# przyjć
## Old Polish
### Alternative forms

* przyć, przyść

### Etymology

Inherited from Proto-Slavic *prijьti. By surface analysis, przy- +‎ ić. First attested in the 15th century.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pr̝ijt͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /pr̝ijt͡ɕ/

### Verb

przyjć pf (imperfective przychodzić)
* (of living beings) to come; to appear in person; to announce oneself
* to achieve, to gain [with k (+ dative) or w (+ accusative) ‘what’]
* (of a woman) to marry [with za (+ accusative) ‘whom’]
** to work out, to come to terms
*** 1868 [1442], Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej : z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Alexandra hr. Stadnickiego‎, volume XI, page 198:Quod tam dominus castellanus, quam dominus Leonardus compromiserunt al. prziszli potenter in premisis causis[Quod tam dominus castellanus, quam dominus Leonardus compromiserunt al. przyszli potenter in premisis causis]
* (of enemies) to come or arrive intending to invade
* (of physical things and phenomena) to appear, to begin; to spread
* to arrive by sailing
* (of a prayer) to reach one's goal, to arrive, to be heard
* (of consequences or events) to be coming; to be expected, to be owed
* (of abstract concepts or time and its segments) to come
* (of unpleasant experiences)) to appear, to happen, to break out, to occur
* to appear; to occur; to be fulfilled [with na (+ accusative)] or [with dative ‘to whom’]
* (impersonal) to find out, to discover, to learn, to realize (to become aware of) [with przed (+ accusative) or ku (+ dative) ‘subject’]
* to have to (to be obliged to) [with infinitive ‘to do what’]
* (sometimes sometimes figuratively) to cross (walking, to travel a certain distance and reach the other side of something)
* mistranslation of Latin trānsitus
** 1930 [c. 1455], “Deut”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎, 32, 49:Wznidzi na tø to gorø Abarim, to gest przydøcze (id est transituum)[Wznidzi na tę to gorę Abarym, to jest przydące (id est transituum)]
* (sometimes reflexive with się) to befall, to happen [with na (+ accusative)] or [with dative ‘to whom’]

#### Derived terms

* przydący
* dobrzeście przyszli
* przyście
* przyszło k temu
* przyć do lat pf
* przyć k sobie pf
* przyć k swojej mierze pf
* przyć ku myśli pf
* przyć na świat pf
* przyć w ciało pf
* przyć w stare lata pf
* przyć w słowo pf
* przyć zajsię pf

#### Related terms

* ić impf

#### Descendants

* Polish: przyjść, przyść, przyści, przyć, przyjć (Middle Polish)
* Silesian: przijś

### References

* Bańkowski, Andrzej (2000) “przyjć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “przyjć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Pronunciation

* (Middle Polish) IPA: (16th c.) /pr̝ɨjt͡ɕ/, (17th–18th c.) /pʂɨjt͡ɕ/

### Verb

przyjć pf
* (intransitive) Middle Polish form of przyjść