# omówić
## Old Polish
### Etymology

From ob- +‎ mówić. First attested in 1405.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /ɔmɔːvit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /ɔmovit͡ɕ/

### Verb

omówić pf (imperfective omawiać)
* (attested in Sieradz-Łęczyca) to slander
    Synonym: obmówić
** 1915 [1474], Jan Łoś, editor, Przegląd językowych zabytków staropolskich do r. 1543‎, Sieradz, page 540:Jan ... gy sprosnymi, vrągayøczymy, omownimy, przecziwnymi, neczsnymi,... nesprawedliwimi, zlosthliwimi slowmi omovil[Jan... ji sprosnymi, urągającymi, omownymi, przeciwnymi, nieczsnymi..., niesprawiedliwymi, zlostliwymi słowmi omowił]
* to justify
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 689:Nyektorzy chczą omovycz (volentes excusare) szvyatego Pyotra movyącz, yze... szyebye zaprzal, a nye Yesucrista[Niektorzy chcę omowić (volentes excusare) świętego Piotra mowią-ć, iże... siebie zaprzał, a nie Jesukrysta]
* to tout, to make famous
** 1874-1891 [Fifteenth cenetury], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎, volume XVI, page 329:Fulserat ingenium, fama cantata, byla omovyona, per orbem[Fulserat ingenium, fama cantata, była omowiona, per orbem]
* (law, attested in Greater Poland) to deny a right of possession or title
** 1967 [1405], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 266, Kościan:Jaco Woczech ne omouil Jana cu Dupieuiczom ani o tem we[Jako Wociech nie omowił Jana ku Dupiewicom ani o tem wie]

#### Derived terms

* omowa
* omówca
* omówienie

#### Related terms

* omowny
* omawianie
* mówić impf

#### Descendants

* Polish: omówić

### References

* Bańkowski, Andrzej (2000) “omówić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “omówić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish omówić. By surface analysis, o- +‎ mówić. Compare Czech omluvit.

### Pronunciation

* IPA: /ɔˈmu.vit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /ɔˈmo.vit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -uvit͡ɕ
* Syllabification: o‧mó‧wić

### Verb

omówić pf (imperfective omawiać)
* (transitive) to discuss, to talk through
    Synonym: przedyskutować
* (transitive) to describe, to talk through
* (transitive, obsolete) to badmouth; to missay, to slag off, to slander, to vilify
    Synonyms: obmówić; see also Thesaurus:obrażać
* (transitive, Middle Polish) to legitimize, to justify
    Synonym: uzasadnić
* (transitive, Middle Polish) to explain, to inform, to let know
* (transitive, Middle Polish) to judge, to estimate without mincing words
* (reflexive with się, Middle Polish) to explain oneself, to justify oneself

#### Derived terms

* omowa
* omownik
* omówca
* omówienie

#### Related terms

* omowny
* omownie
* omawianie
* omowisko
* omowność
* omówka
* mówić impf

### Further reading

* omówić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* omówić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “omowić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “omowić się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “OMÓWIĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 25.09.2008
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “omówić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “omówić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “omówić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 776
* omówić in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego