# urscaoil
## Irish
### Etymology

From ur- +‎ scaoil.

### Verb

urscaoil (present analytic urscaoileann, future analytic urscaoilfidh, verbal noun urscaoileadh, past participle urscaoilte)
* (transitive, law) discharge
* (transitive, military) cashier
    Synonym: bris

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | urscaoilim | urscaoileann tú; urscaoilir$^†$ | urscaoileann sé, sí | urscaoilimid | urscaoileann sibh | urscaoileann siad; urscaoilid$^†$ | a urscaoileann; a urscaoileas / a n-urscaoileann* | urscaoiltear |
| indicative | past | d'urscaoil mé; d'urscaoileas / urscaoil mé‡; urscaoileas‡ | d'urscaoil tú; d'urscaoilis / urscaoil tú; urscaoilis‡ | d'urscaoil sé, sí / urscaoil sé, sí‡ | d'urscaoileamar; d'urscaoil muid / urscaoileamar; urscaoil muid‡ | d'urscaoil sibh; d'urscaoileabhair / urscaoil sibh; urscaoileabhair‡ | d'urscaoil siad; d'urscaoileadar / urscaoil siad; urscaoileadar‡ | a d'urscaoil / ar urscaoil* | urscaoileadh; hurscaoileadh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'urscaoilinn / urscaoilinn‡; n-urscaoilinn‡‡ | d'urscaoilteá / urscaoilteá‡; n-urscaoilteá‡‡ | d'urscaoileadh sé, sí / urscaoileadh sé, sí‡; n-urscaoileadh sé, sí‡‡ | d'urscaoilimis; d'urscaoileadh muid / urscaoilimis; urscaoileadh muid‡; n-urscaoilimis‡‡; n-urscaoileadh muid‡‡ | d'urscaoileadh sibh / urscaoileadh sibh‡; n-urscaoileadh sibh‡‡ | d'urscaoilidís; d'urscaoileadh siad / urscaoilidís; urscaoileadh siad‡; n-urscaoilidís‡‡; n-urscaoileadh siad‡‡ | a d'urscaoileadh / a n-urscaoileadh* | d'urscaoiltí / urscaoiltí‡; n-urscaoiltí‡‡ |
| future | future | urscaoilfidh mé; urscaoilfead | urscaoilfidh tú; urscaoilfir$^†$ | urscaoilfidh sé, sí | urscaoilfimid; urscaoilfidh muid | urscaoilfidh sibh | urscaoilfidh siad; urscaoilfid$^†$ | a urscaoilfidh; a urscaoilfeas / a n-urscaoilfidh* | urscaoilfear |
| conditional | conditional | d'urscaoilfinn / urscaoilfinn‡; n-urscaoilfinn‡‡ | d'urscaoilfeá / urscaoilfeá‡; n-urscaoilfeá‡‡ | d'urscaoilfeadh sé, sí / urscaoilfeadh sé, sí‡; n-urscaoilfeadh sé, sí‡‡ | d'urscaoilfimis; d'urscaoilfeadh muid / urscaoilfimis‡; urscaoilfeadh muid‡; n-urscaoilfimis‡‡; n-urscaoilfeadh muid‡‡ | d'urscaoilfeadh sibh / urscaoilfeadh sibh‡; n-urscaoilfeadh sibh‡‡ | d'urscaoilfidís; d'urscaoilfeadh siad / urscaoilfidís‡; urscaoilfeadh siad‡; n-urscaoilfidís‡‡; n-urscaoilfeadh siad‡‡ | a d'urscaoilfeadh / a n-urscaoilfeadh* | d'urscaoilfí / urscaoilfí‡; n-urscaoilfí‡‡ |
| subjunctive | present | go n-urscaoile mé; go n-urscaoilead$^†$ | go n-urscaoile tú; go n-urscaoilir$^†$ | go n-urscaoile sé, sí | go n-urscaoilimid; go n-urscaoile muid | go n-urscaoile sibh | go n-urscaoile siad; go n-urscaoilid$^†$ | — | go n-urscaoiltear |
| subjunctive | past | dá n-urscaoilinn | dá n-urscaoilteá | dá n-urscaoileadh sé, sí | dá n-urscaoilimis; dá n-urscaoileadh muid | dá n-urscaoileadh sibh | dá n-urscaoilidís; dá n-urscaoileadh siad | — | dá n-urscaoiltí |
| imperative | imperative | urscaoilim | urscaoil | urscaoileadh sé, sí | urscaoilimis | urscaoiligí; urscaoilidh$^†$ | urscaoilidís | — | urscaoiltear |
| verbal noun | verbal noun | urscaoileadh | urscaoileadh | urscaoileadh | urscaoileadh | urscaoileadh | urscaoileadh | urscaoileadh | urscaoileadh |
| past participle | past participle | urscaoilte | urscaoilte | urscaoilte | urscaoilte | urscaoilte | urscaoilte | urscaoilte | urscaoilte |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

#### Derived terms

* neamh-urscaoilte (“undischarged”)

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “urscaoil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* “cashier”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2024