# powabić
## Old Polish
### Etymology

From po- +‎ wabić. First attested in 1301–1350.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pɔvabit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /pɔvabit͡ɕ/

### Verb

powabić pf (imperfective powabiać)
* (attested in Lesser Poland) to encourage someone or something to come closer
** c. 1301-1350, Kazania świętokrzyskie‎, Miechów, page cv 37:O, kaco iesc ti to crole mile pouabil[O, kako jeść ty to krole mile powabił]
** c. 1301-1350, Kazania świętokrzyskie‎, Miechów, page cr 18:Uznaie (sc. człowiek), kegdy sgresil..., ktorimy grehi tuorcha suego na gnew pouabil[Uznaje (sc. człowiek), kiegdy zgrzeszył..., ktorymi grzechy tworca swego na gniew powabił]
* (attested in Masovia) to call, to summon
** 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 80:Acz szą nye wroczy (sc. kmieć) tako powabyony (vocatus), tedy pan oney wszy oszwyathczenym bądze mocz gego dzedziną przes gynszego oszadzycz[Acz się nie wroci (sc. kmieć) tako powabiony (vocatus), tedy pan onej wsi oświadczenim będzie moc jego dziedzinę przez jinszego osadzić]

#### Derived terms

* powaba

#### Related terms

* powabne

#### Descendants

* Polish: powabić

### References

* Bańkowski, Andrzej (2000) “powabić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “powabić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish powabić. By surface analysis, po- +‎ wabić.

### Pronunciation

* IPA: /pɔˈva.bit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /pɔˈva.bit͡ɕ/
* Rhymes: -abit͡ɕ
* Syllabification: po‧wa‧bić

### Verb

powabić pf
* (transitive, obsolete) to tempt many different people or things; to tempt one after the other
* (transitive, obsolete) to tempt for some time; to tempt for a bit
* (reflexive with się, obsolete) to be tempted

#### Derived terms

* powabny
* powab
* powabnia
* powabiać impf

#### Related terms

* powabnie
* powabnica
* powabność
* wabić impf

### Further reading

* powabić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “powabić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “powabić się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Paweł Kupiszewski (13.02.2020) “POWABIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “powabić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “powabić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “powabić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 835
* powabić in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego