OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# καυστήρας
## Greek
### Etymology

From Ancient Greek καυστήρ (kaustḗr, “furnace”).

### Noun

καυστήρας • (kafstíras) m (plural καυστήρες)
* furnace, combustion chamber
* (medicine) cauterising iron

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | καυστήρας • | καυστήρες • |
| genitive | καυστήρα • | καυστήρων • |
| accusative | καυστήρα • | καυστήρες • |
| vocative | καυστήρα • | καυστήρες • |

#### Synonyms

* (furnace): λέβητας m (lévitas, “boiler”)

#### Derived terms

* καυστηρατζής m (kafstiratzís, “boilerman”)
# εὑρέμεναι
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /heu̯.ré.me.nai̯/ → /eˈβre.me.nɛ/ → /eˈvre.me.ne/
* (5th BCE Attic) IPA: /heu̯.ré.me.nai̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /(h)ewˈre.me.nɛ/
* (4th CE Koine) IPA: /eˈβre.me.nɛ/
* (10th CE Byzantine) IPA: /eˈvre.me.ne/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /eˈvre.me.ne/

### Verb

εὑρέμεναι • (heurémenai)
* (Epic) aorist active infinitive of εὑρίσκω (heurískō, “find”)
# θαλασσαίγλη
## Ancient Greek
### Etymology

From θάλασσα (thálassa, “sea”) +‎ αἴγλη (aíglē, “light, radiance”).

### Pronunciation

* IPA: /tʰa.las.sǎi̯.ɡlɛː/ → /θa.lasˈsɛ.ɣli/ → /θa.laˈse.ɣli/
* (5th BCE Attic) IPA: /tʰa.las.sǎi̯.ɡlɛː/
* (1st CE Egyptian) IPA: /tʰa.lasˈsɛ.ɡle̝/
* (4th CE Koine) IPA: /θa.lasˈsɛ.ɣli/
* (10th CE Byzantine) IPA: /θa.lasˈse.ɣli/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /θa.laˈse.ɣli/

### Noun

θᾰλᾰσσαίγλη • (thalassaíglē) f (genitive θᾰλᾰσσαίγλης); first declension
* cannabis, bhang (Cannabis sativa)
    Synonym: κᾰ́ννᾰβῐς (kánnabis)

#### Inflection
### Further reading

* “θαλασσαίγλη”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* θαλασσαίγλη in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
# κόφτης
## Greek
### Noun

κόφτης • (kóftis) m (plural κόφτες, feminine κόφτρια)
* Alternative form of κόπτης (kóptis)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | κόφτης • | κόφτες • |
| genitive | κόφτη • | κοφτών • |
| accusative | κόφτη • | κόφτες • |
| vocative | κόφτη • | κόφτες • |
# ιδίωμα
## Greek
### Noun

ιδίωμα • (idíoma) n (plural ιδιώματα)
* dialect
* idiom
* peculiarity
* habit

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ιδίωμα • | ιδιώματα • |
| genitive | ιδιώματος • | ιδιωμάτων • |
| accusative | ιδίωμα • | ιδιώματα • |
| vocative | ιδίωμα • | ιδιώματα • |

#### Synonyms

* (idiom): ιδιωματισμός (idiomatismós)

#### Related terms

* ιδιωματικός (idiomatikós, “idiomatic”)
# θάλλινος
## Ancient Greek
### Etymology

From θαλλός (thallós, “young shoot”) +‎ -ινος (-inos).

### Pronunciation

* IPA: /tʰál.li.nos/ → /ˈθal.li.nos/ → /ˈθa.li.nos/
* (5th BCE Attic) IPA: /tʰál.li.nos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈtʰal.li.nos/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈθal.li.nos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈθal.li.nos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈθa.li.nos/

### Adjective

θάλλῐνος • (thállinos) m (feminine θαλλῐ́νη, neuter θάλλῐνον); first/second declension
* of or for young shoots

#### Inflection
### Further reading

* “θάλλινος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* θάλλινος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
# θηριοτροφείο
## Greek
### Noun

θηριοτροφείο • (thiriotrofeío) n (plural θηριοτροφεία)
* menagerie
* (figurative) school with undisciplined students

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | θηριοτροφείο • | θηριοτροφεία • |
| genitive | θηριοτροφείου • | θηριοτροφείων • |
| accusative | θηριοτροφείο • | θηριοτροφεία • |
| vocative | θηριοτροφείο • | θηριοτροφεία • |

#### Related terms

* see: θηρίο n (thirío, “wild animal, beast”)
# λιόφωτο
## Greek
### Alternative forms

* λιόφωτο n (liófoto)

### Noun

λιόφωτο • (liófoto) n (uncountable)
* Alternative form of ηλιόφωτο (iliófoto)

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | λιόφωτο • |
| genitive | λιοφώτου • |
| accusative | λιόφωτο • |
| vocative | λιόφωτο • |
# κατσικάκι
## Greek
### Etymology

κατσίκα (katsíka, “young goat”) +‎ -άκι (-áki, “diminutive suffix”).

### Noun

κατσικάκι • (katsikáki) n (plural κατσικάκια)
* diminutive of κατσίκα (katsíka) (kid, young goat)
* goat meat

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | κατσικάκι • | κατσικάκια • |
| genitive | — | — |
| accusative | κατσικάκι • | κατσικάκια • |
| vocative | κατσικάκι • | κατσικάκια • |

#### Related terms

    see: κατσίκι n (katsíki, “goat”)
# κόστος
## Ancient Greek
### Alternative forms

* κόστον (kóston)

### Etymology

From Sanskrit कुष्ठ (kuṣṭha).

### Pronunciation

* IPA: /kós.tos/ → /ˈkos.tos/ → /ˈkos.tos/
* (5th BCE Attic) IPA: /kós.tos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈkos.tos/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈkos.tos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈkos.tos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈkos.tos/

### Noun

κόστος • (kóstos) m (genitive κόστου); second declension
* costus (Saussurea costus), used as a spice

#### Derived terms

* κοστόϊνος (kostóïnos)

#### Descendants

* → Latin: costus
** → English: costus
** → Translingual: Costus

### Further reading

* “κόστος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* κόστος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN

## Greek
### Etymology

From Italian costo.

### Pronunciation

* IPA: /ˈko.stos/

### Noun

κόστος • (kóstos) n (plural κόστη)
* (finance) cost
* money or effort expended in achieving something
* (finance) cost price
* rate
* consequences

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | κόστος • | κόστη • |
| genitive | κόστους • | κοστών • |
| accusative | κόστος • | κόστη • |
| vocative | κόστος • | κόστη • |

#### See also

* τιμή f (timí, “various meanings”)
* δαπάνη f (dapáni, “expenditure, payment”)
* τίμημα n (tímima, “price”)
* αντίτιμο n (antítimo, “price”)
# μαύρη τρύπα
## Greek
### Noun

μαύρη τρύπα • (mávri trýpa) f (plural μαύρες τρύπες)
* (astronomy) black hole

#### Declension

    see component parts

#### Synonyms

* μελανή οπή f (melaní opí)

#### See also

* μαύρη τρύπα on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# λυθεῖτε
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /ly.tʰêː.te/ → /lyˈθi.te/ → /liˈθi.te/
* (5th BCE Attic) IPA: /ly.tʰêː.te/
* (1st CE Egyptian) IPA: /lyˈtʰi.te/
* (4th CE Koine) IPA: /lyˈθi.te/
* (10th CE Byzantine) IPA: /lyˈθi.te/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /liˈθi.te/

### Verb

λῠθεῖτε • (lutheîte)
* second-person plural aorist optative passive of λῡ́ω (lū́ō)

#### Alternative forms

* λῠθείητε (lutheíēte)
# λύτροιν
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /lý.troi̯s/ → /ˈly.trys/ → /ˈli.tris/
* (5th BCE Attic) IPA: /lý.troi̯s/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈly.trys/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈly.trys/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈly.trys/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈli.tris/

### Noun

λύτροιν • (lútroin) n
* genitive/dative dual of λῠ́τρον (lútron)
# μιμαίκυλον
## Ancient Greek
### Alternative forms

* μεμαίκυλον (memaíkulon)

### Etymology

A foreign word, undoubtedly from Pre-Greek, in view of the variation and the reduplication.

