# eitigh
## Irish
### Etymology 1

From Middle Irish etchid, etigid, from eitech (“refusal, refusing”), verbal noun of Old Irish as·toing (“refuses”, literally “swears away from, removes by oath”).

#### Verb

eitigh (present analytic eitíonn, future analytic eiteoidh, verbal noun eiteach, past participle eitithe)
* (transitive) refuse, reject
    Proverb: Níor eitigh páipéar bán dúch riamh. ― Youth is impressionable. (literally “Blank paper never rejected ink.”)

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | eitím | eitíonn tú; eitír$^†$ | eitíonn sé, sí | eitímid; eitíonn muid | eitíonn sibh | eitíonn siad; eitíd$^†$ | a eitíonn; a eitíos / a n-eitíonn* | eitítear |
| indicative | past | d'eitigh mé; d'eitíos / eitigh mé‡; eitíos‡ | d'eitigh tú; d'eitís / eitigh tú‡; eitís‡ | d'eitigh sé, sí / eitigh sé, sí‡ | d'eitíomar; d'eitigh muid / eitíomar‡; eitigh muid‡ | d'eitigh sibh; d'eitíobhair / eitigh sibh‡; eitíobhair‡ | d'eitigh siad; d'eitíodar / eitigh siad‡; eitíodar‡ | a d'eitigh / ar eitigh* | eitíodh; heitíodh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'eitínn / eitínn‡; n-eitínn‡‡ | d'eitíteá / eitíteá‡; n-eitíteá‡‡ | d'eitíodh sé, sí / eitíodh sé, sí‡; n-eitíodh sé, sí‡‡ | d'eitímis; d'eitíodh muid / eitímis‡; eitíodh muid‡; n-eitímis‡‡; n-eitíodh muid‡‡ | d'eitíodh sibh / eitíodh sibh‡; n-eitíodh sibh‡‡ | d'eitídís; d'eitíodh siad / eitídís; eitíodh siad‡; n-eitídís‡‡; n-eitíodh siad‡‡ | a d'eitíodh / a n-eitíodh* | d'eitítí / eitítí‡; n-eitítí‡‡ |
| future | future | eiteoidh mé; eiteod; eiteochaidh mé$^†$ | eiteoidh tú; eiteoir$^†$; eiteochaidh tú$^†$ | eiteoidh sé, sí; eiteochaidh sé, sí$^†$ | eiteoimid; eiteoidh muid; eiteochaimid$^†$; eiteochaidh muid$^†$ | eiteoidh sibh; eiteochaidh sibh$^†$ | eiteoidh siad; eiteoid$^†$; eiteochaidh siad$^†$ | a eiteoidh; a eiteos; a eiteochaidh$^†$; a eiteochas$^†$ / a n-eiteoidh*; a n-eiteochaidh*$^†$ | eiteofar; eiteochar$^†$ |
| conditional | conditional | d'eiteoinn; d'eiteochainn$^†$ / eiteoinn‡; eiteochainn$^†$‡; n-eiteoinn‡‡; n-eiteochainn$^†$‡‡ | d'eiteofá; d'eiteochthá$^†$ / eiteofá‡; eiteochthá$^†$‡; n-eiteofá‡‡; n-eiteochthá$^†$‡‡ | d'eiteodh sé, sí; d'eiteochadh sé, sí$^†$ / eiteodh sé, sí‡; eiteochadh sé, sí$^†$‡; n-eiteodh sé, sí‡‡; n-eiteochadh sé, sí$^†$‡‡ | d'eiteoimis; d'eiteodh muid; d'eiteochaimis$^†$; d'eiteochadh muid$^†$ / eiteoimis‡; eiteodh muid‡; eiteochaimis$^†$‡; eiteochadh muid$^†$‡; n-eiteoimis‡‡; n-eiteodh muid‡‡; n-eiteochaimis$^†$‡‡; n-eiteochadh muid$^†$‡‡ | d'eiteodh sibh; d'eiteochadh sibh$^†$ / eiteodh sibh‡; eiteochadh sibh$^†$‡; n-eiteodh sibh‡‡; n-eiteochadh sibh$^†$‡‡ | d'eiteoidís; d'eiteodh siad; d'eiteochadh siad$^†$ / eiteoidís‡; eiteodh siad‡; eiteochadh siad$^†$‡; n-eiteoidís‡‡; n-eiteodh siad‡‡; n-eiteochadh siad$^†$‡‡ | a d'eiteodh; a d'eiteochadh$^†$ / a n-eiteodh*; a n-eiteochadh*$^†$ | d'eiteofaí; d'eiteochthaí$^†$ / eiteofaí‡; eiteochthaí$^†$‡; n-eiteofaí‡‡; n-eiteochthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go n-eití mé; go n-eitíod$^†$ | go n-eití tú; go n-eitír$^†$ | go n-eití sé, sí | go n-eitímid; go n-eití muid | go n-eití sibh | go n-eití siad; go n-eitíd$^†$ | — | go n-eitítear |
| subjunctive | past | dá n-eitínn | dá n-eitíteá | dá n-eitíodh sé, sí | dá n-eitímis; dá n-eitíodh muid | dá n-eitíodh sibh | dá n-eitídís; dá n-eitíodh siad | — | dá n-eitítí |
| imperative | imperative | eitím | eitigh | eitíodh sé, sí | eitímis | eitígí; eitídh$^†$ | eitídís | — | eitítear |
| verbal noun | verbal noun | eiteach | eiteach | eiteach | eiteach | eiteach | eiteach | eiteach | eiteach |
| past participle | past participle | eitithe | eitithe | eitithe | eitithe | eitithe | eitithe | eitithe | eitithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

#### Noun

eitigh m sg
* genitive singular of eiteach (“refusal”)

### Etymology 2
#### Noun

eitigh m sg
* genitive singular of eiteach (“wings; plumes, feathers; fins”)

#### Adjective

eitigh
* inflection of eiteach (“winged”):
** masculine vocative/genitive singular
** (archaic) dative singular feminine

### References

* ↑ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “etchid, etigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “eitigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN