# uczeń
## Old Polish
### Etymology

From uczyć +‎ -eń. First attested in the 15th century.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /ut͡ʃʲɛɲ/
* IPA: (15th CE) /ut͡ʃʲɛɲ/

### Noun

uczeń m animacy unattested
* pupil, student, learner, disciple (one who learns)
** 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎, volume XXII, page 234:Na lepsche textu zrozumyenye ma bicz to wyedzyano, eze bili mystrzewye, yako y dzyssya schą gich vcznyewye, aczle dyabel mystrze pobral[Na lepsze tekstu zrozumienie ma być to wiedziano, eże byli mistrzewie, jako i dzisia są jich uczniewie, aczle dyjabeł mistrze pobrał]
** (Christianity) disciple (active follower or student of Jesus)
*** 1874-1891 [15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎, volume XIX, page 92:Powiedzcie uczniom radośnie, że Chrystus wstał potężnie[Powiedzcie uczniom radośnie, że Chrystus wstał potężnie]

#### Related terms

* uczenie
* uczennik
* uczyciel
* uczący
* uczyć impf

#### Descendants

* Polish: uczeń
* Silesian: uczyń

### References

* Boryś, Wiesław (2005) “uczyć”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
* Mańczak, Witold (2017) “uczyć”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “uczeń”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish uczeń. By surface analysis, uczyć +‎ -eń. Compare Kashubian ùczéń and Slovincian wùczeń.

### Pronunciation

* IPA: /ˈu.t͡ʂɛɲ/
* (Middle Polish) IPA: /ˈu.t͡ʂɛɲ/
* Audio 1:(file)
* Audio 2:(file)
* Rhymes: -ut͡ʂɛɲ
* Syllabification: u‧czeń

### Noun

uczeń m pers (female equivalent uczennica, related adjective uczniowski)
* student, schoolboy, pupil (someone who learns at school)
* apprentice, disciple (one who studies a trade from a master)
* pupil, apprentice, learner, disciple (person who acquires skills in science, art or morals under the guidance of a master)
    Antonym: mistrz

#### Derived terms

* uczeń bez dwói to jak żołnierz bez karabinu

### Further reading

* uczeń in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* uczeń in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “uczeń”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “UCZEŃ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 07.05.2010
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “uczeń”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “uczeń”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “uczeń”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 223