# wyspowiadać
## Old Polish
### Etymology

From wy- +‎ spowiadać. First attested in 1466.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /vɨspɔvjadat͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /vɨspɔvjadat͡ɕ/

### Verb

wyspowiadać pf (imperfective spowiadać)
* (reflexive with się, Christianity, attested in Sieradz-Łęczyca) to confess, to shrive (to disclose sins)
** 1874-1891 [1466], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎, volume XXII, Łęczyca, page 19:Illi compuncti, pocutovawschy, ... amplius ad culpas non rediere suas. Compunctum, bycz vyspovya[da]nego, pocutuyączego, vero me, cum firmum fore spero, impugnant fragilem me mala[Illi compuncti, pokutowawszy, ... amplius ad culpas non rediere suas. Compunctum, być wyspowia[da]nego, pokutującego, vero me, cum firmum fore spero, impugnant fragilem me mala]

#### Related terms

* spowiedniczy
* spowiednik
* spowiedź
* powiedzieć pf, powiadać impf
* spowiedzieć pf

#### Descendants

* Polish: wyspowiadać

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “wyspowiadać się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish wyspowiadać. By surface analysis, wy- +‎ spowiadać.

### Pronunciation

* IPA: /vɘ.spɔˈvja.dat͡ɕ/
* Audio 1; “wyspowiadać”:(file)
* Audio 2; “wyspowiadać się”:(file)
* Rhymes: -adat͡ɕ
* Syllabification: wy‧spo‧wia‧dać

### Verb

wyspowiadać pf (imperfective spowiadać)
* (transitive, Christianity) to shrive (to hear a confession)
    Synonyms: słuchać spowiedzi, udzielać spowiedzi
* (transitive) to grill, to press (to interrogate; to question aggressively or harshly, especially to try and get an explanation) [with z (+ genitive) ‘about what’]
* (reflexive with się, Christianity) to confess, to shrive (to disclose sins) [with u (+ genitive) ‘to whom’] [with z (+ genitive) ‘about what’]
    Synonym: pojednać się z Bogiem
* (reflexive with się) to let slip (to reveal a secret, especially by coersion) [with dative ‘to whom’], [with z (+ genitive) ‘what’]
* (reflexive with się) to confide, to confide in (to say something in confidence) [with dative] or [with przed (+ instrumental) ‘to/in whom’], [with z (+ genitive) ‘about what’]
    Synonym: zwierzyć się

#### Related terms

* spowiedniczy
* spowiedny
* spowiedziowy
* spowiadacz
* spowiadalnica
* spowiedka
* spowiednia
* spowiednica
* spowiedniczka
* spowiednik
* spowiedź
* powiedzieć pf, powiadać impf
* spowiedzieć pf

### Further reading

* wyspowiadać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* wyspowiadać in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “wyspowiadać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “wyspowiadać”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “wyspowiadać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wyspowiadać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 1041