# zapowiedzenie
## Old Polish
### Alternative forms

* zapowiedzienie

### Etymology

From zapowiedzieć +‎ -enie. First attested in 1417.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /zapɔvjɛd͡zɛɲɛː/
* IPA: (15th CE) /zapɔvjɛd͡zɛɲe/

### Noun

zapowiedzenie n
* (attested in Masovia) verbal noun of zapowiedzieć (“banning”) (act of not allowing certain actions)
** 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 6:Bo potrzebuge... szmyaloscz przewrothnich, abichom nye bily samym slosczy zapowyedzenym doszycz mayanczi (ut nos simus sola delictorum prohibitione contenti), alye thesz bichom vyną pomsti przestampczom wstawily[Bo potrzebuje... śmiałość przewrotnych, abychom nie byli samym złości zapowiedzenim dosyć mający (ut nos simus sola delictorum prohibitione contenti), ale też bychom winę pomsty przestępcom ustawili]
* (attested in Greater Poland) verbal noun of zapowiedzieć (“prohibiting”) (act of not allowing to use)
** 1967 [1417], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 644, Kościan:Jakoszmy przi tem bili, kedi [kedi] Pyotrek... mową mal cum Johanne, tedy ne pusczil proszno Jana tego zapowedzena (war. ib.: they zapowedzi) przedana dzedziny Grzibna[Jakosmy przy tem byli, kiedy [kedi] Piotrek... mowę miał cum Johanne, tedy nie puścił prozno Jana tego zapowiedzenia (war. ib.: tej zapowiedzi) przedania dziedziny Grzybna]
* (attested in Greater Poland) verbal noun of zapowiedzieć (“seizure for securing one's claims; demanding official seizure to secure one's claims”)
** 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 46:Nye maly woyth szwyadeczthwa szwego zapowyedzenya (arrestationis suae) szwego poszla poszpolnego[Nie mali wojt świadectwa swego zapowiedzenia (arrestationis suae) swego posła pospolnego]
* (attested in Greater Poland) verbal noun of zapowiedzieć (“opposing”)
** 1916 [second half of the 15th century], Stanisław Słoński, editor, Psałterz puławski‎, Greater Poland, pages 30, 26:Zaszczyczysz [je] w stanyu twoyem od zapowyedzenya yęzykow (a contradictione linguarum)[Zaszczycisz [je] w stanu twojem od zapowiedzenia językow (a contradictione linguarum)]

#### Related terms

* zapowiedny
* zapowiadanie
* zapowiedź
* zapowiedźca
* powiedzieć pf, powiadać impf
* zapowiedzieć pf, zapowiadać impf

#### Descendants

* Polish: zapowiedzenie

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “zapowiedzenie”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish zapowiedzenie. By surface analysis, zapowiedzieć +‎ -enie.

### Pronunciation

* IPA: /za.pɔ.vjɛˈd͡zɛ.ɲɛ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɛɲɛ
* Syllabification: za‧po‧wie‧dze‧nie

### Noun

zapowiedzenie n
* verbal noun of zapowiedzieć

#### Declension
### Further reading

* zapowiedzenie in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “zapowiedzenie”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Aleksander Zdanowicz (1861) “zapowiedzenie”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1927), “zapowiedzenie”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 8, Warsaw, page 229
* zapowiedzenie in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego