# oświadczyć
## Old Polish
### Alternative forms

* oświaczczyć, oświaczszyć, oświaczyć

### Etymology

From o- +‎ świadczyć. First attested in 1398. Compare Old Czech osvědčiti and Old Slovak osvedčiť.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /ɔɕfjaːtt͡ʃʲɨt͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /ɔɕfjɒtt͡ʃʲɨt͡ɕ/

### Verb

oświadczyć pf (imperfective oświadczać)
* (attested in Greater Poland) to publicly announce, to make a statement
** 1959 [1398], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 396, Poznań:Tegdi Wawrzinecz... wstrøcil ti, czso sli podle strugi. Tegdi Iaroslaw z Przeczslawem oswadczil vosnim to wstrøcene[Tegdy Wawrzyniec... wstrącił ty, cso szli podle strugi. Tegdy Jarosław z Przecsławem oświadczył woźnym to wstrącenie]

#### Derived terms

* oświadczenie

#### Related terms

* świadek

#### Descendants

* Polish: oświadczyć
* Silesian: ôświadczyć

### References

* Boryś, Wiesław (2005) “świadek”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
* Mańczak, Witold (2017) “świadek”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
* Bańkowski, Andrzej (2000) “oświadczyć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “oświadczyć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish oświadczyć. By surface analysis, o- +‎ świadczyć. Compare Czech osvědčit, Kashubian òswiadczëc, and Ukrainian осві́дчити (osvídčyty).

### Pronunciation

* IPA: /ɔˈɕfjat.t͡ʂɘt͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /ɔˈɕfjɒt.t͡ʂɨt͡ɕ/
* Audio 1; “oświadczyć”:(file)
* Audio 2; “oświadczyć się”:(file)
* Rhymes: -att͡ʂɘt͡ɕ
* Syllabification: o‧świad‧czyć

### Verb

oświadczyć pf (imperfective oświadczać)
* (intransitive) to declare, to announce (to inform officially) [with dative ‘whom’]
* (intransitive) to declare, to announce (to say clearly) [with dative ‘whom’]
* (transitive, obsolete) to provide, to perform
    Synonym: wyświadczyć
* (transitive, obsolete) to ask someone for their child's hand in marriage
* (transitive, Middle Polish, law) to testify
* (reflexive with się) to propose marriage, to pop the question [with dative ‘to whom’]
* (reflexive with się) to declare oneself, to announce oneself (to state one's i.e. readiness)
* (reflexive with się, obsolete) to speak out (to support or be against someone by speaking) [with za (+ instrumental) ‘for whom/what’], [with przeciw (+ dative) ‘against whom/what’]
* (reflexive with się, obsolete) to call, to summon (to bring forth as a witness) [with instrumental ‘whom’]
* (reflexive with się, Middle Polish) to be declared, to be announced

#### Derived terms

* oświadczenie
* oświadczyny

### Trivia

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), oświadczyć is one of the most used words in Polish, appearing 1 time in scientific texts, 76 times in news, 7 times in essays, 8 times in fiction, and 1 time in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 93 times, making it the 681st most common word in a corpus of 500,000 words.

### References

* ↑ Ida Kurcz (1990) “oświadczyć”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language] (in Polish), volume 1, Kraków, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 347

### Further reading

* oświadczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* oświadczyć in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “oświadczyć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “oświadczyć się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Wiesław Morawski (09.05.2023) “OŚWIADCZYĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
* “OŚWIADCZYĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 09.05.2023
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “oświadczyć”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “oświadczyć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “oświadczyć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 896
* oświadczyć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego