# marmaraigh
## Irish
### Etymology 1

From marmar +‎ -igh.

#### Verb

marmaraigh (present analytic marmaraíonn, future analytic marmaróidh, verbal noun marmarú, past participle marmaraithe)
* (transitive) marble; mottle

##### Declension

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | marmaraím | marmaraíonn tú; marmaraír$^†$ | marmaraíonn sé, sí | marmaraímid; marmaraíonn muid | marmaraíonn sibh | marmaraíonn siad; marmaraíd$^†$ | a mharmaraíonn; a mharmaraíos / a marmaraíonn* | marmaraítear |
| indicative | past | mharmaraigh mé; mharmaraíos | mharmaraigh tú; mharmaraís | mharmaraigh sé, sí | mharmaraíomar; mharmaraigh muid | mharmaraigh sibh; mharmaraíobhair | mharmaraigh siad; mharmaraíodar | a mharmaraigh / ar mharmaraigh* | marmaraíodh |
| indicative | past habitual | mharmaraínn / marmaraínn‡‡ | mharmaraíteá / marmaraíteá‡‡ | mharmaraíodh sé, sí / marmaraíodh sé, sí‡‡ | mharmaraímis; mharmaraíodh muid / marmaraímis‡‡; marmaraíodh muid‡‡ | mharmaraíodh sibh / marmaraíodh sibh‡‡ | mharmaraídís; mharmaraíodh siad / marmaraídís‡‡; marmaraíodh siad‡‡ | a mharmaraíodh / a marmaraíodh* | mharmaraítí / marmaraítí‡‡ |
| future | future | marmaróidh mé; marmaród; marmaróchaidh mé$^†$ | marmaróidh tú; marmaróir$^†$; marmaróchaidh tú$^†$ | marmaróidh sé, sí; marmaróchaidh sé, sí$^†$ | marmaróimid; marmaróidh muid; marmaróchaimid$^†$; marmaróchaidh muid$^†$ | marmaróidh sibh; marmaróchaidh sibh$^†$ | marmaróidh siad; marmaróid$^†$; marmaróchaidh siad$^†$ | a mharmaróidh; a mharmarós; a mharmaróchaidh$^†$; a mharmaróchas$^†$ / a marmaróidh*; a marmaróchaidh*$^†$ | marmarófar; marmaróchar$^†$ |
| conditional | conditional | mharmaróinn; mharmaróchainn$^†$ / marmaróinn‡‡; marmaróchainn$^†$‡‡ | mharmarófá; mharmaróchthá$^†$ / marmarófá‡‡; marmaróchthá$^†$‡‡ | mharmaródh sé, sí; mharmaróchadh sé, sí$^†$ / marmaródh sé, sí‡‡; marmaróchadh sé, sí$^†$‡‡ | mharmaróimis; mharmaródh muid; mharmaróchaimis$^†$; mharmaróchadh muid$^†$ / marmaróimis‡‡; marmaródh muid‡‡; marmaróchaimis$^†$‡‡; marmaróchadh muid$^†$‡‡ | mharmaródh sibh; mharmaróchadh sibh$^†$ / marmaródh sibh‡‡; marmaróchadh sibh$^†$‡‡ | mharmaróidís; mharmaródh siad; mharmaróchadh siad$^†$ / marmaróidís‡‡; marmaródh siad‡‡; marmaróchadh siad$^†$‡‡ | a mharmaródh; a mharmaróchadh$^†$ / a marmaródh*; a marmaróchadh*$^†$ | mharmarófaí; mharmaróchthaí$^†$ / marmarófaí‡‡; marmaróchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go marmaraí mé; go marmaraíod$^†$ | go marmaraí tú; go marmaraír$^†$ | go marmaraí sé, sí | go marmaraímid; go marmaraí muid | go marmaraí sibh | go marmaraí siad; go marmaraíd$^†$ | — | go marmaraítear |
| subjunctive | past | dá marmaraínn | dá marmaraíteá | dá marmaraíodh sé, sí | dá marmaraímis; dá marmaraíodh muid | dá marmaraíodh sibh | dá marmaraídís; dá marmaraíodh siad | — | dá marmaraítí |
| imperative | imperative | marmaraím | marmaraigh | marmaraíodh sé, sí | marmaraímis | marmaraígí; marmaraídh$^†$ | marmaraídís | — | marmaraítear |
| verbal noun | verbal noun | marmarú | marmarú | marmarú | marmarú | marmarú | marmarú | marmarú | marmarú |
| past participle | past participle | marmaraithe | marmaraithe | marmaraithe | marmaraithe | marmaraithe | marmaraithe | marmaraithe | marmaraithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Adjective

marmaraigh
* inflection of marmarach:
** vocative/genitive singular masculine
** (archaic) dative singular feminine

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “marmaraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
* de Bhaldraithe, Tomás (1959) “marmaraigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
* “marmaraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013-2024