# adharcáil
## Irish
### Etymology

From adharc (“horn”) +‎ -áil (suffix used productively to form denominative verbs and their associated verbal nouns).

### Verb

adharcáil (present analytic adharcálann, future analytic adharcálfaidh, verbal noun adharcáil, past participle adharcáilte)
* (transitive) horn, gore

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | adharcálaim | adharcálann tú; adharcálair$^†$ | adharcálann sé, sí | adharcálaimid | adharcálann sibh | adharcálann siad; adharcálaid$^†$ | a adharcálann; a adharcálas / a n-adharcálann* | adharcáiltear |
| indicative | past | d'adharcáil mé; d'adharcálas / adharcáil mé‡; adharcálas‡ | d'adharcáil tú; d'adharcálais / adharcáil tú‡; adharcálais‡ | d'adharcáil sé, sí / adharcáil sé, sí‡ | d'adharcálamar; d'adharcáil muid / adharcálamar‡; adharcáil muid‡ | d'adharcáil sibh; d'adharcálabhair / adharcáil sibh‡; adharcálabhair‡ | d'adharcáil siad; d'adharcáladar / adharcáil siad; adharcáladar‡ | a d'adharcáil / ar adharcáil* | adharcáladh; hadharcáladh$^†$ |
| indicative | past habitual | d'adharcálainn / adharcálainn‡; n-adharcálainn‡‡ | d'adharcáilteá / adharcáilteá‡; n-adharcáilteá‡‡ | d'adharcáladh sé, sí / adharcáladh sé, sí‡; n-adharcáladh sé, sí‡‡ | d'adharcálaimis; d'adharcáladh muid / adharcálaimis‡; adharcáladh muid‡; n-adharcálaimis‡‡; n-adharcáladh muid‡‡ | d'adharcáladh sibh / adharcáladh sibh‡; n-adharcáladh sibh‡‡ | d'adharcálaidís; d'adharcáladh siad / adharcálaidís‡; adharcáladh siad‡; n-adharcálaidís‡‡; n-adharcáladh siad‡‡ | a d'adharcáladh / a n-adharcáladh* | d'adharcáiltí / adharcáiltí‡; n-adharcáiltí‡‡ |
| future | future | adharcálfaidh mé; adharcálfad | adharcálfaidh tú; adharcálfair$^†$ | adharcálfaidh sé, sí | adharcálfaimid; adharcálfaidh muid | adharcálfaidh sibh | adharcálfaidh siad; adharcálfaid$^†$ | a adharcálfaidh; a adharcálfas / a n-adharcálfaidh* | adharcálfar |
| conditional | conditional | d'adharcálfainn / adharcálfainn‡; n-adharcálfainn‡‡ | d'adharcálfá / adharcálfá‡; n-adharcálfá‡‡ | d'adharcálfadh sé, sí / adharcálfadh sé, sí‡; n-adharcálfadh sé, sí‡‡ | d'adharcálfaimis; d'adharcálfadh muid / adharcálfaimis‡; adharcálfadh muid‡; n-adharcálfaimis‡‡; n-adharcálfadh muid‡‡ | d'adharcálfadh sibh / adharcálfadh sibh‡; n-adharcálfadh sibh‡‡ | d'adharcálfaidís; d'adharcálfadh siad / adharcálfaidís‡; adharcálfadh siad‡; n-adharcálfaidís‡‡; n-adharcálfadh siad‡‡ | a d'adharcálfadh / a n-adharcálfadh* | d'adharcálfaí / adharcálfaí‡; n-adharcálfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go n-adharcála mé; go n-adharcálad$^†$ | go n-adharcála tú; go n-adharcálair$^†$ | go n-adharcála sé, sí | go n-adharcálaimid; go n-adharcála muid | go n-adharcála sibh | go n-adharcála siad; go n-adharcálaid$^†$ | — | go n-adharcáiltear |
| subjunctive | past | dá n-adharcálainn | dá n-adharcáilteá | dá n-adharcáladh sé, sí | dá n-adharcálaimis; dá n-adharcáladh muid | dá n-adharcáladh sibh | dá n-adharcálaidís; dá n-adharcáladh siad | — | dá n-adharcáiltí |
| imperative | imperative | adharcálaim | adharcáil | adharcáladh sé, sí | adharcálaimis | adharcálaigí; adharcálaidh$^†$ | adharcálaidís | — | adharcáiltear |
| verbal noun | verbal noun | adharcáil | adharcáil | adharcáil | adharcáil | adharcáil | adharcáil | adharcáil | adharcáil |
| past participle | past participle | adharcáilte | adharcáilte | adharcáilte | adharcáilte | adharcáilte | adharcáilte | adharcáilte | adharcáilte |
*indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis (except an)

### Noun

adharcáil f (genitive singular adharcála)
* verbal noun of adharcáil

#### Declension

Third declension

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “adharcáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN