# utrącić
## Old Polish
### Alternative forms

* utręcić

### Etymology

From u- +‎ trącić. First attested in 1420.

### Pronunciation

* IPA: (10th–15th CE) /utrɑ̃t͡ɕit͡ɕ/
* IPA: (15th CE) /utrɑ̃t͡ɕit͡ɕ/

### Verb

utrącić pf
* (attested in Greater Poland) to hit or jostle hard, with force
** 1967 [1420], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 836, Kościan:Jaco Jan... ne gąl *Vanczinczewego czloweka gwaltem y ne bil go ani policzcowal, any swlekal, any mv nogy vtrączil[Jako Jan... nie jął Więceńcewego człowieka gwałtem i nie bił go ani policzkował, ani swlekał, ani mu nogi utrącił]
* (reflexive with się, attested in Greater Poland) to be hit hard
** 1977-1980 [c. 1470], urowska-Górowska Wanda, Kyas Vladimir, editors, Mamotrekty staropolskie‎, Lubin, page 134:Non inpinget nye wyasnye aut nye vtraczy syą (tunc ambulabis fiducialiter in via tua et pes tuus non impinget Prov 3, 23)[Non inpinget nie uwięźnie aut nie utrąci się (tunc ambulabis fiducialiter in via tua et pes tuus non impinget Prov 3, 23)]
* to form, to shape
** Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎, page 9:Gdysz ivsch v zyvoczye svyatą Anny plod ten vyelyebny […] czala podlvg przyrodzenya popelnylo, yze yvsch bylo vtrączono podlvg obraza czlovyeczego (cum... in effigiem hominis formatus foret)[Gdyż już w żywocie święte Anny płod ten wielebny […] ciała podług przyrodzenia popełniło, iże już było utrącono podług obraza człowieczego (cum... in effigiem hominis formatus foret)]

#### Descendants

* Polish: utrącić

### References

* B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “utrącić, utrącić się czy utręcić, utręcić się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

## Polish
### Etymology

Inherited from Old Polish utrącić. By surface analysis, u- +‎ trącić.

### Pronunciation

* IPA: /uˈtrɔɲt͡ɕit͡ɕ/
* (Middle Polish) IPA: /uˈtrɔ̃t͡ɕit͡ɕ/
* Audio:(file)
* Rhymes: -ɔɲt͡ɕit͡ɕ
* Syllabification: u‧trą‧cić

### Verb

utrącić pf (imperfective utrącać)
* (transitive) to hit off (to remove by hitting) [with instrumental ‘with what’]
* (transitive) to knock out (to remove the possibility of promotion or out of a position)
    Synonym: uwalić
* (transitive) to reject a proposal
    Synonym: uwalić
* (transitive, obsolete) to damage by jostling
* (transitive, obsolete) to kill
    Synonym: zabić
* (reflexive with się, Middle Polish) This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

#### Related terms

* trącić pf, trącać impf

### Further reading

* utrącić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
* utrącić in Polish dictionaries at PWN
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “utrącić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “utrącić się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
* “UTRĄCIĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 26.11.2019
* Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “utrącić”, in Słownik języka polskiego
* Aleksander Zdanowicz (1861) “utrącić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
* J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “utrącić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 402