# συντελικός
## Ancient Greek
### Etymology

From the ancient συντελ(ής) (suntel(ḗs)) +‎ -ικός (-ikós), from συντελέω/συντελῶ (sunteléō/suntelô). Morphologically, συν- (sun-) +‎ τέλ(ος) (tél(os)) +‎ -ής (-ḗs).

### Pronunciation

* IPA: /syn.te.liˈkos/ → /sin.de.liˈkos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /syn.te.liˈkos/
* (4th CE Koine) IPA: /syn.te.liˈkos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /syn.te.liˈkos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /sin.de.liˈkos/

### Adjective

συντελικός • (suntelikós) m (feminine συντελική, neuter συντελικόν); first/second declension (Koine)
* belonging to
* (grammar) completed sense of perfective tenses e.g. aorist, perfect

#### Derived terms

* συντελικῶς (suntelikôs, adverb)
* ὑπερσυντέλικος m (hupersuntélikos, “past perfect”)
* ὑπερσυντελικός (hupersuntelikós, adjective)

#### Related terms

* see: συντελέω / συντελῶ (sunteléō / suntelô), σύν (sún), and τέλος (télos).

### References
## Greek
### Etymology

Learned borrowing from Koine Greek συντελικός (suntelikós, “belonging to; completed sense of tenses”). Morphologically, συντελ(ής) (syntel(ís)) +‎ -ικός (-ikós)

### Pronunciation

* IPA: /sin.de.liˈkos/
* Hyphenation: συ‧ντε‧λι‧κός
* Old Hyphenation: συν‧τε‧λι‧κός

### Adjective

συντελικός • (syntelikós) m (feminine συντελική, neuter συντελικό)
* (grammar) relating to perfective aspect of tenses, with the sense: completed
    Οι συντελικοί χρόνοι στα νέα ελληνικά είναι: παρακείμενος, υπερσυντέλικος, τετελεσμένος μέλλονταςOi syntelikoí chrónoi sta néa elliniká eínai: parakeímenos, ypersyntélikos, tetelesménos méllontasThe perfective tenses in Modern Greek are: present perfect, past perfect, future perfect.

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | συντελικός • | συντελική • | συντελικό • | συντελικοί • | συντελικές • | συντελικά • |
| genitive | συντελικού • | συντελικής • | συντελικού • | συντελικών • | συντελικών • | συντελικών • |
| accusative | συντελικό • | συντελική • | συντελικό • | συντελικούς • | συντελικές • | συντελικά • |
| vocative | συντελικέ • | συντελική • | συντελικό • | συντελικοί • | συντελικές • | συντελικά • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο συντελικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο συντελικός, etc.) |

#### Related terms

* συντελεσμένος (syntelesménos, participle)
* υπερσυντέλικος m (ypersyntélikos, “past perfect”)
* see: συντελώ (synteló), συν (syn), and τέλος (télos)

### References

* ↑ συντελικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language