# folíon
## Irish
### Etymology

From fo- (“under”) +‎ líon (“fill”).

### Verb

folíon (present analytic folíonann, future analytic folíonfaidh, verbal noun folíonadh, past participle folíonta)
* (transitive) fill up underneath
* (transitive) make up, supplement

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | folíonaim | folíonann tú; folíonair$^†$ | folíonann sé, sí | folíonaimid | folíonann sibh | folíonann siad; folíonaid$^†$ | a fholíonann; a fholíonas / a bhfolíonann* | folíontar |
| indicative | past | d'fholíon mé; d'fholíonas / fholíon mé‡; fholíonas‡ | d'fholíon tú; d'fholíonais / fholíon tú; fholíonais‡ | d'fholíon sé, sí / fholíon sé, sí‡ | d'fholíonamar; d'fholíon muid / fholíonamar; fholíon muid‡ | d'fholíon sibh; d'fholíonabhair / fholíon sibh; fholíonabhair‡ | d'fholíon siad; d'fholíonadar / fholíon siad; fholíonadar‡ | a d'fholíon / ar fholíon* | folíonadh |
| indicative | past habitual | d'fholíonainn / fholíonainn‡; bhfolíonainn‡‡ | d'fholíontá / fholíontá‡; bhfolíontá‡‡ | d'fholíonadh sé, sí / fholíonadh sé, sí‡; bhfolíonadh sé, sí‡‡ | d'fholíonaimis; d'fholíonadh muid / fholíonaimis; fholíonadh muid‡; bhfolíonaimis‡‡; bhfolíonadh muid‡‡ | d'fholíonadh sibh / fholíonadh sibh‡; bhfolíonadh sibh‡‡ | d'fholíonaidís; d'fholíonadh siad / fholíonaidís; fholíonadh siad‡; bhfolíonaidís‡‡; bhfolíonadh siad‡‡ | a d'fholíonadh / a bhfolíonadh* | d'fholíontaí / fholíontaí‡; bhfolíontaí‡‡ |
| future | future | folíonfaidh mé; folíonfad | folíonfaidh tú; folíonfair$^†$ | folíonfaidh sé, sí | folíonfaimid; folíonfaidh muid | folíonfaidh sibh | folíonfaidh siad; folíonfaid$^†$ | a fholíonfaidh; a fholíonfas / a bhfolíonfaidh* | folíonfar |
| conditional | conditional | d'fholíonfainn / fholíonfainn‡; bhfolíonfainn‡‡ | d'fholíonfá / fholíonfá‡; bhfolíonfá‡‡ | d'fholíonfadh sé, sí / fholíonfadh sé, sí‡; bhfolíonfadh sé, sí‡‡ | d'fholíonfaimis; d'fholíonfadh muid / fholíonfaimis‡; fholíonfadh muid‡; bhfolíonfaimis‡‡; bhfolíonfadh muid‡‡ | d'fholíonfadh sibh / fholíonfadh sibh‡; bhfolíonfadh sibh‡‡ | d'fholíonfaidís; d'fholíonfadh siad / fholíonfaidís‡; fholíonfadh siad‡; bhfolíonfaidís‡‡; bhfolíonfadh siad‡‡ | a d'fholíonfadh / a bhfolíonfadh* | d'fholíonfaí / fholíonfaí‡; bhfolíonfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go bhfolíona mé; go bhfolíonad$^†$ | go bhfolíona tú; go bhfolíonair$^†$ | go bhfolíona sé, sí | go bhfolíonaimid; go bhfolíona muid | go bhfolíona sibh | go bhfolíona siad; go bhfolíonaid$^†$ | — | go bhfolíontar |
| subjunctive | past | dá bhfolíonainn | dá bhfolíontá | dá bhfolíonadh sé, sí | dá bhfolíonaimis; dá bhfolíonadh muid | dá bhfolíonadh sibh | dá bhfolíonaidís; dá bhfolíonadh siad | — | dá bhfolíontaí |
| imperative | imperative | folíonaim | folíon | folíonadh sé, sí | folíonaimis | folíonaigí; folíonaidh$^†$ | folíonaidís | — | folíontar |
| verbal noun | verbal noun | folíonadh | folíonadh | folíonadh | folíonadh | folíonadh | folíonadh | folíonadh | folíonadh |
| past participle | past participle | folíonta | folíonta | folíonta | folíonta | folíonta | folíonta | folíonta | folíonta |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡ dependent form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Further reading

* Ó Dónaill, Niall (1977) “folíon”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN