# ciontaigh
## Irish
### Etymology 1

From Middle Irish cintaigid. By surface analysis, cion +‎ -taigh.

#### Alternative forms

* cionntaigh, cionntuigh, ciontuigh (obsolete)

#### Verb

ciontaigh (present analytic ciontaíonn, future analytic ciontóidh, verbal noun ciontú, past participle ciontaithe)
* (intransitive) to transgress (commit an offense), sin, offend
* (transitive) to accuse, incriminate
    Synonyms: cuir i leith, ionchoirigh
* (reflexive) to confess
    Synonyms: admhaigh, déan faoistin
* (transitive) to convict
    Synonym: daor
* to condemn, blame

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | ciontaím | ciontaíonn tú; ciontaír$^†$ | ciontaíonn sé, sí | ciontaímid; ciontaíonn muid | ciontaíonn sibh | ciontaíonn siad; ciontaíd$^†$ | a chiontaíonn; a chiontaíos / a gciontaíonn* | ciontaítear |
| indicative | past | chiontaigh mé; chiontaíos | chiontaigh tú; chiontaís | chiontaigh sé, sí | chiontaíomar; chiontaigh muid | chiontaigh sibh; chiontaíobhair | chiontaigh siad; chiontaíodar | a chiontaigh / ar chiontaigh* | ciontaíodh |
| indicative | past habitual | chiontaínn / gciontaínn‡‡ | chiontaíteá / gciontaíteá‡‡ | chiontaíodh sé, sí / gciontaíodh sé, sí‡‡ | chiontaímis; chiontaíodh muid / gciontaímis‡‡; gciontaíodh muid‡‡ | chiontaíodh sibh / gciontaíodh sibh‡‡ | chiontaídís; chiontaíodh siad / gciontaídís‡‡; gciontaíodh siad‡‡ | a chiontaíodh / a gciontaíodh* | chiontaítí / gciontaítí‡‡ |
| future | future | ciontóidh mé; ciontód; ciontóchaidh mé$^†$ | ciontóidh tú; ciontóir$^†$; ciontóchaidh tú$^†$ | ciontóidh sé, sí; ciontóchaidh sé, sí$^†$ | ciontóimid; ciontóidh muid; ciontóchaimid$^†$; ciontóchaidh muid$^†$ | ciontóidh sibh; ciontóchaidh sibh$^†$ | ciontóidh siad; ciontóid$^†$; ciontóchaidh siad$^†$ | a chiontóidh; a chiontós; a chiontóchaidh$^†$; a chiontóchas$^†$ / a gciontóidh*; a gciontóchaidh*$^†$ | ciontófar; ciontóchar$^†$ |
| conditional | conditional | chiontóinn; chiontóchainn$^†$ / gciontóinn‡‡; gciontóchainn$^†$‡‡ | chiontófá; chiontóchthá$^†$ / gciontófá‡‡; gciontóchthá$^†$‡‡ | chiontódh sé, sí; chiontóchadh sé, sí$^†$ / gciontódh sé, sí‡‡; gciontóchadh sé, sí$^†$‡‡ | chiontóimis; chiontódh muid; chiontóchaimis$^†$; chiontóchadh muid$^†$ / gciontóimis‡‡; gciontódh muid‡‡; gciontóchaimis$^†$‡‡; gciontóchadh muid$^†$‡‡ | chiontódh sibh; chiontóchadh sibh$^†$ / gciontódh sibh‡‡; gciontóchadh sibh$^†$‡‡ | chiontóidís; chiontódh siad; chiontóchadh siad$^†$ / gciontóidís‡‡; gciontódh siad‡‡; gciontóchadh siad$^†$‡‡ | a chiontódh; a chiontóchadh$^†$ / a gciontódh*; a gciontóchadh*$^†$ | chiontófaí; chiontóchthaí$^†$ / gciontófaí‡‡; gciontóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go gciontaí mé; go gciontaíod$^†$ | go gciontaí tú; go gciontaír$^†$ | go gciontaí sé, sí | go gciontaímid; go gciontaí muid | go gciontaí sibh | go gciontaí siad; go gciontaíd$^†$ | — | go gciontaítear |
| subjunctive | past | dá gciontaínn | dá gciontaíteá | dá gciontaíodh sé, sí | dá gciontaímis; dá gciontaíodh muid | dá gciontaíodh sibh | dá gciontaídís; dá gciontaíodh siad | — | dá gciontaítí |
| imperative | imperative | ciontaím | ciontaigh | ciontaíodh sé, sí | ciontaímis | ciontaígí; ciontaídh$^†$ | ciontaídís | — | ciontaítear |
| verbal noun | verbal noun | ciontú | ciontú | ciontú | ciontú | ciontú | ciontú | ciontú | ciontú |
| past participle | past participle | ciontaithe | ciontaithe | ciontaithe | ciontaithe | ciontaithe | ciontaithe | ciontaithe | ciontaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

##### Derived terms

* ciontaitheoir
* ciontaigh le (“have illicit sex with”)

#### Further reading

* “ciontaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
* Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “cintaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
* Dinneen, Patrick S. (1904) “cionntuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 140
* Ó Dónaill, Niall (1977) “ciontaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Alternative forms

* cionntaigh (obsolete)

#### Adjective

ciontaigh
* inflection of ciontach:
** masculine vocative/genitive singular
** (archaic) feminine dative singular

#### Noun

ciontaigh
* inflection of ciontach:
** vocative/genitive singular
** nominative/dative plural