# θετικός
## Ancient Greek
### Etymology

From θέσῐς (thésĭs) +‎ -τῐκός (-tĭkós), from τίθημι (títhēmi, “I place”).

### Pronunciation

* IPA: /tʰe.ti.kós/ → /θe.tiˈkos/ → /θe.tiˈkos/
* (5th BCE Attic) IPA: /tʰe.ti.kós/
* (1st CE Egyptian) IPA: /tʰe.tiˈkos/
* (4th CE Koine) IPA: /θe.tiˈkos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /θe.tiˈkos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /θe.tiˈkos/

### Adjective

θετῐκός • (thetĭkós) m (feminine θετῐκή, neuter θετῐκόν); first/second declension
* fit for placing, apposite
* concerning adoption
* belonging to a thesis, disputable
* positive, affirmative
** (grammar) positive
*** (neuter substantive) the positive degree
*** expressing obligation, of verbals ending in -τέον (-téon)
* arbitrary

#### Related terms

* ἀγωνοθετικός (agōnothetikós)
* ἀντιθετικός (antithetikós)
* ἀποθετικός (apothetikós)
* διαθετικός (diathetikós)
* ἐκθετικός (ekthetikós)
* ἐνθετικός (enthetikós)
* ἐπενθετικός (epenthetikós)
* ἐπιθετικός (epithetikós)
* ἐπισυνθετικός (episunthetikós)
* νομοθετικός (nomothetikós)
* ὀνοματοθετικός (onomatothetikós)
* προεκθετικός (proekthetikós)
* προθετικός (prothetikós)
* προσθετικός (prosthetikós)
* συγκαταθετικός (sunkatathetikós)
* συνθετικός (sunthetikós)
* ὑπερθετικός (huperthetikós)
* ὑποθετικός (hupothetikós)

#### Descendants

* Greek: θετικός (thetikós)

### References

* “θετικός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “θετικός”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* θετικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette

## Greek
### Etymology

From Ancient Greek θετικός (thetikós).

### Adjective

θετικός • (thetikós) m (feminine θετική, neuter θετικό)
* reliable
* positive, pragmatic
* assertive
* (grammar, mathematics) positive
    θετικός βαθμός του επιθέτου ― thetikós vathmós tou epithétou ― the positive degree of the adjective

#### Declension

Derivations: Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο θετικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θετικός, etc.)
comparative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
θετικότερος (thetikóteros)
θετικότερη (thetikóteri)
θετικότερο (thetikótero)
θετικότεροι (thetikóteroi)
θετικότερες (thetikóteres)
θετικότερα (thetikótera)
genitive
θετικότερου (thetikóterou)
θετικότερης (thetikóteris)
θετικότερου (thetikóterou)
θετικότερων (thetikóteron)
θετικότερων (thetikóteron)
θετικότερων (thetikóteron)
accusative
θετικότερο (thetikótero)
θετικότερη (thetikóteri)
θετικότερο (thetikótero)
θετικότερους (thetikóterous)
θετικότερες (thetikóteres)
θετικότερα (thetikótera)
vocative
θετικότερε (thetikótere)
θετικότερη (thetikóteri)
θετικότερο (thetikótero)
θετικότεροι (thetikóteroi)
θετικότερες (thetikóteres)
θετικότερα (thetikótera)
Derivations: relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο θετικότερος", etc)
absolute superlative (?)
singular
plural
masculine
feminine
neuter
masculine
feminine
neuter
nominative
θετικότατος (thetikótatos)
θετικότατη (thetikótati)
θετικότατο (thetikótato)
θετικότατοι (thetikótatoi)
θετικότατες (thetikótates)
θετικότατα (thetikótata)
genitive
θετικότατου (thetikótatou)
θετικότατης (thetikótatis)
θετικότατου (thetikótatou)
θετικότατων (thetikótaton)
θετικότατων (thetikótaton)
θετικότατων (thetikótaton)
accusative
θετικότατο (thetikótato)
θετικότατη (thetikótati)
θετικότατο (thetikótato)
θετικότατους (thetikótatous)
θετικότατες (thetikótates)
θετικότατα (thetikótata)
vocative
θετικότατε (thetikótate)
θετικότατη (thetikótati)
θετικότατο (thetikótato)
θετικότατοι (thetikótatoi)
θετικότατες (thetikótates)
θετικότατα (thetikótata) :

#### Antonyms

* αρνητικός (arnitikós, “negative”)

#### Derived terms

* θετικότητα f (thetikótita, “definiteness, reliability”)
* ψευδώς θετικός (psevdós thetikós, “false positive”)

#### See also

* υπερθετικός (yperthetikós, “superlative”)
* συγκριτικός (sygkritikós, “comparative”)

### Noun

θετικός • (thetikós) m (plural θετικοί)
* (grammar) positive
    ο θετικός, ο συγκριτικός και ο υπερθετικός ― o thetikós, o sygkritikós kai o yperthetikós ― the positive, the comparative and superlative