# spowiadać
## Old Polish
### Alternative forms

* spowiedać

### Etymology

From s- +‎ powiadać. First attested in the end of the 14th century.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /spɔvjadat͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /spɔvjadat͡ɕ/

### Verb

spowiadać impf (perfective spowiedzieć or wyspowiadać)
* (reflexive with się) to proclaim
** 1930 [c. 1455], “Jos”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎, section 19,7:Day slawø panv bogv israhelskyemv a spowyaday syø (confitere)[Daj sławę Panu Bogu israhelskiemu a spowiadaj się (confitere)]
* (transitive or reflexive with się, attested in Lesser Poland) to praise; to spread good word about someone; to make famous
** 1939 [end of the 14th century], Ryszard Ganszyniec, Witold Taszycki, Stefan Kubica, Ludwik Bernacki, editors, Psałterz florjański łacińsko-polsko-niemiecki [Sankt Florian Psalter]‎, Krakow: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, z zasiłkiem Sejmu Śląskiego [The Ossoliński National Institute: with the benefit of the Silesian Parliament], pages 7, 18:Spowadacz se bødø (confitebor) gospodnu podlug prawdi iego[Spowiadać sie będę (confitebor) Gospodnu podług prawdy jego]
* (Christianity, attested in Greater Poland) to shrive (to hear a confession)
** 1959 [1400], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 423, Poznań:Iacoszm panø kaliszkø spowedal i bozim czalem oprawil[Jakośm panią kaliską spowiedał i Bożym Ciałem oprawił]
* (reflexive with się, Christianity, attested in Greater Poland, Lesser Poland) to confess, to shrive (to disclose sins) [with dative or przed (+ instrumental) ‘to/in whom’, along with genitive or z (+ genitive) ‘about what’]
    Synonym: wspowiadać się
** 1959 [1426], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 1222, Poznań:Yacosm byl nemoczen Welą (leg. w Wielą) Nedzela prawą nemoczą hy spowadalem za[Jakośm był niemocen w Wielą Niedzielą prawą niemocą hi spowiadałem się]
** Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskie‎, Krakow, page 174b:Nechacz szø ten tho lud pred tobø spoueda a thy ge przesegnag[Niechać się ten to lud przed tobą spowieda a ty je przeżegnaj]
** Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskie‎, Krakow, page 14a:Bichom *szo nauczyly svich grzecof spouedacz a pokuthø sza ne strogicz[Bychom się nauczyli swych grzechow spowiedać a pokutę za nie strojić]
** End of the 14th century, Spowiedź powszechna - Confessio generalis, number 1:Szpowadami szø bogw naszemw milemw, yszeszmi szgrzeszili[Spowiadamy sie Bogu naszemu miłemu, iżesmy zgrzeszyli]

#### Related terms

* spowiedniczy
* spowiednik
* spowiedź
* powiedzieć pf, powiadać impf

#### Descendants

* Polish: spowiadać

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “spowiadać, spowiedać, spowiadać się, spowiedać się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Alternative forms

* spowiedać (Middle Polish)

### Etymology

Inherited from Old Polish spowiadać. By surface analysis, s- +‎ powiadać.

### Pronunciation

* IPA: /spɔˈvja.dat͡ɕ/
* Audio 1; “spowiadać”:(file)
* Audio 2; “spowiadać się”:(file)
* Rhymes: -adat͡ɕ
* Syllabification: spo‧wia‧dać

### Verb

spowiadać impf (perfective wyspowiadać or (obsolete) spowiedzieć)
* (transitive, Christianity) to shrive (to hear a confession)
    Synonyms: słuchać spowiedzi, udzielać spowiedzi
    Przed mszą ksiądz spowiadał wiernych. ― Before Mass, the priest heard confessions from the faithful.
* (transitive) to grill, to press (to interrogate; to question aggressively or harshly, especially to try and get an explanation) [with z (+ genitive) ‘about what’]
* (reflexive with się, Christianity) to confess, to shrive (to disclose sins) [with u (+ genitive) ‘to whom’] [with z (+ genitive) ‘about what’]
    Synonym: jednać się z Bogiem
* (reflexive with się) to let slip (to reveal a secret, especially by coercion) [with dative ‘to whom’ and z (+ genitive) ‘what’]
* (reflexive with się) to confide, to confide in (to say something in confidence) [with dative or przed (+ instrumental) ‘to/in whom’, along with z (+ genitive) ‘about what’]
    Synonym: zwierzać się

#### Derived terms

* spowiadacz
* spowiadalnica

#### Related terms

* spowiedniczy
* spowiedny
* spowiedziowy
* spowiedka
* spowiednia
* spowiednica
* spowiedniczka
* spowiednik
* spowiedź
* powiedzieć pf, powiadać impf

### Further reading

* spowiadać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* spowiadać in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “spowiedać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “spowiedać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “SPOWIEDAĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 15.12.2008
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “spowiadać”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “spowiadać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1915), “spowiadać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 6, Warsaw, page 325