# σαρκαστικός
## Greek
### Etymology

Borrowed from French sarcastique, which was formed from sarcasme.

### Adjective

σαρκαστικός • (sarkastikós) m (feminine σαρκαστική, neuter σαρκαστικό)
* sarcastic, taunting, mordant

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | σαρκαστικός • | σαρκαστική • | σαρκαστικό • | σαρκαστικοί • | σαρκαστικές • | σαρκαστικά • |
| genitive | σαρκαστικού • | σαρκαστικής • | σαρκαστικού • | σαρκαστικών • | σαρκαστικών • | σαρκαστικών • |
| accusative | σαρκαστικό • | σαρκαστική • | σαρκαστικό • | σαρκαστικούς • | σαρκαστικές • | σαρκαστικά • |
| vocative | σαρκαστικέ • | σαρκαστική • | σαρκαστικό • | σαρκαστικοί • | σαρκαστικές • | σαρκαστικά • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σαρκαστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σαρκαστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σαρκαστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σαρκαστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σαρκαστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σαρκαστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σαρκαστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σαρκαστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σαρκαστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σαρκαστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σαρκαστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σαρκαστικός, etc.) |
| comparative | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| comparative | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | σαρκαστικότερος • | σαρκαστικότερη • | σαρκαστικότερο • | σαρκαστικότεροι • | σαρκαστικότερες • | σαρκαστικότερα • |
| genitive | σαρκαστικότερου • | σαρκαστικότερης • | σαρκαστικότερου • | σαρκαστικότερων • | σαρκαστικότερων • | σαρκαστικότερων • |
| accusative | σαρκαστικότερο • | σαρκαστικότερη • | σαρκαστικότερο • | σαρκαστικότερους • | σαρκαστικότερες • | σαρκαστικότερα • |
| vocative | σαρκαστικότερε • | σαρκαστικότερη • | σαρκαστικότερο • | σαρκαστικότεροι • | σαρκαστικότερες • | σαρκαστικότερα • |
| derivations | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σαρκαστικότερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σαρκαστικότερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σαρκαστικότερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σαρκαστικότερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σαρκαστικότερος", etc) | relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σαρκαστικότερος", etc) |
| Absolute superlative | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| Absolute superlative | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | σαρκαστικότατος • | σαρκαστικότατη • | σαρκαστικότατο • | σαρκαστικότατοι • | σαρκαστικότατες • | σαρκαστικότατα • |
| genitive | σαρκαστικότατου • | σαρκαστικότατης • | σαρκαστικότατου • | σαρκαστικότατων • | σαρκαστικότατων • | σαρκαστικότατων • |
| accusative | σαρκαστικότατο • | σαρκαστικότατη • | σαρκαστικότατο • | σαρκαστικότατους • | σαρκαστικότατες • | σαρκαστικότατα • |
| vocative | σαρκαστικότατε • | σαρκαστικότατη • | σαρκαστικότατο • | σαρκαστικότατοι • | σαρκαστικότατες • | σαρκαστικότατα • |

### Further reading

* σαρκαστικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language