# pognać
## Old Polish
### Etymology

From po- +‎ gnać. First attested in 1471.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /pɔɡnat͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /pɔɡnat͡ɕ/

### Verb

pognać pf
* to make someone leave
** 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 90:Pozienye grozą minabit (sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti Is 20, 4)[Pożenie grozą minabit (sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti Is 20, 4)]
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 115:Szlo tez s nym pyedzyeszyąd poczesnych mazów, którzy byly dzyevyącz tyszyącz lyvda do Rzyma sobą pognaly (secum traxerunt)[Szło też s nim piędziesiąt poczesnych mężów, którzy byli dziewięć tysiąc luda do Rzyma z sobą pognali (secum traxerunt)]
* Corruption of pojąć (“to take as a wife”).
** 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 52:Pognaly acceperunt (omnes hi acceperant uxores alienigenas I Esdr 10, 44)[Pognali acceperunt (omnes hi acceperant uxores alienigenas I Esdr 10, 44)]

#### Descendants

* Polish: pognać

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “pognać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Alternative forms

* pogonić

### Etymology

Inherited from Old Polish pognać. By surface analysis, po- +‎ gnać.

### Pronunciation

* IPA: /ˈpɔ.ɡnat͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /ˈpɔ.ɡnat͡ɕ/
* (Masovia):
** (Far Masovian) IPA: /ˈpɔ.ɡnat͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɔɡnat͡ɕ
* Syllabification: po‧gnać

### Verb

pognać pf (imperfective gnać)
* (intransitive) to rush, to hurry, to hustle (to move very quickly)
* (transitive) to herd (to cause to be at a certain place)
* (transitive) to press, to pressure (to coerce into doing a particular action)
* (reflexive with się, Middle Polish) to enrage; to become very angry
* (reflexive with się, Far Masovian, of a cow) to become pregnant

#### Conjugation
### Further reading

* pognać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* pognać in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “pognać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “pognać sie”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Paweł Kupiszewski (08.02.2019) “POGNAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
* Samuel Bogumił Linde (1812) “pognać”, in Słownik języka polskiego, volume 3, page 842
* Aleksander Zdanowicz (1861) “pognać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “pognać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 463
* pognać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
* Wojciech Grzegorzewicz (1894) “pognać”, in Sprawozdania Komisji Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 5, Krakow: Akademia Umiejętności, page 118