# pomówić
## Old Polish
### Alternative forms

* pomółwić

### Etymology

From po- +‎ mówić. First attested in 1391.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pɔmɔːvit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /pɔmovit͡ɕ/

### Verb

pomówić pf (imperfective pomawiać)
* to talk for a bit, to have a chat
** 1930 [c. 1455], “Tob”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎, 7, 9:A tu spolu pomowywszi (postquam autem locuti sunt) przikazał Raguel skopu zabycz[A tu społu pomowiwszy (postquam autem locuti sunt) przykazał Raguel skopu zabić]
* (attested in Sieradz-Łęczyca) to accuse, to allege
** 1915 [1474], Jan Łoś, editor, Przegląd językowych zabytków staropolskich do r. 1543‎, Sieradz, page 540:Jan... pomowil gy bycz slodzegya[Jan... pomowił ji być złodzieja]
** to make a verbal accusation made in court
*** 1856-1870 [1430], Antoni Zygmunt Helcel, editor, Starodawne Prawa Polskiego Pomniki‎, volume II, number 2308:Dominus Albertus allocutus est al. pomolwil dampnum tot percepisse racione non solucionis nouem marcarum certi debiti in eadem littera contentarum[Dominus Albertus allocutus est al. pomołwił dampnum tot percepisse racione non solucionis nouem marcarum certi debiti in eadem littera contentarum]

#### Derived terms

* pomowa
* pomówca
* pomówienie

#### Related terms

* pomawianie
* mówić impf

#### Descendants

* Polish: pomówić

### References

* ↑ Bańkowski, Andrzej (2000) “pomówić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
   * B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “pomówić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish pomówić. By surface analysis, po- +‎ mówić.

### Pronunciation

* IPA: /pɔˈmu.vit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -uvit͡ɕ
* Syllabification: po‧mó‧wić

### Verb

pomówić pf (imperfective pomawiać)
* (transitive) to have a conversation
* (transitive) to allege, to impute (to accuse of without justification) [with o (+ accusative) ‘of what’]
* (reflexive with się) to allege each other [with o (+ accusative) ‘of what’]
* (reflexive with się, Middle Polish) to argue, to have a fight or quarrel

#### Derived terms

* pomówienie

#### Related terms

* pomowny
* pomowa
* pomowacz
* pomówienie
* pomówisko
* pomówka
* mówić impf

### Further reading

* pomówić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* pomówić in Polish dictionaries at PWN
* Paweł Kupiszewski (09.05.2019) “POMÓWIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
* Paweł Kupiszewski (09.05.2019) “POMÓWIĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “pomówić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “pomówić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “pomówić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 576
* pomówić in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego