# -ικός
## Ancient Greek
### Etymology

From -κός (-kós) from Proto-Indo-European *-kos, *-ḱos, with an added ι from i-stems such as φυσι-κός (phusi-kós, “natural”), through the same process by which -ῑ́της (-ī́tēs) developed from -της (-tēs), occurring in some original case and later used freely. Cognate with Latin -icus and Proto-Germanic *-igaz, whence Old English -iġ (English -y), Old High German -ig, Gothic -𐌴𐌹𐌲𐍃 (-eigs).

### Pronunciation

* IPA: /i.kós/ → /iˈkos/ → /iˈkos/
* (5th BCE Attic) IPA: /i.kós/
* (1st CE Egyptian) IPA: /iˈkos/
* (4th CE Koine) IPA: /iˈkos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /iˈkos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /iˈkos/

### Suffix

-ῐκός • (-ikós) m (feminine -ῐκή, neuter -ῐκόν); first/second declension
* Added to noun stems to form adjectives: of or pertaining to, in the manner of; -ic

#### References

* Smyth, Herbert Weir (1920) “Part III: Formation of Words”, in A Greek grammar for colleges, Cambridge: American Book Company, § 858

## Greek
### Etymology

When denoting origin/properties/collective nouns, inherited from Ancient Greek -ικός (-ikós). Learned borrowing from Ancient Greek -ικός (-ikós) under the semantic influence of Latin -icus when used for forming science/art-denoting nouns.

### Pronunciation

* IPA: /iˈkos/

### Suffix

-ικός • (-ikós), -ική, -ικό or -ικός, -ική/ικιά, -ικό
* adjective-forming suffix denoting origin from a country/region/national group:
    ‎Γαλλία (Gallía, “France”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎γαλλικός (gallikós, “French”) (adjective)
    ‎Κούρδος (Koúrdos, “Kurd”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎κουρδικός (kourdikós, “Kurdish”) (adjective)
* adjective-forming suffix denoting relation or a specific member of a collective noun:
    ‎λαός (laós, “people, polulace”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎λαϊκός (laïkós, “popular, folk”) (adjective)
* adjective-forming suffix denoting a characteristic of an abstract noun:
    ‎δημοκρατία (dimokratía, “democracy”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎δημοκρατικός (dimokratikós, “democratic”) (adjective)
* adjective-forming suffix denoting the ability to perform the action of the root verb:
    ‎δημιουργώ (dimiourgó, “create”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎δημιουργικός (dimiourgikós, “creative”) (adjective)
* (as f. s. -ική) abstract noun-forming suffix denoting the art/science of the root noun: (formal)
    ‎γλύπτης (glýptis, “sculptor”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎γλυπτική (glyptikí, “sculpture (art)”) (noun)
    ‎οδοντίατρος (odontíatros, “dentist”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎οδοντιατρική (odontiatrikí, “dentistry (science)”) (noun)
* (as n. pl. -ικά) abstract noun-forming suffix for languages:
    ‎Γαλλία (Gallía, “France”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎γαλλικά (galliká, “French language”) (noun)
* (as n. pl. -ικά) collective noun-forming suffix for classes of objects:
    ‎γυαλί (gyalí, “glass”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎γυαλικά (gyaliká, “glassware”) (noun)
    ‎λάχανο (láchano, “cabbage”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎λαχανικά (lachaniká, “vegetables (collective)”) (noun)
* (as n. pl. -ικά) collective noun-forming suffix for classes of ailments:
    ‎έντερο (éntero, “intestine”) + ‎-ικός (-ikós) → ‎εντερικά (enteriká, “ailments of the intestine”) (noun)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | -ικός • | -ική • / -ικιά • | -ικό • | -ικοί • | -ικές • | -ικά • |
| genitive | -ικού • | -ικής • / -ικιάς • | -ικού • | -ικών • | -ικών • | -ικών • |
| accusative | -ικό • | -ική • / -ικιά • | -ικό • | -ικούς • | -ικές • | -ικά • |
| vocative | -ικέ • | -ική • / -ικιά • | -ικό • | -ικοί • | -ικές • | -ικά • |
| notes | Feminine, either -ική, or -ική & -ικιά for some adjectives. | Feminine, either -ική, or -ική & -ικιά for some adjectives. | Feminine, either -ική, or -ική & -ικιά for some adjectives. | Feminine, either -ική, or -ική & -ικιά for some adjectives. | Feminine, either -ική, or -ική & -ικιά for some adjectives. | Feminine, either -ική, or -ική & -ικιά for some adjectives. |