# συγκλητικός
## Ancient Greek
### Alternative forms

* ξῠγκλητῐκός (xŭnklētĭkós)

### Etymology

From σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos, “senate”) +‎ -κός (-kós) from σῠν- (sŭn-, “with, together”) +‎ κλητός (klētós, “called”) from σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō, “to call to council, convoke, convene”), equivalent to σῠν- (sŭn-) +‎ κᾰλέω (kăléō, “to call, summon”) +‎ -τῐκός (-tĭkós, suffix forming adjectives). In historical sense, a semantic loan from Latin senātōrius.

### Pronunciation

* IPA: /syŋ.klɛː.ti.kós/ → /syŋ.ɡli.tiˈkos/ → /siŋ.ɡli.tiˈkos/
* (5th BCE Attic) IPA: /syŋ.klɛː.ti.kós/
* (1st CE Egyptian) IPA: /syŋ.kle̝.tiˈkos/
* (4th CE Koine) IPA: /syŋ.ɡli.tiˈkos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /syŋ.ɡli.tiˈkos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /siŋ.ɡli.tiˈkos/

### Adjective

σῠγκλητῐκός • (sŭnklētĭkós) m (feminine σῠγκλητῐκή, neuter σῠγκλητῐκόν); first/second declension
* senatorial, pertaining to a senate; belonging to or of an assembly or council of elders (as at classical Athens or Rome)
    συγκλητικαί οἰκίαι ― sunklētikaí oikíai ― senatorial houses (families)
* (Koine, history) senatorial; of senatorial rank; belonging to the Roman Senate of the Roman Republic or Roman Empire in Ancient Rome
* (Byzantine, history) senatorial; of senatorial rank; belonging to the Byzantine Senate of the Byzantine Roman Empire in Constantinople
* summoning, beckoning, calling for, drawing together
    συγκλητικὸν μέλος ᾀδούσης ― sunklētikòn mélos āidoúsēs ― singing a summoning song

#### Inflection
### Noun

σῠγκλητῐκός • (sŭnklētĭkós) m (genitive σῠγκλητῐκοῦ); second declension
* (history, government, politics) senator; someone of senatorial rank in the Roman Senate; member of a convened council, senate, assembly of elders, or similar upper house legislative body

#### Related terms

* σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō), σῠγκᾰλῶ (sŭnkălô)
* σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos)

#### Descendants

* Greek: συγκλητικός (sygklitikós)
* → Late Latin: synclēticus, synclīticus
* → Old Georgian: სჳნკლიტიკოსი (swinḳliṭiḳosi, “advisor, counselor, royal courtier”)

### Further reading

* “συγκλητικός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “συγκλητικός”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* συγκλητικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette

## Greek
### Etymology

Learned borrowing from Koine Greek σῠγκλητῐκός (sŭnklētĭkós), a calque from the Latin senātōrius. From σῠ́γκλητος (sŭ́nklētos, “senate”) +‎ -κός (-kós), equivalent to συγ- (syg-, “with, together”) +‎ κλητός (klitós, “called”) from verbal root κλη- of συγκαλώ (sygkaló), συν- (syn-) +‎ καλώ (kaló, “I call, summon”), from Ancient Greek σῠγκᾰλέω (sŭnkăléō, “to call to council, convoke, convene”).

### Pronunciation

* IPA: /siŋ.ɡli.tiˈkos/
* Hyphenation: συ‧γκλη‧τι‧κός
* Old Hyphenation: συγ‧κλη‧τι‧κός

### Adjective

συγκλητικός • (sygklitikós) m (feminine συγκλητική, neuter συγκλητικό)
* senatorial
    Synonym: γερουσιαστικός (gerousiastikós)
    Coordinate term: γερουσία (gerousía)
    συγκλητικές αποφάσεις ― sygklitikés apofáseis ― senatorial decisions

#### Declension

Derivations: Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συγκλητικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συγκλητικός, etc.)

### Noun

συγκλητικός • (sygklitikós) m (plural συγκλητικοί)
* senator, member of senate

#### Related terms

* see: συγκαλώ (sygkaló, “to convene, to convoke”)

#### Further reading

* Γερουσία on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$

### References

* ↑ συγκλητικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language