# mianowicie
## Old Polish
### Etymology

From *mianowity + -ie, from mianować. First attested in 1498.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /mjanɔvit͡ɕɛ/
* IPA: (15th CE) /mjanɔvit͡ɕɛ/

### Adverb

mianowicie
* by name
** 1858 [1498], Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich‎, 2 edition, volume VI, page 274:Vedlvg stharodawnego obiczayv Wislą, Bugiem y Narwią (pro Wisla, Bug y Narew) kazdemv mayą bicz dobrowolne plinączemv, kromia zadnego czla... Po Swiąthkach wsem plinączem thes w kazdem yazv na *thiech rzekach myanowiczie wipisanych (omnibus defluentibus per dictos flouvios) thes ma bicz wydana dziora, kądibi plinącz mogli[Według starodawnego obyczaju Wisła, Bug[iem] i Nar[e]w[ią] każdemu mają być dobrowolne płynącemu, kromia żadnego cła... Po Świątkach wszem płynącem też w każdem jazu na tech rzekach mianowicie wypisanych (omnibus defluentibus per dictos flouvios) też ma być wydana dziora, kędyby płynąć mogli]

#### Related terms

* miano
* mianowanie
* mianować impf

#### Descendants

* Polish: mianowicie
* Silesian: mianowcie

### References

* Boryś, Wiesław (2005) “mianować”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
* Mańczak, Witold (2017) “mianować”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
* Bańkowski, Andrzej (2000) “mianowicie”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “mianowicie”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Alternative forms

* mienowicie (Middle Polish)

### Etymology

Inherited from Old Polish mianowicie. By surface analysis, mianowity +‎ -ie.

### Pronunciation

* IPA: /mja.nɔˈvi.t͡ɕɛ/
* (Middle Polish) IPA: /mja.nɔˈvi.t͡ɕɛ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -it͡ɕɛ
* Syllabification: mia‧no‧wi‧cie

### Particle

mianowicie
* namely (specifically; that is to say)
    Near-synonyms: a więc, czyli, eo ipso, inaczej, inaczej mówiąc, innymi słowy, jednym słowem, krótko mówiąc, przeto, słowem, tedy, to jest, toteż, to znaczy, tym samym, więc, w takim razie, w takim układzie, zatem, znaczy, znaczy się

### Trivia

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), mianowicie is one of the most used words in Polish, appearing 31 times in scientific texts, 9 times in news, 23 times in essays, 1 time in fiction, and 4 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 68 times, making it the 947th most common word in a corpus of 500,000 words.

### Adverb

mianowicie (not generally comparable, comparative mianowiciej, superlative najmianowiciej)
* (obsolete) namely (especially, above all)
    Synonym: zwłaszcza
* (obsolete) definitely (without doubt)
    Synonym: pewnie
* (Middle Polish) clearly (in an obvious way, clearly speaking, unambiguously)
    Synonym: pewnie
* (Middle Polish) by name
    Synonym: imiennie

### References

* ↑ Ida Kurcz (1990) “mianowicie”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language] (in Polish), volume 1, Kraków, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 242

### Further reading

* mianowicie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* mianowicie in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “mianowicie”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “MIANOWICIE”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 04.01.2022
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “mianowicie”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “mianowicie”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “mianowicie”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 940