### Pronunciation

* IPA: /mi.mǎi̯.ky.lon/ → /miˈmɛ.cy.lon/ → /miˈme.ci.lon/
* (5th BCE Attic) IPA: /mi.mǎi̯.ky.lon/
* (1st CE Egyptian) IPA: /miˈmɛ.ky.lon/
* (4th CE Koine) IPA: /miˈmɛ.cy.lon/
* (10th CE Byzantine) IPA: /miˈme.cy.lon/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /miˈme.ci.lon/

### Noun

μῐμαίκῠλον • (mimaíkulon) n (genitive μῐμαικῠ́λου); second declension
* (botany) fruit of the strawberry tree

#### Descendants

* Greek: μεμαίντζουλο n (memaíntzoulo, “fruit of the strawberry tree”) (dialectal, Euboea)

### Further reading

* “μιμαίκυλον”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* μιμαίκυλον in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
# μεταφραστής
## Greek
### Pronunciation

* IPA: /me.ta.fɾaˈstis/
* Hyphenation: με‧τα‧φρα‧στής

### Noun

μεταφραστής • (metafrastís) m (plural μεταφραστές, feminine μεταφράστρια)
* translator, interpreter

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | μεταφραστής • | μεταφραστές • |
| genitive | μεταφραστή • | μεταφραστών • |
| accusative | μεταφραστή • | μεταφραστές • |
| vocative | μεταφραστή • | μεταφραστές • |

#### Related terms

* see: μεταφράζω (metafrázo, “to translate”)

#### See also

* διερμηνέας m (dierminéas, “interpreter”)

### Further reading

* μεταφραστής on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# μποράγο
## Greek
### Alternative forms

* μποράγκο n (borágko)
* μπουράντζα f (bourántza)
* μποράντζα f (borántza)

### Noun

μποράγο • (borágo) n (uncountable)
* borage

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | μποράγο • |
| genitive | — |
| accusative | μποράγο • |
| vocative | μποράγο • |

#### Further reading

* Μπουράντζα on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# μπετόνι
## Greek
### Noun

μπετόνι • (betóni) n (plural μπετόνια)
* Alternative form of μπιτόνι (bitóni)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | μπετόνι • | μπετόνια • |
| genitive | μπετονιού • | μπετονιών • |
| accusative | μπετόνι • | μπετόνια • |
| vocative | μπετόνι • | μπετόνια • |
# λυκανθρωπία
## Greek
### Etymology

From λύκος (lýkos, “wolf”) +‎ άνθρωπος (ánthropos, “man, human”) +‎ -ία (-ía).

### Pronunciation

* IPA: /likanθɾoˈpia/
* Hyphenation: λυ‧καν‧θρω‧πί‧α

### Noun

λυκανθρωπία • (lykanthropía) f (uncountable)
* (psychiatry) lycanthropy (delusion in which a person believes they are a wolf)
* (mythology) lycanthropy (act of shapeshifting between the form of a human being and a wolf)

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | λυκανθρωπία • |
| genitive | λυκανθρωπίας • |
| accusative | λυκανθρωπία • |
| vocative | λυκανθρωπία • |

#### Related terms

* λυκάνθρωπος m (lykánthropos, “werewolf”)
# μυθῶδες
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /myː.tʰɔ̂ː.des/ → /myˈθo.ðes/ → /miˈθo.ðes/
* (5th BCE Attic) IPA: /myː.tʰɔ̂ː.des/
* (1st CE Egyptian) IPA: /myˈtʰo.des/
* (4th CE Koine) IPA: /myˈθo.ðes/
* (10th CE Byzantine) IPA: /myˈθo.ðes/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /miˈθo.ðes/

### Adjective

μῡθῶδες • (mūthôdes)
* inflection of μῡθώδης (mūthṓdēs):
** neuter nominative/accusative singular
** masculine/feminine/neuter vocative singular
# μυθολόγος
## Ancient Greek
### Etymology

From μῦθος (mûthos) +‎ -λόγος (-lógos)

### Pronunciation

* IPA: /myː.tʰo.ló.ɡos/ → /my.θoˈlo.ɣos/ → /mi.θoˈlo.ɣos/
* (5th BCE Attic) IPA: /myː.tʰo.ló.ɡos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /my.tʰoˈlo.ɡos/
* (4th CE Koine) IPA: /my.θoˈlo.ɣos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /my.θoˈlo.ɣos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /mi.θoˈlo.ɣos/

### Noun

μῡθολόγος • (mūthológos) m (genitive μῡθολόγου); second declension
* teller of legends, romancer

#### Derived terms

* μῡθολογέω (mūthologéō)

#### Descendants

* → Italian: mitologo

### Adjective

μῡθολόγος • (mūthológos) m or f (neuter μῡθολόγον); second declension
* mythological
* prating

#### Declension
### Further reading

* μυθολόγος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* “μυθολόγος”, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, 2011
* “μυθολόγος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* μυθολόγος in Trapp, Erich, et al. (1994–2007) Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
* Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited. legend idem, page 484.story teller idem, page 821.
# μυθιστόρημα
## Greek
### Noun

μυθιστόρημα • (mythistórima) n (plural μυθιστορήματα)
* novel (work of prose fiction)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | μυθιστόρημα • | μυθιστορήματα • |
| genitive | μυθιστορήματος • | μυθιστορημάτων • |
| accusative | μυθιστόρημα • | μυθιστορήματα • |
| vocative | μυθιστόρημα • | μυθιστορήματα • |

#### Related terms

* μυθιστοριογράφος m or f (mythistoriográfos, “novelist”)

#### Further reading

* μυθιστόρημα on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# πάρνοψ
## Ancient Greek
### Alternative forms

* πόρνοψ (pórnops) — Aeolic
* κόρνοψ (kórnops) — Doric

### Etymology

The formation is similar to δρύοψ (drúops), κώνωψ (kṓnōps) and σκάλοψ (skálops). The suffix is typical of Pre-Greek.

### Pronunciation

* IPA: /pár.nops/ → /ˈpar.nops/ → /ˈpar.nops/
* (5th BCE Attic) IPA: /pár.nops/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈpar.nops/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈpar.nops/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈpar.nops/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈpar.nops/

### Noun

πάρνοψ • (párnops) m (genitive πάρνοπος); third declension
* a kind of locust

#### Derived terms

* Παρνόπιος (Parnópios)
* Παρνοπίων (Parnopíōn)

### References

* “πάρνοψ”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “πάρνοψ”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* πάρνοψ in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
# μυτίτσα
## Greek
### Etymology

μύτη (mýti) +‎ -ίτσα (-ítsa).

### Pronunciation

* IPA: /miˈtitsa/
* Hyphenation: μυ‧τί‧τσα

### Noun

μυτίτσα • (mytítsa) f (plural μυτίτσες)
* diminutive of μύτη (mýti, “nose”)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | μυτίτσα • | μυτίτσες • |
| genitive | μυτίτσας • | — |
| accusative | μυτίτσα • | μυτίτσες • |
| vocative | μυτίτσα • | μυτίτσες • |

#### Synonyms

* μυτάκι n (mytáki)
* μυτούλα f (mytoúla)

#### Antonyms

* μυτάρα f (mytára) (augmentative)
# νίκας
## Ancient Greek
### Noun

νῑ́κᾱς • (nī́kās)
* accusative plural of νίκη (níkē)
# παραμείνῃ
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /pa.ra.měː.nɛːi̯/ → /pa.raˈmi.ni/ → /pa.raˈmi.ni/
* (5th BCE Attic) IPA: /pa.ra.měː.nɛːi̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /pa.raˈmi.ne̝/
* (4th CE Koine) IPA: /pa.raˈmi.ni/
* (10th CE Byzantine) IPA: /pa.raˈmi.ni/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /pa.raˈmi.ni/

### Verb

πᾰρᾰμείνῃ • (parameínēi)
* third-person singular aorist active subjunctive of παραμένω (paraménō)
# παραμεινάντων
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /pa.ra.meː.nán.tɔːn/ → /pa.ra.miˈnan.ton/ → /pa.ra.miˈnan.don/
* (5th BCE Attic) IPA: /pa.ra.meː.nán.tɔːn/
* (1st CE Egyptian) IPA: /pa.ra.miˈnan.ton/
* (4th CE Koine) IPA: /pa.ra.miˈnan.ton/
* (10th CE Byzantine) IPA: /pa.ra.miˈnan.ton/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /pa.ra.miˈnan.don/

### Verb

πᾰρᾰμεινάντων • (parameinántōn)
* third-person plural aorist active imperative of παραμένω (paraménō)
# μουντός
## Greek
### Etymology

From Byzantine Greek μουντός (mountós), from Ancient Greek μυνδός (mundós, “mute, voiceless”).

### Pronunciation

* IPA: /munˈdos/
* Hyphenation: μου‧ντός

### Adjective

μουντός • (mountós) m (feminine μουντή, neuter μουντό)
* (also figurative senses) dull, drab, lacklustre, matte (having no particular lustre or brightness)
    μουντό τοπίο ― mountó topío ― dull landscape
    μουντός ουρανός ― mountós ouranós ― dull sky
    μουντή θάλασσα ― mountí thálassa ― dull sea
    μουντή διάθεση ― mountí diáthesi ― lacklustre mood
    μουντό πρόσωπο ― mountó prósopo ― lacklustre face

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | μουντός • | μουντή • | μουντό • | μουντοί • | μουντές • | μουντά • |
| genitive | μουντού • | μουντής • | μουντού • | μουντών • | μουντών • | μουντών • |
| accusative | μουντό • | μουντή • | μουντό • | μουντούς • | μουντές • | μουντά • |
| vocative | μουντέ • | μουντή • | μουντό • | μουντοί • | μουντές • | μουντά • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μουντός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουντός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μουντός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουντός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μουντός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουντός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μουντός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουντός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μουντός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουντός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο μουντός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο μουντός, etc.) |

#### Synonyms

* (dull, lacklustre): φαιός (faiós), σκοτεινός (skoteinós)

#### Antonyms

* (antonym(s) of “dull, lacklustre”): λαμπερός (lamperós, “shiny, bright”), φωτεινός (foteinós, “shiny, bright”)

#### Derived terms

* μουντάδα f (mountáda, “dullness”)
* μουνταίνω (mountaíno, “to grow dull, to darken”)
# πλώϊμοι
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /plɔ̌ː.i.moi̯/ → /ˈplo.i.my/ → /ˈplo.i.mi/
* (5th BCE Attic) IPA: /plɔ̌ː.i.moi̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈplo.i.my/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈplo.i.my/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈplo.i.my/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈplo.i.mi/

### Adjective

πλώϊμοι • (plṓïmoi)
* masculine/feminine nominative/vocative plural of πλώϊμος (plṓïmos)
# παύσοιτον
## Ancient Greek
### Verb

παύσοιτον • (paúsoiton)
* second-person dual active future optative of παύω (paúō)
# μποτ
## Greek
### Etymology 1

From English boat.

#### Noun

μποτ • (bot) n (indeclinable)
* boat

##### Usage notes

Almost invariably used in the term φέρι μποτ n (féri bot, “ferry”)

### Etymology 2

From English bot, a shortened from robot.

#### Noun

μποτ • (bot) n (indeclinable)
* (computing) bot
# ποθέν
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /po.tʰén/ → /poˈθen/ → /poˈθen/
* (5th BCE Attic) IPA: /po.tʰén/
* (1st CE Egyptian) IPA: /poˈtʰen/
* (4th CE Koine) IPA: /poˈθen/
* (10th CE Byzantine) IPA: /poˈθen/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /poˈθen/

### Etymology 1

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Participle

ποθέν • (pothén)
* neuter nominative/accusative/vocative singular of ποθείς (potheís)

### Etymology 2
#### Adverb

ποθέν • (pothén)
* stressed form of ποθεν (pothen, “from somewhere”)
# πίεση αίματος
## Greek
### Noun

πίεση αίματος • (píesi aímatos) f (plural πιέσεις αίματος)
* blood pressure
# πίγγαλος
## Ancient Greek
### Etymology

The word has been compared with Sanskrit पिङ्गल (piṅgala, “reddish brown”) and with πίγγαν (píngan, “nestling, chick”). The etymology remains unknown, however the presence of the prenasalization and the suffix -αλ- could lead to a Pre-Greek etymology.

### Pronunciation

* IPA: /píŋ.ɡa.los/ → /ˈpiŋ.ɡa.los/ → /ˈpiŋ.ɡa.los/
* (5th BCE Attic) IPA: /píŋ.ɡa.los/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈpiŋ.ɡa.los/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈpiŋ.ɡa.los/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈpiŋ.ɡa.los/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈpiŋ.ɡa.los/

### Noun

πῐ́γγᾰλος • (píngalos) m (genitive πῐγγᾰ́λου); second declension
* kind of lizard

#### Inflection
### Further reading

* “πίγγαλος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* πίγγαλος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
# πεσεῖται
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /pe.sêː.tai̯/ → /peˈsi.tɛ/ → /peˈsi.te/
* (5th BCE Attic) IPA: /pe.sêː.tai̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /peˈsi.tɛ/
* (4th CE Koine) IPA: /peˈsi.tɛ/
* (10th CE Byzantine) IPA: /peˈsi.te/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /peˈsi.te/

### Verb

πεσεῖται • (peseîtai)
* third-person singular future middle indicative of πίπτω (píptō)
# περιφρονοῦντες
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /pe.ri.pʰro.nûːn.tes/ → /pe.ri.ɸroˈnun.tes/ → /pe.ri.froˈnun.des/
* (5th BCE Attic) IPA: /pe.ri.pʰro.nûːn.tes/
* (1st CE Egyptian) IPA: /pe.ri.pʰroˈnun.tes/
* (4th CE Koine) IPA: /pe.ri.ɸroˈnun.tes/
* (10th CE Byzantine) IPA: /pe.ri.froˈnun.tes/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /pe.ri.froˈnun.des/

### Participle

περιφρονοῦντες • (periphronoûntes)
* masculine nominative/vocative plural of περιφρονῶν (periphronôn)
# προγονός
## Greek
### Noun

προγονός • (progonós) m (plural προγονοί, feminine προγονή)
* stepson (the son of a spouse by a previous marriage)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | προγονός • | προγονοί • |
| genitive | προγονού • | προγονών • |
| accusative | προγονό • | προγονούς • |
| vocative | προγονέ • | προγονοί • |
# πολύγαλον
## Ancient Greek
### Etymology

From πολύς (polús, “many”) +‎ γάλα (gála, “milk”).

### Pronunciation

* IPA: /po.lý.ɡa.lon/ → /poˈly.ɣa.lon/ → /poˈli.ɣa.lon/
* (5th BCE Attic) IPA: /po.lý.ɡa.lon/
* (1st CE Egyptian) IPA: /poˈly.ɡa.lon/
* (4th CE Koine) IPA: /poˈly.ɣa.lon/
* (10th CE Byzantine) IPA: /poˈly.ɣa.lon/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /poˈli.ɣa.lon/

### Noun

πολῠ́γᾰλον • (polúgalon) n (genitive πολῠγᾰ́λου); second declension
* milkwort (Polygala venulosa)

#### Descendants

* → Translingual: Polygala

### Further reading

* “πολύγαλον”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* πολύγαλον in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
# πολωτικός
## Greek
### Adjective

πολωτικός • (polotikós) m (feminine πολωτική, neuter πολωτικό)
* polarising (UK), polarizing (US)
    Synonym: αντιπολωτικός (antipolotikós)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | πολωτικός • | πολωτική • | πολωτικό • | πολωτικοί • | πολωτικές • | πολωτικά • |
| genitive | πολωτικού • | πολωτικής • | πολωτικού • | πολωτικών • | πολωτικών • | πολωτικών • |
| accusative | πολωτικό • | πολωτική • | πολωτικό • | πολωτικούς • | πολωτικές • | πολωτικά • |
| vocative | πολωτικέ • | πολωτική • | πολωτικό • | πολωτικοί • | πολωτικές • | πολωτικά • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πολωτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολωτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πολωτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολωτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πολωτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολωτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πολωτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολωτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πολωτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολωτικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πολωτικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πολωτικός, etc.) |
# вереск обыкновенный
## Russian
### Etymology

ве́реск (véresk, “heather”) +‎ обыкнове́нный (obyknovénnyj, “normal, common”)

### Pronunciation

* IPA: [ˈvʲerʲɪsk ɐbɨknɐˈvʲenːɨj]

### Noun

ве́реск обыкнове́нный • (véresk obyknovénnyj) m inan (genitive ве́реска обыкнове́нного, nominative plural ве́рески обыкнове́нные, genitive plural ве́ресков обыкнове́нных)
* (botany) common heather (Calluna vulgaris)
# maiusculáramos
## Portuguese
### Verb

maiusculáramos
* first-person plural pluperfect indicative of maiuscular
# malgajnote
## Esperanto
### Adverb

malgajnote
* future adverbial passive participle of malgajni