# namawiać
## Old Polish
### Alternative forms

* namałwiać

### Etymology

From na- +‎ mawiać. First attested in the beginning of the 15th century.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /namaːvjat͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /namɒvjat͡ɕ/

### Verb

namawiać impf (perfective namówić)
* (attested in Lesser Poland) to persuade, to convince into doing something
** Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskie‎, Krakow, page gl. 70b:Ut per triginta dies ea suadere[n]t, namauali, adducendo eum[Ut per triginta dies ea suadere[n]t, namawiali, adducendo eum]
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 734:(Maryja) począla drzączy glossem namavyacz svyatego Yana, rzekącz: O, namylschy, mow se mną, vschech nyevyast smąthnyeyschą, povyedz, a gdzye yest moy syn[(Maryja) poczęła drżący[m] głosem namawiać świętego Jana rzekąc: O namilszy, mow se mną wszech niewiast smętniejszą [a] powiedz, a gdzie jest moj syn]

#### Related terms

* namowa
* namówienie
* mówić impf

#### Descendants

* Polish: namawiać

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “namawiać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Alternative forms

* namawać (Middle Polish)

### Etymology

Inherited from Old Polish namawiać. By surface analysis, na- +‎ mawiać. Compare Czech namlouvat.

### Pronunciation

* IPA: /naˈma.vjat͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /naˈmɒ.vjat͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -avjat͡ɕ
* Syllabification: na‧ma‧wiać

### Verb

namawiać impf (perfective namówić)
* (transitive) to talk into; to persuade, to convince [with na (+ accusative)], [with do (+ genitive)], [with żeby (+ past-tense clause or infinitive) ‘to (do) what’]
* (reflexive with się) to arrange (to plan or agree to meet or go somewhere with someone) [with na (+ accusative)], [with żeby (+ past-tense clause or infinitive) ‘to (do) what’], [with z (+ instrumental) ‘with whom’]
    Synonym: zmawiać się
* (reflexive with się) to collude, to conspire [with z (+ instrumental) ‘with whom’]
    Synonym: zmawiać się
* (reflexive with się) to persuade each other, to convince one another [with na (+ accusative) or do (+ genitive) ‘to (do) what’]
* (transitive or reflexive with się, Middle Polish) to deliberate together
    Synonyms: obradować, rozprawiać

#### Derived terms

* namawiacz

#### Related terms

* namowny
* namownie
* namowa
* namówca
* namówiny
* namówka
* namównik
* mówić impf

### Further reading

* namawiać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* namawiać in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “namawiać, namawać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “namawiać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “NAMAWIAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 21.02.2015
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “namawiać”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “namawiać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “namawiać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 99
* namawiać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego