# coimhlíon
## Irish
### Verb

coimhlíon (present analytic coimhlíonann, future analytic coimhlíonfaidh, verbal noun coimhlíonadh, past participle coimhlíonta)
* Obsolete spelling of comhlíon.

#### Conjugation

| | | singular | singular | singular | plural | plural | plural | relative | autonomous |
| | | first | second | third | first | second | third | relative | autonomous |
| indicative | present | coimhlíonaim | coimhlíonann tú; coimhlíonair$^†$ | coimhlíonann sé, sí | coimhlíonaimid | coimhlíonann sibh | coimhlíonann siad; coimhlíonaid$^†$ | a choimhlíonann; a choimhlíonas / a gcoimhlíonann* | coimhlíontar |
| indicative | past | choimhlíon mé; choimhlíonas | choimhlíon tú; choimhlíonais | choimhlíon sé, sí | choimhlíonamar; choimhlíon muid | choimhlíon sibh; choimhlíonabhair | choimhlíon siad; choimhlíonadar | a choimhlíon / ar choimhlíon* | coimhlíonadh |
| indicative | past habitual | choimhlíonainn / gcoimhlíonainn‡‡ | choimhlíontá / gcoimhlíontá‡‡ | choimhlíonadh sé, sí / gcoimhlíonadh sé, sí‡‡ | choimhlíonaimis; choimhlíonadh muid / gcoimhlíonaimis‡‡; gcoimhlíonadh muid‡‡ | choimhlíonadh sibh / gcoimhlíonadh sibh‡‡ | choimhlíonaidís; choimhlíonadh siad / gcoimhlíonaidís‡‡; gcoimhlíonadh siad‡‡ | a choimhlíonadh / a gcoimhlíonadh* | choimhlíontaí / gcoimhlíontaí‡‡ |
| future | future | coimhlíonfaidh mé; coimhlíonfad | coimhlíonfaidh tú; coimhlíonfair$^†$ | coimhlíonfaidh sé, sí | coimhlíonfaimid; coimhlíonfaidh muid | coimhlíonfaidh sibh | coimhlíonfaidh siad; coimhlíonfaid$^†$ | a choimhlíonfaidh; a choimhlíonfas / a gcoimhlíonfaidh* | coimhlíonfar |
| conditional | conditional | choimhlíonfainn / gcoimhlíonfainn‡‡ | choimhlíonfá / gcoimhlíonfá‡‡ | choimhlíonfadh sé, sí / gcoimhlíonfadh sé, sí‡‡ | choimhlíonfaimis; choimhlíonfadh muid / gcoimhlíonfaimis‡‡; gcoimhlíonfadh muid‡‡ | choimhlíonfadh sibh / gcoimhlíonfadh sibh‡‡ | choimhlíonfaidís; choimhlíonfadh siad / gcoimhlíonfaidís‡‡; gcoimhlíonfadh siad‡‡ | a choimhlíonfadh / a gcoimhlíonfadh* | choimhlíonfaí / gcoimhlíonfaí‡‡ |
| subjunctive | present | go gcoimhlíona mé; go gcoimhlíonad$^†$ | go gcoimhlíona tú; go gcoimhlíonair$^†$ | go gcoimhlíona sé, sí | go gcoimhlíonaimid; go gcoimhlíona muid | go gcoimhlíona sibh | go gcoimhlíona siad; go gcoimhlíonaid$^†$ | — | go gcoimhlíontar |
| subjunctive | past | dá gcoimhlíonainn | dá gcoimhlíontá | dá gcoimhlíonadh sé, sí | dá gcoimhlíonaimis; dá gcoimhlíonadh muid | dá gcoimhlíonadh sibh | dá gcoimhlíonaidís; dá gcoimhlíonadh siad | — | dá gcoimhlíontaí |
| imperative | imperative | coimhlíonaim | coimhlíon | coimhlíonadh sé, sí | coimhlíonaimis | coimhlíonaigí; coimhlíonaidh$^†$ | coimhlíonaidís | — | coimhlíontar |
| verbal noun | verbal noun | coimhlíonadh | coimhlíonadh | coimhlíonadh | coimhlíonadh | coimhlíonadh | coimhlíonadh | coimhlíonadh | coimhlíonadh |
| past participle | past participle | coimhlíonta | coimhlíonta | coimhlíonta | coimhlíonta | coimhlíonta | coimhlíonta | coimhlíonta | coimhlíonta |
* indirect relative † archaic or dialect form ‡‡ dependent form used with particles that trigger eclipsis

### Noun

coimhlíon m (genitive singular coimhlín)
* Obsolete spelling of comhlíon.

#### Declension

First declension