OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# ανισοϋψής
## Greek
### Adjective

ανισοϋψής • (anisoÿpsís) m (feminine ανισοϋψής, neuter ανισοϋψές)
* of unequal height

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | ανισοϋψής • | ανισοϋψής • | ανισοϋψές • | ανισοϋψείς • | ανισοϋψείς • | ανισοϋψή • |
| genitive | ανισοϋψούς • / ανισοϋψή • | ανισοϋψούς • | ανισοϋψούς • | ανισοϋψών • | ανισοϋψών • | ανισοϋψών • |
| accusative | ανισοϋψή • | ανισοϋψή • | ανισοϋψές • | ανισοϋψείς • | ανισοϋψείς • | ανισοϋψή • |
| vocative | ανισοϋψή • / ανισοϋψής • | ανισοϋψής • | ανισοϋψές • | ανισοϋψείς • | ανισοϋψείς • | ανισοϋψή • |

#### Coordinate terms

* see: άνισος (ánisos, “unequal”, adjective)
# ανακαούρα
## Greek
### Noun

ανακαούρα • (anakaoúra) f (plural ανακαούρες)
* (medicine, rare) heartburn

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ανακαούρα • | ανακαούρες • |
| genitive | ανακαούρας • | — |
| accusative | ανακαούρα • | ανακαούρες • |
| vocative | ανακαούρα • | ανακαούρες • |

#### Synonyms

* καούρα f (kaoúra) (the common term)
* ανακαψίλα f (anakapsíla) (uncommon)
# ανηψιά
## Greek
### Noun

ανηψιά • (anipsiá) f (plural ανηψιές, masculine ανηψιός)
* Alternative form of ανιψιά (anipsiá)

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ανηψιά • | ανηψιές • |
| genitive | ανηψιάς • | ανηψιών • |
| accusative | ανηψιά • | ανηψιές • |
| vocative | ανηψιά • | ανηψιές • |

#### Derived terms

* ανηψούλα f (anipsoúla, diminutive form)
# αποτοξίνωση
## Greek
### Noun

αποτοξίνωση • (apotoxínosi) f (plural αποτοξινώσεις)
* detoxification, detoxication

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | αποτοξίνωση • | αποτοξινώσεις • |
| genitive | αποτοξίνωσης • | αποτοξινώσεων • |
| accusative | αποτοξίνωση • | αποτοξινώσεις • |
| vocative | αποτοξίνωση • | αποτοξινώσεις • |
| Older or formal genitive singular: αποτοξινώσεως • |||

#### Related terms

* see: τοξίνη f (toxíni, “toxin”)

#### Further reading

* αποτοξίνωση, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# απαιτητός
## Greek
### Adjective

απαιτητός • (apaititós) m (feminine απαιτητή, neuter απαιτητό)
* due, demanded
* demandable, claimable

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | απαιτητός • | απαιτητή • | απαιτητό • | απαιτητοί • | απαιτητές • | απαιτητά • |
| genitive | απαιτητού • | απαιτητής • | απαιτητού • | απαιτητών • | απαιτητών • | απαιτητών • |
| accusative | απαιτητό • | απαιτητή • | απαιτητό • | απαιτητούς • | απαιτητές • | απαιτητά • |
| vocative | απαιτητέ • | απαιτητή • | απαιτητό • | απαιτητοί • | απαιτητές • | απαιτητά • |

#### Related terms

* see: απαιτώ (apaitó, “to demand”)
# αποχετευτικός
## Greek
### Adjective

αποχετευτικός • (apocheteftikós) m (feminine αποχετευτική, neuter αποχετευτικό)
* drainage, drains

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αποχετευτικός • | αποχετευτική • | αποχετευτικό • | αποχετευτικοί • | αποχετευτικές • | αποχετευτικά • |
| genitive | αποχετευτικού • | αποχετευτικής • | αποχετευτικού • | αποχετευτικών • | αποχετευτικών • | αποχετευτικών • |
| accusative | αποχετευτικό • | αποχετευτική • | αποχετευτικό • | αποχετευτικούς • | αποχετευτικές • | αποχετευτικά • |
| vocative | αποχετευτικέ • | αποχετευτική • | αποχετευτικό • | αποχετευτικοί • | αποχετευτικές • | αποχετευτικά • |

#### Related terms

* see: αποχετεύω (apochetévo, “to drain”)

#### Further reading

* αποχετευτικός on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
* αποχετευτικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# αποτυγχάνω
## Greek
### Alternative forms

* αποτυχαίνω (apotychaíno)

### Etymology

Borrowed from Ancient Greek ἀποτυγχάνω (apotunkhánō); compare αποτυχαίνω (apotychaíno).

### Verb

αποτυγχάνω • (apotyncháno) (past απέτυχα/απότυχα, ppp αποτυχημένος)
* to fail, not succeed
* to fall, fall through

#### Conjugation

This verb needs an inflection-table template.

#### Related terms

* see: αποτυχία f (apotychía, “failure”)
# αφγανικός
## Greek
### Pronunciation

* Audio:(file)

### Adjective

αφγανικός • (afganikós) m (feminine αφγανική, neuter αφγανικό)
* Afghan, Afghani (relating to Afghanistan or its people)

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | αφγανικός • | αφγανική • | αφγανικό • | αφγανικοί • | αφγανικές • | αφγανικά • |
| genitive | αφγανικού • | αφγανικής • | αφγανικού • | αφγανικών • | αφγανικών • | αφγανικών • |
| accusative | αφγανικό • | αφγανική • | αφγανικό • | αφγανικούς • | αφγανικές • | αφγανικά • |
| vocative | αφγανικέ • | αφγανική • | αφγανικό • | αφγανικοί • | αφγανικές • | αφγανικά • |

#### Related terms

* see: Αφγανιστάν n (Afganistán, “Afghanistan”)
# δαΐφρονος
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /da.í.pʰro.nos/ → /ðaˈi.ɸro.nos/ → /ðaˈi.fro.nos/
* (5th BCE Attic) IPA: /da.í.pʰro.nos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /daˈi.pʰro.nos/
* (4th CE Koine) IPA: /ðaˈi.ɸro.nos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ðaˈi.fro.nos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ðaˈi.fro.nos/

### Adjective

δᾰΐφρονος • (daḯphronos)
* genitive singular all genders of δαΐφρων (daḯphrōn)
# γλιστρώ
## Greek
### Etymology

Inherited from Byzantine Greek γλιστρῶ (glistrô) and see: γλιστράω (glistráo).

### Pronunciation

* IPA: /ɣliˈstɾo/
* Hyphenation: γλι‧στρώ

### Verb

γλιστρώ • (glistró)
* a less common variant of γλιστράω (glistráo)

#### Conjugation

    see this verb's full conjugation at: γλιστράω (glistráo)
# γραδάρω
## Greek
### Etymology

From Italian gradare, equivalent to γράδο (grádo, “measure of liquid density, hydrometer”) +‎ -άρω (-áro).

### Pronunciation

* IPA: /ɣɾaˈðaɾo/
* Hyphenation: γρα‧δά‧ρω

### Verb

γραδάρω • (gradáro) (past γράδαρα/γραδάρισα, passive —)
* (rare, literary, poetic, nautical, chemistry, intransitive) to measure density (of a liquid, with a hydrometer)
** 1947, Nikos Kavvadias, poem «Θεσσαλονίκη» Thessaloniki from Collection Πούσι [Fog]/set to music by Thanos Mikroutsikos (1979)
    Σ’ έστειλε ο πρώτος τα νερά να πας για να γραδάρεις.S’ ésteile o prótos ta nerá na pas gia na gradáreis.The engineer sent you to go and check the water's density.
       Also see 1st stanza Greek text & translation by Evgenia Russell @books.google retr:2018.10.28.
* (figuratively, transitive) to get the measure of, figure out (understand someone's character)
    Τον γραδάρισα εγώ! Είναι σκάρτος χαρακτήρας.Ton gradárisa egó! Eínai skártos charaktíras.I got the measure of him! He is no good.

#### Related terms

* γράδο n (grádo, “measure of liquid's density; hydrometer”)

### References

* ↑ γραδάρω, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# αὐτοκράτειρα
## Ancient Greek
### Etymology

From αὐτο- (auto-, “self”) +‎ κράτειρα (kráteira, “ruler”) (from κρατέω (kratéō, “I rule, command”) and -τειρα (-teira, “feminine agent suffix.”), from κράτος (krátos, “power, strength”))

### Pronunciation

* IPA: /au̯.to.krá.teː.ra/ → /aɸ.toˈkra.ti.ra/ → /af.toˈkra.ti.ra/
* (5th BCE Attic) IPA: /au̯.to.krá.teː.ra/
* (1st CE Egyptian) IPA: /aʍ.toˈkra.ti.ra/
* (4th CE Koine) IPA: /aɸ.toˈkra.ti.ra/
* (10th CE Byzantine) IPA: /af.toˈkra.ti.ra/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /af.toˈkra.ti.ra/

### Noun

αὐτοκράτειρᾰ • (autokráteira) f (genitive αὐτοκρατείρᾱς); first declension
* absolute ruler; autocrat

#### Coordinate terms

* αὐτοκράτωρ m (autokrátōr)
# δεισιδαίμων
## Ancient Greek
### Etymology

From δείδω (deídō) + δαίμων (daímōn).

### Pronunciation

* IPA: /deː.si.dǎi̯.mɔːn/ → /ði.siˈðɛ.mon/ → /ði.siˈðe.mon/
* (5th BCE Attic) IPA: /deː.si.dǎi̯.mɔːn/
* (1st CE Egyptian) IPA: /di.siˈdɛ.mon/
* (4th CE Koine) IPA: /ði.siˈðɛ.mon/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ði.siˈðe.mon/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ði.siˈðe.mon/

### Adjective

δεισιδαίμων • (deisidaímōn)
* superstitious
* (Koine) god-fearing: pious or superstitious.
** 80-90 CE, Edwin Palmer, quoting Greek New Testament: Acts of the Apostles, Parallel New Testament Greek and English‎, University Press, translation of Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, published 1887, 17:22, page 581:Σταθεὶς δὲ [ὁ] Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου Πάγου ἔφη, Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ:Statheìs dè [ho] Paûlos en mésōi toû Areíou Págou éphē, Ándres Athēnaîoi, katà pánta hōs deisidaimonestérous humâs theōrô:Then Paul stood in the midst of Mars' hill, and said, Ye men of Athens, I perceive that in all things ye are too superstitious. (Translation notes on page 1090 state: 'For "somewhat superstitious" read "too religious".')

#### Derived terms

* δεῐσῐδαιμονέω (deisidaimonéō)
* δεῐσῐδαιμονίᾱ (deisidaimoníā)

### References

* “δεισιδαίμων”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “δεισιδαίμων”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* δεισιδαίμων in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* δεισιδαίμων in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
* G1174 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible

## Greek
### Adjective

δεισιδαίμων • (deisidaímon) m (feminine δεισιδαίμων, neuter δεισιδαίμον)
* superstitious

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | δεισιδαίμων • | δεισιδαίμων • | δεισιδαίμον • | δεισιδαίμονες • | δεισιδαίμονες • | δεισιδαίμονα • |
| genitive | δεισιδαίμονος • | δεισιδαίμονος • | δεισιδαίμονος • | δεισιδαιμόνων • | δεισιδαιμόνων • | δεισιδαιμόνων • |
| accusative | δεισιδαίμονα • | δεισιδαίμονα • | δεισιδαίμον • | δεισιδαίμονες • | δεισιδαίμονες • | δεισιδαίμονα • |
| vocative | δεισιδαίμων • / δεισιδαίμονα • | δεισιδαίμων • | δεισιδαίμον • | δεισιδαίμονες • | δεισιδαίμονες • | δεισιδαίμονα • |

#### Synonyms

* προληπτικός (proliptikós)
# δεινῶς
## Ancient Greek
### Etymology

δεινός (deinós) +‎ -ως (-ōs)

### Pronunciation

* IPA: /deː.nɔ̂ːs/ → /ðiˈnos/ → /ðiˈnos/
* (5th BCE Attic) IPA: /deː.nɔ̂ːs/
* (1st CE Egyptian) IPA: /diˈnos/
* (4th CE Koine) IPA: /ðiˈnos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ðiˈnos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ðiˈnos/

### Adverb

δεινῶς • (deinôs)
* terribly
# βεττονική
## Ancient Greek
### Etymology

Borrowed from Latin vettōnica (“betony”).

### Pronunciation

* IPA: /bet.to.ni.kɛ̌ː/ → /βet.to.niˈci/ → /ve.to.niˈci/
* (5th BCE Attic) IPA: /bet.to.ni.kɛ̌ː/
* (1st CE Egyptian) IPA: /bet.to.niˈke̝/
* (4th CE Koine) IPA: /βet.to.niˈci/
* (10th CE Byzantine) IPA: /vet.to.niˈci/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ve.to.niˈci/

### Noun

βεττονῐκή • (bettonikḗ) f (genitive βεττονῐκῆς); first declension
* ironwort of subspecies Sideritis romana subsp. purpurea (syn. Sideritis purpurea)
    Synonym: κέστρον (késtron)

#### Inflection
### Further reading

* “βεττονική”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* βεττονική in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* βεττονική in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
* Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
* Sideritis+purpurea at The Plant List
# βηλός
## Ancient Greek
### Alternative forms

* βᾱλός (bālós) — Doric

### Etymology

From Proto-Indo-European *gʷem- (“to step”), the same root of βαίνω (baínō, “to go, step”).

### Pronunciation

* IPA: /bɛː.lós/ → /βiˈlos/ → /viˈlos/
* (5th BCE Attic) IPA: /bɛː.lós/
* (1st CE Egyptian) IPA: /be̝ˈlos/
* (4th CE Koine) IPA: /βiˈlos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /viˈlos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /viˈlos/

### Noun

βηλός • (bēlós) m (genitive βηλοῦ); second declension
* threshold, the bottom-most part of a doorway

#### Derived terms

* βηλόθυρον (bēlóthuron)

### References

* “βηλός”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* “βηλός”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
* “βηλός”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
* βηλός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* βηλός in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
* βηλός in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
* Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
# γλυκύφθογγος
## Ancient Greek
### Etymology

From γλῠκῠ́ς (glukús, “sweet”) +‎ φθόγγος (phthóngos, “sound, voice”).

### Pronunciation

* IPA: /ɡly.kýpʰ.tʰoŋ.ɡos/ → /ɣlyˈcyɸ.θoŋ.ɡos/ → /ɣliˈcif.θoŋ.ɡos/
* (5th BCE Attic) IPA: /ɡly.kýpʰ.tʰoŋ.ɡos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ɡlyˈkypʰ.tʰoŋ.ɡos/
* (4th CE Koine) IPA: /ɣlyˈcyɸ.θoŋ.ɡos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ɣlyˈcyf.θoŋ.ɡos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ɣliˈcif.θoŋ.ɡos/

### Adjective

γλῠκῠ́φθογγος • (glukúphthongos) m or f (neuter γλῠκῠ́φθογγον); second declension
* with a sweet tone (said of musical instruments)

#### Declension
### Further reading

* “γλυκύφθογγος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* γλυκύφθογγος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* γλυκύφθογγος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
# βουλήν
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /buː.lɛ̌ːn/ → /βuˈlin/ → /vuˈlin/
* (5th BCE Attic) IPA: /buː.lɛ̌ːn/
* (1st CE Egyptian) IPA: /buˈle̝n/
* (4th CE Koine) IPA: /βuˈlin/
* (10th CE Byzantine) IPA: /vuˈlin/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /vuˈlin/

### Noun

βουλήν • (boulḗn)
* accusative singular of βουλή (boulḗ)
# δραματοποιώ
## Greek
### Etymology

From Ancient Greek δραματοποιέω (dramatopoiéō, “to put into dramatic form”). By surface analysis, δράμα (dráma) +‎ -ποιώ (-poió).

### Verb

δραματοποιώ • (dramatopoió) (past δραματοποίησα)
* to dramatise, adapt for the theatre

#### Conjugation

This verb needs an inflection-table template.

#### Derived terms

* δραματοποίηση (dramatopoíisi)

### Further reading

* δραματοποιώ, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
# δόνημα
## Ancient Greek
### Etymology

From δονέω (donéō, “to shake”) +‎ -μᾰ (-ma, result noun suffix).

### Pronunciation

* IPA: /dó.nɛː.ma/ → /ˈðo.ni.ma/ → /ˈðo.ni.ma/
* (5th BCE Attic) IPA: /dó.nɛː.ma/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈdo.ne̝.ma/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈðo.ni.ma/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈðo.ni.ma/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈðo.ni.ma/

### Noun

δόνημᾰ • (dónēma) n (genitive δονήμᾰτος); third declension
* agitation, waving (of trees)

#### Inflection
### References

* “δόνημα”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* δόνημα in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
# δόν
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /dón/ → /ðon/ → /ðon/
* (5th BCE Attic) IPA: /dón/
* (1st CE Egyptian) IPA: /don/
* (4th CE Koine) IPA: /ðon/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ðon/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ðon/

### Verb

δόν • (dón)
* neuter nominative/accusative/vocative singular of δούς (doús)
# βύσσινος
## Ancient Greek
### Etymology

From βύσσος (bússos, “flax”) +‎ -ινος (-inos).

### Pronunciation

* IPA: /býs.si.nos/ → /ˈβys.si.nos/ → /ˈvi.si.nos/
* (5th BCE Attic) IPA: /býs.si.nos/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈbys.si.nos/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈβys.si.nos/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈvys.si.nos/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈvi.si.nos/

### Adjective

βύσσῐνος • (bússinos) m (feminine βυσσίνη, neuter βύσσῐνον); first/second declension
* made of flax

#### Descendants

* → Old Armenian: պիսինոն (pisinon)

### Further reading

* “βύσσινος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* βύσσινος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* βύσσινος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
# ηθικότητα
## Greek
### Pronunciation

* IPA: /i.θi.ˈko.ti.ta/

### Noun

ηθικότητα • (ithikótita) f (plural ηθικότητες)
* morality, virtuousness

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ηθικότητα • | ηθικότητες • |
| genitive | ηθικότητας • | ηθικοτήτων • |
| accusative | ηθικότητα • | ηθικότητες • |
| vocative | ηθικότητα • | ηθικότητες • |

#### Related terms

* see: ηθική f (ithikí, “ethics”)
# ηθογραφία
## Greek
### Noun

ηθογραφία • (ithografía) f (uncountable)
* ethography

#### Declension

| case  \  number | singular |
| nominative | ηθογραφία • |
| genitive | ηθογραφίας • |
| accusative | ηθογραφία • |
| vocative | ηθογραφία • |

#### Coordinate terms

* ηθολογία f (ithología, “ethology”)

#### Related terms

* see: ήθος n (íthos, “ethos”)
# εθνικιστικός
## Greek
### Adjective

εθνικιστικός • (ethnikistikós) m (feminine εθνικιστική, neuter εθνικιστικό)
* nationalist
* chauvinist

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | εθνικιστικός • | εθνικιστική • | εθνικιστικό • | εθνικιστικοί • | εθνικιστικές • | εθνικιστικά • |
| genitive | εθνικιστικού • | εθνικιστικής • | εθνικιστικού • | εθνικιστικών • | εθνικιστικών • | εθνικιστικών • |
| accusative | εθνικιστικό • | εθνικιστική • | εθνικιστικό • | εθνικιστικούς • | εθνικιστικές • | εθνικιστικά • |
| vocative | εθνικιστικέ • | εθνικιστική • | εθνικιστικό • | εθνικιστικοί • | εθνικιστικές • | εθνικιστικά • |
| derivations | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο εθνικιστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εθνικιστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο εθνικιστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εθνικιστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο εθνικιστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εθνικιστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο εθνικιστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εθνικιστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο εθνικιστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εθνικιστικός, etc.) | Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο εθνικιστικός, etc.) Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο εθνικιστικός, etc.) |

#### Synonyms

* εθνικόφρων (ethnikófron)

#### Related terms

* see: έθνος n (éthnos, “nation”)
# δυσαές
## Ancient Greek
### Adjective

δῠσᾱές • (dusāés)
* vocative singular masculine of δῠσᾱής (dusāḗs)
* nominative singular neuter of δῠσᾱής (dusāḗs)
* accusative singular neuter of δῠσᾱής (dusāḗs)
* vocative singular neuter of δῠσᾱής (dusāḗs)
# δυσαής
## Ancient Greek
### Etymology

Derived from δῠσ- (dus-, “bad, unfortunate”, pejorative prefix) +‎ ἄημι (áēmi, “I breathe, blow”) +‎ -ής (-ḗs, adjective-forming suffix).

### Pronunciation

* IPA: /dy.saː.ɛ̌ːs/ → /ðy.saˈis/ → /ði.saˈis/
* (5th BCE Attic) IPA: /dy.saː.ɛ̌ːs/
* (1st CE Egyptian) IPA: /dy.saˈe̝s/
* (4th CE Koine) IPA: /ðy.saˈis/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ðy.saˈis/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ði.saˈis/

### Adjective

δῠσᾱής • (dusāḗs) m or f (neuter δῠσᾱές); third declension
* (of wind) blowing contrarily or violently
# δελτίο ταυτότητας
## Greek
### Noun

δελτίο ταυτότητας • (deltío taftótitas) f (plural δελτία ταυτότητας)
* ID card, identity card, identity document

#### Declension

    see: δελτίο (deltío)

#### Synonyms

* ταυτότητα f (taftótita, “ID, identity”)
* αστυνομική ταυτότητα f (astynomikí taftótita, “identity card”)
* δελτίο αστυνομικής ταυτότητας f (deltío astynomikís taftótitas, “identity card”)
# δελφίνιον
## Ancient Greek
### Etymology

From δελφῑ́ς (delphī́s, “dolphin”) +‎ -ιον (-ion, diminutive suffix).

### Pronunciation

* IPA: /del.pʰí.ni.on/ → /ðelˈɸi.ni.on/ → /ðelˈfi.ni.on/
* (5th BCE Attic) IPA: /del.pʰí.ni.on/
* (1st CE Egyptian) IPA: /delˈpʰi.ni.on/
* (4th CE Koine) IPA: /ðelˈɸi.ni.on/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ðelˈfi.ni.on/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ðelˈfi.ni.on/

### Noun

δελφῐ́νῐον • (delphínion) n (genitive δελφῐνῐ́ου); second declension
* rocket larkspur (Consolida ajacis, syn. Delphinium ajacis)
    Synonym: σώσᾰνδρον (sṓsandron)
* forking larkspur (Consolida regalis, syn. Delphinium consolida)

#### Descendants

* → Translingual: Delphinium

### Further reading

* “δελφίνιον”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
* δελφίνιον in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
* δελφίνιος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)
# δύνασαι
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /dý.na.sai̯/ → /ˈðy.na.sɛ/ → /ˈði.na.se/
* (5th BCE Attic) IPA: /dý.na.sai̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ˈdy.na.sɛ/
* (4th CE Koine) IPA: /ˈðy.na.sɛ/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ˈðy.na.se/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ˈði.na.se/

### Verb

δῠ́νᾰσαι • (dúnasai)
* second-person singular present mediopassive indicative of δῠ́νᾰμαι (dúnamai)
# ιστότοπος
## Greek
### Noun

ιστότοπος • (istótopos) m (plural ιστότοποι)
* (Internet) web site

#### Declension

| | singular | plural |
| nominative | ιστότοπος • | ιστότοποι • |
| genitive | ιστότοπου • | ιστότοπων • |
| accusative | ιστότοπο • | ιστότοπους • |
| vocative | ιστότοπε • | ιστότοποι • |

#### Synonyms

* ιστοχώρος m (istochóros)

#### Related terms

* ιστοσελίδα f (istoselída, “web page”)

#### Further reading

* ιστότοπος on the Greek Wikipedia.Wikipedia $^{el}$
# επιρρηματικός
## Greek
### Adjective

επιρρηματικός • (epirrimatikós) m (feminine επιρρηματική, neuter επιρρηματικό)
* (grammar) adverbial, relating to an adverb

#### Declension

| number case \ gender | singular | singular | singular | plural | plural | plural |
| number case \ gender | masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter |
| nominative | επιρρηματικός • | επιρρηματική • | επιρρηματικό • | επιρρηματικοί • | επιρρηματικές • | επιρρηματικά • |
| genitive | επιρρηματικού • | επιρρηματικής • | επιρρηματικού • | επιρρηματικών • | επιρρηματικών • | επιρρηματικών • |
| accusative | επιρρηματικό • | επιρρηματική • | επιρρηματικό • | επιρρηματικούς • | επιρρηματικές • | επιρρηματικά • |
| vocative | επιρρηματικέ • | επιρρηματική • | επιρρηματικό • | επιρρηματικοί • | επιρρηματικές • | επιρρηματικά • |

#### Related terms

* επίρρημα n (epírrima, “adverb”)
* επιρρηματική μετοχή f (epirrimatikí metochí, “adverbial participle”)
# εὐδιάλυτοι
## Ancient Greek
### Pronunciation

* IPA: /eu̯.di.á.ly.toi̯/ → /eβ.ðiˈa.ly.ty/ → /ev.ðiˈa.li.ti/
* (5th BCE Attic) IPA: /eu̯.di.á.ly.toi̯/
* (1st CE Egyptian) IPA: /ew.diˈa.ly.ty/
* (4th CE Koine) IPA: /eβ.ðiˈa.ly.ty/
* (10th CE Byzantine) IPA: /ev.ðiˈa.ly.ty/
* (15th CE Constantinopolitan) IPA: /ev.ðiˈa.li.ti/

### Adjective

εὐδῐάλῠτοι • (eudiálutoi)
* masculine/feminine nominative/vocative plural of εὐδιάλυτος (eudiálutos)