OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# αριστερόχειρας
## Greek
### Alternative forms

* αριστερόχειρ (aristerócheir)

### Noun

αριστερόχειρας • (aristerócheiras) m or f (plural αριστερόχειρες)
* left-handed person, left-hander, southpaw

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | αριστερόχειρας • | αριστερόχειρες • |
| genitive | αριστερόχειρα • | αριστεροχείρων • |
| accusative | αριστερόχειρα • | αριστερόχειρες • |
| vocative | αριστερόχειρα • | αριστερόχειρες • |

#### Related terms

* see: αριστερός (aristerós, “left”, adjective)

#### Further reading

* Αριστεροχειρία on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# γεωργία
## Ancient Greek
### Etymology

From γεωργός (geōrgós) +‎ -ία (-ía).

### Pronunciation

* IPA: /ɡe.ɔːr.ɡí.aː/ → /ʝe.orˈʝi.a/ → /ʝe.orˈʝi.a/
* (5th BCE Attic) IPA: /ɡe.ɔːr.ɡí.aː/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ɡe.orˈɡi.a/
* (4th CE Koine) IPA: /ʝe.orˈʝi.a/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ʝe.orˈʝi.a/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ʝe.orˈʝi.a/

### Noun

γεωργίᾱ • (geōrgíā) f (genitive γεωργίᾱς); first declension
* tillage
* (in the plural) farms, tilled land

#### Descendants

* Greek: γεωργία (georgía)

### Further reading

* γεωργία in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* γεωργία in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
* “γεωργία”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited. agriculture idem, page 20.cultivation idem, page 189.farm idem, page 307.farming idem, page 307.husbandry idem, page 412.tillage idem, page 875.

## Greek
### Etymology

From Ancient Greek γεωργία (geōrgía, “farm land”).

### Noun

γεωργία • (georgía) f (uncountable)
* agriculture

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | γεωργία • |
| genitive | γεωργίας • |
| accusative | γεωργία • |
| vocative | γεωργία • |

#### Synonyms

* γεωργ. (georg.) (abbreviation)

#### Related terms

* γεωπονία f (geoponía, “agronomy”)

#### See also

* καλλιέργεια f (kalliérgeia, “farming, cultivation”)
* κτηνοτροφία f (ktinotrofía, “animal husbandry”)
* Τζόρτζια (Tzórtzia)

### Further reading

* γεωργία on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# αρβύλα
## Greek
### Alternative forms

* άρβυλα (árvyla)

### Etymology

From Ancient Greek ἀρβύλη (arbúlē)

### Noun

αρβύλα • (arvýla) f (plural αρβύλα)
* army boot, hobnail boot
    Synonym: (general term) μπότα (bóta)
* (figurative) rumour (UK), rumor (US)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | αρβύλα • | αρβύλες • |
| genitive | αρβύλας • | αρβυλών • |
| accusative | αρβύλα • | αρβύλες • |
| vocative | αρβύλα • | αρβύλες • |

#### Derived terms

* λέω αρβύλες (léo arvýles, “to talk rubbish”)
* ράδιο αρβύλα n pl (rádio arvýla, “rumours”)

#### Further reading

* αρβύλα, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# αραχνοειδής
## Greek
### Adjective

αραχνοειδής • (arachnoeidís) m (feminine αραχνοειδής, neuter αραχνοειδές)
* spidery, webby

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αραχνοειδής • | αραχνοειδής • | αραχνοειδές • | αραχνοειδείς • | αραχνοειδείς • | αραχνοειδή • |
| genitive | αραχνοειδούς • / αραχνοειδή • | αραχνοειδούς • | αραχνοειδούς • | αραχνοειδών • | αραχνοειδών • | αραχνοειδών • |
| accusative | αραχνοειδή • | αραχνοειδή • | αραχνοειδές • | αραχνοειδείς • | αραχνοειδείς • | αραχνοειδή • |
| vocative | αραχνοειδή • / αραχνοειδής • | αραχνοειδής • | αραχνοειδές • | αραχνοειδείς • | αραχνοειδείς • | αραχνοειδή • |

#### Related terms

* see: αράχνη f (aráchni, “spider, cobweb”)

#### Further reading

* αραχνοειδής, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# αριστερίστικος
## Greek
### Adjective

αριστερίστικος • (aristerístikos) m (feminine αριστερίστικη, neuter αριστερίστικο)
* leftist, leftwing

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αριστερίστικοςος • | αριστερίστικοςη • | αριστερίστικοςο • | αριστερίστικοςοι • | αριστερίστικοςες • | αριστερίστικοςα • |
| genitive | αριστερίστικοςου • | αριστερίστικοςης • | αριστερίστικοςου • | αριστερίστικοςων • | αριστερίστικοςων • | αριστερίστικοςων • |
| accusative | αριστερίστικοςο • | αριστερίστικοςη • | αριστερίστικοςο • | αριστερίστικοςους • | αριστερίστικοςες • | αριστερίστικοςα • |
| vocative | αριστερίστικοςε • | αριστερίστικοςη • | αριστερίστικοςο • | αριστερίστικοςοι • | αριστερίστικοςες • | αριστερίστικοςα • |

#### Related terms

* see: αριστερός (aristerós, “left”, adjective)

#### Further reading

* αριστερίστικος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# γενήθητον
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /ɡí.ɡne.tai̯/ → /ˈʝi.ɣne.tɛ/ → /ˈʝi.ɣne.te/
* (5th BCE Attic) IPA: /ɡí.ɡne.tai̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈɡi.ɡne.tɛ/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈʝi.ɣne.tɛ/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈʝi.ɣne.te/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈʝi.ɣne.te/

### Verb

γενήθητον • (genḗthēton)
* second-person dual aorist passive imperative of γίγνομαι (gígnomai)
# βαινομένη
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /bai̯.no.mé.nɛː/ → /βɛ.noˈme.ni/ → /ve.noˈme.ni/
* (5th BCE Attic) IPA: /bai̯.no.mé.nɛː/
* (1st CE Egyptian) IPA: /bɛ.noˈme.ne̝/
* (4th CE Koine) IPA: /βɛ.noˈme.ni/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ve.noˈme.ni/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ve.noˈme.ni/

### Participle

βαινομένη • (bainoménē)
* feminine nominative/vocative singular of βαινόμενος (bainómenos)
# γιγνομένης
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /ɡi.ɡno.mé.nɛːs/ → /ʝi.ɣnoˈme.nis/ → /ʝi.ɣnoˈme.nis/
* (5th BCE Attic) IPA: /ɡi.ɡno.mé.nɛːs/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ɡi.ɡnoˈme.ne̝s/
* (4th CE Koine) IPA: /ʝi.ɣnoˈme.nis/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ʝi.ɣnoˈme.nis/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ʝi.ɣnoˈme.nis/

### Participle

γιγνομένης • (gignoménēs)
* feminine genitive singular of γιγνόμενος (gignómenos)
# ατακτοποίητος
## Greek
### Alternative forms

* αταχτοποίητος (atachtopoíitos) (with colloquial -χτ-)

### Pronunciation

* IPA: /a.ta.ktoˈpi.i.tos/
* Hyphenation: α‧τα‧κτο‧ποί‧η‧τος

### Adjective

ατακτοποίητος • (ataktopoíitos) m (feminine ατακτοποίητη, neuter ατακτοποίητο)
* untidy, disorganised (UK), disorganized (US)
    Antonym: τακτοποιημένος (taktopoiiménos)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | ατακτοποίητος • | ατακτοποίητη • | ατακτοποίητο • | ατακτοποίητοι • | ατακτοποίητες • | ατακτοποίητα • |
| genitive | ατακτοποίητου • | ατακτοποίητης • | ατακτοποίητου • | ατακτοποίητων • | ατακτοποίητων • | ατακτοποίητων • |
| accusative | ατακτοποίητο • | ατακτοποίητη • | ατακτοποίητο • | ατακτοποίητους • | ατακτοποίητες • | ατακτοποίητα • |
| vocative | ατακτοποίητε • | ατακτοποίητη • | ατακτοποίητο • | ατακτοποίητοι • | ατακτοποίητες • | ατακτοποίητα • |

#### Related terms

* see: τακτοποιώ (taktopoió, “to organise”)

### Further reading

* ατακτοποίητος - Georgakas, Demetrius, 1908-1990 (1960-2009) A Modern Greek-English Dictionary [MGED online, 2009. letter α only (abbreviations)], Centre for the Greek language
* ατακτοποίητος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# ατμόσφυρα
## Greek
### Noun

ατμόσφυρα • (atmósfyra) f (plural ατμόσφυρες)
* steam hammer

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ατμόσφυρα • | ατμόσφυρες • |
| genitive | ατμόσφυρας • | ατμοσφυραών • |
| accusative | ατμόσφυρα • | ατμόσφυρες • |
| vocative | ατμόσφυρα • | ατμόσφυρες • |

#### Related terms

* see: ατμός m (atmós, “steam”)

#### Further reading

* “ατμόσφυρα”, in Platform to search dictionaries of modern and medieval Greek at the Centre for the Greek language
# δεινότερος
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /deː.nó.te.ros/ → /ðiˈno.te.ros/ → /ðiˈno.te.ros/
* (5th BCE Attic) IPA: /deː.nó.te.ros/
* (1st CE Egyptian) IPA: /diˈno.te.ros/
* (4th CE Koine) IPA: /ðiˈno.te.ros/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ðiˈno.te.ros/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ðiˈno.te.ros/

### Adjective

δεινότερος • (deinóteros)
* comparative degree of δεινός (deinós)
# διαλυσίφιλα
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /di.a.ly.sí.pʰi.la/ → /ði.a.lyˈsi.ɸi.la/ → /ði.a.liˈsi.fi.la/
* (5th BCE Attic) IPA: /di.a.ly.sí.pʰi.la/
* (1st CE Egyptian) IPA: /di.a.lyˈsi.pʰi.la/
* (4th CE Koine) IPA: /ði.a.lyˈsi.ɸi.la/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ði.a.lyˈsi.fi.la/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ði.a.liˈsi.fi.la/

### Adjective

δῐᾰλῠσίφῐλᾰ • (dialusíphila)
* neuter nominative/accusative/vocative of διαλυσίφιλος (dialusíphilos)
# ηλεκτροεπιμετάλλωση
## Greek
### Noun

ηλεκτροεπιμετάλλωση • (ilektroepimetállosi) f (uncountable)
* (engineering) electrotyping

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | ηλεκτροεπιμετάλλωση • |
| genitive | ηλεκτροεπιμετάλλωσης • |
| accusative | ηλεκτροεπιμετάλλωση • |
| vocative | ηλεκτροεπιμετάλλωση • |
| Older or formal genitive singular: ηλεκτροεπιμεταλλώσεως • ||

#### Related terms

* ηλεκτροτυπία f (ilektrotypía, “electrotype”)
* and see: ηλεκτρισμός m (ilektrismós, “electricity”)

#### Further reading

* ηλεκτροεπιμετάλλωση on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# ηλεκτροκίνητος
## Greek
### Adjective

ηλεκτροκίνητος • (ilektrokínitos) m (feminine ηλεκτροκίνητη, neuter ηλεκτροκίνητο)
* (transport) electrically powered, electrically driven

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | ηλεκτροκίνητος • | ηλεκτροκίνητη • | ηλεκτροκίνητο • | ηλεκτροκίνητοι • | ηλεκτροκίνητες • | ηλεκτροκίνητα • |
| genitive | ηλεκτροκίνητου • | ηλεκτροκίνητης • | ηλεκτροκίνητου • | ηλεκτροκίνητων • | ηλεκτροκίνητων • | ηλεκτροκίνητων • |
| accusative | ηλεκτροκίνητο • | ηλεκτροκίνητη • | ηλεκτροκίνητο • | ηλεκτροκίνητους • | ηλεκτροκίνητες • | ηλεκτροκίνητα • |
| vocative | ηλεκτροκίνητε • | ηλεκτροκίνητη • | ηλεκτροκίνητο • | ηλεκτροκίνητοι • | ηλεκτροκίνητες • | ηλεκτροκίνητα • |

#### Related terms

* ηλεκτροκίνηση f (ilektrokínisi, “electricification”)
* ηλεκτροκινητήρας m (ilektrokinitíras, “electric motor”)
* and see: ηλεκτρισμός m (ilektrismós, “electricity”)
# επανέρχομαι
## Greek
### Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek ἐπανέρχομαι (epanérkhomai). By surface analysis, επαν- (epan-) +‎ έρχομαι (érchomai).

### Pronunciation

* IPA: /e.paˈneɾ.xo.me/
* Hyphenation: ε‧πα‧νέρ‧χο‧μαι

### Verb

επανέρχομαι • (epanérchomai) deponent (past επανήλθα)
* to return, to come back
    Synonym: επιστρέφω (epistréfo)
* to resume (to start again after an interruption or pause)
* to revert (to return to the possession of)

#### Conjugation

This verb needs an inflection-table template.

### References

* ↑ επανέρχομαι, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# διακόπτομεν
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /di.a.kóp.to.men/ → /ði.aˈkop.to.men/ → /ði.aˈkop.to.men/
* (5th BCE Attic) IPA: /di.a.kóp.to.men/
* (1st CE Egyptian) IPA: /di.aˈkop.to.men/
* (4th CE Koine) IPA: /ði.aˈkop.to.men/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ði.aˈkop.to.men/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ði.aˈkop.to.men/

### Verb

δῐᾰκόπτομεν • (diakóptomen)
* first-person plural present active indicative of δῐᾰκόπτω (diakóptō)
# εἰπέ
## Ancient Greek
### Alternative forms

* εἴπ’ (eíp’) — apocopic

### Verb

εἰπέ • (eipé)
* second-person singular aorist active imperative of εἶπον (eîpon)
# εἰπέμεν
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /eː.pé.men/ → /iˈpe.men/ → /iˈpe.men/
* (5th BCE Attic) IPA: /eː.pé.men/
* (1st CE Egyptian) IPA: /iˈpe.men/
* (4th CE Koine) IPA: /iˈpe.men/
* (10th CE Byzantine) IPA: /iˈpe.men/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /iˈpe.men/

### Verb

εἰπέμεν • (eipémen)
* (Epic) aorist active infinitive of εἶπον (eîpon)
# εἰνάτερες
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /eː.ná.te.res/ → /iˈna.te.res/ → /iˈna.te.res/
* (5th BCE Attic) IPA: /eː.ná.te.res/
* (1st CE Egyptian) IPA: /iˈna.te.res/
* (4th CE Koine) IPA: /iˈna.te.res/
* (10th CE Byzantine) IPA: /iˈna.te.res/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /iˈna.te.res/

### Noun

εἰνάτερες • (eináteres)
* nominative/vocative plural of ἐνάτηρ (enátēr)
# θυρίς
## Ancient Greek
### Etymology

From θύρα (thúra) +‎ -ίς (-ís).

### Pronunciation

* IPA: /tʰy.rís/ → /θyˈris/ → /θiˈris/
* (5th BCE Attic) IPA: /tʰy.rís/
* (1st CE Egyptian) IPA: /tʰyˈris/
* (4th CE Koine) IPA: /θyˈris/
* (10th CE Byzantine) IPA: /θyˈris/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /θiˈris/

### Noun

θῠρῐ́ς • (thurís) f (genitive θυρῐ́δος); third declension
* window

#### Inflection
### References

* “θυρίς”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “θυρίς”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
* θυρίς in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
* G1674 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited. grating idem, page 371.lattice idem, page 478.window idem, page 981.
# καθεῦδε
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /ka.tʰêu̯.de/ → /kaˈθeβ.ðe/ → /kaˈθev.ðe/
* (5th BCE Attic) IPA: /ka.tʰêu̯.de/
* (1st CE Egyptian) IPA: /kaˈtʰew.de/
* (4th CE Koine) IPA: /kaˈθeβ.ðe/
* (10th CE Byzantine) IPA: /kaˈθev.ðe/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /kaˈθev.ðe/

### Verb

κᾰθεῦδε • (katheûde)
* (Epic) third-person singular imperfect active indicative unaugmented of καθεύδω (katheúdō)
# κοάλεμος
## Ancient Greek
### Etymology

Ending like in ἰάλεμος (iálemos) and πόλεμος (pólemos). The word has been compared with καυαλός (kaualós, “speaking like an idiot”) and κόαλοι (kóaloi, “foreigners”), suggesting a Pre-Greek origin.

### Pronunciation

* IPA: /ko.ǎː.le.mos/ → /koˈa.le.mos/ → /koˈa.le.mos/
* (5th BCE Attic) IPA: /ko.ǎː.le.mos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /koˈa.le.mos/
* (4th CE Koine) IPA: /koˈa.le.mos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /koˈa.le.mos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /koˈa.le.mos/

### Noun

κοᾱ́λεμος • (koā́lemos) m (genitive κοᾱλέμου); second declension
* stupid fellow, booby, blockhead

#### Inflection
### Further reading

* “κοάλεμος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “κοάλεμος”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* κοάλεμος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
# θρησκόληπτος
## Greek
### Etymology

θρήσκος (thrískos, “religious”) +‎ -ληπτος (-liptos, “taken, received”). -ληπτος (-liptos) derives from λαμβάνω (lamváno, “to receive, to take”). First attested 1888.

### Pronunciation

* IPA: /θɾisˈkoliptos/
* Hyphenation: θρη‧σκό‧λη‧πτος

### Adjective

θρησκόληπτος • (thriskóliptos) m (feminine θρησκόληπτη, neuter θρησκόληπτο)
* (derogatory) churchy, pietistic, devout, Bible-bashing (religious or pious to a fanatic level)
    Βέβαια, όλοι οι θρησκόληπτοι πολιτικοί πήραν τον όρκο μπροστά στους παπάδες.Vévaia, óloi oi thriskóliptoi politikoí píran ton órko brostá stous papádes.Of course, all the churchy politicians took the oath in front of the priests.

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | θρησκόληπτος • | θρησκόληπτη • | θρησκόληπτο • | θρησκόληπτοι • | θρησκόληπτες • | θρησκόληπτα • |
| genitive | θρησκόληπτου • | θρησκόληπτης • | θρησκόληπτου • | θρησκόληπτων • | θρησκόληπτων • | θρησκόληπτων • |
| accusative | θρησκόληπτο • | θρησκόληπτη • | θρησκόληπτο • | θρησκόληπτους • | θρησκόληπτες • | θρησκόληπτα • |
| vocative | θρησκόληπτε • | θρησκόληπτη • | θρησκόληπτο • | θρησκόληπτοι • | θρησκόληπτες • | θρησκόληπτα • |

#### Synonyms

* θρησκομανής (thriskomanís, “churchy, pietistic”)

#### Derived terms

* θρησκοληψία f (thriskolipsía, “churchiness, pietism”)
# θριαμβεύω
## Greek
### Pronunciation

* IPA: /θɾi.aɱˈve.vo/
* Hyphenation: θρι‧αμ‧βεύ‧ω

### Verb

θριαμβεύω • (thriamvévo) (past θριάμβευσα, passive —)
* to triumph, prevail

#### Related terms

* see: θρίαμβος m (thríamvos, “triumph”)
# θρησκευτικός
## Greek
### Etymology

From θρησκεύω (thriskévo) +‎ -τικός (-tikós).

### Adjective

θρησκευτικός • (thriskeftikós) m (feminine θρησκευτική, neuter θρησκευτικό)
* religious
    Antonym: αντιθρησκευτικός (antithriskeftikós)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | θρησκευτικός • | θρησκευτική • | θρησκευτικό • | θρησκευτικοί • | θρησκευτικές • | θρησκευτικά • |
| genitive | θρησκευτικού • | θρησκευτικής • | θρησκευτικού • | θρησκευτικών • | θρησκευτικών • | θρησκευτικών • |
| accusative | θρησκευτικό • | θρησκευτική • | θρησκευτικό • | θρησκευτικούς • | θρησκευτικές • | θρησκευτικά • |
| vocative | θρησκευτικέ • | θρησκευτική • | θρησκευτικό • | θρησκευτικοί • | θρησκευτικές • | θρησκευτικά • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο θρησκευτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θρησκευτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο θρησκευτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θρησκευτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο θρησκευτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θρησκευτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο θρησκευτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θρησκευτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο θρησκευτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θρησκευτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο θρησκευτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο θρησκευτικός, etc.) |

#### Related terms

* see: θρησκεία f (thriskeía, “religion”)
# κομβίον
## Greek
### Noun

κομβίον • (komvíon) n
* Katharevousa form of κουμπί (koumpí, “button”)
# κομμάτιον
## Ancient Greek
### Etymology

From κόμμα (kómma, “stamp, coinage; piece”) +‎ -ιον (-ion, diminutive suffix).

### Pronunciation

* IPA: /kom.má.ti.on/ → /komˈma.ti.on/ → /koˈma.ti.on/
* (5th BCE Attic) IPA: /kom.má.ti.on/
* (1st CE Egyptian) IPA: /komˈma.ti.on/
* (4th CE Koine) IPA: /komˈma.ti.on/
* (10th CE Byzantine) IPA: /komˈma.ti.on/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /koˈma.ti.on/

### Noun

κομμάτῐον • (kommátion) n (genitive κομμᾰτίου); second declension
* (in the plural) small logs
* metrical phrase
* short clause

#### Declension
### References

* ↑ Beekes, Robert S. P. (2010) “κόπτω (> DER > 3. > κομμάτιον)”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 748-9

### Further reading

* “κομμάτιον”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* κομμάτιον in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
# μέλκιον
## Ancient Greek
### Etymology

Unknown. Only attested as a gloss in Hesychius.
Perhaps from Proto-Indo-European *h₂melǵ-, with cognates such as Old Church Slavonic млѣко (mlěko), Lithuanian malkas, and Latvian malks.

### Pronunciation

* IPA: /ˈmel.ci.on/ → /ˈmel.ci.on/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈmel.ci.on/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈmel.ci.on/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈmel.ci.on/

### Noun

μέλκιον • (mélkion)
* (hapax) spring, fountain
    Synonym: κρήνη (krḗnē)
** 5th c. C.E., Hesychius of Alexandria, Γλώσσαι, Μ:μέλκιον· κρήνη. νύμφαι. παίγνιονmélkion; krḗnē. númphai. paígnionmélkion: spring (in: "Nymphs" (poem))

### Further reading

* “μέλκιον”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “μέλκιον”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, 2011
* Hesychius' Lexicon: μ
# μέλλοντας
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /mél.lon.tas/ → /ˈmel.lon.tas/ → /ˈme.lon.das/
* (5th BCE Attic) IPA: /mél.lon.tas/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈmel.lon.tas/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈmel.lon.tas/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈmel.lon.tas/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈme.lon.das/

### Participle

μέλλοντᾰς • (méllontas)
* masculine accusative plural of μέλλων (méllōn)

## Greek
### Noun

μέλλοντας • (méllontas) m (plural μέλλοντες)
* (grammar) future tense

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | μέλλοντας • | μέλλοντες • |
| genitive | μέλλοντα • | μελλόντων • |
| accusative | μέλλοντα • | μέλλοντες • |
| vocative | μέλλοντα • | μέλλοντες • |
# κάνιστρο
## Greek
### Etymology

Ultimately from Ancient Greek κάναστρον, κάνιστρον (kánastron, kánistron).

### Noun

κάνιστρο • (kánistro) n (plural κάνιστρα)
* trug, basket (shallow; made of reed, plastic, etc)
* jerrycan (and similar liquid constainers)
* bucket (on a hoist)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | κάνιστρο • | κάνιστρα • |
| genitive | κανίστρου •, κάνιστρου • | κανίστρων • |
| accusative | κάνιστρο • | κάνιστρα • |
| vocative | κάνιστρο • | κάνιστρα • |

#### Synonyms

* (jerrycan): μπιτόνι n (bitóni)

#### Further reading

* κάνιστρο on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# κροατικός
## Greek
### Adjective

κροατικός • (kroatikós) m (feminine κροατική, neuter κροατικό)
* Croatian (related to the country, people or language)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | κροατικός • | κροατική • | κροατικό • | κροατικοί • | κροατικές • | κροατικά • |
| genitive | κροατικού • | κροατικής • | κροατικού • | κροατικών • | κροατικών • | κροατικών • |
| accusative | κροατικό • | κροατική • | κροατικό • | κροατικούς • | κροατικές • | κροατικά • |
| vocative | κροατικέ • | κροατική • | κροατικό • | κροατικοί • | κροατικές • | κροατικά • |

#### Related terms

* see: Κροατία f (Kroatía, “Croatia”)
# μεγαλήτορι
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /me.ɡa.lɛ̌ː.to.ri/ → /me.ɣaˈli.to.ri/ → /me.ɣaˈli.to.ri/
* (5th BCE Attic) IPA: /me.ɡa.lɛ̌ː.to.ri/
* (1st CE Egyptian) IPA: /me.ɡaˈle̝.to.ri/
* (4th CE Koine) IPA: /me.ɣaˈli.to.ri/
* (10th CE Byzantine) IPA: /me.ɣaˈli.to.ri/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /me.ɣaˈli.to.ri/

### Adjective

μεγᾰλήτορι • (megalḗtori)
* dative singular all genders of μεγαλήτωρ (megalḗtōr)
# κτείνας
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /ktěː.naːs/ → /ˈkti.nas/ → /ˈkti.nas/
* (5th BCE Attic) IPA: /ktěː.naːs/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈkti.nas/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈkti.nas/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈkti.nas/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈkti.nas/

### Participle

κτείνᾱς • (kteínās) m (feminine κτείνᾱσᾰ, neuter κτεῖνᾰν); first/second declension
* aorist active participle of κτείνω (kteínō)