# rozmówić
## Old Polish
### Etymology

From roz- +‎ mówić. First attested in 1449.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /rɔzmɔːvit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /rɔzmovit͡ɕ/

### Verb

rozmówić pf
* (attested in Masovia) to talk out of work (to convince someone to not work somewhere)
** 1921 [1449], Kazimierz Tymieniecki, editor, Wolność kmieca na Mazowszu w wieku XV‎, Masovia, page 45:Esz Wyrszbyanta nye roszmowyl Michalowa paropka any wnoszl do nyego rzeczy za czthirdzeszczy groschy, any go zachowal[Eż Wirzbięta nie rozmowił Michałowa parobka ani wniosł do niego rzeczy za cztyrdzieści groszy, ani go zachował]

#### Derived terms

* rozmowa
* rozmówienie

#### Related terms

* rozmowny
* rozmownie
* rozmawianie
* mówić impf
* rozmawiać impf

#### Descendants

* Polish: rozmówić
* Silesian: rozmōwić

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “rozmówić”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish rozmówić. By surface analysis, roz- +‎ mówić. Compare Czech rozmluvit.

### Pronunciation

* IPA: /rɔzˈmu.vit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /rɔzˈmo.vit͡ɕ/
* Rhymes: -uvit͡ɕ
* Syllabification: roz‧mó‧wić

### Verb

rozmówić pf (imperfective rozmawiać)
* (reflexive with się or in Middle Polish, transitive) to discuss, to talk through [with z (+ instrumental) ‘with whom’]
    Synonym: omówić
* (reflexive with się) to get even, to hit back, to get revenge
    Synonym: rozprawić się
* (intransitive, obsolete) to talk with, to speak, to converse, to have a conversation, to chat
    Synonym: porozmawiać
* (intransitive, Middle Polish) to persuade someone to rebel

#### Derived terms

* rozmowa
* rozmówca
* rozmówczyni
* rozmówiny
* rozmównica
* rozmównik

#### Related terms

* rozmowny
* rozmowowy
* rozmówczy
* rozmówkowy
* rozmówniczy
* rozmownie
* rozmawiacz
* rozmowność
* rozmóweczka
* mówić impf
* porozmawiać pf, rozmawiać impf

### Further reading

* rozmówić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozmówić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “rozmowić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “rozmowić się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “ROZMÓWIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 06.02.2015
* “ROZMÓWIĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 14.01.2009
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “rozmówić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “rozmówić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozmówić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 654