# ηλικιωμένος
## Greek
### Pronunciation

* IPA: /i.li.ci.oˈme.nos/
* Hyphenation: η‧λι‧κι‧ω‧μέ‧νος

### Etymology 1

Substantivized masculine of the perfect participle ηλικιωμένος.

#### Noun

ηλικιωμένος • (ilikioménos) m (plural ηλικιωμένοι, feminine ηλικιωμένη)
* (polite) elderly man, old man
    Synonym: (impolite, intimate) γέρος (géros)
    Antonym: νέος (néos)
    Θέσεις για ηλικιωμένους και αναπήρους. ― Théseis gia ilikioménous kai anapírous. ― Seats for the elderly and the disabled.

##### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ηλικιωμένος • | ηλικιωμένοι • |
| genitive | ηλικιωμένου • | ηλικιωμένων • |
| accusative | ηλικιωμένο • | ηλικιωμένους • |
| vocative | ηλικιωμένε • | ηλικιωμένοι • |

### Etymology 2

Perfect participle of ηλικιώνομαι (ilikiónomai), a verb only in the passive form, passive perfect participle of the Medieval Byzantine Greek ἡλικιώνω (hēlikiṓnō, “reach maturity”) and a semantic loan from French âgé.

#### Participle

ηλικιωμένος • (ilikioménos) m (feminine ηλικιωμένη, neuter ηλικιωμένο)
* (polite) elderly, aged, (usually for people over 70 years old)
    Ήταν πολύ ηλικιωμένος, υπερήλικας, πάνω από 90.Ítan polý ilikioménos, yperílikas, páno apó 90.He was very old, hyper-elderly, over 90.

##### Usage notes

* A participle functioning, except as adjective, also as noun: ηλικιωμένος (masc.), ηλικιωμένη (fem.).

##### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | ηλικιωμένος • | ηλικιωμένη • | ηλικιωμένο • | ηλικιωμένοι • | ηλικιωμένες • | ηλικιωμένα • |
| genitive | ηλικιωμένου • | ηλικιωμένης • | ηλικιωμένου • | ηλικιωμένων • | ηλικιωμένων • | ηλικιωμένων • |
| accusative | ηλικιωμένο • | ηλικιωμένη • | ηλικιωμένο • | ηλικιωμένους • | ηλικιωμένες • | ηλικιωμένα • |
| vocative | ηλικιωμένε • | ηλικιωμένη • | ηλικιωμένο • | ηλικιωμένοι • | ηλικιωμένες • | ηλικιωμένα • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ηλικιωμένος, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ηλικιωμένος, etc.) |

##### Synonyms

* γερασμένος (gerasménos) (descriptive)
* γέρος (géros, noun & adjectival) (impolite)

### Related terms

* ηλικιώνομαι (ilikiónomai, “to age, to mature, to grow up”)

### Antonyms

* νέος (néos)

### See also

* Older spelling: ἡλικιωμένος (hēlikiōménos)

### References

* ↑ ηλικιωμένος, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
* ↑ ηλικιωμένος - Babiniotis, Georgios (2010) Ετυμολογικό λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας Etymologikó lexikó tis néas ellinikís glóssas [Etymological Dictionary of Modern Greek language] (in Greek), Athens: Lexicology Centre