# φθινοπωρινός
## Ancient Greek
### Etymology

From φθῐνόπωρ(ον) (phthinópōr(on), “autumn, fall”) +‎ -ινός (-inós, suffix for adjectives), already since 5th century at Hippocrates (@scaife.perseus).

### Pronunciation

* IPA: /pʰtʰi.no.pɔː.ri.nós/ → /ɸθi.no.po.riˈnos/ → /fθi.no.po.riˈnos/
* (5th BCE Attic) IPA: /pʰtʰi.no.pɔː.ri.nós/
* (1st CE Egyptian) IPA: /pʰtʰi.no.po.riˈnos/
* (4th CE Koine) IPA: /ɸθi.no.po.riˈnos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /fθi.no.po.riˈnos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /fθi.no.po.riˈnos/

### Adjective

φθινοπωρινός • (phthinopōrinós) m (feminine φθῐνοπωρινή, neuter φθῐνοπωρινόν); first/second declension & rare feminine φθινοπωρίς (phthinopōrís)
* autumnal
    Synonym: φθινοπωρικός (phthinopōrikós)

#### Derived terms

* φθινοπωρινὴ ἰσημερία (phthinopōrinḕ isēmería, “autumnal equinox”) (@scaife.perseus)

#### Related terms

* see: φθινόπωρον (phthinópōron), φθῐ́νω (phthínō), and ὀπώρα (opṓra)

### References

* ↑ s.v. φθινόπωρο - φθινοπωρινός - Babiniotis, Georgios (2010) Ετυμολογικό λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας Etymologikó lexikó tis néas ellinikís glóssas [Etymological Dictionary of Modern Greek language] (in Greek), Athens: Lexicology Centre

### Further reading

* “φθινοπωρινός”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
* “φθινοπωρινός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* φθινοπωρινός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette

## Greek
### Alternative forms

* φθινοπωριάτικος (fthinoporiátikos)

### Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek φθινοπωρινός (phthinopōrinós). By surface analysis, φθινόπωρ(ο) (fthinópor(o), “autumn, fall”) +‎ -ινός (-inós, suffix for adjectives).

### Pronunciation

* IPA: /fθi.no.po.ɾiˈnos/
* Hyphenation: φθι‧νο‧πω‧ρι‧νός

### Adjective

φθινοπωρινός • (fthinoporinós) m (feminine φθινοπωρινή, neuter φθινοπωρινό)
* autumnal, autumn, autumn-, fall, fall- (occurring during, suitable for or typical of the season of autumn/fall)
    φθινοπωρινή ισημερία ― fthinoporiní isimería ― autumnal equinox
    φθινοπωρινά ρούχα ― fthinoporiná roúcha ― autumn clothes
    φθινοπωρινός καιρός ― fthinoporinós kairós ― autumn weather

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | φθινοπωρινός • | φθινοπωρινή • | φθινοπωρινό • | φθινοπωρινοί • | φθινοπωρινές • | φθινοπωρινά • |
| genitive | φθινοπωρινού • | φθινοπωρινής • | φθινοπωρινού • | φθινοπωρινών • | φθινοπωρινών • | φθινοπωρινών • |
| accusative | φθινοπωρινό • | φθινοπωρινή • | φθινοπωρινό • | φθινοπωρινούς • | φθινοπωρινές • | φθινοπωρινά • |
| vocative | φθινοπωρινέ • | φθινοπωρινή • | φθινοπωρινό • | φθινοπωρινοί • | φθινοπωρινές • | φθινοπωρινά • |

#### Derived terms

* φθινοπωρινά (fthinoporiná, “in an autumnal way, in an autumnal manner”) (adverb)

#### Related terms

* see: φθινόπωρο (fthinóporo), φθίνω (fthíno), and οπώρα (opóra)

#### See also

* χειμερινός (cheimerinós, “of winter, wintry”)
* εαρινός (earinós, “of spring”)
* καλοκαιρινός (kalokairinós, “of summer, summery”)
also
* φθινοπωριάτικος (fthinoporiátikos, “autumnal”)
* χειμωνιάτικος (cheimoniátikos, “winter, wintry”)
* ανοιξιάτικος (anoixiátikos, “of spring”)
* καλοκαιριάτικος (kalokairiátikos, “summer, summery”)

### References

* ↑ φθινοπωρινός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language