# rozpocząć
## Polish
### Etymology

From roz- +‎ począć. Compare Kashubian rozpòczic, and Silesian rozpoczōńć. First attested in 1597.

### Pronunciation

* IPA: /rɔsˈpɔ.t͡ʂɔɲt͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /rɔsˈpɔ.t͡ʂɔ̃t͡ɕ/
* Audio 1; “rozpocząć”:(file)
* Audio 2; “rozpocząć się”:(file)
* Rhymes: -ɔt͡ʂɔɲt͡ɕ
* Syllabification: roz‧po‧cząć

### Verb

rozpocząć pf (imperfective rozpoczynać)
* (transitive) to start, to begin (to do something previously not done) [with infinitive ‘to do what’] (proscribed)
    Synonyms: jąć, wszcząć, zacząć
* (transitive) to begin (to do something as the first of a series of actions) [with instrumental ‘with what’; or with od (+ genitive) ‘from what’]
    Synonym: zacząć
* (transitive) to start, to begin (to be the first element of something)
* (intransitive) to begin, to start (to take on a particular profession) [with jako (+ nominative) ‘as what’]
    Synonym: zacząć
* (transitive) to begin (to open and start using something previously unused)
    Synonyms: napocząć, zacząć
* (intransitive) to begin (to say something at first and continue speaking afterwards) [with o (+ locative) ‘about what’]
    Synonym: zacząć
* (reflexive with się) to start, to begin (of events, etc., to have a beginning; to be initiated)
    Synonym: zacząć się
    Antonym: skończyć się
* (reflexive with się) to start, to begin (of places, etc., to have an edge; to be first seen somewhere)
    Synonym: zacząć się
    Antonym: skończyć się
* (reflexive with się) to start, to begin (of periods, etc., to have the initial phase and continue to last)
    Synonyms: nastać, zacząć się
* (reflexive with się) to start, to begin (to be the first of a collection of events) [with instrumental or z (+ instrumental) ‘with what’; or with od (+ genitive) ‘from what’]
    Synonym: zacząć się

#### Derived terms

* rozpoczęcie

### Trivia

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), rozpocząć is one of the most used words in Polish, appearing 17 times in scientific texts, 40 times in news, 11 times in essays, 8 times in fiction, and 1 time in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 77 times, making it the 842nd most common word in a corpus of 500,000 words.
According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), rozpocząć się is one of the most used words in Polish, appearing 6 times in scientific texts, 54 times in news, 5 times in essays, 2 times in fiction, and 0 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 67 times, making it the 973rd most common word in a corpus of 500,000 words.

### References

* ↑ Bańkowski, Andrzej (2000) “rozpocząć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* ↑ Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “rozpocząć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* ↑ Ida Kurcz (1990) “rozpocząć”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language] (in Polish), volume 2, Kraków, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 502
* ↑ Ida Kurcz (1990) “rozpocząć się”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language] (in Polish), volume 2, Kraków, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 502

### Further reading

* rozpocząć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozpocząć się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozpocząć in Polish dictionaries at PWN
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “rozpocząć”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “rozpocząć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozpocząć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 672
* rozpocząć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
* rozpocząć się in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego