# atíolaic
## Irish
### Etymology

From ath- (“re-”) +‎ tíolaic (“bestow; dedicate”).

### Verb

atíolaic (present analytic atíolacann, future analytic atíolacfaidh, verbal noun atíolacadh, past participle atíolactha)
* (transitive) rebestow
* (transitive, law) reconvey

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | atíolacaim | atíolacann tú; atíolacair$^†$ | atíolacann sé, sí | atíolacaimid | atíolacann sibh | atíolacann siad; atíolacaid$^†$ | a atíolacann; a atíolacas / a n-atíolacann* | atíolactar |
| indicative | past | d'atíolaic mé; d'atíolacas / atíolaic mé‡; atíolacas‡ | d'atíolaic tú; d'atíolacais / atíolaic tú‡; atíolacais‡ | d'atíolaic sé, sí / atíolaic sé, sí‡ | d'atíolacamar; d'atíolaic muid / atíolacamar‡; atíolaic muid‡ | d'atíolaic sibh; d'atíolacabhair / atíolaic sibh‡; atíolacabhair‡ | d'atíolaic siad; d'atíolacadar / atíolaic siad; atíolacadar‡ | a d'atíolaic / ar atíolaic* | atíolacadh; hatíolacadh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'atíolacainn / atíolacainn‡; n-atíolacainn‡‡ | d'atíolactá / atíolactá‡; n-atíolactá‡‡ | d'atíolacadh sé, sí / atíolacadh sé, sí‡; n-atíolacadh sé, sí‡‡ | d'atíolacaimis; d'atíolacadh muid / atíolacaimis‡; atíolacadh muid‡; n-atíolacaimis‡‡; n-atíolacadh muid‡‡ | d'atíolacadh sibh / atíolacadh sibh‡; n-atíolacadh sibh‡‡ | d'atíolacaidís; d'atíolacadh siad / atíolacaidís‡; atíolacadh siad‡; n-atíolacaidís‡‡; n-atíolacadh siad‡‡ | a d'atíolacadh / a n-atíolacadh* | d'atíolactaí / atíolactaí‡; n-atíolactaí‡‡ |
| future | future | atíolacfaidh mé; atíolacfad | atíolacfaidh tú; atíolacfair$^†$ | atíolacfaidh sé, sí | atíolacfaimid; atíolacfaidh muid | atíolacfaidh sibh | atíolacfaidh siad; atíolacfaid$^†$ | a atíolacfaidh; a atíolacfas / a n-atíolacfaidh* | atíolacfar |
| conditional | conditional | d'atíolacfainn / atíolacfainn‡; n-atíolacfainn‡‡ | d'atíolacfá / atíolacfá‡; n-atíolacfá‡‡ | d'atíolacfadh sé, sí / atíolacfadh sé, sí‡; n-atíolacfadh sé, sí‡‡ | d'atíolacfaimis; d'atíolacfadh muid / atíolacfaimis‡; atíolacfadh muid‡; n-atíolacfaimis‡‡; n-atíolacfadh muid‡‡ | d'atíolacfadh sibh / atíolacfadh sibh‡; n-atíolacfadh sibh‡‡ | d'atíolacfaidís; d'atíolacfadh siad / atíolacfaidís‡; atíolacfadh siad‡; n-atíolacfaidís‡‡; n-atíolacfadh siad‡‡ | a d'atíolacfadh / a n-atíolacfadh* | d'atíolacfaí / atíolacfaí‡; n-atíolacfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go n-atíolaca mé; go n-atíolacad$^†$ | go n-atíolaca tú; go n-atíolacair$^†$ | go n-atíolaca sé, sí | go n-atíolacaimid; go n-atíolaca muid | go n-atíolaca sibh | go n-atíolaca siad; go n-atíolacaid$^†$ | — | go n-atíolactar |
| subjunctive | past | dá n-atíolacainn | dá n-atíolactá | dá n-atíolacadh sé, sí | dá n-atíolacaimis; dá n-atíolacadh muid | dá n-atíolacadh sibh | dá n-atíolacaidís; dá n-atíolacadh siad | — | dá n-atíolactaí |
| imperative | imperative | atíolacaim | atíolaic | atíolacadh sé, sí | atíolacaimis | atíolacaigí; atíolacaidh$^†$ | atíolacaidís | — | atíolactar |
| verbal noun | verbal noun | atíolacadh | atíolacadh | atíolacadh | atíolacadh | atíolacadh | atíolacadh | atíolacadh | atíolacadh |
| past participle | past participle | atíolactha | atíolactha | atíolactha | atíolactha | atíolactha | atíolactha | atíolactha | atíolactha |
*indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

#### Derived terms

* atíolacas m (“reconveyance”)

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “atíolaic”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN