# przymówić
## Old Polish
### Etymology

From przy- +‎ mówić. First attested in 1484.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pr̝imɔːvit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /pr̝imovit͡ɕ/

### Verb

przymówić pf
* (sometimes reflexive with się) to speak up, to begin speaking
** 1875 [End of the 15th century], Stanisław Motty, editor, Książeczka do nabożeństwa Jadwigi księżniczki polskiej‎, Modlitewnik Nawojki, page 52:Kyedy k thobye schedl (sc. poseł), przymowyl szye k thobye takym przymowyenym[Kiedy k tobie szedł (sc. poseł), przymowił sie k tobie takim przymowienim]
* (attested in Masovia) to disparage
** 1962 [1500], Adam Wolff, editor, Studia nad urzędnikami mazowieckimi 1370-1526‎, Masovia, page 107:Quod ipse michi infamavit et diffamavit al. przimowyl mi y szromoczyl mya, coram vobis[Quod ipse michi infamavit et diffamavit al. przymowił mi i sromocił mię, coram vobis]
* to admonish
** 1972 [15th century], Józef Reczek, Wacław Twardzik, editors, Najstarsze staropolskie tłumaczenie ortyli magdeburskich wg rkpsu nr 50, pages 56, 3:A gdy then goscz chczyal zasszyą thy peynadze y dowyedzal szye, ysz szgynaly, tedy przymowyl they panyey thako (pro chętko?) y przykro (admonuit dominam dure et seriose)[A gdy ten gość chciał zasię ty pieniądze i dowiedział sie, iż zginęły, tedy przymowił tej paniej chę[t]ko i przykro (admonuit dominam dure et seriose)]

#### Derived terms

* przymowa
* przymówca
* przymówienie

#### Related terms

* przymowny
* przymawianie
* przymówka
* mówić impf
* przymawiać impf

#### Descendants

* Polish: przymówić

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “przymówić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish przymówić. By surface analysis, przy- +‎ mówić.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɘˈmu.vit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: (16th c.) /pr̝ɨˈmo.vit͡ɕ/, (17th–18th c.) /pʂɨˈmo.vit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -uvit͡ɕ
* Syllabification: przy‧mó‧wić

### Verb

przymówić pf (imperfective przymawiać)
* (transitive) to rib, to deride, to jeer, to jibe
* (reflexive with się) to dun (remind someone for something) [with o (+ accusative) ‘what’]
* (transitive, Middle Polsih) to say, to tell
    Synonym: powiedzieć
* (transitive or reflexive with się, Middle Polsih) to add by saying
* (reflexive with się, Middle Polish) to request

#### Derived terms

* przymowa
* przymówca

#### Related terms

* przymowny
* przymawiacz
* przymówisko
* przymówka
* mówić impf

### Further reading

* przymówić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “przymowić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “przymowić się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “PRZYMÓWIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 09.03.2009
* Paweł Kupiszewski (26.11.2020) “PRZYMÓWIĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “przymówić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “przymówić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “przymówić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 326