# ulubić
## Old Polish
### Etymology

From u- +‎ lubić. First attested in the 14th century.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /ulʲuːbit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /ulʲubit͡ɕ/

### Verb

ulubić pf (imperfective ulubiać or ulubować)
* (reflexive with się, sometimes impersonal, attested in Lesser Poland) to find a liking for someone or something, to love someone or something [with w (+ locative) ‘for whom/what’; or with dative ‘subject’]
** 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], pages 25, 3:Vlubil iesm se w prawdze twoiey[Ulubił jeśm sie w prawdzie twojej]
** 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], pages 48, 13:Ta droga gich szszcoda gim, potem w uscech swogich vlubø se[Ta droga jich szkoda jim, potem w uszech swojich ulubią się]
** 1968 [92], Roman Laskowski, Józef Reczek, editors, Glosy polskie rękopisu Sermones de tempore et de sanctis nr. XV 32 Biblioteki OO. Dominikanów w Krakowie z drugiej połowy XV wieku‎, Sandomierz: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, page XV p. post.:To yest moy syn namyleyschy, v nym szye mnye dobrze vlvvbylo[To jest moj syn namilejszy, w nim się mnie dobrze ulubiło]
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 328:Owa dzyeczye moye myle, ktoregozem vybral, y ktorem ze dobrze vlvvbylo dvschy moyey[Owa dziecię moje miłe, ktoregożem wybrał, i ktorem się dobrze ulubiło duszy mojey]
* (reflexive with się, attested in Masovia, Silesia) to please someone, to gain someone's recognition or favor [with dative ‘whose favor’]
** 1920 [1437], Marceli Handelsman, Antoni Rybarski, Kazimierz Tymieniecki, editors, Najdawniejsze księgi sądowe mazowieckie, volume III, number 2494, Zakroczym:Iakom ia s Ianem taki tark myal, esze mi sa iutra plascz imyal yroczicz, acz mi sza koni nye vlubi[Jakom ja s Ianem taki targ miał, esze mi za jutra plascz imiał wrócić, acz mi się koń nie ulubi]
** 1956 [XV med], Jerzy Woronczak, editor, Teksty polskie w rękopisie nr 43 Biblioteki Kapitulnej we Wrocławiu z połowy XV wieku‎, Silesia, page 95v:Quia sine fide impossibile est deo placere wlubicz se[Quia sine fide impossibile est deo placere ulubić się]
** 1930 [c. 1455], “Deut”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎, 1, 23:Gdisz mi syø rzecz vlvbila, vislalem was dwanascze møzow[Gdyż mi się rzecz ulubiła, wyslałem was dwanaście męzów]
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 41:Przez twą czystotą samasz thy zaslvzyla, yzeszye vlyvbyla krolovy nyebyeskyemv[Przez twą czystotę samaś ty zasłużyła, iżeś się ulubiła krolowi niebieskiemu]

#### Derived terms

* ulubienie

#### Descendants

* Polish: ulubić, ulubieć (Przemyśl)

### References

* Bańkowski, Andrzej (2000) “lubić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* S. Urbańczyk, editor (1987), “ulubić”, in Słownik staropolski‎ (in Polish), volume 9, Wrocław, Warsaw, Kraków, Gdańsk, Łódź: Polish Academy of Sciences, page 376
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “ulubić się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Alternative forms

* ulubieć (Przemyśl)

### Etymology

Inherited from Old Polish ulubić. By surface analysis, u- +‎ lubić.

### Pronunciation

* IPA: /uˈlu.bit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /uˈlu.bit͡ɕ/
* Rhymes: -ubit͡ɕ
* Syllabification: u‧lu‧bić

### Verb

ulubić pf
* (transitive, archaic) Synonym of polubić
* (reflexive with się, obsolete) Synonym of podobać się

#### Derived terms

* ulubiony

### Further reading

* ulubić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “ulubić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “ulubić się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “ULUBIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 16.05.2023
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “ulubić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “ulubić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “ulubić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 282