φαντάζω (fantázo), φαντάζομαι (fantázomai)

### References

* ↑ Beekes, Robert S. P. (2010) “φαίνω (> DER > 6. Verbal adj.: a. -φαντος)”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 1545-6

### Further reading

* “φαντάζω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* φαντάζω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* G5324 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
* “phantasm”, in The Century Dictionary […], New York, N.Y.: The Century Co., 1911, →OCLC.

## Greek
### Etymology

From Ancient Greek φᾰντᾰ́ζω (phăntắzō, “make visible”). Passive voice, from the ancient middle voice φᾰντᾰ́ζομαι (phăntắzomai, “imagine”).

### Pronunciation

* IPA: /fanˈda.zo/
* Hyphenation: φα‧ντά‧ζω

### Verb

φαντάζω • (fantázo) (past φάνταξα, passive φαντάζομαι) (the passive, with different sense)
* (informal): give the impression. +accusative or + σαν (san, “like”)
** to seem, to look like
    Μπροστά σ’ αυτό, όλα φαντάζουν ασήμαντα.Brostá s’ aftó, óla fantázoun asímanta.Compared to that, everything seems trivial.
** to make a sensation as, stand out
    Όταν μπήκε στην αίθουσα, φάνταζε σαν σταρ του κινηματογράφου με τη χρυσή τουαλέτα της.Ótan bíke stin aíthousa, fántaze san star tou kinimatográfou me ti chrysí toualéta tis.When she entered the room, she looked like a movie star in her gold gown.
* (informal, intransitive) to impress, to catch the eye
    Μου φάνταξε το κόκκινο φουστάνι, και το αγόρασα.Mou fántaxe to kókkino foustáni, kai to agórasa.The red dress caught my eye, and I bought it.

#### Related terms

* αφάνταστος (afántastos, “unimaginable”)
* ευφάνταστος (effántastos, “imaginative”)
* μεγαλοφάνταστος (megalofántastos, “imaginative of grand things”)
* -φανής (-fanís)
* φαντάζομαι (fantázomai, “to imagine”)
* φαντασία f (fantasía, “imagination”) (and related words)
* φαντασιοκοπώ (fantasiokopó, “to fantasise”) (and related words)
* φαντασιώνω (fantasióno, “to fantasise”) (and related words)
* φάντασμα n (fántasma, “ghost, phantasm, phantom”)
* φαντασμαγορία f (fantasmagoría, “phantasmagoria”)
* φαντασμαγορικός (fantasmagorikós, “phantasmagoric”)
* φαντασμένος (fantasménos, “conceited”, participle), φανταγμένος (fantagménos) (colloquial)
* φανταστικός (fantastikós, “imaginary; fantastic”)
* φανταχτερός (fantachterós, “flamboyant”)
* φαντεζί (fantezí, “of fantaisie style”)
* φαντεζίστας m (fantezístas, “fantaisiste”)
Other:
* εκκωφαντικός (ekkofantikós, “deafening”)
* εκφαντικός (ekfantikós, “revealing”)
* ιεροφάντης m (ierofántis, “hierophant”)
* ξεφάντωμα n (xefántoma, “revelry”)
* ξεφαντώνω (xefantóno, “revel, feast”)
* ξεφάντωση f (xefántosi, “revelry”)
* πρωτόφαντος (protófantos, “unprecedented, novel”)
* συκοφάντης m (sykofántis, “calumniator”)
* συκοφαντία f (sykofantía, “calumniation”)
* συκοφαντικός (sykofantikós, “calumniatory”)
* συκοφαντώ (sykofantó, “calumniatε”)
* φαντομάς m (fantomás, “criminal continuously escaping arrest”)
Not related:
* τροφαντός (trofantós, “plump”)
* φαντάρος (fantáros, “soldier, sweat, Tommy”)
* φάντης n (fántis, “(card games): jack”)