# bękart
## Old Polish
### Etymology

Borrowed from Middle High German banchart. First attested in c. 1408.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /bæ̃kart/
* IPA: (15th CE) /bæ̃kart/

### Noun

bękart m animacy unattested
* (attested in Greater Poland) bastard (illegitimate child)
    Synonym: baster
** 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 27:Gdyby czlowyek z gyney strony byl a nan by szlyszecz, ysz yesth wylyeganyecz albo bąkarth[Gdyby człowiek z jinej strony był, a nań by słyszeć, iż jest wyleganiec albo bękart]
** c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 18r:Bastardus id est spurius ein basthart bakarth[Bastardus id est spurius ein basthart bękart]
** c. 1500, Wokabularz lubiński, Lubiń: inkunabuł Archiwum Archidiecezjalnego w Gnieźnie, sygn. Inc. 78d., page 129v:Spurius id est ignobilis illegitimus basthart bąster bakarth[Spurius id est ignobilis illegitimus basthart bąster bękart]

#### Descendants

* Polish: bękart
* Silesian: bynkart

### References

* Bańkowski, Andrzej (2000) “bękart”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “bękart”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
* Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “bękart”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish bękart. Compare Czech panchart.

### Pronunciation

* IPA: /ˈbɛŋ.kart/
* (Middle Polish) IPA: /ˈbɛ̃.kart/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɛŋkart
* Syllabification: bę‧kart

### Noun

bękart m animal (related adjective bękarci)
* (dated, derogatory) bastard (person who was born out of wedlock, and hence often considered an illegitimate descendant)
    Synonym: (literary) bastard
* (derogatory, of children) brat (child who is regarded as mischievous, unruly, spoiled, or selfish)
    Synonyms: see Thesaurus:dziecko
* (derogatory, of actions, results) bastard (unintended result of actions)
* (printing) widow (single line of type that ends a paragraph, carried over to the next page or column)
    Synonym: wdowa
* (obsolete, biology, of animals or plants) bastard, crossbreed, hybrid, mongrel (organism produced by mating of individuals of different varieties or breeds)
    Synonyms: bastard, hybryda, krzyżówka, mieszaniec
* (obsolete) misshapen, unsuccessful cake
* (obsolete) failure (any thing or object that has turned out not as intended)
* (Middle Polish) A type of lower quality or hybrid silk.
    Synonym: półjedwab
* (Middle Polish) clutter (unnecessary branches or offshoots of a tree or shrub)

#### Derived terms

* bękarctwo

### Further reading

* bękart in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* bękart in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “bękart”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “BĘKART”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 23.06.2020
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “bękart”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “bękart”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “bękart”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 141
* bękart in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego