OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# 蛻變
## Chinese
### Pronunciation

* Mandarin
    (Pinyin): tuìbiàn, shuìbiàn
    (Zhuyin): ㄊㄨㄟˋ ㄅㄧㄢˋ, ㄕㄨㄟˋ ㄅㄧㄢˋ
* Cantonese (Jyutping): teoi$^3$ bin$^3$
* Southern Min (Hokkien, POJ): thùi-piàn
* Mandarin
** (Standard Chinese, standard in Mainland and Taiwan)
*** Hanyu Pinyin: tuìbiàn
*** Zhuyin: ㄊㄨㄟˋ ㄅㄧㄢˋ
*** Tongyong Pinyin: tuèibiàn
*** Wade–Giles: tʻui$^4$-pien$^4$
*** Yale: twèi-byàn
*** Gwoyeu Romatzyh: tueybiann
*** Palladius: туйбянь (tujbjanʹ)
*** Sinological IPA : /tʰu̯eɪ̯⁵¹⁻⁵³ pi̯ɛn⁵¹/
** (Standard Chinese, variant in Taiwan)
*** Hanyu Pinyin: shuìbiàn
*** Zhuyin: ㄕㄨㄟˋ ㄅㄧㄢˋ
*** Tongyong Pinyin: shuèibiàn
*** Wade–Giles: shui$^4$-pien$^4$
*** Yale: shwèi-byàn
*** Gwoyeu Romatzyh: shueybiann
*** Palladius: шуйбянь (šujbjanʹ)
*** Sinological IPA : /ʂu̯eɪ̯⁵¹⁻⁵³ pi̯ɛn⁵¹/
* Cantonese
** (Standard Cantonese, Guangzhou–Hong Kong)
*** Jyutping: teoi$^3$ bin$^3$
*** Yale: teui bin
*** Cantonese Pinyin: toey$^3$ bin$^3$
*** Guangdong Romanization: têu$^3$ bin$^3$
*** Sinological IPA : /tʰɵy̯³³ piːn³³/
* Southern Min
** (Hokkien)
*** Pe̍h-ōe-jī: thùi-piàn
*** Tâi-lô: thuì-piàn
*** Phofsit Daibuun: tuie'piexn
*** IPA (Xiamen): /tʰui²¹⁻⁵³ piɛn²¹/
*** IPA (Quanzhou): /tʰui⁴¹⁻⁵⁵⁴ piɛn⁴¹/
*** IPA (Zhangzhou): /tʰui²¹⁻⁵³ piɛn²¹/
*** IPA (Taipei): /tʰui¹¹⁻⁵³ piɛn¹¹/
*** IPA (Kaohsiung): /tʰui²¹⁻⁴¹ piɛn²¹/

### Verb

蛻變
* (intransitive) to transform; to change
* (physics, of a nucleus) to decay

#### Synonyms

* (to decay): 衰變／衰变 (shuāibiàn)
# 紙書
## Chinese

(This form in the hanzi box is uncreated: "纸书".)

### Pronunciation

* Mandarin
    (Pinyin): zhǐshū
    (Zhuyin): ㄓˇ ㄕㄨ
* Mandarin
** (Standard Chinese)
*** Hanyu Pinyin: zhǐshū
*** Zhuyin: ㄓˇ ㄕㄨ
*** Tongyong Pinyin: jhǐhshu
*** Wade–Giles: chih$^3$-shu$^1$
*** Yale: jř-shū
*** Gwoyeu Romatzyh: jyyshu
*** Palladius: чжишу (čžišu)
*** Sinological IPA : /ʈ͡ʂʐ̩²¹⁴⁻²¹ ʂu⁵⁵/

### Noun

紙書
* paper book; printed book
# dognać
## Polish
### Etymology

From do- +‎ gnać.

### Pronunciation

* IPA: /ˈdɔɡ.nat͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɔɡnat͡ɕ
* Syllabification: dog‧nać

### Verb

dognać pf (imperfective doganiać)
* (transitive) to catch up with, to catch
    Synonyms: dogonić, doścignąć, dopędzić, zrównać się z, dopaść

#### Conjugation
### Further reading

* dognać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* dognać in Polish dictionaries at PWN
# drzeć łacha
## Polish
### Etymology

Literally, “to tear [the] rags”.

### Pronunciation

* IPA: /ˈdʐɛt͡ɕ ˈwa.xa/
* Audio:(file)
* Syllabification: drzeć ła‧cha

### Verb

drzeć łacha impf
* (intransitive, colloquial, derogatory, idiomatic) to take the piss [with z (+ genitive) ‘out of whom’]
    Synonyms: cisnąć bekę, mieć polewkę, naśmiewać się

#### Conjugation
### Further reading

* ktoś drze łacha z kogoś/czegoś in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
# haczyć
## Polish
### Etymology

From hak +‎ -yć. First attested in the second half of the 18th century.

### Pronunciation

* IPA: /ˈxa.t͡ʂɘt͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -at͡ʂɘt͡ɕ
* Syllabification: ha‧czyć

### Verb

haczyć impf
* (intransitive, colloquial) to be hooked (to come into contact with a protruding part of an object while moving, so that there is an impact or a momentary catching of the two objects) [with o (+ accusative) ‘on what’] [with instrumental ‘with what’]
    Synonym: wadzić, zaczepiać, zahaczać, zawadzać
* (transitive, colloquial) to hook (to use a sharp object to hook something on)
* (intransitive) to come into contact with (to have had some experience with) [with o (+ accusative) ‘with what’]
    Synonyms: zahaczać, zatrącać, zawadzać
* (transitive, climbing) to hook (to place hooks in a climbing face to allow climbing)
* (transitive, colloquial, computing) to hack (to gain unauthorized access to (a computer system, e.g., a website, or network) by manipulating code)
    Synonym: hakować
* (transitive, obsolete, colloquial) to hook (to keep someone somewhere)
    Synonym: przytrzymywać
* (reflexive with się) to get caught on (to speak with difficulty; to stutter)
    Synonym: jąkać się
* (reflexive with się) to land (to find an odd job or an apartment temporarily)
    Synonym: zahaczać się
* (reflexive with się, obsolete, expressive) to hook (to use a sharp object to hook something on)

#### Derived terms

* odhaczyć pf, odhaczać impf
* przyhaczyć pf, przyhaczać impf
* zahaczyć pf, zahaczać impf

### References

* ↑ Bańkowski, Andrzej (2000) “haczyć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego (in Polish)
* ↑ Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “haczyć”, in Słownik języka polskiego

### Further reading

* haczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* haczyć się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* haczyć in Polish dictionaries at PWN
* Aleksander Zdanowicz (1861) “haczyć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “haczyć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 2
# kudłacić
## Polish
### Etymology

From kudłaty +‎ -ić. First attested in 1902.

### Pronunciation

* IPA: /kuˈdwa.t͡ɕit͡ɕ/
* Rhymes: -at͡ɕit͡ɕ
* Syllabification: ku‧dła‧cić

### Verb

kudłacić impf (perfective skudłacić)
* (transitive) to make shaggy
    Synonym: kudłać
* (reflexive with się) to become shaggy
    Synonym: kudłać się

#### Conjugation
### References

* ↑ Halina Zgółkowa, editor (1994-2005), “kudłacić”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1-50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
* ↑ J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “kudłacić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 620

### Further reading

* kudłacić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* kudłacić się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* kudłacić in Polish dictionaries at PWN
* kudłacić in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
# مضرت
## Ottoman Turkish
### Etymology

Borrowed from Arabic مَضَرَّة (maḍarra, “damage, harm”).

### Noun

مضرت • (mazarrat)
* damage, injury, detriment, harm, the condition or measure of something not being intact
    Synonyms: زیان (ziyan), ضرر (zarar), گزند (gezend)

#### Derived terms

* مضرتلو (mazarratlı, “injurious, detrimental”)

#### Descendants

* Turkish: mazarrat

### Further reading

* Çağbayır, Yaşar (2007) “mazarrat2”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 3091
* Devellioğlu, Ferit (1962) “mazarrat”, in Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat‎‎ (in Turkish), Istanbul: Türk Dil Kurumu, page 703
* Kélékian, Diran (1911) “مضرت”, in Dictionnaire turc-français‎, Constantinople: Mihran, page 1182
* Meninski, Franciszek à Mesgnien (1687) “Damnum”, in Complementum thesauri linguarum orientalium, seu onomasticum latino-turcico-arabico-persicum, simul idem index verborum lexici turcico-arabico-persici, quod latinâ, germanicâ, aliarumque linguarum adjectâ nomenclatione nuper in lucem editum‎, Vienna, column 320
* Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680) “مضرت”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum‎, Vienna, column 4715
* Nişanyan, Sevan (2002–) “mazarrat”, in Nişanyan Sözlük
* Redhouse, James W. (1890) “مضرت”, in A Turkish and English Lexicon‎, Constantinople: A. H. Boyajian, page 1886

## Persian
### Etymology

Borrowed from Arabic مَضَرَّة (maḍarra).

### Pronunciation

* (Classical Persian) IPA: [ma.zaɾ.ˈɾat]
* (Dari, formal) IPA: [mä.zär.rǽt̪]
* (Dari, formal) IPA: [mä.zär.rǽt̪]
** (Kabuli) IPA: [mä.zär.rǽt̪]
** (Hazaragi) IPA: [mä.zär.rǽt̪]
* (Iran, formal) IPA: [mæ.zæɹ.ɹǽt̪]
* (Tajik, formal) IPA: [mä.zäɾ.ɾǽt̪]

### Noun

مضرت • (mazarrat) (plural مضرات (mazarrât))
* injury, hurt
* disadvantage, detrimental point
    فواید و مضرات ― favâyed va mazarrât ― advantages and disadvantages

### Further reading

* Hayyim, Sulayman (1934) “مضرت”, in New Persian–English dictionary, Teheran: Librairie-imprimerie Béroukhim
# nałożyć
## Polish
### Alternative forms

* nałozyć (Far Masovian)

### Etymology

From na- +‎ łożyć.

### Pronunciation

* IPA: /naˈwɔ.ʐɘt͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɔʐɘt͡ɕ
* Syllabification: na‧ło‧żyć

### Verb

nałożyć pf (imperfective nakładać)
* (transitive) to apply, to put on, to dab (e.g. sunscreen) [with instrumental ‘with what’] [with na (+ accusative) ‘onto what’]
* (transitive) to put on, to dress (to put clothing either on oneself or another) [with dative ‘whom’] [with na (+ accusative) ‘onto what’]
* (transitive) to ladle, to put into (to place into a container or dish) [with accusative] or [with genitive ‘what’], [with dative ‘for whom’], [with na (+ accusative) ‘onto what’]
* (transitive) to impose (to enforce, compel to behave in a certain way) [with na (+ accusative) ‘on whom’]
* (transitive) to burden (to impose a load)
* (transitive, obsolete) to add too much of something, to put too much
* (transitive, obsolete) to accustom (to get someone used to something)
    Synonym: przyzwyczaić
* (reflexive with się) to overlap (to extend over and partly cover something) [with na (+ accusative) ‘onto what’]
    Synonyms: założyć się, zbiec się
* (reflexive with się) to overlap (to happen at the same time) [with na (+ accusative) ‘onto what’]
* (reflexive with się, obsolete) to become accustomed, to get used to
    Synonym: przyzwyczaić się

#### Derived terms

* nałożyć kaganiec pf, nakładać kaganiec impf

### Further reading

* nałożyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* nałożyć in Polish dictionaries at PWN
# napatolić
## Polish
### Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

### Pronunciation

* (Greater Poland):
** (Kuyavia) IPA: /na.paˈtɔ.lit͡ɕ/

### Verb

napatolić pf
* (reflexive with się, Kuyavia) to show up; to become visible
    Synonyms: nasunąć się, nawinąć się

### Further reading

* Oskar Kolberg (1867) “napatolić”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 273
# napraszać
## Polish
### Etymology

From naprosić +‎ -ać. First attested in 1583.

### Pronunciation

* IPA: /naˈpra.ʂat͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /naˈpra.ʂat͡ɕ/, /nɒˈpra.ʂat͡ɕ/
* Rhymes: -aʂat͡ɕ
* Syllabification: na‧pra‧szać

### Verb

napraszać impf
* (reflexive with się) to importune, to implore; to bother (to request or suggest many times in an annoying manner) [with genitive ‘for what’; or with dative ‘whom’; or with o (+ accusative) ‘for what’; or with z (+ instrumental) ‘with what’; or with żeby (+ clause) ‘to do what’]
* (reflexive with się) to ask for it; to dig oneself in a hole (to create a bad situation with one's behavior) [with o (+ accusative); or with żeby (+ clause)]
    Synonym: prosić się
* (reflexive with się) to come to mind (to suddenly become the object of someone's thoughts)
    Synonyms: narzucać się, nasuwać się

#### Conjugation
### References

* ↑ Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “napraszać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku

### Further reading

* napraszać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* napraszać in Polish dictionaries at PWN
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “napraszać”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “napraszać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “napraszać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 132
* napraszać się in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
# odwzorować
## Polish
### Etymology

From od- +‎ wzór +‎ -ować.

### Pronunciation

* IPA: /ɔd.vzɔˈrɔ.vat͡ɕ/
* Rhymes: -ɔvat͡ɕ
* Syllabification: od‧wzo‧ro‧wać

### Verb

odwzorować pf (imperfective odwzorowywać)
* (transitive) to copy, to pattern on (to create something according to an established pattern)
* (transitive, mathematics) to copy (to assign to an element of a certain set an element of another set)
* (reflexive with się) to leave a mark, to imprint (to leave a physical impression)
    Synonym: odcisnąć się
* (reflexive with się) to imprint (to have an effect on someone)
    Synonyms: odbić się, odcisnąć się

#### Conjugation
### Further reading

* odwzorować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* odwzorować in Polish dictionaries at PWN
# odwzorowywać
## Polish
### Etymology

From odwzorować +‎ -ywać.

### Pronunciation

* IPA: /ɔd.vzɔ.rɔˈvɘ.vat͡ɕ/
* Rhymes: -ɘvat͡ɕ
* Syllabification: od‧wzo‧ro‧wy‧wać

### Verb

odwzorowywać impf (perfective odwzorować)
* (transitive) to copy, to pattern on (to create something according to an established pattern)
* (transitive, mathematics) to copy (to assign to an element of a certain set an element of another set)
* (reflexive with się) to leave a mark, to imprint (to leave a physical impression)
    Synonym: odciskać się
* (reflexive with się) to imprint (to have an effect on someone)
    Synonyms: odbijać się, odciskać się

#### Conjugation
### Further reading

* odwzorowywać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* odwzorowywać in Polish dictionaries at PWN
# przydarzać
## Polish
### Etymology

From przydarzyć +‎ -ać.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɘˈda.ʐat͡ɕ/
* Rhymes: -aʐat͡ɕ
* Syllabification: przy‧da‧rzać

### Verb

przydarzać impf (perfective przydarzyć)
* (reflexive with się) to bechance, to befall, to happen [with dative ‘to someone’]
    Synonym: przytrafiać się

#### Conjugation
### Further reading

* przydarzać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* przydarzać in Polish dictionaries at PWN
# przypochlebić
## Polish
### Etymology

From przy- +‎ pochlebić.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɘ.pɔˈxlɛ.bit͡ɕ/
* Rhymes: -ɛbit͡ɕ
* Syllabification: przy‧po‧chle‧bić

### Verb

przypochlebić pf (imperfective przypochlebiać)
* (intransitive or reflexive) to ingratiate oneself [with dative ‘to/with someone’]
    Synonyms: przymilić się, przypodobać

#### Conjugation
### Further reading

* przypochlebić in Polish dictionaries at PWN
# przytrafić
## Polish
### Etymology

From przy- +‎ trafić.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɘˈtra.fit͡ɕ/
* Rhymes: -afit͡ɕ
* Syllabification: przy‧tra‧fić

### Verb

przytrafić pf (imperfective przytrafiać)
* (reflexive with się) to bechance, to befall, to happen [with dative ‘to someone’]
    Synonym: przydarzyć się

#### Conjugation
### Further reading

* przytrafić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* przytrafić in Polish dictionaries at PWN
# przywidywać
## Polish
### Etymology

From przy- +‎ widywać.

### Pronunciation

* IPA: /pʂɘ.viˈdɘ.vat͡ɕ/
* Rhymes: -ɘvat͡ɕ
* Syllabification: przy‧wi‧dy‧wać

### Verb

przywidywać impf (perfective przywidzieć)
* (reflexive with się) to appear as an illusion, to apparate
    Synonym: zwidywać się

#### Conjugation
### Further reading

* przywidywać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* przywidywać in Polish dictionaries at PWN
# rozkurczać
## Polish
### Etymology

From rozkurczyć +‎ -ać.

### Pronunciation

* IPA: /rɔsˈkur.t͡ʂat͡ɕ/
* Rhymes: -urt͡ʂat͡ɕ
* Syllabification: roz‧kur‧czać

### Verb

rozkurczać impf (perfective rozkurczyć)
* (transitive) to unclench
    Synonym: kurczyć
* (transitive) to unclench, to loosen
    Antonym: rozluźniać
* (reflexive with się) to unclench (to become unclenched)
* (reflexive with się) to unclench, to loosen (to become loosened)
    Antonym: kurczyć się

#### Conjugation
### Further reading

* rozkurczać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozkurczać in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “rozkurczać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku
* Aleksander Zdanowicz (1861) “rozkurczać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozkurczać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 637
* rozkurczać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
# rozłożyć
## Polish
### Etymology

From roz- +‎ łożyć.

### Pronunciation

* IPA: /rɔzˈwɔ.ʐɘt͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɔʐɘt͡ɕ
* Syllabification: roz‧ło‧żyć

### Verb

rozłożyć pf (imperfective rozkładać)
* (transitive) to spread, to unfold, to unfurl, to lay out; to open (to move parts of an object apart, increasing its surface area)
* (transitive) to spread, to set out (to set items at a distance to each other)
* (transitive) to take apart (to separate the elements of an object that make up a whole, causing the whole to cease to exist)
    Synonym: zdemontować
    Antonym: zmontować
* (transitive) to spread out (to divide something in time or space) [with na (+ accusative) ‘into what’], [with między (+ instrumental) ‘between what’]
* (transitive, chemistry) to decompose, to break down (to cause a chemical breakdown of something)
* (transitive) to spread (to set to the sides)
* (transitive, colloquial) to take apart, to tear apart (to soundly defeat someone, or a team)
    Synonyms: see Thesaurus:bić
* (transitive, colloquial) to tear apart, to corrupt (to cause the downfall of something)
* (transitive) to take apart (of a disease, to make someone feel bad)
* (transitive, colloquial) to smash (with surprising behavior or unusual characteristics, to cause a strong emotional state in someone)
* (reflexive with się) to spread, to unfold, to unfurl, to lay out; to open (to have one's own parts move apart, increasing its surface area)
    Synonym: rozpostrzeć się
    Antonym: złożyć się
* (reflexive with się, chemistry) to decompose, to break down (to undergo a chemical breakdown) [with na (+ accusative) ‘into what’]
* (reflexive with się) to spread out (to be divided something in time or space) [with na (+ accusative) ‘into whom/what’]
    Synonym: rozdzielić się
* (reflexive with się, literary) to spread (to be set to the sides)
* (reflexive with się, literary) to spread (to take up space physically) [with instrumental or z (+ instrumental) ‘with/by means of what’]
    Synonyms: rozciągnąć się, rozpostrzeć się
* (reflexive with się) to spread out (to be spread around an area)
    Synonyms: zainstalować się, rozbić się
    Antonym: zwinąć się
* (reflexive with się, colloquial) to spread out, to sprawl out (to find a comfortable position e.g. on a couch)
    Synonym: rozwalić się
* (reflexive with się) to be torn apart (to lose functionality)
* (reflexive with się, colloquial) to fall apart (having gotten sick, to start showing symptoms) [with na (+ accusative) ‘into what’]

#### Derived terms

* rozłożyć na czynniki pierwsze pf, rozkładać na czynniki pierwsze impf
* rozłożyć ręce pf, rozkładać ręce impf

### Further reading

* rozłożyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozłożyć in Polish dictionaries at PWN
# rozmrozić
## Polish
### Etymology

From roz- +‎ mrozić.

### Pronunciation

* IPA: /rɔzˈmrɔ.ʑit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɔʑit͡ɕ
* Syllabification: roz‧mro‧zić

### Verb

rozmrozić pf (imperfective rozmrażać)
* (transitive) to unfreeze, to defrost
    Synonym: odmrozić
* (reflexive with się) to thaw, to defrost
    Synonym: odmrozić się

#### Conjugation
### Further reading

* rozmrozić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozmrozić in Polish dictionaries at PWN
# rozsupłać
## Polish
### Etymology

From roz- +‎ supłać. First attested in 1846.

### Pronunciation

* IPA: /rɔsˈsu.pwat͡ɕ/
* Rhymes: -upwat͡ɕ
* Syllabification: roz‧su‧płać

### Verb

rozsupłać pf (imperfective rozsupływać)
* (transitive) to unknot (to unravel a knot)
    Synonyms: odplątać, rozplątać, rozwikłać
    Antonym: zaplątać
* (transitive) to unravel (to clear from complication or difficulty; to unfold; to solve)
    Synonyms: rozplątać, rozwikłać
* (reflexive with się) to unknot (of a knot, to become unravelled)
    Synonyms: odpleść się, rozplątać się
    Antonyms: poplątać się, splątać się
* (reflexive with się) to unravel (to become clear from complication or difficulty; to be unfolded; to be solved)
    Synonym: rozwikłać się
* (reflexive with się, literary) to unravel (of a relation, to become weaker)

#### Conjugation
### References

* ↑ Przegląd Naukowy, Literaturze, Wiedzy i Umnictwu Poświęcony (in Polish), volume R.5, t.3, number 24, 1846, page 737

### Further reading

* rozsupłać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozsupłać się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozsupłać in Polish dictionaries at PWN
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozsupłać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 703
* rozsupłać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
# rozwikłać
## Polish
### Etymology

From roz- +‎ wikłać.

### Pronunciation

* IPA: /rɔzˈvi.kwat͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ikwat͡ɕ
* Syllabification: roz‧wi‧kłać

### Verb

rozwikłać pf (imperfective rozwikływać)
* (transitive) to unravel, to untangle, to disentangle (to physically cause something or many things to no longer be tangled)
    Synonyms: odplątać, rozplątać, rozsupłać
    Antonym: zaplątać
* (transitive, by extension) to untangle, to disentangle (to solve or cause to be less confusing or mysterious)
    Synonyms: rozplątać, rozsupłać
* (reflexive with się, of threads) to get unravelled, to get untangled, to get disentangled
* (reflexive with się) to untangle, to disentangle (to become less confusing or mysterious)
    Synonym: rozsupłać się

#### Conjugation
### Further reading

* rozwikłać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* rozwikłać in Polish dictionaries at PWN
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “rozwikłać”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “rozwikłać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1912), “rozwikłać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 5, Warsaw, page 731
* rozwikłać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
# stawiać klocka
## Polish
### Etymology

Literally, “to place a block”.

### Pronunciation

* IPA: /ˈsta.vjat͡ɕ ˈklɔt͡s.ka/
* Syllabification: sta‧wiać kloc‧ka

### Verb

stawiać klocka impf (perfective postawić klocka)
* (intransitive, colloquial, idiomatic, slang) to drop anchor, to take a dump (to defecate)
    Synonyms: defekować, kupkać, robić kupę, srać, wypróżniać się

#### Conjugation
### Further reading

* ktoś robi kupę in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
# śmiać się do rozpuku
## Polish
### Alternative forms

* zaśmiewać się do rozpuku

### Etymology

Literally, “to laugh to [the point of] bursting”.

### Pronunciation

* IPA: (normal speech) /ˈɕmjat͡ɕ ɕɛ dɔ rɔsˈpu.ku/, (careful speech) /ˈɕmjat͡ɕ ɕɛw̃ dɔ rɔsˈpu.ku/
* Audio:(file)
* Syllabification: śmiać się do roz‧pu‧ku

### Verb

śmiać się do rozpuku impf (perfective uśmiać się do rozpuku)
* (intransitive, idiomatic) to crack up, to laugh one's head off, to split one's sides
    Synonyms: pękać ze śmiechu, śmiać się do łez, zaśmiewać się

#### Conjugation
### Further reading

* ktoś śmieje się do rozpuku in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* śmiać się do rozpuku in Polish dictionaries at PWN