# uwalać
## Old Polish
### Etymology

From u- +‎ walać. First attested in c. 1470.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /uvalʲat͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /uvalʲat͡ɕ/

### Verb

uwalać impf (perfective uwalić)
* (attested in Greater Poland) to wallow (lying on the ground, make sudden movements)
** 1977-1980 [c. 1470], urowska-Górowska Wanda, Kyas Vladimir, editors, Mamotrekty staropolskie‎, Lubin, page 268:Volutabatur, id est frequenter voluebatur vwalal szą aut przewraczal (cum vidisset eum, statim spiritus conturbavit illum, et elisus in terram volutabatur spumans Marc 9, 19)[Volutabatur, id est frequenter voluebatur uwalał się aut przewracał (cum vidisset eum, statim spiritus conturbavit illum, et elisus in terram volutabatur spumans Marc 9, 19)]

#### Descendants

* Polish: uwalać

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “uwalać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish uwalać. By surface analysis, u- +‎ walać.

### Pronunciation

* IPA: /uˈva.lat͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /uˈva.lat͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -alat͡ɕ
* Syllabification: u‧wa‧lać

### Verb

uwalać impf (perfective uwalić)
* (transitive, colloquial) to get dirty (to cause to become dirty) [with instrumental ‘with what’]
    Synonym: brudzić
* (transitive, colloquial) to make impossible (to cause certain actions to be abandoned or their implementation impossible)
    Synonym: utrącać
* (transitive, colloquial) to knock out (to remove the possibility of promotion or out of a position)
    Synonym: utrącać
* (transitive, colloquial, education) to fail (to give a student a failing grade) [with z (+ genitive) ‘in what subject’]
    Synonyms: obcinać, oblewać, ulewać
* (transitive, colloquial) to break (to cause something to stop functioning properly or become unusable)
* (reflexive with się, colloquial) to get dirty (to become dirty) [with instrumental ‘with what’]
    Synonyms: brudzić się, świnić się
* (reflexive with się) to flump (to fall helplessly to a certain place)
    Synonym: zwalać się
* (reflexive with się) to get loaded, to get blasted, to get wasted (to become very drunk) [with inc ‘off of what’]
    Synonym: chlać się
* (reflexive with się) to whack oneself (to hit oneself somewhere)

#### Conjugation
### Further reading

* uwalać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* uwalać in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “uwalać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku
* Aleksandra Wieczorek (06.03.2019) “UWALAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “uwalać”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “uwalać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “uwalać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 409