# stánaigh
## Irish
### Etymology 1

From stán (“tin; tin vessel”) +‎ -igh (verbal suffix).

#### Verb

stánaigh (present analytic stánaíonn, future analytic stánóidh, verbal noun stánú, past participle stánaithe)
* (transitive) tin-plate, coat with tin
* (transitive) pack in tins, can

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | stánaím | stánaíonn tú; stánaír$^†$ | stánaíonn sé, sí | stánaímid; stánaíonn muid | stánaíonn sibh | stánaíonn siad; stánaíd$^†$ | a stánaíonn; a stánaíos | stánaítear |
| indicative | past | stánaigh mé; stánaíos | stánaigh tú; stánaís | stánaigh sé, sí | stánaíomar; stánaigh muid | stánaigh sibh; stánaíobhair | stánaigh siad; stánaíodar | a stánaigh / ar stánaigh* | stánaíodh |
| indicative | past habitual | stánaínn | stánaíteá | stánaíodh sé, sí | stánaímis; stánaíodh muid | stánaíodh sibh | stánaídís; stánaíodh siad | a stánaíodh / a stánaíodh* | stánaítí |
| future | future | stánóidh mé; stánód; stánóchaidh mé$^†$ | stánóidh tú; stánóir$^†$; stánóchaidh tú$^†$ | stánóidh sé, sí; stánóchaidh sé, sí$^†$ | stánóimid; stánóidh muid; stánóchaimid$^†$; stánóchaidh muid$^†$ | stánóidh sibh; stánóchaidh sibh$^†$ | stánóidh siad; stánóid$^†$; stánóchaidh siad$^†$ | a stánóidh; a stánós; a stánóchaidh$^†$; a stánóchas$^†$ | stánófar; stánóchar$^†$ |
| conditional | conditional | stánóinn; stánóchainn$^†$ | stánófá; stánóchthá$^†$ | stánódh sé, sí; stánóchadh sé, sí$^†$ | stánóimis; stánódh muid; stánóchaimis$^†$; stánóchadh muid$^†$ | stánódh sibh; stánóchadh sibh$^†$ | stánóidís; stánódh siad; stánóchadh siad$^†$ | a stánódh; a stánóchadh$^†$ / a stánódh*; a stánóchadh*$^†$ | stánófaí; stánóchthaí$^†$ |
| subjunctive | present | go stánaí mé; go stánaíod$^†$ | go stánaí tú; go stánaír$^†$ | go stánaí sé, sí | go stánaímid; go stánaí muid | go stánaí sibh | go stánaí siad; go stánaíd$^†$ | — | go stánaítear |
| subjunctive | past | dá stánaínn | dá stánaíteá | dá stánaíodh sé, sí | dá stánaímis; dá stánaíodh muid | dá stánaíodh sibh | dá stánaídís; dá stánaíodh siad | — | dá stánaítí |
| imperative | imperative | stánaím | stánaigh | stánaíodh sé, sí | stánaímis | stánaígí; stánaídh$^†$ | stánaídís | — | stánaítear |
| verbal noun | verbal noun | stánú | stánú | stánú | stánú | stánú | stánú | stánú | stánú |
| past participle | past participle | stánaithe | stánaithe | stánaithe | stánaithe | stánaithe | stánaithe | stánaithe | stánaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form

### Etymology 2
#### Adjective

stánaigh
* vocative singular masculine of stánach
* genitive singular masculine of stánach
* (archaic) dative singular feminine of stánach

### Etymology 3
#### Verb

stánaigh (present analytic stánaíonn, future analytic stánóidh, verbal noun stánú, past participle stánaithe)
* (intransitive) Alternative form of stán (“stare”)

### Etymology 4
#### Verb

stánaigh (present analytic stánaíonn, future analytic stánóidh, verbal noun stánú, past participle stánaithe)
* (transitive) Alternative form of stánáil (“beat, trounce; stuff”)

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “stánaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN