# géagaigh
## Irish
### Etymology 1

From géag (“branch”) +‎ -igh.

#### Verb

géagaigh (present analytic géagaíonn, future analytic géagóidh, verbal noun géagú, past participle géagaithe)
* (intransitive) branch (amach (“out”))
* (intransitive) spring (ó (“from”))

##### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | géagaím | géagaíonn tú; géagaír$^†$ | géagaíonn sé, sí | géagaímid; géagaíonn muid | géagaíonn sibh | géagaíonn siad; géagaíd$^†$ | a ghéagaíonn; a ghéagaíos / a ngéagaíonn* | géagaítear |
| indicative | past | ghéagaigh mé; ghéagaíos | ghéagaigh tú; ghéagaís | ghéagaigh sé, sí | ghéagaíomar; ghéagaigh muid | ghéagaigh sibh; ghéagaíobhair | ghéagaigh siad; ghéagaíodar | a ghéagaigh / ar ghéagaigh* | géagaíodh |
| indicative | past habitual | ghéagaínn / ngéagaínn‡‡ | ghéagaíteá / ngéagaíteá‡‡ | ghéagaíodh sé, sí / ngéagaíodh sé, sí‡‡ | ghéagaímis; ghéagaíodh muid / ngéagaímis‡‡; ngéagaíodh muid‡‡ | ghéagaíodh sibh / ngéagaíodh sibh‡‡ | ghéagaídís; ghéagaíodh siad / ngéagaídís‡‡; ngéagaíodh siad‡‡ | a ghéagaíodh / a ngéagaíodh* | ghéagaítí / ngéagaítí‡‡ |
| future | future | géagóidh mé; géagód; géagóchaidh mé$^†$ | géagóidh tú; géagóir$^†$; géagóchaidh tú$^†$ | géagóidh sé, sí; géagóchaidh sé, sí$^†$ | géagóimid; géagóidh muid; géagóchaimid$^†$; géagóchaidh muid$^†$ | géagóidh sibh; géagóchaidh sibh$^†$ | géagóidh siad; géagóid$^†$; géagóchaidh siad$^†$ | a ghéagóidh; a ghéagós; a ghéagóchaidh$^†$; a ghéagóchas$^†$ / a ngéagóidh*; a ngéagóchaidh*$^†$ | géagófar; géagóchar$^†$ |
| conditional | conditional | ghéagóinn; ghéagóchainn$^†$ / ngéagóinn‡‡; ngéagóchainn$^†$‡‡ | ghéagófá; ghéagóchthá$^†$ / ngéagófá‡‡; ngéagóchthá$^†$‡‡ | ghéagódh sé, sí; ghéagóchadh sé, sí$^†$ / ngéagódh sé, sí‡‡; ngéagóchadh sé, sí$^†$‡‡ | ghéagóimis; ghéagódh muid; ghéagóchaimis$^†$; ghéagóchadh muid$^†$ / ngéagóimis‡‡; ngéagódh muid‡‡; ngéagóchaimis$^†$‡‡; ngéagóchadh muid$^†$‡‡ | ghéagódh sibh; ghéagóchadh sibh$^†$ / ngéagódh sibh‡‡; ngéagóchadh sibh$^†$‡‡ | ghéagóidís; ghéagódh siad; ghéagóchadh siad$^†$ / ngéagóidís‡‡; ngéagódh siad‡‡; ngéagóchadh siad$^†$‡‡ | a ghéagódh; a ghéagóchadh$^†$ / a ngéagódh*; a ngéagóchadh*$^†$ | ghéagófaí; ghéagóchthaí$^†$ / ngéagófaí‡‡; ngéagóchthaí$^†$‡‡ |
| subjunctive | present | go ngéagaí mé; go ngéagaíod$^†$ | go ngéagaí tú; go ngéagaír$^†$ | go ngéagaí sé, sí | go ngéagaímid; go ngéagaí muid | go ngéagaí sibh | go ngéagaí siad; go ngéagaíd$^†$ | — | go ngéagaítear |
| subjunctive | past | dá ngéagaínn | dá ngéagaíteá | dá ngéagaíodh sé, sí | dá ngéagaímis; dá ngéagaíodh muid | dá ngéagaíodh sibh | dá ngéagaídís; dá ngéagaíodh siad | — | dá ngéagaítí |
| imperative | imperative | géagaím | géagaigh | géagaíodh sé, sí | géagaímis | géagaígí; géagaídh$^†$ | géagaídís | — | géagaítear |
| verbal noun | verbal noun | géagú | géagú | géagú | géagú | géagú | géagú | géagú | géagú |
| past participle | past participle | géagaithe | géagaithe | géagaithe | géagaithe | géagaithe | géagaithe | géagaithe | géagaithe |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

#### Adjective

géagaigh
* inflection of géagach (“branched, branching; long-limbed; flowing, tressy”):
** vocative/genitive singular masculine
** (archaic) dative singular feminine

### References

* Ó Dónaill, Niall (1977) “géagaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN