# powiadać
## Old Polish
### Alternative forms

* powiedać

### Etymology

Inherited from Proto-Slavic *povědati. By surface analysis, powiedzieć +‎ -ać. First attested in the first half of the 14th century.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pɔvjadat͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /pɔvjadat͡ɕ/

### Verb

powiadać impf
* (attested in Greater Poland, Lesser Poland, Masovia, Sieradz-Łęczyca) to say, to tell [with dative] [with o (+ locative) ‘about what/whom’]
** 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 65:Ya wam nye mogą wthore odpowyadacz, yakom pyrwey powyadal[Ja wam nie mogę wtore odpowiadać, jakom pirwej powiadał]
** c. 1301-1350, Kazania świętokrzyskie‎, Miechów, page dv 8:Pouada nam duoie u tih sloueh suøti Symeon[Powiada nam dwoje w tych słowiech święty Symeon]
** Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskie‎, Krakow, page 2a:Gest on nam bil tako pouedal[Jest on nam był tako powiedał]
** 1879 [1408], Jan Tadeusz Lubomirski, editor, Księga ziemi czerskiej 1404-1425. Liber terrae Cernensis‎, Masovia, page 14:Jaco mne Potr powadal, essz Staszek dal dwanaczcze cop sza czescz[Jako mnie Piotr powiadał, eż Staszek dał dwanaćcie kop za część]
** 1415, Przecław Słota, O zachowaniu się przy stole‎, Łęczyca, Poznań, line 64:Mnodzy za to niczsz ne dbayø, ysz gym o czczy powedayø[Mnodzy za to nics nie dbają, iż jim o czci powiedają]
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 69:Rozmayta czvda y znamyona sza po wschemv svyathv vydzyany..., a wschakosch tego za pewnoscz nye povyedaya (assevero)[Rozmaita cuda i znamiona są po wszemu światu widziany..., a wszakoż tego za pewność nie powiedaję (assevero)]
* to converse
** 1885-2024 [c. 1450], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne‎, volume IV, page 573:(Sermones), quos confertis ad invicem gesz sobye powadacze (Luc 24, 17)[(Sermones), quos confertis ad invicem jeż sobie powiadacie (Luc 24, 17)]
* (reflexive with się, attested in Greater Poland) to mean;, to signify; to demonstrate
** 1950 [c. 1425], Jan Janów, editor, Najstarsze szczątki ewangeliarza polskiego, Krakow, page 42:Et appropinquauerunt castello quo ibant, et ipse se finxit, powedal sø, longius ire[Et appropinquauerunt castello quo ibant, et ipse se finxit, powiedał się, longius ire]

#### Related terms

* powiednie
* powiadanie
* powiastka
* powiedacz
* powiedzenie
* powieść
* powiedzieć pf

#### Descendants

* Polish: powiadać

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “powiadać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Alternative forms

* powiedać (obsolete or dialectal, Near Masovian)

### Etymology

Inherited from Old Polish powiadać. By surface analysis, powiedzieć +‎ -ać.

### Pronunciation

* IPA: /pɔˈvja.dat͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /pɔˈvja.dat͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -adat͡ɕ
* Syllabification: po‧wia‧dać

### Verb

powiadać impf (indeterminate, frequentative, imperfective determinate mówić)
* (transitive, archaic) to inform, to say, to tell [with dative] or [with do (+ genitive) ‘to whom’]
* (transitive, archaic, of books and documents) to tell (used to inform the reader that a specific text or group of texts contains content that is quoted later in a sentence)

#### Derived terms

* dopowiadać impf, dopowiedzieć pf
* odpowiadać impf, odpowiedzieć pf
* opowiadać impf, opowiedzieć pf
* podpowiadać impf, podpowiedzieć pf
* przepowiadać impf, przepowiedzieć pf
* rozpowiadać impf, rozpowiedzieć pf
* spowiadać impf, spowiedzieć pf
* wypowiadać impf, wypowiedzieć pf
* wyspowiadać impf, wyspowiedzieć pf
* zapowiadać impf, zapowiedzieć pf

### Further reading

* powiadać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* powiadać in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “powiadać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “powiadać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “POWIADAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 20.03.2020
* “POWIADAĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 20.03.2020
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “powiadać”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “powiadać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “powiadać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 841
* powiadać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego