OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Βορειοαμερικανίδα
## Greek
### Noun

Βορειοαμερικανίδα • (Voreioamerikanída) f (plural Βορειοαμερικανίδες, masculine Βορειοαμερικανός)
* North American (a female person from North America or of North American ethnicity).

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | Βορειοαμερικανίδα • | Βορειοαμερικανίδες • |
| genitive | Βορειοαμερικανίδας • | Βορειοαμερικανίδων • |
| accusative | Βορειοαμερικανίδα • | Βορειοαμερικανίδες • |
| vocative | Βορειοαμερικανίδα • | Βορειοαμερικανίδες • |

#### Related terms

* see: Αμερική f (Amerikí, “America”)
# Θόδωρος
## Greek
### Etymology

From Ancient Greek Θεόδωρος (Theódōros).

### Pronunciation

* IPA: /ˈθoðoɾos/
* Hyphenation: Θό‧δω‧ρος

### Proper noun

Θόδωρος • (Thódoros) m
* Informal form of Θεόδωρος (Theódoros).

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | Θόδωρος • |
| genitive | Θόδωρου • |
| accusative | Θόδωρο • |
| vocative | Θόδωρε • |

#### Related terms

* (pet forms) Θοδωρής (Thodorís)
* (diminutive form) Θοδωράκης (Thodorákis)
# Σενεγάλη
## Greek
### Pronunciation

* IPA: /se.neˈɣa.li/

### Proper noun

Σενεγάλη • (Senegáli) f
* Senegal (a country in West Africa)

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | Σενεγάλη • |
| genitive | Σενεγάλης • |
| accusative | Σενεγάλη • |
| vocative | Σενεγάλη • |

#### Derived terms

* Σενεγαλέζος m (Senegalézos, “Senegalese”)
* Σενεγαλέζα f (Senegaléza, “Senegalese”)
* σενεγαλέζικος (senegalézikos, “Senegalese”, adjective)

#### Further reading

* Σενεγάλη on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# αεικίνητος
## Greek
### Etymology

αει- (aei-, “ever”) +‎ κινητός (kinitós, “moving”)

### Adjective

αεικίνητος • (aeikínitos) m (feminine αεικίνητη, neuter αεικίνητο)
* restless, energetic

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αεικίνητος • | αεικίνητη • | αεικίνητο • | αεικίνητοι • | αεικίνητες • | αεικίνητα • |
| genitive | αεικίνητου • | αεικίνητης • | αεικίνητου • | αεικίνητων • | αεικίνητων • | αεικίνητων • |
| accusative | αεικίνητο • | αεικίνητη • | αεικίνητο • | αεικίνητους • | αεικίνητες • | αεικίνητα • |
| vocative | αεικίνητε • | αεικίνητη • | αεικίνητο • | αεικίνητοι • | αεικίνητες • | αεικίνητα • |

#### Related terms

* αεικίνητο n (aeikínito, “perpetual motion”)
# άξιος
## Greek
### Etymology

From Ancient Greek ἄξιος (áxios, “worthy”).

### Adjective

άξιος • (áxios) m (feminine άξια, neuter άξιο)
* deserving, worthy

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | άξιος • | άξια • | άξιο • | άξιοι • | άξιες • | άξια • |
| genitive | άξιου • | άξιας • | άξιου • | άξιων • | άξιων • | άξιων • |
| accusative | άξιο • | άξια • | άξιο • | άξιους • | άξιες • | άξια • |
| vocative | άξιε • | άξια • | άξιο • | άξιοι • | άξιες • | άξια • |
# Κῶς
## Ancient Greek
### Alternative forms

* Κόως (Kóōs)

### Etymology

First attested in the Iliad. Possibly of West Semitic origin; according to Astour, from Proto-Semitic *kôs (“owl”), the source of Hebrew כוס (“little owl”).

### Pronunciation

* IPA: /kɔ̂ːs/ → /kos/ → /kos/
* (5th BCE Attic) IPA: /kɔ̂ːs/
* (1st CE Egyptian) IPA: /kos/
* (4th CE Koine) IPA: /kos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /kos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /kos/

### Proper noun

Κῶς • (Kôs) f (genitive Κῶ); Attic declension
* Kos, an island in the Dodecanese

#### Derived terms

* Κῷος (Kôios)

#### Descendants

* Greek: Κως (Kos)
* Italian: Coo

### References

* “Κῶς”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “Κῶς”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* “Κῶς”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
* “Κῶς”, in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
* G2972 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited, page 1,007
* ↑ Bernal, M. (2020). Black Athena: The Afroasiatic Roots of Classical Civilation Volume III: The Linguistic Evidence. United States: Rutgers University Press.
# əridilmiş pendir
## Azerbaijani
### Etymology

Calque of Russian пла́вленый сыр (plávlenyj syr).

### Pronunciation

* Audio:(file)

### Noun

əridilmiş pendir (definite accusative əridilmiş pendiri, plural əridilmiş pendirlər)
* processed cheese

#### Declension
### Further reading

* “əridilmiş pendir” in Obastan.com.
# Φαυσιάδης
## Ancient Greek
### Etymology

From Φάυσιος (Pháusios) +‎ -άδης (-ádēs).

### Pronunciation

* IPA: /pʰau̯.si.á.dɛːs/ → /ɸaɸ.siˈa.ðis/ → /faf.siˈa.ðis/
* (5th BCE Attic) IPA: /pʰau̯.si.á.dɛːs/
* (1st CE Egyptian) IPA: /pʰaʍ.siˈa.de̝s/
* (4th CE Koine) IPA: /ɸaɸ.siˈa.ðis/
* (10th CE Byzantine) IPA: /faf.siˈa.ðis/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /faf.siˈa.ðis/

### Proper noun

Φαυσῐᾰ́δης • (Phausiádēs) m (genitive Φαυσῐᾰ́δου); first declension
* (Greek mythology) Phausiades, son of Phausius

#### Descendants

* → Latin: Phausiadēs

### References

* “Φαυσιάδης”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
* Φαυσιάδης in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
# άσκιαχτος
## Greek
### Adjective

άσκιαχτος • (áskiachtos) m (feminine άσκιαχτη, neuter άσκιαχτο)
* unafraid
* bold, fearless

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | άσκιαχτος • | άσκιαχτη • | άσκιαχτο • | άσκιαχτοι • | άσκιαχτες • | άσκιαχτα • |
| genitive | άσκιαχτου • | άσκιαχτης • | άσκιαχτου • | άσκιαχτων • | άσκιαχτων • | άσκιαχτων • |
| accusative | άσκιαχτο • | άσκιαχτη • | άσκιαχτο • | άσκιαχτους • | άσκιαχτες • | άσκιαχτα • |
| vocative | άσκιαχτε • | άσκιαχτη • | άσκιαχτο • | άσκιαχτοι • | άσκιαχτες • | άσκιαχτα • |

#### Further reading

* άσκιαχτος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# ɣaltí thíi
## Phalura
### Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

### Pronunciation

* IPA: /ɣaltí tʰíi/

### Verb

ɣaltí thíi (transitive, conjunct-non-incorporating, Perso-Arabic spelling غلطیۡ تھی)
* to commit a fault, make a mistake

### References

* Henrik Liljegren, Naseem Haider (2011) “ɣaltí thíi”, in Palula Vocabulary (FLI Language and Culture Series; 7)‎, Islamabad, Pakistan: Forum for Language Initiatives, →ISBN
# ɣamba
## Tarifit
### Etymology

Borrowed from Spanish gamba (“shrimp”).

### Noun

ɣamba m (Tifinagh spelling ⵖⴰⵎⴱⴰ)
* shrimp, prawn
# ανάστημα
## Greek
### Noun

ανάστημα • (anástima) n (plural αναστήματα)
* height, stature (of a person)
    Synonym: ύψος (ýpsos)
* (figuratively) stature (moral)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ανάστημα • | αναστήματα • |
| genitive | αναστήματος • | αναστημάτων • |
| accusative | ανάστημα • | αναστήματα • |
| vocative | ανάστημα • | αναστήματα • |

#### Coordinate terms

* πλάτος n (plátos, “breadth, width”)
# Αὖλος
## Ancient Greek
### Etymology

Borrowed from Latin Aulus.

### Pronunciation

* IPA: /âu̯.los/ → /ˈa.βlos/ → /ˈa.vlos/
* (5th BCE Attic) IPA: /âu̯.los/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈaw.los/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈa.βlos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈa.vlos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈa.vlos/

### Proper noun

Αὖλος • (Aûlos) m (genitive Αὔλου); second declension
* Aulus

#### Descendants

* Greek: Αύλος (Ávlos)
# ανηφορώ
## Greek
### Verb

ανηφορώ • (aniforó) (passive —)
* Informal form of ανηφορίζω (aniforízo).

#### Conjugation

This verb needs an inflection-table template.
# αντίχτυπος
## Greek
### Noun

αντίχτυπος • (antíchtypos) m (plural αντίχτυποι)
* Alternative form of αντίκτυπος (antíktypos)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | αντίχτυπος • | αντίχτυποι • |
| genitive | αντίχτυπου •, αντιχτύπου • | αντίχτυπων •, αντιχτύπων • |
| accusative | αντίχτυπο • | αντίχτυπους •, αντιχτύπους • |
| vocative | αντίχτυπε • | αντίχτυποι • |
| Second forms are formal. |||
# Νέητον
## Ancient Greek
### Etymology

Unclear. Perhaps of Pre-Greek origin, especially Sicel. The unattested Doric variant could have been *Νέᾱτον (Néāton), that could suggest some relation with νέατος (néatos, “the last, the extreme, the lowest”), irregular superlative of νέος (néos, “new, young”). Otherwise it could be connected with Proto-Indo-European *nes- (“to join with, to conceal oneself”), cognate with ναίω (naíō), νᾱός (nāós, “a temple”), νέομαι (néomai, “to go or come back”), νόστος (nóstos). In any case, problems of morphological reconstruction remain with reference to the vowel quantity and any possible original consonants disappeared from the lemma.

### Pronunciation

* IPA: /né.ɛː.ton/ → /ˈne.i.ton/ → /ˈne.i.ton/
* (5th BCE Attic) IPA: /né.ɛː.ton/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈne.e̝.ton/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈne.i.ton/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈne.i.ton/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈne.i.ton/

### Proper noun

Νέητον • (Néēton) n (genitive Νεήτου); second declension
* Netum; Noto, Italy

#### Descendants

* → Latin: Nētum, Neētum
** → Sicilian: Notu
*** → Italian: Noto

### References

* ↑ Geography (Ptolemy), 3.4.13.
# αναστρέψιμος
## Greek
### Pronunciation

* IPA: /a.naˈstɾe.psi.mos/
* Hyphenation: α‧να‧στρέ‧ψι‧μος

### Adjective

αναστρέψιμος • (anastrépsimos) m (feminine αναστρέψιμη, neuter αναστρέψιμο)
* reversible, correctable
    Synonym: ανατρέψιμος (anatrépsimos)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αναστρέψιμος • | αναστρέψιμη • | αναστρέψιμο • | αναστρέψιμοι • | αναστρέψιμες • | αναστρέψιμα • |
| genitive | αναστρέψιμου • | αναστρέψιμης • | αναστρέψιμου • | αναστρέψιμων • | αναστρέψιμων • | αναστρέψιμων • |
| accusative | αναστρέψιμο • | αναστρέψιμη • | αναστρέψιμο • | αναστρέψιμους • | αναστρέψιμες • | αναστρέψιμα • |
| vocative | αναστρέψιμε • | αναστρέψιμη • | αναστρέψιμο • | αναστρέψιμοι • | αναστρέψιμες • | αναστρέψιμα • |

#### Related terms

* see: αναστρέφω (anastréfo, “reverse”)
# αδαμάντινος
## Greek
### Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek ἀδαμάντινος (adamántinos, “sense: hard as adamant, steal”) and semantic loan from English adamantine < Latin adamantinus < Ancient Greek ἀδαμάντινος (adamántinos).

### Pronunciation

* IPA: /a.ðaˈman.di.nos/
* Hyphenation: α‧δα‧μά‧ντι‧νος

### Adjective

αδαμάντινος • (adamántinos) m (feminine αδαμάντινη, neuter αδαμάντινο)
* made of diamond
    Synonym: (less formal) διαμαντένιος (diamanténios)
* adamantine
* (figuratively) adamant, firm, unflinching
    Synonym: αδάμαστος (adámastos)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αδαμάντινος • | αδαμάντινη • | αδαμάντινο • | αδαμάντινοι • | αδαμάντινες • | αδαμάντινα • |
| genitive | αδαμάντινου • | αδαμάντινης • | αδαμάντινου • | αδαμάντινων • | αδαμάντινων • | αδαμάντινων • |
| accusative | αδαμάντινο • | αδαμάντινη • | αδαμάντινο • | αδαμάντινους • | αδαμάντινες • | αδαμάντινα • |
| vocative | αδαμάντινε • | αδαμάντινη • | αδαμάντινο • | αδαμάντινοι • | αδαμάντινες • | αδαμάντινα • |

#### Derived terms

* αδαμάντινοι γάμοι m pl (adamántinoi gámoi, “diamond anniversary”)

#### Related terms

* αδαμαντίνη f (adamantíni, “enamel”)
and see
* the formal αδάμαντας (adámantas, “diamond”) / αδάμας (adámas) for stem αδαμαντ-
* διαμάντι n (diamánti) for stem διαμαντ-

### References

* ↑ αδαμάντινος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language

### Further reading

* αδαμάντινος - Georgakas, Demetrius, 1908-1990 (1960-2009) A Modern Greek-English Dictionary [MGED online, 2009. letter α only (abbreviations)], Centre for the Greek language
# ασυμπλήρωτος
## Greek
### Adjective

ασυμπλήρωτος • (asymplírotos) m (feminine ασυμπλήρωτη, neuter ασυμπλήρωτο)
* incomplete, not filled in (fform, etc)
* unfinished, incomplete, uncompleted (work, job)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | ασυμπλήρωτος • | ασυμπλήρωτη • | ασυμπλήρωτο • | ασυμπλήρωτοι • | ασυμπλήρωτες • | ασυμπλήρωτα • |
| genitive | ασυμπλήρωτου • | ασυμπλήρωτης • | ασυμπλήρωτου • | ασυμπλήρωτων • | ασυμπλήρωτων • | ασυμπλήρωτων • |
| accusative | ασυμπλήρωτο • | ασυμπλήρωτη • | ασυμπλήρωτο • | ασυμπλήρωτους • | ασυμπλήρωτες • | ασυμπλήρωτα • |
| vocative | ασυμπλήρωτε • | ασυμπλήρωτη • | ασυμπλήρωτο • | ασυμπλήρωτοι • | ασυμπλήρωτες • | ασυμπλήρωτα • |

#### Further reading

* ασυμπλήρωτος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# ασυμπάθητος
## Greek
### Adjective

ασυμπάθητος • (asympáthitos) m (feminine ασυμπάθητη, neuter ασυμπάθητο)
* Alternative form of ασυμπαθής (asympathís)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | ασυμπάθητος • | ασυμπάθητη • | ασυμπάθητο • | ασυμπάθητοι • | ασυμπάθητες • | ασυμπάθητα • |
| genitive | ασυμπάθητου • | ασυμπάθητης • | ασυμπάθητου • | ασυμπάθητων • | ασυμπάθητων • | ασυμπάθητων • |
| accusative | ασυμπάθητο • | ασυμπάθητη • | ασυμπάθητο • | ασυμπάθητους • | ασυμπάθητες • | ασυμπάθητα • |
| vocative | ασυμπάθητε • | ασυμπάθητη • | ασυμπάθητο • | ασυμπάθητοι • | ασυμπάθητες • | ασυμπάθητα • |

#### Further reading

* ασυμπάθητος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# αδιήθητος
## Greek
### Adjective

αδιήθητος • (adiíthitos) m (feminine αδιήθητη, neuter αδιήθητο)
* unfiltered

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αδιήθητος • | αδιήθητη • | αδιήθητο • | αδιήθητοι • | αδιήθητες • | αδιήθητα • |
| genitive | αδιήθητου • | αδιήθητης • | αδιήθητου • | αδιήθητων • | αδιήθητων • | αδιήθητων • |
| accusative | αδιήθητο • | αδιήθητη • | αδιήθητο • | αδιήθητους • | αδιήθητες • | αδιήθητα • |
| vocative | αδιήθητε • | αδιήθητη • | αδιήθητο • | αδιήθητοι • | αδιήθητες • | αδιήθητα • |

#### Synonyms

* (unfiltered): αδιύλιστος (adiýlistos)
# αμετασάλευτος
## Greek
### Adjective

αμετασάλευτος • (ametasáleftos) m (feminine αμετασάλευτη, neuter αμετασάλευτο)
* immovable, immoveable
* irremovable, unremovable

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αμετασάλευτος • | αμετασάλευτη • | αμετασάλευτο • | αμετασάλευτοι • | αμετασάλευτες • | αμετασάλευτα • |
| genitive | αμετασάλευτου • | αμετασάλευτης • | αμετασάλευτου • | αμετασάλευτων • | αμετασάλευτων • | αμετασάλευτων • |
| accusative | αμετασάλευτο • | αμετασάλευτη • | αμετασάλευτο • | αμετασάλευτους • | αμετασάλευτες • | αμετασάλευτα • |
| vocative | αμετασάλευτε • | αμετασάλευτη • | αμετασάλευτο • | αμετασάλευτοι • | αμετασάλευτες • | αμετασάλευτα • |

#### Synonyms

* (immovable): αμετατόπιστος (ametatópistos)
# αμφίκυρτος
## Greek
### Adjective

αμφίκυρτος • (amfíkyrtos) m (feminine αμφίκυρτη, neuter αμφίκυρτο)
* (optics) biconvex, lenticular
* (of the moon) gibbous

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αμφίκυρτος • | αμφίκυρτη • | αμφίκυρτο • | αμφίκυρτοι • | αμφίκυρτες • | αμφίκυρτα • |
| genitive | αμφίκυρτου • | αμφίκυρτης • | αμφίκυρτου • | αμφίκυρτων • | αμφίκυρτων • | αμφίκυρτων • |
| accusative | αμφίκυρτο • | αμφίκυρτη • | αμφίκυρτο • | αμφίκυρτους • | αμφίκυρτες • | αμφίκυρτα • |
| vocative | αμφίκυρτε • | αμφίκυρτη • | αμφίκυρτο • | αμφίκυρτοι • | αμφίκυρτες • | αμφίκυρτα • |

#### Coordinate terms

* see: φακός m (fakós, “lens”)

#### Further reading

* φακός on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# αναντίρρητος
## Greek
### Adjective

αναντίρρητος • (anantírritos) m (feminine αναντίρρητη, neuter αναντίρρητο)
* undeniable, unmistakable, incontestable (universally accepted)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αναντίρρητος • | αναντίρρητη • | αναντίρρητο • | αναντίρρητοι • | αναντίρρητες • | αναντίρρητα • |
| genitive | αναντίρρητου • | αναντίρρητης • | αναντίρρητου • | αναντίρρητων • | αναντίρρητων • | αναντίρρητων • |
| accusative | αναντίρρητο • | αναντίρρητη • | αναντίρρητο • | αναντίρρητους • | αναντίρρητες • | αναντίρρητα • |
| vocative | αναντίρρητε • | αναντίρρητη • | αναντίρρητο • | αναντίρρητοι • | αναντίρρητες • | αναντίρρητα • |

#### Synonyms

* αναμφίλεκτος (anamfílektos)
# αποκερματισμός
## Greek
### Pronunciation

* IPA: /a.po.ceɾ.ma.tiˈzmos/
* Hyphenation: α‧πο‧κερ‧μα‧τι‧σμός

### Noun

αποκερματισμός • (apokermatismós) m (plural αποκερματισμοί)
* defragmentation

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | αποκερματισμός • | αποκερματισμοί • |
| genitive | αποκερματισμού • | αποκερματισμών • |
| accusative | αποκερματισμό • | αποκερματισμούς • |
| vocative | αποκερματισμέ • | αποκερματισμοί • |

#### Related terms

* κέρμα n (kérma, “coin”)
# ασκεψιά
## Greek
### Etymology

Inherited from Koine Greek ἀσκεψία (askepsía).

### Pronunciation

* IPA: /a.sceˈpsʝa/
* Hyphenation: α‧σκε‧ψιά

### Noun

ασκεψιά • (askepsiá) f (usually uncountable, plural ασκεψιές)
* recklessness, rashness, stupidity, thoughtlessness (dialectal)
    Synonyms: απερισκεψία (aperiskepsía), ασυλλογισιά (asyllogisiá)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ασκεψιά • | ασκεψιές • |
| genitive | ασκεψιάς • | ασκεψιών • |
| accusative | ασκεψιά • | ασκεψιές • |
| vocative | ασκεψιά • | ασκεψιές • |

### References

* ↑ ἀσκεψιά @academyofathens

### Further reading

* ασκεψιά - Georgakas, Demetrius, 1908-1990 (1960-2009) A Modern Greek-English Dictionary [MGED online, 2009. letter α only (abbreviations)], Centre for the Greek language
# γριούλα
## Greek
### Noun

γριούλα • (grioúla) f (plural γριούλες)
* diminutive of γριά (griá), little old woman

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | γριούλα • | γριούλες • |
| genitive | γριούλας • | γριούλων • |
| accusative | γριούλα • | γριούλες • |
| vocative | γριούλα • | γριούλες • |
# βουνοσειρά
## Greek
### Noun

βουνοσειρά • (vounoseirá) f (plural βουνοσειρές)
* (geography) mountain range, mountain chain, sierra, ridge

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | βουνοσειρά • | βουνοσειρές • |
| genitive | βουνοσειράς • | βουνοσειρών • |
| accusative | βουνοσειρά • | βουνοσειρές • |
| vocative | βουνοσειρά • | βουνοσειρές • |

#### Synonyms

* οροσειρά f (oroseirá) (much more common)

#### Related terms

* see: βουνό n (vounó, “mountain”)
# αραιότητα
## Greek
### Noun

αραιότητα • (araiótita) f (plural αραιότητες)
* sparseness, infrequency, thinness
    Antonym: πυκνότητα (pyknótita)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | αραιότητα • | αραιότητες • |
| genitive | αραιότητας • | αραιοτήτων • |
| accusative | αραιότητα • | αραιότητες • |
| vocative | αραιότητα • | αραιότητες • |

#### Related terms

* see: αραιός (araiós, “dilute, rare”)

#### Further reading

* αραιότητα, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# ασπαραγίνη
## Greek
### Noun

ασπαραγίνη • (asparagíni) f (uncountable)
* (biochemistry) asparagine

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | ασπαραγίνη • |
| genitive | ασπαραγίνης • |
| accusative | ασπαραγίνη • |
| vocative | ασπαραγίνη • |

#### Coordinate terms

* Amino acids (appendix)

### Further reading

* ασπαραγίνη on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# αἴρει
## Ancient Greek
### Verb

αἴρει • (aírei)
* third-person singular present active indicative of αἴρω (aírō)
# αἴσιμον ἦμαρ
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /ǎi̯.si.mon ɛ̂ː.mar/ → /ˈɛ.si.mon ˈi.mar/ → /ˈe.si.mon ˈi.mar/
* (5th BCE Attic) IPA: /ǎi̯.si.mon ɛ̂ː.mar/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈɛ.si.mon ˈe̝.mar/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈɛ.si.mon ˈi.mar/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈe.si.mon ˈi.mar/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈe.si.mon ˈi.mar/

### Phrase

αἴσῐμον ἦμᾰρ • (aísimon êmar)
* (figuratively) the fatal day of death
** 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 8.72
** 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 21.100
** 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 22.212
** 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 16.280
** 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 9.43.2

#### Related terms

* νηλεὲς ἦμαρ (nēleès êmar)

### Further reading

* “αἴσιμος”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, 2011
* “αἴσιμος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
# αἴσιμος
## Ancient Greek
### Etymology

From αἶσα (aîsa, “fate, destiny”).

### Pronunciation

* IPA: /ǎi̯.si.mos/ → /ˈɛ.si.mos/ → /ˈe.si.mos/
* (5th BCE Attic) IPA: /ǎi̯.si.mos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈɛ.si.mos/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈɛ.si.mos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈe.si.mos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈe.si.mos/

### Adjective

αἴσῐμος • (aísimos) m (feminine αἰσίμη, neuter αἴσῐμον); first/second declension
* destined
* due, suitable, right
    Antonym: αἴσῠλος (aísulos)

#### Inflection
### Further reading

* “αἴσιμος”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
* αἴσιμος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* αἴσιμος in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
* “αἴσιμος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
# διαφανῶν
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /di.a.pʰa.nɔ̂ːn/ → /ði.a.ɸaˈnon/ → /ði.a.faˈnon/
* (5th BCE Attic) IPA: /di.a.pʰa.nɔ̂ːn/
* (1st CE Egyptian) IPA: /di.a.pʰaˈnon/
* (4th CE Koine) IPA: /ði.a.ɸaˈnon/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ði.a.faˈnon/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ði.a.faˈnon/

### Participle

δῐᾰφᾰνῶν • (diaphanôn) m (feminine δῐᾰφᾰνοῦσᾰ, neuter δῐᾰφᾰνοῦν); first/third declension
* future active participle contracted of διαφαίνω (diaphaínō)

#### Declension
### Adjective

δῐᾰφᾰνῶν • (diaphanôn)
* masculine/feminine/neuter genitive plural of δῐᾰφᾰνής (diaphanḗs)